1. Bhasmajaabaala Upanishad

यत्साम्यज्ञानकालाग्निस्वातिरक्तास्तितताभ्रमम्

करोति भस्म निःशेषं तद्ब्रह्मौद्भवासि केवलम्

ॐ भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा: ।। भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्रा:

स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवाँसस्तनूभिः ।। व्यश्रेम देवहितं यदायु:

स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवा: ।। स्वस्ति न: पूषा विश्ववेदा:

स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमि: ।। स्वस्ति नो बृहस्पतिदधातु

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः

हरिः ॐ ।। अथ जाबालो भुसुण्ड: कैलासशिखरावासमोंकारस्वरूपिणं

महादेवमुमार्धकृतशेखरं सोमसूर्याग्निनयनमननतेन्दुरविभं

व्याघ्रचर्माम्बरधरं मृगहस्तं भस्मोद्धूलितविग्रहं

तियङ्क्तिपुण्ड्रोरस्खाविराजमानभालप्रदेशं स्मिततसंपूर्णपञ्चविध

पञ्चवक्त्रं वीरसानारूढमप्रेमेयमनाद्यन्तं निष्कलं निर्गुणं

शान्तं निरञ्जनमनामयं हुंफद्वयं शिवनामान्वितं शुच्यर्चयन्तं

हिरण्यबाहुं हिरणरूपं हिरण्यवर्णं हिरण्यनिधिमद्वैतं

चतुर्थं

ब्रह्मविष्णुरुद्रात्मकमेकमायास्यं भगवन्तं शिवं प्रणमस्य

महुंमुहूर्मभ्यच्ये श्रीफालदलेस्तेन भस्मना च नतोऽस्मि ताभ्यां

कृताञ्जलिपुट:

प्रपञ्च्छाधीहि भगवान्वेदसारमुद्रूढतया त्रिपुण्ड्रविधिं यस्मादन्यान्

प्रेक्ष्यमेव मोक्षोपलब्धि:

कि᳚ङ्ग भस्मनो द्विज्यं । कानि स्थानानि । मनवोऽप्यत्र के वा ।

कति वा तस्य धारणम् । के वात्राधिकारिण: । नियमस्तेषां

को वा ।। मामन्तेवासिनमनुग्रासयामोक्षंमिति । अथ स होवाच

भगवान्परमेश्वरः परमकारुणिकः प्रमथान्सुरानपि

सोडन्वीक्ष्य पूतं प्रातरुदयाद्रौभ्रमयि ब्रह्मपर्णे निधाय

त्र्यम्बकंमिति मन्त्रेण शोषयेत् । येन केनापि तेजसा

तत्त्वगुह्योक्तमार्गेण प्रतिष्ठाप्य वेहि᳚ तन्नो मयद्रव्यं

निधाय सोमाय स्वाहेति मन्त्रेण तत्स्थलस्थब्रीहिभि: साज्यैर्जुहुयात् ।

अयं तेनाष्टोत्तरसहस्रं साधर्म्ममेतद्वा । तत्राज्यस्य वर्णमयी

जुहूर्भवति । तेन न पापं शृणोति । तद्गोमन्वस्तुसंयमक्मित्येव

अन्ते स्विष्टकृत्पु᳚त्राहुतिसहितेनेवाष्टदिक्षु वलिप्रदानं ।

तदस्मै गायत्र्या संप्रोक्ष्य तद्देवं राजते ताम्रे मृण्णमये

वा पात्रे निधाय रुद्रमन्त्रै: पुनरभ्यक्ष्य शुद्धद्रेशे संस्थापयेत् ।

ततो भोजयेद्ब्राह्मणान् । ततः स्वयं पूतो भवति । मानस्तो᳚क इति सद्यो

जातमित्यादि पञ्चब्रह्मामन्वैर्भस्म संगृह्याग्निरिति भस्म

वायुरिति भस्म

जलमिति भस्म स्थलमिति भस्म व्योमेति भस्म देवा भस्म ऋषयो भस्म । सर्वं ह वा एतदिदं भस्म । पूतं पावनं नमामि सद्यः समस्ताघ्रासकमिति शिरसाभिनम्य । पूते वाहस्ते वामदेवायेतिनिधाय व्यम्बकमिति संप्रेक्ष्य शुद्धं शुद्धेनेति संमृज्य संशोध्य तेनैवापादशीर्षमूर्धूलनमाचरेत् ।

तत् ब्रह्मान्त्रा: पञ्च । ततः शेषस्य भस्मनो विनियोगः । तर्जनीनामिकामनिमिकाभिरनेर्भस्मासीत भस्म संगृह्य मूर्धान्नमिति मूर्ध्न्यग्न्रे न्यसेत् । व्यम्बकमिति ललाटे नीलग्रीवायेतिकण्ठे कण्ठस्य दक्शिणे पार्श्वे त्र्यायुषमिति वामेति कपोलयोः कालायेतिनेत्रयोस्त्विलोचनायेति श्रोत्रयोः

श्रूणवामेति वक्त्रे प्रबवोमेंति हृदये आत्मेति नाभौ नाभिरिति मन्रेण दक्षिणभुजमूले भावयायेतितन्मध्ये रुद्रायेतितन्मणिबन्धे श्रावयेतितत्करपृष्ठे पशुपतय इति वामबाहुमूले उग्रायेतितन्मध्ये अग्रेवधायेतितन्मणिबन्धे दूरवधायेतितत्करपृष्ठे नमो हन्ती इति अंसे शड्करायेतियथाक्रमं भस्म धृत्वा सोमायेतिशिवं नत्वा ततः प्रकाश्य तड्स्मापः पुनन्त्विति फिबेत । नाधो त्यज्यं नाधो त्यज्यम् । एतन्मध्याहस्रायाह्नेषु त्रिकालेषु विविधड्रस्मधारणमप्रामादेन कार्यम् । प्रमादात्पतितो

भवति । ब्राह्मणानामयमेव धर्मोडयमेव धर्मः । एवं भस्मधारणमकृत्वा नाशनीयादपोड्ड्रनमस्यद्दा । प्रमादात्कृत्क्वा भस्मधारणं न गायत्रीं जपेत । न जुहुयादग्नौ तर्पयेद्हेवानृषींश्चादीन् ।

अयमेव धर्मः सनातनः सर्वपापनाशको मोक्षहेतुः । नित्योडयंद धर्मो ब्राह्मणां ब्रह्मचारिगृहस्थयतीनाम । एतदकरणे प्रत्यवैति ब्राह्मणः । अकृत्वा प्रमादेनैतदष्टोत्तरशतं जलमध्ये स्थित्वा गायत्रीं जप्त्वोपोषणेनैकेन शुद्धो भवति । यतिभेस्मधारणं त्यक्क्वैकदोपोष्य द्वादशसहस्रप्रणवं जप्त्वा शुद्धो भवति । अन्येहेन्र्रो यतीनसालावृक्षेभ्यः पातयति । भस्मनो यथाभावस्तदा नर्यभस्मदाहनजन्यमद्वावश्यं मन्त्रपूतं धार्यम् ।

एतत्प्रातः प्रयुजानो रात्रिकृतातापात्पूतो भवति । स्वर्णस्तेयात्प्रमुच्यते । मध्याह्नेन्दने माध्याह्निनं कृत्लोपस्थानान्तं ध्यायमान आदित्याभिमुखोSध्यानः सुरापानात्पूतो भवति । स्वर्णस्तेयात्पूतो भवति । ब्राह्मणवधात्पूतो भवति । गोवधात्पूतो भवति । अश्ववधात्पूतो भवति । गुरुवधात्पूतो भवति । मातृवधात्पूतो भवति । पितृवधात्पूतो भवति ।

त्रिकालमेतत्प्रयुज्जान: सर्ववेदपारायणफलमवाप्नोति ।

सर्वतीर्थेऽफलमश्नुते । अनपब्रुव: सर्वमायुरेति ।

विन्दते प्राजापत्यं रायस्पोषं गौपत्यम् ।

एवमावतंयेदुपनिषदमित्याह भगवान्सदाशिव:

साम्ब: सदाशिव: साम्ब: ॥

इति प्रथमोऽध्याय: ॥ १॥

अथ भस्मणोडो जाबालो महादेवं साम्बं प्रणम्य पुन:

प्रपच्छु किं नित्यं ब्राह्मणानां कर्तव्यं यदकरणे

प्रत्यवैति ब्राह्मण: । क: पूजनীয়: । को वा ध्येय: । क:

स्मर्तव्य: । कर्थ ध्येय: । क्व स्थातव्यमेतद्ब्रूहीति । समासेन

तं होवाच । प्रागुद्यायात्रिवर्त्य शौचादिकं तत: स्नायात् ।

मार्जनं रुद्रसूक्तै: । तत्स्नाहुतं वास: परिधत्ते पापनुदत्यै ।

उदान्तमादित्यमभिजायान्नदूलिताड़ कृतवा यथास्थानं

भस्मना त्रिपुण्कं श्वेतनेव रुद्राक्षलक्ष्मेवतान्निभृयात् ।

नेतत्संमार्ष: । तथान्ये । मूर्धि चत्वारिंशत् । शिक्षायामेकं

त्रयं वा । श्रोत्रोद्वादश । कण्ठे द्वादश्रयत् । वाह्यो: शोधषोडश ।

द्वादशद्वादश मणिबन्धयो: । षट्शषड्कुक्ष्यो: । तत:

सन्ध्यां सकुशोऽहरहरुपासीत । अग्निज्योंरितिरित्यादिभिरग्नौ जुहुयात् ।

शिवलिङ्गं चिनन्ध्यमभ्यर्च्य कुशेष्वासीनो ध्यात्वा साम्बं

मामेव वृषभारूढ़ं हिरण्यवाहुं हिरण्यवर्णं हिरण्यरूपं

पशुपाशविमोचकं पुरुषं कृष्णपिङ्गलस्मुरेरितं विरूपाक्षं

विश्वरूपं सहस्राक्षं सहस्रशीर्षं सहस्रचरणं विश्वतोवाहुं

विश्वात्मानमेकद्वैतं निष्कलं निष्क्रियं शान्तं शिवमक्षरमव्ययं

हरिहरहिरण्यगर्भाष्टारमप्रमेयमनाद्यन्तं रुद्रसूक्तैस्तैरभिषिच्य

सितेन भस्मना श्रीफलदलेन त्रिशाखैरुद्रैर्नाडीर्द्वां । नेत्वा

संस्पृश्र: । तत्न्रुजासन्धानं कल्पयेच्च नैवेद्यं । तत्शेषिकादशगुणरुद्रौ

जपनীয়: । एकगुणोडनन्त: । षडक्षरोडष्टाक्षरो वा शैवो मन्त्रो जपननीय: ।

ओमित्यग्रे व्याहरत् । नम इति पश्यात् । तत: शिवायैक्षररत्न्रयम् । ओमित्यग्रे

व्याहरत् । नम इति पश्यात् । ततो महादेवयेतत् पश्वाक्षराणि । नास्तस्तरक:

परमो मन्त्र: । तारकोडयं पश्वाक्षर: । कोऽयं शैवो मनु: । शैवस्तारकोऽयमुपदिश्यते मनुरविमुक्ते शैवेभ्यो

ब्रह्म सोमोऽहं पवन: सोमोऽहं पवते सोमोऽहं

जनिता मतीनां सोमोऽहं जनिता पृथिव्या: सोमोऽहं

जनिताडग्ने: सोमोऽहं जनिता सूर्यस्य सोमोऽहं

जनितेनद्रस्य सोमोऽहं जनितोत विष्णो: सोमोऽहमेव

जनिता स यज्ञान्मसो देवानां भूतंवस्वरादीनां

सर्वेषां लोकानां च । विश्वं भूतं भुवनं चित्रं बहुधा जातं जायमानं च यत्सर्वस्य सोमोऽहमेव जनिता विश्वाधिको रुद्रो महर्षिः । हिरण्यगर्भांदीनहं जायमानान्पश्यामि । यो रुद्रो अग्नौ यो अप्सु य ओषधीषु यो रुद्रो विश्वा भुवना विवेशैवमेव । आयमेवात्मान्तरात्मा ब्रह्माज्योतिर्मात्रं मत्टोऽन्यः परः । अहमेव परो विश्वाधिकः । मामेव विदित्वामृतत्वमेति । तरति शोकम् । मामेव विदित्वा सांसृतिकीं रुञ्जं द्वारयति । तस्मादहं रुद्रो यः सर्वेषां परमा गति: । सोऽहं सर्वाकारः । यतोन वा इमानी भूतानि जायन्ते । येन जातानि जीवन्ति । यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति । तं मम

विदित्वोपासीत । भूतेभिर्देवेभिरभिष्टुतोऽहमेव । भीषास्माद्वातः पवते । भीषोदिते सूर्यः । भीषास्मादग्निश्चेन्द्रश्च । सोमोऽत एव योऽहं सर्वशामभिष्टाता सर्वेषां च भूतानां पालकः । सोऽहं पृथिवी । सोऽहमापः । सोऽहं तेजः । सोऽहं वायु: । सोऽहं कालः । सोऽहं दिशः । सोऽहमात्मा । मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् । ब्रह्मविदाप्तोति परम् । ब्रह्म शिवो मे अस्तु सदाशिवोम् ।

अचक्षुर्विश्वतस्त्रक्षु:करण्णो विश्वतःःपादो विश्वत:पाणिर्विश्वत:पाणिराहमंशिरा विश्वत:शिरा । विद्यामनत्रेकशफयो विद्यारपो विद्यामयो विश्वेश्वरोजमहरोडहम् । मामेव विदितवा संसृतिपाशात्य्रमुच्यते । तस्मादहं पशुपाशविमोचकः । पशवःशामनवान्तं मध्यवर्तिनष युक्तात्मानो यतत्ते मामेव प्राप्तुम् । प्राप्त्यन्ते मां न पुनरावर्तन्ते । त्रिशूलगां काशीमधिश्रित्य त्यक्त्वासवोडपि मध्येयव संविशन्ति । प्रज्वलवह्निं हविर्यथाति न यजमानमासादयति तथासौ त्यकत्वा कुणपं न तत्तादृशं पुरा प्राप्तुवन्ति । एष एवादेशः । एष उपदेशः । एष एव परमो धर्मः । सत्यात्तत्र कदाचित् प्रमदितव्यं तन्रोदूलनत्रिपुण्ड्राभ्याम् । तथा रुद्राक्षधारणातथा मदर्चनाच्च । प्रमादेनापि नान्तरदेवसदने पुरीषं कुर्यात् ।

व्रतातप: प्रमदितव्यम् । तद्वत् तपस्तद्वि तपः काश्यामेव मुक्तिकामानाम् । न तत्स्वाज्यं न तत्त्वाज्यं मोचकोडहमविमुक्ते निवसताम् । नाविमुक्तात्परमं स्थानम् । नाविमुक्तात्परमं स्थानम् । काश्यां स्थानानि चत्वारि । तेशामभ्यर्हितमनुग्रृह्णामि । तत्राप्यविमुक्तमभ्यर्हितम् । तत्र स्थानानि पञ्च । तन्मध्ये शिवागारमभ्यर्हितम् । तत्र प्राच्यामैश्वर्यस्थानम् । दक्षिणायां विचारनस्थानम् । पश्चिमायां वैराग्यस्थानम् । उत्तरायां ज्ञानस्थानम् । तस्मिन्यदान्तर्निलिप्तमव्ययमनद्यन्त-

मश्रेषवेदवेदान्तवेद्यमनिरदेश्यमनिरुक्तमप्रच्यवमाश्रास्यमैश्वरं सर्वांधारमनाधारमनिरीक्ष्यमहर्हब्रह्मोवैष्णुपुरानन्दरायमवरसेवितं मamev ज्योति:स्वरूपं लिङ्ं मamevोपासितव्यं तदेवोपासितव्यम् । नैव भाव्यन्नेति तल्लिङ्ं भानुजन्मोऽपिनवार्युः । स्वप्रकाशं विश्वेश्वराभिधं पातालमभितिष्ठति । तदेवाहम् । तत्राचिंतोडहुम् । साक्षाद्चिंत: । त्रिशाखैर्बिल्वदलैर्दिप्तैर्वा योडभिसंपूजयेनमन्वना मय्याहितासुमध्येवापिंताखिलकर्मां भस्मदीग्धाड्घ्रो रुद्राक्षभूषणो मamev सर्वभावेन प्रपद्यो मदेकपूजानिरतः संपूजयेत् । तदहमश्नामि । तं मोचयामि संसृतिपाशात् । अहर्हमभ्यर्च्य विश्वेश्वरं लिङ्ं तत्र रुद्रसूक्तैरभिषिच्य तदेव स्नपनपयस्वा: पीत्वा महापातकेभ्यो मुच्यते । न शोकमाप्नोति । मुच्यते संसारबन्धनात् । तदभ्यर्च्य नाशनीयात्फलमन्नमयद्वा । यदश्नीयाद्रेतोऽभक्षीभवेत् । नाप: पिबेत् । यदि पिबेत्प्रभुपो भवेत् । प्रमादेनैकदा त्वनभ्यर्च्य मां भुक्त्वा भोजयित्वा केशान्वापयित्वा गव्यानां पञ्चव संग्रुह्योपोष्य जले रुद्रस्नानम् । जपेतिवावारं स्तोत्रानुवाकम् । आदित्यं पश्यन्नभिषाय- न्स्वकृतकर्मकृतोदरेव मन्त्रे: कुयाञ्जपनम् । तततो भोजयित्वा ब्राह्मणान्युतो भवति । अन्यथा परेतो यातनामश्नुते । पत्रे: फलैर्वा जलैर्वान्यैरभिपूज्य विश्वेश्वरं मां ततोऽश्नीयात् । कापिलेन पयसााभिषिच्य रुद्रसूक्तेन मamev शवलिङ्ंरूपिणं ब्रह्महत्याया: पूतो भवति । कापिलेनाज्येनाभिषिच्य स्वर्णस्तेयात्पूतो भवति । मधुनाभिषिच्य गुरुदारागमनात्पूतो भवति । सितया शर्करयाभिषिच्य सर्वजीववधात्पूतो भवति । क्षीरादिभिरेतैरभिषिच्च्य सर्वानवाप्नोति कामान् । इत्यैकं महानप्रस्थशतं महानप्रस्थशतमानै: शतैरभिपूज्य मुक्तो भवति संसारबन्धनात् । मामेव शवलिङ्ंरूपिणमात्राणां पौर्णमास्यां वामावास्यायां वा महाव्यतीपाते ग्रहणे संक्रान्तावभिषिच्य तिलै: सतण्डुलै: सयवै: संपूज्य बिल्वदलैरभ्यर्च्य कापिलेनाज्यान्वित- गन्धसारधूपै: परिकल्प्य दीपं नैवेद्यं साज्यमुपहारं कल्पयित्वा द्व्यात्मपुष्पाज्जलिम् । एवं प्रयतोऽभ्यर्च्य मम सायुज्यमेति । शतेमंहाप्रस्थैररक्ष्यडेसटण्डुलैरभिषिच्य

चन्द्रलोकामश्चन्द्रलोकमवाप्नोति । तिलैरेतारवडिरभिषिच्य वायुलोकामो वायुलोकमवाप्नोति । माषैरतारवडिरभिषिच्य वरुणलोकामो वरुणलोकमवाप्नोति । यवैरतारवडिरभिषिच्य सूर्यलोकामः सूर्यलोकमवाप्नोति । एतैरतारवडिरगुणैरभिषिच्य स्वर्गलोकामः स्वर्गलोकमवाप्नोति । एतैरतारवडिष्ठतुगुणैरभिषिच्य चतुर्जालं ब्रह्मकोशं यन्मृत्युरनावपश्यति । तमतितीयं मल्लोकामो मल्लोकमवाप्नोति । नानोयं मल्लोकात्परम् । यमवाप्य न शोचति । न स पुनरावर्तते न स पुनरावर्तते । लिङ्गरूपिणं मां संपूज्य चिन्तयन्नि योगिनः सिध्दाः सिध्दिं गताः । यजन्ति यज्वानः । मामेव स्तुवन्नित वेदाः साङ्गाः सोपनिषदः सेतिहासः ।

न मत्तोऽन्यदहमेव सर्वं । मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् । ततः काश्यां प्रयतैरेभिः वह्नं पूज्यः । तत्र गणा रौद्रानना नामुखा नानाशस्त्रधारीणो नानारूपधरा नानाचिह्निताः । ते सर्वे भस्मदिग्धाङ्गाः रुद्राक्षाभरणाः कृतास्र्जलयो नित्यमभिध्यायन्ति । तत्र पूर्वस्यां दिशि ब्रह्मा कृतास्र्जलिरहर्निशं मामुपासते । दक्षिणस्यां दिशि विष्णुः कृतवैमूर्धार्ज्जलिं मामुपासते । प्रतिचीयामिन्नः सन्नताङ्गः उपासते । उदिचीयामग्निकायुमानुरक्ता हेमाड्र्विभूषणा हैमवस्वा मामुपासते । मामेव वेदाश्चतुर्मूर्तिधरा । दक्षिणायां दिशि मुक्तिस्थानं तन्मुक्तिमण्डपसंज्ञितम् । तत्रानेकगणा: पालकाः सायुधाः पापघातकाः । तत्र ऋषयः शाङ्गर्वा: पाशुपताः महाशैवा वेदवतंसं शैवं पञ्चाक्षरं जपन्तस्तारकं सप्रणवं मोदमानास्तिष्ठन्ति । तत्रैका रत्नवेदिका । तत्राहमासीनः काश्यां त्यक्तकुणपाज्ञलैवानीय स्वस्याड्र्रे सन्निवेश्य भसितरुद्राक्षभूषितानुपस्पृश्य मा भूदेतेषां जन्म मृत्युःखेति तारकं शर्वं मनुमुपदिशामि ।

ततस्ते मुक्ता मामनुविशन्ति विज्ञानमयेनाड्र्जेन । न पुनरावर्तन्ते हुताशनप्रतिष्ठं हविरिव तत्कैव मुक्त्यर्थमुपदिश्यते शैवोडयं मन्त्रः पञ्चाक्षरः । तन्मुक्तिस्थानम् । तत ओङ्काररूपम् । ततः मर्दपिंडकरुणां मदाविष्टचेतसां मढूंपता भवति । नान्येषमियं ब्रह्मविद्यां ब्रह्मविद्येयं । मुमुक्षवः काश्यामेव वासिना वीर्यवन्तो विचक्षणाः । विज्ञानमयं ब्रह्मकोशं । चतुर्जालं ब्रह्मकोशम् । यन्मृत्युरनावपश्यति । यं ब्रह्मा नावपश्यति । यं विष्णुरनावपश्यति । यमिन्द्राग्नीनां नावपश्येताम् । यं वरुणादयो नावपश्यन्ति । तमेव ततेज स्पृष्टवडिंभावक्

हैममुमां संशिल्य वसन्तं चन्द्रकोटिसमप्रभं चन्द्रकिरीटं सोमसूर्याग्निनयनं भूतिभूषितविग्रहं शिवं मामेवमभिध्यान्तो मुक्ताकिलिब्वास्त्यकतबन्धा मध्येऽव लीनाः भवन्ति । येऽचान् काश्यान् पुरीष कारणि:

प्रतिप्रहरतास्त्यकतभस्मधारणास्त्यकत-रुद्राक्षधारणास्त्यकत-सोमवारव्रतास्त्यकतग्रहयागास्त्यकतविश्वेश्वरार्चनास्त्यकत-पञ्चाक्षरजपास्त्यकतभैरवार्चना भैरव्या घोरादियातनां नानाविधां काश्यान् परेताः भुक्त्वा ततः शुद्धाः मां प्रपद्यन्ते च । अन्तर्गृहे रेतो मूत्रं पुरीषं वा विसृजन्ति तदा तेन सिञ्चन्ते पितॄन् । तमेव पापकारिणं मृतं पशवःत्रीवलोलोहितो भैरवस्तं पातयत्यस्मण्टले ज्वलज्ज्वलनकुङ्कुमदहन्येष्टकापि । तत्थाप्रमादेन निवसेदप्रमादेन निवसेत्काश्यां लिखितॄपिण्यामित्युपनिषत् ॥

ॐ भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवाः । भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्राः । स्थैरैरङ्गैस्तुष्टुवांसस्तनुभिः । व्यशेम देवहितं यदायुः ॥ स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः ॥ स्वस्ति नः पुषा विश्ववेदाः ॥ स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमिः ॥ स्वस्ति नो बृहस्पतिदर्धातु ॥ ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ हरिः ॐ तत्सत् ॥

इति भस्मजाबालोपनिषत्समाप्ता ॥