1. Devi Upanishads Sanskrit Text Tamil Tamil Tr. Ramachandra Sharma 1954

ஶ்ரீதேவீ-உபநிஷட்

ஶ்ரீதேவீ - உபநிஷத்துக்கள் (மூலமும், தமிழுரையும்)

ஆக்கியவர்: வாதல வெ. ராமசந்திரசர்மா அவர்கள்

PUBLISHERS : B. S. & F. MART, 'Pen Corner'

HIGH CLASS STATIONERS & PUBLISHERS

113, ARMENIAN STREET, MADRAS-1.

Copyright | 1951 | Reserved!

பாவநாபதித்.

0 10

(தேவி) லக்ஸ்தி.

1 4

கம்பர் தமிழ் அகாதி.

7 12

தேவீ ஸ்தோத்ரங்கள்.

1 4

தேவீ மஹாத்ம்யம்.

3 12

புருஷ ஸூக்தபாஷ்யம்.

2 4

பவானீபுஜங்ஸ்தோத்ரம்.

श्रीदेवी-उपनिषद्

ஶ்ரீதேவீ உபநிஷத்துக்கள் (மூலமும், தமிழுரையும்)

ஆக்கியவர் : உத்தமல் வே. ராமசந்த்ரசர்மா அவர்கள்

PUBLISHERS : B. S. & F. MART, HIGH CLASS STATIONERS & PUBLISHERS

113, ARMENIAN STREET, MADRAS-1.

Copyright] 1954 [Reserved

மூதற்பதிப்பு: ஐய ஆண்®

Rs. 1.4.0

வள்ளுவர் அச்சகம், பிரசைவாக்கம், சென்னை-7.

முன்னுரை

i-xvi

(க) தேவி அதர்வசிருபனிஷத்

1-30

(உ) பஹ்வृசோபனிஷத்

33-47

(ஊ) அருணேயோபனிஷத்

51-72

(எ) ஸ்ரீசக்ரோபனிஷத்

75-82

(ஏ) அனுபந்தம்

86-91

ஆசிரியர், முகவுரை

இச்சிறுநூலில் அன்னேயாம் சித்சக்தியைத் துதிக்கும் வகையிலே, தேவீ அதர்வசிர உபநிஷத், பஹ்வ்ருசோப - நிஷத், அருணேபிஷத்; ஸ்ரீசக்ரோபநிஷத் என்ற நான்கு உபநிஷதங்களுக்கும் பதவுரை, பொழிப்புரை முதலியவை களுடன் விளக்கம் கொடுத்துள்ளது. ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் பரிசயமில்லாதவர்களுக்கு அந்த அந்த மந்த்ரங்களுக்கு தேழோ தமிழிலும் மூலமந்த்ரங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

முக்கியமாக இந்நூலின் முன்னுரையிலிருந்து தமிழ் நாட்டிலே பழக்கத்தில் இருந்துவரும் சித்தாந்தகளும் வேதாந்தங்களில் பின் பற்றுவழி என்பதை ஒருவாறு வாசகர்கள் உணர்ந்து கொள்ளமுடியும். மேலும் அச்சித்தீ னாள்களின் கருத்தைத்த் தழுவியே இந்நூலில் உள்ள அருணேபிஷத்துக்கு ஓர் அனுபந்தமும் சேர்க்கப்பட் டுள்ளது. எனவே வாசகர்கள் அவர்களுடைய பரிபக்க வத்திற்கேற்ப இந்நூல் நன்கு தினந்தோறும் பாராயணம் செய்து, அவைகளிள்ள மந்த்ரங்களுடைய பொருள் நன்கு பதியவைத்து, அன்னேயபாம் ஸ்ரீதேவீயி னுடைய வீராவூதிகளில் தித்திக்கு அவளுடைய திருவருளைப் பெற்றுமற்ற வேண்டுகிறேன்.

முடிவாக வழக்கம்போல் இதுபோன்ற மந்த்ரசாஸ்த்ர சம்பந்தமான நூல்களுக்குப் பொருளெழுதி வெளிப்படுத் தும் வகையிலே, என்னுட்பல வழிகளிலும் முயற்சி யுள்ளவனுஞ்ச் செய்து வருபவரும், ஸ்ரீஅன்னையின் திரு வருளே ஒன்றியவருமான எனது ஆச்த்தணபர் ஸ்ரீலீதா ம அய்யர் அவர்களுக்கு விந்தையான நன்றியைத் தெரி வித்துக் கொள்கிறேன்.

ஜயவருடம் மிதுநாடி

இந்நூல்: ஆசிரியர் சே. வீ. யோகி.

ஆசீர்த் அஹம் ப்ரஹ்ம...

2 15

அதர்மேஷாம் த்வம் ச

3 25

கித்ரவீருச்(த்)த்

6 12

ஹவிஷ்மதே

.. 13

सा नो

10 5

வ்ரிக்கேஷ் ருச்(த்)த்வம்

.. 26

संयुक्त अंगलतु संमिश्र:

19 20 20

(மித்ராங்கிதா )காண்டீ:

34 4

கார்மோ கவும்

38 2

ஓஜ வஸ்(த்)த்வா ன

42 2

ஹ்ருதி வா

44 16

தேந(த்)த்

44 2

சிவம்பு(ஜ்)தL0T6T

58 6

முன்னுரை

"அகண்ட பரிபூரணமாம் மும்மையாள் பாதம்"

2 அப்புறத்தேயிற் தொருவையாள் பாதம்

3 புகன்று மின்ற கமண சொருடு நாதாக்கள் பாதம்

4 புகழ் பெரிய வாக்குடைய வாணிபாதம்

5 சிகன்றனவே எல்லாண்ட குருவின் பாதம்

6 சிறை சிறையாய்ச் சொருபத்தில் சின்மூர்த்தி பாதம்

7 மூகன்று எஎனயின் தெருடத்த சிங்மயத்தின் பாதம்

"மூவுலகு மெச்சதற்கு காப்புதானே."

இக் காப்புக் செய்யுள் ஒன்றிலேயே கைலாய வர்கத் தைச் சார்ந்த தகசிநூற்தியின் பதினெடு சிஷ்யர்களின் ஒருவராகிய சட்டமுனி சித்தர்,

"உடம்பொருட் செய்ததிலோன் பயன் உடம்பில் உத்தமேக் காண்."

1. பார்வதி 4. ஸரஸ்வதி 7. சைதன்ய-பராசக்தி

2. பரமசிவன் 5. தகசிநூற்தி

3. கவராதர்கள், 6. ஜீவன் முக்கியர்கள்

ரிஷிகள், சித்தர்கள்,

என்ற இளவையின் குறளில் சால்வியபடி மணிட உருப் பெற்ற மக்கள் யாவரும் எதை யறியவேண்டும் என்பதை திருவாய் குறிப்பாகக் கூறியுள்ளது தெரிவரும்.

அதாவது உலகங்கள் யாவும் மெச்சத்தக்க படைப்பில் என்பத்து காண்கு லகஷம் * ஜீவராசிகளக் காட்டிலும் உத்தமப் பிறவியைப் பெற்ற இச் சித்தர் முதலிய யாவரும் சை தன்யத்திலிருந்து தோன்றினர் எனவும், திருப்பவும் பரி பூரண பீடையைப் பெற்று அவர்கள் அச் சைதன்யத்திலேயே ஒன்றிவிடுவது தான் பியதி-,மரபு-எனவும், அதற்குக் கர்ம சார் முதலிய தேவர்களும், வாணீ முதலிய சக்திகளும் மக்ஷியமாகக் கொண்டு முறையே உபாசித்துப் பிறகு அடுத்துள்ள பரமசிவனையும் எங்கும் பரிபூரணமாக சிறந்து விளங்கும் ஆதிசத்தியாம் அன்னையை உபாசிக்க வேண்டுமெனவும், இவ்வாறெனகளிச் செய்யத் தக்கதோர் குருவின் துணைக்கொண்டு அவரிடம் முறைப்படி தீக்ஷை முதலியவைகளைப் பெறவேண்டுவது அவசியமெனவும் இக் காப்புச் செய்யுள் வலியுறுத்தும்.

பர்ஹமத்தினிடமிருந்து தோன்றினேன். அந்த பர்ஹ மத்தினிடமே லயத்தை யடைகின்றேன். லயம்-ஸ்மாதி.

• ஜடலக்ஷம் ஜடங்கள், கலக்ஷம் நீர்வாழ்வன, கம் லக்ஷம் ஆர்வன, க கலக்ஷம் பறப்பன. உலக்ஷம் நடப்பன. இவை களின் பிறகு மரிதன் (விச்வசாரதந்த்ரம்):

குருடனுக்கு உலகம் இல்லை. அதுபோல் பாமரமக் களுக்கு இவ் வெண்க ள் காம்பிக்கை கொடுக்காது. ஆனால் யாவராயும் கண்கிட முடியாதது. முடிந்ததாகவும் தெரிய வில்லை. இச் சிதையில் ‘இன்றை மறுக்கமுடியாதபோது ஒப்பு வதே மேல்’ என்ற கீதையை யனுஸரித்து இவ் வெண்க ள்

இந்த லயமும் பாவனை அல்லது உபாசனையின் துணை இல்லாது அப்யாசம் செய்யமுடியாது. அவ்வுபாசனக் குறிக்கோளாக வேண்டுவது மூர்த்தி வழிபாடு. அது சகுணம், நிர்குணம் என இரு வகையாம். ஒருவன் லகுணோபாசனையச் செய்து அதில் தோன்ற மனப்பண் பாடு உண்டான பிறகே நிர்குணோபாசனையைச் செய்யத் தகுதியுள்ளவனாகிறான். லகுணோபாசனை செய்யாது நிர் ஒருவனுக்கு நிர்குணோபாசனையில் மனம் செடுபடி வது கடினமேயாகும்.

மேலும் இவ்வுபாசனகளைச் செய்ய முதிர்ந்த ஞான மும் அனுபவமும் அவசியம். அவைகளும் சிரவணம், மனனம், நிதித்யாசனம் முதலியவைகளால் உண்டாக வேண்டுமே யன்றி புத்தகத்தைக் கையிலெடுத்துப் படித்த அளவிலேயே உண்டாகிவிடாது. இக் கருத்தையே,

“தேர்வது லகுவல்ல வாய்ப்பேச்சல் வாயித் ததினல் வருமோ பெருவாழ்வு நெறிச்சுப் புசித்துக் காணவேணும்.”

(ச. ஞானம்)

ஒன்பதும் வலியுறுத்தும். ஞானம் பெறுவது எளிதல்ல. அதற்கு அளவுகடந்த யதிகள் - சியமங்கள் - வேண்டும். பூசை செய்வதும் உபாசனை வேண்டும். அப்யாசம் செய்வதும், இவற்றினப் புகட்ட ஞானாய்ச்சியும், சத் குருகடாட்சருடி. இன்றியமையாச் சாதனங்களாகும். இச் சமயத்திலே கொள்ளையாளன் சமய வேடங்களும், ஸ்ரீ(சு)ப(பு)தி சிருப். உரை ஆகிய ஆகமங்களும் அந்க அநத

அதிகாரிகளைய அறிவிற்குத் தக்கவாறு பலவழிகளி

நமக்கு விளக்கிக் காட்டி அனுபையப்போல் ஆதரவுடன் ச

ம்மை நல்வழியில் செல்ல அழுத்திக்கொண்டே இருந்து எ

வராளும் அறிய முடியாதது. வழி வழியாக வந்த நமது முன்னோர்களான ம

ஹர்ஷிகள் கேட்ட னர் என்று காரணம் கருதியே ச்ருதி என்றும், பி

ரேந த்த காரணத்தால் ஸ்ம்ருதி என்றும், அவர்களிடமிருந்து வந்த

காரணத்தால் ஆகமம் என்றும், தொன்மை என்ற கார

ணத்தால் புராணம் எனவும் வழங்கலாயின.

மற்ற மஹங்கடோப்போல அவைகளுடய தலைவர்களான

தேவதாகள் போன்ற எவராளும் இயற்றப்பட்டுச்

சொல்லப்பட வில்லை. ஆத்ம ஞானத்திற்கும், அறிவின்

வளர்ச்சிக்கும் கமது சாஸ்திரங்களில் காணும் பகுதிகள்

குறிப்பிட்ட மஹர்ஷிகளால் கூறப்பட்டது என்றே இய

ற்பட்ட தெல்லோரும் கூறுவதற்கில்லை. ஆனால் அப் பகுதி

ளேன த்தும் குறிப்பிட்ட மஹர்ஷிகளால் வழி வழியாக

அப்பிக்கப்பட்டும், போதிக்கப்பட்டுமே வந்தது என்று

மட்டும் ஒருவாறு கூறமுடியும்.

இவ் வேதங்கள் நான்கும் பல பிரிவுகளும், அவைகளில்

உட்பிரிவுகளும் பலகொண்டு விளங்குவதாகும். இவற்றிற்க

ண்டம், ஞானகாண்டம், உபாசனகாண்டம் எனவும்

கூறலாம். இம் மூன்று அவயவங்களைக் கொண்ட காரண

மாகவே "த்ரயீ" எனவும் இவ் வேதங்கள் அழைக்கப்

பெறுகின்றன. ஒரு சிலர் முதலில் ரிக், யஜ

ஸ், ஸாமன் இம் மூன்றுமே உண்டாயின. பிறகலத்திலே

அதர்வ

வேதம் உண்டாகியது. அக் காரணம் கொண்டு "த்ரயீ"

எனவும் சொல்லுவா.

இது யுகத்தின் திறமையைத் தவிர

வேதபாரம்

நான்முகனுக்கு என்று ஒரு பெயர் உண்டு. அவருக்கு நான்கு வேதங்களுமே நான்கு கைகளாக விளங்குகின்றன என்பது பொருள். உலக வழக்கில் சதுர்வேதி, த்ரிவேதி, த்விவேதி எனப்பல குடும்பங்கள் இருப்பதை இன்றும் காணலாம். எனவே வேதம் கான்கு, அவைகளுக்குக் காவல்மோ, தேசமோ ஒன்றும் கிடையாது. அவைகள் எங்கும் வியாபித்து, என்றும் அழியாத வையையாம், ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் ஸ்ருஷ்டியினோடே அவைகளும் தோன்றுகின்றன என்பதே நமது சாஸ்திரங்களில் உள்ள பரம ரஹஸ்யமான சித்தாந்தமாகும். இவ்விதப் பெருமை வேறு எந்த நூல்களுக்கும் கிடையாது என்பது கடோபநிஷத் ஆராய்ச்சி செய்பவர்களுக்கு விளங்காமற் போகாது.

இச்சிறப்பு வாய்ந்த வேதங்களையும் உபநிஷதங்களும், ஸ்ம்ருதிகளையும், புராணங்களையும், ஆகமங்களையும் நாம் அடிப்படையாகக் கொண்டு நமது தினசரி வாழ்க்கையை நடத்தி வருகின்றோம். அக் காரணம் கருதியே நமக்கு வைதிகர்கள், அதாவது வைதிக மதம் - வேதங்களைத் தழுவியது - எனப் பெயரும் வழங்கலாயிற்று.

இவர்களிலும் அறிவின் முதிர்ச்சிக்கும், அப்யாஸத்திற்கும் தக்யவாறு ஒளபிஷகர்கள், வேளாணிகள், ஸ்மார்த்தர்கள், ஆகமிகள் எனப் பல பிரிவுகள் தோன்றலாயின.

இவ் வேதங்களுக்குச் சிகரம் போன்றது உபநிஷதங்களே. இவைகளில் சில சாரலக்ஷணம், அமைப்பு, ஸ்ருஷ்டி, லட்சணம், யோகம், ஞானம், ஸாயுஜாஸ்யம், முதலியவை கூறப்பட்டிருப்பின் மற்றும் சில ஆத்மா, இன்னும் சில உபாஸனா விசேஷங்களையும், வேறு சில தேவர்களது குணாதிசயங்களையும் கூறுகின்றன.

அவைகளுக்குரிய மந்த்ரங்களும், யந்த்ரங்களும் குறித்த வன்வாம்.

எனவே ஜீரோ உபவிஷத்தில் மாத்ரையும் அதில் முடியாது என்பது விளங்கும். எல்லாம் உபவிஷதங்களும் முறையே கவனித்தால் தான் வேதசாரத்தையும், ஜீவ ப்ரஹ்மைக்கவடவான மோகஷம் முதலியவைகளுடைய விவரங்களையும் அறியமுடியும்.

ஆதிசங்கரர் சில உபவிஷதங்களுக்கு விரிவான உரை செய்துள்ளது பற்றி அவைகளே முக்கியம், மற்றவைகள் கொள்ளத்தக்கவை யன்று எனக்கருதுவதற்கில்லை. பத்து உபவிஷதங்களுக்கு உரை செய்த பின்னர் ப்ரஹ்மரிதம் பாஷ்யத்தைச் செய்த காரணத்தால் அவகாசமில்லாதிருக்கலாம். அவருக்குப் பின்னர் வந்த சங்கராநந்தர், காராயண சரஸ்வதி, உபவிஷத் ப்ரஹ்மயோகி, அப்பய்யசிவாசாரியார் முதலியவர்கள் நூற்றெடுபது உபவிஷதங்களுக்கும் உரை வகுத்துள்ளனர்.

மேலும் சில உபவிஷதங்கள் ஆத்மாவைப் பற்றியும், மற்றவைகள் முறையே ப்ரஹ்மம், அஞ்ஞு, சிவன், நாராயணன், சக்தி, யோகம், சாமம் முதலியவைகளையும் விவாதபதிவிருந்து ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விஷயத்தைக் குறிப்பாக விசாரம் செய்வதையும் முக்கியமாக உணரவேண்டு அவைகளில் ஏற்றத்தாழ்வு ஒன்றும் கிடையாது என்பதையும் காம் உணர்ந்து கொள்ளவேண்டும்.

“தேகமென்ற உடலுக்கு ஞானம் வேணும் சித்தாந்தம் வேதாந்தம் நோக்கம் வேணும் தேகமென்ற உடலுக்குப் பூசை வேணும் செபம் வேணும் தவம் வேணும் யஜ்ஞம் வேணும்

தகமென் ற உடலுக்கு யோகம் வேணுமின் கற்பாக வாசியென்ற குதிரை வேணும்

தகமென் ற உடலகுச் சித்தி வேணுமின் தெளிவாக உடம்பினுட் கருவைக் காணே.'

என்றவாறு உயிர் இக் கூட்டில் உள்ளவரையில் ஞான சாஸ்திரங்கள் கற்கவேண்டும். வேதங்களும், அவற்றின் யடுத்த உபபிஷதங்கள் முதலிய நூல்களும் எந்த முடிவைக் குறிகின்றனவோ அவற்றினெ யடைதல் என்ற சித்தியைப் பெறலேண்டும். அதற்கு முதலான முதல்வாக லகுணமான பூசை வேண்டும், அதையடுத்து ஜபம், தவம், யோகம், யோகம், முக்கியமாக பிராணயாமாதி சிகள் இவைகளோப் பெறவேண்டும். பெற்றுப் பின்னர் உடம்பினுள்ளேயே வசித்து வரும் உட்கரு என்னும் அந்த பரமாத்மாவையும் அறியவேண்டும். அதுவே முக்கி சிகையாகும் எனச் சுந்தரா நந்தசித்தர் கூறியுள்ளதே போல உபகிஷத்து முதலிய சாஸ்திரங்களை முறையே படித்தறிந்து, பின்கு பூசை முதலி யவைகளையும் செய்தல் அவசியமெனவும் கிடைக்கிறது. இனி இப் பூசைகளில்,

காட்சி வெம், மாதல சக்தி கருணையுடனிருவரையும் பூசித்தாக்கால் சித்திமுத்தி யோகமுதல் ஞானமாமே.'

என அகன்வியர் கூறியபடி காட்சியில் சிவத்தையும், மகேயில் சக்தியையும் அந்தரங்கச் சித்தியோடு பரிவுடன் முழுப்படி பூசித்தால், சித்தி, முத்தி, யோகம், ஞானம், இவற்றினெப் பெறலாம். இம்முடும் படித்தல்,

கேட்டல் இவற்றுடன் நில்லாது பூசித்தலுடன் அவசியமென்பதை அச்செய்யுள் வலியுறுத்தும்.

எனவே ஆதி அன்னையாம் பராசக்தியின் பூஜையே சிறந்ததெனப் பல வகையிலும் தெளிவாக விளக்கப்பட்டுள்ள காரணத்தால் அப்பூஜைகளுக்கு அங்கமாக பாராயணமும் அவசியமென்பது கிடைக்கிறது. இப்பூஜைகள் யாவும் அன்னையின் பூஜையே யாகும். இப்பூஜை மிகவும் முக்கியமென்பதைக் கருதி பூஜை செய்யும் காலங்களில் ஆதிசக்தியாம் அன்னையின் கல்யாண குணங்களைப் புகழ்ந்து தான் உபவிஷிதங்களாப் பாராயணம் செய்யும் பொழுது அவைகளில் லயித்திப்படுத்த மனதுவிருத்திகளோடு தியானம் செய்யவேண்டுமென்பது நமது ஆன்மீகர் வகுத்த வழி வருவது கூறிய அறிவையும், ஞானத்தையும் வளர்ப்பதற்கு அனுகூலமாகும். ஆதலால் நமது தாய்பாசையாடிய தமிழ்மொழியே சூடியவன்றையில் யாவரும் சௌலபமாக பொருளறிந்து கொள்ளும் வகையிலே எளிய நடையில் சில உபவிஷதங்களுக்குப் பதவுரை, கருத்துரை முதலியவற்றை எழுதி வெளியிட முயற்சித்துள்ளோம். அவற்றில் தேவி விஷயமாகக் கூறுகின்ற உபவிஷதங்கள் பின் வருமாறு.

(க) பாவகோபபிஷத் (உ) தேவ்யதர்வசிகோபபிஷத் (ஊ) பஹ்வ்ருசோபபிஷத் (எ) அருணோபபிஷத் (ஏ) பூரிசக் கோபபிஷத் (ஐ) த்ரிபுரோபபிஷத் (ஒ) த்ரிபுராதபிஷ உபபிஷத் (ஓ) சௌபாக்யலச்ம்யுபபிஷத் (கௌ) ஸ்ரேதோப பிஷத் (கா) ஸரஸ்வதீரஹஸ்யோபபிஷத் (கி) அத்வைதபாவ நோபபிஷத் (கீ) கேளோபபிஷத் (கு) காளிகோபபிஷத் (கூ) தாரோபபிஷத் (கெ) வக்துர்கோபபிஷத்

இவற்றுள் பாவோபநிஷத் தமிழுரையுடன் முன்னர் வெளியிடப் பெற்றது. இப்பொழுது தேவி அதர்வ சிறோபநிஷத், பஹ்வர்சோபநிஷத், அருணேயோபநிஷத், ஸ்ரீ சக்ரோபநிஷத் என்ற இந்நான்கையும், பதவுரை, கருத்துரை முதலிய விளக்கங்களுடன் வெளியிட்டுள்ளோம். மற்ற உபநிஷதங்களையும் அன்பர்களின் போதுமான ஆதரவு இடைத்தததும் வெளியிட உத்தேசித்துள்ளோம். இவ்வுபநிஷதங்களையும், மற்ற தேவி சம்பந்தமாக நூல்களையும் ஆஸ்திக அன்பர்கள் - அதிலும் முக்கியமாக தேவி உபாசகர்கள் - யாவரும் வாங்கி அவை களைப் பாராயணம் செய்து ஸ்ரீ அன்னையின் திருவருள்பெற்றேனடிக்கேரும்.

இவ்வுபநிஷதங்களுக்கும் இன்னும் இதுபோன்ற மற்ற நூல்களுக்கும் பல நூல்களே ஓப்பு நோக்கி ஆழ்ந்த கருத்துக்கிண்டான பதவுரை, பொழிப்புரை, கருத்துரைகள் இயம்பித்த பேராசிரியர் பண்புடன் வாதாறால ஸ்ரீ வே. மா. சுப்பிரமணிய அவர்களுக்கு எங்களுடைய ஹ்ருதயபூர்வ மான கடம்பை உரித்தாகும்.

விலை : ரூ.1-50 க்கம்

6-5-54 ஸ்ரீவத்ஸ-சீதாராமன்.

சித்தர் - அர்த்தவசிஷ்ட உபநிஷத்

श्रीचक्रम्

कुन्दुपद्मससमाभामदनुशापाशशेखुचापकुसुमशराम् । पडिजमध्यनिपण्णां पद्मरेहलोचनां परां कन्दे ॥

தேவி - அதர்வாஶிர - உபநிஷத்

ஓம் - அகங்வகிஷ - பபூஷக்

தாற்றுவாய்

இந்த தேவி உபநிஷத் என்பது அதர்வவேத்தைச் சார்ந்தது. முப்பத்திரண்டு மந்த்ரங்களைக் கொண்டது. இந்த தேவியையன் ப்ரண்மல் முதலான எகல ஜீவாசிக னடைய ப்ராண்களுக்கும் காதணமாயிருப்பவள் என்றும், சக்தச்(து)ரோன் அதிவாயிருந்து கொண்டு எலகல்வஸ்துக்குள் கும் இவ்வித ஆதரமாயிருப்பவள் என்றும், பரமபாகவதக் காரக தேவிகள் முதலியவர்களுடைய துயரங்கள யகிற்புலகிந்நும் இவளே மூலகாரணமாயிருப்பவளென்றும், ஆதிவியா, உலகேச்வரி, மஹாசண்டிகா எனப் பல விதங்களக் கூறப்படுவதால் இந்த ஆதிவித் தேயின் இம்மதவியை யபாநிப்பவன் எகல ஸேனபாக்

பலன்களும் நன்று விளக்கப்படுகின்றன. எனவே ஸ்ரீவித்யா பராசக்திக்கு இச்சிதா உபாசித்தாணது தினம் தோறும் பாராயணம் செய்வதற்கு அருளிச்செய்யும் முன்னோர்களையைய உரையினத் தழுவி சிறிதோர் குறிப்புரையும் பீடிகைவரலாற்றுச் சொற்பொடிப்பது.

இந்த உபாசித்தின் மூல்தல மந்தரம் வருமாறு -

மோ, ஸ்ரீं கேசா தேசிமபல்யா - மதி தம் மதேசி ॥ ९ ॥

ஸர்வே வை தேவா தேவீமுபதஸ்து: காளி த்வம் மஹாதேவீ. (ச)

மோ ஸர்வே - ஸமஸ்தமாண - தேவா: வை - தேவர்களும் தேவீம்-ஸ்ரீதேவீய; உபதஸ்து: - அடைந்தவர்களாகக் ஒருந்(தெ), மஹாதேவீ - மஹாதேவி ; த்வம் - நீ; கா ளி யாம்?

ஸகல தேவர்களும் தேவீயை யடைந்து எ மஹாதேவீ! யாம்? எனக் கெட்டனர்.

सा अपृणीत,ग्रहस्वरुपिणी । मत्तः प्रकृतिपुरुषत्मकं जगत् शून्यं चारुण्यं व। अहमानन्दानन्ददा:। विज्ञानविज्ञानेध्दर । प्रज्ञानप्रज्ञानी वेदितव्ये । रत्याहार्वर्यपी श्रुति: ॥ २ ॥

ஸாப்ரவீத் அஹம் ப்ரஹ்மஸ்வருபிணீ। மத்த: ப்ரக்ருதி புருஷாத்மகம் ஜகச் சூன்யம் சாதூன்யம் ச। அஹமாநந்தாநந்தா:। விஞ்ஞானவிஜ்ஞானேஜ்ஜர। ப்ரஞானப்ரஞ்ஞானீ வேதிதவ்யே। இத்யாஹார்வர்ஷீ ஸ்ருதி:

ஸ்ரீ ஜகதீச்வரி ; - அம்வீத - ஓங்காரமுள் ; காஹம் - காயம் ; ஸபஸ்வரிபிணி - பரப்ரஹ்ம வடிவாயிருப்பவள் ; மஹ்ஃ - ஓம் நீ டமிழுங்கேத ; மஹதிபுருஷாரமகம் - பரங்கு டிகுண வடிவாள ; ஜகத் - இவ்வுலகம் ; ஸ்ருஷ்டி - குண்யமாயும் ; ஸம்பம் ஸ - உள்மம்றதாயும் (உண்டாகியது) ஆனந்தா: - ஆனந்தங்களும் ; ஆனந்தா: - ஆனந்தம்றவைகளும் ; அஹம் - காஹம் ; வித்யா - விஞ்ஞாகமும் ; அவித்யா - வி ஞ்ஞா மல்லாததும் ; அஹம் - காஹம் ; த்ருஷ்ய - ப்ரக்மமும் ; அஜ்ருஷ்ணி-ப்ரஹ்ம மற்றதும் ; வேதிதவ்யே - (காஹம் என) உணரத்தக்கதாம் ; ருதி - இவ்விதம் ; ஆதர்வணீ - அதர்வவேதத்கி இஉள்ள உபநிஷத்தமானது (சொல்லும்).

தேவர்கள் கேட்ட கேள்விக்குப் பதில் சொல்லும் வகை யிரோல ஸ்ரீதேவி சொன்னுள் - காஹ் பரப்ரஹ்மவடி வயிருப்பவள். பர்குதிபுருஷடிவடவமானதும், சுங்யமானதும், சுங்யமற்றதான இவ்வுலகம் என்னிடமிருந்தே தோன் றியது. ஆ னந்தவடிவகளும், ஆனந்தம்றவைகளும் காஹம். தளிங்க தளவழும், தளிவற்ற ஞானவடிவழும் காஹம், இருள் இருப்பீட், ப்ரஹ்மம்மற்றதும் காஹம் எனவும் உ ளர்ஃ (2)

(2)

अहं पञ्चभूतान्यपञ्चभूतानि । अह्ममखिलं जगत् । वेदोऽहम्, अवेदोऽहम् । अज्ञानहम्, अनजानहम् । अधश्रोच्चं च तिर्यक् नाहम् ॥ ३ ॥

அஹம் பஞ்சபூதான்யபஞ்சபூதானி । அஹமகிலம் ஜகத் । வேதோஹம், அவேதோஹம் । அஜ்ஞாஹம், அநஜாஹம் । அதஶ்ரோச்வஂ ச திர்யக் நாஹம் ॥ ३ ॥

பஞ்சமூதானி - பஞ்சமஹா பூதங்களும் ; அபஞ்சமூதானி பஞ்ச மஹா பூதங்கள அல்லாதவைகளும் ; அஹம் - நான் என்னும் ஜீவிலம்-பேச்சுமொழி ; அகம் - உள்ளும் ; அஹம் - நான் ; அவேத: - வேதமல்லாத தும் ; அஹம் - நான் ; வித்யா - வித்தையும் ; அஹம் - நான் ; அவித்யை-அவித்தையும் ; அஹம் - நான் ; அஜா - பிறப்புள்ளவளும் ; அஹம் - நான் ; அனஜா - பிறப்பில்லாதவளும் ; அஹம்- நான் ; ஆத்மா விவ இருப்பவளும் ; உத்யேந - உள்ளே ; இருப்பவளும் ; அஹம்-காடேன.

பஞ்சமஹாபூதங்களும், பஞ்சமஹாபூதங்கள் அல்லாத வைகளும், காடேன ; தோற்றமளிக்கும் இவ்வுலகும் காடேன ; காடேன ஏவதவாங்கொண்டவள்; வேதமல்லாதவையும் காடேன; காடேன வித்தையின் வடிவாயிருப்பவள். அவித்தை யின் வடிவாயிருப்பவளும் காடேன ; பிறப்பில்லாதவளும் காடேன ; பிறப்புள்ளவளும் காடேன ; கோடி யிருப்பவளும், குறுக்கே இருப்பவளும் காடேன. (சு)

अहं कत्रेमिर्वसुश्वराम्यहमादित्यैकत् विश्वदेवः ।

अहं मितावरुणा भिमन्यहेमिन्द्राभि मित्रावसुभौ ॥ ४ ॥

அஹம் ருத்ரேபீர் வஸு-பீ : சரா-ம்பயமாதித்யை ருத விச்வதேதை: ।அஹம் மித்ராவருணவுபா பிபர்ம்பயமீந்த்ராகீ அஹமச்வினாவுபௌ ॥ ४ ॥

अहम् - கான் ; रुद्रेभि: - ருத்ர்களOrள் ; वसुभि: - உலகங்களாழும் ; चराम् - நடப்பது ; उत् - மேலே ;

ஆதித்யா: - ஆதித்யர்குளத்திலும்; விஶ்வதேவா: - விஶ்வதேவர் குளத்திலும்; அஹம் - கான் என்று; மித்ராவருணோ - மித்திரன், வருணன் என்ற; உமை - இருவரையும்; அஹம் - கான்; இந்த்ரா஗்னீ - இந்திரன், அக்கினி என்ற இருவரையும்; மஹம் - கான்.; அபிநவౌ - அச்வினி தேவர்கள் என்ற; உமौ - இருவரையும்; விஶ்வமி - தரித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

கான் என்று. அம்சத்திலிருந்து தோன்றிய எசாதசருத் தர்குளோன்றும், அஷ்டவசு-க்குளோன்றும், த்வாதசாதித்யர் குளோன்றும், பதின்மூன்று விஶ்வேதேவர்களோடும், சஞ் சதரம் செய்துகொண்டிருக்கிறேன். மற்றும், மித்திரன், வருணன் என்ற இருவரையும், அவ்விருவரும் இந்திரன், அக்கினி என்ற இருவரையும், அவ்வாறே அச்வினி தேவர்கள் என்ற இருவரையும் கான் தரித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். (5)

अहं सोमं त्वष्टारं पूषणं भगं दघाम्यहम् । विष्णुमुरुक्रमं ऋहाणमुत प्रजापतिं दशामि ॥ ५ ॥

அஹம் சோமம் த்வஷ்டாரம் பூஷணம் பகம் ததாம்யஹம் । விஷ்ணுமுருக்ரமம் ரஹ்ணாணமுத ப்ர ஜாபதிஂ தசாமி ॥ ५ ॥

அஹம் - கான்; சோமம் - சோமக்குளம், த்வஷ்டாரம் - த்வஷ்டா என்ற தேவகுளம், பூஷணம் - பூஷன் என்ற தேவனுள், பகம் - ஆதித்ய ரூபங்களையும்; உத - மற்றும்; உருக்ரமம் - உபகிர பர்மத்தையும்; விஷ்ணும் - விஷ்ணுவையும்; ப்ரஹ்ணாணமுத - பரமாணமுத ப்ர ஜாபதிம் - ப்ரஜாபதியையும்; தசாமி - தரித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

நான் ப்ரமாத்யும், த்வஷ்டா என்ற பதவேனும், புவழன் என்ற பதவேனும். *ஆறவிதங்களான எட்டுவகைகளும் நான்தான் கொண்டிருக்கிறேன். பூமியும் பராக்ரமத்தையுடைய விஷ்ணுருவையும், ப்ரஜாபதியையும் தரித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

अहं ददामि द्रविणं हविष्मते सुप्राध्ये यजमानाय सुन्वते । अहं राष्ट्री सङ्गमनी वसूनामं सुवे पितृमस् मूर्धानं ॥ ६ ॥

அஹம் தகாமி த்விரணம் ஹவிஷ்மதே

सुप्राव्ये ये यजमानाय सुन्वते ।

அஹம் ராஷ்ட்ரீ ஸங்கமனீ வசூனாம்

सुवे पितृमस् मूर्धानं ॥ ௬ ॥

அஹம் - நான்; சுப்ராவ்யே - நல்ல சித்தியை உடையவனும், ஹவிஷ்மதே - ஹவிஸ்ஸை ஹோமம் செய்கிறவனும், சுன்வதே-கல்யாண லக்ஷண குண்யுமான ; யஜமானாய - யஜமான நுக்கு - த்ரவிணம் - கொடுக்க வேண்டியது; (அல்லது) நன்க்கு கையாவது; ததாமி - கொடுக்கிறேன் ; அஹம் - நான் ; வசூனாம் - வளர்ந்து கொண்டிருக்கும்; ஸங்கமனீ - ஸங்காரத்திற்கு யோக்கியமான ; ராஷ்ட்ரீ - தேசமாகவுமிருக்கிறேன், அஹம் - நான் ; மூர்தான் - மீ நுாக இருந்து கொண்டு; அஸ்ய - இப்பிறபுஞ்சத்தினுடைய ; பிதரம் - மச்வரகையும் ; சுவே - உண்டு பண்ணுகிறேன்.

*ஆறவித சக்வர்யங்களாவன—குணமிருச ஐம்பத்து; தர்மம், ஈர்த்தி, மூரீ:, ஞானம், வைராக்யம் என்பனவாம்.

நான் கல்ல சித்தவிருத்தியையுடையவனும், கல்ல அவில்ஸை ஹோமம் செய்கிறவனும், நங்கு ஸ்துதி செய்யவல்லன யமானனின் பொருட்டு அவன் விரும்பிய வாறு தகுத்தையாவது அல்லது கல்ல ஞானத்தையாவது கொடுக்கிறேன். நானே அஷ்டவசுக்களுடைய ஸஞ்சாரத் திற்குத் தகுந்தான பிரதேசமாகவும் (இருப்பிடம்) இருக்கிறேன். இவ்வுலகம் முடிக்கச் சிரமையிருந்துகொண்டு சகல சராசரங்களுக்கும் பிதாவான பரமேச்வரனுடைய உண்ட பலன் ணிறேன்.

மன யோனிர்விந்த: ஸமுத்ரே ய: ஸே ஸ லேஸ்வரேஸ்மரேந்யாம் மம யோனிஸ்‌டந்த: ஸமுத்ரே ய ஏவம் வேத ஸ தேவீபதி மத்புவனா நித்யம்.

अन्त:समुद्रे - ஸமுத்திராத்தின் கருவிலுள்ள; अप्सु - ஜலத்தில்; मम - நான் றுடைய; योनि: - அத்பத்தி ஸ்தானம்; रति - நான் று; य: - யாதொருவன்; वेद - வெரிந்து கொள்ளுகிறான்; स: - அவன்; देवीपदसम् - தேவீனுடைய - ஸ்தரத்தை; आ मोति - அடைகிறான்.

ஸமுத்திராத்தினுடைய ஜலத்தின் அத்பத்தி (பிறப்பு) ஸ்தானம். அல்லது, உள்ளே நங்கு இரகாதிக்கும் கொண்டிருக்கின்ற தாமரை மொட்டுப் போன்ற வங்கொண்ட பிராணிகளுடைய ஹ்ருதய கமல உகச்சத்தில். ஜலம் முதலிய பஞ்ச மஹாபூதங்களிலும் ஜீவச த்ந்யவாதவாகும், சிவனுடைய சக்திவாகவும் நான் இருக்கிறேன் என்பது கருத்து. இவ்விதம் எவன் என்ரிந்து

தே தேவா அஞ்சன—

நமோ தேவ்யை மஹாதேவ்யை சிவாயை சததம் மமः | நமः ப்ரக்ருத்யை பத்ராயை நியதाः ப்ரணதाः ஸ்ம தாம் ॥<॥

தே - அந்த ; தேவா: - தேவர்கள் ; அஞ்சன - கோவலனுர்கள்

தேவ்யை - தேவியின் பொருட்டு ; நமः - நமஸ்காரம் ; சிவாயை- மங்கள வடிவம் கொண்டவளுக்கும் ; மஹாதேவ்யை - அந்த ஈளி யுடலின் விளங்குகிறவளுக்கும் ; சததம் - எப்பொழுதும் ; நமः - நமஸ்காரம். ப்ரக்ருத்யை - மூல ப்ரகிருதியின் வடிவங்கொண்ட வனுக்கும் ; பத்ராயை - கேள்வியின் வடிவாய் நுப்பவளுக்கும் ; நியதाः - உறுதியுள்ளவர்களாக ; ப்ரணதाः - நமஸ்காரம் செய்கிறும்.

ஸ்ரீதேவியின் வாயிலாக அவளுடைய தத்துவத்தை- விபூதியை- அல்லது - சிறப்பைப் பயுணர்ந்த தேவர்கள் அவளை நமஸ்கரித்து பின் வருமாறு ஸ்தோத்ரம் செய்தனர்..

ஓ தேவியே! உனக்கு நமஸ்காரம். மும்மூர்த்திகளும் உண் டாக்குகின்ற அந்த ஒளியுடல் சிறந்து விளங்குகிற ஓ, அன்னையே! நமஸ்காரம், மங்கள வடிவம் கொண்டவளுக்க.

தாம்ரிவர்ணோ தபसा ஜ்வலந்தீ வைரோசனீ கர்மஃபலேஷு ஜுஷ்ரam | துர்கா தேவீ ஶரணமஹं ப்ரபத்யே ஸுதராம் நாஶாய தே தam: || 8 ||

தாம்ரக்வர்ணம் தபसा ஜ்வலந்தீம் வைராசனீம் கர்மபலேஷu ஜuஷ்டாம் | துர்காம் தவீம் ஶரணமஹம் ப்ரபத்யே ஸ்ரீராம் நாஶயத் தம:

அம்ரிவர்ணாம் - அக்னியின் ஒளியே ஒபான்ம ஒளியையுடைய வள்ளம் ; தபसा - தவத்தால் ; ஜ்வலந்தீம் - விளங்குகிறவள் ; வைரோசனீம் - தன்னு ஒதஜனrல் பிரகாசித்துக் கொண்டிருப்ப வள்ளம் ; கர்மபலேஷu - கார்யபலன்களrல் ; ஜுஷ்ரam - இம்பதப்ப டும் வஜுமாளா ; தாம் - அஃத ; துர்காம் - துர்கை என்ம ; தேவீம் - உதவி ; அஹம் - நான் ; ஶரணம் - சரணத்தை ; ப்ரபத்யே - அடைகிறேன் ; ஸுதராம் - இச்சிஷ்டமாக ; தே - அவள் ; தam: - அஃதான் தை ; நாஶாய - காசம் ஒசயும்இத்.

சனத்தில் (காசியல்லாதது) காண முடியாத ஒன்றைய அஞ்சாதென்ற இருளை கட்சியமலக காசில் விசயப் ஓவ்வொன்று.

देवीं वाचमजन्यन्त देवास्तां विश्वरूपा: परावो वदन्ति । सष नो मन्त्रेषुर्ज दुद्दाना घेनुर्वाग्स्मानुपतु हृद्येतु ॥ १० ॥

தேவீம் வாசமஞயந்த தேவா - ஸ்தாம் விச்வரூபா: பரவோ வதந்தி । ஸா நோ மன்த்ரேஷூர்ஜ துந்நாா தேனுர் வாகஸ்மானுபஸ்வதுதேது ॥ १० ॥

देवा: - தேவர்கள்; देवीम् - எந்த தேவி எம்பந்தமான ; वाचम् - வாக்கை ; अजन्यन्त - உண்டாக்கினார்கள் ; ताम् - அந்த வாக்கை ; विश्वरूपा: - சகல வடிவங்களான ; पराव: - ஜீவராசிகளும் ; बदन्ति - பேசுகின்றன. या - எந்த தேவீ ; वाग्‌रुपी - வாக்கின் வடிவாயிருப்பவள் ; सा - அந்த தேவீ ; न: - எங்களுக்கு ; मन्त्रे षूर्जम् - இனிமையான துய்ம்; इष्टम्‌ऽउल्ला துமான அந்ததின் ரூபமான கர்ம பலத்தை ; वाम् - வாம் என்னும் ; घेनु: - காமதேனுவாகிய பசு; न: - எங்கள் ; उपसृदुत - (வாக் வீரியங்கள் எங்கண்) ஸேவிக்கட்டும்.

தேவர்கள் எந்த தேவீ சம்பந்தமான வாக்கையுண்ட பண்ணினார்களோ, அந்த வாக்கை சகல வடிவங்களான இச்சராசர்களும் இவ்விதம் பேசுகின்றன. அது யாதெனில் — அந்த தேவீ எங்ககாக் குறித்து இனிமையான துய்ம் இஷ்டமுள்ள துமான அந்ததின் ரூபமான கர்ம பலத்தை. வாக்கென்னும் காமதேனுவின் வடிவையடைந்து ஸேவிக்கட்டும்.

கற்ப்பவளிக (கோளப்பவளிக) இருந்து கொண்டு நம்மை யடையப்(ு)ம். அதாவது வாக்யபூதியைய - முஹிமையை ஆண்(ு) பண்ணவேண்டுமென்பது கருத்து.

காலராத்ரீ ப்ரஸ்யுதாம் வைஷ்ணவீம் ஸ்கந்தமாதரம் | ஸரஸ்வதீமதிதிஂ தக்ஷதுஹிதரம் நமாம: பாவனாஂ சிவாம் || கக் ||

காலராத்ரிம் - காலராத்ரியின் வடிவாகவும், ப்ரஹ்மாளவிநல் துதிக்கப் பெற்றவளாரகவும்; வைஷ்ணவீம்- விஷ்ணு வீன் லீம்பக்தமானவளும்; ஸ்கந்தமாதரம் - ஸ்கந்த ஸ்வாமியின் துடைய தாயாராகவும், ஸரஸ்வதீம் - ஸரஸ்வதி தேவதையாகவும்; தக்ஷதுஹிதரம் - தக்ஷப்ரஜாபதியின் பெண்ணகவும்; அதிதிம் - அதீதி தேவதையாகவும்; பாவனாம் - பரிசுத்தமானவளும்; சிவாம் - மங்களங்கீத் செய்பவளாகவும் இருக்கிற (உள்ள) நமாம: - நாமங்களைச் செய்கிறோம்.

அஞ்சா(னு)க்திற்குக் காலராத்ரியின் வடிவாயிருப்பவளும், ப்ரஹ்மனுல் துதிக்கப்பவளும், விஷ்ணு துடையவ தாயாராகவும், ஸ்கந்தனுடைய தாயாராகவும், தக்ஷப்ரஜாபதியுடைய பெண்ணகவும், அதீதி தேவதையாயிருப்பவளும், மங்களங்கீத் செய்பவளாகவும் இருக்கிற ஸரஸ்வதி தேவதையைய உள்ள காண்கள் தம்பதாரும் செய்கிறோம்.

மஹாலக்ஷ்மீஷ்வ விப்ராஹம் சர்வசித்திதிஷ் ஧ீமஹி | தந்நோ தேவீ: ப்ரசோதயாத் || கூ ||

அதிதிரஹ ஜனிஷ்ர ரக்ஷயா தुहिता தப | தாஂ தேவா அந்ஜாயந் த பத்தா அம்ருதப்ரதவ: || கஉ ||

தாதாயணியாகிய உன்னுள் அதிதேவி உண்டானுள். ஈர்கலால் அவள் உன்னுடைய பெண். அவளிடமிருந்து சகமங்கலக் கொடுக்கக் சூமியவர்களும் அமரக்களும் பானம் செய்தவர்களுமான தேவர்கள் உண்டானர்கள். எனவே தேவர்களாகிய காங்கள் உமது பெண்ணின் பிள்ளைகளேன்று நீனத்து எங்களை அஞ்ஞாகத்திலிருந்து விட விக்க வேண்டும்.

कामो योनि: कमलां वज्रपाणि-गुहा हसा मातरिश्वाभ्रमिन्द्र: |1 पञ्जहा सकलो मायया च पुलच्येषा विश्वमातादिविचोमH ९४ ॥ कामोऽयन्ति: कमला वज्रपाणि: गुहा हसा मातरिश्वाप्रमिन्द्र: |1 पञ्जहा सकला मायया च पञ्चोयशा विश्चमातादिवि थ्योमितो ॥ ९४ ॥

काम: - ककTमம்; योनि: - எகாTம்; कमलां - மகTமள்; वज्रपाणि: - வகTமTல்; गुहा - மி ஹிகTமம்; हसा - மகTமிழும், உகTமிழும்; मातरिश्वा - ககாTமம்; अभ्रम्- அமகTமம்; इन्द्र: - உகTமிச்; पुत्र: - மரிபிழும்; गुहा - மி ஹிகTமம்; सकलो: - வ'கTற் - ககTங்கள், मायया च - மி ங்கTமிங்(3தT(3in; पुत्रचो - இதா ளமி தரும், विश्वमाता - உலகத் உம்திள் கி ஹி யபTள் மதுமTழ்; पञ्चा - இஹ்(க; आदिविद्या - அ,9 சிங்(கி யபTள் அ(து; ओம் - பிரணவ வி யவாக வீறஞ்சு(3மது.

இத் திருப்திக்கதையின் மகிழ்ச்சிக்கரியான இருப்திநந்தம் - ஆதி(தி(ச், அ(ஆ(தி(ச், மி ஆ(தி(ச், அ'ஆ(தி(ச்.

பஷா ஆத்மசக்தி: | பஷா விஶ்வமோஹினீ பாசாங்குசாதிநுர்வாணகரா | பஷா ஶ்ரீமஹாவித்யா || १५ ||

எஷா ஆத்மசக்தி: | எஷா விஶ்வமோஹினீ பாசாங்குச கதாங்குச கரா | எஷா ஶ்ரீமஹாவித்யா || குஃ ||

பஷா - இந்த விதையே ; ஆத்மசக்தி: - ஆத்ம சக்தியாவள் ; பஷா - இவளே ; விஶ்வமோஹினீ - உலகை மோஹிக்கச் செய்பவள் ; பாசாங்குசாதிநுர்வாணகரா - பாசம் (கயிறு), அங்குசம் (மாவடு) ; வில், அம்பு ஆகிய ஆயுதங்களோத் தரித்துக் கொண்டிருப்பவள். பஷா - இவளே ; ஶ்ரீமஹாவித்யா - ஶ்ரீமஹா விதையுமாவாள் ; ய: - எவன் ; எவம் - இவ்விதம் ; வேத - அறிந்திருக்கிறான் ; ஸ: - அவன் ; சோகம் - சோகத்தை ; தரதி - தாண்டுகிறுன்.

இந்த ஆதி மஹாவித்தையே ஆத்மசக்தியாம். உலகங்களோ மயங்கச் செய்யும் மாயையாம் ஆதிசக்தியும் இவளே.. இவள் பாசம், அங்குசம், வில், அம்பு ஆகிய ஆயுதங்களோத் தரித்துக் கொண்டிருப்பவள். இவளே ஶ்ரீமஹா விதையு மாவள்.

யத வேத யோகம் தரதி ॥ ५५ ॥

ய: - யவன்; வேத - இவ்விதம்; வேத - அறிகிறோன்; ஸ: - அவன்; யோகம் : துயரத்தை; தரதி - தாண்டுகிறான்.

நமஸ்தே அஸ்து भगवति मातरस्मान् पातुं सर्वतः॥ १७ ॥

नमः - நமஸ்காரம். அஸ்மான் - எங்களை; भगवति - பகவதி! தே . உனக்கு; नमः - நமஸ்காரம்; अस्मान् . எங்களை; पातु . பாது

कुरु कृपां कुरु मे माता, त्वत्प्रसादाद् यत्नं करोमि च ।

சைவாணி வமசः । சைவைகாதர கந்த்ரா: । சைவ দ্বারশাদித்யா: ।

सैपा त्रिध्ये देवाः सोमपा असोमरास्य । सैपा यातुयाना

भसुग रक्षांसि पिशाचा यक्षा: सिद्धाः । सैपा सन्बर -

स्तमांसि । सैष प्रजापतीनन्द्रमन्यः। सैष बहुधा नज्योतिषी कलाकाष्ठादिकालरूपिणी । तामहं प्रणौमि नित्यम्‌ ॥ ९८ ॥

லைஷா அஂஶடேஆ வஸலே! லைஷைகாதச நுக்கா: | லைஷா த்வாதசாதித்யா: ! லைஷா விச்சேவ தவா: லைஷாபா: அலேஆபபா: ச| லைஷா யாதுதரை: அலு-ரா ரச்சாய்மே யச்ஷா: லித்தா: ! லைஷா ஸத்வ ஜல்த்மாய்மே | லைஷா ப்ரஜாபீத்த்ரமகல: | லைஷா க்ரஹமசகேத்ஜ -லயா ஈ ம்ஷி: கலாகாஷ்டாதிகாலரூபிணீ! தா லு ஹ ம் ப்ரணளமி தித்யம் ॥ ९८ ॥

सा - अल्वितकं चिरप्यवायिन्थ ; पसा- चिन्थ अथिक्किरिउय ; अश्रै - नंडு ; वसवः - லளுக்கினுமாவள் ; सा पसा - இவள் ; एकादशा - பதினொன்று ; रुद्रा: :- துத்துரிகளுமாவள் ; सा पसा-இவள் ; द्वादशा - பண் னி ரண்டு ; आदित्या: :- ஆதித்யர்கள்ள ; सा पसा - அவள் ; विश्वे देवा :- விச்சவ தவார்கஜ் ; सोमपा: - ஸோமபானம் பண்ணுகிறவர்கள் ; असोमपा: च -செய்யாதவர்களும் (இவர்கள்) ; सा पसा - இவள் ; यतयः - ரக்கள்ள் ; रक्षांसि .- ரக்ச:ஸ்கள் ; पिशाचा: - பிசாச்கள் ; यक्षा: -யக்ஷீர்கள் ; सिद्धा: - நித்தியர்கள் ; सा पसा - இவள் ; सत्वरजस्तमांसि - ஸத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் னெ ன்ற . முக்குணங்க(நெ லு ள வ யி சு ன் ப வ ள் ; सा पसा - இவள் ; प्रजापति-इन्द्र - मनव: - பிரஜாபதியும், இந்த்ரனும், மனுவும் களும், இருபத்தெட்டு நக்சத்திரங்களும், னெ யாதிந்ள்ள்கனும் (இவர்கள்) ; सा पसा - இவள் ; ग्रहगणक(ज्योतिषि - நவ்க்ரஹம்க ளும், இருபத்தெட்டு நக்சத்திரங்களும், னெ யாதிந்ள்ள்கனும் (இவர்கள்) ; कलाकाष्ठादिकालरूपिणी - கால காஷ்ளெ ட முதலிய கால வடிவை னுப்பவள் ; ताम्‌ - அச்சிறப்புடைய மகா தேவியை; प्रणौमि - ப்ரணளமி தித்யம்

கிருபை - கருணை; மகர் - கான் ; (கர்ம வல்வருவரும் கர்மசித்திக்குரிய) கர்மகாரம் செய்கிறன்.

அவ்விதம் செய்பவாயின் இந்த அன்னயாம் அத்தியே அஷ்டவசிக்கனுமாவள், எகாசதருத்தார்களும் மாவள்; இவளே த்வாதசாத்தியர்களுமாவள்; விச்வே தேவர்களும் இவளே; சோமபானம் செய்கிறவர்களும், செய்யாதவர்களும் இவளேயாவள்; இவளே ராக্ষசர்கள், அசுரர்கள், ரக்ஷசர்கள் பிசாசர்கள், யக்ஷர்கள், எித்த தர்கள் முதலியவர்களுமாவள்; சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற முக்குணங்களின் வடிவாயிருப்பவளும் இவளே; பிராண பஞ்சகள், இந்திர்கள் முதலியவர்களும் இவளே; நவக்ர ஹங்கள்அச்சுநீ முதலிய இருபத்தெட்டு நட்ச திரங்கள், ஏழோரிஷிகள் (தாரகைகள்) முதலியவை களும் இவளே; கர்ம, கார்மடை முதலிய கால வடிவாயிருப் பெனும் இவளே; ஆதவி இல்விதப் பெருமிதம் கொண்ட ஆச மகாசக்தியைக் கான் எப்பொருளும் கமஸ்காரம் செய்கிறன்.

கர்ம வல்வருவரும் தனித்தனியே கமஸ்காரம் செய் கொள்ம் என்று 'அஹம் பரணாளமி' என்ற சுலோகம் உரைக்கின்றது. (கஜ)

तापापहारिणीं देवीन् मुक्तिमुक्तिप्रदायिनीम् । अनन्तां विजयां श्रुद्दां शरण्यां शिवदां शिवाम् ॥ ९ ॥

தாபாபஹாரிணீம் தேவீன் முக்திமுக்திப்ரதாயினீம் | அனந்தாம் விஜயாம் ச்ருத்தாம் சரண்யாம் சிவதாம் சிவாம் || 9 ||

तापापहारिणीम् - तापं पापं च नाशयति इति तापापहारिणीम्; मुक्तिमुक्तिप्रदायिनीम् - मुक्तिं मुक्तिं च प्रदातुं शीलम् यस्याः सा,

2

வளம், அனந்தாம் - முடிவில்லாதவளும்; வியாம் - ஈர்ங்கை புடையவளும்;

சுப்தாம் - பரிசுத்தமுள்ளவளும்; சிவதாம் - மங்களங்கொண்டவளும்; சிவாம் - மங்களவதியிருப்பவளுமான; சாத்ந்யாம் - கஞ்சம்போன்றக் கண்; தேவீம்-தேவியை;

(அடியேனேன்.)

ஆத்யாத்மிகம், ஆதிபௌதிகம், ஆதிதைவிகம் என்ற மூன்று விததாபங்களில் யகற்றுபவளும்;

உபாஸகர்கள் விரும்பிய இவ்வுலக போகங்களையும், அவ்வுலக இன்ப மோகஷ்னையும் கொடுக்கின்றவளும், புஷ்காலத்திற்கும் முடிவில்லாதவளும், வெற்றியின் வடிவாய் விளங்குபவளும்.

பரிசுத்த வடிவினளும், மங்கல் வீகற்ற விழவாயிருப்பவளும், பெரிய கல்யாணங்களில் கொடுப்பவளுமான மஹா தேவியை சரணுகதையடைவோம்.

(ஸ்ரீ)

வியதீகாரசம்யுக்தம் வீதிஹோத்ரஸமன்விதம் | அர்சேந்துலसितं देव्यां बीजं सर्वार्थसाधकं ॥ २० ॥

வியதீகாரம்-உக்தம் - ஆகாசப் பிரகாசம்; சகாரம்-சம்யுக்தம் - ஆகாச பீஜமுள்ள; வீதிஹோத்ர-சமன்விதம் - அக்கி பீஜத்தோடு கூடிய தம்;

அர்சேந்துலसितं - அர்த்தசக்கரவில் பிரகாசிப்பதுமான; தேவ்யா: - தேவியினுடைய பீஜமானது; சர்வார்த்தசாதகம்-எல்லாவக் காரிய எித்தையும் (கொடுக்கும்).

சகாரத்தோடு கூடிய ஆகாச பீஜமும், அக்கி பீஜக் கொண்டது; அர்த்தசக்கரவில் பிரகாசிப்பதுமான சீதேவியினுடைய பீஜச்சத்தல் காரியவெற்றி

ஏகமேகாக்ஷரம் மந்த்ரம் யதய: சுத்தச்சேதச: | ஧்யாயந்தி பரமானந்தமயா ஜ்ஞானாம்புராசய: || २१ ||

வாத்மாயாத்ராஹமூர்த்திஸ்மாத் பஞ்சம் வக்த்ர ஸமன்விதம் | சூர்யோடயாம்ஶோத்ரபின்து: ஸஞ்யுதத்வாத்ததீயகம் || २२ ||

ஸ்ரீகண்ட வாமச்சோத்ரபீடம்: ஸம்புபுஷ்டாத் த்ருஹீயகம்

காராயேனஸ் ஸம்புக்நதா வாயு: காதரகோமுக: | விச்சேஷ நவார்ண(கா)ஸ்ரண: ஸ்யாத்மஹாகந்ததாயக:

வாகு - வா க்பவீ ஜம் (ஈம்); மயா - சக்க்ரபீ ஜம் (ஹ்ரீம்); ப்ரஹ்மா - காமபீ ஜம். (க்லீம்); தஸ்மாத் - அந்த காமராஜபீ ஜய ககாரத்திலிருந்து; வாஸ்பம் - ஆருவது அக்கரம் ச; வஸினீவதம் - (மாத்ருகாம்பயலத்தில்) முகல்(ர்)குத்தாகுட்(தா)த்(ஆ) (ஆகாரத்தைச் சுட்டுயது (ஆ.கா); ஸூர்ய: - ம் என்ற அக்கரம்; அவாங்மன்ஸாபிநுஸ்ஸயுத: - ஓகாரத்துடுப்பின்துவோடும் கூடியது (ஓம்); ஸாத் வதீயக: - லகாரத்திலிருந்து மூன்றவது (ஔ)லகாரம்; நாராயணேன ஸமிஶ்ர: - அஎன்னும் ஸ்வரத்தி(தா)ல் சேர்ந்தது லா(டா); வாயு: ச அதரஸ்யுத: - யகாரம் ‘இ’ என்ற ல்வாரத்தோடு கூடியது (யை);விச்சே - ஸ்வரூபம் (வடிவம்) (விச்சேஷ); நவார்ணக: - இலன்பது அக்கரங்கள் கொண்ட; அर्ण: - மக்ஷ்ரமாக; ஸ்யாத் - ஆகியது; மஹதானந்தகாரக: - இந்த நவாக்ஷ்ரீயானது உ.ப்.லௌகிக்கன்கு பெருகிய ஆனந்தத்தைச் செய்ய வல்லதாம்.

வாக்பவ பீஜமாகிய ஈம் என்ற அக்கரமும்; சக்க்ரபீஜமாகிய ஹ்ரீம் என்ற அக்கரமும்; காமராஜ பீஜமாகிய க்லீம் என்ற அக்கரமும்; அந்த காமராஜத்தின் முதலாவதான ககாரத்திலிருந்து ஆருவதான ‘ச’ என்ற அக்கரமானது; ஆகாரத்தோடு சேர்வே, ‘சா’ என்ற அக்கர(மா)னது. அல்விதமே ஸ்வர்யன் ‘இ’ என்ற அக்கர்தொரு உகார்த்தையும் பின்தொயரும் சேர்க்க ‘மும்’ என்ற அக்கர(மா)னது. லகாரத்திலிருந்து மூன்றுவது அக்கரமாகிய (ஔ) லகாரத்தில்

ஓம் 'ஐ' என்ற ஸ்வரத்தைச் சேர்க்க டா (ஞ) என்ற அகர ஈற்று மே யகாரத் ஓதற் 'ஐ' என்ற ஸ்வரத் முதஹ ஓசர்க்க 'யை' என்ற அகரமும், விசர்கெ என்ற அகரத்தையும் சேர்க்கும்போது 'ஐம் - ஹ்ரீம் - க்ளீம் - ச்ரீம்' என்ற சண்டிகா தேவியினுடைய கவசகீமன்ம்ரமானது இடைக்கின் றது. இந்த மந்ரத்தின் முதலில் ப்ரணவமும், கடே ஷுடேல் ஹ்ரீம் என்பதையும் சேர்ப்பது ஸம்பரதாயி:நீ. ஆகவே 'ஓம் ஐம் - ஹ்ரீம் - க்ளீம் - ச்ரீம் சண்டிகாயை விச்சே சம ;' என்பது இடைப்பட் டாகும். இதுவே கவாசி? மஹாமந்ரமாகும். இந்த கவாசகீ மஹாமந்ரத்தைப்போல் பலருக்கும் அஹ்கஸ்த்தையுடைய பலன்கள் வல்லதாகுமென்பது திண்ணம். ஸ்ரீமாத்ரும

हत्पुण्डरीकमध्यस्थां प्रातः सूर्यसमप्रभाम्। पाराडुराधरां सौम्यां वरदाभयहस्तकाम्॥ विनेतां रक्तवसनां भक्तकामदुघां भजे॥ २७॥

हत्पुण्डरीकमध्यस्थாம் - கம் ஹ்ரி ஸ ய க ல ம த் ஸ்தின் க டவில்; ப்ராத:ஸூர்யஸம்ப்ரபாம் - ப்ரா(அ)த:ஸுவர்ய ஸம்ப்ரபாம் காட்ிவையுடையவளும்; பாராடுராதராம் - பரி(அ)தரம் வ(அ)ளும்; ஸௌம்யாம் - ஸௌ(அ)ம்யாம் இலவகிதத் தாத்த(அ)ளும்; வரதாபயஹஸ்தாம் - வ(அ)ரதாபய ஹஸ்த(அ)ம் கையில் க(அ)பய குடி(இ)களும்; வினேதாம் - க(அ)ல்ம்ம கன்னகி(இ)ல் வ(அ)ளும்; ரக்தவஸ்நாம் - ர(அ)க்த வஸ்த்ரத்திவுடையவளும்; பக்தகாமதுஹாம்- ப(அ)க்த காம துஹாம் பக்தர்களுடைய

இறுதிய கமலத்தின் நடுவே வீற்றிருப்பவனும், உதய காலத்திலே ஓதான்றுகிற பாலனார்யனுக்கு எமான மான காந்தியையடையவனும்; பாசம், ஆங்கசம், இவை களைத் தரித்தவனும், அழகிய வடிவம் கொண்டவனும், வரதம், அபயம் என்ற முத்திரைகளோடு கூடிய கைகளை யுடையவனும், சிவந்த வஸ்திரத்தை யுடையவனும், பக்தர்களுடைய காமனைகளை (விருப்பங்களை) வென்றிட அளவிலகுறையாது கொடுப்பதில் காமதேனுவைப் ஓர்ந்தவனு மான ஸ்ரீமஹாலேவியை சேவிக்கிறேன்.

नमामि त्वामहं देविं महाभयनिवारिणीम् ।

महादुर्गप्रमां महाकारुण्यरूपिणीम् ॥ २४ ॥

महाभयनिवारिणीम् - இறுதிய பயத்தையகற்றுகின்றவளும்; महादुर्गप्रामन् - பெருங்கல் கட்டங்கள சமனம் செய்கின்றவளும், महाकारुण्यरूपिणीम् - பெருகிய கருணையின் வடிவாயிருக்கின்றவளுமான; देवीम् - பிரகாச வடிவாயிருக்கின்றவளமான; त्वाम् - உன்னை; अहम् - நான்; नमामि - நமஸ்காரம் செய்கிறேன்.

பெருகிய பயத்தை யகற்றுகின்றவளும், பெருகிய கருணையின் வடிவாயிருக்கின்றவளும், பிரகாச வடிவாயிருக்கின்றவளுமான உன்னை நான் நமஸ்காரம் செய்கிறேன்.

யஸ்யா: ஸ்வரூபம் ப்ரஸாத்யோடபி ந ஜானன்தி; தஸ்மாதுச்யதேSனன்தா । யஸ்யா அந்நோ ந விச்சதே; தஸ்மாதுச்யதேSனன்தா । யஸ்யா க்ரஹணம் நோபல஭்யதே; தஸ்மாதுச்யதேSனன்தா । யஸ்யா ஜனனம் நோபல஭்யதே; தஸ்மாதுச்யதே ஏகா । ஏகைவ ஸர்வத்ர வர்ததே; தஸ்மாதுச்யதே ஏகா । ஏகைவ விஶ்வ ரூபிணீ; தஸ்மாதுச்யதே நைகா । அத பவோச்யதே, அனன்தா, அலக்ஶ்யா, அஜா, ஏகா, நைகா இதி ॥ 26 ॥

யஸ்யா: ஓம் வேதுபம்:பர ஓர்மாதயோா ச ஜீநக்த்ரி; தஸ்மா துச்யதேSஜா ச வித்யோத; தஸ்மா துச்யதேSலக்ஶ்யா । யஸ்யா க்ரஹணம் கோபலப்யதே; தஸ்மா துச்யதேSஜா । யஸ்யா ரூபம் கோபலப்யதே; தஸ்மா துச்யதேSரைகவ ஸர்வத்ர வர்ததே, தஸ்மா துச்யத ஏகா| அத ஓம் வேதுபிணீ, தஸ்மா துச்யதே நைகா, அந்நோ அலக்ஶ்யா, அஜா, ஏகா, நைகா இதி ॥ ௨_௬ ॥

யஸ்யா: - ஓ ர ல் ஜோ க க் கு; ஸ்வரூபம் - வடிவத் கை: ப்ரஹ்மாத்ய: அபி - ம் மு த ல் ய ய் தேவர்களும்; ந ஜானன்தி - அபீஷ்டப் பொருள் தரும்; தஸ்மாத் - அக்காரணத்தால்; அந்நோ - (அன் மு) பாதம் (பரமபதம்); (அந்த் - முடிவு) உச்யதே - (உச்ச + இதே) உன்னப் படுகின்றது; அந்நா - (அந்த் + ஆ) அந்தம்; ந விச்சதே - தேடப் படுகின்றது; தஸ்மாத் - அக்காரணத்தால்; அநன்தா - (அன் + அந்த் + ஆ) முடிவில்லாதது; உச்யதே - (உச்ச + இதே) உன்னப் படுகின்றது;

யஸ்யா: - ஓ ர ல் ஜோ க க் கு; ப்ரஹணம் - ப டி ஞ் ச வ ன து; ந உப-லப்யதே - க் க க் க (க் ப் ய க் கா; தஸ்மாத் - அக்காரணத்தால்; அலக்ஶ்யா - க ட க் ல ல டு ர ல்; உச்யதே - (உச்ச + இதே) கூறப்படுகின்றது; யஸ்யா: - ஓ ர ல் ஜோ க க் கு; ஜனனம் - ப ற வி ய ன து; ந உபலப்யதே - க் க க் க (க் ப் ய க் கா; தஸ்மாத் - அக்காரணத்தால்; அஜா - ப ற டி ட ன ன்; உச்யதே - (உச்ச + இதே) கூறப்படுகின்றது;

புராணம்; பஸ்ம - ஒருவனே; சர்ஸ்வல - நந்குளம், வர்த்தே - ஒருங்கொருவனே; தத்ஸாத் - அங்காரணத்தால்; பஸ்ம - ஒருவனே; உச்சயே - (உச்சை) சொல்லப்படுகிறது; பஸ்ம - ஒருவனே; விப்ரரூபீ - ஏகவடிவம் கொண்டவள்; தத்ஸாத் - இசை யால்; ந ஏகா - ஒருவள் அல்லள் (பலவடிவம் கொண்டவள் என்பது கருத்து). அத பஸ்ம - அங்காரணத்தாலும்; அதேயா - அறிய முடியாதவள்; அனந்தா - முடிவற்றவள் ; அலக்ஸ்யா - காணத்தகாதவள்; அஜா - பிறவியற்றவள்; ஏகா - ஒருவள்; ந ஏகா - பல வடிவம் கொண்டவள்.

எந்த தேவியினுடைய வடிவத்தைப் பற்றமன் முதலிய தேவர்களும் அறிந்துகொள்ள முடியவில்லையோ, அக் காரணத்தால் அவள் அறிய முடியாதவள் எனச் சொல்லப் படுகிறள். எவருக்கு முடிவு என்பது இடையாதோ, அவள் முடிவற்றவள் என்றும், எவளுடைய பார்வையானது இடைக்கு முடியாததோ, அவள் காணத் தகாதவள் என்றும், எவளுக்குப் பிறவியானது இடையாதோ, அவள் பிறவி யற்றவள் என்றும், எந்த தேவியானவள் இச்சராசரங்களை ஊழிக் காலத்திலே லயிக்கச் செய்து தான் ஒருவளாகவே தனித்திருக்கிறாளோ, அக்காரணத்தால் அவள் ஒருவளே என்றும் எவள் சராசரங்களோப் படைத்து, அவைகளினூடே ரூடன் காகிபலிக்கின்றாளோ, அவள் பல வடிவின் கொண்டவள் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. ஆதலால் அத் தேவீ அறிய முடியாதவள், முடிவில்லாதவள், காணத் தகாதவள். பிறப்பில்லாதவள், ஒருவள், பல வடிவம் கொண்டவள் எனப் பல படியாகத் துதிக்கப்படுகிறள் என்பது சாரம்.

(2-5ா)

மன்த்ராணாஂ மாத்ருகா தேவீ ஸம்ஸ்திதாஂ ஞானரூபிணீ । ஞானாநாஂ சிந்மயாதீதா ஶூந்யாநாஂ ஶூந்யஸாக்ஷிணீ ॥ २९ ॥

யஸ்யா: பரதஂ நாஸ்தி ஸைவா துர்கா ப்ரகீர்திதா । தாஂ துர்காஂ தேவீ துராசாரவிநாஶிநீஂ । நமாமி பவபீநோடஂ ஸஂஸாரார்ணவதாரிணீஂ ॥ २८ ॥

தீர்மானம்; (ஆவண்) குராம்பரியாதினீரம் - துராகாந்ந்நை (கட்பல ஆசாத்தை) நாசம் செய்பவளும்; ஸம்ஸாரபதாரிணீரம்-சவ்வாண்பிள்ளை இவள் கடவுள் கடக்கச் செய்பவளும்; துர்க்காம் - கஷ்டப்பட்டு அவைதயத்தக்கவளுமான ; தாம் - அவள்; துர்க்காதேவியை; பவபீத: - எம்மைப் துக்கத்தால் உயத்தைப் பட்ட; அஹம் - நான்; நமாமி - நமஸ்காரம் செய்கிறேன்.

என்த தேவியைக் காட்டிலும் உலகில் வேறு வஸ்து ஒன்றும் இல்லையோ, அப்பெருமையொப்பந்த தேவியைத் தூர்க்கை எனச் சொல்லப்படுகிறள். கட்பல ஆசாத்தை நாசம் செய்பவளும், ஸம்ஸாரதமன்ற கடவுள் கடக்கச் செய்பவளும், அகவலது அவளா இப்பாடலில் அளவிலே பிறவித் துன்பம் ஏங்குமென்பது கருத்து. தக்க குருவையடைந்து விதிப்படி திகைசு முதலிய ஸம்ஸ்காரங் களைப் பெற்று, அவர்கள் காட்டிய வழியைப் பின் பற்றி உபநித்தாலெழுந்த அன்னேயாம் துர்க்கையை அடைய முடியாது என்பதையே கஷ்டப்பட்டு அடையத்தக்கவள் என்பது வலியுறுத்தும். மிகவும் சிரமப்பட்டு அடையத்தக்க அந்த துர்க்காதேவியை ஸம்ஸாரதாபத்தால் பயத்தை யடைத்த நான் நமஸ்காரம் செய்கிறேன். (உஷ)

इदमथर्वशीर्ये योदधीतेऽस पञ्चाथर्वशीर्षजपफलमवाप्रोति । इदमथर्वशीर्य ऋत्वा योदर्चां स्थापयति ॥ २९ ॥

இதமதர்வசீர்ஷம் யோவா Sதீதே, அஸ பஞ்சாதர்வசீர்ஷஜபஃபலமவாப்நோதி। இதமதர்வசீர்ஷம் ருத்வா யோத்வா Sர்ச்சாம் ஸ்தாபயதி ॥२९॥

इदम् - இதம்; अथर्वशीर्यम् - அதர்வசிரளை; य: - எவன்; अधीते - அத்தியயனம் செய்கிறோ; स: - அவன்; पञ्चाथर्वशीर्षजपफलमवाप्रोति - பஞ்சாதர்வசிரைஜபஃபலமவாப்நோதி। इदमथर्वशीर्य ऋत्वा योदर्चां स्थापयति ॥ २९ ॥ - இதமதர்வசீர்ஷம் ருத்வா யோத்வா Sர்ச்சாம் ஸ்தாபயதி ॥२९॥

பத்³ன - விந்து³; அதர்வசீர்ஷஜபஃலம் - அதர்வசீர்ஷ ஜபங்களுடைய பலத்தைத்; அவாமோதி - அடைகி³ருள்; இத³ம் - இந்த³; அதர்வசீர்ஷம் - அதர்வசீர்ஷத்தை; ஜாத்வா - விதி³ப்படி உணர்ந்து; மு: - எவன்; அर्चाம் - பூஜையை; ஸ்தாபயति - செய்கிறானோ.

இந்த³ அதர்வ சிரைச எவன் அத்யயனம் செய்கிறானோ.. அவன் எட்டிய உன்னத நிலை முதலிய இந்து அதர்வலசிரங்க³ள் ஜபம் செய்வதால் உண்டான பலத்தை யடைகிறுன்.* எவன் இந்த³ அதர்வ சிரைச விதி³ப்படி உணர்ந்து பூஜையைச் செய்கிறுனோ, அவன் இவ்வுலகி³ல் பெரிய புகழை யபைட³கி³ருன்.

ராதலக்ஷம் ப்ரஜப்த்வாபி நாதோசிந்தி³ ச விந்த³தி | ராதமஶ்ரோதரம் வாஸ்ய: புரஶ்சர்யாவிதி³: ஸ்ம்ருத: || ३० ||

ராதலக்ஷம் - ராஜ ஒக்ஷம்; ப்ரஜப்த்வா அபி - நன்கு ஜபம் செய்து; நாதோ³சிந்தி³ ச - !நாடி யெய்யும், ந விந்த³தி - அய)பெறமாட்டான். அஸ்யா: - இந்த³ மஹாவித்தைக்கு; புரஶ்சர்யாவிதி³: - பரணவிதி³யானது; ஸ்ம்ருத: - ஸ்ம்ருதி

அஶ்ரோதரம் வாஸ்ய: - அன் ணிக்கையும் (செர்ந்த³க³) ஸ்ம்ருத: - ஸ்ம்ருதி

பி.யு ன்’ஜபம் செய்யும் நன்கு ஜபிம் ஓ⁴ந்தி³லிரு பி.யு.ரு. நுடைய எீதி³யை யபெல்வ (ந³)ந்³தி³. பி.யு.ரு. நுடைய எீதி³யை யபெல்வ (ந³)ந்³தி³. உ ஜாலீ ஸ்ரீ,மஹா வித்தைக்கு நா,முல்-பி³, ந_வல ஹி_வல

• விந்து³.ம,ப³ல சிரங்களாவன-ஸ்ரீபுரம்-ஸ்ரீத⁴ல²யி³த், ஸ்ரீநி³ல³யி³த், ஸ்ரீபி³ல²வரி³த், இபைல்³வரி³த்.

உபநிடதம் விதியானது மஹர்ஷிகளால் உபதேசிக்கப்பட்-

டுகிறது. ஆகவே உப : சரணங்களில் குடவே இரிந்த மஹாவிக்கு தையை ஏபம் செய்ய ஏவண்(மென்பது குறித்-

தாகும்.

தசவாரம் படேஸ்து சக்ய: பாபை: ப்ரமுச்யதே |

மஹாதுர்காணி தரதி மஹாதேவ்யா: ப்ரசாதத: || ३८ ||

ய: - ஏவருவன்; தசவாரம் - பத்துட் தர்மம்; சக்ய: - (அவன்) அன்புடபொருந்; பாபை: - பாபங்களினல்; ப்ரமுச்யதே - விடுபடுகிறான். மஹாதேவ்யா: -

மஹாதெவ்யினுடைய; ப்ரசாதத: - அனுக்ரம்தால், மஹாதுர்காணி-பெருகிய துயரங்களையும்; தரதி - தாண்டுகிறன்.

எக்த உபாஸகன் இம்மஹா வித்தையை உப; சரு விதியை யநுஸரித்துப பத்துட் தடவை ஏபம் செய்கிற(தன), அவன் அப்பொழுதே பாபங்களிலிருந்து வி(த)ர்த்தயனா-

கிறன். மற்றும் ஸ்ரீமஹாதேவ்யினுடைய அனுக்ரம்தால் பெருகிய துயரங்களையும் தாண்டுகிறன்.

ப்ராதரஶீயானோ ராத்ரிகுதம் பாபம் நாஶயதி | சாயமஶீயானோ திவசக்ருதம் பாபம் நாஶயதி | தது சாயம் ப்ராத: ப்ரயுஜ்ஜான: பாபோப-

பாபோ பவதி | நிஶீதே துரீயஸंध्याயாஂ ஜப்த்வா வாக்ஸித்திர்மேவதி |

நுதனப்ரதிமாயாஂ ஜப்த்வா தேவதாஸாநித்யம் பவதி | ப்ராணப்ரதிஷ்டாயாஂ ஜப்த்வா ப்ராணானாஂ ப்ரதிஷ்டா பவதி | பௌமாஶ்வின்யாஂ மஹாதேவீஸந்நிதௌ

ஜப்த்வா மஹாம்ருத்யுஂ தரதி, ய எவं வேதேத்யுபநிடத் || ३२ ||

|| இதி தேவ்யுபநிடத்ஸமாதா ||

ப்ராதரீயாதி ராத்ரிக்ருதம் பாபம் நாசயதி| ஸாயம்யயாதி திவஸ்க்ருதம் பாபம் நாசயதி| தத்ஸாயம் ப்ராத: ப்ரயுஞ்ஜான: பாபஸ்பாஹபாபவதி| கிஹோதக துரியஸந்த்யா யாம் ஜப்த்வா வாக்ஸித்திர் பவதி| நூதனப்ரதிமாயாம் ஜப்த்வா தேவதாஸாங்கித்யம் பவதி| ப்ராணப்ரதிவ்ஷ்டாயாம் ஜப்த்வா ப்ராணாணாம் ப்ரதிஷ்டா பவதி| ஓபளமாச்விஞ்ஞோம மஹாதேவீஸந்நிதேள ஜப்த்வா மஹாம்ருத்யும் தரதி யேவம் வேதேத்யுபகிஷத்|| குட ||

இதி தேவ்யுபநிஷத் ஸமாப்தா ||

ப்ராத: - காலையில்; அத்யயான் - படிப்பவன்; ராத்ரிக்ருதம் - இரவில் செய்த; பாபம் - பாபத்தை; நாசயதி - நாசம் செய்யும்; ஸாயம் - மாலையில்; அத்யயான் - படிப்பவன்; திவஸ-க்ருதம் - பகலில் செய்த; பாபம் - பாபத்தை; நாசயதி - அழிக்கும்; தத் - அவ்வாறு; ஸாயம் ப்ராத: - மாலை போன்று காலையிலும், ப்ரயுஞ்ஜான: - படிப்பவன்; பாப: - பாபமானது; அபாபவதி - இல்லாமற் போகும்; துரியஸந்த்யாயாம் - துரிய சந்தியையில்; ஜப்த்வா - ஜெபித்து; வாக்ஸித்தி: - வாக்கின் சித்தியை; பவதி - அடைவான்; நூதனப்ரதிமாயாம் - புதிய ப்ரதிமையில்; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; தேவதா-ஸாங்கித்யம் - தேவதையின் அங்கத்துவம்; பவதி - ஏற்படும்; ப்ராணப்ரதிஷ்டாயாம் - ப்ராணப் பிரதிஷ்டையில்; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; ப்ராணாணாம் - பிராணனுடைய; ப்ரதிஷ்டா - பிரதிஷ்டை; பவதி - ஏற்படும்; ஓபளமாச்விஞ்ஞோம - ஓபளமாச்விஞ்ஞோம; மஹாதேவீஸந்நிதேள - மஹாதேவீ சந்நிதானத்தில்; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; மஹாம்ருத்யும் - மஹாம்ருத்யுவை; தரதி - கடக்கிறான்; ய: - எவன்; ஏவம் - இவ்வாறு; வேதே - வேதத்தில்; உபகிஷத் - சொல்லியிருக்கிறதோ;

இதி - இவ்வாறு; உபநிஷத் - உபநிஷத்தில்; (ஸம்வாத: - உரையாடல்;)

இரவில் படித்தால், பகலில் செய்த பாபத்தையும், மாட்டு யிழும், காடையிழும் படித்தால் பாபியாயினும் பாபமற்றவ னாகவும் ஆகிறான். இரவில் கான்காவது யாமத்தில் படித் தால் வாக்கின் நித்தியானது (வன்மையானது) உண்டாகும்; புதிய விக்ரஹத்தின் முன்னிலையில் ஜபம் செய்தால், அந்த விக்ரஹத்திற்கு ப்ராணன்களுடைய சிலேயானது உண்டாகிறது. செல்வாய்க்கிழமையுடன் கூடிய அச்வமேதத்தில் ஜபம் செய்கிறவன் கொடியதாயும், பெருங்கச்சித்ரத்தில் ஜபம் செய்கிறவன் கொடியதாயும், பெருந்துயர்பயத்தைத் தாங்குகிறான், எவ்வளவு வல் இல்விதம் உண்மையை யுணர்ந்து அனுபவித்து இரு ந்தாலும் ஸ்ரீமாதேவியின் அனுக்ரமத்தால் சகல மங்களங்களும் உண்டாகிறது என்பது இந்த அத் வசிரசொரிய தேவீ உபாசித்தின் கட்டளையாகும். (இச்)

சிவம்.

இல்விதம் வாதூல வேங்கடசலபதி இர்மேல்ய ருடைய தகயன் ராமசந்த்ரசர்மா இயற்கிற ய தவி அதர்வணோபநிஷத் பாவ லிர் காசிகா இவண் முற்றும்.

புஸ்தக விற்பனைப் பட்டியல்

2

பிறவ்ருசோபநிஷத்

தேற்றுவாய்

இ.ஸ்த பிறவ்ருசோபநிஷத் .ரிக்வேதத்தைச் சார்ந்தது.என்பது மட்திரங்கள் கொண்டடது. வேதவியாம்,விணக்கும் ஸ்ரீதேவியை ஸ்ரீலட்சுமி என்புமைகளாப் புகழ்ந்ததகும். இந்த பல் மீக்துருவேத் (மட்திரங்களில்)க் கொண்ட ஸ்ரீமஹாதீரிக்கதில் இகாண பல்வருச என்று பெயர் உண்டாயிற்று.(உபநிஷத் - உபநிடத் -நித்: -நிக்குகள் - மட்திரங்கள்-) மற்றும் சித்சக்தியினர் உள்ளவர்கள், பர்த்தசக்தியாம் ஸகல சரசரங்களின் காரணமாக எனவும், அவளே ஸொல்லின் உருவமும், அஞ்சக்தியின் பரகுள் வடிவாகவும் இருப்பவள் எனவும், அவள் இருந்தடமறவள், பரதியக்காகவும், இருப்பவள் அவளே எனவும், அவள் அஞபதமாக இருந்து செய்ய வண்டுமெனவும், ஓஷாட முதலிய லஸ்வாதிகளில் சித்சக்தியாம் அன்கையை த்யானம் செய்வோர்களின் இல்விதம் உபாஸனை செய்வோர்களில் இருந்தருளிநதயே உணர்ந்து அதனுடன் லயித் திருக்கிறார். இருகபி:!! இருகவேதமென்பதையும் இதில் இருக்கப்...

குறிப்புரையும் வரைந்து கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதனுடி ரிஷத்தின் முதல் மந்திரம் வருமாறு—

ஓம் தேவீ ஹேகாம்ர ஆசீர்ய சைக அகண்டசம்ருத | காம-கலேதி விஞ்யாயதே | முகாரகலேதி விஞ்யாயதே ॥ १॥

ஓம் ஐச ஹ்ர்ம்யகாக்ர் ஆஹ்ருத் | லைவ ஐகதண்ட ம-ஸ்ருஜத | கட்மகோலீ விஞ்நாயக | ஸ்ரீங்காரகோலீ விஜ்ஞாயக ॥ २॥

ஓம் தேவீ - தேவியானவள்; பரா हि - பரவுள்ள ஒரு அப்பே - (முன்பு; ஆசீத் - இருந்ததாள். सा पद् - அந்த ஓதவியே; அகத் - உலகங்களின்வடிவான; अपःहम् - பரவியிருந்ததை; (உலகை) असृजत - படைத்தாள். कामकला इति - காமகலை எனவும்; मुखारकला इति - சங்காரகலை எனவும்; विशायते - அறியப்படுகிறள்.

இதச்சக்தியின் ஸ்வரூபமும் இங்கு சொல்லப்படுகிறது— சகர வழவழவாக விளங்கும் இவ்வுலகைப் படைத்து, அவைகளிடத்தில் தனது சைதன்யத்தின் ப்ரவேச மஹிமை யால் எவள் விளங்குகிறுளோ, அவளே தேவியாவள். அப் பெருமை வாய்ந்தவளே சித்சக்தி எனப்பவள். அவள் உலகத் தோற்றங்களுக்கும் முன்பு இருந்தவள். அவள் அவ்வே இப்பிறபஞ்சத்தினுள் படைக்கிறுள். அவளே சகுணம்சத்தினுள் காமகலை என்று உபாஸகர்க ளால் அறியப்படுகிறள். அகார - உகார - லகர்ங்களுக்குச் சிறுங்கம் (சகரம்: கொடுமுடி - உச்சி) போல், அத்தமர்த்திரையின் வழவாயிருப்பதால் சிறுங்காரகலை எனவும் அறியப்படுகிறள்.

தஸ்யா பவ ப்ராஹ்மீகனைர் விஷ்ணுரஜீஜனத் | விஷ்ரோட்ரீஜனத் | ஸர்வே மஹத்ரணா அஜீஜனத் | கந்தர்வாப்ஸரஸ: கின்னரா: வாதிந: ஸம்நதாதீஜனநத் | போக்யமஜீஜநத் | ஸர்வமஜீஜநத் | ஸர்வே ஶாங்கமஜீஜநத் | அண்டஜம் ஸ்வேதஜமுக்ரிஜம் ஜராயுஜம் யத் | கிஞ்சைதத் ப்ராணிஸ்தாவரஜம் மநுஷ்யமஜீஜநத் || 2 ||

தஸ்யா = அவருடைய; பவ = ப்ராஹ்மணர்கள்; ப்ராஹ்மீகனை: = ப்ராஹ்மணர்களால்; விஷ்ணு: = திருமால்; அஜீஜநத் = பிறந்தார்; விஷ்ரு: = விராஜ்; அஜீஜநத் = பிறந்தார்; ஸர்வே = எல்லா; மஹத்ரணா: = பெரிய உயிரினங்கள்; அஜீஜநத் = பிறந்தன; கந்தர்வாப்ஸரஸ: = கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும்; கின்னரா: = கின்னரர்கள்; வாதிந: = வாத்திய இசைக்கலைஞர்கள்; ஸம்நதாத் = அமைதியானவர்களிடமிருந்து; அஜீஜநநத் = பிறந்தார்கள்; போக்யம் = அனுபவிக்கக்கூடியது; அஜீஜநத் = பிறந்தது; ஸர்வம் = எல்லாம்; அஜீஜநத் = பிறந்தது; ஶாங்கம் = சங்குகளிலிருந்து; அஜீஜநத் = பிறந்தது; அண்டஜம் = முட்டையிலிருந்து பிறந்தவை; ஸ்வேதஜம் = வியர்வையிலிருந்து பிறந்தவை; உக்ரிஜம் = வெப்பத்திலிருந்து பிறந்தவை; ஜராயுஜம் = ஜராயுவிலிருந்து பிறந்தவை; யத் = எது; கிஞ்ச = ஏதாவது; ப்ராணிஸ்தாவரஜம் = உயிரினங்களும் தாவரங்களும்; மநுஷ்யம் = மனிதர்கள்; அஜீஜநத் = பிறந்தார்கள்; || 2 ||

தஸ்யா பவ = தஸ்யா பவ; அஜீஜநத் = அஜீஜநத்; விஷ்ணு: = விஷ்ணு; அஜீஜநத் = அஜீஜநத்; விராட் = விராட்; அஜீஜநத் = அஜீஜநத்; ஸர்வே = ஸர்வே; மஹத்ரணா: = மஹத்ரணா:; அஜீஜநத் = அஜீஜநத்; கந்தர்வாப்ஸரஸ: = கந்தர்வ + ஆப்ஸரஸ:; கின்னரா: = கின்னரா:; வாதிந: = வாதிந:; ஸம்நதாத் = ஸம்நதாத்; அஜீஜநநத் = அஜீஜநநத்; போக்யம் = போக்யம்; அஜீஜநத் = அஜீஜநத்; ஸர்வம் = ஸர்வம்; அஜீஜநத் = அஜீஜநத்; ஶாங்கம் = ஶாங்கம்; அஜீஜநத் = அஜீஜநத்; அண்டஜம் = அண்டஜம்; ஸ்வேதஜம் = ஸ்வேதஜம்; உக்ரிஜம் = உக்ரிஜம்; ஜராயுஜம் = ஜராயுஜம்; யத் கிஞ்ச = யத் கிஞ்ச; ப்ராணிஸ்தாவரஜம் = ப்ராணிஸ்தாவரஜம்; மநுஷ்யம் = மநுஷ்யம்; அஜீஜநத் = அஜீஜநத்; || 2 ||

அஃதஃ ஃறைச்சக்தியினடிநிறுங்தெ இரம்மா உண்டாகின்ற அவ்விதஉல விளநநுபி, பவனுள், பகவ லருச்சணங்களும் கஃதாவர்களும், அப்லோர்வகளும், கிங்ஸர்களும், வித்யா வரிப்பர்களும், காம் பய்பவர்களும் எல்லும் உண்டாய் பிறனீர். மர்த்துவர்க இர்பருங்சக்திக்கு வசன்பரும் வலகல போக்குவர்களும் உண்டாயின. அசைக்கியின் சம்பந்த மான எல்லா வல்சுக்கும் உண்டாயின. அண்டஸ் (மூடையிலித்து உண்டாயவது) பிரவதசம் (வியாபவிய விருந்து உண்டாவது), உத்பன்ஸம் (பம்பிலிருநது உண்டா லவது), ஜராயுஜம் (கருவிலிருநது உண்டா) முதலிய வைகளும், பிபரபுஞ்சத்தில் அஃதஃ அந்த வஸ்துக்க ளென்டேரி, ப்ரணவிதி இன்புல பெர்நவர்கள் மங்களான அளவாயும் உண்டாயின.

சैषा पार्थिवी सैषा शांभवी विद्या कादिविद्येति वा, साधिदेवेति वा रहस्यमोभों प्रतिष्ठा ॥ ३ ॥

இவ்வாறு கூற்றி:। சைஷா சாம்பவி வித்யா காதிவித்யேதி வா, ஹார்திவித்யேதி வா, சாதிவித்யேதி வா, ரகச்யமோபம் ப்ரதிஷ்டா ॥ ३ ॥

सा - அஃதஃ பிபரு வாய்ந்த; षा - இவள்; परा - பரமன்; शक्तिः - ஈத்சக்தியாளன்; सा एषा - அப்பெருங்கிதம்

वसिष्ठ ऋषिस्री - सम्पूर्णपद्मासन ; सिद्धा - सिद्धासन

कार्येया हति च - कार्यविधि तथा ; साधिविचा रति च - कार्यान्वयन तथा

रहस्यम - रहस्यम् ; मोन मोन - मौन, शून्य नाद ; साचि - साक्षी ; प्रतिमा - प्रत्यक्ष

मैव पुरत्तयं शरीरतयं व्याप्य रहिल्तरभासयन्ती

देशकालवस्तुन्तगसज्ञान महाविपुरसुन्दरी चै प्रत्यक्ष

चिति: ॥ ४ ॥

सैवात्मा ततोऽन्यदसत्यमनात्मा । अत एव ब्रह्मसंवित्तिः

भावाभावकलानिरमुक्ता, चिद्धियाद्वितीयप्रभासंवित्तिः साच्चिदानन्दलहरी महात्रिपुरसुन्दरी वहिरन्तरनुप्रविष्टय स्वयमेवैव विभाति । यदसि्त सन्मात्रम् । यद्र्राति चिन्मात्रम् । यत् प्रियमानन्दम् । तदेल्लत् सर्वाकार महात्रिपुरसुन्दरी । त्वं चाहं च

सर्वे विध्वं सर्वेमिदं । र्वरतं सर्वे महाविपुरसुन्दरी । सत्य- मेकं लेभिताख्यं वस्तु तदद्वितीयमक्षण्डार्थे परं ग्राह्य ॥ ५ ॥

லோகேஹவ் ஸர்வமிதம் | தத்ராத்ரிதமேதத்மகம் | அத் ஒர்யா டிர்ௐம்ஸ்வீததி : பாவாபாவி கலாவிகிர்முக்தா| கித்வித்யா அத்வீதியா லிட்ௐம்ஸ்வீததி: ஸச்சிதானந்தலஹரீ மஹாதரீ பரித்வப்ரவிச்ச்ய ஸ்வயம்புமகைவ விபாதி மத்வீதி ஒரு லீர்த்தரம்| யத்பாட ஸிக்மோர்த்தம்; யத் ப்ரிய இரட்சிதத்மீ ஸர்வகாரி ர யநாதீபுரஸ-ந்(தரீ) | த்வம்ள் ஸர ஹரீ ச ஸர்வம்ள் விச்வம்ள் ஸர்வசேவகா| இதரத் ஸர்வம்ள் லெஹித்தரீப/ரஸ-ந்(தரீ) : லேத்யமேகம் லவிதாக்யம்ள் காதத்ந்வீ கிதமகண லீபா துகம்ள் புஹமீ !கு॥

सा एव - அத்ந கித் சக்(கு)ல்; आत्मा - ஆத்மவிடவினள். अन्यत् - அவ்ய காட்(ப) ரும் மர்ஹ்யவகள்; असत्यम् - ஸத்ய இல்லாதது, अनात्मा - ஆத்மவல்ம் அல்ல; अतः - ஆகையால்; एपा - இத்(த) ஜம் : ग्रहयसवित्तिः - ப்(ர)ஹ்ய ஸர்விதி; भावकलाविनिर्मुक्ता - கித்(த்)க்(கு)ல்யத்மீ. கர்வ ய கல்யி விள்ள் க்(கு)ல்வர்ம். चिद्द्रियाँ - சித்திமன் றும் வித்தை, अद्वितीया - அத்(த) ஜ ல்(ம்); ग्रहयसवित्तिः - ப்(ர)ஹ்ய ஸர்விதி : ஸச்சிதானந்தலஹரீ - ஸத்(க்)குளு, ஸச்சித், ஆனந்த லஹரி; महातिपुरसुन्दरी- மஹா தீ புர ஸுந்(த)ரீ; वहिः - ஸவ்னு ற்(ற) ிச்; अन्तः - இ லா உள் ளூ மி; अनुप्रविष्टा - அனுப்ர விஷ்ட உ ஸ்(சு) ருங்குள்; स्वयम् - ஸ்வயம் ; पक्ना एव - ப(க்)க ற்(கு) ஜம்; विभाति - வி பா தி கு ஜம். यत् - யத் ஸ ரி ஷி; अस्ति - இ ஸ்(க்)க்(கு) ஸ்(த்)தி; तत् - அ து; सम्पात्तम् - ஸம்பா ல்(ம்) ஸ்(த்)தி; यत् - ஒ ற்று ஸ ரி ஷி; भाति - பி ர்(கா)தி க்(கு) ஜம்; तत् - அ து; चिन्मात्रम् - ஸி ன்(ம்) மா த்(த்) ற(ம்); यत् - ஒ ற்று ஸ ரி ஷி; प्रियম् - பி ரி ய(ம்); (तत् - அ து) आनन्द्म् - ஆ னந்(ம்) தம். तत् - அத்(து); पतत् - ப(த்)தத்.

சர்வாகாரா - மலர்ந்தபடியான; மகாநிபுரசுந்தரி - லழுந்நக்ஞி

4 ஆம் வ. ஜீ. புனிதழும். தவ்வ - அ - 1உ ம்; உல்ந் ந - 1.ஆ குலோ;

சர்வம் - மலர்ந்திருந்நிலை; நிஜம் - 2 ஆக 1உம்; மகாதேவதா: -

லகல 3தவலைகளும்; அரரத - மற்றுநவ; சர்வம் - மஆஞோ;

மகாநிபுரசுந்தரி - மஹாத்ரிபுரசுந்த்ரீய யுஃகும். சத்யம் -

உள்நலஒள்நிலா ஒழ்ந்; பகம் - ஒன்றுகவுள்நிலா ஒழ்ந்; லலிதாஸ்யம் -

லஒலேத நல்ந ரு சால்லப்படுவதும்நிலா; வஸ்து - வள்ந நுவநா ஒஉந்நிலா; தத் - அது; அத்விதீயம் - 2 ஆம் 1 ஓ ம் நிலை;

அஅந்நார்யம் - அஅந்நார்த்தவடிவாயின்; பரம் - இருங்கதஆழி

முந்நிலா; ப்ராய - ப்ரஹ்மமேயாகும்.

இத்நசக்தியை இரண்டாற்ற அந்நவை!த

விங்ஙயிலிருப்பது என இங்கு உபதேசிக்கப்படுகிறது.—

அந்த சித்சக்தியே ஆத்ம வடிவானல். இந்ந சித்நைத்

காட்டிலும் மற்றவைகள் ஒன்றும் உள்நிலையல்ல; ஆத்மா

வும் அல்ல; ஆதலால் இவளே ப்ரஹ்மநிலா வடிவாயிருப்

பவள். இருக்கிறது. இல்லாதது என்ற காட்சியினின்றும் விடு

பட்ட நிலைவடையின் வடிவாயினுப்பவளும் இவளே

சத்து, சித்து, ஆனந்தம் என்றவைகளடைய ப்ரகாச

வடிவாயினுப்பவளும் இந்நமஹா த்ரிபுரசுந்ந்ரீய. இவளி

யி யும், உள்ளேயும் படைப்பிலோசை ப்ரேசித்து

தானுவேலா தனித்து விளங்குபவளும் இவளே. எந்த

வஸ்து இருக்கிறதோ அதுவே சத்தாகும். எது ப்ரகாசிக்

கின்றதோ அதுவே சித்தாகும். எந்த வஸ்து

பிரியமாயிருக்கிறதோ அதுவே ஆனந்தமாகும். எனவே

இவ்விதம் சத் - சித். ஆனந்த வடிவும், எல்லா ப்ரபஞ்சத்

தின் வடிவாயும், ஸ்ரீமஹாத்ரிபுரசுந்ந்ரீய விளங்கு

கிறள் என்பது குறித்துகும். மற்றும்

சிம்பிஸ்ட் உலகங்களும், உலகல் மேதவிதரனின், மற்றவைகள்யாருளும் சிமவித்திற்பருந்தரீயின் வடிவிலும் யாதுளம்.வழிதா என்மத பயைநன்ன வஸ்து ஒன்றுசான் உன்மேல் பயகும். அந்ந என்நுளும் இருள்நடிமித் அகன்றபிற்ப வடிவந் இராங்பது. உரவிற்றிளும் மேன்மேல்ச சிறித்து விளங்கிளும் இருள்மிளி அதுவே தர்ந்.

அஞ்சரசியமகாமல்ல: 1 ரதி ॥ 6 ॥

1. இருங்கருபரத்யுத்தி கதாசுருளிஸ் ௧௮.மதி: அந்ந என்நுள். 1.தம் கருவிகளின் அஞ்சி ஓர்யுளு"

2. பஞ்சரூபபரித்யாமாத் - அவ்வாநன் முதல்வி8ிது விபரிதக்

சொருள்: பஞ்சரூபம் - அவ்வாநன்; அவரூபபஹாபத: - ஜகரட்கிளம்

சொமல்: உருவிகளின்; அதிஷ்஠ானம் - அக்ரட்கருளி; பரம்-

மஹன் - மகிமுளிந்நர்; ಏಕಮ್ - ஏன்இந்; ಶಿಷ್ಯತೆ - நஞ்செ

விதித னந்.

மேலான அதிப்படான தத்துவமாயும், ஸத்தாயும், மஹத்தாயு முள்ள ஒரு வல்ஸ்துவான அக்நி தேவியினிடம் லயத்தை யடைந்து விடுவோன் றனர். அக்நே யாவற்றிலும் மேலாகச் சிநந்து விளங்கும் ஸத்தாஞ வள்ந்து எல்லோ ற நஞ்சி விற்பதாம்.* (அ)

प्रशानं ब्रह्मेति वा, अहं ब्रह्मातिस् वा भाष्यते । तत्त्वमसि-त्येव संभाव्यते । अयमात्मा ब्रह्मेति वा, अहं ब्रह्मास्मीति वा,

प्रशानम् - ப்ரஶாநம்; ब्रह्म - ப்ரஹ்மம்; इति - இதி; वा - வா; अहं - அஹம்; ब्रह्म - ப்ரஹ்ம; असि - அஸி; इति - இதி; वा - வா; भाष्यते - பாஷ்யதே. तत्त्वम् - தத்+த்வம்; असि - அஸி; इति - இதி; वा - வா; संभाव्यते - ஸம்பாவ்யதே, அயம் - அயம்; आत्मा - ஆத்மா; ब्रह्म - ப்ரஹ்ம; इति - இதி; वा - வா;

• ப்ரஹ்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், சக்ரவர்த்தன் சதாசிவன் என்ன பிறவித்தர்களாவ றவரும், தூரியங்களுட னே யாவர். இவர்கள் ஏஞ் இருஞ், ஸகுணவடிவ யிருப்பவர்களே யாவர். இவர்கள் எல்லோ ரும் செய்யும் முறையே வரணீ, ரமதி, உமா, உமகா, உன்மத என்ன ற சக்திகளுடைய துணையை யெண்ணப் பிறப்பவர்களா வர். இச்சக்திகளும் இல்லாவிட ல் ஸ்த்ரீ, ஸ்ரீம், ஹ்ரீம், ஆவிர்பாவம், தீரோபாவம் என்ன ற காரியங்கள் ஒன் றும் கடைபெறுது. சக்திகளில்லாவிட ல் யிர்குண ரூபவ யிருப்பவர்களே யாவர். இவர்கள் ஆஞவந் தம் அஞ்செந் த பாம் தூரியா என்ன ற சக்திக்கு அடிமைப்பட்டவ ளீகர்.

ஶ்ரீதேவீ-உபநிஷத்

ஶ்ரீதேவீ - உபநிடத்குள் (மூலமும், தமிழுரையும்)

ஆக்கியவர் : வாதல வெ. ராமசந்திரசர்மா அவர்கள்

PUBLISHERS : B. S. & F. MART, "Pen Corner"

HIGH CLASS STATIONERS & PUBLISHERS

113, ARMENIAN STREET, MADRAS-1.

Copyright | 1951 | Reserved!

பாவனோபநிஷத். (மூலமும் தமிழுரையும்)

0 10

(தேவி) லக்ஸ்தீதி. (மூலமும் தமிழுரையும்)

1 4

கம்பர் தமிழ் அகாதி.

7 12

தேவீ ஸ்தோத்ரங்கள். (மூலமும் தமிழுரையும்)

1 4

தேவீ மாஹாத்ம்யம். மூலப் மாத்திரம். பிரயோக விதிகளுடன் ரூ.1-9-0து. பாராயணத்துக்கு உரியது

3 12

புருஷ ஸூக்தபாஷ்யம். (பூர்ணகாநதமுனி இயற்றியது) மூலமும் ஆங்கில பதவுரை கருந் துறைகளுடன் கூடியது.

2 4

பவானீபுஜங்கஸ்தோத்ரம். விரிவான பதவுரை, கருத்துரை (மதிப்பிறைச்செனுடன் கூடியது. (அச்சில்)

ஶ்ரீதேவீ-உபநிஷத்

ஶ்ரீதேவீ உபநிஷத்துக்கள் (மூலமும், தமிழுரையும்)

ஆக்கியவர் : உத்தமல் வே. ராமசந்த்ரசர்மா அவர்கள்

PUBLISHERS : B. S. & F. MART, HIGH CLASS STATIONERS & PUBLISHERS

113, ARMENIAN STREET, MADRAS-1.

Copyright] 1954 [Reserved

மூதற்பதிப்பு: ஐய ஆண்®

Rs. 1.4.0

வள்ளுவர் அச்சகம், பிரசைவாக்கம், சென்னை-7.

முன்னுரை

i-xvi

(க) தேவீ அதர்வசிருபனிஷத்

1-30

(உ) பஹ்வृசோபனிஷத்

33-47

(ஊ) அருணேயோபனிஷத்

51-72

(எ) ஸ்ரீசக்ரோபனிஷத்

75-82

(ஐ) அனுபந்தம்

86-91

ஆசிரியர், முகவுரை

இச்சிறுநூலில் அந்நேயமாம் சித்தசக்தியைத் துதிக்கும் வகையிலே, தேவீ அதர்வசிர உபநிடத், பஹ்வ்ருசோபநிடத், அருணேயோபநிடத்; ஸ்ரீசக்ரோபநிடத் என்ற நான்கு உபநிடதங்களுக்கும் பதவுரை, பொழிப்புரை முதலியவை களுடன் விளக்கம் கொடுத்துள்ளது. ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் பரிசயமில்லாதவர்களுக்கு அந்நத அந்நத மந்த்ரங்களுக்கு ஜோஷோ தமிழிலும் மூலமந்த்ரங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

முக்கியமாக இந்நூலின் முன்னுரையிலிருந்து தமிழ் நாட்டிலே பழக்கத்தில் இருந்துவரும் சித்தாந்தங்களும் வேதாந்தங்களில் பின் பற்றுவழ என்பதை ஒருவாறு வாசகர்கள் உணர்ந்து கொள்ளமுடியும். மேலும் அச்சித்தீ னாள்களில் கருத்தைத்த தழுவியப் இந்நூலில் உள்ள அருணேயோபநிடத்துக்கு ஓர் அனுபந்தமும் சேர்க்கப்பட் டுள்ளது. எனவே வாசகர்கள் அவர்களுடைய பரிபக்க வத்திற்கேற்ப இந்நூல் நன்கு தினந்தோறும் பாராயணம் செய்து, அவைகளிள்ள மந்த்ரங்களுடைய பொருள் நன்கு பதியவைத்து, அந்நேயமாம் ஸ்ரீதேவீயி னுடைய வீராபூதிகளில் திளைத்து அவளுடைய திருவருளப் பெறுமாறு வேண்டுகிறேன்.

முடிவாக வழக்கம்போல் இதுபோன்ற மந்த்ரசாஸ்த்ர ஸம்பந்தமான நூல்களுக்குப் பொருளெழுதி வெளிப்படுத் தும் வகையிலே, என்னப் பல வழிகளிலும் முயற்சி யுள்ளவருநச் செய்து வருபவரும், ஸ்ரீஅந்நேயின் திரு வருளே ஒன்றியவருமான எனது ஆச்த்தணபர் ஸ்ரீலீதாநாய க அய்யர் அவர்களுக்கு விந்தையபூர்வமான நன்றியைத் தெரி வித்துக் கொள்கிறேன்.

ஜயவருடம்

மிதுநாடி

இந்நூல்:

ஆசிரியர்

வே. கண.

ஆசீர அஹம் ப்ரஹ்ம…

2 15

அதர்மசாந்த்வம் ச

3 25

கiங்கலீஸ்

6 12

ஹவிஷ்மதே

.. 13

सा नो

10 5

வைகுண த்ருஷம்

.. 26

संयुक्त अहलतु संमिश्र:

19 20 20

(மiந்த்ராங்கேஆ)காண்டீ:

34 4

காLJம கவும்

38 2

ஓLJ வஸ்துவாந

42 2

ஹ்ரதி வா

44 16

நொrது

44 2

ஸவ்யப்ஜதLதாட்

58 6

முன்னுரை

"அகண்ட பரிபூரணமாம் மும்மையாள் பாதம்"

2 அப்புறத்தேயின்ற தொருவையாள் பாதம்

3 புகன்று மின்ற கமேண சொனெடு நாதாக்கள் பாதம்

4 புகழ் பெரிய வாக்குடைய வாணிபாதம்

5 சிகன்றனவே எல்லாண்ட குருவின் பாதம்

6 சிறை சிறையாய்ச் சொருபத்தில் சின்மூர்த்தி பாதம்

7 மூகன்று எஎனயின் மறுத்த சிங்மயத்தின் பாதம்

"மூவுலகு மெச்சதற்கு காப்புதானே."

இக் காப்புக் செய்யுள் ஒன்றிலேயே கைலாய வர்கத் தைச் சார்ந்த தகிநூமூர்த்தியின் பதினெடு சிஷ்யர்களின் ஒருவராகிய சட்டமுனி சித்தர்,

"உடம்புபுகத் தடுலான் பயின் உடம்பில் உத்தமேக் காண்."

1. பார்வதி 4. ஸரஸ்வதி 7. சைதன்ய-பராசக்தி

2. பரமசிவன் 5. தக்ஷிணாமூர்த்தி

3. கவாதர்கள், ரிஷிகள், சித்தர்கள், 6. ஜீவன் முக்கியர்கள்.

என்ற இளவையின் குறளில் சால்வியபடி மாநில உருப் பெற்ற மக்கள் யாவரும் எதை யறியவேண்டும் என்பதை இருவரி குறிப்பாகக் கூறியுள்ளது கீழ்வருமாறு:

அதாவது உலகங்கள் யாவும் மெச்சத்தக்க படைப்பில் என்பத்து நான்கு லகஷம் * ஜீவராசிகளைக் காட்டிலும் உத்தமப் பிறவியைப் பெற்ற இச் சித்தர் முதலிய யாவரும் சை தன்யத்திலிருந்து தோன்றினார் எனவும், திருப்பவும் பரி பூரண பீடையைப் பெற்று அவர்கள் அச் சைதன்யத்திலேயே ஒன்றிவிடுவது தான் பியதி-,மரபு-எனவும், அதற்குக் கர்ம சார் முதலிய தேவர்களும், வாணீ முதலிய சக்திகளும் மக்ஷியமாகக் கொண்டு முறையே உபாசித்துப் பிறகு அடுத்துள்ள பரமசிவனையும் எங்கும் பரிபூரணமாக சிறந்து விளங்கும் ஆதிசத்தியாம் அன்னையை உபாசிக்க வேண்டுமெனவும், இவ்வாறெனகளிச் செய்யத் தக்கதோர் குருவின் துணைக்கொண்டு அவரிடம் முறைப்படி தீக்ஷை முதலியவைகளைப் பெறவேண்டுவது அவசியமெனவும் இக் காப்புச் செய்யுள் வலியுறுத்தும்.

பரமத்தினிடமிருந்து தோன்றினேன். அந்த பரம மத்தினிடமே லயத்தை யடைகின்றேன். லயம்-ஸ்மாதி.

• ஜீலகஷம் ஜீவகங்கள், க லகஷம் நீர்வாழ்வன, கம் லகஷம் ஆர்வன, க கலகஷம் பறப்பன. உ லகஷம் நடப்பன. இவை களின் பிறகு மரிதன் (விச்வஸாரதந்த்ரம்):

குருடனுக்கு உலகம் இல்லை. அதுபோல் பாமரமக் களுக்கு இவ் வெண்க ள் காம்பிக்கை கொடுக்காது. ஆனால் யாவராயும் கண்கிட முடியாதது. முடிந்ததாகவும் தெரிய வில்லை. இக் கிஷிலில் ‘இன்றை மறுக்கமுடியாதபோது ஒப்பு வேத மேல்’ என்ற கீதையை யனுஸரித்து இவ் வெண்க ள்

இந்த ஜபமும் பிராணாயாம அல்லது உபாசனையின் துணை இல்லாது அப்யாசம் செய்யமுடியாது. அவ்வுபாசனக் குறிக்கோளாக வேண்டுவது மூர்த்தி வழிபாடு. அது சகுணம், நிர்குணம் என இரு வகையாம். ஒருவன் சகுணோபாசனையச் செய்து அதில் தோன்ற மனப்பண்பாடு உண்டான பிறகே நிர்குணோபாசனையைச் செய்யத் தகுதியுள்ளவனாகிறான். சகுணோபாசனை செய்யாது திடீரென ஒருவநுக்கு நிர்குணோபாசனையில் மனம் ஈடுபட வது கடினமேயாகும்.

மேலும் இவ்வுபாசனகோச்ச செய்யப் முதிர்ந்த ஞான மூம் அனுபவமும் அவசியம். அவைகளும் சிரவணம், மனனம், நிதித்யாசனம் முதலியவைகளால் உண்டாக வேண்டுமே யன்றி புத்தகத்தைக் கையிலெடுத்துப் படித்த அளவிலேயே உண்டாகிவிடாது. இக் கருத்தையே,

“தேருவது லகுவல்ல வாய்ப்பேச்சல்ல வாயித் ததினல் வருமோ பெருவாழ்வு நெறிச்சுப் புசித்துக்கு ராண்வேணும்.”

(ச. ஞானம்)

என்பதுபோல் வளருந்த்தும். ஞானம் பெறுவது எளிதல்ல. அதற்கு அளவுகடந்த நியதிகள் - நியமங்கள் - வேண்டும். உபாசனை வேண்டும். அப்யாசம் வேண்டும். இவற்றின்ப புகட்ட ஞானாய்ச்சியும், சத் குருகடாட்சமும் இன்றியமையாச் சாதனங்களாகும்.

இக் குணம்போலே கொள்ளையான சமய வேடங்களும், ஸ்நானங்களும், ஆகமங்களும் அந்த அந்த

அதிகாரிகளைய அறிவிற்குத் தக்கவாறு பலவழிகளி

நமக்கு விளக்கிக் காட்டி அனுபையப்போல் ஆதரவுடன் ச

ம்பை நல்லவழியிலே செல்ல அநுமதிக்கின்றன. இவைகள்

உண்டான காலமோ எவராலும் அறிய முடியாதது. வழி

வழியாக வந்த நமது முன்னோர்களான மஹர்ஷிகள் கேட்ட

னார் என்ற காரணம் கருதியே சிருஷ்டி என்றும், பிரண த்த

காரணத்தால் ஸ்மிருதி என்றும், அவர்களிடமிருந்து வந்த

காரணத்தால் ஆகமம் என்றும், தொன்மை என்ற கார

ணத்தால் புராணம் எனவும் வழங்கலாயின.

மற்ற மஹங்கடோப்போல அவைகளுடய தலைவர்களான

தேவதூதர்கள் போன்ற எவராலும் இயற்றப்பட்டுச்

சொல்லப்பட வில்லை. ஆத்ம ஞானத்திற்கும், அறிவின்

வளர்ச்சிக்கும் நமது சாஸ்திரங்களில் காணும் பகுதிகள்

குறிப்பிட்ட மஹர்ஷிகளால் கூறப்பட்டது என்றே இயற்

றப்பட்டதென்றே கூறுவதற்கில்லை. ஆனால் அப் பகுதி

ளைனத்தும் குறிப்பிட்ட மஹர்ஷிகளால் வழி வழியாக

அப்பிக்கப்பட்டும், போதிக்கப்பட்டுமே வந்தது என்று

மட்டும் ஒருவாறு கூறமுடியும்.

இவ் வேதங்கள் நான்கும் பல பிரிவுகளும், அவைகளில்

உட்பிரிவுகளும் பலகொண்டு விளங்குவதாகும். இவற்றிற்கு

கர்மகாண்டம், ஞானகாண்டம், உபாசனாகாண்டம் எனவும்

கூறலாம். இம் மூன்று அவயவங்களுக்கொண்ட காரண

மாகவே “த்ரயீ” எனவும் இவ் வேதங்கள் அழைக்கப்

பெறுகின்றன. ஒரு சிலர் முதலில் ரிக், யஜூஸ், சாமன்

இம் மூன்றுமே உண்டாயின. பிற்காலத்திலே அதர்வ

வேதம் உண்டாகியது. அக் காரணம் கொண்டு “த்ரயீ”

எனவும் சொல்லுவா்.

இது யுகத்தின் திறமையைத் தவிர

வேதபாரம்

நான்முகனுக்கு ஒரு பெயர் உண்டு. அவருக்கு நான்கு வேதங்களுமே நான்கு கைகளாக விளங்குகின்றன என்பது பொருள். உலக வழக்கில் சதுர்வேதி, த்ரிவேதி, த்விவேதி எனப்பல குடும்பங்களில் இருப்பதை இன்றும் காணலாம். எனவே வேதம் கான்கு, அவைகளுக்குக் காவலமோ, தேசமோ ஒன்றும் கிடையாது. அவைகள் எங்கும் வியாபித்து, என்றும் அழியாத வையயாம், ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் ஸ்ருஷ்டியினோடு அவைகளும் தோன்றுகின்றன என்பதே நமது சாஸ்திரங்களிலுள்ள பரம ரஹஸ்யமான சித்தாந்தமாகும். இவ்விதப் பெருமை வேறு எந்த நூல்களுக்கும் கிடையாது என்பது நடனோக்குடன் ஆராய்ச்சி செய்பின் றவர்களுக்கு விளங்காமற் போகாது.

இச்சிறப்பு வாய்ந்த வேதங்களையும் உபநிஷதங்களும், ஸ்ம்ருதிகளையும், புராணங்களையும், ஆகமங்களையும் நாம் அடிப்படையாகக் கொண்டு நமது தினசரி வாழ்க்கையை நடத்தி வருகின்றோம். அக் காரணம் கருதியே நமக்கு வைதிகர்கள், அதாவது வைதிக மதம் - வேதங்களைத் தழுவியது - எனப் பெயரும் வழங்கலாயிற்று.

இவர்களிலும் அறிவின் முதிர்ச்சிக்கும், அப்யாஸத்திற்கும் தக்கவாறு ஒளபிஷகர்கள், வேளாணிகள், ஸ்மார்த்தர்கள், ஆகமிகள் எனப் பல பிரிவுகள் தோன்றலாயின.

இவ் வேதங்களுக்குச் சிகரம் போன்றது உபநிஷதங்களே. இவைகளில் சில சாரலக்கிணம், அமைப்பு, ஸ்ருஷ்டி, லட்சணம், யோகம், ஞானம், ஸங்க்யாஸம், முதலியவை கூறப்பட்டிருப்பின் மற்றும் சில ஆத்மா, இன்னும் சில உபாஸனா விசேஷங்களையும், வேறு சில தத்துவ விசாரங்களையும் கூறுகின்றன.

அவைகளுக்குரிய மந்திரங்களும், யந்திரங்களும் குறித்த வன்வாம்.

எனவே ஜீரோ உபவிஷத்தில் மாதையும் அறிந்து முடியாது என்பது விளங்கும். எல்லாம் உபவிஷதங்களையும் முறையே கவனித்தால் தான் வேதசாரத்தையும், ஜீவப்ரஹ்மைக்கவடிவான மோக்ஷம் முதலியவைகளுடைய விவரங்களையும் அறியமுடியும்.

ஆதிசங்கரர் சில உபவிஷதங்களுக்கு விரிவான உரை செய்துள்ளது பற்றி அவைகளே முக்கியம், மற்றவைகள் கொள்ளாத்தக்கவை யன்று எனக்கருதுவதற்கில்லை. பத்து உபவிஷதங்களுக்கு உரை செய்த பின்னர் ப்ரஹ்மரிதர பாஷ்யத்தைச் செய்த காரணத்தால் அவகாசமில்லாதிருக்கலாம். அவருக்குப் பின்னர் வந்த சங்கராந்தர், காராயண ஸரஸ்வதி, உபபிஷத் ப்ரஹ்மயோகி, அப்பய்யசிவாசாரியர் முதலியவர்கள் நூற்றெட்டு உபவிஷதங்களுக்கும் உரை வகுத்துள்ளனர்.

மேலும் சில உபவிஷதங்கள் ஆத்மாவைப் பற்றியும், மற்றவைகள் முறையே ப்ரஹ்மம், அஞ்ஞு, சிவன், நாராயணன், சக்தி, யோகம், சாந்தம் முதலியவைகளையும் விவாதபதிவிருந்து ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விஷயத்தைக் குறிப்பாக விசாரம் செய்வதையும் முக்கியமாக உணர்வதோடு அவைகளில் ஏற்றத்தாழ்வு ஒன்றும் கிடையாது என்பதையும் நாம் உணர்ந்து கொள்ளவேண்டும்.

தேகமென்ற உடலுக்கு ஞானம் வேணும் சித்தாந்தம் வேதாந்தம் நோக்கம் வேணும் தேகமென்ற உடலுக்குப் பூசை வேணும் செபம் வேணும் தவம் வேணும் யஜ்ஞம் வேணும்

தகமென் றுடலுக்கு யோகம் வேணுமின் கற்பாக வாசியென்ற குதிரை யேறு

தகமென் றுடலகுஞ்ச சித்தி வேணுமின் தெளிவாக உடம்பினுட் கருவைக் காணே.'

(சுந்தரானந்தசித்தர்)

என்றவா றுயிர் இக்சூட்டில் உள்ளவரையில் ஞானசாஸ்திரங்கள் கற்கவேண்டும். வேதங்களும், அவற்றினே யடுத்த உபதேசங்கள் முதலிய நூல்களும் எந்த முடிவைக்குறுகின்றனவோ அவற்றினே யடைதல் என்ற சித்தியைப்பெறவேண்டும். அதற்கு முதலான முதல்வாக லகுணமான பூசை வேண்டும், அதையடுத்து ஜபம், தவம், யோகம், யோகம், முக்கியமாக பிராணயாமாதி சிகள் இவைகளாப் பெறவேண்டும். பெற்றுப் பின்னர் உடம்பினுள்ளேயே வசித்து வரும் உட்கரு என்னும் அந்த பரமாத்மாவையும் அறியவேண்டும். அதுவே முக்கிய சிகையாகும் எனச்சுந்தரானந்தசித்தர் கூறியுள்ளதே போல உபகிஷத்து முதலிய சாஸ்திரங்களை முறையே படித்துதும், பின்கு பூசை முதலியவைகளிரும் செய்தல் அவசியமெனவும் கிடைக்கிறது. இனி இப்பூசைகளில்,

'காடுவிலம், மாவிலசக்தி கருணையுடனிருவரையும் பூசித்தாக்கால் சித்திமுத்தி யோகமுதல் ஞானமாமே.'

என அகவ லியர் கீஞ்சாகத்தில் கூறியுள்ளபடி காட்டில் சிவத்தையும், மலையில் சக்தியையும் அந்தரங்கசித்தியோடு பரிவுடன் முழிப்படி பூசித்தால், சித்தி, முத்தி, யோகம், ஞானம், இவற்றின்ப் பெறலாம். இம்முழும் படித்தல்

கேட்டல் இவற்றுடன் நில்லாது பூசித்தலுட்பம் அவசியமென்பதை அச்செய்யுள் வலியுறுத்தும்.

எனவே ஆதி அன்னையாம் பராசக்தியின் பூஜையே சிறந்ததெனப் பல வகையிலும் தெளிவாக விளக்கப்பட்டுள்ள காரணத்தால் அப்பூஜைகளுக்கு அங்கமாக பாராயணமும் அவசியமென்பது கிடைக்கிறது. இப்பூஜைகள் யாவும் அன்னையின் பூஜையே யாகும். இப்பூஜை மிகவும் முக்கியமென்பதைக் கருதி பூஜை செய்யும் காலங்களில் ஆதிசக்தியாம் அன்னையின் கல்யாண குணங்களைப் புகழ்ந்தான உபநிஷதங்களைப் பாராயணம் செய்யும் பொழுது அவைகளில் லயித்திப்படுத்த மனதுவிருத்திகளோடு தியானம் செய்யவேண்டுமென்பது நமது ஆன்மீகர் வகுத்த வழியி யாகும். மேலும் பொருளறிந்து பாராயணம் செய்துவருவது கூறிய அறிவையும், ஞானத்தையும் வளர்ப்பதற்கு அநுகூலமாகும். ஆதலால் நமது தாய்பாசையாகிய தமிழிலே கூடியவரையில் யாவரும் சுலபமாக பொருளறிந்து கொள்ளும் வகையிலே எளிய நடையில் சில உபநிஷதங்களுக்குப் பதவுரை, கருத்துரை முதலியவைகளை எழுதி வெளியிட முயற்சித்துள்ளோம். அவற்றில் தேவி விஷயமாகக் கூறுகின்ற உபநிஷதங்கள் பின் வருமாறு.

(க) பாவகோபநிஷத் (உ) தேவ்யதர்வசிகோபநிஷத்

(ஈ) பஹ்வ்ருசோபநிஷத் (ஊ) அருணோபநிஷத் (஋) பூரிசக்ரோபநிஷத் (஌) த்ரிபுரோபநிஷத் (ஏ) த்ரிபுராதபிசீ

உபநிஷத் (அ) சௌபாக்யலச்ம்யுபநிஷத் (ஐ) ஸ்ரேதோபநிஷத் (ஒ) ஸர்ஸ்வதீரஹஸ்யோபநிஷத் (கக) அத்வைதபாவ

னோபநிஷத் (உள) கேளோபநிஷத் (கூ) காளிகோபநிஷத்

(ங) தாரோபநிஷத் (கஂ) வந்தூர்கோபநிஷத் என்பன

இவற்றுள் பாவோபநிஷத் தமிழுரையுடன் முன்னர் வெளியிடப் பெற்றது. இப்பொழுது தேவி அதர்வ சிறோபநிஷத், பஹ்வர்சோபநிஷத், அருணேயோபநிஷத், ஸ்ரீ சக்ரோபநிஷத் என்ற இந்நான்கையும், பதவுரை, கருத்து துறை முதலிய விளக்கங்களுடன் வெளியிட்டுள்ளோம். மற்ற உபநிஷத்களையும் அன்பர்களின் போதுமான ஆதரவு இடைத்தததும் வெளியிட உத்தேசித்துள்ளோம். இவ்வுபநிஷதங்களையும், மற்ற தேவி சம்பந்தமாக நூல்களையும் ஆஸ்திக அன்பர்கள் - அதிலும் முக்கியமாக தேவி உபாஸகர்கள் - யாவரும் வாங்கி அவை களப் பாராயணம் செய்து ஸ்ரீ அன்னையின் திருவருள்ப் பெறவேண்டுகிறோம்.

இவ்வுபநிஷதங்களுக்கும் இன்னும் இதுபோன்ற மற்ற நூல்களுக்கும் பல நூலகள் ஓப்பு நோக்கி ஆழ்ந்த கருத்துக்கெனடான பதவுரை, பொழிப்புரை, கருத்துரைகள் இயம்பி நின்ற பேராசிரியர் பண்புடை வாதாள ஸ்ரீ வே. மா. சுப்ரமணிய சாஸ்திரி அவர்களுக்கு எங்களுடைய ஹ்ருதயபூர்வ மான கடன் பட்டிருப்பதாகும்.

வெளியீடு : ஸ்ரீமத் பாக்கம் ஸ்ரீவத்ண-சீதாராமன். 6-5-'54

சித்தி - அர்த்தவசிதா - உபநிடத்

श्रीचक्रम्

कुुुमपत्रैस्समाभामदुुरापाङ्‌शेक्षुचापकुसुमहाराम् । पञ्जरमध्ये निषण्णां पदैरह्हलोचनां परां कन्दे ॥

தேவி - அதர்வாசிர - உபநிடத்

ஓம் - அகன்வகி - அபூர்வா

தாற்றுவாய்

இந்த தேவி உபநிடத் என்பது அதர்வவேதத்தைச் சார்ந்தது. முப்பத்திரண்டு மந்த்ரங்களைக் கொண்டது. இந்த தேவியையான் பரம்மன் முதலான எல்ல ஜீவராசிகள் உடைய ப்ரங்கநுக்கும் காரணமாயிருப்பவள் என்றும், சக்தி இவளே மூலகாரணமாயிருப்பவளென்றும், பரமபாகவதர்கள் முதலியவர்களுடைய துயரங்களைப் போக்கி இவளே சர்வேச்வரி, மஹாசண்டிகா எனப்ப பல பேர்களைக் கொண்டவள் எனவும், இந்த ஆதிவித் தேயான் இம்மதவியை யபாநிப்பவன் எல்லப்

பலன்களும் நன்று விளக்கப்படுகின்றன. எனவே ஸ்ரீவித்யா பராசக்திக்கு இச்சிதா உபாசித்தாணது தினம் தோறும் பாராயணம் செய்வதற்கு அநுக்கல்மாகிற்கும்பு முன்னோர்களைய உரையினத் தழுவி சிறியோர் குறிப்பு புரையும் பீஷிள்வ வார்த்த ப்ரகாசிக்கும்பது.

இந்த உபாசித்தின் மூல்தல மந்தரம் வருமாறு -

மோ, ஸ்ரீ கேசா தேசிமுபத்ய - மதி தம் மதேசி || 3 ||

ஸர்வே வை தேவா தேவீமுபதஸ்து: காளி த்வம் மஹாதேவீ. (ஸ)

மோ ஸர்வே - ஸமஸ்தமாண, - தேவா: வை - தேவர்களும் தேவீம்-ஸ்ரீதேவியை; உபதஸ்யு: - அடைந்தவர்களாகக் ஓகாந்நஸ், மஹாதேவீ - மஹாதேவி ; த்வம் - நீ; கா மதி யாம்? ஸகல தேவர்களும் தேவீயை யடைந்து ஏ மஹாதேவி! யாம்? எனக் கெட்டனர்.

सा अपृणीत,ग्रहस्वरुपिणी । मत्तः प्रकृतिपुरुषत्मकं जगत् शून्यं चारुण्य ब । अहमानन्दानन्दनन्दा: । विज्ञानाबिज्ञानेध्दम । प्रज्ञानाघ्याणी वेदितव्ये । रत्याहार्यर्षभषी श्रुति: ॥ २ ॥

ஸாப்ரவீத் அஹம் ப்ரஹ்மஸ்வரூபிணீ| மத்த: ப்ரக்ருதி புருஷாத்மகம் ஜகச் சூந்யம் சாருங்யம் ச | அஹமாகந்தா:கா கந்தா: | விஞ்ஞானா விஞ்ஞானேஷ்டம்| ப்ரஹ்மாத்மயாணீ வேதிதவ்யே| இத்யாஹா த்ரவ்னீ ச்ருதி: ||

ஸ்ரீ - அன்னை ஓதவி ; - அமரவீத - ஓதாள்குளன் ; காமர்க்குள் ; மகசாஸ்ரபிணி - பரபராஹ்ம வடிவாயிருப்பவள் ; மக்ஃ - என்னிடமிருந்தே ; மகதிபுருஷாரமகம் - பரங்குடியுள் வடிவாள் ; ஜகத் - இவ்வுலகம் ; ஸ்த்யம் - குன்யமாயும் ; அஸ்ரபம் ய - உள்மம்றதாயும் (உண்டாகியது) ஆனந்தா: - ஆகந்தங்களும் ; ஆனந்தா: - ஆனந்தம்றவைகளும் ; அஹம் - காடன் ; வித்யா - விஞ்ஞாகமும் ; அவித்யா - வி ட்ஞா மல்லாததும் ; அஹம் - காடன் ; த்ரஷ்ய - ப்ரஹ்மமும் ; அஜ்ஞாணப்ர - இவ்விதம் ; ஆதர்வணி - அதர்வவேதத்கி இஉள்ள இந்த்ருதி: - உபநிஷதமாளது (சால்லுள்ம்).

தேவர்கள் கேட்ட கேள்விக்குப் பதில் சொல்லும் வகை யிருந்து ஸ்ரீதேவி சொன்னள் - காட்பரப்ரஹ்மவடிவா யிருப்பவள். பர்குதிபுருஷடிவடிவமானதும், குன்யமானதும், சுங்யம்றதாய்மாந இவ்வுலகம் என்னிடமிருந்தே தோன் றியது. ஆ ன்ந தவடிவங்க னும், ஆனந்தம்றவைகளும் காடன். விஞ்ஞா கமும், வி ட்ஞா மல்லாததும் காடன், தளிந்த த நாநவடிவழும், தளிவற்ற ஞானவடிவழும் காடன், iS ட்ரிlபீப், ப்ரஹ்மம்ற்றதும் காடன் எனவும் உ னர்ஃ(3ல்ம்)Gilo.

अहं पञ्चभूतान्यपञ्चभूतानि । अहमखिलं जगत् । वेदोऽहम्, अवेदोऽहम् । अज्ञानम्, अविद्याहम् । अजाहम्, अनजाहम् ॥ ३ ॥

அஹம் பஞ்சபூதான்யபஞ்சபூதானி । அஹம஖ிலம் ஜகத் । வேதோऽஹம், அவேதோऽஹம் । அஜ்ஞாநம், அவித்யாஹம் । அஜாஹம், அனஜாஹம் ॥ ३ ॥

பஞ்சபூதானி - பஞ்சமஹா பூதங்களும் ; அப்பூதானி பஞ்ச மஹீ பூதங்கள் அல்லாதவைகளும் ; அஹம் - நான் ; ஜீவிலம்-என்ஸ்வரூபம் ; அகம் - இன்வெளியும் ; அஹம் - நான் ; வேத: - வேதமல்லாததும் ; அஹம் - நான் ; அவேத: - வேதமல்லாததும் ; அஹம் - நான் ; வித்யா - வித்தையும் ; அஹம் - நான் ; அவித்யா-அவித்தையும் ; அஹம் - நான் ; அஜா - பிறப்புள்ளவளும் ; அஹம் - நான் ; ஆத்ய: சவ் - எல்லாம் யிருப்பவளும் ; உத்யே ச - உதயமாகிற ; தியேக் ஸ்ருட்கே இருப்பவளும் ; அஹம்-காஹம்.

பஞ்சமஹாபூதங்களும், பஞ்சமஹாபூதங்கள் அல்லாத வைகளும், காஹம் ; தோற்றமளிக்கும் இவ்வுலகும் காஹம் ; காஹம் ஓவதவடிவாக்கொண்டவள்; ஓவதமல்லாதவையும் காஹம்; காஹம் வித்தையின் வடிவாயிருப்பவள். அவித்தை யின் வடிவாயிருப்பவளும் காஹம் ; பிறப்புள்ளவளும் காஹம் ; பிறப்பில்லாதவளும் காஹம் ; கோழி யிருப்பவளும், குறுக்கே இருப்பவளும் காஹம். (கு)

अहं कत्रेमिर्वसुश्वराम्यहमादित्यैकत् विश्वदेवः ।

अहं मितावरुणा भिमन्येहेन्द्रामि चिनाधुभौ ॥ ४ ॥

அஹம் ருத்ரேபீர் வஸு-பீ : சரா-ம்பயமாதித்யை ருத விச்வதேதை: ।

அஹம் மித்ராவருணவுபா பிபர்-ம்பயமீன்த்ராக்ஸீ அஹமச்வினாவுபௌ ॥ ๔ ॥

अहम् - காஹம்; रुद्रेभि: - ருத்ரர்களுடன்; वसुभि: - வசுக்களுடனும்; चराम् - நான் சஞ்சரிக்கிறேன்; उत् - மேலே; चराम् - நான் சஞ்சரிக்கிறேன்.

வசिष्ठ - வசிஷ்டர் ; ஆதித்யே: - ஆதித்தியர்க்கோளும் ; விஶ்வதேவே: - விஶ்வதேவர்க்கோளும் ; ஆ'ங்கிரிக்கிம் ரவி; அஹம் - கான்; மித்ராவருணோ - மித்திரன், வருணன் என்ற; உமை - இருவரையும்; அஹம் - கான் ; இந்த்ராணீ - இந்திரன், அக்னி என்ற இருவரையும் ; மஹம் - கான்.; அப்ஶினோ - அச்வினீ தேவர்கள் என்ற ; உமை - இருவரையும் ; விஶ்வே - திருக்கொண்டிருக்கிறேன்.

கான் எனது. அம்சத்திலிருந்து தோன்றிய எட்டுதசருத் தர்க்கோளும், அஷ்டவசு-க்கோளும், த்வா தசாதிக்கியர் கோளும், பதின்மூன்று விஶ்வோதேவர்கோளும், சஞ் சசாரம் செய்துகொண்டிருக்கிறேன். மற்றும், மித்திரன், வருணன் என்ற இருவரையும், அவ்விருவரே இந்திரன், அக்னி என்ற இருவரையும், அவ்வாறே அச்வினீ தேவர்கள் என்ற இருவரையும் கான் திருக்கொண்டிருக்கிறேன்.

अहं सोमं त्वष्टारं पूषणं भगं दघाम्यहम् । विष्णुमुरुक्रमं ऋहाणमुत प्रजापतिं दशामि ॥ ५ ॥

அஹம் சோமம் த்வஷ்டாரம் பூஷணம் பகம் ததாம்யஹம் । விஷ்ணுமுருக்ரமம் ப்ரஹ்மாணமுத ப்ர ஜாபதிஂ தசாமி ॥ ५ ॥

அஹம் - கான்; சோமம் - சோமக்கிழமை, த்வஷ்டாரம் - த்வஷ்டா என்ற தேவையும், பூஷணம் - பூஷன் என்ற தேவனையும், பகம் - ஆதித்திய அச்வர்யங்கையும்; ததாமி - தரிக்கின்றேன். உத - மற்றும் ; உருக்ரமம் - உபரிகய பரக்ரமத்தையுடைய; விஷ்ணும் - விஷ்ணுவை; ப்ரஹ்மாணமுத - பரமாண முதல் ப்ர ஜாபதிம் - ப்ரஜாபதியை; தசாமி - தரிக்கின்றேன்.

விஷ்ணும் - விஷ்ணுவை; உருக்ரமம் - உபரிகய பரக்ரமத்தையுடைய; ப்ரஹ்மாணமுத - பரமாண முதல்; ப்ர ஜாபதிஂ - ப்ரஜாபதியை; தசாமி - தரிக்கின்றேன். விஶ்வே - திருக்கொண்டிருக்கிறேன்.

நான் பிரம்மாவும், த்வஷ்டா என்னும் தேவனையும், புவி என்னும் பூமியையும், *ஆறு விதங்களான இச்சப்தியங்களும் தாதுகள் கொண்டு பிறந்தவன். பரம்பரமாக ப்ரஜாபதியையும் தரித்துக்கொண்டு பிறந்தவன்.

अहं ददामि द्रविणं हविष्मते सुप्राय्ये ये यजमानाय सुन्वते । अहं राष्ट्री सङ्गमनी वसूनामहं सुवे पितरमस्र मूर्धान् ॥ ६ ॥

அஹம் தகாமி த்விரணம் ஹவிஷ்மதே

सुप्राव्ये ये यजमानाय सुन्वते ।

அஹம் ராஷ்ட்ரீ ஸங்கமனீ வஸூனாம்

அஹம் ஸூவே பிதரமஸ்ய மூர்த்தன் ॥ ६ ॥

அஹம் - நான்; சுப்ராவ்யே - நல்ல இந்திரன்தியையுடையவனும், ஹவிஷ்மதே - ஹவிஸ்ஸை ஹோமம் செய்கிறவனும், சுன்வதே-கல்லில் கொண்டு ஸோமரசம் எடுப்பவனுமான ; யஜமானாய - யஜமானனுக்கு - த்ரவிணம் - கொடுக்க வேண்டிய பொருளை; (அல்லது) தன்னை அனுஷ்டிக்கையாடு; ததாமி - கொடுக்கிறேன் ; அஹம் - நான்; வசூனாம் - வளர்ந்து கொண்டிருக்கும்; ஸங்கமனீ - ஸங்கராத்திற்கு யோக்கியமான ; ராஷ்ட்ரீ - தேசமாகவுமிருக்கிறேன், அஹம் - நான்; மூர்த்தன் - மீ நுாக இருந்து கொண்டு; அஸ்ய - இப்பிரபஞ்சத்தின்; பிதரம் - பிதாவைக் கீசுவே - உண்டாக்குகிறேன்.

*ஆறு வித சக்வர்யங்களானவன—குணமயமாக ஸம்பத்து; தர்மம், ஈர்த்தி, ஸ்ரீ:, யசம், வைராக்யம் என்பனவாம்.

நான் கல்ல சித்தவிருத்தியையுடையவனும், கல்ல மனில்ஸை ஹோமம் செய்கிறவனும், நங்கு ஸ்துதி செய்யவல்லன யமானனின் பொருட்டு அவன் விரும்பிய வாறு தகுத்ததயாவது அல்லது கல்ல ஞானத்தையாவது கொடுக்கிறேன். நானே அஷ்டவசூக்களுடைய ஸஞ்சாரத் திற்குத் தகுந்தான பிரதேசமாகவும் (இருப்பிடம்) இருக்கிறேன். இவ்வுலகம் மீளக்கச் சிரஷ்டியிருந்துகொண்டு சகல சராசரங்களுக்கும் பிதாவான பரமேச்வரனுடைய பர்ண ணிக்கிறேன்.

மன யோனிர்விந்த: ஸம்ப்ரே யம் ஸே வேத விபரீதமாகிலும்

अन्त:समुद्रे - ஸமுத்திராத்தின் கருப்பொருள்ள ; अप्सु - ஜலத்திலே ; मम - நான்ளுடைய ; योनि: - அத்பத்தி ஸ்தானம் ; यतி - நாண்று ; य: - உலக(ஜு)வளன் ; वेद - வேதங்க ளாகிறது ; स: - அவள் ; देवीपदम् - தேவியினுடைய பதரத்கை ; आभोति: - அடைகிறன்.

ஸமுத்திராதுடைய ஜலத்தின் டவிதேல் எனது அத்பத்தி (பிறப்பு) ஸ்தானம். அல்லது, உள்ளே நங்கு பிரகாசிக்கும் கொண்டிருக்கின்ற தாமரை மோடுப் பூவுடன் வாழ்க்கொண்ட பிராணிகளுடைய ஹ்ருதய கமல உகசக்தி ஓம். ஜலம் முதலிய பஞ்ச மஹாபூதங்களிலும் ஜவசச ஜ்யோதவாகவும், சிவனுடைய சக்திவாகவும் நான் இருக்கிறேன் என்பது கருத்து. இவ்விதம் எவன் என்னில்

தே தேவா அஞ்சன—

நமோ தேவ்யை மஹாதேவ்யை சிவாயை சததம் மமः ।

நமः ப்ரக்ருத்யை பத்ராயை நியதா: ப்ரணதா: ஸ்ம தாம் ॥<॥

தே - அந்த ; தேவா: - தேவர்கள் ; அஞ்சன - கோவலனுர்கள் —

தேவ்யை - தேவியின் பொருட்டு ; நமः - நமஸ்காரம் ; சிவாயை-

மங்களா வடிவம் கொண்டவளுக்கும் ; மஹாதேவ்யை - அந்த ஈளி

யுடன் விளங்குகிறவளுக்கும் ; சததம் - எப்பொழுதும் ; நமः -

நமஸ்காரம். ப்ரக்ருத்யை - மூல ப்ரகிருதியின் வடிவங்கொண்ட

வனுக்கும் ; பத்ராயை - கேள்வியின் வடிவாயிறுப்பவளுக்கும் ;

நமः - நமஸ்காரம் ; நாம - இல்விதச் சிறப்பு வாய்ந்த உன் நாம் ;

நியதா: - உறுதியுள்ளவர்களாக ; ப்ரணதா: ஸ்ம: - நமஸ்காரம்

செய்கிறும்.

ஸ்ரீதேவியின் வாயிலாக அவளுடைய தத்துவத்தை-

விபூதியை- அல்லது - சிறைப்பையுணர்ந்த தேவர்கள் அவள்

நமஸ்கரித்து பின் வருமாறு ஸ்தோத்ரம் செய்தனர்.

ஓ தேவியே! உனக்கு நமஸ்காரம். மும்மூர்த்திகளும் உன்

டாக்குகின்ற அந்த ஒளியுடன் சிறந்து விளங்குகிற ஓ,

அண்ணலே! நமஸ்காரம், மங்கள வடிவம் கொண்டவளுக்க.

குங், அல்லது சர்வதேவனுடைய பத்திதி வடிவம் கொண்டவளுக்கும் எப்பொழுதும் நமஸ்காரம். மூலப்ரகிருதியின் வடிவம் கொண்டடவளுக்கும், சேஷமங்களின் வடிவம் கொண்டவளுக்கும் நமஸ்காரம். இச்சிறப்பு வாய்ந்த உன்மீன காங்கள் மீண்டும் நமஸ்காரம் செய்கிறேன்.

தாம்ரிவர்ணோ தபஸா ஜ்வலந்தீ வைரோசனீ கர்மபலேஷு ஜுஷ்ராம் | துர்கா தேவீ ஶரணம் ப்ரபத்யே ஸுதராம் நாஶாய தே நமঃ || 8 ||

தாம்ரக்விவ்ருணம் தபஸா ஜ்வலந்தீம் வைராசனீம் கர்மபலேஷu ஜுஷ்டாம் | துர்காம் தேவீம் சரணமஹம் ப்ரபத்யே ஸுதராம் நாஶாய தே நமः || 8 ||

அம்ரிவர்ணாம் - அக்கினியின் ஒளியே ஒளியையுடைய வள்ள் ; தபஸா - தவத்தால் ; ஜ்வலந்தீம் - விளங்குகிறவள் ; வைரோசனீம் - தன்னுடைய ஒளியினால் பிரகாசித்துக் கொண்டிருப்பவள் ; கர்மபலேஷu - கார்யபலன்களில் ; ஜுஷ்டாம் - இன்பம்பெற்றவள் ; தேவீம் - உதவி ; அஹம் - நான் ; சரணம் - சரணத்தை ; ப்ரபத்யே - அடைகிறேன் ; ஸுதராம் - இச்சிறுமா க ; தே - அவள் ; தாம் - அஞ்சான அஞ்ச ; நாஶாய - காசம் அழியும்.

சனத்தில் (காசியல்லாதது) காரணமாக உள்ளது. எல்லைய அஞ்ஞா.கெமன்ற இருள்ந கிச்சயமாக காசல் விசயப் ஓவ்வுடன்.

देव्यो वाचमजन्यन्त देवास्तां विश्वरूपा: परावो वदन्ति । सष नो मन्त्रेषुर्ज दुदुाना घेनुर्वागस्मानुपसुष्टेततु ॥ १० ॥

தேவீம் வாசமஞயந்த தேவா - ஸ்தாம் விச்வரூபா : பசவோ வதந்தி । ஸா ஓதா மந்த்ரேஷூர்ஜம் துநாகா தேநீர் வாகஸ் மாநுபஸ்வந்தைக்வு !! கஉ !!

देवा: - தேவர்கள்; देवीम् - எந்த தேவி எம்பந்தமான ; वाचम् - வாக்கை ; अजन्यन्त - உண்டு பண்ணினார்களா ; ताम् - அந்த வாக்கை ; विश्वरूपा: - ஸகல வடிவங்களான ; पराव: - ஜீவராசிகளும் ; वदन्ति - பேசுகின்றன. या - எந்த தேவீ ; वाग्रुपिणी - வாக்கின் வடிவாயிருப்பவளா ; सा - அந்த தேவீ ; न: - எங்களுக்க் குறித்து; मन्त्रे षूर्जम् - இனிமையான துய்ம்; इष्टमूळळा துமான அங்கத்தின் ரூபமான கர்ம பலத்தை; वाम् - வாட் என்னும்; घेनु: - காமதேனுவா யிருந்து கொண்டு; उपसुष्टेततु - அடையட்டும். उपसुष्टुत - (வாட் வீபூதிகளும் எங்கை) ஸேவிக்கட்டும்.

தேவர்கள் எந்த தேவீ ஸம்பந்தமான வாக்கையுண்டு பண்ணினார்களா, அந்த வாக்கை ஸகல வடிவங்களான இச்சராசரங்களும் இவ்விதம் பேசுகின்றன. அது யாதெனில் — அந்த தேவீ எங்களுக்க் குறித்து இனிமையான துய்ம் இஷ்டமுள்ள துமான . அங்கத்தின் ரூபமான கர்ம பலத்தை. வாக்கின்றும் காமதேனுவின் வடிவையடைந்து ஸேவிக்கட்டும்.

கற்ப்பவளாக (கோளப்பவளாக) இருந்து கொண்டு நம்மை யடையப்(ு)ம். அதாவது வாக்வீபுதிய - ம்ஹிரிமையை ஆண்(ு) பண்ணவேண்டுமென்பது கருத்து.

காலராத்ரி ப்ரஹ்மருதாம் வைஷ்ணவீம் ஸ்கந்தமாதரம் | ஸரஸ்வதீமரிதிம் தக்ஷதுஹிதரம் நமாம: பாவனாம் சிவாம் || கக் ||

காலராத்ரிம் - காலராத்திரியின் வடிவாகவும், ப்ரஹ்மருதாம் - ப்ரஹ்மாவினுள் துதிக்கப் பெற்றவளாகவும்; வைஷ்ணவீம்- விஷ்ணு லோகம்பக்தமனவளும்; ஸ்கந்தமாதரம் - ஸ்கந்த ஸ்வாமியின் துடைய தாயாராகவும், ஸரஸ்வதீம் - ஸரஸ்வதி தேவதையாகவும்; தக்ஷதுஹிதரம் - தக்ஷப்ரஜாபதியின் பெண்ணகவும்; அதிதிம் - அதிதி தேவதையாகவும்; பாவனாம் - பரிசுத்தமா(ன)வளும்; சிவாம் - மங்களங்கfதச் செய்கிறவளாயுமிருக்கிற (உள்ள) நமாம: - நாமன்று செய்கிறோம்.

அஞ்சா(க்)திக்குச் காலராத்திரியின் வடிவாயிருப்பவளும், ப்ரஹ்மனுள் துதிக்கப்பெற்றவளும், விஷ்ணு லோகயவடி(.)யினுப்பவளும், ஸ்கந்தனுடைய தாயாராகவும், தக்ஷப்ரஜாபதியினுடைய பெண்ணகவும், அதிதி தேவதையாயிருப்பவளும். மங்களங்கfதச் செய்பவளாகவுமிருக்கிற ஸரஸ்வதி தேவதையாகிய உள்ள நாங்கள் நமஸ்காரம் செய்கிறோம்.

மஹாலக்ஷ்மீஷு விப்ராஹம் சர்வசித்திதிஷு தீமஹி | தந்நோ தேவீ: ப்ரசோதயாத்॥ கூ॥

மஹாலக்ஷ்மீஷு மியனவும் உன்னை காங்கல் கன்று அநிந்து கொண்டுகொண்டுள். சர்வசித்தியின் வடிவாயிருப்பவளன் றும் காங்கல் த்யானம் செய்கிறும். ஆதலால் மஹாதேவி யாகிய அங்ககை கல்ல காரியங்களின் பொருட்டு ப்ரஜைனா செய்ய வேண்டும் (கூ)

अदितिरिह जनिष्ठा रक्ष्या दुहिता तव । तां देवा अन्वजायन्त मत्रा अमृतस्ययः ॥ ८३ ॥

அதிதிரிஹ ஜனிஷ்ட தக்ஷ்யா துஹிதா தவ| தாம் தேவா அந்வஜாயந்த பத்ரா அம்ருதபந்தவ:॥கூ॥

இங்கு; दक्ष्या - தக்ஷ்யாணியாகிய (உன்னுள்) अदिति: - அதிதேவி; जनिष्ठ - உண்டாளுள், तव - உன்னுடைய दुहिता - தபன்; ताम् - அவளிடமிருந்து மத்ரா: - மந்த்ரத் தெக் கொடுக்கக் கூடியவர்களும். अमृतबन्धव: - அம்ரதபானம் செய்ய வர்களுமான; देवा: - தேவர்கள்; अन्वजायन्त - உண்டாளுள்கள்.

தாதாயணியாகிய உன்னுள் அதிதேவி உண்டானுள். ஈர்கலால் அவள் உன்னுடைய பெண். அவளிடமிருந்து சேமங்கதிக் கொடுக்கக் கூடியவர்களும், அமகத்தைப் பாதம் செய்தவர்களுமான தேவர்கள் உண்டானர்கள். எவ்வே தேவர்களாகிய காங்கள் உமது பெண்ணின் பின்னால் எந்ந்று நீந்த்து எங்களை அஞ்ஞாகத்திலிருந்து வீடு விக்க வேண்டும்.

कामो योनि: कमलां बज्रपाणि-गुहा हसा मातरिश्वाभमिन्द्र: । पञ्चहा सकलो मायया च पुलच्येषा विश्वमातादिविचोमH १४ ॥

காமோயோனி: கமலா வஜ்ரபாணி: குஹா ஹசா மாதரிச்வா஭மிந்த்ர: । பஞ்சஹா சகலா மாயயா ச புலச்சேஷா விச்வமாதாதிவிசோமH १४ ॥

काम: - ककामं; योनि: - एकामं; कमलां - मकामं; वज्रपाणि: - वकामं; गुहा - हंकामं; हसा - हकामं, वक्रमुमं; मातरिश्वा - ककामं; अभम् - हकामं; इन्द्र: - वक्रमं; पुल: - मर्रयपुमं; गुहा - हंकामं; सकला: - ककक - वकग्रंकलं, मायया च - हंकामंक्कथार्इं; पुलचो - धातंन कामि न थुमं, विश्वमाता - वलक् ओम्र्म्म्क्श्रीं हंक शाक्षिBपानं थुम्; पपा - हंक; आदिविद्या - ह्रीं சிங்కిశயTன து; ओम् - ப்ரணவ வழிவாக விளங்குக இது.

இத் இரு த்ருத் கதி ஆதிவ் த்கையின் முட் ஓரப் கரிது இத் இரு மின் ஓதி - மதி டிச, மி ஆ டிச, மி ஆ டிச.

பஷா ஆத்மசக்தி: | பஷா விஶ்வமோகினீ பாசாங்குசாதனுர்வாணதரா | பஷா ஶ்ரீமஹாவித்யா || १५ ||

எஷா ஆத்மசக்தி: | எஷா வீச்வமோகினீ பாசாங்குச கதுர்பாண கரா | எஷா ஶ்ரீமஹாவித்யா || குறு ||

பஷா - இந்த விதைசெய் ; ஆத்மசக்தி: - ஆத்ம சக்தியாவள் ; பஷா - இவளே ; விஶ்வமோகினீ - உலகை மோஹிக்கச் செய்பவள் ; பாசாங்குசாதனுர்வாணதரா - பாசம் (கயிறு), அங்குசம் (மாவடி) வில், அம்பு ஆகிய ஆயுதங்களோத் தரித்துக் கொண்டிருப்பவள். பஷா - இவளே ; ஶ்ரீமஹாவித்யா - ஶ்ரீமஹா விதையுமாவாள் ; ய: - எவன் ; எவம் - இவ்விதம் ; வேத் - அறிந்திருக்கின்ற ; ஸ: - அவன் ; சோகம் - சோகத்தை ; தரதி - தாண்டுகிறன்.

இந்த ஆதி மஹாவித்தையே ஆத்மசக்தியாம். உலகங்களோ மயங்கச் செய்யும் மாயையாம் ஆதிசக்தியும் இவளே.. இவள் பாசம், அங்குசம், வில், அம்பு ஆகிய ஆயுதங்களோத் தரித்துக் கொண்டிருப்பவள். இவளே ஶ்ரீமஹா விதையுமாவள்.

பகவத் கோவிந்த தரிதி

ய: - யவன்; பவம் - இவ்விதம்; வेद - அறிகிறோன்; स: - அவன்; शोकम् - துயரத்தை; तरति - தாண்டுகிறான்.

எவருவன் இவ்விதம் ஸ்ரீமஹா வித்தையை உணர்ந்து, காண்கிறோன், அவன் துயரத்தைத் தாண்டுகிறான்.

नमस्ते अस्तु भगवति भवति मातरस्मान् पातुं सर्वत:॥ १७ ॥

भगवति - ஸ்ரீவிக உனக்கும் குறைந்கத; मात: - மஹம்ஸ்(அ)தே உன்ஆ! தே . உனக்கு; नमः - கமல்மகர்ம். सर्वत: - எல்ந்கக உன்ic; अस्मान् . எங்ககை; पातु . பகfக்உள்.

அஸ்ம! உன் அடிமை! தே . உனக்கு நம்உகவி குறைந்கத; मात: - மஹம்ஸ்(அ)தே உன்ஆ! தே . உனக்கு; नमः - கமல்மகர்ம். सर्वत: - எல்ந்கக உன்ic; अस्मान् . எங்ககை; पातु . பகfக்உள்.

சைவाणीவ வमद: । சைவைகாதரர கद्राः । சைவ দ্বারশादित्या: ।

சைவா திருட்யே தேவா: சோம்பா அஸோமராஷ்ட்ர । சைவா யாதுயானா வ्रসुग ரக்ஷாம்ஸி பிஶாச்சா யக்கா: சித்தா: ।

स्तमामि । सैष प्रजापतीनद्रमनसः। सैष बहुधा नज्योतिषी कलाकाष्ठादिकालरूपिणी । तामहं प्रणौमि नित्यम्‌ ॥ ९८ ॥

லைஷா அவ்ஂடள வசல: ! லைஷைகாதச நுக்கா: | லைஷா த்வாதசாத்த்யா: ! லைஷா விட்டேவ தவா: | லைஷமபா: அலேஷமபா: ச| லைஷா யாதுதரை: அல-ரா ரச்சாய்மை யச்ரா: லித்தா: ! லைஷா ஸத்வ ஜல்த்மாய்மை | லைஷா ப்ரஜாபீத்த்ரமகல: | லைஷா க்ரஹம்சக்ஷத்ஜ்-லையா ஈம்ஷ: கலாகாஷ்டா திகாலரூபிணீ ! தீ லு ற ம் ப்ரணளமி சித்யம்

सा - अल्वितक्षं चिरप्पுவாய்ந்த ; पषा - சிந்த அதிக்கதியு; अग्नै - அள்(ு) ; वसवः - வ(ு)லக்குளமாவள் ; सा पषा - இவள்; एकादशा - ப(ு)கி(ு)ள் ரு ; रुद्रा: - ருத்ரா(ு)களுமாவள்; सा पषा - இவள் ; आदित्या: - ஆதித்யா(ு)கள் ல(ு)வள் ; सा पषा - அவளே; विश्वे देवाः - விச்சுவ தவாங்கள் ; सोमपा: - சோமபானம் பண்ணுகிறவர்கள்; असोमपा: च - செய்யாதவர்களும் (இவளே) ; सा पषा - இவளே ; यतयः - ருக்கள்கள், असुरा: - அசு-ர்கள்; रक्षांसि - ரக்ஷ(ு)சு-கள் ; पिशाचा: - பிசாசு-கள் ; यक्षा: - யக்ஷீ-கள் ; सिद्धा: - சித்தா(ு)கள் ; सा पषा - இவளே ; सत्वरजस्तमांसि - சத்வம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய முக்குணங்க(ு)ல் வ ல ப ி சு ன் ப வ ள் ; सा पषा - இவளே ;

प्रजापति-इन्द्र - मनवः - பிரஜாபதியும், இந்த்ரனும், மனுவும் இவள் ; सा पषा - இவளே ; ग्रहगणक्षद 'ज्योतिषि - நவக்ரஹங் களும், இருபத்தெட்டு நக்ஷத்ரங்களும், ஜோயதிஷ்-களும் கலாகाष्ठादिकालरूपिणी - கலை காஷ்ட முதலிய கால வடிவங்களைப் படைத்திற்ப்பவள் ; ताम्‌ - அச்சிறப்புடைய மகா தேவியை; प्रणौमि - ப்ரணமிக்கிறேன்

நித்யம் - நப்யுபாயுதும் ; பயன் - கான் ; (காம் எல்வருவரும் எம்மித்தன்மை) யன்னார் - கமல்காரம் செய்கிறன்.

அவ்வி கன் செய்ப்பவாயின். இந்த அன்னியாம் அத்தியே அஷ்டவசிக்கனுமாவள், எகாசதருத்தார்களுமாவள்; இவளே த்வாதசாத்தியர்களுமாவள்; விச்வேமாவள்; இவளே தேவர்களும் இவளே; சோமபானம் செய்கிறவர்களும், செய்யாதவர்களும் இவளேயாவள்; இவளே ராக্ষசர்கள், அசுரர்கள், ரக்ஷசர்கள் பிசாசர்கள், யக்ஷர்கள், எித்தர்கள் முதலியவர்களுமாவள்; சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற முக்குணங்களின் வடிவாயிருப்பவளும் இவளே; பிராணபுகள், இந்திர்கள், மனுக்கள் முதலியவர்களும் இவளே; தவக்ர ஹரங்கள், அச்வினீ முதலிய இருபத்தெட்டுத் திரங்கள், ஏழோர்ஸ்ரீகள் (தாரகைகள்) முதலியவைகளும் இவளே; கர்ம, கார்மடை முதலிய கால வடிவாயிருப்பெனும் இவளா; ஆதவே இல்விதப் பெருமிதம் கொண்டாதி மஹாசக்தியைக் கான் எப்பொருளும் கமல்காரம் செய்கிறன்.

ஸ்ரீ எல்வருவரும் தனித்தனியே கமல்காரம் செய்வோம் என்று,ச்சொல்லி 'அஹம் ப்ரணளய' என்ற மந்த்ரம் சொல்லி த்ரிபுரலீ(கை)ம்முத்து.

तापापहारिणीं देवीं मुक्तिमुक्तिप्रदायिनींम् । अनन्तां विजयां शुद्धां शरण्यां शिवदां शिवाम् ॥ ९ ॥

தாபாபஹாரிணீம் தேவீம் முக்திமுக்திப்ரதாயினீம். 3 னந்3 ன் விஜயாம் ஸுப்தாம் 3 ராயிணீம் ஸிவதாம் ஸிவாம் ॥ ९ ॥

தாபாபஹாரிணீம் - 3 ஆப3 ஆபஹரிணீம்; முக்திமுக்தி-ப்ரதாயினீம் - 3 மு3 க்3 முக்3 ிப்ரதாயினீம்

2

பஞ்சம், அனந்தம் - முடிவில்லாதவளும்; வியாம் - இரண்டை யவளும்; முக்தாம் - பரிசுத்தமுள்ளவளும்; சிவதாம் - மங்களங்கொண்டவளும்; சிவாம் - மங்களவதுவாயிருப்பவளுமான; சாத்ன்யாம் - கஞ்சம்பக்ததக்க; தேவீம்-தேவியை; (அடைஇரேனும்.)

ஆத்யாத்மிகம், ஆதிபௌதிகம், ஆதிதைவிகம் என்ற மூன்று விததாபங்கினால் யகஷ்றுபவளும்; உபாஸகர்கள் விரும்பிய இவ்வுலக போகங்கனையும், அவ்வுலக இன்ப மோகுஷ்தையும் கொடுக்கின்றவளும், பக்காலத்திலும் முடிவில்லாதவளும், வெற்றியின் வடிவாய் விளங்குபவளும், பரிசுத்த வடிவினளும், மங்கள் வீகர்ஹ விதவாயிருப் வளும், பெரிய கல்யாணங்கனைக் கொடுப்பவளுமான மஹா தேவியை சரணுகதியடைவோம்.

வியதீகாரசம்யுக்தம் வீதிஹோத்ரஸமன்விதம் | அர்சேந்துலஸிதம் தேவ்யா வீஜம் ஸர்வார்த்தசாதகம் || 20 ||

வியதீகார-சம்யுக்தம் - ஆகாசப் பிஜத்தாடி கூடிய; வீதிஹோத்ர-சமன்விதம் - அக்கி பீஜத்தாடி கூடிய தம்; அர்சேந்துலஸிதம் - அர்த்தசங்க்ரநல் பிரகாசிப்பதுமான; தேவ்யா: - தேவியினுடைய பீஜமானது; ஸர்வார்த்தசாதகம்- எல்லாக் காரிய எித்தையும் (கொடுக்கும்).

ஹகாரத்தொடர்ந்த கூடிய ஆகாச பீஜமும், அக்கி பீஜத்தொடர்ந்து, அர்த்தசங்க்ரநல் பிரகாசிப்பதுமான சீதேவியினுடைய பீஜாஷ்டமானது ஸகல காரியசித்தி.

ஏகமேகாக்ஷரம் மந்த்ரம் யதய: சுத்தச்சிதச: | ஧்யாயந்தி பரமானந்தமயம் ஞானாம்புராசய: || २१ ||

வாத்மாயாத்ராஹமூர்த்திஸ்நாத் பஞ்சம் வக்த்ர ஸமன்விதம் | சூர்யோடயாம்ரோத்பின்து: ஸஞ்யுதத்வாத்ரதீயகம் || २२ ||

ஸ்ரீசூரியோதய பஞ்சாங்கம்

ரூ. 2-0-0

2-0-0

காரியேநாஸ் ஸம்புங்கதா வாயு: சாதரணீக:

விச்சேஸ நவார्ण(காஸ்ரண): ஸ்யாத்மஹாகந்ததாயக: ॥ 20 ॥

வாயு - வாதபித்தம் (வாயு); மயா - கபபித்தம் (கபம்); தஸ்மாத் - அந்தகாமராஜபீஜம் ககாரத்திலிருந்து; வீர்யம் - அருவது அக்கிரம் ச; விந்துலஶ்நிதம் - (மாத்ருகாண்டமல்லில்) முகவ்ருத்தாக்ஷரத்(தை) (ஆகாரத்தைச் சேர்ந்தது (அ.தி.); ஸூர்ய: - மேன்மை அக்கிரம்; அவாங்மன்ஸ்ராவிஷ்டஸங்குத: - ஆகாரத்திலுந்தான் பின்துவேடும் குடியது (புள்); ஸாத்வ தீயக: - லகாரத்திலிருந்து மூன்றுவது (உ)லகரம்; நாராயணேன ஸமிஶ்ர: - அவனும் ஸ்வரத்தை(து) சேர்ந்தது ல(டா); வாயு: ச அதரஸ்யுத: - யகாரம் ‘இ’ என்ற ல்வாரத்தை(து) கலையது (மய); விச்சே - ஸ்வரூபம் (வடிவம்) (விச்சே); நவார्णक: - இல்பது: அக்கரங்கள் காண்டு; அर्ण: - மகித்மாக; ஸ்யாத் - ஆகியது; மஹதானந்தகாரக: - இந்த நவாக்ஷரீயானது உ.ப.lவிகார்களுக்கு பெருஙிய ஆனந்தத்தைச் செய்ய வல்லதாம்.

வாக்பவ பீஜமாகிய ஹம் என்ற அக்கிரமும்; சக்ரீபீஜமாகிய ஹ்ரீம் என்ற அக்கரமும்; காமராஜ பீஜமாகிய க்லீம் என்ற அக்கரமும்; அந்த காமராஜத்தின் முதலாவதான ககாரத்திலிருந்து ஆருவதான ‘ச’ என்ற அக்கரமானது; ஆகாரத்தைச் சேர்வே, ‘ஸ்’ என்ற அக்கர(ம்). அல்விதமே ஸ்ரீயன் ‘ம்’ என்ற அக்கரத்(தை) உகார்த்தையும் பின்துவேயும் ஓச்சுக்க ‘மும்’ என்ற அக்கர(ம்). லகாரத்திலிருந்து மூன்றுவது - அக்கரமாகிய (உ) லகர்த்

ஓம் 'ஐ' என்ற ஸ்வரத்தைச் ஓதிக்க டா (ஞ)என்ற அகர ஜபம்; அல்லிதமே யகாரத் ஓதிரு 'ஈ' என்ற ஸ்வரத் ஓதிக்க 'ஐ' என்ற அகரமும், விச்சை என்ற அகரத்தையும் சேர்க்கும்போது 'ஐம் - ஹ்ரீம் - க்லீம் - சாமுண்டாயை- விச்சை' என்ற சண்டிகா தேவியினுடைய கவாச்சிரமந்த்ரமனது இடைக்கின்றது. இந்த மந்த்ரத்தின் முதலில் ப்ரணவமும், கடைசியில் 'க்லீம்' என்பதையும் ஓதப்பது சம்ப்ரதாயம். ஆகவே 'ஓம் ஐம் - ஹ்ரீம் - க்லீம் - சாமுண்டாயை விச்சை க்ஷம்;' என்பது இடைப்பட தாகும். இதுவே கவாச்சி மஹாமந்த்ரமாகும். இந்த கவாச்சி மஹாமந்த்ரத்தினால் பூஜிக்கப்படுகிறவளுக்கு அக்கத்தைப்போல புண்ணிய வல்லதாகுமன்பது திண்ண்ட ஸித்தாந்தம். (சு. ஸ்ரீ.)

हत्यपुण्डरीकमध्यस्थां प्रातः सूर्यसमप्रभाम्। पाराडुराधरां सौम्यां वरदाभयहस्तकाम्॥ विनेतां रक्तवसनां भक्तकामदुघां भजे॥ २७॥

ஹத்யபுண்டரீகமத்யஸ்தாம் ப்ராத: ஸூர்யஸமப்ரபாம்। பாராடுராதராம் ஸௌம்யாம் வரதாபயஹஸ்தகாம்॥ வினேதாம் ரக்தவஸனாம் பக்தகாமது(து)க்யாம் பஜே॥ २७॥

हत्यपुण्डरीकमध्यस्थाम् - ஹத்யபுண்டரீகமத்யஸ்தாம்; प्रातःसूर्यसमप्रभाम् - ப்ராத:ஸூர்யஸமப்ரபாம்; पाराडुराधराम् - பாராடுராதராம்; सौम्याम् - ஸௌம்யாம்; वरदाभयहस्ताम् - வரதாபயஹஸ்தாம்; विनेतां - வினேதாம்; रक्तवसनां - ரக்தவஸனாம்; भक्तकामदुघां - பக்தகாமது(து)க்யாம்;

இறுதிய கமலத்தின் கடுவே வீற்றிருப்பவனும், உதய காலத்திலே ஏழான்றுகிற பாலனார்யனுக்கு எமான மான காந்தியையடையவனும்; பாசம், ஆங்கசம், இவை களைத் தரித்தவனும், அழகிய வடிவம் கொண்டவனும், வரதம், அபயம் என்ற முத்திரைகளோடு கூடிய கைகள் யடையவனும், சிவந்த வஸ்த்ரத்தை யுடையவனும், பக்தர்களுடைய காமேஷ காமனைகள் (விருப்பங்களை) நோக்கியபடி அளவில்லா குறையாது கொடுப்பதில் காமதேனுவைப் ஏபான்றவனு மான ஸ்ரீமஹாயேதவியை சேவிக்கிறேன்.

नमामि त्वामहं देविं महाभयनिवारिणीम्‌ ।

महादुर्गशमनीं महाकारुण्यरूपिणीम्‌ ॥ २४ ॥

महाभयनिवारिणीम्‌ - இருகிய பயத்தையகற்றுகின்ற வளும்; महादुर्गशमनीं - பெருகிய கஷ்டங்களை சமனம் செய்கின்றவளும்; महाकारुण्यरूपिणीम्‌ - பெருகிய கருணையின் வடிவாயமைந்தவளும், பிரகாச வடிவாயிருக்கின்ற வளுமான; त्वाम्‌ - உன்னை; अहम्‌ - நான்; नमामि - நமஸ்காரம் செய்கிறேன்.

பெருகிய பயத்தை யகற்றுகின்றவளும், பெருகிய கஷ்டங்களை சமனம் செய்கின்றவளும், பெருகிய கருணையின் வடிவாயமைந்தவளும், பிரகாச வடிவாயிருக்கின்ற வளுமான உன்னை நான் நமஸ்காரம் செய்கிறேன்.

यस्या: स्वरूपं प्रशाद्योडपि न जानन्ति; तस्मादुच्यते ऽनन्ता । यस्या अन्तो न विचिते; तस्मादुच्यते ऽनन्ता । यस्या ग्रहणं नोपलभ्यते; तस्मादुच्यते ऽलक्ष्या । यस्या जन्तुं नोपलभ्यते; तस्मादुच्यते ऽजा । एकैव सर्वत्र वर्तते; तस्मादुच्यते एका । एकैव विश्व रुपिणी; तस्मादुच्यते नैका । अत पवोच्यते, अनन्ता, अलक्ष्या, अजा, एका, नैका इति ॥ २६ ॥

யஸ்யா: ஸ்வரூபம் ்பர ஒளிமா தெய்வா ர் ஜீனக்திரி; தஸ்மா துச் யு,தஸ ஜீ ஒந்யா| யஸ்யா அன்தோ ர் வித்யு த்; தஸ்மா துச் யு,தஸ ஜீ ஒந்யா க் கர ஹணம் கோபலப்யு த்; தஸ்மா துச் யு,தஸ ஜீ ஒந்யா ர் ஜனகம் கோபலப்யு த்; தஸ்மா துச் யு,தஸ ஜீ ஒந்யா ர்கைவ ஸர்வத்ர வர்ததே, தஸ்மா துச் யு,தை கா| அக ஒரு பிர்வ ரூபிணீ, தஸ்மா துச் யு,தஸ ஜீ ஒந்யா, அ.ந்.தா, அலக்ஷ்யா, அஜா, ஏகா, நைகா, இதி ॥ ௨_௬ ॥

यस्या: - யா ஒரு ஜீ வி று லை யா; स्वरूपम् - வடி வத் தை: ब्रह्माद्य: अपि - இ றை மேல் ஒ(மு தல்) ய தேவர்கள் ம்; न जानन्ति - அறி ய(பு ரி ந் து) ஒ ள் டு; तस्मात् - அக் கா ர ணத் தால்; अद्वैया - அ டை வ ரு ஒ(த் து) ய; (अन्त - மு டி வ ண து; न विचिते - வி ள க் க ம் (தெ ரி ந் து) இ ல் லை; तस्मात् - அக் கா ர ணத் தால்; अनन्ता - மு டி வ ண து; (அ ன் தம்) உ டை ய; उच्च्यते - (எ ன் று) கூ ற ல் ப டு கி ற து;

यस्या: - யா ஒரு ஜீ வி று லை யா; ग्रहणम् - ப டி(க் க) ல க் க ர து; तस्मात् - அக் கா ர ணத் தால்; अलक्ष्या - க ட் டி ல் ல_ட் ட_ர க ல்; उच्च्यते - (எ ன் று) கூ ற ல் ப டு கி ற து; यस्या: - யா ஒரு ஜீ வி று லை யா; जननम् - ப ற வி ய ல ன து; तस्मात् - அக் கா ர ணத் தால்; अजा - ப ற வாத து; उच्च्यते - (எ ன் று) கூ ற ல் ப டு கி ற து;

பரமஶிவ; சர்வேச - ஒருவன; சர்வேச - நந்குளம், வர்தே - இருந்தொருவன; தக்ஷாத் - அங்காரணத்தால; பக்ரம் - ஒருவன்; உச்சநே - (உச்சை) சொல்லப்படுகிறது; பரம பச - ஒருவன; விபர்சப்தி - ஏகவடிவம் கொண்டவள்; தக்ஷாத் - ஏக யாள; ந ஏகா - ஒருவள் அல்லள் (பலவடிவம் கொண்டவள் என்பது கருத்து). அத பச - அங்காரணத்தால; அபேயா - அறிய முடியாதவள்; அனந்தா - முடிவற்றவள்; அலக்ஷ்யா - காணத்தகாதவள்; அஜா - பிறவியற்றவள்; ஏகா - ஒருவள்; ந ஏகா - பல வடிவம் கொண்டவள்.

எந்த தேவியினுடைய வடிவத்தைப் பற்றமன் முதலிய மூதேவிகளும் அறிந்துகொள்ள முடியவில்லையோ, அக் காரணத்தால் அவள் அறிய முடியாதவள் னச்சொல்லப் படுகிறள். எவருக்கு முடிவு என்பது இடையாதோ, அவள் முடிவற்றவள் என்றும், எவளுடைய பார்வையானது இடைக்கு முடியாததோ, அவள் காணத் தகாதவள் என்றும், எவளுக்குப் பிறவியானது இடையாதோ, அவள் பிறவியற்றவள் என்றும், எந்த தேவியானவள் இச்சராசரங்களின் ஊழிக் காலத்திலே லயிக்கச் செய்து தான் ஒருவளாகவே தனித்திருக்கிறாளோ, அகங்காரணத்தால் அவள் ஒருவளே என்றும் எவள் சராசரங்களாப் படைத்து, அவைகளினூடே தானும் ஜீவ சைதன்ய வடிவாயிருந்து கொண்டு பல வடிவங் கொண்டவள் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. ஆதலால் அத் தேவீ அறிய முடியாதவள், முடிவில்லாதவள், காணத் தகாதவள், பிறப்பில்லாதவள், ஒருவள், பல வடிவம் கொண்டவள் எனப் பல படியாகத் துதிக்கப்படுகிறள் என்பது சாரம்.

(2-5ா)

மன்த்ராணாம் மாத்ருகா தேவீ ஸம்ஸ்தானம் ஞானரூபிணீ । ஸம்ஸ்தானாம் சின்மயாதீதா சூன்யானாம் சூன்யஸாக்ஷிணீ ॥ २९ ॥

தேவீ - ஓதியானவள்; மன்த்ராணாம் - மன்த்ரங்களுக்குள்; மாத்ருகா - மாத்ரு(அக்ஷரவரிசை)கா (அஷ்டமாத்ருகா) எனவும்; ஸம்ஸ்தானம் - ஸப்தஸ்தானங்களுக்குள்; ஞானரூபிணீ - ஞானவடிவாயின்பவள் எனவும்; சின்மயாதீதா - சித்தெயுள்ம் கடந்தவள் எனவும்; சூன்யானாம் - ஓதாந்நிலவும்; சூன்யஸாக்ஷிணீ - அந்நிலக்கு ஸாக்ஷியாயின்பவள் எனவும், ஸாந்நிலப்படுகிறள். ஸ்ரீதேவியானவள், மன்த்ரங்களுக்குள் சிறந்த மாத்ருகா(அஷ்டமாத்ருகா எனப்பவள்) எனவும்; ஸப்தங்களுக்குள் நர5 வழுயெழுந்பவள் எனவும்; (நா)ஸங்களுக்குள் பீத5ம் கடந்தவள் எனவும், ஓதாந்நிலவைகளுக்குள் அந்நிலச்சியாயின்பவள் எனவும் சொல்லப(படுகிறள்.

यस्या: परतं नास्ति सैषा दुर्गा प्रकोर्तिता । तां दुर्गां दुर्गमां देवीं दुराचारविघातिनीम् । नमामि भवभीतोनोऽहं संसारार्णवतारिणीम् ॥ २८ ॥

யஸ்யா: - யாதனை; परतं - பரதம் (பொருள் பொதுவாய்; नास्ति - இல்லை; सा - அவள்; पषा - இவள்; दुर्गा - துர்க்கை; प्रकोर्तिता - ப்ரகீர்த்திதா; तां - அந்த; दुर्गां - துர்க்காதேவியை; दुराचारविघातिनीम् - துராசாரவிதாதினீம்; नमामि - நமஸ்கரிக்கிறேன்; भवभीतोनोऽहं - பவபீதோநோऽஹம்; संसारार्णवतारिणीम् - ஸம்ஸாரார்ணவதாரிணீம் ॥ २८ ॥

தீர்த்தம்;

(ஆவன்ள) குராம்பரிசியாதினீர்ந் துராகாத்யந்தே

(கட்பளாத்தை) காசம் செய்பவளம்; ஸம்ஸாரபதாரிணீர்-

நீர்ந் தமலன் இடில் கடவுள் கடக்கச் செய்பவளம்; கர்ஙமாம் -

கஷ்டப்பட்டு அடையத்தக்கவளமான; தாம் - அங்கே; துர்காம் -

துர்காதேவியை; பவபீத: - எம்பிரான் துக்கத்தால் உயத்தை

பட்டந்த; அஹம் - நான்; நமாமி - நமஸ்காரம் செய்கிறேன்.

எந்த தேவியைக்காட்டிலும் உலகில் வேறு வஸ்து

ஒன்றும் இல்லையோ, அப்பெருமையொப்பந்த தேவியின்

துர்க்கை எனச் சொல்லப்படுகின்ற. கட்பளாத்தை

காசம் செய்பவளும், எம்பிரான்ற கடவுள் கடக்கச்

செய்பவளும், அகலவது அவளை உபாயமே செய்து

அளவிலே பிறவித் துன்பம் நீங்குமென்பது கருத்து. தக்க

குரவையடைந்து விதிப்படி திகைசு முதலிய ஸம்ஸ்காரங்

கடப் பெற்று, அவர்கள் காட்டிய வழியைப்பின் பற்றி

உபாயித்தாவென்றிய அன்னேயாம் துர்க்கையை அடைய

முடியாது என்பதையே கஷ்டப்பட்டு அடையத்தக்கவள்

என்பது வலியுறுத்தும். மிகவும் சிரமப்பட்டு அடையத்

தக்கவளான அந்த துர்காதேவியை ஸம்ஸாரதாபத்தால்

பயத்தை யடைத்த நான் நமஸ்காரம் செய்கிறேன். (உஷ)

इदमथर्वशीर्योगधीते, स पञ्चाथर्वशीर्षजपफलमवाप्नोति ।

इदमथर्वशीर्ष ऋत्वा योऽचां स्थापयति ॥ २९ ॥

இதமதர்வசிர்ஷம் யோஷ Sதீதே, ஸ பஞ்சாதர்வசீர்ஷ

ஜபலமவாப்நோதி। இதமதர்வசிர்ஷம் ருத்வா யோ஽ச்சம் -

ர்ஸ்ராம் ஸ்தாபயதி ॥२९॥

इदम् - இதம்; अथर्वशीरष्म् - அதர்வசிரளை; यः -

எவன்; अधीते - அத்தியயனம் செய்கிறோ; सः - அவன்;

பத்³ன - விந்து³; அதர்வசீர்ஷஜபஃலம् - அதர்வசீர்ஷ ஜபங்களுடைய பலத்தைத³; அவாமோதி - அடைகி³ருள்; இத³ம் - இந்த³; அதர்வசீர்ஷம் - அதர்வசீர்ஷம்; ஸாத்வா - வீரியம் உள்ளவன்; மு: - எவன்; அர்ச்சாம் - பூஜையை; ஸ்தாபயதி - செய்கிறான்.

இந்த³ அதர்வ சிரைச எவன் அத்யயனம் செய்கிறான்.. அவன் பரம யோகம் முதலிய இந்து அதர்வசிரங்களில் ஜபம் செய்வதாலுண்டான பலத்தை யடைகிறுன.* எவன் இந்த அதர்வ சிரைச விதி³ப்படி உணர்ந்து பூஜையைச் செய்கிறானோ, அவன் இவ்வுலகி³ல் பெரிய புகழை யடைகி³ருன்.

ராதலக்ஷம் ப்ரஜப்த்வாபி நாசோசிந்தி³ ச விந்த³தி | ராதமஸ்ரோத்தரம் வாஸ்யா: புரஸ்கார்யோவிதி³: ஸ்ம்ருத: || ३० ||

ராதலக்ஷம் - ராஜ லக்ஷம்; ப்ரஜப்த்வாபி - நன்கு ஜபம் செய்து²யினும், ந வினோத³தி - மகி³ழ்ச்சி யடையான். அஸ்யா: - இந்த³ மஹாவித்தைக்கு; புரஸ்கார்யோவிதி³: - புரஸ் காரவிதி³யானது; ஸ்ம்ருத: -

அம்ரோத்தரம் ச - அத²ன்ணிக்கையும் (சேர்ந்த³தக்)க ஸ்ம்ருத: - ஸ்ம்ருதி³.

ஸ்ரீ ஸ்யாமளாம் நJசிந்த்வாபி கார்ய்காணீத்தி³ம் ம விந்த³தி | ஸ்ரீ ஸ்யாமளாம் கார்ய்யாம்: லJசிந்த்யா விதி³: ஸ்ம்ருத: |நைவ.|

• விந்து³ மக³ர்வி சிரங்களாவன--காருண்ய-ச்ரத்தை-நிதி²யம், நிதி²யௌதி⁴ர்யம், நிதி²யாஸக்தி, இபரிஷ்வங்கதி³ர்த்தி.

தசவாரம் படேஸ்து சக்ஃபபை: ப்ரமுச்யதே | மஹாதுர்க்காணி தரதி மஹாதேவ்யா: ப்ரசாதத: || ३८ ||

ப்ராதரஃீயானோ ராத்ரிக்ருதம் பாபம் நாஶயதி | சாயமஃீயானோ திவசக்ருதம் பாபம் நாஶயதி | தது சாயம் ப்ராத:ப்ரயுஜ்ஜான: பாபோபாபோ பவதி | நிஶீதே துரீயசங்கhயாயாம் ஜப்த்வா வாக்ஸித்தி-ர்பேவதி | நுதனப்ரதிமாயாம் ஜப்த்வா தேவதாஸாநித்யம் பவதி | ப்ராணப்ரதிஷ்டாயாம் ஜப்த்வா ப்ராணானாம் ப்ரதிஷ்டா பவதி | பௌமாஶ்வின்யாம் மஹாதேவீஸந்நிதௌ ஜப்த்வா மஹாம்ருத்யும் தரதி, ய எவம் வேதேத்யுபநிஷத் || ३२ ||

|| இதி தேவ்யுபநிஷத்ஸ்மாதா ||

ப்ராதரீயாதோராத்ரிக்ருதம் பாபம் நாசயதி| ஸாயம்யயாதோராதிவஸ்க்ருதம் பாபம் நாசயதி| தத்ஸாயம் ப்ராத:ப்ரயுஞ்ஜான: பாபஸ்பரீபா பவதி| கிதோதக துரீயஸந்த்யா யாம் ஜப்த்வா வாக்ஸித்திர் பவதி| நூதனப்ரதிமாயாம் ஜப்த்வா தேவதாஸாங்கித்யம் பவதி| பராணப்ரதிஷ்டாரயாம் ஜப்த்வா ப்ராணுணாம் ப்ரதிஷ்டாம் பவதி| ஓபளமாச்விஞ்ஜோர்மஹாதேவீஸந்நிதேள ஜப்த்வா மஹாம்ருத்யும் தரதி யேவம் வேதேத்யுபகிஷத்|| கூட||

|| இதி தேவ்யுபநிஷத் ஸமாப்தா ||

ப்ராத: - காலையில்; அதீயான் - படிப்பவன்; ராத்ரிக்ருதம் - இரவில் செய்த; பாபம் - பாபத்தை; நாசயதி - நாசம் செய்யும்; ஸாயம் - மாலையில்; அதீயான் - படிப்பவன்; திவஸக்ருதம் - பகலில் செய்த; பாபம் - பாபத்தை; நாசயதி - நாசம் செய்யும்; தத்ஸாயம் ப்ராத: - மாலையிலும் காலையிலும்; ப்ரயுஞ்ஜான: - படிப்பவன்; பாப: - பாபமயிருந்தாலும், அபாப: - பாபமில்லாத; துரீயஸந்த்யாயாம் - மூன்று காலத்திலும்; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; வாக்ஸித்தி: - வாக்கின் சித்தி; பவதி - உண்டாகும்; நூதனப்ரதிமாயாம் - புதிய பிரதிமையில்; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; தேவதாஸாங்கித்யம் - தேவதைகளுடன் சேர்க்கை; பவதி - உண்டாகும்; பராணப்ரதிஷ்டாரயாம் - பிராணப் பிரதிஷ்டை செய்யும் போது; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; ப்ராணுணாம் - பிராணிகளுக்கு; ப்ரதிஷ்டாம் - பிரதிஷ்டை; பவதி - ஆகிறது; ஓபளமாச்விஞ்யோ: - குதிரையையுடைய; மஹாதேவீஸந்நிதேள - மஹாதேவியின் சந்நிதானத்தில்; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; மஹாம்ருத்யும் - மஹாம்ருத்யுவை; தரதி - தரிக்கிறான்; ய: - எவன்; ஏவம் - இவ்வாறு; வேதேத்யுபகிஷத் - வேதத்தில் உபநிஷத்தாக; இரவில் - கூறப்பட்டது.

வாக்ஸித்தி: - வாக்கின் சித்தி; ஜப்த்வா - ஜெபித்தபின்; பவதி - ஆகிறது; நூதனப்ரதிமாயாம் - புதிய பிரதிமையில்; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; தேவதா - தேவதைகளுடன்; ஸாங்கித்யம் - சம்பந்தம்; பவதி - ஆகிறது; பராணாம் - பிராணன்களுடைய; ப்ரதிஷ்டா - பிரதிஷ்டை; ரயாம் - நேரத்தில்; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; ப்ரதிஷ்டா - பிரதிஷ்டை; பவதி - ஆகிறது; மௌமாச்வின்யாம் - குதிரையையுடைய மாஹேஸ்வரியின் சமீபத்தில்; மஹாதேவீஸந்நிதௌ - மஹாதேவியின் சந்நிதானத்தில்; ஜப்த்வா - ஜெபித்தால்; ஜந்யா - பிறந்த; மஹாம்ருத்யும் - மஹாம்ருத்யுவை; தரதி - கடக்கிறான்; ய: - எவன்; ஏவம் - இவ்வாறு; வேத் - வேதத்தில்; இதி - இவ்வாறு; உபநிஷத் - உபநிஷத்தாக; (உபதேசிக்கப்பட்டது.)

இரவில் படித்தால், பகலில் செய்த பாபத்தையும், மாட்டு யிழும், காளையிழும் படித்தால் பாபியாயினும் பாபமற்றவ னாகவும் ஆகிறான். இரவில் கான்காவது யாமத்தில் படித் தால் வாக்கின் நித்தியானது (வன்மையானது) உண்டா கும்; புதிய விக்ரஹத்தின் முன்னிலையில் ஜபம் செய்தால், அந்த விக்ரஹத்திற்கு ப்ராணன்களுடைய சிலேயானது உண்டாகிறது. செல்வாய்க்கிழமையுடன் கூடிய அச்வமேத ராத்திரத்தில் ஜபம் செய்கிறவன் கொடியதாயும், பெருங் கடல்யாழ்ள மற்றுப்பயத்தைத் தாண்டுகிறான், எவனெனில் வன் இல்விதம் உண்மையை யுணர்ந்து அநுபவித்து இரு கிறானோ, அவனுக்கு ஸ்ரீமஹாதேவியின் அநுக்கர மெத்த சகல மங்களங்களும் உண்டாகிறது என்பது இந்த அத் வசிரஸாயி தேவீ உபாசித்தின் கட்டளையாகும். (சிவம்.)

இல்விதம் வாதுல வேங்கடசலபதி இர்மலைய ருடைய தகபன் ராமசந்திரசர்மா இயற்கைய ஓதவி அதர்வணபதிஷத் பாவ லிஃ காசிகா இவண் முற்றும்.

புஸ்தகச் சஞ்சிகை

2

பிறவ்ருசோபநிஷத்

தேற்றுவாய்

இ.சத பிறவ்ருசோபநிஷத் .ரிக்வேதத்தைச் சார்ந்தது.என்பது மட்திரங்கள் கொண்டது. வேதவியாம்,விணக்கும் ஸ்ரீதேவியும்,உலாடும் பெருமைகளோப் புகழ்ந்தேற்கும். இந்த பல் மீக்துரேள் (மட்திரங்களை)க் கொண்ட ஸ்ரீமஹாத்திரிக்கும்,தில் பரம்பருச என்று பெயர் உண்டாய்பது.:( உபநிடத் - உபநிஷத் :- ரிக்குகள் - மட்திரங்கள் -) மற்றும் சித்சக்தியினர் உள்ளோர்கள், பத்சக்தியா ஸகல சாஸ்திரங்களின் சாரத்தின் கர்த்தாக்கள் எனவும், அவரே கோல்வின் ஆகுபெரும், அத்சரின் பரகுள் வடிவாகவும் இருப்பவள் எனவும், அவள் இருந்தற்கவள், பரதயக்காகவும், இருப்பவள் அவளே எனவும், அவள்ஆதிபதமாக இருந்து செய்ய வண்டுமெனவும், ஓராட்டு முதலிய லஉ வடிவங்களில் சித்சக்தியாம் அன்ணையை த்யானம் செய்வோர்களின்இராதலும், இவ்விதம் உபாஸனை செய்வோர்க்கு இந்திர தேய உணர்ந்து அதனுடன் லயித்து நில்கப் பெறலாமென்பதையும் இங்கு காணலாம்.

குறிப்புரையும் வரைந்து கொடுக்கப்படுகிறது. இத லப நிஷத்தின் முதல் மந்தரம் வருமாறு-

ஓம் தேசீ ஹேகாம்ர ஆசீர்ய சேஷ ஜகதண்டமருஜத | காம-கலேதி விஷாயதே | முக்காரகலேதி விஷாயதே ॥ १॥

ஓம் ஐச ஹ்ர்ம்யகாக்ர ஆஹ்ருத் | லைவ ஜகதண்டம- ஸ்ருஜதி | கடலகுலேஷ விஞ்நாயகதி | ஜ்யோதிரகேலீ விஞ்நாயகதி ॥ २॥

ஓம் தேசீ -தேசியானவள்; பகா ஹி - பகவான் ஒரு; அபே - (முன்பு; ஆசீத் - இருந்தாள். சா பத் - அந்த ஒதவியே; ஜகத் - சரசரங்களின்வடிவான; அப்ஹம் - பரம்பொண்டத்தைக் (உலகை) அஸ்ருத் - படைத்தாள். காமகலா இதி - காமகலை எனவும்; முக்காரகா இதி - சங்காரகலை எனவும்; விஷாயதே - அறியப்படுகிறள்.

இதச்சக்தியின் ஸ்வரூபமும் இங்கு சொல்லப்படுகிறது— சராசர வழவழாக விளங்ககும் இவ்வுலகைப் படைத்து, அவைகளிடத்தில் தனது சைதன்யத்தின் பிரவேச மஹிமை யால் எவள் விளங்குகிறுளோ, அவளே தேவியாவள். அப் பெருமை வாய்ந்தவளே சித்சக்தி என்பவள். அவளே உலகத் தோற்றங்களுக்கும் முன்பு இருந்தவள். அவள் அவளே இப்பிறப்புஞ்சத்தினுள் படைக்கிறுள். அவளே சகுணம்சத்தினுள் காமகலை என்ற உபாஸகர்க ளால் அறியப்படுகிறள். அகார - உகார - லகரங்களுக்குச் சிருங்கம் (சிகரம்: கொடுமுடி -உச்சி) போல் அந்தமத் திரையின் வழியாயிருப்பதால் சிருங்ககாதக ஹ்ர்நவி அறியப்படுகிறள்.

தஸ்யா பவ ப்ராஹ்மீகன்பூர்வீஷ்ணுரஜீஜனத் | விரோடப்ரீஜனத் | ஸர்வே மஹத்ரணா அஜீஜனத் | கந்தர்வாப்ஸரஸ: கின்னரா: வாதின: ஸம்நதாதீஜனநத் | போக்யமஜீஜநத் | ஸர்வமஜீஜநத் | ஸர்வே ஶாங்கமஜீஜநத் | அண்டஜம் ஸ்வேதஜமுக்ரிஜம் ஜராயுஜம் யத் | கிஞ்சைதத் ப்ராணிஸ்தாவரஜம் மநுஷ்யமஜீஜநத் || 2 ||

தஸ்யா = அத்; பவ = ப்ரக்ருதி; ப்ராஹ்மீ = ப்ரஹ்மா; கன்பூர்வ = ப்ரதம:; வீஷ்ணு: = விராஜ:; அஜீஜநத் = அஜநயத் | விரோட = விராஜ:; அப்ரீஜநத் = அஜநயத் | ஸர்வே = சர்வா:; மஹத்ரணா: = மஹாபூதானி; அஜீஜநத் = அஜநயத் | கந்தர்வாப்ஸரஸ: = கந்தர்வா:, அப்ஸரஸஶ்ச; கின்னரா: = கின்னரா:; வாதின: = வாதிப்ரவராதய:; ஸம்நதாதீ = ஸம்நதாதய:; அஜீஜநத் = அஜநயன் | போக்யம் = போக்யபதார்த்தம்; அஜீஜநத் = அஜநயத் | ஸர்வம் = உர்வீதலம்; அஜீஜநத் = அஜநயத் | ஶாங்கம் = ஶாஸ்த்ரம்; அஜீஜநத் = அஜநயத் | அண்டஜம் = அண்டாத் ஜாயதே இதி; ஸ்வேதஜம் = ஸ்வேதாத் ஜாயதே இதி; உக்ரிஜம் = ஊர்த்வம் க்ருஜதே இதி; ஜராயுஜம் = ஜராயு ர்ஹிதம் ஜாயதே இதி; யத் கிஞ்ச = யத் கிஞ்சித்; ப்ராணிஸ்தாவரஜம் = ப்ராணித்வம் ஸ்தாவரத்வம் ச; மநுஷ்யம் = மநுஷ்யா:; அஜீஜநத் = அஜநயத் || 2 ||

அஃதஃ ஹஃதசக்தியினிடஇருந்தஃ இரம்மா உண்டாகிற_அவ்விதஉல விளநஉதிக், பவனுள், வாகு ல(உத்)கணங்களும் கஃதவர்களும், அப்ள)ரவ-களுப், கிங்கர்களும், வித்யா வசிப்பவிகளும், காமம் பய்பவர்களும் எல்லும் உண்டாக பின்னர் மஃறுள் இர்பி ருஞ்சக்திக்கு ஏகர்நிரும் வகல போக்கவர்களும் உண்டாயின. இச்சக்தியின் சகம்பதி மான எல்லா வல்(து)க்க(ளு)ப் உண்டாயின. அண்டஉல (மூடையிலித்து உண்டாகவது) சிருவதஉம் (வியர்வையி லிருந்து உண்டாகவது), உத்பிளஉம் (ப(மி)விலிருந்து உள் டாவது), ஜராயுஜம் (கருவிலிருந்து உண்டாகவது) முதலிய வைகளும், ஓபிரபஞ்சத்தில் அஃதஃ ஆக்த வல்(து)க்க ளுன்டேறு, ப்ரணவி டிவு பெற்றவர்கள் எல்லாம் களான அளவாயும் உண்டாயின.

सैषा पारशक्ति: । सैषा शांभवी विद्या कादिविद्येति वा, साधिदेव्येति वा रहस्यमोऽपि प्रतिष्ठा ॥ ३ ॥

இவ்வாறு கூறி:। சைஷா சாம்பவி வித்யா காதிவித்யேதி வா, சாதிதேவ்யேதி வா ரகச்யமோஅபி ப்ரதிஷ்டா ॥ இவ்வாறு கூறி

सा - அஃதஃ ஆப்ள4 வாய்ந்த; षा - இவள்; परा - பரமன்; शक्तिः - ஓத்சக்தியாளன்; सा एषा - அப்பெருங்கிம

வாப்த க்ரியாஸீ - சம்பூஜ்யம்பத்மாள் ; சித்தா - விசுத்தி

காரியா ஹதி வ - காரியேந்த்ரத ஏகாக்ரத; ஹாரினியா ஹதி வ - அம்ரிதாநந்த ஏகாக்ரத; சாதிவிசா ரதி வ - ஸ்ரீச்சைதன்ய ஏகாக்ரத; ரஹஸ்ய - ப்ரணவாநந்த; மோம் ஓம் - ஓம் ஏகாக்ரத; ஸாசி - ஆத்மசாட்சி; ப்ரதிஷா - விசுத்தித்ருஷ்டி ஏகாக்ரத.

திஷ்டித்ருஷ்டி ஏகாக்ரத ஆதித்ய ஸ்வரூபிணி லஜ்ஜா தத்ரூபிணி

இவ்ஏன க்ருபாஸ்ய ஸ்ரீகுரு லஜ்ஜாதத்வ விசார மஹாமந்த்ர லஜ்ஜாநந்த ஏகாக்ரத ஓம். அஜ்ஞான தமோ-லய ஸ்ரீசைதன்ய ஸ்வரூபிணி புஜங்க ரூபிணி ஸ்ரீசைதன்ய ஸ்வரூபிணி அஜ்ஞான தமோலய ஏகாக்ரத ஓம். இதானீம் இதானீ’ அஹம்-அபி ஸ்ரீகுரு க்ருபாஸ்ய ஸ்ரீகுரு லஜ்ஜாதத்வ விசார மஹாமந்த்ர லஜ்ஜாநந்த ஏகாக்ரத ஓம். விசார யோகேந ஸ்ரீசைதன்ய ஸ்வரூபிணி அஜ்ஞான தமோலய ஏகாக்ரத ஓம்.

மைவ புரத்தயே சரீரதயம் வ்யாப்ய ரஹில்தரவபாஸயந்தீ

தேசாகாலவஸ்த்யன்தகஸஜ்ஞான மஹாபிபுரஸுந்ரீ த்வை ப்ரத்யக்

விதி: || 8 ||

सैवात्मा ततोऽन्यदसत्यमनात्मा । अत एव ब्रह्मसंवित्तिः

भावाभावकलानिर्मुक्ता, चिद्धियाद्वितीयप्रख्यसंवित्तिः साच्चिदानन्दलहरी महातिपुरसुन्दरी वहिरन्तरनुप्रविष्टय स्वयमेकैव विभाति । यदसि्त सन्मात्रम् । यद्र्राति चिन्मात्रम् । यत् प्रियमानन्दम् । तदेल्लत् सर्वाकार महातिपुरसुन्दरी । त्वं चाहं च

सर्वे विध्वं सर्वेमिदम् । र्वरतं सर्वे महाविपुरसुन्दरी । सत्यमेकं लेखिताध्यं वस्तु तदद्वितीयमक्षण्डार्थे परं ग्राह्य ॥ ५ ॥

லார்வேர் வித்வம் ஸர்வேமிதம்! தத்ரைத்யேகமேகமிதம்! அத் லேகிதம்

பாவாபாவி கலாவிகிர்முக்தா| கித்வித்யா

அத்வித்யாப ல,ட்ரமஸ்வித்தி: லச்சீதாகன்தலஹ்ரீ மஹாத்ரீ

பஹிர்துப்ரவிச்ச ஸ்வயமேகைவ விபாதி

மதஸ்வ ஸ்ரீ லட்சார்த்தம்| யத்பா ஸ்ப ஸ்வமாத்தம்; யத் ப்ரிய

இதரத் தவம் ஸர ஹ்ரீந் ச ஸர்வம் விச்வம் ஸர்வசேவகதா| இதரத்

ஸர்வம் லட்ரீதர/ரஸ-ந் தரீ! லட்ச்யமேகம் லவிதாக்யம்

தரித்து க் தந்வி ஸ்யம்கந லபீ தரும் லப்மி பரமே! கு॥

सा एव - அந் த க் ஸக் ஷப்3உ1; आत्मा - ஆத்மவிடினள்.

अन्यत् - அவ்வதஂ காட்4ப்3உம் ம3ஹ் ற்வைகள்; असत्यम् - ஸ3த்ய

लोकं, अनात्मा - ஆஹ்மத2/ம ல் அல்ல; अतः - ஆகையால்;

एपा - எ1ஆ ஆ; ग्राह्यसंवित्तिः - க்3ரাহ்ம ப்ர3த2லேனள்; भावः

भावकलाविनिर्मुक्ता - ப்3ாவ(க்)3ல2,த3. ஜோஂற்,த3; ஜோஂற்,த3 அன் ற கல்வி

चिद्विद्या - சி3த்3வித்ய னூம் வித் தை, அத்3வித3ய ல்,த3; प्रज्ञासंवित्तिः - ப்ர3ஹ்ம ட்ரு ன ல ம ல், ப

साक्षानन्दलहरी - ஸாட் க் ஷ ன ன் தலஹரீ; ஸாக் ஷ ஆ(ன்ந)த்3,

महातिपुरसुन्दरी-மஹாதிபுரஸுந் தரீ-ம3ஹா(ந்)தி பூ ர ஸுந் த3ரீ;

यहिः - ஸவ்னு ஈ3ச் இic; अन्तः - ந் காஉஉ

अनुप्रविष्ट्य - அனுப்ர3விஷ்ட் ய ஸ்ரீ லட் ஷ்மி ஆ(ல்); स्वयम् - ஸ்வயம்;

परा एव - ப ரா க3உ1; विभाति - திா இல் கு(ஜ் ய ஂ. यत्

अस्ति - இ ஸ் க் ன் ய3,த; तत् - அ.த; सभावलम्

सत् - ஸ ம்; चिन्मात्रम् - சி ன் மா(த்) ற ம்; यत् -

प्रथम - ப்ர த ம; (तत् - அ.த)

आनन्द्रम् - ஆ ன ன் த ர ம். तत् - அஹ ஸு தீ; पत्तत् - இ.த்3.

சர்வாகாரா - நல்நிறைவளிதா ; மஹாவிபுரசுந்தரீ - லழஞ்சிக்காம் புள்நிறைபெருகும். த்வம் ந - நீயாம்; உந்ந் ந - இருள்நீங்கும்; சர்வம் - நல்மைதரவலாம்; நிஷ்யம் - இயங்கும்; மஹாதேவதா: - மஹாதேவதைகளும்; ஸதரத் - மற்றுநிந்வை; சர்வம் - ஸ்வப்நோ; லகல உதவைகளும்;

மஹாவிபுரசுந்ந்தரீ - மஹாதீபுரச்சந்நிதிய யிருக்கும். சத்யம் - உள்ளமெய்யுள்நா த்ரும்; பகம் - ஒன்றுகவள்ளிதும்; லலிதாஸ்யம் - வலிநல்நாறி ஒல்லப்படுவதும்நா; வஸ்து - வள்ந்நுவநாஉ உள்நிலா; தத் - அது; அத்விதீயம் - இரண்டிலொன்றின்; அஷ்டநாய்ர்யம் - அஷ்டதிக்கதவடையும்; பரம் - இறந்கதிக்கு முந்நா; வ்ரய - ப்ரஹ்மமேயாகும்.

இத்நசக்தியுஇ இரண்டாற்ற அந்வை!த விங்ஙைவிளிப்பது என இந்கு உபதேசிக்கப்படுகிறது.

அந்த இத்சக்தியே ஆத்ம வடிவினாள். இந்ச சக்தைத் காட்டிஇும் பற்றவைகள் ஒன்றும்இல்மயல்ல; ஆத்மஉம் அல்ல; ஆதலால் இவளே ப்ரஹ்மந்நா வடிவாயிருப் பவள். இருக்கிறது. இல்லாதது என்ந காட்சியின்நிறும் விடு பட்ட நிலவிதையின் வடிவாயினுப்பவளும் இவளே ஸத்து, இத்சது, ஆங்கதம் என்னைவகநடைய ப்ரகாஹ லடிவாயினுப்பவளும் இந்சமஹா தீபரந்நிதிய. இவளீ யிரும், உள்ளேயும் படைப்பிறநில ப்ரேசித்து தாநெனுவே தனித்து விளங்குபவளும் இவளே. என்ந வஸ்து இருக்கிறதோ அதுவே ஸத்திரூபம். எது ப்ரகாசிக் கின்றதோ அது ஸல் சித்தாகும். எந்ந வஸ்து பிறியமாயிருக்கிறதோ அதுவே ஆங்கதாகும். எனவே இவ்விதம் ஸத் - சித், ஆங்கத வடிவும், எல்ல ப்ரபஞ்சத் தின் வடிவாயும், ஸ்ரீமஹாதீபுரந்நிதிய விளங்கு கிறள் என்பதும் கருத்தாகும்.

சிம்பஸ்த உலக்களுள், ஸகல கேதவனதரனில் மற்றவைகள் பாரும் சீமலாத்திரிப ஸுந்தரியின் வடிவிலும் பாருங்‌. லசிதா ஓவ்வ மலையநள வல்ந்து ஒன்றுவான் உள்ளே பாரும். அஃத இருள்வும் இருண்ட மிநத அகன்ற பின்னு வடிவஹ் இகர்ந் பது. உரவஹ்றும் மேன்மேல்ரகச சிறித்வு விளங்கும் இருண்மயின் அதுவே தர்ந்.

அஃதரசியமிதமேவஹ்ந்: 1 ரதி ॥ 6 ॥

1 இஃஜகஹுபதிஹ்யுத்ர கதசுங்ருப்ஸ கடிமர்க : ' அஃதஂல்‌படீ ।। தம் கஃறிச்நின் அஃதஹ் லுவஹி"

பஃறுரூபபரித்யாமாத் - அஃதரவஹ்ந் முத்துஹ ரிஃது விஃறவிஹக (ஃ)மல்‌ப ।। உஃறுவத்க ஓர்மிஃ; அவரூபபர்ஹாபத: - ஸகர்ந்வாலம்

யஃறஹ் மிதமிஹ ஓர்மிஃ புஃறல்‌தர்ந் அஃகர்ந் முஃறுஸ்நலக (ஃ)ஹஂல் ।। றுஃறஜிந்ய ஓர்மிஃ; அதிஷ்டானம் - அஃகர்ந் றுஃறுபுட்‌; பரம்- மஹத் - மிஃறுவஹ்ந் றர்ந்; ஏகம் - ஓஃகஹ்ந்; சிஷ்யதே - கஃஜக இஃத னஃ.

மேலான அதிப்படான தத்துவமாயும், ஸத்தாயும், மஹத்தாயு முள்ள ஒரு வல்ஸ்துவான அக்நி தேவியினிடம் லயத்தை யுடையந்கி விடுகின்றனர். அதவே யாவற்றினும் மேலாகச் சிந்க்து விளங்கும் ஸத்தாஞ வள்ந்து என்றெழுந்து நங்கி விற்பகாம்.* (அ)

प्रज्ञानं ब्रह्मेति वा, अहं ब्रह्मास्मीति वा भाष्यते । तत्त्वमसी-त्येव संभाव्यते । अयमात्मा ब्रह्मेति वा, अहं ब्रक्ष्मीति वा, ब्रह्मैवाहमस्मीति वा ॥ १७ ॥

प्रज्ञानम् - லிரஞ்ஞாநகம்; ब्रह्म - லிரஹ்மம்; इति - என்ன; वा - அல்லது; अहं - கான்; ब्रह्म - லிரஹ்மம்; अस्मि - இதுங்கொருய்; इति - என்ன; वा - அல்லது; भाष्यते - செல்லப்LiGறது. तत्वमसि-त्येव - தத்வமஸி என்னும்; संभाव्यते - கந்கு பாவிக்க யெய்யபLiGறது, अयम् - இஃது; आत्मा - பரஆத்மா; ब्रह्म - லிரஹ்மம்; इति - என்ன; वा - அல்லது; अहं - கான்; ब्रह्मास्मीति - லிரஹ்மம்ஆஸ்மி; वा - அல்லது; ब्रह्मैवाहमस्मीति - லிரஹ்மஎவஆஹம்ஆஸ்மி; वा - அல்லது !!

• ப்ரக்ஞான், விள்ஞான், ஞான், சித்வரன் சதாசிவன் என்ன பிறபேதங்களாந இவரும், தூரியங்கல்பை யடைந்வர்களாயி இருப்பவர்களே யாவர். இவர்கள் ஜம்ம ஜாதி, குணவளர்ச்சி யிருப்பவர்களே யாவர். இவர்கள் எம் ஜாதியும் செய்யும் முறையே யிரணீ ரமத், உமாத், உமா, ஏவணபு திற்பவர்களாவர். இச்சக்கிகளில் இல்லாவிடில் ஸ்வஷ்டி, ஸ்ரீதி, ஏம்மோரம், ஆவிர்பாவம், திரோபாவம் என்ன காரியங்கள் ஒன் றும் கடைபெறுது. சக்கிகளில்லாவிடில் ஸ்ருஷ்டிப்பவர்களே யாவார். இவர்கள் அநேவநும் அந்ஜெந பாடும் தூரியா என்ன ற சக்கிக்கு அடிமைப்பட்டவராய் இருப்பர்.

இரகுவம்சமாஹாத்மியம்

இரண்டு ரூபாய் ஒன்றே கால் அணா

உத்தர ராமாயணம் பரஹிதமம்

அநுமதி (சிலேடை) வாக்கியத்தால், கானே பரஹிதமபுராணக்கோரன் என சிவப்பயல்கள் அநுபூதி (அநுமதி) வாக்கியந்தானும் சிலவலிப்பதிகிறது.

யோகஹம்ஸீதி வா ஸோஹஹம்ஸீதி வா யோகஸே ஸோஹஹம்ஸீதி ஸ்வா யா பாவ்யதே.

சைகா போடரீ ஸ்ரீவித்யா பஞ்சதசாக்ஷரீ ஸ்ரீமஹா-

விபுரசுந்தரி வாலாம்பிகேति வங்கலேति वा ಮಾತृकृती स्वयंबरकल्याणीति भुवनेश्वरीति वामुण्डेति चण्डीति वाराहीति तिरस्करणीति रजमातृकृती वा शुक्रयामलేति वा लेङु श्यामलேति वा अश्वारुढேति वा प्रत्यङ्गिरा धूमावती सरस्वती गायत्री ब्रह्मानन्दकलேति

ய: - அசௌ; अहम् - அஹம்; आस्मि - இதுங்கிறேன். इति वा - என்னுடைய; स: - அசி; अहম् - அஹம்; आस्मि - இதுங்கிறேன்; इति व: - என்னுடைய; य: असौ - அசௌ. (வசித்து) இதுவேடி; स: - அசி; अहन् - அஹம்; आस्मि - இதுங்கிறேன். इते वा - என்னுடைய; या - அசி; भाव्यते - (உபலேகர்களால்) உதவிக்கு அழைக்கப்படுகின்ற; सा एषा - இவள்; अभिप्रायम् - பொருள்; इति - என்றும்; पसदाक्षरी - பஞ்சதசாக்ஷரி; श्रीमहातिपुरसुन्दरी - ஸ்ரீமஹாதிபுரசுந்தரி; श्रीविद्या - ஸ்ரீவித்யா; इति - என்றும்; वालां - வாலாம்பிகை; अम्बिका - அம்பிகை; इति वा - என்னுடைய; मातृका - மாத்ருகை; इति - என்றும்; स्वयंबरकल्याणी - ஜகஜ்ஜாலநாயகி; इति - என்றும்; भुवनेश्वरी - புவனேஸ்வரி; इति - என்றும்; वामुण्डा - காளிமுகம்; इति - என்றும்; वाराही - வாராகி

அரவிந்தா ; ரதி - வஜ்ரவதி; திரஸ்காரிணி - திரஸ்காரிணீ : ரதி - தந்வினீ; ராஜமாத்ரீ - ராஜமாதா குட்டி; ரதி மா - நல்ன குள்ளி; சகர்ஸ்யாமளா - சகஸ்ராமளா; ரதி மா - நல்ன குள்ளி; அப்யாருதா-அஞ்சாளகுள்ளி ; ரதி வா - நல்ன குள்ளி; ப்ரத்யஷ்ரிகா - பரித்யங்கிதா ; தூமாவதீ - தூமாவதீ; ஸ்வப்னீ - ஸுப வீ குட்டி; ஸரஸ்வதீ - ஸரஸ்வதீ ; காயத்ரீ - காயத்ரீ; ப்ரம்மானந்தகளா - ப்ரம்மானந்த வாளா குட்டி - ரதி - நல்ன குள்ளி (பரவச்சி ஓதுய்ப லிட்டு(குட்டி).

2. அந்தப்(த்)ரித்தி(த்)ர்மாராயன் ஓது. 51(சக) அருக்க(த்)ரேசன், அ(அரு)க்கு இரவே(த்)ரி அரு(க்)க(த்)ரேசன் நல்னுளது, எ(அ)ந்த எ(த்)தசக்தி பாவனை ஓதுளுத(த்)ரி; அ(அ)ல்ல(த்)து(த்) மே வாய்ந்த பராசக்தி உ(ஒ)ள்(த்)துளது, எ(த்)து(த்) இ(இ)காத்திகளான, எஸ்ரீ(ச்)சி, ல(ந)ல்வி(த்)த்யா, இரிஷி(த்)திகாளான, க(கு)ச(ச்)சி, நல்வி(த்)த்யா, அ(அ)ன்று, ல(ந)ல்வி(த்)த்யா(த்)வி, அ(அ)ன்று ல(ந)ல்(த்)துவி, ம(மா)தா(த்)வி ; இர(த்)தினி, ல(ந)ல்(த்)துவி, அ(அ)ன்று ல(ந)ல்வி(த்)த்யாத(த்)வி; காளி, அ(அ)ன்று க(கு)ரு(க்)க(த்)ரேணி, அ(அ)ன்று அருள்(த்) தரித்திரு(க்)க(த்)துளது, ப(பா)வ(வா)கி(த்)தி, காளி. உ(ஒ)ள்(த்)து(த்) இருக்குது. இ(இ)து ஓதுய்புளுட(த்)து(த்) இ(ய)யன்.

கச்சோ அக்ஷரே பரமே வ்யோமன் யஸ்மின் தேவா அதி விஶ்வே நிபே(பே)து: । யஸ்தந்ந வேத கிம்நா க(கா)ரிப்யதி ய இஸ்மி(ஸ்மி)ன்துஸ்ட இமே ஸமாஸ்மதே ॥ ९ ॥

॥ இதி வ(ப)ரு(க்)சோப(பா)னி(நி)ஷத்(த்)ஸ்மாப்தா ॥

இத்யாதி வேத கிம்புருஷா கார்ஷ்யபதி

இத்யுத்தவிதானேந இதம் ஸம்ப்ரதீക്ഷ்யதே || இத்யுபகீர்த்திஃ ||

|| இதி பஹ்வ்ரிசேர்ப்பிரோக்த ஏமாபுகா ||

ऋचः - செவ்வங்கள் ; பரமே - சிறந்த ; அஸ்மரே - அழிவற்ற

தாந ; வ்யோமன் - ஆகாச வடிவாயுள்ள ; யக்ஷின் - நித்திய

பரம்பத்மாஸீனாத்தில், ஆச்ராயித்திருக்கின்ற ப்ரணவ் ; அधि - விஷ்ணே - உலகமும் ; தேவா: - தேவர்களும், நிபேது: - (நித்திய உரமாத்மாவினிடத்தில்) நிலைபெற்றிருக்கின்றனவே ; தத் - அப்பரம்பொருள் ; ய: - அவனேருவன்; ந வேத - அறிந்துகொள்ளா வில்லொஉபா ; ருசா - வேதத்தால் ; கிம் - எழுந ; கரிஷ்யதி - செய்யப்படுவன். யே - எவர் ; இத் - தர்ம - அந்த பரமாத்மாவின் திருவடி அடைகின்ற றனர்.

த ஸ்மே - அந்த இவர்கள் ; ஸமாஸதே - (பரமாத்மா) அடைகின்ற றனர்.

கான்கு வேதங்களும்; சிறந்ததும் அழிவற்றதும் ஆகாச வடிவாயிருந்து கொண்டு எங்கும் பரவியிருப்பது மான பரமாத்மாவை ஆச்ரயித்திருக்கின்றன. எந்த பரமாத்மாவினிடத்தில் ஸமஸ்த தேவர்களும், இவ்வுலகமும் இலொபற்று நிற்கின்றனவோ, அப்பரம்பொருளை எந்த உபாஸகன் உணர்ந்துகொள்ள வில்லையோ, அவனுக்கு வேதங்களால் ஒரு ப்ரயோஜனமும் உண்டாகாது. எவர்கள் வேதவிதிப்படி கர்மங்களைச் செய்து அதனுல் சித்தசுத்தியை யடைந்து, தக்கதோர் குருவைத் தேடி, அவரிடமிருந்து ஆத்ம ஞானோபதேசம் பெற்று, ச்ரவணம், மனனம், மூதநுஷ்டானங்களை அப்ரமாதமுபிறுவீர்கள் கொள்க

காளுஙின்றனேர், அவர்கள் ஆத்மாராமையர்க் குணன் ப்ரகாசிக்கின்றனர். ஸ்ரீமஹாத்ரியல் லச்சத்ரியான வன் பரம்பொருளின் வடிவாததால், அவனே நன்கு உபாசிப்பவர்கள் சகல செளபாக்யங்களையும் பெற்று, முடிவில் பரப்ரஹ்மவடிவாம் அன்நேயின் திருவடியில் யத் தேயுமடைகின்றனர் என்பதுவும் ஸாரமாகும்.

இச்சம்.

இல்விதம் வித்தாக வெங்கடலப்பற்றணிய ருடைய தகவன் ராமசந்திரசர்மா இயற்றிய பஹ்வஹ்நுசரிதமிபஷத்.பரகதிகதா இவண் மூலமும்.

உ (உ) சு ப ய்

3

அருணோபனிஷத்

சிறிய உபநிஷதமாகும். இது இருபத்தைந்து மந்த்ரங்களைக் கொண்டது. தைத்திரீய - ஆரண்யகத்தைச் சார்ந்தது. இந்த உபநிஷத்தினுடைய ஸாரத்தை எல்லோரும் எளிதில் உணரும் வண்ணம் ஸ்ரீகுருயரமளத்தில் ‘பகுச்சிகள்’ என்ற மஹர்ஷிகள் ப்ரீதி உண்டாகவிண்டைய எவ்வாறு உபாநிக்கனர்கள் என்பதை விவரிக்கும் இது வருமாறு-*

ப்ருஷயோ நாம முநய: ஸர்வே சக்ரஸ்மாத்ரயா: | ஸேவமானாஶ்சக்ரவித்யாம் தேவகநத்வேபூஜிதாம் || அந்நீஷோமாத்மகம் சக்ரமக்நீஷோமமயம் ஜகத் | அக்நாவன்தர்ப்போ பானுரப்ரீஷோமமயம் ஸ்ம்ருதம் || திக்ஷாங்கம் மாத்ரகாதகம் ஸோமஸ்ருவாதிபூஜாங்கம் | திகோணம் வைன்தவம் ஸௌம்யமத்ரோணம் ச மிஶ்ரகம் || சக்ரம் சன்மயம் சைவ தசாரத்ரிதரயம் ததா | சதுர்தசாங்கம் வஹேஸ்து சதுஷ்ஶக்ரம் ச பாநுமத் || பதத்ரஸாதாதிந்நத்ராயா வஸவோட்ஸ்ருவோ மஹர்ஷ்ணா: | யே யே ஸம்ருத்தா லோகேஸின் திபுராசககேஸ்வகா: புரவயம் ந சக்ரஸ்ய ஸோமஸூர்யாநலாத்மகம் | மஹாலக்ஷ்ம்யா: புரம் சக்ரம் தலைவாஸ்தே ஸதாநிஷ: ||

இத் ||

சக்ரத்தை ஆச்ரயித்த - சரணடைந்த - புருசர்கள் என்ற மஹர்ஷிகள் தேவகந்தர்வர்களால் உபாசிக்கப்பட்ட இந்திரீசன்விதன்மை புரிந்தவர்கள். இவ்வுலகமீத் தும் அக்ஷியின் வடிவாகவும், சந்த்ரனின் வடிவாகவுமுள் ளது. அக்ஷி - சந்த்ரன் இவ்விருவர்களுடைய வடிவமான ஸ்வர்யன் அக்ஷியிலே அடங்கிய காரணத்தால் அக்ஷீச்யே யம், எனக்கூறப்பட்டுள்ளது.

முன்று கண்டங்களோடு (பகுதி) கூடிய ஸ்ரீசக்ரமானது, சந்த்ரன் - ஸ்வர்யன் - அக்ஷி இவர்களின் வடிவாயமைந்ததே யாகும். ஸ்ரீசக்ரத்தினுடைய அவயவங்களான த்ரிகோண சகரமும், பதுதசகரமும் சந்திர வடிவங்களாகும். அஷ்ட கோண சக்ரம் மிச்ரமாகும் - அதாவது சந்திர ஸ்வர்ய வடிவமாம் - இவ்விதமே தசகோணசக்ரங்கள் இரண்டும் சந்திர வடிவங்களாகும், சதுர்தசாரம் அக்ஷியின்வடிவம் மற்ற நான்கு சக்ரங்கள் ஸ்வர்ய வடிவத்தைக் கொண்ட வைகள்.

இந்த ஸ்ரீசக்ரவித்தையினுடைய அனுகரஹத்தை முன் னிட்டு இந்த்ரன் முதலிய அமரசேர்ஷ்டர்களும்; அஷ்டவ ஸ்வக்கரும், ஸ்படமருத்துக்களும் உபாசித்த காரணத் தால் அவர்களேனவரும் ஸ்ரீதேவியின் ஸ்தானத்தை - இருப் பிடத்தை - பெற்று விளங்குகின்றனர். மற்றும் உலகிலே பரிபூரண கிலைய எய்திவர்கள் அநேகவரும் ஸ்ரீமஹாத்ரிபு ரஸுந்தரியின் சேவையிலேயுபட்டவர்களேயாவர், ஸ்ரீசக்ரத் தின் உப்ரங்கலி இரும் சந்த்ரன் - ஸ்வர்யன் - அக்ஷி என்ற மூவரும் வஷிக்கின்றனர். இந்த ஸ்ரீசக்ரமானது மஹாலக்ஷ்மி யினுடைய இருப்பிடமாகும். அவ்விடத்திலேயே ஸதாசிவ ஞும் வஷிக்கின்று” என்பதாம்.

இவ்விஷயங்களைக் குறித்தும் சில சங்கதிகளீயும் விளக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அருணோபனிஷத்தானது “இமானக் பவனா சீஷ்யேம்” எனக் கூறும் துவங்கி “ரிஷிப்யாத் ரிஷிமி:” என்று முடிவுள்ள பகுதியையாகும். இச்சிறிய உபநிஷத்தானது ஸ்ரீ அருணே தேவியினுடைய பெருமையை விளக்குவதாகவே சக்ஷியுபாஸர்களுடைய கொள்கையுமாகும். அவர்கள் இந்த உபநிஷத்துக்கு உரை வகுத்துள்ளனர். அக்காரணம் அல்லது இந்த உபநிஷத்தைக் கண்டறிந்தவர் “அருணகேது” என்ற முனிவராவார். அக்காரணம் கொண்டும் அருணோபனிஷத் எனக் கூறலாம். எனவே இச்சிறப்பு வாய்ந்த உபநிஷத்திற்கு முன்னோர்களுடைய உரைபெறத் தமிழிலோ சிறியதோர் குறிப்புரையும் வரைந்து கொடுக்கப்படுகிறது.

இந்த உபநிஷத்தின் முதல் மந்த்ரம் வருமாறு- இமா நுக் புவனா சீஷ்யேம் || १ ||

இமா - நுகம் - பவனா - சீஷ்யேம் || १ || இமா - இமாம் - இந்த ஸ்ரீசக்ரவித்தையை ; நுகம் - அஞ்ஞான வித்தார்க்கின் - கேள்வி - பொருள்க் கொள்ளத் தி. புவனா-லக்கள், சீர்பேம - அறிகிறேன்.

இச்சக்ர வித்தையை ஆச்சர்யித்து. இவ்வுலகங்கள் சிலவற்றிற்குத் தீன்மன எல்லோரும் ஆன்ற (உபாஸர்களாய நாங்கள்) என்று ஒருவரும் ஆன்பது கருத்து, அல்லது இந்த ஸ்ரீசக்ரவித் தேவிய லட்சவாதவும் நாங்கள் விசாரிப் - விளங்கச் செய்வோம் - உரைப்போம் - எஜமும் பொருள் கொள்ளலாம். (1)

इन्द्रश्च विष्णौ च देवाः

यज्ञं च नस्त्वं च प्रजां च

आदित्यैःइन्द्रः सह सीषघातु

आदित्यैःइन्द्रः सगणो मरुद्भिः

अरुसाकं भूतवितां तनूनाम्

ஆதித்யை ரீந்த்ரா : ஸகலேஹு மருத்து :| அஸ்மாகம் பூத்விதா தநூகாம் || 1 ||

ஆதித்ய: - ஆதித்யாகேளாடும்; மருத்து: - மருத்துகளோடும்; சகண: - கணங்களோடும் கூடிய; இந்த்ரன்; அஸ்மாகம் - எங்களுடைய; தநூனாம் - களத்ரம் முதலியவை கள்; அவிதா - பகிப்பவனை; பூது - ஆகட்டும்.

ஆதியார்களோடும், மருத்துக்கேளோடும், மற்றும் ஸகல தேவ கணங்களோடும் கூடிய இந்த்ரன் எங்களுடைய சகீர ஸம்பந்தமான மனைவி, மக்கள், நண்பர், பசுக்கள் முதலிய ஸம்பந்திகளோக் காப்பாற்றப்பவனை இருக்கட்டும். (4)

ப்ரச்சஷிகள் என்ற மஹர்ஷிகள் இந்த மந்த்ரத்தால் ஸ்ரீசக்ரவித்தையத் துதிக்கின்றனர்.

आप्तस्व प्राप्नुयात् || 5 ||

ஆப்லவஸ்வ ப்ரப்பலவஸ்வ ||நு||

ஆ - புவஸ்வ - முழுவதும், நீங்கட்டும்; ப்ர-புவஸ்வ - நன்கு களைக்கட்டும்.

ஓ அன்னயோ! எங்களோப் பாதம் முதற்கொண்டு தேவரையில் அமுதப் பெருக்கால் நனப்பபாயாக. மற்றும் இச்சாரத்திலுள்ள எழுபத்திரண்டாயிரம் நாடிகளாயும் உனது அமுதப் பெருக்கால் நன்கு நனப்பபாயாக. (5)

माण्डी भव ज मा मुचः || ६ ||

ஆன்னே பவ ஜ மாமுஹ: |நு|

ஆண்டி - பிண்டாண்டம், ப்ரஹ்மாண்டம் ; ருப்(அ)க - அருபவாயாக ; மா - என் என் ; ருஹு: - அடிக்கடி.

பிண்டாண்டமாகிய எ ன் னு டை ய சரீர வடிவ :மாகும், ப்ரஹ்மாண்டமாகிய பிரபஞ்ச வடிவமாக வும் நீ இருப்பாயாக. எனவே ஸ்ருஷ்டிய வடிவமான உனுடைய அழியாப் பேரின்ப நிலையை எனக்குக் கொடுப்பா யாக என்பது கருத்து. என்னுடைய இந்தப் ப்ரார்த் தனையை அடிக்கடி நீ உணர்வாயாக.

சுகாதீந்து:நிந்நாம் || 7 ||

நிர்கோஹேநு:கரிதகாம் ||8||

சுகாதீம் - சுகத்தை யனுபவிப்பது; தು:நிந்நாம் - நிந்திக்கத்தக்கது. துடப்பது.

இந்த மன்த்ரத்தி ற்குப் பல பொருள்கள் இங்கு கிடைக் கின்றன - அவை வருமாறு - சுகாதீந்து; என்ற பதத்திற்கு, சுகம் - அத் தி - அனுபவித்தல்-அதாவது சுகத்தை யனுபவித்தல், அல்லது -எ-கம், அதயதி - கொடுப்பது. அதாவது, சுகத்தை சம்பாதித்துக் கொடுப்பது என்பொருள் கொள்ளலாம். இந்து: - சந்திரன். எனவே சுகத்தை சம்பாதித்துக் கொடுக்கின்ற சந்திரன் என்பதாகும். ஆகவே சந்திரன் என்ற பதத்திற்கு இவ்விடத்தில் பைந்தவஸ்தானம் - பிந்து வின் இருப்பிடம் - என்ப பொருளாம்.

அவ்விதமே க(ஹ) நிதானம் என்ற பதத்தி உள்ள ஸ - என்ற அக்ஷரத்திற்கும் பைந்தவமெனக. நி - என்னுடை ஸர்க்கத்திற்கு என்பொழுதும் இடைவிடாது தொடருதல் -

என்பதாம். ஆகவே ஒப்தவ்ஸ்தாகிமென்னும் லம்பத்தானது ஆந்த ஸ்ரீதவிக்கு இடைவிடாத இருப்பிடமாயுள்நதோ அதுவே லகாத்து கபிதகாம் - என்பதாகும்.

அல்லது-லகாதிம் என்ற பதத்திற்கு லகத்தை முதலாவதாகக் கொண்டவள். அல்லது லகத்தின் வடிவமா யிருப்பவள் என்றும்; துக்க பிதகாம்-என்ற பதத்திற்கு எந்த தேவியை யுபாசித்த அளவிலே துக்கத்தினுடைய காசமானது உண்டாகின்றதோ, அதுவே லகாத்து:க - பிதகாம் என்பதாகும்.

எனவே ஸ்ரீபராசக்தி யானவள் லகத்தின் வடிவ மாகவும், துக்கத்தை யழிப்பவளாகவும் - அல்லது துக்க தையே காணுதவளாகவுமிருக்கிறுள் என்பது கருத்து. மற்றும், லகாதிம் - என்ற வாக்கியத்திலுள்ள லக - என்ற அகுத்திற்கு சோபனமான - மங்களவடிவ மான - (ஸ்)கம் - இந்திரியம் - அதாவது மனம். ஆதிம்-என்ற தற்கு ஆதியான முதலில் கோசரமாவது. (புலப்படுவது) மனமென்னும் இந்திரியத்திற்கு முதலில் கோசரமாயிருப்பவ ளென்று பொருள். ஆகவே முதலில் மனக்கண் நுல் அறியத் தக்கவள் என்பதாகும். அவ்விதமே; துக்கபிதகாம் என்ப தற்கு கசடம் எனவும், அந்த வாக்கியத்திலுள்ள து: - என்ற அகரத்திற்கு இந்திரியம் எனவும்; சிதகாம் என்ப தற்கு மன்றவும் சொல்லி முடிவிப்பவளாகவும், பொருள் கிடக்கலாகும்

ஆகையால் ஸ்ரீ தேவியானவள் உபாஸக்களுடைய துக்கத்தைத் துடைத்து என்றும் அழியாப் பேரின்பத்தைக் கொடுக்க வல்லவள் என்பது கிரந்த ஸ்லோகம்.

प्रतिमुज्चस्व स्वां पुरम्॥ ८ ॥

ஸ்வாம் - ஸ்ரீ பகவதி ஸம்மந்தமான; புரம் - சரீரத்தை; प्रतिमुज्चस्व - அகிஷ்டாகமாக - இருப்பீடமாகக் செல்வாயாக.

ஸ்ரீ பராசக்தியினுடைய சாரத்தையே (நீ) இருப்பீடமாகக் கொள்வாயாக. அதாவது - பராசக்தியும் நீயும் ஒன்றேயென அபேதமாகப் பாவித செய்ய வேண்டுமென் பது கருத்து.

मरीचय: स्वायंभुवा: ॥ ९ ॥

மரீசய: - கிரணங்கள்; स्वायंभुवा: - தானகவே உண்டானவை.

ஸ்ரீ தேவியுடைய ஸ்வரூபத்தியிலிருந்து தானகவே உண்ட டாகிய கிரணங்கள் ஸகல புவனங்களையும் தழுந்து கொண் டிருக்கின்றன. ஸோாம் - ஸ்வூர்ய - அக்கினிகளுடைய பிரகாச மும் இச் சக்தியின் கிரணங்களிலேதான் உண்டானவைகள் என்பதும் தாத்பர்யம்.

ये शारीराण्यकल्पयन्॥ १० ॥

ये शारीराण्य कल्पयन् ॥क॥

ये - எத்தக் கிரணங்கள்; शारीराणि - சரீரங்களை; कल्पयन्त् - உண்டாக்குகின்றனவோ.

தே தே தேஹம் கல்பயந்து

மா ச தே ஸ்யாஸ் தீரிஷட்

கனிக்காது எப்பொழுதும் எங்களிடத்தில் நிலத்திருக்க வேண்டுமென்பது கருத்து.

இனி அஷ்யைற கண்ட மந்திரங்களைக் கொண்டும் ஸ்ரீ வித்யாநுஷ்டாநகத்தைத் தளரா முயற்சியுடன் செய்து வரவேண்டுமென்பது விளக்கப்படுகிறது—

உத்தिष्ठत मा स्वप्त । अग्निमिच्छध्वं भारताः ।

राज्ञः सोमस्य तृषासः । सूर्येण सयुजोषसः ॥ ९३ ॥

உத்திஷ்டத மா ஸ்வப்பத।

அக்நிமிச்சத்வம் பாரதாஃ।

ராஜஞः ஸோமஸ்ய த்ருஷாஸः।

ஸூர்யேண ஸயுஜோஷஸः ॥ கஶ் ॥

ஹே பார்த்தाः - உபாஸகர்களே ! உத்திஷ்டத் - எழுந்திருங்கள்; மா - ஸ்வப்பத - உ- மங்காதீர்கள். அக்நிம் - ல்வாதிஷ்டாநத்தி ருக்கிற அக்கினையை; இச்சத்வம் - இவ்வளிக்கண் செய்யுங்கள்.

ஸோமஸ்ய - உமையோடுகூடிய, ராஜஞः - சந்திரனுக்கு; த்ருஷாஸ: - பீதியுள்ளவர்களாக; ஸூர்யேண - ஸ-ஆர்யேனுடி; ஸயுஜா - எச்ச திருப்பது; உதஸ: - விதியற்காலம்.

ஒளியின் வடிவாயமைந்த ஸ்ரீசக்ர வித்தையிலே தியோத் திருக்கின்ற ஒ உபாஸகர்களே! (அல்லது பாரதா: என்ற பதத்திற்கு ஸ்ரீவித்யாமந்திரத்தையுபாஸிப்பவர்கள் எனவும் கொள்ளலாம்) நீங்கள் விழித்தெழுங்கள். உபாஸனை செய்வதற்கு ஆரம்பியுங்கள். உறங்காதீர்கள். அதாவது உதா ஸீனமாயிருக்காதீர்கள் என்பதாகும்.

இந்த மந்த்ரத்தினுள் ப்ருசங்கள் பூஜாஸனங்களில் யுபதேசிக்கின்றனர்.

யுவா யுவாஸீத் ॥ ५८ ॥

யுவா - கட்டுள்ள சீரமுள்ளவன் ; யுவாஸீத் - வெண்ணிற வஸ்த்ரமுள்ளவன்.

கட்டுள்ள, அதாவது ஆரோக்கியமுள்ளவனும், பிரம்ம சர்யத்தைக் கடைப்பிடிப்பவனும், நித்ய கர்மங்களை வழு வாது அனுஷ்டிப்பவனும் வெண்ணிறமுள்ள தூய வஸ்திரத்தை யணிந்தவனும், தூய ஆபரணங்களும் மாலைகளும் அணிந்தவனாகப் பூஜைசெய்ய வேண்டுமென்பது தாத்பார்யமாகும்.

இந்த மந்திரமானது ரிஷிகர்த்தாக்கள் வழுவைச் சொல்லு கிறது—

அஷ்டசக்ரா நவத்வாரா ॥ ५९ ॥

அஷ்டசக்ரா - எட்டு சக்கரங்கள்; நவ-த்வாரா - ஒன்பது திவாய திகள்.

இந்த(து) சக்ரங்களால் ஸ்வரூபமானது உபதேசிக்கப் படுகிறது. அஷ்டசக்ரா அல்லவோதானோ? எட்டுக் கோணங்கள், எட்டு திசைகள் (பக்கங்கள்) எட்டுத் தளங்கள், எட்டாச்சு (பதினெண்) வகைகள், எட்டு யோகங்கள் (அதாவது வட்டக்கோடு)கள், எட்டு புருஷார்த்தகள் (சொர்க்கங்கள்) இவ்வெட்டுள்ள எட்டுக் கோண வட்டவடிவான இப்படிவாயில்க ளாகப் பூஜிக்கப்படுகிறது குறித்து. (५९)

தேவானாஂ பூரயோச்யா ॥ १६ ॥

தேவானாம் - இந்திரன் முதலியவர்களுடைய; பூঃ - ஸ்ரீவித்யைக்கரம்; அயோச்யா - ஸாதிக்கமுடியாதது. இந்திரன் முதலிய தேவர்களால் ஆராதிக்கின்ற காரணத்தால் ஸ்ரீவித்யாகரமானது அல்லது - தீவ்யந்தி-என்ற பதத்திற்கு பிரகாசம் எனப் பொருள்கொண்டு பிரகாச வடிவங்களாம் இருபத்தைந்து தத்துவங்களுடைய அதிஷ்டானம் (இருப்பிடம்) எனவும் காள்ளாம். அல்லது - தேவர்கள் - ஸூர்யன் - சந்திரன் - அக்னி வடிவங்களான தேஜோமூர்த்திகளுடைய அதிஷ்டானமாகிய நகரம். அதாவது ஸ்ரீசக்ரமானது ஸூர்யசந்த்ராக்னிவடிவமாயமைந்த தது என்பது தாத்பர்யம். எனவே ஸ்ரீசக்ரத்தினுடைய மூன்று புறங்களுடைய ஸமஷ்டியைக் கொண்டு அயோச்யா என்பதற்கு மச்சாதிகாரிகளால் ஒருக்காலும் ஸ்ரீதேவியின் ஸ்தானத்தை யடையமுடியாது என்பதும் இடைக்கின்றது.

तस्यां हिरण्मय: कोश: । स्वर्गो लोको ज्योतिषावृत: ॥ १७ ॥

தஸ்யாஂ ஹிரண்மய: கோச: । ஸ்வர்கோ லோகோ ஜ்யோதிஷாவ்ருத: ॥ १७ ॥

तस्याम् - அந்த ஸ்ரீவித்யாகரத்தின் கடவீல் ; हिरण्मय:-कोश: - ஒளனிறமான ஒமாடல்; स्वर्ग:-लोक: - ஸ்வர்குலாக மானது; ज्योतिषा - ஜ்யோதிஸ்நல்; आवृत: - ஆளப்பளது.

அங்க ப்ரவீத்பாகரத்தின் - ஸ்ரீசகரத்தின் - நடுவிலே ஹ்ருத் ஸ்ரோ அப்யந்த்மத்தியில. அதாவது - பைந்தவஸ்தாகத்திலே தான் ஸஹஸ்ரதள கோசம் இருப்பதால, அக்கோசத்தினுடைய ஜ்யோதிஸால் ஸ்வர்கலோகமானது குழப்பப்பட்டிருக்கிறது. இங்கு ஸ்வர்கலோக மென்பது ஜ்யோதிர்லோகத்தையே குறிப்பதாகும்.

இ.ந்த மந்த்ரத்தில் ஸ்ரீசக்ரவித்யோபாஸனையின் பலன்சொல்லப்படுகிறது—

யோ வை தான் ப்ரஹ்மணோ வேத । அம்ருதேனாத்ரதாம் புரீம் ।

तस्मै ब्रह्म च ब्रह्मा च । आयु: कीर्तिं प्रजां ददुः॥ १८॥

தஸ்மை ப்ரஹ்ம ச ப்ரஹ்மா ச । ஆயு: கீர்த்திம் ப்ரஜாம் ததௌ॥ १८॥

ப்ரஹ்மண: - ப்ர ஹ்ர்ம மத் தின் வடிவான ஸ்ரீதேவியின் யோகத்தில், தாம் - முன்பு குறப்பட்டதும், அம்ருதேன - அமுதக் காடன, ஆத்ரதாம் - குழப்பப்பட்டதுமான ; புரீம் - ஸ்ரீ வித்யை பகரந்தைத ; ய: - எந்த உபாஸகன், வேத - உணர்கின்றானோ அந்த உபாஸகனுக்கு ; தஸ்ய - அந்த ஸ்ரீதேவியும், ப்ரஹ்ம ச - ப்ரஹ்ம வடிவமான ஸ்ரீதேவியும் ; ஆயு: - ஆயுளும் ; கீர்த்தி: - புகழையும், ப்ரஜாம் - ஸந்ததியையும் ; தது: - கொடுக்கின்றனர்.

உணருஉின்றுஒன்று - அதாவது ஸ்த்குருவின்வாடைந்து விதிப்படி உபதேசம் பெற்று, தெளிந்த நூன்த்துடன் அர்ச்சனைசெய்கின்றஒன்று எல்பது கருத்து.-அவ்விதழ் பீடேவியும் ஸ்தாசிவனும் ஆயுள்ஐயும், புகழையும், ஸந்ததியையும் அருளகின்றனர்.

இவ்விடத்தில் இரண்டு ‘ச’ காரங்களொக் கொண்ட இருவருடைய சம்மேளனத்தையும் குறிப்பதாகும். பைந்தவஸ்தாநத்திலே ஸ்ரீஸ்தலகமலத்திலுள்ள அழக்கடல்வின் நடுவோ இருக்கின்ற மணித்தீவிலே சிந்தாமணிக் குஹத்திலே வஜிக்கின்ற அந்ததம்பதிகள் இருவரும் தன்னுண்மையில் உபாசிப்பவர்களுக்கு நீண்ட ஆயுள்ஐயும், பரந்த புகழையும், பெருஇய ஸந்ததிகளையும் அருளகின்றனர் எல்பதும் எராமாகும்.*

விப்ராஜமானாஂ ஹரிணீம் । यशासा सम्परीयुताम् । पुरं हिरण्मयीं ब्रह्मा । विवेशापराजिता ॥ ९॥

விப்ராஜமானாம் ஹரிணீம்| யசஸா ஸம்பரீவ்ருதாம்| புரம் ஹிரண்மயீம் ப்ரஹ்மா | விவேசாபராஜிதா || கக;

விப்ராஜமானாஂ - ப்ரகாசித்துக் கொண்டிருக்கின்ற; ஹரிணீம் - ஓள்வண்ணமயமான தீப்; யசஸா - யகர்ப்ரோல்; ஸம்பரீவ்ருதாம் - சன்கு சூழப்பட்டதுமான; ஹிரண்மயீம், புரம் - செல்வச்செழிப்புமிக்க பட்டணம்;

*இதனுடைய மற்ற விரிவான விஷயங்கிலா எமது ஆசிரியில் காணலாம்.

ப்ரணவமூலமந்த்ரம்; ந்ர்ஸிம்ஹா - லதாமிவன்; பீஜம் - ஊர்மி ஓங்காரம்; அப்ரணிதா - ஓம் என்ற சக்த்ரகேளி ஐங்கர்ம (ப்ரணவசித்தரன்).

முன்பு சகலப்பட்ட சிந்தாமணிக்கிருமலமானது பான்வின்றித்துடன் புகழினுள் கங்கு சூழப்பட்ட ஸ்ரீலதாசிவன் ஆங்கு லாதா என்ம சந்த்ரகேளி வடிவான தேவியுடன் வசித்துக்கொண்டிருக்கிருன என்பது தாத்பர்யம்.

வீப்ராஜமாம் என்றதால் எண்ணிக்கையற்ற அனேக கோடி கிரணங்கள் எநாக் கொள்ளவேணும்யச லாந்ற கால் உடையில் நிற்கையில் வஸ்துக்கள் பகுதலின் கிழ்மின்ற னேவா. அவைகள் யாவும் ஸ்ரீதேவியின் அனுக்ரஹத்தின் பெற்றவைகள் எனவும் கிடைக்கின்றது. ஹரிணீம் என்ற தால் “ஹிரஞ்யவர்ணம் ஹரிணீம்” என்ற ஸ்ரீமுக்தி தின் பொருளாயும் உணர்த்துவதாம். ப்ரஹ்மா என்றதால்: “ப்ரஹ்மா சிவேனா மஸ்து லதாசிவோம்” என்ற சுருதி வாக்யத்திலே விளக்கப்பட்டுள்ள பும்லிங்க (ஆண்பால்) மானது பிரஹ்ம சப்தத்திற்கும், லதாசிவசப்தத்திற்கும் “இதே பொருளாம் என்பதையும் விளங்கித்துடன் கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்ரீதேவ மைந்தவஸ்தாத்திலுள்ள சிந்தாமணிக்கிருத் தில் ஸ்ரீலதாசிவன் எப்பொழுதும் இடை விடாது வசிக் ஓன்றும் என்பதையும், அராஜிதா அல்லது லாதா என்ற (சுந்தரி-லஷ்ணி யன்ற அழகுள்ள ஆறு சக்கரங்களு டைய பத்மாஸனத் தவம் செய்தவள்) ப்ரணவிக்கின்ற ஸ்ரீலதாசிவனுடன்.

பராதேச்யாம்யீ | பராதேச்யநாசகீ || 20 ||

பராநோத்யாம்யீ | பராநேத்யநாசகீ ||20||

பராடு - ஈஶ் முகமான சக்ர வடிவாக ; பதி - இருப்பது ; பராடு - ஈஶ் முகமான ; அஜ்யாம்யீ - நாசமற்றதாக ; பதி - இருக்கிறது.

ஈஶ் முகமான சிவசக்கரங்களுடைய கடவுள் சக்கரமானது அழிவற்றதாகவும், அதாவது நித்யமாகவும், ஆகந்த வடிவாகவுமுள்ளது. அல்லது அஜ்யாம்யீ - அஜ்யா - பஞ்ச - எனவே பஞ்சபூதச் கொண்டு பஞ்ச பூதங்களும் இடைக்கின்றன. அஜ்யாம்யீ என்ற பதத்தில் உள்ள அகாரத்திற்கு இல்பொருளாம். எனவே பஞ்ச பூதங்களுக்கும் மேலாக இருக்கிற மகேசிக தத்துவ வடிவாயிருப்பவனும், சிவயோகசக்ரங்கள் பைந்தவல்தாத்திணுடைய கீழ்பாகத்தில் எதிர்முகங்களா யிருப்பது கொண்டு, சிவசக்கரத்திறுடைய நான்கு யோகிகளின் வடிவாயிருப்பவள்ளப்பதும் இடைக்கின்றது.

அநாசகீ - நாசமில்லாதவள், சக்கிர சக்கரத்து சக்கியோகிகளாயிக் கீழ்முகமாயிருப்பவளன்றும், பராங்கு - அதோமுகம் - சிவயோகிகள் அபேசித்து சக்கியோகிகளுக்கு கீழ்நோக்கிய முகமிருப்பதாகவும் காண்ளேவணும். இல்விதம் சிவயோகி சக்கியோகிகளுக்கு பரஸ்பரம் ஈழ்நோக்கிய முகம் இத்திப்பதாகவும். இவைகளை எண்ணித்தும் ஸ்ரீசகரேசன்கமத்தில் விராடச்சொல்வி இருப்பதால் அங்கு கண்டு தெளிந்துகொள்ளத் தக்கதாகும். (உ.ம்)

இந்த மந்திரத்தில் ஸ்ரீவித்யோபாஸனையினால் பான்மைப்பட்டவர்களுடைய பலன் சொல்லப்படுகிறது-

விவாத தேவாதுரதேவபான்

ரூ 2

அம்போதி - ஓருயாழ் பாண்டி நன் தேவராஜன் - தேவ அரசன் ; உபயன் இரணுவிதம்.

தேவயந்தி - பிரகசிக்கின்றன - என்பது கொண்டு இவ்விடம் தேவ என்னும் பதத்திற்கு பதிநுண்று இந்திரியங்கள் எனவும், அவ்விதமே அன்றி என்ற பதத்திற்கு பிரான் முதலிய ஐந்து வாயுக்க்கள் எனவும் உபாயள் உகாண்டோவேணும். எனவே அவைகளிரதி எனப்படுக என்று கிடைப்பதால் அச்சர்கள் அதாவது ஓச்சுறு தம்மத்திறைகளாம். உபயான் என்றால் தேவயந்தி என்ற இரண்டு வகையினும் சேர்ந்திருக்கின்ற மாயை, சுத்த வித்தை, மகேசுவரலதாகிவர்கள். முதகிய வர்க்காயும், இருபத்தைந்து தத்துவ ஸமூகங்காயும் உணர்த்து கொண்டு, இந்தத் தத்துவங்களைக் காட்டிலும் விளக்கண மான தம், (தெளற்பட்டது) சிவசக்தி ஸம்புடத மான துமான இருபத்தொருவது தத்துவத்தை எந்த வித்வான் பாஸகன் - அறிந்துகொள்ளுகின்றவன் அந்த உபாஸகன் இவ்வளவிலும், மறு உவ்விலும். ஸாஹ்நி, ஸாதாக்யம், ஸாநுப்பியம், ஸாயுஜ்யம் என்ற இந்தவித முத்தி களில்* அவர்கள் செய்யும் பூஜையினுடைய கருத்து.

*இந்த இந்தவித பக்கங்களின் விராணம் எமது ஆச்சாரியில் குறப்பட்டுள்ளத அன்று எண்வோம்.

யத்குமாரீ மந்த்ரஷ்டே பஞ்சோபசாரபதிப்மதா | அரிஷ்டே யதிக்சித்கியதே | அக்நிப்ரஸ்தேஹவேதபதி ॥ 22 ॥

யத் குமாரீ மந்த்ரயதே | யத் யோஷித் யத் பதிவ்ரதா | அரிஷ்டம் யத் ஈஹசக் கியதே | அக்நிஸ்த் நதநுவேததி ॥ 22 ॥

யத் - என்நக ஸ்ரீசக்ரத்தில்; குமாரீ - குமாரிவன் தையை யடைந்து (குண்டலினீ சக்த்ரு); மந்த்ரயதே - மந்த்ரஸ்வரூபமாக யுண்டு பண்ணுகிறதோர்; யத் - என்ற ஸ்ரீசக்ர யோஷித் குலஸ்த்ரீ யானவள் சப்திக்கின் றனோள்; யத் - அந்த ஸ்ரீசக் ரத்தில்; பதிவ்ரதா - பதியை வரணம் பண்ணுகிறவள்; அரிஷ்டம்-மங்களத்தை; யத் - இங்கிசித் - கிரியதே - எங்கு மீள்யோ இருந்து செய் வின்றனோ; தத் - அதே; அக்நித் - அக்கினியானது; அநுவேததி. பின் தொடருகிறது.

இங்கு குண்டலினீ சக்தியினுடைய மூல ரூ விதையான அவல்தைகள் - மீல்கள் - விளக்கப்படுகின்றன. ஸ்ரீசக்ர தில் குண்டலிநீ சக்கதியானது. மூதலில் குமாரிவல்ஸ்தையை யடைந்து, உட்கத்தினின்றும் விழித்துக்கொண்டு மந்த்ரம், அதாவது (மந்த்ரம், மித்யம்; தாரம் - என்ற மூன்றுவி தமான சப்தங்களில்) முதலாவதான மந்த்ரஸ்வரூபத் யெழுப்புவது முதல் கீல்யாம்; எனவே காம துயிலெழும். எமயத்தில் நமது சரீரத்தில் ஒருவிதமான மெல்விய சப்தம் கேட்கின் றதே அதுவே தான் குண்டலிநியின் மெதுவான ஸ்வரமாகும். இது ஒர்வழித்தாரண பாதக யோகநிலை ஆகும்.

மறுபடியும் சிவானந்த முகர்ந்து உரைகிறார்ந்து வரையில் சென்றவ, சப்திக்கின்றேன் அதற்கவள்- "குண்டலினீ சக்தியானது தனது ஸ்தானத்தை - இருப்பிடத்தை - விட்டு விட்டுநுரைகந்தையை யடைந்து சப்திப்பதாகும்". என நைகுமார ஸ்ரீவிளையும். கூறுவதால் இது இரண்டாவது அவஸ்தை - சில- என்பது தாத்பர்யம்.

பிறகு அச்ச குண்டலினீ சக்தியானது தனது பதியாகிய ஸதாசிவவள்ளி (சேர்ந்த லெஹ்ஸ்ரதள கமலத்திலே சிவசணம். (சிவானந்தல்) செய்து அருந்தத்தைப் பயனிக்ககாண்டு எழுந்த லாங்காரியத்தைச் செய்கின்ற மர்த்தே; அதிவே ல்வாதிப் ஸ்திதிலேற்கிற அக்ஞானது பின் கொடுக்கின்றது எல்லாஅ தாத்பர்யமாகும்.

அப்பாஸ வசத்தால் வாயுவின் உதவிகொண்டு ஸ்வாசிஷ்டானத்திலுள்ள அக்கினையை நன்கு ஜ்வலிக்கச் செய்து, அந்த அக்ஞாவிலேயிருடைய உஷ்ணத்தால் உருகிய ஸஹஸ்ரதள கமலத்திலிருக்கும் சந்திரனிடத்திலிருந்து பெருகி விழுந்த அமுதப் பெருக்கை அனுபவித்தால், ஸாதகன் இருப்பிதைந்து தத்துவங்களுக்கும் அப்பாலுள்ள ஸ்ரீபரமசிவர் பராபட்டாரிகையாம் 'ஸாதா' என்னும் தேவியை அடியப முடியுமென்பதும் ஸாரமாகும். இவ்வியயங்களெல்லாம் ஸ்ரீகுருவின் உபதேசத்தை ஸத்ஸம்பரதாயப் பற்று தெரிந்து கொள்ளவேண்டியது. அவ்ஸ்யம் எல்லிந்தம் ஆன்ற்களது கட்டளையாகும்.

இந்த மலர்த்தில் ஸ்ரீசக்ரேபாஸினியான பிரணவ சக்திகளுக்கும், ஆத்மிகளுக்கும், நாடிகளுக்கும், அஞ்ஞான குணங்களுக்கும் வெளிப்பிய பல்வேறு கொடுக்கல்வாங்கல் இன்றியமையப் பற்று விளக்கப்படுகிறது.

அஷ்டாஸ்ரீதாஸம்ப் | யஜ்வானோ ரேஷ்டவ்யஸ்ந: | ஸ்வய்நோ நாபேக்ஷந்நே ॥ 23 ॥

அஷ்டாஸ் : அஷ்ட| உஷ்டிர ஓஷ்டர ப்ருப்ய யஜ்வன: | ஸ்வய்நோ நாபேக்ஷந்நே உ॥

அம்ருதாஸ: - பரிபக்குவமடைந்தவர்கள்; ஶ்ருதாஸ: - உப பக்குவமடைந்தவர்கள்; யஜ்வான: - பகலும் இரவும் யாகம் செய்யாதவர்கள் ; யந்ந: - ஸ்ரீசக்ரவித்தையை யறிந்தவர்கள்; ஸ்வ: - ஸ்வயம்; ந அபேக்ஷந்நே . விரும்பி மாட்டிகள்.

இங்கு பரிபக்குவமடைந்தவர்கள் என்றால் மனதி விருக்கும் கல்மஷத்தை - அழுக்கை - அக்ருதாஸ்கள் எனப் பது கிடைக்கின்றது. அவ்விதமே பரிபக்குவமடைந்த வர்கள் என்றால் கல்மஷத்தை யகன்றியவர் என்பதாம். யாகம் செய்தவர்கள் - அதாவது உபாபோழுதும் யாகாதிகளச் செய்கின்ற சிலர்கள் - அவார்கள் மூன்று வர்ணத்தவர் களும், ஆச்சாரிகளுமாவர். ஆச்சாரிகளுக்கு அந்த யாகம்-அதாவது உபாஸனையாம். யாகம் செய்யாதவர்கள் என்றால் - யாகத்தில் அதிகாரமில்லாத நான்காம் வருணத்தோர் குர்ர்களாவர். அவர்களுக்கும் ஸ்ரீவித்யோபாஸனையில் அதிகாரமுண்டு என்பது இவ்விடத்தில் “ நிஷித ஸ்தபதிம் யாஜயேத்” என்ற சியாத்தை யநுஸரித்துச் சொல்லப்பட்டதாகும். யந்ந:-என்றால் - ‘ இங்கிதென’ என்ற தாதுவைக்கொண்டு ஸ்ரீசக்ரவித்தையை யறிந்தவர்கள் என்ப தாம். எனவே ஸ்ரீசக்ரவித்தையுபாஸித்தவர்கள் யாகம் முதலியவைகளச் செய்து, அவைகளால் கிடைக்கக்கூடிய ஸ்வர்க்கம் முதலிய பலன்களை உதாசீனம் செய்து ஸ்ரீ - அருண

தேவியின் லாங்கித்யமான ற அழியாப்பேரின்ப சிகளைய பநிக்கவல்லது எனக் கருதுவின்றனர் என்பதும் சரி மாகும்.

இந்த மந்த்ரத்தில் ஸ்ரீசக்ரவித்யோபாஸகனை விட்டு வெவ்வேறு தேவதைகளாயுபாஸிப்பதும் சிறுமத்தைக் கொடு காது என்பது விளக்கப்படுகிறது—

इन्द्रमपि च ये विदुः | सिकता रच संयन्ति | रश्मिभिः समुदीरिता: | अस्माल्लोकादमुष्मात् ॥ २४ ॥

இந்த்ரமகிம் ச யே விது: | சிகதா ரவ சஂயந்தி | ரஶ்மிபி: ஸமுதீரிதா: | அஸ்மால்லோகாதமுஷ்மாத் ॥ २४ ॥

इन्द्रं च - இந்த்ரனையும், अपि च - அக்ஷியையும்; ये - கவர்கள்; विदुः:-அறிவின் றனர்; सिकता रच - மணல்க ளுபர; संयन्ति - கட்டுண்டவர்கள்; रश्मिभिः - கயிறுகளின்; समुदीरिता: - ஓசலப்பட்டனர்; अस्मात् - இந்த; लोकात्- உலகத்தினின் றுப்; अमुष्मात् च - மறு உலக்த்தினின் றும்.

எவர்கள், தேவர்களாவும், அஸுரர்களாவும், உபாதேவர்களாவும், ஸமஸ்த ஜீவராசிகளிட்த்திலும் அந்தர்யாமியாயிருப்பவனும், பிரபஞ்சத்தின் றுள்ள எல்லாவற்றையுடையவனும், ஸ்திதி-லயங்களுக்குக் காரணமா யிருப்பவனாயுள்ள ஸ்ரீ அருணாதேவியின் சகந்ராவிந்தங்க ளுபாநிக்கிரன், இந்த்ரனையும், அக்ஷியையும், “ச” என்ற தால் சக்தியும் மற்றுமுள்ள யமன் முதலிய திக் பரக்களாவும். பூமி முதலாக ஸதாசிவன் வரையிலுள்ள தத்துவங்களாவும். உபாதேவிகளின் றோரா. அவர்கள் மனம் கள்ளாமல் போன்று பாஸ்பாங் காடுவபர்களாவர். ப்ரக்யாதி ஷட்கரிணுல் கட்டுண்டவர்களாகவு மிருக்கின் றனர்.

மன்று. இவ்விதத்திலும், மறு உலகத்திலும், ஒதுக்கப்படுவிர்கள் என்பர். பின்வரும் சுருதியும் இதைக் கூறச் சொல்கிறது. "ஆனால் மனக்கதிக்கு விரோதமாகவும், பரம வித்தைக்கு விரோதமாகவுமிருக்கிற இந்த முதலியவர்கள் மனித உபாஸனையையும், "வாக் என்ற தேதுவையுபாஸனையுங்கள்" என்பது போன்ற அத்யாரோபம் செய்யப்பட்ட ஸேவையையும் ஏவர் செய்கின்றனரோ, அவர்கள் முடர்களாயிருப்பதோடு இருந்த உலகத்தையும் அடைந்தனர். என்பது சுருதியின் தாத்பர்யமாகும். "ச" என்றதால் சகாரத்தைக் கொண்டு உபசிஷத்தின் ஸமர்ப்பம் செய்பவர்களுப்பது என்னவம் கொள்ளவேண்டும். (20)

இத்யருணோபனிஷத் ॥२५॥ ॥அத்யருணோபனிஷத்॥

மீஹபி ரதாத் ப்ருச்ஞீகிதி: ॥ २५ ॥

॥ இத்யருணோபநிஷத் ॥

ப்ருச்ஞீகிதி: - ப்ருச்சீகள் என்ற; ரிஷிமி: - மீஹனால்; அதாத் - உபாஸனப்படுதல்.

ப்ருச்ஞிகர் என்ற மஹர்ஷிகளால் இந்த உபநிஷத் உபாஸ்யமானது உபாஸகர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது என்பது உபோத்சிக்கப்பட்டது என்பது தாத்பர்யமாகும். சுபம்.

இவ்விதம் வாதல்வேங்கடசுப்ப ஐம்மணிய ருடைய தகவன் ராமச்சந்திரசர்மா இயற்றிய அருணோபநிஷத் பாவப்ரகாசிகை இவண் முற்றும்.

விநாயகர் அகவல்

4

ஆறு படை வீடுகள்

ரூ. 8.00

ஸ்ரீசக்ரோபாயிஷத்தானது சித்யாதேவதைகளோடு கூடிப்பட்ட ஸ்ரீகாமேஶ்வரகாமேஶ்வரர்களுடைய மகிமையையும், அவர்களே வேதவீதிப்படி ஆவாஹனம் செய்து ஏபமாலது, பூஜையாவது செய்து வந்தால் ஸ்ரீலஸ்ரீபித்திகளும் உண்டாகுமென்றும், அப்படிச் செய்யின்ற அவன் உலகத்தோடும் ஆராதிக்கப்படுகிறான் என்பதையும் விளக்கும் செய்யுள்கள். இச்சிறு உபசிக்ஷைக்குத் துணையிலோ வராகர்களுக்கு உதவியாகக்கப் புஸ்தகங்கள்—

ॐ अथ ह वै चके नित्याकान्ते ॥ ३ ॥

ॐ अथ - उपक्रम ; है - चक्र ; नित्याकान्ते - नित्यா கான் தேவதைகள் கூடிப்பட்டிருக்கும் சக்கரம்.

ஸ்ரீசக்ரமத ய பதிதாந்து சித்யாதேவதைகளால் கூடிப்பட்டிருக்கின்ற ‘சக்கர’ மென்ற மகத்தால் தினந்தோறும் அந்த ஸ்ரீசக்ரத்தில் ஸ்ரீகாமேஶ்வரீயுடன் வேதவீதிப்படி ஆவாஹனம் செய்யவல்லவன்.

गौरी सिमाय सालिलानि तक्ष-

नित्यार्थी नित्यति मा चतुष्पदी।

அஷ்டாபதீ நவபதீ பஞ்சமூலஷீ

சஹஸ்ராக்ஷரீ பரமே வ்யோமன் ॥ 2 ॥

ககளரீ மிமாய ஸலிலானி தக்ஷித்

தீ, யேகப்ஜீ தவீபதீ ஸா சதுவீபதீ ।

அஷ்டடாபதீ கவபதீ பபூவுஷீ

லஹஸ்ராக்ஷரா பரமே வ்யோமன் ॥ 2 ॥

ஸலிலானி - ஜலமும், அதிலிருந்து தோன்றுகின்ற ஸகல வஸ்துக்கிளையும்;

தக்ஷீதி - சிறியதாகச் செய்கின்றவனும்;

ஏகபதீ - உபாதமுள்ள மன்த்ரத்தையுடையவனும்;

த்விபதீ - இரண்டு பாதமுள்ள மன்த்ரத்தையுடையவனும்;

சதுஷ்பதீ - நான்கு பாதமுள்ள மன்த்ரத்தையுடையவனும்;

அஷ்டாபதீ - எட்டுப் பாதமுள்ள மன்த்ரத்தையுடையவனும்;

நவபதீ - ஒன்பது பாதமுள்ள மன்த்ரத்தையுடையவனும்;

சஹஸ்ராக்ஷரீ - அநேக அக்ஷரங்களையுடைய ஸஹஸ்ரகரம் வரமூலஷீ- ஆவதற்கு வீருப்பமுள்ளவனும்;

பரமே - பரமத்;

வ்யோமன் - பரம்மத்தினிடம் இருக்கின்றவனும்;

ஸா - அச்சிறப்புவாய்ந்த;

கௌரீ - வெண்ணிறமுள்ளவளான ஸ்ரீதேவீ;

மிமய - அளக்கிறுளன்.

“அப னச் ஸஞ்ஜீனீ” - அப னவ ஸர்ஜாதேளி” முதல்

வில் ஜலத்தையே ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட்டது. என்ற காரணத்

தால் பார்த்திவயான வஸ்துக்கிளாப் படைக்கத் தொடங்கு

முன்பு பரமேஸ்வரன் ஜலத்தைப் படைத்து அதனின்றும்

பார்த்திவமயமான ஜம்பெரும் பூதங்களாம் மற்ற நான்கை

யும் படைத்தார். ஆகையால் பார்த்திவப்பஞ்சம் யாவும்

ஜலத்தின் விகாரங்களேயாகும். ஸலிலானி என்று சொல்லிய

தைக் கொண்டு அக்கீ, வாயு, பிருதிவீ, ஆகாயம் என்ற

மற்றவைகளுடைய விகாரங்களும் கொள்ளவேண்டும்.

மற்றும் சப்தகையுட் பிரபஞ்சத்தைச் சப்தம். அர்த்தம் என்ற ஒருண்டு. சிதமாகப் பிரித்துக் கெரள்வெருமாயின் அவற்றுள் சப்த பிரபஞ்சம், அர்த்த ப்ரபஞ்சத்தைக் குறித்த இயம் விவரிக்கப்படுகிறது. அது எவ்விதமெனில் ஒரு பாஷையிலே ஒரு பொருளுக்கு குறிப்பதற்குள் ஒர சொற்கள் இருக்கின்றன. இங்ஙனம் பல பாஷைகளிலும் அர்த்தங் கொண்டால் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் வாசகமாக - லச்சக மாக - பல சொற்களாக் கணக்கிடுவோமாயின் அர்த்த பிரபஞ்சம் சுருங்கியதாகவும், சப்த பிரபஞ்சம் விரிந்ததாகவும் உளப்படும்.

எனவே இச்சப்த பிரபஞ்சத்திற்கு தனது சொரூபமாக உள்ளது ஸ்ரீதேவியானவள் இவ்வுலக வியாப்துக்கு கொண்டு நின்று பெரும்தாயிள்ளாதி எந்நொருந் திருந் தோமுள்ம் ஒரு பாதமுள்ள மஹ்சரம். மூதல்+அந்தக் கொண்ட தன்டகம் வரையி உள்ள சப்தராசிகளும் அவ்வென்னையின் வைதிக சப்த பிரபஞ்சமென்று சொல்லப்படும். முன்னர் கூறியபடி எல்லிக சப்த-பிரபஞ்சமாம்.

எமுன்னர் எலகத் தோற்றத்திற்குக் காரணமாய பரமகதியின் வடிவாகவுமிருக்கின்றாள். இதனைய பெருமை வாய்ந்தவளும், வெண்ணிறம் தள்ளுந் தவளுமான ஸ்ரீ அண்ண பூரணியானவள் உலகினுள்ள எல்லா பொருள்களும் சப்தார்த்தகவ டயிருந்து (ஒக்ஷண்ணு) அவைகளோ செய்யிருள் என்பதுவும் எரி. மற்ற விஷயங்களைப் புகல்வதும், எல்லுந் துணையிலே களிங்கு தெளிந்து கொள்ளவும்.

प्रत्यहं सस्रकिं सहस्रं कलयान स्पच्हुतं वा नव सा सर्वाभ्ये पूणार्मिषेकं न्रेते ॥ ३ ॥

ப்ரத்யக்ஷம் ஸஸங்கதிப் ஸஹஸ்ரம் கலசான் ஸ்தாப்ய சதம்வாஹவ வாஸர்வாபாயே பூர்ணபிஷேகம் சஉத்

ப்ரத்யக்ஷம் - பிரத்தியட்சமான; ஸஸங்கதிம் - ஸகல சமயங்களிலும்; ஸஹஸ்ரம்-ஆயிரம்; கலசான் - கலசங்களை; ஸ்தாப்ய - ஸ்தாபித்து; சதம்வாஹவ - சதமான பூஜையை; ஸர்வாபாயே - எல்லா ஆபத்துக்களும்; பூர்ணபிஷேகம் - பூர்ணாபிஷேகம்; சஉத் - செய்யவேண்டும்.

தினந்தோறும் ஆயிரம் கலசங்கீர்த்தியாபது. நாற்கலசங் கஷாயாவது. அல்லது ஒன்பதையாவது, அல்லது ஒன்றும் இல்லாவிட்டால் ஒன்றையாவது ப்ரதிஷ்டை செய்யு பூர்ணபிஷேகம் செய்யவேண்டும்.

அஷ்டாஷ்டக் சரேத் | பஞ்சபஞ்சகம் பா சரேத் | ஸர்வாபாவே ராதம் வா பூஜயேத் | அம்ருதஸ்வம் கச்சதி || 8 ||

அஷ்டாஷ்டகம் சஉரத்; பஞ்சபஞ்சகம் பா - இருபத்தைந்து தடவை; சரேத்; ஸர்வாபாவே - எல்லாம் இல்லாவிட்டால்; ராதம் வா - ஒரு தடவையாவது; பூஜயேத் - பூஜை செய்யவேண்டும்; அம்ருதத்ஸ்வம் - அமரத்வம்; கச்சதி - அடைகிறது.

அஷ்டாஷ்டகம் - அறுபத்தெட்டான்கு தடவை; சரேத்-செய்யவேண்டும்; பஞ்சபஞ்சகம் பா - இருபத்தைந்து தடவை; சரேத் - செய்யவேண்டும். ஸர்வாபாவே - எல்லாம் இல்லாவிட்டால் ராதம் வா-ஒரு தடவையாவது; பூஜயேத் - பூஜை செய்யவேண்டும்; அம்ருதஸ்வம் - அமரத்வம்; கச்சதி - அடைகிறது.

அறுபத்தெட்டான்கு உபசாரங்களோடு செய்யவேண்டும். அல்லது இருபத்தைந்திற்காவது செய்ய வேண்டும். அதுவும் பூஜையாவிட்டால் நாற்பது தடவை பூஜையாவது செய்யவேண்டும். இவ்விதம் செய்யும் உபாயங்கள் முடிவில் சிவத்தை அடைகின்றன.

ஸ்ரீசக்கரத்தினுடைய ஜ்யோதித் சகர-தரத் ! ஸ வ்யாபகத்வங் கச்சதி॥4॥

மூலாதாரाद् बिलान्तं क्रमेण न्यसेत्। स्वराद्चकं विराट्चकं सम्प्राद्चकं विराज्चक्रं विश्वरूपचक्रं राजुचक्रं क्रमेण सकलोमयं न्यसेत्। स शिवो भवति। स कविर्भवेत्। स सर्वसिद्धीश्वरो भवेत्। स भुवनाराशितो भवेत्॥ ॥

மூலாதாரाद् - மூலாதாரத்திலிருந்து; விலான்தம்- பிலான் தம்; क्रमेण - கிரமமாக; न्यसेत् - ந்யாஸம் செய்யும்; स्वराद्चकं - ஸ்வராட் சக்கரம்; विराट्चकं - விராட் சக்கரம்; सम्प्राद्चकं - ஸம்ப்ராட் சக்கரம்; विराज्चक्रं - விராஜ் சக்கரம்; विश्वरूपचक्रं - விஶ்வரூப சக்கரம்; राजुचक्रं - ராஜு சக்கரம்; क्रमेण - கிரமமாக; सकलोमयं - ஸகலமாதி; न्यसेत् - ந்யாஸம் செய்யும்; स - அவன்; शिवो - சிவனாக; भवति - ஆகிறான்; स - அவன்; कवि: - கவியாக; भवेत् - ஆகிறான்; स - அவன்; सर्वसिद्धीश्वरो - எல்லா சித்திகளுக்கும் ஈஶ்வரனாக; भवेत् - ஆகிறான்; स - அவன்; भुवनाराशितो - புவன ராசியாக; भवेत् - ஆகிறான்॥ ॥

சக்காத்தைபுளம்; மேற்படி முறையின்; ஸகலகுமார் - குயுகளின் வடிவக்; நயமென் - இவ்விதம் கச்சயேவன்றிம். ஸ: - அன்அ உபாசகன், சிவ: - சிவனைக; மனவி: - அன்னம், ம: - அவன்ம்; கவி: - கவியாக; மவேத் - ஆகிருந்;ம்ம் அவன்; ஸர்வஸித்தீஸ்வர: - அந்நிவித்திகளுக்கும்; தலவனக்; மவேத் - ஆகிருந். ஸ: - அவன்; நயநாதாபிசித: - நயகாதர்களால் வியாபிக்கப்பட்பவனகவும்; மவேத் - ஆகிருந். ஸ: - அவன்; புவனாராதித: - புவகங்களால் பூஜிக்கப்பட்டவனக; மவேத் - ஆகிருந்.

மூலாதாரம், ஸ்வாதிஷ்டானம், மணிபூரகம், அநாஹத தம், விசுத்தி, ஆஞ்ஞா, ஸஹஸ்ராரம் என்ன்ற இடங்களில் முறையெங்யானசம் செய்து, அவைகளில் ஒவ்வொன்றாக மூலாதாரம்,முதல் ஸ்வராட் சக்கரத்தையும், விராட் சக்கரத்தையும், ஸம்ராட் சக்கரத்தையும், விராஞ்ச சக்கரத்தையும், விச்வரூப சக்கரத்தையும், சத்ருஜித் சக்கரத்தையும் எழகவ்ரேய்மாகப் பாவித்து.ஞ்யானம் செய்ய வேண்டும். : இவ்விதம் செய்யும் உபாசகன் சிவனைக ஆகிருந். கவியாக ஆகிருந். அவன் அணிமா முதலிய அஷ்டசித்திகளுக்கும் தலைவனகிருந். கவகாதர்களால் அனுகரஹம் செய்யப்பட்பவனகிருந். உலகங்கள் போம்ம்றும் உத்தமிகவும் ஆகிருந். (5)

निर्विकल्पेन मनसा यत्रैतेत् शक्तिदेहेस कालीरूपो भवेत्। विमा'शक्ति न मोक्ष:, न ज्ञानं, न सत्यं, न धर्म:, न त्प:, न हरि:, न हर:, न विरिश्चि: । सर्वे शक्तियुक्तं भवेत् । इति दिवम्।। ६ ।।

इति श्रीचक्रोपासनत् ।।

நிர்விகல்பேன மாதலா ய: சக்ரத் சக்திதேஹ ஸ காளி சுபா பவேத் | வினா சக்திம் ந சோஸச: , ந ஞானம், ஸத்யம்:, ந தர்ம:, ந ஹரி, ந மரண: , ந விரிஞ்சி: , ஸர்வம் சக்தியக்தம் பவேத்| தத்ஸம்யோகாத் விதீச்ச்வரா பவேத் | இதி சிவம்.॥

இதி ஸ்ரீசக்ரோபபிஷத் ॥

நிர்விகல்பேன் - விகல்பமில்லாத; மனசா - மனதால் ; ய:- ஏவன்; சரேத் - பூஜை செய்கிறவன்; ஸ:- அவன்; சக்திதேஹ - சக்தியினுடைய சரீத்தில்; காலீரூப: - காளியின் வடிவாக; பவேத் - ஆகிறான். சக்திம் - சக்தியை; வினா - விட்டு; மோக்ஷ: - மோக்ஷமானது; ந - இல்லை; ஞானம் - ஞானமானது; ந - இல்லை; ஸத்யம் - ஸத்யமும்; ந - இல்லை ; தர்ம: - தர்மமும்; ந - இல்லை; ஹரி: - விஷ்ணுவும்; ந - இல்லை. விரிஞ்சி: - ப்ரம்மாக்கும்; ந - இல்லை. ஸர்வம் - எல்லாம்; சக்தியுக்தம் - சக்தியோடு கூடியதாக; பவேத் - ஆகிறது. தத்-ஸ்யோகாத் - அந்த சக்தியி னுடைய ஸம்பந்தத்தால்; ஸித்தீச்வர: - ஸித்திகளுக்கெல்லாம் தலைவனாகிறான். பவேத் - ஆகிறான். இதி - இவ்விதம்; சிவம் - மங்களம்.

மாசற்ற மனதோடு ஸ்ரீசக்ரத்தை ஆராதிதெய்ய முபாஸகன் சக்தியினுடைய சரீத்திலேயே காளியின் வடிவையடைகிறான். சக்தியில்லாவிட்டால், மோக்ஷம் இல்லை; ஸத்யம் கிடையாது; தர்மம் கிடையது; தவமில்லை. ஆக்கல், அழித்தல், நிலைநிறுத்தல் என்ற மூன்று தேவர்களும் தோன்றமுடியாது. ஆகையால் உள்ள ஒரே றும் வஸ்துக்கள் யாவும் சக்தியுடன் கூடிய

6

தாகவே காண்கின்றன. அச்சக்தியினு‌டைய ஸம்பந்தத் தாகே எல்லாவித எித்திகளும், சக்தியின் தன்மைகளும் உண்டாகின்றன.

சிவம்.

இவ்விதம் வாதூரல வேங்கடசுப்ரஹ்மண்யருடைய தகயன் ராமச்சந்திர சர்மா இயற்றிய பூர்ச்சோபநிஷத் பாவப்ரகாசிகா என்னும் தமிழுரை இவண் முற்றுளு‌ம்.

அனுபந்தம்

அனுபந்தர்

அகாதிகாலமாக வழங்கி வரும் வேதங்களில் காணப்படும் உண்மைகளை விளக்கும் முறையிலே உதவி செய்வது உபநிஷதங்களே யாகும். அவ்வுபநிஷதங்களும் வேதங்களுடைய சாகைகளின் பிரிவின் காரணமாகப் பலவகையாகக் காணப்படுவனவாம். அம்முறையிலே இந்த அருணோபநிஷத்தானது சாத்திரீய சாகையைச் சார்ந்த ஆண்யகத்திருடைய ஒரு பகுதியாக விளங்குவதும். இதற்குச் சாக்தர்கள் (சமயிகள்) ஸ்ரீ அன்னையாம் அருணதேவியினுடைய அருமை பெருமையைக் காட்டுவதாகவே உரை வகுத்துள்ளனர். மற்ற வைதிகர்களோ வெனில் ஸ்ரீ அருணதேவனே (சூரியன்) புகழ்வதாகவே பெருள் விளக்கம் கொடுக்கின்றனர்.

இச்சிறிய நூலில் காணப்படும் மந்திரங்கள் பொன்னே போல் போற்றத்தக்கவை, எவராலும் எக்காலத்திலும் ஒப்புக்கொள்ளக்கூடிய உண்மையாகும். இங்கு கூறப்பட்டுள்ள உரைகள் பொதுவாக எவரும் அறியக் கூடியவைகள்.

சிறக் ஜீவயோகம், சிவயோகம் எனப்படும் வாசியோகம் கற்ற அறிஞர்களும், உத்தம ஜீவர்களும் இதனுட் கலந்து சிற்கும் சிவாஸ் ஸம்பந்தமானவைகளும் ஸ்ரீ ய யோகமோ, சந்திர யோகமோ முதலியவற்றின் உண்மைகளும் அறிவார். அவற்றின்மே ஸ்ரீகுருவின் வாயிலாக உபதேசம் பெற்று உணருதலே முறையாதல் பற்றி இங்கு கூறுவிழுத்துள்ளோம்.

எனவே இவ்வபிஷத்துக்கு ஸம்ரய தேவனைப் புகழ்வதாகவும் முன்னோர்களுடைய உரைகளிலிருந்து தெரியவருவதால் அவ்விரிகளுக்கு அநுகுணமாக சித்திசா ஸ்தர தைத் தழுவிய உரையும் காணப்படுவதால் அதனுடைய விளக்கமும் சுருக்கமாக கீழே கொடுக்கப்படுகிறது.

க. இந்த அருணதேவரை வையகம் திறம்பட அறியவும்.

உ. வானுயில் விளங்குபவர்க்கெல்லாம் தலைவனுய இந்திரனும், பரந்த திக்குகளெங்கும் வியாபித்துள்ள சிவன்களும் அறிவர்கள்.

ஈ. இப்பூமியின் கண்ணுள்ள மக்களாகிய நாங்கள் செய்யும் சுபகலமற்ற நற்செய்கைக்கு கருதிஎங்களுக்கு எங்கேய்ச் சார்ந்தவர்களுக்கும், பன்னிரண்டு ஆதித்யர்க ளெலாடும், மருத்துக்களோடும் கூடிய இந்திரன் சக்தியைப் பெருகச் செய்வாறே.

க. அண்டமாகிய இம்மாபெரும் உலகைச் சுற்றிஉள்ள பரந்த பிரதேசத்திலும், அவற்றினில் உள்ள பிண்டங் களனப்படும் இப்பூமியில் வாழும் பயிர் பச்சை முதலிய ஜீவராசிகளெல்லும் அருண தேவனை அறியாமலிருக்க முடியாது.

உ. வானத்திலிருந்து வழங்கும் அவைகளில் யாவருமறிந்தது மழை. அதையும் அதைச் சார்ந்தவற்றையும் இந்திரன் எனப் பெயரால் அழைக்கின்றோம். மற்றும் இசைகள், இருஹங்கள், கஷத்ர மண்டலங்கள் முதலியவை களையும் இவற்றுணக்கு அறியாமலிருக்க முடியது.

இவ்வையகத்தில் மானிடர்கள் செய்யும் !கன்மை இமைக்கண் உள்ளபடி அறிபவர்கள் வாரணி உள்ளவர்கள். ஆண்(டு) மழதும் மாதங்களோடும் வையகத்தில் விதவித மான பலன்களைத் தரும் அருண என அறியாதார் உள்ளோர்?

காற்றின் உதவியால் கிடைக்கப்பெற்ற ஓம்பெரும் பூதங்களாலான நமது சரீரங்களீல், மருத்துக்கோடும், ஆதித்தியர்களோடும் கூடிய வாரணி உள்ள சகல சக்திகளுக்கும் அதிபனும் இந்திரன் ரகசிக்கட்டும்.

முன்னர் கூறிய அத் தேவர்களுடைய திறமை களும், அநுக்ர ஹங்களும் எங்களீச் சார்ந்து நிற்கட்டும். எங்களுடைய உடல் உயிர்களீப் பரவி நின்று அவை அநுக்ர ஹம் செய்யட்டும்.

அண்ட வடிவாகவுள்ள நீங்கள், பிண்ட வடிவாக உள்ள எங்களுடைய உடல், உயிர்களின் வடிவாகவும் திகழுதல் வேண்டும். அடிக்கடி உங்களுடைய மாபெரும் சக்திகள் எங்களீயடைவதாக.

முன்னர் கூறிய சக்திகள் எங்களீப்பால் அவை எங்களுக்கு அழியாச் சுகத்தைக் கொடுத்து பிறவி பிறவியாக வந்த துக்கத்தையுப் துடைக்கும்.

வெளியே காணப்படும் நீங்கள் எங்களிடத்திலும் நிலத்திருப்பீர்களாக. தங்களுடைய சக்திகளும் எங்களீல் வீணாது தோன்றித் திருக்கட்டும்.

தங்களிடமிருந்து தோன்றும் பல்வேறு வர்ணங் களால் மடைந்து, தாணங்களும் சாரமாகவே வெங்கு வழங்கப் பட்டுள்ளனர்.

கல். அக்களிங்கலின் உதவியோன்குறைக் கொண்டே இம் மாசிலத்தில் ஏதான்றும் எண்ணிறந்த ஜீவராசிகளும் உயிர் வாழ்கின்றன.

கக. அக்களிங்களோ வெனில் திரும்பவும் தங்க லிடத்திலேயே செலபெற்று சிற்பனவாம்.

கல். இத் தகையச் சிறப்பைப் பெற்று, ஜீவராசிகள் உயிர் வாழ்தவற்கு மூலகாரணமான கிரணங்களோடு கூடிய தாங்கள் எங்கெங்கு எக்காரணம் கொண்டும் புறக்கணியாதிர்கள்.

கந. ஓ உபாசகர்களே! எழுந்திருங்கள். உறக்கம் வேண்டாம். கிரணங்களொடுத்துள்ள ஜீவசக்தி புறக்கணியாதிர்கள். மூலிகைகளின் நறுமணம் கமழும் காற்றும, சந்தன அஸ்தமித்து சௌரியன் உதயமாவதற்கு முன்னர் தான்றும் காலமுமே வைகதையாம். இதுவே அருஞே தயமென்பது. இக்காலமே, ஜீவராசிகளென்தும் ஆத்ம சிந்தனையின் உதவி கொண்டு தங்களுடைய செலடையறிவதற்கு உதவியாயிருப்பது. ஆகவே உபாசகர்களே! நீங்கள் உறக்கம் கொள்ளாது வைகறையிலே துயிலெழுந்து உங்களுடைய உபாசனையை - ஆத்மயோகத்தை - துவக்களென்பது சாரம்.

கச. இவ்விதம் தினந்தோறும் உபாசனை செய்பவர்களே கட்டுள்ள சாரரத்துடனும், தெளிவடைந்த அறிவுடனும், நல்ல சேர்க்கை (வாசனை)யையுள்ளவர்களுமாவர்.

கரு. எட்டிச் சக்கரங்கள் (ஆதித்யாதி தேவர்கள் - 8) அணைத்து தவர்கள். (பிண்டம் நவதவரம்.)

கக. தங்கமயமான அப்புறமான தேவர்களுக்கும் ஆதித்யாதி தேவக் ஹங்களுக்கும் உரியதாம்.

கள. அந்த மண்டலம் முழுவதும் பொன்னிறத்தால் பொலிவுடன் விளங்குவதாம். அதுவே ஸ்வர்க்கமாகும்.

கஅ. ஓ உபாஸகர்களே! அமுதப் பெருக்கைத் தாங்கள் அடைந்துள்ளதாகக் கருதுங்கள். ஸகல நன்மையும் அடைவது திண்ணம்.

கக. புகழில் குழப்பப்பட்டு, பொன்னிறத்துடன் பொலிவுறும் அந்த நகரமானது ஜீவர்களுக்கு உயிர்க்கவிசையை யளிக்கவல்லதாம் இரண்களோடு சூடியதாம். அக் இரணங்களும் சிவசக்தியின் வடிவாயமைந்ததவைகளாகும். ஆனது பற்றி இவசக்திகளாப் பெற்றவர்களாக உங்களைக் கருதுங்கள்.

உஇ. இஷ் டோக்கிய முகக்கோடும், போக் டோக்கிய முகத்தோடும் அச் சக்திகள் விளங்குவனவாம். அச்சக்திகள் அழிவற்று என்றும் சிலத்திருப்பனவாம்.

உக. அவை இங்கும், அங்கும் எங்கும் நிறைந்திருப் பலவே. பண்படிதர்களும் மற்றவர்களும் உபாசிக்கத்தக்கவை. இவைகளை உபாசிப்பவர்கள் வேறு ஒன்றையும் உபாநிக்க

உர. ஒயாநிநேலயைப் பெற்றவர்களும், பெருதவர்களும், த்யாகம் செய்தவர்களும், செய்யாதவர்களும் எவராயினும், யாது நிமித்தமாக வேதங்களை உள்ளபடி உணர்ந்து அவர்கள் இவ்வுபாஸனையினில் இடைக்கப்பெறும் பலன்கைைக் காட்டிலும் வேறு ஒன்றையும் விரும்ப மாட்டார்களே.

உர. திக்பலகனிய இந்திரனையும், கிரண வடிவான அக்னியையும், ஆதாரபூதமான தங்கையன் றிவேறல்ல என உபாஸகர் உணரவேண்டும். அப்படி வேறுகக் கருதுபவர்க ளுடைய அறிவானது மணற்க் கூட்டத்தை ஒத்தது. அவர்கள் மேலும் யமபாசங்களா கட்டுண்டவர்களாவர். இவ்வுல கீஉம், மறு உலகீலும் அப்படியே இருப்பவர்களாவர்.

உரு. இவ்வுபாஸனையானது ப்ருச்சிகள் என்ற மஹரிஷிகளால் சொல்லப்பட்டது.

இவ்விதம் அருஹத் முற்றுண்டு.

ஆனந்தலஹரி

இது வடமொழியிலுள்ள ஸ்லோபாக்யவர்தீ, அருணமோதினீ, லக்ஷ்மீதரா முதலிய பல உரை கக்ஷயுப் ஓப்புநோக்கி விரிவான பொருள் விளக்கங்களுடன், பதவுரை, கருத்துரை. குறிப்புரைகளோடும். எல்லோரு ஸ்லோகத்திற்கும் யந்த்ரம், ப்ரயோகம், விதியோகம் முதலியவைகளோடும் விளங்குவதாகும். இது ஸ்ரீவித்யோபாஸன செய்பவர்களுக்கு மிகவும் பயன்படுவது.

ஸ்ரீ அருணகிரிநாதர் சரித்திரம்

இது வடமொழியிலுள்ள விபாகரத்தனமாலைகை ஓபன்ரட பல நூல்களோயும் ஓப்புநோக்கி ஸ்ரீ அருணகிரிநாதருடைய வாழ்க்கை வரலாறு கூற உள்வட்டி உணர்த்துகின்ற சரித்திரமாகும்.

B. S. & F. MART MADRAS-1

B. S. & F. MART MADRAS-1

ஸ்ரீ தேவீ மாஹாத்ம்யம்

தபிழுரை

இந்நூல் ஸம்ஸ்கிருதத்திலும், தமிழிலும் மூலச்லோகங்களுடனும், பதவுரை, பொழிப்புரை, கருத்துரை, குறிப்புரை முதலியவைகளுடனும் விளங்குவதாகும்.

இந்நூலில் ந்யாஸம், ஆவாஹனம், நாமங்கள், அர்ச்சனம், தேவீகீலகம், க்ரூரிகீலகம், உறுதயம், தளம், தீபம், கவசம், நவாக்ஷரீத்யானம், ராதா ஸாக்தங்கள் (வைதிகம், தாந்த்ரிகம்) மாஹாத்ம்யம், பீதரம்ப்யாஸ்யம், ப்ராதிகரஹஸ்யம், வைக்ருதி ரஹஸ்யம், மூர்த்திரஹஸ்யம், தேவீஸாக்தங்கள் (வைதிகம், பௌராணிகம், தாந்த்ரிகம்) ஸ்ரீசண்டிகா ஸ்தோத்ரங்கள் முதலியவைகளுக்கு ஸம்ஸ்கிருதத்தில் உள்ள பத்ர உரைகளையும் ஒப்புநோக்கி விரிவான பொருள் விளக்கங்களும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

இதனைப் பாராயணம் செய்பவர் எந்தகுறை எத்ளியுமுறையிலே எளிதில் அந்ந்குறை நீங்கி, அழகிய கையடக்கப் பதிப்பு.

ரூ. 600 பக்கம்

கிடைக்குமிடம்: B.S & F. MART :: MADRAS-1.

கம்பர் தமிழ் அகராதி

Rs. 7-12-0