275. 276 HISTORY OF SANSKRIT POETIOS

276 HISTORY OF SANSKRIT POETIOS

अलट्टारमजरी (p. 18), उद्धट, विल्हय's विक्रमाक्कदेवचरित (p.150, two verses I. 11-12), भामह (228), वामन (p. 160), श्रीकयठस्तव (p. 23 four verses quoted), श्रीकएठचरित of मङ्, हरिश्चन्द्रचरित (p.130). He frequently cites the views of उद्ट (pp.156,219,239,256) and जयरथ (p.158) tells us that the author of the सर्वस्व generally follows the views of राजानकतिलक who wrote a work called उद्धट- विवेक or-विचार (pp.146, 257). In one place (p. 151) he differs from the धवन्यालोक (p. 136) in not regarding the verse 'स वक्तुम- खिलाष्शक्तो हयग्रीवाश्रितान्गुखान्। योम्बुकुम्भैः परिच्छेदं कतु शक्तो महोदयेः।' as an example of आत्ेपध्वनि. He finds fault with the लोचन (52) for citing 'कि वृत्तान्तैः परगृहगतैः' &c. as an example of व्याजस्तुति (p. 144). The अलं. स. quotes the काव्यप्रकाश in several places and also criticises the latter. For example, the सर्वस्व (p.136) cites the verse 'राजन्राजसुता न पाठयति मां देव्योपि तू्ष्णी स्थिता :... चित्रस्थान- वलोक्य शून्यवलभावेककमाभाषते' as an example of पर्यायोक्त and remarks 'अन्ये तु दएडयात्रोदतं त्वां बुद्ध्वा त्वदरयः पलाय्य गता इति कारणरूपस्यैवार्थस्य प्रस्तुतत्वात्कार्यरूपोर्थोडप्रस्तुत एव राजशुकवृत्तान्तस्याप्रस्तुतत्वात्प्रस्तुतार्थ प्रति स्वात्मानं समर्पयतीत्यप्रस्तुतप्रशंसैवात्र न्याय्येति वर्णयन्ति'. The काव्यप्रकाश cites the verse as an instance of अप्रस्तुतप्रशंसा and makes the same remarks as in 'अन्ये तु etc'. The सर्वस्व (p. 130) quotes the verse 'अलक्का- रोजथ वस्त्वेव शब्दाधत्रावभासते। प्रधानत्वेन स ज्ञेय: शब्दशक्त्युद्गवो दिया ।' as a न्याय. This is a कारिका of the काव्यप्र. (4th उल्लास p. 128). On p. 230 the सवस्व says "अत एव 'प्रत्यक्षा एव ('इव' in समुद्रबन्ध) यत्रार्थाः क्रियन्ते भूतभाविनः । तङ्गाविक्रम्' इत्येवमन्यैर्भाविकलक्षयमकारि"; this is the defini- tion of भाविक in the काव्यप्र०. On p. 250 the सर्वस्व says 'शब्दालक्कार- सङ्करस्तु कैशिदुदाहतो यथा-राजति तटीयमभिहत ... सारा वनदा। अत्र यमकानुलोम- प्रतिलोमयोः शब्दालक्कारयो: परस्परापेव्षत्वेनाभ्गाभिसङ्कर इति। एततु न सम्यगावर्जकम्। - सटिस्त्वत्र श्रेयसी'. The काव्यप्र. cites the verse राजति तटी० as an exa- mple of शब्दालक्गारसक्कर (with the words 'अत्र यमकमनुलोमप्रतिलोमश्च चित्रमेद: पाददयगते परस्परापेे' p. 759. On p. 255 the सर्वस्व remarks 'भत एव व्यवस्थितत्वमन्यानुभाषितमप्रयोजनकम्'; this clearly refers to the words of the कारिका 'स्फुटमेकत्र विषये शब्दार्थालक्कतिद्वयम्। व्यवस्थितं च (काव्यप्. X. p. 765). On p. 256 the सर्वस्व asserts that आाश्रयाश्रयि- भाव is the determining principle as to whether a particular अल- शार is शब्दालक्कार or भर्थालक्गार (लोकवदाश्रयाश्रयिभावश्च तत्तदलक्कारनिबन्धनम्। अन्वयव्यतिरेकी तु तस्कार्यत्वे प्रयोजकौ) and not भन्वयव्यतिरेकौ; while मम्मट takes the opposite view; similarly, on p. 4 the सर्वस्व quotes 'स्वसिद्ये पराचेप: etc.' which occurs in the काव्यन. (II. p. 43). It may be conceded that the quotation by रय्यक of कारिकाs that