1. isbn 979-8-88572-008-3

பகவத் கீதை

விளக்கவுரை (அத்தியாயம் 1-6)

• பரமஹம்ஸ நித்யானந்தா

பாகம் 1

Bhagavad Gita (Tamil)

பொருளடக்கம்

i பகவத்கீதை சாரம்சம் ii முன்னுரை

சாஸ்திரங்கள், ஸ்தோத்திரங்கள், கூத்திரங்கள் வேதபறைகளையும் தானேடி பூம் கேளாமே போர்க்களம் தான். அகங்காரத்திற்கு துணை அவசியம் போர் ஆரம்பிக்கின்றது அர்ஜுனனின் தடுமாற்றமான பேச்சு புத்திசாலித்தனமான கேள்விகள் அர்ஜுனனில் குழப்பம் கட்டுறு மனப்பாங்கின் கண்டிப்பான தன்மை நல்ல மனிதர்கள் கொல்ல மாட்டார்கள் இராகசிய குழுச்சி தீவிரமடைதல் உணர்ச்சி தடுமாற்றம்

நீங்கள் கடவுளோ! நீங்கள் கடவுளோ! ஜெயன் ஞானியின் அறையால் விழிப்படைதல் இறக்கும் எண்பது குருணியாகபு சரணடைவது எண்பது உங்கள் செலகரியத்தைப் பொறுத்தது இல்லை குரு, தெய்வீகத்திற்கும் உங்களுக்கும் பாலமாக இருக்கிறார். தேரம் மனம் சார்ந்தது நீங்கள் புலம்பிடும் போது உங்களுக்காகப் புலம்பி கொள்ளுங்கள் வாழ்க்கையின் ஒரே சத்தியம் நிலையற்ற தன்மையே! உள், வெளி வன்முறை நீங்கள் அழிவில்லாதவர்கள் வெற்றியால் வரும் மன அழுத்தத்தைப் பற்றி ஜாக்கிரதையாக இருங்கள் மரணம் ஒரு பாதை நிகழ்காலத்தைப் பற்றி மட்டும் பொறுப்படுத்தாதீர்கள் சமுதாயின் நன்மதிப்பை முதலில் குறியுங்கள், பிறகு யோசியுங்கள்

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு செயல்படுதல், செயல்படாமல் இருப்பது எண்பது தான் கேள்வி செயல்பட்டு கொண்டே இருப்பது எண்பது மனித இயல்பு சுயநலமற்ற செயலை விடுதலையிலிக்கும் உணர்ச்சிகளும், பாவங்களும் பற்றுதல் இல்லாமல் செயல்படுங்கள் தலைமை விழிப்புணர்வு ஞானத்தின் பங்கு நாள் போதித்தது போல் செயல்படுங்கள் உங்கள் கடமையைச் செய்யுங்கள் உங்கள் உணர்ச்சிகளுக்குக் கட்டுப்பாடு தேவை

அறிவின் பாதை அறிவின் பாதை காலங்காலமாக மறுப்பிற்படுத்துகின்றீர்கள் என்னை அறிந்து கொள்வது விடுதலையிலிக்கும் புரிந்து கொள்ளுங்கள், செயல்களால் பாதிப்படையாமல் இருங்கள் செயலற்ற தன்மையில் செயல்படுதல், செயலின் செயல் படாமல் இருத்தல் வெற்றியிலும், தோல்வியிலும் நடுநிலையோடு இருத்தல் இயக்கத்தின் பொருளை உணருங்கள், தூய்மையாகுங்கள் நீங்கள் பாவிகள் இல்லை சந்தேகம் அழிவைத் தரும்

எல்லா பரிமாணங்களிலும் வாழுங்கள் எல்லா பரிமாணங்களிலும் வாழுங்கள் செயலின் மேல் பக்தி

மனதைக் கட்டுப்படுத்துங்கள் அறியாமையை அறிவால் துய்மைப்படுத்துங்கள் நாயும், நாயை உண்பவரும் தன்னை அறிதலில் பாணி என்னை அறிந்து ஆனந்தமாய் இருங்கள்

எந்த முடிவு எடுக்கும் முன்பு யோசியுங்கள் எந்த முடிவு எடுக்கும் முன்பு யோசியுங்கள் நீங்கள் உங்களுக்கு நண்பரா அல்லது பகைவரா? மனதைக் கட்டுப்படுத்துங்கள் அதிகமாகவும் வேண்டாம் குறைவாக வேண்டாம் ஆன்மாவிற்குள், ஆன்மாவினால் ஆன்மா திருப்தியடைகிறது ஆன்மாவிலிருந்து பிறப்பது இருப்பைப் பாருங்கள் அலைபாயும் மனதைக் கட்டுப்படுத்துங்கள் யோகா இல்லாமல் நான் எங்கே போவது? யோகியின் அறிதான பிறப்பு யோகியாகுங்கள்

iii

சுலோகங்கள்

வழிபாட்டுச் சுலோகங்கள் ஞான விஞ்ஞான யோகம் அகுஷரபர்ஹ்ம யோகம் ராஜ வித்யா ராஜகுஹ்ய யோகம் விபூதி யோகம் விஸ்வரூப தரிசனயோகம் பக்தி யோகம்

iv

பின் இணைப்பு குரு வம்சம் பகவத் கீதையின் முக்கிய கதாப்பாத்திரங்கள் அருள்சொற்பொருள்

பகவத் கீதை

விளக்கவுரை - நித்யானந்தர் ஞானிகளின் அனுபவ வெளிப்பாடு- பகவத் கீதை

பகவத் கீதை - ஒரு பிள்ணனி | பகவத் கீதை, நமது வேதங்களின் பராம்பர்யத்தின், ஒரு புனித நூல் எல்லா சமய நூல்களைப் போலவே, பகவத் கீதையிலும் அனுபவ அறிவானது வாய் மொழியாகவே நெடுங்காலம் தப்பிப்பட்டுள்ளது. அதை சமஸ்கிருதில் ஸ்ருதி (குருந்துருடி) என்பார்கள். ஸ்ருதி என்றால் கேட்டது என்று அர்த்தம்.

பகவத் கீதையை, பொதுவாக ‘கீதை’ என்றே சொல்வார்கள் இந்த சமஸ்கிருத வார்த்தைக்கு ‘புனிதப் பாடல்’ என்று அர்த்தம். வேதங்களும் உபநிடதங்களும் தழுவியக் கருத்தியலவே.

அப்படியில்லாமல், பகவத் கீதை, ஹிந்து மத இதிகாசப் புராணக் கதையான மஹாபாரத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது. இதுதக கல்மயின் ஒரு பகுதி என்றும் சொல்லலாம். வேதப் பாரம்பர்யத்தில் வந்த ஆசிரமாயிரம் ஞானிகளின் அனுபவங்களின் வெளிப் பாட்டினை, அடிப்படையாகக் கொண்ட புனித நூல் ‘கீதை’.

‘ஸ்ருதி’ என்கிற புனித நூல்களின் அஸ்திவாரம் வேதங்களும் உபநிடதங்களும். மிகப் பெரிய ஞானிகளுக்கும் சிஷ்யர்களும், மனமற்ற நிலையில் இருக்கும் பொழுது, அவர்களது உள் முகப் பார்வையில், முழுமையிழப்புணர்வில் எழுந்தவையே தேவங்களும் உபநிஷத்துக்களும்.

இவை மனிதகுலம் (எத்தனை) பழமை வாய்ந்ததோ (அத்தனை) பழமையானது; மனிதகுலத்தின் சத்தியத்தைத் தேடும் பாதையில் முதலும் சத்தியமும் வெளிப்பாடுகள்.

அனுபவியான உண்மைத் பெரும் ஞானிகளால் சொல்லப் பட்டவை ‘வேதங்கள்’ அந்த ஞானிகளால் போதிக்கப்பட்டவை உபநிடதங்கள். அப்படி இல்லாமல், கீதை, ஞானிகளில் ஒருவரான முனிவரால் விவேக்கப்பட்ட கதையின் ஒரு பகுதியும். அது தெய்வத்தின் நேரடி வெளிப்பாடாக விவேக்கப்பட்டிருக்கிறது. கீதைக்கு இருப்பதைப் போல் / நிலை வேறு எந்த இதிகாசத்திற்கோ அல்லது இதிகாசத்தின் பகுதிக்கோ இல்லை. இதயில், இருப்பின் பலனால் தான் மஹாபாரதம் இருக்கிறது. இருஷ்ணன் என்ற மேலான, உயர்ந்த கருத்துளின் விழிப்புணர்வு என்ற இருந்து தோன்றியதால் தான் கீதை புனித நூலாகக் கருதப்படுகிறது.

மஹாபாரத புராணத்தின் கருத்துக்கள்

"மஹாபாரதம்" என்றால் மிகப் பெரிய பாரம் என்ற அர்த்தம். தஞ்சபோது "இந்தியா" என்ற அறியப் படுகின்ற நாட்டின் மக்களைப் பற்றியும், அவர்களது நாகரிகத்தைப் பற்றியும் மஹாபாரதம் விவரிக்கின்றது.

அப்போழுது "பரதன்" என்கின்ற மன்னனாலும், அவனது வம்சாவளிப் பிரிவினர்களாலும் அது ஆளப்பட்டு வந்தது. இந்த இரிகாசுதின் கதை கெளளவர்கள், பாண்டவர்கள் என்ற நெருங்கிய இரண்டு உறவு முறைக் குடும்பங்களுக்கு இடையே நிகழும் சண்ணட சச்சரவுகளைப் பற்றியது.// ஹர்ஷிளோபாரதின் அரசர் இருராசராட்டிரன், பாண்டியற்றவர். அவருக்கு கெளரவர்கள் என்ற 100 பிள்ளைகள் இருந்தனர். அவரது தம்பி பாண்டு அவருக்கு பாண்டவர்கள் என்ற 5 பிள்ளைகள் தந்தை வழி சகோதரர்களான இவர்களுக்கு நிகழும் போட்டி, பூசல், உற்றுமையின்மையை விவரிப்பதே இக்கதை.

இருதராஷ்டிரனின் பார்வை அற்றவளான இருத்தால் அவரது தம்பி பாண்டு, அரசராக முடிசூட்டப்பட்டார். பாண்டவுக்கு ஒரு மஹா முனிவரின் சாபம் இருந்தது. ஆதாவது பாண்டு, தன் மனைவியருடன் உடலால் உறவு கொண்டால், இறந்து விடுவார் என்று அதனால் அவருக்கு பிள்ளைகள் இல்லை.

பாண்டவர்கள் தவரும், அவர்களது அன்னை குந்திக்கும் மாத்ரிக்கும் தெய்வ அருளால் பிறத்ததாக வியாச முனிவர் விவரிக்கிறார். பாண்டு தனது அரசாயும், பிள்ளைகளையும், பார்வையற்ற தனது அண்ணன் இருதராஷ்டிரனிடம் ஒப்படைத்தது விட்டு, தவம் செய்ய காட்டிற்கு சென்றார்.

குந்தி, தனது இளமைப் பருவத்தில் இருமணத்திற்கு முன்பு ஒரு வரம் பெற்றிருந்தார் அதன்படி அவள் நினைத்த பொழுது ரந்த தெய்வ சக்தியும் அழைத்து அதன் மூலம் குழந்தை பெற முடியும் என்று.

இளம் பருவத்தில் திருமணத்திற்கு முன் அதைச் சோதித்துப் பார்க்க வரும்பினார். அதன் குரிய தேவதை தோன்றினார். அவர் ஆசீர்வாதத்தால் குழந்தை பிறந்தது.

சமூகக் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு பயந்து, பிறந்த குழந்தையைப் பெட்டிக்குள் வைத்து கஹி நதியில் விட்டு விட்டனர். யுயுட்டிரர், பீமன், அர்ச்சனன் ஆகிய மூவரும், திருமணத்திற்ப் பிறகு மாத்ரிக்கும் அப்படியே நகுலன், சகாதேவர் இருவரும் இரட்டையர்களாகப் பிறந்தார்கள்.

யுயுட்டிரர், தர்மத்திற்கும், மரணத்திற்கும் அதிபதியான யமராஜன், (குந்தியின் "இடுப்பை" ஆசிர்வதித்தன் பலனால் பிறந்தார்). பீமன், காற்றுக்கு அதிபதியான வாயுவின் சக்தியாலும், G தவத்திற்கு அதிபதியான இந்திரனின் சக்தியால் அர்ச்சனனும் குந்திக்குப் பிள்ளைகளாகப் பிறந்தார்கள். அஸ்வினி சகோதர்கள் என்ற தேவர்கள் மூலம் மாத்ரிக்கு நகுலன், சகாதேவன் என்ற இரட்டையர்கள் பிறந்தார்கள்.

இராட்டைக் குழந்தைகள் பிறந்தார்கள்.

இருதராஷ்டிரருக்கு அவரது மனைவி காந்தாரி மூலமாக நூறு பிள்ளைகள் பிறந்தார்கள் கெளரவ இளவரசர்களில் மூத்தவர் கெயரி துரியோதனனுக்கு ஒன்று விட்ட பாண்டவர் சகோதர்கள் துரியோதனனுக்கு சிறிதும் அன்பில்லை.

தனது தம்பிய துச்சாதனனுடன் சேர்ந்து பாண்டவர்களை அழிக்கப் பல இட்டங்கள் தீட்டினான். ஆனால் தன்னும் பயனில்லை. குந்தியின் முதல் மகனான, நதியில் விடப்பட்ட கர்ணன், அர்ணமனைத் தேரோட்டியால் கண்டெடுக்கப்பட்டு வந்தார். விதியின் வினோத விளையாட்டால் கர்ணன், துரியோதனனுடன் இணைந்தார்.

பாண்டு விட்டுச் சென்ற அரசின் முறையான வாரிசு யுதிஷ்டிரர் என்பதால், இருதராஷ்டிரன், 'குரு' என்ற நாட்டின் பாதியை, யுதிஷ்டிரர் உரிய வயது அடைந்தது, கொடுத்தார் யுதிஷ்டிரர் (தர்மர்) இந்திரப்ரஸ்ததே என்ற தலைநகரை நிறுவி தனது தம்பியர், பீமன், அர்ச்சனன், நகுலன், சகாதேவனுடன் ஆண்டு வந்தார்

அர்ச்சனன் பாஞ்சால தேசத்து இளவரசி திரெளபதியைத் திருமணம் செய்து கொள்வதற்காக இளவரசர்கள் போட்டியிடும் சுயம்வரப் போட்டியில் வென்றார். எது கிடைத்தாலும், துரோணரும் சமணாப் பங்கிட்டுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற அண்ணை குந்தியின் விருப்பப்படி, இளைய துவருக்கும் மலைவியானார்.

துரியோதனனில், யுதிஷ்டிரனை ஒரு சூட்டாட்டத்திற்கு இன்பக் வைத்தான். அதில் அவனது மாமா சகுனி வஞ்சகமாகப் பாண்டவர் சென்றார். ஆடல் அதில் யுதிஷ்டிரர் அனைத்தையும் இழந்தார். துரியோதனனும் தம்பியர், மனைவி, மேலும் தன்ளனையும் இழந்தார்.

துச்சாதனன் எல்லோரும் முன்னிலையிலும் இருளற்பதையை துளிர்ந்து மாளாங்கப் படுத்த முயற்சித்தான். பாண்டவர்களும் திரௌபதியும் பழிவாங்கு நாடு கடத்தப்பட்டனர். அதில் பதினாள்காலவது ஆண்டு பாண்டவர்கள் பாருக்கும் தெரியாமல் மறைந்து வாழ வேண்டும்.

பதுநாள்கணிது முடிவில் தங்களின் இராற்றுயைத்தை மீண்டும் பெற பாண்டவர்கள் முயற்சித்தனர். இந்க முயற்சியில் யாதவர்களின் தலைவனும், மாகவில்லவின் எட்டாவது அவதாரமான "கிருஷ்ணர்" அவர்களுக்கு உதவி செய்தார்.

ஆனால் துரியோதனனின் ஒரு கூழிமுளை நிலவிலும் கூட தர மறுத்துவிட்டான் இதன் விளைவாக பெரிய யுத்தம் மூண்டது. 'மஹா பாரத பூமிதம்' அது.

இப்பொழுது 'இந்தியா' எனப்படும் அந்த தேசத்தின் அனைத்து அரசர்களும், அவர்களின் விருப்பப்பட்டிப் பாண்டவருடனோ அல்லது துரியோதனனுடனோ இணைந்து போரிட தயாரானார்கள்.

இருஷ்ணர் இரண்டு குடும்பங்களில், எதே ஒன்றுடன் சேர உதவுக் கொண்டார்.

நிராயுதபாணியாக தான் மட்டும் ஒருவருடனும் அணைந்து போர் தளவாடங்களுடன் கூடிய தன்மை யாதவ சேனை முழுவதும் ஒருவருடனும் இணைவதனால் குறிக்கப்பட்ட இந்த வாய்ப்பில், எதிர் போர்த்தபடி துரியோதனன், நிறைய ஆயுதங்களுடன் கூடிய யாதவ சேனையத் தன் பக்கம் சேர்த்துக் கொண்டான்.

அர்ச்சனை மகிழ்வுடனும், நன்றி உணர்வுடனும், தளது நன்பனும் அனுபவமிக்க ஆலோசகருமான கிருஷ்ணனைத் தனது தேரோட்டியாகப் பெற்றுக் கொண்டான்.

இரு சேனைகளும் குருகேசத்திரத்தின் பிகப் பெரிய போர்க்களத்தில் கூடியது தற்போது 'குருகேசத்திரம்' என்ற ஊர் இந்தியாவில் 'ஹரியானா' மாநிலத்தில் உள்ளது.

எல்லா அரசர்களும் இளவரசர்களும் ஒருவருக் கொருவர் உறவு முறைகளிரே ஆனால் அவர்கள் எதிரெதிர் அணியில் இருந்தனர். கொடாவ சேனையில் இருந்த தனது நன்பன்கள், உறவினர்கள், மற்றும் ஆசாரியர்களாக கணிக்கப்பட்ட ஆச்சாரியனைக் குறை உணர்வில்லாதும் மன உளைச்சலும் தளர்வடைந்தான். போரில் இருந்து விலகிச் செல்ல விரும்பினான்.

கடவுளுக்கும் மனிதனுக்கும் நடுட் உறையாடலே - பகவத் கீதை

குருகேசத்திரத்தின் போர்க்களத்தில் அர்ச்சனுடன் 'இருவுணர்' நடத்திய உறையாடலே பகவத் கீதையாகும்.

'இருவுணர்', போர்க்களத்திலக்க கையிலெடுத்துப், போரிட்டு எதிரிகளை வெல்லுமடாறு அர்ச்சனுக்கு குறித்த இணைந்த வைத்தார்.

முன்னே என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதனைத் தயங்காமல் செய் என்று சொன்னார். 'அது மட்டுமே உனத / கடமை. போரின் முடிவைப் பற்றிக் கவலைப்படாதே. அதை என்னிடம் விட்டுவிடு எதிரில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் ஏற்கனவே இறந்தவர்கள்தான். அவர்கள் எல்லோரும் ஏற்கனவே என்னால் கொல்லப்பட்டவர்கள் தான்,' என்று 'இருவுணர்' அர்ச்சுனனிடம் கூறினார்.

உள்ளச்சல் வினாக்களின் முடிவாக 'இருவுணர்' எனும் அனுபவமிக்க சாரங்கர் சில பண்புகள் கூறுவது போல, கீதை (வன்முறையைத்) தூண்டும் நூலல்ல. அது மனதின், உடலின் தன்மைகளைப் பற்றிபது. தர்க்கம், உடல், மனது, என்னும் என்ற நிலைகளில் விதக்க நிலைக்குச் செல்ல வேண்டியதன் தேவையைப் பற்றியது.

கண் பார்வையைபற்றிதனால் அறச்சர் திருதராஷ்டிரர் போரில் பங்கு பெறவில்லை. அவரது மனதியின் பெயர் சஞ்சயர். அவர் மன்னருக்குப் போர்க்களத்தில் நடப்பவற்றை உடனுக்குடன், தனது புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டத வற்றைக் காணும் இறைமையைப் பெற்றபடுத்தி தெரிவித்தார். சஞ்சயரின் குரல் மூலமாகவே நாம் கீதையை, அர்ச்சனுக்கும் இருவுணருக்கும் நடக்கும் உறையாடலைக் கேட்கிறோம்.

போரில் எல்லா கெளரவ இளவரசர்களும், அவர்களது சேனைத் தளபதியான பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் அனைவரும் கொல்லப் பட்டனர். இறுதியில் பாண்டவர்கள் தவரும் போரை

வெற்றன போரின் முடிவில் அவர்கள் மட்டுமே எஞ்சி இருந்தார். ஒருவர் பட்ட தேசத்தை அரசாண்டனர். அர்ச்சனுக்கும் இருவுணருக்கும் இடையேயான உறையாடல், மனிதனுக்கு கடவுளுக்குமிடையேயான உறையாடலாகும். சம்சிருத்தில் அதை நர-நாராயண உறையாடல் என்பர். அர்ச்சனது கேள்விகளும், எழும் சந்தேகங்களும்.

தெய்வமனா, கிருஷ்ணனில், பதில்கள் காலம், இடம் கடந்து நிற்கின்றது. கிருஷ்ணனின் போதனைகள், ஆசிரமங்கள் ஆன்டுகளுக்கு முன்னால் பேர் அழிவைத் தந்த அந்த போர்க் களத் தில் ஏந்த அளவிற்கு சத்தியத்தை ஆகாரமாகக் கொண்டதாக இருந்ததோ அதே அளவு இன்றும் சத்தியமாக உள்ளது.

பகவத் கீதை ஞானமடை துறைக்கு உரைகேடு

நித்யானந்தர்

மகாபாரததில் உருவகமான உடல் பொலை பின் வருமாறு நான் விலக்குகிறேன்.

மகாபாரதப் போர் என்பது, சம்சாரங்கள் எனப்படும் நமது மனதில் உள்ள நேர்மறை, எதிர்மறை என்னும் கிடையேயான போராட்டமே! நேர்மறை என்னும் கெளரவ இளவர்கள். எதிர்மறை என்னும் பாண்டவர்கள்.

உணர்வுநிலை கிருஷ்ணன் என்பது ஞானமடைந்த குரு.

கெளரவப் படையை நடத்திச் சென்ற பல்வேறு தளபதிகளும், தனிமனித உணர்ச்சி தான், அவரின் தனது ஞானத்தேடுதல் பாதையில் சந்திக்கும் தடைகள். பீஷ்மர், குரு வம்சத்தின் மதிப்புமிக்க, வணக்கத்துக்குரிய மூதியர், குலபதி, பீஷ்மர் என்பது பெற்றோர் மற்றும் சமூதாயம் நமக்கித்த கடடு று பெற்றோர்ப்பாற் பண்பாற்ற வேண்டிய கடமைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

கெளரவர், பாண்டவர்களின் ஆசிரியரான துரோணன் என்பது, நமக்கு அறிவையும் ஆன்மீக வழிபோதனையும் கற்றுத் தந்த ஆசிரியர்கள். இறக்கும் போன்ற நிலை செய்கைகள்; இறுதியில் வீழும் துரியோதனன் என்பது அஹங்காரம். பெர்னோராலம், சமூகத்தாலும் உருவாக்கப்பட்ட கட்டுறு மனப்பாங்கு, மரபுகளையும் வழக்கங்களையும் எதிர்த்து நடப்பதால் வாழ்வை வெல்லலாம். ஆகவே, ஞானப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பவர்கள் வழக்கமாக, உலகை விட்டு விலகி, சந்யாசிகளாக இருக்கும்படி கேட்டுக் கொள்ளப் படுகிறார்கள்.

இவ்வகை கட்டுறு மனப்பாங்கு உடல் வாழும் அளவு உடன் வாழும் இறப்பதில்லை. ஆனால் அவன் தாய்க்கு அவன் வாழும் இறப்பதில்லை. ஆனால் அவன் தாய்க்கு அளன் தாய்க்கும் குறைந்து விடும். துரோணன் என்பது ஒருவர் உள்வாங்கிய அறிவுகளும், நம்மை வழி நடத்தி ஆனால் நம்மை ஞானமடைச் செய்யாத ஆசிரியர்கள் நாம் அவர்களுக்குக் கடமைப் பட்டவர்களாக உணர்வதால் அவர்களை விட்டல் மிகவும் சிரமமமாக உள்ளது. ஞானமடைந்த குரு இங்கே வந்து நம்மை வழி நடத்திகிறார்.

கர்ணன், நற் செய்கைகள் களிஞ்சியம் இந்த நற்செய்கைகளே அவள் ஞானமடை வழுத்

தடுக்கும் தடையாக இருந்தது கர்ணனின் புண்யங்களையும், நன்றிக்குரிய செய்கைகளையும், கர்ணன், விதுதலை பெறுவதற்கு முன், இருஷ்ணரே எடுத்துக் கொள்ள வேண்டுமிருந்தது.

ஞானமடைந்த குரு, ஒருவரின் தர்ம சிந்தனையாலும், இரக்க குணத்தாலும் எற்படும் நல்ல செயல்களின் மீது உண்டாகும் பற்றை விடுவதற்கு வழி காட்டுகிறார்.

ஞானத் தேடுதலும், ஞான அனுபவமும் ஒருவர் உலகிற்கு அளிக்கும் இறுதியான உதவி என்பதை ஞான குரு தெளிவாக காட்டுகிறார்.

இறுதியாக ஒருவர் துரியோதனை அடைகிறார். அதாவது ஒருவரின் அஹங்காரம், வெற்றி கொள்ள மிகவும் கடினமானது. ஞான சக்குவின் முழு உதவியும் இதற்கு தேவைப்படுகிறது. ஒருவரினால் அஹங்காரம் நம்பிக்கை ஞான சக்குவிடம்தான் துணிவு கொள்ளும். நுற்றுபட்ட மில்லியன் கொடூரவ நினைகள், நமது எதிர்மறை சமஸ்காரங்களை (பதிவு செய்யப்பட்ட எண்ணங்கள்), ஒருட்டு மில்லியன் பாண்டவர் சேனைகள், நமது நேர் மன்ற எண்ணங்கள் ஆக மொத்த நுற்று என்பது மல்லியன் எதிர்மறை வேர்களுக்கும், எழுபத்துமில்லியன் நேர்மறை வீர்களுக்கிடையே நடந்த இந்த மகா யுத்தம் பதினெட்டு நாட்களுக்கு இரவும், பகலும் நீடித்தது.

பதினெட்டு என்ற எண் ஆழ்ந்த உட்பொருளுடன் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அது முக்கியமாக நமது 10 புலன்களைக் குறிக்கிறது. அது 5 ஞானேந்திரியங்கள் புலனுணர்வுகளாகவும் சவைத்தல், பார்த்தல், முகர்தல், கேட்டல், மற்றும் தொடு உணர்வு. 5 கர்மேந்திரியங்கள் - செயல்கள் தசைநின்றும் புலன்களாகவே பேச்சு, உடல் அசைவுகள் முதலியவற்றுடன், எட்டு விதமான எண்ணங்கள் தன்னை உணர்வதற்கு இவை பதினெட்டு விளப்பட வேண்டும்.

மஹாபாரதம் ஒரு இதிகாசம் மட்டுமல்ல. அது நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையேயான வெற்றும் சண்டை மட்டுமல்ல. அது நமது உள் மனம் என்கிற குட்டுக்குள் உள்ளும் எதிர்கிறது. நேர்மறை சமஸ்காரங்களை உருக்குவதைப் பற்றியதாகும். அது ஞானமடைதல் என்னும் ரசவாதத்தின் கதையாகும்.

மஹாபாரதம் இன்றும் வாழும் புராணக் கதை. பகவத் கீதை ஞானமடைதலுக்கான கையேடு, புத்தகம் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இருந்த அர்க்கனனைப் போல் நீங்களும் இங்கே இப் புத்தகத்தின் வாயிலாக ஞான சக்குருவடல் உரையாடுகிறீர்கள். இது ஒரு மிகப் பெரிய வாய்ப்பு. உங்கள் கேள்விகளுக்கான விளக்கங்களையும், சந்தேகங்களுக்கான தெளிவையும் சக்குருவின் வார்த்தைகளிலிருந்து பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

ஞானமடைந்த சக்குரு பரமஹம்ச நித்யானந்தர் பகவத் கீதைக்கு இந்தத் தொடரில் விளக்கமளிக்கிறார்.

பல வருடங்களாக, பகவத் கீதைக்கு நூற்றுக் கணக்கான விளக்கவுரைகள் எழுதப்பட்டுள்ளன. சில ஆர்வமுள்ள முனிவர்கள் பெரும் பண்பட்டிருப்பதை இராமாநுசர், மத்வ பீஷ்ணரோர்கள் விளக்கவுரை எழுதினர்.

அன்மைக் காதலில், முக்கியமான சிறந்த குருமார்களான இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், இரமண மகரிஷி போன்றோர் கீதைபற்றி விரிவாகப் பேசியுள்ளனர். பலரும் இந்தப் புனித நூலின் மீது என்னிலம்பகமால் விளக்கவுரை எழுதியுள்ளனர்.

பரமஹம்சரின் நித்யானந்தரின் இந்த பகவத் கீதை விளக்கவுரை, கீதையின் மொழிபெயர்ப்போ, அதன் விளக்கவுரையோ, அல்ல அவர் ஒவ்வொரு பாடலையும் (செய்யுள்) விளக்கும் பொழுது நம்மை உள்ளக் கற்றுளா அழைத்துச் செல்கிறார்.

கீதையின் ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் அடுக்கு அர்த்தங்கள் உள்ளதாக நம்பப்படுகிறது. பொதுவாக கொடுக்கப்படுவது முழுவதிலும் விளக்கமாகும். இங்கே, ஞானமடைந்த சற்குரு நம்மை பொதுவான விளக்கவரையைத் தாண்டிய நிலைகளுக்கு எழுவாகும் தளங்களாகவும் அழைத்துச் செல்கிறார்.

மஹாபாரதம் இன்றும் வாழும் புராணக் கதை.

பரமஹம்சரின் நித்யானந்தரின் கீதையின் விளக்கவுரையைப் படித்தப் பின்பது, மிகவும் அர்த்தமுள்ள பரிணாமக் கதை. இது லெறும் படித்து மட்டுமல்ல. இது ஒரு அனுபவம்.

சிறந்த சக்குரும் தத்துவஞானியுமான சங்கரர் கூறுகிறார்,

சிறிதளவு கீதையைப் படிப்பது, குடிப்பதற்கு ஒரு துளி கங்கை நீர், அவ்வளப் பொழுது இருஷ்ணனைப் பற்றிய நினைவு - இவையாவும் முகர்ஷனுக்கு, மேருநாதனின் சொவனான யமனுக்கும் இமையை உள்ள பிரச்சனைகள் நிச்சயமாக இல்லாமல் செய்துவிடும்.

பரமஹம்சர் நித்யானந்தரின் விரிவுரைகளை, பதிப்பாசிரியர்கள், அவருடனா கருத்துப் பரிமாற்றங்களால் மேலும் விரிவாக்கிருக்கிறார்கள். ஆங்கிலத்தில் பேசும் வாசிப்பாளர்களின் வசதிக்காகவும், கல்வியாளர்களின் விருப்பத்திற்கேற்பவும், புராதனமான சம்ஸ்கிருத் செய்யுட்களையும், அதன் ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பையும் இப்புத்தகத்தில் இறுதியில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

இதைப் படிக்கும் ஒவ்வொருவரும் தினசரி வாழ்வில் பயன்பெறவும், அதையும் கடந்து இறுதி சத்தியத்தை உணர்ந்து அதற்கு முயற்சிக்கு உறுதியானவாகவும் விளங்குகிறது. நிதியானந்தம், முடிவற்ற பேரின்ப நிலையை எல்லா வாய்ப்புகளையும் இப்புத்தகம் ஏற்படுத்துகிறது.

முன்னுரை

பகவத் கீதை

சாஸ்திரம், ஸ்தோத்திரம், கூத்திரம்

வாழ்க்கை என்பது நல்லதும், கெட்டதும், தெய்வமும், சாத்தானும் கலந்ததே, இதில் எதாவது ஒன்றைத் தாண்டி ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பது நமக்கு உதவாது. இவ்விரண்டையும் தாண்டிச் செல்வது நமக்குத் தேவையாயிருக்கிறது.

• சுவாமிஜி, மஹாபாரதம் போர் ஒரு உருவகம் என்று சொல்லிபிருந்தீர்கள் தயவு செய்து அதை விளக்குங்கள்.

• ஜீவன் முக்தி அடைவதற்கும், தனித்தன்மை வளர்வதற்கும் இடையில் உள்ள தொடர்பு என்ன?

• துரோணர், கர்ணன், இறுதியாக துரியோதனள் இவர்களைத் தாண்டி செல்ல என்னத் தேவை?

• துரோணரையும், சகாதேவனையும் எப்படி நாம் வேறுபடுத்திப் பார்ப்பது?

• குந்தியும், திரௌபதியும் எப்படிச் காட்டப்படுகின்றார்கள்?

• விதுரர், பலராமர் இவர்களின் பங்கு என்ன?

• சுவாமிஜி, உடலாவில் கண்பார்வையற்றவர்களைப் பற்றியும், அறியாமையால் இன்னும் குருடராக இருப்பவர்களைப் பற்றியும் பேசியிருந்தீர்கள். பேரரசர் திருதராஷ்டிரர் தன் மகன் மீது கொண்ட அன்பால் கண்பார்வையற்றவராக இருக்கும்போது சாதாரண அழியக் கூடிய மனிதர்கள் எப்படி சிறந்தவராக இருக்க முடியும்?

• மஹாபாரதப்போர் அகங்காரங்களுக்கிடையேயான போரா? அகப்படியென்றால் நல்ல அகங்காரம், கெட்ட அகங்காரம் என்று இருக்கின்றதா?

• சுவாமிஜி, சகுனி, மந்திரங்கள் மற்றும் அஸ்திரங்கள் இவையெல்லாம் இந்த நவீன விஞ்ஞான, தொழில்நுட்ப யுகத்தில் பொய்யாகத் தோன்றுகிறது. உங்கள் உருவத்தோடு கூடிய சத்தன மாலையைப் பின்பற்றுபவர்கள் அறிந்திருப்பது புனிதச் சின்னத்தைத் தாங்கி ஒரு சமயம் போன்ற சூழ்நிலையை ஏற்படுத்துகின்றது. இதை நம்ப வேண்டும் என்று நினைக்கின்றேன். ஆனால், நான் கற்றது இதற்கு எதிராக இருக்கின்றது. தயவு செய்து புரிந்து கொள்ள எனக்கு உதவுங்கள்.

• 'பூரண அவதாரம்' கிருஷ்ணர் கீதையை உபதேசித்ததிலிருந்து, கீதை மறையின் உரிமையைப் பெற்றிருக்கின்றது என்று சொல்லியிருந்தீர்கள், வேதங்கள் போன்ற வேதமறைகள் துறவிகளுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டன. கிருஷ்ணர் 'கடவுளின் அவதாரம்' எந்தகாரண சரித்திர ஆதாரம் எதாவது இருக்கின்றதா?

எல்லா உயிர்களுக்குள் இருவித (duality) பற்றுகிறீர்கள், வெறுப்பில்லாம் மாட்டிக்கொள்கிறீர்கள். இந்தக் கட்டு க்களில் இருந்து நாம் வெளிவருவது என்பது ஞானக் கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார்.

சுவாமிஜி, குருட்டுத்தன்மைகண்ட நடத்துகொண்ட துரியோதனனைப்ப பற்றியும், அர்ஜுனனின் விழிப்பில்லாத தன்மையையும் பற்றியும் விளக்கியிருந்தீர்கள். அர்ஜுனன் போர்க்களத்தில் நுழைந்து, தன் உறவுகளைக் கொன்று போது இவருக்கும், துரியோதனனுக்கும் என்ன வித்தியாசம் இருக்கிறது? சரியும், தவறும் நம்முடைய கட்.டுறு மனப்பாங்கு தான் என்று சுட்டிக்காட்டி இருந்தீர்கள். பிறகு எப்படி துரியோதனை விட அர்ஜுனனின் சிறந்தவர் ஆவார்?

அர்ஜுனன் ஒரு சிறந்த போர் வீரர். ஆனாலும் அவர் மன அழுத்தத்திற்கு உள்ளானார். அவருக்காகது உதவுவதற்கு குரு இருந்தார். மற்றவர்கள் என்ன செய்வார்கள்?

அர்ஜுனனின் தடுமாற்றத்தைப் பற்றிக் சொல்லியிருந்தீர்கள். உண்மையில் அங்கே தடுமாற்றம் இருந்ததா? ஒருவருக்கு பலத் தேவைகள் இருக்கும்போது தடுமாற்றம் ஏற்படுகிறது. பல வழிகளிலும் தன் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்களே ஏற்பட்டதில் உண்மையில் பலமே இல்லையா?

ஜீவன் முக்கியடைந்தவர் உடல்சார்ந்த குழுநிலையில் எப்படிச் செயல்படுவார்?

மக்கள் ஜீவன் முக்கத்கள் ஆவதற்கான தகுதியை அடைய வேண்டிது தவையா என்று வியக்கிறோம். நற்செயல்களை அவர்கள் செய்ய வேண்டியது தவையா? அவசியமா? அவர்கள் பண்டிதர்களாக இருக்க வேண்டியது அவசியமா? அவர்கள் குறிப்பிட்ட ஜாதி, மதத்தினராக இருக்க வேண்டுமா?

போராப் பற்றிய கதைகள் நம் அன்றாட வாழ்க்கைக்கு எப்படி உதவுகின்றது? நாற்றுக்கணக்கானபோர்கள்நடத்திருக்கிறார்கள்என்றுமகிழ்ச்சியடைந்திருக்கிறார்கள்.மனித குலத்தில்இயற்கைக்கான போர்கள்நடத்திருந்தாழும் அவ்வாற்கு அவை மற்ற போர்களின் நித்திலவில்லை. மனித குலத்திற்கு அவை கிடைத்தற்கு உதவில்லை. எப்படி பகவத்கிதை ஒருவரின் மனப்பான்மையை மாற்றும் என்று எதிர்பார்ப்பது?

அத்தியாயம் ( சாஸ்திரங்கள், ஷட்திரங்கள், சூத்திரங்கள்

சமய நூல்களுக்கு அப்பால் இந்த உலகத்தில் கோடிக் கணக்கான சமய நூல்களும், புத்தகங்களும் உள்ளன. காலங்காலமாக (தொன்று தொட்டு) மனிதர்கள் சமய நூல்களை உருவாக்கி வந்திருக்கிறார்கள். இன்றும் உருவாக்குகிறார்கள்.

ஆனால் பகவத் கீதை எதனுடனும் ஒப்பிட முடியாததாக இருக்கிறது. கீதை, மனித விழிப்பணர்வை நிலையை, வேறு எந்தப் புத்தகமும் உள்ளிட அளவிற்கு வெறு ஞானப்பப் புரிதலுக்கு, வேறு ஆழமாக கொண்டுவிருக்கிறது. வேறு எந்தப் புத்தகத்தாலும் முடியாத அளவிற்கு எத்தனை எத்தனையோ ஞானிகளுக்கு வழிகாட்டியாக வழிநடத்தியாக இருந்திருக்கிறது.

“எசுன் அப்படிச் சொல்லிவிட்டார்?” என்ற விசாரித்தற்கு, “சனான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் தந்தை. கனவை நினைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இவ்வுலகத்தில் வேறு எந்தப் புத்தகமும், பகவத் கீதையைப் போல் ஒரு முழுமையான ஆன்மீக அறிவுக் களஞ்சியமாக இல்லை. பகவத் கீதை ஒரு சுருக்கப் படாத அகராதி, ஆன்மீக அறிவுக் களஞ்சியம்.

ஆன்மிக இலக்கிய நூல்களை மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம். முதலில் இருப்பது சாஸ்திரங்கள். சாஸ்திரங்கள் நமக்கு வாழ்வின் குறிக்கோள் என்ன என்பது பற்றியும் மனித குலத்தின் இலக்கு எல்லா எல்பது பற்றியும் ஒரு தெளிவைக் கொடுக்கின்றன.

நாம் எவ்வாறு வாழ்வது என்பதை நமக்கு கற்பிக்கின்றன; வாழ்வின் உள் நோக்கம், பயன்்பாடு என்ன என்பதும் குறிக்கோள் பற்றியும் அறிய உதவுகின்றன. அவை, மனிதன், கடவுள் பற்றிய இறுதி சத்தியத்தை அறிவு பூர்வமாக புரிந்து கொள்ள உதவுகின்றன.

சாஸ்திரங்கள், தத்துவார்த்தமாகவும், அறிவு பூர்வமாகவும் எல்லா பெரிய சிறிய கள்விகளுக்கும் விடையளிக்கின்றன. அவைகள் மூலமாக, நாம் இறுதி வழியை தொடர்வதற்கு பற்றி தர்க்க ரீதியாக ஒரு முடிவுக்கு வரலாம். சாஸ்திரங்கள் நம்மை வாழ்க்கையில் நல் தக்கைகளில் செல்ல உதவுகின்றன.

அவை நமக்கு எவ்வாறு செய்யலாம் எவ்வாறு செய்யக்கூடாது என்பதை தெளிவு படுத்துகின்றன. வழியறுக்கப்பட்ட விதி முறைகளையும், ஒழுக்கு முறையையும் அளிக்கின்றன. சாஸ்திரங்களுக்கு பல உதாரணங்களைக் கூறலாம். பக்தி கடவுளைக் குறித்த ஒரு சாஸ்திரம். ஹிந்துக்களின் ஸ்ருதி, ஸ்மிர்திகளும் புனித நூல்களான வேதங்களும் உபநிஷதங்களும் சாஸ்திரங்களே வழிகாட்டிகளான மஹுல்ஸ்ம்ரிதி, இராமாயணம் போன்ற இதிகாசங்களும் சாஸ்திரங்களே. பெரிய, குர்-ஆன், புனிதரின் தம்மபதம், சொராஸ்டியரின் சென்ட் (தெனுனீ) அவஸ்தா, யூதர்களின் கப்பாலா, எல்லாம் சாஸ்திரங்களே.

இரண்டாவது வகை நூல்கள் ஸ்தோத்திரங்கள் அவை இறுதி சத்தியத்தை உணர்ந்தவர்களின் ஆழ்ந்த வெளிப்பாடுகள்.

தெய்வீக அன்பை ஒரு சிறு துளியாவது பெற்றவர்கள், அவர்களது ஆன்மத்தை வெளியிடும் பொழுது உருவாவதுதான் ஸ்தோத்திரங்கள்.

நாம் தெய்வத்தைத் தோழும் சரணாகதி அடையும் பொழுது, வரும் வெளிப்பாடுகளே ஸ்தோர்திரங்கள், பக்தி தேதங்கள் (பக்தியூட்டுட்கிற) இதயத்திலிருந்து

'கடவுளின் அப்படம் சொல்வீர்களா?' என்று வினாவினார் ஒருவர். 'கடவுளின் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர். என் தாத்தா. கனவை நனவாக உடல், பொருள், ஆவி ஒன்றேதாய்ச் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உற்சாகமின்றார்.

எழும் இலக்கியம் ஸ்தோத்திரம் தலையிலிருந்து (மூளையிலிருந்து) எழும் இலக்கியம் சாஸ்திரம்.

மூன்றாவது வகை இலக்கியம் குற்த்திரங்கள். குற்த்திரங்கள் நமக்கு, தெய்வீகத்துடன் இணைவும் நிலையை உணர்வதற்கான வழிமுறைகளைத் தருகின்றன.

சாஸ்திரங்கள் அறிவுபூர்வமான புரிதலைத் தருகின்றன. ஸ்தோத்திரங்கள் உணர்ச்சி பூர்வமான உணர்வைத் தருகின்றன. குற்த்திரங்கள் இருப்புத் தன்மையில் அனுபவத்தைச் கொடுக்கின்றன.

சாஸ்திரங்கள் விளம்பரப் பலகைகள் போன்றவை. அவை வாழ்வின் அடிப்படையை விளக்கும் அறிவுபூர்வமான இலக்கியங்கள். ஸ்தோ த்திரங்கள், நம்மை தெய்வத்திடம், இறை சக்தியிடம் சரணாகதியை உதவுகின்றன.

தெய்வத்தின் புகழ் விரிவாக ஸ்தோ தாத்திரங்களால் போற்றப்படுகின்றன.குற்த்திரங்கள் ந ம க் கு , ஸூ என ம டை த லு க் கு ம் , ச ர ண க ட வ த க் கு மா ந வ ழி மு றை க ளை தருகின்றன.

ஞானத்திற்கு உதவும் இலக்கியங்கள்

சாஸ்திரங்கள்மட்டுமே நம்மை ஞானத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லாது. இருந்தாலும் அவை ஒரு நல்ல ஆதாரமாகவும் பக்க பலமாகவும் இருக்கும் அவை நம்மை ஒரு ஞானமடைந்த குருவிடம் அழைத்துச் செல்ல உதவும்.

சத்குருவிடம் நம்மை அழைத்துச் செல்வது வரை அவை நமக்கு பெரிய உதவியால் இருக்கிறது. ஸ்தோர்திரம் என்பது உணர்ச்சிகரமான, உணர்வு பூர்வ வெளிப்பாடு நமக்கு ஒரு ஆழ்ந்த உணர்வு ஏற்பட்டால், அதை உடனே வெளியிட்டு விடுகிறோம்.

அது நம் மூலமாக பாய்ந்தோடுகிறது. அதுதான் நமது மெய்த் தன்மையும் பாய்ந்தோடுகிறது. அதுவே ஸ்தோத்திரங்கள். குற்த்திரங்கள் என்பவை சாஸ்திர, ஸ்தோத்திரங்களின் குறிக்கோளை அடைய உதவும் வழிமுறைகளாகும்.

சாஸ்திரங்களின் இலக்கு, நம்முன்மா, நம்முள் இருக்கும் 'இறைத்தன்மை, ஸ்ரீ தாத்திரங்களின் இலக்கு கடவுள். சந்தேகமில்லாமல், நிச்சயமாக இரண்டு ஒன்றுதான்; ஆனால் அவைகளை அடைய வேறு வழிகள் உள்ளன. அறிவு பூர்வமான மக்களுக்கு , தர்க்கத்திலும், பகுத்தறிவிலும், இட்டதமிதிலும் மேயும் கொண்டவர்களுக்கு சாஸ்திரங்கள். அறிவு பூர்வமான நூல்கள் தேவைப்படுகிறது.

அவர்கள், அறிவு பூர்வமாக இருப்பியாகத வரை எதையும் செய்ய மாட்டார்கள். மொத்தத் தெளிவும் கிடைக்காதவரை எதையும் செய்ய மாட்டார்கள்.

அவர்களின் இந்த மனப்பாங்கைமைய வைத்து, அவர்கள் ஆன்மீகத்தைத் தேடக்கூடாது என்று நாம் கூற முடியாது. பல சமய நூல்களில், உங்களே வராதீர்கள்* என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றன.

நாம் சொல்கிறோம், நாம் மனிதனை இஜ்ஜுலும் கருணைஉடன்போர்க்கவேண்டும். ஆன்மீகத்திற்கு நுழைவதற்கு நம்பிக்கையை அடிப்படையாக வைக்க முடியாது. நாம் இடம் நம்பிக்கையை முதல் அல்லது கோலாய் வைத்தால் என்ன ஆகும்? பலர் உணராத எதையும் நம்ப மறுப்பவர்களாக இருக்கிறார்கள். அதனால் 90% மக்களுக்கு நாம் ஆன்மீகத்தை மறுப்பவர்களாகவோம். நம்பிக்கை என்பது உடனடியாக ஏற்படுத்திவிடுவதல்ல.

நம்பிக்கை, பற்று போன்ற வார்த்தைகளுக்கு ஒரளவுதான் சம்பந்தமுள்ளது. இந்த வார்த்தைகள் காலங்கடந்துவிட்டன. பல்லாண்டுகளுக்கு முன் அவர்களுக்கு இருந்த அர்த்தம் இன்றில்லை. இந்த வார்த்தைகள் நமது வாழ்வில் நீங்கப்பட்டுவிட்டன. இட நம்பிக்கையும், பற்றும் உள்ளவர் மட்டுமே ஆன்மீகத்திற்கு வரலாம்

ஆன்மீகம் என்பது ஒவ்வொரா தனிமனித இருப்பித்தன்மைக்கும் திறந்இருக்க திட்டத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். நமது வேதப் பாரம்பரியதிற்க்தரிசிகள், நமக்கு அறிவு பூர்வமான புரிதலை கொடுப்பதற்காக, சாஸ்திரங்களை உருவாக்கினார்கள். அவர்கள் தர்க்க ரீதியாக நமக்கு இலக்கையும், இலக்கை அடையவதற்கான வழிமுறைகளையும் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். ஆன்மீகம் எதற்காக? நாம் எண்ன இவற்றையெல்லாம் செய்ய வண்டும் என்பதை யெல்லாம் தர்க்க ரீதியாக விளக்கினார்கள்.

இந்த மூன்கிய கேள்விகளுக்கெல்லாம் சாஸ்திரங்களில் அறிவு பூர்வமாகவும், தர்க்க ரீதியாகவும் விளையலிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆராய்ந்து முடிவான தீர்மானங்களும் தரப்பட்டுள்ளன.

வாழ்வில் நம்பிக்கைப்படும் அஸ்திவாரம் சாஸ்திரங்கள்

நாம் சாஸ்திரங்களைப் பற்றிய ஒருசில விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். சாஸ்திரங்கள் நமது சந்தேகங்களை முழுமையாகப் போக்குகின்றன. சந்தேகம் ஒரு பேய்போல்து ஒரு சந்தேகம் நமது மனதிற்கு நுழைந்து விட்டால், அது தீரும் வரை நம்மால் உறங்கவோ, ஒய்வெடுக்கவோ முடியாது. இந்த சந்தேகங்களை அறிவு பூர்வமாகப் போக்குவதற்கு சாஸ்திரங்கள் உதவுகின்றன.

அறிவு பூர்வமான தெளிவைப் பற்றி தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் நாம் முழுமையான அறிவு பூர்வமான தெளிவுடன் இருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் நமது நம்பிக்கை கற்பனையாக இருக்கும்.

அதை யார் வேண்டுமானாலும் அசைத்து விடலாம். நமது நம்பிக்கைக்கு ஒரு வலுவான அடிப்படை ஆதாரம் இல்லாவிட்டால் அது அஸ்திவாரம் இல்லாத கட்டிடம் போலாகும். அஸ்திவாரம் இல்லாமல் கட்டிடம் கட்டினால் என்ன ஆகும்? கட்டிடம் இடிந்து விடும். (நமக்கும் அது தான் நடக்கும்) சாஸ்திரங்கள் என்னும் அஸ்திராம் இல்லாவிட்டால், நம் வாழ்க்கை என்னும் கட்டிடம் வலுவில்லாமல்ப் போய்விடும்.

சிறந்த ஞானி விவேகானந்தரிடம் ஒருவர் கேட்டார், 'சுவாமி, வேதங்களின் முக்கியத்துவம் என்ன? நாம் ஏன் அதைப் படிக்க வேண்டும்?' விவேகானந்தர் சொன்னார், 'நீங்கள் வேதங்களைப் படித்தால், உங்களது நம்பிக்கையும், நேர்மையும் மிகவும் வலிமையாகும். உங்களை யாராலும் அசைக்க முடியாது.'

இல்லாவிடில் ஒரு முட்டாள் கூட நம்மிடம், 'நீங்கள் மூடநம்பிக்கையால் நோளகிறீர்கள்' என்று சொல்லலாம். நாமும் நான் என்ன செய்கிறேன்? மூடபழக்கங்களைப் பின்பற்றுகிறோமா? சரியான வழியைத்தான் பின்பற்றுகிறோமா?

'சுய அற்பத்த சொல்கிறீர்கள்?' என வசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென்றே, என் சிறுவயதிலிருந்தே கணவ கண்டவர் என் தாதை. கணவை நிழமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செவலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஜெக்களினித்தார்.'

இருபத்தைந்து வருடம்

ராமா? என்று நினைக்க ஆரம்பித்துவிடுவோம், நாம் நம்மைப் பற்றியே சந்தேகப் படத் துவங்கி விடுவோம். நம் மீதே நமக்கு நம்பிக்கை இருக்காது.

எல்லோரும் ஒன்றை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நாம் நமது நம்பிக்கையை நம்புவதில்லை. எதையோ நம்புவதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆழ்ந்த நம்பிக்கை இருப்பதாக நினைக்கிறோம். ஆனால் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையில்லை. அறிவு பூர்வமான ஆழ்ந்த நம்பிக்கை, உறுதியான நம்பிக்கை இல்லாவிட்டால், நாம் முன்னேற முடியாது.

சாஸ்திரங்களால் ஆன ஆழமான அஸ்திவாரம் இல்லாமல் நம்மால் எதிலும் நம்பிக்கை கொள்ள முடியாது.

பக்த்தின் உக்கிரத்தைக் கெடுப்பவரே அன்பில் முழ்க்கிடுவேர்

தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள், நமது உணர்ச்சிகள் பூமாற்றமைவதான். நம்பகபுகு அன்பு இருப்பதாக நினைக்கிறோம். 'நாங்கள் நிலைப்பதை நம்புகிறோம்' என்று என்னை சந்திக்கும் பலவிதமான மக்கள் சொல்கிறார்கள். ஒருவர் 'ஸ்வாமி, நாள் இந்த மூன்று உலகத்தையே நெருப்பில்' என்று மன்றும் மீண்டும் நான் உங்களுக்கு சொல்வது - உலகை நெசிப்பது சுலபம் (எளிது) ஆனால் உங்கள் பக்கத்திலிருக்கும் மனைவியை நெசிப்பது மிகவும் கடினம். அதனால் தான் நாம் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம். முழு உலகையும் நெசிப்பது மிகவும் எளிது. நாம் எப்பொழுது, 'வகதேவ குடும்பகம்' - உலகம் எனது குடும்பம், என்று சொல்லாமல் ஆனால் உண்மையில் பிரச்சனை என்னவென்றால், நம் குடும்பத்தாருடன் நாம் இருப்பதில்லை அன்பானவராக நம்மை நினைத்துக் கொள்கிறோம்.

ஆனால் உண்மையில் நெசிப்பதில்லை. நமது உணர்ச்சிகள் ஆழமானதாக இல்லை. நமது நம்பிக்கை ஆழமானதாக இல்லை. ஏனென்றால், நமக்கு அறிவார்த்தமான நம்பிக்கை இல்லாமல், வெறும் நம்பிக்கை மட்டும் மே இருந்தால், யாராலும் அதை அசைத்து விடமுடியும் நமது நம்பிக்கையை உடைக்க ஒரே ஒருவர் போதும். நாம் அடியோடு ஆடி விடுவோம். சாஸ்திரங்கள், அறிவார்த்தமான புரிதல்கள்

'சுடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என்று விசாரித்ததற்கு, 'சுடன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உதல், பொருள், இதைக் கனெழுத்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.'

நமக்கு ஒரு அடிப்படையைக் கொடுக்கிறது உங்களுடைய உறுதியான நம்பிக்கை, உண்மையான கருத்து, உறுதி இவையெல்லாம் உங்களுடைய இருப்புத் தன்மைக்கு சென்று வேலை செய்யத் துவங்கும்.

பக்தி, முழு செயபாட்டுடன் கூடிய வழிபாடு, ஒரு ரசவாதம். ஒரு உரைகல் நம்மைத் தொட்டது போன்ற உணர்வு. இராழகுருஷ்ணர் அழகாக சொல்வார், ஒரு உரைகல் எந்த உலோகத்தையாவது தொட்டால், அது பொன்னாகி விடுகின்றது. அந்தக் கல்லின் ஒரு தொடுதலே அந்த உலோகத்தைத் தங்கமாக மாற்றிவிடும்.

முழு செயபாட்டுடன் கூடிய வழிபாடு ஒரு உரைகல். பிரச்சனை என்னவென்றால், நாம் பக்தி நம்மைத் தொட்டுவிட அனுமதிப்பதில்லை. பக்தி நம்மை வேலை செய்ய அனுமதிப்பதில்லை. பக்தி நமது உள்ளிருப்புத்தன்மையை ஊட்டுரவ அனுமதிப்பதில்லை.

கடவுள் ஒரு தேவை என்று நாம் நினைக்கிறோம். ஆனால் தெய்வீகம் என்றால் தொடர்ந்து பயண ணவேயே வைத்துள்ளோம். தெய்வீகம் என்று நாம் நினைக்கிறோம். ஆனால் அது ஆன்மாக இல்லாது இருக்கும் வரை, நமது கடவுளுக்கு இருக்கும் வரை எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது.

'சுடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுடன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உதல், பொருள், இதைக் கனெழுத்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.'

ஒரு குடிப்பிட்ட எல்லையில் நின்று விடுகிறோம். நம்முடைய நம்பிக்கை கற்பனையானது பொய்யானது.

ஒரு சின்ன கதை:

திருமூலர்

வருடம் போராடினார்.

அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தூம்வெறுத்தார்.

வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அதன் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'

சொல்கிறீர்கள்?

என விசாரித்ததற்கு,

'சுடன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உதல், பொருள், இதைக் கனெழுத்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.'

இருபத்தைந்து வருடம்

வாழ்நாள் முழுவதும் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாது, வாழ்ந்த ஒருவர் மலை முகட்டிலிருந்து தவறி விழுந்து விட்டார். விழும் பொழுது ஒரு சிறு மரக் கிளையைப் பிடித்துக் கொண்டார் மெதுவாக அதுவும் உடைந்து தொங்கியது. அந்த மனிதர் உடனே உதவிக்காக கத்தினார், ‘ஓ! கடவுளே! நான் உன்னை நம்பியதே இல்லை; ஆனால் இப்பொழுது நம்புகிறேன். தயவு செய்து என்னைக் காப்பாற்று!’ நான் இப்பொழுது உன்களை நம்புவதால், என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்! இது முழுக்கம் போல் சுவர்க்கத்திலிருந்து கடவுளின் குரல் கொஞ்சது, ‘ஓ! மகனே, கவலைப்படாதே! நான் உன்னைக் காப்பாற்றுகிறேன்! கைப் பிடியை தளர்த்து! மரக்கிளையை விட்டுவிடு. நான் உன்னைக் காப்பாற்றுகிறேன்’ என்று உடனே அந்த மனிதன் பதிலுக்கு கடவுளிடம் ‘ஓ கட்டார், என்னைக் காப்பற்ற இங்கு வேறு யாராவது இருக்கிறார்களா?’

நம்முடைய நம்பிக்கை வெறும் போலியான வெளித் தோற்றம்என்னைக்காப்பற்ற இங்கு வேறு எவரம் இருக்கிறார்கள்? நமக்குள் பல வாய்ப்புகளில், எதைக்கொண்டு செல்வது என்று தெரியாமல் நாம் கடவுளை நோக்கித் தொலைக்காட்சியால் நல்ல திரைப்படம் இல்லாவிட்டால், நாம் கோவிலுக்குச்செல்கிறோம். குறிப்பிட்ட நாளில் வேறு வேலைகளோ அல்லது கேளிக்கை விருந்துகளோ இல்லாவிட்டால் நாம் கோவிலுக்கு செல்கிறோம் அதுபோல் கடவுள், நமதுவாழ்வில், தொடர்படுத்திய நாம் ஒருநாளும் நினைக்கிறோம். ஆன்மீகம்விரும்பித் தேர்வுசெய்கின்ற மற்றொரு பொருள். நாம் வெறுமனே தேர்வு செய்கிறோம்.அவ்வளவே இதுவும் (மார்க்கெட், வால்மார்க்கெட், மெகா மார்க்கெட்) நமக்கு ஒரு பெட்டிக்கடை,பெரியகடை, பல அடுக்கு மாடிக்கொண்ட வணிகவளாகம் போல் மேலும் ஒரு கடை,இது ஆன்மிக (மார்க்கெட்) எந்த கடைகள் நுழைவது என்று நாம் தேர்வு செய்கிறோம். இது மேலும் ஒரு கடை.. வேறொன்றுமில்லை. வாழ்க்கையின் அடிப்படைத்தவை. அறிவுப்பூர்வமாக அஸ்திவாரம்.

ஒரு சிறிய கதை:ஒரு கிராமத்தில் ஒரு பாட்டி இருந்தாள். தனது பெற்றோருடன் நகரத்தில் வசிக்கும் பேரனைப் பார்க்கச் சென்றாள்.

இருபத்தைந்து முன் தலை பேரனுக்கு இரவு வாழ்த்துகளை சொல்லஅவனது அறைக்கு சென்றார். அங்கு பேரன் இரைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்துகொண்டிருந்தான்.

பேரனைக் கேட்டார், ‘நீ இனிமும் இரவில் பிரார்த்தனை செய்கிறாயா?’ ‘ஆம்’என்றான் பேரன் பாட்டி கேட்டார், பேரன் சொன்னான், ‘இல்லை எல்லை பகலில்பயமில்லை’.

கடவுளுடன் நமது உறவும் இப்படித்தான் இருக்கிறது. அதுவும் இவ்வளவேநமக்கு ஆன்மீகம் ஒரு விளையாட்டு நமக்கு ஏதாவது தேவைப்பட்டால் கடவுளைநினைப்போம். நாம் நினைந்த வழியில் எல்லாம் நன்றாக, நடந்ததென்றால், கடவுள் சிறந்தவர்.இல்லாவிடில் அவரைத் தூக்கியெறிந்து விடுவோம்.

பரிச்சையில் பாஸ் செய்தால் பிள்ளையார்கோவிலில் வேண்டுதலை நிறைவேற்ற தேங்காய்உடைப்பவர்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.ஆனால் பரிச்சையில் பாஸ் ஆகவில்லைஎன்றால் பிள்ளையாரையே போட்டு உடைத்துவிடுவார்கள்.

பரிச்சையில் பாஸ் ஆனால் தேங்காயைபாசகவில்லை என்றால் பிள்ளையாரையே உடைப்பார்கள்!

நமது நம்பிக்கை நமது வாழ்வைஉருமாற்றமடையச் செய்ய வேண்டும்.இல்லாவிடில் அது பொய்யான கற்பனையானநம்பிக்கை. முழு மூடப்பட்டுடனான வழிபாடுநம்மீது வேலை செய்ய நாம் அனுமதிப்பதில்லை.வேதாந்த நூல்களில் ஒரு அழகான பாடல்உண்டு; உங்கள் அறிவாற்றலை தூய்மைப்படுத்த அது உடைத்தெறிங்கள்; அறிவுதிறந்திருக்க வேண்டும். உங்களுக்கு வாழ்வைப் பற்றியும், ஆன்மீகத் தெளிவப் பற்றியும், மற்ற எல்லாவற்றிலும் ஒரு தெளிவான ஆழ்ந்த புரிதல் இருக்க வேண்டும்.சாஸ்திரங்கள் நமக்கு அந்த அறிவார்த்தமான தெளிவையும், அறிவார்த்தமானபுரிதலையும் தருகிறன.

பக்தியில் மூழ்கிய சிதம்பரம், இராமானுஜர், மத்வர் சுகியோர் சிறந்தஅறிவார்த்தமான அடிப்படையைக் கொண்டிருந்தனர். சீன்ய மகாபிரபு ஒரு பெரிய,சிறந்த ‘நியாயைக்’ தர்க்க வாதிகா இருந்தார். நியாயைக் என்றால் தர்க்கம்.

இருபத்தைந்துவருடம்போராளனார்.கழெரிக்கவில் என்குவேலை கிடைத்தபறுத்தான்அவர் ஒப்பவேடுத்தார்.வாழ்க்கையை வாழஅவருக்கு கிடைபோதுநேரும் கிடத்தது. இதன்பந்தான் எங்களுக்குத்

இருபத்தைந்துவருடம்

அவர் ஒரு சிறந்த தத்துவ ஞானியாக இருந்தார். அந்ந் அளவிற்க் தர்க்கத்தின் சிகரத்தைத் தொட்ட பின்பே, அன்பெனும் பற்களால் தாக்கில் விழ முடியும். அதன் பிறகே அன்பில் விழா நீங்கள் தடுத்தி பெறுகிறீர்கள். எல்லா சிறந்த குருமார்களும், சி றந்த பக்தர்களும் அறிவார்தமாதலால் சிகரத்தை தொட்டவர்களெல்லாம், சாஸ்திரத்தில் உறுதியான அடிப்படையைப் பெற்றிருந்தனர்.

சைதன்ய மஹாபிரபு, இராமானுஜர், மாதவர் வழிபாட்டில் சிறந்தவர்கள் போன்ற மகான்கள் எல்லோரும் குருமார்களும். சாஸ்திரங்கள் என்னும் முதல் வகை வேத நூல்களில் திடமான அறிவுப்பூர்வமான அடிப்படையை பெற்றிருந்தனர்.

கடவுளோடு உறவாட உதவும் ஏழோ

அடுத்து வருவது ஸ்தோத்ரங்கள், (குரு சக்திக்கும், இறை சக்திக்கும் நமது ஆழமான அன்புபவங்களையும், துறைமையான அன்பையும், பக்திப் பூர்வமான வழிபடுதலையும், தெரிவித்தே வெளிப்படுத்துவதை ஸ்தோத்ரங்கள். நமது ஆழ்ந்த அன்பை இறைசக்தியின் முன் நிற்கிறோம். இறை சக்தியை உணர்கிறோம். நமக்கு ஏற்படும் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துகிறோம்.

பலர் என்னிடம் கேட்பதுண்டு, “ஸ்வாமிஜி, ஹிந்துயிசசத்தில் (ஹிறுது மதத்தில்) எல் விக்கரங்களை வழிபடுகிறார்கள்?”

ஹிறுது மதத்தில் விக்கர வழிபாடு கிடையாது. நாம் விக்கரங்களை வழிபாடு செய்வதில்லை. விக்கரங்களின் மூலமாக வழிப்படுகிறோம். சி லைகளின் முன் நிற்கும் பொழுது, ‘ஓ! கல்லேல்! என்னைக் காப்பாற்று!’ என்று கேட்கிறோமா?

இல்லை! ‘ஓ கடவுளே, தயவுசெய்து என்னைக் காப்பாற்று’ என்று கேட்கிறோம். நாம் சிலையை வழிபடுவதில்லை. நாம் சிலை வழியாக வழிபடுகிறோம். அதனால், நாம் சிலைகளை வழிபடுவதில்லை. (நாம்) விக்கிரங்கள், சிலைகள் மூலமாகப் பிரார்த்திக்கிறோம். ஹிறுது மதத்தின் பக்தி மார்க்கமான வைஷ்ணவத்தில் ‘அர்சாவதாரா’ என்ற அழகான சொல் உண்டு. அதற்கு, கோயிலில் வழிபடப்படும் சி லையே கடவுளின் அவதாரம், என்று பொருள்.

அர்சாவதாரா (அர்காவதாரா) என்றால் இறைவனின் அவதாரம் என்று பொருள். சிலை என்பது வெறும் கல் அல்ல அவதாரம் என்றால், தெய்வசக்தி.

விஷ்ணுவின் தசஅவதாரம் போல் (பத்து அவதாரங்கள்) பூமிக்கு இறங்கி வருவது. எப்படி இந்த அவதாரங்கள் சிலைவடிவில் பூஜிக்கப்படுகிறோ அதுபோல் மற்ற எல்லா சிலைகளும் இந்த பத்து அவதாரங்களைப் போன்றே! கல்லும், நாம் வணங்கும் சிலையும், அர்சாவதாரா (அர்காவதாரா) என்பதும். அவதாரம் தான். நாம் விக்கரங்கள் மூலமாக இறை கச்சியடன் தொடர்பு கொள்கிறோம்.

நாம் விக்கரத்தின் முன்பு நின்று கொண்டு, நமது மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களைப் பாடல்களாகப் பாடும் பொழுது, அந்த வெளிபாடே ஸ்தோத்திரங்கள்.

மிகச் சிறந்த பக்தர்களை ஆழ்ப்பாலனை, நம்யமானவர்கள், முனி, சைதன்யா ஆகியோரால் எழுதப்பட்ட பாடல்கள் எல்லாம் ஸ்தோத்திரங்களே!

பலர் என்னிடம் கேட்பதுண்டு, ‘ஸ்வாமிஜி!, சில சமயம் இந்தப் பாடல்களைப் பாட பிடிக்கவில்லை! என்றாலும், இயந்திரம் போல் பாட வேண்டுமா?

நான் சொல்கிறேன், பாடுங்கள் அதை இயந்திரத் தன்மையாக ஒரு நாட்களுக்கு நிலைப்பீர்கள். இருந்தாலும், அதன் பொழுது புரிந்து மகிழும் பொழுது, அது உங்கள் இருப்புத் தன்மையாவிடும். அது உங்கள் உணர்வாகி விடும் உங்கள் இதயத்தின் வெளிப்பாடு ஸ்தோத்திரமாகிறது.

கீதை கடவுளால் நேரடியாகக் கொடுக்கப்பட்டது

அடுத்து வருவது சூத்திரம். ஞானடைந்தவர்களாக வழிமுறைகளைத் தருவது சூத்திரங்கள் சாஸ்திரங்கள் அறிவு பூர்வமான நிலையிலிருந்து வருபவை. ஸ்தோத்திரங்கள் உணர்ச்சி பூர்வமான நிலையிலிருந்து வருபவை. சூத்திரங்கள் உள்ளிருப்புத் தன்மையிலிருந்து வருபவை.

‘சுவன் அப்பகுச் சொல்கிறான்?’ என விசாரித்தற்கு, “தன்னைப் பெரிய ஞானக வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு இக்கல்மனித்தார்.

மூன்று விதமான மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் அறிவு பூர்வமானவர்கள், இதயபூர்வமானவர்கள், இருப்பிட் தன்மையிலிருப்பவர்கள், ரீன் தேவதைகள் நிறைவேற்ற நமது ஞானமடைந்த கருமார்கள் மூன்று விதமான நூல்களை உருவாக்கியுள்ளார்கள்; சாஸ்திரங்கள், ஸ்மிருத்திகள், குஜ்த்திரங்கள் அவற்றில் பகவத் கீதை மட்டுமே சாஸ்திரங்களையும், ஸ்மிருத்திரங்களையும், குஜ்த்திரங்களையும் ஒருங்கே கொண்டது. பகவத் கீதையால் இவை மூன்றும் ஒன்றாகக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரே நூல் அடக்கும் மேலும் கொடுக்கப்பட்ட நூல்.

கீதை ஒரு சாஸ்திரம் அது வாழ்வைப் பற்றியும், உயிரைப் பற்றியும், செய்யக் கூடியவை செய்யக் கூடாதவை பற்றியும், ஒழுங்கு முறை, ஒழுங்கு படுத்துதல் பற்றியும் ஒரு தெளிவான அறிவு பூர்வமான புரிதலைத் தருகிறது.

இத்தனைக் கருத்துக்களை இவ்வளவு அழகமாக விவரிக்கும் வேதோர்ந்த புத்தகத்தையும் நான் பார்க்கவில்லை.

செய்யக் கூடியவை செய்யக் கூடாதவைக்கான வெறுய் விளக்கம் மட்டுமல்ல போதாது அறிவு பூர்வமான விளக்கமும் கொடுக்கப்பட்ட வேண்டும். நீங்கள் திருமணம் செய்து கொள்ளலாமா? செய்தால் எத்தனை முறை செய்யலாம்? என்ற பல புத்தகங்கள் உள்ளன. பல புத்தகங்கள் இந்த விதிமுறைகளைச் சொல்லும், ஆனால் அழகான விளக்கங்களைத் தருவதில்லை. ஒன்றை நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் அல்லது செய்யக் கூடாது என்ற விளக்கங்களை தரும் ஒரு சில புத்தகங்களில் கீதை மட்டுமே நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற தெளிவான வழுவாத அறிவு பூர்வ அடிப்படையையும், தெளிவையும், புரிதலையும் ஒருங்கே தருகிறது.

வேறு எந்த மரத்திலும் இல்லாத அளவிற்கு விமிந்து மதத்தில் சமய இலக்கிய நூல்கள் உள்ளன. வேதப் புத்தகங்களிலிருந்து நமது கருமார்கள், 'ருஷபத்நாதரா' என்னும் மூன்று புத்தகங்களை தேர்ந்தெடுத்துள்ளார்கள். இந்தப் புத்தகங்கள், ஆன்மீகத்தின் இறுதியான அதிகாரம் பெற்றவை. 1. முதலாவது- பிரம்ம சூத்திரம்; 2. இரண்டாவது - உபநிடதுக்கள்; 3. மூன்றாவது - பகவத் கீதை.

வேத வியாசர் என்னும் ஞானமடைந்த ஞானி பிரம்ம சூத்திரத்தை எழுதினார்.

'சுரன் அப்படி சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரன் என்பதே ஞானக வேண்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாக்க உள்ள, பொருள், இவை அனைத்தையும் செயலாற்றி என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமானிந்தார்.

பல ஞானமடை கருமார்கள் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட உபநிடதுக்கள். கீதை கடவுளால் நேரடியாகக் கொடுக்கப்பட்டது.

பல ஞானமடை கருமார்கள் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட உபநிடதுக்கள். கீதை கடவுளால் நேரடியாகக் கொடுக்கப்பட்டது. ஒரு பூர்ணாதாரம், கிருஷ்ணரை பூர்ணம் என்கிறோம். அவர் பூர்ணர், முழுமையான அவதாரம்.

இருஷ்ணரை என் ஒரு முழுமையான அவதாரம் என்கிறோம்? அவரும் இன்றுமொரு அவதாரமாக இருக்கிறார்! முதலில் அவதார்கள் ஏன் பூமிக்கு வருகின்றன. என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

மனிதர்களை தெய்வநிலைக்கு உயர்த்துபவரே ஜகத்குரு

ராமகிருஷ்ணர் அழகாக விவரிக்கிறார். பலவித மரங்கள், பூக்கள், பழங்கள், நிறைந்த ஒரு தேவலோகத் தோட்டம் இருந்தது. அதைச் சுற்றி பெரிய மதில் சுவர் இருந்தது. மூன்று நண்பர்கள் அதைச் சுற்றி நடந்து கொண்டிருந்தனர். அதில் ஒருவர் சுவர்த்தில் எறி உள்ளே பார்த்தார்.

பார்த்தவர், கதினார், ஓ! கடவுளே! எவ்வளவு அழகான இடம்! உள்ளே குஜித்தார் பழங்களை அளுபவிக்கத் துவங்கினார் இரண்டாவர் சுவரில் ஏறினார், தோட்டத்தைப் பார்த்தார்.

அவரும் அது அழகாக இருப்பதாக நினைத்தார். அவருக்கு சிற்றின்ப பணிவு இருந்தால், மூன்றாவரைப் பார்த்து, 'நண்பரே! இங்கே ஒரு தேவலோகத் தோட்டம் இருக்கிறது நான் போகிறேன், நீயும் வா! இதைச் சொல்லிக் கொண்டே அவர் உள்ளே குஹித்து பழங்களைக் கொண்டே அவர் சுவைக்கத் துவங்கி பார்த்தார்.

மூன்றாமவர், சுவரின் மீது ஏறினார். தோட்டத்தைப் பார்த்தார், தனது இரண்டு நண்பர்களையும் பார்த்தார். அவர்கள் அனுபவிக்கும் மகிழ்ச்சி, ஆனந்த நிலையினைப் புரிந்து கொண்டார். பின்னர் தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டார், நான் கீழே இறங்கி, அனைவருக்கும் இந்த அழகிய தோட்டத்தைப் பற்றி சுற்றி, அவர்கள் எல்லோரையும் இந்தத் தோட்டத்தை அனுபவிக்க அழைத்து வருவேன்".

ஒரு அவதாரம் என்பவர், தான் அனுபவித்த ஆனந்தத்தை மற்றவர்களுக்குச் சொல்ல இறங்கி வருவார். தெய்வத் தன்மையின் ஆனந்தத்தை வெளிப்படுத்த, தெய்வத் தன்மையில் இருந்து இறங்கி வருகிறவர். தெய்வத் தன்மையைப் பற்றி நமக்குத் தெய்வத் தன்மையில் இருந்து இறங்கி வருகிறவர்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை தரப்பறுகிறது அவர் ஒப்பவேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரிந்தது. அதன் பின்னர் கீதையை எழுதினார்.

எடுத்துரைக்கவும், தான் அனுபவித்ததை நாமும் அனுபவிக்கச் செய்யவும், இந்த பூமிக்குத் இரும்ப வருபவரே அவதாரபுருஷர்.

வெளி உலக பொருட்களின் தத்துவங்களை புரிந்து கொண்டு அதை அனைவரும் புரிந்துகொள்ள குருத்தினர்களாக வகுப்பவர்கள் விஜ்ஞானி* நியூட்டன், மரத்திலிருந்து ஆப்பிள் விழுவதைப் பார்த்தான். திடீரென்று அவருக்குள் ஒரு புரிதல் ஏற்பட்டது. அது எள் விழுவதா? அது எள் கீழே வருகிறது? என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த போதே அந்த விளைாடியே நியூட்டனின் சத்தியத்தை உணர்ந்தார். அதை ஆராய்ந்து, ஒரு பொருள் விழும் போது என்ன நடக்கிறது? என்பதை அனைவருக்கும் புரிந்துகொள்ள, ஒரு சூத்திரத்தைக் கொடுத்தார்.

புவி ஈர்ப்பு விசை என்பதை பற்றிய ஒரு சூத்திரத்தை நியூட்டன் கொடுத்தார். வெளி உலகத்திற்கு ஒரு சூத்திரத்தை வருப்பவர் விஜ்ஞானி.

அதுபோல் தான் ஒரு ஞானியும் தனக்குள் ஏற்பட்ட அனுபவங்களை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கி சூத்திரங்களை உருவாக்கித் தருகிறார். விஞ்ஞானிகள் வெளி உலகத்திற்காக சூத்திரங்களை உருவாக்குகிறார்கள்; ஞானிகள் உள்ளக அனுபவங்களை மீண்டும் உருவாக்கி சூத்திரங்களைத் தருகிறார்கள். தியான நுட்பங்களை இந்த சூத்திரங்கள்.

அவதாரமே, உள்ளுலக அனுபவங்களை எந்த வழிமுறைகளும் இல்லாமல், வழிமுறைகளையும் உபயோகிக்காமல், நேரடியாகவே கொடுக்கக் கூடியவராமிருக்கிறார்.

எல்லா மகா அவதாரங்களும் பூமிக்கு இறங்கி வந்து, அவர்களும் செய்தவத் தன்மை கொண்டவர்கள்தான், அவர்களும் கடவுள்தான், என்று உணர வைக்கிறார்கள். சுவற்றிற்கு தான்டி வந்து பாருங்கள், தேவலோக தோட்டம் இருக்கிறது, மிக அழகாக இருக்கிறது என்று அழைக்கிறார்கள். ‘வாருங்கள் நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள். என்னுடன் சேருங்கள்’ என்று சொல்கிறார்கள்.

அவதாரபுருஷர் என்பவர், உலகிற்கு தெய்வத் தன்மையை போதிக்க இறங்கி வருபவர்.

'சொன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலமாக்க உறல், பொருள், இவ்வ இன்பத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமலிந்தார்.

திருஷ்ணர் எல்லாவித மக்களையும் ஞானமடைச்செய்தவர்

பகவத் கிடையை வணங்கித் துவங்கும் பாடல் கூறுகிறது:

வசுதேவ சுதம் தேவம் கம்ச சாணூர மர்த்தனம் | தேவகி பரமானந்தம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் ||

திருஷ்ணர் இறைவா! ஜகத் குருவே! வசுதேவரின் மைந்தனே! தேவகியின் பேரானந்தமே! கம்ஸன் அசுரனை அழித்தவனே! உன்னை துதல் வணங்குகிறேன்!

இந்தப் பாடலில் திருஷ்ணனரை ஜகத் குரு என்கிறது. ஜகத்குரு என்பவர் இந்த உலகிற் உதவக் கூடியவர், எல்லா மனிதர்களுக்கும் உதவகூடியவர், இந்தப் பிரம்மமானந்தத்தில் எல்லா விதமான மனிதர்களும், நிலைகளிலும் பலவித மன முதிர்ச்சி நிலைகளில் இருக்கின்றனர். திருஷ்ணர் எல்லா நிலைகளிலும் உள்ள மனிதர்களையும் தெய்வத் தன்மையை உணர வைத்தார், இந்தி நிலையை அடைய வைத்தார், உண்மையை, சத்தியத்தை உணரவைத்தார்.

அறிவு பூர்வமானவர்கள், இருக்கின்ற இருப்புத் தன்மையில் இருப்பவர்கள் என மக்கள் மூன்று வகை. சங்கரர் போன்ற அவதாரங்கள், அறிவு பூர்வமான மனிதர்களை (ஜ்ஞானநிலைநிற்பவர்கள் ணீநுநீ)

அறிவுப்பூர்வமாக சிறந்தவர்களுக்கு சங்கரர் சரியானவர். புத்தரும் அறிவு சார்ந்த மக்களுக்கு அறிவு சார்ந்த மக்கள் பத்திருடன் சலபமாக இரணத்துக்கு கொள்ள முடியும். ஆனால் அதுவே உணர்ச்சி பூர்மானவர்களுக்கு மிகவம் கடினம். புத்தனே ஒரு புல்லாங் கும்ழுடன் நம்மால் கற்பனை கட செய்து பார்க்க முடியாது. புத்தர் ஆடிப் பாடுவதையும் சங்கரர் ஆடிப் பாடுவதையும் எண்ணிப்பார்க்க முடியாது. சங்கரர் நாச விலையில் ஈடுபடுவார் என்று கற்பனை செய்து கூட பார்க்க முடியாது.

புத்திரிடம் சங்கரிடம் அறிவுப்பூர்வமான மக்களுக்கே ஈடுபாட உண்டாகும்.

உணர்ச்சி கரமான மக்களுக்கு சில அவதாரங்கள் உள்ளன. பக்த மீராவும், சைதன்ய மகா பிரவும் உணர்ச்சிப்பூர்வமானவர்கள். அவர்கள் எப்பொழுதும் பாடிக் கொண்டும், ஆடிக் கொண்டும், கொண்டாடிக் கொண்டிருப்பார்கள். அறிவு பூர்வமாக சிந்திப்பவர்களில் மிராவையோ, சைதன்ய மகா பிரவையோ புரிந்து கொள்ளவே முடியாது. அவர்களால் ஆடாளையும் அற்பவே புரிந்து கொள்ள முடியாது. ஆனால் முதலறிக் கருகில் வாழ்ந்த மிகச் சிறந்த பக்தை, அறிவுப்பூர்வமாக சிந்திப்பவர்களுக்கு அவர்கள் நடமாடுவதைப் பார்க்க முடியும். ஆனால் அவர்கள் யாருக்காக நடமாடுகிறார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது அவர்களால் இந்த அவதாரங்கள் எப்பொழும் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

இருபத்தைந்து வருடம் போரானோர். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

அனுபவிக்க விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் ஆராய்ந்து அறிவதற்கோ, அப்படியே நம்பி ஏற்றுக் கொள்ளவோ தயராக இல்லை. ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ள விரும்புவர்கள் சாஸ்திரங்களை செகிதார்கள். நம்பிக்கையுடன் இருப்பவர்கள் ஸ்தோத்திரங்களைப் போகிறார்கள். ஆனால் நேரடியான அனுபவத்தை வேண்டுபவர், இன்ஸ்டண்ட் காபி, (தியர் காபி) போல இன்ஸ்டண்ட் அனுபவம் வேண்டுபவர், சாஸ்திரங்களுக்கோ, ஸ்தோத்திரங்களுக்கோ காத்திருக்க முடியாது. அவர்களுக்கான நேரடியான வழிமுறை, தொழில் நுட்பம் (சூத்திர ணித்துணித்துணி). நேரடியாகப் பயன் படுத்தக் கூடிய விளை ஞானம் தேவை.

சாஸ்திரங்கள் என்பவை முக்கிய பாடம் போன்றவை, அவை அடிப்படை விஞ்ஞானம், ஸ்தோத்திரங்கள் என்பவை மார்க்கெட்டிங் டிபார்ட்மெண்ட் போல் விற்பனைப் பிரிவு, விலைம்பரம். சூத்திரங்கள் நேரடியாகப் பயன்படுத்தக் கூடிய விளை ஞானம். அவை நேரடியாகவே விடையளிக்கின்றன.

இந்த மார்க்கெட்டிங் டிபார்ட்மெண்ட்டைப் பற்றி நீங்கள் சிறிது புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு சிறிய கதை:

ஒருவர் தவறு இறுதிநாளுக்குப் பின் தீர்ப்புக்காக யமதர்மனின் நீதி மன்றத்தை சென்றடைந்தார். யமன், நீதிக்கும் இறப்புக்கும் அதிபதியான கடவுள். யமன் அவரைப் பார்த்து நீங்கள் சில பாவங்களைச் செய்திருக்கிறீர்கள். சில புண்ணியங்களையும் செய்திருக்கிறீர்கள். நீங்கள் செய்வதிலோ அல்லது நரகத்திலோ எங்கு வேண்டுமானாலும் தங்கலாம். உங்கள் விருப்பம் போல், இரண்டையும் பார்த்து விட்டு, ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம் என்றார். இதற்கெட்ட அந்த மனிதர் சொன்னார், ‘அப்படியா! நான் இரண்டையும் பார்த்து விட்டு முடிவுக்கு வருகிறேன். என்ற சொல்லிட்டு, நரகத்திற்கு முதலில் சென்றான். அங்கு அழகான நுட்பத்தைக் கொண்டும், ஆடிக்கொண்டும் இருந்தார்கள். அது ஒரு உலர்ந்த கம்பூட்டர்கள் இருந்தன இயறை இன்பப்பட்டனர் (இன்டர் நெட் கனெக்ஷனும்) இருந்தது. அங்கு ‘நீயும் தெரிந்து கொண்டிருந்தாய். எல்லாம் புதியதாக, குளிர் சாளன வசதியுடன் இருந்தது. எத்தனையோ விதமான உணவு வகைகள் பரிமாறிக் கொண்டிருந்தனர். அவர் மிகவும் ஆச்சரியப் பட்டாராய், கேட்டார்

‘என்ன இது? என்கு எல்லா தெரிந்த வல்லுநர்களும் இருக்கிறார்கள். ஆகவே நாங்கள் இங்குள்ள அமைதியை ஒட்டு மொத்தமாக மாற்றிவிட்டோம். தர்க்கத்திற்கு எற்பவராறு அனுபவதையும் ஒருங்கிணைபுச் செய்து விட்டோம். எல்லாம் புதிதுதான். பழங்காலம் போல் எதுவும் இல்லை’.

பின்னர் அந்த மனிதர், சரி! நான் போய் சுவர்க்கத்தையும் பார்த்து விட்டு

‘சுசன் கப்பாச் சொல்கிறான்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தன்னைப் பெரிய தூதரை வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே உணவு கண்டவர் என் தந்தை. உலகை நிரமக் உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செவ்வழித்து என்னைப் பணக்க வாழ்த்தார். வெற்றிக்கு வீக்களினித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

வந்து விடுகிறேன். சில தொழில் நுட்ப வல்லுநர்கள் அங்கும் சென்றிருக்க வாய்ப்பு இருக்கிறது' என்றார்.

சுவர்க்கத்தில் அவர் அதே பழைய அமைப்பில், அதே வயதான முனிவர்கள் நீண்ட தாடியுடனும், ஜடா முடியுடனும், மேலே கூட்டங்களின் மீது அமர்ந்து பாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். வேறொன்றுமில்லை, ஒரு புதுமையும் இல்லை. அது அதே பழைய சுவர்க்கம்தான் அங்கு எதும் நடப்பது போல் தெரியவில்லை.

அவர், யமனிடம் சென்று, 'எலக்கு தோள்நுறிகட நான் நரகத்திற்கு தாள் போகவேண்டும்' என்று யமன் சொன்னார், 'தெளிவாக முடிவெடுங்கள் பின்னர் நீங்கள் உங்கள் மனதை மாற்றிக் கொள்ள முடியாது. எள்ளா? நிச்சயமாக நரகத்தான் வண்டுமா? அந்த மனிதர் சொன்னார், 'ஆம்! நான் நரகத்திற்குத்தான் போகப்போகிறேன். அது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது!'

அவர் முடிவெடுத்தவுடன், ஒரு கதவு இடிந்துற்று இறந்தது. அவர் நரகத்திற்குள் விழுந்தார். அவருக்கு ஒரே அதிர்ச்சி! அது வாக்குமனை நரகமே! கொடுறமனை பூத கணங்கள் மனிதர்களை சித்ரவதை செய்து கொண்டிருந்தனர். அது பரம்பரை பழக்க வழக்கங்களுடனான அதே நரகம்தான். அவர் 'பேட் டார்,' என்று அலறினார். 'இது என்னா நான் அறை மணி நேரத்திற்கு முன் பார்த்த நரகம் இதுவல்ல. அது வேறு நரகம் இப்பொழுது எல்லாம் மாறிவிட்டது' எல்லோரும் அவரை குழந்தை கொண்டனர். ஒருவர் சொன்னார், 'இல்லை! இல்லை! எங்கள் விற்பனைப் பிரிவில் (இந்நூலைப் படிநுடையிணன் இதநூணுறு)கவனத்தை கவனத்தை சேர்த்து அபிவிருத்தி செய்யும் வழிமுறை'.

மிகச் செளிவாகப் புரிந்த கேள்விகள். நாம் சில சமயங்களில் விற்பனைப் பிரிவிடம் சிக்கிவிடுகிறோம். மார்க்கெட்டிங் (பிரிவு) டிபார்மென்ட்டிங் மாட்டிக் கொள்ளாதீர்கள். அப்படி மார்க்கெட்டிங் பிரிவுக்கு (சந்தைப்படுத்தும் பிரிவு) நீங்கள் போக வேண்டியிருந்தால், தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள், எது சத்தியம்? எது பொய்? நீங்கள் ஆராய வேண்டும். நிச்சயமாக! நான் ஸ்தோதிரங்களைப் பாடியுங்கள் என்றால், நாம் அதைப் புரிந்து கொள்ளா வேண்டும். தெளிவாயிருங்கள்! நாம் பராணங்களைப் படிக்கும் பொழுது (இதிகாசப் கதைகள்) நாம் அவற்றில்

உட்பொருளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

உண்மை என்று சொல்லும் நிகழ்வுக்கும் சத்தியத்திற்கும் பெரிய வேறுபாடு இருக்கிறது.பிராணங்கள், நமது இதிகாசங்கள், சத்தியங்கள். அவைநமக்குச் சத்தியத்தை விளக்கிக் காட்டும். அதை நோக்கி நம்மை அழைத்துச் செல்கின்றன. ஆதலால், ஸ்தோதிரங்களைப் புரிந்து கொள்வதற்கு, ஸ்தோதிரங்களின் உட்பொருளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அடுத்ததாக இருப்புத் தன்மையிலிருப்பவர்கள், உள் இருப்பில் இருப்பவர்கள் சாஸ்திரங்களையோ, ஸ்தோதிரங்களையோ விரும்புவதில்லை. அவர்கள் நேரடியாகப் பயன் படுத்தக் கூடிய விஞ்ஞானம் (அப்ளைடு சயன்ஸ்) நடைமுறை அறிவியல் நூல்களைக் கட் கிறார்கள்.

அவர்களுக்கு எல்லாம் விஞ்ஞானம் பைரவ தந்திரமும், சிவனால் உருவாக்கப்பட்ட நூட்பமும் தீர்வு.

அவரால் கொடுக்கப்பட்ட எல்லா சிறந்த வழிமுறைகளும் தன் இருப்புத் தன்மையில் மையம் கொண்டு இருப்பவர்களுக்குத்தான். இருப்புத் தன்மையில் மையம் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு தரப்பட்டது. ஜென் குருமார்கள் இவர்களுக்கான சி றந்த குருமார்கள், இவர்களுக்கான ஜென் குருமார்களுடன், அவர்கள் இணைவது நடைபெறும்.

அரிப்பூர்வமானவர்களுக்கு (ஞானநூல் துறைஞர்கள்) அது மதநூலியல் மயமானவர்களுக்கு (உட்துறை டிணிணிஸ்சீ னீதி ணீதி னீச்சீ) என, அது அவதாரங்கள், இருப்புத் தன்மையில் (ஆது டுணிநீடு) இருப்பவர்களுக்கு, அது மாதிரியான அவதார்கள்.

ஆனால் பகவான் கிருஷ்ணர் எல்லா நிலைகளிலும் உள்ள, எல்லாவிதமான மக்களுடனும் தொடர்பு கொள்கிறார். நீங்கள் அறிபூர்வமானவர்களாக இருந்தால் அவர் உங்களுக்கு கிதையைத் தருகிறார். அவர் கீதாக் கிருஷ்ணர். நீங்கள் உணர்ச்சி பூர்வமாக இருந்தால், உங்களுக்காக இராதையுடன் அன்பிற்குரியவராய் இருகிறார். அவரால் பாமுடியும், ஆட முடியும். அவர் விளையாடுவார், குறும்புகள் செய்வார். உங்களின் உணர்ச்சித் தன்மையை பூர்த்தி செய்வார். உணர்ச்சியின் இறுதி நிலைக்கு அழைத்துச் செல்வார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'கடன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சொல்லின் பெரிய ஊறாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கண் டவர் என் தாயை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், அவி கொடையைச் செய்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏங்கமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

உள்ளிருப்புத்தன்மையில், விழிப்புணர்வுநிலையில், நீங்கள் நேரான யாக ஞானமடைதுயும் வழிமுறைகளை வேண்டுகிறீர்கள். இங்கே, அவர் உண்மையை அப்படியே தருகிறார், இயான யோகத்தையும், இயானப் பாதையையும், இயான விதிமுறைகளை பகவத் கீதையில் தருகிறார்.

கிருஷ்ணர் முழுமையான நிறைவைத் தருகிறார். அவரது மொத்த வாழ்வே ஒரு வழிமுறைதான் அவரது வாழ்க்கை முறையே உங்களை ஞானத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் வழிமுறைதான். ஒரு ஞானமடைந்தவரின் உடல் அசைவுகளில் ஏற்படும் மொழியே ஒரு சூக்திரம், ஒருவழி முறையை கிருஷ்ணர் என்ற மகானின் உடலால், உடல் அசைவுகளால், பேசப்படும் மொழியால் உங்களை நேரடியாக ஞானத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும். ஆழ்ந்த புரிந்து கொள்ளுங்கள், இராமர் உங்களை இராமராய்ப் பிறப்பறிநால், நீங்கள் தர்மத்தைத் தைவீர்கள்; ஆனால் கிருஷ்ணருடல் நங்கள் நேரடியாக மோட்சத்தை, அடைகிறீர்கள்.

அவர்களுக்கு ஒரு சந்தேகம். ஏன் இந்த கோபிகைகள் எப்பொழுதும் ஆடிக்கொண்டும், பாடிக்கொண்டும் மிக மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள்? எப்படி இவர்களால் முடிகிறது? நாமோ பெரும் முனிவர்கள், கண்களை மூடி அமர்ந்து, நீ ண்ட தாடியுடன், முகத்தில் எந்த மகிழ்ச்சியுமில்லாமல் இயானம் செய்ய முயற்சிக்கிறோம். ஒன்றும் நடக்கவில்லை. நீண்ட நாட்களாக இயானம் செய்கிறோம். ஆனால் அங்கோ ஒரே கோலாக, கொண்டாட்டமாக இந்த கோபிகைகள் ஆடுகிறார்கள்! உண்மையில் அங்கு என்னதான் நடக்கிறது? என்ற நினைத்தார்கள்.

கதைக்குள் ஒரு சிறிய கதை:

ஒருவர் ஆற்றங்கரையில் அமர்ந்து இயானம் செய்ய முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தார். அவருக்கு அருகில் கொழுப்பு சத்தம் கேட்டது. அவரைத் தாண்டிப் பார்த்தார். ஒரு இளம்பெண் பெண்ணாள், தண்ணீர் எடுக்க நதியை நோக்கி சென்றாள். தியானம் செய்பவர், அந்த இளம்பெண்ணிடம் இது? என்று கொண்டிருந்தார். இந்த மாறி தொந்தரவு செய்கிறாய்? என்று கேட்டுவிட்டு, கண்களை மூடி மீண்டும் தியானத்தில் அமர்ந்தார்.

அடுத்தநாள், அதே நேரத்தில், அவர் அதே சப்தத்தைக் கேட்டார். தன்னைறியாமல் கண்களைத் இறந்து, அப் பெண்ணைய பார்த்து கேட்டார், 'என்ன இப்படி சொல்கிறாய்? எனக் கேட்டுவிட்டு, கண்களை மூடி மீண்டும் தியானம் செய்தார்.

மூன்றாவதநாள், அந்த குறிப்பிட்ட நேரம் வந்துடன்-அவர்பாரபரப்பாகிவிட்டார். கொலுசு சப்தத்திற்காக காத்திருக்க ஆரம்பித்தார்! மீண்டும் காலடிக்கு வருவாள்! கிருஷ்ணரைச் சுற்றி வாழ்ந்த கோபிகைகளின் ஆடலும் பாடலும் அவரைப் பாதித்தது. பிறிந்தாவனத்தில் என்பதை அறிய விரும்பி, கோபியரைப் பார்க்க வந்தார்கள்.

ஆனால் கோபியர் அவர்களை சரியாக வரவேற்ற உபசரிக்கவில்லை. அது மட்டுமல்லாமல் அந்த முனிவர்கள் என்ன சொல்ல நினைக்கிறார்கள் என்பதைக் கேட்கவும் யாருமில்லை. கோபிகைகள் அவர்களுக்குள்ளோய் முழுமையாக

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ கவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அவன் பந்தான் எங்களுக்குத்

வற எந்த அவதாரமும் இவ்வாறு போற்றப்படவில்லை. வெறுமனே அவருடைய செயல்களை, வீலைகளை, நினைத்துப் பார்ப்பதே ஒரு தியானம்தான்! ஒரு முறை, பெரும் முனிவர்கள், கோபிகைகளின் பாதல்களாலும், நடத்தாலும் பாதிக்கப்பட்டதாக நினைத்தார்.(கோபிகைகள் - ஆயர்பாடியில் கிருஷ்ணரின் தோழிகள்). அந்த முனிவர்கள், என்ன நடக்கிறது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள, கிருஷ்ணரின் பிறந்த இடமான , பிறந்தாவனத்திற்க் சென்றனர். அவர்கள் நடப்பதை நேரடியாக காண விரும்பினார்கள்.

நாம் கிருஷ்ணரினுள்ளிருப்புத்தன்மையுடன் ஒன்றி உணர்ந்தால், நாம் கிருஷ்ணரை புரிந்து கொள்ளல், அவரது இருப்பே ஒரு வழிமுறைதான். அவரது வாழ்வே ஒரு வழிமுறைதான். அதனால்தான் பாகவதத்தில் (பத்மகல இதிகாசம்) லீலா தியானம் என்ற ஒரு வார்த்தை இருக்கிறது. வெறுமனே ஒருவர் கிருஷ்ணரின் வீலைகளை நினைப்பதாலும், பேசுவதாலும், அவருக்குள் தியானம் நிகழ்கிறது. கிருஷ்ணரின் விளையாட்டில் அவருடன் சேர்ந்து விடலாம். கிருஷ்ணரின் வாழ்க்கையை நினைப்பதே ஒரு தியானமாக இருக்கிறது.

வேறு எந்த அவதாரத்திற்கும், 'லீலா தியானம்' செய்யக் கப் படவில்லை. செயல்களை, வீலைகளை, நினைத்துப் பார்ப்பதே ஒரு தியானம்தான்!

'கடல் இப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தறிதற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்றே கிருஷ்ணரின்ற கனவு கண்டவர் என் நத்தை. கனவை நிஜமாக்க உள்ள பொறுள், ஆவி இழைந்திடையும் செலவழித்து என்னைப் புடிக்க கவத்தார். வெற்றிக்கு இக்கலிநித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

வருடம்

மையம் கொண்டிருந்ததால், ஆழ்ந்தமையிருந்தார்கள், கிருஷண்ருடனான தங்களது நினைவுகளில் மூழ்கி முற்பிதியோடு இருந்தனர்.

பெரிய தவசிகள் கேட்டார்கள், ‘ எல்லா இது? நாங்கள் பெரிய தவசிகள் உங்களைப் பார்க்க நாங்கள் வெகு தொலைவிலிருந்து வந்திருக்கிறோம். நீங்கள் எங்கை வரவேற்க்கூட இல்லை ஒரு கோபிகை கேட்டார் தவசிகளா? அப்படி என்றால் (முனிவர்கள்) அவர்கள் மோர்? அவர்கள் ஒரு தவசி(முனிவர்) விளக்கினார், ‘ நாங்கள் கடவுளின் இருவடியை எங்கள் இருதயத்தில் வைத்து இடைவிடாமல் தியானம் செய்பவர்கள்’ அற்ற கோபிகையர் கேட்டார், அவரது பதிலின் மீது தியானம் செய்பவரா வாருங்கள் வந்து பாருங்கள்! நாங்கள் அவரது முழு உரவத்துடனும் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.நீங்கள் இறைவன்பீது தியானம் செய்கிறீர்கள். என்ன? வாருங்கள் வந்துபாருங்கள், நாங்கள் எப்படி அவருடன் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று பாருங்கள்! எங்களது விளையாட்டில் நிமைந்து விட்டார், அவரை மறக்க முயற்சிக்கிறோம். அவர் எங்களுக்குள் அந்த அளவுக்கு உள்ளிருப்பதன் கலந்து விட்டார், அவரை மறக்க முடியாமல் தவிக்கிறோம். எங்களால் எங்களது வேலையைச் சரிவர செய்ய முடியவில்லை. அவர் எங்களது உள்ளே முழுவதுமாக நிறைந்து விட்டார்.’

பலர் என்பிடம் கேட்டபுதும், ‘ஸ்வாமிஜி, நாங்கள் உங்களை நிந்தித்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டுமா? உங்களை எங்களது குருவாக ஏற்றுக்கொள்ள வேணுமா? என்று .

நான் அவர்களுக்கு சொல்வதுண்டு, ‘அந்தத் தவறை செய்யாதீர்கள் நான் உங்களுக்கு குரு என்றால், உங்களுக்கு உடலை செய்கிறேன் என்றால் உங்களால் என்னை மறக்க முடியாது. அதுதான் சரியான அன்பு கோல், அதன் மூலம், நான் உங்கள் குருவா இல்லையா என்று தெரிந்து கொள்ளலாம்.

நீங்கள் முயற்சி செய்யதான், என்னை நினைக்கிறீர்கள் என்றால், நான் உங்கள் குரு அல்ல. என்னை மறந்து விடுங்கள், உங்கள் வேலையைத் தொடர்ந்து செய்யுங்கள். உங்கள் வாழ்க்கையைத் தொடருங்கள். நீங்கள் எதையாவது முயற்சி செய்யதான் உணர்கிறீர்கள் என்றால், அதுபோன்ற முயற்சி தேவையில்லை! உங்களால்

‘கடவுள் கிட்ட சொல்கிறீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் தந்தை. எனவை நிழுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

என்னை இயல்பாவே மறக்க முடியவில்லை என்ற போதுதான் உங்களுக்குள் பக்தி பொங்குகிறது, பக்தி நிகழ்கிறது. கோபிகைகள் சொல்கிறார்கள் ‘எங்களால் கிருஷ்ணை மறக்க முயயடி வில்லை! என்று.

கிருஷ்ணர் படைக்கப்பட்ட எல்லாவற்றையும் சூர்க்கிறார்.

கிருஷ்ணர் இருப்பு நிலையிலிருப்பவர்களையும் கவர்கிறார். அப்படிப்பட்டவர்கள் தங்களுக்குள் நேரடியாக அனுபவத்தை தொடர்ந்து உணர்க்கிறார்கள், முயற்சிக்கிறார்கள் அவர்களின் வெறும் விருப்பத்தாலேயே, கிருஷ்ண ஞான அனுபவத்தை அவர்களுக்குத் தரமுடியும். இருவேறுபே தரிசனத்தின் மூலமாக காட்டிவிட்டார்.(பிரபஞ்ச வடிவம்)

கிருஷ்ணர், அனைவருக்குள்ளும் தான் இருப்பதையும், அனைவரும் தனக்குள் இருப்பதையும் வெளிப்படுத்தினார். வெறுமனேதான் விருப்பத்தினாலேயே தெய்வீகத்தன்மையின்ஒரு அனுபவத்தை, பேரானந்தத்தை, அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணரால் தர முடிந்தது.

நாம் அறிவு பூர்வமானவர்களாகவோ, உணர்ச்சி (உணர்பு) பூர்வமானவர்களாகவே (உள்) இருப்புத் தன்மையில் இருப்பவர்களாகவோ, யாராக இருந்தாலும், நாம் கிருஷ்ணரில் முழுமையடை யலாம்.

கிருஷ்ணர் முழு நிறைவைத் தரக்கூடியவர் அறிவானது முதிர்ச்சி பெரும் பொழுது அது நுண்ணறிவாகிறது; உணர்ச்சிகள் முதிர்ச்சியடையும் பொழுது அது பக்தியாக மலர்கிறது. நமது உள்ளிருப்புத் தன்மை முதிர்ச்சிபெரும் பொழுது நாம் ஞானமடைகிறோம்.

இந்த மூன்றுவகையான ஞானப்பாதைகளும் இருக்கின்ற இருப்பு நிலை, பக்தி, நுண்ணறிவு, கிருஷ்ணரில் உச்சமாக வெளிப்படுகிறது. அதனால் கிருஷ்ணர் எல்லா வகைகளிலும் முழுமையடைச் செய்கிறார். அதனாலேயே அவரை ஈகத் குரு என்கிறோம். பிரபஞ்ச குரு என்கிறோம்.

‘கடவுள் கிட்ட சொல்கிறீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் தந்தை. எனவை நிழுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்தியாவில் ஒருவர் என்னிடம், 'நான் ஒரு ஜகத் குரு' என்றார். எனக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது. நான் ஆச்சரியப்பட்டேன். 'என்ன இது? சாலையோரத்தில் ஒரு சின்ன லேசாட்டலை லைத்துக் கொண்டு அதற்கு 'வெறாட்டல்' என்று பெயரிடுவது போல்லவா இருக்கிறது'. நான் அவரைத் திருப்பிக் கேட்டேன், 'ஜகத் குரு?வா? நீங்கள் என்ன சொல்கிற்கள்? ஜகத் குரு என்றால் சொல்வாள், 'எனக்கு ஒரு சீடன் இருக்கிறான், அவன் பெயர் 'ஜகத்' நான் அவன் குரு' என்றார். தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்! ஜகத்க்குரு, ஜகத் என்பவரின் குரு அல்ல. ஜகத் குரு இந்த உலகையே, மனித இனத்தையே, படைக்கப்பட்ட எல்லாவற்றையும் தெய்வீக உணர்விற்கு அழைத்துச் செல்பவர். கிருஷ்ணர் ஒரு ஜகத் குரு. அறிவு பூர்வமானவர்களுக்கு வர்க்கு உபநிஷதங்களும், சாஸ்திரங்களும், பிரம்ம சூத்திரம் சீர்க்கும். உணர்ச்சிப் பூர்வமானவர்களுக்கு, சதே தாத்திரங்கள் ஊற்க்கும் பக்த மீராவின் பாடல்களும், சைதன்ய தாசரின் மற்றும் ஆன்மானந்தின் பாடல்கள் ஊற்க்கும். இருக்கின்ற இருப்பு நிலையில் இருப்பவர்களுக்கு விஞ்ஞான பேரவ தத்திரோமும், பதஞ்சலி யோக சூத்திரமும் ஊற்க்கும். கிருஷ்ணர் படைக்கப்பட்ட எல்லாவற்றையும் சீர்க்கிறார். அவர் அறிவு பூர்வமானவர்களும், உணர்ச்சி பூர்வமானவர்களுக்கும், இருப்பத் நிலையில் இருப்பவர்களுக்கு, மற்றும் அதற்கு மேலும், எல்லா விதமான பூட்டுகளுக்கும் கிருஷ்ணர் சாவி தயராக இருக்கிறார்.

'பகவத் கீதை' அது எல்லோருக்குமான ஞானமடையும் வழி ஆன்மிக அனுபவத்தை இந்த மனித குலத்திற்கு அளிப்பதற்கான வழிமுறைகளை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறார். இந்த உலகிற்கு வந்தவர்களுக்கும், இப்போது இருப்பவர்களுக்கு, இனிமேல் வரப் போகிறவர்களுக்கும் எற்ற வழிமுறைத் தந்திருக்கிறார். எதிர்காலத்திற்கான வாழ்வியல் நுட்பத்தையும் உரவாக்கியிருக்கிறார். அவர் நித்ய ஆன்மானதமாய், எல்லையில்லாத, முடிவில்லாத, பேரானந்தமாய் இருக்கிறார். கீதை ஒரு, இறுதியான முடிவான ஆன்மிக நூல் அதுவே சாஸ்திரம், அதுவே சூத்திரம் அவலே ஜகத் குரு, 'கிருஷ்ணர்' ஆன்மிக நூல்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்.

ஆன்மிக நூல்களுக்கு அப்பாற்பட்டது இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தும்பெவுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்குப் போதுநான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஞானக் கேள்வி வேண்டுமென, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

ஆத்மாவை ஆயுதங்கள் வெட்டாது, நீர் நனைக்காது, காற்று உலர்த்தாது என்று கிருஷ்ணர் பேசும் பொழுது, அவர் அடிப்படை சத்தியங்களைப் பற்றியும், ஆன்மீகத்தைப் பற்றும் பேசும் பொழுது, அது சாஸ்திரம். அவர் அறிவுபூர்வமாகவனமக்கு அனுபவ அறிவைச் செய்திகளைத் தருகிறார். 'ஓ! இறைவா! நானுன்னைமுன்னாலிருந்தும், பின்னாலிருந்தும் என் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் வணங்குகிறேன்.'

நீ அளவிடமுடியாது அளவிற்கு சக்திவாய்ந்தவராய் இருக்கிறாய்! எல்லாப் பொருட்களிலும் பரவி வியாபித்திருக்கிறாய். நீ தான் இறுதி நிலை! 'என்று அர்ஜுனன் சொல்லும் பொழுது, அவன் ஸ்தோத்திரம் செய்கிறான். அர்ஜுனன் இறைவனோடு புகழ்ந்து பேசுகிறான். தனது ஆழ்ந்த பக்தியை வெளிப்படுத்துகிறான். இந்த உடலை விட்டு நீங்கும் பொழுது, என்ன என்னத்துடன் இருக்கிறாயோ, அதே என்னத்தில் ஆழ்ந்து, அதை மட்டுமே நீ அடைகிறாய், அர்ஜுனா!' என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பொழுது, இங்கே கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கான வழிமுறையை, நுட்பத்தைத் தருகிறார்.

எல்லாவற்றிலும் சக்தி வாய்ந்த, எல்லோருக்குமே அவர்கள் விரும்பியதை அடையும் வழிமுறையைத் தருகிறார்.

ஆன்மிக நூல்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர். இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தும்பெவுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்குப் போதுநான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

பகவத் கீதையில் சொல்லப்பட்ட ஸ்தோத்திரங்களும், சாஸ்திரங்களும், நமக்குள் மிக உணர்ந்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. ஸ்தோத்திரங்களின் ஆழமான உணர்வுகளையும், குருவர்களின் நடைமுறை சத்தியங்களையும் ஒருங்கே தரும் ஒரே ஆன்மீக நூல் ‘பகவத் கீதை’ அது எல்லோருக்குமான ஞானமடையும் வழி. அது குருமார்களுக்கெல்லாம் குருவான கிருஷ்ணரால் தரப்பட்டது.

அர்ஜுனனின் தடுமாற்றமே மனித குலத்தின் தடுமாற்றம்.

பகவத் கீதையின், இந்த முதல் அத்தியாயத்தில், நாம் வித்தியாசமான அர்ஜுனனைப் பார்க்கிறோம். அர்ஜுனன் பாண்டவ இளவரசர்களிலேயே மிகவும் தைரிய சாலி, மஹர வீரன், அவனது குருமார்களுக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும் பிரியமான சிஷ்யன், கிருஷ்ணரின் நெருங்கிய நண்பன் ஆனால் அப்படிப்பட்ட அர்ஜுனனின் ஆழமான மனக்கலக்கத்தில் சஞ்சயன்தில் இருக்கிறான். ‘குரு ஸ்தோத்திரம்’

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அதற்காகவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பணதான் எங்களுக்கு

சில வருடங்களுக்கு முன், ‘ஆர்தர் கோஸ்டவர் என்பவர் கம்யூனிசத்தைப் பற்றி ஒரு புத்தகம் எழுதினார். அதற்கு யோசியும் கம்மிஸ்லரும் என்று பெயர், கோஸ்லர் கீதையைப் படித்ததை அறிந்தவோ, நமக்குத் தெரியாது. ஆனால் அர்ஜுனனையும் அவனது நிலையமையும் மிக அழகாக தனது புத்தக தலைப்பில் எடுத்தாண்டுள்ளார்.

அர்ஜுனனை ஒரு யோகியும் கம்மிஸரும் கம்மில்ஸர் என்றால் ஒரு இலக்காகவின் (டார்கெட்) தலைவன். ஒரு யோக்கியாக அர்ஜுனனை ஆழமாகப் பார்த்து, தன்னை நிலை பெற்றவன்.

நற்போர்புளுகளையெல்லாம், நல் ஒழுக்கத்தையும் ஆழ்ந்த உணர்ந்தவர். ஒரு தலைவனாக அர்ஜுனனை ஒரு தலை சிறந்த போர்வீரன். எப்பொழுதும் போரிடவும், பழிவாங்கவும், ஒழுங்கையும் கட்டுப்பாட்டையும் நிறுத்துபவன்; அவன் கடினமான இலவரசனுக்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம்.

முழு வி பெற்ற நிலையில், ஞானமடைந்த நிலையில் மட்டுமே, தொடர்ந்து உறுதியாக இந்த இருந்து விதமான தன்மைகளுடன், தடுமாற்ற மில்லாமல் ஒருவராக இருக்க முடியும், மிகப்பெரிய மஹாப்போரைத் போரில், தனது எதிரிகளைப் பார்த்தும், அர்ஜுனனின் தடுமாற்றமடைந்தான், கலங்குகிறான், அவனது தடுமாற்றம், தர்மசங்கடம் இரிவடையத் துவங்கியது.

அர்ஜுனனைத் தடுமாற்றம் அவனை இப்பொழுது ஒரு யோகியோ அல்லது தலைவனாகவோ இருக்க முடியாமல் செய்தது.

அவன் தனது எதிரிகளைப் பார்த்து, தன்னையும் அவர்களில் ஒருவனாக நினைத்து கொண்டான். அவன் எதிரே அவனது அனுபவமிக்க வழிகாட்டிகளும் குருமார்களும் குடும்பத்திருந்தனர், நண்பர்களும் இருந்தனர். அவர்கள் அவனது தொடர்ச்சி, குலம், பரம்பரையினர், அவனது அடையாளம்.

அவனால் இதற்கு மேலும் தன்னை ஒரு சிறந்த வீரனாக, தலைவனாகக் காட்டிக் கொள்ள முடியவில்லை. எதிரிகளை உணர்ச்சி வசப்படாமல் ஞானம் அடைந்திருந்தால் மட்டுமே, தொடர்ந்து, உறுதியாக கொள்கை மாறாமல், இரண்டு விதமான பண்புகளும் தொடர்வது சாத்தியம். மஹாபாரத போர்களத்தில் எதிரிகளை எதிர்கொள்ளும் போது நடுங்கினான். அவருடைய சுபாவம் அழிகின்றான்.

அர்ஜுனனை இப்பொழுது ஒரு இக்கட்டான தர்ம சங்கடமான நிலையில் இருந்தான். அவனால் ஒரு யோக்கியைப் போலவோ அல்லது ஒரு சிறந்த தலைவரைப் போலவோ இருக்க முடியவில்லை.

ஒரு யோகியின் பற்றற்ற தன்மையையும் இழந்தான், ஒரு தலைவனின் தைரியத்தையும், துணிவையும் இழந்தனர்.

தனது எதிரிகளைப் பார்த்து, தன்மையும் அவர்களில் ஒருவராகப் பார்த்தான் அவர்களில் ஒருவராகக் கண்டான். அவரெதிரே, அவனது வழிகாட்டிகள், குடும்பத்தார் மற்றும் நண்பர்களே நிறுத்திருந்தனர். அவர்கள் அவனது இனம், அவரது தொடர்ச்சி, அவரத அடையாளமாக அவர்களைப் பார்த்தார். அப்பட்டிப் பார்த்த பிறகு, தன்னை ஒரு தயவு தாட்சண்யம் இன்றி எதிரிகளைக் கொல்லும் ஒரு போர்த்த தலைவராக, சிறந்த மாவீரராக பாவித்துக் கொள்ள முடியவில்லை, போரியாக

ஆழ்ந்த புரிந்து கொள்ளுங்கள்! அர்ஜுனனின் தடுமாற்றமே மனித குலத்தின் தடுமாற்றம். நாம், எதை சாஸ்திரம், சம்பிரதாயம், நம்பிக்கை எல்லாறு நினைத்துக்

சுழன் அப்படிச் சொல்கிறான்?

‘சுழன் அப்படிச் சொல்கிறான்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தன்னைப் பெற்று ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவள் என் தாய். கனவை திழுமாக உடல், பொருள் இன்னதையெல்லாம் செவ்வித்து என்னைப் பணிக்க வைத்தாள். வெற்றிக்கு உக்களினித்தாள்.

கொண்டு இருக்கின்றோமோ அதற்கும், அவற்றில் இவற்றை மட்டும் தாள் நம்மால் கடைப்பிடிக்க முடியும் என்று நினைக்கின்றோமோ அதற்கும் உயர்வாக மதிக்கப்பட்ட- ஒழுங்குகிடையில் உள்ள உள் போராட்டமே இந்தத் தடுமாற்றம்.

நமது நம்பிக்கைகளும், நாம் சமூகத்தாயத்தின் உயர்ந்த நோக்கமாக கருதும் கொள்கைகளும் தான் சமூகத்தார்கள் அலைக்கழிந்து முடிவு எடைத்தீர்மானிக்கின்றனா இந்த சமூகத்தார்கள், நமது விழிப்புணர்வு புகுதியில் ஆழ்மனதின் இருக்கின்றன. என்பதே இந்த பிரச்சனை இப்படி சமூகத்தார்கள் ஆழ்மனதின் புதைந்து இருக்கின்றன என்பதைப் பற்றிய விழிப்புணர்வே இல்லாமல் நாம் இருக்கின்றோம்.

அர்ஜுனனின் சூத்திரிய தர்மத்தைப்பற்றி மிக நன்றாகப் புரிந்தவனின் அழற்கண் ஒழுங்கு விதி முறைகளை உணர்ந்தவன். இந்தத் தர்மம், போர் செய்வதற்கோ, சூதாடுவதற்கோ சரியான சவால் இருக்கும் போது அவனது அறிவு மறுக்கக் கூடாது என்று சொல்கிறது / வலியுறுத்துகிறது. அப்படி இருந்தாலும் அவரது இனத்தின் மீது, அவரது பற்பரையின் மீது அவர் கொண்டிருந்த ஆழ்மன பற்றுதல், அவர் கடைசியின் மீது வைத்திருந்த பற்றுதலால், உறுதியாக இருந்தது. அந்த உணர்வுகள் அவரது தர்ம நடத்தையை உறுதியாக இருந்தது.

குற்றுணர்ச்சி நம்மைக் கடவுளிடமிருந்தே பிரித்துவிடும்

அர்ஜுனனது சமஸ்காரங்கள் பற்றியும், தனது அடையாளத்தைப் பற்றியும் தொடர்பு கொண்டது. அவது இனத்திறைக் கொல்வது என்பது, மொத்தத்தில் அவர் தன்னில் ஒரு பகுதியையே அழித்துக்கொள்வது போல நினைத்தான். இந்த இழப்பிற்கு எந்த வித தீர்வும் ஏற்படாது என்று நினைத்தான். இதுவே அவரது தடுமாற்றம்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் இப்படிப்பட்ட ஒரு குழப்பத்தில், ஒரு முறையாவது சிக்கிக் கொள்கின்றோம். நாம், அப்படிப்பட்ட குழுநிலையில், சமூகக் கோட்பாடுகள், கட்டுப்பாடுகளை கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்றே கற்றுக் கொடுக்கப் பட்டிருக்கிறோம். நம் வாழ்க்கையில் பிரச்சனைகள், குழப்பம், தடுமாற்றம், எதுவும் இல்லாமல் இருக்க நாம் அடிப்படையே ஆசைகள் சமூகத்தாயத்தின் கட்டுப்பாடுகள் கோட்பாடுகள் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்றே இன்றக்காமவே இருக்கின்றனா நாம் தேடுவதும், நாம் தேடுவதை

'சுயன் இப்படிச் சொல்கிறாய்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய பொலிய ஆனாக வேண்டுமென, நா சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நத்தை. கனவு நிறுமாற் உடல், பொருள், ஆவி இனத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படுத்த வாத்தார். வெற்றிக்கு ஈக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

பொழுது, அவைகளுக்கு மாறாக நடக்கும் பொழுது, நமக்கு தடுமாற்றம் எற்பட ஆரம்பிக்கிறது.

எந்தவொரு விதி விலக்கில்லாமல், எல்லோருக்கும் சமூக சமயக் கோட்பாடுகளை, கட்டளைகளை மீறுகிறோம், மீறியிருக்கிறோம் என்ற குற்ற உணர்வு, உள்ளுக்குள்ளேயே இருக்கின்றது. அதனால் தான் எல்லோரும், 'உங்களில் யார் பாவம் செய்யாதவர்களோ, அவர் முதல் கல்லை எறியட்டும்!' இந்த குற்ற உணர்ச்சியே பாவம் என்கிறோம். நமக்குத் தெரியாத நாம் பார்த்திராத சக்திகள், நமக்கு எதிராக எழுந்து, இந்த விதி மீறல்களுக்காக நம்மைத் தண்டித்து விடும் என்ற பயம் பிறந்துவிடும். ஆசைக்கும், குற்றவுணர்விற்கும் இடையே எழும் குழப்பமே தடுமாற்றம்.

அனேகமாக எல்லா பிரச்சனைகளிலும், ஆசைகள் வலிமையானாக இருந்தால், ஆசைகள் ஜெயிக்கின்றன. சட்டடிட்டங்கள், கோட்பாடுகள் சிறிது பொருட்படுத்திருக்கின்றனா விடுவோம், என்று சொல்வோம் அப்படி, மிக மிக மோசமான நிலை எற்பட்டால், நாம் எப்படியும் இந்தக் கடவுள்களைத் திருப்பிப் படுத்த எதாவதே தாரு பரிகாரம் செய்வு விடலாம். நாம் என்னுடைய இந்தக் கோயில்களும், பூசாரிகளும் எதற்காக இருக்கிறார்கள்?

புரிந்து கொள்ளுங்கள்! உண்மைய என்னவென்றால் செய்யும் சமூதாயமும், நம்மை இப்படி என்னவாக்கத் தான் யாரையும் 100 சதவீதம் முடியாதென்று அவர்களுக்குத் தெரியும்.

'சிறது, வேகத்தடை எற்படுத்துவோம்' என்று அவர்கள் சொல்கிறார்கள் பயத்தினாலும், 'சமூதாயத் தவைப்படுத்தி வாழ்வோம்' என்று சொல்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லாக் காலங்களிலும் நல்லவர்களாக இருந்து விட்டால் மிகவும் கடினம். நமக்கு வேலையிருக்கிறது. அதற்குப் பிறகு அவர்கள் கண்ணுக்குத் தெரியாத சக்தியுடன் நேரடியாகத் தொடர்பு கொள்ளத் தொடங்கி

வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் கண்டவர் என் நத்தை. கனவு நிறுமாற் உடல், பொருள், ஆவி இனத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படுத்த வாத்தார். வெற்றிக்கு ஈக்கமளித்தார்.

விழுவார்கள். அப்படியிருக்க அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள். ஆகையால், மக்களால் முழுவதுமாகக் கடைப்பிடிக்க முடியாத சட்ட இட்டங்களையும், கோட்பாடுகளையும் ஏற்படுத்திவிடுகிறோம், மக்கள் அனைத மீறுவார்கள். அதில் இடறி விழுவார்கள். பின், நாம் அவர்களைப் பிடித்துக் கொள்ளலாம். கடவுளைப் பற்றிய பயத்தை உருவாக்க, அதன் மூலம் அவர்களை கட்டுப்படுத்திவிடலாம்.

இப்படிதான் சமயக் கோட்பாடுகளும், சமூக சட்ட இட்டங்களும் தோன்றின! ஒரு சில சமயங்கள் அவ்விதக் கோட்பாடுகளின் மீதே உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கோட்பாடுகளுக்கு எந்த விதமான அறிவு பூர்வமான அல்லது காரண காரியங்களை ஆராய்ந்து எற்றிக் கொள்ளும் படியான நியாயமோ அநதனால்குற்றவுணர்வுன்வாழ்வேன்மென்றெ அவைகளை ஏற்படுத்தி இருக்கிறார்கள். ஒரு நாம் குற்ற உணர்வை ஏற்று விட்டோம் என்றால், நாம் வசமாக மாட்டிக் கொண்டோம்.

ஆன்மீகத்தில், குற்றம், பாவம் என்ற ஒன்றே இல்லை. முழுவதும் நல்லதாகவோ அல்லது முழுவதும் கெட்டது என்றோ எடுவும் இல்லை. “தவறோ” என்ற சமயம் கூறுவத போல், நல்லவையாகத் தியவை கலந்தே இருக்கும், இருள் இல்லாமல் வெளிச்சம் இருக்காது அல்லது தியவை இல்லாமல் நல்லவை இருக்க முடியாது. நீங்கள் உண்மையில் விழிப்புணர்வடைந்து விட்டீர்களா என்றால், பாவம் என்ற ஒன்றே இல்லை என்பத உணர்வீர்கள்.

நமக்கு நடப்பன எல்லாம் இயற்கையின் நியதிப்படிதான் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன, தன்னைத் தானே அறிந்த ஞானிகள், இந்தப் புரிதலுடன் தொடர்ந்து பிரவகித்து செல்கிறார்கள். ஒருவருக்கு மரணத் குலத்தின் மீது கருணையிருக்கும் பொழுது, தன் மீது உள்ள அதே பரிவு மற்ற எல்லா உயிரின்களின் மீதும் உணரும் பொழுது, அவர் மற்றவருக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யமாட்டார். அங்கே எந்தவொரு பாவமும் இருக்க முடியாது. ஆகையால் அங்கே எந்தவொரு குற்றவுணர்வும் இருக்காது.

அர்ஜுனனை இந்த தன்னையே அறியும் தன்னை உணர்ந்து, பாதையில் முன்னேற்றும் வழிதான், பகவத் கீதையின் வழி. நாமும் கீதையின் கருத்துக்களை ஆழ்ந்து உள்வாங்கிக் கொண்டால், அந்த பாதை நமது பாதையாகும். நாம் செய்ய விரும்புபவற்றிற்கும், நாம் நம்பவைகளுக்கும் இடையே எந்த வேறுபாடும் இருக்காது. நாம் நமது சமஸ்காரங்களை உணர்ந்து; அந்த சமஸ்காரங்களைப் பற்றிய விழிப்புணர்வுடன், அவற்றின் முழுமைக்காக செய்படும் பொழுது; நமக்கு குழப்பம்,

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

தடுமாற்றம் என்பதே இருக்காது. நாம் முழுமையாக இருக்கிறோம், நிறைவாக உணர்கிறோம்.

பிறப்பின் ரகசியத்தை நாமும் அறியலாம்

நாம் எல்லோரும் முன்னதாகவோ உள்ள ஆசைகளின் படியே பிறக்கிறோம். அவற்றை ‘வாசனை’ (சன்ஸ்க்ரிஷ்சன்) என்ற சொல்கிறோம். ஒவ்வொரு முறையும் புதுப் பிறவி எடுக்கும் பொழுதும், இந்த டலுக்குள், வாசனை என்கிற ஆசைகளின் மன அமைப்பின் படியே (அமைப்புடனேயே) ஆத்மான நுழைகிறது அவைகளைப் பிராரப்த கர்மா என்றும் சொல்வார்கள். (விவரமாக அறிந்து கொள்ளா, கர்மா படத்தைப் பார்க்கவும்) இந்தப் பிறவியில் நாம் நிறைவேற்றிக் கொள்ள விரும்பி எடுத்து வந்த ஆசைகளே பிராரப்தம்! அவற்றினைப் பிறவியில் செய்யும் பொழுது

பிறப்பின் ரகசியத்தை நாமும் அறியலாம்

இப்பொழுது தொல்லை என்னவென்றால், இறப்புக்கும், பிறப்புக்கும் இடையேயான கால நேரம் குறைவும். அது மட்டுமல்லாமல், மிகவும் துன்பமானது, மிகவும் வேதனையானது. சக்தி (உணர்நுணர்ந்து) உடலை (இச்ச உடல்-மனம், இவை விட்டு நீங்கும் பொழுது, இவை விழிப்புணர்வுற்று ‘காமம்’ என்ற உணர்ச்சியுற்று மயக்க நிலைக்கு சென்று விடுகின்றன. அதுபோல், சக்தி, மற்றோரு உடல்-மனக் கூட்டை (இச்ச உடல்-மனம், இவை அடையும் பொழுது ‘அடையும் நுழையும் பொழுது) அடையும். இவை விழிப்புணர்வுற்று

பிறப்பின் ரகசியத்தை நாமும் அறியலாம்

நுழைகிறது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

பிறப்பின் ரகசியத்தை நாமும் அறியலாம்

கடக்கும் பொழுது நாம் அந்தப் பிறவியின் வாசனையை, பிராரப்த கர்மத்தை, நிறை றவற்றுப்படாத ஆசைகளை கடைசி என்னங்களை முழுவதுமாக இழந்து விடுகின்றோம். மறந்து விடுகின்றோம். ஆகவே நாம் அடுத்த உடலில் மீண்டும் பிறப்பெடுக்கும் எந்தப் பிரிப்புக்குதிக்கிறோம் என்பதே நமக்கு ஞாபகம் இருப்பதில்லை. எந்த காரணத்துக்காக இந்தப் பிறவியைத் தேர்ந்தெடுத்தோம் என்பதே தெரியவில்லை.

இதுவே நமது தடுமாற்றத்திற்கான அடிப்படைக் காரணம்.

அவதாரங்களும், ஞானிகளும் விழிப்புணர்வுடன் பிறக்கின்றார்கள். எந்த நோக்கத்திற்காக பிறக்கிறோம் என்ற முடிவு விழிப்புணர்வுடன், பிறவிலேயே தீர்ந்துடக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு எதற்காக இங்கே இருக்கிறோம் என்பது தெரியும் அவர்களுக்கு ஒரு குறையும் மனதில், தடுமாற்றமும் மனதில்! அர்ஜுனன் அந்த நிலையில் இல்லை. நம்மில் பலரும், அதே நிலையில்தான் இருக்கின்றோம்.

அதிர்ஷ்டவசமாக, நமது பிராப்த கர்மா, நமது ஆசைகளின் துவக்க கணக்கை, (கிருஹஸ்தாச்ரம என்ற ஆசுரமத்தில்) உனா முடியும் நாம் அதனின் பின்பு, அவற்றை இதே பிறவியில் நிறைவேற்ற, மேலும் அநீதி கர்மாவைச் சேர்த்துக் கொள்ளாமல், முழுசி செய்ய முடியும். 'ஆகாமிய கர்மா' என்பது இந்தப் பிறவியில் நாம் சேர்த்துக் கொண்டட நடப்புக் கணக்கு ஆசைகள்

நம்முடன் எடுத்துவந்த பிராப்த கர்மாவை, இப்பிறவியிலேயே தீர்த்து விடுவதன் மூலமும், மேலும் ஆகாமிய கர்மாக்களைச் சேர்த்துக் கொள்ளாமல் இருப்பதாலும், நாம் பல ஆயிரக்கணக்கான பிறவிகளில் சேர்த்துக் கைவதுள்ள மொத்த கர்மாவையும் குறைந்து விடுகிறோம். இப்படிச் சேர்க்கப்பட்டுள்ள மொத்த கர்மாவையே 'சஞ்சித கர்மா' என்று சொல்கிறோம்.

இந்த கர்மாக்களையே, நிறைவேற்றும் படாத ஆசைகளே சம்ஸ்காரங்கள்! நமது விழிப்புணர்வற்ற பகுதியில் செதுக்கப்பட்டுள்ள நினைவுகளே, இந்த ஆசைகளைத் தூண்டி. கலக்குகின்றன. அவைகளையே வாசனைகள், மன அமைதிப்பு மீன்டும் ஆசைகளை ஏற்படுத்தி, அவைகளை சொல்கின்றோம் இந்த மன அமைதிப்பு மீன்டும் ஆசைகளை ஏற்படுத்தி, அவைகளை என்னணங்களாக பதிவு செய்கின்றன. கர்மா, சம்ஸ்காரம், வாசனை என்ற இந்த மூன்று வார்த்தைகளையும் நடைமுறை தேவைகளேற்ப மாற்றி மாற்றி உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளலாம். இருந்தாலும் அவைகள் வேறுவேறான ஆழமான உள்ளர்த்தங்களைப் பெற்றுள்ளன.

நாம் இந்தப் பிறவியில் எடுத்துவந்த சம்ஸ்காரங்கள், வாசனைகள், கர்மாக்களின் இயல்பையும், வகையையும் ஆய்ந்து, தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அப்படி அவைகளைப் புரிந்து கொள்வதால் நிறைவேற்றுவதற்காக வேலை செய்ய முடியும், செயலில் இறங்கமுடியும். பிறகு நமது சமஸ்காரங்களின் சேமிப்பு குறைகிறது.

ஆனந்த ஸ்பரணை, நித்யானந்த ஸ்பரணை நிகழ்ச்சிகள், லைஃப் ஸ்டைல் லெவல்! மற்றும் லெவல் 2 (ஆடிட்டிவ் ஆடிஷன்ஸ் 1)ணை ஸ்துதி 2) நிகழ்ச்சி கள், இந்தக் கர்மாக்களைப் பற்றியே அவற்றிலிருந்து எப்படி விடுபடுவது என்பதைப் பற்றியே! இந்த இரண்டு பயிற்சிகளும் பங்கேற்போர்கள், தங்களது சம்ஸ்காரங்கள் பற்றியும், தாங்கள் ஒரு வாறு குறிப்பிட்ட வகையில் நடந்து கொள்ளதற்கான காரணம், துணைடுதல் பற்றியும், அந்த கர்மாக்களை எவ்வாறு கரைப்பது என்பது பற்றியும் பயிற்றுவிக்கப்படுகிறார்கள்.

ஒரு வகையில், இந்தப் பிறவியில் எவ்வளவு ஆசைகளுடன் வந்தோம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளத் துவங்கிறோம். இந்தப் பிறவியில் எவ்வளவு கர்மாக்களை சேர்த்துக் கொள்கிறோம். என்பதையும், அந்தக் கர்மாக்களின் மீது எப்படி இப்பிறவியிலேயே அவற்றிலிருந்து விடுபடுவது என்பதைப் பற்றியும் கொள்கிறோம்.

18

மகாபரிதப் போருக்கும் நம்முடைய மனப்போரும்

இந்த யோகப் பயிற்சிமுறை வாயிலாகத்தான் கிருஷ்ணா, பகவத் கீதையின் பதினெட்டு அத்தியாயங்களுக்குள் அர்ஜுனனை அழைத்துச் செல்கிறார். இந்தப் போதனைகள் அர்ஜுனனுக்கு மட்டுமானது அல்ல. அவை நமக்குத்தான், நமக்காகவேதான். அதன் மூலமாக நாம் நமது சம்ஸ்காரங்களை அழிக்கலாம், நமது தடுமாற்றங்களுக்கு ஒரு தீர்வு காணலாம். முடிவாக இறுதி சத்தியத்தை அனுபவிக்கலாம்.

கேள்வி: ஸ்வாமிஜி! மகாபாரதப் போர் ஒரு உருவகம். கதை சொல்வதற்காக எழுதப்பட்டதல்ல என்று குறிப்பிட்டு இருந்தீர்கள் அதை தயவு செய்து விளக்குங்கள் விரிவாகக் கூறுங்கள்.

உங்களுக்குக் கதை தெரியுமென்றால், நான் உருவகத்தை விவரிக்க முடியும். இங்கே பலரும் இந்த இதிகாசத்தை விரிவாகப் படித்திருக்கமாட்டார்கள் என்பதால், ஒரு சில முக்கியமான கருத்துக்களை மட்டும் விவரிக்கிறேன்.

"சத்யின் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சத்யின் பெரிய ஞானக வெள்ளிமலை, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என தத்தை. கறவை திருமாற்க உடல், பொருள், இவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்றப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களின்தார்.

"சத்யின் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சத்யின் பெரிய ஞானக வெள்ளிமலை, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என தத்தை. கறவை திருமாற்க உடல், பொருள், இவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்றப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களின்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம்

மஹாபாரதப் போர் பதினெட்டு நாட்கள் நீடித்தது பகவத் கீதை பதினெட்டு அத்தியாயங்களாக வெளியிடப்பட்டது. போரில் எல்லாமாக சேர்த்துபதினெட்டு அக்ஷௌஹிணி அணிகள் அணிந்தன. என் பதினெட்டு, ஆழ்ந்த உட்பொருள் கொண்ட விசித்திரமான எண்ணதும். நல்லது! இப்பொழுது நான், எண்ணிக்கைபற்றியும் என்களைப்பற்றிய கோட்பாடுகளையும் உங்களுக்கு தருகிறேன். எந்த ஆனவுக்கு என்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக் கொண்டு போகிறோமே, அந்த அளவிற்கு அரமைதியாக்கும் பயமும் ஏற்படுகிறது, பழியும் ஏற்படுகிறது, நன்முழ் வளர்கிறது, முதிர்ச்சியடைகிறது. சத்தியம் மட்டுமே இருந்த, சத்தியமும் எங்கிரபாழாகத்தில், மக்களுக்கு மூன்று வரை மட்டுமேஎண்ணிக்கை தெரிந்திருந்து. அது வந்து இரோதயுகத்தில், அதைத் தொடர்ந்து வந்த துவாபர யுகத்தில், மனிதர்களுக்கு எட்டு வரை என்னைத் தெரிந்திருந்தது. ஒன்பது வரை என்னத்தவர்க்கிய பொழுது, இப்பொழுது நாமிருக்கும் கலியுகத்தில் பிறந்தது. போட்டி, பூசல், சச்சரவு நிறைந்ததே கலியுகம். எட்டு என்னங்களுக்கு மேல் நம் நிலையில் கணக்கு வைக்கும் பொழுது, அது நினைவில் ஒரு சங்கடத்தை, அசலோகரியத்தை, மன உளைச்சலை ஏற்படுத்துகிறது. அதிகமாக என்னகைக் கணக்கிடும்திறமை என்பதற்கு, தர்க்க நீதியில் படிப்படியாக முன்னேற்றம் என்று பொருள் அதிக என்னங்கள், என்னென்ன ஓட்டங்கள் பாய்ந்து ஓடித் துவங்கின்றது எழுமுடிகிறது. உங்களிடமிருந்து, வெளி உலகை நோக்கி எட்டு என்னங்கள், வெளி உலகை நோக்கிய இடைவிடாமல் செல்லும், நீங்கள் இடைவிடாமல் உலகப் பொருட்களின் மீது பற்றுள்ளவர்கள். நீங்கள் வெளியுலகை மையப் படுத்துகிறீர்கள், வெளிவட்டத்தில் இருக்கிறீர்கள். தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்! உள்முகமாக செல்லத் தூண்டப்படாமல், நீங்கள்

வெளி உலகைப் பற்றி எட்டு என்னங்களை இடைவிடாமல் நினைக்க முடியும் என்றால், நீங்கள் வெளி உலக நாட்டமுடையவர்கள்! அது உங்களை மன அழுத்ததிற்கு எடுத்துச் செல்லும்; நீங்கள் மன அழுத்தத்தில் விழுவீர்கள். தொடர்ச்சியாக எட்டு என்னங்களை, சயத்திற்குத் திரும்பாமல், சும்மாக தள்ளாத்தாழ்நே குணப்படுத்திக் கொள்ளும் திறமை பெற்றிருந்தால், தொடர்ந்து எட்டு என்னங்களைக் கொண்டிருக்கும் நிறை நிலையை உணர்ந்தும் எண்ணங்களின் இடையூறு இல்லாமல் இருந்தால், அதுவே உங்களை நரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் வழி. எப்பொழுதெல்லாம் நீங்கள் வெளி உலகுடன் தொடர்பு கொள்ளும்வழிகளான, உங்களது பத்து புலன்களும் எட்டு என்னங்களுடன் கூடி கொள்ளும் போது நீங்கள் மன அழுத்ததில் இருக்கின்றீர்கள், நீங்கள் புரிந்து கொள்ள முடியாத, கஷ்டத்தில் இருக்கின்றீர்கள். உணரும் புலன்கள் இந்த செய்யப்படும் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்! நீங்கள் உங்கள் உடலுடன், உடலின் புலன்களுடன், உங்களது என்னங்களை சேர்க்காமல் இருக்கும் வரை நீங்கள் நின்று போல் உங்களுக்கு இரந்து புலன்கள் மட்டுமல்ல. உங்களுக்கு பத்து புலன்கள் இருக்கின்றன. உணரும் புலன்கள் இந்த அவைகள் ஞானேந்ரியங்கள், செயல்படும் புலன்கள் லோக்கும் போது ஞானோன்றாமல் இருக்கிறது. சிறுவயதிருந்தே கனவிகண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்பித்து என்னைப் பழிக்க வைத்திராமல் வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார். தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்! உள்முகமாக செல்லத் தூண்டப்படாமல், நீங்கள்

ஒன்று உங்களுக்கு எட்டு வரை எண்ணிக்கை தெரியாதிருக்க வேண்டும் அல்லது உங்களது பத்து புலன்களும் செயல்படாமல் இருக்க வேண்டும். இரண்டும் சேர்ந்து நிகழ்ந்தால் நீங்கள் மிகவும் இக்கட்டடான, மிகவும் ஆழ்ந்த துக்கத்தில் இருப்பீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எங்குவேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

சச்சரவு நிறைந்ததே கலியுகம். எட்டு என்னங்களுக்கு மேல் நம் நிலையில் கணக்கு வைக்கும் பொழுது, அது நினைவில் ஒரு சங்கடத்தை, அசலோகரியத்தை, மன உளைச்சலை ஏற்படுத்துகிறது. அதிகமாக என்னகைக் கணக்கிடும்திறமை என்பதற்கு, தர்க்க நீதியில் படிப்படியாக முன்னேற்றம் என்று பொருள் அதிக என்னங்கள், என்னென்ன ஓட்டங்கள் பாய்ந்து ஓடித் துவங்கின்றது எழுமுடிகிறது. உங்களிடமிருந்து, வெளி உலகை நோக்கி எட்டு என்னங்கள், வெளி உலகை நோக்கிய இடைவிடாமல் செல்லும், நீங்கள் இடைவிடாமல் உலகப் பொருட்களின் மீது பற்றுள்ளவர்கள். நீங்கள் வெளியுலகை மையப் படுத்துகிறீர்கள், வெளிவட்டத்தில் இருக்கிறீர்கள். தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்! உள்முகமாக செல்லத் தூண்டப்படாமல், நீங்கள்

உணரும் புலன்கள் இந்த செய்யப்படும் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்! நீங்கள் உங்கள் உடலுடன், உடலின் புலன்களுடன், உங்களது என்னங்களை சேர்க்காமல் இருக்கும் வரை நீங்கள் நின்று போல் உங்களுக்கு இரந்து புலன்கள் மட்டுமல்ல. உங்களுக்கு பத்து புலன்கள் இருக்கின்றன. உணரும் புலன்கள் இந்த அவைகள் ஞானேந்ரியங்கள், செயல்படும் புலன்கள் லோக்கும் போது ஞானோன்றாமல் இருக்கிறது. சிறுவயதிருந்தே கனவிகண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்பித்து என்னைப் பழிக்க வைத்திராமல் வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார். தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்! உள்முகமாக செல்லத் தூண்டப்படாமல், நீங்கள்

ஒன்று உங்களுக்கு எட்டு வரை எண்ணிக்கை தெரியாதிருக்க வேண்டும் அல்லது உங்களது பத்து புலன்களும் செயல்படாமல் இருக்க வேண்டும். இரண்டும் சேர்ந்து நிகழ்ந்தால் நீங்கள் மிகவும் இக்கட்டடான, மிகவும் ஆழ்ந்த துக்கத்தில் இருப்பீர்கள்.

ஒரு சில மிருகங்களில் இந்த பத்து புலன்களும் செயல்படுவதில்லை. அவைகள் தீங்கிலிருந்து காப்பற்றப் பட்டு விட்டன. உங்களது பத்து புலன்களும் செயலற்றும் போது உங்களால் எடுது வரை என்னவும் முடியுமென்றால், நீங்கள் மன அழுத்தத் தில் இருக்கின்றீர்கள். அதனாலதான் எண் பதினெட்டு பெருமாளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்கிறோம்.

உங்கள் மனம் எடுத்துக்கு மேல் எண்ணும் பொழுது என்ன நிகழ்கிறது? அது தொடர்ந்து எடுது வெளி உலகை மையமாகக் கொண்ட எண்ணங்களை கொண்டிருக்கும் பொழுது என்ன நிகழ்கிறது? மனம் கண்ணைத் தொடும் பொழுது, கண்ணுக்குத் தொடர்புடைய லட்சக்கணக்கான எண்ணங்களை உருவாக்கின்றன, மனம் சுவைகைத் தொடும் பொழுது, சுவைக்கு தொடர்புடைய லட்சம் கணக்கான எண்ணங்கள் உருவாக்கின்றன. அது நாவைத் தொறும் பொழுது, நாவுக்குத் தொடர்புடைய லட்சக் கணக்கான எண்ணங்கள் எழுகின்றன. நீங்கள் எண்ணங்களின் மூழ்கி குழப்படைகிறீர்கள்; அந்த எண்ணங்களின் வழியாக நடக்கும் செயல்களிலும் குழப்படைகிறீர்கள்.

இருபத்தைத்து வரும் போராளிகள் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுகுன் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதேதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

மகாபாரதப் போரில், பதினெட்டு அக்ஷோ ரணி அணிகள் இருந்தன. இந்த அக்ஷோரணி அணிகள் இருந்தன. இந்த அக்ஷோரணிகள் காலாட்படை, குதிரைப்படை, யானைப்படை என்றபலவிதமானபடைகள் இருந்தன-அவற்றில் கெளரவர் சேனைக்கு பதினொரு அக்ஷோரணி சேனைகளும், பாண்டவருக்கு எழு அக்ஷோரணி சேனைகளும் இருந்தன. அவை மொத்தமாக பதினெட்டு லட்சம் எண்ணங்களை குறிப்பாக காட்டுகின்றன. எண்ணங்களை அதிகமாகவும் பொழுது, அவற்றில் அதிகமான எண்ணங்கள் மன அழுத்தத்தை சார்ந்ததாகவே இருக்கும். ஆகவே, பதினொரு இலட்சம் எதிர்மறை நலமலிக்கும் எண்ணங்கள் பாண்டவர்களுடன் இணைந்தன.

எண்ணங்கள் கெளரவர்களுடன் சேர்ந்தன; எழு லட்சம் சயமாக குணமலிக்கும், நலமலிக்கும் எண்ணங்கள் பாண்டவர்களுடன் இணைந்தன.

குணமலிக்கும் எண்ணங்களும் அழிக்கும் எண்ணங்களும்

நான், குணமலிக்கும் எண்ணங்களைப் பற்றியும், அழிக்கும் எண்ணங்களைப் பற்றியும் விளக்குகிறேன்.

ஒரு திருடன் உங்கள் வீட்டில் நுழைந்து பணம், விலையுயர்ந்த பொருட்களை எடுத்துச் சென்று விட்டான் என்று உங்களுக்கு ஒரு செய்தி வருகிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். இப்போது இது ஒரு பெரிய இழப்பு. இதைக் கேட்டவுடன் நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள், ஓ! களவாடியோ! நான் என்ன செய்வேன்? எப்படி இருப்பேன்? எல்லாம் போயிற்று! எதுவும் இல்லையே! என்று நினைக்கிறீர்கள். எல்லாவிதமான மன அழுத்த எண்ணங்களும் எழுகின்றன. மன அழுத்தத்தைத் தரும் எண்ணங்களின் போக்கு துவங்குகிறது.

மாறாக, குணமலிக்கும் எண்ணங்களைக் கொண்டும் நீங்கள் செயல்படலாம். உதாரணமாக, நீங்கள் நினைக்கலாம், ‘சரி நான் பணத்தை இழந்து விட்டேன்! பரவாயில்லை! இது ஒரு பொருட்டல்ல! நான் மேலும் சம்பாதித்துக் கொள்ள முடியும்! இதைப் போல் பத்து மடங்கு செல்வம் பெற்றிருந்தாலும், என் பயன்? நான் அவற்றையெல்லாம் ஒரு நாள் விட்டு விட்டு இறக்கத்தானே வேண்டும்.’ என்று.

தெளிவாகப் பார்த்து சிந்தனைகளை நல்லவழிக்கு விட்டு விட்டால் துன்பம் துறந்து விட்ட ஒருவரின் அனததிலும் இன்பமடைகிறார்.

இப்படிப்பட்ட எண்ணங்கள் தான், தானாக குணமலிக்கும் எண்ணங்கள். இந்த வகையான எண்ணங்களுடன் உங்களுக்கு எதாவது அனுபவம் ‘க்ளிக்’ ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். ஒரு குருவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டோ, அல்லது உங்கள் சய தேடுதல் மூலமோ, சிந்தனைகள் மூலமோ, நீங்களே அனுபவித்திருக்க வேண்டும். உள்ளுணர்வு மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும், உருமாற்றம், அறிவில் மாற்றம் ஒரு மனோ தத்துவ ரீதியான புரட்சி, நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும். இவைகளையே நான் ‘க்ளிக்ஸ்’ என்று சொல்கிறேன்.

வாழும் ஞானி, குரு பேசும் பொழுது உங்களுக்குள் இருந்து எழும், தோன்றும் மிகப் பிரகாசமான எண்ணத் தெளிவையே ‘க்ளிக்ஸ்’ என்கிறோம். உங்களுக்குள் அந்த ‘க்ளிக்’ நடந்த போதே, உங்களுக்குத் திக் சுடை நடந்து விட்டது. நீங்கள் உங்களுக்குள் ‘ஆம்! அவர் கூறுவது சரிதான்!’ என்று அல்லது ‘ஆம்! நான் கூறுவதே சரிதான்!’ என்று சொல்கிறீர்கள். சயமாகவே ஒளி பெற்றிருக்கலாம், ஆன்மீகத் தெளிவு பெற்றிருக்கலாம். உங்கள் உள்ளிருந்து ஒரு குரல் கேட்டிருக்கும், “ஆம்! உண்மை! இந்த எண்ணங்கள் தான் சயமாக குணமலிக்கும் எண்ணங்கள்.

இருபத்தைந்து வரும்

‘ஏன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலேயே நான் ஏன் தவறி நான் தத்தை. கனவை திரும்ப ஒட்டல், துயி அழைத்ததை செவலுறுத்து என்னைப் பழிக வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்மனித்தார்.

இப்படித்தான் மகாபாரத்தில், தானாக சுகமளிக்கும் எண்ணங்கள் ஏழு லட்சம்; அழிவை நோக்கிச் செல்லும் எண்ணங்கள் பதினோரு லட்சங்கள் (உடல் ணிணை); அதனால் போர் தொடங்கறி!

அர்ஜுனன் என்பது தனி மனித உணர்வு; அவர் நல்லது என்று எழுதப் பார்க்கிறானோ, கெட்டது (நல்லவை, தீயவை) என எவற்றைப் பார்க்கிறானோ இவற்றிற்கு இடையில் தவிக்கிறான், உறுதியற்று ஊசலாடுகிறான். தடுமாறுகிறான்.

ஸ்ரத்தை இருக்கும் இடத்தில் மனப்போராட்டம் இருக்காது

எதிர்மறான, எதிர் மறை எண்ணங்களை எதிர்த்து செயல்படாமல் இருக்கும், சோம்பலான தன்மை 'தமஸ்' என்ற எதிர்மறை எண்ணங்களை எதிர்த்து எல்ல போராட வேண்டுமா? நாட பகு தாக்கும் அவையகோ அல்லது, என்று நீங்கள் நினைப்ப படுத்திக் கொள்வதுதான் தமஸ் உங்கள் உடல்தான் பூமி, நிலம். அதற்காக த்தான் பதினோரு அக்கஷோரணிகளும், எழு அக்கஷோரணிகளும் போரிடுகின்றன. இதுவே போரிட அர்ஜுனன் காட்டும் தயக்கமாக குறிப்பபாக காட்டப்பட்டுள்ளது.

கெளரவர்கள் நுறை பேர் இருந்தார்கள்; நுறை எதிர்மறைப் பொருட்கள், குணங்கள். நுறை சகோதரர்கள் என்பது ஒரு பிரதான எண்ணத்தின் நுறு பிரதியெடுக்கப்பட்ட பகுப்பின். அஃது அ பிரதியெடுப்பதான். க்ளோனிங் என ஆங்கிலத்தில் சொல்வார்கள். இத்த பூமியிலே நடந்த முதல் பிரதியெடுப்பு, கேளானிக், கெளரவர்கள்தான்!

பாண்டவர்கள் ஐவர் யார்? அவர்கள் இயற்கையின் குழந்தைகள்; தூய்மையான, களங்கமில்லாத, குற்றமற்ற மனதில் உருவானவர்கள். யுதிஷ்டிரர், நீதி இருக்கும் மனத்துக்கு அதி தேவதையான; யமனுக்கும், பீமன் காற்றுக்கு அதியான வாயுவுக்கும் இட்டமையான சகாதேவன், அஸ்வினி புத்திரர்களுக்கும் பிறந்தவர்கள். பாண்டவர்கள் அனைவரும் இயற்கையின் குழந்தைகள்,

இயற்கையின் குழந்தைகள் எப்பொழுதும் சுயமாக சுகமளிக்கும் குணமாக்கும்

'தசன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்??' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதில் கனவு கண்டவன் என் தத்தை. கையை நிழமாக உடல், பொருள், இன்னதையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக் கவைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

எண்ணங்களாக இருக்கும். எதிர்மறை எண்ணங்கள், தங்களையே படி வாமல் நிறுத்திக் கொண்டு எப்பொழுதும் தடுமாற்றதையும், குழப்பத்தையும், அழிவையும் தருபவையாக இருக்கும்.

கெளரவர்களில் துரியோதனன் தான் உடமைத் தன்மையை குறிக்கிறான், சகுனி, துரியோதனனின் மாமா, அந்த தன் உடமைத் தன்மையை, தந்து நலத்திற்காக, அதை வளர்த்து, பயன்படுத்திக் கொள்ளும் சுய நல சக்தி, சகுனி வஞ்சகம், கூழ்ம்சி, தந்திரம் இவற்றின் குரியீடு.

பதினோரு அக்கஷோரணி, அழிவுப் பாதையில் செலுத்தும் எண்ணங்களின் உதவியுடன் துரியோதனனும், சகுனியும் இணைகிறார்கள். பிரச்சனை என்னவென்றால், அர்ஜுனன், தனி மனித விழிப்புணர்வு இந்த எதிர் மறை எண்ணங்களை எதிர்த்து நிற்க வேண்டிய நேரத்தில், மன அழுத்தத் திற்கச் செல்கிறான். அவர் சொல்கிறார்,கடவுளே! நான் எவ்வளவு குற்றங்கள் புரிந்துள்ளேன்! என்னுளர் எவ்வளவோ இருக்கின்றனவே நான் எப்பொழுது அவற்றை இருக்கின்றனவே! நான் எப்பொழுது அவற்றை எதிர்த்து வெற்றி பெற்று, அவற்றை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவேன்?

அப்பொழுதான் ஒரு குரு, ஒரு கிருஷ்ணர் கவலைப் படாதே! இந்த வித எண்ணங்களுக்கு வாழ்வில்லை. அவைகள் எல்லா ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்றவை; குறிக்கே காவிலரதவை; முன் பின் முரணானவை; வாதத் திற்குப் பொருந்தவை; அவை அறிந்து மற்ற, பொருளற்ற வார்த்தைகளே! உங்களுடைய எதிர்மறை எண்ணங்கள் எல்லாம் பொருளற்றவை, தொடர்பற்றவை என்பதை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளும் போதே, அவைகளுக்கு உங்கள் மனதை ஆக்கம் செலுத்தும் சக்தியை இழந்து விடுகின்றன. அவகளிடமிருந்து நீங்கள் விலகி விட்டால், அவகளிடமிருந்து 'அன்லக்' (க்த்தஜீடநஞிட) செய்து விட்டால், அவகள் சக்தியற்று செயலிழந்து விடும்.

'தசன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்??' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று, என் சிறுவயதில் கனவு கண்டவன் என் தந்தை. கையை நிழலாக உடல், பொருள், இன்னதையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக் கவைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலித்தார். உன்னைப் போல, இன்னதையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலித்தார். உன்னைப் போல, இது அனைத்தையும் சென்வித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலித்தார். உன்னைப் போல, இது அனைத்தையும் சென்வித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலித்தார். உன்னைப் போல, இது அனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழகவைத்து வெற்றிக்கு உழுமலித்தார். அதன் பயன்தான் இன்று நான் இங்குந்து... சொல்கிறேன்?'

தருபவையாக இருக்கும்.

இருத்தலைது வருடம் போராடினார். அமைதியாகவில் எனக்கு அவர் தம் வேலை கிடைத்தபற்குன் அவர் திய்வெடுத்தார். வாழ்க்கை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் என்குந்த் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'தசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று, என் சிறுவயதில் கனவு கண்டவன் என் தந்தை. கையை நிழலாக உடல், பொருள், இன்னதையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலித்தார். உன்னைப் போல, இது அனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலித்தார். உன்னைப் போல, இது அனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழகவைத்து வெற்றிக்கு உழுமலித்தார். அதன் பயன்தான் இன்று நான் இங்குந்து... சொல்கிறேன்?'

இதுவே நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய சத்தியம், உண்மை! இதழான் கிளையின் சாரம். நீங்கள் நித்யானந்தம் பயிற்சி வகுப்பில் பங்கு பெற்றவராய்பும், மஹாபாரதக் கதையையும் தெரிந்தவராய் இருந்தால், இந்தக் காட்சியை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும், உணர்ந்து கொள்ள முடியும்.

ஒரு பக்கத்தில் பதிநோடு மில்லியன் எதிர்மறை எண்ணங்கள் பதிநோரு மில்லியன் எதிர்மறை எண்ணங்களைப் பார்க்கும் ஏந்த ஒரு தனி மனித விழிப்புணர்வும் தடுமாறுகிறது; நினைக்கிறது, ‘நாள் எப்படி, எப்பொழுது ஞானமடைய முடியும்? எப்போது, எப்படி இவ்வெண்ணங்களையெல்லாம் என்னுள் இருந்து வெளியேற்றே வலன்?’

சரி! இவ்வெண்ணங்களை வெளியேற்ற வண்டிய தேவையென்று இருக்கிறது? நான் ஒரு குடும்பத் தலைவன், சாதாரண குடும்பத்தான். எனக்கு இது சரிதான். அவைகள் அங்கேயே அப்படியே இருக்கட்டும் எனக்கு பொறுப்புகள் இருக்கின்றன. எனக்கென கடமைகள் உள்ளன. இந்த எண்ணங்கள் எல்லாவற்றையும் நான் ஏன் அழிக்க வேண்டும்? என் மக்களை நான் விட்டு விட முடியாது என் உடமைகளையும் விட் டுவிட முடியாது”.

வெறுமனே, அதற்குத் தேவையான தைரியத்தை ஒருங்கிணைக்க இருக்கிறீர்கள். அதுமட்டுமல்ல! உங்களது பெற்றோர், குடும்பத்தினரையும் காரணமாகக் காட்டுகிறீர்கள் அது தான் தடைகள் என்றும் சொல்கிறீர்கள்.

தெரிந்து கொள்ளுங்கள், உண்மையான உறுதி, சிரத்தை இருக்கும் பொழுது முரண்பட்ட மனம் போராட்டமோ, மறுப்போ இருக்காது. ஆனால் ஒரு குறு உங்களை ஒருநொடிச் செய்யச் சொல்லும் பொழுது, நீங்கள், எனக்கு கடமைகள் இருக்கின்றன. மேற்கொள்ள வேண்டிய பொறுப்புகள் உள்ளன என்று சொல்கிறீர்கள். நீங்கள் வெறுமே உங்கள் மந்தத் தன்மையை, சோம்பலைத்தான் நியாயப் படுத்துகிறீர்கள்.

உங்களது செயல்படா தன்மையாலும், மந்தத் தன்மையாலும் மட்டுமே நீங்கள் அதை நியாயப் படுத்துகிறீர்கள். நீங்களும், போருக்கு முன்னால் அர்ஜுனன் இருந்த அதே இடத்திலேயே இருக்கிறீர்கள், அதனால்தான், பகவத் கீதையின் முதல் அத்தியாயத்திற்கு அர்ஜுனன் விஷாத யோகம் என்று பெயர்.

த்தத்தைக் சொல்கிறது. அன்னலட்ச - எதிர் எண்ணங்களை அழிக்கும் அஸ்திரம்

கிருஷ்னரது அறிவுரைப் படி நடந்த, அர்ஜுனன் விடும் பானங்களே, அம்புகளே கள்,அவனது எண்ணங்கள் அவன் தன்ளை விடுவித்துக் கொள்ளும். “அன்னலட்ச்” (க் ஞிடுதலையிட) செய்யும் கொள்ளும் எண்ணங்களே அந்த அம்புகள். நீங்கள் ஒவ்வொரு எண்ணத்திலிருந்து அன்னலட்ச செய்யும் பொழுதும், எண்ணத்திலிருந்து விடுவித்துக் கொள்ளும் பொழுதும், ஒரு அம்பை விடுகிறீர்கள். ஒரு எண்ணம் உங்களை விட்டுச் சென்றால், ஒரு எதிரி இறந்தான்!

அர்ஜுனன் தனது கோழைத்தனத்தை, தனிவின்மையை, தனது கருணை இரக்க உணர்வு என்று பட்டுக்கொண்டு துனிவின்மையை சருணையாக வெளிப்படுத்துகிறான். மன அமைத் திலும், விழிப்பிலும் நீங்கள் மன அழுத்தத் தில் இருக்கும் பொழுது, ‘இல்லை! இது நடக்காது! செய்ய முடியாது! பிறகு என் நான் செயல் பட வேண்டும்? என் குடும்பம், முயல வேண்டும்? என்கிறீர்கள். அந்த நேரத்திலும் உங்களுக்கு ஒரு குரு தேவை! அவர் ‘இல்லை! அது முடியும்! அதை முடித்தே தீர வேண்டும்’ என்று சொல்வார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் துய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் துய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அவருக்கு அப்போதுதான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது.

மஹாபாரதப் பாத்திரங்களும் நம்முடைய குணங்களும்

பீஷ்மரும், துரோணரும், சேராஸ்னகளும், வீர்கள் பலருடனும், தலைவர்களும் என் எதிர்மறைகளதான் போல் இருக்கிறார்? இதை மிக முக்கியமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சில சமயங்களில், குணமிலிக்கும் எண்ணங்கள், எதிர் மறை எண்ணங்கள் குழுப்பட்டுவிடும்.

சில உதாரணங்கள் மூலம் இதை தெளிவாக்குகிறேன். இருந்தாலும், இந்த உதாரணங்கள் உங்களின் சிலரின் உணர்வை பாதிக்க கூடும்.

கடந்த காலத்தில், நீங்கள் முன்னேற முடைவதற்கு சில வழி முறைகள் உங்களுக்கு உதவியிருக்கும். இருந்தாலும், அவை இதற்கு மேலும் வளர்வதற்கு உதவாமல் இருக்கும். அப்படிய்பட்ட வழிமுறைகள் உங்களைத் தொடர்ந்து தூண்டுவதற்கு, உங்கள் மீது செல்வாக்கு புரிவதற்கு முயலும் போது

41

அவற்றை எதிர்த்தே ஆக வேண்டும். அவைகளே, பீஷ்மர்களும், துரோணர்களும் போரில் எதிர்மறையுடன் நிற்பவர்கள்.

உதாரணமாக, நீங்கள் ஒரு குருவுடன் இருக்கிறீர்கள், அவருடன் சில வழிமுறைகளைப் பின் பற்றுகிறீர்கள், சில நம்பிக்கைகள் படி நடக்கிறீர்கள். சிறிது காலத்திற்குப் பின் அந்த குருவின் செயல்கள், உங்களை விரிவடையச் செய்யவில்லை, மேற்கொண்டு எடுத்துச் செல்லவில்லை.

ஆனால், அவர் உங்களுக்குக் கடந்த காலத்தில் செய்த நன்மைகளைக் கருதியே, நீங்கள் அவருடையே இருக்கிறீர்கள். உங்களால், அவரை விட்டு விலக முடியவில்லை. அவரைத் தாண்டியும் மேலேயும் செல்ல முடியவில்லை. அப்படிப்பட்ட எண்ணங்களே பீஷ்மர்கள், துரோணர்கள்! அவைகளும், துரியோதனனைப் போலவும் துச்சாதனனைப் போலவும் அபாயக்கரமானவர்கள், ஆபத்தானவர்கள்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அவையும் துரியோதனை, துச்சாதனன்களைப் போல மிக ஆபத்தானவை தான்.

பீஷ்மர் யார்? உங்கள் கெபேரோர், வீட்டுத் தலைவர்கள், பெரியோர்களின் உருவமே! வீட்டுத் தலைவர்கள், பீஷ்மராக உருவாகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறீர். அவர் உங்களது கடந்த கால கட்டுற மனப்பாங்கைக் குறிக்கிறார். உங்களது பெற்றோ ராரிடமிருந்து பெற்று கட்டுற மனப்பாங்கு, வளர்புறு கட்டுற மனப்பாங்கு, இந்கு பீஷ்மராக இருக்கிறது.

உங்களமனதில்இ இருந்து அன்னைச்செய்யத் தொடஙகிய கணமே முதலாவதாக வருபவரே பீஷ்மர். அவரே உங்களது பதிவுகளாலான நினைவு வங்கி.

அவரே பீஷ்ம பிராமகர், பெரிய பாட்டானார், அவர் முதலில் உங்கள் மூல நிற்பவர். அதனால் தான் பீஷ்மர் முதலில் போருக்கு வந்தார். அவருடைய பெரிய, புதிய பதிநோரு மில்லியன் கோணைகளுடன், பதிநோரு மில்லியன் வலுவான எண்ணங்களுடன் போருக்கு வந்தார்.

ஆக பீஷ்மரே உங்களது வளர்புறு கட்டுற மனப்பாங்கும், சமூகக் கட்டுற

மனப்பாங்குமே! நீங்கள் உங்கள் பெரியோர்கள் என வைத்திருக்கும் மரியாதையின் குறியீடு உங்கள் ஞானத் தேடுதல் பயணத்தில் அவரை நீங்கள் கடந்து செல்ல வேண்டும்.

வளர்ப்புற மனப்பாங்கிற்கு பிறகு, உங்களுக்குள் ஆழ்மீக தையை தொடங்கி வைத்த ஆசான் வருகிறார். உங்களுக்குள் இருந்தே அதிர்வுகளை சிறிதளவு உயர்ந்த உதவியேவராக இருந்தாலும், அவர்கள் வருவார்கள்.

துரோணர் யார்? துரோணர், அர்ஜுனனுக்கு வில் வித்தையைக் கற்றுக் தந்த ஆசான். அவர் துவக்கிறிலை குரு அர்ஜுனனுக்கு தர்க்கத்தையும், ஆன்மீக விசாரத்தையும் கற்றுக் கொடுத்தவர் துரோணர்.

நீங்கள் இதுவரை நீங்கள் படித்து அறிந்த அறிபுலவர்கள் விஷயங்களே, துரோணராகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. அப்படிப்பட்ட அறிவு பூர்வமான விஷயங்களே உங்களை ஒரு ஞானடைந்த குருவிடமிருந்து விலக்கி வைத்துள்ளன.

சிறது காலத்திற்குப் பின், அந்த ஆசானே உங்களுடைய முன்னேற்றத்திற்கு தடையாக இருப்பார். அர்ஜுனன், அவரது இறு நிலை குருவான கிருஷ்ணருடன் இருக்கும் பொழுது, இந்த முதல் நிலை குருவையே ஒரு எதிர்தான். அவரும் சகுனியைப்போலவேம், துரியோதனனைப் போலவும் ஆபத்தானவர்தான். அவரும் அபாயக்கரமானவரே!

துரோணருக்குப் பின் உங்களுடைய தருமம் செய்யும் பண்பு, மேலேழும் உங்களுடைய முன்னேற்றத்திற்கு அதுவும் ஒரு தடையே! அது தான் கர்ணன். கர்ணன் தருமத்தைக் குறிப்பவரே. புரிந்து கொள்ளுங்கள். இதுவும் விரும்பத் தகாத மனோபாவமே.

பலபேர் “நான் பணம் சம்பாதிக்க, தருமம் செய்வேன்” என்று நினைக்கிறார்கள். தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், அவர்களும் தருமம், அன்பு, இரக்கம் என்ற மாறுவேடத்தில் சிக்கிக் கொண்டவர்களே!

“சரண் அட்படு சொல்கிறீர்கள்??” என விசாரித்தற்கு, ‘காலன் பெரிய தூக்கு வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தகை. கனவை நிலமாக உடல், பொருள், இவை அலைத்தையும் செயலிழ்து என்னைப் பத்திக் கவலைதான். வெற்றிக்கு உழ்மலினித்தார்.

“சரண் அட்படு சொல்கிறீர்கள்??” என விசாரித்தற்கு, ‘காலன் பெரிய தூக்கு வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தகை. கனவை நிலமாக உடல், பொருள், இவை அலைத்தையும் செயலிழ்து என்னைப் பத்திக் கவலைதான். வெற்றிக்கு உழ்மலினித்தார்.

அவர்கள் ஒரு போதும் ஞானமடையவே முடியாது! அவர்கள், தங்களுடைய தர்ம சிந்தனையிலிருந்து மேலே செல்ல வேண்டும். அதன் பிறகே அவர்கள் ஞானமடைய முடியும்.

நீங்களும் ஒரு கர்ணணாகி, மகிழ்ச்சியடையலாம், நன்றாக இருப்பதாக உணரலாம். ஆனால், அது உங்களை ஞானமடையச் செய்யாது. ஞானமடையவே முடியாது! இருந்தாலும், வாழ்வின் கடைசி நேரத்தில் கர்ணன் அனைத்தையும் கிருஷ்ணரிடம் ஒரு ஞானமடந்த குருவிடம் அர்ப்பணித்து விட்டார். கர்ணனைப் போல, நீங்களும் ஒரு ஞானமடைந்த குருவிடம் அர்ப்பணித்து விட்டால், பிறகு உங்களுக்கும் ஞானமடையவற்கான வாய்ப்புகள் இருக்கிறது.

இதற்க்கு என்ன பொருள்? கரு உங்களுடைய உடமைகள் அனைத்தையும், பற்றுகள் அனைத்தையும் உங்களிடமிருந்து எடுத்து விடுகிறார். கர்ணனிடமிருந்து எடுத்தவைகள்மூலமாக கிருஷ்ணன் செல்வந்தராக விட்டவில்லை. இதை மிகத் தெளிவாக ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

கர்ணனிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்டவைகள் மூலமாக கிருஷ்ணன் செல்வந்தரானார் என்று உங்களால் சொல்ல முடியுமா? இல்லை! முடியாது! குருவானவர் உங்களிடமிருந்து இந்த ரகசியம் தெரிந்து கொள்வது, தான் செல்வந்தராக வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல. மாறாக, நீங்கள் சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் உங்களிலிருந்து உங்களை விடுவிக்க செய்யப்படுகிறது!

கர்ணனால் இறக்க முடியவில்லை. கர்ணனின் தர்ம செயல்களால் விளைந்த பயன்களின் காரணமாக, மரணத்தின் தேவதை, நீதி தேவதை, அவனது மரணத்தை அனுமதிக்காமலிருந்து அதனால் தான், கிருஷ்ணரால் கர்ணனுக்கு விடுதலை பெற்றுத் தர இயலவில்லை. கர்ணனிடமிருந்து “உள்ளுடைய தர்ம செயல்களின் பலன்களை எனக்குக் கொடுத்துவிடு,” என்று கேட்டுப் பெறும் வரை கிருஷ்ணரால் கர்ணனுக்கு தீவன் முக்தி அளிக்க முடியவில்லை. கர்ணனும், தனது நற்செயல்களின் பயன்களை, கிருஷ்ணரிடம் கொடுத்து அக்கணத்திலேயே தீவன்

முக்கிதி அடைந்தார்.

அதனால்தான் நாம் இதைக் ‘கர்ண மோட்சம்’ என்கிறோம். ‘கர்ண வதம்’ என்பதில்லை. கர்ணனின் விடுதலை, அழிவல்ல. கம்ஸனைப் போன்ற தீயவர்களுக்கு கம்ஸ் வதம், அழிவு ஆனால் கர்ணனுக்கு, கர்ண மோட்சம். விடுதலை! ஏனென்றால், அவர் தர்ம சிந்தனையில் சிக்கியிருந்தார், கொடியசிந்தையில் அல்ல.

ஒருவரது கர்ணனைக் கடந்து, அதாவது உங்களது தர்ம சிந்தனையைக் கடந்து வந்தீர்களென்றால், தங்களது சுத்தமான அஹங்காரம், எந்த வித துன்பமுன்றி, உங்கள் முன்னால் வந்து இறுதிப் போருக்காக நிற்கும். அஹங்காரமே பாரதப் போரில் எதிர்பார்த்தது போல, காட்டப்பட்டுள்ளது. ஆம், எதிர்பார்த்து போல, கிருஷ்ணர் தனது குரு விளையாட்டை விளையாடி துரியோதனனையும் மாய்த்தார்.

உங்களிடம் உள்ள இந்தப் பண்புகள் எல்லாம் உங்களை விட்டு அகன்று பிறகு தான் நீங்கள் ஞானமடைய முடியும். எதிர்மறை, நேர்மறை ஆகிய இரண்டுமே அழிந்த பின்னரே, மன அழுத்தம், மனச் சுமை குறைய வேண்டும், என்னனென்று இல்லாத நிலை, என்னனென்று புரியுமாக வேண்டும். (அழியவேண்டும்) மஹாபாரதம் அதைத்தான் தெளிவாக்குகிறது. சிக்கலை நீக்குகிறது.

மஹாபாரதம் இப்படியாகவே பிரச்சனைக்குத் தீர்வு காண்கிறது.

உங்களது எதிர்மறை என்னனென்று, உங்களை ஒன்றாக இதுப்பதால்நிலை, உங்களை முன்னால் ஒரு நேர்மறை மறைப்பு இல்லாமல் வருவதில்லை. அவைகள், உள்ளவாறு தங்களை நியாயப்படுத்திக் கொள்ள முடியாது. உங்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்த அவற்றிற்கு ஒரு நேர்மறை மறைப்பு தலைப்படுகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்தான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னனிக்குத் தெரிந்து...

சுசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா??” என விசாரித்தற்கு, ‘சுசன் பெரிய ஜாதி வேண்டுமென்று, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என த்தை கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும்

செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமலிந்தார்.

இந்த பதிலே ஒரு மில்லியன் என்னனென்றும், உங்களை மன அழுத்தத்தில் விழச் செய்யும் எதிர் மறை என்னனென்றும், ஒரு பிஷமு, துரோணர், கர்ணனின் போன்றே உங்களை எதிர்க்காது. வளர்ப்புற கட்டுறு மனப்பாங்கு, உங்களது ஆசால், உங்களது தர்ம சிந்தனை, இந்த மூன்றும் தான் அதன் நேர்மறை மறைப்பு தலைப்படுகிறது.

எனவே பீஷ்மர்களிடமும், துரோணர்களிடமும், கர்ணன்களிட மும்

எச்சரிக்கையாக இருங்கள் அவர்களைத் தாண்டி விட்டால், நீங்கள் ஞானமடைந்தவீர்கள். அவாளைப் பார்த்து நீங்கள் மயக்கமடைந்ததேலோ (எதனிணுணர்ந்திடுதலுறு) அல்லது தள்ளாம்பிக்கையிறங்தாலோ, நீங்கள் உங்களை இழந்து விடுகிறீர்கள். நீங்களோ மலை அழுதத்தில் விழுந்து விட்ட அர்ஜுனன்!

இப்போது, மகாபாரதப் போரில் அர்ஜுனனுக்கு உதவி புரிபவர்கள் யார்? முதலவதாக யுயுத்ஸிறர். அதனபொருத தருமர்ந்த தர்மத்தையை, ஒழுக்கப் பண்ணைப் குறிக்கின்றது. நீங்கள் ‘அன்க்லட்ச்’(anklet) செய்யும்போதெல்லாம் அதற்கு ஆதாரமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். நீங்கள் ‘அன்க்லட்ச்’ செய்கிறீர்கள் என்பதாலேயே நீங்கள் போதைப் பொருட்களும், பாலியல் வழக்கங்களையும் தவக்கி விட்டதூது. நீங்கள் இப்படி என்னைக் கூடும்.’ என்று இருந்தாலும், நான் ‘அன்க்லட்ச்’ ஆக இருக்கிறேன். இந்த பக்கங்கள் என்னை ஒளித்தும் செய்யாது. அழைத்து செய்து பார்ப்போம்’ என்று. இல்லை! அவ்வாறு என்னுடல் பயன் தராது தர்மம்தான் அடிப்படையாக இருக்க வேண்டும்.

அடுத்த உதவியாளன் பீமன், வீரம் தனி மனித விழிப்புணர்வு, தனி மனித உணர்வின் வீரமே, பிரதானாக காட்டப்பட்டிருக்கிறது. பலத்துடனும், வீரத்துடனும் ‘அன்க்லட்ச்’ செய்ய வேண்டும் முயற்சி செய்யுங்கள், என்ற நடத்தாலும், நான் ‘அன்க்லட்ச்’ செய்யப் போகிறேன்.

எனக்கு முட்டி வலிவராமல், முதல்கு வலிவரலாம், வேறு எந்த வலியும் வரலாம். இருக்கிறதூம் தொடர்ந்து அன்க்லட்ச் செய்பவன்” அன்க்லட்ச் என்றால் என்ன? அது தான் எதிர் மறை என்னங்களைத் தாங்கி அழிக்கும் அர்ஜுனனின் அம்புகள். அந்த வீரமே பீமன்.

சகாதேவன் யார்? ஞான மடைந்த குருமார்களின்சரிதையைப் படித்தபோதும் அவர்களின் போதனைகள் அடங்கிய புத்தகங்களைப் படித்தபோதும் பெற்றபட்டும் ஞானமடைந்த குருமார்களைப் பற்றிய அறிவே சகாதேவன். சகாதேவன், உங்களுக்கு ஞானமடைந்த குருமார்களின் குறிப்புகளை தருகிறார்.

உங்களது அறிவைக் குறிப்பதே சகாதேவன். சகாதேவனின் சகோதரன் நகுலன்நீங்கள் ஞானமடையும் வரை உங்கள் உடலை திடமாகவும், நலமாகவும் வைத்துக்கொள்ளும் விழுங்கான மருந்து. ஆக உங்களது உடல் நலனைப் பேணிக்காக்க ஒருந்திய தேவை இருக்கிறது. நீங்கள் ஞானமடையும் வரை, யோகா மற்றும் பல வழி

முறைகளால் உங்கள் உடல் நலனைப் பேணிக் காக்க வேண்டும்.

இவர்கள் எல்லோரும் உங்களுக்கு உதவி செய்ய தேவைப்படுகிறார்கள்! இவர்கள் எல்லோருக்கும் மேலாக, உங்கள் ரத்தத்தை ஓட்டிக் செல்பவர், உங்கள் நண்பன், வழிகாட்டி, சித்தாந்த, தத்துவ ஞானி, குரு, கிருஷ்ணர் தேவைப்படுகிறார்!

பிரபஞ்சத்தின் விளவரூபம் ஞான சத்குரு

இப்பொழுது நீங்கள் போரைத் துவக்கிறவர்கள் பதினோரு மில்லியன் வீரர்கள் உங்கள் முன்னால் நிற்கின்றனர். எல்லா கட்டுற மனப்பான்கும், வளர்ப்புறு, ஆசான், பெரியவர்கள் எல்லோரும் முன்னால் நிற்கின்றனர். உங்களுடைய முதல் நாளிலிருந்து இவ்வுலகில் முதல் நாளிலிருந்து நீங்கள் எதைச் செய்யலாம். எதைச் செய்யக்கூடாது என்று போதித்த ஆசிரியர்கள் எல்லோரும் முன்னால் நிற்கிறார்கள்.

வேறு யார் நிற்கிறார்கள்? உங்களை ஆன்மீகப் பாதையில் இறக்குவித்தவரும் மூன்றாவதாக இருக்க குணம், தர்ம சிந்தனையும் உங்கள் முன்னால் நிற்கிறது இப்பொழுது என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?

அது மட்டுமல்ல, சகுனி, தரியோதனன் மற்றும் அனைத்து எதிர்மறை மனிதர்களும் இவர்கள் பின்னால் மறைந்திருக்கின்றனர். அவர்கள் (முன்னால் நிற்பதில்லை அவர்கள் நேர்மறை மூலமாக தரையுமாக எதிர்கொள்கின்றனர் அதனால் இப்பொழுது போர் துவங்கிறது. உங்களுக்கு எதிராக அணி திரண்டிருக்கும் போர்ப் படையைப் பார்க்கிறீர்கள். நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள், ‘ஓ! கடவுளே! பதினோரு மில்லியன் வீர்கள்; நான் என்ன செய்வேன்? உடனே சிருஷ்டனைப் பார்த்து, கிருஷ்ணா, நான் இதுபோல் போரிடத் தேவையில்லை. இல்லை, என்னால் போரிட முடியாது. நான் இப்பொழுது முடிவு செய்துவிட்டேன். இங்கிருந்து செல்லப் போகிறேன். இங்கிருந்து போய் விட்டு போகிறேன். பிரச்சனை எடுத்து உண்ணுவதாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. நான் இந்த நாடகத்தில் பங்கு கொள்ள விரும்பவில்லை. என்னால் போரிடமுடியாது!

இருபத்தைந்து வருடம்

‘என்ன இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சனாதன பெரிய ஆழ வேண்டுமென, என சிருவயதிலேற்றே கண்டவர் என் தத்தை. எனவை திரும்ப உடல், பொருள் இணைத்ததையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்மினித்தார்.

46

47

இறைவன் கூறுகிறார், ‘மூட்டடலே! நீ இந்த பதினோரு மில்லியன் எண்ணங்களையும் அழிக்கிறாயோ, அதனால் எந்த பலனும் இல்லை. எப்படியிருந்தாலும் அவைகளுக்கு வாழ்வு இல்லை; அவைகள் ஏற்கெனவே இறந்துவிட்டவைகள்!

இறைவன்கூறுகிறார், ‘நீங்கள்அவர்களை, கொன்றாலும், கொல்லாவிட்டாலும், அவர்கள் முன்னமே இறந்து விட்டவர்கள் தான்! மெருமையே அும்பை எடுத்து, அவர்களை கொல்வது போல நடிக்க வேண்டும்! அவ்வளவே! சில முறை ‘அன்கலட்ச்’ செய்ய அவைகள் அங்கே இல்லை. பயம்தான், இந்த பதினோரு மில்லியன் எண்ணங்களுக்கும் (மனிதர்கள்) சக்தி கொடுக்கிறது.

அர்ஜுனன் தனக்குப் பின்னால் அணி வகுத்துள்ள எழு மில்லியன் பேரா க் கூட முயற்சிக்கவில்லை. அதாவது சுயமாக இதமாக்கம், குணமறிந்து முயற்சிக்கவேண்டுமென்கிறார், ‘நீங்கள் எப்பொழுதும் எதிர்மறையை மட்டுகொண்டு பற்றிக் கொண்டு துன்பப் படுகிறீர்கள்; நேர்மறை எண்ணங்களைப் பற்றிக் கொண்டு ஆனந்தம் அடைவதில்லை, நீங்கள் முதலில் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், நேர்மறைகளைப் பற்றி கொள்வதுதான்’ என்கிறார்.

மீண்டும் மீண்டும் கற்றுக் கொடுத்து பின்பும், நீங்கள் ஏற்க மறுக்கிறீர்கள், நம்பவதில்லை. பின்பு இறுதியில் குருவானவர் உங்களுக்கு சக்தி தருவதார். அவர் தனது விஸ்வரூப தரிசனத்தை பிரபஞ்ச சக்தியின் ரூபத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

இறைவன் கூறுகிறார், ‘சரி! சரி! நீ ஒரு முட்டாளைப் போல, நான் கூறுவதை அறிவு பூர்வமாக புரிந்து கொள்ள முயயாமலிருக்கிறாய். இப்பொழுது பார், இதைப் பற்றியெல்லாம் உன்னிடம் பேசிக் கொண்டிருப்பதை விட கொண்டிருக்கும் யாரோ ஒரு நல்லவன் பார்’ என்கிறார். அவர் தனது பிரபஞ்ச சக்தி ரூபத்தை தெரியப் படுத்துகிறார்.

பிறகு நீங்கள் முழுவதுமாக உளுக்கப் பட்டுவிடுகிறீர்கள். நீங்கள் வியப்படைகிறீர்கள், ‘ஓ இவர் கடவுளே! என்று குருவானவர், நேர்மறை, எதிர்மறை வியப்படைகிறீர்கள்.

‘சகன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சகான் பெரிய ஞானக வெண்டுமென, என சிலுவையில் இருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

கருத்துக்குள் உருவானவர் அவர் எல்லாவற்றையும் தாண்டியவராய் இருப்பது மட்டுமல்லாமல் எல்லாவற்றையும் மேலும் கடந்தவராகவும் இருக்கிறார் என்பதைப் பார்க்கிறீர்கள். அவரது பிறகுள் அந்த ‘விஸ்பரும்’, ஒரு இறுதி அனுபவம்.

அதன் பிறகு நீங்கள் தெரியும் கொள்கிறீர்கள் ‘ஆஹா! நான் எதையும் இழந்து விடமாட்டேன்” நீங்கள் துணிவைப் பெற்று காண்பீர்கள், அர்ஜுனனின் வில்லலக் கையில் எடுக்கிறீர்கள்! இந்த சமஸ்கிருத சொல் காணப்படத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் அதற்க்கு, உங்களிடமிருந்து பிறிக்க முடியாத ஒன்று என்று பொருள்.

நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாமே ஒன்றே ஒன்றுதான்... ‘அன்கலட்ச்’ ‘அன்கலட்ச்’ ‘அன்கலட்ச்’!

‘அன்கலட்சிங்’ என்பது உங்களிடமிருந்து எடுத்து விட முடியாத ஒரு நுப்பம் அர்ஜுனனைப் பற்றிச் சொல்லும் பொழுது, அவனது வில்லலயும், அம்பையும் பற்றிக் சொல்லும் பொழுது, அவனது அம்பறாத்தூணி எப்பொழுதுமே வெறுமையாகாதது, காலியாகாதது என்பர். அவன் ஒரு பிறவி வில்லாளி.

உச்சரிக்கப்படுகின்ற சக்திவாய்ந்த மந்திரங்களைக் கூட உங்களிடமிருந்து பிறித்து விட முடியும். ஆனால் எண்ணங்களைக் கோர்த்துப் பார்க்காது, அன்கலட்சிங் என்ற வழிமுறையை எப்பொழுதுமே உங்களிடமிருந்து பிறிக்க முடியாது. ஏனென்றால் அது உங்க ளுடைய அடிப்படை இயல்பு.

நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், ‘அன்கலட்ச்’, ‘அன்கலட்ச்’.

வளர்ப்புறை கட்டுறுமனப்பாங்கை வெல்வுவதே ஓம் முதல் வெற்றி

பக்தே நாட்களில் பீட்ஷ்மர் அம்புப் படுக்கையில் வீழ்கிறார். உங்களது எல்லாவிதமான கட்டுறு மனப்பாங்கும் அகன்று விடுகின்றன. உங்கள்

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே வேலை செய்தபகுத்தான். இவர் ஒருவேளை வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போது தெரிந்தது. அதன் பந்தன எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

சொல்கிறீர்கள்? ‘சகான் பெரிய ஞானக வெண்டுமென, என சிலுவையில் இருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

மீதான எல்லாவிதமான வளர்ப்புறு, பெற்றோரின் செல்வாக்கு மறைந்து விடுகின்றது. அதனுடன் ஒரு சில இலட்சணங்களும் அழிகின்றன. பீஷ்மரைக் கொன்றவன் சிகண்டி என்பவன். சிகண்டி யாரென்று தெரிந்து கொள்ளுங்கள் அவன் உடலால் ஒரு பாலினத்தையும், மனதால் மற்றொரு பாலினத்தையும் கொண்ட அலி தெரிந்து கொள்ளுங்கள், அடிப்படையும், முதலுமான கட்டுறு மனப்பாங்கு ,உங்களுக்குள் செலுத்தப்படும் முதல் கட்டுறு மனப்பாங்கு, நீங்கள் ஒரு ஆண் அல்லது பெண் என்பதே! நீங்கள், ஆண்பாலாட்டினோ அல்லது பெண் பாலுட்டினோ வளர்வான இனைத்து கொள்ள வேண்டும், சேர்ந்து பழகவேண்டும், என்று கற்பிக்கப்பட்டுக்கிறார்கள். ஆனால் உண்மையில் உங்களுக்குள் ஆண் தன்மை கொண்ட சக்தி, கெண் தன்மை கொண்ட சக்தி இரண்டும் இணைந்தே இருக்கின்றன. ஆனால் வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கு இதை ஒடுக்கப் படுத்துவதில்லை. இதற்கு நம்பிக்கையூட்டுவதில்லை. சிகண்டி அதிகாரத்தை எதிர்ப்பவர், கட்டுப் படுத்தப் படுத்த முடியாதவர். அவர் வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கு எற்றுக்கொள்ளாதவர். பீஷ்மரை விழித்துவதற்கு சிகண்டியே வழிமுறையாக குறிப்பாக்க காட்டப்பட்டிக்கிறார். வேறு எவராலும் பீஷ்மரை வெல்ல முடியாது. பாலுணர்வு அதாவது ஆண் அல்லது பெண் என்றபாகுபாடே, சமூகத்தின்முதலாவதுகட்டுறு மனப்பாங்கு ஒரு பாலின் உடற்கூறு இருந்தாலும், மற்ற பாலின் உள்ளப் பண்புகளுடன் வாழ்வதும், ஒரே பாலினத்துடன் நெருங்கிப் பழகுதல் இந்த கட்டுறு மனப்பாங்கை எதிர்த்து நடக்கும் இயல்பே. சில சமயங்களில் ஏறு மாறாக, நடை முறைக்கொவ்வாமல், ஒரளவு முட்டாள் தனமாக நடப்பது கூட நல்லதே! முடியாது என்று கூறும் எதிர்ப்பு மனப்பாங்கு, வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கைத் தாண்டி வருவதற்கு மிகவும் நல்லது அதனால்தான் இந்தியாவில், நீங்கள் ஞானமடை வதற்காகவும், சமூகக் கட்டுறு மனப்போக்கை உடைத்து தெளிவு பெறவும், உங்கள் வீட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டியிருக்கிறது. பீஷ்மரை வெற்றி கொண்ட பின், உங்களது வளர்ப்புறு, சமூகக் கட்டுற்ப்

பாடுகளை வெற்றி கொண்டபின், நீங்கள் சிகண்டியின் மனப்போக்கை விட்டுவிட வேண்டும். நீங்கள் சிகண்டியை விட்டே ஆக வேண்டும், ஏனென்றால் அவன் துற ராணருக்கு எதிராக செயல்பட முடியாது. வரிகையில் அடுத்த அழிக்கப்பட வேண்டியர் துரோணரே! வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கை அகற்றியது, விலக்கியது மகிப் பெரிய வெற்றி. இப்பொழுது ஒருடை தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கை முழுவதுமாக அழிக்க முடியாது. எல்லாற்றால், நீங்கள் கற்றுக் கொண்ட மொழி உங்கள் உடல் இருக்கும் வரை உங்களுடன் இருக்கும். அஹனால்தான், பீஷ்மர் உண்மையில் அழியவில்லை. இறக்கவில்லை. அவர் ஒரு மூலையில், அம்புப் படுக்கையில், அசைவற்று, படுத்திருந்தார். அவருடைய அவர் உங்களை மீண்டும் தாக்க மாட்டார், தாக்க முடியாது. அவர் வெறுமனே ஒரு மூலையில் படுத்திருப்பார் அவளவே. நீங்கள் வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கைக் கடந்து, அவற்றின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு, அவற்றின் தாக்கத்தைக் கடந்து செல்வீர்கள். இதுவரை உங்களைத் தாக்கிய, உங்கள் மீது ஆழிக்கம் செலுத்திய, வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கு வலுவிழந்து, செயலிழந்து, பலவீனப்பட்டு ஒரு மூலையில் கிடக்கிறது. உங்களுக்குள் நிகழும் பலவீனப் பேச்சும், தற்றுக்குறிய, மாறுபட்ட பண்புகள் இவை நீங்கள் உடலை விட்டுச் செல்லும் வரை உங்களோடு இருக்கும். ஆனால் அவற்றிற்கு உங்கள் மீது, முன்பிருந்த தாக்கம், எதிர்மறைத் தாக்கம் இப்பொழுது இருக்கது இதற்குதான் செயலிழந்த பீஷ்மரின் உடல் குறிக்கின்றது.

உங்களையும் உள்வாங்குள் மீறி உங்களை வளர்ப்பவரின் குணத்தையே மகாபாரதப் போர் முடிந்த பின்னால், பாண்டவர்கள் இவரும் நல்ல என்னங்கள், அம்புப் படுக்கையில் படுத்திருக்கும் பீஷ்மரை அவர்களது முடிவுக்கு வைபவத்தை ஆசிர்வதிக்குமாறு கேட்கிறார்கள். பீஷ்மர் அவர்களுக்கு எவ்வாறு அரசாட்சி செய்வது என்பது பற்றி அழகாக விவரிக்கிறார், கற்பிக்கிறார்.

50

51

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.

திரோபதி, பாண்டவர்களின் மனவியால் இதைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை அவள் பீஷ்மரிடம் சொன்னாள், ‘அப்பா, தயவு செய்து அறிவுளை கூறுவதை நிறுத்து விட்டு அமைதியாய் இருங்கள். நீங்கள் கூறுவதைக் கேட்டுக் கேட்டு உங்கள் வார்த்தைகளைக் கேட்டு நான் அருவருப்படைகிறேன், வெறுப்படைகிறேன் நீங்கள் இப்பொழுது சிறந்த குணங்கைப் பற்றி பேசுகிறீர்கள்.

ஆனால் நான் பொது மக்கள் முன்னிலையில் அவமதிக்கப்பட்ட பொழுது, எனது துகில் உரியப் பட்ட பொழுது, ஆடைகளையப் பட்ட பொழுது என்ன நடந்தது? அப்பொழுது உங்கள் ‘தர்மம்’ எங்கே சென்றது? உங்கள் நல்லொழுக்க விதிகளுக்கு என்னவானது? சொல்லுங்கள் எனக்கு விடை சொல்லுங்கள்!

பீஷ்மர் கூறினார், ‘அப்பொழுது என்னால் பேச முடியவில்லை, எனக்கு அப்பொழுது வாயும், அறிவும், அறிவினும் இல்லை. போயிற்று. என்னுடன் அப்பொழுது நான் துரியோதனனின் இட்ட உணவை உண்டேன் நான் அஷ்ஷ்ட தோஷத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தேன். தூய்மையற்ற, புனித மற்ற, ஒழுக்கமற்ற வழியிலான உணவை உண்ட பாவத்தால் விதேகமற்றிருந்தேன்.

உங்களுக்கு யார் ஊதியம் அளிக்கிறார்களோ அல்லது உங்களுடைய வாழ்வில் பாதை அமைத்து தருகிறார்களோ, அவர்களுடைய குணங்களோ, உங்களுக்கும் ஆகிவிடும். ஞானமடைந்து குருமார்களின் சீஷ் பணி செய்பவர்களே ஆசிர்வதிக்கப் பட்டவர்கள், மகிழ்ச்சியானவர்கள், ஆனந்த மயமானவர்கள்.

உங்களுக்கு ஊதியம் கொடுப்பவர் யாராக இருந்தாலும், அவரது குணங்கள் உங்களுக்குள் சென்று உங்களுடையதாகிவிடும். நீங்கள் நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும், உங்களுடைய யூனர்களிலோம் உங்களை அறியாமலேயே அவர்களுடைய குணங்களை உள்வாங்கிக் கொள்கிறீர்கள், ஏற்றுக் கொள்கிறீர்கள்.

பீஷ்மர் கூறுகிறார், ‘நான் துரியோதனனின் உணவை உண்டேன், தூய்மையற்றவன், பாபம் செய்தவனிடமிருந்து உணவைப் பெறும் பாவத்தைச் செய்த தன். அஷ்ட்ட தோஷ குற்றமும் புரிந்தவன். என்னவே எனது அறிவுத்திறன் அப்பொழுது பணி செய்யவில்லை, செயல்படவில்லை.

‘தசன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சதான் பெரிய ஞானக் கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்கும் உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயல்படுத்து என்னைப் பணிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு இரக்கமின்றார்.

ஆனால், இப்பொழுது, அர்ஜூனனத பாணங்களால் எனது அசுத்தமான இரத்தம் வடித்து விட்டது. தன்மனத் தவிழ்ப்புணர்வு பொழிந்த பல அன்கலட்ஸின் அம்புகள் என்னைத் துறைமைப் படுத்திவிட்டன.

நீங்கள் நிலையான உறுதிப்பாட்டுடன் வளர்ப்புற கட்டுறு மனப்பாங்கை ‘அன்க்லட்ஸ்’ செய்தால், வளர்ப்புற கட்டுற மனப்பாங்கை வள்ப்படுத்தும் என்னங்கள் உங்களைவிட்டு நீங்கள் அஞ்சின் ‘தர்மம்’ ‘நியாயமான’, நல்லொழுக்க கட்டுற மனப்பாங்கிற்கிருந்து வெளிப்படுகிறது. வளர்ப்புற கட்டுற மனப்பாங்கு உங்கள் மன அழுத்தத்தில் ஆழ்த்திவிடும். அவ்விட கட்டுற மனப்பாங்கு பொதுவாக அஹங்கார வரும் எதிர்மறை என்னங்களால், உங்கள் மீது தொடர்ந்து விளைனவு ஏற்படுத்தும் போது, நீங்கள் மனஅழுத்தத்தில் விழுகிறீர்கள்.

அப்படியில்லாமல், அவற்றிலிருந்து நீங்கள் உறுதியாக அன்க்லட்ச் செய்து கொண்டிருந்தீர்களானால், அதே கட்டுற மனப்பாங்கு நீங்கள் நியாயமான தர்மத்தில் நிலைபெற உதவி செய்யும்; அது உங்களுக்கு தர்மத்தைப் போதிக்கும். அதுவான் பீஷ்மரின் மூலமாக வெளிப்படும் கதை.

பீஷ்மரே, வளர்ப்புற கட்டுற மனப்பாங்கு அவர் சொல்கிறார், ‘தூய்மையற்ற, உருவான எதிர்மறை இரத்தம் எல்லா என் உடலிலிருந்து வெளியேறிவிட்டது. இப்பொழுது நான் உங்களுக்கு எதைச் செய்யலாம், எப்பற்றைச் செய்யக் கூடாது என்பதைக் கூற முடிகிறது’

துரோணர் - அறுபவமாகாத ஆன்மீக அறிவே ஞானத்திற்கான 2 வது தடை

வளர்ப்புற கட்டுற பாங்கு உங்களுக்கு வழிகாட்டவும், உதவி செய்யவும் நீங்கள் தொடர்ந்து பத்து நாட்களுக்காவது அன்க்லட்சின் செய்ய வேண்டும். (மகாபாரதப் போரின் பத்தாவது நாள்) அதன் பிறகே அது அதன் எதிர்மறை தன்மையை இழக்கும்.

வளர்ப்புற கட்டுற மனப்பாங்கைக் கடந்து வந்து விட்டால், அடுத்ததாக நீ

‘தசன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சதான் பெரிய ஞானக் கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்கும் உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயல்படுத்து என்னைப் பணிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு இரக்கமின்றார்.

ந்கள் பத்தககளில் இருந்து படித்து அறிந்து ஆன்மீக அறிவு வெளிவதும். அதை எதிர்த்து போரிட வண்டும்! இது தர்க்க ரீதியான அறிவு, நீங்கள் உங்களது கல்வி படிப்பு மூலமாகப் பெற்றது. அது அறிவு பூர்வமானது. ஆன்மீகத்தைப் பற்றி அறிவுக்கு தெரிந்தது மட்டுமே. அது உங்களுடைய நேரடியான அனுபவம் ஆகாது அது இன்னும் அறிவார்த்தமாகவே இருக்கிறது. ஒரு ஞானமடைந்த குருவிடம் சரணடைவதைத் தடுப்பதற்கு இந்த அறிவார்த்தமான அறிவே காரணமாக இருக்கிறது. நீங்கள், கல்வியாலான கட்டுற மணப்பாங்கில் சிக்கி விட்டீர்கள். இந்த நிலையில், நீங்கள் துரோணர் (அழ்ஞானது ஆசான்) என்கிற கடவாள்திரத்தை எதிர்த்து மகாபாரத்தில் போரிடுவீர்கள்! சிறிது ஆன்மீக அறிவை, புத்தகங்கள் வாயிலாகவோ அல்லது மற்ற குருமார்களின் மூலமாக பெற்றவர்களால், வாயும் ஞானமடைந்த குருவிடம் சரணடைய முடியவில்லை. அவர்களுக்கு குறுக்கே அவர்களுடைய கால் குருவோ, அவர்கள் இதுவரை பெற்ற ஆன்மீக அறிவோ அவர்கள் முன்னால் நின்று, விடுதலைக்கான வழியைத் தடை செய்கிறது. அதுதான் துரோணர்! மீண்டும் ஒருமுறை கீதையின் சாரம் சற்று! நான் இப்பொழுது உங்களுக்கு சாரத்தைத் தருகிறேன். என் பதினெட்டு என்பது ஆூம்ந்த உட்பொருளான என்ணாணும், தரிக்க ரீதியாக நீங்கள் எடுத்துக்கு மேல் என்ணிக்கைகளை என்ண இயலாது. காலத்தின் முதல் காலப் பகுதியான சத்திய யுகத்தில்* நீங்கள் மூன்று வரை மட்டுமே என்ணக் கூடியவராக இருந்தீர்கள். இரண்டாவது காலப் பகுதியான கால் பகுதியான சிரேதா யுகத்தில் நீங்கள் எழு வரை மட்டுமே என்ணினீர்கள். மூன்றாவது காலப் பகுதியான துவாபர யுகத்தில் எடுது வரை மட்டுமே என்ணினீர்கள். உங்களுக்கு

இருபத்தைதுது எட்டு என்ணங்களுக்கு மேல் இருந்தால், உங்களுடைய உண்மையான இயல்பை உங்களுக்கு உணர்த்தும் சுயமாக சுகமளிக்கும், சிகிச்சையளிக்கும் என்ணங்களுக்கு நீங்கள் செல்லாமலிருந்தால், நீங்கள் மன அழுத்தத்தில் விழுவது நிச்சயம். புலனுணர்வு, செவல் உணர்வு ஆகிய பத்து புலன்களுடன், நாவ்நேந்திரியம், கர்மேந்திரியம், இவைகளுடன், மனதின் எட்டு என்ணங்களும் சேரும் பொழுது, அது மன அழுத்தத்திற்கு வழி வகுக்கிறது. ஒன்று நீங்கள் எட்டு என்ணங்கள் வரை என்ணக் கூடாது அல்லது உங்கள் புலன்கள் செயல்படாமல் இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு புலனும் பல இலட்சம் என்ணாளை உருவாக்கின்றன. ஞானமடைதலுக்கு இந்த பதினெட்டிலிருந்து நீங்கள் விடுபட வேண்டும். மகாபாரத்தில் காணப்படும் பதினெட்டு மில்லியன் வீரர்கள், உங்களது பதினெட்டு மில்லியன் என்ணங்களைக் குறிக்கிறது. பதினெட்டு மில்லியன் எதிர்மறையும், எழு மில்லியன் உங்களுக்கு சுகமளிக்க உதவும் என்ணங்களாகும். எதாவது ஒரு நிதியாழ்ப்பைக்கேட்ட மாத்திரத்திலேயே நீங்கள் மன அழுத்தம் அடைகிறீர்கள் இது எதிர்மை. அப்படியில்லாமல், 'பரவாயில்லை! இது ஒரு பொருட்டல்*' என்று விட்டு விடுவீர்களானால், அது சுயமாக குணமளிக்க உதவும் என்ணாணாகும். இந்த என்ணம் ஒரு வாழும் ஞானமடைதல் குருவின் மூலமாக ஒரு 'சந்நியாசின்' ஆகவேண்டுமென்று சீருவழியிலிருந்த கனவு கண்டவர் என் தந்நை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். அர்ஜுனனின் விஷாத யோகம் தமஸின் வெளிப்பாடு

அர்ஜுனன் தனி மனித விழிப்புணர்வைக் குறிக்கிறான். எதிர்மறை என்ணங்களுடன் போரிட்டு அழிக்காதிருக்கும் சோர்வான, சோம்பல் தன்மையை 'தமஸ்' என்கிறோம். நமது ஞான மடைதலைத் தடுக்கும், காலந்தாழ்ந்தும் நமது குணமே தமஸ் எதிர்மறை என்ணங்களும், நேர்மறை என்ணங்களும் போரிடுவது நிலம் என்று இந்த உடலுக்காகவே. க்ஷோணிங்கில் உருவான (அச்சில் உருவான) நூறு எழுத்தமை எண்ணங்களே,

கெளரவர்கள் என்ற நூறு சகோதர்கள் பாண்டவர்கள் இயுற்கையின் பிள்ளைகள். யமன், இந்திரன், வாயு, அஸ்வின் குமார்களுக்கு பிறந்தவர்கள். இயற்கையின் குழந்தைகள் எப்பொழுதும் சுயமாக குணமலிப்பவர்கள், க்ஷோணிங்கில் உருவானவர்கள் அழிக்கும் தன்மை பெற்றவர்கள்.

துரியோதனனே அஹங்காரம், அழைத்தையங்மன்னுடையது ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புகிறவன்! சகுனி குழச்சி, தந்திரம்! எவ்வாறு இப்படிப்பட்ட எதிர்மறை எண்ணங்களை எதிர்கொள்ளுவதென அர்ஜுனனின் வியக்கும் பொழுதே மன அழுத்தத்தில் விழுகிறான்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். இடைமறிக்காவில் என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அவன் பந்தான் எங்களுக்குத்

வளர்ச்சியையே கட்டுப்படுத்திவிடும்

என், பீஷ்மரும், துரோணரும் பெற்றோரும், ஆசிரியரும், எதிர் மறையுடன் சேர்ந்து உள்ளனரா? குணமலிக்கும், தாமாக சகமாக்கும் எண்ணங்கள், எதிர்மறை எண்ணங்களால் குழப்பபடும் பொழுது, அவைகளும் எதிர் மறை யாகின்றன. கடந்த காலத்தில் உங்கள் வளர்ச்சிக்கு உதவிய ஒன்று, ஆனால் தற்போது உங்களை மேலும் வளர்ச்சியடைய உதவும் சக்தியை இழந்து விடுகிறது. நீங்கள் அதில் சிக்கி விட்டால், உங்கள் வளர்ச்சி தடைப்பட்டு, அங்கேயே நின்று விடுவீர்கள். எவ்வாறு அதைத் தாண்டி செல்வது என்பது உங்களுக்குத் தெரிவதில்லை.

அதைத்தான் துரோணரும், பீஷ்மரும் குறிக்கிறார்கள். அவர்களும் துச்சாதனனையும் போற்றவர்களே. துரியோதனனும், துச்சாதனது மாவது பார்வையிலேயே கொடுமைகளைச்செய்யும் பேர்வழிகளாக, திகழ்மூப்பவர்களாகத் தெரிகிறார்கள். துரோணர், அர்ஜுனனுக்கு வில்வித்தையைக் சுற்றித்தார், அவனை ஈர்க்கப்படுத்தினார், ஆன்மீக உணர்வூட்டினார் ஆனால், கிருஷ்ணரின் முன்னால் துரோணரும் ஒரு எதிரே.

அடுத்ததாக போரில் அர்ஜுனன சந்திப்பது கர்ணனை. தர்ம சிந்தனையை, இரக்க குணத்தை கசிய நலத்திற்காகவும், தன்னலத்தின் வழியாக பெறப்போகும் பொருள் உலக வளத்திற்காகவும் பயன் படுத்துவதைக் குறிப்பது கர்ணன். அவரில் சி றந்த கொள்கைகளாலும், குணங்களாலும் ஞான மடைய முடியவில்லை.

தர்மமே ஆனாலும் ஞானத்திற்கு தடையானால் அது அதர்மமே

ஞானமடைந்த கரு கிருஷ்ணரிடம் சரணடைந்த பின்னரே, அவர் விடுதலை பெற்றான். ஞானமைதன் கரு, நீங்கள் விடுதலைபெறுவதற்காக, முடிவையடைவதற்காக, நீங்கள் கொடுப்பதைப் பெற்றுக் கொள்கிறான். கர்ணனின் தர்மத்தின் பலனே அவன் ஞானமடைவதைத் தடுத்து விடுகின்றன. கிருஷ்ணர் அந்தத் தர்மத்தின் பலனைக் கட்டுப்பெற்றுக் கொண்டார், கர்ணனை முக்தியடையச்செய்தார். அதனால்தான் அதற்க்கு 'கர்ண மோக்ஷம்' என்று பெயர் விடத்தலை. கர்ண வதம், அழிவு என்பதில்லை.

பீஷ்மர், பெற்றோர் மற்றும் பெரியவர்களால் ஏற்பட்ட கட்டுறு மனப்பான்கின் உருவகம் நீங்கள் 'அன்புலக்'செய்ய முயலும் போ, முதலாவதாக வருவது உங்களது சிறு வயதில் ஏற்பட்ட கட்டுறு மனப்பான்கே. அதனால்தான் பீஷ்மர், மகாபாரதப் போரில் முதலாவது தளபதியாக வருகிறார்.

அவருக்குப் பின், துரோணர் வருகிறார், முதல் ஆசிரியர். துரோணருக்குப் பின், இரக்கம் குணம், தர்ம சிந்தனை கர்ணன் வருகிறார். கர்ணனுக்குப்பின் அன்கலட்சிங்

இப்படித்தான் கெளரவர்களின் தலைமை தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது.

'என் இப்படிச் சொல்வதற்கு?' என விசாரித்தற்கு, 'ஞான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென', என் சிறுமையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை. கனவை நிறைக்க உடல், ஆவி இணைந்து துணை செய்வீர் என்னைப் படிக் கவைத்தாய். வெற்றிக்கு உக்மலினித்தாய்.

எதிர்மறை எண்ணங்களால் சுயமாக நிற்க முடியாது. அவைகளுக்கு ஒரு பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் போன்றோரின் உதவி, ஆதரவு தேவைப்படுகிறது. தர்மம் என்ற நல்நடத்தை, நாம் அனைகலட்ச செய்திருந்து நிலையிலும், நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டியது. நாம் நெறி சாராத, ஒழுக்க மற்ற வழி முறைகளில் விழுந்து விட முடியாது. போரில் அர்ஜுனனுக்குப் பக்க பலமாக, ஆதரவாக பலர் வந்திருந்தனர். பீஷ்மன் ஞேரியத்தையும், சகாதேவன் படிப்பிறவையும் குறித்திறார்கள். நகுலனிடம், உடல் நலமாகவும் தகுந்தபாணனாதவும் இருந்ததைக் கொவ்வதற்காக யோகம் போன்ற பல வழிமுறைகள் உள்ளன. இவர்கள் எல்லாம் அர்ஜுனனின் ஆதரவாளர்கள்.

அன்கலட்ச அருமிடமிருந்து பிறிக்க முடியரது

இறுதியாக, அர்ஜுனனின் இரதத்தை ஓட்டி வரும்சாரதியாக இருப்பவர், ஊனானகரு கிருஷ்ணனே!

உங்களுடைய வீட்டுப் பெரியவர்களும், ஆசிரியர்களும், குரு மார்களும் உங்கள் முன்னால் நின்று கொண்டு, உங்களை அன்கலட்ச்சின் செய்ய விடாமல் தடுக்கின்றனர். உங்களது நற் செயல்களும், அறங்களிலும் கூட உங்கள் முன்னால் நிற்கின்றன. எல்லா எதிர்மறைகளும், இந்தப் பெரியவர்களின் பின்னாலும் நற்செயல்கள் பின்னாலும் ஒளிந்து கொண்டு, தங்களை மறைத்துக் கொண்டு நிற்கின்றன. அதனால் நீங்கள் குழப்பமடைந்து, ‘நான் போரிட விரும்பவில்லை, நான் பிச்சை எடுத்தாலாவது வாழ்வேன்’ ஆனால் போரிட விரும்பவில்லை” என்கிறார். இருப்பவை அல்ல. நீ செய்ய வேண்டியதெல்லாம், அம்பை எடுத்து அவற்றின் மீது விட்டு, அவற்றை அழிக்க வேண்டும் என்பது போல் பாவனை செய்வதே! இதன் பின்பும், கிருஷ்ணரின் இந்த வார்த்தைகளாலும், அர்ஜுனனின் மனநிறைவடையாத போது, இறுதியேராமல், ஏற்றுக் கொள்ளாமல் இருந்த பொழுது, கிருஷ்ணர் அவருக்கு விஸ்பருப தரிசனம் தருகிறார். பிரபஞ்சக் காட்சி, தோற்றத்தைக் காணும் இறநளிக்கிறார்.

‘சுவன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை சிறிதேனும் பொருள், இவ்வெ பெரியதைக் செவ்வழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலின்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

குருவானவர், தன்னையே எல்லா நல்ல நேர் மறையும் தீய எதிர்மறை எண்ணங்களுக்கும் மொத்த இருப்பிடமாகவும், தான் அதையும் தாண்டி அப்பாலும் இருப்பதைக் காட்டி உணர்த்தினார்.

காண்டேபம் என்பது ஒவ்வொருவரிடமும் இருக்கும், அவர்களிடமிருந்து பிறிக்க முடியாத ஒரு கருவி அர்ஜுனனது ‘அன்கலட்சின்’ காண்டேபமாகக் குறிப்பிடப்ப�பறது. அர்ஜுனனது அம்புபோர்த்துளியில் முடிவேமில்லாத எண்ணிக்கையில் அடங்காத அளவிற்கு அம்புகள் ‘இருப்பதை’ நம்பி வைக்கு அப்பாடி யென்றால், அன்கலட்சின் வழிமுறை உங்களிடமிருந்து பிறிதெடுக்க முடியாது. ஏனென்றால் அது தான் உங்களது இயற்கை இயல்பு.

பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு பெற்றோரின் கட்டுறு மனப்பாங்கு செயல்பட முடியாததற்கிறது. அது எப்பொழுதும் இறப்பதில்லை. ஆனால் அதைச் செயலிழக்கச் செய்யலாம், அதைத்தான் பீஷ்மர் அம்புப் படுக்கையில் செயலிழந்து இருப்பதாகக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது.

மகாபாரதப் போர் முடிவடைகிறது. பீஷ்மர் அம்புப் படுக்கையில் படுத்திருக்கிறார். அன்னிலையில் பீஷ்மர் பாண்டவர்களுக்கு, சத்தை எல்லாம் அரசு செய்வது என கற்பிக்கிறார். ‘சுவான் பெரிய ஆனாக இருப்பபதி எதிர்த்துப் பேசுகிறார், ‘நீங்கள் என் அமைதியால் இருக்கக் கூடாது? உங்களுடைய இந்த நீதி, நியாயவாதகள், நேர்மை எல்லாம், பலர் முன்னிலையிலன ரான் அவமானப்பட்ட போது எங்கே சென்றது?

பீஷ்மர் கூறுகிறார், ‘என்னால் அப்பொழுது பேச முடியவில்லை. எதிர்மறை எண்ணங்களில் அழுத்திமிருந்தேன், துரியோதனனது உணவை உண்டே டன். அதனால் என்னால் நேர்மையில் சிந்திக்க இயலவில்லை. நான் அஞ்சி தேடாததால், தீய வழியிலான உணவை உண்பதில் வரும் பாவம், பிடிக்கப்பட்டிருந்தேன். அர்ஜுனனது அம்புகள் என்

ஆவி அழைத்ததையும் செவ்வழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலின்தார்.

உடலில் இருந்து எல்லா அசுத்த இரத்தத்தையும் எடுத்துவிட்டது. இப்பொழுது நாள் அறிவு பூர்வமாக யோசிக்கிறேன். அறிவு கூர்மையுடன் யோசிக்க முடிந்தது.

பெற்றோரின் கட்டுட்டு மனப்பாங்கு உங்களை மன அழுக்கத்தில் ஆழ்த்திக் கூடும். நீங்கள் அதிலிருந்து அன்க்குட்டச ஆகிவிட்டால், அதுவே உங்களுக்கு வழிகாட்டி. அத நேர்மையான வழிப்புணர்வுக்கு, பீஷ்மர் செய்ததைப் போல, அழைத்துச் செல்லும்.

இவைகளே மஹாபாரதத்தில் உருவங்கள்.

குருவானவர், சிஷ்யனின் உள்ளத்தில் ஒரு போரை உருவாக்கி, அதன் மூலம் சிஷ்யன் தன்னிடம் இருக்கும் எதிர்ப்பறைகளை வென்று வெற்றிபெற வழி செய்கிறார். அந்தப் போர் கொஞ்சம் வலி நிறைந்த பாதையாகவும் இருக்கும். அதுவே அஞ்ஞானதவாசம். உங்களது நியாயப்படான அறகு கிடைக்காமல் வாழ்கிறீர்கள். அதுவே உங்களது ஞானமடைதல்!

சுவாமிஜி, ஆன்மீகிறன் மேம்பாடு செய்தவற்கும், ஞானமடைதலுக்கும் உள்ள உறவு என்ன?

ஞானமடைதல் என்பது உங்களது ஆன்மீகிறன்களை மேம்படுத்துவது அல்ல; அதை அடியோடு விட்டுவிடுவதேப் பற்றியது. ஆன்மீக திறம் மேம்பாடு என்றால் என்ன? உங்களுக்குள் பலிசு என்று க்ளிக்குளைக் கொடுக்கும் ஒரு எண்ண குவியலோ! அல்லது உங்களது எண்ணங்களின் வடிவில் ஒரு மாற்றம் ஏற்படுத்தி, உங்களது பிரச்சனைகளை இல்லாமல் போகச் செய்வதே.

அந்த சுற உதவி எண்ணங்கள் ஒரு சில நாட்களே இருந்து பின்னர் அழிந்துவிடும். ஒன்றை கற்பனையில் உருவாக்கிப் பார்ப்பதற்கும், நேர்மறை எண்ணங்களுக்கும் சக்தி ஒரு சில நாட்களுக்கே. அவை தற்காலிகமான முன்னேற்றதை தருபவை;

ஆனால் எப்பொழுதும் நிரந்தரமான தீர்வைத் தராது. ஞானமடைந்த ஒரு குருவானவர் மாத்திரமே, உங்களுக்கு தொடர்ந்து 'க்ளிக்குகள்' அளித்து, தீக்ஷை கொடுத்து, உங்களது பிரச்சனைகளை, சிக்கலைத் தீர்த்து வைப்பார். அது மட்டுமல்ல, ஒரு குருவானவர், உங்களது கிளிக்குகள் வேலை செய்வதை நிறுத்தினாலும், தொடர்ந்து

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒர்வெவுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒர்வெவுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

கேள்வி: ஸ்வாமிஜி, துரோணர், கர்ணன், இருதியாக துரியோதன் இவர்களை எல்லாம் கடந்து செல்வதற்கு என்ன செய்யப் வேண்டும்?

துரோணரை முடிவுக்கு கொண்டுவர, நான்கு மனிதர்களின் பங்குப்பு தேவையாய் இருக்கின்றது. முதலில் அர்ஜுனன் தனிமனித விளிம்புணர்வில், பிரபஞ்ச விளிம்புணர்வின் சின்னம், யுதிஷ்டிர-ன்னாத்தை, நீதிநெறி, ஒழுக்கம் இவற்றின் வெறிப்போது; பீமன் - வீரத்தைக் குறிப்பவன்.

தன்னு ஆசானுக்கு எதிராக செயல்பட, வேண்டுமென்றால் நிதிநெறியை விட்டுவிட வேண்டும். அவ்போதுதான் ஆசானையும் தாண்டிச் செல்ல முடியும். இங்கே நிலைமையைத் தன் கட்டுக்குள் கொண்டு வருகிறார். அவர் அர்ஜுனனையும், யுதிஷ்டிரனையும் குற்ற உணர்விலிருந்து விடுவித்து விடுகிறார்.

துரோணரிலிருந்து விடுபடும் வரை, ஞானமடைதல் நிகழாது துரோணரைச் சாய்க்க, கிருஷ்ணர் செயல்படுத்தும் உபாயம், நுட்பம் என்னவென்றால்: பொய் சொல்லாமல், உண்மையை மட்டும் தேவையான அளவிற்கு சொல்லுவதல் அல்லது

மாற்றிக் சொல்லுதல்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்களுடைய கடந்த கால கட்டுற்ற மனப்பாங்கை உங்களுடைய கடந்த கால குருவுடனான கட்டுப்பாடுகளையும் விட்டுவிடுங்கள் என்று செல்லும் பொழுது, நான் உங்களுடைய தனிமனித உள்ளுணர்வை நம்புகின்றேன். அதையே நீங்கள் என்னிடமும் செய்யாமல் இருக்க நான் உங்களுடைய தனிமனித உள்ளுணர்வை நம்புகின்றேன்.

அது ஒரு நுட்பமான விளையாட்டு. அதை வார்த்தைகளால் விளக்க முடியாது. கிருஷ்ணர், பீமனிடம், அஸ்வத்தாமன் என்று யானையைக் கொல்லும்படிச் சொல்கிறார். துரோணரின் மகன் பெயரும் அஸ்வத்தாமன்தான், துரோணருக்கு மகன் அஸ்வத்தாமன் மேல் அளவற்ற பாசம். அஸ்வத்தாமனே எல்லாம்.

கிருஷ்ணர், யுதிஷ்டிரரிடம் போரில் அஸ்வத்தாமன் என்கிற யானையை இறந்துவிட்டதாக, கொல்லப்பட்டதாக, எல்லோருக்கும் அறிவிக்கச் சொன்னால். அதன்படி யுதிஷ்டிரரும், ‘அஸ்வத்தாமன் என்ற யானை இறந்துவிட்டது’ என்றார். அதே சமயம், யானை என்ற சொல் துரோணருக்குக் கேட்காதவாறு கிருஷ்ணர் அவரது ‘பாஞ்சசன்யம்’ என்ற சங்கை ஊதினார். துரோணருக்கு, அஸ்வத்தாமன் இறந்துவிட்டதாகவே கேட்டது. யானை என்பது கேட்கவில்லை. துரோண புத்திர சோகத்தில், ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டுவிட, அவர் கொல்லப்பட்டுவிடுகிறார்.

உங்களது நீதி, நேர்மைப் பண்பு, துரோணரை விட்டுவிட ஒப்புக்கொள்ள வண்டும். இங்கே நீங்கள் உங்கள் நீதி நேர்மைப் பண்பை, அதாவது சழக்கத்தில் நெறிமுறைகளைக் கடந்து செல்கின்றீர்கள். இதை உங்களது குருவுக்காகவும், நீங்கள் ஞானமடைவதற்காகவும் செய்ய வேண்டியுள்ளது.

அடுத்ததாக கர்ணன், நல்ல குணம், இரக்க குணம், தரும சிந்தனை இவைப்பற்றி கர்ணன். நல்ல குணங்களே கர்ணன். சத்துவ குணம். வெளி உலகையும், அதில் உள்ள மக்களையும் நீங்கள் உண்மை என்று என்னுகின்றீர்கள். அதனால் நீங்கள் இரக்க உணர்வை வெளிப்படுத்துகின்றீர்கள். ஆனால் இந்த அனுமானம் உண்மையல்ல. உங்களுக்கு வெளியல் உள்ள உலகையும், உங்களைச் சுற்றியுள்ள உலகையும் நீங்கள் எவ்வாறு எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்களோ, அவ்வாறு உண்மையானதல்ல!

நீங்கள், பார்ப்பவரும், பார்க்கப்படுபவைகளும் வேறு வேறானவை என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். பார்ப்பவன், பார்க்கப்படுவது இவற்றிற்கு இடையே முன்னும் பின்னுமாக மாற்றி நடக்கும் செயலே பார்த்தல். பார்ப்பவன், பார்க்கப்படுவது இவற்றிற்கிடையே தொடர்ந்து நகர்வதை விட்டு விடுபவரே, துறந்தவர். இந்த இடமாற்றம் நிற்கும் பொழுது, துறத்தல், தானாக விட்டுவிடுதல். நிகழ்கின்றது. அப்போது ஞானம் பிறக்கின்றது. பார்ப்பவன், பக்தியில் கரைந்து விடுகின்றான். வெறுமனே பார்க்கப்படுவது மட்டுமே இருக்கின்றது. அப்போது ஞானமடைதல், பார்த்தல் நிகழ்கின்றது.

நீங்கள் இரக்க குணத்தின் ஆயுதங்களை நீக்க வேண்டும். உங்களுக்குள் கட்டப்படும் சில விதிகளால் உண்டாகும் போராட்டத்தில் இருந்து விலக வேண்டும். நீங்கள் கேட்டுக் கொள்ளும் ‘மோடிக்கணக்காளர்கள் உணர்விற்காக துன்பப் படும் பொழுது, நான் எந்த ஞானமடைதலுக்காக உழைப்பது எந்த வலையில் நியாயம்?’ இது நீங்கள் இரக்கம் என்று எண்ணிக் கொண்டிருப்பதின் ஒரு வெளிப்பாடு உங்களது தடுமாற்றம் இதுவானால், நீங்கள் மகாபாரதப் போரில் பதிநிலாவது நாளில் சிக்கிக் கொண்டீர்கள். அன்றுதான் கர்ணனை, அர்ஜுனன் எதிர் கொண்டான்!

கர்ணனின் இறக்குணத்தாலும், அவனுடைய செய்கைகளாலும், தர்மங்களாலும், அர்ஜுனனது அம்புகள் அனைத்தும் அவர் மீது மலர்மாலைகளாக விழுகின்றன. நீங்கள் இரக்க குணத்தில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கின்றீர்கள், உங்களை நேரடியாகக் கொல்ல முடியாது. நீங்கள் சொர்க்கலோககத்தில் இருப்பதாக கருதப்படுகிறீர்கள். ஆனால், இருந்தாலும், அது ஞானமடைந்த நிலை அல்ல.

ஒருவர் நல்லவராகவும், தர்மசிந்தனையுடனும், சிறந்த வாழ்க்கையை வாழ்பவராக இருந்தாலும், அவர் ஞானமடையவில்லை. அவர்கள், தொடர்ந்து, செய்யப்பட்ட எண்ணங்களின் சுமையுடன் வாழ்பவர்களே! தேவன் குருமார்கள் கூறுகிறார்கள், ஞானமடைதல் ஒருவர் கொலை செய்தாலும் கூட அதனால் நன்மையே விளையும். அதே சமயம், ஞானமடையாத ஒருவர் நன்மையே செய்தாலும் கூட தீமையும் நிகழலாம்! இந்த உண்மையைப் புரிந்து கொண்டால், ஒருவர் கிருஷ்ணரின்

‘சதன் அப்படிச் சொல்கிறான்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சதான் பெயர் ஆனாக வேண்டுமென, எனை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பஷிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

‘சதன் இப்படிச் சொல்கிறான்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சதான் பெயர் ஆனாக வேண்டுமென, எனை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பஷிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம்

செய்கைகளைப் பற்றி கேள்வி கேட்கமாட்டார். போரில் அவரது செயல்களைக் குறித்து சந்தேகங்களை எழுப்ப மாட்டார்.

கிருஷ்ணர், சத்துவ குணத்தை, நல்ல குணத்தின், இரக்க குணத்தின் பலன்களில் இருந்து விடுவிக்கின்றார். அந்த பலன்களில் தீய தன்மையைச் செயலிழக்கச் செய்கிறார். வழலியன், கர்ணணின் தேரோட்டி, தனே இயங்குகின்ற, தன்னிச்சையான இயல்பைக் குறிக்கின்றார். இரக்க குணம் ,பிறவு என்பது இயல்பான தன்னிச்சையாக செயல்படும். திறன் இருக்கும் போது நிகழ்கின்றது. கிருஷ்ணர் இரக்க குணத்திற்கும், தன்னிச்சை செயல்பாட்டுக்கும் இடையே கலக்குவதை, அமைதியானமையை, தொல்லையை ஏற்படுத்துகிறார். அவர் கர்ணனையும், வழலியனையும் பிரித்து விடுகின்றார். அதாவது பிறவு குணத்தையும், தன்னிச்சையாக செயல்படுவதையும் பிரித்து விடுகின்றார்.

நல்ல குணம், இயற்கையின் சகோதரன், ஆனால் அதுவே ஞானமடைவதற்கு தடையாக இருக்கின்றது! அதனால்தான் குரு சொல்கின்றார், ‘இந்த நல்ல குணத்தை உதறிவிடு. விட்டுவிடு தீ பிரிவில் சிக்கி நிற்க வேண்டாம். அதுவும் கூட ஒரு பற்றுதான்!’

பீஷ்மரைக் கடந்து வருதல், ஆஞ்சி ரமபாவியவதற்குச் சமம். ஒரு ஆண்மிக சமூகத்தில் வாழ, பெர்ளோரிடமிருந்து அன்பின் சொல்லைப் பெற்று, கட்‌டுற மனப்பாங்கிலிருந்து வெளிவருவது, உங்களது கட்‌டுறப்பாடுகளை விட்டுவிடுவதற்கான முதல் படு துறோணரைக் கடந்து செல்வது எப்பது சன்யாசத்திற்கு ஒப்பாகும். எல்லா பற்றுக்களையும் விட்டுவிடுதல்.

கர்ணனையும் கடந்து செல்வது எப்பது ஜீவன் முக்தனாக வாழ்தல். நாம் காலன்காலமாக கருதி வரும் நல்ல பண்புகளையும் விட்டுவிடலாம். அவற்றின் மீதுள்ள பற்றையும் விட்டு விடலாம். அர்ஜுனன் அண்ணன் யுதிஷ்டிரைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. யுதிஷ்டிர் நற்பண்புகளின் உருவகம்.

இருப்பதைத் தொடர்ந்து உங்களது அகந்தையைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். திமிரென்று, கருவுடன் தொடர்ந்து இருப்பதை நீங்கள் விரும்பவில்லை என உணர்கிறீர்கள். அவற்றில் இருந்து நீங்கள் தொடர்பு விட்டதாக உணர்கிறீர்கள். நீங்கள் இந்த நிலையில் இருக்கும் பொழுது, நீங்கள் போரில் துறியோதனைச் சந்திக்கின்றீர்கள். துறியோதனை உடைக்க, அழிக்க நீங்கள் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. தனி மனித விழிப்புணர்வு, அகங்காரத்திடம் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. பின்பு, எவ்வாறு போரிட்டு வெல்வது?

முடிவாகநீங்கள், பாதுகாப்பற்ற உங்களது அகந்தையைத் தெரிந்து கொள்கின்றீர்கள். நீங்கள் உங்களையே நேருக்கு நேராகச் சந்திக்கிறீர்கள். திமிரென்று, கருவுடன் தொடர்ந்து இருப்பதை நீங்கள் விரும்பவில்லை என உணர்கிறீர்கள். அவற்றில் இருந்து நீங்கள் தொடர்பு விட்டதாக உணர்கிறீர்கள். நீங்கள் இந்த நிலையில் இருக்கும் பொழுது, நீங்கள் போரில் துறியோதனைச் சந்திக்கின்றீர்கள். துறியோதனை உடைக்க, அழிக்க நீங்கள் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. தனி மனித விழிப்புணர்வு, அகங்காரத்திடம் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. பின்பு, எவ்வாறு போரிட்டு வெல்வது?

இப்போதுதான் உங்களுக்கு குருவினுடைய முழு பாதுகாப்பும், அரணும் & தலைப்படுகிறது. உங்களுக்கும் உங்களுடைய இடையேயான அஹங்காரத்திற்கும் நடைபெறும் போது, குருவும் கூட உங்கள் மீது நேரடியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்த இயலாது. அஹங்காரம்போர்வையாக உள்ளது, குருவும் அதை ஊடுருவி செயல்பட வேண்டும்.

அவர் ‘உழைப்பின் அர்த்தமின்மையை உணர்ந்து’ தலை முடியை முடிகின்றார்.அவர் முன்பு செய்திருந்த சபதத்தையும் முடித்தார். உங்களுக்கு அஹங்காரம் இல்லாத போதும், உங்களுடைய தர்க்க அறிவே கற்பிக்கும் போதும், நீங்கள் இக்கட்டில் சிக்காதவரை உங்களுக்கு உதவும் அஹங்காரம் இல்லாத பொழுது, நீங்கள் பெற்றோர் வளர்ப்புறு கட்டுற மனப்பாங்கிலிருந்து வெளிவர வழிகாட்டப்படுவீர்கள். அவற்றின் எதிர்மறையைத் தாக்கல்லாமல் இருக்கலாம். பெற்றோர் கட்டுற மனப்பாங்கு, அதன் நேர்மறை எதிர்மறை தன் மையை இழந்து விட்டதைக் காண்பீர்கள். அதன் நேர்மைத் தன்மையை இழந்து விட்டதைக் காண்பீர்கள்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, துரோணருக்கும் சகாதேவனுக்கும் இடையே ஒரு வேறுபாடு என்ன?

இருபத்தைத் தொடர்ந்து வருடம் போராடுவார். அகரிக்காவில் என்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்புத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

துரியோதனன் வீழ்ந்தவுடன், அஹங்காரம் அமிழ்தம்- இறவாமருந்து ஆகிறது. அதைத் தலை முடியில் தடவி, தலை முடியை முடிகின்றார்.அவர் முன்பு செய்திருந்த சபதத்தையும் முடித்தார். உங்களுக்கு அஹங்காரம் இல்லாத போதும், உங்களுடைய தர்க்க அறிவே கற்பிக்கும் போதும், நீங்கள் இக்கட்டில் சிக்காதவரை உங்களுக்கு உதவும் அஹங்காரம் இல்லாத பொழுது, நீங்கள் பெற்றோர் வளர்ப்புறு கட்டுற மனப்பாங்கிலிருந்து வெளிவர வழிகாட்டப்படுவீர்கள். அவற்றின் எதிர்மறையைத் தாக்கல்லாமல் இருக்கலாம். பெற்றோர் கட்டுற மனப்பாங்கு, அதன் நேர்மறை எதிர்மறை தன் மையை இழந்து விட்டதைக் காண்பீர்கள். அதன் நேர்மைத் தன்மையை இழந்து விட்டதைக் காண்பீர்கள்.

அதன் நேர்மைத் தன்மையை இழந்து விட்டதைக் காண்பீர்கள். பின்னர் நீங்கள் தங்கள் பெற்றோ ரிடமிருந்து எப்படி வாழ்வை நடத்துவது என்று ஆலோசனையைப் பெறலாம்.

சகாதேவன் ஒரு ஜோதிட வல்லுநர். துரியோதனன், போர் துவங்குவதற்கான சிறப்பான நேரத்தைத் குறித்துத் தருமாறு கேட்டு சகாதேவனிடம் சென்றார். சகாதேவனும் அவ்வாறே ஒப்புக் கொண்டு, அமாவாசையன்று போர் தொடங்கினால் வெற்றி நிச்சயம் என நாள் குறித்துக் கொடுத்தார்.

அப்படியென்றால், அந்த நாளில் போர் தொடங்கினால், துரியோதனன் வெற்றி பெறுவார். இது உறுதி கிருஷ்ணருக்கு, சகாதேவன் சொல்வது உண்மையில் நடந்தேறும் எனத் தெரியும். அவருக்குக் குழப்பம் வந்தது. போரின் போக்கை மாற்றுவதற்காக அவர் ஒரு உபாயம் செய்தார். வழக்கமாக அமாவாசை அன்று எல்லோரும் பிதுர்களுக்கு இஇி கொடுப்பது மரபு. கிருஷ்ணர் அதை ஒரு நாள் முன்னதாகச் செய்தார். இதைக் கிருஷ்ணர் கண்ட சூரிய சந்திர தேவதைகள் திடுக்கிட்டு, கிருஷ்ணரிடம் வந்து, அவர் எந்த இப்படி மறுப்பிறி நடந்து கொள்கிறார் எனக் கேட்டனர்.

கிருஷ்ணர் அவர்களிடம், அமாவாசை என்றால் என்ன என்று விளக்கம் கேட்டார்.

அவர்கள், “சூரியனும் சந்திரனும் சேர்வதே அமாவாசை”, என்றார்கள்.

கிருஷ்ணர் சொன்னார், ‘என்ன? நீங்கள் இருவரும் இப்போது சந்தித்துக் கொள்ள வில்லையா? அதனால், இன்றுதான் அமாவாசை!

கிருஷ்ணரின் குறுக்கீட்டுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும். போர் ஒரு நாள் முன்னதாகவே தொடங்கிகிறது, அமாவாசைக்கு முந்தைய நாள், வழக்கப்படி தர்ப்பணம் செய்யாவிட்டாலும் பரவாயில்லையே!

சகாதேவனுக்கு, துரியோதனின் வெற்றியைத் கிறாரா, அல்லது தாள்வியைத் கிறாரா என்பது குறித்து எனக்கு அவர் உணர்ந்திருந்தார். அதுவான் அவரது சிறப்பியல்பு.

எனக்குத் தெரியும், சில சிஷ்யர்கள் எனக்கு எதிராக செல்லக்கூடும். இருந்தாலும், நாள் அவர்களுக்கும் கற்பிக்கிறேன்; இந்த ஆர்மத்தில் தங்கவும் அனுமதிக்கிறேன். அவர்களும், நன்மைபடுத்த, உரமார்மமடைவார்கள் என்ற வாய்ப்பைக் கருதியே வேலை செய்கிறேன். துரோணர் அப்படிபட்ட காரியத்தை எப்பொழுதும் செய்யமாட்டார். அதுவான் சகாதேவனுக்கும் துரோணருக்குமிடையே உள்ள வேறுபாடு.

கேள்வி: சுவாமிஜி, குந்தியும், திரௌபதியும் எதைக் குறிக்கிறார்கள்?

பஞ்ச பாண்டவர்க ளின் தாயான குந்தி, கள்ளங்கபடமற்றவர்; துயம்மையானவர் தனிமனித உணர்வின்; அர்ஜுனனின் தாய் அவர். தனிமனித விழிப்புணர்வு வந்து இறங்குவதற்கு ஒரு உதலைத் தருபவர் அவருக்கு வேறு பங்கு எதுவுமில்லை.

பஞ்ச பாண்டவர்க ளின் மனைவியான திரௌபதி ஒரு மாயை. மாயை என்பது உண்மையில் இல்லாத ஒன்று. ஆனால் இருப்பதாகக் கருதப்படுவது. உண்மையைக் கண்டடுத்தவும் முடியும், விடுவிக்கவும் முடியும். அவருக்குத் துன்பம் வரும் வரை அவர் உங்களைக் கட்டுப்படுத்தி வைப்பார். துன்பம் வந்து விட்டால், தன மனித விழிப்புணர்வின் மீது செயல் புரிந்து உங்களை விடுதலை பெறச் செய்வார்.

நீங்கள் இப்பொழுது இருக்கும் வீடே உங்களை ஞானமடைதலை நோக்கி செலத்தக் கூடும். வாழ்வின் சாம் அனைத்தையும் இழந்து விட்டால், ஞானமடைதலை நோக்கி செலுத்தப் படுவீர்கள். அவர், ஞானமடைத யச் செய்வவும் அவரால் இயலும். அவரை துகிலிருத லின் அர்த்தம் இதுதான். அதுவான் மகாபாரத்தில் பெரிய திசை மாற்றம், உச்சக்கட்டம்.

கேள்வி: சுவாமிஜி! விதுரன், பலராமன் இவர்களது பங்கு என்ன?

விதுரனும், பலராமனும் ஞானமடைந்த, மனித அறிவுக்கு எட்டாத விதி தர்மமானவர்கள். அவர்களால் யாருக்கும் உதவ முடியாது. போர் தொடங்கியதும் அவர்கள் மறைந்து விடுகிறார்கள்.

1

1. இருபத்தொன்றின் சொல்ளை:

1.1 இருபத்தொன்றின் சொல்ளை:

சஞ்சயா, எனது மக்களும் பாண்டுவின் மக்களும் என்ன செய்கின்றார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

“சருக் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரிததற்கு, “சனான் பெயர் துலாக வேண்டுமென ன சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன். கனவை தியாகொ்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

1.2

சஞ்சயன் சொன்னது பெருந்தகையீர், பார்த்தான் பாண்டவ சேனையின் குழு வியூகத்தை சென்றான் துரியோதனன் ஆசாரியரிடம் சொல்வான்.

1.3

என் குருவே, பாருங்கள், சிறந்த சேனையாம் பாண்டுவின் மகன்களின் சிறந்த வியூகம், அமைத்து துறபதன் மகனாம் உமது சிஷ்யரே

1.4, 1.5, 1.6

அனேக வீரர்கள், சிறந்த வில்லாளிகளாம் பீமனுக்கும் அர்ச்சுனனுக்கும் இணையானவர் போரில்; யுயுதானா, விராடா, சிறந்த வீரன் துருபதன், திரிஷ்டகேது, சேகிதானன்; வீரிய காசி ராஜன் மேலும் புததகித், குந்தி போஜன், மனிதருள் மாணிக்கம் சைனயின், பெராற்றல் படைத்த யூயுதானு, வல்லமை பொருந்திய உத்தமேஜயஸ், சுபத்திரைபுதல்வன், திரெளபதி புதல்வர்கள் எல்லாம் மகா ரதர்கள், போர்வீர்கள்.

1.7

பிராம்மண மனிசிரேஷ்டரே அறிவீர் நீரும் சிறந்த தோரை, என்ன சேனைவீரத் தலைவர்களை! பகவத் கீதை என்ற இந்த சிறந்த பெருமை வாய்ந்த நூலின் துவக்கமே ஒரு கண்பார்வை இழந்தவர் மூலமாகத்தான் அதில் ஒரு மிக முக்கியமான, குறிப்பிடத்தக்க விசேஷம் இருக்கின்றது. அவர் கண்ணார்வை இழந்து மட்டுமல்ல, உள்முகப் பார்வையையும் இழந்து விட்டிருந்தார். நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையே வற்படுத்திக் காணும் மதிநலம், விளக்கம், அறிவுக் கூர்மையை இழந்திருந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

சான் அப்படிச் சொக்கிற்க்கு? என விசாரித்தற்கு, "சான் பெரிய ஆளா வேண்டுமெனில், என சிறுவயதிற்கே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. களவி திருமாங் கொடல், பொருள், இவி அனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

இருதராஷ்டிரனின் தம்பி பாண்டு, அவரிடம் அரசியும், அதனுடன் அவரது பிள்ளைகள் ஜுவரையும் ஒப்படைத்தான். எந்த நேர்மையான கோணத்தில் இருந்து பார்த்தாலும், இந்த பாண்டவர்கள் ஜவரும் கூட இருதராஷ்டிரனின் பொறுப்ப்தான். இருந்தாலும், 'எனது பிள்ளைகளும் பாண்டுவின் பிள்ளைகளும்' என்று இருதராஷ்டிரன் சொன்னதிலிருந்து அவரது மனம் அவர்களை பிரிந்து விட்டதைத் தெளிவாகக் காண முடிகிறது.

'அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்?' என்று சஞ்சயனிடம் வருத்தம் தோய்ந்த குரலில் கேட்கிறார். 'எனது பிள்ளைகளான, நூற்று கொலரவு இலவரசர்களும், அந்த பாண்டுவின் ஐந்து பிள்ளைகள், பாண்டவ இளவரசர்கள்' என்ற தன் மூலம், இருதராஷ்டிரன் பாண்டவ இளவரசகள் மீது எந்த ஒரு பொறுப்பும், அவர்களுடைய நலனில் அக்கறையும் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்பதைத் தெளிவாக்குகிறார். அவனது மகன்களைப்பற்றி மட்டுமே.

இருபத்தைந்து வரும் போராடினார். அவர்களில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் வாழ்க்கை வாழ அவருக்கு இப்போது பண்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

சு அப்படிச் சொக்கீர்கள்? என விசாரித்தற்கு, 'சான் பெரிய ஆளா வேண்டுமென்றே, என சிறுவயதிலே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. களவி திருமாங் கொடல், பொருள், இவி அனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

இருகராஷ்டிரனுக்கு அவரது மகன்கள் மீது ள பற்று, முக்கியமாக பட்டது இளவரகள் துரியோதனனின் மீது ள பாசப் பற்று, அவனது பகுத்தறிவும் திறனாலும் குறடாக்கிவிட்டது. அவரது மகன் எதைச் செய்தாலும், அது அவரது ஒப்புதலைப் பெற்றுத் தான் இருக்கும். துரியோதே பாண்டவர்களை, துரியோதனின் தீர்க்க கட்ட ப ல உபாயங்களைக் கையாண்டவர், துரியோதனனின் தய செயல்கள் எதுவும் தனக்குத் தெரியாது என்று இருகராஷ்டிரன் போலியாக, பாவனை செய்து கொண்டிருந்தாலும், அவருக்கு தனது மகன் எதைக் குறி வைத்து செயல்படுகிறார் என்பது நன்றாகத் தெரிந்தே இருந்தது.

பாண்டவர்களின் மனைவி திரௌபதியைத் துகிலுறியும் உச்சக்கட்ட நடவடிக்கை அவரது அரசவையிலேயே நிகழ்ந்தது. இரோபதியைப் பலர் முன்னிலையில் மானபங்கம் செய்யும் அளவிற்குத் துணிந்த தனது மக்கள் துரியோதனனையும், துச்சாதனனையும் தமை செய்யாமல், இருகராஷ்டிரன்

தனக்கு அதிகாரம் இல்லாது போல் நடந்து கொண்டார். முடிவாக துரியோதனன், பாண்டவர்களுக்கு ஊசிமுறை இடும் தர மறுத்த போதும், இருதராஷ்டிரன் மெளனமாக இருந்தார். இதனால் இரதம் சிந்தியே ஆகவேண்டும் என்பதையே உணர்ந்து செய்தார்.

இந்தக் கதையில் துக்கமான, வருத்தமான பகுதி என்னவென்றால், இருதராஷ்டிரனின் தான் திய வழியில் செல்கிறோம், அது நன்மையும் அழித்து, நமது குலத்திற்கும் முடிவாக அமைந்து விடும் என்பதை நன்கு உணர்ந்திருந்தார். இருந்தாலும், தனக்கு எந்த அதிகாரமும், அதை மாற்றியமைக்கும் சக்தியும் இல்லாத்த போல் நடந்து கொண்டார்.

இருதராஷ்டிரனின் குலத்திற்குப் பொருத்தமானது. மீண்டும் மீண்டும் நாம்தவறான பாதையிலேயே, அன்றத் தவறு என்று தெரிந்திருந்தாலும், சென்று கொண்டிருப்போம். ஒரு மயக்க நிலையில் ஆட்கொள்ளப்பட்டது போல், தவறான வழியிலேயே சென்று கொண்டிருப்போம்.

நமக்கு நன்றாகத் தெரியும், அந்த வழி நாளடைவில் நம்முடைய சிறந்த நலனுக்கு ஏற்றதல்ல என்று ஆனால் நன்மைத் தடை செய்ய முடியாது. நிறுத்திக் கொள்ள இயலாது. அதனால் கிதை, இந்த இடத்திலிருந்து தான் துவங்குகிறது.

இது வெறுமனே தீமைக்கும், நன்மைக்கும் உள்ளேயான போர் இல்லை. இது அதையும் தாண்டியது அது நமக்குள் நடக்கும் பலப்பரீடை; அது சரியானதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் இருக்கும் நிலையைப் பற்றியது. எது சரியானதோ அதற்காக, அது நிலை நாட்டுவதற்காக துணிந்து நிற்கும் துணிவைப் பற்றியது. அத் நமது விழிப்புணர்வற்ற தன்மையைப் பற்றியது; நேர்மையைப் பின்புற்றறத் தேவையான தெளிவின்மை, துணிவின்மையைப் பற்றியது.

அதுநமக்குள்நடந்துகொண்டிருக்கின்னலவை,தியவைகளுக்கிடையேயான மோதல், சண்டை வெறுமனே நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையிலே, நம்முடைய வெளி உலகில் நடக்கும் யுத்தம் மட்டுமல்ல. இருஷ்ணர், மிகச் சிறந்த வழிப்புணர்வு, நமது உள்நிலையில்வின் மீது தெளர்ந்து தேர்ந்தெடுக்க இருந்து ஒலிக்கும் இக்தெய்வீகக் குரலை, கவனிக்காமல், அலட்சியமாக

ஒதுக்கி விடுகின்றோம். மாயையில் சிக்கி, நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் வழிதான் நமக்கு மகிழ்ச்சியை ஆனந்தத்தைத் தரும் என்று முடி வெடுக்கின்றோம்.

இருதராஷ்டிரன், குருகேசுதிரத்தை, யுத்த பூமையை, புனித நிலமாகவும், தர்ம சேத்துத்திரமாகவும், குறிப்பிடுகிறார். மக்கள் கேட்கிறார்கள், 'யுத்த பூமையை எவ்வாறு புனித நிலம் என்று சொல்ல முடியுமென்று'. நீங்கள் மனித குலத்தின் சிறித்திரத்தைப் படித்திருக்கிறீர்கள், அது யுத்த காமாகவே இருந்திருக்கிறது. அந்தப் போர்கள் எல்லாம் நீதிநெறியுடி நடத்தப்பட்டதா, அல்லது தவறான வழியில் நடத்தப்பட்டதா என்பது ச்சரவுக்குள்ள விஷயம். ஒருவருக்கு நியாயமானது மற்றொருவருக்கு நியாயமாயிருக்கத் தேவையில்லை.

ஏற்கனவே, நடைமுறையில், பத்தாண்டு களுக்கு ஒரு முறையில்லாவிட்டாலும், ஒவ்வொரு நூற்றாண்டிலும், உலகின் எதாவது ஒரு பகுதியில் போர் நடந்து கொண்டே இருந்திருக்கிறது. அனேகமாக எல்லா சண்டைகளும் ஒரு குழுவினர் நேர்மை, நியாயமாகவும், மற்ற குழுவினர் நியாயமின்றியும் நடப்பதானேலே ஏற்பட்டன.

அந்த எண்ணத்தில்தான், ஒவ்வொரு போரும் நீதியையும் நேர்மையையும் மீண்டும் நிலை நாட்டவே, இருதரப்பினரும் நம்பியவாறு நிலை நாட்டப்படவே. அந்த நோக்கத்தில் ஒவ்வொரு போர்களும் புனித பூமிதான். இருவரில் ஒருவர் உயர்ந்த கொள்கையிலும், நியாயத்தையும் நிலைநாட்டியதாக நம்புகின்ற அந்த பூமி புனிதமாகிறது.

இருதராஷ்டிரனுக்கு மேலும் ஒரு காரணம் இருந்தது. அவர், கிருஷ்ணரின் தெள்வீட்ச தன்மையை மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டிருந்தார். இந்த யுத்த களத்தில் புனித பூமியாக்கியது. கிருஷ்ணர் எங்கெங்கு இருக்கிறாரோ, அங்கெல்லாம் நியாயம் ஒப்புயர்வற்ற நிலையை ஒப்புக் கொள்ளும் அளவிற்கு இருதராஷ்டிரனுக்கு மனத் தெளிவு இருந்தது. அது அவரது வாழ்நாளின் உபயோகத்தில் இருந்து தெளிவாகிறது. ஒருவிதத்தில், ஒரு நிலையில் பார்க்கும் பொழுது, இருதராஷ்டிரன், கொடூரவ குலத்தின் விதி முடியப் போகிறது என்பதை அறிந்திருந்தான்.

கிருஷ்ணர் நீதி நேர்மையின் சுருக்கம் என்றால், அவர் பாண்டவர்கள் பக்கம்

இருக்கிறார் என்றால், பாண்டவர்கள் எவ்வாறு தோற்க முடியும்? திருதராஷ்டிரனின் துன்பகரமான விதி என்னவென்றால், அவரது குலம் அழிக்கப்படும் என்பது தவிர்க்கமுடியாதது என்று அறிந்திருந்தார். இருந்தும், அதைப்பற்றி ஒன்றும் செய்ய முடியாதவராக இருந்தார்.

சஞ்சயன், திருதராஷ்டிரனின் அமைச்சராகவும், தேரோட்டியுமாக இருந்தவர். வியாச மகரிஷியின் கருணையால், சஞ்சயனுக்கு, போர்க்களத்தில் நடப்பவற்றை எல்லாம் நேரடியாகப் பார்க்கும் திறமை கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. அவன் மூலமாக சஞ்சயன், இருதராஷ்டிரனுக்கு அரசி காஞ்சனாரிக்கும் போர்க்களத்தில் நடப்பதை உள்ளது உள்ளபடி, அந்த துன்ப மயமான, அழிவை உண்டாக்கிற நிகழ்வுகளை விவரிக்க முடிந்தது. சஞ்சயனின் மூன்றாவது கண்ணே அல்லது நுண்ணறிவின் மூலமே அவர் வெகு தூரத்தில் நடக்கும் நிகழ்வுகளைப் பார்க்க முடிந்தது. அதன் மூலமாக அவர் தெரிந்து கொண்டதை அடுத்த அடுத்த நடக்கும் நிகழ்வுகளைப் பார்க்க முடிந்தது. அடுத்த அடுத்த வரப்போகும் நிகழ்வுகளையும் முன்னரே அறியும் வகையில் நுண்ணறிவுடன் இறைவன் வாய்க்கப்பெற்றார்.

நாம் அனைவருமே, ஏதோ ஒரு வகையில் குருடர்கள்தான், இருதராஷ்டிரன்மனிதர்களத்தின் பெரும் பகுதியைக் குறிக்கிறார். இங்கு குருடர் என்பது கண் பார்வையிழந்தவர் என்பதைக் காட்டிலும் மட்டுமல்ல. முக்கியமாக நன்மைக்கும், தீமைக்கும் இடையேயான வேறுபாட்டை அறியும் திறமைக்கும் இடையேயான வேறுபாட்டைக் காண்டு அறியும் ஆவலின்மையைக் குறிக்கிறது.

நாம் அனைவரும் இருதராஷ்டிரனைப் போல குருடராயில்லாமல், எல்லோருமே சஞ்சயனைப் போல மூன்றாவது கண்ணைத் திறந்து கொண்டிருக்க முடியும். இது கிடையின் பல செயல்களின், படிப்பினைகளின் ஒன்று. நமக்குள் நடக்கும் போராட்டங்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதே, பற்றிய விழிப்புணர்வு அடைவதே, மூன்றாவது கண் திறப்பதற்கான முதல்படி. மூன்றாவது கண் என்பது புருவங்களின் மத்தியில் அமைந்துள்ள சக்தி மையம்.சஞ்சயன் நிகழ்ச்சிகளை, போர் நடவடிக்கைகளை, விவரிக்கத் துவங்கும் விதமும் கவனத்தைக் கவருகிறது.

துரியோதனன் பட்டத்து இளவரசன் எல்லா நடைமுறை செயல்பாடுகளுக்கு அவரே அசரகர். அவரது தடுத்து நிறுத்தவும் சக்தியற்று, இறமையற்றிருந்தார். துரியோதனன், தனக்குமுன்னால் அனி வகுத்துநிறுபாண்டவ சேனையைப்பார்த்து துரியோதனன், பல வழிகளில் செயல்பட்டிருக்கலாம்,நடந்திருக்கலாம்.

ஒரு தனி மனிதராகவே இந்த போரைத் துவண்டிவிட்டு துவக்கியதற்காகவும், நிச்சயமாக எதிரிகளை வீழ்த்தி வெற்றி கொள்வேன் என்றும், துரியோதனன் மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்திருக்கலாம். தனது படையினரையும் தன்னையும் மீண்டும் உறதிப் படுத்திக் கொள்ளும் வகையில், துரியோதனல், கோபத்தாலும், எதிர்க்கு சவால் விட்டும் கருத்தித்திருக்கலாம்.

அப்படியில்லாமல், எதிரியின் படையைப் பார்த்தவுடன், அவன் தனது ஆச்சார்யரம், வழிகாட்டியுமான துரோணரிடம் செல்ல முயன்றான். கௌரவ சேனையின் சேனாதிபதிகள் ஒருவரும், அவரது ஆச்சாரியருமான துரோணரிடம் ஆசி பெறச் சென்றார்.

பின்னால் நாம் பார்க்க இருப்பது போல, அவரது அந்த செய்கை, ஒன்றை நிச்சயப்படுத்திக் கொள்வேன்! அதாவது, போரின் முடிவினால் எதிராது பழி நேரும் என்றால், அது ஆச்சாரியரின் மீது இருக்க வேண்டும் என நிச்சயித்து செயல்பட்டார். துரியோதனன், அவரது வழிகாட்டியதுரோணரை நோக்கிப் போனது, அவரிடம் பெறவும், வெற்றியைப் பற்றி மீண்டும் உறுதி செய்ய கேட்கவுமே என்பதை விட, அவரையே போருக்குப் பொறுப்பாளராக்க தான்.

இப்படித்தான் பெரும்பாலான மனிதர்கள் நடந்து கொள்கிறார்கள். ஒரு இட்டப்பட்டி செயல் படத்தவங்கும் பொழுது, அது தவறுதான் என்பதைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொண்டே இப்படித்தான் பெரும்பாலான மனிதர்கள் நடந்து கொள்கிறார்கள். ஒரு அல்லது எந்த காரணத்தையாவது காண்பித்து அவர்கள் மீது பழி சுமத்துபவர்கள். அது நாற்றாகப் புரிந்து விலையம்தான் தொடரப்படுவது துன்பரமான விளைவுகள், அதற்குக் காரணம், அதைத் தோற்றுவித்த அவர்களது முட்டாள் தனமான செய்கைகளே இருந்தாலும், வேறு ஒருவர் மீது பழியை சுமத்திவிடலாம் என்ற நம்பிக்கையில் ஆறுதலடைகிறார்கள். அது தர்க்கவாதத்திற்க் சிறிதளவுக் கொள்ளத் தகாததாக

'சகுன் அற்புதம் சொல்கிறார்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சகுன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

'சகுன் இப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சகுன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருந்தாலும், அவ்வாறே செய்கிறார்கள். துரியோதனன், நவீன கால நிர்வாகத்தில் உபயோகப்படும் அதிகார ஒப்படைப்பதைப் பற்றி நல்ல புரிந்து வைத்திருந்தான். இக்கால நிர்வாகிகள் பலரைப் போலவே, துரியோதனனும், அதிகார ஒப்படைப்பு மூலம், பகிர்தல் மூலம், பொறுப்பைக் கழித்து விட்டார். தகவல் தொழில் நுட்பத்தை் துறையைச் சார்ந்த ஒருவர், அவரது அலுவலகம் எவ்வாறு நடைபெறுகிறது என்பதை விளக்குகினார். அவர் சொன்னார்: எங்கள் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியிடம், ஒரு கடினமான பணியை, அவர்களுக்காக மேட்டால், தலைமை அதிகாரி, அந்தக் கோரிக்கையை மண்டல மேலாளருக்கும், அவர் அதை பிண மேலாளருக்கும் அனுப்பி வைக்கிறார்கள். பணி மேலாளர் அதை செயல் திட்டக்களமுற்கு அதன் செலவு விவரங்களைக் கணக்கிடுமாற அனுப்பிவைப்பார். அந்தப்பணிகளவும் பேராவல்நிறைந்தாகவும், நம்முடைய நேரத்திற்கு உதவாததகவும் இருந்தால், செயல் திட்டப் பணியிலிருக்கும் நாங்கள், எங்கள் தொழில் தலைவர், பணி மேலாளரிடம், ‘இது நடக்காத காரியம், இந்த பணியை மேற் கொள்ளது படுமுட்டால் தனமானது. ஒரு மாத கால அவகாசம் அளிக்கவேண்டும்’ என்று விண்ணப்பிக்க முடியாது’. பணி மேலாளர் பின்னர் மண்டல மேலாளரிடம், ‘இது மிகவும் கடினமான, அதிக வேலை ஆகிறது பணியாகும் பதிலன்று நாட்களுக்கு மேலாகும்”. மண்டல மேலாளர், தலைமை அதிகாரியிடம் ‘இது மிகப் பெரிய சவால். அதிகமான அளவில் அதிகப்படியான நேரமும், பணமும் செலவாகும். அனேகமாக ஒரு வாரத்தில் முடிக்க முயற்சிக்கலாம்”.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குத்தான் அவர் ஒருவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு இப்போதான நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது… ‘சுடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என வினவித்தற்கு, ‘சுடன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுத்த உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

தலைமை நிர்வாக அதிகாரி, வாடிக்கையாளரிடம். எங்கள் அலுவலகம், அந்நதப் பணியை மூன்று நாட்களில் முடித்துத் தரும் என்பார். அவ்வாறு செயல்ட்டக் குழுவை, பணியை முடிக்கும் பொறுப்பாளியாக்குகிறார். அதிகாரத்தை பகிர்தல்களுக்கும் ஒருவருக்கு, என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது தெரியாதவரை, அதிகார பங்கீட்பு மனித சக்திக்கு மீறிய, தெய்வீக நிகழ்ச்சிகளைக் கூட நடத்திவிடும். துரியோதனன், இப்பொழுது இந்தப் பிரிவில் அவனது நிர்வாகத் திறமையைக் காட்டுகிறார். போரில் வெற்றி பெற வாய்ப்பே இல்லை என்பதை அவர் உணர்ந்திருந்தார். இருந்தாலும், பதவிக்கும், செல்வத்திற்குமான அவரத பேராசை, அவரை உண்மை நிலையைப் பார்க்க முடியாத் குருடாக்கிவிட்டது. அவர் உண்மை நிலையை மாற்றியமைக்க விரும்பினார். அதன் மூலமாக, அதன் விலைவாசிகளைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர என்ணினார். அப்போதிருந்த அந்நிலைமைக்கான பொறுப்பை அப்படியே எடுத்துக்கொள்ள முடியாதவனாக இருந்தார்.என்றாலும், எப்படி பொறுப்பைபெறுவது என்று அவருக்குத் தெரியவில்லை. அவரால் செய்ய முடிந்ததெல்லாம், அவரது வழிகாட்டுதலில் சென்று, அவரது வெற்றியை உறுதிப்படுத்தித் தருவது அவர்களது பொறுப்பு என்று கூறுவது மட்டுமே! போர்களத்திலே துரோணருக்கு, திரியோதனன் விடுத்த செய்தி அறிவு கூர்மையற்ற இருந்தது. இருந்தது இருந்தபடிக்கு அப்படியே செயல்படு, இப்படிச் செய் என்று கட்டளையிட்டு விலங்கும்போர் வீரர் அல்ல, அவர் ஒரு பிராமணர், ஒரு பண்டிதர், அறிஞர் அவர், வில்லித்தைகளையும் போர்க் கலையையும், அவரது தந்தை பரத்வாஜ மகரிஷியிடமிருந்து கற்றார். அப்போது துருபதன் என்ற பாஞ்சால தேசத்து இளவரசனும் அவரது பாத வாஜ மகரிஷியிடம் பயின்றார். அப்போது துருபதன் தான் அரச பதவியேற்றபினும், பாஞ்சால தேசத்தின் ஒரு பகுதியை, தனது இளமைக் கால நண்பன் துரோணருக்குக் கொடுப்பதாக வாக்களித்திருந்தான்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குத்தான் அவர் ஒருவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு இப்போதான நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

ஒரு சமயம் துரோணருக்குக் கடுமையான நோய் நெருக்கடி ஏற்பட்ட பொழுது, அவர் தருமபதிடம் உதவி கேட்டுப் போனார். துருமபதன் அவரை ஏளனம் செய்து, அசரவையிலிருந்து வெளியேற்றினார்.துரோணர், பாண்டவ, கௌரவ இளவரசர்களுக்கு

ஆச்சார்யரானார். பயிற்சியின் முடிவில், அக்கால வழக்கப்படி, ஆச்சார்யருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய கட்டணமான குருத்தக் கடனையைக் கேட்டார். ஆனால் அதைச் செல்வமாக அல்லாமல், பொருட்களாக அல்லாமல், பாஞ்சால அரசன் துருபதனைக் கைது செய்து அழைத்து வரும்படிக் கேட்டார். அவரது மாணாக்கர்களில் சீடர்களில் அர்ஜுனனை மட்டுமே அதைச் செய்ய தயாராமிருந்தார். அதே போல், ஆச்சார்யர் கேட்டதற்கு சினங்கி, துருபதனைப் போரில் வென்று கைது செய்து துரோணரிடம் ஆச்சார்யராக்கனா வெகுமதியை அளித்தார். துரோணர், துருதனின் விடுதலித்து, அவது அரசாயும் அலவருக்கே வழங்கினார். கைது செய்யப்பட்டு, துரோணிடம் சரணடைந்த துருபதனின் இழுவு படுத்தப்பட்டான். துரோணிடம் அவர் ஆழ்ந்த தவம் செய்து, துரோணர்க்கு ஒலுவதற்காகவே ஒரு மகவைப் பெற்றுத்தரும் அந்த தவத்தின் விளைவாக துருபதனுக்குத் திரிஷ்டத்யும்னன் என்ற மகன் பிறந்தான். விஷ வசத்தால், ஊழ்வினையால், திரிஷ்டத்யும்னன், துரோணரின் சீடனான். அவனும் பாண்டவ, கேள்வர் இல்லவர்களுடன் இணைந்து கற்றான். துரோணர்க்கு, திரிஷ்டத்யும்னனின் பின்னுள்ளம், அவனது பிறப்பின்காரணம் பற்றி உணர்ந்திருந்தார். இருந்தாலும், அவர் அவரை சீடாக, மாணாக்கனாக ஏற்று, அவனுக்குப் போர்க் கலையைப் பயிற்றுவித்தார் இந்த மகாபாரதப் போரில், பாண்டவ சேனைத் தளபதிகளின் தலைவராக ‘திரிஷ்டத்யும்னன்’ பொறுப்பேற்றிருந்தார். துரோணர், அவரை எதிர்க்கும் கெளரவ சேனையில் சேனாபதிகளுள் ஒருவராக இருந்தார். எதிர்ப்படையை வழிநடத்தும் திரிஷ்டத்யும்னனைப் பயிற்று வித்தத, தந்த உயிரே மாய்க்க வல்லவனை பயிற்று வித்தது, துரோணரான மதிநுபக் குறைவை, முன்னும் இறமையில்லாததைப் பற்றி நோர்டியாகக் குறிப்பிட்டார். அவர் பேசிய விதம் துரோணரை எச்சரிக்கும் விதத்தில் இருந்தது" அவது மாணாக்கர் என்பதற்காக, திரிஷ்டத்யும்னனை அதிகமாக நம்ப வேண்டாம் என்றார். ஆனால்குப் பிறகு துரியோதனனின் மற்ற வீர்களான பீமன், அர்ச்சுனன் ஆகியோரைக் குறிப்பிட்டு, ‘அவர்களும் துரோணரின் சீடர்களே" என்றார். அதே போல் பாண்டவர்களுக்காகப் போரிடும் மற்ற சிறந்த வீர்களையும் குறிப்பிட்டார்.

பற்றியும் விளக்கி உரைக்க முடிவுசெய்தார். துரியோதனன், தனது வழிகாட்டியிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம், என்பதையே முற்றிலும் மறந்தார். எப்போது துரோணரை கொலிக்காப் போரிட அவசத்து வந்தது போல் பேசினார். ஒரு புறம் எதிரிகளின் வீர்களைப் பயிற்றுவித்தற்காக துரோணரைக் கடித்து பேசினார். மறுபுறம், தனது பக்கத்தில் உள்ள சிறந்த வீரகளில் துரோணரைத் தலைமைப் பீடத்தில் வைத்து அவனர சமாதானமும் செய்தார். துரியோதனன் முற்றிலும் குழம்பித்தில் இருந்தார். பாண்டவ சேனையைப் புகழ்ந்து பேசினார். அதுன் பலத்தைப் பற்றி பெருமையாகப் பேச ஆரம்பித்தார். பாண்டவ சேனையைப் பற்றி உண்மையில் புகழ் அவன் விரும்பவில்லை. ஆனாலும், துரோணர் செய்த தவறுகளாக துரியோதனன் கருதியதை அவருக்குச் சுட்டிக்காட்டவே அவ்வாறு செய்தார். ஒரு நிலையில், ஒரு சூத்திரியனான துரியோதனனுக்கு, துரோணரிடம், ஒரு பிராமணப் பண்பிடர், கல்விமானிடம், கொஞ்சம் மரியாதை இல்லை! ‘பிராமணருக்கு, போரில் சுபட ஒரு காரணமும் இல்லை" என அவன் கருதினான். இருந்தாலும், துரோணரின் போர்த் இறமையைப் பற்றி அறிந்திருந்தால், வேறு வழியில்லாமல் துரோணரைத் தன் பக்கத்தில் வைத்திருந்தார். துரோணர் பாண்டவர் பக்கம் சேர்ந்திருப்பாரயானால், அது துரியோதனனுக்கு மிகவும் ஓபத்தாக முடியநிருக்கும். மற்றொரு நிலையில், துரியோதனனுக்கு துரோணரிடம் கொஞ்சமும் நம்பிக்கையில்லை. துரோணரைப் போன்றே பாண்டவர்களைப் போற்றும் பாஞ்சாலமகவே நடந்து கெளரவர் என்ணி வந்தார். அஷ்ஷுணன் தான் அவரது சி ரப்புக்குரிய, தனிச் சிறுகைக்குரிய மாணவன் எனக் என்ணி வந்துள்ளார் வாய்ப்பு கிடைக்குமானால், துரோணர் எப்பொழுதும் தனக்கு ஆதரவு தரமாட்டார் என்று துரியோதனனுக்கு சிறிதும் மதிப்பில்லை என்பதை துரியோதனன் அறிந்திருந்தார். துரோணருக்குத் தன் மீது சிறிதும் மதிப்பில்லை என்று துரோணர், தன்னைத் தவறாகக் கருதுகிறார், என்று அஞ்சினித்தார். கிருஷ்ணனை மிகவும் சிறப்பாகவும், துரோணர் கருதுகிறார் என்பதையும் துரியோதனன் அறிந்திருந்தார். துரியோதனனின் இந்தப்போரில் வெற்றியைபடவான் என அவர் நம்பவில்லை

இருபத்தைந்து வருடம்

"கடன் அட்படும் சொல்வீர்களா?" என விசாரித்தற்கு, ‘சனான் பெசிட ஆழாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கணடவர் என்ற நழை. கனவை நிதுவாக உடல், பொருள், ஈவி இன்னதையும் செவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமிலித்தார்.

துரியோதனன், ஒரு ஆழ்ந்த உள்ளமைப் போராட்டத்தில் இருந்தார். அவனுக்கு, அவரது சகோதரர்களுடனேயே போரிடுவது குறித்து எந்த குற்ற உணர்வும் இல்லை. என்றாலும், ஒரு வெற்றியுடன், ஆய்பத்தை உணராமல் ஒரு முரட்டுத்தனிமையுடன், இராண்ஜியம் முழுவதும் அரசு செய்ய வேண்டும், இராண்ஜியம் முழுவதையும் தன்னே வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என விரும்பினார்.

பாண்டவ இளவரசர்கள் உயிருடன் இருக்கும் வரை தான் பாதுகாப்பாக இருக்க முடியாது என நம்பினார் அவனது பிரச்சனை நிலையை செய்வதைப் பற்றியோ அல்லது தியது செய்வது பற்றியோ அல்ல. அவரைப் பொறுத்த வரையில், அவர் எதைச் செய்தாலும் அது நன்மைப்படுவதான், சரிதான். அவர் ஆழ்ந்து சிந்திக்கும் வழக்கமுள்ளவர், திறனுள்ளவர் அல்ல.

அவர் பக்கம், அவருக்குப் பக்க பலமாக மாவீரர்கள் பலர் இருந்தனர்க ள். துரியோதனனுக்கு அவர்கள் மீது நம்பிக்கையில்லை. அவன் பக்கமிருந்து பல வீரர்கள், முகியர்களாக துரோணர், பீஷ்மர், இருபாச்சாரியின் போன்றவர்கள், அவர்கள் பாண்டவர்களுக்கும் ஆச்சாரியர்களாக இருந்ததால், பாண்டவ சேனையுடன் போர் செய்வதை விரும்பவில்லை, என்று துரியோதனன் நன்கு அறிந்திருந்தார்.

அவர்கள் தங்கள் உள்ளுணர்வுடன், உணர்வு பூர்வமாக, அவருக்கு போர் செய்ய உதவவில்லை, மாறாக, ஒரு நீதியின் காரணமாகவே போராட அவர் பக்கம் இருக்கிறார்கள், போராட கட்டாயப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதையும் அறிந்திருந்தார். இதுதான் அவரது குழப்பத்திற்கு மூலகாரணம், நிச்சயமற்ற தள்ளமைக்கும் காரணம்.

இதில் ஒரு விசித்திரம் என்னவென்றால், துரியோதனன், சேனாபதிகளின் தலைவரும், தனது பெரிய பாட்டனாருமான பீஷ்மரிடம் சென்றார். துரோணரிடம் சென்றார். போருமுள்ள னார் போலுள்ளது (போலும்)

துரோணர், அரசரிடம் ஒரு பிரஜை ஆதலால், துரியோதனல் அவரை உற்சிப் பார்க்கும் வகையில் பேச முடிந்தது. ஆனால் பீஷ்மர் அப்படியல்ல அவர் அவரது பெரிய

'சுஜன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?' என விசாரிதற்கு, சுஜன் பெரிய தூதாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழிது என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

பாட்டனார் பற்றியும், கண்பார்வை இருந்து அறியாமையால் கண்களைப் பற்றியும் சொன்னீர்கள். இருதராஷ்டிரனின் போன்ற அரசர்கள், பிள்ளைப் பாசத்தால் குருடராயிருந்து போதா, எப்படி சாதாரண மனிதர்கள் அதிலிருந்து விடுபட முடியும்?

மகாபாரதம் எப்படி வாழ்க்கைக்கு உருவகமாக இருக்கிறதோ, அதேபோல் இருதராஷ்டிரன், தெளிந்து இருக்கும் மனித குலத்திற்கு உருவகம் கண்பார்வையற்ற ஒருவர், அதைக் கொள்ளவதாக பீஷ்மர் மேல் குற்றஞ்சாட்டினார்.

கேள்வி: ஸ்வாமிஜி, கண் பார்வையற்றவராய்ப் பற்றியும், கண்பார்வை இருந்து அறியாமையால் கண்களைப் பற்றியும் சொன்னீர்கள். இருதராஷ்டிரனின் போன்ற அரசர்கள், பிள்ளைப் பாசத்தால் குருடராயிருந்து போது, எப்படி சாதாரண மனிதர்கள் அதிலிருந்து விடுபட முடியும்?

உள்ளம் சார்ந்த குறைபாடுகளைக் கண்டு அறிந்து, எதிர்த்துச் சமாளித்து வெற்றிகரமாக செயல்படுவது மிகவும் கஷ்டமான ஒன்றாக நீங்கள் பார்வையற்றிருப்பதே உங்களுக்குத் தெரியாது. இங்குள்ள பிரச்சனையே! உங்களுக்கு ஒரு பிரச்சி

பாட்டனார். அவரது தந்தையாரின் வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றும், அவரது சிறப்பின்ப ஆசையை நிறைவேற்றும், பொறுத்தும், அரசுரிமையைத் துறந்தவர் பீஷ்மர். போரின் பிற்பகுதியில், குழந்திலையில் இருப்பது தெளிவாகத் தெரிந்த போது, துரியோதனன், பாண்டவர்கள் வாழ்க்கையில் போராடி வளர்ந்த போது, இருப்பதைத்து வரும் தேராளியின் போன்றவர். அவர் தனது செயல்களில் குற்ற உணர்வில் எனக்கு வேலை கிடைத்தது. அதன் பின்னான என் தந்தை.

நை இருக்கிறது எல்பதை அறிந்துபிறகே அதற்கான தீர்வை நீங்கள் தேட முடியும். அது உங்களுக்குத் தெரியாமலிட்டால், நீங்கள் இயல்பானவராக இருப்பதாக நினைக்கின்றீர்கள் நீங்கள் எதிர் கொள்ளும் பிரச்சினைகளும் இயல்பானவை, வழக்கமானவை என நினைக்கின்றீர்கள்.

உங்களைச் சுற்றிப் பாருங்கள். நிஜ வாழ்வில், பல உதாரணங்களைக் காண்பீர்கள். பல பெற்றோர்களுக்கு அவர்களது பிள்ளைகள் தவறுகள் செய்பவர்களாக இருக்கிறார்கள்! பிள்ளைகளது செயல்பாடுகள் தவறு என்று தெளிவாகத் தெரிந்தாலும், அவர்களது பிள்ளைகள் தவறு செய்யாதவர்களே!

ஒரு முறை ஒரு தந்தை அவர் வாழ்வில் நடந்ததை விவரித்தார்:

அவரது புத்திரனால் தங்கும் வீட்டையட்ல் குடியிருந்த சிலபேர்களிடம் சிலேச்சர்தார். அவருக்கு ஒரு பொருளாதார சுமையாக இருந்த போதும், தனது மகன் ஒரு மிகச் சிறந்த பள்ளியில் படிக்க வேண்டும். அதிகாரத் தொடர்புடைய யார்களின் பிள்ளைகள், பணக்கார்களின் பிள்ளைகளுடன் பழகும் வாய்ப்பும் பெற வேண்டும் என்பதை உறுதி செய்ய விரும்பி, அப்பள்ளியில் சேர்ந்தார்.

அவரது மகன் விளையாட்டில் மிகச் சிறந்து விளங்கினான். பல விளையாட்டு குழுக்களுக்குத் தலைவனாக இருந்தான். அவனது இருடி வருடப் படிப்பின் முன்னிலை ஆன்டில், விடுதிக்கு வாப்பானர், அவனிடம் போதைப் பொருள் இருப்பதை அறிந்து விழித்துக் கொண்டார். தனது மகளின் வெளியேற்றலை தடுத்து நிறுத்தி பல வழிகளிலும் முயற்சி செய்து தோற்றுவிட்டார். ஆனால் மற்ற மாணவர்களும், விடுதி காப்பாளரும், தங்கியிருந்த அவரது மகனுக்குப் போதைப் பொருள் சம்பந்தமான பிச்சினை இருப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

தனது மகனை வீட்டிலிருத்தவராற் அருகில் உள்ள வேறு பள்ளியில் படிக்குமாறு செய்தார். அந்நப் பள்ளியிலும், ஆசிரியர்கள், பெற்றோரிடம் தங்களது மகனது செய்க்கை தவறாகத் தெரிந்தது, தாங்கள் சிறிது கவனத்துடன் செயல்படுங்கள்" என்று அறிவுறுத்தினார்கள். மகனது தந்தையிடம் சொல்வதைக் கேட்டு, அவனை அதற்குரிய மருத்துவச் சிகிச்சைக்கு

உட்படுத்தவில்லை.

இன்று அந்த மகன் இருப்பதைந்து வயது நிரம்பிய இளைஞன் ஒரு வழியாக எப்படியோ கல்லூரிப் படிப்பை முடித்து விட்டான். இன்று எந்த ஒரு வேலைக்கும் போகாமல் பெற்றோர்களுக்கு ஒரு பாரமாக உள்ளான். அவனுக்கு இப்போதும் போதைப் பிரச்சினை இருக்கின்றது. இருந்தாலும், அந்தத் தந்தையார் அதை ஏற்றுக் கொண்டு மகனை சிகிச்சைக்கு அழைத்துச் செல்ல முடியாமல் தவிக்கின்றார்.

இது எதோ வழக்கத்திற்கு மாறான ஒரு நிகழ்வா? இல்லவே இல்லை பல வீடுகளில், அவர்களது குழந்தைகளுடன் இதே போன்ற பிரச்சினைகள் இருக்கின்றன. அங்கே கயும், பெற்றோர்கள், நிகழ்வுகளைக் கொள்ள உணராதவர்களாக இருக்கின்றார்கள். உண்மை இயலாதவர்களாக இருக்கும் பொழுது, அவர்கள் பொய்களின் பின்னால் மறைந்து கொள்கிறார்கள். அனேகமாக அவை பொய் என்பதைத் தெரிந்தே அவ்வாறு நடந்து கொள்கிறார்கள்.

என்ன? என நம்மிடையே அழ்த்தனை திருதராஷ்டிரனின் குழந்தைகள்?உண்மையை ஏற்க மறுப்பது என்ன? வெளிப்படையாகத் தெரியும் ஒரு காரணம், உண்மையை ஏற்க மறுப்பதன் மூலம் நமது, அஹங்காரத்தைப் பாதுகாப்பதே! மற்றவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கலாம், அந்த மகன் ஒரு போதைப் பொருள்புகு அடிமையானவன் என்று ஆனால் தந்தையார் அதை ஏற்றுக் கொண்டால், அது அவரது பொது வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்‌போதுதான் நேரம் இடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு விளைவுகள்

இருப்பதைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் இடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருப்பதைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் இடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

நையை ஏற்றுக் கொண்டதாகவிட்டு நின்றார். தன்னையின் பார்வையில், அப்படி ஏற்றுக் கொள்வது, ஒரு வெட்கத்தகுரிய செயலாகவும், அவரது மகனது செய்கைக்காண பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியதாகவும் இருக்கின்றது.

பலருக்கும், சமூதாயம் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே முக்கியமானதாக இருக்கின்ற அதை இழந்தால், எல்லாவற்றையும் இழந்ததாக நினைக்கின்றன்றார்கள் அவர்களது மெய்யாகத் தாழ்வுமே, மற்றவர்களால் அங்கீகரிக்கப்படுவதையும், ஏற்றுக் கொள்ளப் படுவதையும் சார்ந்தே இருக்கின்றது. மக்களுக்குள்ளானப் பற்றியே மிகவும் தாழ்ந்த அபிப்பிராயம், கருத்து இருக்கின்றது அவர்கள் எடுக்கும் முடிவுகளின்

80

இருப்பதைந்து வருடம் போராடினார்.

அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார்.

வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் இடைத்தது.

அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருப்பதைந்து வருடம் போராடினார்.

அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார்.

வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் இடைத்தது.

அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

நையை ஏற்றுக் கொண்டதாகவிட்டு நின்றார்.

தன்னையின் பார்வையில், அப்படி ஏற்றுக் கொள்வது, ஒரு வெட்கத்தகுரிய செயலாகவும், அவரது மகனது செய்கைக்காண

பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியதாகவும் இருக்கின்றது.

பலருக்கும், சமூதாயம் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே முக்கியமானதாக இருக்கின்ற அதை இழந்தால், எல்லாவற்றையும் இழந்ததாக நினைக்கின்றன்றார்கள்

அவர்களது மெய்யாகத் தாழ்வுமே, மற்றவர்களால் அங்கீகரிக்கப்படுவதையும், ஏற்றுக் கொள்ளப் படுவதையும் சார்ந்தே இருக்கின்றது.

மக்களுக்குள்ளானப் பற்றியே மிகவும் தாழ்ந்த அபிப்பிராயம், கருத்து இருக்கின்றது அவர்கள் எடுக்கும் முடிவுகளின்

81

இருக்கின்ற அதை இழந்தால், எல்லாவற்றையும் இழந்ததாக நினைக்கின்றன்றார்கள்

அவர்களது மெய்யாகத் தாழ்வுமே, மற்றவர்களால் அங்கீகரிக்கப்படுவதையும், ஏற்றுக் கொள்ளப் படுவதையும் சார்ந்தே இருக்கின்றது.

மக்களுக்குள்ளானப் பற்றியே மிகவும் தாழ்ந்த அபிப்பிராயம், கருத்து இருக்கின்றது அவர்கள் எடுக்கும் முடிவுகளின்

மீதும் மிகவும் தாழ்ந்த மதிப்பையே வைத்துள்ளார்கள் அதனால் மற்றவர் சொல்வதையும், நினைப்பதையும் செய்கின்றனர் அவர்கள் மற்றவர்களின் இசைக்கேட்டபடி நடமாடுகிறார்கள்.

நாம் எல்லோருக்கும் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே, நம்மீது நம்பிக்கை வைத்துக் கொள்ள கற்றுத் தரப்படுகிறோம். அந்த கட்‌டுறை மனப்பாங்கிலேயே வளர்க்கப்பட்டிருக்கிறோம். எப்போதும் எ இதைச் செய் அல்லது இதைச் செய்யாதே, இதைச் செய்யாதோ என்றோ பல சமயங்களில் அவர்கள் செய்ய வேண்டாம் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கின்றனோ, இழிப்படிப்பும் குழந்தைகள் பரிசு பெறுவார்கள், மற்றவர்கள் தண்டனை பெறுவார்கள் அவர்களுக்கு வேறு வழியில்லை. குழந்தைகள் இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்வு செய்ய வேண்டியது முற்றிலும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட முடிவுகள் ஒரு சில குழந்தைகளே அவர்கள் விரும்பியதைச் செய்ய முடியும். அப்படிச் செய்ய விட்டு, தண்டனையிலிருந்து தப்பி முடியும் மற்ற எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும், பெற்றோர் சொல்வதைக் கேட்டு நடப்பது, மேலானதாகவும், எளிதாகவும், பாதுகாப்பானதாகவும் இருக்கின்றது.

உங்களுக்கு எது நன்மையைத் தரும், எது தீமையைத் தரும் என்பதை உங்களுடைய பெற்றோரும், மற்ற பெரியவர்களே முடிவு செய்வதை, அடிப்படையிலேயே ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.அது நீங்கள் வயதிற்கு வந்த பிறகும் தொடர்கிறது. நீங்கள் குழந்தையாக இருக்கும் போதே உங்களுடைய பங்களிப்பு என்னவாக இருக்க வேண்டும், உங்களுடை வாழ்க்கை எதைச் செய்யவேண்டும், எதைச் செய்யக் கூடாது என்பது குறித்த ஒரு கைவேடு கொடுக்கப்பட்டுவிடுகின்றது. அந்தக் கைவேடில் பத்து, நூறு அல்லது ஆயிரக் கணக்கான கட்டளைகள், தெளிவாகக் கட்டளைகள் தரப்பட்டிருக்கும்.

அதனால்தான் அனேகமான மக்கள் உரியவில்லாமல் மனத்தில் தன்மையோடு இருக்கின்றார்கள். அப்படித்தான் நீங்கள் உங்கள் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே வளர்க்கப் பட்டிருக்கின்றீர்கள். இயல்பான மனித இயல்பை மகிழ்ச்சியுடனும், அறிந்து கொள்ளும் ஆவலுடனும் இருக்கும் குழந்தையிலிருந்து, மனத்தில் தன்மையுடனான இயல்புராக

வளர்க்கப்படுகின்றீர்கள். அந்த மனிதர் கையெட்டின் உதவியுடன் மட்டுமே வாழ முடியும். கையெட்டில் இல்லாத எதையும் செய்ய துணியவில்லைலோல், பயப்படுகின்றீர்கள். நீங்கள் சிலவகை செய்யது வந்த ஒன்றை விட்டு, மறுபடி வேறொன்றைச் செய்வதற்குப் பயப்படுகின்றீர்கள். கற்பிப்பட்ட வழிமுறைகளைப் பின்பற்றி அப்படியே இருப்பது உங்களுக்கு ஆபத்தில்லாத பாதுகாப்பு உணர்வைத் தருகின்றது.

சிலரைப் பார்த்தோமேன்றால் அவர்கள் சாப்பிடும் பொழுது ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து வாழ் நாள் முழுவதும் சாப்பிடுவார்கள். கடைக்குப் போவதென்றாலும், அருகிலிருக்கும் ஒரே கடைக்குக் செல்வார்கள். வாழ்நாள் முழுவதும் அவர்களுக்கு ஒருசில தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நண்பர்களே இருப்பார்கள். அதைப் பற்றி மிகவும் பெருமைப் படுவார்கள். அப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் வாழும் போதே இறந்தவர்கள்.

ஆழ்ந்து சிந்தித்தோம் என்றால், அது நமது பாதுகாப்பிற் தன்மையின் பிரதிபலிப்பு என்பதை உணர்வோம். நமது சாப்பிடும் இடத்தை மாற்றுவதையும் அபாயமாக நினைக்கிறோம். புதிய நண்பர்களைச் சேர்த்துக் கொள்வது, வழக்கமான வேலை முறையை மாற்றுவதைப் போன்ற எல்லாவற்றையும், அபாயகரமானதாக நினைக்கின்றோம் காலத்தாலும், இடத்தாலும் நாம் உறைந்து விட்டோம். நிச்சயமாக! அது நமக்குச் சுகத்தைத் தரும்; ஆனால் அது இறந்தவர்களின் சுகம். எருமை மாடுகள், ஒரே குட்டியான சேரில், என்று நடந்தாலும் நடக்கட்டும், என்று வீழ்ந்து இடக்கு. நாமும் அவற்றைப் போல்தான் எருமை ஒரு மிருகம். அது தன் இயல்பான உணர்வின் படி நடக்கின்றற ஆனால் அப்படியா?

ஒரு அடையாளத்தை நமக்கென்று ஏற்படுத்திக் கொள்வது மற்றும் வழக்கமாக இருக்கிறது அதன் பிறகு அந்த அடையாளத்திலேயே கட்டுப்பட்டு விடுகின்றோம். நாம் உண்மையில் யார் என்பதை அறிந்து கொள்ளா, நம்மை நாமே கேட்டுக் கொள்ள பயப்படுகின்றோம். துணிவில்லாமல் இருக்கின்றோம். நாம் நமக்கே கொடுத்துக் கொண்ட தகுதியாத்திரமாகவே, நம்மை நாடிப்போய் எடுத்துக் கொண்ட கடமைகளிரோமா, அல்லது சூழ்நிலை நமக்குக் கொடுத்துள்ள பொறுப்போ நமது வாழ்வில் நமக்கு மிக முக்கியமானதாக இருக்கின்றன. அதை உடைத்து விட்டு வேறு வழியை வர வேண்டுமென்றால், சூழ்நிலையின் மதிப்பை இழக்க வேண்டி வரும் நம்மில் பலருக்கு, உண்மையில், அது இறப்பதை விட மோசமானதாக இருக்கின்றது.

“என் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிலுவைக்க உறல், பொருள், ஆவி அந்நேதையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

“என்ன அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிலுவைக்க உறல், பொருள், ஆவி அந்நேதையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

வாழ்வை விட புகழ், நல்ல பெயரே மிக முக்கியம் என்று சொல்பவர்கள் இருக்கின்றார்கள். அவமரியாதையை விட உயிர் விடுதலையே சிறல் அரசர்கள் ஆதரித்தார்கள். அதுவே அவர்களது கடப்பாடாக இருந்தது. யாராவது மதிப்பு, மரியாதை, புகழ் என்றால் என்ன என்று அறிந்து கொள்ள முயல்கின்றார்களா? நமக்கு எது நற்பெயர், மதிப்பு என்று வரையறுப்பது யார்? எல் ஒரு மனிதனின் வாழ்வும், மகிழ்வும், சமூதாயத்தின் கருத்தை விட முக்கியத்துவம் குறைந்ததாகவுள்ளது; ஒருமனிதனின் நிலை, ஒரு வாழ்ப்போக்கின் சொல்வதைக் கொண்டு வரையறை செய்யப்படவேண்டும்?

நல் பெயர்க்கும், நல்லன செய்யப் சமூதாயம் விதித்துள்ள நீதி நெறி முறைகள், அவற்றை வைத்து, சமூதாயம் நம் மை பயம், ஆசை சிலவற்றின் மூலமாக கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கின்றது. அது ஒரு நீதி நெறி, மனசாட்சிக்கான விதிமுறைகள். வெளியிலிருந்து சுமத்தப்படும் விதிமுறைகள். அது உங்கள் உள்ளிருந்து வரும் குரல் அல்ல. உங்கள் உள்ளிருப்பு விழிப்புணர்விலிருந்து வரும் குறிப்பு அல்ல.

ஒன்றைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்: உங்கள் மனசாட்சி என்பது உங்களுடைய உள் உணர்வல்ல. உள்ளிருப்பு விழிப்புணர்வல்ல. மனசாட்சி என்பது உங்களுடைய குற்ற உணர்வுகளை மாற்றி வைத்துக் கொள்ள வசதியாக ஒரு நங்கூராம். உங்கள் மனசாட்சி, உங்கள் கடந்த காலச் சுமையின் ஒரு போல் போன்றும் பொழுது, நீங்கள் அவர்களை தண்டிக்கவில்லை என்றால், நீங்கள் குற்ற உணர்வில் சிக்கிக் கொள்கிறீர்கள். சமூதாயக் குற்ற உணர்விலிருந்து விடுபட, உங்களது மனசாட்சி தன்மையை நியாயப்படுத்திக் கொள்கின்றீர்கள்.

இப்படி, இந்த முறையில் நாம் செயல்படும் போது, நாமே நமக்கு, சமூதாயத்திற்கும், வாழ்விற்கும் சில கடமைகள் இருப்பதாக, என்னிக் கொள்கிறோம். வாழ்க்கை நம்மிடம் இருந்து எதிர்பார்க்கவில்லை. தன் சார்பாக நாம் இதைச் செய்ய வேண்டும் என்று.

செய்து முடிக்க வேண்டும் என்று அது எதிர் பார்க்கவில்லை. ஆனால் சமுதாயம் எதிர் பார்க்கின்றது. நாம் எந்த வேலைக்கும் எவருக்கும் கட்டுப்பட்டிருக்கவில்லை. நமது துணைவர், துணைவிக்கோ, மகளுக்கோ, மகனுக்கோ, பெற்றோருக்கோ அல்லது வேறு எவருக்குமோ கடன் பட்டிருக்கவில்லை. சட்டிட்டங்களுக்குப்பட்ட விதிமுறைகளின்படி செயல்படும் வரை, நாம் நிபந்தனைகளுக்குப்பட்ட வியாபாரத் தன்மைக் நடந்து கொள்கின்றோம்.

நாம் நிபந்தனைகளுக்குப்படாத உறவு முறைகளுக்கு மாற்றிக் கொள்ளும் பொழுது, அப்படிப்பட்ட கடமைகள் இல்லை, நீங்கள் ஆழ்ந்து விழிப்புணர்வுடன் இருப்பீர்களும், செயல்களைச் செய்யும் பொழுது ‘கடமை’ என்ற வார்த்தை உங்களை விட்டு முற்றிலும் நீங்கிவிடுகின்றது.

மனிதர்களிடம் பரிவுடன் நடந்து கொள்ளா வண்ணம் போற்றப்படும் அப்படிப்பட்ட இயற்கை கருணையோடு செய்யப்படும் போது நாம் யாருக்கு தீங்கு செய்ய முடியாது; தீங்கு மற்றவர்க்கு வருவதையும் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாது. நாம் கருணையோடு செயல்படும் போது, நாம் அறிவு பூர்வமாகவும் செயல்படுவோம் நாம் சல கடமைகளை நிறைவேற்றும் நீ தினேரி, சட்டிட்டங்களை நிறைவேற்றும் தவிக்காவும் செயல்படும் பொழுது, நாம் கட்டுரு மனப்பாங்குடன் செயல்படுகின்றோம். விழிப்புணர்வுடன் செயல்படுகின்றோம்.

அதேத்தான் இருதராஷ்டிரனின் இங்கே செய்கிறார். கண்பார்வை இழந்திருப்பதால் மட்டுமல்லாமல், அவனது மகன்களுக்குச் செய்ய வேண்டுமென்ற கண்ணடவர் என் தன்மை. கனவை நிரமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலிந்தார்.

துரிதராஷ்டிரவசமாக, இருதராஷ்டிரனுக்கு, அவரது மகனிடம் உள்ள கடமை சார்ந்த அன்பை, பாசத்தைக் கடந்து வர இயலவில்லை. திருதராஷ்டிரனின் பரிவும், பாசமும், துரியோதனன் என்னும் எல்லையைக் கடந்து, மற்றவர்களையும், பாண்டுவின் மக்களான பாண்டவ இளவரசர்களையும் அடைந்திருந்தால், இந்த இதிகாசம் வேறு

இருக்கத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபரகுதான் அவர் ஜயம்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அர்ப்போஜான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெளிந்தது...

‘சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என்ற வினாவிற்குத், ‘ஜானன்’ பெரிய ஜாதி வேண்டுமென்ற சிறுவயதிலிருந்தே கனவர் என் தன்மை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலிந்தார்.

இருதராஷ்டிரன் வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபரகுதான் அவர் ஜயம்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அர்ப்போஜான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெளிந்தது...

1.8

நீவிர், பீஷ்மர், கர்ணன், கிருபா, அஸ்வத்தாமா, விகர்ணன், சோமதத்தன் மகனாம் பூரிசிரவஸ், ஜயத்ரன் வெற்றியே எப்போதும் எல்லாம் வெற்றியையே பார்த்தவர்கள்.

1.9

வீரர்கள் பலர் இங்கே என் நலனுக்காக உயிரையும் தருவர்கள் என்பொருட்டு அவர்கள் போர்க்களையில் வல்லவர்கள், ஆயுதங்கள் பலவும் செலுத்தவல்லவர்கள்.

1.10

கடல் போர் விரிந்து கட்டுக்கடங்காமல் இருக்கும் நமது படையைக் காப்பாற் தாத்தா பீஷ்மரே. கட்டுள்களில் இடங்குமே அவார்கள் சேனை, காப்பவனே பீமன்!

1.11

சேனைகள் அனைத்தும் எங்கெங்கு இருக்கின்றதோ அங்கங்கிருந்து காப்பீர்கள் தாத்தா பீஷ்மரையே!

1.12

குரு குல தாத்தா பீஷ்மருமே வல்லவரே! சிங்கம் போலே கர்ஜித்து துரியோதனனும் மகிழ்ந்திட சங்கை சேதிளார்.

1.12

இயல்பிலேயே துரியோதனன் ஒரு கோழை. தாழ்வு மனப்பான்மையால் பாரிக்கப்பட்டவன். பலரின் கவனத்திற்காகவும் ஏங்குபவம் அவர் செய்கைகள், என்னங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் எல்லாரின் ஆசரவையும் ஆத்க்கோரத்தையும் எதிர்ப்பரவன். அவரது ஒருநுடிவ சகோதரர்களா பாண்டவர்கள், வலரைவிடவும் அவரது சகோதர்களை விடவும் சிறந்தவர்கள். வல்லவர்கள் என்ற உண்மையினால் பயமுறத்தப்பட்டார் எப்போது அச்சுறுத்தப்பட்டார். முக்கியமாக, தன்னை விட பலத்திலும், நுணுக்கங்களும் வலிமையான, சிறந்த, அர்ஜுனன், பீமன் ஆகியோரைப் ப பார்த்து பயந்தார் காளனாமக இருந்தது வந்த கொடுங்கோலர்களைப் போல, துரியோதனனும், தன்னை வாழ்தவர்கள் தன்னை விட்டு விடுவார்கள் என்று பயந்தார்.

1.12

நெருங்கிய நண்பர்களால் குழம்பட்டிருக்கும் போது மட்டுமே துரியோதனன் பாதுகாப்பாக உணர்ந்தார். அவரது சேனை அவரைச் சுற்றிலும் இருக்க அவரது குலம் அவருக்கு ஆதரவு தெரிவித்துக்கும் உணர்விலிருந்தே அவரது பலமும், தைரியமும், போரிடும் ஆற்றலம் எழுந்தது. அவரடமிருந்து நல்ல குணங்களேற்றால், எல்லை கடந்த, தன்னலமற்ற, பெருந்தன்மையுள்ள நண்பராக இருந்தார். தான் நம்பிய ஒருவருக்கு தன்னுடைய எல்லாவற்றையும் வலிமை வாய்ந்த சிறந்த வீரர்களை அவன் பால் இமுந்தன.

1.12

அப்படி அவரிடம் வந்து அவருக்கு முடிவில்லா விசுவாசத்தை உறுதி செய்த மாவீரன் கர்ணன். அவரது தம்பி என்பதை கர்ணன் அறிந்திருந்தான். தாய் குந்தி, அது குறித்து கேட்ட பொழுது, இரண்டு மக்கள் உயிருடல் இருப்பார்கள் என்றார். அதனால், தாரோ அர்ஜுனனோ போரில் உயிரிழப்பது உறுதி என்பதற்கு குறிப்பாகக் கூறினார். அப்படிப்பட்ட விசுவாசத்தைத் துரியோதனன் தன் நண்பர்களிடம் ஏற்படுத்தியிருந்தான்.

தனக்காக உயிரையும் கொடுக்க கூடிய மிகச் சிறந்த மாவீர்கள் தன் பக்கம் இருப்பதாக, மிகத் தெளிவாக உணர்ந்து அறிவித்தார். அந்த வீரர்களுக்கு துரியோதனன் ஒழுக்கமற்ற நடத்து கொள்வது தெரிந்தே இருக்கலாம். தெரிந்தே இருந்தாலும், அவரிடம் அவர்கள் கொடுத்த வாக்குறுதியால், அவற்றைப் பொறுப்படுத்தவில்லை.

அடுத்ததாக, துரியோதனன் தனது மனதைமேலும் உறுதிப் படுத்திக் கொள்ளும் விதமாக தலையில் தளபதி பீஷ்மரால் வழிநடத்தப்பட்ட கெளரவ சேனை மிகவும் வலிமை வாய்ந்தது. பாதுகாத்து இருக்கின்றது என்றார். பீஷ்மனால் வழி நடத்தப்படும் துரியோதனல், பீஷ்மரைப் பற்றிப் பொழிந்து பீமனையும் அவருடன் இணைத்துக் குறிப்பிட்டது, அவருடைய பய உணர்வையே காட்டுகிறது. துரோனருக்கு இழைக்கப் பட்ட அவமானத்திற்காக, பழிவாங்கும் விதமாக, துரியோதனன் தொடையைப் பிளந்தது, இருத்தம் கூடிப்பதற்கு பீஷ்மர் செய்த சதத்தின் விளைவாக எழுந்த பயமே அது அவ்வாறு அந்த சபதம் நிறைவேறும் என்று துரியோதனன் அவரது மனதில் அஞ்சினார். பீஷ்மரால் தொடுக்கப்படும் பாதுகாப்பு மட்டுமே அதைத் தடுக்கும் சக்தி வாய்ந்தது. என்று அறிந்திருந்தார்.

அடுத்ததாக துரியோதனன் கெளரவ சேனையைப் பார்த்து, அவர்களை உற்சாக மூட்டியும், வற்புறுத்தியும், அவர்களது சேனைத் தளபதி பீஷ்மரைத் தாங்கி, பக்க பலமாயிருந்த போர்புரியுமுறை சொன்னார். அதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, பீஷ்மர் அவரது சங்கை ஊறி, சினகத்தைப் போல ஆர்ப்பரித்து, துரியோதனை மகிழ்வித்தார்.

பீஷ்மரே, கெளரவ சேனையில் கெளரவர்களின் முதல் தலைமை தளபதி. மொத்த கெளரவ சேனையும் அவரது தலைமையை ஏற்று செயல்பட வேண்டும். என்பதை துரியோதனன் உறுதிபடுத்த விரும்பினார். இதுவரை, பீஷ்மர், பாண்டவர்களின் சார்பாகவே, பாண்டவர்களின் நடத்து கொள்கிறார் என்பதை சுறியோதனன் வெளிப்படையாக உணர்க்கி அனாலும் இப்போதை தார், அனைத்திற்கும் ஒரு முடிவு எற்பட்டுவிட்டது. பீஷ்மர், மகாவீரர், இரு சேனைகளிலும் மஹாவீரர், அவர் கெளரவ சேனையை வழி நடத்துகிறார். பீஷ்மர் குறித்த, தனது கடந்தகால செயல்பாடுகள், இந்த சேனையின் மீது விளைவுகளை

“சுறன் இப்படிச் சொல்கிறனல்?” என விசாரித்தற்கு, “நான் பெரிய துன்பம் வேண்டுமென்றே என் சிறுவயதிலிருந்தே என்வு ண்டவர் என் தந்தை. காவே நிலங்க உடல், பொருள், இன்னலமையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அடைந்ததென்கு வேலை கிடைத்தபின் தான் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

ஏற்படுத்த கூடாது என்பதை உறுதி செய்து, சேனை பீஷ்மருக்கு உறுதியளித்து செயல்பட வேண்டும் என நிரும்பினார்.

சில வழிகளில், துரியோதனனுக்கு வேறு எதுவுமே சாத்தியமில்லை. பீஷ்மரும், துரோணரும் மிகவும் வலிமையான கடமை உணர்வினால் கட்டப்பட்டிருந்தார்கள். அதனாலேதான் அவர்கள் கிருஷ்ணருடன் பாண்டவர்கள் பின்னால் போக விரும்பினாலும் போக முடியவில்லை. இது துரியோதனனுக்கு நன்றாகத் தெரிந்திருந்ததால், அவர்களை எிர்த்தோ அவர்களுக்கு மாறாகவோ நடக்க இயலவில்லை.

பீஷ்மர், பாண்டவர், கெளரவ குலங்களின் மிக மேலான குடும்பத்து தலைவராக இருக்கின்றவர். பீஷ்மர், கங்கைக்கு தேவ வரதன் என்ற பெயருடன் பிறந்தார். கங்கைக்குப் பிறந்த எட்டு குழந்தைகளின் இவர் மட்டுமே உயிர் விழுந்திருந்தார். அவரது தந்தை ஷாத்தனு, சத்யவதி என்னும் மீனவக் குடித்தப் பெண்ணை விரும்பிய பொழுது, ஒரு சபதம் செய்தார். அதன்படி அவர் திருமணமே செய்து கொள்வதில்லை.அதனால், சத்யவதியின் பின் அவரத அரியணைக்கு உரிமை கார முடியாது. இருவரின் பாட்டி, அவரது புத்திசாலித்தனம், மதி நுட்பம், வீரம் ஆகியவற்றிற்காக பெரிதும் மதிக்கப்பட்டார். பக்திமான்களால் பீஷ்மர், துரோணர், இவர்கள் துரியோதனன் பக்கமிருந்து போரிட, துரியோதனன் நீதி நெறிகளுக்கு எதிராக செயல்பட்டான் என்பது தெரிந்தே, சம்மதித்தார்கள். மகாபாரத்தின் மிகப் பெரிய எதிர்ப் பொருள் கொள்ளத் தக்கவையும் இதுவும்தான்.

மிக உயர்வான ஆன்மீகக் கருத்துப்படி சரி, தவறு என்ற நீதி நெறிகள் எதுவும் இல்லை. எல்லாமே சமம்தான். பீஷ்மரும், துரோணரும், சாதாரண மனிதர்கள் அல்லா அவர்கள் மேல்ங்கலின் உண்மைகளைக் கற்றறிந்தவர்கள். கிருஷ்ணன், என்பதை அவர்கள் நன்கு உணர்ந்திருந்தார்கள். கிருஷ்ணர், பாண்டவர்களுடன்

“சுறன் இப்படிச் சொல்கிறனல்?” என விசாரித்தற்கு, “சேனன் பெரிய துன்பம்

கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அழித்தையும் செய்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

இருப்பதிலிருந்தே போர் எவ்வாறு விரியும் என்பதை நன்றாகத் தெரிந்திருந்தார். மிகச் சிறந்த வீரர்களான, அவர்களுக்கு அவர்களது முடிவைப் பற்றிய அச்சமில்லை. மிக முக்கியமாக, அவர்கள் ஏற்றுக் கொண்ட செயலினால், அவர்களுக்கு எந்த வித குற்ற உணர்வும் இல்லை.

பீஷ்மர், துரோணார், கிருபாச்சாரியார். இவர்கள் தங்களின் விழிப்புணர்வையே நம்பியிருந்தார்கள் துரியோதனன்தான் அவர்களது இளவரசன். அவர்கள் அவருக்குக் கடமைப் பட்டவர்கள். போரின் முடிவைப் பற்றி அவர்கள் கவலைப் படவில்லை. அதனால் பாதிக்கப்படவில்லை. அவர்கள், போரில் துரியோதனின் அழிவையும், அவருடன் தங்கடு முடிவும் இணை என்று உறுதியாகிருந்தார்கள். உண்மையில், போரில் ஒரு சம்பவம் நிகழ்ந்தது. பாண்டவ நிலை குலைவதையும், அர்ச்சுனன், பீஷ்மரை வேறுபாட்டுடன் நடத்துவதையும் கண்டு சமயம் நோக்கினார்; அர்ச்சுனனின் ரதத்தை விட்டு இறங்கிக் கீழே பீஷ்மரை நோக்கி, பயமுறுத்தும் விதமாக சென்றார்.

கையில் சுதர்சன சக்கரத்துடன், அவரது தெய்வீக ஆயுதம் விரலில் சுற்றி கிருஷ்ணன் வருவதைக் கண்டு, பீஷ்மர், உடனடியாக ஆயுதத்தைக் கீழே போட்டுவிட்டு, இரு கைகளையும், கிருஷ்ணரை நோக்கி பிரார்த்தனை உணர்வோடு, கூப்பினார்; ‘ஸ்வாமி, பிரபு, தங்கள் கைகளால் மடிவது எனக்கு மிகப் பெரிய வரப்பிரசாதமாக இருக்கும்’ என்றார்.

இந்த மகா வீரர்களுக்கு, போர்க்களத்தில் மடிவது, ஒரு குடித்திரியனின் கடமையாகக் கருதப்பட்டது. நிகழ்நாலத்திலேயா, முழு விழிப்புணர்வுடலின் ஆள்வதை, தமது கடமைகளை நிறைவேற்றுவதே அவர்களுக்கு மிகவும் முக்கியமானதாக இருந்தது. துரியோதனனது மூக்கியமானதாக இருந்தது. நோக்கம் பற்றியோ, அது நீதி நெறிகளைப் பற்றியோ அவர்கள் கவலைப்படவில்லை; அவர்களது நோக்கமாயிருக்கவில்லை. அவர்களது விழிப்புணர்வ, சழூதாயக் கடப்பாடுகளையும், சமயக் கோட்பாடுகளையும் சரியா, தவறா என்பற்றையெல்லாம் கடந்தநிலை இருந்தது. அவர்கள், அரசகையில் பாண்டவ இளவரசர்களையும், திரோபதியும் அவமானப் படுத்தியதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. ஆனால் அதை மறுத்துக் கூறி, கண்டனம் செய்யவில்லை. துரியோதனனால் துரண்டப்பட்ட இந்த போரை, அவர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை, அவருக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார்கள், இருந்தும் அவர் பக்கமிருந்து சண்டையிட்டார்கள் எதிர் கொண்டு வரும் பேரழிவை அவர்கள் நன்கு அறிந்திருந்தார்கள்.

பீஷ்மரால்அர்ச்சுனன்கீழேஇறங்கினான்.அவர்ஒர்மனதாய் இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவான் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.

இது முட்டாள்தனமானதோ அல்லது நடப்பது நடக்கட்டும் என்று ஏதிர்ப்பின்றி ஏற்றுக் கொண்டதோ இல்லை. இது உறுதியாய் நிகழும், தவிர்க்க இயலாத நிகழ்விற்கு சரணடைதல், தெய்வீகத்திடம் சரணடைதல். அவர்களுடைய உள்ளுணர்வு நிலையில், இந்த சிறந்த குருமார்கள், இயற்கை தனது வழியில் செல்ல அனுமதித்தார்கள். தாங்களும் அந்த அனிலகளால் அடித்துச் செல்லப்படுவதையும் அனுமதித்தார்கள்.

தளர்வாகவும், பதற்றமில்லாமல், நடப்பவைகளை அப்படியே அப்படியே நடக்க அனுமதிப்பது பரிணாம வளர்ச்சி பெற்ற ஆன்மாவின் அடையாளம். சாமான்ய மனிதர்களுக்கு, யோசிக்கவும், தேர்வு செய்யவும், அதன்படி செயல்படவும் சுதந்திரம் இருக்கிறது. அவர்களது விதியை அவர்களே வகுத்துக் கொள்ளும் வலிமைக்கு ஒருவிதத்தில் அதுவும் சேரும். ஆனால், அவற்றின் மீது யோகல் படுகின்றன. ஆனால், அது அவர்களது விழிப்புணர்வற்ற சமஸ்காரங்கள், எண்ணப்ப பதிவுகளும், அவர்களது நினைவுகளையும், மதிக்கும் வாழ்க்கை முறைகளுமே அவற்றை அப்படியப்பட்ட முடிவுகளை எடுக்கச் செய்கின்றன.

சமஸ்காரங்கள் அவர்களை செயல் புரியத் தூண்டும் போழுது ஒரு சுற்றச் சுழற்சி உருவாக்கப் படுகிறது. அவைகளது செயல்கள், மனதின் நிலையை உருவாக்குகின்றன; அது மீண்டும் அந்த சமஸ்காரங்களையே உறுதிப்படுத்துகின்றன. இருந்தும், ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும், இந்த சுழற்சியிலிருந்து விடுபட சமஸ்காரங்கள் இல்லாமல் சுதந்திரமாக வாழ வழியைத் தேர்வு செய்யும் முடிவும்.

இயற்கையினுடலான நமது தொடர்ந்து முரண்பாட்டிற்கு அழுத்தம் செல்கிறோம். நாம் புத்திசாலித்தனமாக செயல்படுவதாக நாம் நம்புகிறோம். அனேகமாக, நமது செயல்பாடுகள் அனைத்துமே உள்ளுணர்விலோ நடத்தப்படுபவை. விழிப்புணர்வற்ற நிலையில், சமஸ்காரங்கள் நிறைந்திருக்கும், உள்ளுணர்விலிருந்து செயல்படுகின்றோம். விழிப்புணர்வற்ற மனம் மிக வேகமாக செயல்படுகின்றது. அதில் மிக அதிகமான விவரங்கள் அடைந்துள்ளன. விழிப்புணர்வுடனான மனது அப்பியில்லாமல், செயல்படுகின்றயது. உதாரணமாக விழிப்புணர்வற்ற மனம் 60 மில்லியன் (6கோடி) படங்களை மிகக் குறைந்த காலத்தில் சேமித்தும், பகுத்தாய் முடியுமென்றால், விழிப்புணர்வுடனான மனது அதிகமாக 60 படங்களை மட்டுமே கையாளக் கூடும். விழிப்புணர்வற்ற நேரத்தில் அதிகமாக

பீஷ்மரால் அர்ச்சுனன் கீழே இறங்கினான். அவர் ஒரு மனதாய் இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவான் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.

பீஷ்மரால் அர்ச்சுனன் கீழே இறங்கினான். அவர் ஒரு மனதாய் இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவான் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.

மனம் வேகமாக செயல்படும்படி இயற்கையால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதுவே நாம் வாழ்வோம், சாவோம் என்ற பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளும் போது செயல்படுவதற்க்காக அவ்வாறு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த வகையான ஒழுங்கு முறை இட்டதும், மற்ற எல்லா மிகச் சாதாரண நிகழ்வுகளுக்கும் கூட பயன்படுகிறது.

டாவோயிசத்தில் சொல்வார்கள், நாம் ஞானியோரம் காணப்படும் நாணலைப் போல, இயற்கையுடன் இயைந்து நடக்கக் கற்றோமானால், நாம் எப்பொழுதும் சிரிதானவற்றை மட்டுமே செய்வோம். இயற்கையை எதிர்க்கும் பொழுதும், நமது விருப்பங்களுக்கு அதைக் கட்டுப்படுத்த முயலும் பொழுதும், நாம் துன்புறுகிறோம். வாழ்க்கையை இரு வழிகளில் வாழலாம். ஒன்று, உலகையும், வாழ்வையும் உள்ளது உள்ளவாறே ஏற்றுக் கொள்வது இதைச் சமஸ்கிருதத்தில் ‘சிஷ்டவட திருஷ்டி’ என்று சொல்கிறோம். மற்றொன்று, சுற்றுபுற குழப்பிலைளை நமது கருத்துப்படி வளைச்சியுறசி செய்ய முயற்சிப்பது. இதை சிறுவழி சருஷ்டி என்று சொல்கிறோம்.

ஏற்றுக் கொள்ளும் வழிமுறை மகிழ்ச்சியையும் இரண்டாவதான, எதிர்க்கும் மனப்பான்மை, துக்கத்தையும் கொண்டு வருகிறது. யாருமே உலகை, தம்மைக் கருத்துப்படி மாற்றியமைக்க முடியாது. அவ்வாறு முயற்சிப்பது. தோல்வியில் முடியும் ஒரு பயிற்சி, ஒரு செயல்.

நன்வாழ்வில், நாம் நமது துணிவற்றியோ, துணிவையோ, அல்லது அடுத்த வீட்டுக்கு காரின் மண அமைப்பபையோ, மற்ற முடியாது.

அஞிகமாக, நாம் நம்மை மாற்றிக் கொள்ள இயலும். அவ்வளவுதான்.

உலகையே மாற்றலாம் என்கிற புராட்சிகரமான வாதங்கள் எல்லாம் எதற்கும் உதவாத வீண்பேச்சே. எந்த ஒரு புரட்சியும், இதுவரை சொல்லபோத தக்க வகையில் நேர்மறையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தி, வெற்றிக்கு பெற்றதில்லை. சர்வாதிகாரிகள் எல்லோரும், தாங்களும் சர்வாதிகாரிகளாக ஆகிவிடுகின்றார்கள். அதுதான் எப்போதுமே சரித்திரமாக இருக்கிறது.

விதிப்பயனால், ஒரு ஞானமடைந்த குருவுக்கு அப்படிப்பட்ட ஒரு சுதந்திரம் இல்லை. அவர் தெய்வீக இருப்பின், பிரபஞ்ச சக்தியின், பராசக்தியின், உண்மையான வெளிப்பாடாக இருக்கிறார். அவரது ஒவ்வொரு அசைவும், தெய்வீகத்தின் தாண்டவமாக, கட்டளையினால் நடைபெறுகிறது. ஒரு ஞானி தேர்வு செய்வதைக் கடந்தவர், விருப்பத்தைக் கடந்தவர். ஒரு ஞானி இருப்பு, தெய்வீகத்திடம் முழு சரணாகதியுடன் இயங்குகிறது.

சாதாரண மனிதர்களை அளவிட நாம் பயன் படுத்தும் கருத்துக்களைக் கொண்டு, நாம் ஞானிகளின் நோக்கங்களையும், செயல்பாடுகளையும் அளவிட முடியாது. அவர்களது செயல்பாடுகள் மனமற்ற நிலையில் நிகழ்கின்றன. என்னனகள் அற்ற நிலையில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தொடர்ந்து நிகழ்காலத்திலேயே இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்குக் கடந்த காலத்தைப் பற்றிய வருத்தமும் இல்லை; எதிர்காலத்தைப் பற்றி பயமும் இல்லை. சமுதாயத்தின் சட்ட திட்டங்களையும், சேகாட்பாடுகளையும் கொண்டு அவர்களை நீதிக்குப் புறம்பானவராகவும், சிர சமயங்களில் குறைந்த விநோதமாகவும் இருக்கும். ஆனால் அவர்கள் சமுதாயத்தைத் தாண்டியவர்கள்.

பீஷ்மர், கங்கையின் மைந்தர். தெய்வீகத்தில் இருந்து உருவானவர், எத்தனை காலம் வாழ்விருப்பவரோ அத்தனை காலம் வாழ்வம், எப்பொழுது இறக்கவும் அவர் வரம் பெற்றிருந்தார். அவரது நேர்மை, எழுப்பக் பண்பு, நன்னடத்தை இவைகளை, அவர் காலத்தில் அழிவு கோலாக இருந்தது. இருந்தும், திருப்பதி துளிகிருப்பட்டு அவமானப்பட்டு நேர்ந்து பொழுது, அவர் அமைதியாள் இருந்தார். துரியோதனன் பாண்டவர்களுக்கு ஒரு சிறு துண்டு நிலப் பகுதியும் தர மறத்து பொழுதும் அவர் செயல் படவில்லை. அவர், துரியோதனுக்காக போரிட முடிவு செய்தார்.

இருந்தும், துரியோதனனின் அவரிடம், கொடுரவ செய்னையை வழி நடத்திருமாறு கேட்டு பொழுது, பீஷ்மம் சொன்னார், ‘பாண்டவ இளவரசர்களைத் துரியோதனனைப் போலவே, எக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள். பாண்டவர்கள் சேனையை எதிர்த்து போர் செய்தாலும், பாண்டவர்களது உயிரைப் போக்க மாட்டேன்.’ இந்த

‘சுடன் இப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, எந்த சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயவித்து என்னைப் பணிந்து வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சகலனித்தார்.

‘சுடன் இப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, எந்த சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயவித்து என்னைப் பணிந்து வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சகலனித்தார்.

நிபந்தனையுடன்தான், பீஷ்மர், துரியோதனனுக்காக பாண்டவரை எதிர்த்துப் போரிட சம்மதித்தார். பீஷ்மர், பல தடவைகள் துரியோதனனுக்கு அறிவுரை சொல்லியுள்ளார். ஒவ்வொரு முறை துரியோதனன் பாண்டவர்களுக்கு எதிராக ஏதாவது குழப்பி செய்யும் பொழுதும் அவரது தவறான செய்கைகளைக் கண்டித்துள்ளார் பீஷ்மர், அவனது செய்கைகளை எந்த அளவிற்கு எதிர்த்தார் என்பதை துரியோதனன் உணர்ந்திருந்தான். ஆனாலும், இப்பொழுது, துரியோதனனது தியாக செய்கலால் எற்பட்ட வெறுப்பை விட அவர் மீது கொண்ட கருணை அவனை வென்றது. துரியோதனனின் மனதில் உள்ள நம்பிக்கையிழந்த பய உணர்வுகளை பீஷ்மர் நன்கு புரிந்திருந்தார். அவருக்கு தேவையான தேலவையும் உணர்ந்தார.

துரியோதனனின் மிகையான கூற்றுக்கு பதிலாக, பீஷ்மர் தனது சங்கு ஊதினார். அது தெம்புட்டும் விதமாக இருந்தது. சகன்யார் சொன்னார், “பீஷ்மரின் சங்கு நாதத்தில் சிக்கத்தின் கர்ஜனையைப் போல இருந்ததாகவும் அது அஹ்போர்களின் குழுமியிருந்தவர்களிலேயே மிகவும் வயதானவரும், மிகச் சிறந்த வீரரிடம் இருந்து வந்தது. அது கெளரவ இளவரசுக்கு ஆதவு தருவதாகும், பீஷ்மரின் ஆதரவு துரியோதனனுக்கு முழுவதுமாக இருப்பதைத் தெரிவிப்பதாகும், இப்படிப்பட்டதெல்லாம் இருந்தது. அது போர் தொடங்கியதற்கான அறிகுறி. பீஷ்மரின் சங்கு, ஒரு புகழ்பெற்ற வெற்றியைத் தரும் அறிகுறி.

கேள்வி: சுவாமிஜி, நாம் செய்யும் செயல்களில் சரி என்றும் தவறு என்றும் எதுவுமே இல்லை என்று எப்படி இருக்க முடியும்? அப்படியானால் நாம் விரும்பிய எதை வேண்டுமானாலும் பயமில்லாமல் செய்யலாமா? சமயக் பொறுப்பை மீறும் அளவிற்கு சக்தி வாய்ந்த ஒருவர் பின்விளைவுகளைப் பற்றி பயம் இல்லாம் இருக்கலாமா?

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். இமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்தான் அவர் வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

சுஜன் அப்படிச் சொல்கிறார்… என விசாரித்தற்கு, சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற நிலை. கனவை நிறைவேற்ற உதல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமலிந்தார்.

ஆன்மீகத்தின் உச்சநிலையில், இருப்பு தன்மையின் நிலையில், சரி என்பதும் தவறு என்பதும் நாம் செய்யபடுவதில்லை. இயற்கை, சரி, தவறு பற்றிய நமது சமுதாய விதிமுறைகளை கடைபிடிப்பது இல்லை.

இதனால் தான், இயற்கை சிறுமிகளில் ஆயிரக்கணக்கானோர் அழிக்கப்படும் பொழுதும், சின்னிச்சிறு குழந்தைகளை விபத்துகளில் மடியும் பொழுதும் பெரும்பாலும் நாம் கோபம் மற்றும் துக்கத்திற்கு உள்ளாகின்றோம்.

இற்கை கொடூரமானது என்று நாம் சொல்கிறோம்.. கடவுள் கருணை வழங்குபவர் என்றால் இப்படி அநுமதிக்கலாம? என்று நாம் கேட்கின்றே நாம்.

இயற்கை எப்படி செயல்படுகிறதெ என்பதைப் பற்றி நாமகுப் புரிவதே இல்லை. இயற்கை இயங்குகிறது அவ்வளவே நம் தர்க்க அறிவுக்கு தெரிந்த எந்த நிபந்தனைகளையும் அது ஏற்று கொள்வதே இல்லை.

இயற்கையின் விதிமுறைகளை மக்கள் மிகவும் குறைவாகவே லேசாகவோ புரிந்து கொள்கின்றனர்.

இப்பொழுது நாம் ஒரு குழந்திலையை கற்பனை செய்வோம். நீங்கள் ஒரு காரை ஓட்டிக் கொண்டு இருக்கின்றீர்கள். ஒரு எறும்பு பற்றின் மீது எற்றிக் விடுகின்றீர்கள்.

ஒரு முழு எறும்பு கூட்டத்தின் குடியிருப்பையே அழித்து விடுகிறது. அதை நீங்கள் கவனித்திருப்பீர்களா? நீங்கள் அழித்த எறும்பு கூட்டத்திற்கு உங்கள் கவனத்திற்கு கொண்டு வராத வண்ணம் வண்டி ஓட்டிக் கொண்டு இருப்பீர்கள்.

ஒரு மான் மீது உங்கள் கார் ஏறியிருக்குமானால் உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். ஏனென்றால் உங்கள் கார் பாதிப்படைந்திருக்கும். ஒரு எறும்பு பற்றின் எற்றும் பொழுத கார் பாதிப்படையவில்லை.

எறும்புகள் எந்த அளவிற்கு நாம் கவனிக்கின்றோமோ அந்த அளவிற்கு தான் இயற்கை நம்மை கவனிக்கின்றது. நமது வடிவமும், அலைவரிசையும் எறும்புகளில் இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டதை அதே போல் இயற்கையின் அலைவரிசையும் நமது

அலைவரிசையும் வெவ்வேறானை.

ஞானிகள், பிரபஞ்ச இருப்புதன்மையின் அலைவரிசையில் இருந்த இயங்குகின்றார்கள். அவர்கள் இயற்கையின் விதிமுறைகளை பின்பற்றுகிறார்கள். மனிதர்களின் விதிமுறைகளை இல்லை.

இயற்கையில் சரி, தவறு என்றும் எதுவுமே இடையாது என்று நான் கூறியது ஞானிகளுக்கு, இருப்புதன்மைக்கும் பொருந்தும்.

சரி, தவறு, எவையெல்லாம் செய்யக் கூடியவை மற்றும் எவையெல்லாம் செய்யக் கூடாதவை என்பவற்றைப் பற்றிய வழினடத்தல்கள் அனைத்தும் மனிதர்களுக்கு தலைப்படுகிறது. என்பது உண்மையான்.

ஆனால் கவனமாக இருங்கள். சரியான புரிதல் இல்லாமல் இவை செயல்படுத்தப்பட்டால் ஒருபோதும் பலனளிக்காது.

பல்வேறு மதத்தினரால் விதிக்கப்பட்டு இருக்கும் பெரும்பாலான விதிமுறைகள் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டவையாக இருக்கின்றன.

ஒரு மதம் பன்றி இறைச்சி'யை உண்ணக் கூடாது என்று கூறுகிறது. மற்றொரு மதம் 'பசுவின் மாமிசத்தை' தடைசெய்கிறது. வேறொரு மதம் அனைத்தையுமே கண்ணிடப்பாக உண்ணப்பட வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதிக்கின்றது.

ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே நீங்கள் இறுமனம் செய்து கொள்ளலாம் என்றும் அந்த வாழ்க்கை துணையுடனேயே முழு வாழ்க்கை கழிக்க வேண்டும் என்றும் ஒரு மதம் கூறுகிறது.

ஒரே ஒருமுறை வாழ்க்கை துணையை விவாகரத்து செய்துவிட்டு மற்றொருவரை திருமணம் செய்ய ஒரு மதம் அனுமதிக்கின்றது. மற்றொரு மதமோ ஒரே சமயத்தில் நால்வரை திருமணம் செய்து கொள்ளவும் அனுமதி அளிக்கின்றது.

பல்வேறு மதங்களும் எது சரி, எது தவறு என்பதனைப் பற்றிய முரண்பாடான கருத்துகளை கூறுகிறார்கள் சொர்க்கம் மற்றும் நரகம் பற்றிய பல்வேறு விதமான விளக்கங்களனும், வித்தியாசமான கடவுள்களளையும் இந்த மதங்கள் அளிக்கின்றன.

இது எப்படி இருக்கின்றது என்றால் ஒவ்வொரு மதமும், நீங்கள் இறக்கும்

பொழுது உங்களுக்கு வித்தியாசமான பயணசீட்டு மற்றும் 'விசா'வை வழங்குவது போன்றது.

இவற்றைப் பற்றி எல்லாம் ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன் சிந்திப்பாரேயானால், இதன் பின்னணியில் உள்ள காரணங்கள் தெளிவாக புரியவரும். சமுதாயத்தாலும், மதங்களாலும் உருவாக்கப்பட்ட இந்த சரி, தவறு போன்ற நிபந்தனைகளுக்கும், இருப்புதன்மையின் நிலையில் இருக்கும் ஆழ்மன சத்தியங்களுக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை என்பதனைக் காணலாம்.

நம் நடத்தையை வரையறுக்கும் இந்த நிபந்தனைகள், அவை சரியோ, தவறோ ரா, நன்மை தீமைக்கென்றே இருக்கின்றன.

இது எப்படி ஏன்றால், 'நான் உன்னை கொல்லப்போவதில்லை என்று உறுதியளிக்கிறேன்' பகுதிக்கு தீர்வு என்னை கொல்லப்போவதில்லை என்று துணிவாய் கூறவாயாக' என்று சொல்வதற்கு சமமானது.

ப. 62

இது மெல்ல மெல்ல எல்லா சமுதாயங்களும் பரவலிவிட்டது. இப்படிப்பட்ட நிபந்தனைகள், அந்த சமுதாயத்தில் வாழும் அனைவரது பாதுகாப்பிற்க்காகவும் தலைப்பட்டது.

உங்கள் நாட்டின் பாதுகாப்பிற்க்காக நீங்கள் யாரையாவது கொல்லும் பொழுது, தேசபக்தர் என்று அழைக்கப்படுகிறீர்கள், ஒரு தலைவனாக போற்றப்படுகிறீர்கள்.

ஆனால் நீங்கள் இன்னொருவர் கொலை செய்யப்படும் பொழுது அது நியாயப்படுத்தப்படுகிறதா?

மனித குல வரலாற்றில், ஆயிரக்கணக்கில் இல்லை என்றாலும் போர்கள் நடந்து இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு போரிலும் வெற்றிபெறுபவரே சரியானவர் என்று கருதப்பட்டது.

இந்த போர்கள் அனைத்தும் 'உயர்ந்த கொள்கைகள்' என்ற

'சரன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'சரன் பெரிய தூதாக வந்துடனே, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர்' என நினைத்து. கனவை திரும்ப கூடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பலிக்க வைந்தவர். வெற்றிக்கு உத்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அழிக்கப்படுபவற்றைப் பாதுகாப்பதற்காகவே நடத்தப்பட்டன. வென்றவர் யாராக இருந்தாலும் அவரிடத்தில் ஒரு உள்ளதொகள்கை* இருந்தது. அவ்வளவுதான்.

இரண்டாம் உலகப் போரில் ஹிட்லர் வெற்றி பெற்றிருந்தால் அவர் ஒரு தலைவராகப் போற்றப்பட்டிருப்பார் மற்றும் வரலாறு திருத்தி எழுதப்பட்டிருக்கும்.

இது ‘தாவோ’ சூறுவதைப் போன்றது. சரி என்றும் தவறு என்றும் எதுவும் இல்லை. நல்லது என்றும் கெட்டது என்றும் எதுவும் இல்லை. இருள் என்றும் ஒளி என்றும் எதுவுமே இல்லை..

மிக கொடிய தவறுகள் அனைத்தும் யாரோ ஒருவருக்கு சரியாகவே இருக்கிறன்றன. மிக மிகச் சிறியது என்பவை அனைத்தும் யாரோ ஒருவருக்கு தவறாகவே இருக்கின்றன. வாழ்வின் சத்தியங்களே இப்படித்தான் இருக்கின்றன.

ஒரு கால கட்டத்தில் சரி என்று எது கருதப்பட்டதோ அது மற்றொரு காலகட்டத்தில் தவறு என்று கருதப்பட்டது. ஒரு நாற்றாண்டில் முற்றிலும் தவறானது என்று கருதப்பட்டவை மற்றொரு நாற்றாண்டில் உலகளாவிய முறையில் ஒத்துக்கொள்ளப்பட்டது.

ஒரு காலத்தில், இந்தியாவில் இறந்த கணவனுடன் உடன்கட்டை ஏறுவது ஒரு பெண்மணிக்கு மிகுந்த மதிப்பை அளிப்பதாகவும், கடமையாகவும் கருதப்பட்டது.

அவள் விருப்பத்துடன் கட்டாயப்படுத்தி எரிக்கப்பட்டாள் என்றழைக்கப்படுவோர் கழுமரத்தில் ஏற்றி எரிக்கப்பட்டனர். அது நியாயமாகவும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.

இன்றோ இப்படிப்பட்ட செயல்கள் காட்டுமிராண்டித்தனமான புத்தி மாற்றத்தங்களாகவே கருதப்பய்கின்றன.

அடிப்படையான வாழ்வியல் சத்தியங்கள் சரி மற்றும் தவறு இவற்றுக்கிடையில் ஊசலாட முடியாது. அவை எப்பொழுதும் எல்லோரேங்களிலும் ஒன்று அல்லது

‘சுடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுடன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

மற்றொன்றாக மட்டுமே இருக்க முடியும். துரதிருஷ்டவசமாக, உண்மையான வாழ்வியல் முறையில் எதுவும் வரையறுக்கப்படவில்லை

என்றாலும் பிரபஞ்சம் அவ்விதமாக இயங்குவதில்லை. எந்தவொரு நோக்கமும் இல்லாமல் செயல்படுகிறது.

எந்தவொரு நோக்கமும் இல்லாமல் தன்னிச்சையாக இருப்பதில் எது சரி, எது தவறு என்று விதியாகப்படுத்த முடியாது.

எப்பொழுதெல்லாம் விதிமுறைகள் ஏற்படுத்தப்படுகின்றனவோ, அவற்றை மீறி வேண்டும் என்பதே மனித மனதின் இயல்பாக இருக்கின்றது.

இந்த உணர்ச்சி வேகம் நம்முள் மிக ஆழமாக வேரூன்றி இருக்கின்றது. எல்லா தரைகளிலும் இருந்தும் வெளிவரா வேண்டும் என்றும் நமது விருப்பத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்த உணர்ச்சி இருக்கின்றது.

குறிப்பிட்ட வகைத்திற்குள் தான் சொல்ல வந்தும் என்னும் விதி மூன்று இருக்கும் பொழுது, காவல்காரரை நீங்கள் பார்க்கவில்லை என்றால் அதுவே வகமாக செல்கின்றீர்கள்.

‘சுடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுடன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை.

கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

ப. 63

ஒரு குழந்தை இவ்வாறு செய்வதை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியும். பெரியவர்களின் கண்ணோட்டத்தில் சரியில்லாததாகவும், ஆபத்தானதாகவும் தோன்றக் கூடிய பல விஷயங்களை, ஆர்வமிகுதியால் ஒரு சிறு குழந்தை செய்யக் கூடும்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆனால் என் நல்ல நிலையில் இருக்கும் ஒரு வளர்ந்த மனிதர் விதிகளை மீற வேண்டும்? முதலில் அந்த விதிமுறைகள் தனக்குரியவை என்று அவர் நம்புவதே இல்லை.

எந்த ஒரு விதி முறையும் பிறர் கட்டுப்படுத்தக்காக மட்டுமே, தனக்கு இல்லை என்ற கருத்தில் அவர் மிகவும் சந்தோஷப்படுகிறார்.

ஒவ்வொரு ஆணும் பெண்ணும் தன்னை பிணைத்திருக்கும் விதி முறைகளில் இருந்து வெளிவரவே விரும்புகிறார்கள். ஆனால் இந்த விதிமுறைகளை பிறர் கட்டுபிடிக்க வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறார்கள்.

அப்பொழுது தான் எந்த தொந்தரவுமில்லாமல் வாழமுடியும் என்று எண்ணுகிறார்கள்.

மனசாட்சிக்கு கட்டுப்பட்டு கடமை உணர்வோடு நீங்கள் செய்யும் எந்த ஒரு செயலும் எப்பொழுதும் திருப்திப்பட்டதாகவே இருக்கிறது. ஏனெனில் சரி, தவறு என்று நீங்கள் கற்றுக் கொண்டதன் அடிப்படையிலேயே அந்த செயல் அமைகிறது.

கட்டாயப்படுத்தப்படுவதன் காரணத்தாலோயே, எதோ ஒரு விதத்தில் சில விதி முறைகளையாவது மீற விரும்புகிறீர்கள்.

உங்கள் உள்நிலையில், ஆழ்மனதா விழிப்புணர்வில் சரி என்றும் தவறு என்றும் எதையாவது சிந்தித்தால் தான் நேர்மையுடன் அதனை நீங்கள் செய்கின்றீர்கள்.

இப்படி செய்வது தான் சரியானது என்று உங்கள் ஆழ்மனதில் எதோ ஒன்று கூறுவதனாலோயே நீங்கள் அதனைச் செய்கிறீர்கள். மனசாட்சி என்பது சழுகம் சார்ந்தது. விழிப்புணர்வு, இயல்பானது.

ஒரு வளர்ந்த மனிதராக, நீங்கள் செய்வது எதுவாக இருந்தாலும் முழு விழிப்புணர்வு நிலையில் செய்யவேண்டும். கட்டாயத்தின் பெயரில் செய்யக் கூடாது.

தர்மத்துடன் வாழமா எனது சரி, எது தவறு என்று தேர்ந்தெடுக்கும் விளையாட்டில் நாம் எப்பொழுதுமே சிக்கிக் கொள்கிறோம் சிறுவயதிலிருந்தே இந்த விளையாட்டை விளையாட பழக்கப்பட்டு விடுகின்றோம்.

இது எப்படி இருக்கின்றது என்றால், நமது உணர்ச்சிகள் என்னும் கயிறுகள், ஆசை மற்றும் அச்சம் என்னும் தலைமை பொம்மாளாட்டகாரரால் கட்டுபடுத்தப்படுவதைப் போன்றது.

“நமது அன்றாட வேலைடுக்காரரின் மனைவியை அபகரித்தால் நரகத்திற்கு செல்வீர்கள்” என்ற நமது தேவாலயங்கள் கூறுகின்றன. சரியாக வரி செலுத்தவில்லை என்றால் சிறைச்சாலைக்கு செல்ல நேரிடும் என்று நமது சட்டமுறைகள் கூறலாம்.

எப்படி பார்த்தாலும், எதோ ஒரு வழியில் பயத்தாலோ, போராசையாலோ நாம் ஆளப்படுகிறோம் சரி என்றும் தவறென்றும் பழக்கப்படுத்தப்பட்ட நம் மனநிலையின் வழியாகத் தான் அச்சமும், ஆசையும் நம் ஆழ்மனதில் மிக ஆழமாக பதிகிறது.

ஆழ்மனத பதிந்து தெரிந்துகொள்ளும் நமது விழிப்பு நிலையில் உள்ள மனம் நம்மை வழி நடத்துவதே இல்லை. நமது விழிப்புணர்வு இல்லாத மனநிலை, நம்மால் மிக எளிதல் அணுக முடியாது, இந்த ஆழ்மன என்பது பதிவுகளின் வழியாக நம்மை செயல்பட வைக்கின்றது.

போராசையினால் உந்தப்பட்டு செயல்படும் பொழுது, தன்னாலிகமான இன்பத்தை பெறுகிறோம். பெரும்பாலும், அந்த இன்பம் கூட உணர்வின் சாயம் பூசிக் கொண்டே வருகிறது.

எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு பிச்சைகாரருக்கு தருவதும் அளிக்கும் பொழுது கூட, நீங்கள் சரியான செயலைத் தான் செய்கிறீர்களா அல்லது தான் செய்கின்றீர்களா என்பது பிச்சைகாரர்களின் தவறான ஒரு பழக்கத்திற்கு துணை போகின்றீர்களா என்று மனதின் ஒரு ஓரத்தில் யோசித்துக் கொண்டே இருக்கின்றீர்கள்.

நன்றா உணர்க்க முடிந்த மற்ற மனிதர்களை கூட பிச்சை இதனால் ஊக்குவிக்கின்றோமோ என்று எண்ணி வியக்கின்றோம்.

அந்த பிச்சைகாரர் உடல் ஊனமுற்றவராக இருந்தால், எப்படி எல்லாம் சில நாடுகளில், குழந்தைகளை கடத்தி உடல் உறுப்புகளை ஊனப்படுத்தி பிச்சை எடுக்க வைப்பவர்களின் கும்பல்கள் செய்கின்றன என்பது தொடர்பான கதைகளை எல்லாம் நினைவு படுத்தி பார்க்கின்றீர்கள்.

ஒவ்வொரு நாள் நோக்குமுடைய செயலின் போதும், நமது மனம் அதற்கு விளையாட பழக்கப்பட்டு விடுகின்றது.

எதிராக சில வாதங்களையாவது முன் வைக்கின்றது. சரி மற்றும் தவறு பற்றிய நமது கருத்துகள் நமக்கு முழுமையானவையாகவே தோன்றுகின்றன. அல்லது நமக்கு பழக்கப்பட்ட விதத்தில் முழுமையாகத் தான்்றுகிறது. முதலில், எந்த பொருளையாவது குறித்த நமது மதிப்பீடுகளை நியாயப்படுத்துதல்களை நாம் விட்டுவிட வேண்டும். எந்த ஒரு நபரின் செயல்களையும் சரி, என்றும் தவறு என்றும் மதிப்பிடுவதை விட்டு விட வேண்்டும். எந்த ஒரு விஷயத்திலும் ஒருவரை நாம் மதிப்பிட நமக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை. பக் 64 நமது சழுதைய கட்டுறை மனபாங்குகளின் அடிப்படையிலேயே நமது மதிப்பீடுகள் அமைகின்றன. மதங்கள் கூறுவதற்கு முற்றிலும் முரண்படும் விதமாக, எல்லாம் வல்ல இறைவன் எப்பொழுதும் மதிப்பீடு செய்வதில்லை. எனவே நமது எதிர்மறை குணங்களை நாம் முதலில் விட்டுவிடலாம். அப்பொழுதுமறமக்கைபற்றியநமதுஇதற்மறையானஎண்ணப்பட்டிவுகள்நம்விட்டு விலகுவதை உணர முடியும். பார்க்கின்ற ஒவ்வொரு மனிதரிடமும், ஒவ்வொரு குழந்தையிலியும் நாம் நல்லனவற்றறைய காண தொடங்குவோம். இரண்டாவதாகநாம் தியானத்தின் மூலமாக நமது விழிப்புணர்வை மேம்படுத்த தொடங்க வேண்டும். நாம் நம் உள்முகமாக இயானித்து, விழிப்புணர்வுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். நாம் இயற்கையின் வழிகளை புரிந்து கொண்டு ஏற்றுக் கொள்ள, இவை

விட்டால் வேறு வழியே இல்லை முற்றிலும் சரி அல்லது தவறு என்றும் தன்மை இயற்கைக்கு இல்லை. இயற்கை தன் போக்கில் பாய்கின்றது. தியானத்தின் உதவியுடன் நாழும் கூட இயற்கையுடன் பாய்ந்து செல்ல கற்றுக் கொள்ளலாம். அப்படி பயணிக்கும் பொழுது, விழிப்புணர்வுடன் செயல்படக் கற்றுக் கொள்கிறீர்கள். உங்களை கடந்து செல்லும் ஒருவருக்கு கூட சுய ஆயத்து மிகுந்து இருந்தாலும், உதவிக்கரம் நீட்ட கற்றுக் கொள்கிறீர்கள். உண்மையில், பிரபஞ்சத்துடன் நீங்கள் ஒத்திசைவுடன் இருக்கும் பொழுது, உங்களை அச்சுறுத்தும் எந்த ஆபத்தும் இருப்பதாக கூட உணர மாட்டீர்கள். இது ‘நடப்பதெல்லாம் நன்மைக்கே’ என்று உணர்ந்து தொடங்குவீர்கள். சமீபத்தில் நமது குணமளிக்கும் சிகிச்சையாளர் ஒருவர் சொன்ன சம்பவம் இது அவர் ஒரு குட்டத்திற்காக நடந்து சென்று கொண்டு இருக்கும் பொழுது, சாலையில் ஒரு மணிதன் முன் தரையில் படுத்து கிடந்ததைக் கண்டார். சாதாரணமாக அவர் நடந்து சென்று விட்டிருப்பார். அப்படித் தான் கடந்து சென்றார். ஆனால் விதியோசமாக, எதோ நிகழ்ந்தது. அவர் என்னை நினைத்தார். அவரது கால்கள் நகர மறுத்துவிட்டன. உண்மையில் அவர் கால்கள் பின்னோக்கி நகர்ந்து அந்த மனிதன் படுத்துகிடந்த இடத்திற்கு வந்துநின்றது. நேரமாவதை பொறுத்தபடுத்தாமல், ஆம்புலன்ஸ் வண்டி வந்து அம்மனிதனை ஏற்றிக் செல்லும் வரை அங்கேயே இருந்தார்.

'கருணை அப்படி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. எனவை திருமணக் கூடல், பொருள், இவை கைகூடியும் செயலிழுத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உற்களினித்தார்.

'கருணை அப்படி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. எனவை திருமணக் கூடல், பொருள், இவை கைகூடியும் செயலிழுத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உற்களினித்தார்.

இது, சரி, தவறு என்பதைப்பற்றியது அல்ல. இது விழிப்புணர்வை பற்றியது இது மற்றவர்கள் என்ன சொல்வார்கள். அல்லது செய்வார்கள் என்பது பற்றியது அல்ல. சில நூறு பேர்கள் பார்த்தும், எதுவும் செய்யாமல் கடந்து சென்றார் என்று அவர் கூறினார்.

அநேக மக்கள் எதுவும் செய்யவேண்டாம் என்ற முடிவில் இருக்கும் பொழுது, சிலர் அது தான் சரியான முடிவு என்று கருதிவிட முடியுமா இல்லையா? ஆனால் நின்று உதவ வேண்டும் என்ற தீம்பினைத் தான் சரியென்று ஏற்பது செய்வதே என்று தோன்றியது.

தங்கள் கடவுளையோ, தங்களது மதத்தின் கொள்கைகளையோ நம்பாதவர்களை அழித்துவிட வேண்டும் என்று தங்களது மத நூல்கள் கூறுவதாக அர்த்தம் கொள்ளும் மக்களும் இருக்கிறார்கள்.

இப்படிப்பட்ட ஆன்மீக அழுக்குமுறையை உள்ளச்சப்படுத்தும் மதத்தலைவர்களை, மக்களை நீங்கள் என்ன பெயர் சொல்லி அழைக்க முடியும்?

எந்தவித விழிப்புணர்வும் இல்லாமல் மரைமுகமாக உணர்ந்தபட்ட கருத்துக்களை உள்வாங்கிக் கொண்டு செயல்படும் மக்கள் காட்டிக்கணிக்கில், இல்லை பல காட்டி கணக்கில் இருக்கின்றார்கள்.

ஆன்மீகம் எப்படி பிரதிபலிக்கும்இருக்க முடியும்? அது ஒரு பொதுந் தவிர்க்க முடியாதது ஆன்மீகம் அலைந்திற்குள்ளும் இடங்கியது, எப்பொழுதெல்லாம் ஏதோ ஒன்று கூட்டடாக இருக்கின்றதோ, அது விழிப்புணர்வற்ற தன்மையில் இருந்தே வர முடியும்.

விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதற்கு நீங்கள் தனிமனிதராக உழைக்க வேண்டும். மனசாட்சி கூட்டமாக இருக்க முடியும் மற்றும் விழிப்புணர்வு என்பது தனித்து பயணிக்க வண்ணிய பாதை

ப. 65 சரி மற்றும் தவறு இவற்றைப் பற்றி நான் உட்பட, மற்றவர்கள் என்ன சொல்வார்கள் என்பது பற்றி கவலைப்படாதீர்கள், அது அல்ல. உங்களது உள்மன வெளிக்கு செல்லுங்கள். உங்கள் விழிப்புணர்வுன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொண்டு உங்களுக்கான பதில்களை நீங்களே பெறலாம்.

அப்படியொரு தான், போர்கை, அகம், குற்றுணர்ச்சி போன்ற அடிமைப்படுத்தும் சங்கிலிகளில் இருந்த உங்களால் விடுதலை அடைய முடியும். அப்பொழுது தான் உங்களால் முடிந்த அடைய முடியும்.

1.13

ப. 66 (1.13) சங்ககளும், பேரிகைகளும் (குழல்), தம்பட்டங்களும், பறைகளும், கொம்புகளும் திடென்று முழங்கின. அந்த ஒலி விண்ணை முட்டுமளவிற்கு பேரொலியாக இருந்தது.

1.14

வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டிய சிறந்த தேரில் வீற்றிருந்த கிருஷ்ணரும் அர்ஜுனனும் தங்கள் தேய்விசை சங்குகளை ஊதினார்கள்.

1.15

கிருஷ்ணர் பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கை ஊதினார். அர்ஜுனன் தேவதத்தம் என்னும் சங்கை. அர்ஜுனனின் பீமன் 'பெளண்ட்ரம்' என்னும் பெரிய சங்கை ஒலித்தான்.

1.16,17,18

குந்தியின் மைந்தன் ராஜா யுதிஷ்டிரன் அனந்த விஜயம் என்ற சங்கையும், நகுலனும், உறுதேவனும் சுகோஷம், மணிபுஷ்பகம் என்னும் சங்குகளையும் ஊதினார்கள். சிறந்த வில்லாளியும், காசிராஜனும், மலரா விரலனும்கிய பிகண்டியும், திருஷ்டத்யும்னனும், விராட தேசத்தரசனும் பிறரால் வெல்லப்படாத சாத்யகியும், துரோபதையின் புதல்வர்களும், தோள்வலிபுடை யவனானகிய சுபத்திரையின் மகனும் ஆக எல்லோரும் தங்களுட் சங்குகளை ஊதினார்கள்.

சமஸ்கிருதத்தில் ‘சங்கஹை’ அழைக்கப்படும் ‘சங்குகள்’ கடலில் வாழும் நத்தை, சிப்பி என்றும் உயிரினத்தின் கூடுகள் ஆகும்.

கல்தோன்றி மண்தோன்றா காலத்தே முன்தோன்றிய வேத நூல்கள் இந்த சங்கின் பயன்பாட்டைப் பற்றி குறிப்பிடுகின்றன. கொண்டாட்ட வேளையிலும், பூஜை, சடங்கு மற்றும் பக்திரூபமான சமயங்களிலும் இவை பயன்படுத்தப்பட்டன.

பொதுவாக, கடவுளுக்கு வணக்கம் தெரிவிக்கவோ அல்லது அரசனுக்கோ, அல்லது மங்களமான மற்றும் வெற்றிகளிப்பான வேளையிலும் கொண்டாடி மகிழ் சங்கு ஊதும் பழக்கம் இருந்தது.

சங்கு ஊதினாலே சந்தோஷம் உண்டாக்கப்பட்டது. வலப்பக்கமாக சுழன்று இருக்கும் வலம்புரி சங்கு, தெய்வீகமான சக்திகள் கொண்டதாக குறிப்பிடப்படுகிறது. வலம்புரி சங்கை வைத்தால் ‘ஓம்’ என்றும் பிரணவ மந்திரம், (படைப்பின் ஒலி) வெளிவருகிறது.

ப. 67 ஓம் என்னும் ஒலி கண்ணினமயமாக பதிவுசெய்யப்பட்ட பொழுது, வெளியான ஒலி அலையின் வடிவம், வலம்புரிசங்கின் சுழற்சியை போன்று இருப்பதாக ஆராய்ச்சிகள் நமக்கு காட் டுகின்றன.

மஹாபாரதப் போரில் சூடப்பட்ட ஒவ்வொரு வில் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் மிகச் சிறந்த போர்வீரரும், தனக்கென தனிப்பட்ட சங்கை வைத்திருந்தார்கள். அவரவரது சங்கை ஒலித்த பொழுது எழுந்த நாதமே அவரவரது முத்திரைகளேயாம்.

பெரும்பாலான மஹாவீரர்கள் தங்களுக்கென தனிக்கொடியை தங்கள் தேரில் பறக்க விட்டிருந்தனர். அவர்களுக்கென பிரத்யேகமான ஆயுதங்கள், குறிப்பாக வில்கள் தனித்து சிறந்த ஆன்மீக முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தன.

மிகக் கடுமையான நீண்டதொரு தவத்திற்கு பிறகு, அந்த வீரர்களுக்கு இறைவனால் அளிக்கப்பட்ட பரிசாக அந்த வில் போன்ற ஆயுதங்கள் விலங்கின.

அர்ஜுனனது தேரின் கொடி துசியால் மறைக்கப்பட்டு தூரத்தில் தெரியாவிட்டாலும், அர்ஜுனனின் பேர்களத்தின் எந்த பகுதியில் இருந்தாலும், அவனது சங்கின் ஒலியும், வில்லின் நாணின் ஒலியும் அவன் இருக்கும் இடத்தை அறிவித்து விடும் என்று கூறப்படுகிறது.

சங்கின் ஒலியும், வில்லின் நாணின் ஒலியும் அவன் இருக்கும் இடத்தை அறிவித்து விடும் என்று கூறப்படுகிறது.

துரியோதனனுக்கு ஆதரவாக பீஷ்மர் தனது சங்கை ஊதிய பொழுது, இரண்டுபக்கங்களிலும் எழும்பிய ஒலி பேரிரைச்சலாக, பேரொலியாக இருந்தது.

ஒவ்வொரு போர் வீரரும் தனது சங்கை எடுத்து ஒலித்து தனது முத்திரையை நாட்டினார். அந்த நிமிடத்தில் ஒலித்த எல்லா ஒலிகளிலும் சில நாதங்கள் மற்றவர்களை விடாதும் ஒலித்தது.

விஷ்ணுவின் சங்காகிய ‘பாஞ்சஜன்யம்’ என்னும் சங்கெடுத்து கிருஷ்ணர் ஊதினர். கிருஷ்ணரின் பாஞ்சஜன்ய சங்கொலி போர்களத்தில் மற்ற எல்லாருடைய சங்கொலிகளையும் மிஞ்சியது.

பாண்டவ சேனையுடன் பரந்தாமனாகிய இறைவன் நிறைந்துள்ள என்பதனை விளக்கி அனைவருக்கும் உணர்ந்து வணங்கமாக அந்த சங்கொலி அனுமந்தது.

கிருஷ்ணர் தனது தெய்வீக சங்கெடுத்து ஒலித்ததாக சஞ்சயனின் மூலமாக வியாச மகரிஷி கூறுகிறார். வியாச பகவான், கிருஷ்ணருடைய சங்கிற்கு மட்டுமே ‘தெய்வீக’ என்னும் அடைமொழியை வழங்குகிறார். வேறு ஒருவரத சங்கிற்கும் அப்படி வழங்காததால் இது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகிறது.

‘மாதவன்’ என்றும், பிறகு ‘ஹிருவஷிகேசன்’ என்னும் கிருஷ்ணரை குறிப்பிடுகிறார். செல்வத்திற்கும், அதிர்ஷ்டத்திற்கும் கடவுளாகிய லஷ்மியின் கணவனாகிய விஷ்ணுவின் அவதாரமே கிருஷ்ணர் என்பது தான் ‘மாதவன்’ என்ற உணர்ந்துகிறது.

யார் பக்கம் கிருஷ்ணர் இருக்கின்றாரோ, அவர்கள் யாராலும் வெற்றி கொள்ள முடியாதவர்களாக இருப்பார்கள் என்பது இந்த இடத்தில் முக்கியமாக குறிப்பிடப்படுகிறது.

கிருஷ்ணர் ‘ஹிருவஷிகேசன்’ என்ற பெயரால் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

‘சதன் அட்படித் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெற்று ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டதென் தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற பொருள், இன்பம், ஆவி கைத்தையும் செயலித்து என்னைப் பணிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஜம்புலன்களையும் கட்டி ஆள்பவன், மஹா பிரபஞ்சக்கி, மஹாபாரதப் போரில் சாராமாகிய மாமயையை உருவாக்கியவன் என்றெல்லாம் பொருள்படும் விதமாக உஹுவழிகேசன் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நிகழும் அனைத்துமே கிருஷ்ணனால் உருவாக்கப்பட்டதலையே என்று வியாசர் சுட்டிகாட்டுகிறார். என்ன விதசியதிற்காக? அவர் ஒருவரே அறிவார். உண்மையில், தெய்வத்திற்கு எந்த குறிக்கோளும் இல்லை. தெய்வம் இருக்கிறது அவ்ளாவு தான்.

கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனின் சாரதியாக (தேரோட்டியாக) இருக்கிறார். அந்த தேர், அக்னி பகவானிடமிருந்து பெறப்பட்ட ஒரு வரபிரசாதம்.

அந்த தேர் மூவுலகிலும் பயணிக்கக்கூடிய இறைமை பெற்றிருந்ததாக சொல்லப்படுகிறது. “காண்பவம்” என்னும் அவளது வில் கூட அக்னி (நெருப்பு கடவுள்) பகவானின் பரசு.

அர்ஜுனன் தன்ஞ்செயன் என்னும் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார். தனது சகோதரன் யுதிஷ்டிரன் வேண்டிய விதம் பொழுதெல்லாம் தேவையான செல்வம் திரட்டக் குடிய இறைமை கொண்டா, “செல்வத்தை வென்றவன்” என்ற பொருளில் தன்ஞ்செயன் என்று குறிப்பிடப்பட்டன.

ஆற்றல் மிக பீமன், “பெண்ணாட்டம்” என்னும் தனது சங்கை ஊதினான். அந்த சங்கின் பயங்கரமான ஒலி கேள்வி படைகளிலேயே பீதியை கிளம்பியது.

பீமன் இங்கு ‘விருகோதரன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறான், அதாவது ஒரு போன்ற வயிறு உடையவன் என்று பொருள் பீமன் எப்பொழுதும் மிகுந்த பசியுடன் இருந்தான்.

ப. 67 தனது எல்லா சகோதரர்களும் உண்பதை விடவும் அதிகம் உண்டான். இருந்தும் ஒரு போன்று ஓடுங்கிய வயிற்றை உடையனவாக இருந்தான்.

‘சழன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சொன்ன பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே எவர்க் கண்டவர் என் நடத்தை. கனவை நிஜமாக்க உறல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க கைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சக்கலளித்தார்.

அவனது எதிர்கள் பீமனது ஆற்றலையும் காபத்தையும் கண்டு நடுங்கினர்.

பீமனது சங்கொலியை தொடர்ந்து மற்ற மூன்று பாண்டவ இளவரசர்கள் ஆகிய யுதிஷ்டிரர், நகுலன், சஹதேவன் தங்காது சங்கினை ஊதினார்கள்.

மிக சிறந்த விறர்களாகிய துருபதன், விராடன், சாத்யகி, சிகண்டி, திரௌபதேயும்னன், அபிமன்யு மற்றும் பலரும் பெறப் போகும் வெற்றியை கொண்டாடும் விதமாக தங்காது சங்கினை எடுத்து ஒலித்தனர்.

இந்தப் போர்வீரர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் மிகச்சிறந்த வரலாறு இருந்தது.

நீதி, மரணம் இவற்றின் தேவனாகிய எமதர்ம ராஜனின் அருளால் குந்திக்கு மகனாக பிறந்த யுதிஷ்டிரன் என்னும் பெயருடைய, பஞ்சபாண்டவர்களில் மூத்த இளவரசனாகிய தர்மராஜன், வாழ்நாளில் ஒரு போதும் பொய் புகலாத சத்தியவர்தனனாக, சத்தியம் தவறாத அரசனாக இருந்தான்.

பாண்டுவின் இரண்டாவதுமனலியாகிய ‘மாத்ரி’க்கு தேவர்களாகிய அஸ்வினி குருமார்களின் அருளால் பிறந்த மக்கட்க நகுலன் மற்றும் சகோதேவன் அவர்.

பாஞ்சாலத்தில் அரசனாகிய துருபதன், இரெளபதி (பஞ்சபாண்டவர்களின் மனைவி) மற்றும் இருஷ்டத்யும்னனின் தந்தை ஆவார்.

துருபதன், துரோணரைப் போன்ற வீரமும், போரில் அவரை வெற்றிக் கொள்ளக் கூடிய வலிமையும் வாய்ந்த ஒரு வீரனைப் பெறுவதற்காக சிவனை நோக்கி தவமியற்றி பெற்ற மகனே இருஷ்டத்யும்னன்.

விராடராஜனின் நாட்டில் தான்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அவர்க்கு இடையில் ஏற்கு வேலை கிடைத்தபடியால் அவர்க்கு கப்போதுவான் நெரும் கிடைத்தது. அதன் பண்ணான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

‘சழன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சொன்ன பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே எவர் கண்டவர் என் நடத்தை. கனவை நிஜமாக்க உறல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க கைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சக்கலளித்தார்.

பஞ்சபாண்டவர்களும் இரொபதியும் மறைந்திருந்து ஒரு ஆண்டு முழுதும் வாழ்ந்தனர். இருவருடனின் சகோதரியான சுபத்ரைக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் பிறந்த அபிமன்யு, விராடராஜனின் மகளியே மணந்தான்.

'சிகண்டி', பீஷ்மரின் திவினைப்பயனாக பிறந்ததால் 'அம்பா' எனும் இலவரசியை பீஷ்மர் தனது சகோதரன் விசித்திரவீரியனுக்கு (மாற்றாந்தாயின் மகன்) மணமுடித்தபற்றகாக கைப்பற்றி அழைத்து வர, அவள் தன்னை தீக்கிரைத்து பலியானாள். அவளுக்கு எற்பட்ட அவமானத்திற்கு பழிக்கு பழி வாங்க சபதம் பூண்டு 'சிகண்டி' யாக பிறந்தாள்.

யுத்தத்தில் நிகழும் சம்பவங்களை உள்ளபடி கண் தெரியாத இருராஷ்டிரருக்கு விளக்கும் சஞ்சயர் மீண்டும் மீண்டும் பாண்டவர்களுடைய குணத்தின்மையையும், அவர்களது வியக்கத்தக்க முந்தைய சம்பவங்களையும் கூறி அவற்றை திருதராஷ்டிர மன்னரின் மனதில் பதியவைக்க முயற்சிக்கிறார்.

அதனால் போரில் குருகுவதராகி கெளரவர்களுக்கு நேரிட போர்கும். அழிவு திருதராஷ்டிர மன்னருக்கு எதிர்பாராத அதிர்ச்சியாக இருக்கக்கூடும் என்ற எண்ணத்தில் சஞ்சயன் அப்படி செய்கிறார்.

பாண்டவர்கள் சஞ்சயனை குறிப்பாக 'அபராஜிதவர்கள்' என்று அழைக்கிறார். எல்லில் எவராலும் எவ்வளவு முயியாதவர் எல்ல்பது அதன் பொருள். மேற்கொள்ளும் எந்த காரியத்திலும் வெற்றிபெறும் தன்மை கொண்டவர்களாக இவர்கள் இந்த போரிலும் தங்கள் கடமையை செய்து வெற்றிவாகை கூட்டவர்கள் என்று குறிப்பால் உணர்த்துகிறார்.

கெளரவர்களின் படைதளபதியாக விளங்கும் பீஷ்மர், யுத்தத்தின் ஆரம்பத்தில் அறிவிக்கும் விதமாக சங்கை எடுத்து தூதுகிறார்.

அந்த சங்கிற்கு பதிலெனி, பாண்டவ வேணையின் படைதளபதி திருஷ்டத்யும்னனிடமிருந்தோ அல்லது பஞ்சபாண்டவரிடமிருந்தோ வரவில்லை.

மாறாக, கிருஷ்ணரால் பதிலெரிக்கப்பட்டது. இது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஏனெனில் கிருஷ்ணரின் சங்கொலி எதிரொலியாக இல்லாமல்

மறுமொழியாக, பதிலொளியாக பீஷ்மரின் சவாலுக்கு அமைந்தது.

தெய்வம் மனிதவுருவில் வந்திருங்கி பாண்டவர் சேனையுடன் இருப்பதால், அவர்களை நோக்கி வைசப்படும் எதுவும் கிருஷ்ணரால் எற்றுக் கொள்ளப்படுகிறது என்பதை இது குறிப்பால் உணர்த்துகிறது.

ப. 69

கிருஷ்ண பரமாத்மா, பஞ்ச பாண்டவர்களின் அதியுந்த விழிப்புநிலையில் இருக்கும் வழிகாட்டியாக இருக்கிறார். எந்த விதமான குற்றமோ, தவறான செயலோ எதுவாக இருந்தாலும் அவர்கள் விடுவித்து, மன்னித்து என்ற நடத்தாலும் அதற்க்கான பொறுப்பை தானே எற்கிறார்.

அர்ஜுனனை உள்ளடக்கிய பாண்டவ சகையினர் கிருஷ்ணரது தலைமையை ஏற்று தங்களது சங்குளை ஊதுகிறார்கள்.

கேள்வி: மகாபாரதப் போர் அஹங்காரங்களுக்கு இடையே நிகழும் சண்டையா? அப்படி என்றால் அஹங்காரம்? கெட்ட அஹங்காரம் என்று உள்ளனவா?

இது மிகவும் அழகான ஒரு கேள்வி: நான் முன்பே முன்னுரையில் கூறியது போல, மகாபாரதம் நன்மைக்கும், தீமைக்கும் இடையே நடக்கும் போர் அல்ல.

ஆன்மீக ரீதியால், உண்மையில் முழுக்க முழுக்க நல்லது அல்லது இயற்கையில் அமைந்த தன்மை என்று எதுவே இல்லை. நாம் கூறியது போல, அது இரண்டும் கலந்ததாக இருக்கலாம். 'தாவோ' எனும் ஞானி இதையே கூறுகிறார்.

ஆனால், முக்கியமாக பிறபசும் மதிப்பீடு செய்யாது நடக்கிறதோ அது வெறுமனே நிகழ்கின்றது. பதிலுக்கு வேறு எதையோ நிகழவும் செய்கின்றது.

மகாபாரதப் போர் ஒரு உருவகப் போர். (ஒரு பொருள் மற்றொன்றாக குறிக்கப்படம் உருவகம்) நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறை நம்பிக்கைகள், எண்ணங்கள், மதிப்பீடு முறைகள் இயற்றுக்கிடையே நிகழும் உருவகப் போர். இவை மொத்தமாக 'சம்ஸ்காரங்கள்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

நம்முள், நமது விழிப்புணர்வு நிலை இல்லாத மனதில் ஆழமாக பதிந்து

110

111

இருக்கும், எண்ணப்பதிவுகளே சமஸ்காரங்கள். இந்த எண்ணப்பதிவுகள், நிறைவேறாத ஆசைகளின் காரணமாக நாம் செய்யும் செயல்களாக, ‘கர்மா’ என்னும் கர்மவினைகளாக துண்டப்பட்டு வெளிவருகின்றன. ஒருவர் இறந்த பிறகு, அந்த உடலில் இருந்து பிரிந்த உயிர்தானது எண்ணங்களை விடாமல் ‘வாசனை’ அல்லது மனப்பாங்கு என்றும் மாறும் தன்மைக்கு ஆழ்மன இந்த எண்ணப் பதிவுகளே காரணம். எண்ணப்பதிவுகளில் இருக்கும், நிறைவேறாத ஆசைகளில் இருந்தும், இவற்றைல் எழுகின்ற மனோபங்கில் இருந்தும் ஒருவர் விடுதலை பெறுவதேக ஆனந்தத்தையும் முக்கியையும் அடையும் வழி. ஒருவர் சமஸ்காரங்கள், வாசனைகள், கர்மவினைகள் இவற்றில் இருக்கும் முற்றிலும் விடுதலை அடைந்த நிலையே ஞானம் அடைந்த முக்கி என்று கூறப்படுகிறது. இருஷணர் அர்ஜுனனுக்கு அளித்த யுக்தி, காட்டிய பாதை இந்த ஞானத்தைக் அடையும் பாதையே ஆகும். இது தான் போகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. எதிர்மறை மற்றும் நேர்மறை சார்ந்த எந்த ஒரு எண்ணத்தின் பாதிப்பும் சிறிதும் நம்முள் இல்லாவிட்டால் இருக்கும் நிலையில், மனம், உடல், ஆன்மா, மூன்றும் ஒருமைப்பட்ட ஒரு நிலையே ‘யோக நிலை’ என்று சொல்லப்படுகிறது. பகவத் கீதையின் சாரமும், செய்தியும் இதுவே. ஜீவன், சசுவரன், ஜகத் (உலகம்) இந்த மூன்றும் வெவ்வேறல்ல, ஒன்றுதான் என்பதை அனுபவமாக உணர்ந்தும் ஆனந்த நிலையை இந்த யோகம் எளிமையாக உணர்த்துகிறது. நாம் அனைவரும் இம் மூன்று தன்மைகளின் கலவையாகவே படைக்கப்பட்டு இருக்கின்றோம். நாம் அவற்றின் இணைப்புதன்மையை கொண்டாடும் பொழுது அவ்வை மூன்றும் தங்களது மர்மங்களை (மனித அறிவுக்கு எட்டாத இரகசியங்களை) நமக்கு வெளிப்படுத்துகின்றன.

தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள் இது நல்லொழுக்க அறிவுரை இல்லை. இது ஒரு ஆன்மீக நூட்பம். நாம் நம்மை உள்ளவாறே ஏற்றுக்கொண்டு கொண்டாடினாலேயே ஒழிய, நமது உள்நிலையை ஜீவனின் ஒரு போதும் உணர முடியாது, நம்மை நாம் ஒரு போதும் புரிந்து கொள்ளவும் முடியாது. நாம் இருக்கும் இந்த நிலையுடன், நம்முடன், நாம் சண்டையிட்டு கொண்டே இருந்தால், நம்மால் ஒரு போதும் நமது ஜீவனின் ஆகிய நம்மை உணரவே முடியாது. பொதுவாகவே நாம் இரு அடையாளங்களை சுமந்து கொண்டு இருக்கிறோம். ஒன்று “அஹங்காரம்” நமது வெளிப்படையான அஹங்காரம், மற்றொன்று ‘மமகாரம்’ நம் உள்மன அஹற்க்காரம். நாம் நம்மை வெளியலகிற்கு வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும் முறையே, அடையாளமே, அஹங்காரம் ஆகும். இவ்வாறு தான் நாம் உலகத்தினர் நம்மை காண விரும்புகிறோம். நம்முளே, நம்மை பற்றி உண்மையாக நாம் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கை மற்றும் எண்ணங்களே, நம் உள்மன அஹங்காரமாகிய மமகாரம் ஆகும். நம் முழு வாழ்க்கையும் பார்த்தீர்களானால், இந்த உள்ளமான மற்றும் வெளிமன அஹங்காரங்களுக்கிடையில் நிகழும் போராத தவிர உண்மையில் வேறொன்றும் இல்லை. உங்களின் உண்மையான ‘உங்களுக்கும்’, வெளியலகிற்கு நீங்கள் அளித்துக் கொண்டிருக்கும் ‘உங்களுக்கும்’ இடையில் நடக்கும் போராட்டம் உங்கள் முழு வாழ்க்கையையும் வீணடித்து விடுகிறது. நில்லுங்கள் நீங்கள் இப்பொழுது ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள், கொண்டாடுங்கள். நீங்கள் உங்கள் ஜீவனை உணரகாண்பீர்கள். தவ்னை உணர்ந்தால் மீண்டும்

‘சரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சரன் பெரிய ஆனால் வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவ கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இலைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

‘சரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சரன் பெரிய ஆனால் வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவ கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இலைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

மீண்டும் தள்ளி வைக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது. உங்கள் அஹங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் இடையில் நடக்கும் சண்டையே அதற்குக் காரணமாக இருக்கிறது.

உங்களது அஹங்காரமும், மமகாரமும் சண்டையிட்டுக் கொள்வதை நிறுத்திப் அந்த குஷணத்தில், திடீரென்று இந்த இரு அப்டயாளங்களும் மாயமாக, தள்ளை உணர்தல் என்ற புள்ளியில் மறைவதைக் காண்பீர்கள். இந்த இருவிதமான அஹங்காரங்களும் உண்மையில் அவற்றுக்கிடையில் இருந்த பதட்டத்திலேயே உருவாகி வாழ்ந்த வந்த உணர்விகள்.

நீங்கள் எதுவாக இருந்தாலும் அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு ஒரு முறை சத்தமாக “ஆமாம்” என்று உங்களுக்கு நீங்களே கூறிக் கொள்ளுங்கள் திடீரென்று மமகாரம், அஹங்காரம் இரண்டுமே மறைந்து விடுவதைக் காண்பீர்கள்.

உங்களது இருப்புதன்மையை உள்ளவரே ஏற்றுக் கொண்டு, கொண்டாடுங்கள் வெளியில சத்திலும் உங்களை முன்னேற்றிக் கொள்ள நீங்கள் எதுவும் செய்யத் தேவை இல்லை. உள்ளதிலும் நீங்கள் முன்னேறத் தேவை இல்லை. உங்களை ஏற்றுக் கொண்டடு தொடங்களைத் திடீரென்று உங்கள் உணரத் தொடங்குவீர்கள்.

அடுத்ததாக, ‘இதுதான் வாழ்க்கை’ என்று உள்ளத்தைப் பார்ப்போம். புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுக்கு உலகத்திற்கும் இடையில் ஏற்படுகிற எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும், எல்லா குஷ்டங்களுக்கும் காரணம், நீங்கள் உலகத்தை மரமங்கள் நிறைந்த அழிசயங்கள் நிறைந்த ஒன்றாகவே காண்பதில்லை.

உங்களது தர்க்க அறிவினால் தொடர்ச்சியாக உலகத்தை அழிப்பதற்கு அழிமகமாகவே ஆழப் முயற்சி செய்கிறீர்கள். உலகத்தை உள்ளவரே ஏற்றுக்கொண்டு, அனுபவித்து, கொண்டாடி மகிழாமல் உங்களுடைய அறிவினால் புத்தியினால் உலகத்தை புரிந்து கொள்ள

முயற்சி செய்கிறீர்கள். நீங்கள் வெறுமனே பகுதி பகுதியாக பிரித்து ஆராய்ந்து, கூறுபோட்டு உலகை உங்கள் ஆளுமையின் கட்டுபாட்டின் கீழ் கொண்டுவர முயல்கிறீர்கள்.

நீங்கள் தொடர்ந்து உங்கள் பகுத்தறிவினால் தர்க்க அறிவினால், பிரித்து ஆராந்து, எடைபோட்டு உங்கள் கட்டுபாட்டின் கீழ் கொண்டு வர முயற்சிக்கும் பொழுது உலகை நீங்கள் இழந்து விடுகிறீர்கள்.

இயற்கையையும், இருப்புதன்மையையும், உலகத்தையும் அதன் வித்தியாசமான, பல்வேறு பரிணாமங்களுடன், முரண்பாடுகளோடு ஏற்றுக் கொண்டு

எடைபோட்டுக் கொண்டே இருக்காதீர்கள். தொடர்ந்து நாம் எதைப்பார்ப்பது சரி என்றும் எடைபோட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றே றாம்.

எதுவோ ஒன்று நடக்கப்போகிறது அல்லது எதுவோ நடக்கப்போவதில்லை என்று என்னுடைய றாம். புரிந்து கொள்ளுங்கள் எது நடந்தாலும் மங்களமே.

சமஸ்கிருதத்தில் “சிவம்” (மும்மூர்த்திகளில் ஒருவரும், அழிவிலிருந்து படைக்கும் கடவுளும் ஆகிய) என்னும் வார்த்தைக்கு அர்த்தம் “காரணமின்றி பொங்கும் மங்களத்துவம்” என்பதே, அது மங்களத்துவம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

எந்த ஒரு காரணமும் இல்லாமல், இந்த மங்களத்துவம் பொங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது. உங்கள் வாழ்க்கையில்நீயும் அனிததுசம்பவங்களும் உங்களது அனிலவரிசையை, புத்திக் சூர்மையை அதிகரிக்கவே செய்கின்றன.

காரணமில்லாத விருவடைதல் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. இன்ம் முழுவதிலுமே இரண்டு விதமான மக்கள் தான் வாழ்கின்றார்கள். முதலாமவர், இவ்வுலகில் நடப்பதெல்லாம் அவரது விருப்பத்திற்கு எதிராகவே நடப்பதாகவும், அது மாற்றப்பட வேண்டும் என்றும் நினைக்கின்றார்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அரசன்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு கிட்போதுவான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

“சுவன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென', என்றாராம் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவயித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமனித்தார்.

எந்த ஒரு காரணமும் இல்லாமல், இந்த மங்களத்துவம் பொங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது.

காரணமில்லாத விருவடைதல் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.

அவர் தொடர்ந்து மாற்றங்களை ஏற்படுத்த முயற்சித்து, எடை போட முயற்சித்து, உலகத்தில் நடப்பவனவற்றையெல்லாம் விமர்சித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்.

மற்றொரு குழுவினர் இருக்கின்றனர். இவர்கள் மிகவும் அறிவானவர்கள் என்ற நடத்தையும், அது காரணமின்றி பொங்கும் மங்களத்துவமே என்று தீர்வமாக எண்ணுபவர்கள்.

யாரெல்லாம், நன்ம உள்ளோயும், வெளியிலும் நடப்பதெல்லாம் மங்களத்துவமே என்று எண்ணுகிறார்களோ அவர்கள் சிவனைப் போலவே வாழ்கிறார்கள்.

அவர்கள் சிவன்மையிலேயே, சிவனுடைய விழிப்புணர்விலேயே வாழ்பவர்கள். அவர்கள் நித்ய ஆனந்தத்தில் வாழ்பவர்கள். அவர்கள் கொண்டாடத்திலேயே வாழ்கிறார்கள்.

புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியும் விபரீதியும், மனமும் கூட நமக்கு ஒரு செய்தியை கொடுக்கின்றன அவை நமக்கு எதையோ குற்றுக் கதருகின்றன.

நன்ம அறிவையும், விழிப்புணர்வையும் அவை மேம்படுத்துகின்றன. இந்த பிரபஞ்சத்தின் முழு நடக்கத்திலும், உங்கள் வாழ்வில் நிகழும் அனைத்துமே உங்களுக்கு மங்களத்துவத்தையே அளிக்கின்றன.

உலகத்தை மிகவும் புத்திசாலித்தனம் உடைய அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் மர்மங்களும், அதிசயங்களும் நிறைந்ததாக பாருங்கள்.

அது தன் வழியில் தளித்து இயங்கும் ஒரு அறிவு நூட்பம் அதியம், எப்பதை புரிந்து கொள்ளுகளானால், உங்கள் வாழ்வில் நடக்கும் ஒவ்வொரு சம்பவமும் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டு உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்க வந்ததை கற்று கொடுத்துவிட்டே செல்லும்.

துன்பம் வரும் பொழுது, ஏற்றுக் கொள்ளாத தன்மையுடன் எதிர்க்கும் பொழுது அது உங்களுக்குள் வலியை ஏற்படுத்துகிறது. அது மேன்மேலும் துன்பத்தையே ஏற்படுத்துகிறது.

அதே சம்பவத்தை, அதே துயரத்தை, ஆழ்ந்த மரியாதையுடனும் ஏற்றுக் கொள்ளும் தன்மையுடனும் அஞ்சுகிறவர்களானால், துயரம் தன்னுடைய மர்ம முடிச்சுக்களை அவிழ்க்க காண்பீர்கள்.

இந்த உலகத்தில் நடப்பவை அனைத்துமே, இயற்கை சீர்மிகள் என்று நீங்கள் குறிப்பிடுவது உட்பட ‘மங்களத்துவமே’.

மங்களமற்ற தன்மை என்று ஒன்று இல்லவே இல்லை. ஒரு பிரிவினர் சிவ வனைப் போல வாழ்கின்றனர். மற்றொரு பிரிவினர் சவத்தைப் போல (உயிரற்ற உடல்) வாழ்கின்றனர்.

சிவன், (கடவுள்) போல வாழ்வதா, சவத்தைப் போல வாழ்வதா என்று நீங்கள் தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

புரிந்து கொள்ளுங்கள் இந்த ‘அனுபம்’ என்பதே காரணமின்றி பொங்கும் மங்களத்துவமே. இந்த உலகும் காரணமின்றி பொங்கும் மங்களத்துவமே. ஏற்றுக் கொண்டு இருப்பதன்மையின் இயல்பிலேயே உலகத்தை கொண்டாடுங்கள்.

மூன்றாவதா, ஈச்வரன், கடவுள் ஜீவன் மற்றும் ஜகத் என்னும் உலகத்தின் ஆதி மூலம் ஈச்வரன் என்னும் கடவுள் தான்.

கடவுளைப் பற்றிய நம்பிக்கை அல்லது சந்தேகம் இவிரண்டையும் நீங்கள் சுமந்து கொண்டிருக்கும் வரை, நீங்கள் கடவுளை உரண முடிவதே இல்லை.

புரிந்து கொள்ளுங்கள் சந்தேகத்தைப் போலவே நம்பிக்கையும் கூட ஒரு தடைதான் கடவுள் மீதுய நம்பிக்கை கொண்டு ஆனால் கடவுளை அஞுபவமாக உணர ஒருபோதும் முயற்சிக்காத மக்களை நான் பார்த்திருக்கின்றேன்.

அவர்கள் தொடர்ந்து நம்பிக் கொண்டே இருக்கவே முயற்சிக்கின்றார்கள். அஞுபவத்தில் உணர ஒருபோதும் ஒரு முயற்சியும் செய்வதே இல்லை.

ஆகவே இப்பொழுது உங்கள் நம்பிக்கை, மற்றும் சந்தேகம், இரண்டையும்

‘கடவுள் இருக்கிறாரா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய பாழாக வேண்டுமென்றே, எதிர்மறையாக என் நடவடிக்கைகளை நான் நம்பிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, இறைவன் என்னைத் தெளிவித்து என்னைப் பணிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களினித்தார்.’

இருபத்தைந்து வருடம்

கிழே போட்டுவிடுங்கள் உங்கள் எதிரில் ஒரு பொருளைக் கண்ட முழினாடியே கடவுள் இருக்கிறார் என்று தெரிந்து கொள்ளுங்கள். படைப்பு இருக்குமானால் படை த்தவனும் கூடவே இருக்கிறார்.

உங்கள் மனம் பரந்து விரிந்து இருக்கும் இந்த படைப்பே; படைத்தவர் இருப்பதற்கான ஒரே சாட்சி. அவர் படைப்பாற்றலோடு காரணமில்லாமல் பொங்கிப் பிரவஹித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

அவர் ஒரு நிலையான படைப்பாற்றலை, தொடர்ந்து விரிவடைந்து கொண்டே போகும் நிலையான பிரமாண்டமான வெடிப்பு.

அவரே படைப்பு, படைக்கப்பட்டது, படைத்தவர், என்ற மூன்றும் சேர்ந்தே ‘படைப்பாற்றல்’ என்று வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.

படைப்பாற்றலில் இருப்பதின்மையைக் கொண்டாடுங்கள். படைப்பின் இருப்பதன்மையைப் படைத்தவரும், படைப்பாற்றலும் இருப்பதற்கான திடமான சாட்சி.

ப. 72

தனித்துவம் மிக்க அறிபாற்றலின் இருப்பதன்மையை வெறுமனே கொண்டாடுங்கள்.கடவுளின் இருப்பதின்மையைப் படைப்பாற்றலாகக் கொண்டாடுங்கள். பொழுது, திசைன்று, இம்மூன்று தன்மைகளும் சுந்தரதிராமன தனித்தியங்கும் சக்திகளாகத் தோன்றியதும், வெவ்வேறு பிரிவுகளாலும் பிரிக்கப்பட்டு காட்சி அளித்தது, இவை அனைத்தும் உங்களது விழிப்புணர்வற்ற மனம் படைத்த காட்சியமைப்புகளே என்பதனை உணர்வீர்கள்.

சத், சித், ஆனந்தம், சத்தியம், விழிப்புணர்வு, ஆனந்தம், இவை அனைத்தும் உண்மையில் தடை எதுவும் இல்லாத, துயரமயான விழிப்புணர்வு, துயர்மையான, தூய்மையான கொண்டாடமாகவே ஒரே இருப்பதன்மையாகவே இருக்கிறது.

ஜீவன், கடவுள், உலகம் தனித்தனியான மூன்று வெவ்வேறு பொருள்கள் அல்ல என்பதனைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். இந்த மூலத்தின், இந்த ஒரு மையத்தின் ‘சுகன் அப்‌பஷ் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுகான் பெரிய ஆழாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

118

இருப்பதன்மையைக் கொண்டாடி வாழ்வதையே நான் ஜீவன் முக்த வாழ்க்கையை வாழ்தல் என்று கூறுகிறேன். இந்த மூன்றின் இருப்பதன்மையை புரிந்து கொண்டு, தெரிந்தாடுங்கள். மட்டுமே நிலைத்து நிற்க, மற்ற மூன்றும் கொண்டாடதிற்குள் மறைந்து விட்டிருப்பதைக் காண்பீர்கள்.

அது நிகழும் போது, அந்த ஆனந்தத்தையே நான் நித்யானந்தம் என்று அழைக்கிறேன்.

ஜீவன் முக்தியை வாழுங்கள், நித்ய ஆனந்தத்தை வாழுங்கள். நீங்கள் அடைந்து நித்யானந்தத்தை வாழ்ந்து நித்யானந்தமாக இருப்பீர்களாக!

ப. 73 1.19 சங்குகளின் அந்த பெருமுழக்கம் விண்ணையும் மண்ணையும் சேர்ந்து ஒலிக்கச் செய்தாய் இருதராஷ்டிர மக்களின் நெஞ்சங்களைப் பிளந்தது.

1.20

பிறகு, அநுமனைக் கொடியில் உடையவளாகிய அர்ஜுனனின் தன் ரதத்தில் போர் துவங்க ஆரம்பிக்கும் முன்பு திருதராஷ்டிர மக்களின் பார்த்தது, அம்புகள் பறக்க ஆரம்பிக்கு முன்பு, வில்லை எந்திக் கொண்டு கிருஷ்ணனுக்கு இச்செயலை உரைத்தான்.

1.21,1.22

அர்ஜுனன் சொன்னது. பிளையற்றவனே, படைகளிரண்டுக்கு மிடையில் என் தேரை நிறுத்துக. இப்போரில் நான் யாரோடு போர் புரிய வேண்டும் என்பதையும் போர் விரும்பி முன்னிற்போர் யார் என்பதையும் கவனிக்கிறேன்.

பீஷ்மர் அவரது சங்கை உடைய பொழுது,

119

பஞ்ச பாண்டவ வீர்களும் மறுமொழியாக மீண்டும் மீண்டும் தங்களுடு சங்குகளை ஊதி பதிலளித்தனர்.

பீஷ்மரின் சங்கொலியோ, கொறரவசேனையிரின் பறை, தம்பட்டங்கள் இவற்றின் பெரு முழக்கங்களோ பாண்டவ சேனையினிடையே எவ்வித கவலையையும் ஏற்படுத்தியதாக சஞ்சயன் கூறுவதாக எங்கும் குறிப்பிடப்படவில்லை.

இப்பொழுத அவர் கூறுவது முற்றிலும் வித்தியாசமானதாக இருக்கின்றது. கிருஷ்ணர் மற்றும் அர்ஜுனன் இவ்விருவரால் வழி நடத்தப்பட்ட பாண்டவ சேனையினரின் சங்குகளின் பெரு முழக்கத்தைக் கட்ட திருதராஷ்டிர புதல்வரின் நெஞ்சங்க் கீறப் பிளந்ததாக சஞ்சயன் கூறுகிறார்.

இங்கு பிரயோகிக்கப்பட்டுள்ள இருக்கும் வார்த்தைகள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. சங்குகளைஊதுவதால்ஏற்பட்டஒலிவண்ணிலும், மண்ணிலும் அதிர்வுகளை உருவாக்கியதாக சஞ்சயன் கூறுகிறார்.

பஞ்ச பாண்டவ இளவரசர்கள் மற்றும் ஏனைய மாவீரர்களின் சங்குகள் வெறும் இசைக் கருவிகள் அல்ல. அவை தெய்வீக சக்தி கொண்டடவைகளான இருந்தன.

அச்சங்குகளை அனைவருக்கும் அவை தேவர்களால் பரிசாக அளிக்கப்பட்டு, தெய்வீக சக்தி நிரம்பியவையாக இருந்தன.

உண்மையில், அந்த சங்குகளில் இருந்து எழுந்த நாதம், சக்தி வாய்ந்த புனிதமான அதிர்வுகளான மந்திரங்களாக இருந்தன அந்த அதிர்வுகள் சுற்றுபுற குழலை மிகவும் பாதித்தது. இந்த முழக்கத்தைப் பற்றிதான் சஞ்சயன் குறிப்பிடுகிறார்.

ப. 74 ஹிருத்துங்களின் காப்பியங்களில், “அஸ்திரம்” எனப்படும் ஆயுதங்களைப் பற்றி பல்வேறு இடங்களில் குறிப்பிடப்படவுள்ளதைக் காணலாம். “அஸ்திரம்” என்பது பொருள் வெளிப்படுகிற அளப்பரிய சக்தி வாய்ந்த எண்ணமோ அல்லது வார்த்தையோ தான் ஒரு பொருளை அழிப்பதற்காக அதனை உருவாக்குபவரிடமிருந்து

அஸ்திரம் எனப்படுகிறது.

இந்த உருவங்களும், உவமைகளும் விளக்கும் பொருள் யாதெனில், இவை அனைத்தும் ஒரு தரிமிதத்தில் பதிந்து இருக்கக் கூடிய எண்ணப்பதிவுகளை, சமஸ்காரங்களை அழிக்கவல்ல சக்தி வாய்ந்த இயான நுட்பங்களே ஆகும்.

மகாபாரத யுத்தத்தின் கடைசி கட்டங்களில், கொறரவபடைகள் முற்றிலும் த வருக்கப்பட்ட பிறகு, என்சி இருந்த மாவீரர்களில் ஒருவரான துரோணாச்சாரியாரின் மகனான அஸ்வத்தாமான், நம்பிக்கையிழந்த நிலையில், பழிவாங்கும் எண்ணத்துடன் மிகபாதகமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தக் கூடிய, கொடிய அஸ்திரமாகிய பிரம்மாஸ்திரத்தைப் பிரயோகித்தார்.

அனு ஆயுதங்களைப் போன்றே தாங்க முடியாது வெப்பத்தையும், பேரழியையும், தாக்கப்பட்ட நிலத்தில் குறைந்த பட்சம் பன்னிரெண்டு ஆண்டுகால கடுமையான பஞ்சத்தையும் ஏற்படுத்துவதால் அஸ்திரமாக “பிரம்மாஸ்திரம்” கூறப்படுகிறது.

பல்வேறு கடுமையான தவங்களுக்கு பிறகு, பலேபபெனின் கடவுள் பிரம்மதேவனால் அஸ்வத்தமானுக்கு அளிக்கப்பட்ட அஸ்திரமே “பிரம்மாஸ்திரம்”.

பிரம்மாஸ்திரத்திற்கு பதிலாக அர்ஜுனன் சிவபெருமானிடமிருந்து பெற்ற “பாசுபதாஸ்திரத்தை” பிரயோகிக்கிறான்.

இப்பொழுது இற்படவிருக்கு எற்படவிருக்கும். மாபெரும் அழிவினை தடுக்கும் விதமாக, இரு போர் வீரர்களும் தங்களது அஸ்திரப் பிரயோகத்தை திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ளுமாறு அறிவுறுத்தப் படுகின்றனர்.

அர்ஜுனன் அதற்கிணங்க தனது பாசுபதாஸ்திரத்தை திரும்பப் பெற்றுக் கொள்கிறான். ஆனால் அஸ்வத்தாமானால் அவ்வாறு செய்ய இயலவில்லை.

இவ்வளிக்கு எதாவது அழிவு நிகழும் முன்பே, இருஷ்ண பரமாத்மா அந்த பிரம்மாஸ்திரத்தை தனாகவே பெற்றுக்கொண்டார் என்று கூறப்படுகிறது.

பக்கம்: 120, பக்கம்: 121

பாண்டவர்களது சங்கொல் உடல் ரீதியான பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதற்காக பயன்படுத்தப்படவில்லை மாறாக அவை கௌரவர்களின் மனதில் இருந்த கற்பனைகளையும், மனக்கோட்டைகளையும் அழிப்பதிலே வெற்றிகண்டன.

யுத்தபூமியில் சங்கொலி முழங்கச் செய்வதன் காரணமே போருக்கு தயார் என்ற அறிவிப்பையும், அவரரது எல்லைகளையும் வகுப்பதற்காகவும் தான். இந்த எல்லைகளை வகுப்பில் அவர்கள் வெற்றி கண்டார்கள்.

கிருஷ்ணபரமாத்மாவே பாண்டவர்கள் தரப்பில் இருந்து போரிடுவதால், பஞ்ச பாண்டவர்களும், மற்ற மாவீரர்களும்,க டவுள் சாட்சியாகவும், தங்களது மனசாட்சியின் தரப்பிலும் தாங்கள் செய்யும் செயல் சரியே என்னும் நிறைவான உணர்வை பெற்றிருந்தனர்.

கௌரவர்கள் அச்சத்துடன் இருந்தனர் பேராசை மற்றும் பொறாமையினால் அவர்கள் பீடிக்கப்பட்டு இருந்தனர். இறைவனை அடைய வேண்டும் என்னும் லட்சியம் அவர்களிடம் இருக்கவில்லை.

சஞ்சயன் போர்க்களத்தில் இருந்த மனிதர்களுடைய மேலோட்டமான குணங்களையும் தாங்கள் ஆழமாக அடியார்களுடை உள்ளுணர்வை நோக்கக் கூடிய இறன் பெற்றிருந்தார் என்பதனை நாம் அந்நைவில் கொள்ள வேண்டும்.

தமது ஞானகண் பார்வையினால் ('ஆஞ்சநா' சக்கரத்தின் உதவியுடன்) மாவீரர்களின் ஆழ்மனதென்ன ஒட்டங்களை ஆழம கண்டு அவர்களது திவ்ரமான உணர்வுகளையும், பதிலரிக்கும் தன்மையும் அவரால் மிக நன்றாக காண முடிந்தது.

பஞ்ச பாண்டவ வீரர்களால் அழிக்கப்பட்ட மற்றுமொழி கௌரவர்களால் எப்படி எதிர் கொள்ளப்பட்டதோ, சஞ்சயன், கௌரவர்கள் நம்பிக்கையிழந்து அச்சமடைந்தனர் என்றே கூறுகிறார்.

இருதரப்பு சேனைகளும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தனர். அவர்கள் இராஜுவ அணிவகுப்பில் இருந்தனர் சங்குகள் யுத்தத்தை எதிர்பார்த்து முழங்கப்பட்டன.

'கருண் அப்பட்டு சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சொல்லின் பெரிய ஊனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தழை. கனவை நிழமாக்க உடல், பொருள், இவை அந்நியதையும் செவ்வழித்து என்னைப் படைக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தனித்தார்.

பாண்டவ சேனையின் முன்னணியில் அர்ஜுனன் இருந்தான். கிருஷ்ணர் தனது சங்கை ஊதிய அதே நேரத்தில் அர்ஜுனனும் அவனது 'தேவதத்தன்' என்னும் சங்கை ஒலிக்கச் செய்தான்.

தனது தெய்வீக வில்லாகி காண்டீவத்தை எடுத்து நிறுத்தி, அம்பு தொடுக்க தயாராகிறான். ஆனால் வில்லிருந்து அம்பு தொடுக்காமல், அர்ஜுனன் தன் கண்முன்னே திரண்டிநுந்த கௌரவர்களையும் அவனது சகோதர்களையும் கண்டு மலைத்து நின்றான்.

வில்லை ஏந்தியவரே தனது தோழனும் இரளாட்டியும், வழிகாட்டியும், தெய்வசக்தியுமாக விளங்கும் கிருஷ்ண பரமாத்மாவை பார்த்து கேட்கிறான்.

நாம் முன்பே பார்த்தவாறு அர்ஜுனனது இரதம் அவளுக்கு அக்கினி என்னும் நெருப்பு கடலால் பரிசளிக்கப்பட்டது. கிருஷ்ண அவதாரத்திற்கு முன்பு விஷ்ணுபகவான் பொருந்து, அவரது நெருங்கிய இராமராக அவதரித்த நண்பனாகவும், சீதனாகவும், வாயுபகவானின் மகனும், குரங்கு கடவுளாகவும் விளங்கும் ஹனுமான் இருந்தது.

தேவர்களின் தலைவனாகிய தேவேந்திரன் அக்கினி பகவானுடைய அக்கினையை தனது மழை (வருணின் அஸ்திரம்) என்னும் அஸ்திரத்தால் அணைத்து விட போவதாக பயமுறுத்திய பொழுது, அக்கினி பகவான் கிருஷ்ண பரமாத்வின் உதவியை நாடுகிறார்.

அர்ஜுனனின் தவவியோடு கிருஷ்ணர் அக்கினி பகவான் விழுங்குவதற்காக ஒரு காணகத்தையே அளிக்கிறார். இவ்வாறால் பெரிதும் மகிழ்ச்சியுற்ற அக்கினிபகவான் அர்ஜுனனுக்கு, 'காண்டீவம்' என்னும் வில்லையும், நாம்கு குறிதைகள் பூட்டிய ஒரு தேரையும், எண்ணிக்கையில் குறையவே குறையாத இரண்டு அம்புக் கூடுகளையும்

'கருண் கப்பட்டு சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சொல்லின் பெரிய ஊனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தழை. கனவை நிழமாக்க உடல், பொருள், இவை அந்நியதையும் செவ்வழித்து என்னைப் படைக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தனித்தார்.

(ச் ஊசிண்ணு ணிநீ ச்சூரளுணீதின்) கவசத்தையும் பரிசாக தந்தார்.

ஒரு முறை, பீமன் வனத்தில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்த பொழுது, தாள் நடக்கும் பாதையில் ஒரு தள்ள்சியடைந்த கிழக்குரங்கு படுத்திருப்பதைக் கண்டான்.

பீமன், அந்த வயோதிக குரங்கிடம் சற்றே நகர்ந்து வழி தருமாறு கேட்டிறான். அந்த குரங்கோ, தான் மிகவும் பலஹீனமாக இருப்பதனால், பீமனே தன்னை நகர்த்தி விட்டு செல்லவேண்டும் என்று இறைஞ்சினான்.

பீமன் அந்த குரங்குடைய வாலை தனது விரல்களால் தூக்க முயற்சித்தான். அந்த வாலை தூக்க முடியாமல் சிரமப்பட்ட பிறகு, சற்றே திகிரமாக முயற்சித்தான்.

எட்டாயிரம் யானைகளின் பலம் பொருந்தியவனாக கூறப்படும் பீமனைப் போன்ற வலிமை வாய்ந்தவனால், ஒரு கிழக்குரங்கின் வாலை அசைக்கக் கூட முடியவில்லை.

இது ஒரு சாதாரண குரங்காக இருக்கமுடியாது என்பதனை உணர்ந்து கொண்ட பீமன், சகல மரியாதைகளையும் அளித்து நமஸ்கரித்து அந்த குரங்கிடம் தான்கள் யார் என்று பலமுறைகள் கேட்டான்.

வாயு புத்திரனும், பீமனின் சகோதரனுமாகிய ஹனுமான் என்றுதன்னைஅக்குரங்கு வெளிப்படுத்திக் கொண்டது.

பஞ்ச பாண்டவ இளவரசர்களுடன் சேர்ந்தேயே தான் எப்பொழுதும் இருப்பதாக ஹனுமான் ஆசி ர்வதிக்கிறார். மேலும் அர்ஜூனது இரத்தத்தில் அவனது கொடியில் எப்பொழுதும் பயணிப்பதாகவும் ஆசீர்வதிக்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபின்பு அவர் ஒப்பவேுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

சுவனிடப் படிச் சொல்கிறீர்கள்?? என விசாரித்தற்கு, ஏழாளின் பெரிய ஜாதி வெண்ணெய். என சொன்னான்.

சிறுவயதிலிருந்தே கணவ கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிழுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஹனுமான் இருக்கும் இடங்களில்லாம் இராமபிரான் எழுந்தருளுவதாக ஐதீகம். இருக்கின்ற ஆதவே அர்ஜூனனுடன் கிருஷ்ணர் மட்டுமல்ல, அவரது முந்தைய அவதார சக்தியான இராமபிரானும் இருக்கின்றார்.

அர்ஜூனனும் பாண்டவ இளவர்களும் ஒரு முறைக்கு இருமுறை ஆசி ர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்!

கீதை எனும் இந்தக் கிரந்தம் முதன்மையாக பேசுகிறான். கீதையில் அர்ஜூனன் மகாபாரதத்தின் நாயகனாக மட்டும் இருக்கவில்லை.

மனித குலத்தின் மொத்த வடிவமாக அர்ஜூனன் இருக்கிறான். நாராயணன் என்றும், கிருஷ்ணர் என்றும் இருந்தவன் கூடிய பகவான் விஷ்ணுவின்மனித வடிவம் ‘நரன்’ எனப்படுகிறது. அந்த நரனாகிய மனித தன்மையே அர்ஜூனன்.

மகாபாரத காப்பியம் மற்றும், பகவத் கீதை இவ்விரண்டிலும், எவரெவரு கிருஷ்ணரும், அர்ஜூனனும் நர, நாராயணர்களாக, இறைசக்தி மற்றும் மனித சக்தியாக தகுதிகளை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதே காப்பியத்தின் பெரும்பகுதியின் மையக் கருத்தாக இருக்கின்றது.

ப. 76

தன் நிலையிலிருந்த தவறாதவனே என்று அர்ஜூனன் தனது தோழனும், வழிகாட்டியுமாகிய கிருஷ்ணரை அழைக்கிறான்.

தயைபுரிந்து இரண்டு சேனைகளுக்கு மத்தியில் எனது ரதத்தை செலுத்துவாயாக இப்போரில் நான் யாரோடு யுத்தம் செய்ய வேண்டும் என்பதை நான் பார்க்க வேண்டும். யார் எல்லாம் போர் புரிய விரும்பி முன்னே நிற்கிறார்கள். என்பதை நான் காணவிரும்புகிறேன்.

யாரை நான் அழிக்க வேண்டும், யாரை நான் அழிக்கப் போகிறேன் என்பதை கிருஷ்ணா, தயவு செய்து நீ எனக்கு காட்டுவாயாக என்று அர்ஜூனன் கூறுகிறான்.

குருகேசுத்ர போர்களத்தில் நிற்கும் ஒவ்வொரு மனிதனையும், கடைசி மனிதன் வரை அர்ஜூனன் நன்றாக அறிவான் அவன் யாரை போரில் எதிர்கொள்ளா வேண்டும், எவருடன் போர்புரிய வேண்டும் குழப்பபமும் இல்லை.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபின்பு அவர் ஒப்பவேுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

அமெரிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபின்பு அவர் ஒப்பவேுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இராஜவிசுவாசகளை மாற்றி கொள்வதில் இருந்து, போர்புரிய வாய்ப்பிறந்தவர்கள் வரை, இந்த எல்லா முடிவுகளும் யுத்தத்திற்கு பல நாட்களுக்கு முன்பே எடுக்கப்பட்டுவிட்டன.

எல்லா பேச்சு வார்த்தைகளும், பரிமாற்றங்களும் ஒரு முடிவுக்கு வந்து விட்டன; வேண்டாவெறுப்பாக இருந்தாலும் எல்லைகோடுகள் மிகவும் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டு விட்டன.

இந்த கடைசி நிமிடத்தில் தான் யாருடன் போர் புரிகிறது என்று காண விரும்புவதாக அர்ஜுனன் கூறுவது அர்த்தமற்ற ஒன்றாகவே தெரிகிறது.

கடைசி நிமிடத்தில் எதிரே உள்ள நிகழ்ச்சிகளின் போக்கையே மாற்றி அமைத்து விடலாம் என்று அர்ஜுனனின் நம்புவது போல் தான் கூறுகிறது.

அப்படி எதாவது ஒன்று நிகழ வேண்டுமென்றால் அது தனது தேரோட்டியும், தானும், வழிகாட்டியாகிய என்று அர்ஜுனன் அழிவான்.

இது எப்படி இருக்கிறது என்றால், அர்ஜுனனின் கிருஷ்ணரிடத்தில், நம்பிக்கையிழந்த நிலையில் வேண்டுகோள் விடுப்பதை போன்றது.

'தயவு செய்து எனக்கு தெரியாத ஏதோ ஒன்றினை காட்ட வேண்டியது கண்டிப்பாக நிகழவேண்டும், இறைவனே, நீர்மட்டுமே அறிந்த அந்த ஒன்றினை எனக்கு காட்டி அருள்வீராக, நீ ஆம்மை என்கு அழைத்துச் செல்ல முடியுமோ, அங்கே அழைத்துச் செல்வீராக போல் இருக்கிறது

கேள்வி: சுவாமிஜி, இந்த சங்குகள், மந்திரங்கள், மற்றும் அஸ்திரங்கள், இவை அனைத்தும் இந்த நவீன விஞ்ஞான தொழினுட்ப யுகத்தில் அவ்வளவு நிஜமாக தோன்றவில்லையே?

உங்களை பின்பற்றுபவர்கள் அனையும் உங்கள் படத்துடன் இருக்கும்; இந்த ஜப (காப்பு) மாலையும் கூட ஒரு 'சமய வழிபாடு' கூறலை உருவாக்குவது போன்று

நான் இதை நம்ப விரும்புகிறேன். ஆனால் நான் கற்றதெல்லாம் இதற்கு மாறுபட்டதாக இருக்கிறது. தயவு செய்து இதை புரிந்து கொள்வதற்கு எனக்கு உதவுங்கள்?

இது ஒரு தேர்மையான கேள்வி. நீங்கள் எதை நம்ப வேண்டும் என்று உங்களுக்கு குற்றுக் கொடுக்கப்பட்டும், நீங்கள் இப்பொழுது பார்த்துக் கொண்டும் கட்டுக் கொண்டும் இருப்பதும் முற்றிலும் வித்தியாசமாகவே எழும்பும் ஒரு உண்மையான மனப் போராட்டத்தின் மூலம் உங்களுடைய இந்த கேள்வி வருகிறது.

விஞ்ஞானமும் தொழில் நுட்பமும் எதிரானவை அல்ல. சில விஞ்ஞானிகளும், தொழில் நுட்பவல்லுனர்களும் எதிர்க்கப்படலாம். ஆனால் அவர்கள் கண்டுபிடித்த உண்மைகள் எதிர்க்கப்படவில்லை.

உலகின் மகிச் சிறந்த விஞ்ஞானிகளில் ஒருவராகிய 'ஜான்ஸ்டன்', 'விஞ்ஞானத் தின் கடைசி படியே ஆன்மீகத்தின் முதல் படியாக இருக்கிறது' என்று கூறினார்.

அவர், பருப்பொருள்களுக்கு, சக்திக்கு இடையே உள்ள தொடர்பை கண்டுபிடித்தார், ஆனால் அவை அழிவிற்க்கவே உபயோகப்படுத்திப் படுகின்றன.

அவர்மன அமைதிக்காக ஆன்மீக இலக்கியங்களைநாடினர். வேதங்களையும், உபநிடதங்களையும் படித்தார்.

ப. 77

முதல் உபநிடதத்தின் முதல் கவிதை அறிவிக்கின்றது; எல்லா பொருள்களும் சக்தியில் இருந்து தான் தோன்றுகிறது.

விஞ்ஞானமும் ஆன்மீகமும் சகல விதங்களிலும் ஒத்துப் போகின்றது. இதனை புரிந்து கொள்ளும் பொழுது இவ்விருக்கிடையே எந்தவிதமான நேர்வம் செய்யத் தவை இல்லை.

'தன்னைப் பற்றி சொல்லீர்களே?' என விசாரித்ததற்கு, 'தன்னை பறிய தானாக வேண்டுமென்றே, என சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர் என் தந்தை. கல்வை நிரம்ப உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயலிழுத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமலினித்தார்.'

இருபத்தைந்து வருடம்

126

127

அவை இரண்டும் சமமாக ஓடும் பாதைகள் மட்டும் அல்ல; எல்லா அம்சங்களிலும் ஒத்துப் போகிறவை, வேறுபாடு இல்லாதவை. ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன் ஞான குருமார்களுக்கு தெரிந்தவைகளையே நாம் இன்று கண்டுபிடித்துக் கொண்டு இருக்கிறோம்.

அவர்கள் தங்களுக்கு உள்ளே பார்த்தார்கள். இன்று விஞ்ஞானிகள் வெளியுலகத்தில் பார்க்கிறார்கள். வித்தியாசம் அவ்வளவே

அனுக்கும், அனுத்துகளும் வெவ்வேறு சமயத்தில் வெவ்வேறு விதமாக நடந்து கொள்கின்றன. என்று ஒரு ஜம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் மக்களிடம் கூறி இருப்போம் என்றால் அவர்கள் நகைத்திருப்பார்கள்.

அது விஞ்ஞானத்தின் அடிப்படையையே ஆட்டம் கொள்ளச் செய்திருக்கும் பொறுப்பும், சக்தியும் வேறுபட்டவை என்றும், அவைகள் ஒரே (ஞிட்டது) காலகட்டத்தில் ஒரே வெளியை (ஞணிச்சினு) ஆட்கொள்ள முடியாதவை என்றும் விஞ்ஞானம் கூறியது.

இதைத்தான் உங்களுக்கு குழம்பத்தப்பருவதை கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார்கள் இல்லையா? ஆனால் இன்றைய விஞ்ஞான சமூகம் இதை உண்மையில்லை என்று நிருபித்திருகிறது.

இந்த விஞ்ஞானிகள் இந்த இனுமானத்தை சவால்விடும் அளவிற்கு தெரியத்துடன் ஆராய்ச்சி செய்து, இந்த இச்சுல உலகத்தின் (ஞீண்டாண்டி ஞிகிடு) உண்மைகளை நிரூபிக்கும் புள்ளி விபரங்களின் வெளி வந்துள்ளனர்.

இப்பொழுது விஞ்ஞான தொழில்நுட்பத்தில் முன்னோடிய பிரிவுகளான சக்தி சோட்டு பெோதகவியைப் (கதாஞ்சனேட ஞாடாண்டிஞைண) மற்றும் மூலகஙற்ற உயிரியல் (டணிடுஞிடச்சினூ ஆடினிடணீஷ்ட) துறையில் முன்னியல் இருக்கும் விஞ்ஞானிகளே இவர்கள்.

'சதான் அப்படுச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, ஒரு சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தன்னை. கனவு நிறுமாங்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.'

அனுத்துகளின் (ஞதாஞ்சுணீட டிசீ ஞீச்சுண்டிஞுண) பண்பு நலன்கள் முன்கூட்டியே அறிந்து கொள்ளும் வண்ணம் இருப்பதில் என்று 'சக்தி சொல்லடு(கிச்சணடடு) பெளகவியலாளர்கள்', பல வருடங்களாக ஆய்ந்து இப்பொழுது கண்டுபிடித்துள்ளார்கள்.

அவற்றைப் பற்றி நீங்கள் நிச்சயமாக ஒன்றும் சொல்ல முடியாது. ஒரே நேரத்தில் (ஞிட்டது), ஒரே வெளியில் (ஞணிச்சினு) அதே அனுக்கு களை இரு வேறு விஞ்ஞானிகள் ஆராயும் பொழுது அவை பார்வையாளரின் இருப்பதாக தோற்றமளிக்கிறது.

இதைத் தாள் ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பே, விந்துத்தவத்தின் தத்துவநானியும், ஞானமடைந்த குருவுமான அதி சங்கரர் கூறினார்.

'எதுவும் நிஜம் இல்லை', எல்லாமே 'ஒப்பு நோக்கத் தக்கவை' என்று கூறினார்.

பார்ப்பவர், பார்க்கப்படுபவை இவற்றின் இடையே ஏற்படும் இடைத் தர்க்கம் (ஞாணஞோட்டது ஞணுஞ்சிணீடிண) மற்றும் பார்த்தல், இவையே எதைப் புரிந்து கொள்வது என்பதை முடிவு செய்கிறது.

பார்ப்பவர், பார்க்கப்படும் பொருள் அல்லது செயல், மற்றும் பார்ப்பதின் நோக்கம் (ஞாணஞ்சிணீடு) இவை மூன்றும் கலந்து ஒரே அனுபவமாக ஆகும் பொழுது மற்றவை மூல்றும் சகல அம்சங்களிலும் ஒத்துக் போகின்றது.

அப்பொழுது வெளிப்படுகின்றது என்று-ஆசங்கர்குறிப்பிடுகிறார். அதுவே நிதர்சனம், மாயையை கடந்த சத்தியம் ஆகும்.

'மாயா' இந்த வார்த்தை அற்புதமாக

இருபத்தைந்து வருடம்

திருந்ததென்றால் வருடம் போராடினார். கமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒத்தவெட்டுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சதான் அப்படுச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, ஒரு சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தன்னை.

வேண்டுமென, ஒரு சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தன்னை. கனவை நிறுமாங்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

ஒலிக்கிறது. 'இருக்கும் போல் தெரிந்த இல்லாதவை' என்பதே அதன் பொருள். (ஊடச்சு தீட்டியுட்ட டிண ஒணிண்ணி)

எது நிஜமில்லையோ, நிஜத்தைப் போல் தோற்றமளிக்கிறதோ அதுவே மாயை எனப்படுகிறது.

மக்கள் இதைக் கேட்டு சிரித்தார்கள். 'நான் உங்களை இப்பொழுது காயப்படுத்தலாம். நான் உங்களை இப்பொழுது கொல்ல முடியும் அது உண்மையில்லையா?' என்று கேள்வி கேட்டார்கள்.

இல்லை அது உண்மையில்லை; உள்ளுலக விழ்ஞானிகள் கண்டறிந்த சத்தியத்தின் பார்வையில் அவை உண்மையில்லை.

ப. 78

என்ற உடலாக நீங்கள் எதைக் காண்கிறீர்களோ அதனை அழிக்க முடியும். என் சக்தி என்பது அழிக்கப்படுவதில்லை, இன்னும் சொல்லப்போனால் தொடப்படவே இல்லை.

பொருள், சகத்தியின் பரிமாணத்திற்கு சென்று விடுகிறது. அவ்வளவே. நீங்கள் ஸ்தூல, பொருள் ரீதியான பரிமாணத்தின் (மூன்றத்தில்) அனுபவத்தில் கட்டுண்டு இருக்கும் வரை, உங்களால் அந்த பரிமாணத்தை கடந்து பார்க்கவோ, உணரவோ முடியாது. இதை உங்களால் புரிந்து கொள்ளவே முடியாது.

அது போலவே; சக்தி சென்று பெளதிக வியலாளர்கள்* (இதச்சணுட்ட வீடதுண்டி) ஒரே காலத்தில் ஒரே இடத்தில் வெவ்வேறு ஆய்வாளர்களுக்கு வெவ்வேறு விதமாக தோற்றமளிக்கும் அனுபவத்தின் செயல்பாட்டினை பற்றி விவரித்தால், நீயுட்டனின் சிந்தாதை நம்பும் விழ்ஞானிகளும் புரிவதில்லை.

நம்மில் பலருக்கும் நம் மனக்கட்டுப்பாடே உண்மையாக தெரிகிறது. நாம் இதனை ஆய்ந்து கற்றுக் கொண்டுவையும், நாம் சிறுகுழந்தையாக இருந்து மற்றவர்களால் என்னவெல்லாம் கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டதோ, அவையே நமக்கு உண்மையாக தெரிகின்றன.

அதிகார்வமான ஒரு இடத்திலிருந்து செய்தி வந்தால் நாம் நம்பத் தயாராக இருக்கிறோம். அது நமக்கு உண்மையாகவும், மதிப்பீடு முறையாகவும், நம்பிக்கையாகவும் மாறிவிடுகிறது.

இந்த மதிப்பீடு முறைகளையும், நம்பிக்கைகளையும் தான் சங்கரும், மற்ற ஞானமடைந்த ரிஷிகளும் 'சம்சாரங்கள்' என்று 'கட்டுண்டு விழிப்புணர்வில்' நினைவுகள் என்றும் அழைக்கிறார்கள்.

இந்த விழிப்புணர்வற்ற நினைவுகளே நமது எல்லா முடிவுகளையும், செயல்களையும் செய்ய தூண்டுகின்றன என்று நாம் நினைத்தது போல் நம்முடைய தர்க்கரீதியான, யோசனை திறன்கள் மனம் வழி நடத்துவதில்லை என்பதனையும் தற்போதைய நரம்பியல் நிபுணர்களே ஒப்புக் கொள்கிறார்கள்.

நம்முடைய வாழ்வு நம் கட்டுப்பாட்டில் தான் இயங்குகிறது என்ற மாய எண்ணத்தில் வாழ்கின்ற வரையில், நாம் துன்பத்தில் வாழ்கின்றோம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக என்று வேளை கிடைத்தபறகுன் அவர் ஒப்பவேட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக என்று வேளை கிடைத்தபறகுன் அவர் ஒப்பவேட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

நாம்நதற்க்கு அறிவின் வழியில் தான் சிந்தித்து முடிவுகள் எடுக்கிறோம், அதன் அடிப்படையில் தான் செயல்படுகிறோம், அதன் அடிப்படையில் தான் நிகழ்ச்சிகள் என்று நாம் எண்ணுகிற வரையில், நாம் முழுமையாக அறியாமையில் மூழ்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், மிகவும் ஆழமாக துன்பப்படவும் செய்கிறோம்.

பத்து சதவிகிதத்திற்கும் குறைவாகவே நாம் பின்பற்றுகின்ற நம் 'மனம்' விழிப்புணர்வு நிலையில் செயல்படுகிறது.

மீதியுள்ள மனதின் பகுதி, ஆழமான விழிப்புணர்வில், உள்ளுணர்வின் உந்துதலால்

நம்மையும் இயுழ்த்துச் செல்கின்றன.

நாம் ஆழிகாழத்தில் இருந்து செயல்படும் ஒரு உள்ளுணர்வினால் உத்தபடுகிறோம். நமது மூளையின் நினைவுகளை சேர்த்து வைத்து நாம் ஆபத்தில் இருக்கும் பொழுது நம்மைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

அது எதுவாக இருந்தாலும் நம்மால் அவற்றை கட்டுபடுத்த முடிவதில்லை.

நம்மால் சமாளிக்க முடியாத பெரிய ஆபத்திலிருந்து தற்காத்துக் கொள்ள தப்பி ஒடுவதை நம்மால் தடுக்க முடியாது.

நம்மால் சமாளிக்க முடியாத ஆபத்தான குழலில், தாக்குவதிலிருந்து நாம் நம்மை தடுக்க முடியாது. கொள்ளும் பொழுது, நாம் காமர்ஜியாக துண்டப்படுவதில் இருந்து நம்மை நாம் தடுத்துக் கொள்ள முடியாது.

நம் விழிப்புணர்வற்ற மூளை, விழிப்புணர்வுள்ள மூளையைக் காட்டிலும், மிக வேகமாகவும், மிகவும் நம்பத் தகுந்த வகையிலும் செயல்படுகிறது.

அந்த ஒரே காரணத்தினால் தான் நாம் உயிரோடு இருக்கிறோம். நாம் உயிரோடு இருக்கிறோம் என்றால் அது நம்மால் அல்ல, அது நம்மை மீறிய ஒரு செயலாக இருக்கிறது.

விஞ்ஞானம் மற்றும் தொழில் நுட்பம் எல்லாம் கருவிகளே. நாம் கருவிகளாக அவைகளை உபயோகப்படுத்தும் வரை, நம் வாழ்வை அவை உயர்த்தும்.

ஆனால், நம் வாழ்வை, நம் நம்பிக்கைகளை அவைகள் கட்டுப்படுத்த நாம் ஆபத்திலிருக்கிறோம்.

தன்னை 'ஆன்மீகவாதி' என்று கருதுபவரை நம்புவதைக் காட்டிலும் பேராபத்தில் நாம் இருக்கின்றோம்.

சங்குகள், மந்திரங்கள், அஸ்திரங்கள்.... இவற்றின் முக்கியத்துவத்தை இப்பொழுது நான் விளக்குகிறேன். ஒன்றை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த வேதங்கள், இதிகாசங்கள், புராணங்கள் இவை அனைத்தும் சத்தியங்களைப் பற்றியவை, உண்மை சம்பவங்களைப் பற்றியது அல்ல.

ப. 79

சத்தியத்திற்கும், உண்மை சம்பவத்திற்கும் மிகப் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. உண்மை சம்பவம் என்பது வரலாற்று சிறப்பு வாய்ந்த, அளவிடக் கூடிய

'சதன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என்று விசாரித்தற்கு, 'ஆனான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என்ற சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தகவல் இவை தராமல் உடல், பொருள், இவ்விரு இலைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தனர். வெற்றிக்கு உத்வமலிந்தனர்.

தன்மை உடையவை.

உண்மை சம்பவங்கள் மூன்று பரிமாணங்களிலும், காலம், வெளி (அண்ணீச்சினு) என்ற இரண்டுக்குப் பட்டடு செயல்படுபவை சத்தியம் இந்த பரிமாணங்களுக்கு தெளிவான உணர்வையும், விழிப்புணர்வையும் குறித்தது.

இயேசுநாதர் ரொட்டியையும், திராட்சை மதுவையும் கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் பொழுது, 'என் உடலை உண்ணுங்கள், என் இரத்தத்தை குடியுங்கள்' என்றார்.

இவை சத்தியங்கள், தன்னைபுணர்ந்த ஞானியிடமிருந்து வருகிற முழுமையான சத்தியங்கள் இவை நீங்கள் அர்த்தப்படுத்திக் கொள்வதைப் போன்ற உண்மை சம்பவங்கள் அல்ல.

ஒரு ஞானிக்கு ஒவ்வொரு உயிரும், உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற அனைத்தும், தனது உயிரின் நீட்சிக்கப்பட்ட ஒரு பாகமாகவே தோன்றுகிறது. அத்‌தகைய, உடல் எல்லையைத் தாண்டி வாழ்ந்த ஒரு ஞானியின் உருவகிக்கப்பட்ட சத்தியங்கள் இந்த வார்த்தைகள்.

நீங்கள் அவர் சுற்றி வார்த்தைகளின் உள் அர்த்தத்தை புரிந்து கொள்ளாமல், இன்று சடங்கா மாற்றி இருப்பதைப் போல மாற்றும் பொழுது அது அர்த்த மற்றதாக மாறி விடுகிறது.

இந்த உவமான சத்தியங்களை புரிந்து கொள்வதற்க்கான சாவியை நாம் தொலைந்து விட்டோம். அதனால் தான் உயர்ந்த உண்மைகளை உள்ளடக்கிய சடங்குகள் அனைத்தும் தாம் தாழ்ந்து மூடநம்பிக்கைகளாகவும், இயந்திரதனமான, திரும்பத் திரும்ப செய்யும் செயல்களாகவும் மாறிவிட்டது.

நீங்கள் ஒவ்வொரு கவளத்தை உண்ணும் பொழுதும், இயேசுவின் சக்தியை உண்பது போல் உண்டால், நீங்கள் தண்ணீரை சுவைத்து குடிக்கும் பொழுது, யேசுவின் சக்தியை குடிப்பது போல் குடித்தால், நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையில் தேவையதிற்கு

'சதன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என்று விசாரித்தற்கு, 'ஆனான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என்ற சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தகவல். இவை தராமல் உடல், பொருள், இவ்விரு இலைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தனர். வெற்றிக்கு உத்மலிந்தனர்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம்

போவதற்கு ஒரு போதும், காலடி எடுத்து வைக்க தவையில்லை.

நீங்கள் யேசுவின் உணர்வு நிலைக்கு உயர்ந்து விடுவீர்கள். நீங்கள் இன்னுமொரு கிறிஸ்துவாகி விட முடியும்!

சக்தியங்கள் என்பது இதுதான். கிருஷ்ணர், அர்ஜுனன் போன்ற மாபெரும் வீரர்களின் சங்கொலியானது வெறும் ஒலி மட்டும் அல்ல.

அவை பிரபஞ்சத்தின் அதிர்வுகள். இந்த அதிர்வுகளே இப்பிரபஞ்சத்தை உயிரோட்டமாகவும், இயங்கவும் வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

இதுவே கோவில்களை பிரார்த்தனையின் போது சங்கை ஊதுவதற்கான சோகியின் ஆகும். அவை நாம் இந்த பிரபஞ்சத்தின் அதிர்வுடன் ஒன்றினைய உதவுகிறது அவை நாம் இந்த பிரபஞ்ச சக்தியோடு ஒத்திசைத்து விட உதவுகிறது.

புனித சப்தங்களை உச்சரிக்கும் மந்திரமும் இதைப் போலத்தான். இந்த மந்திரங்கள் உங்களுக்குள் அதிர்வுகளை உருவாக்கி, இந்த பிரபஞ்ச சக்தியோடு ஒன்றினைய உதவுபவை.

நீங்கள் இந்த மந்திரங்களின் அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள தேவையில்லை. ஆனால் அவற்றின் உச்சரிப்பு, ஒலி அசைவும் மிகவும் முக்கியமானது.

அவை உங்களது சக்தியை மிக இக்கிரமாக எழுசெய்ய முடியும். பல வருடங்களாக நடத்தப்பட்ட பல விஞ்ஞான சோதனைகள் இதனை நிரூபித்திருக்கின்றன.

உங்கள் ஆரோக்கியம், உடல் நிதியாகவும், மனதியாகவும் மற்றும் உணர்வு மேன்மையடையும்.இதன் உங்கள் பொருள் நிதியான உலக வாழ்வும் மேன்மையடைகிறது.

அஸ்திரங்கள், அஷியமான ஆச்சார்யமான இந்த ஆயுதங்கள் உண்மையிலேயே இருந்திருக்கின்றன. ஆயுதங்கள் கண்ணால் காணமுடியாத பொருட்களால் உருவாக்கப்பட்டவை அல்ல.

அஸ்திரங்கள், மிக நன்றாக கற்ற, தேர்ந்த ஒரு குருவின் சக்தியுள்ள, ஒருமுறைப்படுத்தப்பட்ட என்ணங்களே ஆகும். அவர் அந்த என்ணங்களின் சக்தியைக் கொண்டு ஆக்கவும் அழிக்கவும் முடியும்.

எண்ணங்களின் வலிமையை பற்றி தெற்பொழுது பரவலாக ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. அந்த சாதனைகளைப் பற்றி அனேக புத்தகங்கள் எழுதப்பட்டு வருகின்றன.

ஹிந்து யோகிகளும், சீன, திப்பானிய குருமார்களும், தங்களது ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட எண்ணங்களைக் மட்டுமே கொண்டு, ஒரு மனிதனை சில அடி தூரம் தூக்கி எறிய முடியும் என்றும், ஒரு பொருளை எவ்வளவு தூரம் வண்டுமோ அவ்வளவு தூரம் நகர்த்த முடியும் என்றும் நிரூபித்து காட்டியுள்ளனர்.

ப. 80

எண்ணங்களின் மூலம் கர்ண்டிகளை / ஸ்பூன்களை வளைக்கும் குழழ்சிகள் எல்லாம் இவற்றின் ஒரு பகுதியே. கோடிகணக்கான மக்கள் இத்தகைய சக்தியை அனுபவலித்து இருக்கிறார்கள்.

ஒரு மனிதர் அடுத்த நொடியும் கூட தொடர்ந்து சுவாசிப்பார் என்று நீங்கள் உறுதி அளிக்க முடியுமா? நீங்கள் அப்படி நடப்பதற்கான சாத்தியதைப் பற்றி குறிப்பிடுவீர்கள். ஆனால் உங்களால் உறுதியாக ஒருபோதும் சொல்ல முடியாது. இதனைத் தான் புத்தசாலியான விஞ்ஞானிகள் இன்று கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.

நீங்கள் பொருள் நிதியான இவ்வுலகத்தில், ஒரு நிகழ்வு நடப்பதற்கான சாத்தியக் கூற்றை பற்றிதான் பேச முடியும். ஒருக்காலும் உறுதியாக சொல்ல முடியாது என்று அந்த விஞ்ஞானிகள் சொல்கிறார்கள்.

நமக்கு விஞ்ஞானம் என்று எது கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டதோ அதன் முழு அடிப்படையே இப்பொழுது மாறிவிட்டது. விஞ்ஞானம் என்பது ஒரு நிகழ்வு மீண்டும் அடிப்படையே இப்பொழுது மாறிவிட்டது.

மீண்டும் நிகழ்வதற்க்கான உத்திரவாதம் அளிப்பதற்க்காக இல்லை. அது ஒரு நிகழ்வு மீண்டும் நடப்பதற்க்கான சத்தியக் கூற்றோடு நின்று விடுகிறது. அவ்வளவுதான். ஒரு நிகழ்வு மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்வதற்க்கான சாத்திய கூற்று குறைவு தான் என்றால் அது விஞ்ஞானமயமாக இல்லை என்று கூறிவிட முடியாது. அது ஒருமுறை நிகழ்ந்தாலும் கூட நாம் அதனை உறுதிபடுத்த முடிகிறது என்றால் அது களவாக இருக்கப் போவதில்லை. அது ஒரு விஞ்ஞான உண்மை. நீங்கள் மாலையைப் பற்றி கேட்டீர்கள். இந்த மாலைகளைப் பிரபஞ்ச சக்தியுட ளிருக்கிறது. அவை சொட்டாய் போன்று உங்களுக்கு சக்தி ஏ தலைப்பட்டும் பொழிந்து சக்தியூட்டுகிறது. இதனை கண் முடித்தனமாக நம்ப வேண்டியதில்லை. நாம் விஞ்ஞான கருவிகளை உபயோகிக்கிறோம், அவை சக்தியை உமிழ்வதை காண முடியும். ஒருவர் இந்த மாலையை அணிந்து தியானம் செய்யும் பொழுது, அவர் அம்மனலைகளை மேன்மேலும் சக்தியூட்டுகிறார். இவை, ஒரு மனிதனுக்கு வேண்டிய மே நாசக்தியை வழங்கும் நிறைவான ஊற்றாக இருக்கிறது. நீங்கள் இதை நம்ப வேண்டியதில்லை. இருந்தும் அவை வேலை செய்யும். அவை உங்களை கண்காணிக்கப்படும். ஒருவர் என்னுடன் ஒன்றுபட்ட உணர்வுடன் என்மீது நம்பிக்கை கொண்டு இருப்பாரேயானால், துரிப்பாக, அந்த மனிதர் என்னிடம் தீட்டிச் கொள்ள முடியும். நான் அந்த மாலையை என்னுடைய அலைபேசி என்றே சொல்வேன். எத்தனைபேர் வேண்டுமானாலும் இதனை பரிசோதித்துப் பார்க்கலாம். இது கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை இல்லை இப்படிபட்ட அதிசயமான என்னப்பரிமாறல் நிகழ விஞ்ஞான ரீதியான ஆகாரம்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எனக்குத் பெற்றிருப்பாரேயானால், அவர் அந்த மாலையின் மூலமாக என்னுடன் தொடர்பு கொள்ள முடியும். மறுபடியும் கூறுகிறேன். இது கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை இல்லை

இப்படிபட்ட அதிசயமான என்னப்பரிமாறல் நிகழ விஞ்ஞான ரீதியான ஆகாரம் 136

உள்ளது. இதனை பூஜ்ய புள்ளி தளம் (ஜீரோபுள்ளி ஏன்இடிங் ஜீரோ) என்று சொல்லடு பெளதிகவியில் (பிதாஜனறுட ணீடராண்டிலுளின்) கூறுவார்கள். என்னுடைய மாலை இது நிகழ்வதற்கு உதவும் ஒரு கருவி தான். இந்த மாலை மனோநிமிதான பாதுகாப்பை அளிக்கிறது. உலகம் முழுவதும், பல்வேறு கலாசாரத்தில், மக்கள், பிறந்து என்னன்கல், பில்லி குள்யம் போன்றவற்றினால் தங்களுக்கு தீங்கு விளைவை முடியும் என்று நம்புகின்றார்கள். ஆம். உங்கள் மனோசக்தி பாதுகாப்பு குறைவாக இருக்கின்ற பொழுதில், உங்களது மனோசக்தி தளத்தில் யாரோ ஒருவரை அனுமதிக்கும் பொழுது இது என்னுடைய மாலை உங்களுக்கு பாதுகாப்பாக இருக்கிறது. நான் இப்பொழுது உங்களுக்கு சொல்லப் போவதை மேற்கத்திய நாட்டில் நடந்த நிஜ வாழ்க்கைச் சம்பவம். 2005 மற்றும் 2006 ஆம் ஆண்டுகளில் மேற்கிந்திய தீவுகளின் பிரெஞ்சு குடியிருப்பில் இருக்கும் 'குவாடிலோப்' என்னும் இடத்திலிருந்து மக்கள் எங்களது வருகைப் பள்ளிகளுக்கு வரத் துவங்கினார்கள். நிறைய பிரெஞ்சு மக்களும் என்னுடைய சொற்பொழிவிற்கு வரதார்கள், மாலையையும் அணிந்து துவங்கினார்கள். தனது இளம் மகளுடன் வாழ்ந்து வந்த விவாகரத்து பெற்ற ஒரு பெண்மணி இந்த நிகழ்ச்சியை பிரான்சில் நடத்தனடக்க கூறினார். ஓர் இரவு அவர் தூக்கத்தில் இருந்து எழுந்தார். யாரோ ஒருவர் ஆடைகளை அணியுமாறு கூறியதுபோல் இருந்தது என்றார் அவர் ஆடை அணிந்து கொண்டு உறங்க சென்று விட்டார்.

'சரென் கப்பட் சொக்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆஆக வேண்டுமென, என் சிலுவைதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை திலாக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் கொவாலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் 137

ப. 81

ஒரு மனிதன் கையில் கத்தியுடன் தன் கட்டிலுக்கு பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருப்பதைக் கண்டவாரே கண் விழித்தார்.

அனிச்சைசெயலாக, இந்த மாலையை பாதுகாப்பிற்காக பிடித்துக் கொண்டார். அந்த மனிதன் அவரை கத்தியால் குத்த முயன்றான். ஆனால் அவரைப் நகர முடியவில்லை. திடீரென்று அவனது கைகள் பக்கவாதம் வந்தவர் போல்று ஸ்தம்பித்து விட்டது.

அதே சமயத்தில், அவரது மனம் எழுந்து அந்த அறைக்குள் வந்தார். அவரைப் பார்த்தவுடன் அத்துமீறி நுழைந்தவன் அவர் பக்கம் திரும்பி அவரை காயப்படுத்தினான். அவர்கள் இருவரும் சண்ணையிட்டு கொண்டு இருந்த பொழுது அப்பெண்மணி மீண்டும் அந்த மாலையை பிடித்துக் கொண்டார் மறுபடியும் அந்த அத்துமீறி நுழைந்தவன் மறுபடியும் போய்விட்டான்.

முடிவாக அந்த திருடன் ஒரு திறந்த ஜன்னலின் வழியே இமோது குஜித்தான் அந்த பெண்மணி இச்சம்பவத்தை காவல் துறையினிடம் முறையிட்டார்.

ஒன்று அல்லது இரண்டு தினங்களுக்கு பிறகு, காவலர்கள் வந்து அவரை தாக்கியவராக இருக்கலாம் என்று ஒருவரை அடையாளம் காட்ட கூப்பிட்டனர்.

தாக்கியவர் இவரைக் கண்டவுடன், பயந்து அவர் ஆச்சரியமான சக்திகள் கொண்ட சூனியக்காரி என்று காவலரிடம் குறை கூறி, மறுபடியும் அவரிடம் தான் வாளாட்ட விரும்பவில்லை என்று கூறி இருக்கிறார்.

இந்த மாலை ஒரு சிறப்பான பொருளால் தயாரிக்கப்பட்டது.

ருத்ராக்ஷம் - என்னும் இந்த விதைகள் நேபாள், இந்தோனேஷியாவில் வளரும் ருத்ராக்ஷம் என்னும் மரத்தில் இருந்து பெறப்படுகின்றன. இந்த விதைகளை கொண்டு ருத்ராக்ஷ மாலைகளை சொல்கிறார்கள். ‘ருத்ராக்ஷா‘ - என்றால் ருத்தரின் அதாவது

‘சதன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சிவன் பெரிய ஆழக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்நை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

சிவனின் கண்ணீர்துளி என்பார்கள். இந்த விதைகள், காலம் காலமாக இந்தியாவிலும், ஆசியாவின் சில பகுதிகளிலும் மிகவும் புனிதமாகவும், நோய் தீர்ப்பதாகவும் கருதப்பட்டது.

இரத்த சந்தனமாலை மற்றொரு வகையான மாலை. இவையிரண்டுமே உங்களின் உடலுக்கு மனிற்க்கும் சக்தியூட்டக் கூடியவை. குறிப்பாக ஒரு ஞானசக்திருவின் கைகளில் இருந்து பெறப்பட்டதால் மேலும் சிறப்பு வாய்ந்தவை

அவை உங்களது தொண்டை மற்றும் இருதய சக்தி மையத்தில், அதாவது விசுத்தி மற்றும் அனாகத சக்கரங்களில் வேலை செய்கின்றன. அது உங்களது தெராவில் மற்றும் தைமாஸ் சுரப்பிகளின் மீது வேலை செய்கின்றன. உங்களது வளர்ச்சி மற்றும் நோயெதிர்ப்பு திறனை அதிகப்படுத்துகின்றன.

சமீபகாலமாக நான் சக்தியூட்டப்பட்ட தாமிர காப்பகளையும் பாதுகாப்பிற்காக கொடுக்கிறேன். இவை கூட உங்களது உடல், மன மற்றும் உணர்வுகளின் பாதுகாப்பிற்காகத் தான்.

நிற்காக சக்திக்கப்பட்ட தாமிரம் மூட்டுவலி, முழங்கால் வலி போன்ற குறைகள் உள்ளவர்களுக்கு நல்லது.

காலப்போக்கில், இவை அனைத்தும் வழுங்குநாதயாக நிறுவப்படும் என்பதும் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன். இவை அனைத்தும் விஞ்ஞானத்தை அடிப்படையிலும் இயற்கையாகவே விஞ்ஞானத்தை அடிப்படையாகவும் கொண்டவை.

நீங்கள் (ஞானடுண) சமய வழிபாடு முறையைப் பற்றி கூறினீர்கள் சமயப் பிரிவினர் ஆசியாவிலும் அக்கத்தலாலும் வழிநடத்தப்படுவார்கள்.

அவர்கள் மற்றும் பிரிவினருக்கு மற்றாகத் தங்கை கூறிக்கொண்டாலும், சமயவழிபாடு அவர்களையே கட்டுண்டு இருக்க செய்து விடுகிறது.

இருபத்தைந்து வருடங்கள் அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்னர் அவர் தயவெட்டுத்தார். இவர் தயவெட்டு வாழ இவருக்கு அப்போழுதான் தெரிந்தது. அதன் பின்னான என் குழந்தைகளுக்குத் தெரிந்தது...

‘சகா அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சிவன் பெரிய ஆழக வேண்டுமென, என்

இருபத்தைந்து

வருடம்

கனவு என் தந்நை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

138

139

என் உருவம் எல் ஆசிரமங்கள் எங்கும் வழிபடப்பட்டாலும், எங்கள் தியானப்பீடத்தை பற்றி நீங்கள் நன்கு அறிந்திப்பீர்கள் என்றால், எல்லா நிலையிலும் உருவ வழிபாட்டில் இருந்து உருவமில்லாதற்கு செல்ல கடுமையான உத்திரவு இருப்பதை காண்பீர்கள்.

எங்கலது எல்லா தியான நுட்பங்களும் போதனைகளும் உருவமில்லாத அடிப்படையாக கொண்டே இருக்கிறது. மக்கள் உள்ளே வருவதற்கும் வெளியே போவதற்கும் சுதந்திரம் இருக்கிறது.

உங்கள் பயணத்தின் முதல்படியாக இந்த உருவம் உதவுகிறது நான் எப்பொழுதும் மக்கள் எனக்கு சொல்வதுண்டு. நீங்கள்-ஆசிரமக் கதவுகளை கடந்து உள்ளே வந்து விட்டால் நீங்கள் எப்பொழுதும் என்னுடன் இருக்கிறீர்கள். எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் உடல்வாழ் என்னை விட்டு செல்ல நினைத்தால் நீங்கள் வெளியே போவதற்கு சுதந்திரம் இருக்கிறது.

ப. 82

நீங்கள் என் ஆசிகளுடன் வெளியில் செல்வீர்கள். ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக ஆசிரமத்தை விட்டு செல்லும் பலரும் இதைபற்றி உங்களுக்குக் கூறுவார்கள்.

அவர்கள் வருவார்கள், போவார்கள். ஆனால் அவர்கள் எப்பொழுதும் ஆனந்தத்துடன் மகிழ்ச்சியும் என்னை பார்த்ததற்கு வருவார்கள்.

இது சமய வழிபாடு முறையில் நடக்கமுடியாது. உங்கள் கை, கால்கள் பிணைக்கப்படும்.

உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பாதை இருக்கிறது. விழிப்புணர்விற்கும், முக்திக்கும் உங்களுக்கென்று உங்களது பாதை இருக்கிறது.

யாருடைய பாதையில் நான் வருகிறேனோ அவர்கள் என்னை நாடுவார்கள், நான் அவர்களுக்காக இருக்கிறேன். சில சமயங்களில், விஷயங்கள் வேறு விதமாக போவதால், நான் உங்களது குருவாக இருந்தும். இது சரியான நேரமாக இல்லாமல் இருக்கலாம்.

அதனால், நீங்கள் விலகி போகிறீர்கள் நான் நடப்பதை வருத்தத்துடன் பார்க்கிறேன். ஏனென்றால் எனக்கு தெரியும், உங்களின் ஆன்மா முக்கிதபெற ஏங்குகிறது என்று.

அது உடலைவிட்டு செல்லும் பொழுது துன்பப்படுகிறது. ஆனால் நான் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. உங்கள் மாற்றம் உங்கள் கையில் தான் இருக்கிறது.

மேல்நாட்டு மக்கள்பலரும் ஆசிரமத்திற்கு வருகிறார்கள். எல் போதனைகளை நன்கு அறிந்த நிறை இந்தியர்களும், ஹந்துக்களும் தயங்கும் பொழுது, மேலை நாட்டு மக்கள் என் அவ்வளவு தொலைவிலிருந்து வரவேண்டும்?

மேலை நாட்டவர்கள் எல்லையும் எல்லில் நம்பிக்கையற்றவர்கள் என்பதன்வலுவு. அவர்கள் வருகிறார்கள். ஏனென்றால் இங்கு ஒரு தொடர்பு இருக்கிறது; ஒரு ஆன்மீக தொடர்பு அவர்களை இங்கு அழைத்துக் கொண்டு வருகிறது.

அவர்களை முழுமையாக்க, இருப்பிபடுத்தி முக்கிதியரிக்க நான் இங்கு இருக்கிறேன். ஆதலால் அவர்கள் இன்னொரு பிறவி எடுத்து துன்பபடத் தவையில்லை.

இங்கு ஒரு வருடம் தங்கி வேதகலாசாரத்தை கற்க விரும்புபவர்களுக்கு நாங்கள் இலவசமாக தங்கும் இடம், உணவு மற்றும்அனைத்து வசதிகளையும் அளிக்கிறோம்.

இது உங்களுக்கு சாபம்ட்டு ஏற்பில்லை என்றால், நீங்கள் வெளியில் செல்ல வாய்ப்பு கொடுக்கப்படுகிறது. உள்ளே வருவதற்கும், வெளியே போவதற்கும் எந்த வித கட்டுபாடும் இல்லை.

நான் உங்களுக்கு போதிப்பதெல்லாம், யாருடைய வார்த்தைகளையாவது நம்பாமல், ஒன்று வார்த்தைகளைகூட நம்பாமல், நீங்கள் உங்களுக்காக சத்தியத்தை உணர வேண்டும் என்பதே.

நீங்கள் சத்தியத்தை உணரும் பொழுது அது உங்களது சத்தியம்

அந்த சத்தியமே உங்களுக்கு முக்தி அளிக்க முடியும். அதை யாரும் உங்களிடம்

1

இருந்து எடுத்துச் செல்ல முடியாது.

1.23

துஷ்ட புத்தியுடை இருதராஷ்டிர புதல்வனுக்கு பீதி செய்யும் வண்ணம் போர்புரியம் இங்கு திரண்டிருப்போரை நான் காணவேண்டும்.

1.24

பஞ்சஜனன் சொன்னான். பாரத குலத்தில் வந்தவரே என்று அர்ஜுனனால் சொல்லப்பட்ட இருஷ்ணன், இரண்டு சோதனைகளுக்கு மத்தியிலும் மாண்புடைய தரை நிறுத்தினார்.

அர்ஜுனனின் மிகுந்த வீரக்கத்துடன் பேசத் துவங்குகிறான் துஷ்ட புத்தியை துறியோதனனுக்கு உதவி புரியும் வண்ணம் அவனுக்காக போர்புரிய கூடியிருக்கும் அனைவரையும் தான் பார்க்க விரும்புவதாக அர்ஜுனன் கூறுகிறான்.

அதற்கேற்றவாறு போல, கிருஷ்ணனும் தேரை இரண்டு சேனைகளுக்கு மத்தியிலும் கொண்டு சென்று நிறுத்தினார். கூடியிருக்கும் அனைவரையும் அர்ஜுனனின் நன்கு பார்ப்பதற்காக அவ்வாறு செய்கிறார்.

அர்ஜுனனுக்கு குடோதகன் அல்லது ‘துக்கத்தை வென்றவன்’ என்பது ஒரு பெயர் நிலைத்தபடி துரங்கவோ அல்லது துரங்கதிருக்கவோ அவனுக்கு முடியும். துராக்கம் என்பது இங்கு விழிப்புணர்வற்ற மனதையே குறிக்கிறது. நமது எல்லா சமஸ்காரங்களும், என்னப்படும் விகாரங்களும், நமது மதிப்பீடு முறைகளும், நம்மை செயல்பட தூண்டும் நம்பிக்கைகளும், நம் விழிப்புணர்வற்ற மனதிலேயே தங்கி இருக்கின்றன.

இருஷ்ணனிடத்து அர்ஜுனனின் செய்து சரணாகதியின் காரணத்தால் அவன் தனது சமஸ்காரங்களை எல்லாம் வென்று விட்டு ஒரு நாயகனாக இங்கு சூழ்ந்து காட்டப்படுகிறான்.

‘ஹ்ரிஷிகேஸ்’ என்று இருஷ்ணர் அழைக்கப்படுகிறார். புலன்களை கட்டிி

‘தசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெரிய ஞான வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலாவாக் கூடல், பொருள், இவ்வி கனைத்தையும் செயல்பித்து எனைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கலினித்தார்.

ஆனுபவன் என்பது அதன் பொருள் தெய்வத்திற்கும், மனிதனுக்கும் இடையில் ஏற்படக்கூடிய மிக உயர்ந்த உணர்வான உறவு முறையை கிருஷ்ணனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையில் ஏற்பட்டிருக்கும் உறவுமுறை.

பாருங்கள், ‘விழிப்புணர்வில்லா வாழ்க்கை’ என்னும் உறக்கத்தில் மாட்டிக்கொண்டு இருக்கும் ஒருவருக்கு இவ்வுலகம் என்னும் ‘மாயை’ முற்றிலும் உண்மையாகவே தோற்றமளிக்கிறது.

முழுமையான விழிப்புணர்வு நிலையில் வாழும் தன்னை உணர்ந்த ஒரு ஞானி, இந்த உலகம் மற்றுமொரு கனவே என்று உணர்ந்து, புரிந்து வாழ்கிறார்.

ஒரு சிதனன் அவனது புலன்கள் கூறும், ‘இவ்வுலகம் உண்மையானது அதுவே என் மகிழ்ச்சிக்கு காரணம்’ என்னும் கூற்றை நம்ப மறுத்து, ‘இவ்வுலகமே ஒரு கனவுதான்’ என்றதன்ப் புலன்களால் அனுபவித்து கூறும் தனது குருவின் வார்த்தைகளை முழுமையாக நம்ப முடியும் பொழுது அவனுக்கு முழுமையான சரணாகதி நிகழ்ந்து விடுகிறது.

ப. 84

கிருஷ்ணன் தன் புலன்களை அடக்கி ஆன்மை செய்தார். தனது புலன்களின் மூலம் பெறக் கூடிய இன்பங்கள் அனைத்திற்கும் அடிப்படை அல்ல என்பதனை அவர் தனது அனுபவத்தின்மூலம் உணர்ந்து இருந்தார்.

அதனால் அவர் தனது திருப்திக்கும், முழுமைக்கும் புலன்களினால் அடையக் கூடிய சிற்றின்பங்களை நாடி ஓடவில்லை.

ஒருவர் ஒரு குருவையோ அல்லது இறைவனையோ அனுபவம் பொழுது, இறுதியான நிலை எப்பது முழுமையான சரணாகதியை ஆசுரம்.

இந்த சரணாகதி மூன்று நிலைகளில் ஏற்படுகிறது. முதல் நிலையில் நமது பட்டறிவின் புத்தியானது தனது சரணாகதி நிகழ்கிறது.

‘தசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெரிய ஞான வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலாவாக் கூடல், பொருள், இவ்வி கனைத்தையும் செயல்பித்து எனைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கலினித்தார்.

கடவுள் என்றால் என்ன? ஒரு குரு என்பவரின் தன்மை என்ன? உங்களுக்கு அவர் என்னவாக இருக்கின்றார்? என்பதையெல்லாம் நமது அறிவு ஏற்றுக் கொள்கிறது.

ஒரு உண்மையான சாதகர் அவருடைய குருவை சந்திக்கும் பொழுது இந்த நிலையை அடைகிறார் நீங்கள் நெடுங்காலமாக அவரது மனதில் இருந்து கேள்விகளுக்கான விடையையும், அவர் தடிக் கொண்டிருந்த பண்பு நலன்களையும் குருவிடம் ஒருங்கே காண்கிறார்.

பட்டறிவு சரணாகதி அடைத்த இந்த நிலையில், ஒரு சீடர் தனது குருவை சந்திக்கும் பொழுது அனைத்து கேள்விகளும் அவரைவிட்டு அகன்று விடுகின்றன.

கேள்விகள் எழும் முன்பே அவற்றிற்கான விடைகள் அவரது மனதில் தோன்றிவிடுவதைப் போன்று அவர் உணர்கிறார்.

கேள்விகளுக்கு ஒரு போதும் பதிலளிக்க முடியாது. அவை நமது, அஹங்காரத்தில், நம் உள்நிலையில் இருக்கும் வன்முறையின் பிரதிபலிப்பே ஆகும். மற்றபடியின் முது ஒருவருக்கு இருக்கும் ஆன்மாவை நிருபிப்பதற்காகவே கேள்விகள் எழுகின்றன.

நம் கொள்விகளை நாம் ஆராய்ப்சி செய்தோம் என்றால், நாம் எதோ ஒன்றை அறிந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை பிறருக்கு உணர்த்துவதற்காகவே நாம் கேட்பதனை உணரலாம்.

மிக அறிதாகவே நாம் சிறு குழந்தைகளைப் போல அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்துடன் கேட்கிறோம். ஒரு குழந்தை, ‘வானம் ஏன் நீலமாக இருக்கிறது?’ என்று கேட்க்கும்.

ஒரு புத்திசாலியான விஞ்ஞானியும் கூட குழந்தையைப் போலவே அவரது அறிவின்

இருப்பதைத்து வரும் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். அவருக்கு அப்போது தான் நேரம் விடைத்தது. அதன் பந்தான் எனக்குத் தெரிந்தது…

‘சுயன் அப்படித் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுயான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிலுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

அடிப்படையை கடந்து உண்மையை அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்துடன் கேட்கிறார். ஆனால் ஒரு வளர்ந்த மனிதர் மிக அறிதாகவே இப்படிப்பட்ட கேள்விகளை கேட்கிறார்.

பட்டறிவின் சரணாகதி ஒரு குருவிடம் நிகழும் பொழுது கேள்விகள் அனைத்தும் சந்தேகங்களாக மாறுகின்றன. கேள்விகளைப் போல சந்தேகங்கள் வன்முறையானவை அல்லை.

அவை அஹங்காரத்தில் இருந்து எழுவதில்லை. அவை உண்மையாகவே தெரிந்து கொள்ளும் நோக்கத்துடனும், புரிந்து கொள்ளேவண்டும் என்ற தேவையாலும் கட்டப்படுகின்றன.

நம்பிக்கையும், சந்தேகமும் ஒரு நாணயத்தின் இருபக்கங்கள் ஆகும். தனது குருவைப் பற்றிய சந்தேகங்கள் இல்லாமல் ஒருவர் தனது குருவிடம் நம்பிக்கையை வளர்த்துக் கொள்ள முடியாது.

அர்ஜுனனின் சரணாகதி மிக உயர்ந்த தன்மை வாய்ந்தது ஆயினும் சாதாரண மனிதர்களாகிய நமக்கு ஒரு பாடமாக இருப்பதற்காக அர்ஜுனன் இப்படிப்பட்ட கேள்விகளை கிருஷ்ணரிடம் எழுப்புவதை நாம் காணலாம்.

ஜேதையில், அர்ஜுனனின் இந்த கேள்விகள் எழுப்பும் நிலையிலிருந்து பரம்பரையாக தனது பட்டறிவை சரணாகதி செய்யும் நிலைக்கும், சந்தேகங்களை எழுப்பும் உயர்ந்த நிலைக்கும் உயர்கிறான்.

இறுதியாக, கர்நேகம், நம்பிக்கை என்னும் இவ்விரு தன்மைகளையும் கடந்து, குருவிடம் ஆழ்ந்த பரிபூரண நம்பிக்கை கொள்ளும் ஒரு நிலைக்கு நாம் உயர வேண்டும்.

குரு வெளிப்படுத்து அனைத்துமே நமது முக்கியமான வழியே என்பதை உணரும் பக்குவத்தை பெற வேண்டும்.

அடுத்த நிலையில், ‘உணர்வுகளின் சரணாகதி’ நிகழும் தன்மையை ஒருவர் அடைகிறார். சாஸ்திரங்களில் இருந்து ஒருவர் ஸ்தோத்திரங்களுக்கு செல்கிறார்.

தனது அறிவின் இருப்பிடமான தலையில் இருந்து உணர்வுகளின் இருப்பிடமான இதயத்திற்கு அவர் முன்னேறுகிறார்.

இதயம் சரணடையும் பொழுது ஒருவர் தனது வீட்டை அடைவது போன்று உணர்கிறார். தனது குருவின் ஆத்மார்த்தமான உணர்வு ஸ்ரீலயா தொடர்பை அவர்கள் உணர்கிறார்.

ப.85

குருவை ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று அவர் முயற்சி செய்ய வேண்டியதே இல்லை. குருவின் திருமுகத்தை அவரால் மறக்கவே முடியவில்லை.

குருவின் நினைவுகள் கண்ணிறை வரபமைக்கும் சக்தி படைத்ததவர். கண்ணிறை நற்றிணுவனால் பொங்கும் கண்ணீரை அவரால் மறைக்க முடியவில்லை.

இராமகிருஷ்ணர் மிக அழகாக சொல்கிறார், எப்பொழுது கடவுளுடைய பெயரையோ, குருவினுடைய பெயரையோ நினைத்து மாத்திரமே உங்களது கண்கள் கரைகின்றனவோ அப்பொழுது தெரிந்து கொள்ளுங்கள் இது தான் உங்கள் கடைசி பிறவி.

உணர்வுடையான சரணாகதி முக்கிய மிக அருகில் கொண்டு செல்கிறது. அது உங்களை வீட்டிற்கு அழைத்துவருகிறது.

இறுதியாக, புலன்களை சரணாகதி செய்யும் நிலை. இந்தநிலையில் ஒருவர் புலன்களை அடக்கி அநுபம் இறுஷிக்கின்ற உணர்வு நிலையை அடைகிறார்.

இது வரையில் கணத்துக்கு கணம் உருவத்தை மாற்றி உண்மையை திருத்தி கொண்டு உணர்ந்த தள்மையில் இருந்து, ஞானிகளும், குருமார்களும் வெளிப்படுத்திய முழுமையான சத்யத்தை உள்வாங்குகிறார்.

அர்ஜுனன் அந்த சரணாகதியின் நிலையில் தான் இருக்கிறான். கீதையின் படிபடியான முன்னேற்றத்தின் பொழுது, அர்ஜுனனது சரணாகதியின் அடுக்குகள் ஒவ்வொன்றாக கீழே விழுந்து கொண்டே வருகிறது.'

அர்ஜுனன்துரியோதனனை 'துஷ்ட புத்தியுடையவனே' என்று அழைக்கிறான். கொல்லவேண்டியவர்களுக்கு, கொலாவே கொள்ளப்படுவார்க்கும், துரியோதனனின் மனதிலைக்கும் தனக்கும் உள்ள மாபெரும் வித்தியாசத்தை காட்டவே அர்ஜுனன் இவ்வாறு கூறுகிறான்.

ஒருவரது மனம் ஆசை, அச்சம், காமம், பொறாமை என்னும் எதிர்மறை எண்ணங்களால் ஆக்திரமிக்கப்பட்டு இருக்கும் பொழுது, பொருள் ஸ்ரீதியான இந்த பலன்களில் மட்டுமே அவரது மனம் ஒரு முயப்புகிறது.

துரியோதனனுக்கு தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதனைப் பற்றிய எந்தவொரு சந்தேகமும் இல்லை. அவனது குறிக்கோள் மிகவும் தெளிவானது பஞ்ச பாண்டவர்களை, ராஜ்ஜியத்திலிருந்து அகற்றி விட்டு, முழு நாட்டையும் கைப்பற்றிக் கொள்ளவேண்டும். அவ்வளவுதான்.

துரியோதனன் மிருகத்தைப் போன்ற இயல்பான ஒரு குணத்திலிருந்த செயல்படுகிறான் அவன் அர்ஜுனனைப் போல புத்திசாலியானவன் இல்லை. ஆகவே அவனுடைய சந்தேகங்களாலும், குற்ற உணர்ச்சிகளாலும் துன்பப்படவில்லை.

மிருகங்கள் குற்ற உணர்ச்சியால் பாதிக்கப்படுவதில்லை. இயற்கையாக என்ன தோன்றுகிறதோ அவற்றையே அவை செய்கின்றன. இரையை வேட்டையாட வேண்டும் என்றும் பொழுது அதைப்பற்றி கலந்தாலோசிக்க வேண்டாம் என்றெல்லாம் அவை கருதுவதில்லை.

பசித்த பொழுது, வேட்டையாடி, கொன்று உண்ணவேண்டும் என்பதே அவர்களின் வாழ்க்கை துரியோதனனும் அப்படித்தான் அவனுக்கு தேவை இராஜ்யமும் மற்றும் அதிகாரம் அவற்றை அடைவதற்க்கு என்ன செய்ய வேண்டுமோ அவற்றை செய்து அநீதரத்தை கைப்பற்ற அவனுக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லை. ஒரு மனிதன், விலங்குகளை வேட்டையாடி உயிர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையில் இருக்கிறான். இந்த விழிப்புணர்வின் அடிப்படையில், சரி என்றும் தவறு என்றும் பகுத்தாராய்ந்து, தான் விரும்பியவாறு செயல்படும் தன்மையை பெற்றிருக்கிறான்.

துரியோதனனைப் போல ஒரு மனிதன் செயல்படுகிறான், அவன் தெளிவில்லாத ஒருநிலையில் இருக்கிறான்.

'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுயன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனக், என் சிறுவயதிலிருந்தே கணவு கண்டவர் என் தந்தை. கணவை திருமணக் உடல், பொருள், ஆவி லைத்துடைய செயலித்து எனைப் படும் கை வைத்தார். வெற்றிக்கு கொள்ளலனித்தார்.

இருபத்திநான்கு வருடம்

இப்படிப்பட்ட தெளிவற்ற, விழிப்புணர்வற்ற மனநிலையில் துரியோதனனும் அவனது கூட்டாளிகளும் இருப்பதால் அவர்களுக்கு சந்தேகங்களே இல்லை.

விழிப்புணர்வில்லாத இருளால் குழப்பப்பட்டு இருப்பதால், கெளரவ சேனையின் வீரர்கள் துரியோதனனை குறுத்துடனாக பின்பற்றுகிறார்கள். அவர்கள் பின்பற்றும் தலைவனே குருடன் என்பதை கூட அவர்களால் உணர முடியவில்லை.

முற்றிலும் இதற்கு மாறாக, அர்ஜுனனின் மிகுந்த குழப்பத்தில் இருக்கிறான். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனது தேரை இரு சேனைகளுக்கும் இடையில் நிறுத்துகிறார். அர்ஜுனனத மனதை ஒரு நிலையான குழப்பமில்லாத மனநிலைக்கு கிருஷ்ணர் கொண்டு வருகிறார் என்பதே அதன் பொருள்.

துரியோதனன் இருளில் இருக்கிறான். விலங்கினைப் போன்றதொரு இயல்பில் அவள் இயங்குகிறான். சமஸ்காரங்களால் தூண்டப்பட்டு, முற்றிலும் விழிப்புணர்வே இல்லாததொரு தளத்தில் இருந்து அவன் செயல்படுகிறான்.

அதாவது அவளால் அவனை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை, அவனது சமஸ்காரங்களே அவனை முற்றிலுமாக ஆக்கிரமித்து இயக்குகின்றன.

'அவன் போகும் பாதை அழிவிற்க்கான பாதை' என்ற அவனது மனதிற்குள் சிலரது அறிவு பூர்வமான அறிவுரைகள் கூட அவனது காதில் விழாதவாறு அவனது சமஸ்காரங்களும் மனலையும் அவனை வலுவாக இருக்கச்செய்கின்றன.

இதற்கு மாறாக, அர்ஜுனனின் சுற்றே ஒளி பொருந்திய பகுதியில் இருக்கிறான். அர்ஜுனன், துரியோதனனைப் போல் அல்லாது, தனது சமஸ்காரங்களைப் பற்றி நன்கு அறிந்தவனாகவும், அவற்றின் அடிமைத்தனத்தில் இருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொள்ளும் முயற்சியிலும் செயல்பட்டு இருக்கிறான்.

எப்படி இருந்தாலும் முற்றிலும் ஒளி பொருந்திய பகுதி அவனுடையதே ஆகும். அர்ஜுனனுக்கும், துரியோதனுக்கும் இடையே ஒரு பெரிய வேறுபாடும் ஏற்பட்டுவிட்டது. எல்லா மனிதர்களும் தங்களுக்குள் சந்திக்கும் ஒரு சந்தர்ப்பம் ஆகும்.

'கருண் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'கருண் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென', என சிலுவையில்‌ற கனவு கண்டவர் கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இவை எல்லவற்றையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வந்தவார். வெற்றிக்கு உக்மமலின்றார்.

சமஸ்காரங்களால் தூண்டப்படுகிற ஆழ்மனம், விழிப்புணர்வு இவை இரண்டுக்குமிடையே நிகழும் சண்டைகளை மனிதின் தனக்குள் சந்திக்கின்றான்.

இறைவனிடமோ பிறபஞ்ச சக்தியுடன் ஒன்றி வாழும் குருவிடமோ சரணாகதி செய்யும் இறைமை ஒருவருக்கு இருப்பதைப் பொறுத்தே எந்த பகுதி வெற்றி பெறுகிறது.

ஒருவர், இருவரில் இருக்கும் வரையிலும் ஒளியைத் தவறி விட முடியாது. ஆனால் பிறவி குருடனாகிய ஒருவனுக்கு, பார்வை என்றால் என்ன? வெளிச்சம் என்றால் என்ன? அவன் அதை தவற விடுகிறான் என்பது போன்றே எதுவும் தெரிவதில்லை.

அவன் எதை இழந்து கொண்டிருக்கிறான் என்பது கூட அவனது அனுபவத்தில் அவனுக்கு தெரிவதில்லை. பிறர் சுட்டுவதன் அடிப்படையில் தான் அவன் உணர முடியும்.

ஆனால் பார்வையுடன் பிறந்து, சிறிது காலத்திற்கு பிறகு பார்வை இழந்தவன் நிச்சயமாக ஒளியை இழப்பதை உணர்கிறான். அவன் ஒளி இழந்து இருப்பதை தவிக்கிறான்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை இடத்திற்பற்குத்தான் அவர் ஒவ்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

அவன் இருக்கும் அந்த இருளை எண்ணி அவன் வருந்துகிறான். இருளை எண்ணி அவன் அச்சப்படுகிறான். ஆனால் ஒரு பிறவி குருடனாக இருந்து அவனது அனுபவமாக இருப்பதால் அதை பற்றி அச்சம் கொள்வதே இல்லை.

பார்வை பெற்றிருந்து அதனை இழந்து ஒரு மனிதன் என்கிற மனநிலையில் துன்பப்படுவானே அதைப் போலத்தான் அர்ஜுனனும் இருக்கிறான்.

அவன் ஒரு புத்தசாலி மனிதன். ஆனால் அவன் இடரென்று தான் செய்வது சரியா அல்லது தவறானா, தீங்கிழைக்கும் காரியமான என்று குழப்படைந்து கலங்குகிறான்.

துரியோதனனே எப்பொழுதும் இருளில் இருக்கும் ஒரு மனநிலையில் இருக்கிறான். அவன் ஒரு பொழுதும் உண்மையான அறிவையோ, தெளிவையோ அனுபவித்ததே இல்லை.

எனவே தான், 'நியாயமற்ற' (தண்ணுடையலிச்சு) நீதி நெறிக்கு புறம்பான

கேள்வி: பூர்ணாவதாரமான (முழுமையான அவதார புருஷர்) கிருஷ்ணரால் அருளப்பட்டதாலேயே பகவத் கீதை உபநிஷதம் என்றும் வேதம் என்றும் அதிகாரப்பூர்வமாக கூறப்படுகிறது. என்று தாங்கள் கூறுகிறீர்கள். மற்றும் நூல்களாகிய ‘வேதங்கள்’ ரிஷிகளுக்கு சொல்லப்பட்டன. கிருஷ்ணர் இறைவனின் அவதாரச்சிற் என்பதற்கு ஏதாவது வலாவூற்று ஆகாரம் இருக்கிறதா?

மிக நல்ல கேள்வி: பகுத்தறிவும் மனதில் இயற்கையாக எழும் கேள்வி. இதற்க்கு சான்று இருக்கிறது. என்று நாள் கூறினால், கடவுள் இருக்கிறார் என்பதற்க்கும் சாட்சி இருந்தால் காட்டவும் என்பதே உங்களது அடுத்த கேள்வியாக இருக்க முடியும்.

கடவுள் இருக்கிறார் என்பதனை நாள் உங்களுக்கு ஆதாரபூர்வமாக நிரூபிக்க முடிந்தால் தான் கிருஷ்ணரும் கடவுளின் அவதாரமே என்று என்னால் நிரூபிக்க முடியும்.

கடவுள் மீது நாம் கொள்ளும் முழு நம்பிக்கையும், அவ நம்பிக்கையும், கடவுளைப் பற்றி நாம் கொண்டிருக்கும் உள்கங்களின் அடிப்படையிலேயே அடைகிறது.

நமது உருவத்தின் பிரதிபலிப்பாகவே நாம் கடவுளையும் வடிக்கிறோம். நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் நமது அடையாளத்தைத் தான் நாம் உருவாக்குகிறோம்.

இது அனுபவமல்லா, மாறாக போலிதோற்றம் மற்றும் கற்பனைகள் ஆகும்.

விதவிதமான மனிதர்களுக்கு விதவிதமான கற்பனைகள் இருக்கின்றன. சிலர் தங்களையே கடவுளாகக் கற்பனை செய்து கொள்கிறார்கள். கடவுள் இருக்கிறாரா, இல்லையா என்பதைக் குறித்து தொடர்ந்த விவாதங்களும் நடைபெற்றுக் கொண்டே இருக்கின்றன. கடவுள் இருக்கிறார் என்று சிலர் ஏற்றுக் கொண்டாலும் கூட, தங்களது மற்றவர்களுக்கு கடவுளாகக் காட்டவும் வலுவுள்ள, சிறந்நத வேதமாக பவுர்ணிக்கப்படும் சில சமயங்கள், மக்கள் கடவுளை நம்பாமல் இருப்பதை சிறித்து என்று நான் நினைப்பதுண்டு அதனால் பூமியில் வன்முறையும், இரத்தம் சிந்துவதும் எவ்வளவோ குறைந்திருக்கும்.

பெரும்பான்மையான போர்களும் மதங்களவர்த்தாலேயே தோன்றி இருக்கின்றன. மதம் தான் தீவிரவாதிகளை உற்பத்தி செய்கிறது.

நாத்திகவாதிகள் போர் புரிவது இல்லை. அவர்கள் வாதம் மட்டுமே புரிகிறார்கள்.

உங்களின் கடவுளைப் பற்றி ஒரு எண்ணம் இருக்கிறது. பெரும்பாலருக்கும், உங்களது அடையாளத்தில் நீங்கள் உறுதியாக இருக்கிறீர்கள்.

குறைந்தபட்சம் நீங்கள் யார் என்று நீங்கள் என்னுவதை நம்பும்படியாக, தெளிவாக உங்களால் பேச முடிகிறது. ஆனால், கடவுளைப் பற்றி கூறும் பொழுது அந்த கருத்து முழுவதும் உங்களது கட்டுற்ற மனப்பான்மு, நம்பிக்கைகள், கலாச்சாரம், குழுநிலை இவற்றை பொறுத்தே அமைகிறது.

இது மிகவும் சக்தி வாய்ந்த, விழிப்புணர்வில்லாத ஒரு நம்பிக்கை இதை மற்றவற்றை மிகவும் கடினமானது. சிலருக்கு கடவுள் என்பவர் கனிவான கண்களுடன், தாடியுடன் சுடிய ஒரு ஆள்மா.

சிலருக்கோ கடவுள் என்பவர் உருவமே செயலாவும் கருதப்படுகிறது.

பலகோடிக்கணக்கான இந்துக்களுக்கோ கடவுள் என்பவர், சிவா, விஷ்ணு காளி, கிருஷ்ணா என்று நிலையான வடிவங்களில் தோன்றிக் குடியியவராக இருக்கிறார். புத்திரபிரான் கடவுளை மறுத்தார். அவர் கடவுள் என்னும் கருத்தினை கடந்து சென்றார். நுற்றுக்கணக்கான வருடங்கள் ‘போதிமரம்’ மட்டுமே புத்தராக கருதப்பட்டு வந்தது.

இதில் முரன்பாடான விஷயம் அவரை கடவுளாக பின்பற்றியவர்கள் புத்தரைய மாற்றிவிட்டார்கள் என்பது தான்.

உங்களில் பலருக்கும், கடவுள் என்பவர் ஒரு கருத்தாக மட்டுமே இருக்கிறார். ஆனால் “நீங்கள்” என்ற எண்ணம் உண்மையானது.

எனக்கோ, ‘நான்’ என்னும் இந்த வடிவம் உண்மையில்லாததாக இருக்கிறது. ஆனால் கடவுள் என்பவர் நிச்சயமாக இருக்கிறார்.

எனது ஒவ்வொரு செயலும் இறுதியான அந்த சக்தியினால் அனுமதி அளிக்கப்பட்டே செய்யப்படுகிறது.

எனவே கடவுள் இருக்கிறார் என்று சொல்வதில் எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. கிருஷ்ணர் உண்மையில் கடவுள் தான். ஏனெனில் நான் அவரை கண்டிருக்கிறேன். ஆகவே எனக்கு நிச்சயமாக தெரியும்.

நானுங்களோடுவரையும் இறைவனை என்னுடன் அனுபவமாக உணர வருமாறு அழைக்கிறேன். இது ஒரு சக்தியம் இந்த சக்தியம் மிக எளிதில் கொள்க்கப்படுவது இல்லை.

நான், உங்களுக்கு உறுதியளித்த அனுபவத்தை நிகழ்த்திக் கூடிய, தொழில் நுட்பத்துடனும், இக்கட்டானதும், ஞானத்துடனும், சூத்திரங்களுடனும், ஸ்தோதிரங்களுடனும், சாஸ்திரங்களுடனும் அவதரித்திருக்கிறேன்.

இது ஒரு உச்சகட்டமான நாகரிக முறை. இது வெற்றியளிக்க கூடியது என்பதனையும் நான் அறிய வன்.

களவுள் என்பவர் ஏதாவது ஒரு மதத்திற்கு

இருபத்திரண்டு

வருடம் போராடினோம். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு தெரிந்தது…

‘சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஞானக் கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவயழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

ப. 88

மட்டுமே முன்னுரிமை அளிக்க கூடியவர் அல்ல. நீங்கள், ஏதாவது ஒரு மதத்தைச் சார்ந்தவராகவோ அல்லது வேறு ஒரு மதத்தை நம்புவராகவோ இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லை.

நீங்கள் எந்த உருவத்தில் அவரை காண விரும்பினாலும், எந்த பெயரில் அவரை அழைக்க விரும்பினாலும் சரி, கடவுள் அனைவருக்கும் உரியவர்.

நீங்கள் இறைத்தவரோ, முஸ்லிமோ, இறந்தவோ அல்லது பத்தமத்தைச் சார்ந்தவரோ எவராக இருந்தாலும் சரி, கடவுளை அனுபவமாக உணர்வதால் நீங்கள் ஒரு சிறந்த இறைத்தவராகவும், சிறந்த முஸ்லிமாகவும், ஒரு சிறந்த ஹிந்துவாகவும், சிறந்த புத்தமத்தவராகவும் மாற முடியும்.

உங்களின் எவரும் உங்களது சொந்த மதத்திலிருந்து மற்றொரு மதத்திற்கு மதமாற்றம் செய்யப்பட மாட்டீர்கள்.

கடவுள் நம்பிக்கை என்பது மதம் மாறுவதாக இருக்க கூடாது. தங்களது கடவுள் மீது தாங்கள் கொண்டுள்ள நம்பிக்கைகளில் பாதுகாப்பாக உணராதவர்கள் மட்டுமே, தங்கள் மத நம்பிக்கைகளை பிறரின் மீது வலுக்கட்டாயமாக சுமத்தப்பார்கிறார்கள்.

ஒரு நம்பிக்கையான மத மற்றவரது நம்பிக்கை முறையை (மதத்தை) மாற்ற விரும்புவதே இல்லை.

சில காலம் முன்பு, மும்பையில் நடந்த ஒரு ‘சர்வ சமய மாநாடு’ ஒன்றில் ஒரு மதபோதகரை சந்தித்தேன். நான் பெருமையாக, நாம் நடந்து தியான முகாம்களைப் பற்றியும், நாற்றுக்கணக்கான மக்கள் அது ஈர்ப்பதைபற்றியும் சொன்னேன்.

அவர் அமைதியாக கேட்டார். பின்பு அவர் நடந்தும் முகாம்களுக்கு ஆயிரக்கணக் காரோர் வருவதாக சொன்னார். அந்த கூட்டத்தின் போது அவர்

153

இருபத்திரண்டு வருடம்

‘சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஞானக் கண்டவர் என் தந்தை. என்வை சிறுவயதிலிருந்தே கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவயழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

என்னுடன் நெருங்கிய நட்பாக பழக ஆரம்பித்து, அந்தரங்கமாக அவர் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளைப் பற்றி சொல்லலானார். நான் அவருக்கு சில அறிவுரைகளையும், சில தியான நுட்பங்களையும் சொன்னேன். அவை வேலை செய்திருக்க வேண்டும் எனென்றால் அந்த மனாட்டின் முடிவில் அவர் என்னை சந்தித்து நன்றி தெரிவித்தார்.

அவர் சொன்ன பல பிரச்சனைகளில் ஒன்று என்னவென்றால், அவர் பிறருக்கு போதிப்பதில் பலவற்றைப் பற்றியும் அவருக்கே சரியாக தெரியவில்லை என்பது தான்.

நான் ஆச்சரியத்துடன் கேட்டேன், “உங்களுக்கே சரியான தெரியவில்லை என்றும் பொழுது மற்றவர்களை எப்படி (நம்ப செய்வது) ஏற்று கொள்ள செய்து சமாளிக்கிறீர்கள்?”

அவர் பதில் உண்மையை விளக்கவதாக இருந்தது ‘இவ்வளவு மக்கள் என்னிடம் வந்து, நான் சொல்வதைக் கேட்டு எனக்கு மரியாதை அளிப்பதால் நான் சொல்வதெல்லாம் சரியாகத் தான் இருக்கிறது என்று என்னை நானே நம்பத் தொடங்கி விட்டேன்” என்று கூறினார்.

உங்களை நீங்களே மூளைசலவை செய்து கொள்வதோ அல்லது பிறரால் மூளைசலவை செய்யப்படுவதோ மிகவும் சலிப்பம். என்னிலும் முழுதாக புரிந்து கொள்ள முடியவில்லையே என்னும் குற்ற உணர்வை சமாளிக்கிறீர்கள்.

தர்க்க அறிவால் கடவுள் இருப்பதை நிரூபிக்க முடியாது. அவர் தர்க்க அறிவைக் கடந்தவர். நீங்கள் உங்கள் மனதை துறந்தால் தான் அவரை காண முடியும்!

ஆதானால் அறிவார்ந்த விவாதங்கள் அனைத்தும் சுற்றிசுழலை கூடேற்றதான் முடியும்.

ஒரு சின்ன கதை

இரு முறை, ஒரு கிராமத்தில் ஒரு நாத்திகவாதியும், ஆத்திகவாதியும் எப்பொழுதும் சண்டை போட்டுகொண்டு இருந்தார்கள்.

“சுவன் கட்படுச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், இவ்வ இனைத்தையும் செவ்வனே செய்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவுமல்லிந்தார்.

அந்த கிராமத்து மக்கள் வெறுப்படைந்து உங்கள் சண்டையை தீர்த்துக் கொண்டு ஒரு முடிவுக்கு வாருங்கள் என்று கூறினர்.

அவர்கள் இருவரும் பலநாட்கள் விவாதித்தார்கள் முவடில் நாத்திகவாதி, உண்மையாவே கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை நான் நம்புவதாக அறிவித்துவிட்டார்.

அந்த கிராம மக்கள் அந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து மீளவதற்கு முன்பே, ஆத்திகவாதி எழுந்து, இல்லை நான் ஏற்கு கொள்ள மாட்டேன். கடவுள் இல்லை என்பதை நானும் முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்கிறேன்”. என்று கூறினார்.நீங்கள் கிருஷ்ணர் உண்மையில் இருந்திருந்தால் என்று கேட்டேன். ஆம் அவர் இருந்தார், இன்றும் இருக்கிறார். பகவத்கீதை கிருஷ்ணர் கடவுள் என்று நிருபிக்கப்பட்டதன் அடிப்படையில் வதசாரம் என்ற அந்தஸ்தை பெற்றுவிடவில்லை. ப. 89

கிதை உரைந்த வேதனுலாக அங்கேரிக்கப்பட்டதற்கு காரணம் என்னவென்றால் மறுக்கமுடியாத உண்மைகளை அடுக்கடுத்துரைத்ததால் தான்.

யார் அந்த உரையாடலை நடத்தினார்கள் என்பது பெரிதல்ல. யார் அந்த உரையாடலை வெளிப்படுத்தி இருக்கிறாரோ அந்த விஷயம் விளக்கப் பின்னிலையில் இருந்தே அது செய்திருக்க வேண்டும்.

ஆகவே அவரே கிருஷ்ணர்! கிருஷ்ணரின் மீது மிகவும் பற்றுகொண்ட ஒரு குழுவினர், ஒரு சொற்பொழிவிற்கு பிறகு என்னை வழமறித்து கேட்டார்கள், இவ்வளவு ஆழமான சொற்பொழிவு வழங்குகிறீர்கள். இருந்தாலும் நீங்கள் சிவனை வழிபடுகிறீர்கள். இது எப்படி சாத்தியம்? நீங்கள் புனிதமற்ற ஒரு செயலை செய்கிறீர்கள். ‘கிருஷ்ணரும், சிவனும் ஒரே சக்தி தான். அது போலத் தான் ஞானமடைந்த குருமார்களும், மற்ற அவதார புருஷர்களும்’ என்று

“சுவன் கட்படுச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இவ்வ இனைத்தையும் செவ்வனே செய்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார்.

நான் அவர்களுக்கு கூறினேன்.

அவர்கள் திருப்தியடைவதில்லை. அவர்கள் நான் சிவ வழிபாடு செய்வதை நிறுத்த வேண்டும் என்று கூறினார்கள்.

'நீங்கள் கீதையை படித்திருக்கிறீர்களா?' என்று நான் கேட்டேன்.

'இல்லை, அது என்ன?' என்று கேட்டார்கள்.

மஹாபாரத போருக்கு பிறகு, அர்ஜுனனின் இருப்பனுடன் தனியாக இருந்த பொழுது, அவன் கிருஷ்ணனிடம், 'கிருஷ்ணா, போரின் போது நீ எனக்கு அறிவுரை கூறியதை அனைத்தும் மறந்துவிட்டது. தயவு செய்து நீ எனக்கு இரும்ப சொல்வாயா?' என்று கேட்டதாக நான் அவர்களுக்கு சொன்னேன்.

கிருஷ்ணர், 'ஓ நீ மறந்துவிட்டாய் அர்ஜுனா! நான் கூட மறந்து விட்டேன்! என்று கூறுகிறார்.

அர்ஜுனன் ஆச்சரியப்பட்டு கேட்கிறான், 'கிருஷ்ணா இது எப்படி சாத்தியம்? நீ குருவிற்கே குருவானவன். நீ 1தாயிற்ற சாத்தியங்களை நீயே எப்படி மறக்க முடியும்?'

கிருஷ்ணா, 'கீதையை உரைக்கும் பொழுது நான் உன்னத வெளிப்பாடாகவும் நான்யைப் போலவும் இருந்தேன். நான் பரப்பிரம்மமாக கிருஷ்ணனாக, கடவுளின் அவதாரமாக இருந்தேன்.

இப்பொழுது நான் வசுதேவ கிருஷ்ணனாக, வசுதேவனின் மகனாக மனித உருவத்தில் உள்ள நண்பனாக இருக்கிறேன். அதனால் எனக்கு இப்பொழுது ஞானபகம் இல்லை. என்று எளிமையாக கூறுகிறார்.

அர்ஜுனனை திருப்பிபடுத்த திருஷ்ணர் மீண்டும் ஒரு முறை என்ன உரைத்தாரோ அது 'அனுபீதே' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

'பரப்பிரும்ம நிலையான, உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையில், சிவா, கிருஷ்ணா, புத்தர், என்று நாம் குறிப்பிடும் அனைத்தும் ஒரே சக்தி தான்' என்று நான் அவர்களுக்கு

கூறினேன்.

கூறினேன்.

அவர்களில் ஒரு வயதானவர் என்னிடம், 'ஜயா, நீங்கள் வயதில் சிறியவராக இருப்பதால் தவறாக வழிகாட்டப்பட்டவராக நினைத்து விட்டோம் என்றாலும், இப்பொழுது நீங்கள் சத்தியத்தை எங்களுக்கு கற்று கொடுத்துவிட்டீர்'கள் என்று கூறினார்.

கிருஷ்ணர்வாழ்ந்ததற்கோ, அல்லதுகிருஷ்ணர்கடவுளாக இருந்தமையால்கீதை ஒரு வேதநுலாக கருதப்பட்டதற்கோ வரலாற்று சான்று எதுவும் தேவையில்லை.

கிருஷ்ணரின் விழிப்புணர்வு நிலதான் கீதை கீதையை உரைத்தவர் யாராக இருந்தாலும் அவர் கிருஷ்ணரே!

பீஷ்மர், துரோணர் மற்றும் எல்லா வேந்தர்களுக்கு எதிரிலும், ஹருஷிகேசர் சொன்னார், 'சபாந்த்தா, இங்கே கூடியுள்ள எல்லா கெளரவர்களையும் பார்*'

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். அவருக்கு இப்போதுதான் தெரும் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். அவருக்கு இப்போதுதான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு இப்போதுதான் தெரும் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

அங்கே இரண்டு சேனைகளிலும் பாட்டன்மார்களையும்,ஆச்சார்யர்களையும், தாய்வழி மாமன் மார்களையும், மக்க்களையும், பேரர்களையும், தோழர்களையும்,மாமனார்களையும், அன்பர்களையும் அவர் பார்த்தார்.

குந்தியின் மகனாகிய அர்ஜுனன். நிற்கின்ற நண்பர்கள், உறவினர்கள் அனைவரையும் உற்றுப் பார்த்து, பேரிரக்கம் படைத்தவனாய் இப்படி சொன்னார்.

கிருஷ்ணா, போர் புரிவதற்கு கூடியுள்ள என் உறவினர்களைப் பார்த்து என் உறுப்புகள் நடுங்குகின்றன. என் வாயும் வறள்கிறது, என் உடலில் ரோமங்கள் சிலிர்க்கின்றன. கையிலிருந்து காண்டீபம் நழுவுகின்றது. மேலேல்லாம் தோலும் எரிகின்றது.

என்னால் நிற்க முடியவில்லை. என் மனம் தன்னை மறந்து குழல்கிறது. கேசி அரக்கனைக் கொன்றவனே, நான் விபரீதமான, கேடுதைய சகுனங்களைக் காண்கின்றேன்.

கிருஷ்ணர் இரண்டு படைகளுக்கும் இடையில் தேரை நிறுத்தி,

156

157

'சஅர்ஜுநா, நீ காண விரும்பிய மக்களை இங்கு பார்' என்று சொல்கிறார்.

அர்ஜுநனுக்கு முன்பு உறவினர்களும், தோழர்களும் கூடி இருந்தார்கள். அர்ஜுநன், தான் யாருடன் போர் புரியப் போகிறோம், யாரைக் கொல்லப் போகிறோம் என்று காண விரும்புகிறார்.

கிருஷ்ணர் எதிர்ப் புறிந்து போடாமல், எவ்வித கருணையும் காட்டாமல் அவரை உற்றார், உறவினர்களே அவர்கள் என்பதைத் தெளிவாகக் காண்பிக்கிறார்

கிருஷ்ணரே அர்ஜுநனுக்கு உறவாகிறார். அர்ஜுநனின் தாய், ப்ரீத்மா என்றும் அழைக்கப்பட்ட குந்தி தேவி, கிருஷ்ணரின் தந்தையாகிய வசுதேவரின் சகோதரி ஆவார். எனவே கிருஷ்ணருக்கு அத்தை உறவாகிறார்.

ப்ரீத்மாவின் மைந்தனாகிய பாண்டவர்களே என்று அவர்களது உறவுமுறைக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து கிருஷ்ணர் அர்ஜுநனை அழைக்கிறார். பார்த்தனாகிய அர்ஜுநனுக்கு தேரோட்டிய பார்த்த சாரதி என்னும் கிருஷ்ணர் கீதையில் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

அர்ஜுநனின் தந்தையாகிய பாண்டுவின் மீது பற்று கொண்டவர்களும், பாட்டன்மார்களும் பீஷ்மரைப் போன்ற பெரிய பாட்டன்மார்களும், துரோணர், கிருபர் போன்ற ஆச்சார்யர்களும், சகுனி போன்ற மாமன்மார்களும், சகோதர்கள் ஆகிய அனைத்து சேர்வர்களும், மன்னர்களும், நண்பர்களும், நாடும் அன்பர்களும் ஆக அனைவரும் அர்ஜுநனின் முன்பு கூடியிருந்தார்கள்.

இவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் அர்ஜுநன் நன்கு அறிவான். எதாவது ஒரு சமயத்தில் இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் அர்ஜுநனின் மதிப்பிற்கும், அன்பிற்கும் உரியவர்களாக இருந்திருந்தார்கள்.

கீதையின் சாரமே, அர்ஜுநனின் சிக்கலான, குழப்பமான மனநிலையையும், கிருஷ்ணபரமாத்மா எவ்விதம் அர்ஜுநனை அக்குழப்பத்தில் இருந்து விடுவிக்கின்றார் என்பதே.

'தசன் அப்புடி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, எண சிறுவயதிலிருந்தே கன்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், இஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

என்பதே.

அர்ஜுநனின் குழப்பத்தில் வெளிப்படு ஆரம்பமாகின்றது.

ஒரு வஷ்டிரியனாக, போர்வீரனாக போர்க்களத்தில் உயிர்களைக் கொல்வது அர்ஜுநனுக்குப் பழக்கமான ஒன்று. மரணமும் வன்முறையும் அவருக்குப் புதியதல்ல.

எதிரில் இருப்பவர்கள் எதிரிகள், அவர்கள் கொல்லப்படவேண்டியவர்களே, என்பதை அவர் மனம் ஒப்புக்கொள்ளும் பொழுது அவர்களை கொல்வதில் அவனுக்கு எந்த சிரமமும் இருந்ததில்லை.

எப்படி ஆனாலும் தற்பொழுது அவன் முன்பு கூடியிருப்பவர்கள் அவன் மனம் கற்பனை செய்வது போல எதிரிகள் அல்ல அவர்கள் பல ஆண்டுகளாக சொந்தங்களாக பழகிய உற்றார் உறவினர்கள், பாசத்துக்கும், நேசத்திற்கும், மரியாதைக்கும் உட்பட்டவர்கள்.

தந்தையைப் போன்றும், பாட்டன்மார்களைப் போன்றும் மாமன்மார்களாகவும், சகோதர்களாகவும் மக்களாகவும் பேரன்களாகவும் அவருடன் இரத்தசம்பந்தமுடைய உறவினர்கள்.

கூடியிருக்கும் மற்றும் பலரோ, அர்ஜுநனுடன் நெருங்கி, விசுவாசத்துடன் பழகிய நண்பர்களும், உறவினர்களுமாக இருந்தார்கள்.

அர்ஜுநனின் குழப்பம் அஹிம்சை யினால் உருவானது இல்லை. ஒரு வஷ்டிரியனான, போர்வீரனான அர்ஜுநனின் அகராதியில் இந்த வார்த்தைக்கே இடமில்லை.

தான் என்ற அஹங்காரத்தில் விளைவாக எழுந்த வன்முறையே அவரது குழப்பமாக இருந்தது.

முன்பின் அறியாதவர்களை கொல்வதில் அர்ஜுநனுக்கு எந்த சி

'தசன் அப்புடி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, எண சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், இஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ரமமும் இருந்ததில்லை. ஆனால் அவருக்கு பரிச்சயமானவர்களை, அவருடன் ஏதோ ஒரு விதத்தில் பழகியவர்களை கொல்லுவதை அவரால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.

அர்ஜீனின் கற்பனை செய்திருந்ததை விடவும் குடும்பம் என்றும் பந்தம் மிக ஆழுமாக இருந்தது. அவரது, அஹங்காரத்தில் மிக அழமாக வேரூன்றி இருந்த இந்த சொந்த பந்தங்களை அறுத்து எறிவது என்பது அவரையே அழித்துக் கொள்வது போல இருந்தது. இதுவே அர்ஜீனின் குழப்பம்.

மஹாபாரதம் பெரும் போர் காட்சிகளுக்கும் பஞ்சபாண்டவர்களுக்கும் இடையில் நிகழும் போர் மட்டும் அல்ல. நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையே நிகழும் போர் மட்டும் இல்லை.

மனிதரின் மனதிற்குள், நல்லது என்றும் கெட்டது என்றும் அவர் பார்ப்பவற்றை பகுப்பதில் நிகழும் உணர்வு போராட்டமே இந்தப் போர். அர்ஜீனின் நான் என்றும் மனிதராக இங்கு சிக்கத்திரிக்கப்படுகிறார்.

அர்ஜீனின் நியாயப்படுத்துவதற்காக அவர் மனம் உழக்கதி செய்யும் கற்பனைகளின் தொகுப்பையே நாம் இனி பார்க்கப் போகிறோம்.

விழிப்புணர்வற்ற தூண்டுதலால், மனித மனம் மீண்டும் மீண்டும் பல்வேறு காரணங்களைக்க் கற்பித்துக் கொண்டு செயல்களை நியாயப்படுத்திக் கொள்ள முயற்சிக்கிறது.

அர்ஜீனின் இரக்க உணர்வினால் சஞ்சயன் சொல்கிறார். சிலர் இந்த உணர்வை கருணை என்னும் அர்த்தம் கொள்கிறார்கள்.

கருணையே உண்மையான காருண்யமே ஒரு ஞானியின் சிறந்த அடையாளமாக விளங்குகிறது.

இந்த கருணை பாரபட்சம் பார்ப்பதில்லை, வேற்றுமை பாராட்டுவதில்லை.

உண்மையான கருணை உணர்வுள்ள ஒரு மனிதர். இம்மூழலகையும், உயிருள்ள மற்றும் உயிர்ற்ற எல்லாப் பொருள்களையும் தன்னுடைய உடலின், உயிரின் நீட்சிக்கப்பட்டதொரு பகுதியாகவே காண்கிறார்.

இப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதரை சுற்றி எந்த ஒரு பொருள் பாதிக்கப்பட்டாலும், அந்தப் பாதிப்பை, அதன் வலியை அம் மனிதர் தன்னுள் உணர்கின்றார்.

ஆனால், தனது உற்றார் உறவினர்களைக் கண்டவுடன் அர்ஜீனுக்கு தோன்றும் பேரிரக்கம் இத்தகைய உயர்வான தன்மை கொண்டது இல்லை. அர்ஜீனனது உணர்வு பாரபட்சமானது தன்மை விரும்பது.

தனது உறவினர்களுடன் தன்னைத் தொடர்பு கொண்டு காண்பதாலும், தனது உணர்வாளும் மட்டுமே அர்ஜீனுக்குள் இரக்க உணர்வு ஏற்படுகின்றது.

நான் முன்பே சொன்னது போல, இந்த இரக்க உணர்வு அஹம்சயைனால் ஏற்பட்டது இல்லை மாறாக, வந்துறையினால் ஏற்பட்டது.

அர்ஜீனது உணர்வுகள் அவரது அஹங்காரத்தினால் ஏற்பட்டவை.

உண்மையான இரக்க உணர்வு அஹங்காரமில்லாத, எண்ணங்களற்ற, மனமும் கடந்த நிலையில் இருந்து தோன்றுகிறது. இந்த நிலையில் நான், எனது என்ற உணர்வுகள் முற்றிலும் மறைந்து விடுகின்றன.

இருபத்திநான்கு வரும் பேராசனார். அகரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்பெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் என்குறித்

சுசான் அப்படிக் சொல்கிறீர்கள்??

என விசாரித்ததற்கு, 'சுசான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவு நிறைவேற பொருள், உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவயழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உூக்கமளித்தார்.

இந்த உண்மையான கருணையே பிரபஞ்சத்துடன் முழுமையாக சரணாகதி அடைந்து விட்டிருக்கும், ஆனந்த நிலை.

ஒரு தனி மனிதனின் பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றும் பொழுது, கலக்கும் பொழுது, உண்மையான கருணை தோன்றுகின்றது. இந்த பேரிரக்க உணர்வு பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வினால் என்படுகிறது. பிரம்மத்தின் ஒரு பகுதியே இந்த விழிப்புணர்வு.

அர்ஜீனது இரக்க உணர்வு தான் எனும் அஹங்காரத்தை இழந்து விட்டமோ என்ற பயத்தினால் ஏற்படுகின்றது. அர்ஜீனின் மனிதர்களுக்கே உரிய அச்ச உணர்வினால்

பாதிக்கப்படுகின்றன.

அர்ஜீனன், தனது தொன்டைட வறள்வதாகவும், ரோமங்கள் சிலிர்ப்பதாகவும், தெய்வீகமான வியர்வை மிகுந்த கைகளில் இருந்து நழுவுவதாகவும் சொல்கின்றான்.

அர்ஜீனனை முழுவதும் அநியாயதவர்கள், அவரை கோழை என்று கருதி விட முடியும்.

அர்ஜீனன் கோழை அல்ல. தனது உயிருக்கு, உடலுக்கு பாதிப்பு நேருமோ என்று அவர் அச்சம் கொள்ளவில்லை. எங்கே காயம் அடைந்து இறக்க நேரிடுமோ என்று அவர் ஏண்ணவில்லை.

மாறாகவே அவருடைய எண்ணங்கள் எழவில்லை. ஆயால் அர்ஜீனன் அச்சம் அடைகின்றார்.

அவரது நம்பிக்கைகளும், விழிப்புணர்வற்ற அழமான என்ணங்களும், சமஸ்காரங்களும் அர்ஜீனன் ஒத்துக்கொள்ளமுடியாததொரு சவரலைப்பதாகவே அவருக்கு அறிவுறுத்து கின்றன.

இந்த எண்ணங்களின் வலிமையான தாக்கத்தினால் அர்ஜீனது மனம் சுழல்கிறது, உடல் உறுப்புகள் நடுங்குகின்றன. அவர் கலக்கம் அடைந்தவளாக சிந்திக்கவோ, செயல்படவோ முடியாதவராக இருக்கின்றார்.

உண்மையில் இப்படி ஒன்று நிகழு முடியுமா? ஒரு மாவீரன் தனது மன அமைதியை இழந்து கோழைக்குரிய லக்ஷணங்களை வெளிப்படுத்தி

முடியுமா?

குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்தே மாபெரும் ஆச்சார்யர்களால் உடலைமட்டும் இல்லாமல் மனதையும் தன் வசத்தில் வைத்திருக்க பெரும் பயிற்சி பெற்ற ஒரு மாவீரனுக்கு, மரணத்தை விளையாட்டாக கருத்த கூடிய உண்மையான ஒரு வீரனுக்கு இப்படிபட்ட அச்சம் தோன்ற முடியுமா என்ன?

மனித மனம் எப்படியெல்லாம் தனது விளையாட்டை விளையாட முடியும் என்பதையே அர்ஜீனனின் குழப்பிலை நாமக் விளக்குகின்றது. என்ணப்படிவுகளாகிய

சமஸ்காரங்கள் எப்படியெல்லாம் நாம் அறியாமலேயே நம்மை, நம் மனதை ஆட்டி படைக்க வல்லவை என்பதை அவரது குழப்பிலை விளக்குகிறது.

போரில், உறவினர்கள், தத்தையர், பாட்டன்மார் மற்றும் முக்கியமான மனிதர்களின் மரணத்திற்கு நான் பொறுப்பேற்க வேண்டுமே என்று அர்ஜீனன் அஞ்சு கிறார்.

பிறர் அவரைத் தாற்றவில்லை என்றாலும், அர்ஜீனனது மனமே அவரைக் குற்ற உணர்வில் அழ்த்தி, செய்த செயல்களை என்ணி என்ணி வாழ்நாள் முழுதும் வருந்துமாறு செய்துவிடும் என்று அவர் அச்சம் கொள்கின்றார்.

இந்த சக்திக்கு குற்ற உணர்வினை பற்றிய அச்சமே, அர்ஜீனனை ஒரு கோழையைப் போல கடந்து கொள்ளச் செய்கிறது.

அவரால் அழிவையும், கெடுதல்களையுமே எங்கும் காண முடிகின்றது. அவருக்கும், அவர் குலத்தோருக்கும் நிகழவுள்ள அழிவையும். அவர் பெயருக்கும் புகழக்கும் வரவிருக்கும் கேடடையும் மாபெரும் அழிவையும் மட்டுமே அர்ஜீனன் காண்கின்றார்.

அர்ஜீனன் மேலும் ஒரு ஆண்மான நிலையில், தனது சொந்த அழிவினை என்ணி மிரட்சி அடைகின்றார். எந்த குணத்தில் ஒருவர தன்னை சொந்தபந்தங்களுடன், குடும்பம், நண்பர்கள், உறவினர்கள் ஆகியோருடன் தொடர்ப்படுத்திக் கொள்ள துவங்குகின்றாரோ அப்போது பொருள் சார்ந்த அடையாளப்படுத்தல் நிகழத் துவங்குகிறது.

நிந்த அடையாளப்படுத்தல் பற்றதிலினாலும், உரிமையினாலும் ஏற்படுகின்றது. நான், எது என்னும் உணர்வினால், ஒருவரின் அஹங்காரத்தில் இருந்து இந்த அடையாளப்படுத்தல் தோன்றுகின்றது.

உரிமை கொண்டாடுதல் அல்லது தனது உடைமையாக நினைக்கும் பண்பு பந்தத்திலிருந்து பிறக்கின்றது. அது மேலும் பந்தத்திற்கே வழி வகுக்கின்றது.

'சுடன் அப்படி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, சுடான் பெரிய துளாக வேண்டுமென, என் சிறுமதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தத்தை. எனவே இதுவரை பொருள், ஆவி ஆகியதையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமலிந்தார்.

ஒரு பொருளின் மீது பற்றுதல் இருந்தால் தான் அப்பொருளின் மீது உரிமை கொள்ள தோன்றும்.

மக்கள் அன்பு, விருப்பம், பற்றுதல் என்பதை பற்றி எல்லாம் பேசுகின்றார்கள். இவை அனைத்தும் உரிமை, சொந்தம் என்னும் உணர்விலிருந்து தோன்றியவைகளே . இந்த உணர்வு இருக்கும் வரை மட்டுமே அன்பு, விருப்பம் இவை நிலைத்து நிற்கும்.

எப்பொழுது அன்பு செலுத்தப்படும் பொருள் தன்னிச்சையாக, சுதந்திரமாக இயங்க ஆரம்பிக்கின்றதோ, உரிமை கொண்டாடப்பட மறுப்பு தெரிவிக்கின்றதோ அப்போதே விருப்பமும் அன்பும் மறையத் துவங்குகின்றன.

உரிமை கொண்டாடல் வாழ வேண்டும் என்ற தேவையில் இருந்து பிறக்கின்றது. நமது முதலெழுத்தின் அடிப்பகுதியில் அமைந்திருக்கும் சக்தி மையமாகிய மூலாதார சக்கரத்தில் இருந்து இந்த உரிமை கொண்டாடும் எண்ணம் தோன்றுகிறது.

நன்மை பூமியாயுடன் பிணைத்து வைக்கும் மூலாதார சக்தியாக இது விளங்குகிறது. இந்த சொந்தம் கொண்டாடிடும் தேவையின் காரணமாகவே ஆசை, அச்சம், கோபம் இவை தோன்றுகிறது.

நிறைய நேரங்களில் ஒருவர் தான் அடைய முடியாததை அழித்துவிட விரும்புகின்றார்.

எனக்கு கிடைக்காது வேறு எவருக்கும் கிடைக்க கூடாது என்றே நாம் பெரும்பாலும் என்னுகிறோம்.

உரிமை பாராட்டுதல் வன்முறைக்கு வழி வகுக்கிறது.

எனது என்ற உணர்வே நாள் என்னும் அடையாளத்தை வழங்குகிறது. இதுவே எல்லாவிதமான ஆழுமாக வேறுவற்றி இருக்கும் பற்றுதல்களுக்கும் காரணமாக அமைகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம்

தயவு செய்து ஆழுமாக புரிந்துகொள்ளுங்கள், ஒரு பொருளை உங்கள் வசப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்ற உணர்வு உங்களின் அடையாளத்திலிருந்து தோன்றுவதில்லை.

எனது என்னும் உணர்வே நான் என்னும் அடையாளத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. நான் என்னும் உணர்வு எனது என்பதற்கு இட்டுச் செல்வதில்லை.

அழனால் தான் நீங்கள், உங்கள் எல்லா ஆசைகளின் மீதும், பொருள்களின் மீதும் கொண்டுள்ள பற்றுதல்களை துறக்கும் வரை உங்கள் அடையாளத்தை நீக்க முடியாது.

எனது என்னும் உணர்வை முதலில் நீங்கள் விட்டு ஒழிக்கவேண்டும். பிறகே நான் என்பது மறைகின்றது.

அர்ஜீனின் இந்த மனப்போக்கிலும் மனநிலையிலும் இருக்கின்றான். போர் புரியப் போகும் இந்தக் கணத்தில் தான், எதை எல்லாம் அவர் அழிக்க இருக்கின்றாரோ அவை எல்லாம் சொந்தமானவை என்பது அவருக்கு உரைக்கின்றது.

இவர்கள் எல்லாம் அவரது சொந்த பந்தங்கள், அவரது சொந்த அடையாளத்தின் பகுதிகள். இவர்களை எல்லாம் அழிக்க வேண்டும் என்றால் அவர் உணர்வின் ஒரு பகுதியையே அழிப்பதற்கு சமம் என்பதனை உணர்கின்றார்.

அர்ஜீனின் அவரது தத்தை, பாட்டனார், மகன், சகோதரன், மாமன் மற்றும் தோழர்களை ஒத்த அனைவரையும் அழிப்பதன் மூலம் தனது சொந்த உடல், மனம் என்னும் ஒழுங்குமுறையை அழிக்கின்றார்.

நம் மனதிற்குள்ளிருப்பவர் ஒருவர் இருக்கும் போது, நம் மன உடல் அமைப்பின் ஒரு பகுதியும் அவர்களுடன் இறந்து போகின்றது. அர்ஜீனின்

"சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"

என விசாரித்ததற்கு, சுயன் போன்ற ஊனாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

கேதையின் இந்த முதல் ஆத்தியாயத்திற்கு விளாத யோகம் என்ற பெயர் அளிக்கப்பட்டு இருக்கின்றது.

சமஸ்கிருத மொழியில் விளாத என்றும் வார்த்தைக்கு, வருத்தம், துக்கம், ஏக்கம், மனசோர்வு, நம்பிக்கையின்மை, மனக்குழப்பம் என்ற பல்வேறு அர்த்தங்கள் வழங்கப்படுகின்றன.

நாம் இங்கு காண்பது அர்ஜுனனின் குழப்பபுத்தை, குழப்பத்திற்கான காரணத்தைத் அர்ஜுனன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தனக்கு கற்பிக்கப்பட்ட, சத்தியங்கள் என்று தான் நம்பிய உண்மைகளை அவை உண்மையிலேயே சத்தியங்கள் தானா என்ற தெரியாத அளவிற்கு குழப்பத்தில் இருக்கின்றார்.

கீதையின் படி,இந்த சக்தியோரங்களின் வாரிசாகவும் படிப்படியாக கிருஷ்ணபகவானின் வழிநடத்தலால் அர்ஜுனனின் அடைப்பும் மனமாற்றம், அர்ஜுனனுக்கும் மனித சழுபாயத்திற்கும் வழங்கப்பட்ட சத்தியத்தின் வெளிப்பாடு.

இதுவரையிலும் கிருஷ்ணர் வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றார். அவற்றில் சில பெயர்களும், அதன் அர்த்தங்களும் கீழே வழங்கப்பட்டுள்ளன.

இருஷ்ணன் என்றும் சொல் கருநீலவர்ணமுடையவர் என்ற அர்த்தத்தை வழங்குகிறது. நீலநிற வானத்தைப் போன்ற எல்லையில்லா தன்மை உடையவன் என்றும் குறிக்கின்றது.

கிருஷ்ண என்றும் சொல்லிற்கு, ஆன்ந்தம் இருப்புத்தன்மை என்ற பொருளும் உண்டு. சத் சித்த ஆனந்தம், அதாவது பிரம்ம சொருபம் அல்லது சச்சிதானந்த சொருபம் என்ற அர்த்தம் வழங்கப்படுகின்றது.

சரணடைந்தவர் தம் துயரம் நீடைப்பவன் என்பதே அதன் பொருள்.

கிருஷ்ணர் கேசவா என்ற பெயரில் மேலே உள்ள சுலோகத்தில் அழைக்கப்படுகிறார். கேசின் என்ற அரக்கனை கொன்றவன் என்பதே அதன்

'தசன் கப்படச் சொல்வீர்களா?' என வினாற்றினார்க்கு, 'தான் பெரிய ஆனாய் வேண்டுமென, என் சிறுவயதினிருந்தே நீவு ண்டவர் என் தத்தை. நீவை திருநாள் உடல், பொருள், ஆவி அளைத்தையும் செவாழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தாய். வெற்றிக்கு ஏகமலித்தார்.

மேலும் அழகான ரோமத்தையுடையவள் என்ற பொருளையும் அது சுட்டிக் காட்டுகிறது. இந்த பாரம்பரியத்தில் புனித உருவங்கள் மூன்று ஒன்று சேர்ந்த உருவமே அவன் என்ற பொருள்.

க - பிரம்மா, அ - விஷ்ணு, இச - ருத்திரன் ஆகிய மூம் மூர்த்திகளை தன் வசமாய் வைத்திருப்பவள் என்ற பொருளுக்கு உண்டு.

கோவிந்தன் என்னும் பெயரில் (கோ - உயிர்,விந்தன் - அறிபவன்) உயிர்களின் உள்ளத்தில் இருப்பதை நன்கு அறிபவன் என்னும் பொருளை வழங்குகிறது.

கேள்வி:

சுவாமிஜி, துரியோதனன் அறியாமையினாலும், அர்ஜுனன் பாரபட்சமான விழிப்புணர்வாலும் செயல்பட்டார்கள் என்று தாங்கள் விளக்கம் அளித்தீர்கள். இருந்தாலும், அர்ஜுனன் போரில் தனது சொந்தங்களையே கொல்லுவான் என்றால் அர்ஜுனனுக்கும் துரியோதனனுக்கும் என்ன வேறுபாடு இருக்க முடியும்?

நல்லது, கெட்டது என்பதனைத்தும் நம் மனதின் கட்டுறு மனப்பாங்கே என்று தாங்கள் சுட்டிகாட்டி இருக்கின்றீர்கள். பிறகு எந்த விதத்தில் அர்ஜுனன் துரியோதனனைக் காட்டிலும் சிறந்தவன்?

இது ஒரு அற்புதமான கேள்வி. துரியோதனன் குருடனைப் போல, சறி. தவறு என்ற வார்த்தைக்கே பொருள் அறியாதவராக இருந்தார் என்பது முற்றிலும் சரியே.

நிறப்பிரிகையினால் ஏற்படும் வானவில்லைப் போன்ற நிறமாலையின் முனையில், கண்ணு மனமையான விழிப்புணர்வுவரை தன்மையில் துரியோதனன் இருக்கின்றார். எவ்வாறு ஒரு ஞானி சறி என்றும் தவறு என்றும் பார்ப்பதில்லையோ அது போல தன்மையில் தான் துரியோதனன் இருக்கின்றார். ஆனால் இத்துடன் இந்த ஒற்றுமை முடிவடைகின்றது.

'தசன் கப்படச் சொல்வீர்களா?' என வினாற்றினார்க்கு, 'தான் பெரிய ஆனாய் வேண்டுமென, என் சிறுவயதினிருந்தே நீவு ண்டவர் என் தத்தை. நீவை திருநாள் உடல், பொருள், ஆவி அளைத்தையும் செவாழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தாய். வெற்றிக்கு ஏகமலித்தார்.

மாறாக, அர்ஜுனீனின் சரீ என்றும் தவறென்றும் உண்மைகளை ஒப்புக் கொள்ளுமாறு சமாதத்தால் கட்டுற மனப்பாங்குட ன் வளர்க்கப்பட்ட ஒரு சராசரி மனிதன்.

மேலும், ஷத்திரிய குல தர்மத்தின் மேல் மிக ஆழமான நம்பிக்கை கொண்டவனாக அர்ஜுனீன் இருக்கின்றார். அதுவே அவரை நியாயமான, உண்மையா போர் செய்யத் தூண்டுகிறது.

இரு தனிப்பட்ட மனிதர்களை நமது சொந்த கட்டுற மனப்பாங்கின் அடிப்படையிலும், மதிப்பீட்டின் அடிப்படையிலும் நாம் வித்தியாசப்படுத்துகின்றோம்.

இருபத்தைந்து வரும் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெளிந்தது...

“சுடன் அப்படிச் செய்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “சுடான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என நத்தை. கனவை நிறுத்த உடல், பொருள், ஆவி இனத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தனித்துவம் வாய்ந்தவன் ஆக இருக்கிறான். மனிதரும், எந்தவொரு உயிரினமும் அது உயிருள்ளவயோ, அல்லது உயிரற்றவையோ தங்கான தன்மையில் இருக்க முடியாது.

கருணை மயமான இருப்புத்தன்மை, தனது குணாதிசயத்திற்கு சற்றும் பொருந்தாத ஒன்றைப் படைக்க முடியாது.

நாம் பிறந்த பொழுதும், குழந்தையாக இருந்த பொழுதும் மக்களிடையே எவ்வித வேறுபாட்டையும் காண்பது இல்லை. அது சி று குழந்தையைக் கவனித்திர்கள் என்றால், அது யாரிடத்திலும் மிக சலபமாக சென்று விடக் கூடிய தன்மையில் இருக்கிறன். ஒரு மனிதர் துப்பாவிக்கு வாய்த்திருந்தாலும், சாக்லேட் வைத்திருந்தாலும் அதன் பார்வையில் எந்த வேறுபாடும் இருபதில்லை. ஆர்வத்தின் அடிப்படையில் இயங்குவதால் இவை எல்லாம் ஒரு பொருட்டாக அக்குழந்தை கருதவில்லை. ஒரு குழந்தை யாரையும் எடை போட்டு பழகுவதில்லை.

எப்படி இருந்தாலும் அக்குழந்தை வளரும் போது, பெரியவர்களிடம் இருந்து தவறு, பாதுகாப்பு,

ஆபத்து என்பதைப் பற்றி கற்றுக்கொள்கின்றது. அதன் பேற்றோர்களைப் போன்ற குழந்திலையில் இருந்து வந்தவர்கள். நல்ல மனிதர்கள் என்றும் அந்தக் குழந்திலைக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்படலாம்.

ஒரு குழந்தை ஒருபோதும் வித்தியாசபடுத்துவதில்லை. ஆனால் வயது வந்த ஒரு பெரியவர் வேற்றுமை படுத்திப் பார்ப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் விலக்கவும் செய்கின்றார்.நன்மை, தீமை, சரி தவறு, விருப்பு வெறுப்பு அன்பு வெறுப்பு அணைத்தும் வித்தியாசபடுத்திப் பார்ப்பதனாலேயே எழுகின்றன. இவை எல்லாம் வளர்ந்தவர்களின் குணாதிசயங்கள்.

இந்தக் குணங்கள் அனைத்தையும் ஒவ்வொரு தலைமுறையினரிடமிருந்து கொள்கின்றது. கலாச்சாரமும் பாதுகாப்புமிக்கதாக இருக்க இவை மிகவும் அவசியம் என்ற சிந்தனையில் இது நிகழ்கிறது.

இருப்பினும், குற்றவியல்புள்ளிபரத்தின் படி, பெரும்பான்மையான கொலை, கொள்ளை, கற்பழிப்பு வன்முறை குற்றங்கள் எல்லாம் குற்றமிழைக்கபடுவருக்கு நெருங்கியவர்களாலேயே நிகழ்த்தப்படுகின்றன என்று தெரிவிக்கின்றன.

இருபத்தைந்து வரும் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

அஹனால் கல்வி என்ற ஒரு கொலைக் குற்றக் தின்விசாரணையிலும் முதலிலைசந்தேகப்படும் நபர் இறந்தவரின் கணவனாகவோ, மனைவியாகவோ இருக்கின்றார்கள். இது தான் உண்மை.

அறிமுகமில்லாதவர்கள் உங்களுக்குத் தீங்கிழைக்க மாட்டார்கள். உங்களை நன்கு அறிந்தவர்களே உங்களுக்குக் கெடுதல் செய்ய இயலும்.

இருந்தாலும், அறிமுகமற்றவர்களைக் கண்டால் எழும் அச்சம் மனதில் நல்கு வேரூன்றப்பட்டு இருக்கின்றது.

இந்தப் பயத்திற்கு அடிப்படை நம்முடைய பழங்குடி மற்றும் விலங்குகளின் மூலத் தன்மையில் இருந்து எழுகின்றது.

விலங்குகளும், பழங்குடியினரும் உயிரோடு இருப்பதற்காக குழுவினராக வாழ்ந்து வந்தார்கள். அவர்களது வாழ்க்கை போராட்டமே புதியவர்களை எவ்விடம் எதிர்ப்பது, தடுப்பது என்பதில் தான் இருந்து வந்தது.

ஒரு இனம் கண்ட நெடுங்காலம் உயிர்ப்புடன் இருப்பதற்கு இந்த மனப்பான்மை, இந்த அனுகுமுறை அறிவியல் ரீதியாக ஆபத்தானது என்று நிருபிக்கப்பட்டு இருக்கின்றது.

ஒரு இனத்தை சார்ந்தவர்கள் தங்களுக்குள்ளாகவே பெருகி தம் இனத்தை வளர்ப்பது அவர்கள் நீண்ட நாள் உயிர் வாழும் வாய்ப்பினை குறைத்து விடுகின்றது. அது உயிர்வாழும் வாய்ப்பினை அழிப்படுத்துவதில்லை.

இது முற்றிலும் தவறான கருத்து.

எதையெல்லாம்நாம்அறிமுகமில்லாதவர்களை,வேறுபடுத்தும்ஆளுகோலாக நிர்ணயிக்கின்றோமோ, அதையே நாம்; அறிமுகமானவர்களுக்கும் பயன்படுத்துகின்றோ ராம்.

நம் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் நாம் பொதுவானதொரு அளவு கோலை உருவாக்குகிறோம். போரெல்லாம் அவற்றை உறுதியாக எற்றுக் கெள்கிறார்களோ, அவர்களை நல்லவர்கள் என்றும், அவற்றை எற்றுக் கொள்ளாதவர்களைக் கெட்டவர்கள் என்றும் தீர்மானிக்கின்றோம்.

இது சராசரிக்கும் ஏதோஒரு அடிதளத்தை உருவாக்குகின்றது. சராசரி மற்றும் சராசரிக்கு ஏழான பொது பிரிவு என்றும் உருவாக்கப்படும் எவருடைய வாழ்ச்சி பாதைக்கு உதவவில்லை மாறாக அழிவிற்கே இட்டு செல்லும்.

உங்கள் தலையை கொதிக்கும் நீரிலும், உங்கள் காலை குளிர்ச்சியான பனிக்கட்டியிலும் வைத்திருப்பீர்களானால், உங்களது சராசரி தட்பவெப்பநிலை சாதாரண மனிதனின் சராசரி தட்பவெப்பநிலையை காட்டக் கூடும். ஆனால் இந்நிலையில் அதிக நேரம் நீங்கள் உயிரோடிருக்க மாட்டீர்கள்.

அனைத்து விஷயங்களிலும் நாம் சராசரியாக சிந்தித்து வாழவே பழக்கப்பட்டு உள்ளோம். ஒரு சராசரி குடும்பத்தின் அளவு 4.2 இது உங்களமையில் ஏதாவது அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கின்றதா? என்றால் நிச்சயமாக இல்லை.

நமது விழிப்புணர்வு இல்லாத மனம் உணர்வு பூர்வமான நினைவுகளால், சம்ஸ்காரங்களால் நிரப்பப்பட்டு உள்ளது.

நமது செயல்களையும். முடிவுகளையும் நிர்ணயப்பட்டன மூலம் அவை நம் தனிமையையும், பிரிவையும் உருவாக்கும்படி செய்கின்றன.

இந்த முடிவுகள் எதுவேமே விவேகமுள்ளவையாகவோ, நியாயமாகவோ இருப்பதில்லை என்பதனை நாம் அறியும் பொழுது அதிர்ச்சி அடைகின்றோம்.

‘ஒருவர் அபஸ்மார சொல்கிறார்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருத்தே கனவு கண்டவர் என்றந் தன்மை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி அழிந்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைக்கவித்தார்.’

இருப்பதைத்து வரும் போராளுனர். அமைதிக்காவில் எந்நகு வேலை கிடைத்தபற்குநான் அவர் தம்வெவுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவர்க்கு அப்பொழுதான் பந்தான் எங்களுக்கு

விரும்புவதாக கண்டறியப்பட்டு கொள்வதில்லை.

இயற்கையின் பரிணாமவளர்ச்சி போட்டியிலும், பலம் மிகுந்த தன்மையிலும் இல்லை. மாறாக சேர்ந்து வாழ்வதன் மூலமாகவும் பகிர்ந்து கொள்வதன் மூலமாகவும் நிகழ்கின்றது.

டார்வின் தனது பரிணாம வாழ்ச்சிக் கொள்கையில், ஒரு இனம் போர் புரிவதாலும், விலங்கி செல்வதாலும் உயிர் பிழைத்து வாழ்கிறது என்று சொல்கிறார்.

இருபதைத்து வருடம்

செல்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியின் முடிவாக, செல்கள்மற்ற செல்களுடன் இணைந்து இருக்கவே உள்ளது. அவை தம்மைத் தனிமையப்படுத்திக் கொண்டு வாழ்வதோ, தழைப்பதோ இயலாத ஒன்று.

மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து வாழ நாம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இந்தக் காலக் கட்டத்தில் வாழ்க்கை நடத்துவதற்கு கூடுதலாக, ஒருவரை சார்ந்து வாழும் தன்மையும் மிக அவசியமாகிறது.

நமது புலன்களோ, மனமோ சார்ந்து இருப்பதில்லை. அவற்றின் தீர்ப்புகளும் கேள்விக்கு குறியவையாகவே இருக்கின்றன.

'சுங்களிடம் இருப்பவுற்றனேத் தானே நாங்கள் உபயோகப்படுத்த முடியும்?' என்று நீங்கள் சொல்லலாம்.

நாம் இவற்றை மட்டுமே பெற்றிருக்கவில்லை. உச்சகட்ட வெளிப்பாட்டு நிலையில் நாம் தூய்மையான புத்திசாலித்தனமாக நமக்கு கிடைக்கக்கூடிய ஒன்றாக இருக்கின்றது.

ஆனால் இது பற்றிய அறிவு நமக்கு கற்றுக்கொடுக்கப் படாததால், நம் முள்ளோயே இருக்கும் இந்த புத்திசாலித்தனத்தை நாம் ஒருபோதும் பயன்படுத்தவே இல்லை.

மாறாக, நாம் நமது புலன்களையும், மனதையும் சார்ந்து வாழவே விரும்புகிறோம். நமது புலன்கள், வெளி உலகம் நமக்கு அளிக்கும் இன்பங்களையே நமது வாழ்க்கையின் ஆதாரமாக கருதுகிறது.

அப்புலனின் இன்பங்களில் பழக்கப்படுத்தப்பட்ட பட்ட நாம் ஒரு பொழுதும் நமது கவனத்தை உள்ளேமாக இருப்புவல்த இல்லை. அது எப்படி என்று தெரியாததனால் நன்முடன் நாம் அமர்தல் என்பதே உண்மையில் அச்சமூட்டக்கூடியதாக் தோன்றுகிறது.

விழிப்புணர்வும், புத்திசாலித்தனமும் உங்களின் அடிப்படையான குணங்கள் அதுவே உங்களது ஆழ்மனதின் மையப்பகுதி. ஆனால் உங்கள் மனம், மேலோட்டமான அற்பமான, நிலையில்லாத புலனின்பங்களால் கவர்ந்திழுக்கப்படுகின்றது.

அவ்வப்பொழுது இந்த மேலோட்டமான இன்பங்கள். நமது வீட்லல என்று மையத்தை நோக்கி நகர்கின்றோம்.

விளிம்பு மீண்டும் உங்களை கவர்ந்திழுக்கின்றது. அதனால் நீங்கள் ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கின்றீர்கள். ஒரு போதும் நீங்ட காலம் நீங்கள் உங்களுள் மையம் கொண்டிருப்பதில்லை.

'சுரன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரனின் பெரிய ஆழாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை தினமும் உடல், பொருள், இதை அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒரே மையத்தில் இல்லாத, வினோத மனப்பான்மை உடையவராக நீங்கள் மாறி விடுகிறீர்கள்.

துரியோதனன் மிகவும் அறிவாகவே தன்னுள் மையம் கொள்கிறார். விளிம்பு நிலையிலேயே செயல்படுகின்றார். அவர் தன் புலன்களாலும், மனதாலும் ஆளப்படுகின்றார்.

அவற்றின் மீது அவருக்கு ஆளுமை இயன்ற வரையில் தன் மையத்தை நோக்கி நகர முற்படுகின்றார்.

அவர் தன் மனதையும், புலன்களையும் கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கின்றார். துரியோதனனுக்கும், அர்ஜுனனுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் இதுவே.

இவர்களுள் யார் சிறந்தவர்? யார் தாழ்ந்தவர்? யாரால் என்ன மதிப்பிட முடியும்?

என் அறிவுரையை நீங்கள் கேட்கும் பட்சத்தில், அர்ஜுனனைப் போன்று இருங்கள் என்றே நான் சொல்வேன். அர்ஜுனன் ஒரு தேடுதல் உடையவர்.

அவர் தன் அஹங்காரத்தை விட்டொழிக்க முயற்சிக்கும் ஒரு சிதை. ஆனாலும் அவர் தன் மையத்தை அடையும் வகையில், துரியோதனனுக்கும் அடிப்படையில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை.

நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் அர்ஜுனனையும், துரியோதனனையும் குறிப்பிட்ட தூரத்திலேயே விலகி நிற்கின்றீர்கள்.

என் செற்பொழிவுகளை கேட்டபோது, என் புத்தகங்கள் அனைத்தையும் படித்தபோது, அவற்றை பட்டறிவு பூர்வமாக புரிந்து கொள்வதோ, ஞானமடைதலின் அனுபவம் ஆக முடியாது.

இந்த இரு போர்வீரர்கள்மே வெவ்வேறு இருப்பதைத்து வருடம்

இருப்பதைத்து வருடம் அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபடியால் அவர் ஒருவேளை என்னை வெறுத்திருப்பார்.

அவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அம்போதுவான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுரன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரனின் பெரிய ஆழாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை தினமும் உடல், பொருள், பொருள், இதை அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலிந்தார்.

1

கோணங்களில் இருளில் தான் இருக்கின்றார்கள்.

1

பிரபஞ்சம் புனிதர்கள் என்றும் பாவிகள் என்றும் நாம் வேறுபடுத்துவது போல் வேற்றுமை பாராட்டுவதில்லை. பிரபஞ்சம் இதைப் பொறுத்தபடுத்துவது இல்லை. நீங்கள் உங்கள் கவனத்தை உள் முகமாக திருப்பி, உங்களை மையம் கொள்ளும் பொழுது, நீங்களே பிரபஞ்சம் என்பதை உணர்ந்து, ஞானமடைகிறீர்கள்.

1

ஆனால் உங்களால் முடிந்தால் அர்ஜீனனைப் போல் செயல்படுங்கள். ஆன்மீக தேடுதல் உடையவராக மாறுங்கள். ஒரு குருவைத் தேடுங்கள்.

1

நீங்கள் இயல்பிலேயே ஞானம் அடைந்தவர்கள் என்று நான் எப்பொழுதும் சொல்வதுண்டு. ஞானத்தை அடைய நீங்கள் பாடுபட்டு உழைக்க தேவை இல்லை. இயல்பாகவே இருங்கள் போதும்.

1

நீங்கள் அர்ஜீனனாக இருந்தாலும் சரி துரியோதனனாக இருந்தாலும் சரி இது எந்த வித்தியாசத்தையும் உருவாக்க போவதில்லை.

1

நான் மீண்டும் மீண்டும் சொல்வதெல்லாம் இதுவே:

1

சத்குருதின் கதவைத் திறக்க சரியானதொரு சாவியைக் கண்டு பிடிக்கும் முன்பு நான் பத்தாயிரம் சாவிகளைச் சோதனை செய்வேன். இப்பொது, நீங்கள் போராட வேண்டிய தேவை இல்லாமல் உங்களுக்கு அந்த சாவியை நான் அளிக்கின்றேன்.

1

நீங்கள் அர்ஜீனனாக இருப்பது உங்கள் பயணப் பாதையில் சற்றே வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்தலாம். நீங்கள் சற்று வட்டத்தில் இல்லாமல், மையத்திற்கு அருகில் இருப்பது காரணமல்ல. ஒரு குருவின் வழிநடத்தலோடு பயணிப்பதே அந்த வித்தியாசத்திற்கு காரணம்.

1

இருஷ்ணபரமாத்வை குருவாக அடைந்ததே அர்ஜீனனின் விமோசனத்திற்கு காரணமாக அமைந்தது. வேறு எதுவும் இல்லை.

1

இருஷ்ணரிடம் அர்ஜீனன் அடைந்த சரணாகதியே அந்த வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்தியது. வேறு எதுவும் இல்லை.

1

அர்ஜீனனையும், துரியோதனனையும் மதிப்பிடவோ, வேறுபடுத்தவோ எதுவுமே இல்லை.

1

உங்கள் பாதை சலபமாக ஆக முடியும் நீங்கள் வாழ்க்கையில் இருந்தோ அல்லது உங்கள் குருவிடம் இருந்தோ கற்றுக் கொள்ளலாம்.

1

குருவின் சந்நிதியில் மிக வேகமாக சலபமாக உங்களால் கற்றுக் கொள்ள முடியும். நீங்கள் கருணையுடன் அருள் பெறுவீர்கள்.

1.31

திருஷ்ணா, போரிலே சுற்றத்தாரைக் கொல்லுவதில் எந்த நன்மையையும் நான் காணவில்லை. வெற்றியையும், இராஜ்ஜியத்தையும், இன்பங்களையும் நான் விரும்பவில்லை.

1.32

கிருஷ்ணா, யார் பெறுட்டு நாம் ராஜ்ஜியங்களையும், இன்பங்களையும், சுகங்களையும், விரும்புகிறோமோ அவர்கள் போர் களத்தில் உயிரையும், செல்வங்களையும் துறக்க தயாராக நிற்கின்றார்கள்.

1.34, 1.35

நமக்கு ராஜ்ஜியத்தால் இன்பங்களால், அல்லது உயிருடன் இருப்பதால் தான் பயன் என்பது எங்களுக்குப் பந்தாய் எங்களுக்கு

1

மதுசூதனா, நான் எனது ஆச்சார்யர்களாலும், தந்தையர், மக்கள், பாட்டன்மார், தாய்வழி மாமன்மார், மாமனார், பேரர், மைத்துனர், மற்றும் எல்லா உறவினர்களாலும் கொல்லப்பட்டாலும், முன்னு உலகங்களின் இராஜ்ஜியங்களை ஆளுவதற்காக என்றாலும் இவர்களைக் கொல்லமாட்டேன்.

1

இப்படி இருக்க இந்தப் பூமியை ஆனும் பொறுட்டு கொள்வேனா?

1

அர்ஜீனன் இப்பொழுது தனது கருத்தை மிகவும் விளக்கமாக சொல்ல ஆம்பிக்கிறார். தனது சந்தேகங்களைத் தெளிவாக விளக்கத் துவங்குகின்றான். இப்படிப்பட்ட சந்தேகங்கள் எப்படித் தெளிவாக இருக்க முடியும்? என்று எவரும்

கேட்கலாம்.

சந்தேகங்கள் தீர்க்கப்பட வேண்டுமென்றால் அவை தெளிவாக இருப்பது அவசியம். தெளிவற்ற சந்தேகங்கள் மேன்மேலும் குழப்பத்திற்கே வழி வகுக்கும்.

அறிவுற்றவர்களுக்கு தெளிவில்லாத சந்தேகங்கள் வருவதது வழக்கம். அர்ஜுனனின் சந்தேகங்கள் சரியானவை, இட்டவட்டமானவை.

போரில் சுற்றத்தாரைக் கொல்வுதால் நான் எப்படி மகிழ்ச்சியை அடைய முடியும் என்று கேட்டின்றார். இந்த செயல்களால் என்ன நன்மை வர முடியும்?

இந்நகைய செயல்கள் மூலமாக வரும் வெற்றியையும், இன்பங்களையும், இராஜ்யத்தையும் அவளால் எப்படி விரும்பமுடியும்?

தனது குடும்பத்தை உற்றார் உறவினர்களை அழிப்பதனால் கிடைக்கும் இந்த பொருள்களால் அவர் அடையப்போகும் பயன் தான் என்ன?

அர்ஜுனனது குழப்பம் அறியாமையால் ஏற்பட்டது அல்ல, மாறாக புத்திசாலித்தனத்தால் இருந்து பிறந்த குழப்பம்.

அர்ஜுனன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் வெற்றியையும் இன்பங்களையும் தேட வேண்டும் என்று கற்பிக்கப்பட்டார். அவ்வாறே வாழ்ந்தார்.

இது நாள் வரையில் இவ்வறை பெறுவதற்கு கொடுக்கவேண்டிய விலை, அதனால் கிடைக்கும் லாபம் மற்றும் மகிழ்ச்சியைக் காட்டிலும் அதிகமாக இருந்த குழ்நிலையை அவள் சந்தித்தில்லை.

ஒருவேளை, இவ்வறைப் பெறுவதற்கான விலை மற்றும் பலன்கள் பற்றிய மதிப்பீடு குறித்து அவர் சிந்தித்தே இல்லை.

வாழ்க்கையில் முதன்முறையாக அவர் தேர்வுகளை மதிப்பீடு செய்ய வேண்டிய

'என் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்ற ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பெற்ற கைத்தாள். வெற்றிக்கு உழைத்தனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

குழ்நிலையைச் சந்திக்கின்றார்.

போரில் தனிந்து சடுபட்டு உயிரினும் மேலானவர்களை அழிப்பதால் எனக்கு வெற்றியும், இன்பங்களும் கிடைக்க போகின்றனவா என்று அர்ஜுனன் கேட்டின்றான்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் நமக்குள் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு அடிப்படையான கேள்வி இது.

பல முறை நாம் நம் வாழ்வும், நாம் அன்பு செலுத்துபவர்களின் வாழ்வும் பாதிப்படையும் என்ற உண்மையை அறிந்திருந்தும் கூட, பொருநாதாரீயிலான பலன்களுக்காக செயல்களைப் பின் செல்கின்றோம்.

பலருக்கும் வாழ்க்கை இயந்திர மயமாகி எப்பொழுதும் நம்முடனே இருக்கும் நிகழ்காலத்தில் வாழ்வதை விட்டு விட்டு, கடந்த கால நினைவுகளில் வாழ்வதால் நிகழ்காலத்தைத் தவற விட்டுவிடுகிறோம்.

சோகமான கடந்த கால நிகழ்ச்சிகளை, எதிர்காலத்தில் தவிர்க்க முற்படுகிறோம். சந்தோஷமான கடந்த கால நிகழ்வுகளை எதிர்காலத்தில் மீண்டும் உருவாக்க முயற்சிக்கின்றோம்.

குற்ற உணர்வையும், வருத்தங்களையும் தவிர்த்துவிட்டு சந்தோஷத்தை மட்டுமே எதிர்காலத்தில் அனுபவிக்க விரும்புகின்றோம்.

பிரச்சனை என்னவென்றால் வாழ்க்கை என்பது அத்துணை சுலபமாக முட்கட்டியை தீர்மானிக்க பட கூடியது அல்ல. இருப்பினும் அப்படி தீர்மானிக்க வேண்டும் என்ற பழக்கமும் நம் மனதில் பதிந்து விட்டதால் நம் நம் வாழ்க்கையைக் கட்டுப்படுத்தி பெரும்பாலே நாம்.

இங்கு பிரச்சனை என்னவென்றால் நம்முடைய கடந்த கால மனப்பாங்கினால், எல்லாவிதமான எச்சரிக்கைகளை மீறியும், கூட நாம் மீண்டும் மீண்டும் ஒரே விதமான தவறுகளையே செய்கின்றோம்.

'என் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்ற ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பெற்ற கைத்தாள். வெற்றிக்கு உழைத்தனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நமது விழிப்புணர்வில்லாத எண்ணப்பதிவுகள், சம்ஸ்காரங்கள் அதை ஈர்ந்து வளர்த்து செய்கின்றன.

நம்மில் வெகு சிலரே, நிந்தித்து நமது செயல்களின் நோக்கம் மற்றும் மதிப்பு குறித்து கேள்வி கேட்கின்றோம்.

வெகு சிலர் நீங்களாக, நாம் அனைவரும் எப்படி வாழ வேண்டும், என்ன செய்ய வேண்டும் என்று முதலில் குடும்பத்தாளும் பின்னர் சமூகத்தாலும் அறிவுறுத்தப்படுகின்றோம்.

நாம் நம் மால் முடிந்த வரையில் முழுமையாக, இருப்பியற்க வாழ முயற்சிக்கின்றோம். பெரும்பாலும் நாம் நமது தனிப்பட்ட மற்றும் தொழில் தொடர்பான பொறுப்புகளில் மூழ்கி விடுகின்றோம்.

நாம் நம்முடைய வாழ்க்கைய முழுமையாக வாழ்ந்தோமா என்று நமக்குள் கேட்க கூட நமக்கு தோன்றுவதில்லை. நம் வாழ்க்கையை அடுத்து என்ன? அடுத்தது என்ன? என்று நிலையான தொடர் சங்கிலி ஆகிவிடுகின்றது.

எடுத்துக்காட்டாக, இளைஞர்களாக இருக்கும் பொழுது, “சுவளவு சேகரம்” என்று பேர்வழியரை விட்டு விட்டு கல்வுரில் சேர்ந்து கின்றோம், அவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன்”, என்று நினைக்கின்றோம்.

அந்த ஆசை நிறைவேறியவுடன், நமது மனம் அடுத்து என்ன என்று அடுத்த லட்சியத்தை நோக்கி தாவுகின்றது. ‘சுபதிப்பு முடிந்து வேலை கிடைத்துவிட்டால் போதும், நாள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன்’, என்று நினைக்கின்றேன்.

அதுவும் முடிந்த பிறகு, இருமணம், குடும்பம் குழந்தைகள், ஓய்வு நாட்கள் என்று நீண்டு கொண்டே செல்கின்றது.

முடிவில்லாமல் செல்லும் இந்த எண்ணங்கள்

திருப்தியைத் தரும் கிடைப்பதே இல்லை.

முடிவாக நம் வயோதிக காலத்தில் தான் நாம் வாழ்ந்த விதம் தவறோ என்ற முடிவினையும் தெளிவினையும் பெறுகின்றோம்.

நம் வாழ்க்கையையும், நம் செயல்களையும் சமூகம் நமக்காக வகுத்து உள்ள இடத்தங்களையும், சுற்றே நிற்று நிதானித்து கேள்வி கேட்க வேண்டுமானால் நமக்கு மிகுந்த துணிச்சல் தேவைப்படுகின்றது.

நிறுத்துங்கள்; நான் இறங்கிக் கொள்கிறேன் என வாழ்க்கையில் இருந்து ஒய்வு பெற விரும்புகிறேன். நான் உள்ளேக் காணவேண்டிய அனுபவத்தை தேட விரும்புகிறேன்- இப்படி உலகத்தைப் பார்த்து சொல்ல வேண்டுமென்றால் ஒருவருக்கு அதீதமான மனவலிமை தேவைப்படுகிறது.

சந்நியாசிகள் மிகவும் துணிச்சலானவர்கள். அவர்கள், சமுதாயம் வகுத்து உள்ள விதிமுறைகளை வெற்றிகொள்ள முடியாமல், சமூகத்தை விட்டு விலகி, கேளாத்தனமாக சந்நியாசம் மேற்கொண்டவர்கள் இல்லை.

இருபதைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். அவருக்கு இப்போது நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

‘சுசன் அப்படிச் சொல்கிறாள்?’ என வியாந்ததற்கு, ‘சுசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

வாழ்வின் நிலையில்லாத் தன்மையும், அது அளிக்கும் எல்லைக்குட்பட்ட ஆனந்தத்தையும் அனுபவித்து கண்டு கொண்டு, இுகலை மோகமாக விரும்புகின்ற றன் என்று ஒருவர் சொல்ல அதீதமான தைரியமும், ஆழ்ந்த அறிவும் தேவை.

பொருள் சார்ந்த இவ்வுலக வாழ்க்கையில் இருந்து தப்பித்து வாழ்வில், ஒருவர் உண்மையான லட்சியத்தை நோக்கிய தேடலுடன் பயணிக்க அளவிடமுடியாத தைரியம் தேவை.

இருவஷ்ணா, என் வாழ்வின் லட்சியம் தான் என்ன? என்று அர்ஜுனன் அழுது புலம்புகிறார்.

தனது சொந்த பந்தங்களை எதிர்த்துப் போரிட வேண்டிய கடமையை எதிர்கொள்ளும் போராழுதான், அர்ஜுனன் தனக்குளிக்கப்பட்ட பயிற்சியையும், தன்

வாழ்வின் லட்சியத்தையும் கேள்விக்கேட்க துவங்குகின்றார்.

தேரில் இருந்து அவன் காண்கின்ற காட்சி அவரை நிலைகுலையச் செய்தது. அவர் செய்ய விருப்பது சரியே என்று அவர் உள்மனம் சொல்கின்றது.

ஒரு வழிகாட்டியாக அவருக்கு அறிக்கப்பட்ட பயிற்சிகளின் அடை உறுதி செய்கின்றன. ஆனால் அன்பிற்குணத், நெருங்கிய சொந்தபந்தங்களை அழிக்கவேண்டிய நிதர்சனத்தை எதிர்கொள்ளும் பொழுது தனது மன உறுதியை இழக்கின்றார். ஏன்?

அர்ஜுனன் ஒரு துணிச்சலான மனிதர். ஒரு தைரியமான மனிதரால் மட்டுமே தனது ஆழ்மன பயத்தை வெளிமிட்டு, தன்ம்பிக்கையுடன் தள்ளை முழுமையாக எதிர்ப்பதுற்கு கொண்டு, உதவியை நாடி முடியும்.

அர்ஜுனனுக்கு மனசோர்வோ, விரக்தியோ ஏற்படவில்லை. உண்மையில் அவருக்கு பயிறப்பின் தொன்றவில்லை. அர்ஜுனன் குழப்பமடைந்து இருக்கின்றார். ஆனால் துரியோதனனது நயத்தால் இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்ட தொரு தள்மையில் குழப்பமடைகிறார்.

சமூகத்தின் வழிநடத்தலாலும், அவரது பயிற்சியின் அடிப்படையிலும், செயல்களில் எது சரி, எது தவறு என்பதை அர்ஜுனனால் நிச்சயமாக வேறுபடுத்த முடியும். வாழ்நாள்

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுநாள். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குதான் அவர் துணைவெழுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

முதன்முறையாக தன்னைத்தானே கேள்வி கேட்கின்றார்.

அநிர்ஷ்டவசமாக, அர்ஜுனனின் தேர் ஓட்டியாக இருப்பவர் அனைத்து உயிர்களையும் படைத்த பகவானாகவே கிருஷ்ணராமாவதாரமாதலால். உயிர்களின் உள்நாடிவே இருப்பதை நன்கு அவர் அறிபடியால் அர்ஜுனனின் உள்ளத்தில் இருக்கும் கவலையை அவர் நன்கு உணர்கின்றார்.

அர்ஜுனனின் சிக்கலான குழந்திலைக்கு சரியான முடிவுகளையும், அர்ஜுனனின்

சந்தேகங்களுக்கு சரியான விடையையும் அவரால் மட்டுமே அறிக்க முடியும்.

ஒருவன் தன் சுற்றத்தாருடன் ஆனந்தமாக இருப்பதற்காக தான் போரிட்டு இராட்சியங்களையும், செல்வங்களையும் அடைகின்றார். அவர்களே, தங்களது செல்வங்களையும், உயிரையும் இழப்பதற்கு தயாராக இங்கு போர்க்களத்தில் வந்து நிற்கின்றார்கள் என்று அர்ஜுனன் வாழிடுகிறார்.

நாம் முன்பே பார்த்ததுபோல், அவர்கள் அர்ஜுனனது ஆச்சாரியர்கள், தந்தையர், பாட்டன்மார், மாமன்மார், மாமனார், பேரர், மைத்துனர் மற்றும் உறவினர்கள்.

மூவுலகங்களின் ராஜ்யத்தை ஆளும் பொருட்டு ஆனாலும், அர்ஜுனனே கொல்லப்படுவானும் தான் அவர்களை கொல்லப் போவதில்லை என்று அர்ஜுனன் அறிவிக்கின்றார்.

மூவுலகத்தையே பரிசாக கொடுத்தாலும் கொல்ல விரும்பாத அவர்களை, இந்த பூமியின் பொருட்டு எப்படி அழிக்க முயல்வேன்? என்று தனது பேச்சின் இறுதியை வெளிக்காட்டி கிருஷ்ணரை கேள்வி கேட்கின்றார்.

இக்கேள்வியைக் கேட்கும்பொழுது, அர்ஜுனன் மது என்னும் அரக்கனை கொன்றவனே, மதுளதனே என்று அழைக்கின்றார்.

கிருஷ்ணர் அழிப்பவராக இருக்கலாம். ஆனால் தான் கிருஷ்ணரைப் போல இருக்க விரும்பவில்லை என்பதனையே அர்ஜுனன் இங்கு குறிப்பால் உணர்த்துகிறார்.

அர்ஜுனனுடைய குழப்பம் மேலும் ஆழமாகவும், சிக்கலாகவும் உருமாறியது. இப்பொழுது அர்ஜுனன் அவன் எதற்காக கொல்லக்கூடாது என்பதற்கான நியாயங்களையும், ஒரு போர்வீரனாக அவருக்கு எது அழகு இல்லை, பெருமை தரக்கூடியது இல்லை என்பதை பற்றிய தனது மதிப்பீடுகளைச் சொல்லி முற்படுகிறார்.

'களன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'சகான் பெசிய ஆனாக வென்டுமென, என சிவுயாதலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிமாக்க உடல், பொருள், ஆவி கைனனையும் செவழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

அர்ஜுனனது ஆரம்ப குழப்பம் அவரது மதிப்பீடு முறையில் இருந்தது. ஒரு வஸ்திரியானால் எதிரிகளை அழிக்கு ராஜதியத்தையும், செல்வங்களையும் கைப்பற்றுவது அவரது கடமையாக இருந்தது.

இங்கு எதிரிகள் அவரது ஆச்சாரியர்களாக, தோழர்களாக, உற்றார் உறவினர்களாக இருந்தே அவரது குழப்பத்திற்க்கு காரணம். பார்க்கும் எவருக்கும் அவரது குழப்பம் நியாயமாகத்தான் இருந்தது.

ஆனால் இப்போதோ வளுவில்லாத வாதங்களால் தன்னைத்தானே இருத்திப்டுத்திக் கொள்ள முயற்சிக்கிறார். அவரது மனம் அவரை பலவிதங்களில் ஏமாற்றிக் கொண்டிருந்தது.

இது நம்முடல் நாமே விளையாடும் ஒரு பொதுவான விளையாட்டு. போட்டி மிகுந்த குழலில் பங்குகள் அதிகமாகும்போது, வசதிகள் குறையும்போது நாம் இந்த விளையாட்டை விளையாடுகின்றோம்.

உண்மையில் கிடைக்ககூடிய பரிசுகளை விடவும் நமது மனக்கோட்டைகள் பிரமாண்டமாக இருக்கின்றன. எத்தனையோரும் நடக்க இயலாததையும், நம்பமுடியாததையும் அஞ்சப் பரிசுகள் இருக்கின்றனவோ அதனை நம்மால் மறுக்க முடிகின்றது.

நமது கற்பனையில், நாம் இதிபாகம் செய்யும் கற்பனை பரிசுகளைப் பற்றி நன்மை நாமே நம்பச் செய்வதன் மூலம், வாழ்வில், நமக்கு இருக்கும் உண்மையான, கடினமான சவால்களில் இருந்து விலகி எளிதாக நடந்துவிட முடிகின்றது.

அர்ஜுனன் இந்த விளையாட்டைதான் விளையாடுகின்றார்.

தான் கொலப்பப்பட்டாலும், அவர்களை கொலப்போவதில்லை என்று சொல்கின்றார். இது அவர் மனம் அவர் மேல் திணிக்கும் ஒரு பொய்.

'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரிதத்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என நினைத்து. எவ்வை திருமணம் ஆனபின், இவ்வ அழைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படுத்த வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்மானித்தார்.

உண்மையில் அவர்கழித்தவருக்கும் குவநாசத்தினால், பறிபோக இருக்கும் அவரது அடையாளம் தான் அவரை கவலைகொள்ளச் செய்கின்றது.

மேலும், இம்மூவுலகையும் பரிசாகப் பெற நேர்ந்தாலும் தனது சுற்றத்தாரையும், ஆச்சாரியர்களையும் கொல்வப் போவதில்லை என்றும் சொல்கிறார். இவ்வளவு சிறந்த பரிசே அவரை கவராதபொழுது, அவர்களை அழிப்பதால் பெறக்கூடிய இந்த பூவுலகம் மட்டும் எப்படி? அவரைக் கவர முடியும்? என்றும் அர்ஜுனன் கேட்கின்றார்.

எப்படியானாலும், அர்ஜுனனுக்கு யார் மூவுலகையும் பரிசாக அளிக்கப் போகின்றார்கள்? அத்த உணர்ச்சி வசப்பட்டதன் விளைவாக அவரது கற்பனையில் இருப்பதைத்து வரும்ட போராடினார்.

அமைதிக்காக எனக்கு வேளை கிடைத்தபறகுதான் அவர் திய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னன் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு,

தமிழில் நாட்டுப்புறக் கதை ஒன்று இருக்கிறது. அதில், ஒரு நரி ஒரு காகத்திற்குப் பழங்களை உண்ணக் கொடுத்து, அதனை வசேகரித்து பிடிக்க முயல்கின்றது. அந்தக் காகத்திற்கு அந்தப் பழங்களின் மேல் ஈர்ப்பு இருந்தாலும் அது புத்திசாலியாகவும் இருந்தது.

அது அந்தப் பழங்கள் நிராகரிது? அந்தப் பழம் புளிக்கும் என்றும், இல்லையெனில் நரி அதனை உண்டிருக்க முடியும் என்றும் தன்னைத் தேற்றிக் கொண்டது.

சிக்சி இந்த பழம் புளிக்கும், எனக்கு இது வேண்டாம் என்று சொன்னது.

இதேபோல்தான் அர்ஜுனனின் கதையும், போர்க்களை வெல்லுவதில் கிடைக்கும் பரிசு சிறியது என்றும், இந்த அகிலபேர ஆளுவதற்கு கொடுத்தாலும், தான் மயங்கப்போவதில்லை என்றும் தன்னைத்தானே தேற்றிக் கொண்டார்.

அர்ஜுனன் ஒரு பாதுகாப்பான நிலையை தேர்ந்தெடுத்துக்கின்றார். எநென்றால் அகிலத்தையே ஆளுவதற்கு அவருக்கு கொடுக்கப்படும் சந்தர்ப்பம் மிகவும் அரியது.

அது அலையும் அவர் மனதை சாந்தப்படுத்தவும், உண்மையான பயத்தின் மூலத்தில் இருந்து விடுபடவும் அவருக்கு உதவியது.

மீண்டும் மீண்டும் மனிதர்கள் இந்த விளையாட்டைத் தங்களுடனும், மற்றவர்களுடனும் விளையாடுகின்றார்கள். இந்த விளையாட்டு உண்மைகளைச் சந்திக்க முடியாத பொழுது ஆரம்பிக்கின்றது.

அதனால் உண்மையை சொல்ல முடிவதில்லை. காரணம் எதுவாக இருந்தாலும் உண்மையைச் சொல்பவர், மற்றும் தன்‌மையை உண்மை கேட்பவர் ஆக இருவருக்கும் ஆபத்தானது.

அதனால் உண்மையை எல்லோரும் ஏற்றுக் கொள்கிற விதத்தில் மூடி மறைத்து வழங்குகின்றோம். பின்பு அதனை மறைப்பதில் சிக்கிக் கொள்கின்றோம்.

அர்ஜுனன் நன்கு ஸ்தாயிக்கப்பட்ட தன் சொந்த பந்தங்களை இழப்பதன் மூலம் தன்னுடைய சொந்த அடையாளத்தை இழக்க நேரிடுமோ என்று பயப்பட்டார்.

என்றாலும், உண்மை அவரைக் காயப்படுத்தும். அதனால் அவர் அதைப்பார்ப்பதற்குத் தயாராக இல்லை. உண்மையில் உண்மையை அவர் உணரவே இல்லை.

அவரது விழிப்புணர்வற்ற தன்மையில் அது நன்றாக மறைக்கப்பட்டிருக்கலாம். நம்மில் பலருக்கும், நாம் வகிக்கும் பாத்திரங்களிலும், நாம் ஏற்கும் பொறுப்புகளிலும், நமது கவலைகளிலும், நம்மை மற்றவர்கள் ஏற்றுக் கொள்வதிலும் தான் நமது அடையாளம் இருக்கின்றது.

இந்த உடைமைகள் மற்றும் சொந்தங்கள் இல்லாமல் உருவாகும் நம் குணநலயத்தின் அடிப்படையும், எது என்ற அடிப்படையும் இல்லாவிட்டால், நாம் நம்மை தொலைத்ததாகவே உணர்கின்றோம். மேலும் நான் என்னும் அடையாளத்தையும் இழக்கின்றோம்.

நம்மைப் போலவே, அர்ஜுனன் உண்மையை எதிர்கொள்ளாமல் இருப்பதற்காக நிறைய காரணங்களைக் கண்டுபிடித்துக் கொண்டே இருந்தார்.

ஒருமுறை, ஒரு அரசு உயர் அதிகாரி, ஒரு பக்தர் நடு இரவில் என்னை அழைத்து, என்னை உடனடியாக பார்க்க விரும்பினார். உங்களை இப்போதே பார்க்க வேண்டும், என்று சொன்னார்.

நான் நம்பிக்கை இழந்து இருக்கின்றேன். நான் பிரச்சனைகளால் குழப்பப்பட்டு, மனச்சோர்வுடன் இருக்கின்றேன். நான் தற்கொலை செய்து கொள்ளலாம், வாழ்வா, சாவா என்ற குழப்பல், நான் உங்களை இப்போதே பார்க்க வேண்டும், என்று சொன்னார்.

நான் அவருடன் சிறிது நேரம் பேசியதில் அவரை அமைதிப்படுத்தி முடிந்தது. நாளை வந்தால் அவசரச் சந்திக்க முடியும் என்றும் கூறித் தெரிவித்தேன்.

இல்லை, இல்லை சுவாமி, என்னால் நாளைக் காலை வரை முடியாது. நான் தவறவிட முடியாத அவசரக் கூட்டங்கள் இருக்கின்றன. வேறொரு சமயத்தில் நான் வருகிறேன் என்று சொன்னார்.

சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு வரையிலும் என்னைப் பார்ப்பது அவரைப் பொறுத்தமட்டிலும் நிகழப்போகும் கூட்டம் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கின்றது.

நாம், சந்திக்கும் குழுநிலைகளைப் பற்றிய மாயத் தோற்றங்களை நம் மனதில் உருவாக்குகின்றோம். நமது இருப்புத் தன்மைக்கு அவை எவ்வளவு முக்கியமானது என்றும் கற்பனை செய்கின்றோம்.

பிறகு, நம் மனதில் நமக்கு என்னவெல்லாம் நடக்கப் போகின்றது என்பது

187

குறித்த மனக்கோட்டைகளைக் கட்டுகின்றோம். அது நல்ல முடிவாக இருக்கலாம் அல்லது கஷ்டமான முடிவாகவும் இருக்கலாம்.

நாம் நிகழ்காலத்தை விழிப்புணர்வுடன் எதிர்கொள்வதைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் செய்கின்றோம்.

நாம் பின்பு பார்க்கப் போவதைப் போல, நிகழ்காலத்தை இந்த கஷ்டத்தை எதிர்கொள்வதைத் தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனாளிச் செய்யுமாறு சொல்கிறார்.

எப்போது அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரின் உபதேசங்களுக்கு சரணாகதி செய்து, தனது கவனத்தை நிகழ்காலத்தில் செலுத்துகிறாரோ அப்போதே அவரது சந்தேகங்களும் மாயத் தோற்றங்களும் மாயமாகக் கரைந்து விடுகின்றது.

பிறகு அர்ஜுனனை என்ன செய்ய வேண்டும் என்று புரிந்துக் கொள்கிறார். முழுமனதுடன் அந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்றத் துணிகிறார்.

கேள்வி :

மனச்சோர்வுக்கு தயாராக இருந்தார். மற்றவர்கள்

இரண்டு விதமான மனச்சோர்வு உண்டு. ஒன்று தோல்வியினால் ஏற்படும் மனச்சோர்வு. மீண்டும் மீண்டும் ஒரு முடிவை எதிர்நோக்கி உழைத்து அதில் தோல்வி அடைவது. பிறகு நீங்கள் ஏமாற்றமடைகிறீர்கள்.

சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு உங்கள் விடாமுயற்சியின் தன்மையைப் பொறுத்து நீங்கள் இடைவிடாது முயற்சித்து வெற்றி அடைவீர்கள். அல்லது இதனை விட்டு விடுவீர்கள். வேறு ஒரு பொருளை நோக்கிச் சென்றுவிடுவீர்கள்.

இதனால் தான் பொறுமையும், விடாமுயற்சியும் மிகச் சிறந்த நற்குணங்களாக கருதப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு முயற்சியிலும் ஒரு புதிய முயற்சி. அது முன்பு நடந்தவற்றுடன் தொடர்புடையது இல்லை. இதைத்தான் நாம் அன்கிளாட்சின் என்று

'தன்னை அப்படிச் சொல்லுகிறார்கள்?' என்று விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஞானி' என்று மென, 'என சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர்' என தன்னை இளும்பக் உடல், பொருள், இவ்வி அனைத்தையும் செவ்வனித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலின்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அழைக்கிறேள்.

எதுவரை உங்களது பழைய தோல்வியைப் புனிய தோல்வியோடு தொடர்புபடுத்திப் பார்க்காமல் இருக்கிறீர்களோ அதுவரை நீங்கள் சக்தியோடந்தவராக இருக்க முடியும்.

இடைவிடாது முயற்சிக்கும்பொழுது முடிவில் வெற்றியைப் பெற முடியும்.

பெரும்பாலும் நீங்கள் செய்வதெல்லாம் ஒரு நாணயத்தைச் சுண்டிவிடுவது போலத்தான் இது முடிவு என்பது எது வேண்டுமானாலும் நிகழ்கூடிய தன்மை வாய்ந்ததாக இருக்கும்.

எவ்வளவோரம் முயற்சிக்கிறீர்களோ அவ்வளவோரம் உங்கள் வெற்றிக்கான வாய்ப்பு அதிகரிக்கின்றது.

வளர்ச்சி அடையாத நாடுகளில் பொதுவாக பெரும்பான்மையான மக்கள் தோல்வியால் ஏற்படும் மனச்சோர்வினாலுதான் பிறக்கின்றனர். அவர்கள் அதீதமான பொறுளாதார நீயியல் பெறக்கூடிய உடைமைகள், பொருளை அடைய வரை நிலையாக உழைக்கின்றார்கள். சில சமயங்களில் மனச்சோர்வுக்கு ஆளாகின்றார்கள்.

மற்றொரு வகையான மனச்சோர்வு, வெற்றியால் உண்டாகும் மனச்சோர்வு, இது வளர்ச்சி அடைந்த/முன்னேறிய நாடுகளில் பொதுவாகக் காணப்படுகின்றது.

இங்கு, என்னென அடைய வேண்டும் என்ற கற்பனை செய்கிறீர்களோ அவை அனைத்தையும் வெற்றிகரமாகப் பெற்றுவிடுகிறீர்கள்.

ஆனால் இதைவிட அனைத்தையும் அலுத்துக்கொள்ளும் அலட்சிய தன்மை' தோன்றும் தான் என்ன? என்று வியக்க ஆரம்பித்துவிடுகின்றனர்.

செல்வம், உறவுமுறைகள், இன்பங்கள் என்னும் இந்த அலைத்து வெளியலக

'சசன் அப்படிச் சொல்லுகிறார்கள்?' என்று விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஞானி' வேண்டுமென, 'என சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர்' என தன்னைத் தன்மை இளும்பக் உடல், பொருள், இவ்வி அனைத்தையும் செவ்வனித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலின்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

தேவைகளும் மென்மேலும் தேவைகளை உருவாக்குகின்றன.

ஒன்றைப் பெறுவதால் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியே லட்சியமாக இருப்பதில்லை. அடையவேண்டும் என்பதே லட்சியமாகின்றது. இது ஒருபோதும் முடியப்போவதில்லை.

இது ஒரு போதையாகிவிடுகிறது. எவ்வளவுக்கெவ்வளவு ஒருவர் அதிகம் பெறுகின்றாரோ அவ்வளவுக்கவ்வளவு அவர் இன்பத்தை இழக்கின்றார்.

அமெரிக்காவில், மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் என்னிடம் கேட்பதுண்டு, சுவாமி, நாங்கள் விரும்பியதெல்லாம் எங்களிடம் இருக்கிறது, சொல்லப்போனால் நாங்கள் கனவில் நினைத்ததைக் காட்டிலும் அதிகமாகவே இருக்கின்றன. இருந்தும் எங்களிடம் திருப்தி இல்லையே.

நாங்கள் விரும்பியதெல்லாம் எங்களிடம் இருக்கின்றது. ஆனால் நாங்கள் அதை இவ்வுறை விரும்பினோம் என்றுதான் புரியவில்லை. எங்களிடம் மகிழ்ச்சி இல்லை.

ஆம், மகிழ்ச்சி இல்லைதான். சந்தோஷம் வெளியில் இருந்து வருகின்றது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள். அதனால்தான், உங்கள் கார்களை ஒவ்வொரு வருடமும், வீட்டை மூன்று வருடத்திற்கு ஒருமுறையும், மனைவியை ஐந்து வருடத்திற்கு ஒருமுறையும் மாற்றிக்கொள்கிறீர்கள்.

இல்லை, மகிழ்ச்சி உள்ளிருந்து வருகிறது. அதனால்தான் இந்த வேத கலாச்சாரத்தில் விவாகரத்து என்ற வார்த்தையே இல்லை. விவாகரத்து எல்லாரும் கருத்தே தெரியாமல் இருந்தது.

அந்த காலத்தில் நீங்கள் உங்கள் துணையை மாற்ற முயற்சித்தில்லை ; அதற்குப் பதிலாக உங்கள் கண்ணோட்டத்தையும், குணாதிசயத்தையும் மாற்ற

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவோர்கள். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்பெருத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

'சநன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சநனின் பெரிய ஆளாக சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

வெளியில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் உங்களுக்கு ஒருபோதும் மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்காது; உள்ளுலக மாற்றம் எப்பொழுதும் ஆனந்தத்தை அளிக்கும்.

எப்படி மனிதர்கள் வெற்றியினால் ஏற்படும் மனச்சோர்வைச் சமாளிக்கின்றார்கள்?

முதலில் போதையின் மூலம் சமாளிக்கின்றார்கள். ஒருவர் ஏன் என்று கூடத் தெரியாமல் பொருள்களைச் சேர்க்க ஆரம்பிக்கின்றார்.

மிகச்சிறியான உதாரணம் என்னவென்றால், பொருள்களின் வரத்து அதிகமாக அதிகமாக அது அதன் மதிப்பை இழக்கின்றது. இது ஒருபோதும் தீர்வாக முடியாது.

மதுபானம் ஆகட்டும், போதைப் பொருட்கள், சொத்துக்கள், காமம் ஆகட்டும், அதிகமாக அதிகமாக அது அளிக்கும் பலன் குறைந்து கொண்டே போகிறது. உண்மையில் அவை மேலும் மேலும் துக்கத்தைத்தான் கொடுக்கின்றது.

வெற்றியினால் ஏற்படும் மனச்சோர்வு உங்களைத் தற்கொலைக்குத் தூண்டச் செல்லும். ஒருவரை வெறுமனே கொன்றுவிட அல்லது மெதுவாக உங்களைக் கொன்றுவிட இருக்கும் ஒரு டடப்பொருளைப் போல ஆக்கிவிடுகிறது.

போதை நேரடியாக துக்கத்தை வரவழைப்பதும் மற்றும் மனச்சோர்வு மறைமுகமாக துக்கத்தை வரவழைப்பதும் இரண்டு வழிகளுமே முட்டுச்சந்தித்தான் முடியும்.

மூன்றாவது வழியைப் புத்திசாலியான ஒருசிலர் மட்டுமே தேர்ந்தெடுக்கின்றார்கள், அது தியானம் செய்வது. இதை அறிய, நீங்கள் மனச்சோர்வில் விழுந்து, ஆராய்ச்சி செய்து, அதிலிருந்து வெளிவர வேண்டும்.

மனச்சோர்வைச் சமாளிக்க இந்த மூன்றுவழிகள் தான் இருக்கின்றன. நீங்கள்

தான் உங்கள் பாதையைத் தேர்வு செய்யவேண்டும்.

ஆனால் அது கஷ்டமல்லவா? என்று நீங்கள் கேட்கலாம்.

இல்லை!

வெறுமனே, உங்கள் மனதின் மென்பொருளை மாற்றுங்கள்! அது கடினம் என்று சொல்வதற்கு மாற்றாக எளிது என்று சொல்லுங்கள்.

கடினம் என்ற வார்த்தையை உங்கள் மனதில் உருவாக்குவதே நீங்கள் தான். ஆரம்பத்தில் இது எளிது என்று உங்கள் மனம் ஏற்றுக் கொள்ளாது. அது எதிர்க்கும்.

இது எளிது என்று உள்ளுக்குள் மீண்டும் சொல்ல சொல்ல, வாழ்க்கையையப் பற்றிய உங்களது பார்வையே முற்றிலும் நேர்மறையாக, உறுதியாக மாறுவதை நீங்கள் காணமுடியும். தன்னைபுணர்ந்த ஞானி ரமண மஹரிஷி அழகாகப் பாடுகிறார்,

அழியே அதி சலபம் ஆத்ம்...........அதிசலபம்!

(தன்னைபுணர்ந்தல் மிக எளிது, இந்த ஞானமடைதல் மிக எளிது!!)

அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் எப்படி சலபம் என்று நீங்கள் சொல்ல முடியும்? என்று கேட்கிறார்கள். வெறியுலக வாழ்க்கையில் அவருக்கு அப்போதுநான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

ஆனால் உள்ளுலகில் எதைப்பயும் அடைய நாம்தளர்வாகவும், அமைதியாகவும் இருப்பதே போதுமானது.

கஷ்டமானவற்றை அடைவதற்கு உங்களுக்குப் பயிற்சி கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஆனால் நீங்கள் எளிமையானதை மறந்துவிட்டீர்கள். உங்களுக்குத் தேவையானதெல்லாம் என்னவென்றால், உங்களுக்குள் உற்றுப் பார்ப்பதே.

உங்கள் மனதை நல்ல வார்த்தைகளால் அழைப்பதோ, உங்களுடன் நீங்கள் அன்பாகப் பேசுவதோ உங்களுக்குக் கஷ்டமானது என்று நீங்கள் சொல்ல முடியாது. உங்களால் சுலபமாக இதைச் செய்ய முடியும்.

இதைப் பெறுவதற்கு உங்களுக்குக் கஷ்டமான நுட்பங்கள் எல்லாம் தேவையில்லை. மக்கள், மனதின் சலனமற்ற தன்மை, பிராணாயாமம் போன்ற பெரிய வார்த்தைகளைப் பேசுபவர்கள். அவை மேலும் மேலும் குழப்பத்தையே உண் டாக்கும்.

தியானம் எளிமையானது. இப்பொழுது நீங்கள் இங்கு உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள், வெறுமனே உங்கள் எல்லையை உணருங்கள். நீங்கள் எங்கு இல்லையோ, அங்கு போகாமல் இருப்பதே தியானம். நீங்கள் எங்கு இருக்கின்றீர்களோ அங்கு இருப்பதே தியானம்.

பொதுவாக, நீங்கள் இங்கு இருக்கும்போது, உங்கள் வீட்டைப் பற்றி சிந்திக்கின்றீர்கள். நீங்கள் வீட்டில் இருக்கும்போது, மலையில் நடக்க இருக்கும் சொற்பொழிவைப் பற்றி யோசிக்கின்றீர்கள்.

சொற்பொழிவில் இருக்கும்போது, வீட்டிற்கு எப்போது திரும்ப முடியும் என்று யோசிக்கிறீர்கள். வீட்டிற்குப் போனதும் மறுநாளின் அலுவலக வேலையைப் பற்றி யோசிக்கின்றீர்கள்.

அலுவலகத்தில், மலையில் வெளியில் செல்வதைப் பற்றித் திட்டமிடுகின்றீர்கள். வெளியில் இருக்கும்போது மறுபடி வீட்டைப் பற்றி நினைக்கின்றீர்கள்.

உங்கள் உடம்பு இருக்கிற இடத்தில் நீங்கள் ஒருபோதும் இருப்பதில்லை. அதனால், நிகழ்காலத்தில் இருப்பதையும், விழிப்புணர்வுடன் வாழ்வதையும் நான் தியானம் என்று சொல்கின்றேன்.

நிறைய வார்த்தைகளாலும், கருத்துகளாலும் நாம் எப்போதுமே தொந்தரவு

செய்கிறோம். “தான் அப்படிச் சொல்கிறார்!” என்று விசாரித்தற்கு, “நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே ஏது கற்றவர் என் தந்தை. என் குழவி திளும்ப உடல் பொருள், இதுவி அறைத்தையும் செயவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைக்கநித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அடைகின்றோம். வெறுமனே தளர்வாக நீங்கள் எங்கு இருக்கின்றீர்களோ அங்கேயே இருங்கள்.

பூமியின் தொடுதலை உணருங்கள். எப்படி உட்கார்ந்து இருக்கின்றீர்கள் என்பதை உணருங்கள். உங்கள் உடலின் எல்லா பாகங்களை உணருங்கள்.

வெறுமனே நிகழ்காலத்தை உணருங்கள். உங்கள் உடலுக்குள் நீங்கள் முழுமையாக இருங்கள். உங்கள் (உடலை) வாழ்க்கையை உணர துவங்குவீர்கள்.

இந்தக் கருத்து மிக எளிமையாக இருப்பதால், புரிந்து கொள்வதற்கு மிக கஷ்டமாக இருக்கின்றது.

உண்மையைப் பற்றிய சிந்தனை ஒன்றே இருக்கின்றது. அது சொல்வதென்னவென்றால்,

அது மிகவும் தெளிந்திருப்பதால் அடைப் பார்ப்பதற்குக் கஷ்டமாக இருக்கின்றது.

ஒருமுறை ஒரு மூடன் கையில் விளக்கை வைத்துக் கொண்டு தீயைத் தேடிக் கொண்டிருந்தான்.

தீ என்றால் என்னவென்று அவர் அறிந்திருப்பாரானால் அவருடைய அறிய சிக்கிரம் சமைத்திருக்க முடியும்

சத்தியம் மிகவும் எளிமையானது ; அது நம்முன், நாம் பார்ப்பதற்கே இருக்கின்றது. ஆனால் நாம் அதை மிகவும் சிக்கலாக்குகின்றோம்.

நம் வாழ்க்கை முழுவதும், நாம் இறப்பங்களை நம் உடலைவிட்டு வெளியில் தேடி அலைகின்றோம். அதனால் இந்தத் தேடுதலில் இருந்து வெளியில் வர மிகவும் சிரமப்படுகின்றோம்.

'சத்யன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிலுவையில் கண் வைத்தவர் என் தத்தை. கணவை திருமாக் கட்டில், பொருள், ஆவி அலைந்ததையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்மலின்றார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

கடந்த காலத்தில் நாம் செய்ததைப் பற்றி நினைப்பதும், வருத்தப்படுவதுமாகவும் மற்றும் எதிர்காலத்தில் என்ன ஆகக்கூடுமோ என்று ஆதங்கப்பதுமாக நாம் நம் வாழ்க்கையை வாழ பழகிவிட்டோம்.

ஒருவேளை நீங்கள் கடந்த காலத்திலும், எதிர்காலத்திலும, வரும் பழகிவிட்டிருந்தால் அதைப் பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள்.

இதோ ஒரு தர்க்கீதியான எடுத்துக்காட்டு ; உங்களுக்குத் தலைவலி இருக்கும்பொழுது, அதிலிருந்து வெளியில் வர முயல்கின்றீர்கள். ஒரு மாத்திரையை எடுத்துக் கொண்டு வலியிலிருந்து வெளியவருகிறீர்கள்.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடினார்.

எனென்றால் வலியில்லாமல் இருப்பது உங்கள் இயற்கைத் தன்மை. மேலும் இந்த நிலைக்கு சிக்கிரம் வர நிலைக்கின்றீர்கள். அதேபோல் கடந்த காலத்தைப் பற்றி வருத்தப்படுவதோ, எதிர்காலத்தைப் பற்றி பயோசிப்பதோ உங்கள் இயல்பாக இருக்குமானால், எந்தக் கடந்த காலத்திலும் இருந்து வெளியேர நிலைக்கின்றீர்கள்.

அது இயல்பாக இல்லாததினால் தான் அதனிடம் இருந்து வெளியேர நிலைக்கின்றீர்கள்.

பின் என் கவலையுடன் உங்களைத் தொடர்ப்படுத்திக் கொள்கிறீர்கள்? நிகழ்காலத்தில்

வாழ்வதுடன் நீங்கள் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் பிரான்ஸ் நாட்டிலிருந்து வந்து குடியேறி முப்பது வருடமாகின்றது.நீங்கள்பிரெஞ்சுமொழிபழகாததால், பிரெஞ்சுமொழி உங்களுக்கு மறந்துவிட்டது.

திடீரென்று உங்களுடன் ஒருவர் பிரெஞ்சு மொழியில் பேசத் தொடங்கினால், உங்களுக்குப் புரியாமல், ஞாபகம் இல்லாமல் போய்விடுமோ?

'சத்யன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிலுவையில் கண் வைத்தவர் என் தத்தை. கணவை திருமாக் கட்டில், பொருள், ஆவி அலைந்ததையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்மலின்றார்.'

இதேபோல், ஆன்ந்தம் மற்றும் நிகழ்காலத்தில் வாழுதல் எல்லாம் உங்கள் தாப்மொழியைக் காட்டிலும் அருங்கலையில் இருக்கும் மொழி. எழு வயது வரையில் அந்த நிலையில்தான் இருந்தீர்கள்.

மறந்துபோன அந்த மொழியை, அந்த நிலையை நீங்கள் திரும்பப் பெற ஆரம்பியுங்கள்.

நிகழ்காலத்தில் இருப்பது என்பது உங்களை குற்ற உணர்வு, வருத்தம், ஆசை மற்றும் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய யூகம் போன்ற அனைத்திலும் இருந்து விடுவித்துக் கொள்ள உதவுகிறது.

கடந்தகால நிகழ்வுகள், எதிர்காலத்திலும் நடக்கலாம் என்ற உங்கள் பயத்திலிருந்து உங்களை விடுவிக்க உதவுகிறது. இந்த அச்ச உணர்வுகள் உங்களுக்கு துன்பத்தைக் கொடுக்கிறது.

வெற்றியும், தோல்வியும் உங்கள் மனதில்தான் இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். முடிவெடுப்பற்றிக் கவலைப்படாமல் செயல்களைச் செய்ய கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

பிறறகு, எந்தவிதமான குழப்பிலும் மனச்சோர்விற்கு ஆளாகாமல், அந்தச்சித்தியக்குறியில் இருந்து நீங்கள் வெளியே வருவீர்கள்.

1.36. ஜ ஆ ர் தி த ந ா, புதல்வர்களைக் கொல்வதால் நமது என்ன இன்பம் வருகிறது? இந்த பாவிகளைக் கொல்வதால் பாவமே நம்மை வந்தடையும்.

1.37. நம் தோழர்களையும், இருகிராஷ்டிர புத்திரர்களையும் கொல்லுதல் நமக்கு தகாது. மாதவா, நம் உற்றாரைக் கொன்றுவிட்டு, நாம் எப்படி இன்புற்று இருப்பது?

1.38, 1.39 ஜனார்த்தனா, பேராசையால் கவரப்பட்ட மனதையும், குலநாச த்தால் உண்டாகும் கேட்டையும், நண்பர்களுடன் சண்டையிடுவதால் உண்டாகும் பாத்தையும் இவர்கள் அறிந்துக் கொள்ளாவிட்டாலும்,

குலநாசத்தால் விளையும் கேட்டினை நாள்கு உணர்ந்த நாம் என்

196

இப்பாபத்திலிருந்து பின்வாங்கக்கூடாது?

இங்கு அர்ஜுனனின் குழப்பம் மிகத் தெளிவாகப் பேசப்பட்டு இருக்கிறது. அர்ஜுனனின் முன்பு இருவிதமான முடிவுகள் இருக்கின்றன. அதில் எதாவது ஒன்றை நம்பிவிட வேண்டும் என்று என்னுகின்றார்.

மூதல்/முடிவாநது போர்புரிவதே தவறானது, குறிப்பாக உறவினர்களுக்கு எதிராகப் போர்புரிதல் மிகவும் தவறானது. அதனால் போர் துவங்குவதற்கு முன்பே அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு வெளியேறிவிட வேண்டும் என்று நினைக்கின்றார்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர் எனக்கு

இதுவரையில் வாதங்கள் அனைத்தும் இந்தச் சிந்தனையில்தான் இருந்தன. அதே சமயத்தில், ஒரு ஷத்ரியனைப் போலப் போர்புரிய செல்வேண்டும் என்ற சிந்தனையும் அர்ஜுனன் வரவேற்கின்றார். அதனால் போர்புரிவதற்கு நிச்சயமாகப் போர்க் களத்திற்குச் செல்ல வேண்டியிருக்கும்.

உண்மையில் சுற்றத்தாருக்கு எதிராகப் போர்புரிதல் தவறானது என்பதை அர்ஜுனன் நம்பி இருந்தால், அவர் போர்க்களத்திற்கு வந்திருக்கவே மாட்டார்.

அர்ஜுனனது காரணமாகத்தான் கடமையில் இருந்து பின்வாங்குவது? என்ற கேள்வி அவரை எழுப்புகிறது.

நல்லவேலையாக, அர்ஜுனன் தன் மனம் சொல்வதைக் கேட்டுகின்றான். தனது குருவிடம் ஆலோசனையையும், இடமாறா, உறுதியான, துணிவையும் எதிர்நோக்கி நிற்கின்றார்.

அர்ஜுனனது மனம் இப்பொழுது இன்றுமொரு வாத்தை முன்வைக்கின்றது. துரியோதனன் அவரது உறவினர்கள் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் என்பதும் தவறிழைத்தவர்கள் ஒப்புக் கொள்ளப்படுவதும்

தனக்கும், தன் சகோதரர்களுக்கும், தன் மனைவிக்கும் அவர்கள் செய்தது எல்லாமே, மன்னிக்க இயலாத குற்றம் என்றும், அவர்கள்

197

தன்னிக்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்றும் அர்ஜுனன் சொல்கிறார்.

நாட்டின் சட்டமும் அதற்குத் தெரிவிக்கும். சட்டத்தின் எல்லா விளிமுறைகளும், அர்ஜுனனின் போர்தொடுத்தலையும், தவறிழைத்தவர்கள் கொல்லப்படுவதையும் நியாயப்படுத்தும்.

ஆனால், ஒரு தவறாமல் மற்றொரு தவறைச் செய்துவிட முடியுமா? எவ்வளவான் நியாயப்படுத்தினாலும், எல் சுற்றத்தாரைக் கொல்லுவதாய் நான் எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருக்கமுடியும்?

அவர்களது தவறுகளுக்கு நான் செய்யப் போகும் தவறு பரிகாரமாக முடியாது. அது என்னை மென்மேலும் துக்கத்திலேயே ஆழ்த்தும் என்று அர்ஜுனன் கூறுகிறார்.

அர்ஜுனனது குழப்பத்திற்கு இரு காரணங்கள் மையமாக இருக்கின்றன.

முதலாவது உறவுகள் நாம் நம்மை அறிந்தவர்களுக்கு தவறிழைக்கும்படி அறிவுறுத்தப்பட்டால் எப்படி உணர்வோமோ அப்படியத்தான் அர்ஜுனனும் உணர்ந்தான். அறிமுகமில்லாத மனிதர்களைக் குறித்து சொல்லியதும் தன்னிப்பதும் மிகவும் எளிதானது. முகம் தெரியாமல் இருப்பதே பயமறியாமல் இருப்பதாகும்.

நன்கு பழகி நட்புறவோடு இருக்கும் மனிதர்களிடம், நன்கு அறிந்தவர்களிடம், வரவழைக்கக் கொண்ட எதிர்மறை நடவடிக்கையால், எவ்வளவான் நியாயப்படுத்தினாலும் கூட, அந்த நட்பு உடைந்துவிடக்கூடிய அபாயம் இருக்கின்றது.

இந்த குழப்பமான குழமையை எதிர்கொள்ள வேண்டுமானால், ஒருவர் செயல்களின் விளைவுகளைப் பற்றி கவலைப்படாதிருக்க வேண்டும்.

பற்றற்ற மனநிலையை உருவாக்குவதாலும், தொடர்பை துண்டிப்பதாலும் அது சாத்தியமாகின்றது.

"செயன் கப்படுச் சொல்வீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்பித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

198

ஒருவர் செயல்முறையிடமே விட்டுவிடுகிறார். போகும்போதை சரியானதாக இருக்கும் வரையிலால், எந்த முடிவை நோக்கி அந்தப் பாதை போனாலும் அது சரியாகத்தான் இருக்கும்.

காலப்போக்கில், இந்த தொடர்பு, மதங்கள் மற்றும் சமுதாயத்தின் பிரிவினால் உடைக்கப்பட்டுவிட்டது. அனைவரது சூற்றுக்கும் முரண்பாடான வகையில், மதம் பிறிதொன்றது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

மதம், பிரித்து வைத்து அழிக்கின்றது. வேறு எந்தக் காரணத்தைக் காட்டிலும், மதங்களால் உண்டான போர்களாலேயே அதிகமான மக்கள் கொல்லப்பட்டிருக்கின்றார்கள்.

ரஷ்யஅரிபராவில் இருந்த லெனின்தனது கட்சியுள்ளதுபோல், மதம் என்னும் ஒரியம் மனிதர்களுக்கு இடையே உள்ள உணர்ச்சிகளை மழுங்கலடித்து விடுகின்றது. ஒரு மனிதன் மற்றொரு மனிதனை இழிவுபடுத்தவும், முட்டாளாக்கவும், கொல்லவும் அது அனுமதிக்கின்றது.

பல நூற்றாண்டுகளாக, பல தேசங்களில், மதத்தின் பெயரால் என்ன நடந்ததோ அதன் நவீன பிரதிநிதிகள், தீவிரவாதிகள். இது ஒன்றும் புதியது இல்லை.

காலங்காலமாக ஒருவரை ஒருவர் அழித்துக் கொள்வது நடந்து கொண்டே இருக்கின்றது. மதங்களுக்கு உள்ளே செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட பிரிவுகளாலும், மதங்களுக்கு இடையே கடவுள்களின் பெயராலும், கடவுளைக் காக்கும் முயற்சியிலும் இந்த அழிவு நடந்தே இருக்கின்றது.

மதத்தின் பெயரால் கொல்ல, போதுமான காரணங்கள் கிடைக்காதபொழுது, மனிதன் மற்ற விஷயங்களைக் காரணங்களை கண்டறிந்து பாரிவினை ஏற்படுத்தி கொல்லத் துவங்கினான்.

"செயன் கப்படுச் சொல்வீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்பித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

199

அவை, தோலின் நிறம், மொழி மற்றும் கலாச்சார வித்தியாசங்கள், எல்லை பிரச்சனைகள் இப்பட்டிப் பல.

வித்தியாசப்படுத்த முடியகின்ற எதுவும், பயத்தையோ, நெருக்கடியையோ உருவாக்கக்கூடிய எந்த வாய்ப்பும் பிரிவை ஏற்படுத்து அழிவை உன் டாக்கப் போதுமான காரணமாக இருந்த்து.

இன்றைய சமூகநலத் தொண்டர் ஒருவர் சொல்லியுள்ளது போல், அறியாமை அச்சத்தை வளர்க்கின்றது, அச்சம் வெறுப்பை வளர்க்கின்றது. வெறுப்பு வன்முறையை வளர்க்கின்றது. நமது அறியாமையில் இருந்தே இது துவங்குகின்றது.

இந்தத் தனிமையைத் தவிர்க்க வேண்டுமென்றால் எந்த மனிதனுடனும் ஒரு தனித் தீவில் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். நான் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் இணைக்கப்பட்டிருப்பவர்கள்.

ஆழ்மன நிலையில், நாம் அனைவரும் உள்நிலையில் தொடர்புடையவர்கள். சம்பந்திகள் கண்டுபிடிப்புகள், நாம் நமது அஜுக்கினில் (இங்குப்) நிலையிலும் அல்லது செல்லரல் நிலையிலும் ஒருவருக்கொருவர் இணைக்கப்பட்டிருப்பதாக காட்டுகின்றன.

செல்களின் மூலக்கூறு உயிரியலில், புரூஸ் லிப்பான் போன்ற புதியதாம் பதிக்கும் அறிவியலாளர்கள் மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சிகள், டிஎன்எவின் குறிப்பான நாம் உயிர்வாழ வேண்டும் என்னும் கருத்து தவறாது என்று நிருபிக்கின்றன.

உண்மையில், நாம் உயிர்வாழ வேண்டுமென்றால் கூடி வாழவேண்டும். இதைத்தான் செல்கள் செய்கின்றன. அவைகள் தாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் இணைக்கப்பட்டவர்கள் என்பதனை உள்ளுணர்வில் அறிந்துகொள்கின்றன.

மேலும் மிகப்பெரிய ஒரு அமைப்பின் பகுதியே தாங்கள் என்பதையும் உணர்கின்றன.

நாம் இந்தபுவியிரகத்தை வந்தடைந்தபோது உல்லாவிதமானசாத்தியங்களுக்கும் தயாராக இருந்தோம். குழந்தைகளாக இருந்தபொழுது, எளிமையான அழகான முறையில் நன்முள்ளோ மையம் கொண்டு, எல்லா தொடர்புக்கும் தயாராக இருந்தோம்.

இது எப்படி என்றால், நாம் யாராலும் வெகு எளிதில் வந்துபோக் கூடிய ஒரு பெரிய இறந்தவெளியாக இருப்பதைப் போன்றது.

நாளாக நாளாக நாம் சுவர்களைக் கட்டி விட்டோம். நாம் எழுப்பிய சுவர்கள் நம்மை பாதுகாக்கும் என்று நினைத்தோம். கொஞ்சம் வர்களுக்குள்ளே நாம் ஒதுங்கினோம். நம்முடையவை என்றும் நம்பினோம். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அந்த வெற்றிடம் ஒரு சிக்கலான பாதையாக மாறியது.

எப்படி வெளியேறுவது என்றபோது நமக்குத்தெரியவில்லை. அப்படியே வெளியேறினாலும் மீண்டும் எப்படி உள்ளே செல்வது என்பதும் நமக்குத் தெரியவில்லை. நாம் உள்ளே தொலைந்து விட்டோம்.!

இந்தக் குழிகள் தகர்க்கப்பேண்டும். இந்த தீவுகள் பாலங்களால் இணைக்கப்பட வேண்டும். மக்கள் தனிமைப்பட்டு, வேண்டுமென்றே இடர்ப்பாடுகள் கொடுக்கப்பட ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பு கொண்டு கூடிவாழ பழக வேண்டும்.

அடிப்படையான செல்லின் நிலையில், செல்கள் கொடுக்கக் கூடியிருக்க விரும்புகின்றன என்றும், குழுக்கை உருவாக்கி, தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொள்ளக்கூடும் என்றும் தற்போது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

செல்கள்தங்கரின்கச்சருச்சுவர்களின்மூலமாகதொடர்புபொள்ர்க்கின்றனஎன்றும், அதன் மையக்கருவில் மூலமாக இல்லை என்றும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

போட்டியிடுதல்உயிர்வாழ்தற்குஉத்தரவாதம்அல்லபதில்லை;கூடிவாழ்வதும்தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொண்டு வாழ்வதுமே உத்தரவாதம் அலிக்கின்றது.

எப்படியும், நாம் முடிவுகளை மட்டும் கருத்தில் கொண்டு உழைக்கும்பொழுது நமது முயற்சிகள் உற்பத்தித் இறைனை குறைக்கிறனல்.

சுயநலமில்லாமல், கூட்டு நன்மை மற்றும் கூட்டு உயிர்வாழலுக்கு உதவியாக நாம் அனைவரும் கூட்டு விழிப்புணர்வின் ஒரு பகுதியமே என்ற விழிப்புணர்வுடன் கூடி வாழும்பொழுது, இந்த கூடிவாழும் முயற்சி அதிதமான பலனைக் கொடுக்க்கும்.

நாம், பலனை மட்டும் கருத்தில் கொள்ளாமல் மூலத்தையும், செயல்முறையையும் கருத்தில் கொள்வோமென்றும்.

அர்ஜுனன் எதிர்கொள்ளும் அடுத்த பிரச்சினை யென்யெலின் நேரடித்தன்மை. இப்படிப்பட்ட ஒரு போரில் அர்ஜுனனின் தனது செயலின் நேரடியான விளைப்ப்படையான விளைவுகளை சந்திக்கிறார்.

தன் உறவினர் ஒருவனை அம்பெடுத்துக் கொல்லும்போது, மரணம், அவரது செயலின் நேரடியான விளைவாக இருக்கின்றது. இந்த நிலைகளால் போர்முறையைக் காட்டிலும் முற்றிலும் கவனப்படுகின்றது.

ஒரு பொத்தானை அழுத்துவதால் கோடிக் கணக்கான உயிர்கள் பலியாக மாறிடும். இந்த பும்மிருகத்தை எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் மீண்டும் மீண்டும் அழிப்பதற்கு போதுமான அளவு ஆயுதங்கள் உலகின் ஆயுதக் கிடங்குகளில் எளிக்கப்பட்டு இருக்கின்றன.

தொலைதூரத்திலிருந்து அழிப்பதற்கான வசதிகள் அர்ஜுனனுக்கு இருக்கவில்லை. வில்லில் இருந்து அம்பை எய்வதற்கு முன்னர் எதிராளியின் கண்களை அவர் உற்று நோக்கியே ஆக வேண்டும்.

தான் யாரைக் கொல்கிறோம் என்பதையும், எதற்காக கொல்கிறோம் என்பதையும் அவர் அறிகிறார். அதனால் யாரையாவது கொல்லும்பொழுது அந்த அழிவை அவர் தனக்குள் உணர்கிறார்.

இந்த இரு காரணங்களாலும் அர்ஜுனனின் பாதிக்கப்பட்டார். முதலில், எதிர்களுடன் உறவு என்னும் புரிதலால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தார். இரண்டாவதாக,

அவரே முன்னின்று நேரடியாக அவர்களைக் கொல்ல வேண்டிய கூழ்நிலை.

அர்ஜுனனை இது பாதித்தது. ஏனென்றால் அவர் துரியோதனனைப் போன்றவர் இல்லை. துரியோதனன் தன்னையும், தன்செயல்களின் விளைவுகளையும் பொறுப்படுத்தாதவர்.

அர்ஜுனன் இவற்றால் பாதிக்கப்பட்டான். ஏனென்றால் கிருஷ்ணரைப் போல எல்லா சமயங்களிலும் முழு விழிப்புணர்வுடன் தனது செயல்களுக்கு முழு பொறுப்பெடுக்கும் தன்மை அவரிடம் இல்லை.

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரைப் போலவோ துரியோதனனைப் போலவோ இல்லை. அவர் மனம் அவர் தன்மை இழைத்துக் கொண்டு இருக்கலாம் என்று கூறப்பிட்டது. ஆனால் அவர் மனம் எல்லா செயல்களுக்கும் பொறுப்பேற்கும் உணர்வுநிலைக்கு இன்னும் உயர்ந்துவிடவில்லை.

இதுவே அர்ஜுனனின் குழப்பமாக இருந்தது. அர்ஜுனனின் தனது உறவினர்களிடம் இருந்து தன்னை மேலும் தூரப்படுத்திக் கொண்டார்.

தன் சுற்றத்தார் பெரிய தவறுகளை செய்தாலும் அவர் அதே தவறுகளைச் செய்யக்கூடாது என்றும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தையே அவருக்குக் கொடுத்தாலும் செய்யமாட்டேன் என்றும் முன்பு சொன்னார்.

தன் சுற்றத்தாரை அழிப்பதில் என்ன மகிழ்ச்சி கிடைத்துவிடும்? ஒரு அரச ராக தனியாக இருந்து அனுபவிப்பது எல்லாம் ஒரு வாழ்க்கையா ஆன்ன? என்று வியந்தார்.

அவர் உற்றார் உறவினர்கள் இருளில் இருப்பதாக அர்ஜுனன் சொல்கிறார். அவர்கள் தீயவரை எதிராளியும் அழிப்பதையும் தவறாக நினைக்கவில்லை. அதிகாரம் மற்றும் ஆசிக்கதிர்மை ஆசைப்படும் குருடர்களாக இருக்கின்றார்கள். கண்மூடித்தனமான அஹங்காரத்தால் அவர்கள் ஆளப்படுகிறார்கள்.

'கண் இப்படி சொல்கிறீர்கள்' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, எ சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தன்மை. கனவை திணுந்த உடல், பொறுள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பணிக்க வாத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

1

அவர் கிருஷ்ணரிடம் கேட்டார், பேராசையால் கவரப்பட்ட மனதையும் குலநாசத்தைக் கண்டு அஞ்சியத் மனப்பாங்கையும் பெற்றிருக்கும் இந்த மக்களிடம் இருந்து அறியாமையில் இல்லாத, இருளில் இல்லாத, குருடர்களாக இல்லாத நாம் என் விலகிச் செல்லக்கூடாது?

1

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் கெஞ்சிக் கேட்கிறார், தயவுசெய்து சொல், நான் சொல்வது சரிதானா? தயவுசெய்து கொல் நான் இந்த போரிலிருந்து விலகலாமா?

1

இப்பொழுது, அர்ஜுனன், சில நொடிகளுக்கு முன்பு உணர்ச்சி ததும்ப அவர் குறிப்பிட்ட அதே தந்தைமார்களையும், பாட்டன்மார்களையும், ஆச்சாரியர்களையும், மாமன்மார்களையும் மற்றும் தோழர்களையும் கண்டத நம் செய்கிறார்.

1

இந்த மக்களைத்தான் மரியாதைக்கும், அன்பிற்கும் பாத்திரமானவர்கள் என்று சொல்லி அவர்களை கொல்வதற்கு விருப்பமில்லை என்கிறார்.

1

அர்ஜுனன் இப்போது தனது போக்கை மாற்றிகின்றார். அவருடைய இரத்தமும் சதையுமான அவர்கள் இருந்ததால் அவர்களைக் கொல்ல விருப்பமில்லாமல் இருந்த நிலையிலிருந்து, அவர்களை கொல்வது தர்மகர்த்தாக கண்டடிக்கத்தது என்றும் உயர்ந்த நிலைக்கு செல்கிறார்.

1

அர்ஜுனன், ஒரு குலத்தையோ, ராஜவம்சத்தையோ அழிப்பது தீமையானது என்று சொல்கிறார். அவரை எதிர்ப்பவர்கள் இம்மாதிரியான கொள்கைகள் இல்லாமலும், கண்மூடித்தனமான ஆசையில் இருந்தாலும், அர்ஜுனன் இத்க்கு செயல்களைச் செய்வதில் இருந்து பின்வாங்கினார்.

1

குடும்பம் பற்றிய வாதங்களில் இருந்து குலம், ராஜவம்சம் என்று யோசிக்கும் உயர்ந்த நிலைக்கு அர்ஜுனன் சென்றார்.

1

இப்போதோ, பண்பாடு பற்றியும், சந்திர குலத்தோடு தொடர்புடைய பழமையான, நிலையான, ராஜவம்சத்தின் மரியாதை பற்றியும் சொல்வதோடு நில்லாமல் அவற்றைத் தழித்தநிலையாக பிறிப்பதும், அழிப்பதும் பாவமான செயல்

1

"சுகன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என்று விசாரிததற்கு, 'குடன் பெரிய இடாத வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்து கண்டவர் என்ற தன்மை, குலவை இழிமாக உடல், பொருன், அவி சென்னதையும் செயலாழித்து என்னைப் பாத்து வந்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலிந்தார்.

1

என்றும் யோசிக்கலானான்.

1

அர்ஜுனனது குழப்பம் இப்போது பெரியதொரு தளத்திற்கு செல்கிறது. தளர்மனிதர்கள் எனும் எல்லையைத் தாண்டி, பல்லாயிரக்கணக்கான வருடங்கள் பழமையான, தேவர்களே முன்னோர்களாக இருந்திருக்கக்கூடிய ஒரு குலத்தின் அழிவைப் பற்றி யோசிக்கலானார்.

1

இம்மாதிரியான ஒரு கொடூரமான செயலை அவர் செய்ய வேண்டும் என்று எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்? என்று அவர் மன்ளாடினார்.

1

அர்ஜுனனது மனதில் அது மிகப்பெரிய சந்தேகமாக இருந்தது. உறவினர்கள் என்றாலும் தளர்மனிதர்களைக் கொல்வது தவறு. ஒரு முழு சந்ததியையே கொல்வது அதைவிட பெரிய பாவம்.

1

ஆனால் இப்போதோ ஒரு முழு இனத்தையும், பாரம்பரியமிக்க ராஜவம்சத்தின் அழிப்படையையே அவர் அழிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. எதிர்கால சந்ததியினர் இதை எப்படி மன்னிப்பார்கள்?

1

இப்படியாக அர்ஜுனனின் குழப்பத்தின் வாதம் மாறுகின்றது.

1

அர்ஜுனன் இராஜவம்சத்தின் அழிவைப் பற்றி அநேக நினைவுகள் பேசும்போது, அவருடைய உள்ளத்தில் இருக்கும் பயத்திலிருந்து அந்த அச்சம் எழுகிறது.

1

அவர் கேட்கிறார், நான் இறக்க வேண்டும் என்றே இருந்தால் கூட என்னடைய மூத்;திரை, எனது அடையாளம், எனது ராஜவம்சம் தழைத்தோங்க நான் உத்தரவாதம் அளிக்க வேண்டும் அல்லவா?

1

கேள்வி : நீங்கள் அர்ஜுனனை குழப்பத்தைப் பற்றி பேசினீர்கள். உண்மையில் அர்ஜுனனுக்கு குழப்பம் இருந்ததா? நிறைய

1

இருபத்தைந்து வருடம்

1

அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபடியால் அவர் வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ

1

அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

1

"சுகன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என்று விசாரிததற்கு,

1

"குடன் பெரிய இடாத வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்து கண்டவர் என்ற தன்மை. குலவை இழிமாக உடல், பொருன்,

1

ஆவி அழிதையும் செயவாழித்து என்னைப் பாத்து வந்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலிந்தார்.

வாய்ப்புப்கள் இருப்பவருக்குத் தான் குழப்பம் இருக்கும். நிறைய வழிகளில் பார்த்தால் அர்ஜுனனுக்கு தன் சகோதரர்களுடன் சண்டையிடுவதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை. உண்மையான பயம்தான் இந்த குழப்பத்திற்கெல்லாம் காரணமா?

நாம் முடிவெடுத்து செய்யும் எல்லா செயல்களிலும் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை நமக்கு இருக்கிறது. நம் வாழ்க்கையில் எல்லாவற்றிலும், பிறப்பிலும், இறப்பிலும் கூட தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை நமக்கு இருக்கிறது.

பிறப்பிலும், இறப்பிலும் கூட நம் ஆன்மாவிற்குத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை இருக்கிறது. நாம் அடுத்த பிறவியில் எங்கே, யாருக்குப் பிறக்க வேண்டும் என்ற இந்த மரணமில்லா ஆன்மா முடிவு செய்கிறது.

உயிருடன் இருக்கும்போது, துணையைய்த் தேடி வாழ்வது போல் நம் பெற்றோரையும் நாம் பிறக்கும் முன்பே தேர்ந்தெடுத்திருப்போம். நம் குழந்தைகளை நாம் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை. அவர்கள் நம்மைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பார்கள்.

நம் ஆன்மா நம் இறப்பை முடிவு செய்கிறது. நாம் எவருமனே நம் வாழ்நாளில் விழிப்புணர்வு இல்லாத நிலையில் ஆழ்மனதாக வாழ்ந்துக் கொண்டு இருக்கின்றோம். அதனால் நமக்கு இது தெரிவதில்லை.

ஒரு நாறு வருடங்களுக்கு முன்புகூட, நம் இந்தியாவில் வாழ்ந்த வயதானவர்கள் தங்கள் இறப்பைப் பற்றி முட்கூடிட்டியே, எங்கே, எப்பொழுது என்று அறியும் இறன் பெற்றிருந்தார்கள்.

இன்னும் சில மனிதர்கள் இருக்கின்றனர். அவர்களால் உங்கள் மரணம் எப்பொழுது நடக்கும் என்று சொல்ல முடியும். மேலும் அதை மாற்றுவத எப்படி என்பதையும் சொல்வார்கள்.

அதனால், நமக்கும் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு இருக்கிறது. அதுபோல் அர்ச்சுனுக்கும் இருந்தது. ஒவ்வொரு நிலையிலும் அர்ச்சுனனுக்கு வாய்ப்பு இருந்தது. குருஷேத்ர போர்க்களத்தில் மட்டும் இல்லை. எல்லா முந்தைய சம்பவங்களின் போதும், அவரைச் சுற்றி என்னெல்லாம் நடந்ததோ, அதன் போக்கிலேயே அவர் சென்றிருந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். கர்ணிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைதப்பரகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

அர்ஜுனன் வாழ்க்கையில், வாய்ப்புகள் பலனளிக்காதவை என்பதைப் புரிந்துக் கொண்ட ஒரு புத்திசாலி மனிதனாக இருந்தான்.

குழப்பத்தின் ஆழிக்கதில் வாழ்வது என்பது நம் குணாதிசயத்தின் விளிம்பான, மனதின் ஆழிக்கதில் வாழ்வது. வேறு வழிகளில் வாழ்வது பற்றி நாம் அறியோததால் இதுவே சரியானது மற்றும் சிறந்தது என்று நினைக்கின்றோம்.

ஆனால் அது உண்மை இல்லை. நாம் நம் இருப்புத் தன்மையின் மையத்தில் இருந்த்து இயங்கும்போது, உள்ளுணர்வு மற்றும் தெளிவான தன்மையில் இயங்குகின்றோம். அப்போது வாழ்வின் ஒட்டத்துடன் மிக அழகாக இயங்குகின்றோம்.

இது மிகவும் இறமையாகவும், படைப்புட் தன்மையுடனும் இருக்கின்றது.

குருஷேத்ர போர்க்களத்தில், அர்ஜுனன் தனக்கான வாய்ப்பைத் தேர்ந்தெடுக்க மிகவும் சிரமப்பட்டார். இதுவரை அவர் தன் சகோதரர்களுக்கும், மனைவிக்கும் அன்புக்குரியவர்களுக்கும் எது நல்லதோ அதன் போக்கிலேயே இயங்கினார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். கர்ணிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைதப்பரகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

உன்னுடன் இருக்க விரும்புகிறாயா அல்லது நிகரில்லாத எனது யாதவப் படையை விரும்புகிறாயா?

பேராசையில் துரியோதனன் யாதவப் படையை தேர்ந்தெடுத்தார். அதற்கு மாறாக, அர்ஜுனன் ஆன்மாவாக, நிராயுதபாணியான கிருஷ்ணரை ஏற்றுக் கொண்டார்.

முதன்முறையாக அர்ஜுனனின் ஒரு பிரச்சனையில் இருந்தார். முடிவு எடுக்கும் நேரம் முடிந்து விட்டது என நினைத்தார். போர் செய்வது என்ற முடிவு எடுக்கப்பட்டு விட்டது.

விட்டது.

இரெளபதியிடம் துரியோதனன் நடந்துகொண்ட முறையில், துரியோதனன் பெயரில் வெறுப்பு கொண்டு அர்ஜுனனுடைய சகோதரனான பீமன் போர் செய்தவில் தீவிரமாக இருந்தார்.

அவரது இரு இளைய சகோதரர்களும் மற்றவர்களுடன் சென்றார்கள். மூத்தவராகிய யுதிஷ்டிரர் (தருமர்) கூட நாட்டை இழப்பதற்குத் தயாராக இருந்தபோதும், கிருஷ்ணரின் அறிவுரையை ஏற்றுக் கொண்டு போருக்கு ஒப்புக் கொண்டார்.

அவர் நிறைவேற்ற வேண்டிய ஒரு பொறுப்பாகவே அந்தப் போரை யுதிஷ்டிர் கருதினார். மகாபாரதப் போரின் சாரமே கிருஷ்ணர் உருவாக்கியதுதான்.

அர்ஜுனனும் கூட இதயேயே யோசித்திருந்தார் போலும். அவரது இணத்திற்கு இழைக்கப்பட்ட அவமரியாதைக்காக பழிதீர்க்க வேண்டியது அவர் பொறுப்பு.

இணையில்லா வீரத்துடனும், திறத்துடனும் இருக்கும் அர்ஜுனன் பயம் என்பதை அறியாதவராக இருந்தார். அர்ஜுனனின் ஒரு பயமில்லாத வீரர்

போர்களத்தில் என்ன நடந்து என்றால், அவருக்கு இப்போது வழங்கப்பட்டு இருக்கும் வாய்ப்பு அவர் சற்றும் எதிர்பார்க்காது.

அவருடைய சுற்றத்தார் மற்றும் பெரியோர்கள் கொலை செய்யப்படுவதற்கும், தயாராக இருக்கும் அந்தக் காட்சி, இட்டமிட்டபடி முன்சென்று போர் புரிவதோ அல்லது போர்களத்தில் இருந்து வெளியேறி விடுவதோ என்ற வாய்ப்பினை முதல்முறையாக அர்ஜுனனுக்கு உருவாக்கிக் கொடுத்தது.

இந்த வாய்ப்புகள் அவருடைய விழிப்புணர்வு அற்ற கன்மையின் அமைதில் இருந்து அவரது சமஸ்காரத்தில் இருந்து வந்தது. என்?

‘களன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘களன் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே களவு கண்டவர் என் தந்தை. களவை நிலாமக்க ஊடல், பொறுள், தாவி இனத்தையும் செயல்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.’

இருபத்தைந்து வருடம்

208

ஒரு வழிப்பிரியராக, ஒரு பயமறியா மாவீரராக, அவருடைய வாழ்க்கை முறை மற்றும் பிறப்பில் இருந்து உருவாக்கப்பட்ட கட்டுற்ற மனப்பாங்கு எனலென்றால், பழிதீர்ப்பதும், சண்டையிடுவதும், வெல்வதும் தான்.

என்ன இந்த சமஸ்காரங்கள் தீரென்று அவர் மனதில் சந்தேகத்தை உருவாக்குகின்றன?

உண்மை என்னவென்றால், இந்த இக்கட்டான சமயத்தில் படைகள் போர்புரிவதற்கு தயாராக இருக்கும் நிலையில், விழிப்புணர்வு மற்றும் ஆழ்ந்த ஒருமுகப்பட்ட தன்மையும், தேவையான இந்த வினாடியில், அர்ஜுனன் நிகழ்காலத்தில் இருந்து நழுவுகிறார்.

இது குழப்பத்தை உருவாக்குகிறது. அர்ஜுனனது குழப்பம் என்னவென்றால் அவன் கடந்த காலத்தைப் பற்றிய வருத்தங்களிலும், எதிர்காலத்தைப் பற்றிய யூகங்களிலும் மாட்டிக் கொண்டவராக இருக்கிறார்.

அர்ஜுனன், தனது கடந்தகால வாழ்க்கையின் ஒரு பாகமாக விளங்கிய பெரியவர்களை எதிர்த்துப் போரிடவேண்டுமே என்று வருந்துகிறார். நிறைய விஷயங்கள் எதிர்காலத்தில் தவறாக போகக்கூடும் என்று கவலைப்படுகிறார்.

அவரால் நிகழ்காலத்தில் இருக்கவே முடியாமல் போகிறது. நெருக்கடியான குழ்நிலை எழும்போது நமக்கும் இதேதான் நிகழ்கிறது.

குழ்நிலையின் தீவிரத்தின் காரணமாக, எப்போது நாம் ஆழ்ந்த ஒருமுகப்பட்டு இருக்க வேண்டுமோ, அப்போது நாம் பெரும்பாலும் சிதறிய மனநிலையில் இருக்கிறோம் ராம்.

கடந்த காலநிலையும், எதிர்காலத்தையும் சமன்பாட்டிற்குள் வருவதன் மூலம் நிகழ்கின்ற குழ்நிலையை வெற்றிகரமாக முடிக்கவும் என்று நாம் எப்போதும் என்று கின்றோம்.

‘களன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘களன் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே களவு கண்டவர் என் தந்தை. களவை நிலாமக்க ஊடல், பொறுள், தாவி இனத்தையும் செயல்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.’

இருபத்தைந்து வருடம்

209

நீங்கள் ஒன்றை ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். நடந்து முடிந்த சம்பவங்களோ, நடக்கவிருக்கும் சம்பவங்களோ, நிகழ்காலம் தருணத்தைச் சமாளிப்பதற்கு உதவவே இல்லை.

சிறந்த முடிவுளென்பதுநிகழ்காலத்தமட்டுமே கிடைக்கக் கூடிய இயற்கையனா, உருவாக்கும் இறனபடைத்த அறிவுக் கூர்மையிலிருந்தே வருகின்றது.

பொதுவாக நாம் திகிலடையும்பொழுது, தெளிவாகச் சிந்திப்பதில்லை. நமது மனம் முழுவதும், நம்மை இதை இறப்பும் என்னங்களும், கற்பனைகளும் நிறைந்திருக்கின்றது.

நமது உள்ளுலக அறிவு நம்மை எப்பொழுதும் வழிநடத்த தயாராக இருக்கின்றது. இந்த அறிவிற்கு நமது எல்லா கவனத்தையும் கொடுப்பதற்கு முடியாதபடி, நமது இறந்தவாற்றை எதிர்காலத்தைப் பற்றிய எதிர்மறை எண்ணங்கள் தடுக்கின்றன.

இப்போதைய நிலவரப்படி அச்சமும், கற்பனைகளும் அஞ்சனது உளை ஆட்சி செய்கின்றன. அவரது விழிப்புநிலை அற்ற மனம் அவரை ஆள்கிறது. இதுவே அவரது குழப்பத்தை உருவாக்குகின்றது.

தோழராகவும், குருவாகவும் விளங்கும் இருவழுணிறில் வியாபாடுதல் மட்டுமே அவரை அவரது குழப்பத்தில் இருந்து வெளியில் கொண்டு வரமுடியும்.

இப்போது அர்ஜுனன் அவரது தெளிவிற்க்காக கிருஷ்ணரை நோக்கி இறும்புகிறார்.

1

1.40. குலம் அழிந்தால் என்றென்றும் இருப்பவையாகிய குலதர்மங்கள் அழிந்துவிடும். தர்ம நாசத்தால் குலம் முழுவதையும் அதர்மம் சூழ்கிறது.

1

1.41. அதர்மம் மிகும்பொழுது குலப்பெண்கள் கற்பிழக்கின்றார்கள். வர்ஷினி குலத்தில் உத்தமரே, மாதர் கற்பிழக்கும்பொது, சமூகப் பிரச்சனைகள் உண்டாகின்றது.

1

1.42. சமூக பிரச்சனைகள் அதிகமாகும்பொழுது, குலத்தோர்க்கும், அதனை அழித்தோர்க்கும் நரகம் ஏற்படுகின்றது. அவர்களுடைய பித்ருக்கள் பிண்டத்தையும், நீரையும் இழந்துவிடுகின்றார்கள்.

1

1.43. குல நாசகர்கள் செய்யும் கேடுகளால் எல்லா ஜாதி தர்மங்களும், குல தர்மங்களும் அழிக்கப்படுகின்றன.

1

1.44. அழித்தவர் நரகத்திலேயே எப்பொழுதும் வசி க்கின்றார்கள் என்று நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.

இப்பொழுது அர்ஜுனன் நம்பிக்கை இழந்து காணப்படுகிறார். அவருடைய வாதங்கள் அவருக்கே பலவீனமாக தோன்றியது. அவை கிருஷ்ணரிடம் ஏதாவது பாதிப்பை ஏற்படுத்தியதா என்று நான் அதிசயிக்கும் செய்யலாம்.

அவருடைய அடுத்த முயற்சி என்னவென்றால் இந்த வாதத்தினை விரிவடுத்து, இந்தப் போரின் கோர முடிவு எதிர்கால வம்ச த்தினரையும், குரு குலத்தையும் எப்படியெல்லாம் பாதிக்கும் என்பதை விளக்குவதாக இருந்தது.

அர்ஜுனன் தன்னுடைய அமிவச் செயலின் கொடுமை தன் ராஜவம்சத்தின் எதிர்கால சந்ததியினரை எப்படியெல்லாம் பாதிக்கும் என்று சமூகவியல் சட்ட நூல்களில் இருந்து மேற்கோள் காட்டி கிருஷ்ணரிடம் விளக்குகின்றார்.

இந்த உயர்ந்த குலத்தின் அழிவு, நம் சமூகம் நாகரிகமாகவும், நல்லொழுக்கத்துடனும் இருக்க உதவிய சடங்கு, சம்பிரதாயங்கள் மேல் உள்ள நம்பிக்கையை இழக்கச் செய்யும்.

அர்ஜுனன் பிறகு ஒழுக்கம் இல்லாத மற்றும் நேர்மையற்ற செயல்களைப் பற்றி விவரிக்கலானர்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் வேலை கிடைத்தபின்தான் அவர் ஓய்வு வேடத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்களை அனுபவிக்கத் தெரிந்தது…

‘சுவன் அப்படிச் சொல்கிறாய்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சானை பெரிய ஜானகி வீட்டில் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் வேலை கிடைத்தபின்தான் இவர் ஓய்வு வேடத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்களை அனுபவிக்கத் தெரிந்தது. அதன் பயன்களை அனுபவிக்கத் தெரிந்தது…

இருபத்தைந்து

இருபத்தைந்து

குடும்பத்தில் இருக்கும் பெண்கள், கற்பிழப்பார்கள் மற்றும் மற்ற ஜாதியினருடன் கலப்பது தொடரும். அதனால் குழந்தைகள் கலப்பின ஜாதியினர் ஆக உருவாக நேரிடும். இது விரும்பத்தக்கதை இல்லை என்று அர்ஜுனன் சொன்னார்.

குடும்ப பழக்க வழக்கங்களை அழிப்பவர்கள் புனிதமான பழக்கவழக்கங்களையும் அழித்துவிடுவார்கள். அது குடும்பங்களை மாசுபட்ட கலப்பின வாரிசுகளாக மாற்றிவிடும் ; அந்தகைய மக்கள் நரகத்தை தவிர வேறு எங்கும் செல்ல முடியாது.

அர்ஜுனன் சொல்வதைப் புரிந்துக் கொள்ள ஹிரிந்து மதத்தில் எப்படி ஜாதிமுறைகள் உருவாகியது என்று புரிந்துக் கொள்வது முக்கியம்.

பழமையான வேதகால குருகுல கல்வி முறையில் பெற்றோர் ஒரு குழந்தைக்கு ஜந்து வயத ஆனவுடன், ஒரு ஆன்மீக குருவின் அரவணைப்பில் விட்டு விடுவார்.

அந்த குரு அந்த குழந்தைக்கு தாயும், தந்தையுமாக மற்றும் குருவாகவும் மாறிவிடுவார். ஞானமடைந்த குருவின் அருகாமையில் வாழும் அந்த குழந்தையின் குணாதிசயம் மற்றும் வெளிப்பாடு கவனிக்கப்பட்டது.

முன் எற்படும் ஆன்மீக அனுபவங்களையும் கொண்டு அந்த குழந்தைகளுக்கு சந்நியாசப் பயிற்சி (ஆன்மீகில் முழுமை பெறுதல்) அளிக்கப்பதா அல்லது கிரகுல வாழ்க்கைக்கான (இருமனம் செய்து கொண்டு வாழ்தல்) பயிற்சி என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது.

அந்தக் குழந்தையின் இயற்கையான குட்சும புத்தியே ஜாதிபிறிவுகள் (யமஷ்மஹால்ட்மன்மா) உருவாவதற்குக் காரணமாயின. பிராமணர், (அர்ச்சகர்கள்/ ஆச்சாரியர்கள்) சத்திரியர் (அரசர்கள்/போர்வீரர்கள்) வைசியர், (வியாபாரிகள்/ வணிகர்கள்) மற்றும் சூத்திரர் (விவசாயம்/சேவை) என்று நான்கு பெரும்பிரிவுகள் உருவாகின.

இந்த அளவிலான புரிதலில் கூட கீதையில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் சத்தியங்கள் எல்லாம் சுய உருமாற்றத்தை உருவாக்கும். கீதையின் ஒவ்வொரு சுலோகமும் ஒரு

கூத்திரம் என்பார்.

ஒவ்வொரு கூத்திரெயும் உங்கள் இருப்புத்தன்மை மீது வேலை செய்து உங்களை உரு மாற்றும் நூற்பமாக விளங்குகிறது.

இந்த கீதையின் சாரம் நிகழ்காலம் பற்றியது. இப்படித்தான் இருக்கணர் அர்ஜுனனுக்குள் விழிப்புணர்வை வரவழைக்கிறார். ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் கீதையை டாகி என்பார். டாகி என்னும் வார்த்தை தியாக் என்னும் வார்த்தையின் திரிபு ஆகம். அதாவது துறத்தில் அல்லது சரணாகதி செய்தல் என்பது அதன் பொருள்.

வேதகால குருகுல கல்விமுறை குழந்தையின் பெற்றோர் பிராமணரா அல்லது வைசியரா என்பதைக் கவனிக்கப்படவில்லை. குருவானவர், அந்த குழந்தையின் இயற்கைகளோடு சேரும் புத்தி, வேதனைகளைக் கற்பதில் இருக்குமினும், அந்த குழந்தைக்கு ஒரு பிராமணன் ஆவதற்கான பயிற்சி அளிப்பார்.

பெற்றோரின் குலத்தைப் பார்க்காமல், ஆண் மற்றும் பெண் குழந்தைகளுக்கு ஏழு வயதில் காயத்ரி மந்திரம் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறது.

இது அவர்களது புத்திசாலித்தனத்தை இயற்கையான முறையில் மலரச்ச் செய்கிறது. ஆன்மீக பாதையில் செல்லும் திறன் பெற்று இருப்பவர்களும் யாரெல்லாம் சுய முன்னேற்றத்தின் மூலமும், அனுபவத்தின் மூலமும் இந்த கூட்ஷமான அறிவை வெளிப்படுத்துவார்களோ, அவர்களுக்கு வேதங்களைக் கற்பதில் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது.

மற்றவர்கள் உடலியல் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான கலை மற்றும் அறிவியல் சார்ந்த கல்வியில் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டார்கள்.

அதனால் அவர்கள், ஒரு முதிர்ச்சி அடைந்த, ஒருமைப்பட்ட குணாதிசயத்துடன் உலக வாழ்க்கையில் மறுபடியும் நுழைய முடியும்.

இப்படித்தான் இராதி முறைகள் தோன்றின. இந்த ஜாதிமுறை, இங்கிலாந்தில்

'கெள இப்படி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'இதான் பெரிய துனா வென்று மன, எங்கு சிறுவயதிலேந்தே எண்ணம் கொண்டாடி என்ற நம்மை திரும்ப உடல், பொருள், இன்னெதையும் செயலிழ்த்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைக்கின்றார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆயிரம் வருடங்களுக்குமுன்பு இப்பிறவிமலமாக இருந்தபரம்பரமாக உதவிசெய்துகொண்டும் சங்க முறையை ஓத்து இருந்தது.

இந்த முறைகள் இங்கிலாந்தின் தொழிற்புரட்சிக்கு வெகுவாக உதவிபுரிந்து அதனை ஒரு வலிமை மிகுந்த அதிகார குடியரசாக மாற்றியதாக கூறப்படுகிறது.

காலப்போக்கில், இந்த ஜாதிமுறைகள் மனிதனின் பேராசையால் கெட்டுப்போனது. யாரெல்லாம் பொரிய பொறுப்பான வேலை செய்வதாக நம்பினார்களோ அவர்கள் அதிகமாக மதிக்கப்பட்டார்கள்.

பிராமணர்களும், ஷத்திரியர்களும் அதிகமாக மதிக்கப்பட்டார்கள். தங்கள் ஜாதியின் தகுதியை, பிறப்புரிமை போலக் கருதி, தங்கள் குழந்தைகளுக்கு வழங்க முடி பெற்றுக்கொண்டார்கள்.

வேதங்கள் இத்தகைய முறைகளை அங்கீகரிக்கவில்லை. பிராம்மணனுக்கு உரிய கூட்சமபத்தி மற்றும் அறிவு இல்லாத ஒரு பிராமணனின் மகள், தாள் ஒரு பிராமணன் என்று கூறிக் கொள்ளும் உரிமையும், தகுதியும் இழக்கிறாள்.

ஒரு குட்டனின் மகள், கூட்ச அறிவையும் வேத நூல்களை கற்கும் இறைமையையும் வளர்த்துக் கொண்டு, ஆன்மீக வாழ்வை வாழ முடிவு செய்தால் தன்னை பிராமணன் என்று கற்றிக்கொள்ளும் உரிமையும், தகுதியும் பெறுகிறாள். இவை வேதத்தில் கூறப்பட்டிருக்கும் சத்தியங்கள்.

ஜாதிக் கேட்டினைப் பற்றிய அர்ஜுனனின் சந்தேகங்களுக்கு வேதத்தின் சான்றே றா அல்லது அடிப்படையோ இல்லை. சமூக வழக்கமாக எது நிகழ்க்கூடும், எந்தப் பாரம்பரியமிக்க குறு பரம்பரையை அழிந்துவிடும் என்று அர்ஜுனன் நினைத்தானோ அந்த பரம்பரையிலேயே ஜாதிக் கலப்பிற்கு நிறைய சான்றுகள் இருக்கின்றன.

அவருடைய கொள்ளுப் பாட்டனான சந்தனு மோகவயப்பட்டு மனந்த அவரது கொள்ளுப்பாட்டி சத்தியவதி ஒரு மீனவரின் மகள்.

'கள்ள அப்பழ் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'ஜான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவள் என் தறை, கனவை நிலுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கங்களிந்தார்.

அர்ஜுனன்கூட பிறப்பால் ஷத்திரிய குலமாக இல்லாதவரை மனைவியாகக் கொண்டிருந்தார்.

அர்ஜுனன் சதங்கு சம்பிரதாயங்களை நல்லெல்லாம் மற்றும் கற்புடன் தொடர்புபடுத்தி பேசுவது எதோ குழப்பத்தின் சகதியிலிருந்து பேசுவது போல இருந்தது.

குடும்பங்கள் சதங்கு சம்பிரதாயங்களைப் பின்பற்றாத பொழுது பெண்கள் கற்பிழப்பார்கள் என்று பேசுகின்றார். அவருடைய தர்க்க அறிவு தைந்து இருந்தது.

வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட சதங்கு சம்பிரதாயங்கள் ஒருவருடை உள்ளுணர்வு விழிப்புணர்வின் வெளிப்போன். அவை ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கும்போது உதவும்.

சதங்கு சம்பிரதாயங்களைக் கண்மூடித்தனமாக செய்வதனால் விழிப்புணர்வை அடைய முடியாது. நாம் எத்தனையோ பேரைப் பிரார்த்தனை செய்யும் போதும், ஜபமாலையை உருட்டிக்கொண்டே செய்யும்போதும், அவர்களது மனம் வேறு எதையோ கற்பனை செய்து கொண்டு இருப்பதைப் பார்த்திருக்கிறோம்.

கு வலியின் பெயர்ச் சொல்லப் போனால் அவர் நல்லில் ஆனால் மனதில் இருக்கப் போவது கடையில் வாங்க வேண்டிய பொருள்களின் பட்டியல்.

சதங்கு சம்பிரதாயத்தினால், அதிகாரத்தையும், பணத்தையும் சம்பாதிக்கும் ஒழுங்கான மதம் மற்றும் புறோகிதத்துவத்தின் மனோபாவத்தைப் பற்றி அர்ஜுனன் கருத்து தெரிவித்தான்.

அவர்கள் சதங்கு சம்பிரதாயங்களையும், அதைச் செய்யும் மூடஅதிகாரத்தையும் பொதுமக்களை அடக்கி ஆளும் ஒரு தருப்பு சட்டமாக உபயோகப்படுத்துகிறார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து

வருள் பேராழ்ந்து வருவும் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓம்வெததார். வாழ்க்கை வாழ இவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

'கள்ள அப்பழ் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'ஜான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவள் என் தறை. கனவை நிலுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கங்களிந்தார்.

இப்படித்தான் எல்லா கலாச்சாரத்திலும், மதத்திலும், மதகுருமார்களா ஒரு தனிப்பிரிவை உருவாக்கி, அவர்கள் மட்டுமே கடவுளிடம் பேசும் தகுதியைப் பெற்ற இடைத்தரகர்களாக இருந்தார்கள்.

அர்ஜுனன், முன்னோர்களை வழிபடும் முறையைப் பற்றிப் பேசும்பொழுது கலப்பின ஜாதியினர் தங்கள் குலத்தின் முன்னோர்களுக்குப் பிண்டத்தையும், தண்ணீரையும் இறைக்கும் தகுதியை இழந்து விடுவதாக சொல்கிறார்.

இதனால் அவர்களது ஆன்மா, மரணம் அவர்களை ஆட்கொண்ட பிறகும் நிம்மதி இழந்து அலையின்றது.

காலம் காலமாக நிலவி வந்த இந்தக் குழப்பத்தை அர்ஜுனன் மிகத் தெளிவாகப் பரிக்கக் கொண்டு எடுத்துரைக்கின்றார். மனித குலத்தின் சார்பாக அவர் வினாக்களை எழுப்பி, விடை தேடுகின்றார்.

இந்த குழப்பம் அர்ஜுனனுக்கு மட்டுமல்ல, மனித குலத்திற்கே இருக்கின்றது.

எந்தமுன்னோர்களின் ஆன்மாவும்நம்மால் சாந்தப்படுத்த காத்துக்கொண்டு இருப்பதில்லை. எந்த முன்னோர்களின் ஆன்மாவாக இருக்குமானால் தன்னை உணர்ந்த ஆன்மாவாக இருக்கும்போதே முடிவில்லா பிறப்பு சக்கரத்தோடு கலந்துவிடும்.

இல்லையென்றால் மூன்று கணத்தில் அது மறுபிறப்பு எடுத்துவிடும். ஆன்மாக்கள் நம் சாந்தப்படுத்துதலுக்காக சுற்றிக் கொண்டு இருப்பதில்லை.

நாம் சாந்தப்படுத்தவில்லையென்றால் அது ஒன்றும் நரகத்திற்கு சென்றுவிடாது.

நமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டது போல, நரகம் என்றோ சொர்க்கம் என்றோ எதுவும் இல்லை. சொர்க்கம், நரகம் நம் மனதில் தான் உள்ளது. அவை பூகோள இடங்கள் இல்லை. நம் மனவெளியில் உள்ள இடங்கள் ஆகும்.

நாம் மன அழுத்தத்திலும், குற்ற உணர்விலும் துன்பப்படும் நிலையிலும் இருக்கும்போது, நரகத்தில் இருக்கின்றோம்.

நாம் அன்பையும், மகிழ்ச்சியையும், ஆனந்தத்தையும், நன்றியுணர்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தும் போது சொர்க்கத்தில் இருக்கின்றோம்.

நிமிடத்திற்கு நிமிடம், மணிக்கு மணி, நாளுக்கு நாள் நாம் வாழும்போதே சொர்க்கம் மற்றும் நரகத்தின் வழியாகவே சென்றுகொண்டு இருக்கின்றோம்.

சொர்க்கம், நரகம் பற்றி உணர நாம் மரணம் வரை காத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை.

மதங்களும், மதகுருமார்களும் தான் சொர்க்கம், நரகம் என்ற கருத்துக்களை உருவாக்கினார்கள். மக்கள் மனதில் குற்றவுணர்வை விதைக்கவும், மற்றவர்களை அடிமை செய்யவும் இதை உருவாக்கினார்கள்.

அவர்கள் தான் பாவம் எனும் கருத்தையும் உருவாக்கினார்கள். உண்மையான ஆன்மீகத்தில் பாவம் என்பது இல்லை. பாவம் இருக்கின்ற இடத்தில் தான் புண்ணியமும் இருக்கும். அது தான் தாவோவின் கொள்கையும்.

தீமை இல்லாமல் நன்மை இல்லை. நன்மை இல்லாமல் தீமை இல்லை. நம்முடைய ஒரே பாவம், நம் முதல் பாவம், நம்முள் இருக்கும் தெய்வீகத்தை அறியாமல் இருப்பது.

அர்ஜுனன் முட்டாள் இல்லை. இதையெல்லாம் அவர் சரியாக புரிந்து கொண்டு இருக்கின்றார். இருந்தும் ஒன்றும் அறியாதவர் போல் இந்த சந்தேகங்களைக் கேட்கிறார்.

மனித சமுதாயத்தின் மேல் இருக்கும், இரக்கத்தின் பேரில் அர்ஜுனன் இந்த சந்தேகங்களை விரிவாகக் கேட்கிறார்.

இறைவனாகிய கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் பதில்களால் நாம் அனைவரும் நன்மை அடைவது; இதைக் கேட்கிறார்.

அறிவில் சிறந்த மனிதனாகிய அர்ஜுனன் ஆண்களைத் துற்றாமல் பெண்கள் கற்பிழப்பதைப் பற்றிப் பேசும்போதுதான்.

ஏனென்றால் ஆண்களும் இதற்கு சரிசமமாக பொறுப்பாவார்கள். அர்ஜுனன் இங்கு காலங்காலமாக பெண்கள் பீது ஆதிக்கம் செலுத்திய ஆணாதிக்கத்தை எதிரொலிக்கிறார்.

அவர் எழுப்பிய சந்தேகங்கள் அவர் வாழ்ந்த காலத்தியது என்றாலும் ஆயிரமாயிரம் வருடதிற்கு பின்பும் இந்த சந்தேகங்கள் மாறாமல் இருக்கின்றன.

கேள்வி : ஒரு ஞானியுடல் சம்பந்தப்பட்ட அல்லது ஸ்தூல குழந்தைலக்கு எப்படி பதிலளிக்கிறார்?

ஒரு சாதாரண மனிதன் எவ்வாறு நடந்துகொள்வானோ அதேபோலத்தான் ஒரு ஞானியும் நடந்து கொள்கிறார்.

ஒரு அருமையான, அழகான ஜென் பழமொழி இவ்வாறு கூறுகிறது. ஞானமடைவதற்கு முன்பு ஒரு மனை மலையாகவும், மரம் மரமாகவும், நதி நதியாகவும் காட்சி தந்தது.

ஞானமடைந்த பிறகு, மீண்டும் ஒரு மலை மலையாகவும், மரம் மரமாகவும் நதி நதியாகவும் காட்சி தந்தது.

நன்மைச் சுற்றி இருக்கும் பல்வேறு விஷயங்களுக்கும் ஒரு ஞானி ஒரே விதமாகத்தான் தள்ளை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறார்.

ஞானம் அடைந்த பிறகு, இவை அனைத்தையும், அவர் ஒரு வேறுபட்ட தளத்தில் இருந்து பார்க்கிறார். ஒரு சாதாரண மனிதன், தான் எப்படி பார்க்க வேற்றிற்கு வாழ்கிறான்.

'சந் தர்ப்ப சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'ஞானின் பெயரிய ஞானக வெண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே ஞான் டவர் என் தத்தை. இதைவை திருமாற்க உடல், பொருள், இவை இரைந்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படித்து வாழ்தார். வெற்றிக்கு ஞாலமளித்தார்.

விரும்புகிறானோ அப்படியே திரித்துப் பார்க்கிறான்.

ஒரு சின்ன கதை

இரண்டு வயதான பெண்கள் பல வருடங்களுக்கு பிறகு சந்தித்துக் கொண்டார்கள். அவர்களில் ஒருத்தி கேட்கிறாள், உன் மகன் எப்படி இருக்கிறான்?

மற்றொரு பெண்பதிலிக்கிறாள், என்மகளா? அவன்மிகுந்ததிருந்தால் சாலி. எந்தவிதமான வீட்டு வேலையையும் செய்யாத ஒரு பெண்ணை அவன் திருமணம் செய்து கொண்டிருக்கிறான். அவள் சமைப்பதில்லை. தைப்பதில்லை. துணி துவைப்பதோ அல்லது பாத்திரம் தேய்ப்பதோ கூட இல்லை.

அவள் செய்வதெல்லாம் நன்றாக சாப்பிட்டு, தூங்கி, படுக்கையில் படுத்தவாறு புத்தகம் படிப்பதே. பாவம் என் மகள் காரை உணவைக் கூட அவள் படுக்கைக்கு சென்று தான் கொடுக்கிறான்.

அய்யோ, பாவம்! உன் மகள் எப்படி இருக்கிறாள்? அவள் ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி. ஒரு நல்ல மனிதனை திருமணம் செய்து கொண்டிருக்கிறாள். அவர் அவளை எந்த ஒரு வீட்டு வேலையும் செய்ய விடுவதில்லை.

அவரே, சமையல், தையல், துணி துவைப்பது, சுத்தம் செய்வது என்று எல்லாவற்றையும் செய்துவிடுகிறார்.

தினமும் காலையில் காலை உணவாக அவளின் படுக்கைக்கே கொண்டுவந்து தருகிறார். அவள் செய்வதெல்லாம் விரும்பிய அளவு தூங்கி எழுந்து அவளுக்கு பிடித்த விதத்தில் ஒவ்வொரு படித்தபடி நாட்களை கழிப்பதுதான்.

நாம் எப்படி விஷயங்களை கவனிக்கின்றோம் என்று பாருங்கள். ஒரே குழந்தை, ஒரே மனிதன், ஆனால் வெவ்வேறு விதமான பதில்கள். அந்த வீட்டு வேலைகளைச் செய்வது மகளா, மருமகளா என்பதைப் பொறுத்தே அந்த பதில்கள் அமைகின்றது.

'சந் தர்ப்ப சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'ஞானின் பெயரிய ஞானக வெண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே ஞான் டவர் என் தத்தை. இதைவை திருமாற்க உடல், பொருள், இவை இரைந்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படித்து வாழ்தார். வெற்றிக்கு ஞாலமளித்தார்.'

இதனைதான்,நம்முடையகண்மேணாட்டத்தில் நாம்பார்க்கும்பொழுதுஎன்னும்போதுகுறிப்பிடுகின்ற ஏறம்.

ஆனால் ஒரு ஞானி, எல்லாப் பொருள்களையும் விஷயங்களையும், உள்ளவாறே பார்க்கின்றார். பற்றுடனோ அல்லது பற்றில்லாமலோ பார்க்காமல் அப்படியே பார்க்கின்றார்.

ஒரு ஞானி வாழ்க்கையை அதன் ஒட்டத்திலேயே வாழ்கிறார். தனது வசதிக்காக வாழ்க்கையை மாற்றுவதே இல்லை. அவர் சோம்பேறித்தனமாக இருப்பதில்லை. ஆனால் எதிர்ப்பு காட்டுவதும் உற்சாகத்துடன் இருக்கின்றார்.

சோம்பேறித்தனம் மற்றும் எதிர்ப்பில்லாமல் வாழ்க்கையின் போக்கில் வாழ்தல் இவ்விரண்டையும் நாம் ஏற்படி வேறுபடுத்துவது? சோம்பேறித்தனத்தில் நீங்கள் எப்பொழுதும் சோர்ந்தே இருப்பீர்கள்.

எவ்வளவு ஒய்வு எடுக்கிறீர்களே அவ்வளவு சோர்வுக்கு ஆளாவீர்கள், ஒய்வெடுப்பதனாலேயே சோர்வாக உணர ஆரம்பித்து விடுவீர்கள்.

வாழ்க்கையை அதன் போக்கிலேயே விட்டு, வாழ ஆரம்பிக்கும்பொழுது நீங்கள் உழிர்ப்புடனும், உற்சாகத்தில் துள்ளிக் கொண்டும், புத்தம் புதியகளிப்புடனும் உள்ளீர்கள் என்று மட்டுமல்லாமல் சகதையை வெளிப்படுத்தவும் ஆரம்பிக்கின்றீர்கள்.

நீங்கள் குழப்பமடைந்ததால், சோம்பேறித்தனமாக இருக்கிறீர்கள் என்பதை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் சரணாகதி செய்யும் அந்த நிமிடத்தில் இருந்து உங்களுக்கு குழப்பம் இருக்காது. தன்னிச்சையாகவே நீங்கள் வாழ்வை அதன் போக்கிலேயே வாழ ஆரம்பித்து விடுகிறீர்கள். உங்களால் ஆனந்தமான பரவச நிலையில் மட்டுமே இருக்க முடியும்.

கேள்வி : ஞானமடைவதற்க்கு என்று

தகுதிகள் உள்ளவா என்று மக்கள் வியப்படைகின்றார்கள். அவர்கள் நல்ல செயலை செய்ய வேண்டுமா? அவர்கள் அறிவாளிகளாக இருக்க வேண்டுமா? அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தையோ, ஜாதியையோ, சமய கோட்பாட்டினையோ பின்பற்றுபவர்களாக இருக்க வேண்டியது அவசியமா?

இந்தியாவில் மதோ என்னிடம் கேட்டவர்கள், தீண்டத்தகாத ஜாதியில் இருப்பவர்கள் ஞானம் அடைவது என்பது சாத்தியமா? என்று.

உங்களை, நீங்கள் தீண்டத்தகாதவர் என்றோ, தகுதி அற்றவர் என்றோ நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் வரையில் உங்களால் ஞானம் அடையவே முடியாது.

அந்த எண்ணத்தை கைவிட்டு மறுநாடியே உங்களால் ஞானம் அடைய முடியும். யாருமே தீண்டத்தகாதவர் அல்லர். அந்த கருத்தே தவறானது. தாழ்வுமனப்பான்மையின் காரணமாகவே இது நிகழ்கின்றது.

யாராவது நான் உங்களை விடவும் உயர்ந்தவன், புனிதமானவன், என்னை தொடக்கூடாது என்று கூறினால், தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள், அவரே தீண்டத்தகாதவர். புலன்களும், பாவிகளும் ஞானம் அடையவில் இருந்து ஒரே தூரத்தில் தான் இருக்கின்றார்கள்.

ஞானம் அடையவேண்டும் என்னும் எண்ணம் பாவிகளுக்கும் இருக்கும் பக்தர்களுக்கு என்று நந்த பக்தி தகுதிகளும் இல்லை. மக்கள் என்னிடம் அடிக்கடி கேட்கின்றார்கள், நீங்கள் ஏன் சுற்றுச்சூழல் முன்னேற்றும், மக்கள் தொகை நிர்வாகம், போர் நிறுத்தம் போன்ற இட்டங்களில் ஈடுபடக்கூடாது?

சமூகநீதியானசியானபதில், ஆம். நான்உலகஅமைதி, சிறப்பானசுற்றுச்சூழல், சமமான பொருளாதார பங்கீடு மற்றும் பல விஷயங்களுக்காக பாடுபடத்தான் வேண்டும் என்பதாக இருக்கும்.

ஆனால் எனது மன்மையான பதில் இதுவே, உங்களை மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். தனிமனித உருமாற்றும் மட்டுமே இவை அனைத்தையும் ஒரே சமயத்தில் உறுதி செய்ய

இருக்கின்றார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுது நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு தெரிந்தது...

'சுவன்இப்படிச் சொல்கிறீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுவன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமலித்தார்.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுது நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு தெரிந்தது...

முடியும். வேறு எப்படியும் இது சாத்தியமில்லை.

சமூகம் வேறு எதையாவது செய்திருக்க முடியுமானால் இந்நேரம் அது நடந்திருக்க முடியும். ஆனால் நம்மால் சமூகரீதியாக எதுவும் செய்ய இயலவில்லை என்பதே உண்மை.

இவ்வுலகம் முற்றிலும் சீர்கேடு அடைந்திருக்கின்றது என்றும், பழங்காலத்தில் அது மிகவும் அழகாக இருந்தது என்றே எப்பொழுதும் திணைக்கின்றேம்.

ஆயிரக்கணக்கான வருடங்கள் பழமையான ஹரப்பா-மொகஞ்சதாரோ நாகரிகத்தில் இருந்து கண்டெடுக்கப்பட்ட உைகள், அன்றைய காலக்கட்டத்தின் நிலைமைதைப் பற்றி அமைதியினுடன் விழிப்புணர்விலிருந்து வெளியில் வரமுடியும். அதனால் அதன் தாக்கம் குறைய முடிகிறது.

அனைவரும் தங்களது கண்ணோட்டத்திலேயே அமைதியைப் பற்ப விரும்புகிறார்கள். யாருமே பிறரது கண்ணோட்டத்திலும் அமைதியைப் பற்பவதற்கு விரும்புவதில்லை.

நான் ஒரு சர்வ சமய மன்றத்திற்கு சென்றிருந்தபொழுது, அங்கு ஒருவர் இவ்வாறு பேசித்துக் கொண்டிருந்தார்.

நீங்கள் எல்லோரும் எங்கள் மதத்தை ஏற்றுக் கொண்டு மதம் மாறிவிடுங்கள். அதுபின் நாம் சண்ணையப் போடாமல் இருப்போம். அந்தக் கூற்று தெளிவாக மெய்யாக ஒர்க்க அழைக்கப்பட்டு இழுக்கப்படுகிறது.

அனைவரையும் உங்கள் மதத்திற்கு மாற்றுவது உங்கள் குறிக்கோளாகக் கூடாது. ஆனால் எல்லா மதமும் ஒன்றே என்று ஏற்றுக் கொண்டு, உண்மையான ஆன்மிகத்தை நோக்கிச் செல்வது தான் குறிக்கோளாக வேண்டும்.

பிரச்சினை என்னவென்றால் எல்லா மதமும் கையில் கத்தியுடன் அமைதியைப் பறப்ப முயல்கின்றார்கள். இப்படிப்பட்ட புரட்சிகள் உதவாது. அது நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கும்.

தனிமனித ஆன்மீக முன்னேற்றம் மட்டுமே உதவும். ஏனென்றால் உங்கள் விழிப்புணர்வு உயர்ந்தால் நீங்கள் இந்த பூமியின் கட்டு நேர்மறை சக்திக்கு வலு சேர்ப்பீர்கள். மேலும் கூட்டு எதிர்மறை சக்தி வலுவிழக்கும்.

நான் அடிக்கடி சொல்வதுண்டு, உங்களுக்கு என்ன தேவையென்றால் உங்கள் விழிப்புணர்வை உயர்த்த வேண்டும். மனசாட்சி அல்லே.

உரிடலர், சதாம்ஹசேன் மற்றும் தோடர் கோலாகர்கள், மனசாட்சி இல்லாமல் அழிவை ஏற்படுத்தும் பொழுது நான் எப்படி இப்படிச் சொல்லலாம்?

மற்றவர்களை இந்தச் செய்தி சென்றடையாத காரணத்தினால் மக்களுக்கு இவற்றைப் பற்றி தெரியவில்லை. ஆனால் நம்மையும் தீமையும் கடந்தகாலத்தில் நிலவி இருந்ததைப் போலவே எதிர்காலத்திலும் நிலவும்.

உங்களை நீங்கள் விழிப்புற செய்வதனால், இவ்விரண்டினையும் நீங்கள் கடந்து செல்ல முடியும். நீங்கள் ஞானமடைவதன் மூலம் கூட்டு எதிர்மறை

'சதன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய தாழ்வாக வென்று மனசு, என சிறுவயதிலிருந்தே கவனு கண்டவர் என தத்தை. களவை திரும்ப உடல், பொருள், இன்னத்தையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினித்தார்.

என்று மக்கள் என்னைக் கேட்கிறார்கள்.

எது நல்லது, எது கெட்டது என்று தங்களுக்கு அறிவுறுத்த மனசாட்சி தேவையில்லையா என்று மக்கள் கேட்கிறார்கள்.

சரியாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், உண்மையான விழிப்புணர்வு பெற்ற ஒருவர் மற்றவர்களை காயப்படுத்த முடியாது. மற்றவர்களை கொல்ல முடியாது. ஏனென்றால் அவர்கள் பிறரைத் தங்களின் ஒரு அங்கமாக உணர்பவர்கள்.

மனசாட்சியுள்ள ஒருவர் மற்றவரை கத்தியால் கொல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் வார்த்தைகளால் கொல்லுவார்கள். ஏனென்றால் அவர்களது இருப்பில் தீவிரவாதம் இருக்கிறது.

மனசாட்சியுடன் இருப்பவர், சமூகத்தில் சாந்தமானவராக இருக்கலாம். ஆனால் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பவர் தனது இருப்பால் தன்மையிலேயே அமைதியாக இருப்பார்.

என்னைப் பொறுத்தவரையில் நல்லொழுக்கம் என்பது விழிப்புணர்வினை பொறுத்தது. மனசாட்சியைப் பொறுத்தது அல்ல. விழிப்புணர்விற்கு ஒரு மலினத் தன்மையை மாற்றாக தன் மனசாட்சி இருக்க முடியும்.

எங்களது நித்யானந்த ஸ்பரிசன தியானமுகாமில் விழிப்புணர்வின் ஒரு சிறிய தரிசனத்தை மக்கள் அனுபவமாக பெற உதவுகிறோம். ஏனென்றால் அவர்கள் வாழ்வை மனசாட்சிக்கு பதிலாக விழிப்புணர்வுடன் வாழத் துவங்குவார்கள்.

மனசாட்சியின் அடிப்படையில் இயங்கும் எதுவும் மேலோட்டமாகத்தான் இருக்குமுடியும். விழிப்புணர்வின் அடிப்படையில் இயங்கும் எதுவும் அழகானதாகவே இருக்கும்.

'சுசன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்றால், என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் அந்தை. கனவை நிறுத்த செயலில், இது அவி அனைத்தையும் செயல்படுத்தி என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏங்கமனித்தார்.

போதும் என்ற சமரசம் செய்துகொண்டு, நிலைத்து நின்று விடாதீர்கள்.

நல்லொழுக்கம், புரிதல், வாழ்க்கை முறை, மற்றவை அனைத்தும் விழிப்புணர்வின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும். மனசாட்சியின் அடிப்படையில் இருக்கும்பொழுது அச்சத்தையும், ஆசையையும் பொறுத்து அமைகிறது.

அதிவிரவாக வண்டி ஓட்டக்கூடாது என்ற கருத்து அச்சத்தின் அடிப்படையில் இருக்குமானால், காவல் அதிகாரியின் வண்டியை பார்க்கவில்லை என்றால் நீங்கள் வேகமாக வண்டி ஓட்டி நினைப்பீர்கள்.

சட்டத்தை மீறுவது உங்களுக்கு சவையானதாகிவிடும் மற்றும்மீறக்கூடியவராக உணர்வீர்கள். பயம் மற்றும் ஆசை காரணமாக சட்டத்தை பின்பற்றுபவராக இருந்தால், நீங்கள் அதைத் தாண்டுவதற்கான சந்தர்ப்பத்திற்காக காத்துக் கொண்டு இருப்பீர்கள்.

குழந்தைகள் பெற்றோரிடம் முடியாது என்று சொல்லும்போதெல்லாம் மீறிவிட்ட மகிழ்ச்சியை உண்கிறார்கள்

நல்லொழுக்கம் மனசாட்சியின் அடிப்படையில் இருந்தால் நீங்கள் செய்யப்பில்லாமல், குறுக்கு வழியிலோ எப்படுதமே அதை மீற குரு, மனசாட்சி இல்லை. மனசாட்சி என்பது எப்பொதுமே செய்யக்கூடாது என்றும், சில சட்டங்களுடன் இருப்பது.

விழிப்புணர்வே உங்கள் ஆசிரியர், உங்களது குரு, மனசாட்சி இல்லை. மனசாட்சி என்பது செய்யக்கூடாதது என்றும், சில சட்டங்களுடன் இருப்பது.

நீங்கள் எப்பொழுதுமே அதனுடன் சண்டை போட்டுக் கொண்டே இருப்பீர்கள். நீங்கள் மனசாட்சியுடன் வாழ முயற்சிக்க, முயற்சிக்க உள்மற்ற தன்மையுடனும், மனச்சிகிதைவு போன்ற

இருக்கத்தான் செய்வீர்கள். வரும் போராட்டம் அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை இடத்தப்பற்குதான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு உப்போகுதான் நேரம் இடத்தது. அதன் பந்தான் எனக்குள் தெரிந்தது...

'சுசன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்றால், என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் அந்தை. கனவை நிறுத்த செயலில், இது அவி அனைத்தையும் செயல்படுத்தி என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏங்கமனித்தார்.

நோய்களுக்கும் ஆளாக நேரிடும்.

விழிப்புணர்வுடன் இருந்தால் உங்களுக்குள் சந்தேகம் இருக்காது. நீங்கள் இப்பொழுது என்ன செய்ய வேண்டுமென அதை மட்டும் செய்வீர்கள்.

எப்படி ஒருவர் தான் ஞானமடைந்துவிட்டதைத் தெரிந்துக் கொள்வார் என்று மக்கள் கேட்பார்கள்.

நீங்கள் இந்த குழனத்தில் ஞானமடைந்துவிட்டால், இந்த மாதிரி சந்தேகங்கள் எல்லாம் மாயமாய் மறைந்துவிடும். எப்படி உங்களுக்கு என்னைப் பார்த்துக் கொண்டு இருப்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லையோ, அதுபோல ஞானமடைதலவும் ஒரு தெளிவான அனுபவம்.

இந்த கேள்விகள் எல்லாம் மறைந்துபோகும். உங்களுக்குள் கேள்விகள் இருக்கும் வரையில் நீங்கள் ஞானமடையவில்லை என்பதை புரிந்துக் கொள்ளுங்கள்.

அது‌த்த கேள்வி, எப்படி ஒருவர் ஞானமடைய முடியும்?. இது 1. 2. 3 என்பதை போல மிகவும் எளிதானது.

1. தியானம் செய்ய ஆரம்பியுங்கள்.

2. இயற்கைக்கு திரும்புதல் தொடருங்கள்.

3. இயானத் தைத் தொடருங்கள்.

ஞானமடையல் என்ற அனுபவம் கிடைப்பது இயானத்தின் மூலம்தான். எதாவது ஒரு தியான முறையுடன் தொடங்குங்கள். நிச்சயமாக முடிவான உண்மையை நீங்கள் உணர்வீர்கள்.

நீங்கள் சிக்கம் இல்லை என்று நம்ப மறுத்தாலும் நீங்கள் சிக்கம்தான்.

நிஜமாக சொல்ல வேண்டும் என்றால், நீங்கள் அனைவரும்

ஞானமடைந்தவர்களே. அது‌வே உங்களது உண்மையான இயல்புநிலை. நீங்கள் அதை உணர்வில்லை. அவ்வளவே.

அதனால் ஞானமடைதலை நோக்கிச் செல்வது உங்களது லட்சியமாக இருக்க முடியாது. ஏனென்றால் நீங்கள் ஏற்கனவே லட்சியத்தை அடைந்து விட்டவர்கள்.

விழித்திரு, எழுந்திரு, நிறுத்து! நீங்கள் அடைந்துவிட்டீர்கள்! சந்தேகங்களைக் கிழே போடுங்கள்.

நீதான் எனக்கு நம்பிக்கையும், அவனும் நம்பிக்கையும் (சந்தேகத்தையும்) கொடு த்தாய். இந்த இரண்டையும் நீயே வைத்துக்கொள். என்னைச் சுதந்திரமாக விட்டுவிடு. என்று இறைவனிடம் சொல்லி சரணாகதி செய்யுங்கள்.

உங்களில் ஒரு பாகம் உங்களை நம்புகிறது. மற்றொரு பாகம் உங்கள் மீது சந்தேகம் கொள்கிறது. தெய்வத்திடம் நம்பிக்கையையும், சந்தேகத்தையும் சரணாகதி செய்வுங்கள்.

நீங்கள் நம்பிக்கையை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு சந்தேகத்தைக் கொடுக்க நினைக்கிறீர்கள். அங்கேதான் பிரச்சினை ஆரம்பிக்கிறது. இரண்டையும் சமர்ப்பித்துவிடுங்கள். பிறகுதான் அவற்றை கடந்து செல்ல முடியும்.

நீங்கள் என்னறிந்தும் ஆனந்தமயமான, நித்யானந்தத்தை உணர்வீர்களாக

சுற்றத்தாரைக் கொல்ல‌த் துணிதல‌ என்ற பெரும் பாவத்தைச் செய்ய‌த் துணிந்தோம், துய‌ம்கோ!

1

1.46. எதிர்க்காமலும், ஆயுதம் இல்லாமலும் இருக்கிற என்னைக் கையில் ஆயுதம் பிடித்துக் கெளரவர்கள் யுத்தத்தில் கொல்லுவார்களானால் அது‌வே எனக்கு நன்மையாக இருக்கும்.

1

1.47. சஞ்ஜயன் சொன்னது:

இவ்வாறு சொல்லி, அம்பையும், வில்லையும் போர்க்களத்தில் எறிந்துவிட்டுத் துக்கமுடைய மனதுடையவராக அர்ஜுனனின் தேரில் அமர்ந்தான்.

அர்ஜுனனை விட்டுவிட்டுச் செல்லத் தயாராக இருந்தார். அவர் போர்க்களத்திலிருந்து ஓடிவிட தயாராக இருந்தார். அவருடைய உண்மையான கடமையிலிருந்து தப்பிச் செல்ல இருந்தார்.

அர்ஜுனன் அவர் மனதுடன் வாதம் புரிந்து, அவர் இப்பொழுது ஓரம்பித்து இருக்கும் செயல் முற்றிலும் தீமையானது. தீமையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை என்று அவரையே நம்பச் செய்து இருந்தார்.

அதனால் அவர் அதில் பங்குகொள்ள விரும்பவில்லை. அர்ஜுனன் சொல்கிறான், நான் ஆயுதங்களை இறேப் போட்டுவிட்டு, நிராயுதபாணியாக இருக்கத் தயாராக இருக்கிறேன். துரியோதனனும் அவள் வீரர்களும் என்னைக் கொல்லட்டும்.

ஒரு வஷ்டிரியன் இப்படிச் சொல்வதற்குக் கீழ்க்கண்ட இரண்டு காரணங்களில் ஒன்றே காரணமாக இருக்கவேண்டும். ஒன்று அவரது செயல் முழு சரணாகதியில் விளைந்ததாக இருக்க வேண்டும். அல்லது உச்சக்கட்டக் குழப்பத்தில் ஏற்பட்ட இயலாமையாக இரக்க வேண்டும்.

ஒரு வஷ்டிரிய வீரர், அதிலும் அர்ஜுனனைப் போன்ற ஒப்புயர்வற்ற மாவீரர் பயம் என்பதனையே அறியாதவர்.

மரண பயமோ அல்லது போரில் காயம்பட்டு விடுவோமோ என்னும் அச்சம் அவரை அவ்வாறு சொல்ல கட்டாயப்படுத்தவில்லை.

நான் முன்பே சொல்லியபோதே, அர்ஜுனனுக்குள் இன்னும் முழு சரணாகதி செய்யும் பக்குவம் நிகமாவில்லை. இன்னும் அவரின்மசையை கட்டிபிடிக்கும் மனநிலைக்கு அவர் வரவில்லை.

"சதான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெற்றிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதினிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து எனைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

அவர்கள் என்னுடன் ஒன்றுபட்டு இருப்பதால், அவர்களைக் கொல்வது என்னைபொறுத்த வரையில் சரியானது போலும் உணர்கிறேன் என்று சொல்லுமளவிற்கு அவர் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வோடு ஒன்று இருக்கவில்லை.

அவர் சுற்றத்தாரைக் கொல்வது அவரையேக் கொல்வது போன்றதான அர்ஜுனனது விவாதம், அவன் தன்னை உணர்ந்ததால் ஏற்பட்டதவை அல்ல, மாறாக அவை அவரது அஹங்காரத்தில் இருந்து உதித்தவை.

அர்ஜுனனின் நம்பிக்கையின்மை, அவருடைய குழப்பத்தினால் உருவான இயலாமையுணர்வு, நிபடத்திற்கு நிபிடம் உச்சக்கட்டத்திற்குச் சென்றது. அர்ஜுனன் ஒரு புத்திசாலியான, தெளிவாக யோசிக்கும் திறன் படைத்த மனிதன்.

இப்போதோ அறியாமை என்னும் இருளில் இருக்கிறார். அவர் எங்கு போய்க் கொண்டு இருக்கிறார் என்று அவருக்கே தெரியவில்லை.

ஷட்ரிய இளவரசராக அவர் செய்ய வேண்டிய கடமைக்கும், வேதங்களில் கூறப்பட்ட நல்லொழுக்க வாழ்க்கைக்கும் இடையே அவர் அலைக்கழிக்கப்பட்டார்.

அர்ஜுனனது கவலை முழுமையாக இருந்தது. உணர்ச்சி வேகத்தின் பாரத்தைத் தாங்க முடியாமல் அவர் கீழே அமர்ந்தான். அவர் தனது அம்பையும், வில்லையும் இழந்து எறிந்தார்.

அது அவர் போர்க்களத்தில் இருந்து வெளியேறுவதைக் குறித்தது.

அர்ஜுனனின் எண்ணற்ற முழுமையாக இருந்தது. அவன் இருக்க வேண்டிய உண்மை நிலையில் இருந்து வெகு தொலைவில் இருந்தார்.

அவர் காவல்க்கில் நுழைந்த பச்சை பிறந்த வீரர்களும், பச்சை பிறந்த மனிதர்களும் அர்ஜுனனின் மனக்குழப்பத்தில் மிகுந்த நம்பிக்கை இழந்திருந்தார்கள்.

அவர் வளர்க்கப்பட்ட விதம் மற்றும் சமுதாய நல்லொழுக்கம், அவருடைய

"சதான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெற்றிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதினிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து எனைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

சம்ஸ்காரங்கள், அவரது சுற்றத்தாருடன், அவர் துவங்க இருக்கும் போர், இவற்றினால் ஏற்பட்ட மனக்குழப்பத்தினால் அநுதாப்படும் அளவிற்கு மனம் உடைந்திருந்தார்.

அவர் இப்பொழுது அவர் ஆயுதங்களை கைவிட்டு தேரிலேயே இடிந்துபோய் உட்காருகிறார்.

அர்ஜுனனின் இந்தநிலையில் ஒரு உண்மையான வழித்திரியாக இல்லை.

இப்பொழுது அவர் மனித வர்க்கத்தை பிரதிபலிக்கும் உண்மையான உத்தமனமாக இருந்தார். அவர் சாதாரண மனிதராக செயல்பட்டார். இருளுக்கும், வெளிச்சத்திற்கும் இடையில் அலைக்கழிக்கப்படுகிறார்.

அவரை ஆட்கொண்ட விழிப்புணர்வற்ற சமஸ்காரங்களுக்கும், அவர் செய்ய வேண்டிய கடமைக்கும், இடையிலான ஆழ்ந்தப் போராட்டத்தை அவர் அநுபவித்துக் கொண்டிருந்தார்.

உண்மையான ஒரு ஞானியின் உதவியுடன் அவர் அடையப் போகும் தெளிவு நிலையே அவருடைய ஞானமடைதலாக இருக்க முடியும்.

இந்த நிலையில் அர்ஜுனனைச் சூழ்ந்திருக்கும் இகுளி மாயை, இந்த மாயை, மனிதர்களின் எல்லா அநுபவங்களிலும் ஆழ்ந்து ஊடுருவி இருக்கும் உண்மையான நிதர்சனத்தை புரிந்துக் கொள்ள முடியாமல் தடுக்கின்றது.

உண்மை இல்லாத ஆனால் முப்பமையான உண்மையைப் போல் தோற்றமளிப்பது தான் மாயை. மாயை இல்லை என்பது உண்மையில். அது மாயமாக இருப்பதால் தான் அவ்வாறு சொல்லப்படுகின்றது. உண்மையைப் போன்றே மாயையும் உண்மையாகவே இருக்கின்றது.

இருபத்தைந்து

சுழன் அப்படுட் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுழன் என்பேரிய ஆழாக வேறுகளில்லை', சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்நை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமலித்தார்.

அது நிதர்சனத்தை, முடிவான சத்தியத்தை உள்ளுலக விழிப்புணர்வின் சத்தியத்தை உள்ளொளியின், உள் இருக்கும் கடவுள் தன்மையின் சத்தியத்தை, மூடி மறைக்கிறது.

அதனால் அது தன்மையில். மாயை என்று அழைக்கப்படுகின்றது.

ஒருவேளை அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனைப் போல் இருந்தால், அர்ஜுனன் ஞானமடைந்திருந்தால், மாயையின் விளையாட்டிற்கு பலியாகி இது போன்ற சித்திரவதைக்கு ஆளாகி இருக்கமாட்டார்.

ஒருவேளை, அர்ஜுனன் விழிப்புணர்வு மலராத துறியோதனைப் போலவோ, தனது சகோதரன் பீஷ்மரைப் போலவோ, இருந்திருந்தால், கேள்விகளைக் கேட்காமல் மாயையை அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு இருப்பார்.

இதுபோன்ற சித்ரவதைக்கு ஆளாகி இருக்க மாட்டார். ஆனால் அர்ஜுனன் அறிவாளி. தேடுதல் உடையவராதலால் கொஞ்சமாவது விழிப்புணர்வு பெற்று இருந்தார்.

ஞானங்களிலேயே தலைசிறந்த ஞானியின் அருகாமையில் இருப்பவர். அவர் தன்னை இந்த மாயையில் இருந்து விடுபடுத்திக் கொள்ள, தெளிவைப் பெற, போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்.

அர்ஜுனனுடைய அநுபங்காரம் தான் அவர்கள் இந்த மாயையை நுரைக்கவிடாமல் அவருடைய செந்நத அடையாளம், சுற்றியிருப்பவர்களுடன், அவர் தன்னையே அடையாளப்படுத்திக் கொண்டது. அவரது வம்சத்தை அவர் காக்க வேண்டும் என்பது போன்ற திட நம்பிக்கைகளை உருவாக்கியது - போன்ற காரணங்கள் அவனுள் அந்த மாயையை உருவாக்கி அவனை சுயநிலையில் இல்லாமல் செய்திருந்தது.

இருபத்தைந்து

வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குதான் அவர் தம்வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு இருப்பொருள்தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இவை அனைத்தும் அவர் அங்கு என்ன செய்வதற்கு வந்திருந்தாரோ, அதைவிட்டுவிட்டு வேறு எதையோ செய்ய வேண்டும் என்ற சந்நேகத்தை அவர்கள் உருவாக்கியது.

நாம் அனைவரும் இந்த உலகத்திற்கு அடையாளம் எதுவும் இல்லாமல் தான் உள்ளோம்.

நமது ஆனந்தமயமான இயல்புடன் மீண்டும் எப்படி நம்மை இணைத்துக் கொள்வது என்பதனை நாம் மறுபடியும் கற்றுக் கொள்ள முடியும்.

நாம் உண்மையில் யார் என்ற விழிப்புணர்வை அடைய நாம் கற்றுக் கொள்ளுமுடியும்.

இந்த மாதிரியான ஒரு வழிமுறையை தான் அர்ஜுனன் கடந்து கொண்டு இருக்கிறான். அவனது உள்ளக ஆனந்தத்தின் விழிப்புணர்வு அவனது சமஸ்காரத்தால் தொலைந்து போனது. அவன் ஆழமானதொரு ஏமாற்றத்தில் இருந்தான்.

அர்ஜுனன், குருவின் கைகளால்/சாந்தித்யத்தில் மீண்டும் கற்றுக் கொள்ளும் வழிமுறையை, மனமார நிறைத்திருக்கான் வழிமுறையை தொடங்க இருக்கிறான்.

நாம் அந்த வழிமுறையை அறிந்தோம் என்றால், ஒரு குரு தன் சீடனை மிக கவனத்துடன் பதிநெடு அக்ஷியாங்கரின் வாயிலாகவும் அழைத்துக் கொண்டு போவதை, கவனத்துடன் பின்பற்றினால் அந்த வழிமுறையை நாமும் உணர முடியும்.

ஆதிசங்கரர் மிக அழகாக சொல்கிறார்.

பகவத்கீதையின் ஒரு துளியை மனதில் பதிவயவப்போனால், கங்கை நதியின் ஒரு துளி நீரைக் குடிப்பாயானால், கிருஷ்ணரைப் போன்ற ஒரு பெரும் ஞானியை நீ ஒருதடவையேனும் நினைப்பாயானால், நீ மரணத்தை ஒருபோதும் சந்திக்கத் தேவையில்லை.

கேள்வி : சுவாமிஜி, ஒரு போரின் கதை நம் வாழ்வின் அன்றாட பிரச்சனைகளில் எப்படி உதவும்? மனித வரலாற்றில் ஆயிரக்கணக்கில் இல்லை என்றாலும், போர் நடந்திருக்கும். அதில் பல விரிவாகத் தொகுக்கப்பட்டு நூற்றுக்கணக்கில் இருக்கின்றன.

இது மற்றே போர்களை நிரூமத்தவில்லை. அவை மனிதகுலம் கற்றுக் கொள்ள உதவவில்லை. எப்படி, பகவத்கீதை மனித மனங்களில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்திதும்

“சதன் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “தனான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, தன்ன சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவு நிஜமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கலமித்தார்.

என்று எதிர்பார்க்குமுடியும்?

மகாபாரதம் ஒரு போரின் கதை மட்டும் இல்லை. அது போரில் செடுபட்ட பலரின் வாழ்வைப் பற்றிய கதை. இந்த போரே, கெளரவர்களுக்கும், பாண்டவர்களுக்கும் ஒரு படிப்பினையாக இருப்பதற்கு உருவாக்கப்பட்டது.

இந்தப்போர்ந்த காரணத்தினால் உருவானது, இதை எப்படி தடுத்திருக்கமுடியும், மிக முக்கியமாக, இது ஏன் தடுக்கப்படவில்லை போன்றவை படிப்பினைகள்.

பல போர்களைப் பற்றிய விளக்கங்கள் சரித்திரச் சான்றாக, ஆவணங்களாக எழுதப்பட்டு இருக்கின்றன. இதற்கு முற்றிலும் மாறாக, பகவத் கீதை இருக்கின்றது. தெய்வீகத்தின் வெளிப்பாடு, எவ்வாறு மனித அும்சத்தை அதன் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றிக் கெளல்வதற்க்காகப் போருக்கு வழிநடத்துகின்றது என்பதை பகவத்கீதையில் காண்கின்றோம்.

பகவத்கீதை போரைப் பற்றிய நாள் இல்லை ; நம் முன்னே என்ன குழப்பங்கள், சந்தர்ப்பங்கள் இருந்தாலும், எப்படி ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட வேண்டும் என்பதைப் பற்றியது.

நம் வாழ்வின் சம்பவங்களை நம்மால் எப்பொழுதும் தேர்ந்து எடுத்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. ஆனால் நாம் விழிப்புணர்வுடனும், ஆன்மீக முதிர்ச்சியுடனும் அவற்றை தேர்ந்தெடுத்து வாழ முடியும்.

இருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்கு, எனது வார்த்தைகளே சத்தியம் என்று அழிக்கும் வாக்குறுதியில் இருந்தே பகவத்கீதையின் சாரம் வெளிப்படுகிறது.

இதுவே தெய்வத்தின்மை மனிதனுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பவை. கிருவணரைப் போல ஒருவர் இந்த

இருபத்தைந்து வருடம்

வரும் போராடுவார். அசரிக்காவில் எனக்கு வேளை கிடைத்தபறுதான் அவர் தயவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு இப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பயனை அவர்களுக்குத் தெளிந்தது…

“சதன் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?”

“தனான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, தன்ன சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவு நிஜமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கலமித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நமது ஆன்ந்தமயமான இயல்புடன் மீண்டும் எப்படி நன்மை இணைத்துக் கொள்வது என்பதனை நாம் மறுபடியும் கற்றுக் கொள்ள முடியும். நாம் உண்மையில் யார் என்ற விழிப்புணர்வை அடைய நாம் கற்றுக் கொள்ளுமிடியும்.

இந்த மாதிரியான ஒரு வழிமுறையை தான் அர்ஜுனன் கடந்து கொண்டு இருக்கிறான். அவனது உள்ளக ஆனந்தத்தின் விழிப்புணர்வுடன் அவனது சமஸ்காரத்தால் தொலைந்து போனது. அவன் ஆன்மானதொரு ஏமாற்றத்தில் இருந்தான்.

அர்ஜுனன், குருவின் கைகளால்/சாந்தித்யயத்தில் மீண்டும் கற்றுக் கொள்ளும் வழிமுறையை, மனமாற்றத்திற்காண வழிமுறையை தொடங்க இருக்கிறான்.

நாம் அந்த வழிமுறையை அறிந்தோம் என்றால், ஒரு குரு தன் சீடனை மிக கவனத்துடன் பதிவெடுத்து அத்தியாவசியங்களின் வாயிலாகவும் அழைத்துக் கொண்டு போவதை, கவனத்துடன் பின்பற்றினால் அந்த வழிமுறை நாமும் உணர முடியும்.

ஆதிசங்கரர் மிக அழகாக சொல்கிறார்.

பகவத்கீதையின் ஒரு துளியை மனதில் பதியவைப்பபாயானால், கங்கை நதியின் ஒரு துளி நீரைக் குடிப்பதற்குச் சமானம். கிருஷ்ணரைப் போன்ற ஒரு பெரும் ஞானியை நீ ஒருதடவையேனும் நினைப்பாயானால், நீ மரணத்தை ஒருபோதும் சந்திக்கத் தேவையில்லை.

கேள்வி : சுவாமிஜி, ஒரு போரின் கதை நம் வாழ்வின் அன்றாடப் பிரச்சனைகளில் எப்படி உதவும்? மனித வரலாற்றில் ஆயிரக்கணக்கில் இல்லை என்றாலும், நூற்றுக்கணக்கில் போர் நடந்திருக்கும். அதில் பல விரிவாகத் தொக்குகப்பட்டு இருக்கின்றன.

இது மற்ற போர்களை நிறுத்தவில்லை. அவை மனிதகுலம் கற்றுக் கொள்ள உதவவில்லை. எப்படி, பகவத்கீதை மனித மனங்களில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்திதும் உதவவில்லை.

'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஞானக் கவிஞன், வேண்டுமென்றே சிறுவயதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நடை. கனவு நிறைவான் ஊடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் புறக்கண் வைத்தார். வெற்றிக்குப் போக்கமித்தார்.'

இருபத்தைந்து வருடம்

வருடம் போராடினார். அமெரிகாவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் இயம்பெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தன் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவன் பெரிய ஆளாக வேண்டும் என்ற என் தேர்ந்தெடுத்தக் கொண்டிருக்க முடியாது. ஆனால் நாம் விழிப்புணர்வுடனும், ஆன்மீக முடிவுச்சியுடனும் அவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து வாழ முடியும்.'

இருவர்ணர், அர்ஜுனனுக்கு, எனது வார்த்தைகளே சத்தியம் என்று அழிக்கும் வாக்குறுதியில் இருந்தே பகவத்கீதையின் சாரம் வெளிப்படுகிறது.

இதுவே தெய்வத்தின்மை மனிதனுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பவை. கிருஷ்ணரைப் போல ஒருவர் இந்த

மஹாபாரதம் ஒரு போரின் கதை மட்டும் இல்லை. அது போரில் செடுபட்ட பலரின் வாழ்வைப் பற்றிய கதை. இந்தப் போரே, கௌரவர்களுக்கும், பாண்டவர்களுக்கும் ஒரு படிப்பினையாக இருந்தபதற்கு உருவாக்கப்பட்டது.

இந்தப்போர்ந்தகாரணத்தினாலுவானது, இதை எப்படி தடுத்திருக்கமுடியும், மிக முக்கியமாக, இது ஏன் தடுக்கப்படவில்லை போன்றவை இந்த இககாத்தின் அனுபவ படிப்பினைகள்.

பல போர்க்களிப் பற்றிய விளக்கங்கள் சரித்திரச் சான்றாக, ஆவணங்களாக எழுதப்பட்டு இருக்கின்றன. இதற்கு முன்னிலும் மாறாக, பகவத் கீதை இருக்கின்றது. எவ்வாறு மனித அமைதியை நிறைவேற்றிக் கொள்வது என்பதை செல்லுமாறு வழிநடத்துகின்றது என்பதை பகவத்கீதையில் காண்கின்றோம்.

பகவத்கீதை போரைப் பற்றிய நூல் இல்லை ; நம் முன்னே என்ன குழப்பிலைகள், சந்தேகப்பங்கள் இருந்தாலும், எப்படி ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட வேண்டும் என்பதைப் பற்றியது.

நம் வாழ்வின் சம்பவங்களை நம்மால் எப்பொழுதும் தேர்ந்து எடுத்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. ஆனால் நாம் விழிப்புணர்வுடனும், ஆன்மீக முடிவுச்சியுடனும் அவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து வாழ முடியும்.

இருவர்ணை, செயல்யோசித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இரோட்டின்று

உலகில் வாழ்ந்திருந்தார் என்பது உங்களுக்கு தெரியாமல் இருக்கலாம் அல்லது நீங்கள் அதனை நம்பாமல் இருக்கலாம். ஆனால், காலங்காலமாக பல ஞானிகள் கிருஷ்ணரை விளக்கப்பட்ட இந்த உண்மைகளை தியானித்திருந்தார்கள். மேலும், தங்களது சொந்த அனுபவத்தினால் அந்த சத்தியங்களை உறுதிப்படுத்தினார்கள்.

பிரபஞ்ச உண்மையைப் பற்றிய எது உள்ளுலக அனுபவத்தால் நான் இந்தச் சத்தியங்களை உறுதிப்படுத்துகின்றேன்.

பகவத்கிடையின் உறுதிப்படுத்துகின்றது.

பகவத்கிடையின் சத்துயம் பல நிலைகளில் நிலைத்திருக்கிறது. மொழிபெயர்ப்பாகவோ, விளக்க அறிக்கையாகவோ நீங்கள் அதைப்படித்தாலும் அது மேலோட்டமானதுதான்.

அது ஸ்தூல நிலையில் ஒரு புரிதல் மட்டுமே. மேலும், பல்வேறு சக்தி நிலைகளில் பகவத்கிடை புரிந்து கொள்ளப்படவேண்டும்;

இவற்றை உணர்ந்தமான நெருக்கிய குரு-சீட ய உறவின் மூலமாக மட்டுமே வழங்கமுடியும்.

எந்த ஒருதனிமனிதருடையமனமாற்றமும் இரண்டு விஷயங்களைச் சார்ந்து இருக்கின்றது. முதலாவதாக, நாம் மாறவேண்டும் என்று விரும்ப வேண்டும். இரண்டாவதாக, அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

நாம் மாற்றமடைய விரும்பவில்லை என்றால் எந்தக் குருவும், எந்தப் புத்தகமும், ஏன் எதுவுமே நமக்கு உதவ முடியாது. நாம் மாறுவதற்கு முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

இந்த பிரபஞ்சம் நாம் மாறுகிறோமா, இல்லையா என்ற கவலை கொள்வதில்லை ; அது நம்மைப் பொறுத்ததுதான்.

இரண்டாவதாக, நாம் நிகழ்காலத்தில், இந்த சூழ்நிலையில் இருப்பதால் மட்டுமே, அந்த மாற்றம், அந்த ரசவாதம் நிகழமுடியும்.

மனமாற்றம் நிகழும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் எதிர்காலக் கனவிலும், இறந்தகாலத்திலும் நீங்கள் வாழ்முடியாது.

அதனால்தான் தனிமனித மாற்றத்திற்கு தியானம் மிகச் சிறந்த, சக்தி வாய்ந்த கருவியாக இருக்கிறது.

உண்மையில், ஞானமடைந்த குரு இருந்தாலும், தியானம் மட்டுமே செய்மாற்றத் திற்கு உதவும் ஒரே கருவி. நமக்காக யாரும் தியானம் செய்ய முடியாது. நமக்காக நாம்தான் தியானம் செய்ய வேண்டும். பயிற்சி செய்தால், தியானம் நம்மை உடனே நிகழ்காலத்திற்கு அழைத்து வந்துவிடும்.

நாம் மாற்றமடைய முடியும். விடுதலையடைய முடியும். ஞானமடைய முடியும். முடியும்.

போதை வஸ்துக்களின்மதுவிழிப்புணர்வை குறைக்கும். ஒரே அனுபவத்தை, பலனைஅடைய வேண்டுமென்றால் அதன் தேவை அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கும்.

தியானம் நம் விழிப்புணர்வை அதிகரிக்கிறது. நாட்கள் செல்லச் செல்ல குறைந்த நேரத்தில் அதே போன்ற ஆழமான பலன்களைப் பெற நிருவதைக் காணலாம்.

அனுபவத்தின் வாயிலாக, நம் நாட்களை விழிப்புணர்வுடனும், ஆனந்தத்துடனும் நாம் கடந்து செல்வதை, நம்மால் காண முடியும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

பகவத்கிடையை ஒரு தியானம். ஒவ்வொரு கவிதை வரியும், சூத்திரமும் நாம் தியானிக்க வேண்டிய ஒன்றாகும்.

இந்த சூத்திரங்கள், கவிதை வரிகள், இந்த ஆழ்ந்த சத்தியங்கள், தியானத்தின்போது, உள்ளுலக விழிப்புணர்வின் ஆழத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்லும்.

அதை நினைத்து சிந்தனை செய்வதால், அவை நமக்கு மனமாற்றதை அளிக்கின்றன. வேறு எதுவும் இந்த வகையான மாற்றத்தைக் கொடுக்க முடியாது.

அதனால்தான் பகவத் கிதையைச் சிறதளவேனும் படித்தால்கட, அது நமக்கு முக்தி அளிக்கும் என்று ஆதிசங்கரர் சொல்கின்றார்.

உருவகமாக, இந்த இககாசம் நம்முடைய உள்ளுலகப் போரைப் பற்றிய கதையே.

இது நமது ஆசை, அச்சம் போன்ற எதிர்மறை மனப்பாங்கிற்கும், நேர்மறை மனப்பாங்கிற்கும் இடையே நிகழும் சண்டை.

நிறைய வழிகளில் பார்த்தால், நாம் சமூக அமைப்புடன் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு வாழத் தொடங்கிய நொடியில் இருந்தே போர்புரியும் மனநிலையில் தான் இருக்கின்றோம்.

துறதிருஷ்டவசமாக, நாம் எப்போதும் நமக்கு எதிராகவே இருக்கின்றோம்.

உள்ளுலகத்திலும், வெளியுலகத்திலும் நடப்பவுற்றை எல்லாம் ஏற்றுக் கொண்டு, கொண்டாட நமக்கு தெரிவதே இல்லை.

நாம், நமது வாழ்க்கை நல்லடி, நமது இயல்பே ஆனந்தமாக இருப்பதே என்று இன்னும் கற்றுக் கொள்ள வேண்டி இருக்கின்றது.

நாம் நம் வாழ்க்கையில், எல்லாவற்றையும், ஆனந்தமாக இருக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையுடன் ஒழுங்குமுறையை கொண்டு வருவதற்கு, மிகவும் போராடுகின்றோம்.

குறைந்தபட்சம் துக்கமில்லாமல் வாழ முயற்சிக்கின்றோம். இப்படி செய்வதால் நமக்கும், மற்றவர்களுக்கும், துக்கத்தையும், குழப்பத்தையுமே நாம் வரவழைத்துக் கொள்கின்றோம்.

மகாபாரதம், இந்த உள்ளுலகப் போரின் கதையே. அதனால்தான், இந்த மாபெரும் வெளிப்பாடு, இன்னும் நம்மை ஆழமாக தொடுகின்றது ; நம்மில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றது.

இது அர்ஜுனனின் கதை, ஆனால் அது நம்முடைய கதையும் கூட!

பிரம்மவித்தையை புகட்டுவதும், யோக சாஸ்திரமானதும், கிருஷ்ணருக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையில் உரையாடல்களாக வந்துள்ளதுமக ஆன, பகவத்கீதை என்னும் உபநிஷத்தில் அர்ஜுனன் விவாத போகம் என்னும் முதல் அத்தியாயம் இதுதான் முடிவடை கிறது.

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுழன் அப்புடி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

2

அத்தியாயம் 2

நீங்கள் கடவுளே!

2

அத்தியாயம் 2

நித்யானந்தம்

2

அத்தியாயம் 2

உண்மையில் கிடை இந்த இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் இருந்துதான் தொடங்குகிறது. இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் இருந்துதான் இறவன் பசத் தொடங்குகிறார். இவர கிருஷ்ணர் ஒரு மனிதனாகத் தான் பசிக் கொண்டிருந்தார். வசத கிருஷ்ணராகப் பசிக் கொண்டிருந்தார். இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் இருந் அவர் இறவனாகப் பசத் தொடங்குகிறார். பரம்பரம்மக கிருஷ்ணராக, பகவான் கிருஷ்ணராக, பரம்பொருளாகப் பசத் தொடங்குகிறார்.

2

அத்தியாயம் 2

'சுழன் அப்புடி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

2

அத்தியாயம் 2

இங்கு நாமெல்லாம் ஒரு முக்கியமான உண்மையப் புரிங் கொள்ள வேண்டும். எப்பொழுதும் புத்திசாலியான மனிதின் மட்டும் தான் மற்றவர்களப் பச அளும்பாற். நாமல்லாம் எல்லாராடும் தொடர்ந்த் பசுகிறோம். ஆனால் உண்மையில் அங்கு உரையாடல் நடப்பதில்லை, நாம பசுற்கும், உரையாடலுக்கும் நிறை வித்தியாசம் இருக்கு.

2

அத்தியாயம் 2

நாம் பசும் பா உராயாடல் நிகழ்வதில்ல. நம் உராயாடல்கள் எல்லாம் உராயாடல்கள் அல்ல - ஒருவருக்கொருவர் ஒரேநாட்டில் தனித்தனியாக பசிக் கொள்கிறோம். ஒருவர பசிக்கு ஆங்கிலத்தில் “நீடிஷியேஷன் ஆஃப் தீமி” என்று சொல்வார்கள். நம்மப் பொறுத்தமாதிரி இரண்டு பார் பசிக் கொண்டிருந்தாலும், அதில் உராயாடல் இருப்பதில்ல. இரண்டு பரும நீடிஷியேஷன்தான் செய் கொள்கிறோம். அடுத்தவர்கள் பசும் பா அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்று நாம் கட்டபதில்ல. அவர் பசறப்பவ அவருக்கு என்ன பதில் சொல்லலாம் என்ற வகவகமா மனசுல பதில் சொல்ல தயாராகிட்டு இருப்பாம். அத மாதிரி தான் மற்றவர்களும். நீங்க பசி க்கிறப்பவ, அவரு பதில் தயார் பண்ணிட்டு இருப்பாரு.

ஆனா இரண்டு பரும கட்ற மாதிரி நடந்திக்கிட்டு இருப்பாம். அப்படித் தான் நாம சொல்றப்ப பதிலுக்கு அவர் கட்டுற மாதிரி கட்டுறார். ஆனா உண்மையான உராயாடல் நடப்பதில்ல. ஆனா கக்கறதுக்கு புத்திசாலித்தனம் கண்டிப்பா தவ. ஒரு சின்ன கதை: ஒருத்தர் தன் நண்பர்கிட்ட சொல்றாரு ஜயா, நான் ஒரு வாரமா என் மனைவிக்கிட்ட பேசமாட்டேன். நண்பர், எதன்கிட்டயா பிரச்சனை. அவங்கிட்ட ஏதாவது மனஸ்தாபமா, பிரச்சனையா? ன்னு கேட்டார். அக்கு இவர் சொன்னாராம், இல்லங்கயா, அவ பசிட்டு இருக்கறப்ப நடவுல பசக்கு பயமா இருக்கு, அப்படின்னா என்ன அர்த்தம். ஒரு வாரமா அந்தம்மாவ தான் பசிட்டு இருக்கறங்க!

திருஷ்ணர் ஒரு ஆணா இருந்தாலாய என்னவோ, அவர் அர்ஜுனன பசற்க்கு அனுமதிசாரு!

நாமெல்லாம் வெளியிலய உள்ளயா தொடர்ந்து பசிட்டுத் தான் இருக்கோம். என் சக்கயாட்டிக் டாக்டர்கள் நல்ல வருமானமும் நினக்கிறங்க? என்னா அவங்க இறைய கட்டறதில அவங்களுக்கு இருக்கற நிபுணத்துவம் தான். சக்கயாட்டிஸ்ட் என்ன பண்றாரு? பெரிய பெரிய கள்விகள கட்டுட்டு பொருமயா நாயாளிகள் சொல்ற பதில கட்டிக்கிட்டு இருக்காரு. அவ்ளாவு தான்!

நாம் தொடர்ந்த பசிக்கிட்டு இருப்பாம். அப்படிய பசி நிறுத்தி வெளியில அமதியா இருந்தாலும், உள்ள பசிக்கிட்ட தான் இருக்கறோம். ஒரு உண்மையான நிகழ்ச்சி: ஒரு ஜீவனியர் சக்கயாட்டிக் டாக்டர்க்கு தன்னோட சீனியர் டாக்டர் பார்த் ரொம்ப ஆசிரியம். எப்படி இவரால மட்டும் எத்தன நாயாளிகள் வந்தாலும் அவங்க எல்லாம் நரம் பசினாளும், அவங்க பசற எல்லாம் பொறுமையா கேட்டு அதெல்லா பருக்கும் சரியா ஆலாசனம் சொல்ல முடிஞ்ச நினைச்சாரு. வர்ஷ நாயாளிகள் எல்லாம் அவங்கள பெரிய பெரிய கவலைகள் வதனைகள் கொட்டுறாங்க. அந்த ஜீவனியர் டாக்டரால நாயாளிகள் சொல்ற கஷ்டங்கள கட் முடியல. ஆனா சீனியர் டாக்டர் ரொம்ப அமதியா, மனசு லகவமா, தொடர்ந்து மூடி. ஒரு வாரம் கழிச்ச ஜீவனியர் டாக்டர் சீனியர் டாக்டர்பட்ட கட்றார், சார் நீங்க எப்படி இவங்க சொல்றதெல்லாம் கேட் முடி. என்னால இவங்க கதையெல்லாம் கட்ற மாச சார்ந்த பாகு. ஆனா, நீங்க எதனாலும் பாதிக்கப்படல. இருக்கறீங்களா எப்படி? எதாவ எதிர்ப்புல ரச்சியம் இருக்கண்ணா சொல்லுங்க...? சீனியர் ரொம்ப சிம்பிளா சொன்னாரு, நாயாளிகள் பசற நான் கட் கிறன்று யாரு சொன்னா?

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுறாரு. அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைச்சபதான் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைச்சது. அதன் பண்ணான் எங்கனக்குத் தெரிஞ்சது...

'சருன் அப்படிச்ச சொல்றீங்களே?' என விசாரிச்சதுக்கு, 'சான் பெரிய ஆளா வெண்டுமென, நீ சொல்றமாதிரி கனவு கன்டவர் என் தங்கை. கனவை நிமோக்க உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செவழிச்சு என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

ஆனால் அர்ஜுனன் சொன்னத கிருஷ்ணர் முழுமையாக கட்'இறார். சொல்வத கவனத்தோடு கட்ப மட்டுமல்ல அதற்கு கனிவாடும் அன்பாடும் பதிலும் சொல்கிறார். இதயில் மொத்தம் மொத்தம் 745 சுலோகங்கள் இருக்கிற. அதில் அர்ஜுனன் மொத்தம் 77 கள்விகள் கட்'இறார். அந்த கள்விகள் மட்டும் 620 சுலோகங்களாக விரிகிற.

முதல் அத்தியாயத்தில் இருஷ்ணர் ஒரு வார்த்தை கூட பசவில்ல. அர்ஜுனன முழுமையாக பச அனுமதிக்கிறார். ஒரு முழு அத்தியாயமும் அர்ஜுனனின் பசு தான். அர்ஜுனன் தன்னோட குழப்பங்கள், மன அழுத்தம் கொட்டுகிறான். ஆனால் அத அமதியாக கிருஷ்ணர் கட்'கிறார்.

அவர் விழிப்புணர்வாடு அர்ஜுனனின் எண்ணங்கள் எங்கிருந்து வருகின்றன, எந்த நிலையில் இருந்து வருகின்றன என்பத ஆழ்ந்த பார்க்கிறார்.

பகவத் தேயின் முதல் இரண்டு, மூன்று அத்தியாயங்கள் நல்லா படிச்சவ ஒருத்தரால மிகச் பெரிய ப்ளஸினமா மாற முடியும். மொத்தமுமே கட்க்கும் கல தான். அத மாஸ்டர் பண்ணா மட்டும் மாம், உங்களால உங்க ரயாட உசத்த தொட முடியும். உங்களால சரியா கட் முடிஞ்சால உங்களால சரியா பதில் சொல்லவும் முடியும். முடியும். பக்தர் சாமிக்கிட்ட கட்டுரு, அ அப்படி சாமி எல்லா கள்விக்கும் தொம்ப சரியா பதில் சொல்லிறீங்க? ன்னு. ஒரு ரகசியம் இருக்கு. எப்படி கட்டப்படும் கள்விய கட்ட அப்படியேற கலம் அறிவியலும் சாமிக்குத் தெரிம். அவ்வளவு தான். கட்ற எப்படினு தெரிஞ்சால பாம் பதில் சொல்ற எப்படினும் உங்களுக்குத் தெரிஞ்சிடும். பதில் தானா வெளிப்படும்.

நமக்கெல்லாம் நம்முடைய சொந்த புத்திசாலித்தனத் மல நம்பிக்கய இருக்கறதில்ல. பதில் சொல்றக்கு நம்ம நாம் தயார் படுத்த வண்டாம். அந்தக்குள்ள நமக்கு ஞானம் இல்லாம பாயிடல. நம்ம மல நமக்கு நம்பிக்க இல்லாம போனஒனால தான் கள்விகளில கட்டாமைய வக வகமா நாம பதில்கள தயார் செய்யத் தொடங்குரும். இரண்டாவ பிரசனைக கட்ற அளவிற்கு நமக்கு பொறுமம் இல்ல. இல்ல. கட்றக்கு முன்னாடிய சொல்றவர்ப பத்தி ஒரு ட்ரெய்ன்மெண்ட் உருவாக்கிடுவோம், பிரசனைக்கு தீர்வம் உருவாக்கிடுவோம்.

உண்மையிலநமக்குத் தெரிஞ்ச சொல்றதில தான் நமக்கு ஆர்வம். உண்மையான பிரசனைய தெரிஞ்சிக்கற்க்கா, அடுத்தவர் என சொல்ல வர்றான்னு புரிஞ்சிக்கறக்கா நமக்கு ஆர்வம் இல்ல. ஒரு இயந்திரத்தனமா மற்றவர் சொல்றக்கு நம்மாட காத மட்டும் கொடுக்கிறோம் தவிர, அவர் சொல்ல வர்றத கட்றதையில்ல.

ஆனால் கிருஷ்ணனுக்கு அர்ஜுனனின் பிரசனைய தெரிஞ் கொள்வதற்க்கா உண்மையான ஆர்வம் இருக்கிறத. தனக்கு தெரிஞ்சதெல்லாம் சொல்லனும்னு அவர் முயற்சி பண்ணல. அர்ஜுனனுக்கு தெளிவு பிறக்கனும்னு அவர் நினத்தார். அர்ஜுனனின் பிரசனைகளுக்கு தீர்வு பிறப்பதற்கு உதவ வண்டும்னு அவர் விரும்பினார். அதனால தான் அவர் அர்ஜுனன மச அனுமதிக்கிறார். அப்படத் தான் பிரசனையின் மூலத்த அவர் புரிஞ் கொள்ள முடியும். பிரசனையின் மூலத்திற்கு தீர்வுத் தர முடியும்.

அதனால தான் சாமி சொல்றான்: உண்மையில் ஒருவர் சொல்வதுக்கு ஏற்படறதுக்கு நமக்கு புத்திசாலித்தனம் வண்டும், ஞானம் வண்டும். கிருஷ்ணனப் பான்ற ஞானியால மட்டும் தான் உண்மையில் கட் முடியும். முதல் அத்தியாயத்தில இருவண்ணர் முழுமையா, ஆழமாக விதிரார். இந்த இரண்டாவ அத்தியாயத்தில கூட அவர் பல முற அர்ஜுனனின் பசுவதற்கு வாய்ப்பளிக்கிறார். அர்ஜுனனப் பச அனுமதித்தால் ஒரு வள அவனுக்கு தன் பிரசனக்கான தீர்வு புலப்பட்டுவிடும் வாய்ப்பு உண்டு என்று கிருஷ்ணன் நினைத்தார்.

பலர் சாமிக்கிட்ட கட்றறன்டு, சாமி, என் பிரசன உங்களுக்குத் தெரிம். தயவு செஞ்சு அக்கு ஒரு தீர்வு குடுங்க. அப்படிக் கட்றவங்களுக்கிட்ட சாமி சொல்வான், மொத்தல் உங்க பிரசனைகள் என்னன்னு எனக்கு நீங்க தெளிவா சொல்லுங்கன்னு. அக்கு, நீங்க ஒரு ஞானி. என்னோட பிரசனை ஏற்கனவே உங்களுக்குத் தெரிம். அத நான் திரும்பவும் என் சொல்லனும். நீங்க ஒரு நல்ல முட்டிவ மட்டும் சொல்லுங்க, அப்படின்னு சொல்லுவாங்க. சாமி அவங்களுக்கிட்ட சொல்லுவான், ஜயா உங்களுடய பிரசனை என்னன்னு எனக்குத் தெரிம். ஆனா நீங்க சொன்னா தான் உங்களுடய பிரசனைகள் என்னன்னு உங்களுக்கு புரிம்.

பல நரங்கள்ல நம்முடைய பிரசனைகள் தெளிவா நம்மால சொல்ல முடியாட்டா கூட, நம்மால நம்ம பிரசனைகள் முழுமையா யாசிக்கப் பார்க்க முடியும். அப்படி செஞ்சா குறுஞ்சு பட்சம் நம்முடைய பிரசனைகள் என்னன்னு நமக்காவ புரிம். தீர்வுகள் வழும்னா முதல்ல நம் மனசோட் திரண் இருக்கணும்.

தியான நிஷ்டிகள்ல சக்தி தர்ஷண் நடக்கறப்பா சாமி நம்ம பக்கத்தில்ட அவங்களோட பிரசனைகள் சொல்ல சொல்லுவான். நீங்கள் பசும் பா, குரு கட்கிறார். மூக்கியமா, நீங்களும் கட்கிறீர்கள். நீங்கள் சொல்வத நீங்களும் கட்கிறீர்கள். உங்க மனசத் திறந்து வச்சா, உங்களுக்குள்ள தயவான மனக்கருத்துகள் நடக்கவிட அவ்வளவு மனக்கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டுவர முடியும். சொல்வது விட, பார்ப்ப சிறந்த.

குருட்சத்திரத்தில் அ தான் நடக்கிறத. கிருஷ்ணனும் அர்ஜுனனும் பார்க்காத்தில்

242

"கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "சொல்லப் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுமையில்கூட கனவு கண்டவர் என் தத்தை. களவை நிலமாக உடல், பொருள், இவை கொடுத்திடையும் செல்வழித்து என்னைப் படிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலின்றார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

243

வத் தான பசிக் கொள்கிறார்கள். பார்களில் இவ்வளவு விரிவா பசரக்கு எப்படி நாம் இருக்கும்? இவங்க பசிக்கிட்டு இருக்கறப்போ மத்தவங்க என்ன பண்ணிட்டு இருந்தாங்க? ரியாதனின் பொறுமை இழந்திருக்க மாட்டானா? அல்ல இ தான் நல்ல சந்தர்ப்பம். இவங்க ரெண்டு பரும்பசிட்டு இருக்கறப்பவ இவங்ககத முடிசிடலாம்னு முயற்சி செய்சிருக்க மாட்டானா? அப்படின்னு பலர் கட்கலாம். அப்படியத்தான் முழும பெராத பகுதறிவு உள்ள லிஷிபுணர்வு இல்லாத மனம் கட்கும். அமதியின் மூலமாகவ ஒரு மிகப் பெரிய உராபால் நிகழ்ந்திட முடியும் என்று விழிப்புணர்வற்ற மனதால் புரிந்த கொள்ள முடியா. நம்மில் பலருக்கு ஸ்வீக லனாட சக்தி தெரியறதில்ல. நாம வளர, வளர உருவப்படுத்தி பார்ப்பத மறந்திடுறோம். குழந்தகளால் ரொம்ப அழகா உருவப்படுத்திப் பார்க்க முடியும். அவர்களால் அவர்களுடைய மன உருவங்களுடன், மன நன்பர்களுடன் எவ்வளவு நேரம் வண்ண்டுமானாலும் ச தம்மில்லாமல் பசிக் கொண்டிருக்க முடியும். நமக்கு தர்ப்படும் கல்வியும், தர்க்கமும் இந்த அருமையான திறன மூழ்கடித்திடுகின்றன.

உயர்ந்த நிலையில் தகவல் பரிமாற்றம் நடக்கலாம்ன்னா நம்முடைய மனம அமதியாக இருக்க வேண்டும். அப்படியும் தான் இற சக்தியோல வல செய்ய முடியும். மனம் அமதியில் இருக்கும் பொழு எற்படும் தகவல் பரிமாற்றம் தான் மிக கூட்சுமான, மிக சக்திவாய்ந்த அந்த நிலையில் தான் உரயாடல் உரயாடலாக இல்லாமல் உணர்வு கலத்தலாக உயர்கிற. ரமண மகிஷி பாற்ற பெரிய ஞானிகள் மவுனத்தில் இருந்தவரா தீர்வளித்தார்கள் என்று சொல்வதெல்லாம் உண்மா தான்.

தகவல் பரிமாற செய்வதற்கு நீங்கள் உங்கள் வாயத் திறக்க வண்டாம். மனத இறந்தால் பாம். தொல்ல தரும் என்ணங்கள் இல்லாமல், மனத இறக்கும் பொழு, குருவிற்கும் சீடளிற்கும் இடையில் எற்படும் தகவல் பரிமாற்றம் ஒளியின் வகத்தில் நடக்கும். குருவின் சந்நிதியில் நம் மனத அமதி பெற செய்யும். நீங்கள் கள்விகளிக்க் கட்கும் முன்ப பதில்கள் தான்ரும்.

"குரு அப்படி சொல்வீர்களா?" என விசாரித்ததற்கு, "தான் பெரிய ஞானாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் தத்தை. ஒலவை இளமைக் குடல், பொருள், துவி களைந்ததையும் செவழித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

முன்னாடி வந்த நின்ன உடன என்னாட கள்விகள் எல்லாம் மறந்து விட்டகள் இடக்கு? இ வெறும் கற்பன அல்ல. உண்மா. கள்விகள் மலுங் புதிய கள்விகளத் தான் உருவாக்கும். கள்விகள் உங்கள் உள்ள இருக்கும் அழ்ந்தயின் வெளிப்பாடு. அந்த அகந்த உங்கள் இருக்கும் வன்முறையின் வெளிப்பாடு. அவ்வளவு தான். நீங்கள் ஏற்கனவே கொண்டாட ஒரு குருவின் முன் நிற்கும் போ, அங்கு நடக்கும் முதல் சம்பவம், உங்கள் அகங்காரம் கரவ தான். குரியனக் கண்ட பல பால, குருவின் முன் தாங்கள் அங்காரம் மறந்திடுஙம். ஆதனால் உங்கள் கள்விகளும் அறியாயாலும் அப்பொழு, அகங்காரத்திலன்றி அறியாயாலும் மறத் வக்கப்பட்டிருந்த் தெளிவ உங்களால் உணர முடியம். ஏதோ மனதிரம் பால, மாயம் பால பதில்கள் தான்ரியதாக நீங்கள் நின்ப்பீர்கள்.

உண்மையில் எற்கனவ பதில்கள் உங்களுக்குள் இருந்தன. ஆனால் அவற்றுக் கொள்ள நம்முடைய அகங்காரம் அனுமதிப்பதில்ல. பதில்கள் இருக்கிற என்பத உணர்ந்த் கொள்ள அனுமதிப்பதில்ல. குருவின் சந்நித்யம் நமக்குள் இருக்கும் பதில்கள் நாம் உணர வழி செய்கிற.

ஒரு அழகான ஜென் கதை: நான்சென் என்னும் ஞானிய ஒரு பார்விரன் சென்று சந்திக்கிறான். அந்த பார்விரனுக்கு ஒரு பிரசனை. அவன் ஒரு குடவுக்குள் வாத் வளர்த் வந்தான். அந்த வாத் வளர்ந்த் குடுவ முழுவம் அடத்திட்டா. அதற்கு மல் வளர அரித் குடுவயில் இடம் இல்ல. அதனால் குடுவயில் இருன் வாத் வெளியில் எடுக்க வண்டும். அத சமயம் குடுவயம் உடைவிட்டிக் கூடா. வாதிற்கும் வெளியில் உடப்ப? எப்படி செய்வ? எப்படி வாத்த வெளியில் எடுப்ப? இ தான் அந்த பார்விரனின் பிரசனை.

நான்சென் அழத்தார், ஓ! பார்விரன புதிலரித்தான், என்று குருவ? நான்சென் உற்சாகமானார், ஆதா, குடுவயில் இருன் வாத் வெளிவிட் ட!

இருபத்தைந்து வருடம்

கருங்காவில் என்க்கு வேலைதரப்பறகுதான் அவர் ஒம்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ கிற்போதான் நெறு கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

"சுரன் அப்படி சொல்வீர்களா?" என விசாரித்ததற்கு, "தான் பெரிய ஞானாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் தத்தை. ஒலவை இளமைக் குடல், பொருள், துவி களைந்ததையும் செவழித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

நான்சென்ன தன்னுடைய குருவாக ஏற்றுக் கொண்ட அந்த நிமிடம, அசந்த என்னும் அந்த வாத், இந்த உடல்-மனம் என்னும் குடவயில் இருங் வெளிவந் விட்ட.

குருவின் முன் உங்கள் மனத திறந்;தால் மட்டும தான், உங்களுடைய பிரசனகள் நீஙகள உணர்ந் கொள்வீகள். தீர்வகள் தெரிந்;த கொள்வீகள். இத மூன்று வழிகளில் செய்ய முடியும். வார்த்தகளின் மூலம் உரையாடி உங்கள் பிரசனகள் குருவிடம் சொல்லவ. அடுத்;த, பசவுதற்கு பதிலாக, உங்கள் இயத்;தின் மூலமாக பிரசனகள் உருவப்படுத்;தவ. அடுத்;த, மூசு அமைதியில் உணர்வு கலந்த நிலையில் குருவால் உங்கள் பிரசனகள் முழுமையாக உணர்ந்;த கொள்ள முடியும்.

இங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை முழுமையாக பச அனுமதிக்கிறார். அதனால் அர்ஜுனனுக்கு ஒரு தெளிவு கிடைக்கும். தன்னுடைய குழப்பத்த வெளிப்படுத்;தியவுடன் அவனால் ஆழ்ந்த அமைதிக்கும், குருவின் உணர்வில் கலப்பதற்கும் முடியும்.

இத

2.1 சஞ்சயன் சொல்கிறார்:

க்கத்தாலும் யரத்;தாலும் அர்ஜுனனின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்;த கொண்டிருக்க, கிருஷ்ணர் பசுகிறார்.

இருபத்;தைத்;து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்;தபற்றகான் அவர் தய்வெடுத்;தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்;து. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

2.2 கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்:

இந்த முக்கியமான வாய்ப்பில் எங்கிருந்;த உனக்கு இப்படியொரு சாக்கம் வந்;த, அர்ஜுனா! உன்னுடைய தகுதிக்கு ஏற்றபடி நீ நடந்;த கொள்ளவில்லை. இ உன்ன உண்மையில் இருந்;த விலக்;கிவிடும்.

இருபத்;தைத்;து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்;தபற்றகான் அவர் தய்வெடுத்;தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்;து. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

2.3 பயத்தக் கண்டு பயந்;விடாத, பார்த்தா! அ உனக்கு அழகல்ல. இந்த பலவீனமான மன அமைப்ப விட்;டுவிட்;டு எழுந் நில், ஓ! எதிரிகள அழிப்பவன!

அர்ஜுனனின் ந்பத்;தாலும் யரத்;தாலும் அலகழிக்கப்பட்;டிருக்கிறார். தன்னுடைய சொந்தக்காரர்கள், பெரியவர்கள், ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள் இவர்கள் அவன் இப்பொழு எதிர்த் பார் புரிய வண்ணமும். அந்த நினைப்ப அவனுடைய ன்பத்;திற்கு காரணம். பாரில் தான் அவர்கள கொண்;றுவிடும்படி நரந்;தால் என்ன செய்வ என்று அவன் மனம் கலங்கிகினான். அவன் குழப்பத்தின் உச்சியில் இருக்கிறான். அவனால் நிற்க கூட முடியவில்லை.

246

அப்படிய தன் ரதத்;தில் சாய்ந்;விடுகிறான். வில்லும் அம்பும் அவனுடைய கைகள விட்;டு நழுவி விழுகிற.

உடல் ரீதியாகவும், உணர்வு ரீதியாகவும், ஆத்ம ரீதியாகவும் அர்ஜுனன் முழுமையாக தளர்வதற்கு கிருஷ்ணர் அனுமதிக்கிறார். அர்ஜுனன் சொல்லவத முழுமையாக கட்;கிறார். அர்ஜுனன் தன் மனதம், இயத்;தம், ஆன்மாவம் இறப்பதற்காக கிருஷ்ணர் காத்திருக்கிறார். இவையெல்லாம் முழுவதாக இறந்;தால் தான் சொல்லும் பதில் முழுமையாக வல செய்யம்.

முதல்ன் முதலாக கிருஷ்ணர் பசுகிறார். தன்னுடைய கிருஷ்ண நிலையில் இருந் பசுகிறார். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், என் அன்புக்குரிய அர்ஜுனா, எப்படி நீ இந்;த தீமைகள் சகித்;த கொண்;டாய்? வாழ்க்கையின் அருமைய உணர்ந்;த உன்னப் பான்ற ஒருவனுக்கு இந்;த யரம் அழகல்ல. இந்;த மன அமைப்ப உன்ன உயர்ந்;த நிலைக்கு எடுத்;த செல்லா. மாறாக அவமானத்;திற்குத் தான் எடுத்;த செல்லும். அடுத்;த சலாகத்;தில் அவர் தொடர்கிறார், ஓ பார்த்தா! கீழ்த்;தரமான காழத்;தனத்;திற்கு நீ ஆளாகிவிடாத. இந்;த பலவீனத்;த விட்;டுவிட்;டு எழுந் நில், எதிரிகள அழிப்பவன

மொத்;த தேதியின் பாதைய இந்;த ஒரு சலாகம் நமக்கு காட்;டிவிடுகிற. கிருஷ்ணனர் ஒரு உண்மையான ஜென் ஞானி. அவர் எதம் சுற்றி வாதப் பசவில்லை. கிருஷ்ணர் ஒரு தவ்;வாதி கிடையாது. அவர் பிரசனைய நரடியாக அனுமதிக்கிறார். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் நரடியாகக் கட்;டிகிறார்: எப்படி உன்னிடம் இந்;த அமுக்குகள் வந்;த? உன்னப் பான்ற ஒரு மனிதனுக்கு இது பொருத்;தமாக இல்லை. இந்;த மன அமைப்ப உன்ன உயர்ந்;த நிலக்கு எடுத்;த செல்லா. அவமானத்;திற்குத் தான் எடுத்;த செல்லும். அடுத்;த சலாகத்;தில் அவர் அடுத்தமாக சொல்கிறார், க்கமான மன அமைப்ப விட்;டுவிடு. எழுந் நில். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை எதிரிகள அழிப்பவன் என்று அழைகிறார்.

இது ஒரு நரடியான ஜென் அணுகுமுறை. ஒரு சீடன்ன் ஜென் ஞானி ஒருவர சந்தித்;த, குருவ புத்;திக்கு என்றால் என்ன? நான் புத்;தனாக மாறுவ எப்படி? என்று கட்;கிறான். பதிலுக்கு குரு என்று ஒரு சீடன்ன் களந்;தில் ஒரு அற விடுகிறார். சீடன்ன் அதிர்ந்;பாகிறான். என்னடா இது, புத்;தன்ன ஆவ எப்படி? என்று கட்;டால், குரு ஒரு தியான நுட்பத்;தையா, பாதனையா, ஆசிர்வாதத்;தையா தான தர வண்ணமும். களந்;தில் பாய அடிக்கிறார் என்று சீடன்கிறான். ஆனால் அந்;த சீடனுக்கு குருவின் மல்ன்;பிக்க

247

இருந்தக். காரணம் இல்லாமல் குரு நம்ம அடிக்க மாட்டார். அதற்கு எதா ஒரு உள் அர்த்தம் இருக்க வண்டும் என்று அவனுக்குத் தெரிம். குருவ நீங்கள் எதற்காக என்ன அடித்தீர்கள் என்று எனக்குப் புரியவில்லை. ஆனாலும் நீங்கள் என்னை அடித்ததற்கு நிசயம் ஒரு காரணம் இருக்கும். தயவு செய்ய அத எனக்கு விளக்குங்கள், என்று சீடன் ஆர்வத்துடன் கேட்டான்.

அதற்கு குரு சொன்னார், முட்டாள், நீ தான் புத்தன். நீ ஏற்கனவ புத்தனாக இருக்கும் பொழு எதற்காக புத்தனாக இருப்பதற்கு முயல வணடும்? ஒரு குடிரை என்னிடம் வந்து, குருவ நான் ஒரு குடிரையாக மாறுவ எப்படி? புல்லில் திப்ப எப்படி, தண்ணீர் குடிப்ப எப்படி என்று கேட்டால், என்னால் என்ன சொல்ல முடியும்? நீ ஏற்கனவ அவாகத் தான் இருக்கிறாய். அதனால் எதம் உனக்கு சரிக்க வந்திய அவசியம் இல்லை. இந்த உண்மைய நீ உணர வணடும் என்பதற்காகத் தான் உன்ன கள்ளத்தில் அறந்தான். அவ்வளவு தான்!

இந்த சலாகங்களின் மூலம் கிருஷ்ணனும் நடபியாக அர்ஜுனனுக்கு ஒரு அடி தான் தருகிறார். இருஷ்ணருக்கு அதனுபவரின் பிரசன என்ப நன்றாகத் தெரிம். அர்ஜுனனுக்கு எந்த குழப்பமும் என்று பார்த்தால், அங்கு எந்த ஆன்பிக காரணமும் இல்லை. உண்மையில் அவன் தீர்வு விரும்பவில்லை. அவன் கிருஷ்ணனிடம் எதிர்பார்த்த ஆதவத் தான். தீர்வு அல்ல. நன்றாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஒரு பிரசனக்கு தீர்வு வண்டும் என்று தடுவதற்கும் ஆதரவு வண்டும் என்று நினபதற்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. தீர்வு வரை, ஆதரவு வரை.

அர்ஜுனனின் விரும்புவ ஆதரவு, தீர்வு அல்ல. அதனால் தான் இந்த இரண்டு சலாகங்களில் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்கு எந்த ஆன்மிகக் கருத்துக்களும் சொல்லவில்லை. அர்ஜுனனின் பிரசனகள் கவலையில் இருந்து பயத்தில் இருந்து தான்ரியிருக்கிறான். அர்ஜுனனின் மனசியபுரக் சக்கரங்கள் சக்கரங்கள் கவலையாலும் பயத்தாலும் அடபட்டுக்கிடக்கிறது. அர்ஜுனனுக்கு இருந்த பயத்தினால், அவனுக்கு எக்கச்சக்க குழப்பங்களும், மனசார்வும் கவலம் பிறக்கிறது. கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு எந்த உபதேசங்களும் தரவில்லை. நரடியாக அவனுடய பயத்த பற்றிப் பகுகிறார். அவனுக்கு எந்த ஆறுதலம் தரவில்லை. பலவீனத்த விட்டுவிட்டு எழுந்து நில் என்று நரடியாக கள்ளத்தில் ஒரு அடி விட்டு அவன விழிக்க

'சசன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சீடனிடமிருந்தே கேள்வி கேட்டவர் என் தாதை. கனவை நித்தமாக உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க காத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

செய்கிறார்! அர்ஜுனன மட்டும் சரணாகதி நிலையில் இருந்திருந்தால், இந்த வார்த்தைகள் அவனுக்கு தியான குக்திரமாக மாறியிருக்கும். ஆனால் அர்ஜுனன் இன்னும் சரணாகதி நிலக்கு வரவில்லை. அர்ஜுனன தன்னுடைய உள்ள பயத்த விட்டுவிட்டு, கிருஷ்ணர் மல் ஆன நம்பிகையம் பக்தியம் வளர்திருந்தால், இந்த இரண்டு சலாகங்கள்மட்டும போதும், அவன்எழுந்திருப்பான். இந்த இரண்டு சலாகங்கள்மட்டும போதும், அவன்எழுந்திருப்பான். டய உரந்த உணர்வு நிலை கட்ட மாத்திரத்தில் ஞானம் அடந்திருப்பான். மெய்த்த கீதம் இந்த இரண்டு சலாகங்களுக்குள் அடங்கியிருக்கும். இதத் தாண்டி எதம் சொல்வதற்கிய தவ இருந்திருக்கா. நாம் யாரும் பதிநெடு நாட்கள் இங்கு வந்த தே சொல்வத கட் வண்டிய தவம் இருந்திருக்கா!

முதல் அத்தியாத்தில் சாமி சாஸ்திரம், குட்திரம், ஸ்தாத்திரம் ஆகியவற்றப் பற்றி பசினான். மக்களின் மன அமைப்பிற்கு எப்படி இந்த மூன்றும் சூழ்நிலை அடவதற்கான மூன்று முக்கிய உபாயங்கள். புத்தி அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்கும் மனிதனுக்கு உண்மை நிறைந்த சாஸ்திரம் தவப்பது, உணர்வு நிறைந்த இயங்கும் மனிதர்களுக்கு தியானங்கள் யாகத்தம் கற்றுத் தரும். இதயத்தில் இருந்த இயங்கும் மனிதர்களுக்கு பக்தி பாடல்கள், சதகளும் கொண்ட ஸ்தாத்திரங்கள் தவப்படும். உண்மையில் இந்த மூன்றும் ஒன்றில் இருந்து ஒன்று வருபட்டதல்லை. பக்தியில் இருந்தால் ஞானம் தவயில்லை என்று அர்த்தம் கிடையாது. ஒரு மனிதன் தான். ஆனால் அவனுடைய மன நிலைமை ஒன்று மாறிக் கொண்டே தெரிவ் கொள்வதில் ஆர்வம் காட்டும் மனிதன நாள் ஸ்தாத்திரங்கள் கட்டதில் ஆர்வம் காட்டலாம். அர்ஜுனனப் பொறுத்தவரையில் முதலில் அவன் பக்திக்கு தெளிவு அளிக்கப்பட்ட வணடும். அந்த நிலையில் தான் அர்ஜுனன இருக்கிறான். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் அவனுக்கு சாஸ்திரங்கள் வழங்குகிறார்.

அர்ஜுனன் நம்பிகையிலும் பக்தியிலும் கரவதற்கு இன்னும் தயாராகவில்லை. அதனால் தான் கிருஷ்ணர் அவனுக்கு ஸ்தாத்திரங்கள் வழங்குகிறார். அர்ஜுனனின் மோதத் பிரசனனம் பயம். பயத்தில் இருந்து பிறந்த கவல மற்றும் மன அழுத்தம். நம்முடய எல்லா மன அழுத்தங்களுக்கும் ஆணி வேர் பயமும் பதட்டமும் தான். பயத்தப் பற்றிப் பயப்படப்படாமல் நாம் மழுந்து நிற்றால் பயம் என்ற ஒன்று இல்ல என்பத நம்மால் உணர

'சசன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சீடனிடமிருந்தே கேள்வி கேட்டவர் என் தாதை. கனவை நித்தமாக உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க காத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

அ கம்பூனிசமாகட்டும், அரசியலாகட்டும் அல்ல மதமாகட்டும், எல்லா தத்துவங்களின் இறுதி நிலை ஒன்று தான். தத்துவஞானிகள் தங்கள் பச மற்றவர்கள் ஏன் காட் க வண்டும் என்பதற்காக தர்க்கரீயாக காரணங்கள் கண்டுபிடித் சொல்கிறார்கள். அவ்வளவு தான்! கிருஷ்ணர் அப்படிப்பட்ட தத்துவாதி கிடையாது. அவர் எந்த தத்துவத்தம் உருவாக்கவில்லை. அவர் அர்ஜுனனுக்கு இறுதியான உண்மையை நேரடியாகத் தருகிறார். ஆனால் அத உள்வாங்கும் உணர்வு நிலையில் அர்ஜுனன் இல்லை. அந்த அளவிற்கு அவனுடய உணர்வில் முதிர்சி இல்லை. அதனால் தான் அவனுக்கு விஷ்வரூப தரிசனம் - அதாவது நரடியான அனுபவத்த, அனுபவித்த - அவர் தருகிறார்.

உபநிடதத்தில் இருந்து ஒரு அருமையான கதை: ஒரு சீடன் குருவிடம் கேட்கிறான், குருவ நிலை மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறார். ஆனால் அத புரிந்து கொள்ளும் நிலையில் அர்ஜுனன் இல்லை. தற்போதய நிலையில் அவனால் கிருஷ்ணர கடவுளாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அவன் பண்ணான் என்கறதுக்கு

பகுக்கறிவோல் நம்ப முடியாத, ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத கருத்தாகத் தான் இருக்கும். அர்ஜுனனின் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு இருந்த பாதிலும் கிருஷ்ணர் தன்ன கடவுள் என்று மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறார். தான் கடவுள் என்று சொல்வதன் மூலம் அர்ஜுனனின் கட வுள் என்பது உணர்வு வக்க முற்றபடுகிறார்.

சாதாரண மனிதர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகள் நாம் நம்ப மாட்டோம். சொல்வதற்குத் தகுதி படத்தவர்கள், சொல்வதற்க்கான உரிமை உடையவர்கள் சொல்லும் பா தான் ஒருவர் சொல்வதை ஏற்றுக் கொள்கிறோம். கீதை முழுவம் கிருஷ்ணர் தன் இத

கிருஷ்ணர் தன்னுடய தெய்வீகத்த உணர வைக்கிறது தான் அர்ஜுனனால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிகிறது. அதன் பிறகு தான் கிருஷ்ணர் சொல்பவை, நடக்க முடியந்த ஞானிகள் தங்கள் தெய்வீகத்த நமக்கு உணர்த்தும் பாம், அது அவர்கள் தங்கள் அகந்தய திருப்திபடுத்துவதற்காக செய்வதில்லை. தங்கள் கடவுளின் அம்சங்கள் என்று புரிய வைப்பதற்காகத்தான் அவர்கள் அப்படி செய்கிறார்கள். ஞானிகள இறயம்சங்களான சீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளும் பா தான், உணர்ந்து கொள்ளும் பா தான் அவர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகள் நம்பத் தொடங்குகிறார்கள். உங்களின் இறுத தன்மய உணர்கிறார்கள். அதனால் தான் குருமார்கள் தொடர்ந்து தங்களுடய தெய்வீகத்த உணர்த்தி தங்கள் சக்திய வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பகவத் கீதை ஒரு புராணம். அவ வதத்தின் ஒரு பாகமா அல்ல ச்மிருதி எனப்படும் உபநிடதத்தின் பாகமா கிடையாது. ஸ்மிருதி என்றால் இறவனால் வெளிப்படுத்தப்பட்ட சாஸ்திரம் என்று பொருள். கீத வதத்தின் பாகம் கிடையாது. உபநிடதத்தின் பாகமும் கிடையாது. இன்னும் சிலர் கீத மகாபாரதத்தின் பின்னர்க என்றும் சொல்கிறார்கள். அப்படிபிறும் உலகில் உள்ள எல்லா இத பண்டிகர்களும் கீதய வத சாஸ்திரமாகவ எற்றுக் கொள்கிறார்கள்.

அனுபவபூர்வமாக, ஆனித்தரமாக வெளிப்படுத்துகிறார். நான் கடவுள். இத உணர்ந்தால் நீங்கள் கடவுள் என்பது புரியும், என்று கிருஷ்ணர் சொல்லுகிறார். இ ஒரு மிகப்பெரிய ஆனால் மிக எளிமையான உண்மை. காலங்காலமாக பல தலைமுறைகளின் உள்ளத்திலும் உணர்விலும் இந்த சக்தியம் எதிரொலித்த வந்திருக்கிறது. அதனால் கீதயின் புனிதத்தன்மை நிருபணமாகிறது.

ஒரு பெரிய அரிஞர் தன்னுடய மொத்த தத்தவத்தம் நாற்ப பக்கங்கள் கொண்ட சிறிய புத்தகமாக வெளியிட்டார். அவாடம் பல பல கட்டடங்கள், ஓர் வெறும் நாற்பத பக்கத்தில் உங்கள் புத்தகத் நிறைவ செய்வீர்கள் என்று அந்த அரிஞர் சொன்னார், ஜயா எனக்கு பாமான நரம் கிடைத்திருந்தால் அந்த புத்தகத்த இருப

"கடவுள் அப்படிச் சொல்கிறார்" என விசாரித்தற்கு, "கடவுள் பெரிய ஆனால் வந்துவிட, என சிலுவையிலிருந்த கனவு கண்டவர் என்ற தை. கனவை திரும்பக் கண்டவர், ஆவி கலைந்ததையும் செவ்வித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏகமனித்தார்.

பக்கங்களில் முடித்திருப்பன் என்று! புத்திசாலித்தனம் இருந்தால்மட்டும சொல்ல வந்த விஷயத்த எளிமையாகவும், சுருக்கமாகவும், தெளிவாகவும் சொல்ல முடியும். சொல்லிக் கொண்ட பாவத்திற்கு புத்திசாலித்தனம் தவையில்ல. ஒரு விஷயத்தில் உங்களுக்கு எந்த அளவிற்கு குறைவாக அறிவிருக்கிறதா, அந்த அளிவிற்கு அதிகமாக அதப் பற்றி நீங்கள் பழிக்கொண்டும் எழுதிக் கொண்டும் இருப்பீர்கள். அதான் உண்மை.

இங்கு கிருஷ்ணர் தேயில் சொன்ன எல்லா சுலோகங்களின் அர்த்தமும் இரண்டு சுலோகங்களில் அடங்கிவிடுகிறது. அர்ஜுனனின் தன்னுடைய பெயர் மற்றும் புகழ் பறிபோய்விடும என்ற கலக்கத்தில் இருக்கிறான். ராஜா குணத்தால் கட்டுண்டு இருக்கிறான் என்பத கிருஷ்ணர் நரடியாக சொல்லிவிடுகிறான். சாத்வீக குணத்தில் இருக்கும் மனிதன் பரசயினாலோ அல்ல அலட்சியத்தினாலோ இயங்க மாட்டான். தன்னுடைய இயப் நிலையில் இருந்து இயங்குவான். ஆனால் ராஜா குணத்தில் இருக்கும் மனிதன் தன்னுடைய பெயருக்காகவும் புகழுக்காகவும் தான் செய்படுவான். தமா குணத்தில் இருப்பவன் மனத்தன்மையிலேயே நிலவத் புலனின் இன்பங்களுக்காக மட்டும் இயங்குவான்.

ரியாதனன் தமா குணத்தில் இருந்த இயங்குகிறான். அவனுடைய கொடூர மனப்பான்ம அதக தெளிவாக காட்டுகிறது. சகவ குணத்தில் இருந்து அஞ்சினானல் இயங்குகிறான். அர்ஜுனனின் பெயருக்காகவும் புகழிற்காகவும் மட்டும் இயங்குகிறான். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனின் தன் அனுகுழுறைய மாற்ற வண்டும் என்றும் அப்படி செய்யாவிட்டால், இறுதியில் அர்ஜுனனுக்கு கடு தான் வந்து சேரும் என்று சொல்கிறார். அர்ஜுனனுக்கு எங்க புண்ண இருக்கிறதா, அங்ககாரம் என்னும் புற்று நாய் இருக்கிறதா, அங்கய கிருஷ்ணர் க வக்கிறார்.

அர்ஜுனனின் புத்திசாலியாக இல்லாமல் பான நமக்கெல்லாம் நன்மைய. அல்ல கிருஷ்ணர் சொல்லுவ தனக்குப் புரியவில்ல என்று அர்ஜுனனின் கிருஷ்ணராடு முப்ப ஆசுணடுகள் நடித்திருக்கிறான். அதனால் அவன் புத்திசாலியாகத் தான் இருந்திருக்க வண்டும். தனக்காக இல்லாவிட்டாலும், எதிர்கால தலமுறைகளுக்கும் மொத்த மனிதகுலத்திற்கும் பயன்பட வண்டும் என்பதற்காக அவன் கிருஷ்ணரிடம் பல

'என் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கணவை நிழுமாக்க உடல், பொருள், தாவி அனைத்தையும் செவழிது என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு இக்கமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்கவில் எனக்கு வெற்றி கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'என அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கணவை நிழுமாக்க உடல், பொருள், தாவி அனைத்தையும் செவழிது என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு இக்கமலித்தார்.

கள்விகளம் சந்தகங்களும் கட்டிருக்க வண்டும்.

இருஷ்ணர் நரடியாக விசயத்த சொல்லிவிடுகிறார். எந்த தத்துவம் அவர் முன் வக்கவில்ல. சுற்றி வளைதப் பசவில்ல. அவர் சொல்கிறார், 'அர்ஜுனா, நீ பலவீனமான மனவோட்டத்த விட்டுவிடு. பலவீனமானவனப் பால் நடன் கொள்ளாத. பலவீனத்தில் இருந்து வெளிய வா!

சமீபத்தில் ஒரு பத்திரிகையில் சாமி இந்த செய்தியப் படித்தேன். ஒருவருக்கு தன் கயில் கிடத்த எதம் கிழிதப் பாடும் பழக்கம் இருந்தது. அவருடைய குடும்பத்தினர் அவர பல மனநல மருத்துவர்களிடம் அழைத் சென்று பல வழித்தைகள் செய்தார்கள். இருந்தும் எந்த பிராயச்சனமும் இவ்ல்ல.

ஆனால் அந்த வீட்டில் ஒரு இளம் மனநல மருத்துவர் இருப்பதாகவும் அவர் புமையன மூறகளக் கயாண்டு எப்பர்பட்ட மனநோயாளிகளம் குணப்படுத்திவிடுவார் என்றும் உறவினர்கள் கள்விப்பட்டார்கள். அந்த இளம் மனநல மருத்துவரிடம் அழைத் சென்றார்கள். இளம் மருத்துவர் தான் அந்த நாயாளியின் தனிய சில நிமிடங்கள் செலவு செய்ய வண்டும் என்று கட்டுங் கொண்டார். மருத்துவரும் நாயாளின் சில நிமிடங்கள் தனரமயில் நடந்தார்கள். அதன் பிறகு டாக்டர் சொன்னார், 'இந்த மனிதர் முழுவமாக குணமடைத அடுத்த சில நீங்கள் வீட்டிற்கு அழைத் செல்லலாம்' என்று.

உறவினர்களுக்கு இன்ப அதிர்சி. அந்த நபர் உண்மையிலேய கணமாடன் விட்டார். ஒரு வருடம் கழித்தபின்னும் அந்த நபர் முழுவமாக குணமடைத இருந்தார். உறவினர்கள் அந்த இளம் மருத்துவர் சந்தித் தங்கள் நன்றிய தெரிவித்தார்கள். மற்றவர்களால் குணப்படுத்த முடியாத நாய் அவரால் எப்படி குணப்படுத்த்த முடிந்தது என்று மருத்துவரிடம் கட்டார்கள்.

மருத்துவர் சொன்னார், 'நான் அந்த நாயாளியிடம் வறான்றும் சொல்லவில்ல. அப்பா இனி மல்

254

255

எந்த தாளம் நீ கிழிக்கக் கூடாது. அப்படி ஒரு முறை கிழித்துவிட்டால், உன்னை என்னிடம் அவர்கள் அழைத்து வந்துவிடுவார்கள். நான் உன்னை ஜன்னிலில் இருந்து கீழே தள்ளிவிடுவேன் என்று சொன்னான். அவ்வளவு தாள்!

பல நரகங்களில் நம்முடைய பிரசனைகள் மிக எளிமையானவை. நாம் தான் அவற்றை ஆராய்ந்து ஆராய்ந்து பெரிபடுத்திவிடுகிறோம்.

பிரசனையை பல்வேறு சொற்களால் பயன்படுத்திப் பசும் பாம், ஆராம் பாம், பிரசனைகளை பெரிபடுத்தி விடுகிறோம். பிரசனைகளுக்கு உயிர் கொடுத்துவிடுகிறோம். நாம் நினைக்கிற மாதிரி நம்முடைய பிரசனைகள் அவ்வளவு பெரியவைகள் இல்லை. நாம் பிரசனைகளைப் பற்றி பசும் பாம், அலசி ஆராயும் பாம், அவற்றிற்கு பெயர் கொடுக்கும் பாம், அவ்ர இல்லாத ஒரு புதிய பிரசனையை உருவாக்கிவிடுகிறோம். இப்படித் தான் மனதில் மருத்துவகள் புதிய புதிய நாய்களை உருவாக்கிவிடுகிறார்கள்!

எந்த அளவிற்கு அதிகமாக ஆராய்க்கிறோமோ, அந்த அளவிற்கு பிரசனைகள் உருவாக்கிவிடுகிறோம். அந்த இடம் மருத்துவரின் நரையான, எளிமையான அணுகுமுறை உடனடியாக பிரசனையை தீர்த்துவிடும். ஆனால் அதற்கு முன் அந்த நாயாசிக்கு கொடுக்கப்பட்ட மருந்துகள், மனதில் சிகிச்சைகள் எவும் பலனளிக்கவில்லை.

உங்களுக்கு இருப்பதெல்லாம் ஒரு மனம் தான். அதை விட நீங்கள் பிரசனையை தீர்க்கவும் பயன்படுத்தலாம், புதிய பிரசனைகளை உருவாக்கவும் பயன்படுத்தலாம். நீங்கள் உங்கள் பிரசனைகளைத் தீர்த்துவிட்டால், நீங்கள் புதிய பிரசனைகளை உருவாக்கி கொண்டிருப்பீர்கள் என்பது நிச்சயம். புரிந்து கொள்ளுங்கள். மனதைப் பொறுத்தவரை ஒரு நீங்கள் மலை ஏறிக் கொண்டிருக்கலாம், அல்லது கீழே இறங்கிக் கொண்டிருக்கலாம். நடுவில் சும்மா நின்று கொண்டிருக்க முடியாது. அதற்கான வாய்ப்பு இல்லை.

இங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனின் பிரசனையை நரடியாகத் தீர்க்கிறார். இன்னொரு சின்ன குறை:

ஒருவன் தன் வளர்ப்பு பன்றியாடு மாபாவக் கடக்கு செல்கிறான். கடக்காரர் பன்றிக்கு மரக்கால்கள் இருப்பதைப் பார்த் வியப்படைகிறார். என் சார் மாபாவக் கடக்கு பன்றியாடு வந்திருக்கிறீர்கள்? அவும் அந்த பன்றிக்கு மரக்கால்கள் இருக்கிறதே. என்ன

நடந்து என்று ஆர்வமாக கட்டார். வந்தவர் தனக்கு இலவசமாக ஒரு கற்ப் மாபானம் கொடுத்தால், தான் அந்த பன்றியின் கதை சொல்வதாக கூறினார். மக்களுக்காரும் அதற்க்கு சம்மதித்தார்.

ஜயா ஒரு நாள் எங்கள் வீட்டில் தீ பிடித்து கொண்டது. இந்த பன்றி தான் என்னும், என் மணவியும், என் குடும்பத்தமா காப்பாற்றிய என்று வாடிக்கயாளார் சொன்னார். கடக்கார் ஆச்சரியத்துடன் கேட்டார். ஆனால் அதற்கும் பன்றியில் மரக்கால்களுக்கும் என்ன சம்மந்தம் என்று அவருக்குப் புரியவில்லை. எனக்கு இன்னொரு கற்ப் மாபானம் கொடுங்கள். நான் மீதிக் கதை சொல்கிறேன் என்று சொல்லி இலவசமாக மலும் கொஞ்சம் குடித்தார் வாடிக்கயாளார். இன்னொரு முறை நான் ஆற்றில் விழுந்துவிட்டேன். இந்த பன்றி தான் வகமாக என் மணவியிடம் சென்று நான் தண்ணீரில் தத்தளித்துக் கொண்டிருப்பதைக் காட்டித், மீண்டும் என் சொன்னார். கடக்கார் அந்த கதையைக் கேட்டுவிட்டு, உங்கள் பன்றி உயிர் காப்பாற்றிய என்று இன்னொரு கதையை அவர் சொன்னார். கடக்கார் அதற்கும் வந்தும் என்றார். கடசி முறை என்று சொல்லி இலவசமாக மாபாநத்தை கொடுத்தார்.

வாடிக்கயாளார் சொன்னார். அது பன்றி தான் தன்னை ஒரு முறை குளாவில் காப்பாற்றிய என்றார். கடக்காரருக்கு சுத்தமாக பொறுமை இல்லை. வாடிக்கயாளாரின் சுட்ட பிடிக்கட்டார், ஒழுங்காக அந்த மரக்காலப் பற்றி சொல்லப் பாகிறாயா இல்லையா? என்று.

வாடிக்கயாளார் சொன்னார், என்ன பலமுறை இந்த பன்றி காப்பாற்றியிருக்கிறது. இவ்வளவு சிறப்பான பன்றியை எப்படி முழுசாக சாப்பிடுவது. அதான் அதன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்.

ஒரு வரியில் முடித்து வந்திய கதை அந்த குடிகாரர் இப்படி விலாவாரியாக சொல்லுகிறார். அவர் ஒரு பெரிய தத்துவஞானியாக இருக்க வேண்டும்.

இங்கு கிருஷ்ணர் எந்த குறையும், எந்த தத்துவம்தம் தரவில்லை. நரடியாக பிரச

னக்கான தீர்வு ஒரு வரியில் தருகிறார். ஆனால் அத் ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலையில் அர்ஜுனன் இல்லாததால், கிருஷ்ணர் தான் சொல்லவந்த தர்க்கரீதியாக விளக்க வண்டிய நில ஏற்பட்‌ட்.

மல நாட்டு தத்துவங்கள் அத்தனையும் தர்க்க ரீதியான விளக்கங்களாடு தொடங்கி பின்பு தீர்மானத்தில் முடிம். கீழ் நாட்டுத் தத்துவங்கள் தீர்மானத்தில் - அதாவது இறுதி ச த்தியத்தில் - தொடங்கும், அதற்குப் பிறகு தான் அதற்குரிய தர்க்கரீதியான விளக்கங்கள் வழங்கப்படும். புரிந்து கொள்ள முயன்றவர்கள் முதலிலையே புரிந்து கொள்ளட்டும் என்று கீழ்நாட்டு குருமார்கள் கருணையினால் இறுதி சத்தியத்த முதலிலையே தந்துளிறார்கள்.

கட்பவர்களுக்கு புத்திசாலித்தனம் இல்ல என்றால், அதன் பிறகு சத்தியங்கள் தர்க்கமாக விளக்குகிறார்கள்.

நம்பிக்கையின் மூலமாகவே நாம் மாற வேண்டும் என்ப அவர்களின் விருப்பம். நமக்கு அந்த பக்குவம் இல்ல என்றால் அதன் பிறகு நமக்கு விளக்கங்களாவும் ஆய்வுகளாலும் புரியவைக்கிறார்கள். இங்கு கிருஷ்ணர் உடனடியாக அர்ஜுனனின் சூழல் வாய்ப்ப தருவதற்காக நானியான தீர்வ தருகிறார். ஆனால் அர்ஜுனனுக்கு இருஷ்ணர் சொல்லும் சத்தியங்கள்‌ புரிந்து கொள்ளும் பக்குவம் இல்ல. அதனால் அர்ஜுனனுக்கு பாப்படியாக அவர் விளக்கத் தொடங்குகிறார். இருஷ்ணர் சொல்லும் தேயின் புணிதத்தன்மையும் தெய்வீகத் தன்மையம் மக்கள் இரண்டு விதங்களில் புரிந்து கொள்வார்கள். ஒரு சிலரால் தேயின் தர்க்கரீதியான விளக்கங்கள் இருக்கின்றா. தேயில் வருவத பாராத் தெளிவாக தெய்வீக விளக்கங்களும் ஞானத்தைக் கண்டறிய எந்த மொழியிலும் எந்த காலக் கட்டத்திலும் எழுதப்படவில்ல. கிருஷ்ணரின் செய்தி எல்லோ காலத்திற்கும் எல்லா நாட்டவருக்கும் பொருந்தம். யாராலும் தேய ஏற்றுக் கொள்ள முடியாவிட்டாலோ, யாராலும் தேய புரிந்து கொள்ளும் பக்குவமும் தன்ன உயர்ந்த நிலைக்கு மாற்றிக்கொள்ளும் பக்குவமும் இன்னும் வரவில்ல...அதற்கான நரம் வரவில்ல என்று அர்த்தம். அவ்வளவு தான்.

நமக்குப் புரியவில்ல என்பதற்காக இயற்கையின் விதிகள் மாறப்போவதில்ல.

“செய்ன் அப்படி சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, “தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென்றால் சிறுவயதிலிருந்தே கன்றடவர் என் தந்தை. கனவை நிலுவாக்க உள்ள, பொருள், இவ்வ இன்னதையும் செயல்விடுது என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைக்கவேண்டும்.”

258

பூமி என்றும் உருண்ட தான். அ என்றும் குறியான சுற்றிக் கொண்டு தான் இருக்கிற. ஆனால் பல தலைமுறைகளாக இந்த உண்மைய மதவாதிகளும் சமூகவாதிகளும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்ல. உண்மைய சொன்னவர்கள எல்லாம் அவர்கள் கொன்றார்கள்.

இரண்டாம் வகாயன மக்கள் கிருஷ்ணர் ஒருவர் தான் கடவுள். மற்ற யாரும் கடவுள் கிடையா என்று சொல்பவர்கள். அப்படிப்பட்ட ஒரு குழு என சந்தித் கள்வி கட்டார்கள், சுவாமித் உங்கள் உரையில் இருந்து, நீங்கள் கிருஷ்ணர் தெய்வீகமானவர் என்பத ஏற்றுக் கொள்கிறீர்கள் என்று தெரிகிற. ஆனால், நீங்கள் எப்படி சிவன வணங்கலாம்? உங்கள் பிடதி ஆசிரமத்தில் தக்கிணாமூர்த்தி விக்கிரத்த எப்படி வழிபடலாம்? என்றனர்.

சாமி அவர்களிடம் கட்டடன், ஜய கிருஷ்ணர் ஒரு பூரண அவதாரப் புருஷர் என்பதில் சந்தேகம் இல்ல. உங்களுக்கு மகாபாரதத்தில் அனு சீத என்று இன்னொரு சீத இருக்கிற தெரியுமா? அத நீங்கள் படித்திருக்கிறீர்களா? என்று அவர்கள் இல்ல என்று பதில் சொன்னார்கள்.

பின்பு அவர்களுக்கு விளக்கினன். பார் முடிந்த பிறகு, அர்ஜுனனின் கிருஷ்ணனிடம் கட்டடன், கிருஷ்ணா, எனக்கு நீ செய்த கீத உபதேச மறந்து விட்டதா? அத மீண்டும் எனக்கு சொல்வாயா? கிருஷ்ணர் சொன்னார், ஓ! நீ மறந்விட்டாயா? நானும் அன்று உனக்கு என்ன சொன்னேன் என்பத மறந் விட்டேன், என்றார். அர்ஜுனனுக்கு ஆசியம், அ எப்படி சாத்தியம் கிருஷ்ணா? நீ எப்படி மறந்தாய்?

கிருஷ்ணர் விளக்கினார், அர்ஜுனா, அப்பொழு தான் பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணனாக இருந்தேன். நான் பகவானாக இருந்தேன். நான் தெய்வீகத்தில் இருந்தேன். ஆனால் இப்பொழு நான் வாசுதேவின் மகனான கிருஷ்ணனாக இருக்கிறேன். அதனால் நான் பரப்பிரம்ம இருஷ்ணனாக இருந்து இன்று இப்பொழு எனக்கு நினைவில்ல. இருந்தாலும் நான் ஞாபகப்படுத்திப் பார்க்கிறேன், என்கிறார்.

அவர் அப்படியே ஞாபகப்படுத்தி சொன்ன தான் அனு கீத. பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணன் தெய்வீக சக்தி, உருவில்லாத பிரம்மான். சிவன், விஷ்ணு, தவி அனவரும்

“செய்ன் அப்படி சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, “தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென்றால் சிறுவயதிலிருந்தே கனவை நிலுவாக்க உள்ள, பொருள், இவ்வ இன்னதையும் செயல்விடுது என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைக்கவேண்டும்.”

259

ஒன்றாக இருக்கும் பிரம்ம நில. அந்த நிலயில் அவர் புருஷோத்தமர், உயர்ந்த சத்திய ஸ்வரூபம். பிரம்மனின் பல வடிவங்களுக்கு, அவதாரங்களுக்குப் பொவான உணர்வு நில. ராமரும் கிருஷ்ணரும் ஒர சக்கி தாள். இதப் புரிந் கொள்ளாத ராமரில் குரங்குநும் கிருஷ்ணனின் பசக்கரும் தாள் தொன்றாடு ஒன்று ச ண்டயிட்டுக் கொள்கின்றன.

கிருஷ்ணர் பூரணமானவர். அதில் சந்தகமில்ல. உபநிடங்கள் சொல்லும் பூரணமயானவர்:

அவும் பூரணம். இவும் பூரணம். அந்த பூரணத்தில் இருந்த இந்த பூரணம் தான்றியப. இந்த பூரணத்த அந்த பூரணத்தில் இருந் எடுத்விட்டாலும், பூரணம் பூரணமாகவ இருக்கிற.

இருப்பதன்சு வரும் போராடுவார்.

அகமரிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவர்க்கு ஒப்பபோதுதான் தேரம் விடத்தது. அதன் பந்தான் என்குகுத் தெரிந்தது...

“இது அப்படிஷ் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “சதான் பெரிய ஆளாக வேண்டும் என்கிறீர்களா?”

அந்த பூரண நிலையில், பிரம்ம நிலையில், கிருஷ்ணர் தான் சிவன், விஷ்ணு மற்றும் தவி, பான்ற பிற அவதாரங்களும். இவர்கள் எல்லாருக்கும் பின் இருக்கும் அடிப்படையான சத்திக்கு பெயரும் உருவமும் கிடயா. அதான் உண்மை பகவான், பகவான் என்று மீண்டும் மீண்டும் கேடயில் சொல்லப்படுவ, கிருஷ்ணன் ஒர சாதாரண தாத்தா அல்ல, பார்த்த சாரதி அல்ல, கசின் என்ற அரக்கனக் கொன்ற கசவன் அல்ல, ம என்ற அரக்கனக் கொன்ற மகுடனதன் அல்ல, அவன் பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணன், பெயரும் உருவும் இல்லாத பிரம்மன் என்பத குறிப்படபற்றகாகத் தான்.

பகவான் என்று தொடர்ந்து சொல்லுவீங்களும் அர்ஜுனனப் பால் அந்த பரப்பிரம்மம் தான் என்பத வலிறுத்தத் தான். கிருஷ்ணனின் தெய்வீகத்த எற்றுக் கொள்வம் புரிந் கொள்வம் நம் மொந் தெய்வீகத்த உணர்ந்து கொள்வதகவும், புரிந் கொவதற்கவும் ஆன முதல் படி. அந்த விழிப்புணர்வு நம்ம முக்கிக்கு எடுத செல்கிற. அதனால் தான் அழிசங்கார் சொல்கிறார், பகவத் கீதய கொண்டசும் படித்தாலும், அ உங்கள் மரணத்தில் இருந் விடுவித் விடும். நித்யானந்தம்

உண்மயில்கித இந்த இரண்டாம் அத்தியாதில்

260

இருந்த தான் தொடங்குகிற. இரண்டாம் அத்தியாதில் இருந் தான் இறவன் பசத் தொடங்குகிறார். இ வர கிருஷ்ணர் ஒரு மனிதனாகத் தான் பசிக் கொண்டிருந்தார். வசதவ இருஷ்ணனாகப் மிக் கொண்டிருந்தார். இரண்டாம் அத்தியாதில் இருந் அவர் இறவனாகப் பசத் தொடங்குகிறார். பரப்பிரம்மக் கிருஷ்ணராக, பகவான் கிருஷ்ணராக, பரம்பொருளாகப் பசத் தொடங்குகிறார்.

இங்கு நாமெல்லாம் ஒரு முக்கியமான உண்மயப் புரிந் கொள்ள வண்டும். எப்பொழுத புத்திசாலியான மனிதின் மட்டும் தான் மற்றவர்களப் ப சூழமிப்பான். நாமல்லாம் எல்லாராடும் தொடர்ந் பகிறாம். ஆனால் உண்மயில் அங்கு உரயாடல் நடப்பதயில்ல. நாம் பசற்க்கும், உரயாடலுக்கும் நிறய வித்தியாசம் இருக்கு.

நாம் பசும் பா உரயாடல் நிகழ்வதயில். நம் உரயாடல்கள் எல்லாம் உரயாடல்கள் அல்ல ஒருவருக்கொருவர் ஒருநாளில் தகித்தனியாக பசிக் கொள்கிறாம். ஒருவர பசிக் கொள்வதற்கு ஆய்ங்கிலத்தில் ‘வீண்பேச்சு’ என்று சொல்வார்கள். நம்மப் பொறுத்தவர இன்று பர பசிக் கொண்டிருந்தாலும், அதில் உரயாடல் இருப்பதில்ல. இரண்டு பரும் கிண்டிநிலைரிஷ்ணருமே தான் செய் கொள்கிறாம். அடுத்தவர்கள் பசும் பா அவர் என்ன சொல்ல விரும்புகிறார் என்று நாம் கட்டுபடயில்ல. அவர் மறைபொருள் அவர்க்கு என்ன பதில் சொல்லலாம் என்று நாம் கவகமா மனசல பதில் சொல்ல தயராகிட்டு இருப்பாம். அத மாதிரி தான் மற்றவர்களும். நீங்கள் பசிட்டு இருக்கறப்பா, அவரு பதில் தயார் பண்ணிட்டு இருப்பாரு.

ஆனா இரண்டு பரும் கட்கிற மாதிரி நாடகிகமா நடிச்கிட்டு இருப்பாம். அப்பத் தான் நாம் சொல்றப்ப பதிலுக்கு அவர் கட்கற மாதிரி காட்பாரு. ஆனா உண்மயான உரயாடல் நடப்பதயில்ல. உரயாடல் நடப்பதற்கு முக்கியமானத் தவ நம்க்கு புத்திசாலித்தனம் தவயில்ல. ஆனா கக்கறக்கு புத்திசாலித்தனம் தவயில்ல. ஆனா கண்டிப்பா தவ.

இருப்பதன்சு வரும் போராடுவார். அகமரிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவர்க்கு ஒப்பபோதுதான் தேரம் விடத்தது. அதன் பந்தான் என்குகுத் தெரிந்தது...

ஒரு சின்ன கதை:

ஒருத்தர் தன் நண்பர்ட்ட சொல்றாரு ஜயா, நான் ஒரு வாரமா என் மனவிட்ட பசவயில்ல. நண்பர், என்னங்கய்யா பிரசனை. அவங்களாட ஏதாவ மனஸ்தாபமா,

261

பிரசனயா? என்று கட்டார். அக்கு இவர் சொன்னாரோம், இல்லக்கய்யா, அவ பசிட்டு இருக்கறப்பா நடவுல பசருக்க பயமா இருக்கு. அப்படின்னா என்ன அர்த்தம். ஒரு வாரமா அந்தம்மாவ தான் பசிட்டு இருக்கறாங்க!

கிருஷ்ணர் ஒரு ஆணா இருந்தாலயா என்னவா, அவர் அர்ஜுனன பசறக்கு அனுமதிசாரு!

நாமெல்லாம் வெளியிலயா உள்ளயா தொடர்ன் பசிட்டுத் தான் இருக்கோம். என் சக்யாட்டரிக் டாக்டர்களுக்கு நல்ல வருமானமும் நினக்கிறங்க? என்னா அவங்க திறமைய காட்டறதுக்கு அவங்களுக்கு இருக்கற நிபுணத்தவம் தான். சக்யாட்டரிஸ்ட் என பண்றாரு? பெரிய பெரிய கல்விகள கட்டுட்டு பொறுமயா நோயாளிகள சொன்ற பதில் கட்டிக்கிட்டு இருக்காரு. அவ்வளவு தான்!

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுனார். அமெரிக்காவில எனக்கு வேலை விடைத்தபெறுகுன் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் இடைத்தது. அதன் பந்தான் எனக்குல்

நாம் தொடர்ன் பசிக்கிட்ட இருப்போம். அப்படிய பச நிறுத்தி வெளியில அமதியா இருந்தாலும், உள்ள பசிக்கிட்ட தான் இருக்கோம். இரு உண்மையான நிகழ்ச்சி:

ஒரு ஜெனியர் சக்யாட்டரி டாக்டருக்கு தன்னோட சீனியர் டாக்டர் பார்த் ரோம்ப ஆசியர்யம். எப்படி இவரால மட்டும் எத்தன நோயாளிகள வந்தாலும் அவங்க எவ்லவு நரம் பசினாலும், அவங்க பசறத எல்லாம் பொறுமய கட்டு அதுக்கு தான் பதில் சொல்லி சரியா ஆலோசனைம் செய்ல முடிஞ்சுரு நினசார். வர்ஷ நாயாளிகள எல்லாம் அவங்களாட்டு பெரிய பெயர் வெல்கள வழங்க கொட்டுறாங்க. அந்த ஜெனியர் டாக்டரால நாயாளிகள சொல்ற

கட்ட முடி. ஒரு வாரம் கழிசு ஜெனியர் டாக்டர் சீனியர் டாக்டர்ட கட்டுறார், சார் நீங எப்படி இவங்க சொல்றதெல்லாம் கட்ட முடி. என்னால இவங்க கத்தபெல்லாம் கட்டா மனசு சார்ந்த பாகு. ஆனா, நீங்க எத்தனாலும் பாதிக்கப்படாம இருக்கறீங்களே. அப்படி ? எதாவ தொழில் ரகசியம் இருந்தா சொல்லுங்க?... சீனியர் ரோம்ப சிம்பிளா சொல்றாரு, நாயாளிகள பசறத நான் கட்கிறன்னு யாரு சொன்னா?!

ஆனால் அர்ஜுனன சொன்னத இருஷ்ணர் முழுமயாக கட்டிறார். சொல்வத கவனத்தாடு கட்ட மட்டுமல்ல அதற்கு கவனிவரும் அன்பாடும் பதிலும் சொல்கிறார்.

தேயில் மொத்தம் மொத்தம் 745 சுலாகங்கள் இருக்கிற. அதில் அர்ஜுனர் மொத்தம் 77 கள்விகள் கட்கிறார். அந்த கள்விகள் மட்டும் 620 சுலாகங்களாக விரிகிற.

முதல அத்தியாயத்தில் இருஷ்ணர் ஒரு வார்த்தை கூட பசவில்ல. அர்ஜுனன முழுமயாக பச அனுமதிக்கிறார். ஒரு முழு அத்தியாயமும் அர்ஜுனனின பசு தான். அர்ஜுனன தன்னோட குழுப்பங்கள், மன அழுத்தத கொட்டுகிறான். ஆனால் அத அமதியாக கிருஷ்ணர் கட்கிறார்.

அவர் விழிப்புணர்வாடு அர்ஜுனனின் என்னங்கள் எங்கிருன் வருகின்றன, எந்த நிலையில் இருன் வருகின்றன என்பத ஆராய் பார்க்கிறார்.

பகவத் கீதையின் முதல் இரண்டு, மூன்று அத்தியாயங்கள நல்லா படிச்சால் ஒருக்கரால மிகப் பெரிய பிலாஸபமா மாற முடியும். மொத்தமும் கட்டுங் கல தான். அத மாஸ்டர் பண்ணா மட்டும் பாம், உங்களால உங்க ரயாட உசத்த தொட முடியும். உங்களால சரியா கட்ட முடிஞ்சால் உங்களால சரியா பதில் சொல்லவும் முடியும். ஒரு பக்கத் சாமிகிட்ட கட்டாரு, அ எப்படி சாமி எல்லா கள்விகளுக்கும் ரோம்ப சரியா பதில் சொல்லிறீங்க? என்னு ஒரு ரகசியம் இருக்கு. எப்படிங்கற கள்விய கட்ட அப்படியங்கற கலையும் அறிவிலும் சாமிக்குத் தெரிம். அவ்ளாவு தான். கட்டற எப்படின்னு தெரிஞ்சால பதில் பதில் சொல்ற எப்படின்னும் உங்களுக்குத் தெரிஞ்சி டும். பதில் தாணா வெளிப்படும்.

நமக்கெல்லாம் நம்முடைய சொந்த புத்திசாலித்தனத் மல நம்பிக்கை இருக்கறதில்ல. பதில் சொல்றக்கு நம்ம நாம் தயார படுத்த வண்ணாடாம். அந்தளவுக்கு நமக்கு ஞானம் இல்லாம பாயிடல. நம்ம மல நமக்கு நம்பிக்க இல்லாம பாதனால தான் கள்விகளக் கட்டாமலய வக வகமா நாம பதில்கள தயார செய்யுத் தொடங்குறாம். இர்ண்டாவ பிரசனைக்கு கட்டற அளவிற்கு நமக்கு பொறுமும் இல்ல. கட்டறக்கு முன்னாடிய சொல்றவரப் பத்தி ஒரு ஜட்ஜ்மெண்ட் உருவாக்கிடுவாம், பிரசனக்கு தீர்வம் உருவாக்கிடுவாம்.

உண்மையில் நமக்குத் தெரிஞ்சத சொல்றதில தான் நமக்கு ஆர்வம். உண்மையான உண்மையில நமக்குத் தெரிஞ்ச சொல்ல வற்றாவுன்னு புரிஞ்சிகறக்கா

தான் எப்படி சொல்வீங்க?? என விசாரித்ததற்கு, தான் பெரிய ஆளா வெண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நானு கண்டவர் என தாத்தை. கனவை தூக்க இருட்ட பொருள், இருவி இனத்தையும் செவ்விது என்னைப் படிக்க இவத்தார். வெற்றிக்கு உழைக்கவனித்தார்.

நமக்கு ஆர்வம் இல்ல. ஒரு இயற்கைத்தன்மா மற்றவர் சொல்வதற்கு நம்மாட மாற்றும் கொடுக்கிறோம தலிர, அவர் சொல்ல வற்றத கட் கறதயில்ல.

ஆனால் கிருஷ்ணருக்கு அர்ஜுனனின் பிரசனைய தெரிந்த கொள்வதற்கான உண்மையான ஆர்வம் இருக்கிறத. தனக்கு தெரிஞ்சதெல்லாம் சொல்லனும்னு அவர் முயற்சி பண்ணல. அர்ஜுனனுக்கு தெளிவு பிறக்கணும்னும் அவர் நினத்தார். அர்ஜுனனுடைய பிரசனைகளுக்கு தீர்ப்பு பிறப்பதற்கு உதவ வண்ணமும் அவர் விரும்பினார். அதனால் தான் அவர் அர்ஜுனனே பச அனுமதிக்கிறார். அப்படித் தான் பிரசனையின் மூலத்தை அவர் புரிந்த கொள்ள முடியும். பிரசனையின் மூலத்திற்கு தீர்வத் தர முடியும்.

அதனால் தான் சாமி சொல்லண்: உண்மையில் ஒருவர் சொல்வதக் கட்டபதற்கு நமக்கு புத்தியோலித்தாலம் வண்ணமும், ஞானம் வண்ணடும். கிருஷ்ணனாப் பான்ற ஞானியால் மட்டும் தான் உண்மையில் கடக் முடியும். முதல் அத்தியாயத்தில் கூட அவர் பல முறை அர்ஜுனனின் பசவதற்கு வாய்ப்பளிக்கிறார். அர்ஜுனனினப் பச அனுமதித்தால் ஒரு வள அவனுக்கு தன் பிரசனக்கான தீர்வு புலப்பட் டுவிடும் வாய்ப்பு உண்டு என்று கிருஷ்ணர் நினத்தார்.

பலர் சாமியிட்ட கட்டளன்டு, சாமி, என் பிரசன உங்களுக்குத் தெரியும்தாயவு செய்ஞ்ச அக்கு ஒரு தீர்வு குடுங்க. அப்படியிக் கட்டிறவங்கிட்ட சாமி சொல்லவன், மொதல்ல உங்க பிரசனகள் என்னன்னு எனக்கு நீங்க தெளிவா சொல்லுங்கண்ணு. அக்கு, நீங்க ஒரு ஞானி. என்னன்ட பிரசன ஏற்கனவ உங்களுக்குத் தெரியும். அத நான் திரும்பவும் என் சொல்லனும். நீங்க ஒரு நல்ல முடிவ மட்டும் சொல்லுங்க, அப்படின்னு சொல்லுவார்கள். சாமி அவங்கிட்ட சொல்லுவான், ஜயா உங்களுடைய பிரசன என்னன்னு எனக்குத் தெரியும். ஆனா நீங்க சொன்னா தான் உங்களுடைய பிரசனகள் என்னன்னு உங்களுக்கு புரியும்.

பல நாள்களா நம்முடைய பிரசனகள் தெளிவா நம்மால் சொல்ல முடியாட்ட கூட, நம்மால நம் பிரசனகளா முழுமயா யாசிக்கப் பார்க்க முடியும். அப்படி செஞ்சா குறஞ்ச பட்சம் நம்முடைய பிரசனகள் என்னன்னு நமக்காவ புரியும். தீர்வுகள் வண்ணும்னா

'சாமி அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சாம் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என கண்டவர் எனத் தை. கனவை இழுக்க உடல், பொருள், ஆவி கைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பஷிக்க கவத்தார். வெற்றிக்கு ஒக்கமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

முதல்ல நம் மனம் இறங் இருக்கணும்.

தியான நிகழ்கிகளில சக்தி தர்ஷன் நடக்கறப்போ சாமி நம் பக்தர்கள்ட அவங்களாட பிரசனகள் சொல்ல சொல்லுவன். நீங்க பசும் பா, குரு கட்ஷிங்க, மூக்தியமா, நீங்களும் கட்கிறீங்க. நீ கொள்வத் நீங்களும் கட்கிறீங்கள். உங்க மனத இறங் வத்திருந்தால பாம், உங்களுக்குள் தவயான மாற்றங்கள் நட்ன்விட முடியும். குருவிடம் உங்கள பிரசனகள் சொல்வதவிட அவற்ற மனக்காட்சியாக பார்த்தால பாம். சொல்வத விட, பார்ப்ப பிறந்த.

குருட்சத்திரத்தில் அ தான் நடக்கிற. இருபத்தைத்து வரும் போராடுவார். அசமிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபற்குதான் அவர் திய்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சாமி அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சாம் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எனத் தை. கனவை நிழமாக்க உடல், பொருள், ஆவி கைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பஷிக்க கவத்தார். வெற்றிக்கு ஒக்கமலித்தார்.

குருட்சத்திரத்தில் அ தான் நடக்கிற. இருபத்தைத்து வரும் போராடுவார். 'அசமிக்காவில் என்க்கு வேலை இருக்கிறப்போ மத்தவங்க என பண்ணிப்ட இருந்தாங்க? ரியாதான் பொறும இழ்திருக்க மாட்டானா? அவ்ள இதான் நல்ல சந்தர்ப்பம். இவங்க ரெண்டு பரும் பசிட்ட இருக்கறப்ப இவங்க சுதய முடிச்சிடலாம்னு முயற்சி செஞ்சுட்டாங்க. அப்படின்னு பலர் கட்கலாம். அப்படியிதான் முழும பெற்ற பகுத்தறிவு உள்ள விழிப்புணர்வு இல்லாத மனம் கட்டும். அமுதினின் மூலமாக ஒரு மிகப் பெரிய உரயாடல் நிகழ்விட முடியும். என்று விழிப்புணர்வுற்ற மனதால் புரிந்து கொள்ள முடியும். நம்மில் பலருக்கு 'சக்தி உண்ணிவிக்கின்றீர்களா' என்று கேட்க சக்தி

உயர்ந்த நிலையில் தகவல் பரிமாற்றம் நடக்கணும்னா நம்முடைய மனம் அமதியாக இருக்க வண்ணும். அப்படிபோல் தான் இற சக்தியால் வல வய்ய முடியும். மனம் அமதியில் இருக்கும் பொழு ஏற்படும்

தகவல் பரிமாற்றம் தான் மிக குட்டுசுமானா, மிக சக்கிவாய்ந்த. அந்த நிலையில் தான் உரமாடல் உரமாடலாக இல்லாமல் உணர்வுகள் கலத்தலாக உயர்கிற. ரமண மகரிஷி போன்ற பெரிய ஞானிகள் மவுனத்தில் இருந்தவாற தீர்வளித்தார்கள் என்று சொல்வதெல்லாம் உண்மா தான்.

தகவல் பரிமாற செய்வதற்கு நீங்கள் உங்கள் வாயத் இறக்க வந்தாய். மலத் திறந்தால் பாய். தொல்ல தரும் என்னண்கள் இல்லாமல், மனத் திறக்கும் பொழு, குருவிற்கும் சீடனிற்கும் இடையில் ஏற்படும் தகவல் பரிமாற்றம் ஒரியின் வகத்தில் நடக்கும். குருவின் சாநித்யம் நம் மனத அமுதி பெற செய்ய்ம். நீங்கள் கள்விகளாக கட்கும் முன்ப பதில்கள் தான்ரும்.

கள்விகளும் சந்தேகங்களும் பல வருடங்கள் செலவு செய்த மூலதியான ஆன்மீக ஆர்வலர்கள் கட்டப்ன்டு, எப்படி சாமி, பல கள்விகளாகி வந்தாலும், உங்க முன்னாடி வந்த நிணள உனா கள்விகள் எல்லாம் மறந்துவிடக் கறு? தெரும் கற்பன அல்ல. உண்மா. கள்விகள் மலும் புதிய கள்விகளத் தான் உருவக்கும். கள்விகள் உங்கள் உள்ள இருக்கும் அகந்தையின் வெளிப்பாடு. அந்த அகந்த உங்கள் இருக்கும் வள்முறையின் வெளிப்பாடு. அவ்வளவு தான். நீங்கள் ஏற்கனவே கொண்ட ஒரு குருவின் முன் நிற்கும் பா, அங்கு நடக்கும் முதல் சம்பவம், உங்கள் அகங்காரம் கரவ தான். குருவினக் கண்ட பணி பால, குருவின் முன் உங்கள் அகங்காரம் மறந்துலிடும். அதனால் உங்கள் கள்விகளும் மறந்துலிறு. அப்பொழு, அகங்காரத்தாலும் அறியாமையாலும் மறைத வக்கப்பட்டிருந்த தெளிவ உங்களால் உணர முடியும். ஏதோ மந்திரம் பால், மாயம் பால் பதில்கள் தான்ரியதாக நீங்கள் நினப்பீர்கள்.

உண்மையில் ஏற்கனவ பதில்கள் உங்களுக்குள் இருந்தன. ஆனால் அவற்ற ஏற்குக் கொள்ள நம்முடய அங்ககாரம் அலுமதிப்பதில்ல. பதில்கள் இருக்கிற என்பத உணர்ந்து கொள்ள அனுமதிப்பதில்ல. குருவின் சாநித்யம் நமக்குள் இருக்கும் பதிலகள் நாம் உணர வழி செய்கிற.

ஒரு அழகான ஜென் கத: நான்சென் என்னும் ஞானிய ஒரு பார்வீரன் சென்று சந்திக்கிறான். அந்த பார்வீரனுக்கு ஒரு பிரசன. அவள் ஒரு வாத் குட்டிய ஒரு குடவக்குள் வத் வளர்ந்தாள். அந்த வாத் வளர்ந் குடவ முழுவம் அடத்விட்ட.

அதற்கு மல் வளர அந்த குடுவயில் இடம் இல்ல. அதனால் குடுவயில் இருன் வாத்த வெளியில் எறிக்க வன்டும். அத சமயம் குடுவயம் உடத்விக் கூடா, வாத்திற்கும் பாதிப்பு வன்விடக் கூடா. என்ன செய்வ? எப்படி வாத்த வெளியில் எடுப்ப? இ தான் அந்த பார்வீரனின் பிரசன.

நான்சென் அழுத்தார், ஓ! பார்வீரன பார்வீரன பதிலித்தான், என்ன குருவ? நான்சென் உற்சாகமானார், அதா, குடுவயில் இருன் வாத் வெளிவன் விட்ட!

நான்சென்ன தன்னுடைய குருவாக ஏற்றுக் கொண்ட அந்த நிமிடம், அகந்த என்னும் அந்த வாத், இந்த உடல்-மனம் என்னும் குடுவயில் இருன் வெளிவன் விட்ட.

குருவின் முன் உங்கள் மனத் திறந்தால் மட்டும் தான், உங்களுடைய பிரசனகள் நீங்கள் உணர்ந்து கொள்வீர்கள். தீர்வுகளம் தெரின் கொள்வீர்கள். இத முன்று வழிகளில் செய்ய முடியம். வார்த்தகளின் மூலம் உரயாடி உங்கள் பிரசனகள் குருவிடம் சொல்ல. அடுத்த, பசுவதற்கு பதிலாக, உங்கள் இதயத்தின் மூலமாக் பிரசனகள் உருவப்படுத்தவ். அடுத்த, மூள அமதியில் உணர்வு கலந்து (நீலி) இருப்ப. இருப்ப.

இந்த கடச நிலையில் குருவால் உங்கள் பிரசனகள் முழுமயாக உணர்ந்து கொள்ள முடியம்.

இங்கு இருவர்ண அர்ஜுநன முழுமயாக பச அழுமதிக்கிறார். அதனால் அர்ஜுநனிற்கு ஒரு தெளிவு கிடக்கும். தன்னுடய குழப்பத்த வெளிப்படுத்தியவடன் அவனால் ஆழ்ந்த அமதிக்கும், குருவின் உணர்வில் கலப்பதற்கும் முடியம்.

இருபத்தைந்ந்வருடம் போராடியவர். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எனக்குத்

தீத் 2.1 சஞ்ஜயன் சொல்கிறார்: க்கத்தாலும் யரதாலும் அர்ஜுநனின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந் கொண்டிருக்க, கிருஷ்ணர் பகசிறார்.

2.2 கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்:

266

267

2

இந்த முக்கியமான வளயில் எங்கிருந்த உனக்கு இப்படியொரு சாகம் வர்த, அர்ஜுனனா! உள்ளுடைய தகுறிக்கு வற்றற்படி நீ நடஂ கொள்ளவில்லை. இ உள்ள உண்மையில் இருந்த விலக்கிவிடும்.

2

2.3 பயத்தக் கண்டு பயன்விடாத, பார்த்தா அ உனக்கு அழகல்ல. இந்த பலவீனமான மன அமைப்ப விட்டுவிட்டு எழுந்து நில், ஓ! எதிர்கள் அழிப்பவன!

2

அர்ஜுனனை யற்புத்தாலும் பரத்தாலும் அலகழிக்கப்பட்டிருக்கிறான். தன்னுடைய சொந்தக்காரர்கள், பெரியவர்கள், ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள் இவர்கள் அவன் இப்பொழுது எதிர்த்து பார் புரிய வண்ணம். அந்த நிலைப்ப அவனுடைய யற்பத்திற்கு காரணம். பாரில் தன் அவர்கள் கொன்றுவிடும்படி நர்ந்தால் என்ன செய்வ என்ற அவன் மனம் கலக்கினான். அவன் குழப்பத்தின் உச்சியில் இருக்கிறான். அவனால் நிற்க கூட முடியவில்லை. அப்படிய அவன் ரத்தத்தில் சாய்ந்துவிடுகிறான். வில்லும் அம்பும் அவனுடைய கழல் விட்டு நழுவி விழுகிறது.

2

உடல் ஸ்திரியாகவும், உணர்வு ஸ்திரியாகவும், ஆத்ம ஸ்திரியாகவும் அர்ஜுனனுள் முழுமையாக தளர்வதற்கு இருவுணர் அனுமதிக்கிறார். அர்ஜுனனுடைய சொல்லவத முழுமையாக கட்டுகிறார். அர்ஜுனனுடைய மனதம், இதயத்தம், ஆன்மாவம் திறப்பதற்காக இருவுணர் கார்த்திருக்கிறார். இவையெல்லாம் முழுவமாக திறந்தால் தான் சொல்லும் பதில் முழுமையாக வல செய்யும்.

2

முதன்முதலாக இருவுணர் பகிறார். தன்னுடைய இருவுண நிலையில் இருந்த பசுகிறார். இருவுணர் சொல்கிறார், என் அன்புக்குரிய அர்ஜுனனா, எப்படி இ இந்த அசுத்தங்கள சசிர்த்து கொண்டாட? வாழ்க்கையின் அருமைய உணர்ந்த உன்னப் பார்ற எடுத செல்லா. மரண அவமானத்திற்குத் தான் எடுத செல்லும். அடுத்த சுலாகத்தில் அவர் தொட்கிறார், ஓ பார்த்தா! இத்தகரமான காழத்திற்குத் தீ ஆகாவிட்டால் உனக்கு பொருத்தமானதல்ல. இந்த பலவீனத்த விட்டுவிட்டு எழுந்து நில், எதிர்கள் அழிப்பவனா

2

மொத்த சீதியின் பாதய இந்த ஒரு சுலாகம் நமக்கு காட்டிவிடுகிறது. இருவுணர் ஒரு உண்மையான ஜென் ஞானி. அவர் எதம் சுற்றி வளத்த் பசவில்லை. இருவுணர் ஒரு

2

'சென் கப்படுத் சொல்வீர்கள??' என்ன விசாரித்ததற்கு, 'தான்ய் பெரிய ஞானாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலனித்தார்.

2

தத்துவாதி கிடயா. அவர் பிரசனய நரடியாக அனுபிகிறார். கிருவுணர் அர்ஜுனனிரிடம் நரடியாக கட்டிரார: எப்படி உள்ளீடம் இந்த அழுக்குகள் வந்த? உன்னப் பார்ற ஒரு மனிதனுக்கு இ பொருத்தமாக இல்லை. இந்த மன அமைப்ப உள்ள யார்ந்த நிலக்கு எடுத செல்லா. அவனானத்திற்குத் தான் எடுத செல்லும். அடுத்த சுலாகத்தில் அவர் அழுத்தமாக சொல்கிறார், க்கமான மன அமைப்ப விட்டுவிடு. எழுந்து நில். கிருவுணர் அர்ஜுனரை எதிர்கள் அழிக்கவனா என்று அழக்கிறார்.

2

ஒரு நரடியான ஜென் தன் ஞான ஒருவர சந்தித், குருவ புத்தனில் என்றால் என்ன? நான் புத்தனாக மாறுவ எப்படி? என்று கட்டிறான். பதிலுக்கு குரு பலார் என்று சிடனின் கள்ஞத்தில் ஒரு அற விடுகிறார். சிடன் அதிர்ந்து பார்கிறான். என்னடா இ, புத்தன் ஆவா எப்படி? என்று கட்டால், குரு ஒரு தியான நுட்பத்தயா, பாதனயா, ஆசிர்வாதத்தயா தான தர வந்துடும். கள்ஞத்தில் பாய் அடிக்கிறார் என்று சிடனிக்கிறான். ஆனாலும் அவன் எதுக்கு குருவின் மல் நம்பிக்க இருந்த. காரணம் இல்லாமல் குரு நம்ம அடிக்க மாட்டார். அதற்கு எதோ ஒரு உள்ள அர்த்தம் இருக்க வந்தும் என்று அவனுக்குத் தெரிம். குருவ நீங்கள் எதற்காக என்ன அடித்தீர்கள் என்று கேட்டபிறகு புரியவில்லை. ஆனாலும் நீங்கள் என்ன அடித்ததற்கு நிசயம் ஒரு காரணம் இருக்கும். தயவு செய் அத எனக்கு விளக்குங்கள், என்று சிடன் ஆர்வத்துடன் கட்டான்.

2

அதற்கு குரு சொல்னார், மூட்டாள், நீ தான் புத்தன். நீ எற்கனவ புத்தனாக இருக்கும் பொழுத எதற்காக புத்தனாக இருப்பதற்கு முயல வந்தும்? ஒரு குடிர என்னிடம் வந்து, குருவா நான் ஒரு குடிரயாக மாறுவ எப்படி? புல்லாகத் தின்ப் எப்படி, தண்ணீர் குடிப்ப எப்படி? என்று கட்டால், என்னால் என்ன சொல்ல முடியும்? நீ எற்கனவ குடிரனவ அவாகத் தான் இருக்கிறாய். அதனால் எதம் உனக்கு சர்க்க வந்திய அவசியம் இல்லை. இந்த உண்மைய நீ உணர வந்தும் என்பதற்காகத் தான் உன்ன கள்ஞத்தில் அறந்தள். அவ்வளவு தான்!

2

இந்த சுலாகங்களின் மூலம் கிருவுணரும் நரடியாக அர்ஜுனனுக்கு ஒரு அற தான் தருகிறார். கிருவுணருக்கு அர்ஜுனனுடைய பிரசனய என்ன என்ப நற்றாகத் தெரிம். அர்ஜுனனுக்கு ஓன் குழப்பம் என்று பார்த்தாம் என்றால், அங்கு எந்த ஆன்மீக காரணமும் இல்லை. இன்மதியில் அவன் தீர்வு விரும்பவில்லை. அவன் கிருவுணரிடம் எதிர்பார்த்த ஆதரவத் தான். தீர்வ அல்ல. நன்றாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஒரு பிரசனக்கு

2

'சென் கப்படுத் சொல்வீர்கள??' என்ன விசாரித்ததற்கு, 'தான்ய் பெரிய ஞானாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலனித்தார்.

தீர்வு வண்டும் என்று தடுமாற்றும் ஆதரவு வணடும் என்று நீங்களபாற்றும் மிகப்படுவேரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. தீர்வு வற்று, ஆதரவு வற்று.

அர்ஜுனனை விரும்புவவ ஆதரவு, தீர்வு அல்ல. அதனால் தான் இந்த இரண்டு சலாகங்களில் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்கு எந்த ஆலோசனைக் கருத்த்களும் சொல்லவில்லை. அர்ஜுனனின் பிரச்சனைகள் கவலையில் இருந்து பயத்தில் இருந்து தான்யிறுக்கின்றன. அர்ஜுனனின் மனிப்புறக் சக்கரமும் சகாரமும் கவலையாலும் பயத்தாலும் அடபட்டுக்கிடக்கிறது. அர்ஜுனனுக்கு இருந்த பயத்தினால், அவனுக்கு எல் சிக்கலான குழப்பங்களும், மனச்சர்வம் கவலம் பிறக்கிறது. கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு எந்த உபதேசங்களும் தரவில்லை. நரடியாக அவனுடய பயத்த பற்றிப் பகிகிறார். அவனுக்கு எந்த ஆலோசனலம் தரவில்லை. பலவீனத்த விட்டுவிட்டு

எழுந்து நில் என்று நரடியாக கட்டளையில் ஒரு அறு விட்டு அவன் விழிக்க செய்கிறார்!

அர்ஜுனனின் மட்டும் சரணாகதி நிலையில் இருந்திருந்தால், இந்த வார்த்தைகள் அவனுக்குத் தியான சுக்திரங்களாக மாறியிருக்கும். ஆனால் அர்ஜுனன் இன்னும் சரணாகதி நிலைக்கு வரவில்லை. அர்ஜுனனின் தள்ளிடம் உள்ள பயத்தை விட்டுவிட்டு, கிருஷ்ணர் மீ ஆழ்ந்த நம்பிக்கையம் பக்தியம் வத்ரிருந்திருந்தால், இந்த இரண்டு சலாகங்கள் மட்டும் பாம், அவன் எழுந்து நிற்றிருப்பான். இந்த இரண்டு சலாகங்கள் கட்டு மாத்திரத்தில் ஞானம் அடநிறுப்பான். அடய வண்டிய உயர்ந்த உணர்வு நிலை அடநிறுப்பான். மொத்த தேடம் இந்த இரண்டு சலாகங்களுக்குள் அடங்கியிருக்கும். இதக் தான்டி எதம் சொல்லவதற்குரிய தவம் இருந்திருக்கா நாம யாரும் படித்தொனடு நாட்கள் இங்கு வந்து தேட சொல்வத காட்ட வணடிய தவம் இருந்திருக்கா!

முதலில் அத்தியாபத்தில் சாமி சாஸ்திரம், சுக்திரம், ஸ்தாத்திரம் ஆகியவற்றப் பற்றி பசினன். மக்களின் மன அமைப்பிற்கு எற்ப இந்த மூன்றும ஞான

இரும்பதைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரிந்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

‘சஷன் அப்படிஷ் சொல்கிறாய்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சான்று பெfிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறவேற்க உடல், பொருள், உாவி அனைத்தையும் செலவழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

த் அடவதற்கான மூன்று முக்கிய உபாயங்கள். புத்திய அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்கும் மனிதருக்கு தன்மை பற்றி சொல்லக்கூடிய சாஸ்திரம் தவப்படும், உணர்வு ரீதியாக இயங்கும் மனிதர்களுக்கு தியானங்களம் யாகத்தம் சற்றுத் தரும் சுக்திரங்கள் உதவும், இதயத்தில் இருந் இயங்கும் மனிதர்களுக்கு பக்தி பாடல்களும், கதகளும் கொண்ட ஸ்தாத்திரங்கள் தேப்படும். உண்மையில் இந்த மூன்றும் ஒன்றில் இருந் ஒன்று வறுபட்டதல்ல. பக்தியில் இருந்தால் ஞானம் தவயில் என்று அர்த்தம் கிடயா. ஒரு மனிதன் தான். ஆனால் அவனுடய மன நிலை மாறிக் கொண்ட இருக்கும். இன்று சுக்திரங்கள் தெரிந் கொள்வதில் ஆர்வம் காட்டலாம். அர்ஜுனனப் பொறுத்தவரையில் முதலில் அவன் புத்திக்கு தெளிவு அளிக்கப்பட வணடும். அந்த நிலையில் தான் அர்ஜுனனின் இருக்கிறான். அதனால் அவனுக்கு சாஸ்திரங்கள் வழங்குகிறார்.

அர்ஜுனனின் நம்பிக்கையிலும் பக்தியிலும் கரவதற்கு இன்னும் தயாராகவில்லை. அதனால் தான் கிருஷ்ணர் அவனுக்கு ஸ்தாத்திரங்கள வழங்குகிறார். அர்ஜுனனின் மொத்த பிரச்சன பயம். பயத்தில் இருந் பிறந் கவல மற்றும் மன அழுத்தம். நம்முடய எல்லா மன அழுத்தங்களுக்கும் ஆணவம் வர் பயமும் பதட்டமும் தான். பயத்தப் பற்றிப் பேசினால் எழுந் நம்ப பயம் என்ற ஒன்று இல்ல என்பத நம்மால் உணர முடியும்.

ஒரு சின்ன கத: பிரதமர் பதவிக்கு தர்தலில் நிற்கும் ஒரு வட்பாளர் பத்திரிக்கயாளர்களுக்கு பட்டி கொடுத்தார், என்னுடய எதிர்க்கலத்தின் மல்

எனக்கு நம்பிக்க இருக்கிறது. பத்திரிக்கயாளர்கள் கட்டனர், அப்ப எங்கள் கவலன காணப்படுகிறீர்கள்? வட்பாளர் சொன்னார், ஆனால் என்னுடய நம்பிக்க்கு கியாரண்டி இடயா. அதனால் தான் நான் கவலயாக இருக்கிறன்.

நம் நம்பிக்க்கு கூட உத்திரவாதம் இருக்கிறதா என்று நாம் தேடர்ந் யாசித் பார்க்கிறோம். நம் நம்பிக்க்கு, தரியதிற்கு உத்திரவாதம் இல்ல என்று நாம் நினக்கிறபா, கவல வந் வருகிறது. எதா ஒன்ற இழந்து விடுவோம் என்று நினப்பவம் வாழ்க்கயப் பார்த்தமக்கு எற்படும் பயமும் தான் எல்லா கவலகளுக்கும், பதட்டங்களுக்கும் மன அழுத்தங்களுக்கும் அடிப்பட.

இரும்பதைத்து வருடம் போராடினார்.

அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரிந்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

பயங்களில் பல வகைகள் இருக்கின்றன: நன்முடைய செல்வத்தம், கவுரவத்தம், அந்தஸ்த்தம் இழந்துவிடுவோமா என்கிற பயம், நம் உடல் உருப்புயா, ஆராக்கியத்தியா இழந்துவிடுவோமா என்கிற பயம், மனம் பான்ற தெய்வங்கள் பற்றிய பயம். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், அர்ஜுனனை ஒரு சத்தியனப் பால் நடன் கொள்ளவில்லை என்கிறார். சத்திரியன் என்றால் பக்குவப்பட்ட மனிதன் என்று சொல்லலாம். சத்திரியன் என்று இங்கு கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுவது பா அவர் எந்த ஒரு ஜாதியும் இனத்தம் குறிப்பிடுவில்லை. சத்திரியன் என்றால் விழிப்புணர்வு உள்ள மனிதன் என்று பொருள். அறிவில், உணர்வில் முதிர்ந்த, பண்பட்ட மனிதர்களில் இளவரசனாகத் திகழ்பவள் தான் சத்திரியன் என்று வதங்கள் சொல்கிறை.

இங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு நீ நாஞ்சு வகை பயங்களிலையும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறாய்: உன் உடமலா இழந்துவிடுவோமா என்று பயப்படுகிறாய், பாரில் ஏண்மாகிவிடுவோமா என்று பயப்படுகிறாய், உறவுகள், நண்பர்கள் இழந்துவிடுவோமா என்றும் பயப்படுகிறாய். உன் உடல் இழந்துவிடுவோமா என்றும் இந்த பயங்கள் உன்னுடைய கவலையாக மாறிவிட்ட என்று கிருஷ்ணர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

சாஸ்திரங்கள், ஞானக்கருத்தகள சொல்வதன் மூலமாக அர்ஜுனனுடைய புத்திக்கு பயத்தம் கவலையம் நரடியாக இருஷ்ணர் புரிய வகைகிறார். இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் அவர் சொல்லிய இந்த சலாகங்கள் கிருஷ்ணர் பின்னும் பதினொராவ அத்தியாயத்தில் சொல்லப்பட்டபோ சாஸ்திரங்கள் சூத்திரங்களாக மாறிவிட்டன. காரணம், அர்ஜுனனுடைய நிஜமான விஷ்வருப திரிசனத்த பார்த் விட்டான். தன்னால் உணர்ந்து கொள்ள முடியாத முடியாத நிலையில் இருஷ்ணர் இருக்கிறார் என்பத அவனுடைய உணர்ந்த விட்டான். அதன் பிறகு எல்லா கடவுள்களிலும் கிருஷ்ணரின் தீத் சரணடைவது உணர்ந்த் விட்டான். அதன் பிறகு இருஷ்ணர் எழுந்து நில் என்று சொல்லும் பா, அர்ஜுனனுடைய பார் செய்ய ணித் விடுகிறான். சே நிறவு பெற்ற.

ஒரு வார்த்தைகள் தான். ஆனால் அர்ஜுனனுடைய பக்தியில் கர்வம், சரணாகதியில் நிலைக் நிற்கிற பா அந்த வார்த்தைகள் சாஸ்திரங்களாக இல்லாமல் சூத்திரங்களாக வல செய்யத்

தொடங்குகின்றன. அர்ஜுனனுக்கு ஞானத்த அளிக்கும் சூத்திரங்களாக அவ மாறின. ஆனால் இப்பொழுது அர்ஜுனன் பக்தியில் இல்லை. அதனால் தான் அத் வார்த்தைகள் வெறும் ஞானக் குறுத்தக்களாக மட்டும் இருந்துகின்றன.

கிருஷ்ணர் ஒரு தத்த்வாதி இடையா. உண்மையில் எல்லா தத்த்வாதிகளின் முடிவான நாஞ்சம் அடுத்தவர் தன் சொல்ல பசுக் கட்டுப்படி மாற வண்டும் என்ப தான். அந்த நாஞ்சம் மெலவாக வண்டுமனால் வெளிப்படலாம். ஆனால் ஒரு தத்த்வாதியின் இறுதி நாஞ்சம் எப்படி தான் சொல்வதை மற்றவர் கட்டக் கவண்டும் என்ப தான். தன்னுடைய சுய சந்நியலில் ஒரிடவர் ஒரு பொய்ய நூறு முறை சொல்னால், அ பால் முதல் முறையாக சொல்லப்படும் பா உண்ம கடாப் பொய்யாகத் தான் தெரிம். ஒரு கருத்த உண்மையா அல்ல பொய்யா என்ப அந்த கருத்தின் பொருள் கொண்டு முடிவு செய்யப்படவேண்டில். ஆனால் எத்தன முறை அந்த கருத்து பின்னும் மீண்டும் சொல்லப்படுகிறது என்பதைக் கொண்டு தீர்மானிக்கப்படவேண்டும்!

அ கம்பீரமாகட்டும், அறிவியலாகட்டும் அல்ல மதமாகட்டும், எல்லா தத்துவங்களின் இறுதி நாஞ்சம் ஒன்றுதான். தத்துவாதிகள் தங்கள் பச மற்றவர்கள் ஏன் கட்ட வண்டும் என்பதற்காக தர்க்கீயாக காரணங்கள் கண்டுபிடித் த சொல்கிறார்கள். அவ்வளவு தான்! கிருஷ்ணர் அப்படிப்பட்ட தத்த்வாதி இடையா. அவர் அர்ஜுனனுக்கு இறுதியான உண்மையத் நடிப்பாடத் தருகிறார். ஆனால் அத உள்வாக்கும் உணர்வு நிலையில் அர்ஜுனன் இல்லை. அந்த அளவிற்கு அவனுடைய உணர்வில் முதிர்ச்சி இல்லை. அதனால் தான் அவனுக்கு விஷ்வருப திரிசணத் - அதாவது நரடியான அனுபவத்த, அனுபூதிய - அவர் தருகிறார்.

உபநிடதத்தில் இருந்த ஒரு அருமையான சத: ஒரு சீடன் குருவிடம் கேட்கிறான், குருவ தவம் செய் எனக்கு உடனே ஞானத்தக் காற்றுக் கொடுங்கள். குரு உபதிசிக்கிறார், தவமசி, தீ தான் கடவுள்! இதக் கட்ட சீடன் பயங்கினான். தன் எப்படி வளர்ந்து முடிவும், என்ன விளைக் கன்று நான் பயப்படுகிறேன். எனக்குப் பல கவலைகள், பிரச்சனைகள் இருக்கிற. ஆயிரம் சந்தகங்கள் இருக்கிற!

'சருவ அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெறிய துணை வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்த கனவு கண்டவர் என் நிலை. கனவை நிலாவில் பொருள், இன்னைப் படித்த கவிதை' எனைப் டங்க கவித்தார். வெற்றிக்கு உள்ளமைத்தார்.

எப்பொழு குரு தான் கடவுள் என்பத சிடனுக்கு புரியவக்கிறாரா அப்பொழு தான் சிடனால் தான் கடவுள் என்று கூறு சொல்வது உணர முடியும். கிருஷ்ணர் அதத் தான் செய்கிறார். அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களில், கிருஷ்ணர், தன் மகிமைகள் பற்றி சொல்கிறார். எல்லா வதங்களும், கடவுள்களும் இறுதியில் தன் காணாயிலிய ச ரணடகிற்றன என்பதம், மொத்த பிரபஞ்ச தன்களுக்கு அடக்கம் என்பதும் புரிய வக்கிறார். மலாட்டமாகப் பார்த்தால், கிருஷ்ணருக்கு அகந்த இருப்பதாகத் தான் தாற்றும். சாதாரண புக்கதர்விலாநம்ப ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத கருத்தாகத் தான் இருக்கும். அர்ஜுனனின் தவறாய்ப் புரிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு இருந்த பாதிலும் கிருஷ்ணர் தன்னை கடவுள் என்று மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறார். தான் கடவுள் என்று சொல்வதன் மூலம் அர்ஜுனனின் கடவுள் என்பது உணர வக்க முற்படுகிறார்.

சாதாரண மனிதர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகள் நாம் நம்ப மாட்டோம். சாதாரண மனிதர்கள் சொல்லுவதைக் குகதி படக்கவர்கள். சொல்லுவதகளின் உள்ளீ உடையவர்கள் சொல்லும் போ தான் ஒருவர் சொல்வது ஏற்றுக் கொள்கிறோம். சீத முழுவம் கிருஷ்ணர் தன் இற நிலை மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறார். ஆனால் அத புரிந்து கொள்ளும் நிலையில், ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலையில் அர்ஜுனனின் இல்லை. தற்போதய நிலையில் அவனால் கிருஷ்ணர கடவுளாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்ல.

கிருஷ்ணர் தன்னுடய தெய்வீகத்த உணர வத்பிறகு தான் அர்ஜுனனால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிகிறது. அதன் பிறகு தான் கிருஷ்ணர் சொல்படி நடக்க முடிந்தது. ஞானிகள் தங்கள் தெய்வீத்த நமக்கு உணர்த்தும் போம், அத அவர்கள் தங்கள் அகந்தய இருப்பதுபோலத்தான் செய்வதில்லை. தாங்கள் கடவுளின் அம்சங்களாக நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளும் போ தான், உணர்ந்து கொள்ளும் போ தான் அவர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகள் நம்பத் தொடங்குகிறீர்கள். உங்களின் இறத் தம்மய உணர்கிறீர்கள். அதனால் தான் குருமார்கள் தொடர்ந்து தங்களுடய தெய்வீகத்த உணர்த்தி தங்கள் சக்திய வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பகவத் சீத ஒரு புராணம். அு வதத்தின் ஒரு பாகமா அல்ல ஸ்மிருதி எனப்படும் உபநிஷத்தின் பாகமா கிடயா. ஸ்மிருதி என்றால் இறவனால் நரடியாக

‘கடவன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘கடவன் பெரிய ஆளாக வென்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக்க உடல், பொருள், ஆவி உள்ளதையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

வெளிப்படுத்தப்பட்ட சாஸ்திரம் என்று பொருள். சீத வதத்தின் பாகம் கிடயா. உபநிஷத்தின் பாகமும் கிடயா. இன்னும் சிலர் சீதய மகாபாரதத்தின் பின்சர்க் என்றும் சொல்கிறார்கள். அப்படியிருந்தும் உலகில் உள்ள எல்லா இந்த பணடதர்களும் சீதய வத சாஸ்திரமாகவே ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். என காரணம் என்றால், கிருஷ்ணர் சீதய அவ்வளவு அனுபவபூர்வமாக, ஆணித்தரமாக வெளிப்படுத்துகிறார். நான் கடவுள். இத உணர்ந்தால் நீம் கடவுள் என்று புரிந்து கொள்வீர்கள். இது ஒரு மிகப்பெரிய கலமாகலாமலக பல கலமுறைகளின் உள்ளக்திலும் உணர்விலும் இந்த த்தியம் எதிரொலித் வருகிறது. அதனால் சீதயின் புனிதத்தின்ம நிரூபனமாகிறது.

ஒரு பெரிய அறிஞர் தன்னுடய மொத்த தத்த வத்தம் நாற்ப பக்கங்கள் கொண்ட சிறிய புத்தகமாக வெளியிட்டார். அவரிடம் பலர் கேட்டார்கள், என வெறும் நாற்பத பக்கத்தில் உங்கள் புத்தகத்த நிறைவ செய்விட்டீர்கள் என்று. அதற்கு அந்த அறிஞர் சொன்னார், ஜயா எனக்குப் பாமான நரம் கிடைத்திருந்தால் அன்ற புத்தகத்த இருப பக்கங்களில் முடித்திருப்பேன் என்று! புத்திசாலித்தனம் இருந்தால் மட்டும் சொல்ல வந்த விஷயத்த எளிமையாகவும், சுருக்கமாகவும், தெளிவாகவும் சொல்ல முடியும். சொல்லிக் கொண்ட பாவத்திற்கு புத்திசாலித்தனம் தவமில்லை. விஷயத்தில் உங்களுக்கு எந்த அளவிற்கு கூரவக அறிவிருக்கிறதோ, அந்த அளவிற்கு அதிகமாக அதப் பற்றி நீங்கள் படிக்கொண்டும் எழுதிக் கொண்டும் இருப்பீர்கள். அு தான் உண்மை.

இங்கு கிருஷ்ணர் சீதயில் சொன்ன எல்லா சலாகங்களின் அர்த்தமும் இரண்ட சலாகங்களில் அடங்கியிருக்கிறது. அர்ஜுனனினுடய பெயர்மாற்றும் புகழ் பற்றியிடும் என்ற கலக்கத்தில் இருக்கிறான். ரஜா குணத்தால் கட்டுண்டு இருக்கிறான் என்பத கிருஷ்ணர் நரடியாக சொல்லிவிடுகிறார். சாத்வீக குணத்தில் இருக்கும் மனதின் பரசயினாலா அல்லல் அலட்சியத்தினாலா இயங்க மாட்டான். தன்னுடய

இருபத்தைந்து வருடம்

இயல்பு நிலையில் இருந்த இயங்குவான். ஆனால் ரஜா குணத்தில் இருக்கும் மனிதன் தன்னுடைய பெயருக்காகவும் புகழுக்காகவும் தான் செயல்படுவான். தமா குணத்தில் இருப்பவன் மந்தத்தன்மையில நிலைத் புலன்கள் இப்பங்களுக்காக மட்டும் இயங்குவான்.

ரியாதனை ந் தமா குணத்தில் இருந்த இயங்குகிறான். அவனுடைய கொடுர மனப்பான்மை அதத் தெளிவாக காட்டுகிறது. திஷ்ட்டிரர் சத்த்வ குணத்தில் இருந்த அன்பினால் இயங்குகிறான். அர்ஜுனனைப் பெயருக்காகவும் புகழ்ரிக்காகவும் மட்டும் இயங்குகிறான். ரஜா குணத்தில் மாட்டிக்கிறான். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனைத் தான் அநுகுமுறை மாற்ற வேண்டும் என்றும் அப்படிச் செய்யாவிட்டால், இறுதியில் அர்ஜுனனுக்கு கடு தாள் வரும் என்று சொல்கிறான். அர்ஜுனன்கள் எங்க் புண்ணிருக்கிறதா, அகங்காரம் என்னும் புற்று நாய் இருக்கிறதா, அங்கே அந்த நாயின் வக்கீல் இருக்கிறாதா?

அர்ஜுனனைப் புத்தசாலியாக இல்லாமல் பாண நமக்கெல்லாம் நன்மை. அல்லா கிருஷ்ணர் சொல்லுவத் தளக்குப் புறியவில்லை என்று அர்ஜுனன்நியுத்திருக்கலாம்.

அர்ஜுனன்ஆண்டுகள் அவள்வாழ்ந்திருக்கிறான். அதனால் அவள்புத்தசாலியாகத் தான் இருந்திருக்க வேண்டும். தளக்காக இல்லாவிட்டாலும், தலமுறையிலருக்கும் மொத்த மனிதகுலத்திற்கும் அவள்பயன்பட வேண்டும் என்பதற்காக கிருஷ்ணரிடம் கள்விகளும் சந்தேகங்களும் கேட்டிருக்க வேண்டும்.

கிருஷ்ணர்நரடியாக விசயத்தைச் சொல்லிவிடுகிறார். எந்த தத்த்வத்தை அவர்முன் வக்கவில்லை. சுற்றி வளைத்துப் பேசவில்லை. அவர் சொல்கிறார், ஓ! அர்ஜுனா, நீ பலவீனமான மனவாட்டத்தை விட்டுவிடு. பலவீனமானவனைப் பால் நடை கொள்ளாதே. பலவீனத்தில் இருந்த வெறிய வா!

சமீபத்தில் ஒரு பத்திரிகையில் சாமி இந்தச் செய்தியைப் படித்தேன். ஒருவருக்குத் தன்குடும்பத்தினர்க் கிடைத்த எதும் கிடைக்கப் பாடுப் பழக்கமிருந்தது. அவருடைய குடும்பத்தினர்அவர்பல மனநல மருத்துவரிடம் அழைத்துச் சென்று பல வத்தியங்கள் செய்தார்கள். இருந்தும் எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்லை.

ஆனால் அந்த ஊரில் ஒரு இளம் மனநல மருத்துவர் இருப்பதாகவும் அவர்புமயான முறைகள் கயாண்டு எப்பர்ப்பட்ட மனநோயாளிகளும் குணப்படுத்திவிடுவார் என்றும் உறவினர்கள் கேள்விப்பட்டார்கள். அந்த இளம் மனநல மருத்துவரிடம் இந்த நாயாளிய அழைத் தசென்றார்கள். இளம் மருத்துவர் தான் அந்த நாயாளியாட நிமிடங்கள் செலவு செய்ய வேண்டும் என்று கட்டுங் கொண்டார். மருத்துவர்நாயாளியின்சில நிமிடங்கள் தனிமையில நடத்தார்கள். அதன் பிறகு டாக்டர் சொன்னார், இந்த மனிதர்முழுவமாக குணமடை விட்டார். அவர்நீங்கள் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லலாம் என்று.

உறவினர்களுக்கு இன்ப அதிர்சி. அந்த நபர் உண்மையில குணமடைந்து விட்டார். ஒரு வருடம்கழிந்தபின்னும் அந்த நபர்முழுவமாக குணமடைந்து இருந்தார். உறவினர்கள்அந்த இளம் மருத்துவர்சநிதித் தங்கள் நன்றியைத் தெரிவித்தார்கள். மற்றவர்களுக்குக் குணப்படுத்த முடியாத நாய் அவரால் எப்படிக் குணப்படுத்த முடிந்தது என்று மருத்துவர்கட்டார்கள்.

மருத்துவர் சொன்னார், நான்அந்த நாயாளியை வீட்டிற்கும் சொல்லவில்லை. அப்போ இனிமேல் எதத் தாழ்வும் கிழிக்கக் கூடாது. அப்படி ஒரு முறை கிழித்துவிட்டால், உன்னை அவர்கள்அழைத்து வந்துவிடுவார்கள். நான்உன்னை ஊன்னில்இருந்த கிழத் தள்ளிவிடுவேன் என்று சொன்னேன். அவ்வளவு தான்!

பல நரங்களில் நம்முடைய பிரச்சனைகள்மிக எளிமையானவை. நாம்தான் அவற்றை ஆராய்ந்து ஆராய்ந்து பெரிதாக்கிவிடுகிறோம்.பிரச்சனைப் பலவற்றைச் சொற்கள்ப் பயன்படுத்திப் பேசும்போது, ஆராம்போது, பிரச்சனைகளைப் பெரிதாக்கிவிடுகிறோம். பிரச்சனைகளுக்கு உயிர்க் கொடுத்துவிடுகிறோம். நம்தினக்கிர மாதிரி நம்முடைய பிரச்சனைகள்அவ்வளவு பெரியவைகள்கிடையாது. நாம்பிரச்சனைகள்பற்றிப் பேசும்போது, அலசி ஆராய்ந்து பேசுங்கள். அவர்களில் ஒரு புதிய பிரச்சனையை உருவாக்கிவிடுகிறோம். இப்படித்தான் மனநல மருத்துவர்கள் புதிய, புதிய நாய்கள்உருவாக்கிவிடுகிறார்கள்!

எந்த அளவிற்கு அதிகமாக ஆராய்கிறோமோ, அந்த அளவிற்குப் பிரச்சனைகள்உருவாக்கிவிடுகிறோம். அந்த இளம் மருத்துவரின்நரடியான, எளிமையான அணுகுமுறை உடனடியாகப் பிரச்சனைதீர்த்துவிட்டது. ஆனால் அதற்கு முன்அந்த நாயாளிக்குக் கொடுக்கப்பட்ட மருந்துகள், மனநல சிகிச்சைகள்எவும் பலனளிக்கவில்லை.

உங்களுக்கு இருப்ப ஒரு ஒரு மனம் தான். அத் வத் நீங்கள் பிரசனய தீர்க்கவும் பயன்படுத்தலாம் புதிய பிரசனைள உருவாக்கவும் பயன்படுத்தலாம். நீங்கள் உங்கள் பிரசனைள தீர்க்காவிட்டால், நீங்கள் புதிய பிரசனைள உருவாக்கி கொண்டிருப்பீர்கள் என்பத நன்றக புரிந்து கொள்ளுங்கள். மனதப் பொருந்தவர ஒன்று நீங்கள் மலை ஏறிக் கொண்டிருக்கலாம், அல்ல கீழ இறங்கிக் கொண்டிருக்கலாம். நடுவில் சும்மா நின்று கொண்டிருக்க முடியாது. அதற்கான வாய்ப்பு இல்லை.

இங்க இருஷ்ணர் அர்ஜுனனின் பிரசனய நரடியாகத் தீர்க்கிறார். இன்னொரு சின்ன கதை: ஒருவன் தன் வளர்ப்பு பன்றியாடு மனைவிக்கு செல்கிறான். கடக்காரர் பன்றிக்கு மரக்கால்கள் இருப்பத பார்த்து வியப்படைகிறார். ஒண் ஷார் மனைவிக்கு கடக்கு பன்றியாடு வந்திருக்கிறீர்கள்? அவும் அந்த பன்றிக்கு மரக்கால்கள் இருக்கிறத. என்ன நடந்த என்று ஆவலாக கேட்டார். வந்தவர் தனக்கு இலவசமாக ஒரு கப் மபானம் கொடுத்தால், தான் அந்த பன்றியின் கதை சொல்வதாக கூறினார். மக்கடக்காரரும் அதற்கு சம்மதித்தார்.

ஜயா ஒரு நாள் எங்கள் வீட்டில் த பிடித்த் கொண்டாட... இந்த பன்றி தான் என்னம், என் மனவியம், என் குடும்பத்தம காப்பாற்றிய என்று வாடிக்கயாளார் சொல்ல்னார். கடக்காரர் ஆச்சரியத்தாடு கேட்டார். ஆனால் அதற்கும் பன்றிக்கு மரக்கால்களுக்கும் என்ன சம்மந்தம் என்று அவருக்குப் புரியவில்லை. எங்க இன்னொரு கப் மபானம் கொடுங்கள். நான் மீதிக் கதை சொல்கிறன் என்று சொன்ன இலவசமாக மனுவம் கொஞ்சம் குடித்தார் வாடிக்கயாளார். இன்னொரு முறை நான் ஆற்றில் விழுந்துவிட்டன். இந்த பன்றி தன் வகமாக என் மனவிடம் சென்று நான் தண்ணீரில் தத்தளித்த கொண்டிருபத காண்பித, மீண்டும் என் உயிர் காப்பாற்றிய என்று இன்னொரு கதை அவர் சொன்னார். கடக்காரர் அந்த கதை கேட்டவுட்டு சொன்னார், உங்கள் பன்றி உங்கள் உயிர் பல முறை காப்பாற்றியிருக்கிறது. அ இருக்கட்டும். அந்த பன்றிக்கு எப்படி மரக் கட்டையால் ஆன கால்கள் வந்தத? அத முதலில் சொல்லுங்கள் என்றார். வாடிக்கயாளார் தனக்கு இன்னொரு கப் இலவச மபானம் வண்‌டும் என்றார். கடக்காரர்

'கறுவின் இப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாற்ற உடல், பொருள், இவை இரண்டையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமலித்தார்.

அ தான் கடசி முறை என்று சொல்லி இலவசமாக மபானத்த கொடுத்தார். வாடிக்கயாளார் சொன்னார். அத பன்றி தான் தன்ன ஒரு முறை காப்பாற்றிய என்றார். கடக்காரருக்கு சுத்தமாக பொறும இல்லை. வாடிக்கயாளாரின் சட்டையப் பிடித் கட்டார், ஒழுங்காக அந்த மரக்காலப் பற்றி சொல்லப் பாகிறாயா இல்லயா? என்று.

வாடிக்கயாளார் சொன்னார், என்ன பலமுற இந்த பன்றி காப்பாற்றியிருக்கிற. இவ்வளவ சிறப்பான பன்றியப் பற்றி எப்படி முழுசாக சொப்பிடுவ? அ தான் ஆத கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சொப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கிறன்.

ஒரு வரியில் முடித்து வந்த கதை அந்த குடிகாரர் இப்படி விலாவாரியாக சொல்லுகிறார். அவர் ஒரு பெரிய தத்துவஞானியாக இருக்க வண்ணும்.

இங்கு இருஷ்ணர் எந்த கதையும், எந்த தத்துவத்தம் தரவில்லை. நரடியாக பிரசனையைத் தீர்க்கிறார். ஆனால் அதற்கு நிலையில் அர்ஜுனன் இல்லாததால், இருஷ்ணர் தான் சொல்வதத் தர்க்கரீதியாக விளக்க வண்ணிய நில ஏற்பட்டது.

மலை நாட்டு தத்துவங்கள் அத்தனையும் தர்க்க ரீதியான விளக்கங்களாடு தொடங்கி பின்பு தீர்மானத்தில் முடியும். கீழ நாட்டுத் தத்துவங்கள் தீர்மானத்தில் - அதாவது இறுதி சித்தியில் - தொடங்கும். அதற்குப் பிறகு தான் அதற்குரிய தர்க்கரீதியான விளக்கங்கள் வழங்கப்படும். புரிந்து கொள்ள முடிந்தவர்கள் முதலிலய புரிந்து கொள்ளட்டும் என்று கீழ்நாட்டு குருமார்கள் குறுவியினால் இறுகி சத்தியத்த முதலிலய தன்வித்துகிறார்கள். கட்பவர்களுக்கு புத்திசாலித்தனம் இல்ல என்றால், அதன் பிறகு சத்தியங்கள தர்க்கமாக விளக்குகிறார்கள்.

நம்பிக்கையின் மூலமாகவே நாம் மாற வண்ணும் என்ப அவர்களின் விருப்பம். நமக்கு அந்த பக்குவம் இல்ல என்றால் அதன் பிறகு நமக்கு விளக்கங்களாலும் ஆய்வுகளாலும் புரியவைக்கிறார்கள். இங்கு இருஷ்ணர் உடனடியாக அர்ஜுனன் ஞானம் அடம் வாய்ப்ப தருவதற்காக நரடியான தீர்வத் தருகிறார். ஆனால் அர்ஜுனனுக்கு

'கறுவின் இப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாற்ற உடல், பொருள், இவை இரண்டையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமலித்தார்.'

இருஷணர் சொல்லும் சத்தியங்களாப் புரின் கொள்ளும் பக்குவம் இல்லை. அதனால் அர்ஜுனனுக்கு படிப்படியாக அவர்

விளக்கத் தொடங்குகிறார். இருஷணர் சொல்லும் கீதயின் புனிதத்த்மையம் தெய்வீகத் தன்மைம் மக்கள் இரண்டு விதங்களில் புரிங் கொள்வார்கள். ஒரு சிலரால் கிருஷ்ணன் இறவனாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. அப்படிப்பட்ட நாத்திகர்களுக்கு இயேதில் தர்க்கரீயான விளக்கங்கள் இருக்கின்றன. கீதையில் வருவதுப் பான்று தெள்ளத் தெளிவான விளக்கங்களும் ஞானத்தம் தாங்கிய உயாதல்கள் எந்த மொழியிலும் எந்த காலத்திலும் கட்டத்திலும் எழுதப்படவில்லை. இருஷணரின் செய்தி எல்லா காலத்திற்கும் எல்லா நாட்டிற்கும் பொருந்தும். யாரால் கீதய ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லையோ, அவர்களுக்கு தெய புரின் கொள்ளும் பக்குவமும் தன்ன உயர்ந்த நிலைக்கு மாற்றிக்கொள்ளும் பக்குவமும் இன்னும் வரவில்லை...அதற்கான நாறம் வரவில்லை என்று அர்த்தம். அவ்வளவு தான்.

நமக்குப் புரியவில்லை என்பதற்காக இயற்கையின் விதிகள் மாறப்போவதில்லை. பூமி என்றும் உருண்ட தான். என்றும் குறியான சுற்றிக் கொண்டு தன்ன இருக்கிறது. ஆனால் பல தலமுறைகளாக இந்த உண்மைய மதவாதிகளும் சமயவாதிகளும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. உண்மைய சொன்னவர்களை எல்லாம் அவர்கள் கொன்றார்கள்.

இரண்டாம் வகையான மக்கள் கிருஷ்ணனை ஒருவர் தான் கடவுள். மற்ற யாரும் கடவுள் இடயா என்று சொல்பவர்கள். அப்படிப்பட்ட ஒரு கடவுள் என்ன சந்தித் கள்வி கட்டார்கள், சுவாமிகள் உங்கள் உரமில் இருந்து, நீங்கள் இருஷ்ணர் தெய்வீகமானவர் என்பத ஏற்றுக் கொள்கிறீர்கள் என்று தெரிகிறது. அப்படி எப்படி சிவன வணங்கலாம்? உங்கள் பிடதி ஆசிரமத்தில் தக்கினாமூர்த்தி விக்கிரகத்த எப்படி வத் வழிபடலாம்? என்றனர்.

சாமி அவர்களிடம் கட்டத், ஜியா கிருஷ்ணர் ஒரு பூரண அவதாரப் புருஷர் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

உங்களுக்கு மஹாபாரதத்தில் அது கீத என்று இன்னொரு கீத இருக்கிற தெரியுமா? அது நீங்கள் படித்திருக்கிறீர்களா? என்று. அவர்கள் இல்லை என்று பதில் சொன்னார்கள்.

பின்பு அவர்களுக்கு விளக்கினால். பார் முடிந்த பிறகு, அர்ஜுனனின் கிருஷ்ணனிடம் கட்டதான், கிருஷ்ணன், எனக்கு செய்த கீதா உபதேசம் மறந்து விட்ட. அத மீண்டும் எனக்கு சொல்வாயா? கிருஷ்ணன் சொன்னார், ஓ! மறந்துவிட்டதா? நானும் அன்று உனக்கு என்ன சொன்னேன் என்பத மறந்து விட்டேன், என்றார். அர்ஜுனனுக்கு ஆசிரியம், அ எப்படி சாத்தியம் கிருஷ்ணா? நீ எப்படி மறந்தாய்?

கிருஷ்ணர் விளக்கினார், அர்ஜுனா, அப்பொழு தான் பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணனாக இருந்தேன். நான் பகவானாக இருந்தேன். நான் தெய்வீகத்தில் இருந்தேன். ஆனால் இப்பொழு நான் வாசுதவரின் மகனான கிருஷ்ணனாக இருக்கிறேன். அதனால் நான் பரப்பிரம்ம இப்பொழு எனக்கு நினவில்லை. இருந்தாலும் நான் ஞானப்படுத்திப் பார்க்கிறேன், என்கிறார்.

அவர் அப்படி ஞானப்படுத்திச் சொல்ன தான் அன்று கீத, பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணன் தெய்வீகச் சக்தி, உருவில்லாத பிரம்மன். சிவன், விஷ்ணு, தவி அனவரும் ஒன்றாக இருக்கும் பிரம்ம நில. அந்த நிலையில் அவர் புருஷோத்தமர், உயர்ந்த சத்திய ஸ்வரூபம். பிரம்மனின் பல வடிவங்களுக்கு, அவதாரங்களுக்குப் பொதான உணர்வு நில. ராமரும் கிருஷ்ணனும் ஒரு சக்தி தான். இதப் புரிங் கொள்ளாத ராமியின் குருவான பசுக்கழும் தான் ஒன்றாடு ஒன்று சண்டையிட்டுக் கொள்கின்றன.

கிருஷ்ணர் பூரணமானவர். அதில் சந்தேகமில்லை. உபநிடதங்கள் சொல்லும் பூரணமயமானவர்:

அவும் பூரணம். இவும் பூரணம். அந்த பூரணத்தில் இருந்து இந்த பூரணம் தான்றிய. இந்த பூரணத்த அந்த பூரணத்தில் இருந்த் எடுத்த்விட்டாலும், பூரணம் பூரணமாகவ இருக்கிற.

அந்த பூரண நிலையில், பிரம்ம நிலையில், கிருஷ்ணர் தான் சிவன், விஷ்ணு

மற்றும் தலை, அ பான்ற பிற அவதாரங்களும். இவர்கள் எல்லாருக்கும் பின் இருக்கும் அடிப்படையான சக்திக்கு பெயரும் உருவும் கிடையா. அ தன்உண்மை பகவான், பகவான் என்று மீண்டும் மீண்டும் தியாதில் சொல்லப்படுவ, இருஷ்ணர் ஒரு சாதாரண தராட்டி அல்ல. பாத்த சாரதி அல்ல, கணின் என்ற அரக்கனக் கொன்ற கசவன் அல்ல, மா என்ற அரக்கனக் கொன்ற மஹுசனள் அல்ல, அவன் பரப்பிரம்மம் கிருஷ்ணன், பெயரும் உருவும் இல்லாத பிரம்மன்என்பத குறிப்பபடற்காகத் தான்.

பகவான் என்று தொடர்ந்து சொல்லுவவீங்களும் அர்ஜுனனப் பால் அன்ற பரப்பிரம்மம் தன்என்பத வலியுறுத்தத் தான். கிருஷ்ணனின் தெய்வீகத்த எற்றுக் கொள்வம் புறிந்த கொள்வம் நம் தெய்வீகத்த உணர்ந்து கொள்வதற்காகவும், புறிந்து கொள்வதற்காகவும் ஆன முதல் படி. அந்த விப்பண்பானது நம் முக்கிய்க்க எடுத்து செல்கிற. அதனால் தான் ஆதிசங்கரர் சொல்கிறார், பகவத் கீதையின் முடிவில் இருந்து விடுவித் விடும்.

தெரிவிக்க முயல்கிறாம். பரிதாபம் நம்ம மற்றவர்களாடு ஒப்பிட்டுடப் பார்ப்பதினால் உண்டாகிற. யாரப் பார்தப் பரிதாபப்படுகிறார்களா அவர் இருக்கும் நிலைய விட நீங்கள் இருக்கும் நில உயர்ந்தது என்று நினத்தால் மட்டும் தான் உங்களால் பரிதாபப்பட முடியும்.

அகத்தியல் இருந்த வன்முறை பிறக்கிற. பரிதாப உணர்வுக்கும் அடிப்பட வன்முறை தான். அர்ஜுனனிடம் வன்முறை இருக்கிற. அவனுக்கு இருக்கும் அகந்தையால் தன் அடையாளங்கள இழந்து விடுவோமா என்கிற பயம் உண்டாகிற. அடையாளங்கள இழந்து விடுவோமா என்கிற பயம் தன் அவள் உறவினர்கள் மல் அவனுக்குப் பரிதாபத்த உண்டாக்குகிற. தன் நிலையப் பற்றி கவலப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அர்ஜுனனின் இப்பொது தன் உறவினர்களின் மல் கவலப்படுகிறான். அவனவாவாகத் தான். தன் அடையாளங்கள இழந்து விடுவோம் என்கிற அவனுடைய பயம் மறந்து போகிற. அந்தப் பயம் தான் பிற மல் அவனுக்கு எற்படும் அனுசரணயாக, பரிதாபமாக வெளிப்படுகிற.

கள்விகள்

சுவாமிஜி, நீங்கள் அர்ஜுனனின் நிலைய பரிதாபத்திற்குரிய (நிர்வீர்யம்) என்று குறிப்பிடுகிறீர்கள். ஆனால், தன் உறவினர்கள பார புரிய வன்டாம் என்று நினைப்ப அன்பின் வெளிப்பாடு தான் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். பரிதாபத்திற்கும் அன்பிற்கும் என்ன வித்தியாசம்?

பரிதாபத்திற்கும் அன்பிற்கும் மிகப் பெரிய வித்தியாசம் உள்ளா. நீங்கள் உங்கள வித்த தாழ்ந்தவர்கள் என்று யார நினைக்கிறீர்களா, அவர்களின் மல் உங்களுக்கு எற்படும் உணர்வு தான் பரிதாபம். உதாணத்திற்கு, ஒரு பிச்சைக்காரனப் பார்த்தால், உங்களுக்குப் பரிதாபம் வருகிற. நீங்கள் யாராவது ஒரு மனிதர் வன்டும். யாரும் தனிவிற்கு கொண்டு வராமல் - அதாவ முன்னிலை (நிரீபீமீயில்) இல்லாமல் உங்களால் பரிதாபப்பட முடியா.

அகராதிகளில் வன்டு மானால் பரிதாபமும் அன்பும் ஒரு உணர்வு குறிக்கும் இரன்டு வெவ்வறு சொற்கள் என்று பொதுயிருக்கலாம். ஆனால் அ உண்மை இல்லை, நம்மில் பெரும்பாலானாரால் பரிதாபப்பட முடிகிற. பரிதாபம் அகத்தியல் இருந்து தன்ளுறுகிற. நாம் நம்முடைய உயர்ந்த நிலைய மற்றவர்களுக்கு உணர்த்த வன்டும் என்று நினைக்கிறாம். அதன் மூலம் நம் மதிப்ப

மற்றவர்கள் மல் நமக்கு எற்படும் பரிதாபம் கருணையாக மாற வன்டும் என்றால் நம் அகந்த மறய வன்டும். அ வர நமக்கு எற்படும் கருண உண்மையான கருணையாக இருக்க வாய்ப்ப இல்லை. கருணைக்கு முன்னில தவையில்லை. ஒரு நதியப் பொங்கி ஒடிக் கொண்டிருக்கும்.

ஒரு ஞானியால் மட்டும் தான் கருணைய வெளிப்படுத்த முடியும். ஒரு ஞானியின் இயல்பான வெளிப்பாடு கருணை. யார் அவர் முன் இருக்கிறார்கள் எனத் நிலையில் இருக்கிறார்கள் எனப் பற்றி கவலையில்லை. ஞானி வெளிப்படுத்தம் சக்தி கருணை. தனக்கு எல்லாம் என்ற அனுபவத்தில் இருந்து, அனுபூதியில் இருந்து கருணை பிறக்கிற. பிரபஞ்சத்தின் ஒரு அங்கமாக தன்ன ஒருவன் உணர்கிற பா, தானும் இறத் தன்மை தான் எனபத உணர்கிற பா, அந்த மனிதன் தானாகவ பிறபஞ்சத்தில் இருக்கும் எல்லா உயிரன்களும் தன்னுடையனக உணர்கிறான். எல்லாரிடமும் எல்லா பொருட்களிடமும் கருணைய பொழிகிறான். முன்னிலையால் மாறுபடாத அந்த உணர்விற்குத் தான் கருணை என்று பெயர்.

ஒருவனுடைய அகந்த அழிந்து, தன்னப் பற்றிய தவறான அடையாளங்கள் மறும்

'சுய இர்ப்பசம் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரிததற்கு, 'காதல் பெரிய தூக்க வேண்டுமென, என சிறுவயதிருந்தே கனவு கன்டவர் என் தாயை. கனவை திருடாக உள்ள, பொறுள், இவை எல்லதையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

பொழு கருண பிறக்கிற. சொல்லப்படாணால் பரிதாபமும் கருணம் ஒன்றுக்கு ஒன்று எதிர் எதிரான உணர்வுகள்.

கள்வி: இருஷ்ணர் சத்தியன் என்ற வார்த்தய உபயோகப்படுத்திகிறார். ஆரிய இனத்தவர்கள் இந்தியாவிற்குள் ஊடுருவியவர்கள் என்று சொல்லப்படுகிற. அ உண்மையா?

சமஸ்கிருதத்தில் சத்தியன் என்றால் உயர்ந்த குணநலன்கள் உடைய மனிதன் என்று பொருள். பிறப்பினால் ஒருவனின் சத்தியன் ஆவதில்லை. அவனுடைய நடத்தையாலும் குணத்தாலும் தான் ஒருவன் சத்தியனாகிறான். இந்த வார்த்தக்கும் வெளிநாட்டில் இருந்த இந்தியாவிற்குள் ஊடுருவியவர்களுக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை.

சமீபத்தில் வெளியாகியிருக்கும் அறிவியல் சான்றுகளின்படி ஜராப்பாவில் இருந்த இந்தியாவிற்குள் எந்த ஆரிய ஊடுருவலும் என்று தெரியவருகிற. இந்திய மக்களிடய பிரிவினையை ஏற்படுத்தவதற்காக ஆங்கிலேயர்கள் உருவாக்கிய கட்டுக் கதை தான் இந்திய படயெடுப்பு. இந்திய கலாசாரத்தின் அழிப்பதற்காக திட்டமிட்டு ஆரிய ஊடுருவல் கதையைச் சித்திரித்தார்கள். ஆங்கிலேயர்களின் இடம் தென்னிந்தியாவில் கடந்த அறுபது ஆண்டுகளில் பலர் நாடித்திற்கு மாறினார்கள். காரணம் அவர்கள் படயெடுத்தபுள்ளம் மதத்தம் பாட்டு குழுப்பிக் கொண்டார்கள்.

தமிழ்நாட்டில் ஒரு சிறு பகுதியில் இருக்கும் ஆலயங்களின் என்னிக்கை, கிட்ட தட்ட இந்தியா மொத்தமும் இருக்கும் ஆலயங்களின் என்னிக்கைய விட அதிகம். மன்னர்கள் இந்த வழிபாட்டு தளங்கள் உருவாக்கினார்கள். ஆனால் தங்களுடய மத்த மறுக்கும்படி இவர்களுக்கு மூலச்சலவ செயப்பட்டது. மத்த மறுத்தால் தான் தங்கள் சொந்த அடையாளத்த பொ முதிம் என்று பொய் பிரச்சாரம் செயப்பட்டது. சனாதன தர்மம் எனும் வத அறிவியல் இந்தியாவின் பல பாகங்களில் ஒர நாட்டில் வளர்ந்த. வத அறிவியல் அடிப்படையாகக் கொண்டு பல மதங்கள் உருவாகின. அதில் ஒன்று இன் மதம். புத்த மதம், சமண மதம் பான்ற பல மதங்களும் ஒர தத்துவத்தின் அடிப்படியில் தோன்றின. வத அறிவியல் நல்கு புரிந்த கொண்டவன் ஆரியன். வதத்த புரிந்த அதன் படி வாழ முடிபவன் ஆரியன். வதத்த உள்வாங்கி வாழ்வதால், ஞானத்தம், உயர்ந்த குணங்களம் வெளிப்படுத்தவன்

'சுடன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய தூயாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உறல், பொருள், தன்மை நிலுமாக்க உடல், பொருள், இன்ன பிறவற்றைச் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு இப்போதான் தெரிந்தது...

'சுடன் அப்படிச் சொக்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உறல், பொருள், இன்ன பிறவற்றைச் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஆரியன்.

கள்வி: சுவாமிஜி, கீதய சொல்வதற்கு ஏன் கிருஷ்ணர் பார்க்கலாத்த தர்ந்தெடுத்தார்?

கீதய சொல்வதற்கு கிருஷ்ணர் பார்க்கலாத் தர்ந்தெடுத்ததற்கு காரணம், உலகம் ஒரு பார்க்கலாம் என்றால்! நன்றாகத் தெரின் கொள்ளுங்கள்! கடந்த இரண்டாயிரம் வருடங்களில் நாம் ஜெய்தாயிரம் பார்கள புரிந்திருக்கிறோம். பார் செய்வதத் தவிர நாம் வெறோன்றம் செய்வதாகத் தெரியவில்லை. ஒரு பாரிக்கும் இன்னொரு பாரிக்கும் இடையில் இருக்கும் காலத்த அமுத காலம் என்று நாம் சொல்ல முடியாது. இருபத்தைந்து அடுத்த பாரிக்கு ஆக்தம் ஆகும் காலம் என்று தான் சொல்ல வண்ணும்.

நீங்கள் இரண்டு இரண்டு விஷயங்கள மட்டும் தான் செய் கொண்டிருக்கிறார்கள்: ஒன்று, ஒன்று சண்ட பாடுவதற்காக தயார் ஆவ. காலையில் அலுவலகத்திற்கு முன் மனலியாடு ஒரு சண்ட சண்டாவிற்கு திரும்பியவர்கள் இன்னொரு சண்ட காத்த கொண்டிருக்கும். இப்படித்தான் இந்த பூமிய ஒரு தத்தளாமாக மாறிவிட்டது. அதனால் தான் கிருஷ்ணர் கீதய சொல்வதற்கு பார்க்கலாத் தர்ந்தெடுத்தார்.

நாம் பாடும் சண்டகளால் மூன்று வகையான முடிவுகள் ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது: ஒன்று இருதரப்பினருக்கும் வெற்றி, இரண்டாவ ஒரு தரப்பினருக்கு வெற்றி எதிரப்பினருக்குத் தோல்வி, மூன்றாவ இரண்டு தரப்பினருக்கும் தோல்வி. குருவிற்கும் சீடனுக்கும் இடையில் நடக்கும் சண்ட முதல் வகயான. குரு சீடன வெற்றிக் கொள்கிறார். சீடனும் ஞானத்த அடைகிறார். இரண்டு பருக்கும் எந்த இழப்பும் இல்லை. சீடனுக்கு ஞானம் உணர்வர். சண்ட அவர்கள் ஆன்மாக சண்ட பாருகிறார். அவரும் எதம் இழப்பதில்லை. சீடருக்கு ஞானம இடத்லிடுகிற. அவரும் எதம் இழப்பதில்லை. இரண்டாவ வகயான விளைவு: ஒருவருக்கு

இருபத்தைந்து வருடம்

வெற்றி, அடுத்தவருக்குத் தாழ்வி. எல்லா வியாபாரங்களும் இந்த வகய சர்ந்தவை. ஒருவருக்கு வெற்றி என்றால், அ அடுத்தவருக்குத் தாழ்வியாக முடிகிற. மூன்றாவ வகையான சண்டை தான் இருப்பதிலைய மாசமான. காரணம் இருதரப்பினரும் தாழ்வியடைகிறார்கள். பார்கள்க்கத்தில இருதரப்பினருக்கும் நட்டம் தான். பாரில் கிடக்கும் வெற்றிக் குட உண்மையான வெற்றிக் கிடையா. கிருஷ்ணர் பார்கள்க்கத்திலேய வழங்கியதற்கான காரணம் அவர்மிக மாசமான குழ்நிலைக்கும் தீர்வத தருகிறார். நம் வாழ்வில் எற்படும் கிக்கரமான, நதிருஷ்டமான குழ்நிலைகளுக்கும் தீயில் தீர்வு இருக்கிற.

இதயவழங்குவதற்கு எற்றிடம்பார்க்கலாம் தான். காரணம் கற்றகமான குழ்நிலைக்கும் தீர்வத் தராத எந்த சத்தியமும் இறுதியான சத்தியமாக இருக்க முடியா. ஒரு மாசமான க்கத்திற்கு ஒரு ச சத்தியம்தீர்வதருமானால்அந்தச்சத்தியத்தின்கீழ்வரு எந்த நிலைக்கும் பயன்படுத்தலாம். அப்படிப்பட்ட சத்தியம் எந்த கத்தம் இறந்திடும் இச்சதி பெற்ற சாவியாகவிகிற. கிருஷ்ணர் வெளிப்படுத்தும் ச த்தியமான மாசமான குழ்நிலைகளுக்கும் தீர்வ தருகிற. சேத 2.4

அர்ஜுனன் சொல்கிறான்:

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரும் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

இ! மவ அழித்தவனை! பாற்றுதலுக்கிரிய பீஷ்மரும் ராணரும் எதிர்த் நான் எப்படி பார் செய்ய முடியும்?

2.5 இவர்களாப் பான்ற மலான ஆசார்யர்கள அழித்திட்டு வாழ்வத விட பசி எடுத் வாழ்வத சிறந்த. இவர்களைக் கொன்றுவிட்டால், நான் அனுபவிக்கும் சொத்துக்களும் ஆசகளும் இவர்களின் ரத்தத்தால் தாய்ந்த இருக்கும்.

2.6நம்ம அவர்கள் வீழ்வவ நல்வதா அல்லநாம் அவர்கள வீழ்தவ நல்லதா என்றால் உறுதியாக சொல்ல முடியவில்ல. எங்கள் முன் இருக்கும் திரிஓராஷ்டிரின் புதல்வர்களைக் கொன்று விட்டு நாங்கள் உயிர்வாழ விரும்ப மாட்டோம்

2.7 என் இதயம் க்கத்தால் நிறைத் இருக்கிற. என கடம எ என்று தெரியாமல் என் மனம் கலங்கியிருக்கிற. நான் எத செய்ய வண்்டும் என்று தயவு செய் சொல். நான் உன்னுடைய சிடன். நான் உள்நிடம் துஞ்சம் அடைள்ளதால் எனக்கு வழிகாட்டு.

286

2.8 இந்த பூலோகத்தில் எல்லையில்லாத செல்வங்களாம் ஜல்வரயங்களும் நாள் அட்தாழும், மல் உலகத்தில் தவர்கள் ஆளும் பதவி கிடத்தாழும், என் புலன்கள் எறிக்கும் இந்த ன்பத்திலிருந்து இவகளால் எனக்கு விமாசனம் கிடக்குமா?

எழுந்த பார் புரி என்று கிருஷ்ணர் தெளிவாக எற்கனவ சொல்லிவிட்டாலும் அர்ஜுனனின் மீன்டும் பழைய வாதங்களை எடுத்து வருகிறான். கிருஷ்ணர் சொன்னத அவன் கட்டிராத மாதிரும் அல்ல சரியாக புரிந்து கொள்ளாத மாதிரும் அர்ஜுனன் பகிறான்.

அர்ஜுனன் சொல்கிறான், கிருஷ்ணா நீ இந்த உலகத்த் படத்தவன். நீ வந்துமானால் உள் விருப்பப்படி. யாரும் அழிக்கலாம். மற்றும் கசின் பாண்ற அரக்கர்கள நீ அழித்தாய். நீ இறவன் என்பதால் உள் செயல்கள் நியாயமாகலாம். ஆனால் நான் ஒரு சாதாரண மனிதன். என்னால் எப்படி என் தாத்தன்மார்களாம் ஆசிரியர்களைக் கொன்று நாட்க்கத்தாடு பார் புரிய முடியும்? இத்தகய புணிதமானவர்கள் நான் வணங்க வந்தும், கொல்லக் கூடா. இவர்கள் எதிர்த் நான் பார் புரிந்தால் நான் மீனாத பழிக்கு ஆளாவான். இவர்களைக் கொல்வத விட நான் பசி எடுத்தா அல்ல

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரும் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

நவபூண்டா வாழ்வத மல். இவர்களைக் கொன்று என் கய ரத்தத்தற்காகக் கொண்டட பிறகு நான் எத அனுபவிக்க முடியும்? எனக்கு புரியவில்ல. அவர்கள் எனக்குக் கொல்வ நல்லதா அல்லநான் அவர்கள்க்கொல்வதா? உற்றார் உறவினர்களக் கொன்றவிட்டு நாங்கள் எப்படி உயிர்வாழ்வு?

அர்ஜுனன் மலும் தொடர்கிறான், என் கடம எ என்று தெரியாமல் நான் மனம் குழம்பியிருக்கிறன். என்னுடய க்கத்தாலும், தீர்வும் எனக்குத் தெரியவில்ல. இவர்களைக் கொன்று விட்டு இந்த பூவுலகத்திற்கா அல்ல மலுலகத்திற்கா அதிபதி ஆளாலும், அதனால் என்ன பயன்? இந்த நிலையில் கிருஷ்ணா நான் உள்நிடம் வண்டுளன், எ எனக்கு நீ தான் தெளிவுபடுத்த வண்டும். இப்பொழு நான் உன்னுடைய சிடன். என் ஆத்தமா உள்நிடம் சரணடைள்ளன்.

பலவீனத்தாலும் என் நிதானத்த இழந்திருக்கிறன். என்னுடய குழப்பத்திற்கு எத் தீர்வும் எனக்குத் தெரியவில்ல. இவர்களைக் கொன்று விட்டு இந்த பூவுலகத்திற்கா அல்ல மலுலகத்திற்கா அதிபதி ஆளாலும், அதனால் என்ன பயன்? இந்த நிலையில் கிருஷ்ணா நான் உள்நிடம் வண்டுளன், எ எனக்கு நீ தான் தெளிவுபடுத்த வண்டும். இப்பொழு நான் உன்னுடைய சிடன். என் ஆத்தமா உள்நிடம் சரணடைள்ளன்.

நான் உங்களிடம் ஒரு முக்கியமான உண்மைய சொல்ல வண்்டும். இங்கு

287

அர்ஜுனன் சொல்கிறான், என் ஆத்மா உள்ளிடத்தில் சரந்தன்ள்ளா. அ ஒரு பொய். உண்மையிலே அர்ஜுனனுடைய ஆத்மா இருஷ்ணரிடம் சரணடைந்திருந்தால், கிருஷ்ணர் என்னா சொல்கிறாரோ அத அர்ஜுனன் செய்திருப்பான். கிருஷ்ணரிடம் தர்க்கீதியாக விளக்கங்கள் கட்டிருக்க மாட்டான்.

அர்ஜுனனின் நிலையில் இருக்கும் பலரா நான் பார்த்திருக்கிறேன். ஒரு நடந்த நிகழ்ச்சி: ஒரு நாள் நடு இரவில் எனக்கு ஒரு பக்கத்தில் இருந்த தொல்பசி அழப்பு வந்த. அவர் ஒரு அரசு அதிகாரி. ஒரு முக்கியமான பிரசனையில் இருந்த தப்பிப்பதற்கு அவர் சாமியா தொடர்பு கொண்டார். நான் அவருக்கு உதவவிலிட்டால் தற்கொலை செய் கொள்வதா தவிர தனக்கு வழி தெரியவில்லா என்றார். சாமி சொன்னன், ஜ்யா காலயில் வாருங்கள். இதப பற்றி நாம் பேசவாம் என்று. ஆனால் தனக்கு உடனய தீர்வு வண்ணடும் என்று அவர் கட்டார்.

ஆதனால் அவர் லிவரித்த பிரசனையா ஆய்ந்து கட்டு அத சாமி பார்த்துக் கொள்கிறன் என்று சொன்னன். ஆனால் மறு நாள் அவர் ஆசிரமத்திற்கு வரா வண்ணடும் அப்பொழ தான் அத பான்ற பிரசனை மீண்டும் வராமல் இருக்க வழிய ஆராய முடியும் என்றும் சொன்னான். அதற்கு அந்த மனிதர் சொன்னார், சாமி நான் காலயில் வலக்கு செல்ல வண்ணடும். அதனால் ஆசிரமத்திற்கு வரா முடியா என்று!

அவர் பிரசனைய சொன்னா பா, தன் வாழ்க்கய என் காலடியில் இருக்கிற என்றார். சே டனாக தான் முழுமையாக சரணடைந்திட்டதாக சொன்னார். நான் மட்டும் தான் அவர காப்பாற்ற முடியும் என்றார். ஆனால் நான் மறுநாள் காலயில் ஆசிரமத்திற்கு வாருங்கள் என்றால், இல்ல சாமி நான் ஆபிசுக்கு பாக வண்ணடும் என்கிறார்!

அர்ஜுனன் இத நிலையில் தான் இருக்கிறான். தான் கிருஷ்ணரிடம் சரணடைந்திட்டதாக சொல்கிறான். ஆனால் கிருஷ்ணர் செய்ய சொல்வத செய்வதற்கு அவன் தயராக இல்ல. குழம்பி பிறக்கிறான். குழப்பத்தினால் வரும் சரணாகதி உண்மையான சரணாகதி அல்ல. ஏனெனால் நீங்கள் சரியான செயலத் தான் செய்கிறீர்களா என்று உங்களுக்கத் தெரியா.

'சரண் அடைந்த சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய தூராக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலமாகக் கடல், இவ்வ இனைத்தையும் செவலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், சாஸ்திரத் படித் புரிந்து அறிவுப்பூர்வமாக உணர்ந்த பிறகு வரும் சரணாகதி தான் உண்மையான சரணாகதி. ஒன்று நீங்கள் உங்களுக்கு சரி என்று எ பிறகிதா அத செய்ய வண்ணடும் அல்ல குரு சொல்வத செய்ய வண்ணடும். இங்கு அர்ஜுனன் தான் கடக் நிற்பத கிருஷ்ணர் சொல்ல வண்ணடும் என்று நினக்கிறான். கிருஷ்ணரா என்ன சொல்ல நினக்கிறாரோ அத கடக் அவன் தயராக இல்ல. ஆதனால் தான் சரணடை விட்டதாக அர்ஜுனனை சொன்னாலும், உண்மையில் அவன் சரணடையவில்ல.

பல நரங்களில் மக்கள் என்னிடம் தங்கள் பிரசனைக்கு தீர்வு கட்டபார்கள். நான் என்ன செய்ய சொன்னாலும் செய்யத் தயராக இருப்பதாக சொல்வார்கள். சரி கொஞ்ச நாள் ஆசிரமத்திற்கு அல ஒரு இயான வகுப்பில் கலந்து கொள்ளுங்கள் அவர்களுக்கு உதவும் என்று சொன்னால், ஒரு தடவை காரணங்கள்கட் தங்களால் அப்படி செய்ய முடியா என்பார்கள். நான் சொல்லுச செய்ய முடியாதற்கு என்னன முக்கிய காரணங்கள் தட்களாக இருக்கிற என்று அடுக்கிக்கொண்ட பாவார்கள். சிலர் சொல்வார்கள், சுவாமிஜி, சரியான சந்தர்ப்பம் கூடிவரவில்ல. சரியான நரம் வரும் வர நான் பொழுதிருக்க வண்ணடும்.

முட்டாள்தனம்....விட்டிகட்டினா முட்டாள்தனம்! நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் உங்கள் வாழ்க்கய எத ஒரு மர்மமான சக்தி கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கவில்ல. உங்கள் வாழ்க்கய எத ஒரு மர்மமான சக்தி கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டுமென்றால், நீங்கள் பல பாட முடியா. உங்கள் வாழ்க்க முற்றிலும் கடவுள் இருக்கிற. உண்மையில் ஒரு ஞானியின் வாழ்க்கை தான் அவருடய கடவுளில் இல்ல. அவர் தே செய்யாமல் அத செய்ய வப்ப பிரபஞ்ச சக்தி தான். பரசக்தியுடைய வழிகாட்டுதல் இல்லாமல் என்னால் என் சுந்துவிரலால் கூட அசக்க முடியா, ஒரு வாத்தயகட்ட பச முடியா. ஆனால் உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் நீங்கள் என்ன செய்ய வண்ணடும் என்பத தீர்மானிக்கும் சக்தி இருக்கிற. அர்ஜுனனுக்கும் தன் விருப்பம் பால் செயல்படும் சக்தி உள்ள.

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் காட்ட பலர் என்னிடம் காட்ட பால் மம்பாக்கான். கிருஷ்ணர் சொல்வ தனக்கு உடன்படுதயாக இருந்தால் மட்டும் அத கட்டபற்கு அர்ஜுனன் தயராக இருக்கிறான். இத கிருஷ்ணருக்கு மிக

'சரண் அடைந்த சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய தூராக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலமாகக் கடல், இவ்வ இனைத்தையும் செவலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

நன்றாகவ தெரிம். ஆனால், பொங்கும் கருணையின் காரணமாக திருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு தொடர்ந்த உன்மகளை வெளிப்படுத்திக் கொண்டடையிருக்கிறார். இங்கு திருஷ்ணர் சாஸ்திரத்த சொல்லாத் தொடங்குகிறார். இதற்கு முன் திருஷ்ணர் சொன்ன இரண்டு சலாக்கள் கூட்ரின்கள். ஆனால் அவற்றை உள்வாங்குவதற்கு அர்ஜுனனின் தயாராக இல்லாததால் அவர் ஞானத்த விளக்கும் சாஸ்திரங்கள் தருகிறார்.

அர்ஜுனனை இன்னும் முழுமயாக திருஷ்ணரிடம் சரணடயவில்லை. அவள் குழப்பத்தில் இருக்கிறான். தன்னுடைய கடம எதிர்க்கா பாரிட்டு அழிப்ப என்ப அவனுக்கு தெரிம். ஆனால் இங்கு அவனுடைய ஆசீயர்களும், ரிஷிபிள்ளைகளும், மூத்தர்களும் எதிர்க்கா இருக்கிறார்கள். அவர்களிடம் உள்ள வாத்தை செய்வதறியா தடுமாறுகிறான். அதனால் தான் அவனுடைய சுந்த பாடுவத தவிர்ப்பதற்காக தனக்குத் தெரிந்த அத்தன சாஸ்திரங்களும், வதங்களும் மற்கா காட்டுகிறான்.

இத பிறின் கொண்டடிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு இருக்கும் உறவுகள் என்னும் அடயாளங்ககள அழிக்கும் வலயத் தொடங்குகிறார். உங்களுக்குள் இருக்கும் அஹங்காரம் என்னும் கெட்டிய புற்றுநோய் அறுத்தெடுக்கும் அருவ சிகை நிபுளர் தான் குரு முழுவதும் விருஷ்ணர் இதக் தான் செய்கிறார். அந்த அருவ சிகை நடபெறுவதற்கு அர்ஜுனன அனுமதித்தான். பலவீனமானவர்கள் தங்கள் அடயாளங்ககள இழக்கவிரும்பமால் பார்த்திருப்பார்கள். அறுவ சிகிசயில் இருன், பார்க்காதில் இருன், தப்பி ஒடியிருப்பார்கள். குரு சொன்னதைக் கேட்க வருவதும் அவர் வழிகாட்டுதலின் படி நடக்கவணடும் என்கிற வராக்கியம் தான் அர்ஜுனனின் சிறப்பு.

ஆதனால் அவன் மன்றாடுகிறான், கிருஷ்ணா, நான் என்ன செய்ய வணடும் என்று சொல்ல. நான் உன்னுடைய சீடன். நீ எனக்கு அபபம் அளிப்பவன். குருவிடம் சரணவதற்கு தயராக இருக்கும் மனதில் அர்ஜுனன காப்பாற்றிய. அவன் பாரிவில் வெள்வதற்கு உதவிய. உண்மையில் அர்ஜுனன புறிந்த ததம்

இருபத்தித்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சடன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சடான் பேசிய ஆனாக வேண்டுமென்று, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நனவாக்க உறல், பொருள்,இதவி அனைத்தையும் செவுளித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

கள்வி: சுவாமிஜி, குரு சீடனுக்கு எப்படி உதவுகிறார்? குரு சிஷ்ய உறவில் என்ன நடக்கிறது?

நன்றாக விளிப்புவனர்வாடு பார்த்தால், நாம் ஒவ்வொரு நாளும் இந்த மகாபாரத த்தத்த நமக்குள் நடத்திக் கொண்டு தான் இருக்கிறோம். நன்முடைய அடிமைகாரத்த், மலதை, அடயாளங்கள அழிப்பதற்காக நாம் இந்த பாரில் ஈடுப்பட்டாட்டாக வணடும். நீங்கள் வழி நடத்தப்படுவதற்கு முதலில் உங்களிடம் சரணாகதி நில இருக்க வணடும்.

மொத்த ஏதம இந்த ஒரு கள்விக்கான விட தான். மொத்த ஏதம குரு சிஷ்ய உறவில் என்ன நடக்கிற என்பத விளக்குகிற. ஏதயின் தொடக்கத்தில் குரு தன் சீடனுக்கு தர்க்கிறான். அதன் பிறகு அனுபவத்த தருகிறார். சீடனுட பணகத் இருக்குமில் தான் இருக்கும் அந்த உயர்ந்த இந்த நிலையிலய சீடன நில பெற செய்கிறார். ஞானத்த நாடிய பாதையில் நடக்கும் எல்லா நிழல்வுகளும் இத தெளிவக்குகிறத. உங்களால் கடக முடியந்தால், அத உணர முடியும். மொத்த ஏதம உங்களின் இந்த ஒரு கள்விக்கான விட தான்.

குரு என்பவர்மனதிலுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையில் இருக்கும் இணைப்பு. குரு வாழும் விதத்தைப் பாத்து சீடன் உணர்கிறான். அதனால் தான் மீண்டும் மீண்டும் சாமி சொல்கிறன், நான் கடவுள் என்பத நிருபிப்பதற்காக நான் வரவில்லை. நீங்கள் கடவுள் என்பத நிருபிப்பதற்காகவ வந்திருக்கிறன்.

உங்களுடைய தெளிவ நிலைய உங்களுக்குத் தெரியாமல் மூடி மறக்கிற, உங்கள் சுற்றி இருக்கிற அறியாமை அகற்றுவதற்காக மட்டும குரு அவதரிக்கிறார். குரு என்றால் இருவில் இருன் வெளிசத்திற்கு அறியாமயில் இருன் ஞானத்திற்கு நன்ம எடுத செல்பவர் என்று அர்த்தம். ஒரு பார்வையின்

மூலமாகவா, ஒரு தொடுதலின் மூலமாகவா, ஒரு வார்த்தையின் மூலமாகவா, அல்லவார்த்தையில்லாமலா, இன்னும் பல வழிகளில் குரு தன் கருணைய பரிசாக வழங்குகிறார். இகத் தான் தீட்ச என்று சொல்கிறோம். சீடன் செய்ய வண்டிய எல்லாம் இறந்த மனதாடு குருவின் பரிச ஏற்றுக் கொள்வ மட்டும் தான். ஆனால் அ தான் பலருக்கு கடினமான விஷயமாக இருக்கிற.

பழய ஏற்பாட்டின்படி (ஆதாமும் ஏவாளும் செய்த முதல பாவம் தங்கள் தெய்வீகத் தங்கள்மய மறந்த் அந்த பாவத்த குரு நிவர்த்திக்கிறார். நீங்கள் அனுமதித்தால், அவர் உங்கள் உள்ளே தெய்வீக நிலைக்கு எடுத்த செல்லலும். அதன் தான் தன் உபதசங்களின் மூலம் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு செய்கிறார். முதலில் அர்ஜுனன் சொல்வத பொறுமையாடு கட்‌டறைகிறார். அவனுடைய கள்விகளுக்கு பதில் சொல்கிறார். அவனுடைய சந்தேகங்கள் பாக்குகிறார். தவப்படும் ப கடின கொள்கிறார். கடசியில் தன்னுடைய உண்மையான ரூபத்த காட்டுகிறார்.

குருவினுடைய சுபாவம், இயல்பு, கருணை மட்டும் தான். சீடன் ஞானம் அடம் வர அவர் சும்மா இருப்பதில்ல. ஞானம் அடவதற்கான ஒரு வழி அறிங்காரத்த அழிப்ப. அப்படி அழிக்கின்றபோது சீடனுக்கு வலி ஏற்படுகிற. ஒரு சிலருக்கு அருவ சிகிச்ச நிபுணர்கள் இருந்து அறுவை சிகிச்ச செய்வார்கள். அருவ சிகிச்ச செய்வதால் பலன்கள் புரிந்த் கொண்டு சீடன் அ நடபெறுவதற்கு ஒத்தபல் அளளனிறான், ஜீவன் முக்தனாகிறான்.

கள்வி: எப்பொழுத பகவத் கீத உலகிற்க்கான பொம்மையாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படும்?

டவிட் ஹோபப்கின்ஸ் என்ற புள்ளிய பெற்ற உள்ளவியல் நிபுணர் ஒரு புஸ்தகத்தில் இருக்கும் சத்தியத்த அறிந்த் கொள்வதற்க்கான அவர் முதல் இடம் தருகிறார். சீத மிக உயர்ந்த தத்துவத்த உணர்கிற என்கிறார்.

நீங்கள் இறந்த மனதாடு கட்‌டும் பா, உங்கள் உள்ளிரின் ஆழ்வம் வர சென்று ஊடுருவும் சக்தி தேக்க உண்டு. அதில் தேக்க இணையாக வரும் எந்த சஸ்திரங்களும் இடயா. அதனால் தான் சாமி தீதயப் பற்றி சொல்லும் பா, அ சாஸ்திரம், சூக்திரம், மற்றும் ஸ்தோத்திரம் என்று சொல்லுகிறன். சீத நமக்கு ஞானத்த தரும் சாஸ்திரமாகவும், பக்திய தரும் சூத்திரமாகவும், இந்த மூன்றும்

இன்ந்த ஒர புட்தகமாகவும் இருக்கிற.

சீன தசுத்தவர்கள் ஜ சிங் என்ற நூல படிக்கிறார்கள். அந்த நூல வாழ்க்கக்கான வழிகாட்டியாக ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தங்களுக்கு எந்த பிரசன வந்தாலும், இந்த ஜ சிங் புட்தகத்தின் எதாவது ஒரு புக்த்த புரட்டுவார்கள் அல்லது குச்சிகளின் மூலமாக ஒரு எண்ண உருவாக்கி, அந்த எண் உள்ள புட்தகத்தின் பக்கத்த படிப்பார்கள். அந்த பக்கத்தில் உள்ள கருத்துகளின் பிரசனகளுக்கான தீர்வு இருக்கும். பபிளில் இத முறையில் படிப்படுகள். கீதயம் நாம் அப்படி பயன்படுத்தலாம். கீதயில் உங்களுக்குத் தவயான எல்லா கள்விகளுக்கும், எந்த கள்விகளுக்கும் மதில் இருக்கிற. அ ஞானத்தின் உயர்ந்த வெளிப்பாடுகளத் தாங்கிய மிக சிறந்த புட்ககம்.

கள்வி: என் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுடன் நரத்த வீணடிக்கிறார். அர்ஜுனன் மீண்டும் மீண்டும் கட்‌ட கள்விகளய கட்‌டிகிறான். உண்மைய புரிந்த் கொள்ளும் அளவிற்கு அர்ஜுனனிடம் பக்குவம் இல்லய.

அர்ஜுனனின் மகோபாத இகோசத்தின் அத்தன கதாபாத்திரங்கிறினுடைய பிரதிபிம மட்டுமல்ல, அவள் ஒரு மனிதன். ஒரு மனிதனாக உடல் அளவிலும் மன அளவிலும் உங்களுக்கு இருக்கும் எல்லா குழப்பங்களும் பலவீனங்களும் அர்ஜுனனுக்கும் இருக்கத். அர்ஜுனனின் கிருஷ்ணருடைய உராயாடிக் கொண்டிருக்கும் பா அவனுடைய பலவீனங்கள், சந்தேகங்கள் என்னும் எண்ணப்படிவுகள் வெளியறிண. அதனால் தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் பொறுமையாக இருந்தார். இந்த மொத்த மனித சமுதாயத்திற்கும் குருவினுடைய கருணை தவப்படுகிற.

ஒரு இளவரசனாக, பாவ்ரீரனாக, அர்ஜுனனின் அஹங்காரத்தின் அவதாரமாக இருந்தான். தமிழ் உட்பட பல்வறு மொழிகளில் ஒரு பழமொழி உண்டு பழும் பழுத்தப் பிறகு தான் மரத்தில் இருந்து விழும் என்று. அத பால் அஹங்காரம் பழுத்தால் மட்டும் தான் அ விலும். சரியான புரிதல் இல்லாமல் அடக்க முயற்சி செய்பவர்களுக்கு எல்லாம் அஹங்காரம் இருக்கும். ஒரு சின்ன கதை:

'சீடன் இப்படிச் சொல்வீர்கள?' என விசாரித்ததற்கு, 'ஞானம் பெரிய இன்னாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தாதை. மனைவி துணங்க உடல், பொருள், இவை குறைவதயும் செல்வதித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களனித்தார்.

அக்பரின் அரண்மனையில் பீர்பால் என்னும் புத்திசாலி அமசர் இருந்தார். ஒரு நாள் அக்பர் பீர்பாலிடம் இந்த நாட்டில் உள்ள நாள்‌கு பெரிய முட்டாள்கள் அழைத்து வருமாறு சொன்னார். பீர்பால் முட்டாள்களைத் தேடத் தொடங்கினார். ஒரு மனிதனின் தலையில் ஒரு பெரிய தட்டு சுமந்து கொண்டு திரிவதைப் பார்த்தார். அந்தத் தட்டில் கொஞ்சம் உணவு, ணி, விளையாட்டுப் பொருட்கள் இருந்தன. பீர்பால் அவனிடம் கேட்டான், நீ என்க செல்கிறாய்? என்று. அவன் சொன்னான், ஜயா என் மனவி வரு ஒருவளுடன் சர்ன் வாழ்கிறாள். அவளுக்குக் குழந்தை பிறந்துள்ளது. அந்தக் குழந்தைக்குப் பரிசளிப்பதற்காக இந்தப் பொருட்கள் எடுத்துக் கொண்டு செல்கிறேன், என்றான். பீர்பாலும் சந்தோஷம். ஆஹா ஒரு முட்டாள் கண்டுபிடித்து விட்டோம் என்று.

அடுத்தநாள்‌பீர்பால் ஒருகுழந்தையாடு பயணம் செய்யக் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதனைப் பார்த்தார். அவன் தலையில் புல் கட்டத் சுமந்து கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தான். பீர்பால் அவனை நோக்கிக் கேட்டார், அப்பா நீ என்ன புல் கட்டத் சுமந்து நடக்கிறாய். அதக் குழந்தையின் மல் வைத்து அழை சுமக்க வக்கலாம். அதற்கு அவன் சொன்னான், ஜயா என்னுடைய குழந்தி சினாயாக இருக்கிறது. அதற்கு சிராம் தொடுக்க வண்டாம் என்று நான் சக்கிறேன். பீர்பாலுக்கு மறுபடியம் சந்தோஷம். ஆஹா இன்னொரு முட்டாள் கிடைத்திட்டான் என்று.

இந்த இருவரும் அழைத்துக் கொண்டு அரண்மனைக்குச் சென்ற பீர்பால் மன்னரிடம் அவர்களை அறிமுகப்படுத்தி, அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்பதை விளக்கினார். அக்பர் கேட்டார், நான் உன்ன நாட்டை முட்டாள்கள் கொண்டு வரச் சொன்னேன். இருவர் தான் இருக்கிறார்கள். மீதமிருப்பவர் எங்க?

பீர்பால் பல விதமாக களைக் கட்டித் கொண்டு சொன்னார், இந்த இரண்டு முட்டாள்களும் கூட்டி வந்து, மூன்றாவ முட்டாள். அவர்களை கூட்டி வரச் சொல்ல நான்காவ முட்டாள். அக்பர் ஒரு புத்திசாலியான நகசவயான மனிதர். பீர்பாலின் பதிலைக் கேட்டு சிரித்து விட்டு, வந்தவர்களுக்குப் பரிசளித அனுப்பி வைத்தார். அவர் ஒரு நல்ல அரசர். அநுமன்காரத்த தவிர அவரிடம் எல்லாம் இருந்தது.

ஒரு அரசனுக்கு அவன் விரும்பியத செய்ய அதிகாரம் இருக்கிறது. தன் மனத விட்டுவிட வந்தும் என்று விரும்பும் பா, வெளிலகத்தில் எப்படி சரிப்பார்களா, அது சக்தியம் அது கவனத்தம் பயன்படுத்தி உள்ளுலகத்திலும் சரிப்பார்கள். பாரத கலாசாரத்தில் உயர்வாக மதிக்கப்பட்ட பல ஞானிகள் அரசர்களாக இருந்தவர்கள்.

ஜனக மஹராஜா ஒரு உதாரணம். பலன்களை எதிர்பார்க்காமல் கடமையைச் செய்ய ஒரு மன்னனால் முடிந்தால், அவரவிட சக்தி வாய்ந்தவர்கள் உலகத்தில் யாரும் கிடையாது.

ரிகவேதத்தில் ரே மீன்ஷிரீரியீர்வீரி ல்வுண்ணீர்வீரீயீம் ணீர்பீ மீபீமீ றீணீடவ ளீயீ ல்வுண்ணீர்வீரீயீம் மீகீக்ஷீதூரீலீ ககஷீரூஷீணீ.

கள்வி:நீங்களத்தவர்களைவிடம்ஷிகிறீர்கள். அசரீரனா? மனீத உணர்வின் மூதீர்ச்சிக்குப் பல தத்துவங்கள் பெரும் பங்கு ஆற்றியிருக்கிறார்கள்!

மனித உணர்வின் வளர்ச்சிக்குப் பங்களிப்பாற்றும் பா தத்துவங்கள், தத்துவாதிகளாக இருப்பதில்லை. அவர்கள் ஆசாரியர்களாக, மகான்களாக மாறிவிடுகிறார்கள். நான் வார்த்தைகளடு விளையாடுவதாக நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் நான் அப்படி செய்யவில்லை. தொன்று தொட்டு எல்லா காலங்களிலும் இரண்டு வகையான அறிஞர்கள் நீங்கள் பார்க்கலாம்:ஒருவகையினருலக வெளிக்கு அனுபவத்தின் அடிப்படையில் உண்மையாகவும் கட்டபவரின் மல் ஆழ்ந்த மரியாதையும் உபதசி க்கிறார்கள். இரண்டாம் பிரிவினர், தாங்கள் படித்ததும், மற்றவர்களின் அனுபவங்களை ஆடிப்படியாகக் கொண்டு உபதேசிக்கிறார்கள். என்ன படித்ததோ அது அவர்கள் தங்களின் உணர்வாக மாற்றாமல், தாங்கள் சொல்லும் சத்தியங்களை அனுபவமாக உணராமல் இருப்பார்கள். இவர்களைத் தான் சாமி தத்துவாதிகள் என்று சொல்கிறேன்.

இருபத்தைந்து வருடம் பேராசிரியர்க்கு அமைக்கவில் எனக்கு வேலை தரப்பட்டது. இவர் தம்வெவுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு இப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பயன்தான் எனக்குத் தெரிந்தது...

'சுவன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென்று, என் சிறுவயதிலிருந்தே என் குண்டவர் என்ற திருமக் குடல், தெருள், பொருள், இவை இனைத்தையும் செய்வித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

அடுத்தவர்கள் அறியுறையாக ஆராய்வதற்கு எந்த புத்தசாலித்தனமும் தவயில்லை. ஏற்கனவே ஒரு கருத்து உருவாக்கி விட்டு, ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்திட்டு, தன அனுமானம் சரி தான் என்று நிரூபிக்காக முயற்சி செய்பவர்கள் தத்துவாதிகள். தன அனுமானத்திற்கு எதிராக ஒரு சத்தியம் இருந்தால், அது அவர்கள் புறக்கணித்துவிடுவார்கள். இந்த காலத்தில் செய்யப்படும் பல பெரிய ஆய்வுகள்

இந்த மாதிரி நடப்பதாக தான்ருகிறது. அதனால் தான் ஆராய்சியாளர்களுக்குள் ஏராளமான சசரவுகள் இருக்கின்றன.

சிக்மண்ட் ப்ராய்ட் என்னும் மனநாத்வ அறிஞர் சொல்னார், மனிதன் சுபாவத் தத்தாலய க்காயம்பாடானவன் என்று. காரணம், அவர் தன் வாழ்நாளில் ஒரு ஞானியக் கூட சந்திக்கவில்லை. எல்லா மனிதர்களும் க்கத்தில் மட்டும் தான் இருக்க முடியும் என்று எண்னினார் அவர் செவிளிட்டார். அதன் பிறகு, அவருடய வாழ்வின் லட்சியம் தன் முடிவ சரி என்று நிருப்பதாகக் காத்திருந்த தான். ப்ராய்டின் நன்பரும், சக வூழியருமான கார்ல் ஜுங், இந்தியாவிற்கு வந்தார். ரமண மஹரிஷிய பற்றி கள்விப்பட்டார். ஆனால் அவர சந்திக்கவில்லை.

பின்னொரு நாள் அவர் சொன்னார், நான் ரமண மஹரிஷிய பார்க்க உண்மையில் பயன்பிட்டேன். என் வாழ்நாள் முழுவம் செலவு பெய நான் உருவாக்கிய

ரெனெ டெஸ்கார்ட்ஸ் (ரினே டேக்கார்ட்ஸ், டிஸ்கார்ட்ஸ் என்று பிரஞ்சு தசத்தில் தத்வவாதி மல நாட்டு தர்க்க சித்தாந்தத்த உருவாக்கினார். அவர் சொன்னார், நான் நினைப்பதால், நான் இருக்கிறேன், என்று. அவரப் பார்த்த ஒரு புத்திஜோவியான மனிதர் கூட ஆழமாக உண்மைய உணர முயன்று எது க்கவில்லை. உண்மையில் நாம் நிப்ப்பதிழ்தல் உள்ள தான் நாம் யார் என்பத உணர்ந்து கொள்ள முடியம். அ வர நீங்கள் மனதின் விளையாட்டு போம்மயாக மட்டும் இருப்பீர்கள். மனதின் அடிமையாக மட்டும் இருப்பீர்கள். மனதின் எஜமானனாக இருக்க முடியுமா? அடிமையாக இருப்பதனால் நமக்கு என்ன பெருமை?

அத சமயம் இரக்க தத்வஞானி சாக்கரடிஸ் பான்று தான் உணர்ந்த உண்மைக்காக உயிரைக் கூட தியாகம் செய்த பல தத்வஞானிகளும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மனித உணர்வுநிலைய உள்ந்த நிலக்கு உயர்த்தினார்கள். அத்தகய தத்வவாதிகள் உண்மையில் ஞானிகளா.

கள்வி: த்ரானாசரியார் பீஷ்மாசரியார் பான்ற மதிப்பிற்குரிய ஆசாரியர்கள் எதிர்த்த நான் பாரிட மாட்டன் என்று அர்ஜுனன சொன்னதில் என்ன தயவு இருக்க முடியம்? கற்றுக் கொடுத்த ஆசாரியர்களுக்கு எதிராக சன்ட பாட வண்டாம் என்று தான் எந்த புத்திஜோலி மாணவனும் தர்மத்திற்கு கட்டுப்பட்ட மாணவனும் நினப்பான?

நீங்கள் சொல்வ சரி. இத காரணத்தைத் தான் அர்ஜுனனும் சொல்கிறான்.

296

தான் பெரியார்கள், ஆசாரியர்கள் எப்படி நடத்தினாலும் என்பத வத்தான எதிர்கால சந்ததிகள் தன்ன எடபாடுவார்கள் என்ப அர்ஜுனனுக்குத் தெரியம். எதிர்காலத்தில் மக்கள் செல்வார்கள், எப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் இவர்கள். தர்மத்த காத்த மனிதன், பெரிய பார்வீரன் என்று சொல்லிக் கொண்டு, தனக்கு வித்த கற்றுக் கொடுத்த, வணங்கி பாற்ற த்தக்க ஆசாரியர்கள எதிர்த்த சண்ட பாட்டு பாரில் கொற்றிகிறான், என்று. அதனால் தான் அர்ஜுனனை

தன்பெயரம்புகாழும், தன்கவுரவத்தம், தன்அடையாளங்களம் காப்பாற்றுவதற்காக முயற்கிறான். நான் ஆசாரியர்கள் கொல்ல மாட்டன் என்று தான் வெளிப்படையாக சொன்னான். ஆனால், இந்த கிருஷ்ணர் தான் என்ன கொல்ல சொன்னார், என்று அர்ஜுனனல் மக்களுக்க சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறான்.

உண்மையில் அர்ஜுனனுக்கு பெரியார்கள் மதிக்க வண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்திருந்தால், பார்களம் வர அவள் வந்திருக்க மாட்டான். உண்மையில் திட்டமிட்ட பாட்ட விரும்பவில்லை. அவர அவருடய சகாதர்கள் தான் பாரிடத் துண்டினார்கள். ரெலபதி கொலைவர்கள் பழி வாங்க வண்டும் என்று நினத்தான். அர்ஜுனனுக்கு ராஜ்ஜியம் வண்டும் என்ற ஆச. அர்ஜுனனுக்கு விழிப்புணர்வு இருந்திருந்தால் ஒன்று அவள் பார்களத்திற்கு வந்திருக்க மாட்டான். அல்ல எந்தவித தயக்கமும் இல்லாமல் பார் புரிந்து எதிரிகள் வெற்றிபெறுவாப்பான். ஆனால், இங்கு அர்ஜுனன் குழம்பிப் பாய் இருக்கிறான். ஒரு சாதாரண மனிதனாக பரசாயனும் பயத்தாலும் அலகழிகப்பட்டிருக்கிறான்.

பெரியார்கள் மதிக்க வண்டும் என்ற கட்டுருமனப்பான்ம (நீதீஸீபீவீகீவீஷீஃபீரீ) அர்ஜுனனுக்கு இருந்தக். அவ்வளவு தான். பெரியார்கள் மதிக்க வண்டும் என்ற அர்ஜுனனின் கட்டுருமனப்பான்மயின் உருவகமாக பீஷ்மர் இருக்கிறார். இந்த இரண்டு சம்ஸ்காரங்களம் கட்டந்தால் தான் உண்மைய உணர முடியம். பெரியர்கள் மற்றும் ஆசாரியர்களின் சொல்படி நடக்க வண்டும் என்ற கட்டுருமனப்பான்ம இருக்கும் வர உண்மைய ஒருவனால் உணர முடியுமா.

எல்லா பாதனகளும், அ ஒரு ஞானியினுடய பாதனயாக இருந்தாலும், அவற்ற நம் அனுபவத்தின் மூலமாக நம்முடய வாழ்வின் பாதகமாக மாற்ற வணடும். குருவால் கூட வழிகாட்டத் தான் முடியம். அறியாம என்னும் இருள் அகற்ற அவர் விளக்கு ஏற்ற

297

2

முடியும். ஆனால் ஞானம் உங்களுக்கு தான் மலர வண்டும்.

2

விருப்பமில்லாவிட்டாலும் பார்புரிய வற்பறுத்தப்படுவதாக குறப்பட்டுக் கொள்கிறான். அதனால், அடம் பிடிக்கும் குழந்தையைப் பால், நான் பாரிட மாட்டன் என்கிறான். ஒருவாறு தன்னைப் பார்புரிய கிருஷ்ணர் தூண்ட வண்டும் என்று அர்ஜுனன் எதிர்பார்த்திருக்கலாம். விலக்கங்கள் அவன் கிருஷ்ணரிடம் எதிர்பார்க்கிறான்.

2

கீத 2.9 சஞ்சயன் சொல்கிறார்:

கீத 2.9 சஞ்சயன் சொல்கிறார்:

2

அதற்குப் பிறகு அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் காவிந்தா, நான் பாரிடமாட்டன், என்று சொல்லிவிட்டு, அமதியாக இருக்கிறான்.

2

2.10 இரண்டு படககளின் நடுவே க்கத்தால் வண்டு இருக்கும் அர்ஜுனனுக்குகிருஷ்ணர் சிறிது வண்ணம் பச்சை தொடங்கினார்.

2

2.11 பகவான் சொல்கிறார்: யாரப் போர்தீ க்கப்பட வண்டியயத் தவ இல்லயா அவர்களப் பார்ந் தீ க்கப்படுகிறாய். ஆனாலும் நீ உயர்ந்த கருத்துகள பகிறாய். ஞானிகள் இறந்தவர்களுக்காகவும் க்கப்பட மாட்டார்கள். உயிராடு இருப்பவர்களுக்காகவும் க்கப்பட மாட்டார்கள்.

2

2.12 எந்த கடந்த காலத்திலும் நான் இல்லாமல் இல்லை. அத பால் தான் நீயும், இங்கிருப்பவர்களும் எல்லோர் காலங்களிலும் இருந்தீர்கள். இனி வரும் எதிர்காலத்திலும் நாம் எல்லாரும் இருப்போம்.

2

2.13 எப்படி இந்த உயிர் குழந்தப் பருவம், இளமைப் பருவம், முமைப் பருவம் ஆகிய அனுபவங்கள் கடந்து செல்கிறதோ, அத பால் தான் ஒரு உடலில் இருந்தொரு உடலிற்கு கடந்து செல்கிறதோ, தனக்குள் நிலை பெற்றிருக்கும் மனிதன் இந்த மாற்றங்களக் கண்டு பயப்படுவதில்லை.

2

இங்கு கிருஷ்ணர் சொன்னார் என்று கடந்த காலத்தால் சொல்கிறோம். ஆனால் உண்மையில் கிருஷ்ணர் நாம் எப்பொழும் நிகழ் காலத்தில் வதத்தான் பார்க்க வண்டும். இன்றும் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் அவரே அதனால் கிருஷ்ணர் சொன்னார் என்று தான் சொல்ல வண்டும்.

2

கிருஷ்ணர் புன்னகையாடும், கனிவாடும் சொல்கிறார், உயர்ந்த கருத்துகள பசும் பொழும், எதற்காக க்கப்படுகிறாய். ஞானிகள் உயிருடம் இருப்பவர்களுக்காகவும், இறந்தவர்களுக்காகவும் கவலப்பட மாட்டார்கள்.

2

மீண்டும், கிருஷ்ணர் நரடியாக விஷயத்திற்கு வருகிறார், ஓ! அர்ஜுனா, நீ ஞானம் அடந்தவன் பாளும், புத்திசாலிப்பாலும் பகிறாய். நீ உயர்ந்த கருத்துகள பசி னாலும், அவற்றை அனுபவிக்காளைய பகிறாய். அதனால் உன்னுடைய வார்த்தைகளுக்கு ஸ்திரம் இல்லை. உன்னுடைய உணர்சிகள், உன்னுடைய ஆத்மா, நீ ஞானமாடபில்லை என்பத காட்டுகிற. உனக்குப் புரியவில்லை, உன்னுடைய இருப்பவர்களுக்காகவும், உன்னுடைய இருப்பவர்களுக்காகவா க்கப்பட மாட்டான். அதிலிருந்து புத்திசாலி என்பத தெரிந்து கொள்ளலாம். மரணம் என்றால் என்ன பிறப்பு என்றால் என்ன? பல காழிக்கணக்கானவர்களுக்கு வாழ்ந்து விட்டு இறந்து போயிருக்கிறார்கள்.

2

ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார், ஏன் இவ்வளவு உயிர்கள் பாரிகளிலும் இயற்கை சீற்றங்களிலும் அழிகின்றன. ஏன் கடவுள் இத செய்கிறார். ஏன் கடவுளுக்கு கருணை இல்லை?

2

சாமி சொன்னான், உண்மைய சொல்ல வண்டும் என்றால், எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் பதில் வண்டும் என்று நீங்கள் கட்டாயம், அடுத்த கேள்விகள் என்னிடம் பச வருவீர்கள், நான் அவரிடம் கட்டு சொல்கிறேன் என்று தான் பதில் சொல்வான். இந்த கள்விகளுக்கு பிரபஞ்சத்தில் பதில் இல்லை. இப்படிப்பட்ட கள்வி தாழ்ந்த உணர்வு நிலையில் இருந்து, உங்களுடைய தர்க்க மனதில் இருந்து கடக்கப்படுகிறது. கடவுள் நம் தர்க்கங்களைத் தாண்டியவர்.

298

2

'சாமி அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென்ற சிறுமையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாக உள்ளபொருள், இவ்வுலகத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களந்தார்.'

299

ஒரு சின்ன எறும்பு, யானையிடம் கட்கிற, நீ என்னைப் பால் என் கருப்பாக இருக்கிறாய்? நம் இருவருடைய தாளின் நிறமும் ஏன் ஒரு மாதிரியாக இருக்கிறது? இந்த கள்விக்கு யானையால் பதில் சொல்ல முடியுமா? எறும்பு தன்னிடம் இருப்பது ஒரு கள்வி கட்டி என்பது யானக்குத் தெரியா. யானக்கு எறும்பு இருக்கிற என்று கூடத் தெரியா.

பிரபஞ்சத்தின் விதிகள், தெய்வீகத்தின் விதிகள் நாம் தெரிந்து கொள்ள வண்ணமும். அ முக்கியம். மூடர்கள் தான் உயிருடன் இருப்பவர்களுக்காகவும், இறந்தவர்களுக்காகவும் அழுவார்கள். உண்மையான புத்தசாலி இறப்பதற்கு கண்ணு கலக்கப்பட மாட்டான். பல நரங்களில் மக்கள் கட்டப்பார்கள், இந்த உலகம் எப்படித் தான்ரியா? இந் மத நூல்கள் சொல்வ பால் இக உருவாக்கியவர்கள் பிரம்மாவா? அல்ல பழய எற்பாடு சொல்வ பால் ஆறு நாட்களில் பெயரில்லாத கடவுளால் இநந்த உலகம் உருவாக்கப்பட்டதா? ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்னால், புத்தர் தான் அழுபவர்களில் இருந்து என்ன சொன்னாரா, அத நான் பதிலாக சொல்வன். புத்தர் சொன்னார், இந்த பிரபஞ்சம் உருவாக்கப்படவும் இல்லை. அழிக்கப்படவும் இல்லை. அப்பொழுது இருக்கிற பிரபஞ்சத்தைத்தான் உருவாக்கிய படத்தல்வன்தான் படத்தில்வன்தான் படத்தின் விளவாலா படப்பபாகவும் இருக்கிறான்.

நம் சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகளை எ சொல்லி தவறு என்று கள்வி நமக்கு எப்பொழுது வருகிறது? அந்த நிகழ்ச்சிகள்நம்ம பயமுறுத்தும் போதான் வருகிறது. பிரபஞ்சத் திற்கு கருணை இருக்கிறதா இல்லையா என்று கள்வி நம் வாழ்க்கைக்கு அபாயம் வரும் பொழுது தான் கட்கிறோம்.

கடுமையான நாயால் பாதிக்கப்படும் பொழு மனிதன் கட்கிறான், எனக்கா இந்த கொடுமையான நாய்? குழந்தக்கு ஒரு நாய்

வரும் பொழுது, அதனுடைய பேற்றார்களும், உறவினர்களும் கடவுளுக்கு இரக்கமில்லையா என்று கட்டார்கள்.

கடவுளின் கருணையைப் பற்றி நமக்கு என்ன தெரியும்? கடவுளாப் பற்றி நமக்கு எவுமே தெரியா. நம்முடைய சொந்த லாபத்தைப் பற்றி மட்டும் தான் நமக்கு அக்கறை. நமக்கு நல்லதை நடக்க நமக்கு எல்லாம் நல்லபடி நடக்க வண்ணும் என்ப தான் நம கவலை. நம்முடைய நலனைப் பாகத் தான் சமுதாயத்தப் பற்றி யாசிக்கிறோம்.

படப்பவர் தான் அழிப்பவரும். எவல்லாம் படக்கப்படுகிறதா அவல்லாம் அழிக்கப்படும். நமக்கும் கடவுளுக்கும் எந்தவித ஒப்பந்தமும் இல்லை. நம் இப்படி பிறப்பபாம், இத்தன வருடங்கள் வாழ்வோம், இந்த நரத்தில் இப்படி இறப்பாம் என்று எந்த ஒப்பந்தமும் இல்லை.

உண்மையில் உங்களுடைய உள்ள நிலை நீங்கள் உணரும் போ, ஞானம் அடைம் போ, நீங்கள் எப்பொழுத எப்படி இறப்பீர்கள் என்ப உங்களுக்குத் தெரியும். அப்பொழுத உங்கள் உடல் இருக்கிற அல்ல இல்லை என்பத நீங்கள் பொருட்படுத்த மாட்டீர்கள். பிறப்பு இறப்பு இவற்றைப் பற்றி ஒன்றும் இல்லை என்பத நீங்கள் உணர்வீர்கள். இவையெல்லாம் இயற்கையின்துறை என்பத உணர்ந்த அதனடு பாராடமால் இருந்த செல்வீர்கள்.

கர்மா, விதி என்று வெறுந்த வார்த்தைகள் வத் நாம் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம். என் விதி தான் வாழ்க்கையில் நடக்க்கும் அனதிற்க்கும் என் விதி தான் காரணம். நான் என்ன செய்வேன் அதற்கு கார்மா தான் பொறுப்பு என்று சொல்லிக் கொள்கிறோம்.

சாமி சொல்கிறன்ஸ், உங்களுக்கு என்னடக்கிறதா அதற்க்கு நீங்கள்தான் பொறுப்பு. நாம் செய்ய்ம் எல்லா செயல்களுக்கும் நாம் தான் பொறுப்பு. இயற்கையின் விதிகள் தவறாகப் புரிந்து கொண்டு, அதன் மல் பழி பாடுகிறோம். பூகம்பங்களும் சுனாமிகளும் வருவதற்கு காரணம் மனிதனின் இயற்கை மிகப் பெரிய அளவில் சதப்படுத்திவிட்டான். என்னேய், கனிமங்களை எடுப்பதற்காக நிலத்திலும் கடலிலும் ஆயிரக்கணக்கான மீட்டர் தோலவிற்கு நாம் ளகளப் பாடுகிறோம். காடுகளும் மலகளும் அழித்திவிட்டோம். நம செயோகரியத்திற்காக ஓசான் பரப்பில் ளகள் எற்படுத்திவிட்டோம். அதன் பிறகு, இயற்கை இல்லாமல் நடன் கொள்கிற என்று கட்கிறோம். இயற்கை அன்னை செயல்படுகிறாள். அவள்ளாவு தான். அவள் தவறா செயல்படவில்லை.

இருபத்தைந்து வரும் போராளிகள். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

"சுவன் அப்படித் சொல்கிறீர்கள்?" என்று வாசித்தற்கு, "நான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென்று துளாக கன்டவர் என் தந்தை. கனவை நித்திய மக்கள் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலிழந்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமலித்தார்.

இருபத்தைத்து வரும் போராளிகள். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

யார் இயற்க சிற்றடுகள உருவாக்குகிறார்களா அவர்களுக்கு உடனடியாக பின் விளைவுகள வந்துவிடுகிறது. இயற்கைக்கு பொருந்த அதிகம். அதற்கு எல்லாம் தெரிகிறது. எந்தவித பயமும், விருப்பு வெறுப்பும் இல்லாமல் இயற்கை அவரவர் செய்த செயல்களுக்கு உரிய பலன்களை தருகிறது. ஒரு சந்ததியினர் செய்த செயல்களின் பலன் அடுத்த சந்ததியினருக்கு வந்த சருகிறது. இயற்கையின் பார்வையில் நமக்கு இறப்பு என்பது இல்லை. நாம் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றினாலும், நம் மூன்று செய்த செயல்களின் பின் விளைவுகள் நமக்கு வந்த சருகிறது. அதனால் தான் ஒரு பதி வய குழந்தைக்கு ஏற்ப மரணம் வருகிற ஏழு கன்ளசார் வருகிற பாத்திர கள்விகளுக்கு பிரபஞ்சத்தில் இடம் இல்லை. அர்த்தமும் இல்லை. ஒரு பதி வய குழந்தை உண்மையில் இங்கு ஏற்கனவே வாழ்ந்த ஒருவரின் மறு பிறப்பு தான். பொவாக நாம் இறந்த நபர் மீண்டும் பிறக்கலாம். ஒவ்வொருவரும் இதற்கு முன்பு என்ன செய்தோம் என்பது தெரியாமல் இருக்கிறோம். அதனால் நாம் இதற்கு பொறுப்பு என்பதும் நமக்கு தெரியாமல் பாய்கிறது.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக என்று வேலை இடைத்தப்பற்குதான் அவர் துணிவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ கற்போதுவோன் நேரம் இடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்கு இருபத்தைத்து வருடம் வரைதல் வரைது சுரணைகெட அடித்த வண்ணமும், அப்படி நாம் செய்யும் பாவம், இயற்கை நமக்கு பதில் அளிக்கும். நமக்காக மலரும்.

சஞ்சயன் சொல்கிறார், கிருஷ்ணர் இந்த வார்த்தைகள் சொல்லும் போ சிரித்து கொண்டிருந்தார். கிருஷ்ணர் அருளுடனேறப் பார்த்து, முட்டாள்! நீ உன்ன ஒரு புத்திசாலி என்று நினைத்து கொண்டு சாஸ்திரங்கள் படுகிறாய். யாரிடம் சாஸ்திரங்கள் படுகிறாய் என்று உனக்கு தெரியமா! நீ சொல்லும் சாஸ்திரங்கள் என்னால் சொல்லப்பட்டவ. அவற்றில் அர்த்தங்கள் உனக்கு எப்படி? தெரியும்? என்று மனதுக்குள் சொல்லி சிரித்திருப்பார்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்: நீங்கள் நாமும் இங்கிருக்கும் அத்தனை பரும் இருந்திராத காலம் என்ற ஒன்று இதற்கு முன் இருந்து கிடையா. இதற்கும் பிறகும் இருக்கப்போவதில்லை.

இந்த சுலோகத்தில் இருந்த சுலோகத்தின் சாரம் தொடங்குகிறது.

ஜீதின் சாரம் இதான். இதுதான் ஆத்ம ஞானம் என்று சொல்கிறோம். இந்த ஒரு சுலோகமும் உங்களுக்குப் புரிந்துவிடமானால், நீங்கள் உடனடியாக ஞானம் அடைந்துவிடலாம். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், நீங்கள் நாமும் இங்கிருக்கும் மன்னர்கள் எல்லாரும் எல்லா காலத்திலும் இருந்தோம். நம்முடைய உணர்வும் நம் உடலும் நமக்கு இல்லாமல் இல்லை. நம் என்று நினைப்பது உடல். நம் உடல் பிறப்பதற்கு முன்பும் நாம் இருந்தோம். நம் உடல் இறப்பதற்கு பின்பும் நாம் இருக்கப் போகிறோம். எதிர்காலத்தில் நம்மில் யாரும் இல்லை என்று நினைப்பது இல்லை.

ஜென் புத்தமத்தில் ஞானத்திற்கான ஒரு அருமையான ஜியான் வட்டம் இருக்கிறது. நீங்கள் பிறப்பதற்கு முன்பு இருந்த உங்கள் முகத்தைப் பார்த்த ஜியானம் செய்யங்கள் என்று சொல்வார்கள். கான் (கீஷினே) என்று ஜென் குருமார்களில் ஒரு முக்கியமான ஒன்று. அந்த குருமார் கேட்கிறார், உங்கள் தாய் தந்தையால் பிறப்பதற்கு முன்பு உங்கள் முகம் எப்படி இருந்து என்று. இந்த குருமார்த்த தியானம் செய்கிறீர்கள், நமக்கு பிறும், கடந்த காலத்திலும் நாம் இருந்திருக்கிறோம், எதிர்காலத்திலும் நாம் இருக்கப் போகிறோம், என்று உங்கள் முகமும் உடலும் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. இது தான் சத்யியம். ஆதலால் நாம் இறந்துவிடுவோமா என்று பயப்படுகிறோம். மரணத்தைப் பார்த்து பயப்படுகிறோம். கிருஷ்ணர் சொல்லும் உண்மையாக இருந்தால் நாம் மரணத்தைப் பார்த்து பயப்பட வேண்டாம். முதலில் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் என்றால் என்பது பற்றி நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதன் பிறகு தான் கிருஷ்ணர் சொல்லும் நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

முதலில் காலத்தை பற்றிய விளக்கத்தை நாம் தெரிந்து கொள்வோம். காலம் என்பது எதிர்காலத்திற்கும் கடந்த காலத்திற்கும் மாறி ஜீவாதிக்க கொண்டிருக்கும் ஒரு பெண் தெய்வத்தின்பாற்போன்ற (பாட்டியார்போலும்) பாத்திரம். பாத்திரம் மாறினாலும் எதிர்காலம் இருக்கிறது. எதிர்காலம் தொடர்ந்து கடந்தகாலமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. ஒவ்வொரு நிமிடமும், ஒவ்வொரு க்ஷணமும் எதிர்காலம் கடந்தகாலமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. நிகழ்காலத்தில் தான் கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் சந்திக்கிறது. உங்கள் மனம் என்பது வெறும் ஒரு நிகழ்வு மட்டுமே.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘உன் இப்பஷ்ட சொல்வதைக் கேள்’ என விசாரித்தற்கு, ‘சடான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுமையதிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தத்தை. கனவை நிறைவே செய்வித்து பொருள், இவ்விட அண்ணையும் செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களின்தார்.’

கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் மாறி மாறி, தொடர்ந்த நடனம் கொண்டிருக்கும் இயக்கத்திற்குப் பெயர் தான் மனம்.

உங்கள் கடந்த காலத்துப் பற்றியா எதிர்காலத்தைப் பற்றியா நினைப்பது? நிறுத்திவிட்டால் எண்ணங்களை தான்்றாள். எதிர்காலத்திற்கு கடந்த காலத்திற்கும் நடன் கொண்டிருக்கும் இயக்கத்திற்குப் பெயர் தான் என்னாம். எந்த அளவிற்கு அநிதமாக எதிர்காலத்தில் இருந்து காலத்திற்கோ, அல்லது கடந்த காலத்தில் இருந்து எதிர்காலத்திற்கோ உங்கள் மன இயக்கங்கள் நடக்கிற அந்த அளவிற்கு எண்ணங்களின் வகுமம் அமுகிறா. கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் நடக்கும் இயக்கங்கள் எந்த அளவிற்கு குறைகிறதோ அந்த அளவிற்கு உங்கள் எண்ணங்களின் குறைகிறது. எண்ணங்களின் குறையக் கூறிகிறது. நிகழ்காலத்தைப் பற்றி சிந்திக்க முயற்சி செய் பாருங்கள் உங்களால் முடியாது. நிகழ்காலத்தை கடந்த காலத்திற்கா அல்லது எதிர்காலத்திற்கா எறுது சென்று தான் உங்களால் நினைக்க முடியும். ஒன்று எதிர்காலத்தை நினைத் தான் கவலை படுகிறாம் அல்லது கடந்த காலத்தை நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாம். எண்ணா ஒட்டத்தின் அளவு அநிதமாக அதிகமாக நாம் உலக வாழ்க்கையில் அதிகமாக சிக்கிக்கொள்கிறாம்.

உதாரணத்திற்கு ஒரு நாடியில் நீங்கள் நாறு எண்ணங்கள் உருவாகியிருக்கிறீர்கள் என்றால், ஒரு நாடியில் நாறு முறை நீங்கள் கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் குழித்திருக்கிறீர்கள். என்பது எண்ணங்கள் தான்்றிமிருக்கின்றன என்றால் எண்பது முறை நீங்கள் இந்த இரண்டு காலங்களுக்கு இடையில் குழித்திருக்கிறீர்கள். எண்ணாங்கள் அளவு பொருத்தமாக காலங்களிலும் இருப்பீர்கள். இருப்பீர்கள்என்ன ஒட்டத்தின் அளவைப் பொறுத்து உங்களுக்கு அதிக கவலைப் பிரச்சனைகளும் இருக்கும். எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை குறந்தால் நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வருகிறீர்கள்.

உபனிடங்கள் ஜென் காஷனகளப் பற்றி பககின்றன. உங்கள் எண்ணா ஒட்டங்கள் அதிகமாக இருந்தால் நீங்கள் ஸ்தூல உடலில் இருப்பீர்கள். ஸ்தூல உடலிற்கு அன்னமய காஷம் என்று பெயர். எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை கொஞ்சம் குறந்தால், நீங்கள் அதலிட சக்திவாய்ந்த பிராணமய காஷத்தில் இருப்பீர்கள். எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை இன்னும் குறந்தால் (உதாரணத்திற்கு நாடிக்கு 60 எண்ணங்கள்) நீங்கள் மனோமய காஷத்திற்கு வன்விடுவீர்கள். எண்ணங்கள் மலும் குறந்தால், சகங்களின் காஷமான விஞ்ஞானமய காஷத்திற்கு வருவீர்கள். அதாவ் ஆன்மாவிற்கு மிக அருகில்

"சுடன் அப்புடிச் சொல்கிற்கல்?" என விசாரித்தற்கு, 'சுடான் பெரிய துளாக வேண்டுமெனில், என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைக்க உறல், பொருள், இவை அளைத்தையும் செவைழ்த்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

வன்விடுவீர்கள். நீங்கள் மூற்றிலுமாக நிகழ்காலத்திற்கு வன்விட்டால் நீங்கள் ஆன்மாவாக மாறிவிடுவீர்கள். இத ஆன்மமய காஷம் என்று சொல்வார்.

கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் எல்லாம் தான் ஆத்மா. நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வரும் பொழுது தான் உணர முடியம். உங்கள் உண்மையான சொருபத்தை உணர முடியம். ஆனால் நீங்கள் தொடர்ந்த கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் அலைந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை குறைவு குறைவு காலம் கடந்து கொண்டிருப்பது கூட உங்களால் உணர முடியாது. எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து குறைந்து ஒரு பத்தைந்து வருடம் கூட சில நிமிடங்கள் தெரியம். நீங்கள் தொடர்ந்து உங்கள் கடிகாரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பீர்கள். என்ன நேரம் மாட்டல் என்கிற என்று சலித்துக் கொண்டிருப்பீர்கள்.

காலம் என்பது உள்ளவியல் நீதியான. அதனால் தான் காலத்தை அளக்கும் அளவீட்டிற்கு வழத்தில் கடிகாரம் என்ற வார்த்தையை உபயோகிக்கிறார்கள்.

கடிகாரம் என்றால் இரண்டு எண்ணங்களுக்கு இடையில் இருக்கும் இடவெளி, எண்ணங்கள் குறைவாக இருக்கும் போது எவ்வளவு நேரம் கடந்த என்பதை தெரியாமல் இருப்பாம். சொர்க்கத்தில் இருப்பாம். நம் என்னே

இருபத்தைந்து வருடம்

இருக்கும் போராட்டம். அமைதிக்காக எனக்கு வேளை கிடைத்தபறகுதான் அவர் என்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு ஆப்பாகபோனதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரித்தது...

"சுடன் அப்புடிச் சொல்கிற்கல்?" என விசாரித்தற்கு, 'சுடான் பெரிய துளாக வேண்டுமெனில், என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைக்க உறல், பொருள், இவை அளைத்தையும் செவைழ்த்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

நம்முடைய எண்ணா ஒட்டங்கள் குறவாக இருக்கும் போது, இயல்பாக நாம் ஆன்மதாக இருப்போம். எண்ணங்கள் குறவாக இருக்கும் போது எவ்வளவு நரம் கடந்த என்பதை தெரியாமல் இருப்பாம். சொர்க்கத்தில் இருப்பாம். நம் என்னே

ஓட்டங்கள் அதிகமாக இருக்கும் பா நாம் நரகத்தில் இருப்போம். சொர்க்கமா நரகமா அ நாம் எண்ணங்களின் எண்ணிக்கையால் தீர்மானிக்கப்படுகிற. அவ்வளவு தான். அதனால் தான் சாமி எப்பொழும் சொல்வண்டு சேர்க்கமும் நரகும் புவியியல் ரீதியான அல்ல, உள்ளியல் ரீதியான.

எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கும்போது நீங்கள் நரகத்தில் இருக்கிறீர்கள். அன்னமய காஷத்தில் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் ஒரு உடல் என்று நாம்பிக் கெண்ண்டிருப்பீர்கள். எண்ணிக்கு குறும் பா நீங்கள் உங்கள் பாணம் என்றும் உணர்சி என்றும் நினக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு எண்ணங்கள எழாத பா உங்கள் நீங்கள் ஆத்மா என்று உணர்வீர்கள். அப்பொழு நீங்கள் நிகழ்காலத்திலும், கடந்த காலத்திலும், எதிர்காலத்திலும் இருப்பீர்கள்.

எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கும்போது நாம் எல்லாகாலத்திலும் இருக்கிறோம் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். எந்த மனிதனால் தான் கிருஷ்ணர் சொல்வதை புரிந்து கொள்ள முடியும். கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் என்பதெல்லாம் வெறும் வார்த்தைகள் தான். நீங்கள் எல்லா காலங்களிலும் இருக்கிறீர்கள்.

இப்பொழு உங்களுடைய எண்ண ஓட்டம் அதிகமாக இருக்கிற. உங்கள் சுபாவத்த, உங்கள் இருப்பா, உங்கள் ஆத்மாவ உணர்ந்து கொள்வதற்காண பொறுமையா சக்தியா உங்களிடம் இல்ல. நீங்கள் நிகழ்காலத்தில் இருக்கும்பொழு, உங்களுக்குத் தெரியும் நீங்கள் கடந்த காலம், எதிர்காலம் மற்றும் நிகழ்காலம் என்று எல்லா காலங்களிலும் இருக்கிறீர்கள் என்று. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், நீங்கள் கடந்த காலத்தில் இருந்தீர்கள், நிகழ்காலத்தில் இருக்கிறீர்கள், எதிர்காலத்திலும் இருப்பீர்கள். உங்களுக்கு மரணம் கிடயா.

இப்படி கிருஷ்ணர் சொல்லும் பா, அவர் நாம் எல்லாரும் நித்யானந்தமயமானவர்கள் என்றும் உடல் மற்றும் மனத கடந்தவர்கள் என்றும் சொல்கிறார். ஆனால் நீங்கள் பரபரப்பாக இருப்பதால், கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் ஓடிக்கொண்டிருப்பதால் எப்படி என்று மட்டும் தான் தெரியம். உங்களுக்குள் நிகழ்காலம் என்ற ஒரு அங்கம் இருப்பத உங்களால் நம்பவ முடியவில்ல. நீங்கள் நித்யானந்த நிலையில் இருந்து வெகு தூரத்தில் இருப்பதால், நித்யானந்தம் என்ற உணர்வு உங்களால் அனுபவிக்க முடியவில்ல. உங்கள் எண்ண ஓட்டம் அதிகமாக இருந்தால், நிகழ்காலத்தில் இருந்து அதிக தொலலவில் இருப்பீர்கள். தூரத்தில் இருக்கும் பா ஆனந்தம் உங்களுக்கு தெளிவாகத் தெரிவில்ல. உங்கள்

எண்ணங்களின் எண்ணிக்கு குறும் பா, உங்களால் உங்கள் சுய உணர்வு தெளிவாக பார்க்க முடியும் ஆத்மாவாக உணர முடியும்.

நீங்கள் நித்ய நிலையில் இருக்கிறீர்கள் என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பா, ஆத்ம நிலையில், நீங்கள் காலத்த கடந்து இருக்கிறீர்கள் என்று சொல்கிறார். ஆனால் இப்பொழு நீங்கள் கடந்த காலத்திலும் எதிர்காலத்திலும் - அதாவ மனதில் - சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், நீங்கள் நாளும் இங்கிருந்து மன்னர்கள் எல்லாரும் எல்லா காலத்திலும் இருந்தார்கள். நம்முடைய உறவும் நாம் உடலாடு இல்லாமல் இறந்து பாய்விடும் என்று நினைப்பது தவறு. நாம் உடல் பிறப்பதற்கு முன்பும் நாம் இருந்தோம். நம் உடல் இறப்பதற்கு பின்பும் நாம் இருக்கப்ப போகிறோம். எதிர்காலத்தில் நாம் யாரும் இருக்கப்ப போவதில்ல என்று நினைப்பது தவறு. நாம் எல்லாகாலத்திலும் இருப்போம். காரணம் நாம் ஆத்மாவிற்கு, சுய உணர்விற்கு மரணம் கிடையாது. எவ்வளவு இறக்கிறதா என்றும் வாழ்ந்ததில்ல. எவ்வளம் வாழ்கிறதா

அவெல்லாம் இறப்பதில்ல.

இங்கு, உங்களுடைய ஆத்மாவான உணர்வு சொல்கிற உங்களுக்குள் ஏதா ஒன்று வாழ்கிற என்று. ஆனால் அந்த உணர்வு நீங்கள் உடலானதும் சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்கிறீர்கள். உங்கள் ஆத்மா உணர்வு உங்கள் உடல் என்றும் மனம் என்றும் தவராகப் புரிந்து கொள்ளாதீர்கள். நீங்கள் உங்கள் உடல் கிடையா. நீங்கள் எதிர்காலத்திலும் இருக்கும் பா, நீங்கள் உங்கள் உடல் என்றும் மனம் என்றும் எண்ணிக் கொண்டிருப்பீர்கள். நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வந்தவுடன் நீங்கள் உங்கள் உடலும் மனதும் கடந்தவர்கள் என்பத உணர்ந்து கொள்வீர்கள்.

என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பா, நாம் இத உடலில் இத வடிவத்தில் என்றும் இருந்திருக்கிறோம் என்று சொல்லவில்ல. அத பால் கிருஷ்ணரும் அத வடிவத்தில் - நாம் கற்பன செய்ய வதிருப்ப பால் கயில ஒரு புல்லாங்குழல், தயமில் மயிலில் இறகாடு - எல்லா காலங்களிலும் இருந்தார் என்று அவர் சொல்லவில்ல. நம்முடய ஆன்மீக உணர்வில் இருந்து எல்லா காலங்களிலும் இருக்கும் என்று சொல்கிறார். ஆன்மீக உணர்வில் இருந்து பார்க்கும் பா, நாம் தெய்வீகமானவர்கள், பிரம்மம் எனப்படும் பிரபஞ்ச சக்தியில் நாம் இரண்டாம் அத்தியாதின் சாராம்சம் நாம் ஆத்மா, நாம் தெய்வீகமானவர்கள்,

நாம் கடவுள் என்பதான். எப்படி இயற்கைக்கு பல பருவங்கள் இருக்கிறதோ அத பால் நம் ஆன்மா இந்த உடலில் இருக்கும் போ, இந்த உடல் குழந்தை பருவம், இளமை பருவம், நடுத்தர பருவம், முப்பது பருவம் என்று பல பருவங்கள் கடந்த செல்கிற. இறுதியில் மரணத்தம் அநுபவிக்கிற. மீண்டும் ஆத்மா பிறக்கிற. இலதிற்கு காலத்தில் இலகள் உதிர்கின்றன. மீண்டும் வசந்த காலத்தில் வீர் விடுகின்றன. அ பால் தான் இறப்பும் பிறப்பும் உடலுக்கு நிகழ்கின்றன.

இயற்கையின் பல பருவங்களுக்கு மத்தியில் காலம் பயணிப்பதப் பால் உடலின் பல பருவங்களுக்கு மத்தியில் ஆத்மா பயணிக்கிற. குழந்தப் பருவம், இளமைப் பருவம் மற்றும் நடுத்தர வய வரும் பொழு யாரும் அதுபற்றி கவலப் படுவதில்ல. பின் ஏன் மூப்பு பருவம் வரும் போ மட்டும் கவலப்பட வண்ணடும்? என் மரணம் வரும் போ கவலப் பட வண்ணடும்?

மரணத்தின் போ ஆன்மா ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலிற்கு செல்கிற. மரணம் அடைந்த மூன்று ஷணங்களிற்கு - ஒரு ஷணம் என்ப இரண்டு தாண்டுவதற்கு இடையில் ஏற்படும் கால இடைவெளி. ஒருவருக்கு அதிக எண்ணிக்கை ஓட்டங்கள் இருந்தால் ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலிற்கு செல்வதற்கு மிகக் குறந்த கால அவகாசம் இருக்கும். யாருக்கு எண்ணிக்கை ஓட்டங்கள் இல்லையா, அவர்களுக்கு அளவிடமுடியாத கால அவகாசம் இருக்கும். அவருடய ஆத்மா முழு சுதந்ரதில் இருக்கும். எப்பொழுது இன்னொரு உடல் எடுக்கலாம் என்று அவர் முடிவு செய்கிறாரா அப்பொழுது அவர் உடல் எடுப்பார். இன்னும் சிலராக சொல்ல வண்ணடும் என்றால், எப்பொழு பிறஞ்சும் முடிவு எடுக்கிறத அப்பொழு அவர் உடல் எடுப்பார்.

ஒரு வெள்ள பலகையில் பல வட்டங்கள் வரையப்பட்டிருப்பதாக வத்க் கொள்வோம். இதில் வெள்ள பரப்பு தான் பிரபஞ்ச சக்தி. தழிப்பட்ட உடலும் மனமும் வரையப்பட்டுள்ள வட்டங்கள். வட்டத்திற்குள் இருக்கும் வெள்ள பரப்பு தான் ஆத்மா. வட்டத்திற்குள் இருக்கும் ஆன்மாவும் வெளியில் இருக்கும் ஆன்மாவும் ஒர சக்தி தான். உள்ளிருக்கும் வெள்ள பரப்பு தவிர ஆத்மா, வெளியிருக்கும் வெள்ளப் பரப்பு பிரம்மன்.

ஒருதனிப்பட்ட உடலும் மனமும் இறக்கும் போ, இந்த வட்டம் அழிக்கப்படுகிற அவ்வளவு தான். உள்ளிருக்கும் வெள்ளப் பரப்பு வெளியில் இருக்கும் வெள்ளப் பரப்போடு கலந்து விடுகிற. வெள்ளப் பரப்பு வெள்ளப் பரப்போடு கலந்து விடுகிற. சக்தி சக்தியோடு கலந்து விடுகிற.

ஆத்ம சக்தி இன்னொரு உடல்-மன அமைப்பின்று செல்வத தயாராகும் போ, அ அடுத்த வட்டத்திற்குள் நுழகிற. இ தொடர்ந்து நடக்கும் இயற்கைக்கு உட்பட்ட நிகழ்வு. இந்த நிகழ்வுகள் புரிந்து கொள்ளும் ஒருவன், அத ஏற்றுக் கொள்கிறான். கிருஷ்ணரின் அத்தகையவரை - மயத்தில் நிலத், விழிப்புணர்வோடு, உறுதியாக இருப்பவன - தீரன் என்று அழக்கிறார்.

கள்வி: கடந்த காலம் எதிர்காலத்துப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறான் ஜாதகம் சொல்பவர்கள் கரக பார்ப்பவர்கள் நம் எதிர்காலத்தை கணிக்கிறார்கள். சிலர் சொல்வது சரியாக இருக்கிற. சிலர் சொல்வது தவறாக இருக்கிற. இவற்றை நம்பலாமா?

பதில்: ஒரு உதாரணத்திற்கு நீங்கள் ஒரு பள்ளத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள் என்றால் மலை தாற்கிள் நடப்பது உங்களால் தெரிவாகப் பார்க்க முடிமா? முடியாது. அது பால் தான் உங்களுடய எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கும் போ, உங்களால் தெரிவாகப் பார்க்க முடிவதில்ல. நீங்கள் கொஞ்சம் மனதைப் பகுதிக்கு வளைத்தால் கொஞ்சம் தெரிவாக முடியும். இந்நியாவின் தூரத்தர்ஷன் தொலக் காட்டிய பார்ப்பதப் பான்று தெளிவாக இன்னும் குறந்ததொரு தனியார் தொலக்காட்சிய பார்ப்பதப் பான்று தெளிவாக எல்லாம் தெரிகிற. இன்னும் நிஷ்டையில் துருங்கும் போ, உங்கள் வீட்டு கம்ப்யூட்டரில் பார்ப்பதப் பால் மிகத் தெளிவாகத் தெரியும்.

குறந்த எண்ணிக்கை ஓட்டத்தில் இருக்கும் மனிதனால் எதிர்காலத்தை தெளிவாகப் பார்க்க முடியும். காலங்களை கடந்து பார்க்க முடியும். உங்கள் கடந்த காலத்தம் எதிர்காலத்தும் தெரிவாகச் சொல்ல முடியும். ஒருவருடய எண்ணிக்கை ஓட்டம் அதிகமாக இருந்தால் அவனால் காலனைக் கடந்து பார்க்க முடியாது. உங்கள் கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் அவனுடய மனம் ஒடிக்கொண்டிருக்கிற. நித்ய நிலையில் நிலபெற்றிருக்கும் ஒருவனால் உங்கள்

'சுழ்ன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவை திருமாறக் உடல், பொருள், ஆவி கனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழக் கவைத்தார். வெற்றிக்கு உகமானித்தார்.'

'சுழ்ன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவை திருமாறக் உடல், பொருள், ஆவி கனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழக் கவைத்தார். வெற்றிக்கு உகமானித்தார்.'

எங்கேலாத்த கணிக்க மட்டுமல்ல மாற்றவும் முடியும்!

பிரம்மா வர்க்க விறுவிறுக்க எழுந்திய தலையெழுத்து குறு தன்னுடைய இட கால் பெருவிரலால் அழித்துவிட முடியும் என்று வதம் சொல்கிறது. நித்ய நிலையில் இருக்கும் மனிணால் எதிர்காலத்த உருவாக்க முடியும்! ஜோதிடமா அல்ல மற்றெ எவோ, அத சொல்வான். இருக்கும் மனிதனைப் பொறுத்த தான். ஜோதிட அறிவியல் அதிகம் சார்ந்த அல்ல. ஆனால், ஜோதிடம் உண்மையில் ஒரு அறிவியல் தான். இந்த பிரபஞ்ச இயக்கங்கள் தனி நபர்கள் எப்படி பாதிக்கிறது என்பத அறிவியல். வத கலாசாரத்தில் ஜோதிடம் ஒருவன் இளமைய்பருவத்தில் தான் பயன்படுத்தப்பட்டது. அ வரக்கும் சூட அந்த நபரின் ஆர்வத்தின் பாக்கு புரிந்து கொள்வதற்க்குத் தான் பயன்படுத்தப்பட்டது. சின்ன குழந்தையின் ஆர்வப் பாக்கு புரிந்து கொண்டு அதற்க்கு எற்றது கல்விய தரும் பொருட்டு குறு ஜோதிடத் பயன்படுத்தவார். மாணவர்களின் தனித்திறன, இயல்பு புரிந்து கொள்ள இன்று பல தர்வுகளை வக்கிறார்கள். அ பால் தான் ஜோதிடமும். ஜோதிடத் வத்க் கொண்டு ஒவ்வொரு நாளும் நீங்கள் என்ன செய்ய வன்னும் என்று கணக்குப் பார்த்து கொண்டிருப்ப அந்த அறிவியல் முறை தவறி பயன்படுத்தவதற்க்குத் தான் சமமாகும். நீங்கள் பிரபஞ்ச சக்தியின் ஒரு அங்கம் என்பதத் தான் ஜோதிட அறிவியல் சொல்ல வருகிறது. அதுப் புரிந்து கொண்டு உங்கள் புத்திசாலித்தன தீர்வையல் உதவியாக பிரபஞ்ச இயக்கத்திற்க்கு எப்படி நடத் கொண்டு, நடக்க நாம் அனுமதிக்க வன்னும்.

கள்வி: இறந்தவர்களுக்காக நாம் கப்ப்படாமல் எப்படி இருக்க முடியும்? கிருஷ்ணராப் பால் அப்படி உங்களாப் பாற்ற ஞானிகளாப் பால் அப்படி. இருக்க முடியும். எங்களால் அப்படி இருக்க முடியுமா?

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் இறந்தவர்களுக்காக மட்டும் வருத்தப்படவில்லை, இருப்பவர்களுக்காகவும் தான் வருத்தப்படுகிறீர்கள். தொடர்ந்து நீங்கள் க்கத்தில் இருக்கிறீர்கள். குற்றவுணர்ச்சிக்கு ஆளாகிறீர்கள்.

ஏனென்றால் நீங்கள் எதிர்பார்ப்பில் இருக்கிறீர்கள். பற்றுளாடு இருக்கிறீர்கள். யார் நீங்கள் கொடுமையானவர்கள் என்று நினைக்கிறீர்களோ அவர்களுக்காக நீங்கள் கவலப்படட உங்காடு யார் நெருங்கி இருக்கிறார்களோ அவர்களுக்காக தான் வர்த்தப்படுகிறீர்கள். உங்கள உடம எ்று யார் நினைக்கிறீர்களோ அவர்களுக்காகத் தான் கவலப்படுகிறீர்கள்.

நீங்கள் எதற்காக அல்ல யாருக்காக கவலப்படுகிறீர்களா அ நான், என்பதாடு தொடர்ப்படுத்தபடாதக இருக்க வன்னும். அப்படி இல்லையென்றால் அங்கு ஞபம் இருப்பதில்லை. இழப்பிட்டால் என்று நீங்கள் நினைக்கும் பா தான் ஞபம் எழுகிறது. நீங்கள் தான் உங்களுக்கு வலிக்கிறது. அ மரணமாக இருக்க வன்னும் என்று தவியில்லை, உங்களைக் கட்டாயப் படுத்தும் இருக்க வன்னும் என்று நீங்கள் நினைக்கும் எவரும் வாறும் போராடுவார்.

அமைரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

‘சஜன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’

‘சேனான் பெரிய ஜூனாக வேல்வைது, என சிருவயதிலிரந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

நீங்கள் எதற்காக அல்ல யாருக்காக கவலப்படுகிறீர்களா என்பதாடு தொடர்ப்படுத்தபடாதக இருக்க வன்னும். அப்படி இல்லையென்றால் அங்கு ஞபம் இருப்பதில்லை. இழப்பிட்டால் என்று நீங்கள் நினைக்கும் பா தான் ஞபம் எழுகிறது. நீங்கள் தான் உங்களுக்கு வலிக்கிறது. அ மரணமாக இருக்க வன்னும் என்று தவியில்லை, உங்களைக் கட்டாயப் படுத்தும் இருக்க வன்னும் என்று நீங்கள் நினைக்கும் எவரும் வாறும் போராடுவார். அமைரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமைரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது. பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

உண்மையிலய உங்களுக்கு கருணை இருந்து, மரணம்ன்பதுதான்னு நினைக்கிறீர்களின்னால், எல்லாருடையமரணத்திற்க்கவும் நீங்களேலப்பட வன்னும். இறந்தவர்கள் கொள்ளகாரனாக இருந்தாலும் சரி அல்ல கோலகாரனாக இருந்தாலும் சரி. ஆனால் உங்களுடைய க்கம் தனிப்பட்டு உங்கள் அனுமானங்கள் பொறுத்தது. நீங்கள் எதிர்பார்ப்ப பாதை வாழ்க்கை உங்களின் நெருக்கமானவர்களுக்கா நடக்காத பாம், உங்களுக்கு க்கம் வருகிறது சரி இந்த அநுசுமுறையால் என்று தவறு என்று நீங்கள் கட்லாம். இந்த அநுசுமுறையால் தான் நீங்கள் க்கப்படுகிறீர்கள். உங்கள் சுபாவமான

நித்யானந்தநிலையில் பெறுவதற்க்குப்பதிலாகநீங்கள்ய்ங்களுக்குஅந்தியமான க்கத்தில் நில பெறுகிறீர்கள். இந்த க்க நிலைய எ உங்களுக்கு கொண்டுவருகிறது?

உங்களுடய சுயநலம் தான் ஒருவர் இறக்கும் பா உங்களுக்குத் க்கத் கொண்டுவருகிறது. வரு ஒன்றும் இல்லை. இறந்த மனிதர் சென்று விட்டார். அவருக்கு எந்த பிரச்சனை அதன் பிறகு இல்லை. ஆனால் அந்த நபர் செல்லவ உங்களுக்கு பிரச்சனயாக உள்ளா. அதனால் தான் நீங்கள் ஞபப்படுகிறீர்கள். உள்வியலாளர்கள் சொல்கிறார்கள்,

ண்பம் முததில்ல ண்பமாகவும், பின்பு காபமாகவும் மாறி அதன் பிறகு தான் நடந்தத ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவம் வருகிற எல்று. க்காமும் காபமும் சுயநலத்தினால் விளைகிற.

அப்பொழு தான் தன் கணவனை இழந்த ஒரு விதவ க்கத்தில் டிக்கிறாள். அத பார்த் பக்கத் வீட்டுக்காரர்களுக்கு ஒர ஆச்சரியம். காரணம் கணவர் இருந்த போ அவருடன் அவள் தினமும் சண்டை பாட்டுக் கொண்டாடி யிருப்பாள். நீங்கள் சாக வண்ணடும் என்று திட்டிக் கொண்டிருப்பாள். நீ இறப்பொழு சுதந்திரமாட விட்டாய். நீ நினத்தத எயலாம். ஏன அழுகிறாய், என்று அவர்கள் கட்டாள். விதவ சொன்னாள், இனி மல் நான் யாருடன் சண்ட பாட முடியும்! என்று.

கவலைக்கு காரணம் கதன் உற்றார் உறவினர்களின் மல் அவனுக்கு பற்று இருந்ததாக அவன் நினத்த தாள். அதனால் அவர்கள் இழந்திடுவதாம என்ற பயம் வந்திட்டது... உண்மையில் தன்னம் தன் புகழம் இழந்திடுவதாமா என்ற பயம் தான் அந்த அர்ஜுனனுக்கு இருந்தத. தன்னுடைய ஆண்ம இழந்திடுவதாமா என்ற அர்ஜுனனுக்கு இருந்த மிக அதிகப்படயானா. பயத்தில் இருந்த கிருஷ்ணர் அவன வெளிய ஏடுத்துக்கொண்டு. உன்னுடைய உடல்ம் மனதும் தான்டி இருக்கிறாய் என்பத அவனுக்குப் புரிய வைத்தாள். நாம் எல்லாம் அர்ஜுனனப் பால் உடல்ம் மனதும் கடந்தவர்கள். மரணத்தின் பா உடலும் மனதும் அழிவின்ற பா, நான் அழிவதில்ல. நம்முடைய சக்தி தோன்றி வாழ்கிற. அ இன்னொருவரின் உடலில் மீண்டும் வாசம் செய்கிற. இந்த சின்ன உண்மைய புரிந்து கொண்டு விட்டால், கவலப்படுவதற்கு என்ன இருக்கிற?

இருபத்தைத் து வருடம் போராடினார்கள். அமரேக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தொம்வெறுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு தைரியம் கிடைத்தது. அதன் பிறகுதான் அவருக்குத் தெரிந்தது

கொள்ளவும் ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியம். அர்ஜுனனால் முடிந்த என்றால் உங்களாலும் முடியம். இதுபோன்ற கொள்ளாமல் இருப்பதனால் வருபவனல் இருக்கிறதா? நித்யானந்தத்தில் நிலைத்திட முடியம் என்கிற நாம் ஏன் கவலையில் இருக்க வண்ணடும்?

கள்வி: நீங்கள் தேடிய மீண்டும் சொல்கிறள் என்று குறிப்பிட்டீர்கள். அப்படியானால் நீங்கள் கிருஷ்ணரா? தாங்கள் கடவுள் என்று பலர் சொல்கிறார்கள். நீங்களும் அவர்களப் பால் தொழில் செய்கிறீர்கள?

நல்ல கள்வி. நான் கடவுள் என்று சொல்வதற்காக நான் இங்கு வரவில்ல. நீ

312

ங்கள் கடவுள் என்று சொல்லும்போது, தன்னுடைய தெய்வீகத்த உணர்ந்த பாம், நீங்கள் அவர சொல்வது புரிந்து கொள்வதற்கும் நீங்கள் உங்கள் தெய்வீகத்த புரிந்து கொள்வதற்கும் தவயான கூடல ஏற்படுகிறார். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் தன்னுடைய தெய்வீகத்த வணர்த்தவும் வெளிப்படுத்தவும் வணடயதிருந்த.

அதனால் புரிந்து கொள்ளுங்கள், நான் கடவுள் என்பத உணர்ந்த நான் வந்திருக்கிறள். நீங்கள் கடவுள் என்பத உணர்ந்த நான் வந்திருக்கிறள். நீங்கள் கடவுள் எல்பத உணர்ந்த நான் கொண்டாடல், அ பாம். வறு ஒன்றும் தவயில்ல. நான் கடவுள் என்பத நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வண்ணடும் அல்ல நம்ப வண்ணடும் என்றத தவயில்ல. என் தெய்வீகத் பற்றி நீங்கள் கவலப்பட வண்ணிய தவய இல்ல. நீங்கள் கடவுள் என்பத தவய இல்ல. நீங்கள் கடவுள் என்பத உணர்ந்து கொள்ளுங்கள். அவ பாம். வறொன்றும் தவயில்ல. நான் ஏற்கனவே குரு-சிஷ்ய உறவ பற்றிக் கூறியிருக்கிறள். குரு என்பவர் கடவுளுக்கும் மணிதனுக்கும் இடையில் இருக்கும் பாலம். இவ இரண்டையும் உள்ள குறுக்குப் பாத தான் பாலம். நீங்கள் இந்த பலத்த தாண் பயன்படுத்த வண்ணடும் என்ற அவசியம் இல்ல.

பல ஞானிகள் எந்த வெளித் ணம் இல்லாமலய தங்கள் சுயத்த உணர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்களில் நாளும் ஒருவன். புரிந்து கொள்ளுங்கள், இ தொழில் அல்ல. வியாபாரம் என்றால் கொடுக்கல் வாங்கல் என்று இரண்டு செயல்கள் இருக்க வண்ணடும். சாமி முன்ப சொன்ன பால், எந்த வியாபாரமும் ஒருவருக்கு லாபத்தம் இன்னொருவருக்கும் நட்டத்தம் ஏற்படுகிற. ஒருவர் தல்வியில்பட தான் இன்னொருவர் வெற்றியடைய முடியம். குரு-சிஷ்ய உறவு இருசாராருக்கும் லாபத் தருகிற. இருவரும் எதம் இழப்பதில்ல.

ஒரு குரு தன்னுடைய இயக்கத்த ஒரு வியாபாரமாக நடத்தினால். அ ஒரு பாரப் பால் எல்லாத்தரப்பினருக்கும் நட்டத் தரும். கடசியில் குருவும் எதம் சம்பாதித்திட முடியாது. உள்ளியல்ரீதியாக அவர் பெரிய ஸ்நபத்த தான் அழுவப்பிப்பார். தவறான பாதக்கு எடுத்து செல்லப்பட்டால் சீடனுக்கும் ண்பம் தான்.

நாம் சரியான குருவிடம் தான் இருக்கிறோமா என்பத எப்படி தெரிந்து கொள்வ?

313

'கடன் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென்றே, என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தாயை. கவை நிழலாக உடல், கண்டவர் ஒருநாளும் செவ்வித்து என்னைப் புறக்கணித்து வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அதஹ் லிடா முக்தியமாக, எவ்வளவு நல்ல குருவாக இருந்தாலும், அவர் நமக்கு ஏற்றவரா என்று எப்படித் தெரிந்து கொள்வது? என்னுடைய சீடர்கள் கட்டுப் பாருங்கள். அவர்கள் சொல்வார்கள். நான் என்ன சொன்னாலும் உங்களால் அதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. காரணம் நீங்கள் சந்தேகத்தில் இருந்து கொண்டே குரியனக் கண்ட பணி பால் என அருகில் வந்தவுடன் எல்லா சந்தேகங்களும் மறந்துவிடுகிற என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். ஆரம்ப காலங்களில் பலரும் என்னிடம் கேட்டபடி, சாமி எப்படியும் சொல்வான், நான் உங்களுடைய உண்மையான குருவாக இருந்தால், என்ன எப்படி நீனப்ப என்ப உங்கள் பிரசனயாக இருக்கா. என்ன எப்படி மறப்ப என்ப தான் பிரசனயாக இருக்கும்.

இன்னும் சிலர் தங்கள் முதலில் முதலில் தங்கள் சொந்த இருப்பிற்கு, வீட்டிற்கு வந்த சந்ததப் பால் உணர்ந்ததாகச் சொல்வார்கள். எதத் தடுதிறம் என்ப தெரியாமலய அவர்கள் பல காலம் தடிக் கொண்டுதிருப்பார்கள். இடையறை அவர்களுடைய தடுதல் நீற்று விட்டா உபூரணத் இருப்பிய உணர்ந்த நில. கடசியில் தங்கள் சொந்த வீட்டிற்கு வந்திட்ட உணர்வு.

ஆன்மீகம் என்றும் ஒரு தொழிலாக மாற முடியாது. அது ஒரு சத்திய சங்கல்பம். குரு தருவ எல்லாம் எந்தவித பிரதிபலனம் எதிர்பார்க்காமல் தான்.

நான் கடவுள் என்று சொல்லல வருவதாக நீங்கள் சொல்கிறீர்கள். நான் இந்த பிரபஞ்ச சக்தியோடு கலந்து இருக்கிறன். நீங்களும் அப்படியடித் தான். விதியாசம் என்னவென்றால், இத நான் உணர்ந்து இருக்கிறன். உங்களுக்கு உணர வண்டியத் தவ இருக்கா. நீங்கள் உணர்ந்த பிறகு, உங்களுக்கும் எனக்கும் எந்த வித்தியாசமும் கிடையாது.

உங்களப் பொறுத்தவர, கடவுள் என்ப ஒரு வார்த்த மட்டும. சாரமில்லாத நம்பிக்க மட்டும. உங்களுடைய குறிக்கோள் எல்லாம் - உங்கள் பெயர், உங்கள் அந்தஸ், உங்கள் குடும்பம், அவ்வளவுதான். இவ எல்லாம் இல்லாவிட்டால், நீங்கள் ஒன்றும் இல்ல என்று நீங்கள் நினைக்கிற்கள். உங்கள நீங்கள் மற்றவர்களுக்கு வறு எந்தவிதத்திலும்

'சதான் அடப்படித் சொல்வீர்கள்?' என விசாரிததற்கு, 'சதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருத்தே கனவு கண்டவர் என் தந்நை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ள முடியாது. என்னப் பொறுத்தவர கடவுள் என்ப நிதர்சன உண்ம. என்னுடைய எல்லா இயக்கங்களும் பிரபஞ்ச சக்தியின் அனுமதிதனலட்திற. நான் இந்த பிரபஞ்ச சக்தியோடு ஒன்றாக கலந்து இருக்கிறன். ஒவ்வொரு நிமிடமும் இந்த உண்மைய நான் உணர்கிறன். இந்த உணர்ப்பு எனக்கு ஒரு பொருட்ட அல்ல. என்னுடைய பெயர் கூட கடன் வாங்கப்பட்ட தான். என்னுடைய இந்த உடலைப் பால், எந்த மதிப்பும் இல்லாத இந்த பூமியில் இருக்கும் ஒவ்வொரு வீடும் என்னுடைய வீடு தான். அந்த விழிப்புணர்விற்கு உயரும் பா, நீங்கள் தெர்ப்பும் என்பத நீங்கள் உணர்ந்த தான் என்னுடைய இயக்கம். தனி மனிதர்களுக்குள் மாற்றங்கள்

ஏற்படுத்தி தங்கள் தெய்வங்கள் என்பத அவர்கள் உணர வப்ப தான் என்னுடைய இயக்கத்தின் நோக்கம்.

கள்ளி: மரணம் என்ப நீங்கள் சொல்ல மனம் கடந்த நிலயா? அப்படியென்றால் மரணத்தில் தான் முழுமையாக நாம் நிகழ்காலத்தில் இருக்க முடியுமா?

பதில்: மனம் கடந்த நில என்ப மரணத்திற்கும் ஜனனத்திற்கும் அப்பாற்பட்டது. மரணம் என்ப பயணத்தின் ஒரு பகுதி தான். ஒரு ஜனனத்திற்கும் இன்னொரு ஜனனத்தின் இடையில் ஏற்படும் ஒரு அனுபவம். அவ்வளவுதான். சாமி ஏற்கனவே சொல்ல பால், ஒரு உயிர் இன்னொரு உடல் எடுப்பதற்கு மூன்று கூறுகளின் மட்டும் தவப்படுகிற. அந்த இடப்பட்ட வளையில் உடலும் மனமும் இல்லாமல் உயிர் இருக்கிற. அப்படிய அதற்கு என்னங்கள் இல்ல. உடலும் மனமும் இணைந்த அமப்பு தான் என்னங்கள் தோன்றவதற்கு காரணம்.

நிலயான முத்திய அடவதற்கான பாதையாக மரணம் இருக்கலாம். பறற்தறு இருக்க முடியும் என்றால் மரணம் ஒரு கொண்டாட்டமாக மாற முடியும். உங்கள் எல்லா ஆசைகள் எல்லாப் பற்றுகளம், அடயாளங்களம் நீங்கள் விட்டுவிட முடிந்தால் உங்கள் உள்வெளி தூய்ம அடகிற. அப்படிய தூய்மையான நிலயில் உள் -

இருப்பதைந்து வருடம் போராடுகிறார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை தேடதபறதான் வாழ்க்கைய வாழ அவருக்க அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணான் எங்களுக்கு் தெரிந்தது...

'சதான் அடப்படித் சொக்கிற்கள்?' என விசாரிததற்கு, 'சதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருத்த கனவு கண்டவர் என் தந்நை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

2

இருக்கும் சக்தி வெளியில் இருக்கும் சக்தியாடு ஒன்றாக கலந்து விடும்.

2

ஏற்கனவே சாமி வரன் காட்டிய பால், வெள்ளாப் பலகையின் வெள்ளாப் பரப்பு தான் பிரம்மன் அல்ல பிரபஞ்ச சக்தி. வட்டத்திற்குள் இருக்கும் வெள்ளாப் பரப்பு தான் ஆத்மா. ஆத்மா தூய்மையாக இருந்தால் வட்டத்தின் உள் இருக்கும் வெண்மை வெளியில் இருக்கும் வெண்மையாடு மிக லாவகமாக கலந்துவிடும். இறந்திருக்கும் ஏந்த ஹருபாடும் இருக்கா. உடல்-மனம் என்றும் வெளிக்கு காட்டி மறைந்துவிடும் பா வட்டத்தின் உள் இருந்த வெண்மையின் மல் எந்த சாயமும் இருக்கா. அப்பொழுது உடலில் இருந்த வெளியறிய உயிர்க்கு இன்னொரு உடல் தர்ந்தெடுக்க வண்ணிய தவ இருக்கா. எண்ணங்கள் அற்ற உயர்ந்த உணர்வு நிலையில் அந் நிலை பெற்றுவிடும்.

2

எண்ணங்கள், ஞாபகங்கள் மற்றும் ஆசா கள் எல்லாம் இச்சாக்கால் உருவாக்கப்பட்ட உடல்-மனம் அமைப்பிற்கு சொந்தமானவை. உடல் புதைக்கப்பட்ட பிறகும் ஞாபகங்கள சர்த்த வக்கும் சக்தி உடலுக்கு உண்டு. அதனால் தான் இடுகாட்டில் ஆவிகள் பார்க்க முடிகிறது. ஹிரின் கலாசாரத்தில் இறந்தவரின் உடல் எரிந்துவிடவேதற்கு காரணம் தான். உடல் எரிந்துவிட்டால் ஆத்ம உடலின் நினைவுகளும் அழிந்துவிடும். ஆனால் ஞானிகளின் உடல் மட்டும் இந்த கலாசாரத்தில் புதைக்கிறார்கள். காரணம், ஞானிகளின் உடலில் தூய்மையான சக்தி மட்டும் தான் இருக்கிறது.

2

பல ஹிரின் காயில்கள் ஞானிகளின் ஜீவ சமாதியின் மல் தான் கட்டப்பட்டுகின்றன. அத்தகைய காயில்களில் இன்றும் தொடர்ந்த சக்தி வெளிப்பட்டுக்கொண்டு தான் இருக்கிறது. மனம் கடந்த நிலை நாம் உயிருடன் இருக்கும் பாத அடையலாம். நிகழ்காலத்த அனுபவிப்பதற்கு மரணம் எற்படும் வரைக்கும் வண்டிய தவ இல்லை. நித்திய நிலைய அடைவதற்கு தியானம் செய்தால் பாம். தியானம் உங்கள நிகழ்காலத்திற்கு எடுத்து வன்விடும். அதனால் தான் தியானத்த மரணத்தாடு ஒப்பிடுகிறார்கள். தியானத்தின் மூலம் நாம் நம் உள்வெளி

2.14

ஓ! குந்தியின் மந்தனா! ஜம்புலன்களின் தொடர்பால் வெப்பம் குளிர்ச்சி, இன்பம் ன்பம், தான்றுகிறது. இவற்றிற்கு ஒரு தாற்றையும் முடிவும் இருக்கும். ஓ! பாரதா இவைகள் நிலையானதல்ல. அதனால் அவுற்ற தரியமாக எதிர்கொள்.

2.15

2.15 வீரர்களில் சிறந்தவன, தன்னுள் நிலைபெற்று இருக்கும் ஒருவன் இந்த அனுபவங்கள் பாதிக்கா. அப்படிப்பட்ட மனிதனுக்கு சுகமும் துக்கமும் ஒன்று தான். அவன் ஞானத்திற்கு தயாராகிவிட்டான்

2.16

2.16 என்றும் இருப்பில் இல்லாதற்கு உயிர் இல்லை. என்றும் இருப்பதற்கு இறப்பு இல்லை. இந்த இரண்டின் தன்மைய உணர்ந்தவர்கள் உண்மைய உணர்ந்தவர்கள் ஆகிறார்கள்.

2.17

2.17 அந்த உண்மைய அழிக்க முடியா. இந்த உண்மை தான் உடல் வியாபித் இருக்கிறது. அத எதனாலும் அழிக்க முடியா. அழிவற்ற.

2.18

2.18 ஸ்தூல சக்தியால் இயங்கும் இந்த உடல் அழிந்துவிடும். ஆனால் அந்த சக்தி நிலைமாறாது. அ புலன்களால் உணர்ந்த அறியமுடியாத. அத அழிக்க முடியா. அதனால், ஓ! பாரதா, நீ பார் செய்.

இங்கு கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ஜம்புலன்கள் நமக்குத் தரும் அனுபவங்கள் தற்காலிகமானவை. வெப்பம் குளிர், இனிப்பு கசப்பு, ஏறம் உள்ளது, வலி சுகம், விருப்பு வெறுப்பு ஆகியவை தற்காலிகமானவை. இவை தற்காலிகமானவை என்பதை நம் எல்லாரும் எந்நிலப் புரிந்து கொள்ள முடியது. இந்த எண்ணங்கள் புலன்களால்தோன்றும் தவிர, அவ எல்லாருக்கும் பொதவான கிடையா. ஒருவர் எத வெறுப்பமாக உணர்கிறார் அத எல்லாரும் வெறுப்பமாக உணர்கிறார்கள் என்று சொல்ல முடியா. வெப்பம் தான் உணர்வார்கள் என்று இதமானதாக இருக்கும், இன்னொருவருக்குக் குளிர் இதமானதாக இருக்கும். நரம், இடம் மற்றும் குழநிலையப் பொறுத்து இவ எல்லாம் மாறும்.

பல சாத்துகள் உடம்பில் ஒட்டுத் தோல் இல்லாமல் இமயமலை சிகரங்களில் வாழ்கிறார்கள். மற்றவர்களுக்குத் தான் இமயமலை கடுங்குளிர் பிரதசமாகத் தெரிகிறது. உடம்பில் குறந்தபட்ச எனி காளசனைகள் மட்டும் அனித் கலாய மலைய மானசராவர் நதியம் பல சாத்துகளால் சுற்றி வர முடிகிறது. திபெதிய லாமாக்கள் எப்படி கடுங்குளிர் பிரதசங்களில் எந்தவித அசுகாரியமும் இல்லாமல் வாழ்கிறார்கள் என்பத பல விள்ள ஞானிகள் ஆராய்ந்திருக்கிறார்கள். ஹார்வர்ட் பல்கலக்கழக பராசிரியர்களும் இந்த புத்தபிகள் ஆராய்ந்திருக்கிறார்கள்.

இயற்கைய ஏற்றுக் கொள்ளும் பா வெப்பம், குளிர், மழை, இருள் என ஏவம் நம்மப் பாதிக்கா. காலணிகள் இல்லாமல் நடக்கும் பா, நாம் நடக்கும் பூமி நமக்கு நன்பனாக விடுகிற. இந்த பூமியில் இருந்த நம்ம கைத்த கொள்ளுதற்காக நாம் காலணிகள அணிம பா நாம் இயற்கை எதிரியாக பார்க்கிறாம். இந்த அணுகுமுற இருக்கும் வர இயற்கையடு நம்மால் ஒன்றி வாழ முடியா.

யார் தான தனக்குள்ள ஸ்திரமாக ஒன்றியிருக்கிறாரா, அவரால் தான் இயற்கையடும் ஒன்றி இருக்க முடிம். அப்படிபட்ட மனிதருக்கு இயற்கையில் ஏற்படும் மாற்றங்களான குளிர், வெப்பம், மழை, வெயில் என்ற ஏவும் ஒன்றும் செய்யா. இந்த மாற்றங்கள் இன்பத்தையா ஒபத்தையா ஏற்படுத்தா. தன்னுள் நிலத் நிற்கும் மனிதர்களால் இயற்க மாற்றங்கள எந்தவித வித்தியாசமும் இல்லாமல் ஏற்றுக் கொள்ள முடிம்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் இத்தகய மனிதர்கள் ஞானம் அடவதற்கு தகுடிடவர்களாகவும், தயாராநவர்களாகவும் மாறுகிறார்கள். இவர்கள் புலன்கள தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்துவிடுகிறார்கள். அதன் மூலம் அவர்களுடய மனமும் கட்டுப்பாட்டிற்கு கொண்டு வர்விடுகிறார்கள்.

இங்கு கிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறாரா, ஆத்மாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்ப சீஷ நாட்டு யாகிகள் என்ன சொன்னார்களா, அவற்றின் உண்மய இன்று அறிவியல் அறிஞர்கள் உணர்ந்த தொடங்கியிருக்கிறார்கள். நம்முடய உடலும் மனமும் நிலயில்லாத -அத்வா, அவ அழியக்கூடிய, மரணத்தின் பா மறைந்திட் கூடிய. எல்லா மனிதர்களுக்கும், அல்ல இ உலகத்தில் வாழும் எல்லா உயிர்களுக்கும், இந்த வித பொவான. ஸ்தூல வடிவில் இருக்கும் எல்லா பொருட்களும், உருவங்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் மறைந்து விடும். அழிந்தால் அவற்றிற்கு நிரந்தர இருப்பா, உண்மயா கிடயா.

அறிவியல் பூர்வமாக இந்த உடல் கடசியாக இறப்பதற்குள், பல முற அழிகிற என்று நிரூபித் இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு நாளும் ஆயிரக்கணக்கான செல்கள் இறக்கின்றன, பிறக்கின்றன. ஒரு சில வருடங்களுக்குள்ளாக, உடலில் இருக்கும் ஒவ்வொரு செல்களும் அழிந்து புத்பிக்கப்படுகிற. இரண்டு அல்ல மூன்று வருடங்களுக்கு முன் இருந்த உங்கள் உடலும் இன்று இல்ல.

வருடங்களுக்கு முன் இருந்த உங்கள் உடலும் இன்று இருக்கும் உடலும் ஒன்று கிடயா. இன்று இருக்கும் இத உடல் இன்னும் இரண்டு அல்ல மூன்று வருடங்களுக்கு பிறகு இருக்கப்பவதில்ல. இன்று உங்கள் உடலில் இருக்கும் ஒவ்வொரு இருக்கப்பவதில்ல. இன்று உங்கள் உடலில் இருக்கும் ஒவ்வொரு உயிரணுவும், தசம், இரத்த நாளங்களும், காளங்களும் மற்ற உடல், மூள உறுப்புகளனும் புத்தனவா இருக்கும். அவ மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு இருந்த அத பாகங்கள் கிடயா. தொடர்ந்த உடல்-மன அமைப்பு மாறிக் கொண்ட இருக்கிற. அதனால், அவே நிலயற்ற. அவற்றிற்கு உண்மயான இருப்பு கிடயா. இந்த உடல்-மனிதனுக்கு நம் உரியிருக்கும் சம்மந்தம் கிடயா. நம் ஆன்மா என்றும் வாழ்கிற. நம் உடல்மனதில் எவ்வளவு மாற்றங்கள் நடன் கொண்டிருந்தாலும், நம் ஆன்மாவிற்கு மாற்றங்கள் இல்ல. நாம் மரணம் அடந்த பிறகும் நம் ஆன்மா வாழ்கிற. நம் உடம்பாடு நம் ஆன்மா அழிவதில்ல. அ தொடர்ந்த வாழ்கிற. அ நிலயான, உண்மயான.

எனித்யமான அல்ல நிலயான, எமித்யமான அல்ல நிலயற்ற. இவ இரண்டிற்கும் உள்ள வேறுபாடு என்று உணர்ந்துட்டால், ஒருவர் உண்மய உணர்ந்தவராகிறார்.

நித்ய என்றால் உண்ம மித்ய என்றால் பொய் என்றும் அர்த்தம் கிடயா. மாய என்றால் பொய் என்றும் அர்த்தம் கிடயா. ஆனால் இவ அனத்தம் நிலயில்லாத, மறக் கூடிய என்று பொருள். உணரும் பா அல்ல பார்க்கும் பா மாய கிற, ஆனால் உண்மயின் அடிப்படயில் பார்த்தால் அவ நிலயான அல்ல. உண்மயானதாக, நிலபெற்றதாக இருக்கும். அவ மறவதில்ல. உண்ம என்றால் நிலயான, நித்யமான என்று அர்த்தம்.

சாமி எப்பொழுது சொல்வணும், வாழும் ஞானிகள் நீங்கள் உணர்வு பால் இருப்ப இல்ல. இறந்த ஞானிகள் நீங்கள் நினப்ப பால் மறவ இல்ல. இறந்த ஞானியினுடய இருப்பு உண்மயான, நிலயான. வாழும் ஞானி உருவத்தில் மட்டும் இருப்பதில்ல. அவர் உடல் இல்லாம்போத் கூட அவர் இருக்கிறார்.

நம் புலன்கள் வழியாக நாம் உணரும் பொருட்களுக்கு இருப்ப இருக்கலாம் ஆனால் அவற்றில் உண்ம இருக்க வண்டும் என்ற தவ இல்ல. நாம் உணர்வ சத்தியமாக இருக்க வண்டிய தவ இல்ல. கனவுலகில் இருக்கும் பா காயபத்த், காயத்த், பயத்த், கணவு உண்மயாக தெரிகிற. நீங்கள் கனவில் இருக்கும் பா காயபத்த், காயத்த், பயத்த்

"கண்ண இப்படச் சொல்கிறன்க"? என விசாரித்ததற்கு, "தான் பெரிய ஞானக வென்றுெமன, என சிறுவயதிலிருந்தே கண் டவர் என் தத்தை. கனவை நிதுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செவழிது என்னைப் படித்த வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களாமித்தார்.

"கண்ண இப்படச் சொல்கிறன்க"? என விசாரித்ததற்கு, "தான் பெரிய ஞானக வென்றுெமன, என சிறுவயதிலிருந்தே கண் டவர் என் தத்தை. கனவை நிதுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செவழிது என்னைப் படித்த வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களாமித்தார்.

உற்சாகத்தை நீங்கள் இழந்துவிட்டால் உங்களுடைய கனவுகள் எல்லாம் பொய்யாகிவிடும். ஆனால் கனவுகள் இல்லாமல் உங்களால் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க முடியாது. நீங்கள் விழிப்புணர்வில் இருக்கும்போது உங்களால் கனவு காண முடியும். கனவு நினைவு பாலில் இருந்தாலும் உண்மைதான்.

இது நீங்கள் விழித்திருக்கும் போது நடக்கிறது. விழித்திருக்கும் போது பெரும்பாலான நர்களில் நீங்கள் கற்பனை செய்கொண்டிருக்கிறீர்கள். பகல் கனவுகளைக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். எப்போதும் பகல் கனவுகளில் இருக்கும் போது உங்கள் மனதில் அவை உண்மையாகத் தோன்றுகின்றன. உங்கள் புலன்கள் கற்பனைகளை உணர்கின்றன.

ஆனால் அவை உண்மையல்ல. உங்கள் கற்பனைகளும் பகல் கனவுகளும் நிலையானவை அல்ல. உங்கள் கனவுகளும் கற்பனைகளும் வந்து எதம் கிடையாது. உங்கள் கனவுகளால் செய்ய முடியாது.

உங்களுக்கு எண்ணங்கள் தோன்றும் போது நீங்கள் விழித்து தான் இருக்கிறீர்கள். ஆனால், உங்கள் புலன்கள் வழியாக நீங்கள் உணர்வதைக் கொள்ளும் அர்த்தத்திற்கும் பொருத்தமில்லாமலும் இருக்கலாம். உங்கள் புலன்கள் வழியாக வரும் தகவல்கள் உங்கள் அகங்காரம் என்னும் இரையின் வழியாக பார்க்கிறீர்கள். உங்களுக்குள் இருக்கும் நினைவுப் பதிவுகள் வந்து எதும் அனுமானிக்கின்றன. இப்படித்தட்ட எல்லா நரங்களிலும் எல்லா விஷயங்களிலும் முன்னதாகவே நீங்கள் ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்துவிடுகிறீர்கள். அதன் பிறகு, உங்கள் தீர்மானத்தை என்று நிரூபிப்பதற்குத் தயாராகவே மற்றும் உணர்கிறீர்கள். அவ்வளவு தான்.

அதனால் தான் தங்கள் சுயர்கள் விழித்துக் கொள்ளும்படி குருமார்கள் சொல்கிறார்கள். ஜாக்கிரத் என்ற வார்த்தையை துருக்கத்தில் இருந்த நாம் எழுவதற்குப் பெயர் ஜாக்கிரத் கிடையாது. உங்கள் நினைவு உலகத்தில் இருந்து விழித்துக் கொள்வதற்குத்தான் பெயர் தான் ஜாக்கிரத் என்ற விழிப்பு நிலை. உண்மையான

இருப்பு இல்லாத தகவல்களில் இருந்தும் உணர்வுகளில் இருந்தும் எழுந்து, உண்மையான இருப்பு உள்ள சத்தியத்தை அனுபவித்த உணர்வை வண்ண்டும்.

பெரும்பாலான நரங்களில் நாம் நம் கடந்த காலழித்திலோ அல்லது எதிர்காலத்திலோ இருக்கிறோம். கடந்த காலழித்தில் இருந்து பாம் கற்றுக் கொள்ளப்போகிறோம் என்று கடந்த கால அனுபவங்களில் சிக்கிக் கொண்டு, அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் வாழ்ந்து பார்க்கிறோம். நாம் எதம் கற்றுக் கொள்வதற்கோ, மரணம், குற்ற உணர்விற்குள்ளும், அல்லது கடந்த கால அனுபவங்கள் தரும் சந்தோஷங்களிலும் நாம் சிக்கிக் கொள்கிறோம். நம் கடந்த கால நம்மால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. நம் வாழ்வைப் பிடித்துள்ள பழக்கங்கள் தான் கடந்த கால நினைவுகள். கடந்த காலம் இறந்த காலம். அதன்போது விட்டு எழும்போது கவரல்கல் எழும்பி விட்டு நகர்ந்து விட்டன. எழுதப்பட்டது எழுத்துக் கூட்டி அவற்றை மீண்டும் அழிக்கவும். நிகழ்காலத்தில் இருக்கும் போது மட்டும் தான் நம்மால் நம் புத்திசாலித்தனத்தை, ஆன்ந்தத்தைப் பயன்படுத்த முடியும். கடந்த காலத்தைப் பற்றிய பிரியாசனமும் இல்லை.

நாம் செய்யும் இன்னொரு தவறு எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும் என்று யூகித்துக் கொண்டிருப்பது. கடந்த காலத்தைப் பற்றி நம் எதிர்காலமும் கட்டுடிரோம். பகல் கனவுகள் உண்மையாகி விட்டன. கடந்த கால அனுபவங்கள், எதிர்காலம் உண்மையாகும். காரணம், எதிர்காலம் இன்னும் நடக்கக் கூடியதில்லை. ஆனாலும் நாம் மனக்கட்டமைப்புகள் கட்டுவோம். பகல் கனவுகள் காண்கிறோம். எதிர்காலத்தைச் சித்தரித்துக் காட்டுவோம். அவற்றைச் செயல்படுத்த நம்மால் முடியாது. அடுத்த மூச்சை வாசிப்பதற்கு நாம் இருப்போமா என்று நமக்குத் தெரியாது. அடுத்த மூச்சு நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை என்று இருக்கும் போது

என்று நிகழ்கிகளை நாம் எப்படி கட்டுப்படுத்த முடியும்?

எந்தப் பிரியாசனமும் இல்லாமல் எதிர்காலத்திற்கும் கடந்த காலத்திற்கும் நாம் ஒதுங்கிக்கொண்டிருக்கிறோம். இதான் விழித்திருந்தும் விழிப்பில்லாமல் நம் எண்ணங்கள் மற்றும் கடந்த காலம் அல்லது எதிர்காலம் உண்மை என்று நம்பிக்கை, இவை இரண்டும் தான் இந்த ஒட்டத்திற்குக் காரணம். நம் எல்லா க்கங்களுக்கும் இந்த எண்ணை ஒட்டம் தான் காரணம்!

நாம் தெரிந்து கொள்ள வந்திய ஒரு உண்மை, ஒரு சத்தியம் இந்தக் கண்ணாடி தான். நாம்

நிகழ்காலத்தில் மட்டும் இருந்தால், நாம் உண்மையான விழிப்பு நிலையில் இருக்கிறோம் என்று அர்த்தம். நிகழ்காலம் என்றும் அழியாப்பொருளதில்ல. உண்மையில் இருப்பதெல்லாம் நிகழ்காலம் மட்டும் தான். நிகழ்காலம் மட்டும் தான் சத்தியம் மற்றெல்லாம் அசத்தியம் தான்.

யார் இதைப் புரிந்து கொண்டு அதற்கேற்றவாறு செயல்படுகிறார்களோ அவரா ஞானி என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.

நாம் எல்லாரும் உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மாவால் ஆனவர்கள். இதில் உடல் ஸ்தூலமானது. அதன் எல்லைகள் நாம் உணர முடியும். நம் உடலின் எல்லைக்கு புறத் தாதிக்கப்பட்டால் நம்மால் அசொகரியத்தை உணர முடிகிறது. இந்த உடல் சரியாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் வரை, நாம் ஆராக்கியத்தில் இருப்பதாக நிலக்கிறோம். நம்முடைய மனம் குட்சுமானது. நாம் நம் உடல் உணரும் அதற்குள்ளையில் நம் மனது உணர முடியவில்லை. அதனை எல்லைகள் நம்மால் உணர முடியவில்லை. ஆன்மாவே ஆதாரம், ஆசகள், உணர்சிகள் ஆகிய பாதிப்புகளின் மூலம் மனது உணர முடிகிறது. நாம் என்று எதை சொல்கிறோமோ அந்த உடல் முழுவதும் பரவி இருக்கிறது என்ற சமீபகாலத்தில் அறிவியல் ஆராய்ச்சி செய்கிறது. மனமும் புத்திசாலித்தனமும் நம் ஒவ்வொரு செல்லிற்குள்ளும் வியாபித்து இருக்கிறது.

நம் அனுபவங்களின் அடிப்படையில் டாக்டர் உருவாக்கிக்கொள்ளும் நம்பிக்கைகள் தான் நம் மனதின் தன்மையை நிர்ணயிக்கிறது. நம் மனதில் தான் நம் செல்களின் அமைப்பு நிர்ணயிக்கப்படுகிறதா? சமீபகால அறிவியல் ஆய்வுகள் கண்டுபிடித்துள்ளன. மரபு செல்கள் (நியூக்ளியஸீவில் உள்ள ஜீன்கள்) தான் நம் செல்களை (நியூக்ளியஸீக்கு வெளியே உள்ள சைட்டோபிளாஸ்மை) அமைப்பு உருவாக்குகிறது. செல்களின் இயக்கத்தைக் குணநிலையங்கள் அமைகின்றன என்று முன்பு நம்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் இப்பொழுது நம்முடைய செல்களும், குணநிலையங்களும் தான் நம்பிக்கை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்த நம்பிக்கை நம் செல்கள் மாற்றியமைக்கிறது என்று உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

மனது விட்டு அதி குட்சுமமான ஆத்மா. பலர் ஆன்மா என்று ஒன்று இருக்கிறதா என்று கேட்பார்கள். ஆன்மா என்றால் என்ன என்று கேட்பார்கள். எங்காலால் பார்க்க முடியவில்லை, தொட முடியவில்லையே என்று கேட்பார்கள். அதிகுட்சுமமான ஆத்மாவை உணர்வது தான் ஞானமாடத்தல் என்று சொல்கிறோம்.

இங்கு சொல்லப்பட்ட சிலாகங்களில், கிருஷ்ணர், ஆத்மாவான உடல் முழுவதும் வியாபித் இருக்கிறார். அவர் உடல் என்று சொல்லும் போா, உடலும் மனதும் சர்த்த சொல்கிறார். ஆனால் பிறகு, அவர் சொல்லவ, இந்த உடலும் மனமும் மரணம் வரும் போா அழிந்துவிடும் என்கிறார். இறுதியில், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், மரணத்தின் போா ஆன்மா அழிவதில்லை என்கிறார். நான்காவதாக, நம் மனதால் புரிந்து கொள்ள முடியாததாக ஆத்மா இருக்கிற என்கிறார்.

மரணம் ஏற்படுகிறபோதும் இயக்கங்கள் நிற்றுலிடும். மனதால் இயக்கப்படும் புலன்களின் இயக்கமும் நிறுத்து விடும். எண்ணங்களை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் மூளையின் இயக்கத்தை நிறுத்திக் கொள்ளும். மொத்த உடலும் மனமும் தனித்து விடப்படும். நாளடலில் அவ சிதைந்துவிடுகிறது. மரணத்தின் போது இந்த நிகழ்வுகள் புரிந்து கொள்ள முடியும். நமக்கு உ புரியவில்லை என்றால், மரணத்தின் போம், அதற்குப் பிறகும் அழியாமல் நமக்குள் ஆத்மா இருக்கிறது. என்பது தான் நமக்குத் தெளிவாகத் தெரிவதில்லை. இதைத் தான் என்றும் அழியாத சக்தியாக நாம் உணர்கிறோம்.

இத்தகய ஆத்மா நம் இதயத்தில் இருப்பதும், தலை முடியின் அனுவிற்கும் அணுவாக அ இருக்கிறது என்பதும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

மரணம் என்றால் என்ன? ஆத்மா உடல் விட்டும் வெளியேறுவதால் மரணம் நடக்கிறதா அல்ல மரணம் உடல் விட்டு ஆத்மாவ வெளியேறுகிறதா? என்று பலர் கேட்கிறார்கள். ஆனால் உண்மையை மனமும் அறியக்கூடிய என்பதும், ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை இவ இயங்கும் என்று எந்த உத்திரவாதமும் இல்லை என்பதும் உணர்கிற போது இந்த வாக்குவாதம் த இல்லை என்றாகிறது. உடல் எது ஒரு குறிப்பிட்ட தகி வர இருக்க வண்டும் என்று நினைத்தால் தான் வருகிறது. அ வெளியேறும் தகி எந்த தகியாக வண்டுமானாலும் இருக்கலாம். ஆனால் இந்த காலக்கெடுவம் தான்டி இயங்குவ நம் ஆன்மா மட்டும் தான்!

இந்த ஆன்மா சக்தி வடிவானா. வாழ்க்கையின் சக்தி இ தான். சாமி ஏற்கனவ சொன்ன போல, தான் தற்காலிகமாக பயன்படுத்தத் தற்காக பிழித்திருந்த உடல் விட்டு வெளியேறி, உடலிற்கு வெளியில் இருக்கும் பிரபஞ்ச சக்திக்கு வருகிறது.

'சுன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, நான் சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் எல்லாவற்றையும் திரும்பிப் பார்த்து, பொறுள், அதுவ இன்னதென்று செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமாத்தார்.

ஆகவ, எ உண்ம என்று அர்ஜுனனின் நம்புகிறானா அ உண்ம இல்ல என்பத அவன் தெளிவாகத் தெரிந்த கொண்டு பாரிட வந்தும் என்ப கிருஷ்ணனின் நில. எ நில என்று அர்ஜுனனை நினைக்கிறானா அ நில இல்லவே. எத அழிவிடுவோம் என்று அர்ஜுனனின் பயப்படுகிறான் அத அவனால் ஒருக்காலும் அழிக்க முடியா. இந்த ச த்தியங்களாப் புரிந்த கொண்டு பாரிடுமாறு அர்ஜுனனை கிருஷ்ணன் பணிக்கிறார்.

தன் உறவினர்கள கொல்ல வந்தும் என்ற நினைத் பார்க்கிறபோ, அர்ஜுனனுக்கு க்கம், குற்ற உணர்ச்சி, பரிதாபம், பயம் பாற்ற நிலையான உணர்வுகள் தாங்கியிருந்தன. உறவினர்களைக் கொல்வதால் அவர்கள் அழிந் பாய்விடுவார்கள் அதனால் தான் தாப்பிக ரீதியாக தவறு செய்விடுவோம் என்று அர்ஜுனனின் நினைக்கிறான். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனின் கண்களைத் திறக்கிறார். அவர் அர்ஜுனனுக்கு சொல்கிறார், எ உண்மையா அ ஆன்மா நிய விரும்பினாலும் என்றும் அழியாத ஆத்மாவ உள்ளனால் அழிக்க முடியா என்று ஆத்மாவுக்கு உணர்த்துகிறார்.

தன்னுடய உறவினர்கள் இறந்த விடுவார்கள் என்று அர்ஜுனனுக்கு வரும் பயம் உண்மையில் தான் இறந்து விடுவோம் என்பதற்காக அவனுக்கு வருகிற பயம் தான். அவனுடய அழியாத தன்ம உணரவில்ல. அதனால் அவனுடய மரணத் கண்டு பயப்படுகிறான். அந்த மரண பயம் தான் தன்னால் மற்றவர்களுக்கு நிகழவிருக்கும் மரணத்தப் பற்றிய பயமாக வெளிப்படுகிற. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் மரணம் என்ப பொய் என்கிறார்.

வாழ்க்க முழுவம் நம்ம சற்றி இருக்கும் பலர் இறப்பத நாம் பார்க்கிறோம். யாரும என்றும் வாழப்போவதில்ல என்ப நமக்குத் தெரியும். நிலையில்லாத உலகில் மரணம் மட்டும் தான் தவறாமல் நர்க்குடயத ஒர நிகழ்வு என்ப நமக்குத் தெரியும். பசிக்காரனா அல்ல பரசனா, எல்லோரும் இறந்தாக வேண்டும்.

நாம் துக்கத்தில் இருந் விழித்த பிறகு, கனவில் தான்றிய நம் வாழ்க்க இப்பொழுதற்காக நாம் வருந்த மட்டும தான் தவறாமல் நர்க்குடயத ஒர நிகழ்வு. இல்லையா? அத போல, இா மரணத் உண்மையில் நிலக்கு நம்ம எடுதத் செல்லுவோம் பா, இந்த நிலவு வாழ்க்கையம் ஒரு கனவுதான் என்பத உணர்வோம். க்கத்திற்கு அப்பொழுத இடம் இல்ல. கிருஷ்ணர் சொன்ன அதற்குப் பிறகு

'சுயன் இப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுயான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென', என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திழுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமாயின்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

தான்றிய அத்தன ஞானிகளும் உண்மையாக தங்கள் அனுபவத்தில் உணர்ந்திருக்கிறார்கள். உங்கள் ஆன்மா குடியிருக்கும் ஒரு வீடு தான் இந்த உடல். இந்த உடல் அழிவிடும் போம் நீங்கள் அழிவதில்ல. ஏனென்றால் நீங்கள் நித்யமானவர்கள். ஆன்மதமானவர்கள். இந்த உண்மைய கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். அவர் மிக உறுதியாக சொல்கிறார், மரணம் என்ற ஒன்று கிடாய் என்று. எ இறக்கிறத அல்ல அழிகிறத, அ உண்ம இல்ல என்கிறார். அதற்கு ஒரு நிலையான இருப்பு என்றும் இருந்ததில். இந்த பிரபஞ்சத்தில் எ உண்மையா அ முன்பும் இருந்த, இப்பொழும் இருக்கிற, என்றும் இருக்கும்!

கள்வி: பற்றற்று இருக்கும் அத் நிலத்தில் பிரிவுடனும் இருக்க முடியுமா? ஆன்மீக பாதையில் பயணிக்கும் பா நம் இதயத் மலர்ந் வதிக் கொள்வ சாத்தியமா?

நன்றாக தெரிந்த கொள்ளுங்கள்: யார் தன்னுடய இதயத் மலர்ந் வதிருக்கிறார்களா தான் பற்றற்று இருக்க முடியும். அடுத்தவர் உணர்வுகள புரிந்த கொள்ளாமல் இருக்கும் பா நீங்கள் உற்சாகமில்லாமல் மட்டும் இருப்பீர்கள். பற்றற்று இருக்க மாட்டீர்கள். தான் முழுமையாக ஆர்பணித்து முடிந்த ஒரு மனிதனால் தான் முழுமையாக பற்றற்று இருக்க முடியும். மற்றவர்கள் கண்டு அஞ்சுகிறார்கள். ஏனென்றால் நீங்கள் அவர்கள் மல உள்ள பற்ற உணர்ந்த உங்களால் நீங்கள் முழியாமல் பயணிக்க உண்மையில் மற்றவர்களுக்கு கொடுப்பதற்கு நீங்கள் பயன்படுத்தும் சக்தியும் ஒன்று தான். உங்களால் முழுமையாக பகிர்ந் கொள்ள முடியாமலிட்டால், உங்களால் முழுமையாக பற்றற்று இருக்க முடியா. பாராட்டிக் கொண்டிடுக்கும் மனிதன பாதி மனிதன. அவனால் பற்றிலும் இருக்க முடிவதில்ல. பற்றற்றும் இருக்க முடியாமலும் இருக்க முடியும்.

பெரும்பான்மையான நரங்களில்

இருபத்தைந்து வருடம்

அவர் ஒவ்வொரு வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு இப்பொழுதான் நேரம் கிடத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுயன் இப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுயான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென', என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திழுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமாயின்தார். ஏக்கமாயின்தார்.

மற்றவர்களிடம் இருந்த கவனத்தை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பதால் தொடர்ந்து மற்றவர்களுக்கு உங்கள் அன்பம் பரிவம் கொடுப்பதற்கு உங்களால் முடிவதில்லை. உங்கள் இதய சக்கரமான, ஆக்கிரோஷம், எப்பொழுமே கவனத்தையால் மூடிய இருக்கிறது. மற்றவர்களிடமிருந்து கவனம் என்றும் சக்கிய உறிஞ்சுகிறீர்கள். இதற்கு முக்கிய காரணம் உங்களை இந்த சமூகம் வாழ்ந்து விட்டம் தாள். சிறு வயதில் இருந்த மற்றவர்களின் திருப்திபடுத்ததற்காகவே நீங்கள் பிறித்ருவிக்கப்பட்டீர்கள். அதனால் மற்றவர்களின் அங்கீகாரம் இல்லாமல் வாழ முடியா என்ற நிலக்கு நீங்கள் தள்ளப்பட்டு விடுகிறீர்கள்.

உங்களில் பலருக்கு இந்த அனுபவம் நிகழ்ந்திருக்கும். மற்றவர்கள் கக்கத்தில் இருக்கும் பாப், அவர்கள் ஆறுதல் படுத்த நீங்கள் முயன்று, கடசியில் நீங்கள் சாய்ந்த பாய் விடுவீர்கள். இத்தனக்கும் உடலால் நீங்கள் எதம் செய்திருக்க மாட்டீர்கள். உணர்வாலும் நிரந்தரமாக எதம் அனுபவித்திருக்க மாட்டீர்கள். மற்றவர்களின் அழுவத நீங்கள் கட்டிருப்பீர்கள். அவ்வளவு தான்.

ஆனாலும் அ உங்கள பாதிக்கிறது. உங்கள் பலவீனப்படுத்திறது. இ உண்மை. காரணம் மற்றவர்கள் உங்கள சக்கிய உறிஞ்சுவிடுகிறார்கள். உங்கள் இதயத்தில் நீங்கள் நிலக்காமல் இருந்தால், உங்கள் அனாகத சக்கரம் மலராமல் இருந்தால், நீங்கள் சக்கிய இழந்ததாக உணர்வீர்கள். அதனால் உங்களை உடலும் பாதிக்கப்படும்.

உங்கள் அனாகத சக்கரத்த செய்வதனால், சக்கியடய செய்வதனால், நீங்கள் சக்கியின் ஊற்றாக நிலவிதுவீர்கள். அப்பொழுது எந்த பலனும் எதிர்பார்க்காமல், சார்ந்திராமல் மற்றவர்களுக்கு தொடர்ந்து அன்பம், கவனத்தம் உங்களால் வழங்க முடியும். ஆன்ந்த ஸ்பரண தியான மூகாமில் அனாகத சக்கரத்த மலர செய்வதற்க்கான ஒரு சிறிய தியானத்தை கற்றுக் தருகிறோம். அந்த தியானத்த செய்வதன் மூலம் உங்கள் அனாகத சக்கரம் மலரும். உங்களால் தள்ளலம் இல்லாமல் அன்பு பொழிய முடியும். அ மட்டுமல்ல உங்களுக்கு நீங்கள ஆராக்கியத்தே எற்படுத்திக் கொள்ள முடியும்.

எதம் நீங்கள் எதிர்பார்க்காமல் இருக்கிற பா, நீங்கள் பற்றற்று இருக்கிறீர்கள். பற்றற்று இருப்பு என்றால் மற்றவர்கள் மல அக்கறை இல்லாமல் இருப்பு என்று அர்த்தம் இடையா. உண்மையில் பற்றற்று இருக்கும் பா நீங்கள் எல்லாருக்கும் உங்கள் அன்பு

வழங்குவீர்கள். இவர்கள் என் குடும்பத்தவர்கள், என் நண்பர்கள் என்று பிரித்து பார்க்க மாட்டீர்கள். எல்லாருக்கும் எந்த விதியாசமும் இல்லாமல் அன்பு வழங்குவீர்கள். உங்கள் அன்பிற்கு எல்லைக்கு, அளவும் இருக்காது.

பற்று இருந்தால் உங்கள் கடந்த காலத்ததாடும் எதிர்காலத்ததாடும் பிணைத்து விடும். பற்றற்ற தன்மை உங்கள் நிகழ்காலத்தில் நில பெற செய்யும். நீங்கள் உண்மையாக அன்பு செலுத்தும் பா, மணிதர்கள் கடந்த காலத்தை செய்த செயல்களும், உங்கள் அவர்கள் எப்படி நடத்தினார்கள் என்று யாசிக்க மாட்டீர்கள். எதிர்காலத்தில் அவர்கள் எப்படி நடன் கொள்வார்கள் என்றெல்லாம் கவலப்பட மாட்டீர்கள். இந்த நிமித்த்தில் நீங்கள் அன்பாக இருக்கிறீர்கள் அவ்வளவு தான்.

அதனால் தான் உண்மையான அன்பு நிகழ்காலத்தில் மட்டும் தான் இருக்கிறது. அதனால் தான் அன்பிற்கு கண்கள் இல்லை - அதாவது, எதிர்காலத்ததும் கடந்தகாலத்ததும் பார்க்கும் கண்கள் இல்லை. அன்பிற்கு இலக்காக ஒரு பொருள் இருக்கமேன்றால் உண்மையான அன்பு கிடையாது. பொருட்கள் நற்கின்றும் பா, எல்லோர மதும், எல்லா இடங்களிலும் அன்பு வெளிப்படுத்தும் பா, அன்பு கருணையாக மாறிவிடுகிறது. முழ்ந்திரும் உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையில் வெளிப்படும் அன்பு தான் கருணை என்று அழைக்கிறோம்.

கள்வி: சில குருமார்கள் ஆத்மாவ பூரணம் என்றும் சிலர் குண்யம் என்றும் சொல்கிறார்கள். இரண்டிற்க்கும் அர்த்தம் வேறாக இருக்கிறது. இவ் இரண்டும் எப்படி உண்மையாகும்?

புத்தர்-ஆத்மாவின் ஒன்றுமில்லாத குண்யம் என்று குறிப்பிடுகிறார். ஆதி சங்கரா அத நிலைய எல்லாம் நிரந்த நிராம் என்று குறிப்பிடுகிறார். சங்கரா ஞான நிலை என்று கூறவ பிறப்பு இறப்பு ஆகிய இரண்டு கட்டுக்ககளில் இருந்து விடுதல அடைவது. புத்தரும் எல்லா கட்டுக்ககளில் இருந்து விடுதல அடைய வன்னடும் என்று வலியுறுத்துகிறார். ஆனால் ஒன்றுமில்லாத குண்யம் என்று சொல்கிறார்.

ஒன்றுமில்லாதம் எல்லாம் நிரந்ததும் ஒர நிலையின் இரண்டு பக்கங்கள். அவ இரண்டும் ஒன்றிற்கு ஒன்று வேறுபட்ட அல்ல. அவ இரண்டும் இரண்டு விதமாக பார்க்கப்படுகிறது. அவ்வளவு தான். குண்யம் என்று சொல்லும் பா, இவ்லா, இவல்ல

என்று எல்லாவற்றும் ஒக்கிறாம். பூரணம் என்று சொல்லும் பா எல்லாவற்றும் உள்ளடக்குகிறாம். அவ்ளாவு தான்!

வதம் பாடுகிற பூரணமதப் பூரணமிதம் என்று. அதன் பொருள் பூரணத்திலிருந் பூரணம் தான்றுகிற. பூரணத்திலிருந்து பூரணம் வெளிப்பட்ட பின்பும், பூரணம் பூரணமாக இருக்கிற. இந்த சுலோகத்தில் உள்ள பூரணம் என்ற வார்த்தைக்கு பதிலாக குண்யம் என்ற வார்த்திய பாட்டிராம். பொருள் மாற்றாத தான்டி. எப்படி ஒன்றும் இல்லாய அத பால் பூரணத் தான்டிம் ஒன்றும் இல்ல.

அளவிடமுடியாத வெளியில் இருந் எத கழித்தாலும், அல்ல சர்த்தாலும், பெருக்கினாலும், அல்ல வகுத்தாலும், அளவிடமுடியாத அளவிடமுடியாதாகவே இருக்கும். கணக்கில் வன்டுமானால் பூஜ்யத்தைக் எதையவ சர்த்தால், அ ஒரு மதிப்ப உருவாக்கும். ஆனால், ஒன்றுமில்லாத பிரபஞ்ச இருப்பில் எத சர்த்தாலும் அ எப்பொழும் பால் ஒன்றுமில்லாதாகவே இருக்கும், இருந்த எயப் பால். அங்க காண்பதற்கு ஒன்றும் இருக்கா.

பூரணத் பற்றி பசி ஆதிசங்கரர் எதம் ஒக்கி தள்ளுவதன் அவசியத்த உட்பதசி த்தார். நதி நதி (ப்ரும்மீயீ, ஸ்ரீமீயீ) என்று இவல்லா, இவல்லா என்று எல்லாவற்றும் ஒக்க சொன்னார். எடுத வய இருக்கும் பா, ஆதிசங்கரர் தன் குரு காவிந்தபாதா கட்கும் கள்விகளுக்கு நதிக் கரையில் வத பதில் அரிக்கிறார். அவர் பதிலாக அருளிய ஆறு சுலோகங்களின் பொருள் நான் இவல்லா என்பதன் சாராம் தான். அவர் சொல்கிறான், நான் இந்த சுபாவங்கள் இல்ல. நான் தூயபப நான் அநுபவிப்பவன் இல்ல. இறுதியில் அவர் சொல்கிறார், நான் சிவா. குண்யம் பூரணத்திற்கு எடுத செல்கிற.

கள்வி: இருஷ்ணர் அர்ஜுனன பார் செய்யத் தூர்ந்துகிறார். பல மல நாட்டவர்கள் சொல்கிறார்கள் கிருஷ்ணர் வன்முறைய பாதித்தார் என்று. இ சரியா?

மனதில் வன்முறை குழந் தொண்டிருப்பவர்கள் வன்முறைக்கும் வித்தியாசம் இல்ல என்பத அவர்கள் புரிந் கொள்வதில்ல. இவற்றில்

இருபத்தைந்து வருடம்

“சுடன் கப்படச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாத்ததற்கு, “தான் பெரிய சூளக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்த கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

328

ஒன்றில்லாமல் இன்னொன்ற உருவாக.

பண்பாட்டில் வளர்ந்ளதாக கருதப்படும் தசங்களில் மக்கள் மனரீதியான வன்முறையில் ஈடுபடுவத சாட்டங்கள் தடுக்கின்றன. சிறிகின்ற மக்கள பார்ப்பத அபூர்வமாக இருக்கும். அப்படிய மக்கள் சிரித்தாலும், அவர்களுடய சிரிப்ப உடட்டத் தான்டா. அ செல்விட்ட சிறிப்பு. உள்வய வன்முற அடக்கப்பட்டவனுடைய ஒருவர் வன்முறையற்ற மனிதராக மற்றவர் உணர முடியா. வன்முற உணர்வுகள் அடக்கப்பட்ட மனிதன் ஒரு டம் பாமாக மாறிவிடுகிறான்.

மக்கள் இத தனிமனித சுதந்திரம் (ஜீவீலீபீசீனீட்) என்று நினைக்கிறார்கள். உணர்சிகள் அடக்குவதால் தனிமனித சுதந்திரம் உருவாக. பெரிய பாதகங்கள் வெடிக்க அ காரணமாக இருக்கும். உங்களுக்கு மற்றவர்கள் வராமல் பார்த்துக்கொள்வத தனிப்பர் சுதந்திரமா உரியமை கிடையாது. அ மன அழுத்தத்திற்கு நீங்கள் கொடுக்கும் அழப்பு. உங்கள் நீங்கள் தனிமப்படுத்திக் கொள்வதால் உங்களுக்கு சுதந்திரம் வஹ்விதவில்ல.

ஒரு ரவி இல்லாத்த விட்டு வெளியறிவிடுகிறான். அதனாலய தான் எல்லாவற்றும்ற்றந்ததாகின்றதாகிறான். எல்லா ஆசகளில் இருந் விடுதல அடைந்திட்டதாக நினைக்கிறான். ஆசகள் மனதில் இருந் தான்றுகின்றன. நம் மனத்குள் பக்குவம் வளராமல், காட்டிற்குள் இருந்தாலும், கனவு கற்பனைகள் அவர் மனத குழந் கொண்டு தான் இருக்கும். உங்கள் குடும்பத்தில் இருந் விலகி ரவியாக வண்டிய தவ இல்ல. உங்கள் குடும்பத்துடன் இருந் கொண்டத் ரவியாக வாழலாம். விழிப்புணர்வ வளர்த்திக் கொள்வதால் உண்மையான வளர்ச்சி. விழிப்புணர்வ வளர்த்திக் கொள்நர்கள் நீங்கள் காட்டிற்கு செல்ல வணடிய தவம் இல்ல. நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க முடியும்.

உங்கள் குரு உங்களுக்குள் விழிப்புணர்வு தாக்குதல் ஏற்படுத்தலாம்! ரமண மகரிஷி சொல்கிறார், குரு ஒரு சிம்ம சொப்பனம் என்று. உண்மையிலராதவற்றில் இருந் நீங்கள் விழித்துக் கொள்ள தான்றும் சிம்ம சொப்பனம் அவர்.

அர்ஜுனனின் மனதில் இருக்கும் கனவு கற்பனைகள் கிருஷ்ணர் விலக்குகிறார். எ நல்ல எ கெட்டட என்று அர்ஜுனனும் அவனப் பாள்ரவர்களும் உருவாகியிருக்கும்

“சுடன் கப்படச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாத்ததற்கு, “தான் பெரிய சூளக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்த கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

329

இருபத்தைந்து வருடம்

பாசங்கு ஓட்டட்களை கிருஷ்ணர் கலைகிறார். நன்ம தீம இரண்டும் கடந்த உண்மை உள்ளது. எ நல்ல எ கெட்ட என்ற சமுதாயம் வத்திருக்கும் கருத்துக்களில் இருந்து தொல்லவில் தர்மம் என்னும் மரபுஞ்ச பொ நீதி இருக்கிறது.

நாம் வளரும் பா எப்படி நல்லபடியாக வாழ வண்டும் என்பதற்கான முன்னுடராணங்களும், முன் மாதிரிகளும் வழங்கப்படுகின்றன. அவ அந்தந்த சமூகத்தின் கட்டுரு மனப்பாடன்மையின் அடிப்படையில் அமைகின்றன. சமூகம் சிக்கல் இல்லாமல் இயங்குவதற்கு தயவு ஒழுகாட்டிகளாகவும், சட்டங்களாகவும் இம்மனப்பாடன்கு அமகிறது. சமுதாய சட்டங்களைத் தாங்டி பார்க்கும் அலவிற்கு நமக்குள் விழிப்புணர்வும், புத்திசாலித்தனமும் இல்லாத பாம், சட்டங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டன சரியான காரணங்கள் புரியாமல், அவற்ற உட்க வண்டும் என்ற தூண்டுதல் நமக்குள் எழுந்த கொண்ட தான் இருக்கும். பெற்றோர்கள் எது செய்யக்கடா என்று சொல்கிறார்களா அதைய செய் பார்க்க ஆசப்படும் குழந்தைகள் இருக்கும் நிலையில் நாம் இருக்கிறோம்.

மாசசு அனுபவித்த உணர்வு நிலையில் இருந்த உருவானவ பத் கட்டளைகள். அவருடைய அனுபவியின் வெளிப்பாடுகள் அவை. ஆனால் அவர பிறப்பற்பவர்களுக்கு பத் கட்டளைகள் என்ப பயத்தாலும், ஆசையாலும், தினிக்கப்பட வண்டிய கருத்த்களாக மட்டும் அமகிறது. ஒரு குரானியின் ஆழ்ந்த ஆன்மீக அனுபவம், பாவத்திற்கும் புண்ணியத்திற்கும் அல்ல சொர்க்கத்திற்கும் நரகத்திற்கும் செல்லும் மார்க்கங்களாக மதிப்பழிந்த விடுகின்றன.

பல மேோ நாட்டவர்களும் கிருஷ்ணர சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. இருஷ்ணர் சிவடையாக உவமையாக சிலவற்ற சொல்லியிருக்கிறோர் என்று சொல்லி கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளுக்கு விளக்கமளிக்கிறார்கள் அல்ல பார கிருஷ்ணர் தூண்டுகிறார் என்று குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்.

கிருஷ்ணர், வன்முறை பரிந்தக்கவில்லை.

இருபதைத்து

சுடன் அப்படிச் சொல்லிக்கொள்வீர்களா? என விசாரித்தற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாய் வேண்டுமென, என சிறுவயதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள்,

இவி அனைத்தையும் செவழித்து எனைப் பயிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

அவர் விழிப்புணர்வு பரிந்தக்கிறார். நாம் அனுபவிக்கும் வாழ்வும் இறப்பும் ஒரு கனவு என்கிறார். நாம் நல்ல கெட்ட என்று சொல்வதற்கு எந்த சாரமும் இல்லை, அவ சமூகத்தால் திணிக்கப்பட்டவை. ஒருவருக்கு ஒருவர் மாறக்கூடியவை. நிலையற்றவை, உண்மையற்றவை. நல்ல கெட்ட என்று பிரித்து பார்க்கும் மனம் நம் அறியாமையாலும், கட்டுரு மனப்பாடன்மையாலும் உருவாகிறது. உண்மையில், பிரபஞ்சத்தின் பிரிவினக்கு இடம் இல்லை. இ சரி, இ தவறு, இ நல்ல, இ கெட்ட என்றும் எவும் கிடையா.

இந்தபிரிவினமனப்பாங்குதான்மக்கள் அடிக்கடி கட வுள்ளனர்களுணையில்‌லாமல் நடன் கொள்கிறார் என்று கடக் வக்கிறது. ஒரு சின்ன குழந்த இறக்கிற பா அல்ல ஒரு இயற்கை சரழிவு ஏற்பட்டு ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் இறந்து விடும் பா மக்கள் இந்தகய கள்விகள கட்கிறார்கள்.

இந்த கள்விகளுக்கு வந்த தர்க்கமும் சொல்ல முடியாது. இயற்கையின் சுபாவம் அ என்று மட்டும் தான் சொல்ல முடியும். இயற்கையின் செயல்கள் நிலையில்லாதவை, புரிந்து கொள்ள முடியாதவை.

நன்முடய கட்டுரு மனப்பாடன்மைய கிருஷ்ணர் ஒரு பெரிய சம்மட்டியால் உடைக்கிறார். அவர் அர்ஜுனனப் பார்த்து, அவருக்குத் தெரிம் இத கள்விப்படும் பெரும்பாடன்மையான மக்கள் அதிர்சிக்கு உள்ளாவார்கள் என்று. ஏன் மக்கள் அதிர்சியடைகிறார்கள்? காரணம் வன்முற தான் உள்ளது. ஆனால் அவர்கள் உள்ளத்தில் உள்ளது அத வெளிப்படுத்த அவர்களுக்கு பயம். தொடர்ந்த வன்முற அடக்கப்படும் பா அ மண அழுத்தமாக வெடிக்கிறது. தன்ன நக்கிய வன்முறையாக அவ வெடிக்கிறது. சிலர் தங்களத் தாங்கள் அழித்துக் கொள்கிறார்கள். சிலர் தங்கள் மட்டுமல்லாத அடுத்தவர்களும் அழிப்பதற்கான ஆத்தங்கள் செய் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

உங்களுக்குள் இருக்கும் வன்முறை எற்றுக் கொள்வது நல்லது. வன்முற என்கிறுந்து தான்றுகிற என்பத ஆராய்ந்து பார்ப்பதற்கு அ உதவும். சரியான புரிதல் எற்படும் பா, வன்முற மறைந்துவிடும். அம்பிகள் நிலையில்லாத தன்மையும் ஆன்மாவின் நிலப்புத் தன்மையும் புரிந்து கொண்ட ஒரு மனிதனுக்கு பாரிட வண்டிய தவ இருக்கிறது அதில்லயா என்பது முடிவு செய்யும் தெளிவு இருக்கும். அதனால் தான் புத்தர் கொல செய்தாலும் அதில் பாவமிருக்கா என்று சொல்கிறார்கள். எ நடக்க வண்டுமா, அது நடத்தவற்காக விழிப்புணர்வு நிலையில் இருந்து செய்யப்பட்ட ஒரு செயல் என்று அ

இருபதைத்து

வரும் போராடினார். கடமைக்காவில் என்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓம்வெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

எடுத்துக் கொள்ளப்படும்.

அமதிய பாதிப்பவர்கள் வதம் சூறும் அஹிம்சை வெளிலக வன்முறைய தாண்டிள்ள என்பத புரிள் கொள்ள வேண்டும். தனக்குள் பிரிவின இல்லாத மனிதனவில் பூரணமான வெளிப்பாட்ட அஹிம்ச என்று சொல்லலாம். என்ணதில், வார்த்தகளில் வள்முற இல்லாத பா எழும் செயலிலும் வன்முற இருபதில்ல. முழுமையான விழிப்ப நிலையில் இருக்கும் பா தான் அத்தகைய செயல் ஆக்கம் பெறுகிற. உயிருள்ள, உயிரற்ற எல்லாம் பிரபஞ்சத்தின் இணைபிரியான பாகம் என்பத உணர்ந்த உணர்வு நிலையில் இருக்க அத்தகய வன்முற பிறக்கிற. எல்லாமில்லாத உணர்வு நிலையில் இருந்த அத்தகய வன்முற பிறக்கும்.

அத்தகய உணர்வு நிலையில் இருந்த, அத்தகய விழிப்புணர்வில் இருந்த, அழிவு ஏற்படும் பா, அழிவு இல்லாமல் ஆக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகவ இருக்கும். அத்தகய அழிவு இல்லாமல் ஆக்கம் இருக்க.

படிப்படிநிலையும் கட்டபினிலையும் உருவான சுத்தராண தர்க்கத்த வத் கிருஷ்ணனின் செயல் புரிள் கொள்ள முடியாத. அனுபத்தினால் தான் அத புரிள் கொள்ள முடியும். தர்க்கத்த வத எ நல்ல, எ ஒட்ட என்று முடிவு செய், அதன் பிறகு கெட்டத எதிர்த் தெரிய புரி என்று கிருஷ்ணர் சொல்லிவிடல். திருவள்ளுவருக்கு அர்ஞ்சுனனின் புதியின் மலர்மிக்க இல்ல, அதனால் அவர் அர்ஞ்சுனனபோதிய பயப்படுது என்று சொல்லிவிடல்ல. கிருஷ்ணர் என்ற தர்க்கத்தம் நம்பவில்ல. எ நல்ல, எ சரி எ தவறு, எ நன்ம தீம என்று நீங்கள் முடிவு செய்வ எல்லாம் உங்கள் கற்பன தான் என்கிறார்.

பந்தான் என்னளுக்குத் தெரிந்த வித்தியாசமும் இல்ல. வித்தியாசம் உங்கள் விலக்கிவிடும் பா, நீங்கள் முழுமைய, ஒருமைய உணர்கிறீர்கள். அந்த ஒருமையில் வன்முற இருக்க.

கள்வி: இஸ்லாமும், கிறிஸ்தவும் மறுபிறப்பு இல்ல என்று சொல்கின்றன. ஆக உலக மக்களில் பாதி பர் மறுபிறப்பு ஏற்றக் கொள்வதில்ல. மறுபிறப்பு உண்மையாக இருந்தால், ஏன் இந்த மதங்கள் அத மறுக்கின்றன?

சமூகத்திற்காக சொல்ல வேண்டும் மென்றால், எந்த பிரச்சனைகளுக்குள்ளும் மாட்டிக் கொள்ளாமல், அவர்களுடய சொந்த நம்பிக்கையப் பொறுத்த என்று மட்டும் சொல்லிவிடலாம்.

கிருஷ்வத்தம், இஸ்லாத்தம் என்றெடுத்த ஜூடாயிஸம் மறுபிறப்ப மறுக்கவில்ல. ஒரு உடலில் இருந்த இன்னொரு உடலுக்கு ஆன்மா பயணிக்கிற என்று தான் சொல்கிற. இன்றுள்ள சிலரின் இத மறுத்ததாலும், ஆசாரியான யூதர்கள் மறுபிறப்ப இன்றும் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். கிறுஸ்தவர்கலில் ஒரு பிரிவான ஜானஸ்டிக்ஸ் (நிஸ்தீவேதியீனீ) மதத்தவர்களும் இஸ்லாமின் சூபி மதத்தவர்களும் மறுபிறப்பின் மல் அவர்களுக்கு உள்ள நம்பிக்கை மீண்டும் மீண்டும் எடுத்த சொல்கிறார்கள். இன்றக்கு நாம் படிக்கும் பபிள் உள்ளமையில் நாங்காம் நுற்றாண்டில் தொக்கப்பட்ட பபிள். அதத் தொகுத்த ராமானியர்கள் உண்மைய பபிளில் தங்களுக்கு ஒத்தவராத பல பகுதிகள் சரிக்க மறுவிட்டார்கள். இத வரலாறு. அத பால் குரானிலும் மரணத்திற்கு முன்பும் பின்பும் இருக்கடிய வாழ்வ குறிக்கும் வாசகங்கள் இருக்கின்றன. இந்த மதங்களின் அடிப்பட கருத்தாக மருவாழ்வு அல்ல மறுபிறப்பு இல்ல என்ப உண்மதான். அதில் எந்த சந்தேகமும் இல்ல. மறுபிறப்பு பற்றி மதங்கள் என்ன சொல்கின்றன என்று பார்த்தால், அனுபவத்தினால் அறிவியலின் அடிப்படையிலும் மறுபிறப்பு பற்றி நாம் தெரிள் கொள்ள வண்ணும். கடந்த ஜென்மத்த பற்றிய நினவுகள் சொல்லப்பவர்கள் பிதற்றுகிறார்கள் என்று சொல்லி ஒத்க்கிவிடாமல், திறந்த மனதாடு அவற்றக் கட்டு ஆராய வண்டும். பொருள் அழிக்க முடியாத் துக்களால் அழிக்க முடியல் என்பதில் யாருக்கும் சந்தேகம் இருக்கா. அப்படியெனில் இறப்பிற்குப் பிறகு சக்தி என்னவாகிற? அவரு இடத்திற்கு செல்ல வண்டும்.

சக்தி ஒரு உடலில் இருந்த இன்னொரு உடலிற்கு செல்லா என்றால் கூட அத் தன் இருப்பிற்கு சென்று விடும் என்று நாம் ஒத்தக் கொள்ள வண்ணும். இகத் தான் பிரம்மன் என்று வதங்கள சொல்கின்றன. புதிதாய் பிறக்கின்ற உடல் சக்திய எடுக்கும் சக்தி மயததின் பிரம்மன் என்று அழைக்கிறோம். எப்படி நாம் தர்க்கம் செய்தாலும் சக்தி தொடர்ந்து வாழ்கிற. ஒரு உடலில் இருந்த இன்னொரு உடலுக்கு நாடியாக இல்லாவிட்டாலும் பொதான சக்தி இருப்பின் வழியாக அ மாறுகிற என்று எற்றுக் கொள்ள வண்ணியிருக்கிற.

'சகன் அப்படி சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சகான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென்று நான் விரும்பவில்லைதான் கவலைப்படவன் என் தலைத. குணவை நிலைமைக உடல், பொருள், இன்னதெயும் சொல்லித்து என்னைப் படித்து வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்காலித்தார்.

இந்த புரிதலில் இருந்து மறுபிற்ப ஏற்றுக்கொள்வதற்கு உங்களுக்கு நம்பிக்கை வண்ணும். அனுபவம் வண்ணும். தன்னை உணர்ந்த ஒவ்வொரு ஞானியரும் தங்களும் பிறபஞ்சமும் - அல்ல பிரம்மனும் - ஒன்று என்று சொல்கிறார்கள். இதில் இருந்த ஆத்மா என்னும் தனி மனித சக்திக்கு பெயர் வந்த. பிரம்ம சக்திக்கும் ஆக்மாவிற்கும் வறுபாடு கிடையா. ஆத்ம சக்தி தனி மனிதனுக்குள் தங்கியிருக்கும் பிரம்ம சக்தி தான்.

இருவரும் சொல்கிறார் ஒரு மனிதன் பழைய ஆடைகள் களைந்திட்டு, புதிய ஆடையை உடுத்திக் கொள்வது போல் ஆத்மாவிற்கு ஒரு உடல் விட்டு இன்னொரு உடல் எடுத்துக்கொள்ளும் வாய்ப்பும் இருக்கிற அல்ல பிரம்மத்தில் கலந்து முக்தியடம் வாய்ப்பும் இருக்கிற. ஆசாகள் முழுவதுமாக அனுபவிக்கப்பட்டு அவைகள் மறந்து பிறகு, ஆத்மா பிரம்மத்தில் கலந்திடுகிற. மற்றும் முற்றும் பெறாத ஆசைகள் இருக்கும் போல், அந்த ஆத்மா இன்னொரு உடல் எடுத்துக் கொள்கிற.

கள்வி: சுவாமி, மறுபிறப்பு பற்றி பசும் பால், மணிகளின் விலங்காகவா - அல்ல பூசியாகவா கூட பிறக்க வாய்ப்பு உள்ள என்று சொல்லப்படுகிற. இந்த புரிந்து கொள்வதற்கு சிரமமாக இருக்கிறதா.

ஆம். இவற்றில் புரிந்து கொள்வது மிகவும் கடினம் தான். உயிர்கள் ஒரு செல் விலங்குகளாகத் தான்ரி பிறகு படிப்படியாக மனிதர்களாக வளர்ந்து இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லும் பரிணாம வளர்ச்சியை நம்பிய புரிந்து கொள்பவர்களால் கூட மனிதன் மீண்டும் இழிவான பிறப்பு எடுக்க முடியும் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. இப்படி ஒரு வாய்ப்பு இருப்பதாக நம் அடையாளத்திற்கு ஒவ்வொராததாக இருக்கிற. நான் எப்படி ஒரு ஈயாகவா மீனாகவா பிறக்க முடியும்? என்று கேட்கிறார்கள்.

ஆத்மா எந்த உடல் தர்ந்தெடுக்கிற என்பது பாவன ஜென்மத்தில் வாழ்ந்த போது அவர்கள் வாழ்ந்த மன அமைப்பு பொறுத்தது. எப்படிப்பட்ட வாழ்க்கை ஒருவர் வாழ்ந்திருக்கிறார் என்பதும் பொறுத்தது. சில ஆசைகள் வாழ்க்கையில் நிறைவேறாத ஆசைகள் வாழ்க்கையில் உடல் விட்டு இறந்தார் என்பதும் பொறுத்தது. சாமி அனுபவித்த சொல்வான்வு, ஒரு மனிதனுக்கு தூக்கும் தான் வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய பாட்கியமாக இருந்தால், அவன் அடுத்த பிறப்பு எடுக்கும் போது எரும மாடாகத் தான் பிறப்பான்; சாப்பிடுவ தான் பெரிய சுகம் என்று

"சுவான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என்று விசாரித்ததற்கு, 'சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்றை இதழாங்க உடல், பொருள், இன்பம் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

நினத்தால் அவன் பன்றியாக பிறப்பான். இப்படி சொல்வதில் கொஞ்சம் உண்மை இருக்கிறது.

மனிதர்கள் பிற உயிரனங்களை ஒப்பிடும் போது தனி சிறப்பு வாய்ந்தவர்கள் என்று நினைக்காதீர்கள். மனிதர்களால் மட்டும் தான் நினைக்க முடியும். அவர்களுக்கு மட்டும் தான் உடல்-மனத தாண்டி ஆத்மாவை உணர்தற்குத் தவயான உணர்வு நிலை இருக்கிற என்பதான். விலங்குகள் மனிதனுடல அடங்கிய பிறகு தான் அவு முத்தி அடைய முடியும். ஆனால், நம்ம இயக்கும் சக்திம் விலங்குகள் இயக்கும் சக்திம் ஒன்று. அவை வாழ்வதில் தான் விலங்குகளுக்கு இருக்கும் உயர்ந்த சக்தி நிலை, நம்முடைய சக்தி நிலைபோலும் சமாதானம் ஆகும். ஒரு விலங்கின் ஆத்ம சக்தி மனிதனாக மாறும் போது தான் மல் நிலை சக்தி மனிதர்கள் உருவாகின்றன. ஒரு மனிதன் தன் வாழ்வு முழுவதும் மூலாதார சக்தியான காமத்திலும், பிராசயிலும் இயங்கிக் கொண்டிருந்தால், அவனுட மீன்றும் விலங்காக பிறப்பதற்கு எல்லா சாத்தியங்களும் உண்டு. மனிதனின் பாவ ஆத்மாவான சீழ்நில சக்தி மயங்கல் நாடகி செல்லும்.

இந்த விட புரிந்து கொள்வதற்கு கடினமான, விலங்குகள் எப்படி மனித நிலைக்கு உயர்கின்றன என்பதுதான். மனிதர்களால் உணர்ந்து கொள்வதற்கு மட்டும சாத்தியமான சக்தி நிலை விலங்குகளுக்கு இல்லாத போது, தங்கள் இருப்பின் உயிர்ந்த நிலை அனுபவித அதனுடன் சேர்ந்து அடுத்த பிறப்பில் வளர முடியும். இப்படியாக தான் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

பலர் கற்பனை. சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்த மக்கள் தெய்வத்தின் எண்ணிக்கை இன்று இருக்கும் மக்கள் தொகையின் எண்ணிக்கை அதிகம். அன்று வாழ்ந்த விலங்குகளின் எண்ணிக்கையில் வளர்ந்து கட்ட மோத்ம அறநூறு காடி தீவராசிகள் தான் இருந்தன. ஆனால் இன்று மனிதர்களின் எண்ணிக்கை மட்டும் அறநூறு காடிகளாக விட்டது. தொடர்ந்து அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது. இப்படி சாத்தியமா? பழைய பிறப்புகள் பல்வேறு கண்களில் கொண்டு உருவாகிற

இருபத்தைந்து வகையாக அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கிறார் அவர் ஒவ்வொருத்தார். அவருக்கு அப்பால் போக அவருக்கு அப்போதான் நேரம் இல்லை. அதன் பண்ணான் என்கிறதை நெறித்து...

"சுவான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என்று விசாரித்ததற்கு, 'சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று, என்று சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்றை இதழாங்க உடல், பொருள், இன்பம் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

கண்டவர் என் தன்மை. கனவை இதழாங்க உடல், பொருள் இன்பம் பழிக்க வைத்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

2

என்றால், எப்படி இவ்வளவு புதிய உடல்கள், ஆத்மாக்கள் தான்றினா?

2

ஒன்று புரிந்து கொள்ளுங்கள். எல்லா ஜீவன்களும் சக்திகள் தான். இன்னொன்று பிரபஞ்சத்தில் இந்த பூமி மட்டும் தான் இல்லை. பிரபஞ்ச வெளி முழுவதும் சக்தி நிரம்பி உள்ளா. பூமிய மட்டுமல்ல பிரபஞ்சத்தின் பிற காள்களிலும் நிரப்பும் அளவிற்கு சக்தி இருக்கிறது.

2

கீத 2.19

2

ஆத்மாவ கொல்வ என்று எடுத்துக் கொள்பவனும், ஆத்மா கொல்லப்படுகிற என்று எடுத்துக் கொள்பவனும் உண்மைய புரிந்து கொள்ளவில்லை. உண்மைய புரிந்து கொண்டவன் ஆத்மா கொல்வமும் இல்லை, கொல்லப்படுவமும் இல்ல என்பத அறிவான்

2

கீத 2.20

2

ஆத்மா பிறப்பதில்லை. அ இறப்பதும் இல்லை. ஆத்மா இருப்பதனால் அ என்றும் இல்லாமல் பாவம் இல்லை. அ பிறந்ததில்லை, நித்யமான, மாறாத மற்றும் புராதனமான. உடல் கொல்லப்படும் போது, ஆத்மா கொல்லப்படுவதில்லை.

2

கீத 2.21

2

ஓ! பார்த்தா, ஆத்மா அழிவில்லாத, நித்யமான, பிறப்பில்லாத, மாறாத என்பத உணர்ந்து கொண்ட மனிதன் எப்படி கொல்வான் அல்லது கொல்லப்படுவான்?

2

கீத 2.22

2

மனிதன் எப்படி பழய ஆடைய கழற்றி விட்டு புதிய ஆடைய உடுத்திக் கொள்கிறான், அத போல் ஆன்மாவான பழய உடல் விட்டு விட்டு புதிய உடல் எடுத்துக் கொள்கிறது

2

கீத 2.23

2

ஆதங்களால் ஆத்மாவ வெட்ட முடியா, நெருப்பால் சுட முடியா, தண்ணீரால் நினக்க முடியா, காற்றால் உலர்த்த முடியா.

2

கீத 2.24

2

ஆத்மாவ உடக்க முடியா, எரிக்க முடியா, கரைக்க முடியா, உலர்த்த முடியா. அ நித்யமான, எங்கும் வியாபித் இருக்கிறா, நிலயான, அசக்க முடியாத, புராதனமான.

2

கீத 2.25

2

ஆத்மா உருவெடுக்கத, நினைத்த பார்க்க முடியாத, மாற்ற முடியாத என்று சொல்லப்படுகிறது. இவ்வாறு புரிந்து கொண்ட பிறகு தீ னப்படுதல் கூடாது.

2

இருஷ்ணர் நாடியாக அர்ஜுனன் முன்பு எழுப்பிய சில சந்தேகங்களுக்கு விடையளிக்கிறார். அர்ஜுனன் சொல்கிறான் தான் தன் உறவினர்களை ஆசாரியர்களும் அழிப்பதனால் தனக்கு இந்த உலகிலும் எதிர்கால பிறப்பிலும் சொல்ல முடியாத துக்கம் ஏற்படும் என்று. தன்னுடைய செயலால் எதிர்கால சந்ததிகளும் ன்பமடவர்கள் என்கிறான்.

2

இருஷ்ணர் சொல்கிறார், அர்ஜுனா உன்னுடைய எல்லா பயங்களுக்கும் அர்த்தம் இல்லை என்று. உண்மையில் மரணம் என்ப இல்லை. மரணம் என்று எத சொல்கிறோம் என்றும் அழியப் பாகிற உடலின் அழிவத் தான் சொல்கிறோம். ஆதனால் யாரும் யாரம் கொல்வதில்லை. யாராலும் கொல்லப்படுவதில்லை. இரண்டும் கற்பனைகள் தான்.

2

இந்த உடலில் குடி கொள்ளும் ஆன்மாவான என்றும் வாழ்கிறது. அ இந்த உடலில் தற்காலிகமாகத் தான் வாசம் செய்கிறது. ஆனால் அ நித்யமான, அழிவில்லாத. மலும் அதற்கு பிறப்பும் இல்லை. இறப்பும் இல்லை. ஆத்மாவ முடியிருக்கும் உடலுக்குத் தான் அழிவும், மறு பிறப்பும். ஆத்மா என்றும் வாழ்கிறது.

2

இங்கு இருஷ்ணர் எத சொல்கிறாரா அதற்கும் சாத்திரங்கள் சொல்வதற்கும் வேறுபாடு இருக்கிறது. இருஷ்ணர் மரணம் என்ப இல்லை என்கிறார். நல்லபடி நடன் கொல், நீ இறக்கின்ற பாஉன் நன்னடத்த உண்ண காப்பாற்றும் என்று அவர் உன் நன்னடத்த உண்ண காப்பாற்றும் என்று அவர் மரணம் என்ற ஒன்று கிடையா என்கிறார். அவ்வளவு தான்.

2

கொஞ்சம் கற்பனை செய் பாருங்கள். நீங்கள் குழந்தையாக இருந்த பா உங்கள் மனிதர்கள இல்லாத தீவில் விட்டுவிட்டு சென்று விடுகிறார்கள். நீங்கள் வளர்ந்து பெரியவளான பிறகு மரணம் எப்படி இருக்கும் என்று உங்களுக்கு எதாவ் ஒரு கருத் இருக்குமா? நீங்கள் இறந்த பிறகு என்ன நடக்கும் என்று உங்களுக்கு எதாவ் நம்பிக்க இருக்குமா? இல்லை. உங்களுக்கு எவும் தெரிந்திருக்கா. சாத்திரங்கள் என்ற கிரக்க

தத்துருணி தான் இறக்கும் பா பகட்கிறார், நான் குண்யமாக பாகிவிடுவன் என்றாலும் இல்லை மீண்டும் பிறப்பபன் என்றாலும் - இந்த இரண்டிற்கும் என் வித்தியாசம்? பிறப்பு, மறு பிறப்பு பான்றவ எல்லாம் எந்த வித்தியாசத்தம் தரப் பாவதில்லை.

இங்கு கிருஷ்ணர் மரணத்தைப் பார்த்தவரிடத்தில் பகிறார். அதனால் அவர் மரணத்தைப் பற்றி சொல்ல வண்டியதிற்கு. மரணம் என்ற ஒன்று கிடையா கிடையா என்று விளக்க வண்ணாயதிற்கு. ஒரு கூண்டில் இருன் இன்னொரு கூண்டிற்கு செல்லும் ஒரு பயணம் தாண் மரணம்; ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலிற்கு உயிர் செல்கிற என்று அவர் விளக்குகிறார்.

உடலாடு நமக்கு இருக்கும் பற்று தான் இந்த உடல் இறந்தால் நாயும் இறந் விடுவாம் என்ற குழப்பத்தை ஏற்படுதிற்கு. உடலாடு நமக்கு இருக்கும் பற்று தான் நமக்கு இருக்கும் பற்றுகளில் மிக ஆழமான நம் உடம்கள் மலும், உறவுகள் மலும் நமக்கு பற்று இருக்கும். உடம்களை இழந்திடுவாம் அல்லா உறவுகளை இழந்திடுவாம் என்று நினக்கும் பா நம் நினைக்கும் பா மனக்கு ஏற்படும் பயம் உடல் இழ்ந்திடுவாம் என்று நினக்கும் பா வரும் பயத்தை பான்ற இருக்கும்.

இந்த பற்றுகள் எல்லாம் தற்காலிகமான, நம்முடைய க்கங்களுக்கெல்லாம் பற்றுகள் தான் காரணம் என்று புரிந்து விட்டால், அவளுக்கு உண்மை தெளிவாகிறது. உண்மை புரிந்து கொள்ளும் பா எல்லா பயங்களும் விலகிவிடுகின்றன.

ஆன்மா தொடர்ந்து வாழும் என்ற உண்மையைப் புரிந்து கொள்ளாத கலாசாரங்கள் தரிமனித உணர்வில் அடயாளங்க இழந்திடும் அபாயம் இருப்பதாக பயத்தை ஆழமாக ஏற்படுத்துவிடுகின்றன. இத்தகய கலாசாரங்களில் மரணத்தாடு வாழ்வு முடிகிற - நிரந்தரமாக ஒரு முடிவிற்கு வருகிற - என்ற நம்பிக்கை ஊட்டப்படுகிறது. இந்த நம்பிக்கையால், அனுபவிக்கப்படட்திற்கும் என்று ஒன்று இல்லை என்று கருதி, மனிதர்கள் பரப்புரபாக, அவசர அவசரமாக இன்பத்தை நாடி செல்கிறார்கள். ஒரு வாழ்க்கை, நிரந்தர மரணம் என்ற நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் சொக்கும் நரகமும் சித்திரிக்கப்படுகிறன. எல்லா கலாசாரங்களும் சொர்க்கம் நரகம் என்ற கற்பனைகளை உருவாக்கி மக்கள் ஆசயாலும், அசத்தாலும் கட்டுபடுத்தி வந்திருக்கின்றன.

பிறப்பு பால் இறப்பும் ஒரு பயணம் தான் என்பதம், வாழ்விற்கு முடிவில்லை என்பதம் உணர்ந்த மனிதருக்கு தன அடையாளங்கள் இழந்திடுவாம் என்கிற பயம் இருப்பதில்லை. அவன் ஆனந்தமாக வாழ்கிறான். அவனை எவ்வு பயமும் பாதிப்பதில்லை, பாவம் நரகம் பான்ற கருத்தக்களால் அவனை பாதிப்பதில்லை.

அதனால் தான் மரணத்திற்கு பிறகும் வாழ்வு தொடர்கிற என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளும் இந் மதம், புத்த மதம் பான்ற மதங்கள் சகிப்புத் தன்மை கொண்ட கலாசாரங்கள் உருவாக்குகின்றன. வாழ்வதற்கு எந்த அவசரமும் இல்லை. ஒரு வாழ்வில் இருந்து எவ்வளவு உரிஞ்சு முடிவோமோ அவ்வளவு

உரிஞ்சி விடலாம் என்ற ஆத்திரம் இல்லை. இந் மதம் புத்த மதம் பான்ற சீயான்டு மதங்கள் சொல்கின்றன, நாம் எல்லாரும் ஒரு சக்கியில் இருந்து பிறந்து, மீண்டும் அத சக்கியில் திரும்பிவிடுவாம், இந் சுழற்சி என்று தொடர்கிற என்று. இந் உண்மையை உணர்ந்தவர்கள், மக்களுக்கு எற்றுக் கொள்ளும் பக்குவத்தம், அரவணைப்பம், கருணையம் பரப்புகின்றனர். தங்கள் மதங்களுக்கு மற்றவர்கள் மாற்றும் எந்த முயற்சியிலும் இவர்கள் ஈடுபடுதவில்லை.

கிருஷ்ணர் சொல்வதற்கு மிக எளிதாக நாம் தப்பித்திடம் எடுத்துக்கொள்ளாம். கொல்வம் இல்லை என்றால், கண்மூடித்தனமாக கொலகள செய்யலாம் என்று கட்கலாம். ஆனால் கிருஷ்ணர் உணர்த்த வரும் சத்தியம் இவ்வள.

மரணம் என்ப வாழ்வின் முடிவு இல்லை. அ ஒரு மலரில் தான் என்பத புரிந்த மனிதன், மரணம் இயற்கையாக நடக்கும் பாதா ஒரு காரணத்திற்காக நடக்கும் பாதா பயப்படுவதில்லை. அர்த்தமுள்ள பதஞ்சலி யாக முனிவர் வகுத்த அஷ்டாங்க யோகத்த கற்றவன். அதில் முதில் படி யமா என்பதாகும். உண்மை, அஹிம்சை, எளிமையான வாழ்வு குறிக்கும் அபாயகிரமும், பொறாமையின்மை (????????) மற்றும் கற்பனைகள் இல்லாமல் வாழும் பிரம்மச்சரியம் ஆகிய வாழ்வின் நெறிகளை உணர்ந்து யமா தத்த கற்ற அர்ஜுனனுக்குத் தான் கீதையின் இவ்வரிகள் வழங்கப்பட்டன. கொல்வதன் பலன்கள அர்ஜுனன அறிவான். மலும், சத்திரியன் என்ற முறையில் பாயில் எதிரிகள்க்கு கொல்வ அவனுடய கடமை.

'தசன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என வசாய்ந்ததற்கு, 'தான் பெறிய ஞானக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி இன்னதையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமானித்தார்.'

பிறப்பு பால் இறப்பும் ஒரு பயணம் தான் என்பதம், வாழ்விற்கு முடிவில்லை என்பதம் உணர்ந்த மனிதருக்கு தன அடையாளங்கள் இழந்திடுவாம் என்கிற பயம் இருப்பதில்லை. அவன் ஆனந்தமாக வாழ்கிறான். அவனை எவ்வு பயமும் பாதிப்பதில்லை,

அதனால் தான் மரணத்திற்கு பிறகும் வாழ்வு தொடர்கிற என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளும் இந் மதம், புத்த மதம் பான்ற மதங்கள் சகிப்புத் தன்மை கொண்ட கலாசாரங்கள் உருவாக்குகின்றன. வாழ்வதற்கு எந்த அவசரமும் இல்லை. ஒரு வாழ்வில் இருந்து எவ்வளவு உரிஞ்சு முடிவோமோ அவ்வளவு

உரிஞ்சி விடலாம் என்ற ஆத்திரம் இல்லை. இந் மதம் புத்த மதம் பான்ற சீயான்டு மதங்கள் சொல்கின்றன, நாம் எல்லாரும் ஒரு சக்கியில் இருந்து பிறந்து, மீண்டும் அத சக்கியில் திரும்பிவிடுவாம், இந் சுழற்சி என்று தொடர்கிற என்று.

கிருஷ்ணர் சொல்வதற்கு மிக எளிதாக நாம் தப்பித்திடம் எடுத்துக்கொள்ளாம். கொல்வம் இல்லை என்றால், கண்மூடித்தனமாக கொலகள செய்யலாம் என்று கட்கலாம். ஆனால் கிருஷ்ணர் உணர்த்த வரும் சத்தியம் இவ்வள.

மரணம் என்ப வாழ்வின் முடிவு இல்லை. அ ஒரு மலரில் தான் என்பத புரிந்த மனிதன், மரணம் இயற்கையாக நடக்கும் பாதா ஒரு காரணத்திற்காக நடக்கும் பாதா பயப்படுவதில்லை. அர்த்தமுள்ள பதஞ்சலி யாக முனிவர் வகுத்த அஷ்டாங்க யோகத்த கற்றவன். அதில் முதில் படி யமா என்பதாகும். உண்மை, அஹிம்சை, எளிமையான வாழ்வு குறிக்கும் அபாயகிரமும், பொறாமையின்மை (????????) மற்றும் கற்பனைகள் இல்லாமல் வாழும் பிரம்மச்சரியம் ஆகிய வாழ்வின் நெறிகளை உணர்ந்து யமா தத்த கற்ற அர்ஜுனனுக்குத் தான் கீதையின் இவ்வரிகள் வழங்கப்பட்டன. கொல்வதன் பலன்கள அர்ஜுனன அறிவான். மலும், சத்திரியன் என்ற முறையில் பாயில் எதிரிகள்க்கு கொல்வ அவனுடய கடமை.

'தசன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என வசாய்ந்ததற்கு, 'தான் பெறிய ஞானக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி இன்னதையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமானித்தார்.'

இங்கு இருஷ்ணர் அர்ஜுனனின் அவருணர்ந்திராத ஆசுமான உண்மையை விளக்குகிறார். கொல்ல மாட்டன் என்று அர்ஜுனன் சொல்வ அழிம்சியின் மல் அவனுக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையினால். தான் கொல்லப்படுவதனுடைய உறவக்காரர்கள் என்று அவனுடைய அடையாளங்களால் தான் அவன் பாரிட தயங்குகிறான். அறியாமையாலும், பற்றுதலாலும், கற்பனைகளாலும் அவனுக்கு தயக்கம் தான்றுகிற, கருணையினால் அல்ல.

இன்று இருக்கும் ஒரு ராணுவ வீரனுக்கா, காவல்ற்ற அதிகாரிக்காதனடைய பற்றி சொல்லப்பட வண்டிய விதத்தில் இருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு சூறிய அற்றேர அம்ந்த. ஆனால் அத சமயத்தில் இருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு குறுட்டுத்தனமான கட்டளைகள வழங்கவில்லை. பயத்திற்காவாஆங்கு செயல் அறிவுறுத்தப்படவில்லை. மராத், தன்னால் நிகழவிருக்கும் அழிவு உலக நன்மைக்காகும், புதிய பதப்பிற்காகவும் நிகழ்கிற என்று புரிதலின் அடிப்படையில் பார் புரிம்படி அர்ஜுனன் அறிவுறுத்தப்படுகிறான்.

இயற்க இப்படித் தான் அழிக்கிற. அ அழிப்பத படப்பதற்காகத் தான். சிவன் புப்பிப்பவர். நாம் நிணப்ப பால் அழிப்பவர் அல்ல. இதத் தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு உபதசிக்கிறார்.

நீங்கள் கடலாலும், எவும்அழிக்கப்படுவதில்லை, அழிவதில் என்றால், நாம் கொலை செய்வதால் பாவம் இடாயாதா? ஹிரிடலர், பின் லடன் பாற்பவர்களுக்கு பாவம் கிடாயாதா? அவர்களும் என்றும் அழியாக்கூடிய உடல்களத் தான் கொன்றார்கள்? மக்கள் கூண்டாடு அழிவத இருஷ்ணர் ஆதரிக்கிறாரா? என்று.

இல்ல. நிசயம் கிடயா. இருஷ்ணர் ஞான நிலையில் இருந் பிரபஞ்சத்தின் பாற்பயில் உடல் அழிந்தாலும் ஆத்மா அழிவதில், அதனால் மரணம் இல்ல என்று சொல்கிறார்.

சடன்அப்படிச் சொகிறீர்கள்?? என விசாரித்தற்கு, 'சூனான் பெசிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறமாக்க உறல், பொருள், ஆவி இணைதையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏகமலித்தார்.

வன்முறைம் கொலைம் வெறும் வெளிக செயல்கள் மட்டுமல்ல. அவா உள்ளியல் நிரியாக ஒருவர ஆட்டுவிக்கும் தூண்டுதல்கள். ஹிரிடலருக்கு உரிய மன அமைப்ப பெற்று, ஆனால் ஹிரிடலருக்கு இருந்த அதிகாரம் இல்லாமல் இருந்தாலும், அவன அத செயல் சிறிய அளவில் செய்வான். ஹிராஷ்டிராவில் குண்டு பாட பொத்தான அழுத்திய விமானிக்கு இருந்த வன்முறை விட அதற்கு ஆண பிறப்பித்த அதிகாரிகளுக்கு இருந்த வன்முற அதிகமான. அரிபணக்கு பின்னால் மறந் கொண்டிருந்தாலும் பாருக்கு ஆண பிறப்பித்த மன்னன வன்முறையான.

மனதிற்கு இருக்கும் வன்முறை வாசனையாக, ஆசயாக ஒவ்வொரு பிறப்பிற்கும் தொடர்ந் செல்கிற. அந்த ன்னபம் மரணத்தாடு நின்றுவிடுவதில்லை. வன்முற மனப்பாங்மையால் ஆக்மா தவறுக்கு ஆளாகிற, தன்மையில் குறிகிற, சீரழிகிற.

வன்முறையான எப்பொழும் ஒரு காழ தான். உண்மைய உணர்வதற்கு தவயான தரியம் அவனிடம் இல்லை. தன்னப் பிற எப்படிநடத்த வண்டும் என்று நினைக்கிறான ஆத பால் தான் மற்றவர்கள நடத்த வண்டும் என்று உணர்வு அவனுக்கு இல்லை. தன்னக் பிற எப்படிக வண்டும் என்று பலப் போர்களால் தான் ஒரு குண்டு கொண்டு தன்னத் தான் தனிமப்படுத்திக் கொள்கிறான்.

இன்று வன்முற மலின் காணப்படுகிற. காரணம் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வு காண்பத விட தெளிந்துட்பத்தின் உதவியால இன்று கொல்வ எளிதாகி விட்டது. பல நரங்களில் நாம் யார் கொல்ல வண்டும் என்று நினைக்கிறமோ அவர்கள் நருக்கு நர் பார்க்க வண்டும் என்ற தவ கூட இல்லை. நாம் ப்பாக்கியால் சுடலாம், குண்டுகள பாடலாம், கொல்ல நினப்பவன்

மன்னனாக இருந்தால், ஒரு பொத்தான அழுக்கிவிடலாம். அல்ல பாருக்கு செல்வ தான் சிறந்த வழி என்று ஒரு நாட்ட ஒத்தகொள்ள வக்கலாம். இதனால் ஏற்படும் விளைவுகளுக்கு நாம் பதில் சொல்ல வண்டிய தவ இல்லை. எனக்கு ஒன்றும் தெரியா என்று தப்பித்த் கொள்ளலாம். கடவுளின் பெயரால், தர்மத்த காப்பதற்காத் தான் நான் கொன்றன் என்று கூட கூறிக்கொள்ளலாம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் என்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் இவர் ஒப்பவெட்டுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ இவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. இவருடைய பன்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

நாம் விழிப்புடன் இருக்கும் பா, நமக்கு அருகில் இருக்கும் மனிதன் கடவுள் சக்தியின் வெளிப்பாடு தான் என்பத உணர்ந்து பா நம்மால் வன்முறையாடு செயல்பட

எப்படி முடிம். பக்கத்தில் இருப்பவர் நம் குடும்பத்தினரா, உறவுக்காரரா, நம் சமூத்தாய்ந்த சார்ந்தவரா, நம் மதத்த அல்லது நாட்டைச் சார்ந்தவரா என்ற கள்விகள் அங்கு எழும். அவருக்கும் நமக்கும் இருக்கும் வரலாறு, பழக்கவழக்கங்கள், நம்பிக்கைகள் ஒன்றாக இருக்கிறதா என்றும் யாசிக்க மாட்டாம். நாம் எதை நம்புகிறோமா அவ எல்லாவற்றின் மலும் அடுத்தவருக்கு அவனம்பிக்க இருக்கிறோம். இருந்தாலும் நாம் எந்த அளவிற்கு இந்த பிரபஞ்சத்தின் பாகமா அவரும் அத பான்று ஒரு பாகம் தான்.

அழிநால் தான் இருஷ்ணர் கட்கிறார், தான் அழிவுற்றவன், நித்யமானவன், பிறப்பற்றவன், மாறுதல்களுக்கு உட்படாதவன் என்று புரிந்த கொண்ட பிறகு, எப்படி அந்த மனிதனால் கொல்லவும் மற்றவர்கள் கொல்லப்படுவதற்கு காரணமாகவும் (???????????????) இருக்க முடியும்?

நாம் நம்ம இற சக்தியாக உணர்ந்த பிறகு எல்லா உயிர்களும் - உயிரற்றவைகள் உட்பட - கடவுளின் அம்சங்கள் என்பத உணர முடியும். அப்பொழுது நம்மால் வன்முறையை உருவாக்க முடியாது. இருஷ்ணர் சொல்லியும் இந்த முடியாது. இருஷ்ணர் சொல்லியும் இந்த ஆழமாக புரிந்து கொண்டால் இந்த உலகத்தில் வன்முறை இருப்பதற்கு வாய்ப்பு இல்லை. கொலைகள் நடப்பதற்கும் வாய்ப்பு இல்லை. ஒரு பூச்சியை கூட நீங்கள் கொல்ல மாட்டீர்கள். சய பகாப்புத்துக்கு கூட நீங்கள் மீறக்கூடிய வன்முறையைச்சொல்லி வன்முறையை இருக்கா. காரணம் நீங்கள் விழிப்புணர்வில் இருக்கும் பா, உங்கள் விழிப்புணர்வு மற்றவர்களுக்கும் சென்று சரும். அதனால் அந்த நாய்ப் உங்களைத் தாக்குவதற்கு கூட முன்வர மாட்டார்.

இருபதைத்து வருடம் போராறுவோர். இமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓம்வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அம்போதுநான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயனாள் எங்கனத்தில் மலப்பற்குளியில் இருக்கும் பா ஒரு பெரிய கரடிய பார்த்தன். அந்த கரடி என் பக்கத்தில் இருந்து ஆனால்கூட எனக்கு எந்த பயமும் வரவில்லை. கரடி என்னைப் பார்த்த அதன் பிறகு சென்று விட்டது. அத பால் பல வளகளில் கொடுமையான விஷயம் கொண்ட நாகப்பாம்புகள் பாத்திருக்கிறன். அவ சாமியப் பார்த்திட்டு அந்த இடத்தை விட்டு அகன்று விடும். எனக்குள் பயம் உருவாகாத பா மற்றவர்கள் என் மல் பயம பாராட்டுவதில்லை. அவர்கள் நம் புரிந்த கொள்வார்கள், எற்றுக் கொள்வார்கள். தற்போக்கப் புத்தக அடுத்தவர அழித்தோம் என்று சொல்தவ பச பொய்.

இந்த உலகத்தில் உள்ள எல்லா நாடுகளும் தயார் நிலையில் தங்கள் படகள

வத்திருப்பதாக சொல்கிறனா. தற்போக்கப் புத்தக காத்து கொள்ளும் உரிமய சயமரியாத உள்ள எல்லா கலாசாரங்களும் வழங்கிள்ளன. உலகில் இருக்கும் எல்லாரும் தற்காத் தொண்டு தான் இருக்கிறோம் என்றால், யார் முதலில் சண்டை வக்கிய? இதயெல்லாம் நாம் யாசிக்க வன்டும்.

நமக்குள் இருக்கும் பயத்த உணர்ந்த பிறகு தான் வீட்டு நாய்கள் கூட நம்ம எதிர்கின்றன. நம் பயத்தில் இருந்து தான் எல்லா வன்முறைகளும் உருவாகின்றன. இந்த உண்மை நாய்களுக்கு கூட தெரிந்திருந்து. ஏனென்றால் நாய்கள் புத்திசாலித்தனமானவ, மனிதர்களுக்கு மட்டும் தான் இயற்கய உணர்ச்சிப்படுத்திவிட்டு, முட்டாள் தனமாக நடன கொள்ளும் வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டிருக்கிற.

இருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறார் என்பத புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுக்காகவா மற்றவர்களுக்காகவா என்றும் பயப்பட மாட்டீர்கள். நீங்கள் அழியக்கூடியவர்கள். உங்கள சுற்றி இருக்கும் அனவரும் அழியக்கூடியவர்கள். உங்களுக்கு இருக்கும் பயத்தும் வன்முறையம் விட்டுவிடுங்கள். மற்றவர்கள் மல் அன்பு உங்கள் இடயத்த நிரக்கட்டும்.

இருஷ்ணர் தொடர்கிறார்: எப்படி ஒரு மனிதன் பழய ணிய கழற்றிவிட்டு புதிய உடுத்திக் கொள்கிறான், அத பால் ஆத்மாவான பழய உடல கழற்றிவிட்டு புதிய உடல உடுத்திக் கொள்கிறது. ஆத்மாக்களால் ஆத்மாவ வெட்ட முடியா, தண்ணீரால் நினக்க முடியா, காற்றால் உலற முடியா. அநித்யமான, எங்கும் வியாபித் இருக்கிற, நிலையான, அசக்க முடியாத, புராதனமான.

இதயின் இந்த வரிகள் பிரசித்திப் பெற்றவை. இந்த சில வார்த்தகளக் கொண்டு இருஷ்ணர் வாழ்க்கை, மரணம், மனம், உடல், ஆன்மா பான்ற எல்லா விஷயங்களுக்கும் விளக்கமளிக்கிறார். மரணத்த பற்றப் புரிந்து விட்ட, எற்றகாக நாம் சாந்தாசமாக ஏற்றுக் கொள்ளகிறோம். சிறு சுழன்துக் கூட புரிந்த கொள்ளும் வகையில் இந்த உயர்ந்த சத்தியத்த எளிமையாக கிருஷ்ணர் எடுத்துரைக்கிறார்.

சாஸ்திரங்களப் பற்றிய ஞானம் ஒருவருக்கு இருக்க வன்டும் என்ற தவ

'தான் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்??' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பேசி தூஆக வேண்டுமென, என சிலுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என த்தை. கனவை திலுமாக்க உடல், பொருள், இவை இன்னதையும் செயலித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலின்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

(i)l.la. இன்னும் சொல்ல வந்துஎன்றால் சாஸ்திரங்கள் படித்தவர்கள் இதய படித்த புரிந்து கொள்வ சிரமம். சாஸ்திர அறிவிக்க கொண்டு படிக்கும் பா கிருஷ்ணர் சொல்லும் தேயின் எளிமை, உண்மை, கள்ளமில்லாத நட இவற்றை நம் தவற விட்டுவிடுவோம்.

பிற சாஸ்திரங்களில் இருந்து இத எளிமையாக விளங்குகிற, எல்லா வதங்களுக்கும் உபநிடங்களுக்கும் கொடுக்கப்படும் அது மரியாத தேசுக்கும் தராப்படுகிற என்று பார்த்தால், இதய சொல்லும் பூரண அவதாரமான, ஜகத்குருவான இருவ்ஷணருக்கு இருந்த உறுதியும் தெளிவும் தான். அவர் மிக எளிமையாக சொல்கிறார், நீங்கள் எப்படி உங்கள் பழய சட்டய கழற்றிவிட்டு, புதிய சட்டய அணிந்து கொள்கிறீர்களோ அது பால் ஆன்மாவான பழய உடல கழற்றி விட்டு புதிய உடல எடுத்துக் கொள்கிற.

நமக்கு புடை இருக்கும் பா, உபயோகமற்றுப் போன பழய உடைய கழற்றி எறிவதற்கு நாம் தயங்கவோமா? நான் இந்த சட்டயாடு பிரிக்க முடியாத பாசம் வந்திருக்கிறேன் என்றால் அது கழற்றி முடியாத. இதய நான் உடுத்திக் கொண்டு இருக்கப்போகிறேன். இந்த சட்டய கழற்றி விட்டால் நான் மனமுடைந்து போவேன், என்று நாம் கவலப்படுவோமா?

நாம் ஒரு புதிய உடைய பார்க்கிற பா நமக்குள் தாநாச சந்தோசம் பொங்குகிற. பழயத கழற்றிவிட்டு புதியத எடுத்துக் கொள்கிறோம். இத பால், ஆன்மா, நான் இந்த பழய உடலவிட்டுவிட்டு புதிய உடல எடுத்துக்கொள்ளப்போகிறேன். இந்த உடல்நாய்வாய்ப்பட்டு விட்டது. நாற்றமடைந்து விட்டது. ஒரு நாள், புதிய உடல எடுத்துக்கொள்ளப்போகிறேன், என்று சொல்லும் போ மட்டும் நாம் எல்லா தயங்க வந்துநும், பயப்பட வந்துநும்?

எப்படி பழய சற்றய நாம் மாற்றிக் கொள்ள வந்துமோ அது பால் நம் உடலிற்கு வயதாகிவிட்ட பிறகு அந்த உடல நாம் மாற்றிக் கொள்ள வந்தும் என்ற ஒரு புரிதல் வந்திட்டால், அதன் பிறகு நமக்கு எந்த பந்தமும், கவலம் இருக்ககா. இந்த எளிய தத்துவத்தின் சாரம் மிகப் பெரிய அதனால் தான் உலகின் மிக உயர்ந்த ஞானியால் இ வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள.

கவல படாத. இந்த உடல விட்டுப் பிறகு, இதவிட புதிய, அருமையான, அழகான உடல் இனக்கு கிடக்கும். உள் பயங்கல விட்டுவிடு. உன் பற்ற விட்டுவிடு. என்ன நடக்கவிருக்கிறதா அது ஆன்மத்தாடும், கொண்டாடத்தாடும் எதிர்பார். மரணத்த கொண்டாடி என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

‘சென் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என்று கேட்பவர்க்கு, ‘சாதன் பெரிய இனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிதமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவயித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமனித்தார்.

மலும், ஒரு உடலில் இருந்த இன்னொரு உடலிற்கு ஆன்மா சென்றாலும், எல்லாகாலங்களிலும் தொடர்ந்து இருக்கும் அது என்ற விளக்க த்தம் தருகிறார். ஆன்மாவின் சுபாவம் என்ன? அ என்னும் நிலை நிற்கிற? என்ற கள்விகளுக்கெல்லாம் தெளிவத் தருகிறார்.

இருவ்ஷணர் சொல்கிறார், அர்ஜுனா, தயவு செய் புரிந்து கொள். நீ நினைப்பதப் பால் இந்த ஆன்மா அழிவதில்ல. அது அழிக்க முடியாத. எந்த ஆயும் அது அழிக்க முடியாத. எல்லா அஸ்திரத்தாலும், பிரம்ம அஸ்திரத்தாலும் கூட, எந்த அனு ஆத்தாலும் உடலிற்குள் இருக்கும் சட்தய அழிக்க முடியாத. தண்ணீரால் சேராமல் முடியாத. தீயால் உலர்ந்து முடியாத. பஞ்சபூதங்கள் மறைந்திட்டாலும் ஆத்மாவிற்கு அழிவில்ல. அ பஞ்சபூதங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டது. பஞ்சபூதங்கள் உருவாக்கும் சக்தி அ அதனால் அது என்றும் அழிக்க முடியாத.

இருபத்தைந்து வரும் கோர்வையாக அமைந்திருக்கும் இவற்றில் வேலை விளைதருகதான் அவர் ஒவ்வொருத்தார். அவருக்கு அப்பால்போகதான் நேரம் இடைத்தது. அதன் பந்தான் உங்களுக்குத் தெரிந்தது…

கிருஷ்ணரின் இந்த உபதேசத்த புரிந்து கொள்வ நம்ம சாவா பெருநிலக்கு எடுத்து செல்லும். பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியில் இருந்து நாம் விடுபடுத்திக் கொள்வதற்கான சாவி இந்த உபதேசம். இ ஞானம் அடைவதற்கான கதவு.

உன்னுடய அல்ல மற்றவருடய மரணத்த கண்டு பயப்படாத. அ ஒரு பயணம்தான். ஸ்தூலமான சீரம் அழிகிற. அவ்வளவு தான். நீ இந்த சீரத்த தாண்டி இருக்கிறாய். இந்த உடல் அழிந்தாலும் நீ அழிவதில்ல. அதனால் நீ கவலப் படவோ பயப்படவோ கூடாது, என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

மரணதிற்குப் பிறகும் அழியாத உன்னுடய புனிதமான ஆன்மா. அ ஒரு பொருள் கிடயா. அ ஒரு துரய சக்தி. சக்திய உன்னால் எப்படி அழிக்க முடியும்? அறிவியல் சொல்கிற சக்தி ஒரு வடிவில் இருந்து

344

345

இன்னொரு வடிவிற்கு மாறும் ஆனால் அழியாது என்று. இன்னொரு உருவமாக சக்தி தான்ரும் அல்ல சக்தியாகவ இருந்திடும்.

இந்த சக்தி பஞ்சபூதங்களக் கடந்தது. பஞ்சபூதங்கள் உருவாக்குவ. இந்த சக்தி என்றும் இருந்தது, என்றும் இருக்கப்போகிறது. அது உருவாக்கப்படவதில்ல. அழிக்கப்படவதில்ல. அ மாறாது, குணங்களற்ற, நித்யமான, எங்கும் வியாபித இருப்ப. ஞானம் அடந்த ஒவ்வொரு ஜீவனும் கிருஷ்ணர் சொல்லும் இந்த சக்தியத்த அனுபவிக்கிற.

அப்பட்டிப்பட்ட சக்தியாக இ இருக்கும் பா, எதற்காக நீ யரப்பட வன்டும்? நீ தெய்வீகமாக இருக்கும் பா எதற்காக பபயப்பட வன்டும்? எத நீ அடய வன்டும்? வரு என்ன உன்க்கு வன்டும்?

இந்த சத்தியம் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் பொருந்தும். நாம் தெய்வீகமானவர்கள். நாம் தான் இந்த பிரபஞ்சம். நாம் அழிவதில்ல. நம்முடைய உடலும் நம்முடைய அடையாளங்களும் அழியும் பாகும் பாம் நாம் உயிருடன் இருக்கிறோம். இந்த உண்மைய உணர்ந்திடும் பா எவும் நம்ம கவல அடய செய்வதில்ல. நாம் ஆன்ந்தமாக இருக்கலாம்.

முன்டாக்க உபநிடதத்தில் இரண்டு பறவைகளப் பற்றிய ஒரு கத இருக்கிற.

இரண்டு பறவகள் பல கிளகள உடய ஒரு பெரிய பபய மரத்தில் உட்கார்ந்திருக்கின்றன. அந்த மரத்தின் ஒவ்வொரு கிளயிலும் பபழங்கள் பழுது தொங்குகின்றன. அவற்றில் ஒரு பறவைகு அழகான பொன்னிற மணிம் அழகான இறகுகளும் இருக்கிறத. அ என்றும் பரமதியில் இருக்கிறத. அந்த பறவ மரத்தின் மல் கிளயில் அமர்ந்து அமர்ந்திருக்கிற. அ அமர்ந்திருக்கும் கிளயில் சில பபழங்கள் மட்டும் இருக்கின்றன. பெரும்பாலான நரங்களில் இந்த பொன்னிற பறவ அமதியாக அமர்ந்திருக்கிற. கிளகளில் இருக்கும் பபழங்களின் மல் அதற்கு ஆர்வம் எற்படவதில்ல.

இரண்டாவ பறவ சிறிய. அ எப்பொழும் பரபரப்படடு இயங்கிக் கொண்டிருக்கிற. ஒரு கிளயில் இருங்கு இன்னொரு கிளக்கு உண்பதற்கு பபழங்களத் தடி அ தாவிக் குதித் கொண்டிருக்கிற. புளிப்பான அல்ல கசப்பான பபழங்கள் கிடத்த பா அ சாகமாக மாறிவிடும். எளிசல் அடன் விடுவம். அதற்க அடிக்கடி கசப்பான பபழங்கள் தான் கிடத்தன. கசப்பும் புளிப்பும் எந்த அளவிற்க அதிகமாக இருந்தத அந்த அளவிற்கு

அதற்க்கு சாகமும் பொறுமையின்மைம வந்திடும். பபழங்களில் எத்த இன்பும் இல்ல. இப்படி வாழ்வதில் எந்த ஆனந்தமும் இல்ல என்று அ சொல்லிக் கொள்ளும்.

ஒரு மூர மரத்தின் மல் இருக்கும் சாந்தமான, ஆனந்தமான பறவ அ பார்த்த. பொன்னிற பறவ சாந்தமாகவும், அமதியாகவும், ஆனந்தமாகவும் இருப்பதப் பார்த்த. அந்த பறவயால் அந்த மரம் ஒளிர்ந்த. சின்னப் பறவ பொன்னிற பறவயப் பார்ப்பதற்காக மல் பறந்த. செல்கிற வழியில் சில சுவையான பபழங்கல பார்க்க அ பார்கிய. அவற்ற உண்டு மகிழ்ந்த. பபழங்களின் சுவயால் சுர்க்கப்பட்ட அது வழிகளய தங்கிய. ஆனால் மீண்டும் சில சுவயற்ற பபழங்கள் உண்டதால் அதற்கு க்கம் வந்த. மல் பார்த்தால் எப்பொழும் பால் பொன்னிற பறவ அமதியாக, சாந்தசமாக, ஆனந்தமாக இருந்த. சிறிய பறவ மலும் பறந்த.

மலும் கீழும், இடுமும் வலுமமாக அ பறந்த. ஒவ்வொரு மூர பொன்னிற பறவய பார்க்கும் பாம் அதன் அருகில் செல்வதற்கு அ முயன்ற. அப்படி செல்லும் பாதையில், முன்பு சுவ தத்த பான்ற பபழங்கள் பார்த்தால், அவற்ற உண்பதற்கு மீண்டும் அங்கய தங்கிவிடும், பபழங்கள் கசந்து பிறகு அ மல் நாற்கி பறக்கும்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேல கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்க அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னன் எங்களுக்கு நேரம் கிடைத்தது.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேல கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்க அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னன் எங்களுக்கு

இறுதியில் அ பொன்னிற பறவ அமர்ந்திருக்கும் அத கிளக்கு வந்திட்ட. அந்த பொன்னிற பறவய ஆழ்ந்த பார்த்த. அப்பொழுது அதற்கு பெரிய அதிர்சி, காரணம் அந்த பொன்னிற பறவ வரு யாரும் கிடய, அ தன்ன தான், தன் உணர்வு தான் என்பத உணர்ந்த. அருகில் செல்ல, செல்ல, அதற்கு ஆனந்தமும் நிம்மதியும் அதிகரித்த. சிறிய பறவக்கு பொன்னிற பறவயின் மல் ஆன்மான இன்பபபு எற்பட்ட. அன்ப அ உணர்ந்த. விரலில் தன்னுடய அடயாளங்கள் இழந்த அ பொன்னிற பறவயாடு ஒன்றிவிட்ட.

பொன்னிற பறவம் நாமும் ஒன்று என்று உணர்ந்து விடும் பா, நம்முடய தெய்வீகத்தன்மய நாம் தெரிந்து கொள்ளலாம். மரணத்தப் பற்றிய பபயங்கள் இருப்பதில்ல. நாம் யார் என்ற கள்வியம் எழுவதில்ல. நமக்கு அ தெரிந்துவிடும்.

ஆதங்கள் அத வெட்டுவதில்ல. நெருப்ப சுடுவதில்ல. இன்றக்கு தலவர்கள் என்று தங்கள அழுத்த கொள்பவர்களுக்கு மட்டும் கிருஷ்ணர் சொல்லவ புரிந்திட்டால், ஜகதிய நாடுகள் சப, அமதி தினக் கொண்டாட்டம், நண்பர்கள் தின கொண்டாட்டம்

2

என்று எவும தவயில்ல. ஒவ்வொரு நாளும் அமதி நாளாகத் தான் இருக்கும்.

2

உடல் வடிவில் இருக்கும் மக்களின் இருப்ப கொல அழித்திடுவதன் மூலம் நம் எத சாதிக்க விரும்புகிறோம்? நம் மல் நம்பிக்க இல்லாதவர்கள், நம் எதிர்த் கள்வி கட்டப்பவர்கள், நம்ம பார்த் சிறிப்பவர்கள், இவர்கள் காளி செய்ய நம் விரும்புகிறோம். நம் பார்த் பயப்படுபவர்கள், பயத்தினால் மதிப்பலிப்பவர்கள், பயத்தினால் அநுப செயல்பவர்கள், இப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் நம் கூறின் இருக்க வண்ணும் என்று விரும்புகிறோம். தங்கள தாக்கியதற்காக இத்தகய தலைவர்கள் பிறர கொல்வதில்ல. அவர்களைப் பார்த் பயம், அந்த பயத்தினால் அவர்கள கொல்கிறார்கள். சர்வநிகாரிகள் கூட தங்கள் காத்து கொள்வதற்காக, பயத்தினால் தான் மற்றவர்கள கொன்றார்கள். வெளிப்படையாக தங்கள் ஒரு மாவீரன் என்ற ஒரு அபிப்பிராயத்த எற்படுத்தினாலும், உண்மையில் அவர்கள் காழ்ப்ப தான். மற்றவர்கள தங்கள் உணவ உண்ண சொல்லி விட்டு, அந்த உணவில் விஷம் இல்ல என்று தெரிந்த பிறகு அவர்கள் உண்ணார்கள். எதிரிகள குழப்புவதற்காக தங்களப் பாண்ற ஒத்த உருவம் உடையவர்களுடன் தான் பயணம் செய்தார்கள். ஆழமான பயத்தில் வாழ்ந்தவர்கள்.

2

எல்லா கொடூரத்தனத்தின் கொலையின் உள் பயமும் பராசம் இருக்கிற. ஆழ்ந்த சூழப்பட்டடு இந்த சத்தியத்தை் சிந்தித் பார்த்தால், குறிப்பாக கேதியின் இந்த சலாகத்த சிந்திப் பார்த்தால், நம் கவலகள் மறந்திடும். நம்முடனும் மற்றவர்களுடனும் நாம் அமதியாக வாழ்வோம்.

2

நீங்கள் வீரம் உள்ளவர்களாக இருந்தால், யாரம் சந்தித் உங்கள் கருத்துகள பகிர்ந்து கொள்வீர்கள். மற்றவர்கள் ஓதிப் பாகவில்ல என்றால் குழந்தையை எற்றுக் கொண்டு விலகி விடுவீர்கள். இந்த வாழ்வில், இந்த உலகில் பல்வறு கருத்துகளுக்கு இடம் உண்டு.

2

அர்ஜுனன் சொல்கிறான்:

2

ஓ! மவ அழித்தவன்! பாற்றுளுக்குறிய பீஷ்மரம் ராணரம் எதிர்த் நான் எப்படி ஓ!

2

பார் செய்ய முடியும்?

2

2.5 இவர்களப் பாண்ற மலான ஆசாரியர்கள அழித்திட்டு வாழ்வத விட பசி எடுத் வாழ்வத சிறந்த. இவர்கள கொன்றுவிட்டால், நான் அனுபவிக்கும் சொத்த்களும் ஆசகளும் இவர்களின் ரத்தத்தால் தாய்ந்த இருக்கும்.

2

2.6நம்ம அவர்கள் வீழ்ந்த நல்லதா அல்லநாம் அவர்கள் வீழ்ந்த நல்லதா என்று என்னால் உறுதியாக சொல்ல முடியவில்ல. எங்கள் முன் இருக்கும் திரிராஷ்டிரின் புதல்வர்கள கொன்று விட்டு நாங்கள் உயிர்வாழ விரும்ப மாட்டோம்

2

2.7 என் இதயம் க்கத்தால் நிறை இருக்கிற. என் கடம என்று தெரியாமல் என் மனம் கலங்கியிருக்கிற. நான் எத செய்ய வண்ணும் என்று தயவு செய் சொல். நான் உன்னுடைய சிடன். நான் உன்னிடம் தஞ்சம் அடைந்ததால் எனக்கு வழிகாட்டு.

2

2.8 இந்த பூலாகத்தில் எல்லையில்லாத செல்வங்களம் ஜகசுவர்யங்களம் நான் அடைந்தாலும், மல் உலகத்தில் தவர்கள் ஆளும் பதவி கிடத்தாலும், என் புலன்கள எறிக்கும் இந்த ன்பத்திலிருந்த இவகளால் எனக்கு விமாசனம் கிடக்குமா?

2

எழுங் பார் புறி என்று கிருஷ்ணர் தெள்ளத் தெளிவாக எற்கனவ சொல்லிவிட்டாலும் அர்ஜுனன் மீண்டும் பழைய வாதங்கள் எடுத் வருகிறான். கிருஷ்ணர் சொன்னதை அவன் கட்டியராத மாதிரும் அல்ல சரியாக புரிந்து கொள்ளாத மாதிரும் அர்ஜுனன் பசுகிறான்.

2

அர்ஜுனன் சொல்கிறான், கிருஷ்ணா நீ இந்த உலகத்த பத்தவன். நீ வண்டுமானால் உன் விருப்பப்படி யாரம் அழிக்கலாம். மற்றும் கசின் பாண்ற அரக்கர்கள் அழித்தாய் இறவல் என்னதான் உன் செயல்கள் நியாயமாகலாம். ஆனால் நான் ஒரு சாதாரண மனிதன். என்னால் எப்படி எள் தாத்தன்மார்களம் ஆசிரியர்களம் கொல்லுபட நாக்கத்தாடு பார் புறிய முடியும்? இத்தகய புனிதமானவர்கள நான் வணங்க வண்ணும், கொல்லக் கூடா. இவர்கள எதிர்த் நான் பார் புறிந்தால் நான் மீளாத பழிக்கு ஆளாவலர். இவர்கள கொல்வது விட நான் பசி எடுத்தா அல்ல நற்புண்டா வாழ்வத மல். இவர்கள கொன்று என் கய ரத்தக்கறை ஆக்கிக்

கொண்ட பிறகு நான் எதனுபவிக்க முடியும்? எனக்கு புரியவில்லை. அவர்கள் என்னிக் கொல்வ நல்லதா நல்லதா அல்லா நான் அவர்களைக் கொல்வ நல்லதா? உற்றார் உறவினர்களாக கொன்றவிட நாங்கள் எப்படி உயிர்வாழ்வ?

அர்ஜுனன் மனும் தோடட்கிறான், என் கடம எ என்று தெரியாமல் நான் மனம் குழம்பியிருக்கிறன். என்னுடைய க்ஷத்திரியும், பலவீனத்தாலும் என் நிதான த்த இமந்திருக்கிறன். என்னுடைய குழப்பத்திற்கு எந்த தீர்வும் எனக்குத் தெரியவில்லை. இவர்கள கொன்று விட்டு இந்த பூலோகத்திற்கு அல்ல முலகத்திற்கா அதிபதி ஆளுவும், அதனால் என பயன்? இந்த நிலையில் கிருஷ்ணா நான் உன்னிடம் வந்து கிறன், எனக்கு நல்ல என்று நீ தாள் தெரிவுப்படுத்த வண்டும். இப்பொழுது நான் உன்னுடைய சிடன். என் ஆத்தமா உன்னிடம் சரணடன்த்ல்லா. தயவு செய் எனக்கு வழிகாட்டு.

நான் உங்களிடம் ஒரு முக்கியமான உண்மைய சொல்ல வண்டும். இங்கு அர்ஜுனன் சொல்கிறான், என் ஆத்தமா உன்னிடத்தில் சரணடன்த்ல்லா. அ ஒரு பொய். உண்மைய அர்ஜுனனுடைய ஆத்தமா மா திருஷ்ணரிடம் சரணடந்திருந்தால், கிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறாரோ அத அர்ஜுனன் செய்திருப்பான். கிருஷ்ணரிடம் தர்க்கரீதியாக விளக்கங்கள் கட்டிதருக்க மாட்டான்.

அர்ஜுனனின் நிலையில் இருக்கும் பலர நான் பார்த்திருக்கிறன். ஒரு நாடந்த நிகழ்ச்சி: ஒரு நாள் நடு இரவில் எனக்கு ஒரு பக்திடம் இருந்து தொலபசி அழைப்பு வந்தது. அவர் ஒரு அரசு அதிகாரி. ஒரு முக்கியமான பதவியில் இருந்த தபதிப்பதற்கு அவர் சாமிய் தொடர்பு கொண்டார். நான் அவருக்கு உத வாலிட்டால் தற்கொலை செய் கொள்வது திலிரி தனக்கு வறு வழி தெரியவில்லை என்றார். சாமி சொன்னல், ஜயா காலயில் வாருங்கள். இதப் பற்றி நாம் பசவாம் என்று. ஆனால் தனக்கு உடனய் தீர்வு வண்டும் என்று அவர் கட்டள.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சுவரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்ற கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

அதனால் அவர் விவேரித பிரசனய ஆய்ந்து கட்டு அத சாமி பார்த்த கொள்கிறன் என்று சொன்னன். ஆனால் மறு நாள் அவர் ஆசிரமத்திற்கு வர வண்டும் அப்பொழுதான் அது பயன்ற பிரசன மண்டும் வராமல் இருக்க வழிய ஆராய பிறகு சொன்னன். அதற்க்கு அந்த மனிதர் சொன்னார், சாமி நான் காலயில் வலக்கு செல்ல வண்டும். அதனால் ஆசிரமத்திற்கு வர முடியா என்று!

அவர் பிரசனய சொன்ன பாதன் வாழ்க்கைய என் காலடியில் இருக்கிற என்றார். சிடனாக தான் முழுமையாக சரணடன்விட்டதாக சொன்னார். நான் மட்டும் தான் அவர காப்பாற்ற முடியும் என்றார். ஆனால் நான் மறுநாள் காலயில் ஆசிரமத்திற்கு வாருங்கள் என்றால், இல்ல சாமி நான் ஆய்பசுக்கு பாக வண்டும் என்கிறார்!

அர்ஜுனன்இதுதியில்தான்இருக்கிறான். தான் கிருஷ்ணரிடம் சரணடன்விட்டதாக சொல்கிறான். ஆனால் கிருஷ்ணர் செய்யவதற்கு அவன் தயாராக இல்லை. குழம்பிய நிலையில் வரும் சரணாகதி உன்மயான சரணாகதி அல்ல. ஏரன்னால் நீ ங்கள் சரியான செயலத் தான் செய்கிறீர்களா என்று உங்களுக்கத் தெரியா.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

நன்றாகப் புரிந்த கொள்ளுங்கள், சாஸ்திரத்த படித் புரிந்து, அறிவுப்பூர்வமாக உணர்ந்து பிறக்க வரும் சரணாகதி தான் உண்மையான சரணாகதி. ஒருறு நீங்கள் உங்களுக்கு சரி என்று படுகிறத அத செய்ய வண்டும் அல்ல சரு சொல்வத செய்ய வண்டும். இங்கு அர்ஜுனன் தான் கடவுள் நம்பத கிருஷ்ணர் சொல்ல வண்டும் என்று நினைக்கிறான். அவன் தயாராக இல்லை. அதனால் தான் சரணடன்விட்டதாக அவன் சரணடயவில்லை.

பல நரங்களில் மக்கள் என்னிடம் தங்கள் பிரசனக்கு தீர்வு கட்டபார்கள். நான் என்ன செய்ய சொன்னாலும் செய்யத் தயாராக இருப்பதாக சொல்வார்கள். சரி கொஞ்ச நாள் ஆசிரமத்திற்கு வாருங்கள் அல்ல ஒரு தியான வருப்பில் கலந்து கொள்ளுங்கள் அவர்களுக்கு உதவும் என்று சொன்னால், ஒரு டசன் காரனங்களக் காட்டித் தங்களால் அப்படி செய்ய முடியா என்று போர்கள். நான் சொல்வத செய்ய முயயாததற்கு வனென்ன முக்கிய காரனங்கள் தடங்கலாக இருக்கிற என்று அடுத்திக்கொண்ட பாவார்கள். சிலர் சொல்வார்கள், சுவாமிஜி, சரியான சந்தர்ப்பம் கூடிவரவில்லை. சரியான நரம் வரும் வர

நான் பொறுத்திருக்க வண்டும்.

மூட்டாள்தனம்...வடிகட்டின மூட்டாள்தனம்! நன்றாகப் புரிந்த கொள்ளுங்கள் உங்கள் வாழ்க்கை எதோ ஒரு மர்மமான சக்தி கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கவில்லை. சரியான செயல் நீங்கள் செய்ய முடியாதற்கு எதன் மீதம் நீங்கள் பழி பாட முடியா. உங்கள் வாழ்க்க முற்றிலும் உங்கள் கையில் தான் இருக்கிற. உன்னமில் ஒரு ஞானியின் வாழ்க்க தாள் அவருடய கையில் இல்லை. அவர் எத செய்தாலும் அத செய்ய வப்ப பிரபஞ்ச சக்தி தான். பராசக்தியினுடய வழிகாட்டுதல் இல்லாமல் என்னால் என் சண்டுவிரலைக் கூட அசக்க முடியா, ஒரு வார்த்தைப்பட பச முடியா. ஆனால் உங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் நீங்கள் என்ன செய்ய வண்டும் என்பத தீர்மானிக்கும் சக்தி இருக்கிற. அர்ஜுனனுக்கும் தன் விருப்பம் பால் செயல்படும் சக்தி உள்ள.

அர்ஜுனனை இருவ்ணரிடம் கட்டப் பலன் என்றிடம் கட்டப் பால் மம்பாத்தான். இருவணர் சொல்லவ தனக்கு தன்னோடுயதான இருந்தால் மட்டும் அதக் கட்டபதற்கு அர்ஜுனன் தயாராக இருக்கிறான். இ இருவணருக்கு மிக நன்றாகவ தெரிம். ஆனால், பொங்கும் கருணையின் காரணமாக இருவணர் அர்ஜுனனுக்கு தோடர்ந்த உன்மகள் இங்கு பெறுவதற்குதிக் கொண்டாடியிருக்க இருவணர் சாஸ்திரத்த சொல்லத் தொடங்குகிறார். இதற்கு முன் இருவணர் சொன்ன இரண்டு கலாங்கள் சுர்த்திரங்கள். ஆனால் அவற்ற தல்வாங்குவதற்க அர்ஜுனன்வ் தயாராக இல்லாததால் அவர் ஞானத்த விளக்கும் இலக்கியத்தல் அவர் ஞானத் தொஸ்திரங்கள் தருகிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராளார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோது அவர் துய்வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயனான் எங்களுக்குத் தெ இருக்கும் அஹங்காரம் எப்பொழுதெல்லாம் அறுத்தெடுக்கும் அறுவ சிகிச்சை நிபுணர் தான் குரு. தீ முழுமையும் இருவ்ணர் இதக் தான் செய்கிறார். அந்த அறுவ சிகிச்சை நடப்பெறுவதற்கு அர்ஜுனன் அனுமதித்தான். பலவீனமானவர்கள் தங்கள் அடையாளங்களை இழக்கவிரும்பாமல் பாதியிலய அறுவ சிகிச்சையில் இருந்த, தப்பி ஓடியிருப்பார்கள். குரு சொன்னத கேட்க வண்டும் என்கிற வராக்கியம் தான் அர்ஜுனனின் சிறப்பு.

அதனால் அவன் மன்றாடுகிறான், கிருவ்ணா, நான் என்ன செய்ய வண்டும் என்று சொல். நான் உன்னுடைய சீடன். நீ எனக்கு அபயம் அளிப்பவள். குருவிடம் சரண்டவதற்கு தயாராக இருக்கும் மனதில் அர்ஜுனனை காப்பாற்றிய. அவன் பாரில் வெள்வதற்கு உதவிய. உன்மையில் அர்ஜுனன் புரிந்த தத்தம் வெளியில் நடக்கவில்ல, அவனுக்குள் தான் நடந்து.

நன்றாக விளிப்புணர்வவாடு பார்த்தால், நாம் ஒவ்வொரு நாளும் இந்த மகாபாரத த்தத் நமக்குள் நடத்திக் கொண்டு தான் இருக்கிறாம். நம்முடய அஹங்காரத்த மனது, அடையாளங்கள் அழிப்பதற்காக நாம் இந்த பாரில் எழுப்பப்பட்டாக வண்டும். நீங்கள் உங்களுடய என்று எத நீங்கள் கருதுகிறீர்கள், நீங்கள் யார் என்று நினைக்கிறீர்களா, அதற்கும் உன்மக்கும் சம்பந்தமில்ல. உங்கள் நீங்கள் அறிந்து கொள்ளும் பயணத்திற்கு குருவால் தான்வழிகாட்ட முடியும்.கிருவ்ணர்-அர்ஜுனனுக்கு அதத் தான் செய் கொண்டாடுகிறார். நீங்கள் வழி நடத்தப்படுவதற்கு முதலில் உங்களிடம் சரணாகதி நில இருக்க வண்டும்.

கள்வி: சுவாமிஜி, குரு சீடுக்கு எப்படி உதவுகிறார்? குரு சிஷ்ய உறவில் என்ன நடக்கிறது?

மோத்த கீதம இந்த ஒரு கர்விக்கான ஞானம் குரு சிஷ்ய உறவில் என்ன நடக்கிற என்பத விளக்குகிற. தீதயின் தொடக்கத்தில் குரு தன் சீடனுக்கு தத்க்காதியான விழிப்புணர்வக்களத் தருகிறார். சீடனுடய பயணத இமுழயில் தான் இருக்கும் அந்ந உயர்ந்த இற நிலையில் நில பெற செய்கிறார். ஞானத்த நாடிய பாதையில் நடக்கும் எல்லா நிகழ்வுகளும் கீத தெரிவாக்குகிற. உங்களால் கடட முடிந்தால், அத உணர முடியம். மோத்த கீதம் உங்களின் இந்த ஒரு கள்விக்கான விட தான்.

குரு என்பவர் மனிதர்களுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையில் இருக்கும் இணைப்பு. குரு

இருபத்தைந்து வருடம் போராளார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோது அவர் துய்வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயனான் எங்களுக்குத் தெ

எதிரிகள பாரிட்டு அழிப்ப என்ப அவர்களுக்குத் தெரிம். ஆனால் இங்கு அவருடய ஆதி ரியர்களும், உறவினர்களும், மூதாட்டார்களும் எதிரிகளாக இருக்கிறார்கள். அவர்களிடம் உள்ள உறவால் செய்வதறியா தடுமாறுகிறான். அதனால் தான் அவர்களுடன் சண்டை பாடுவத தவிர்ப்பதற்காக தனக்குத் தெரிந்த அதத்ன சாஸ்திரங்களம், வதங்களாம் மற்காள் காட்டுகிறான்.

இத புரிந்த கொண்ட இருவணர் அர்ஜுனனுக்கு இருக்கும் உறவுகள் என்னும் அடையாளங்களை அழிக்கும் வலியத் தொடங்குகிறார். உங்களுக்குள்ர

352

இருபத்தைந்து வருடம் போராளார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோது அவர் துய்வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயனான் எங்களுக்குத் தெ

அர்ஜுனனை இன்னும் முழுமையாக இருவ்ணரிடம் சரணடையவில்லை. அவள் குழப்பத்தில் இருக்கிறான். தன்னுடய கடமை எதிரிகள பாரிட்டு அழிப்ப என்பத அவனுக்குத் தெரிம். ஆனால் இங்கு அவனுடய ஆதி ரியர்களும், உறவினர்களும், மூதாட்டார்களும் எதிரிகளாக இருக்கிறார்கள். அவர்களிடம் உள்ள உறவால் செய்வதறியா தடுமாறுகிறான். அதனால் தான் அவர்களுடன் சண்டை- பாடுவத தவிர்ப்பதற்காக தனக்குத் தெரிந்த அதத்ன சாஸ்திரங்களம், வதங்களாம்

விட தான். மோத்த கீதம குரு சிஷ்ய உறவில் என்ன நடக்கிற என்பத விளக்குகிற. தீதயின் தொடக்கத்தில் குரு தன் சீடனுக்கு தத்க்காதியான விழிப்புணர்வக்களத் தருகிறார். சீடனுடய பயணத இமுழயில் தான் இருக்கும் அந்ந உயர்ந்த இற நிலையில் நில பெற செய்கிறார். ஞானத்த நாடிய பாதையில் நடக்கும் எல்லா நிகழ்வுகளும் கீத தெரிவாக்குகிற. உங்களால் கடட முடிந்தால், அத உணர முடியம். மோத்த கீதம் உங்களின் இந்த ஒரு கள்விக்கான

353

வாழும் விதத்தப் பார்த் சடன் உற்சாகமடைகிறான். தானும் அவரப் பால் வாழ முடியும் என்று உணர்கிறான். அதனால் தான் மன்டும் மீண்டும் சாமி செல்கிறான், நான் கடவுள் என்பத நிரூபிபதற்காக நான் வரவில்லை. நீங்கள் கடவுள் என்பத நிரூபிபதற்காக வந்திருக்கிறேன்.

உங்களுடய தெய்வீக நிலைய உங்களுக்குத் தெரியாமல் மூடி மறக்கிறது, உங்கள் சுற்றி இருக்கிற அறியாமை இருள அசற்றுவதற்காக மட்டும் குரு அவதரிக்கிறார். குரு என்றால் இருளில் இருந்த வெளிச்சித்திருக்க, அறியாமையில் இருந்த ஞானத்திற்கு நம்மை எடுத செல்பவர் என்று அர்த்தம். ஒரு பார்வையின் மூலமாகவா, ஒரு தொடுதலின் மூலமாகவா, ஒரு வார்த்தையின் மூலமாகவா, அல்லது வார்த்தைகள் இன்னும் பல வழிகளில் குருவின் கருணைய பரிசாக வழங்குகிறார். இதக் தான் தீட்ச என்று சொல்கிறார்கள். சீடன் செய்ய வண்ணிய எல்லாம் இறந்த மனதாடு குருவின் பரிச எற்றுக் கொள்வதுதான். ஆனால் தான் பலருக்கு கடைசியாக விஷயமாக இருக்கிறது.

பழைய எற்பாட்டின்படி (இறைப் ஜீமேட்யேனீன்ஷீரீ) ஆதாயும் எவாவும் செய்த முதல் பாவம் தங்கள் தெய்வீகத் தன்மை மறந்தது. அந்த பாவத்தைக் குரு நிவர்த்திக்கிறார். நீங்கள் அனுமதித்தால், அவர் உங்கள உங்கள் தெய்வீக நிலைக்கு எடுத செல்லுடுத்தும். அதற்குத் தான் தள்ள உபதசங்களின் மூலம் இருவருக்கும் அர்ஜுனனுக்கு செய்கிறார். முதலில் அர்ஜுனன் சொல்வத பொறுமையாடு கேட்கிறார். அவனுடைய கள்விகளுக்கு பதில் சொல்கிறார். அவனுடைய சந்தேகங்கள பக்குவமாக தவப்படும் பா கழுந் கொள்கிறார். கடசியில் தன்னுடய உண்மையை பகட்துகிறார்.

குருவினுடய சுபாவம், இயல்பு, கருணை மட்டும் தான். சீடன் ஞானம் அடைம் வர அவர் சங்மா இருப்பதில்லை. ஞானம் அடைவதற்கான ஒரு வழி அஹற்கங்காத்த அழிப்பு. அப்படி அழிக்கிறபொழுத சீடனுக்கு வழி எற்படுகிறது. குரு ஒரு அறுவை சிகிச்சை நிபுணராக இருந்த அறுவை சிக்ச செய்ய நடத்தகிறார். அறுவை சிகிச்சையின் பலன்கள் புரிந்த கொண்ட சீடன் அ நடப்பெறுவதற்கு ஒப்புக் கொடுக்கிறான், அவ்ன் முட்சனாகிறான். கள்வி: எப்பொழுத பகுத் கீத உலகிற்காண பொமறயாக எற்றுக் கொள்ளப்படும்?

'சீடன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய தன்மை வேண்டுமெனே, என் சிறவயலிறுந்தே ஏண்வ கண்டவர் என் தத்தை. களவை நிலாமங் உடல், பொருள், தாவி இன்னதையும் செவலித்து என்னைப் படுத்த இவர்ரோ?' என்று வெற்றிக்கு ஏக்கமிலித்தார்.

டவிட் ஹாவ்கின்ஸ் என்ற புகழ் பெற்ற உளவியல் நிபுணர் ஒரு புஸ்தகத்த எழுதியிருக்கிறார். ஒரு சாஸ்திர நூலில் இருக்கும் சத்தியத்த அறிந்த கொள்வதற்காக அறிவியல்பூர்வமான முறைய அந்த நூலில் விவரிக்கிறார். அவருடைய கருத்துப்படி, கீதக்கு முதல் இடம் தருகிறார். கீத மிக உயர்ந்த தத்துவத்த உணர்த்திற என்கிறார்.

நீங்கள் இறந்த மனதாடு கட்கும் பா, உங்கள் உயிரின் ஆழம் வர சென்று ஊடுருவும் சக்தி தேட்கு உண்டு. அதில் கீதக்கு இணையாக வருந்த சாஸ்திரங்களும் கிடையா. ஆனால் தான் சாமி கீதப்ப பற்றி சொல்லும் பா, சாஸ்திரம், சூக்திரம், மற்றும் ஸ்த்திரமும் என்று சொல்லுகிறார்கள். கீத நமக்கு ஞானத்த தரும் சாலுதிரமாகவும், தியானத்த தரும் சூத்திரமாகவும், பக்திய தரும் ஸ்தோத்திரமாகவும், இந்த மூன்றும் இணைந்த ஒரு புத்தகமாகவும் இருக்கிறது.

சேன தசத்தவர்கள் கீத என்ற நூல படிக்கிறார்கள். அந்த நூல வாழ்க்கைக்காண வழிகாட்டியாக எற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தங்களுக்கு எந்த பிரச்சனை வந்தாலும், இந்த கீத புத்தகத்தின் எதாவது ஒரு புக்கத்த புரட்டிவார்கள் அல்ல குறிச்சின் மூலமாக ஒரு உருவாக்கி, அந்த எதன் உள்ள புத்தகத்தின் பக்கத்த பார்ப்பார்கள். அந்த பக்கத்தில் உள்ள கருத்துக்களின் அவர்களுடைய பிரச்சனைக்கான தீர்வு இருக்கும். பலர் பபிளம் இத முறையில் படிப்பார்கள். இதயம் நாம் அப்படி பயன்படுத்தலாம். கீதயில் உங்களுக்குத் த தேவையான எல்லா கள்விகளுக்கும், எறத கள்விகளுக்கும் பதில் இருக்கிறது. அ ஞானத்தின் உயர்ந்த வெளிப்பாடுகளத் தாங்கிய மிக சிறந்த புத்தகம்.

கள்வி: என் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுடைய நரத்த வீண்டிக்கிறார். அர்ஜுனனை மீண்டும் மீண்டும் கட்ட கள்விகளய கட்கிறான். உண்மைய புரிந்த கொள்ளும் அளவிற்கு அர்ஜுனனிடம் பக்குவம் இல்லை.

அர்ஜுனனின் மஹாமோதர இதிகாசத்தின் அத்தனை சதாபாத்திரங்களினுடைய பிரதிநிதி மட்டுமல்ல, அவன் ஒரு மனிதன். ஒரு மனிதனாள் உடல் அளவிலும் மன அளவிலும் உங்களுக்கு இருக்கும் எல்லா குறைகளும் பலவீனங்களும் அர்ஜுனனுக்கும் இருந்தத. அர்ஜுனன் சிருஷ்டிதுடன் உராபடிக் கொண்டிருக்கும் பா அவனுடைய பலவீனங்கள், சம்ஸ்காரங்கள் என்னும் எண்ணப்பதிவுகள் வெளியறின. அதனால் தான்

'சீடன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய தன்மை வேண்டுமெனே, என் சிறவயலிறுந்தே ஏண்வ கண்டவர் என் தத்தை. களவை நிலாமங் உடல், பொருள், தாவி இன்னதையும் செவலித்து என்னைப் படுத்த இவர்ரோ?' என்று வெற்றிக்கு ஏக்கமிலித்தார்.

இருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் பேசுவமாக இருந்தார். இந்த மொத்த மனித சமுதாயத்திற்கும் குருவினுடய கருண தவப்படுகிறது.

ஒரு இளவரசனாக, பார்வீரனாக, அர்ஜுனனின் அஹங்காரத்தின் அவதாரமாக இருந்தான். தமிழ் உப்பட பல்வறு மொழிகளில் ஒரு பழமொழி உண்டு பழம் பழுத்தப் பிறகு தான் மரத்தில் இருங் விழும் என்று. அத பால் அஹங்காரம் பழுத்தால் மட்டும் தான் அ விழும். சரியான புரிதல் இல்லாமல் அடக்கமாக இருக்க முயற்சி செய்பவர்களுக்குள் எதிர்மறையான அஹங்காரம் இருக்கும். அத இழவிட்டு முடியாது.

ஒரு சின்ன கதை:

அக்பரின் அரண்மனையில் பீர்பால் என்னும் புத்திசாலி அமச்சர் இருந்தார். ஒரு நாள் அக்பர் பீர்பாலிடம் இந்த நாட்டில் உள்ள நாண்கு பெரிய முட்டாள்களை அழைத் வருமாறு சொன்னார். பீர்பால் முட்டாள்களைத் தடத் தொங்கினார். ஒரு மனிதனின் தன் தலையில் ஒரு பெரிய தட்டு சுமந்து கொண்டு திரிவத பார்த்தார். அந்த தட்டில் தொச்சம் உணவு, நீரி, விளையாட்டு பொருட்கள் இருந்தன. பீர்பால் அவனிடம் கட்டார், நீ எங்க செல்கிறாய்? என்று. அவன் சொன்னான், ஜயா என் மனவி வீடு ஒருவனுடன் சேர்ந்து வாழ்கிறாள். அவர்களுக்கு குழந்தை பிறந்துள்ளது. அந்த குழந்தக்கு பரிசளிக்கத்தான் இந்த பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டு செல்கிறன், என்றான். பீர்பாலும் சந்தோசம். ஆகவே ஒரு முட்டாள் கண்டுபிடித்து விட்டோம் என்று.

அடுத்த நாள் பீர்பால் ஒரு கழுதையாடு பயணம் செய் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதனப் பார்த்தார். அவன் தலையில் புல் கட்ட சுமந்து கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தான். பீர்பால் கட்டார், அப்பாதி என்ன புல் கட்ட சுமந்து நடக்கிறாய். அத கழுதையின் மல் வத் அத சுமக்க வக்கலாம். அதற்கு அவன் சொன்னான், ஜயா என்னுடைய கழுத சின்னாத இருக்கிறது. அதற்கு ரி கொடுக்க வந்தோம் என்று நான் சுமக்கிறன். பீர்பாலுக்கு மறுபடியம் சந்தோசம். ஆகவே இன்னொரு முட்டாள் கிடத்திட்டான் என்று.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார்.

இங் இருவரம் அழைத் கொண்டு அரண்மனைக்கு சென்ற பீர்பால் மன்னரிடம் அவர்கள அறிமுகப்படுத்தி, அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்பத விளக்கினார். அக்பர் கட்டார், நான் உன்னை நாண்கு முட்டாள்கள கொண்டு வர சொன்னன். இருவர் தான் இருக்கிறார்கள். மீதமுற் எங்க? பீர்பால் பத்மமக கதைகள் கட்டிக் கொண்டு சொன்னார், இந்த இரண்டு முட்டாள்களம் கூட்டி வந்த, மூன்றாவது முட்டாள். அவர்கள கூட்டி வர சொன்ன நான்காவ முட்டாள். அவர்கள கூட்டி வர சொன்ன நான்காவ முட்டாள். ஒரு புத்திசாலியான நகசவயான மனிதர். பீர்பாலின் பதில்க் கட்டு சிரித் விட்டு, வந்தவர்களுக்க பரிசளித் அனுப்பி வதார். அவர் ஒரு நல்ல அரசர். அளங்காரத்த தவிர அவரிடம் எல்லாம் இருந்தது.

ஒரு அரசனுக்கு அவன் விரும்பியத செய்யும் அதிகாரம் இருக்கிறது. தன் மனத விட்டுவிட வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை இடத்தப்படுகிறது அவர் தப் பெறுவதற்காக வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்போதுவான் தெரும் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

“என்ன அப்படித் தான் சொல்கிறீர்களா?” என் விசாரித்ததற்கு, “தான் பெரிய ஆள் வேண்டுமென்று, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திரும்பக் கனவை திரும்பக் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்கள்.

ரிக்ஷாவேல்வினை மிஞ்சின்றீவையீர்வினை லீவுன்னின்வீர்வீரீம் ணீர்பீ மீலீமீ வமீர்நீரீவீ லீவுன்னீல்வீர்நீர் மீகீனீல்வீர்நீரீ கிச்சின்றீர்நீரீ.

கள்வி: நீங்கள் தத்தவாதிகள் விமர்சிக்கிறீர்கள். அ சரிதானா? மனித உணர்வின் முதிர்சிக்கு பல தத்தவாதிகள் பெரும் பங்கு ஆற்றியிருக்கிறார்கள்!

மனித உணர்வின் வளர்ச்சிக்கு பங்களிப்பாற்றும் பா தத்தவாதிகள், தத்தவாதிகளாக இருப்பதில்லை. அவர்கள் ஆசாரியர்களாக, மகான்களாக மாறிவிடுகிறார்கள். நான் வாழ்த்தகளடு விளையாடுவதாக நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் நான் அப்படி செய்வதில்லை. தொன்று தொட்டு எல்லா காலங்களிலும் இரண்டு வகையான அறிஞர்கள் நீங்கள் பார்க்கலாம்: ஒருவகையினர் தங்கள் உள்ளனக வெளிலக அனுபவத்தின் அடிப்படையில் உண்மையாகவும் கட்பவரின் மல் ஆழ்ந்த மரியாதையாடும் உபதசிக்கின்றனர். இரண்டாம் பிரிவினர், தாங்கள் படித்ததம், மற்றவர்களின்

அனுபவங்களும் அடிப்படையாகக் கொண்டு உபதசிக்கின்றனர். எண்ணப் படித்தயா அத் அவர்கள் தங்களின் உணர்வுகள் மாற்றாமல், தாங்கள் சொல்லும் சித்தியங்கள் அனுபவமாக உணராமல் இருப்பார்கள். இவர்களுத் தாண் சாமி தத்துவாதிகள் என்று சொல்கிறன்.

அடுத்தவர்கள அற்குறையாக ஆராய்வதற்கு எந்த புத்திசாலித்தனமும் தவயில்லை. ஏற்கனவ ஒரு கருத்த வருவாக்கி விட்டு, ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்துவிட்டு, தன அனுமானம் சரி தான் என்று நிருப்பபத்தற்காக முயற்சி செய்பவர்கள் தத்துவாதிகள். தன அனுமானத்திற்கு எதிராக ஒரு சித்தியம் இருந்தால், அத அவர்கள் புறக்கணித்துவிடுவார்கள். இந்த காலத்தில் செய்யப்படும் பல பெரிய ஆய்வுகள் இந்த கால மாற்றிக்கு நடப்படாவ தானுற்கிறது.

அதனால் தாண் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு எராளமான சரவுகள் இருக்கின்றன.

சிக்மண்ட் பிராய்ட் என்னும் மனநாதவ அறிஞர் சொல்கின்றார், மனிதன் சுபாவத்தைய கக்கம்பாய்மானவன் என்று. காரணம், அவர் தன் வாழ்நாளில் ஒரு ஜீவன்யக் கூட சந்திக்கவில்லை. எல்லாமனிதர்களுக்கும்கிள்முட்டும் தான் இருக்க முடியும் என்று ஏற்கனவ அவர் முடிவு செய்துவிட்டார். அதன் பிறகு, அவருடைய வாழ்வின் லட்சியம் தன் முயற்சி சரி என்று நிருப்பபத்தற்காக ஆதாரங்கள் திரட்டுவ மட்டும் தான். பிராய்டின் நண்பரும், சக ஞானியருமான கார்ல் ஜுங், இந்தியாவிற்கு வந்தார். ரமண மகிரிஷியின் பற்றி கள்விபட்டார். ஆனால் அவர் சந்திக்கவில்லை. பின்னொரு நாள் அவர் சென்னைக்கு வந்தபோது, ரமண மகிரிஷியை பார்க்க பன்தான் எழுந்துவந்து அதன் உண்மையில் பயன்விட்டான். என் வாழ்நாள் முழுவதும் செய்வது நான் உருவாக்கிய

ரெனே டெஸ்கார்ட்ஸ் (ஃபிரெஞ்சு ஞானவீ னைகண்டீமீ) என்ற பிரெஞ்சு தசத் தத்துவாதி மலல 'நிச்சயமீமீ' என்ற பிரெஞ்சு தசத் தத்துவாதி மலல நாட்டு தர்க்க சித்தாந்தத்த உருவாக்கினார். அவர் சொன்னார், நான் நினைப்பதால், நான் இருக்கிறேன் என்று. அவர்ப் பான்ற ஒரு புத்திசாலியான மனிதர் கூட ஆழமாக உண்மைய உணர முயற்சி எடுக்கவில்லை. உண்மையில் நாம் நினைப்பது நிர்த்திணால் தான் நாம் யார் என்பது உணர்ந்து கொள்ள முடியும். அவர்கள் மனதின் விளையாட்டு பொம்மயாக மட்டும் இருப்பீர்கள். மனதின் எஜமானனாக இருக்க முடியா. அடிமையாக இருப்பதனால் நமக்கு என்ன பெருமை?

உயிர்க் கூட தியாகம் செய்த பல தத்துவஞானிகளும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மனித உணர்வுநிலைய உண்மை நிலக்கு உயர்த்தினார்கள். அத்தகய தத்துவாதிகள் உண்மையில் ஞானிகள்.

கள்வி: த்ரானாசாரியார் பீஷ்மாசாரியார் பான்ற மதிப்பிற்குரிய ஆசாரியர்கள எதிர்த் தான் பாரிட மாட்டன் என்று அர்ஜுனன் சொன்னதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும்? கற்றுக் கொடுத்த ஆசாரியர்களுக்கு எதிராக சண்ண பாட வன்றான் என்று தான் எந்த புத்திசாலி மாணவனும் தர்மத்திற்கு கட்டுப்பட்ட மாணவனும் நினைப்பான்?

நீங்கள் சொல்லவ சரி. இத காரணத்தத் தான் அர்ஜுனனும் சொல்கிறான். தான் பெரியார்கள், ஆசாரியர்கள் எப்படி நடத்துவதானும் என்பத தன்னை எடப்படுவார்கள் என்ப அஞ்சுநுளுக்குத் தெரியும். எதிர்காலத்தில் மக்கள் சொல்வார்கள், ஓப்படிப்பட்ட மனிதன் இவன். தர்மத்தக் காத்த மன்னன், பெரிய பார்வரன் என்று சொல்லிக் கொண்டு, தனக்கு வித்த கற்றுக் கொடுத்த, வணங்கி பாற்ற தக்க ஆசாரியர்கள் எதிர்த் சண்ண பாட்டு பாரில் கொன்றிருக்கிறான், என்று. அதனால் தான் அர்ஜுனன் தன் பெருமையும் புகழும், தன் கவுரவத்தம், தன்அடையாளங்களும் காப்பாற்றுவதற்காக முயல்கிறான். நான் ஆசாரியர்கள் கொல்ல மாட்டன் என்று தான் வெளிப்படையாக சொன்னான். ஆனால், இந்த கிருஷ்ணர் தான் என்ன கொல்ல சொல்வார், என்று அர்ஜுனன் மக்களுக்கு சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறான்.

உண்மையில் அர்ஜுனனுக்கு பெரியார்கள் மதிக்க வண்ணமும் என்ற எண்ணம் இருந்திருந்தால், பார்க்கலாம் வர அவன் வந்திருக்க மாட்டான். உண்மையில் திட்டமிட்டு பாரிட விரும்பவில்லை. அவர அவருடய சகோதரர்கள் தான் பாரிட தூண்டினார்கள். ரெளபதி கேள்வர்கள பலி வாங்க வண்ணமும் என்று நினைத்தார்கள். அர்ஜுனனுக்கு ராஜதியம் வன்றும் என்ற ஆசை. அர்ஜுனனுக்கு விழையபுணர்வு இருந்திருந்தால் ஒன்றும் அவன் பார்க்கலும் வந்திருக்க மாட்டான். அப்படியும் இல்லாமல் பார் புறிந்த எதிரிகள வீழ்த்தியிருப்பான். ஆனால், இங்கு அர்ஜுனன் குழம்பிப் போய் இருக்கிறான். ஒரு சாதாரண மனிதனாக பராசயாலும் பயத்தாலும் அலக்கழிக்கப்பட்டிருக்கிறான்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'தன் இப்படித் சொல்கிறாயள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, எண சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எத் தன்னை. கனவு திலுமாக பொருள், தூவி இன்னதையும் செயவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

2

பெரியார்கள மதிக்க வண்ணும் என்ற கட்டுருமனப்பான்மை (மதிப்பேபீயீர்மதிப்பீரீரீரீ) அர்ஜுனனுக்கு இருந்த. அவ்வளவு தான். பெரியார்கள மதிக்க வண்ணும் என்ற அர்ஜுனனின கட்டுருமனப்பான்மையின உருவகமாக பீஷ்மர் இருக்கிறார். ஆசாரியர்கள மதிக்க வண்ணும் என்ற கட்டுருமனப்பான்மையின உருவகமாக ரோணாசாரியார் இருக்கிறார். இந்த இரண்டு சம்ஸ்காரங்களும் கடந்ததால் தான் உண்மைய உணர முடிந்தது. பெரியார்கள் மற்றும் ஆசாரியர்களின் சொல்படி நடக்க வண்ணும் என்ற கட்டுருமனப்பான்மை இருக்கும் வரை உண்மையை உணர முடியாது.

2

எல்லா பாதனகளும், அவ ஒரு ஞானியினுடைய பாதனையாக இருந்தாலும், அவற்றை நம் அனுபவத்தின் மூலமாக நம்முடைய வாழ்வின் பாகமாக மாற்ற வண்ணும். குருவின் கூட வழிகாட்டத் தான் முடிந்தது. அறிவிப்போ என்னும் இருள் அகற்ற அவர் விளக்கு எற்ற முடிந்தது. ஆனால் ஞானம் உங்களுக்குள் தான் மலர வண்ணும்.

2

இத 2.9 ச்லோகன் சொல்கிறார்:

2

அதற்குப் பிறகு அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் காவிந்தா, நான் பாரிடமாட்டன், என்று சொல்லிவிட்டு, அமதியாக இருக்கிறான்.

2

2.10 இரண்டு படகளின் நடுவ க்கத்தால் வண்ணது இருக்கும் அர்ஜுனனுக்குகிருஷ்ணர் சிறித்த வண்ணம் பசத் தொடங்கினார்.

2

2.11 பகவான் சொல்கிறார்: யாரப் பார்த் க்கப்பட வண்டியத் தவ இல்லயா அவர்களப் பார்த் க்கப்படுகிறாய். ஆனாலும் நீ உயர்ந்த கருத்தகள பசுகிறாய். ஞானிகள் இறந்தவர்களுக்காகவும் இருப்பவர்களுக்காகவும் க்கப்பட மாட்டார்கள். உயிராடு

2

2.12 எந்த கடந்த காலத்திலும் நான் இல்லாமல் இல்லை. அதப் பால் தான் நீயும் எல்லா காலங்களிலும் இருந்தீர்கள். இனி வரும் எதிர்காலத்திலும் நீயும் எல்லாரும் இருப்பாம்.

2

2.13 எப்படி இந்த உயிர் குழந்தப் பருவம், இளமைப் பருவம், முமைப் பருவம்

2

'கசன அப்படச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'ஞான பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்த கவ கண்டவர் என் தாய். கனவி நிதுமாக்க உடல், போருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்த எனைப் படிக் கவத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமலித்தார்.

2

2

ஆகிய அனுபவங்கள் கடந்த செல்கிறதா, அதப் பால் தான் அ ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலிற்கு கடந்து செல்கிறது. தன்குள் நில பெற்றிருக்கும் மனிதன் இந்த மாற்றங்களக் கண்டு பயப்படுவதில்லை.

2

இங்கு கிருஷ்ணர் சொன்னார் என்று கடந்த காலத்தில் சொல்கிறோம். ஆனால் உண்மையில் கிருஷ்ணரான்மேபொய்ம்நிகழ்காலத்தில் வஹ்தான பார்க்க வண்ணும். இன்றும் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்தவப்படுகிறார். அழனால் கிருஷ்ணர் சொன்னார் என்று சொல்லாமல், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் என்று தான் சொல்ல வண்ணும்.

2

மீண்டும் அர்ஜுனன் தான் விரும்பிய செயப முடியாமல், தனக்கு விருப்பமில்லாட்டலும் பாருப்பரிய வற்புறுத்தப்படுவதாக குறைபப்டுக் கோஷ்கிறான். அதனால் அடம் பிடிக்கும் குழந்தையப் பால், நான் பாரிட மாட்டன் என்கிறான். ஒருவள தன்னப் பாருப்பரிய கிருஷ்ணர் தூண்ட வண்ணும் என்று அர்ஜுனன் எதிர்பார்த்திருக்கலாம். விளக்கங்கள் அவள் கிருஷ்ணரிடம் எதிர்பார்க்கிறான்.

2

கிருஷ்ணர் புன்னகையாடும், கனிவாடும் சொல்கிறார், உயர்ந்த கருத்தகள பசும் பொயும், எற்ககாக க்கப்பட வண்டியத் தவ இல்லயா அதற்காட க்கப்படுகிறாய். ஞானிகள் உயிருடும் இறந்தவர்களுக்காகவும் இறந்தவர்களுக்காகவும் கவலப்பட மாட்டார்கள்.

2

மீண்டும், கிருஷ்ணர் நரடியாக விஷயத்திற்கு வருகிறார், ஓ! அர்ஜுனா, நீ ஞானம் அடைந்தவன் பாலும், புத்திசாலிப்பாலும் பசுகிறாய். நீ உயர்ந்த கருத்தகள பசினாலும், அவற்ற அனுபவிக்காமலய பசுகிறாய். அதனால் உள்ளுடய வார்த்தகளுக்கு எதிரம் இல்லை. உள்ளுடய உணர்சிகள், உள்ளுடய ஆத்மா, நீ ஞானமடையவில்ல என்பத காட்டுகிறது. உனக்குப் புறியவில்லை, உனக்கு அனுபவம் இல்ல என்பத உணர்கிற. உண்மையான ஞானி இறந்தவர்களுக்காகவும், உயிருடன் இருப்பவர்களுக்காகவும் க்கப்பட மாட்டான். நீ

2

2

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்கவில் எனக்கு வேல கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அமைதுதான் தேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

2

'கசன அப்படச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'ஞான பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்த கவ கண்டவர் என் தாய். கனவி நிதுமாக்க உடல், போருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்த எனைப் படிக் கவத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமலித்தார்.

2

சிறுவயதிலிருந்த கனவ கண்டவர் என் தாய். கனவி நிதுமாக்க உடல், போருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து எனைப் படிக் கவத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமலித்தார்.

இறந்தவர்களுக்காகவா, உயிருடன் இருப்பவர்களுக்காகவா க்கப்பட்டால், அதிலிருந்த நீ புத்திசாலி என்பத தெரிந்து கொள்ளலாம். மரணம் என்றால் என்ன? பிறப்பு என்றால் என்ன? பல காழிக்கணக்கானவர்களுக்கு வாழ்ந்து இறந்த பாயிருக்கிறார்கள்.

ஒருவர் என்னிடம் கட்டாய், என் உலகத்தில் இயற்கை பரழிவுகள் ஏற்படுகின்றன. என் இவ்வளவு உயிர்கள் பாரிசிலிருந்து இயற்கை சீறங்களிலும் அழிகின்றன. என் கடவுளுக்கு கருணை இல்லையா? சாமி சொன்னால், உண்மைய சொல்ல வந்தும் என்றால், எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் பதில் வந்தும் என்ற நீங்கள் கட்டாய், அடுத்த முறை கடவுள் என்னிடம் பசி வரும்போது, நான் அவரிடம் கட்டு சொல்கிறேன் என்று தான் பதில் சொல்வேன். இந்த கள்விகளுக்கு பிறபஞ்ச த்தில் பதில் இல்லை. இப்படிப்பட்ட கள்வி தாழ்ந்த உணர்வு நிலையில் இருந்து உங்களுடைய தர்க்க மனதில் இருந்து கட்டப்படுகிறது. கடவுள் நம் தர்க்கங்களைத் தாண்டியவர்.

ஒரு சின்ன ஏறும்பு, யானையிடம் கேட்கிறது, நீ என்ன பால் என் கருப்பாக இருக்கிறாய்? நம் இருவருடைய தாயின் நிறமும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறது. இந்த கள்விக்கு யானையால் பதில் சொல்ல முடியுமா? ஏறும்பு தன்னிடம் இருப்பது ஒரு கள்வி கட்டு என்பத யானக்குத் தெரியாது. ஏறும்பு இருக்கிறது என்று கூடத் தெரியாது.

பிறபஞ்சத்தின் விதிகள், தெய்வீகத்தின் விதிகள் நாம் தெரிந்து கொள்ள வந்தும். அது முக்கியம். மூடர்கள் தான் உயிருடன் இருப்பவர்களுக்காகவும், இறந்தவர்களுக்காகவும் அழுவார்கள். உண்மையான புத்திசாலி இறப்பதற்கு முன்னால் கண்டு க்கப்பட மாட்டான். பல நரங்களில் மக்கள் கேட்பார்கள், இந்த உலகம் எப்படித் தாங்நிறைய? இன் மத நூல்கள் சொல்வ பால் இத உருவாக்கியவர் பிரம்மாவா? அல்ல பழய ஏற்பாடு சொல்வ பால் ஆறு நாட்களில் பெயர்இல்லாத கடவுளால் இந்த உலகம் உருவாக்கப்பட்டதா? ஆசியர்களுக்கான வருடங்களுக்கு முன்னால், புத்தர் தன் அனுபவத்தில் இருந்து என்ன சொன்னாரா, அது நான் பதிலாக சொல்வேன். புத்தர் சொன்னார், இந்த பிறபஞ்சம் உருவாக்கப்படவும் இல்லை. அழிக்கப்படவும் இல்லை. பிறபஞ்சம் தன்னத் தான் உருவாக்கி. படத்தவன் தான் படத்தலாகவும், படத்தலின் விழலான படப்பாகவும் இருக்கிறான்.

நம்ம சுற்றி நடக்கும் நிகழ்சிகளில் எ சரி, எ தவறு என்ற கள்வி நமக்கு எப்பொழுது வருகிறது? அந்த நிகழ்சிகளின் நம்ம பயமுறுத்தும் பா தான் வருகிறது. பிறபஞ்ச த்திற்கு கருணை இருக்கிறதா இல்லையா என்ற கள்வி நம் அஹங்காரத்திற்கு பாதிப்பு வரும் வாய்ப்பிற்கும் பா தான் நமக்கு வருகிறது. நம் அடையாளங்கள் நாம் இழந்திடும் அபாயம் வரும் பொழுது தான் இந்த கள்விகள் எழுகின்றன. நம் வாழ்க்கைக்கு அபாயம் வரும் பொழுது தான் கட்டிக்கிறாம்.

கடவுளின் கருணையப் பற்றி நமக்கு என்ன தெரியும்? கடவுளப் பற்றி நமக்கு எவும் தெரியாது. கடவுளப் பற்றி நம்முடய சொந்த லர்ப்பத் பற்றி மட்டும் தான் நமக்கு அக்கறை. நமக்கும், நம் குழந்தைகளுக்கும், நமக்கு பிடித்தவர்களுக்கும் எல்லாம் நல்லபடி நடக்க வந்தும் என்ப தான் நம் கவலை. நம்முடய நலன் பாதுகத் தான் சமுதாயத்தப் பற்றி யாசி க்கிறாம்.

படப்பவர் தான் அழிப்பவரும். எவ்வளவும் படக்கப்படுகிறதோ அவ்வளவும் அழிக்கப்படும். நமக்கும் கடவுளுக்கும் எந்தவித ஒப்பந்தமும் இல்லை. நாம் இப்படி பிறப்போம், இத்தனை வருடங்கள் வாழ்வோம், இந்த நரத்தில் இப்படி. இறப்போம் என்று எந்த ஒப்பந்தமும் இல்லை.

உண்மையில் உங்களுடைய உள்ள நிலை நீங்கள் உணர்ந்தும் பா, ஞானம் அடும் பா, நீங்கள் எப்பொழுது எப்படி இறப்பீர்கள் என்ப உங்களுக்குத் தெரியும். அப்பொழுது உங்கள் உடல் இல்லை இல்லை என்ற நீங்கள் பொருட்படுத்த மாட்டீர்கள். பிறப்பு என்பத நீங்கள் பொருட்படுத்த மாட்டீர்கள். இறப்பு இவற்றில் நீங்கள் செய்வதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்பத நீங்கள் உணர்ந்த அதனாலு பாராட்டாமல் இணச் செல்வீர்கள்.

கர்மா, விதி என்று வெறும் வார்த்தைகள் வத் நாம் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம். என் வாழ்க்கையில் நடக்கும் அனத்திற்கும் என் விதி தான் காரணம். நான் என்ன செய்கிறேனா அதற்குக் கர்மா தான் பொறுப்பு என்று சொல்லிக் கொள்கிறோம்.

சாமி சொல்கிறான், உங்களுக்கு என்னடா கிறித்தாத அதற்குத் துணிகிறீர்கள் தான் பொறுப்பு. நாம் செய்யும் எல்லா செயல்களுக்கும் நாம் தான் பொறுப்பு. இயற்கையின் விதிகள் தவறாமல் புரிந்து கொண்டு, அதன் மலர்ப் பழி பாடுகிறான். பூகம்பங்களும் சுனாமிகளும் வருவதற்கு காரணம் மனிதன் இயற்கை மிகப் பெரிய அளவில் சதப்படுத்திவிட்டான். என்னோய், கனிமங்கள் எடுப்பதற்காக நிலத்திலும் கடலிலும் அழிக்கணக்கான மீட்டர் தோலாவிற்கு நாம் எடாகா பாறைகளை அழித்துவருகிறோம். காடுகளும் மலைகளும் அழிந்துவருகிறது. நம செளகரியத்திற்காக ஓசான் போர்ப்பில் ஏகள் ஏற்படுத்திவிட்டோம். அதன் பிறகு, இயற்கை என் இப்படி, கருணை இல்லாமல் நடந்து கொள்கிற என்று கடிகிறோம். இயற்கை அன்னை செயல்படுகிறாள். அவ்வளவு தான். அவள் தவறாக செயல்படுவதில்லை. யார் இயற்கை சீற்றங்கள உருவாக்குகிறார்கள் அவர்களுக்கு உடனடியாக பின் விளைவுகள் வந்துவிடவில்லை. இயற்கைக்கு பொறுமை அதிகம். அதற்கு எல்லாம் தெரிகிறது. எந்தவித பயமும், விருப்பு வெறுப்பும் இல்லாமல் இயற்கை அவர்வர் யெய்த செயல்களுக்கு உரிய பலன்கள் தருகிறது. ஒரு சந்தியினர் செய்த செயல்களின் பலன் அடுத்த சந்ததியினருக்கு வந்த சருகிறது. இயற்கையின் போக்கில் நமக்கு இறப்பு என்பது இடையாது. நாம் மீண்டும் மீண்டும் தான் பிறக்கிறோம். எந்த கோட்சியில் நாம் மீண்டும் தான்றிப் பிறப்போம், நம் முன்பு செய்த செயல்களின் பலனுக்கு நமக்கு வந்த சருகிறது. அதனால் தான் ஒரு பழி வய குழந்தைக்கு என் மரணம் வருகிற என் கன்னூர் வருகிற பாற்ற கள்விகளுக்கு பிரபஞ்சத்தில் இடம் இல்லை. அர்த்தமும் இல்லை. ஒரு பதி வய குழந்தை உண்மையில் இங்கு ஏற்கனவே வாழ்ந்த ஒருவரின் மறு பிறப்பு தான். அதன் நபர் மீண்டும் பிறக்கலாம். போவாக நாம் ஓவ்வொருவரும் இதற்கு முன்பு என்ன செய்தோம் என்பது தெரியாமல் இருக்கிறோம். அதனால் நாம் எதற்கு பொறுப்பு என்பதும் நமக்கு தெரியாமல் பாய்விடுகிறது.

சிலர் கட்பன்டு, பாந ஜென்மத்தில் நாங்கள் செய்ததற்கு இந்த ஜென்மத்தில் எங்கள் பொறுப்புப்பற்று சொல்வ எந்த நியாயம்? நாங்கள் முன்பு என்ன செய்தோம் என்ற எங்களுக்குத் தெரியாத! என்று நியாயத்த பற்றி நமக்கு என்ன தெரிம்? நம் சொந்த சுயநலத்தில் இருந்து மட்டும் தான் எம் நியாயம் எம் அநியாயம் என்று நாம பகுகிறோம். கடந்த பிறவிகளில் நாம் என்ன செய்தோம் என்பது நம்மால் தெரிந்து கொள்ள முடியாது. விளைப்பொருளாது அடுத்த பிறப்பும் எதுக்கு முடியும். அதற்கு முன்னோரும் நம் அழிக்கக்கூடாத விட்டுவிட வந்தும். நம் வாழ்வ இயற்கையிடம் விட்டுவிட வந்தும். அப்படி நாம் செய்யும் பா, இயற்கை நமக்கு பதிலில்

"ஏன் இப்படிச் சொல்வதிர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "ஏனோ பெரிய ஊஞாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிலமாக உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பணித்த வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

சஞ்சயன் சொல்கிறான், கிருஷ்ணர் இந்த வார்த்தைகள் சொல்லும் போ சிரித்துக் கொண்டிருந்தார். கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனேறப் பார்த்து, "மூடனே! நீ உன்னுடைய புத்தியாலி என்று நினைத்துக் கொண்டு சாஸ்திரங்கள பகுகிறாய். யாரிடம் என்னுடைய தெரிமா! நீ சொல்லும் சாஸ்திரங்கள் என்னால் சொல்லப்பட்டவ. அவற்றின் அர்த்தங்கள் உனக்கு எப்படி தெரியும்? என்று மனதிற்குள் சொல்லி சிரித்திருப்பார்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்: நீங் நானும் இங்கிருக்கும் அத்தன பரும் இருந்திராத காலம் என்ற ஒன்று இதற்கு முன் இருந்த கிடையாது. இதற்குப் பிறகும் இருக்கப்போவதில்லை. இந்த சுலோகத்தில் இருந்த கேயின் சாரம் தொடங்குகிறது.

கேயின் சாரம் இதான். இதத் தான் ஆத்ம ஞானம் என்று சொல்கிறேன். இந்த ஒரு சுலோகம் உங்களுக்குகப் புரிந்துவிட்டால், நீங்கள் உடனடியாக ஞானம் அடைந்துவிடலாம். நித்யானந்தத்தில் நிலவத் தெரிந்து விடலாம். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், நீங் நானும் இங்கிருக்கும் மன்னர்கள எல்லாரும் இல்லாமல் இல்லை. நம்முடைய உணர்வும் நம் உடலாடு இல்லாமல் இரந்து பாய்விடும் என்று நினைப்ப தவறு. நம் உடல் பிறப்பதற்கு முன்பும் நாம் இருந்தோம். நம் உடல் இறப்பதற்கு பின்னும் நாம் இருக்கப் பாகிறோம். எதிர்காலத்தில் நம்மில் யாரும் இருக்கப் பாவதில்ல என்று நினைப்ப தவறு.

ஜென் புத்தமத்தில் ஞானத்திற்கான ஒரு அருமையான ஜீயான ரூபமும் இருக்கிறது. நீங்கள் பிறப்பதற்கு முன்பு இருந்தீர்களா? என்று ஜென் குருமார்கள் இது ஒரு முக்கியமான கேள்வி. அந்த சூத்திரம் கூறுகிறது, உங்கள் தாய் தந்தையர் பிறப்பதற்கு முன்பு உங்கள் முகம் எப்படி இருந்தது, என்று. இந்த சூத்திர தியானம் செய்யகிறபோது, நமக்கு பிறம், கடந்த காலத்திலும் நாம் இருந்திருக்கிறோம், எதிர்காலத்திலும் நாம் இருக்கப் பாகிறோம், என்று. உங்கள் முகமும் உடலும் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். ஆனால் நீங்கள் தொடர்ந்து இருக்கப்போகிறீர்கள். இதான் சத்தியம். ஆனால் நாம் இறந்துவிடுவோம் என்று பயப்படுகிறோம். இருஷ்ணர் சொல்வ உண்மையாக இருந்தால் நாம் ஏன் மரணத்தப் பயப் படுகிறோம்.

"ஏன் இப்படிச் சொல்வதிர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "ஏனோ பெரிய ஊஞாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிலமாக உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பணித்த வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

பிறப்பும் மரணத்தமும் பார்த் பயப்படுவோம? முதலில் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் என்றால் என்ன என்பதப் பற்றி நாம் தெரிந்து கொள்ள வண்டும். அதன் பிறகு தான் கிருஷ்ணர் சொல்வத நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

முதலில் காலத்தைப் பற்றிய விளக்கத்தானம் தெரிந்து கொள்வோம். காலம் என்ப எதிர்காலத்திற்கும் கடந்த காலத்திற்கும் மாறி மாறி ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பெண்டுலத்தப் பான்ற (படத்தில் பார்க்கவும்). படத்தில் உள்ள நடுகாட்டின் வலபுறத்தில் எதிர்காலம் இருக்கிற. இடப் புறத்தில் கடந்த காலம் இருக்கிற. எதிர்காலம் தொடர்ந்து கடந்தகாலமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிற. ஒவ்வொரு நிமிடமும், ஒவ்வொரு சுவாசமும் எதிர்காலம் கடந்தகாலமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிற. நிகழ்காலத்தில் தான் கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் சந்திக்கிற. உங்கள் மனம் எதிர்காலத்திற்கும் மற்றி மாறி, தொடர்ந்து நடன கொண்டிருக்கும் இயக்கத்திற்குப் பெயர் தான் மனம்.

உங்கள் கடந்தகாலத்தைப் பற்றியோ, எதிர்காலத்தைப் பற்றியோ நினைபத நிறுத்திவிட்டால் என்னனகள் தான்றோ. எதிர்காலத்திற்கு கடந்த காலத்திற்கும் இயக்கம் கொண்டிருக்கும் பெயர் தான் மனம். எந்த அளவிற்கு அதிகமான எதிர்காலில் இருந்து கடந்த காலத்திற்கா, அல்ல கடந்த காலத்தில் இருந்து எதிர்காலத்திற்கா உங்கள் மன இயக்கங்கள் நடந்திற அந்த அளவிற்கு என்னனவாட்டம் குறைகிற. பற்றி சிந்திக்க முயற்சி செய் பாருங்கள் உங்களால் தான் உங்களால் நினைக்க முடியும். ஒன்று எதிர்காலத்த நினத் நாம் கவல படுகிறோம் அல்ல கடந்த காலத்த ஊனமாகப்படுத்திக் கொள்கிறோம்.

இருபத்தைந்து உலக வாழ்க்கையில் அதிகமாக சிக்கிக்கொள்கிறோம்.

உதாரணத்திற்கு ஒரு நாடியில் நீங்கள் நூறு என்னனகள் உருவாக்கியிருக்கிறீர்கள் என்றால், ஒரு நாடியில் நூறு முறை என்னனகள் கடந்தகாலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் குழித்திருக்கிறீர்கள். என்ப என்னனகள் தாங்கியிருக்கின்றன என்றால் என்ப முறை நீங்கள் இந்த இரண்டு காலங்களுக்கு இடையில் குழித்திருக்கிறீர்கள். என்ன உடட்டதின் அோவப் பொருத் நீங்கள்நிறைகாலத்தில் இருக்கிறீர்கள். என்னண ஒட்டததின் அளவப் பொருத் உங்களுக்கு அதிக கவலமும் பிரசனகளும் இருக்கும். என்னனகளின் என்னிற்கு குறத்தால் நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வருகிறீர்கள்.

உபனிடங்கள் கூறும் காவியங்களப் பற்றி பசு கிடறின. உங்கள் என்னண ஒட்டங்கள் அதிகமாக இருந்தால் நீங்கள் ஸ்தூல உடலில் இருப்பீர்கள். ஸ்தூல உடலிற்கு அன்னமய காவசம் என்று பெயர். என்னனகளின் என்னிற்கு கொஞ்சம் குறத்தால், நீங்கள் அதித சக்திவாய்ந்த பிராணமய காவசத் தில் இருப்பீர்கள். என்னனகளின் என்னிற்க இன்னும் குறத்தால் (உதாரணத்திற்கு நாடிக்கு 60 என்னனகள்) நீங்கள் மனோமய காவசததிற்கு வந்துவிடுவீர்கள். என்னனகள் மலும குறத்தால், சுகங்களின் காவசமான விஞ்ஞானமய காவசத் திற்கு வருவீர்கள். அதாவ ஆன்மாவிற்கு மிக அருகில் வந்துவிடுவீர்கள். நீங்கள் மூற்றிலுமாக நிகழ்காலத்திற்கு வந்துவிட்டால் நீங்கள் ஆன்மாவாக மாறிவிடுவீர்கள். இத ஆன்மதமய காவசம் என்று சொல்வார்.

கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் எல்லாம் சேர்த்து தான் ஆத்மா. நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வரும் பொது தான் ஆத்மாவ உணர முடியும். ஆனால் நீங்கள் தொடர்ந்து கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் அலைகொண்டிருக்கிறீர்கள்.

எண்ணங்களின் என்னிற்கு குறைவ குறைவ காலம் கடந்து கொண்டிருப்பத கூட உங்களால் உணர முடியாது. உங்களுக்கு பிடித்தமானவராடு இருக்கும் போ இரண்டு அல்ல மூன்று மணி நேரம் கூட சில நிமிடங்களகாவ தான்றும். ஆனால் உங்களுக்கு தொடர்ந்து கடந்த காலத்த பார்த்து கொண்டிருப்பீர்கள். எல் நாறம் நகரவ மாட்டல் என்கிற என்று சிலித்து கொண்டிருப்பீர்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போாதுங்கள். அமைரிக்கவில் எனக்கு வேல கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒத்துழைத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.

'சுகன் இப்படித் தான் சொல்வார்' என்று விசாரித்தற்கு, 'சுவான பிறந்த ஆனாக வேண்டுமென்று' சொல்வார்கள் என்று கேள்வியுற்றேன் கணவன் என்ற தன்மை கணவை தினுாமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுத்து கவித்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

366

367

காலம் என்ப உளவியல் ரீதியான. அதனால் தான் காலத்த அளக்கும் அளவீட்டிற்கு வதத்தில் க்ஷணா என்ற வார்த்தை உபயோகிக்கிறார்கள். க்ஷணம் என்றால் ஒரு நொடி. சிலரா. அ இரண்டு என்னங்களுக்கு இடையில் இருக்கும் இடவெளி. இரண்டு என்னங்களுக்கு இருக்கும் இடவெளி அதிகமாக இருந்தால், அந்த அளவிற்கு நீங்கள் அநிக நரம் நிகழ்காலத்தில் இருப்பீர்கள். ஒருவருடைய மூள எந்தளவிற்கு வகமாக இயங்குகிறதா அந்த அளவிற்கு அவருடைய க்ஷணம் மாறுபடும். பொவாக நன்மையில் பெரும்பாலானவரின் க்ஷணம் சில மக்ரோ செகண்டாக இருக்கும். காரணம் நம் என்னவோட்டங்கள் ஒரு வெள்ளத்தப் பால் அதிகமாக இருக்கின்றன.

நன்முடைய என்ன ஓட்டங்கள் குறவாக இருக்கும் பா, இயல்பாக நாம் ஆனந்தமாக இருப்பாம். என்னங்கள் குறவாக இருக்கும் பா எவ்வளவு நரம் கடந்த என்பதய தெரியாமல் இருப்பாம். சொர்க்கத்தில் இருப்பாம். நம் என்ண ஓட்டங்கள் அதிகமாக இருக்கும் பா நாம் நரகத்தில் இருப்பாம். சொர்க்கமா நரகமா அ நம் என்ணங்களின் என்ணிக்கையால் தீர்மானிக்கப்படுகிற. அவ்வளவு தான். அதனால் தான் சாமி எப்பொழும் சொல்வன்டு சொர்க்கமும் நரகமும் புறியல் ரீதியான அல்ல, உளவியல் ரீதியான.

இருபத்தைத்து வருடம் போரானார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுனார் அவர் ஒர்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் இடைத்தது. அதன் பன்தான் எழுந்துகுத் தீர்மானித்தார். உங்களுக்கு என்னங்கள எழாத நிவக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு என்னங்கள எழாத பா உங்கள் நீங்கள் ஆத்மா என்று உணர்வீர்கள்.

என்னங்கள் அதிகமாக இருக்கும் பா நீங்கள் நரகத்தில் இருக்கிறீர்கள். அந்நமய காவத் தில் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் ஒரு உடல் என்று நினைக் கொண்டிருப்பீர்கள். என்ணிக்கு குறம்பா நீங்கள் உங்கள் மனம் என்றும் உணர்சி என்றும் நிவக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு என்னங்கள எழாத பா உங்கள் நீங்கள் ஆத்மா என்று உணர்வீர்கள்.

காலத்திலும், எதிர்காலத்திலும் இருப்பீர்கள். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் நாம் எல்லா காலங்களிலும் இருக்கிறாம் என்று. எந்த மனிதனுக்கு என்னங்கள இல்லையோ அந்த மனிதனால் தான் கிருஷ்ணர் சொல்வதை புரிந்து கொள்ள முடியம். கடந்த காலம், எதிர்காலம் என்பதெல்லாம் வெறும் வார்த்தைகள் தான். நீங்கள் எல்லா காலங்களிலும் இருக்கிறீர்கள்.

இப்பொழுமுங்கனுடையஎன்ண ஓட்டம் அதிகமாக இருக்கிற. உங்கள் சுபாவத்த, உங்கள் இருப்ப, உங்கள் ஆத்மாவ உணர்ந்து கொள்வதற்கான பொருமையா சக்தியா உங்களிடம் இல்லை. நீங்கள் நிகழ்காலத்தில் இருக்கும்பொழுது, உங்களுக்குத் தெரிம் நீங்கள் கடந்த காலம், எதிர்காலம் மற்றும் நிகழ்காலம் என்று எல்லா காலங்களிலும் இருக்கிறீர்கள் என்று. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், நீங்கள் கடந்த காலத்தில் இருந்தீர்கள், எதிர்காலத்திலும் இருப்பீர்கள். உங்களுக்கு மரணம் கிடையாது.

இப்படி கிருவட்ணர் சொல்லும் பா, அவர் நாம் எல்லாரும் நித்யானந்தமயமானவர்கள் என்றும் உடல் மற்றும் மனத கடந்தவர்கள் என்றும் சொல்கிறார். ஆனால் நீங்கள் பரரபப்பாக இருப்பதால், கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் ஓடிக்கொண்டிருப்ப எப்படி என்பத மட்டும் தான் தெரியும். உங்களுக்குள் நிகழ்காலம் என்ற ஒரு அங்கம் இருப்பத உங்களாலம் நம்பவ முடியவில்லை. நீங்கள் நித்யானந்த நிலையில் இருந்து வெகு தூரத்தில் இருப்பதால், நீங்கள் என்ண ஓட்டம் அதிகமாக இருந்தால், நிகழ்காலத்தில் இருந அதிக தொல்லியில் இருப்பீர்கள். தூரத்தில் இருக்கும் பா ஆனந்தம் உங்களுக்கு தெரிவாகத் தெரிவதில்லை. உங்கள் என்ணங்களின் என்ணிக்கு குறம்பா, உங்களால் உங்கள் சுய உணர்வை தெரிவாக பார்க்க முடியம் ஆயுமாக உணர முடியும்.

நீங்கள் நித்ய நிலையில் இருக்கிறீர்கள் என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பா, ஆத்ம நிலையில், நீங்கள் காலத்த கடந் திருக்கிறீர்கள் என்று சொல்கிறார். ஆனால் இப்பொழுது நீங்கள் கடந்த காலத்திலும் எதிர்காலத்திலும் இருப்பதால் - அதாவது மனதில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். கிருவட்ணர் சொல்கிறார், நீம் நாமும் இங்கிருக்கும் மன்னர்கள் எல்லாரும் எல்லா காலத்திலும் இருந்தாம். நன்முடைய உணர்வும் நம் உடலாடு இல்லாமல் இருந் பயிலுடும் என்று நினப்பதவரு. நம் உடல் பிறப்பதற்கு முன்பும் நாம் இருந்ததாம். நம் உடல் இறப்பதற்கு பின்பும் நாம் இருக்கப் பாகிறாம். எதிர்காலத்தில் நம்மில் யாரும் போவதில்லை என்று நினப்பதவரு. நாம் எதிர்காலத்திலும் இருப்பாம். காரணம் நன்முடைய ஆத்மாவிற்கு மரணம் கிடயா. எவ்லாம் இறக்கிறதா என்றும் வாழ்ந்ததில், எவ்லாம் வாழிறதா அவெல்லாம் இறப்பதில்லை.

இங்கு, உங்களுடைய ஆயுமான உணர்வு சொல்கிற உங்களுக் கள் ஏதா 'சுயன் இப்படுச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனெ, என சிறுவயதிலிருந் த கண்டவர் என் தாயை. கனவை திருமாக உடல், பொருள், இவை இலந் தயும் செயலித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒன்று வாழ்கிற என்று. ஆனால் அந்த உணர்வு நீங்கள் உடலுடனும் மனதனும் சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்ளுகிறீர்கள். உங்கள் ஆத்ம உணர்வு உங்கள் உடல் என்றும் மனம் என்றும் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளாதீர்கள். நீங்கள் உங்கள் உடல் கிடையாது. உங்கள் உங்களுடல் கிடையாது. நீங்கள் எதிர்காலத்திலும் கடந்த காலத்திலும் இருக்கும் பா, நீங்கள் உங்களுடல் என்றும் மனம் என்றும் எண்ணிக் கொண்டிருப்பீர்கள். நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வந்துவிட்டால் நீங்கள் உங்கள் உடலம் மனதம் கடந்த்ள்ளீர்கள் என்பத உணர்ந்து கொள்ளுகிறீர்கள்.

நாம் எல்லா காலத்திலும் இருக்கிறோம் என்று இருஷ்ணர் சொல்லும் பா, நாம் இத உடலில் இத வடிவத்தில் என்றும் இருந்திருக்கிறோம் என்று சொல்லவில்லை. அத பால் இருஷ்ணரும் அத வடிவத்தில் - நாம் கற்பன செய் லதிருப்ப பால் கயில் ஒரு புல்லாங்குழல், தலையில் மயில் இறகாய் - எல்லா காலங்களிலும் இருந்தார் என்று அவர் சொல்லவில்லை. நம்முடைய ஆன்மா எல்லா காலங்களிலும் இருக்கும் என்று சொல்கிறார். ஆன்மீக உணர்வில் இருந்த பார்க்கும் பா, நாம் தெய்வீகமானவர்கள், பிறவிப்பற்றும் என்பதும் பிரபஞ்ச சக்தியில் நாம் ஒன்றற கலந்து இருக்கிறோம்.

இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் சாராம்சம் நாம் ஆத்மா, நாம் தெய்வீகமானவர்கள், நாம் கடவுள் என்பத தான். எப்படி இயற்க்கு பல பருவங்கள் இருக்கிறதா அத பால் நம் ஆன்மா பிறவி இந்த உடலில் இருக்கும் பா, இந்த உடல் குழந்த பருவம், இளமை பருவம், நடுத்தர பருவம், மூப்ப பருவம் என்று பல பருவங்கள் கடந்த செல்கிறது. இறுதியில் மனித்துடம் மீண்டும் ஆத்மா பிறக்கிறது. இலதிர் காலத்தில் இலகள் உதிர்கின்றன. அ பால் தான் இறப்பும் பிறப்பும் உடலுக்கு நிகழ்கின்றன.

இயற்கையின் பல பருவங்களுக்கு மத்தியில் காலம் பயணிப்பத பால் உடலின் பல பருவங்களுக்கு மத்தியில் ஆத்மா பயணிக்கிறது. குழந்த பருவம், இளமைப் பருவம் மற்றும் நடுத்தர வய வரும் பொழு யாரும் அதுபற்றி கவலை படுவதில்லை. பின் ஏன் மூப்ப பருவம் வரும் பா மட்டும் கவலைப்பட வேண்டும்?

மரணத்தின் பா ஆன்மா ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலிற்கு செல்கிறது.

'சுடன் அப்படி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய துணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. களவை திருமாக்க உடல், பொருள், தன்வி இன்பதையுட செல்வதிது என்னைப் பழிக்க கவித்தார். வெற்றிக்கு ஊழ்மலிந்தார்.'

மரணம் அடந்த மூன்று க்ஷணத்திற்குள் - ஒரு சுண்ணம் என்ப இரண் எண்ணங்கள் தான்றுவதற்கு இடையில் ஏற்படும் கால இடைவெளி - உடல எடுத்துவிடுகிறது. ஒருவருக்கு அதிக எண்ண ஓட்டங்கள் இருந்தால் ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலிற்குள் செல்வதற்கு மிகக் குறந்த கால அவகாசம் இருக்கும். யாருக்கு எண்ண ஓட்டங்கள் இல்லையா, அவர்களுக்கு அளவிடமுடியாத கால அவகாசம் இருக்கும். அவருடய ஆத்மா முழு சுதந்திரத்தில் இருக்கும். எப்பொழு இன்னொரு உடல் எடுக்கலாம் என்று அவர் முடிவு செய்கிறாரா அப்பொழு அவர் உடல் எடுப்பார். இன்னும் சரியாக சொல்ல வேண்டும் என்றால், எப்பொழு பிரபஞ்சம் முடிவு எடுக்கிறதா அப்பொழு அவர் உடல் எடுப்பார்.

ஒரு வெள்ள பலகையில் பல வட்டங்கள் வரையப்பட்டிருப்பதாக வைத்துக் கொள்வோம். இதில் வெள்ள பரப்பு தான் பிரபஞ்ச சக்தி. தனிப்பட்ட உடலும் மனமும் வரையப்பட்டுள்ள வட்டங்கள். வட்டத்திற்குள் இருக்கும் வெள்ளப்பரப்பு தான் ஆத்மா. வெளிரிக்கும் வட்டத்திற்கு இருக்கும் ஆன்மாவும் ஒர சக்தி தான். உள்ளிருக்கும் வெள்ளப்ப பிரம்மன்.

ஒரு தனிப்பட்ட உடலும் மனமும் இறக்கும் பா, இந்த வட்டம் அழிக்கப்படுகிற அல்லது தான். உள்ளிருக்கும் வெள்ள பரப்பு வெளியில் இருக்கும் வெள்ளப்பரப்போடு கலந்து விடுகிறது. வெள்ளப்பரப்பு கலந்து விடுகிறது. சக்தி சக்தியோடு கலந்து விடுகிறது.

ஆத்ம சக்தி இன்னொரு உடல்-மன அமைப்பிற்குள் செல்லத் தயாராகும் பா, அ அடுத்த வட்டத்திற்கு நுழகிறது. இத் தொடர்ந்து நடக்கும் இயற்க்கு உட்பட்ட நிகழ்வு. இந்த நிகழ்வுகளப் புரிந்து கொள்ளுகிறான். இருஷ்ணர் ஆத்மகயனா கொள்கிறான்.

• மயத்தில் நிலத், விழிப்புணர்வோடு, உறுதியாக இருப்பவனை - தீரன் என்று அழக்கிறார்.

இருபத்தைந்து வரும் போராட்டம்

அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவோடுத்தார். கையை காட்டி வாழ்க்கையை வாழ இப்போதான் நேரு கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுடன் கப்படுச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுடன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. களவை திருமாக்க உடல், பொருள், தன்வி இன்பதையும் செல்வதிது என்னைப் பழிக்க கவித்தார். வெற்றிக்கு ஊழ்மலிந்தார்.'

கள்வி: கடந்த காலம் எதிர்காலத்தைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறான். ஜாதிடம் சொல்பவர்கள் கரக பார்ப்பவர்கள் நம் எதிர்காலத்தை கணிக்கிறார்கள். சிலர் சொல்ல சரியாக இருக்கிறது. சிலர் சொல்லவ தவறாக இருக்கிறது. இவற்றில் நம்பலாமா?

பதில்: ஒரு உதாரணத்திற்கு நீங்கள் ஒரு பல்வத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள் என்றால் மல துரத்தில் நடப்பது உங்களால் தெரிவாகப் பார்க்க முடியுமா? முடியாது. அத பால் தான் உங்களுடைய எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கும் பா, உங்களால் எதம் பார்க்க முடியவில்லை. நீங்கள் கொஞ்சம் மடாண பகுதிக்கு வந்திட்டால் கொஞ்சம் தெளிவாக பார்க்க முடியும். இந்தியாவின் தூரதர்வசன் தெலக் காட்டிய பார்ப்பதற் பால் பார்க்க முடியும்! எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை இன்னும் குறைந்தால் ஒரு தனியார் தொலக்காட்டிய பார்ப்பதற் பான்று தெளிவாக எல்லாம் தெரியும். இன்னும் நீங்கள்காலத்த நெருங்கும் பா, உங்கள் வீட்டு கம்பயூட்டர் திரையில் பார்ப்பது பால் மிகத் தெளிவாகத் தெரியும்.

குறந்த எண்ணா கணித்தில் இருக்கும் மனிதனால் எதிர்காலத்தை தெளிவாகப் பார்க்க முடியும். காலங்காலைக் கடந்த பார்க்க முடியும். உங்கள் கடந்த காலத்தை எதிர்காலத்தைம் தெளிவாக சொல்ல முடியும். ஒருவனுடைய எண்ணா ஒட்டடம் அதிகமாக இருந்தால் அவனால் உங்கள் கடந்த காலத்தை எதிர்காலத்தை சொல்ல முடியாது. காரணம் கடந்த காலஷித்திர்க்கும் எதிர்காலத்திற்க்கும் அவனுடைய மனம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. நித்ய நிலையில் நிலைபெற்றிருக்கும் ஒருவனால் உங்கள் எதிர்காலத்தை கணிக்க மட்டுமல்ல மாற்றவ முடியும்!

பிரம்மா வர்க்க விறுவிறுக்க எழுதிய தலையெழுத்து தன்னுடைய இடது கால் பெருவிரலால் அழுத்திவிட முடியும் என்று வதம் சொல்கிறது. நித்ய நிலையில் இருக்கும் மனிதனால் எதிர்காலத்தை உருவாக்க முடியும்! ஜாதிடமா அல்ல மற்ற எவா, அத சொல்பவன் இருக்கும் மனநிலையைப் பெற்றுத் தான். ஜாதிட அறிவியல் அதிகம் சார்ந்த அல்ல. ஆனால், ஜாதிடம் உண்மையில் ஒரு அறிவியல் தான். இந்த பிரபஞ்ச இயக்கங்கள் தனி நபர்கள் எப்படி பாதிக்கிறது என்பது அறிவு அறிவியல். வத கலாசாரத்தில் ஜாதிடம் ஒருவன் இளமைப்பருவத்தில் தானும் வாழ்ந்து மடிந்தும் வாழ்க்கையை வாழ அவர்கள் கூட அந்த நபரின் ஆர்வத்தின் பாக்கு புரிந்து கொள்வதற்க்குத் தான் பயன்படுத்தப்பட்டது. சின்ன குழந்தையில் ஆர்ப்பாட்டம் புரிந்து கொண்டு அதற்க்கு ஏற்ற குரு கல்விய தரும் பொருட்டு குரு ஜாதிடத்த பயன்படுத்தப்பட்டார். மாணவர்களின் தனித்திறன, இயல்பு புரிந்து

கொள்ள இன்று பல தர்வுகள் வக்கிறார்கள். அய் பால் தான் ஜாதிட முடியும். ஜாதிடத்த வழ் கொண்டு ஒரிவோரு நாளும் நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கணக்குப் பார்த்து கொண்டிருப்ப அறிவியல் முறைதவறி பயன்படுத்தவற்கு சமமாகும். நீங்கள் பிரபஞ்ச சக்தியின் ஒரு அங்கம் என்பதைத் தான் ஜாதிட அறிவியல் சொல்ல வருகிறது. அதைப் புரிந்து கொண்டு உங்கள் புத்திசாலித் தனத்தின் உதவியால் பிரபஞ்ச இயக்கத்திற்கு எற்ப நடந்து கொண்டு, நடக்க வண்டியத நடக்க நாம் அனுமதிக்க வண்டும்.

கள்வி: இறந்தவர்களுக்காக நாம் கக்கப்படாமல் எப்படி இறக்க முடியும்? கிருஷ்ணர்ப் பால் அல்லால் உங்களாப் பான்ற ஞானிகளாப் பால் அப்படி இருக்க முடியுமா? எங்கலால் அப்படி இருக்க முடியுமா?

நன்னாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் இறந்தவர்களுக்காக வருப்படவில்லை, இறுப்பவர்களுக்காகவும் தான் வருப்படுகிறீர்கள். தொடர்ந்து நீங்கள் க்கத்தில் இருக்கிறீர்கள். ன்படுகிறீர்கள். குற்றவுணர்ச்சிக்கு ஆளாகிறீர்கள். என்றால் நீங்கள் எதிர்பார்ப்பில் இருக்கிறீர்கள். பற்றலாடு இருக்கிறீர்கள். யார் நீங்கள் கொடுமையானவர்கள் என்று நினைக்கிறீர்கள் அவர்களுக்காக நீங்கள் கவலப் பட்ட உண்டா? அவர்களுக்கு ன்பம் வந்தால், நீங்கள் கொண்டாடுகிறீர்கள். இல்லையா? உங்களாடு யார் தெருவில் இருக்கிறார்கள் அவர்களுக்காக்காத்திருந்தப்படுகிறீர்கள்.உங்கள் உடமா என்று யாரா நினைக்கிறர்கள் அவர்களுக்காகத் தான் கவலப்படுகிறீர்கள்.

இருப்பதைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபறகுநான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் என்க்குள்த இழப்பிட்டாம் என்று நீங்கள் நினைக்கும் பா தான் ன்பம் எழுகிறது. நீங்கள் எதற்காக அல்லா யாருக்காக கவலப்படுகிறீர்களா நான், என் என்பதாடு தொடர்புடையதாக இருக்க வண்டும். அப்படி இல்லையென்றால் அங்கு ன்பம் இருப்பதில்லை. இழப்பு என்று நீங்கள் நினைக்கும் பா தான் உங்களுக்கு வலிக்கிறது. அ மரணமாக இருக்க வண்டும் என்ற தவியல்ல. உங்களிடம் கட்டாயம் இருக்க வண்டும் என்று நீங்கள் நினக்கும் எவக வண்டுமானலும் இருக்கலாம். பெயர் புகழாக இருக்கலாம். இவ எல்லாம் உண்மையில் மதிப்பில்லாதவர்கள் தான். ஆனால் இவற்றின் மல் உங்களுக்கு இருக்கும் பற்றின் காரணமாக இவ எல்லாவற்றிற்க்கும் அதிக மதிப்பு வந்திடுகிற.

உன்மயிலய உங்களுக்கு கருண இருந்து, மரணம் என்ப ஒரு தன்னட என்று நீங்கள் நினத்தால், எல்லாருடய மரணத்திற்காவும் நீங்கள் கவலப்பட வண்ணும். இறந்தவள் கொள்ளக்காரனாக இருந்தாலும் சரி அல்ல கொலைகாரனாக இருந்தாலும் சரி. ஆனால் உங்களுடய க்கம் தனிப்பட்டட, உங்கள் அனுமானங்களாப பொறுத்த. நீங்கள் எதிர்பார்ப்பத பால் வாழ்க்க உங்களுக்கா, உங்களின் நெருக்கமானவர்களுக்கா நடக்காத பாம், உங்களுக்கு க்கம் வருகிற.

சரி இந்த அனுகுமுறையால் என் தவறு என்று நீங்கள் கட்கலாம். இந்த அனுகுமுறையால் தான் நீங்கள் க்கப்படுகிறீர்கள். உங்கள் சுபாவமான நித்யானந்தநிலையில்நிலைபெறுநிலைக்குப்பிடலாகநீங்கள்உங்களுக்குஅன்னியமான க்கத்தில் நில பெறுகிறீர்கள். இந்த க்க நிலைய ஏ உங்களுக்கு கொண்டுவருகிற?

உங்களுடய சுயநலம் தான் ஒருவர் இறக்கும் பா உங்களுக்கு க்கத்த கொண்டுவருகிற. வறு ஒன்றும் இல்ல. இறந்த மனிதர் சென்று விட்டார். அவருக்கு எந்த பிரசனம் அவன் பிறகு இல்ல. ஆனால் அந்த நபர் செல்லவ உங்களுக்கு பிரசனையாக உள்ள. அதனால் தான் நீங்கள் ஒப்பப்படுகிறீர்கள். உள்வியலாளர்கள் சொல்கிறார்கள், ஒப்பும் முதலில் ஒப்பமாகவும், பின்பு காப்பமாகவும் மாறி அதன் பிறகு தான் நடந்தத ஏற்றுக்கு கொள்ளும் பக்குவம் வருகிற என்று. க்கமும் காப்பமும் சுயநலத்தினால் விளங்கிற.

அப்பொழுத் தான் தன் கணவன இழந்த ஒரு விதவ க்கத்தில் டிக்கிறாள். அது பார்த் பக்கத் விட்டுக்கொராளர்களுக்கு ஒர சோதனையாக இருந்த அவருடன் அவள் இனிமேலும் சண்ணட பாட்டுடக் சேர்ந்திருப்பாள். நீங்கள் சாக வண்ணும் என்று டிட்டிக் கொண்டிருப்பாள். நீ இப்பொழுத சுதந்திரமான விட்டாப். நீ நித்தத செய்யலாம். என் அழுகிறாய், என்று அவர்கள் கட்டாடார்கள். விதவ சொன்னாள், இனி மல் நான் யாருடன சண்ணட பாட முடிம்! என்று.

அர்ஜுனனப் பொறுத்த வரையில் அவனுடய கவலக்கு காரணம் தள் உற்றார் உறவினர்களின் மல் அவனுக்கு பற்று இருந்ததாக அவன் நினத்த தான். அதனால் அவர்கள இழந்திடுவாமா என்ற பயம் வந்திட்ட. உன்மயில் தன்னம் தன் புகழும் இழந்திடுவாமா என்ற பயம் தான் அர்ஜுனனுக்கு இருந்த. தன்னுடய அடையாளங்கள இழந்திடுவாமா என்று அர்ஜுனனுக்கு இருந்த மிக அடிப்படையான பயத்தில் இருந்த

'தான் இப்படச் சொக்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நிலை. கனவை திழுமாக உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப பஷிக் வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்கமளித்தார்.

கிருஷ்ணர் அவள வெளிய எடுத்துக்கிறார். நீ உள்ளுடய உடலம் மனதம் தாண்டி இருக்கிறாய் என்பத அவனுக்குப் புரிய வத்தார். நாம் எல்லாரும் அர்ஜுனனப் பால் உடலம் மனதம் கடந்தவர்கள். மரணத்தின் பா உடலும் மனமும் அழிங்கிற பா, நாம் அழிவதில்ல. நம்முடய சத்தி தொடர்ந்த வாழ்கிற. அ இன்னொரு உடலில் மீண்டும் வாசம் செய்கிற. இந்த சின்ன உண்மையப் புரிந்து கொண்டு விட்டால், கவலப்படுவதற்கு என்ன இருக்கிற?

நம் எல்லாராலும் இந்த உண்மையப் புரிந்து கொள்ளவும் ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியும். அர்ஜுனனால் முடிந்தத் என்றால் உங்களாலும் முடியும். இத புரிந்து கொள்ளாமல் இருப்பதனால் வறு பலன்ம் இருக்கிறதா? நித்யானந்தத்தில் நிலைத்திட முடியும் என்கிற பா நாம் ஏன் கவலையில் இருக்க வண்ணும்?

கள்வி: நீங்கள் இதய மீண்டும் சொல்கிறனல் என்று குறிப்பிடுகிறீர்கள். அப்படியானால் நீங்கள் கிருஷ்ணரா? தாங்கள் கடவுள் என்று பலர் சொல்கிறார்கள். நீங்களும் அவர்களாப் பால் தொழில் செய்கிறீர்களா?

நல்ல கள்வி. நான் கடவுள் என்று சொல்வதற்காக நான் இங்கு வரவில்ல. நீங்கள் கடவுள் என்று சொல்வதற்காக நான் வந்திருக்கிறன். கிருஷ்ணர் தன்ன கடவுள் என்று சொல்லும் பா, தன்னுடய தெய்வீகத்த உணர்ந்த பாம், நீங்கள் அவர் சொல்வத புரிந்து கொள்வதற்கும் நீங்கள் உங்கள் தெய்வீகத்த புரிந்து கொள்வதற்கும் தவயான குழந்தை ஏற்படுகிறார். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் தன்னுடய தெய்வீகத்த உணர்த்தவும் வந்ததிருந்தத்.

அதனால் புரிந்து கொள்ளுங்கள், நான் கடவுள் என்பத உணர்ந்த நான் வரவில்ல. நீங்கள் கடவுள் என்பத உணர்ந்த நான் வந்திருக்கிறன். நீங்கள் கடவுள் என்பத உணர்ந்து கொண்டால், அ பாம். வறு ஒன்றும் தவறில்ல. நான் கடவுள் என்பத நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வண்ணும் அல்ல நம்ப வண்ணும் என்றத் தவயில்ல. என் தெய்வீகத் பற்றி நீங்கள் கவலப்பட வண்ணிய தவய இல்ல. நீங்கள் கடவுள் என்பத புரிந்து கொள்ளுங்கள். அவ் பாம். பேறானதும் தவயில்ல. நான் ஏற்கனவே குரு-சிஷ்ய உறவப் பற்றிக் கூறியிருக்கிறன். குரு என்பவர் கடவுளுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையில் இருக்கும் பாலம்ம். இவ இரண்டிற்கும் உள்ள குறுக்குப் பாததான் பாலம். நீங்கள் இந்த

'தான் இப்படச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நிலை. கனவை திழுமாக உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப பஷிக் வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்கமளித்தார்.

பாலத்த தான் பயன்படுத்த வண்‌டும் என்ற அவசியம் இல்லை.

பல ஞானிகள் எந்த வெளித் ணம் இல்லாமலய தங்கள் சுயத்த உணர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்களில் நாளும் ஒருவன். புரிந் த கொள்ளுங்கள், இ தொழில் அல்ல. வியாபாரம் என்றால் கொடுக்கல் வாங்கல் என்று இரண்டு செயல்கள் இருக்க வண்‌டும். சாமி முன்ப சொன்ன பால், எந்த வியாபாரமும் ஒருவருக்கு லாபத்தம் இன்னொருவருக்கும் நஷ்டத்தம் ஏற்படுத்கிற. ஒருவர் தால்வியாத்தால் தான் இன்னொருவர் வெற்றியாட முடியும். குரு-சீஷ்ய உறவு இருசாராருக்கும் லாபத்த தருகிற. இருவரும் எதம் இழப்பதில்லை.

ஒரு குரு தன்னுடய இபக்கத்த ஒரு வியாபாரமாக நடத்தினாலும், அ ஒரு பாரப் பால் எல்லாத்தரப்பினருக்கும் நஷ்டத்த மட்டும் தரும். கடசியில் குருவும் எதம் சம்பாதித்திட முடியா. உள்ளவியல்தியாக அவர் பரிய ன்பத்த தான் அனுபவிப்பார். தவறான பாதக்கு எடுத் செல்லப்பட்டதால் சீடனுக்கும் ன்பம் தான்.

நாம் சரியான குருவிடம் தான் இருக்கிறோமா என்பத எப்படி தெரிந் த கொள்வ்? அத விதம்கியமாக, எவ்வளவு நல்ல குருவாக இருந்தாலும், அவர் நமக்கு ஏற்றவரா என்று ஒப்படித் தெரிந் த கொள்வ? என்னுடய சீடர்கள் கட்‌டுப் பாருங்கள். அவர்கள் சொல்வார்கள். நான் என்ன சொன்னாலும் உங்களால் அத ஏற்றுக் கொள்ள முடியா. காரணம் நீங்கள் சந்நதத்தில் இருந் கள்வி கட்‌டிர்கிறீர்கள். குரியனக் கண்ட பணி பால் என் அருகில் வந்தவுடன் எல்லா சந்நதங்களும் மறைநிலுத்கிற என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். ஆரம்ப காலங்களில் பலர் என்னிடம் கட்‌பார்கள், என்ன எப்படி மறக்காமல் இருப்ப் என்று. சாமி எப்பொழும் சொல்வன், நான் உங்களுடய உண்மையான குருவாக இருந்தால், என்ன எப்படி நினப்ப என்ப உங்கள் பிரசனயாக இருக்கா. என்ன எப்படி மறப்ப என்ப தான் பிரசனயாக இருக்கும்.

376

இன்னும் சிலர் தங்கள் முதன்முதலில் தங்கள் சொந்த இருப்பித்து, வீட்டிற்கு வந் சர்ந்ததப் பால் உணர்ந்ததாக சொல்வார்கள். எத் த தடுபிறாம் என்ப தெரியாமலய அவர்கள் பல காலம் தடிக் கொண்டிருந்திருப்பார்கள். திடீரென அவர்களுடய தடுதல் நின்று விட்ட. அ ஆரணத் திருப்திய உணர்ந்த நில. கடசியில் தங்கள் சென்நத வீட்டிற்க வந்விட்ட உணர்வு.

ஆன்மீகம் என்றும் ஒரு தொழிலாக மாற முடியா. அ ஒரு சத்திய சங்கல்பம். குரு தருவ எல்லாம் எந்தவித பிரதிபலனம் எதிர்பார்க்காமல தான்.

நான் கடவுள் என்று சொல்ல வருவதாக நீங்கள் சொல்கிறீர்கள். நான் இந்த பிரபஞ்ச ச க்தியாடு கலந்து இருக்கிறன். நீங்களும் அப்படித் தான். வித்தியாசம் என்னவென்றால், இத உணர்ந்திருக்கிறன். உங்களுக்கு உணர வண்டியத் தவ இருக்கிற. நீங்கள் உணர்ந்த பிறகு, உங்களுக்கும் எனக்கும் எந்த வித்தியாசமும் கிடயா.

உங்களப் பொறுத்தவர, கடவுள் என்ப ஒரு வார்த்த மட்டும். சாரம்ல்லாத நம்பிக் மட்டும். உங்களுடய குறிக்கோள் எல்லாம் - உங்கள் பெயர், உங்கள் அந்தஸ், உங்கள் குடும்பம், அவ்வளவு தான். இவைகள் இல்லாட்டால், நீங்கள் ஒன்றும் இல்ல என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள். உங்கள் நீங்கள் மற்றவர்களுக்கு வழு என்னவிதத்திலும் அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ள முடியா.

என்னப் பொறுத்தவர கடவுள் என்ப நித்தசின் உண்ம. என்னுடய எல்லா ஜியக்கங்களும் நான் இந்த பிரபஞ்ச சக்தியின் அஜுமதிதன் தான் நடக்கிற. நான் இந்த பிரபஞ்ச சக்தியாடு ஒன்றாக கலந் த இருக்கிறன். ஒவ்வொரு நிமிடமும் இந்த உண்மய நான் உணருகிறன். இந்த உடம்பு எனக்கு ஒரு பொருட்ட அல்ல. என்னுடய பெயர் கூட கடன் வாங்கப்பட்ட தான். என்னுடய தால், இந்த உடலாப் பால், எந்த மதிப்பும் இல்லாத. இந்த பூமியில் இருக்கும் ஒவ்வொரு வீடு என்னுடய வீடு தான். அந்த விழிப்புணர்விற்கு உயரும் பா, நீங்கள் தெய்வம் என்பத நீங்கள் உணர்வீர்கள். இத உங்களுக்கு உணர்த்தவ தான்

தானி மனிதர்களுக்குள் மாற்றங்கள் ஏற்படுத்தி தாங்கள் தெய்வங்கள் என்பத அவர்கள் உணர வப்ப தான் என்னுடய இயக்கத்தின் நோக்கம்.

377

இருபத்தைந்‌து

வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒத்தொத்தார். அவர் வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அம்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இருபத்தைந்‌து

கள்வி: மரணம் என்பநங்கள் சொன்ன மனம் கடந்த நிலையா? அப்படியென்றால் மரணத்தில் தான் முழுமயாக நாம் நிகழ்காலத்தில் இருக்க முடிதமா?

பதில்: மனம் கடந்த நிலா என்ப மரணத்திற்கும் ஜீவனத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட, மரணம் என்ப பயணத்தின் ஒரு பகுதி தான். ஒரு ஜீவனத்திற்கும் இன்னொரு ஜீவனத்திற்கும் இடையில் எற்படும் ஒரு அனுபவம். அவ்வளவு தான். சாமி ஏற்கனவ சொன்ன பாற், ஒரு உடலின் இன்னொரு உடல் எடுப்பதற்கு மூன்று கணங்கள் மட்டுமே தவப்படுகிறது. அந்த இடப்பட்ட வளையில் தடலும் மனமும் இல்லாமல் உயிர் இருக்கிறது. அப்பொழு அதற்கு என்னங்கள் இல்லை. உடலும் மனமும் இணந்த அமைப்பு தான் எண்ணங்கள் தான்றுவதற்கு காரணம்.

நிலையான முக்கிய அடவடற்காள பாதயாக மரணம் இருக்கலாம். பற்றற்று இருக்க முடிந்த என்றால் மரணம் ஒரு கொண்டாட்டமாக மாற முடியும். உங்கள் எல்லா ஆசங்களும் எல்லா பற்றுகளும், அடையாங்களும் நீங்கள் விட்டுவிட முடித்தால் உங்கள் உள்வெளி தூய்ம அடைகிறது. அப்படிய தூய்மையான நிலையில் உள்ள இருக்கும் சக்தி வெளியில் இருக்கும் சக்தியோடு ஒன்றாக கலந்து விடுயம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எண்கு வேலை விட்டப்பறுதான் அவர் தய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு இப்பொழுதான் நேரம் இடத்தது. அதன் முன்னான எண்ணங்கள்சத் திண்ணான் என்கொனுக்கத்

வெள்ளாப் பலகையின் வெள்ளாப் பரப்பு தான் பிரம்மன். அல்லா பிரபஞ்ச சக்தி. வட்டத்திற்குள் இருக்கும் வெள்ளாப் பரப்பு தான் ஆத்மா. ஆத்மா தூய்மையாக இருந்தால் வட்டத்தின் உள் இருக்கும் வெளியில் இருக்கும் வெளியோடு வென்மையாடு மிக லாவகமாக கலந்துவிடும். இரண்டிற்கும் எந்த வேற்பாடும் இருக்காது. உடல்-மனம் என்னும் இருந்து வெளிக் காடு மறைவிலும் பா வட்டத்தின் உள் இருந்து வென்மையின் மல் எந்த சாயமும் இருக்காது. அப்பொழுது உடலில் இருந்து வெளியேறிய உயிருக்கு இன்னொரு உடல் தர்ந்தெடுக்க வன்ணிய தவ இருக்காது. என்னங்கள் அற்ற உயர்ந்த உணர்வு நிலையில் அ நில பெற்றுவிடும்.

எண்ணங்கள், ஞாபகங்கள் மற்றும் ஆசைகள் எல்லாம் ஸ்தம்பத்தால் உருவாக்கப்பட்டவை. உடல்-மன அமைப்பிற்கு சொந்தமானவை. உடல் புதக்கப்பட்ட பிறகும் ஞாபகங்களச் சார்த் வக்கும் சக்தி உடலுக்கு உண்டு. அதனால் தான் இடுகாட்டில் ஹிர் கலாசாரத்தில் இறந்தவரின் உடல் எரித்துவதற்கு காரணம் இி தான். உடல் எரித்திட்டால் அந்த உடலின் நினைவுகளும் அழிந்துவிடும்.

ஆனால் ஞானிகளின் உடல் மட்டும் இந்த கலாசாரத்தில் புதைக்கப்படுகிறார்கள். காரணம், ஞானிகளின் உடலில் தூய்மையான சக்தி மட்டும் தான் இருக்கிறது.

பல ஹிர் காயில்கள ஞானிகளின் ஜீவ சமாதியின் மல் தான் கட்டப்படுகின்றன. அத்தகய காயில்களில் இன்றும் தொடர்ந்து சக்தி வெளிப்பட்டுக் கொண்டு தான் இருக்கிறது.

மனம் கடந்த நிலை நாம் உயிருடன் இருக்கும் போத அடையலாம். நிகழ்காலத்த அனுபவிப்பதற்கு மரணம் எற்படும் வரை காத்திருக்க வன்ணிய தவ இல்லை. நித்திய நிலை அடவதற்கு தியானம் செய்தால் போதும். தியானம் உங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு எடுத்து வந்துவிடும். அதனால் தான் தியானத்த மரணத்தோடு ஒப்பிடுகிறார்கள். தியானத்தின் மூலம் நீங்கள் உள் உள் இருப்ப தொடர்ந்து அற்புதமான அனுபவங்கள் நடப்பத அல்லா ஆச்சரியங்கள் எல்லாம் அழியாத ஆன்மா என்பத ஒணர்வீர்கள். இந்த அனுபவம் நடபெற்று விட்டால் நீங்கள் புதிதாக பிறக்கிறீர்கள். இதற்கு முன் நீங்கள் அனுபவித் உணர்ந்த பூர்கர்ப்பம் மட்டும தாயின் கருப்பம் மட்டும.

மரணம் என்ப நாம் பயணப்படும் ஒரு பாதை தான். குழந்தைப் பருவம், இளமைப் பருவம், நடுத்தர வயது, முதிர்வு என்று எப்படி இந்த உடல் பயணப்படுகிறதோ, அதுபோல் நம உயிர் மரணம் என்ற ஒரு அனுபவத்தோடு சேர்ந்து, மின்னும் இன்னொரு உடல் உணர்கிறது என்று இருப்பதன சொல்கிறார். உலகம் ஒரு நாடக மேடை என்று இந்த பயணத்த சக்-ஷிபியர் மிக அழகாக வர்ணிக்கிறார். மனித வாழ்வ அவர் எழுபாகங்களாக பிரிக்கிறார்: குழந்தை முதல் முதல் வயதாவனின் வரை நாம் வாழ்க்க என்றும் நாடகத்தில் எழுப பாகங்கள் இருக்ககின்றன என்று அவர் சொல்கிறார். சக்-ஷிபியர் ஒரு சிநடகத்தில் எழுப பாகங்கள் இருக்கின்றன. அவர் மிக சிறியாக வாழ்க்கைய ஒரு நாடகத்தோடு ஒப்பிடுகிறார். வாழ்வில் வரும் ஒவ்வொரு பருவக்கள நாடகத்தின் ஒரு பகுதியாக பார்க்க சொல்கிறார்.

பஜ காவித்தத்தில் ஓர் ஆசி சங்கரர் மிக அழகாக சொல்கிறார், தல முடி நரையாகிப் பான பின்பும், வாய் பொக்கையாகப் பான பின்பும், நிற்பதற்கு ஒரு ஊன்று கால் தவஎன்று ஆன பின்பும், மனிதனின் ஆசைகளால் நிரம்பி வழிகிறான். நமக்கு வயதாகிறது என்பத ஏற்றுக் கொண்டு உடல விடுவதற்கு நம்மால் முடிவதில்லை, இி தான் நம்முடய பெரிய

'கடவுள் இப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பேசியதைக் கேட்டுப்பார், என சிறுவயதிலிருந்து கனவு என்ற நிழலை இதுவரை சொல்பவர், இனி என்னைத்தான் சொல்லப் போகிறார், இதுவரை என்னைத்தான் சொல்லி வந்தார். வெற்றிக்கு வாழ்வேனித்தார்.

பிரசனா. குழுந்தகளாக இருக்கும் பொழுது நாம் வளர்த் பெரியவன் ஆக வந்தும் என்று ஆசப்படுவிறோம். அதற்குப் பிறகு நடுத்தர வயத தான்-ஆமலைய இருநிவிட் வந்தும் என்று நினைக்கிறோம். வாழ்க்க முறை அப்படித் தடப்பதில்லை. உடலும் மனழும் ஒவ்வொரு நொடியும் இறக்கிறது. ஒவ்வொரு நொடியிலும் பிறக்கிறது. ஒவ்வொரு நொடியிலும் காடிக்கண க்கான செல்கள் அழிகின்றன. நமக்கு வயதான ஆக இறந்த செல்களுக்கு பதிலாக புதிய செல்கள் உருவாகின்றன. இ உயிர்யல் சொல்லும் உண்மை.

இதில் கவலை படுவதற்கு என்ன இருக்கிறது? கெட்டப்பான வெண்ணெய் ண்ட தூக்கி பாட்டுவிடுகிறார்கள். அவ்வளவு தான். உங்களுக்கு எவ்வளவு தான் பிடித்திருந்தாலும், செட்டுப் பான பெண்ணெயைப் படத்தில் மாட்டி, அழகு பார்க்க மாட்டார்கள். அத பால் உங்கள் உடலப் மட்டங்கள். உடல் உங்களுக்கு சொந்தமான அல்ல. அதனால் உடலாடு உங்கள் அடையாப்படுத்திக் கொள்ளாதீர்கள். உடலில் தொஞ்ச நாள் நீங்கள் வாழக்கு இருக்கிறீர்கள். அவ்வளவு தான். உங்கள் உயிர் தான் சொந்தக்காரர். அழனால் உங்களை நீங்கள் உங்கள் ஆத்மாவோடும், சக்தியாவோடும் அடையாப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். உடல் மற்ற விடுங்கள். உடலுக்கு பிரசன வரும் பொழு, கிளம்ப வண்டிய நரம் வந்தும் பொழு எதம் சருட்டிக் கொண்டு செல்ல வந்தும் என்று முயற்சி செய்யாதீர்கள். உண்மையில் நீங்கள் செல்லும் இடத்தில் உங்களுக்கு என்ன தவயோ அவ அனதம் தான் கொடுக்கப்படும்.

ஒரு நாள் யாகி பாபா தன்னுடய தாட்டத்தில் வித விதத்தக் கொண்டிருந்தார். அத அவருடய மனவி கவலைத்க் கொண்டிருந்தார். யாகி பாபா வக வகமாக மரக்கன்றுகள் நடத் தொடங்கினார். மனவி கட்டாளர், ஜியா, என் இவ்ளவு வகம். கொஞ்சம் பொறுமையாக, நிதானமாக, வகமாக நடலாம், என்றார். அழகு யாகி பாபா, ஜயா அதெல்லாம் முடியாது. எல்னிடம் ஏராளமான விதகள் இருக்கிறது. விதகள் காலியாவதற்குள் நான் விதத்தக் கொண்டே முடிக்க வந்தும், என்றார்.

நாமெல்லாம் அந்த யாகிய பாபாறு தான் வாழ்கிறோம். விதகள் தங்களத் தாங்கள் பார்த்தக் கொள்ளும். நீங்கள் வகமாக விதத்தகளும், மெவாக விதத்தளும், பக்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட என்ணிக்கையில் தான் விதகள் இருக்கின்றன. இந்த ப காலியாகிவிட்டால், இன்னொரு ப விதகளுட ன்விலிடும். அவ்வளவு தான். இதில் வகுத்திற்கு என்ன தவ இருக்கிறது?

'என் கப்பட்ச சொல்வீர்கள??' என்று விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஜீனா வேண்டுடென, என சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தாய். காவே பரிசளிக்க உடல், பொருள், இவி அனைத்தையும் செவைத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கலித்தார்.

மரணம் மட்டும் தான் ஒரு நிகழ்காலம் அல்ல. வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியிலும் நிகழ்காலம் உள்ளது. நீங்கள் ஒவ்வொரு நொடியம் ஆராதிக்க வந்தும், அனுபவிக்க வந்தும் அவ்வளவு தான். நம் நிகழ்காலத்தில் வாழாத்தால் தான் எதம் விடுவதற்குத் தயங்குகிறோம். அதனால் தான் மரணத்தப் பார்த்த பயப்படுகிறோம்.

கள்வி: நமக்கு ஏன் கடந்த காலத்த பற்றிய நினைப்பு வருகிறதில்லை கடந்த காலத்தில் என்ன தவறுகள் செய்திருக்கிறோம் என்று நமக்குத் தெரிந்தால் இந்த ஜென்மத்தில் என்ன செயய வந்தும் என்று நம்மால் சரியாக முடிவு எடுக்க முடியும்தான் சொல்வத நம்பங்கள், கடந்த காலத்தில் நீங்கள் செய்த உங்களுக்குத் தெரியாமல் இருப்பதால் இருக்கிறீர்கள். இந்த பிறப்பில் உங்களுக்கு இடத்த அனுபவங்கள் நினவுகள் பாத்தியமாக்க இதற்கு முன்பு எடுத்தத் எந்தெதத் உடல்களில் இருந்து என்னென்ன செய்தீர்கள் என்று நினைத்துகிறீர்கள்? உங்கள் மல கருண பிறக்கத் தொடங்கிய இயற்கை காதலத்தில் நீங்கள் செய்தவை உங்களுக்கு ஞாபகம் இல்லாமல் செய் விடுகிறது.

மரணம் அடம் பா உயிரான நமக்குள் ஸ்தூல உடல் உட்படை எழு உடல்களில்ல அக்த்த தளங்கள் (நீர்மீகசீரீம் தீனிமீசீரீவ.) வழியாக நினவுகள், உணர்வுகள் ஆ அனுபவிக்கிறது. நான்காவ உடலான கூட்ஸம் சீரத்த கடந்த செல்லும் பா உயிரான அந்த வாழ்வில் ஏற்பட்ட எல்லா வித க்கங்களம் அனுபவிக்கிறது. அதன் பிறகு, உயிரான ஜீனத்ம அடுக் காண காரண சீரத்த அடைகிறது. அப்பொழு அ காரண நிலைய அடைகிறது. இந்த சீரம் ஒரு இருள் சீரம். சாவின் விழும்பிற்கு சென்று திரும்பிவர்கள் அனவரும்தான் இருள் உணர்ந்திருக்கிறார்கள். இந்த இருள் தாண்டி சென்றால் இருப்ப ஆதாவ சீரமான ஆனந்த சீரம். இ ஒளி வடிவான.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார்கள். கடமைகளில் ஏன்கு வேலை செய்தபரகுதான் அவர் எவ்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு கிட்போலுதான் நேரம் கிடத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சாண் கப்பட்ச சொல்வீர்கள??' என்று விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஜீனா வேண்டுடென, என சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தாய். காவே பரிசளிக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவைத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கலித்தார்.

இந்தாவ சீரமான காரண சீரத்த கடக்கிற பா உயிர் உடல விட்டு விடுகிற இந்த சீரத்த கடக்கும் வரையில் உயிருக்கு உடலுக்கு மீண்டும் இரும்பும் வாய்ப்பு இருக்கிற. அதனால் தான் பல ஆண்டுகளாக காமா நிலையில் இருந்தவர்கள் மீண்டும் உணர்வு பெற்று எழுந்திராளர்கள். அவர அவர்கள் இந்தாவ சீரமான காரண சீரத்தில் தங்கி இருப்பாளர்கள். காரண சீரத்த கடன் விட்டால், உயிரால் மீண்டும் உடலிற்கு வரும் வாய்ப்பு கிடையாது. அதற்குப் பிறகு அ அடுத்ததுத்த சீரங்கள தாண்டி செல்ல வேண்டும்.

வாழ்க்கைய இருப்பதியாக வாழ்ந்த எல்லா ஆசுகளும் முழுமயாக அனுபவித்து முடித்தவர்கள் கடவுள் சீரமான நிர்வாண சரீரத்த அடைகிறார்கள். ஆனால் எதன்காக உடல எடுக்கிறாமா என்ற ஆசுகள அனுபவிப்பதற்காக உடல எடுத்திறாமா அந்த ஆசுகள நிறைவேற்றாமல் உடல விட்டால் நாம் மீண்டும் இன்னொரு உடல எடுத்தவிடுகிறாம். அப்படி உடல எடுக்கும் பா நம் ஆசுகள நிறைவேற்றிக்கொள்வதற்குவாய்ப்பான குழந்தில, கலாசாரம், பெற்றோர்கள் என எல்லாவற்றும் கணக்கில் கொண்டு உடல எடுக்கிறாம்.

உயிர் கூட்டுச்சம் சரீரத்தம் காரண சரீரத்தம் கடன் செல்லும் பா, அதாவது வளி மற்றும் இருள் அனுபவித்து கடன் செல்லும் பா கடந்த கால நினவுகள் எல்லாம் மறந்துவிடுகின்றன. இந்தாவ சரீரம் அல்ல இருள் என்ப தாயின் கருப்பைய ஒத்த. எந்த ஒரு உயிர் புதிய உடல இந்த இந்தாவ சீரத்தின் வழியாக எடுக்கிறது. இதனால் தான் உங்கள் கடந்த காலத்தைப் பற்றிய எந்த நினவுகளும் உங்களுக்கு வருவதில்ல.

ஆனால் நம்மில் பலருக்கு அவப்பா தீர்க்கதரிசனம் (முன்ஜென்மவீன்வெளிவீலி) என்று சொல்லக்கூடிய நில சில சமயங்களில் ஏற்பட்டு நம்முடைய கடந்த காலத்தின் ஒரு சில நினவுகள் நமக்கு வருவதற்கு வாய்ப்பு இருக்கிற. உங்களுடைய எண்ணா ஓட்டங்கள் தெரெனா குறும் பா நாம் அந்த தீர்க்க தரிசன நிலைய உணர்கிறாம். டாக்டர் பிரபஞ்சன் வள்ஸ் பற்றி பசியுருக்கிறார்கள். சில உள்ளியலாளர்கள் சில மனிதத்துவ முறைகள பயன்படுத்தி மக்கள் தங்கள் முற்பிறவி அனுபவங்கள் உணரும்படி செய்கிறார்கள்.

ஆனால் இதைப் பாற்ற உள்ளியல் விளையாட்டுகள் விபரீதத்தில் முடிய வாய்ப்புகள் அதிகம். ஆன்மீகத்தில் தர்சி பெற்ற ஒருவர் ஏற்படக்கூடிய விளைவுகள எப்படி கையாளவ

என்பத தெரிந்திருந்தால் மட்டும் தான் இந்த பரிசாதனைகள செய் பார்க்கலாம். கடந்த கால அனுபவங்கள ஒருவர் நினவுக்கு எடுத்து வராமலய நாயாளிகள குணப்படுத்து முடியும்.

பலர் சொல்வண்ண்டு முன் ஜென்மத்தில் நான் என்ன தவறு செய்தேன் என்ப எனக்குத் தெரியா. ஆனால் அதனுடைய பலன மட்டும் நான் அனுபவிக்க வந்துள்ளேன் என்று இயற்க என்ன நிர்பந்திக்கிற. இ என்ன நியாயம் என்று. நான் சொல்ல விரும்புவதெல்லாம், நாம் நினைக்கிறபடி நியாய தர்மங்கள் பிரபஞ்சத்திற்கு தெரியா. பிரபஞ்சம் தாண்டாக, சுயமாக இருக்கிறது. அ நம் செயல்க்கு வந்த நம் எட பாடுவதில்ல. உங்களுக்கு என்ன நடக்க வேண்டும் என்பது நீங்கள் தான் தீர்மானிக்கிறீர்கள். பிரபஞ்ச உங்கள் கடந்த கால நடப்பதற்கு எவுமொரு விபத் அல்ல. எல்லாம் நிகழ்வுகள் தான். ஒரு நிகழ்ச்சி நடப்பதற்கு இன்னொரு நிகழ்ச்சி காரணமாக இருக்கிற. அவ்வளவு தான்.

உங்களுடைய கடந்த கால நினவுகள் உங்களுக்கு வராமல் செய்வதன் மூலம் இயற்க உங்கள காக்கிறது. ஒரு வளி உங்களுக்கு கடந்த கால நிகழ்வுகள் எல்லாம் நினவுக்கு வரவிட்டால், நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கைய முழுவதும் பதியக்கார விடுவியில் தான் கழிக்க வேண்டியிருக்கும்! கள்வி: சுயமிதி வெற்றியடைவதால் வரும் மன அழுத்தத்த பற்றி நீங்கள் சொல்லியிருக்கிறீர்கள். இளம் வயதில் ஒருவருக்கு அடிக்கடி மன அழுத்தம் வந்தால் என்ன செய்வது? அவரால் மன அழுத்தத்தில் இருந்து வெளிவர முடியுமா?

நன்றாகத் தெரிங்கொள்ளுங்கள்: நீங்கள் எந்த வகையான மன அழுத்தத்த அனுபவித்திருந்தாலும், அ தாழ்வியலால் ஏற்பட்ட மன அழுத்தம் தான். உங்களுக்கு இந உலகில் சாதிப்பதற்கு இன்னும் பல விஷயங்கள்

இருன், ஆனால் அவற்றற்கு நீங்கள் செய்த முயற்சிகள் வெற்றிப் பெற வில்ல என்றால், நீங்கள் இன்னும் வெற்றியால் வந்த மன அழுத்த அனுபவிக்கவில்ல என்று அர்த்தம்.

வாழ்வில் அதிகம் பக்குவப்பட்டவர்களுக்குத் தான் வெற்றியினால் விளம் மன அழுத்தம் அனுபவமாகும். அந்த வக மன அழுத்தம் கடவுள் நமக்கு தரும் பரிசு. அ வாழ்வின் மிக சிறந்த சுகம். வாழ்க்கையில் அத விட சிறந்த, உயர்ந்த சுகம், சொகரியம் கிடையாது. அதனால் அ எல்லாருக்கும் வாய்ப்பதில்ல. இந்த வக மன அழு

த்தத்த அனுபவிப்பதற்கு உங்களுக்கு இரண்டு விஷயங்கள் தவ - உங்களுடய எல்லா புறவுலக ஆசங்களும் நிறைவேறிருக்க வேண்டும். உங்களுக்கு புத்திசாலித்தனம் வேண்டும். இந்த இரண்டும் இருக்கும் பா தான் - அதாவது வெளிலக செலகரியங்கள் மற்றும் அவற்றிக கொண்ட வாழ்க்கையத் தடும் புத்திசாலித்தனம் - வெற்றியினால வந்த மன அழுத்த நீங்கள் அனுபவிப்பீர்கள்.

தாலவியினால உங்களுக்கு மன அழுத்தம் வந்திருந்தால் அது மன அழுத்தம் என்ற சொல்ல முடியா - அதாவ்வி உள்வாவு தான். என்னிடம் மக்கள் சொல்வது, நாங்கள் அமைதிக்காக வந்த பா பாமாண சொற்கஸ் இல்லை. இன்று நாங்கள் காட்ஸ்வர்களாக இருக்கிறோம் என்று. எவ்வெல்லாம் வேண்டும் என்று சொல்பட்டார்களோ அவ்வெல்லாம் கிடைத்துவிட்டது... ஆனால் எதற்காக அவற்ற வேண்டும் என்று விருப்பினாலுமா அந்த காரணம் மறைந்துவிட்டது. மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் என்றெற்காகத் தான் நீங்கள் எல்லாவற்றையும் அடைய விரும்புகிறீர்கள். நீங்கள் எதிர்பார்த்த விட அதிகமான தொகை கிடைத்துள்ளது. இன்று உங்களுக்கு வரவேற்ற வாழ்க்கைய வாழ்ந்தவர்கள் ஆல்ல அவர்கள் வெளிலகத்தில் எந்த செலகரியங்களும் எதிர்பார்க்காமல் வாழ்ந்தவர்கள் என்று அர்த்தம் இல்லை. அவர்களுடைய வாழ்க்க முறை அடுத்தவர்கள மாற்றும் கொள்வதாக அமைந்து!

நீங்கள் உறவுகளும் உடமைகளும் மாற்றிக் கொண்டாடிருக்கலாம். அதற்கு ஒரு முடிவு இருக்கா. அது நரத்தில் இருப்பதும் இருக்கா. ஒவ்வொரு மாற்றும் நடந்து பின்பும், அதிகமான மாற்றங்கள உங்கள் மனம் கட்டும். பிரசன்ன தசத்தில் ஒரு பழமொழி உண்டு: மாற்றங்கள் அதிக மாற்றங்கள் உருவாக்கும். உங்களுடைய மனம் மாற்றினால் ஒழிய இருப்பதிய அல்லது மோனநிலை உங்களில் உரண முடியா. வத கலாசாரம், வத வாழ்க்க முறை இந்த மனமாற்றத்த தான் வலிறுகிறது, அதற்காக உங்கள் தயார்படுத்துகிறது.

தாலவியால் வந்த மன அழுத்த எளிதாக மற்றிவிடலாம். நன்றாக உழன்று, புத்திசாலித்தனத்த வல செய்ங்கள். ஆபாம், செயலின் பலனப் பற்றி சிந்திக்காமல் நிகழ்காலத்தில் உங்கள் கவனத்த வங்கள். இதத் தான் இருவருண சொல்கிறார். அ நல்ல பலனம் தருகிறது. பனிதர்களிடமும் உறவுகளிடமும் பற்றற்று இருப்பதற்கு எவ்வளவு பலன் இருக்கிறதா அது பலன் உடமைகளிடம் பற்றற்று இருப்பதாலும் கிடைக்கிறது. பற்றற்று இருக்கும் போது உங்களால் திறம்பட வல செய்ய முடியும். காலத்திற்குப் பின்னாலும் குறிக்கோள்களின் பின்னாலும் ஒவ்வொரு விட்ட விட்டு இந்த நித்தில் எத செய்ய வேண்டுமோ அதன் மகத்த வங்கள். இந்த நரத்தில் த செய்ய வேண்டுமோ அத எப்படப்பட்டால செய்ய முடியுங்கள். இதனால் உங்களுடைய தாலவிகள் அனத்ம மறன் விடும்.

அடத்த செல்வங்களின் மல் உள்ளபற்ற விட்ட விட்டு, இந்த சணத்தில் என்ன இருக்கிறத அவற்ற அனுபவிப்பத மூலம் வெற்றியினால வந்த மன அழுத்ததில் இருந் விடப்படலாம்.

கள்வி: சில நாடுகளில் மரண தண்டன எனப் மனித தன்மையற்ற தண்டன என்று ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகிறது. சில நாடுகளில் சட்ட ஒழுங்க பாதகக்க ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

இந்த தண்டன அவசியம் என்று எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. இவற்றில் எ சரி?

பண்டட கால சம்பரிய நாகரிகத்தில் ஹமுராபி சட்டம் கொண்டுவரப்பட்ட.

"சட்டன அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என வினாற்றதற்கு, "தான் பெறிய தூணக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்த கனவு கண்டவர் என தன்மை. கனவ நிறைவேற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வந்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

"சட்டன அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என வினாற்றதற்கு, "தான் பெறிய தூணக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்த கனவு கண்டவர் என தன்மை. கனவ நிறைவேற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வந்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஆதன் சாரம்: கண்ணுக்கு கண், பல்லுக்கு பல். சில கலாசாரங்கள் இன்றும் கூட அந்த தர்க்கத்த சரி என்று வத்த கொண்டிருக்கின்றன. அடுத்தவர் கண்ண எடுப்ப என்று ஒவ்வொருவரும் முப்பசி செய்தால், இந்த உலகத்தில் இருப்பவர்கள் அனவருக்கும் ஒரு கண் மட்டும இருக்கும். இ பிரச்சனைகள் தீர்க்குமா? நிசயம் இல்ல.

மரண தண்டனையால் எந்த நாட்டிலாவது நடக்கும் கொலகளின் எண்ணிக்க குறைந்திருக்கிறதா? புள்ளிவிபரங்கள் இதற்கு எதிரான நிலையத் தான் காட்டுகின்றன. உண்மையில் இன்று இருக்கும் கலாசாரங்களிய அமடியான கலாசாரம் என்ப ஆதிவாசிகளின் கலாசாரம் தான். இங்கு எல்லாப் பிச எலாம் பசி தீர்த்த் கொள்கிறார்கள். நீதிமன்றங்கள், சிற சாலகள் பாண்ற நவீன கலாசார அமப்புகளால் குற்றங்களின் எண்ணிக்க குறையவில்லை.

தியானத்தால் குற்றங்கள் குறைவத கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். மகரிவரி மகஷ் யாகி அவர்களுடய இயக்கம் இந்த பிரச்சனைகள மிக சர்ப்பாக செய்யலா. ஒரு இடத்தில் உள்ள மக்கள் தொகையில் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீத மக்கள் மட்டும் தியானம் செய்தாலும் அந்த பகுதியில் பொதுவாக நிலவும் குற்றங்களின் சதவீதம் குறைவத அவர்கள் நிரூபித்தார்கள். வாசிங்டன் நகரத்தில் இந்த சாதன வெற்றிகரமாக நடத்தப்பட்டு.

ஒரு பத்தாயிரம் பர் சார் கூடித் தியானத்தில் ஈடுபடும் போ அ மக்களின் மனநிலையிலும் சுற்றுப்புற குழ்நிலையிலும் நல்ல மாற்றங்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மனிதருக்குள் அகந்த அடிப்படையில் வன்முறையானா. நாம் கண்ணுக்கு கண், உடலுக்கு உடல் என்ற கட்டபாம். நம் உள் இருக்கும் வன்முற தான் குற்றங்கள் அதிகரிக்க செய்கிறது. உள் மனமாற்றத் சட்டங்களால், நீதிமன்றங்களால், சிற றகளால் ஏற்படுத்த முடியா. வன்முறையால் வன்முறைய அழிக்க முடியா.

மனமாற்றம் நமக்குள் ஏற்பட வேண்டும். யாரும் யாராம மாற்ற முடியா. குறிப்பாக பலாத்காரத்தால் மாற்ற முடியா. ஆனால் உங்கள் நண்பர்கள் மூலம் மற்றவர்கள் மாற்ற முடியும். அதத் தான் புத்தர் அழகாக தன் சீடர்களுக்கு சொல்லுவார், நான் உங்களுக்குள் தியானபீடத்தில் மூலம் சிறசலாகலில் தியானங்கள் கற்றுக் தருகிறோம். மற்ற அமப்புகள மிக செய்கின்றன. தியான முகாம்களில் நல்ல பலன் இடப்பட நாங்கள் கண்டறிந்துள்ளோம். இதயத்தின் மூலம் நமக்குள் இருக்கும் எதிர்மற குணங்கள் வன்முறைகள் அழிக்கப்படும். உண்மையான மாற்றம் நிகழும்.

மனதிற்குள் வன்முற எப்படி உருவாகிற அவற்ற எப்படி அழிக்க முடியும் இதற்குத் தீர்வு என்னவென்று கண்டறிவதற்கு பதிலாக சட்டபூர்வமாக வலியில்லாமல் மரண தண்டனை கொடுப்ப எப்படி என்று விவாதித்து கொண்டிருக்கிறார்கள். மரண தண்டனை மூலம் நாம் மீண்டும் கொலகளத் தான் செய்கிறோம். ஆனால் தொடர்ந்த வாழ்க்கை அதனால் தர்மத்த காப்பாற்றிக் கொல்லலாம் என்று சொல்லும் கிருஷ்ணருடய ஞான நிலையில் நாம் இல்லை.

கள்வி: குருவராசகளப் பற்றி சொல்லுங்கள். பல குருமார்கள் ஆசகள அடக்க சொல்கிறார்கள். அத எப்படி செய்வ?

ஆசகளப் பற்றி சாமியார் சொல்ல முடியும். ஆனால் ஆசகள அடக்குங்கள் என்று சொல்லும் குருமார்களப் பற்றி சாமியும் சொல்வதற்கில்லை. என் அனுபவத்தில் இருந்து சொல்கிறேன், உண்மையில் ஆசகள அடக்க முடியா. அடக்குவதால் அ விபரத வழிகளில் வெளிப்படும். பல தொல்லைகள கொடுக்கும். உள் உணர்வு மாற்றம் தான் இதற்கு ஒரு தீர்வு. உணர்வுகள அடக்க பயிற்சி செய்ய முடியா. புலன்கள் சம்மந்தப்பட்ட, அனுபவிப்ப, பெயர், புகர் இப்படி எ சம்மந்தமாக இருந்தாலும், எந்த அளவிற்கு நீங்கள் ஆசகள அடக்குகிறீர்களோ அந்த அளவிற்கு உங்கள் உடல் நடுங்கிறது. உங்கள் ஆசகள உயர்ந்த உணர்வாக மாற்றலாம். அத மட்டும் தான் செய்ய முடியும்.

இத செய்ய விரும்பினால், தியானத்திற்குள் நுழங்கள். உங்கள் சக்தி உயர்ந்த உணர்வு நிலக்கு மாற அனுமதிகள். உணர்வு மாற்றத் தவிர ஆசகளில் இருந்து விடுபடற்கு வரை வழி இல்லை. சக்தி ஒடத்த திச மாற்றுங்கள், அத தூயதாக்குங்கள். எந்த பொருள் நாக்கில் சுவைத்தப்படாது, ஆனால் தொடர்ந்த பொங்கும் ஆசயாக உங்கள்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். இடைக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவென்றார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரு கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுவரின் அப்படுத் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவரைப் பெயரி ஆனாக வேண்டுமென்று, இத சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற நத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வெற்த்தார். வெற்றிக்கு உறக்கமிலித்தார்.

ஆன்மபதில் அந்ந்த பகுதி முழுவம் வலிய உணர்வீர்கள். நீங்கள் கவனம் செலுத்த தொடங்கியமுடன் வலி ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில் மட்டும் இருப்பத உணர்வீர்கள். தொடர்ந்த கவனத்தில் கொண்டு இருந்தால், வலி ஒரு சின்ன புள்ளியால மட்டும் இருக்கும். இன்னும் கவனிக்க கொண்டிருந்தால் வலி பாய்விடும். உங்கள் உடலின் மல நீங்கள் செலுத்திய கவனம வலிய உங்களிடம் இருந்த பாய்விடும் சக்திய உங்களுக்கு கொடுத்த்விடும்.

இ ஒரு அருமையான தியான நடப்பம். வலியின் மல நீங்கள் செலுத்தும் கவனம நீங்கள் இந்த உடல் அல்ல என்பத உங்களுக்கு உணர்த்த்விடும். உங்கள் சக்தி மயத்த நீங்கள் உணர்வீர்கள். இந்த உடலம் மனதம் தான்டி நீங்கள் இருக்கிறீர்கள் என்பத உணர்வீர்கள்.

என்றும் ஆனந்தமான, திருஷ்ணைர் சொல்லும் நித்யானந்த நிலை உணர்வீர்கள்.

கள்வி: நாம் எந்த உடல் தர்ந்து தெடுத்துகிறோம் 'என்ப நம் கடந்த காலத்த பொறுத்த என்பவுண்மையானால். உரிடலர்போன்ற கொடியமனிதர்கள் தொடர்ந்த கொடியவர்களாகவ பிறந் கொண்டிருப்பார்களா? அப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் திருந்தி வாழ்வதற்கு வழிய கிடையாதா?

ஒன்று மட்டும் உறுதி: மிக மிக நல்லவர்களுக்கும், மிக மிக கெட்டவர்களுக்கும் அடுத்த பொருத்தமான உடல் கிடப்பது சிரமமாகவ இருக்கும். சராசரியான மக்களுக்கு உடன உடல் கிடைப்பது இயல்பு. இதனால் அவர்கள் தொடர்ந்த அத குணத்தாடு இருப்பார்கள் என்று அர்த்தம் கிடையாது. நல்ல அல்ல கொடிய மன அமைப்பு தான்டி முடியாது என்று அர்த்தம் கிடையாது. நல்ல நிலையிலிருந்த உயர்வு, அல்ல கெட்ட நிலைகள் நாட்கி தாழ்வ என்று எந்த உத்திரவாதமும் கிடையாது. ஒரு நிலையில் இருந்த இன்னொரு நிலக்கு மாற்றம் நடக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

இந் புராணங்களில், தெய்வீக குணங்கள் உடைய பலர் தங்களுடய தீய மன அமைப்பை கொண்டு யார்க்காராக பிறந். பின் தங்கள் வாழ்க்கை (அல்ல சம்சாரங்கள்) அழித் மீண்டும் தெய்வீக நிலை ஆடந்ந்தார்கள் என்று பல கதைகள் இருக்கின்றன.

"சுயன் அப்படிஷ் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "சுனான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தந்நை, கனவை திருமாட்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

ராமாயணத்த எழுதிய வால்மீக ஒரு வழிப்பரி கொள்ளக்காரர். ஏவு இரக்கமில்லாமல் கொலை செய்பவர். நாராயண நாமத்த தியானம் செய்ததால் அவர் ஞானமடந்ந்தார். புத்த சம்ப்ரதாயத்தில் அங்குலிமால் என்ற கொலைக்காரன பற்றிய கத இருக்கிறது. அங்குலிமால் ஆயிரம் பர கொல்வன் என்று சபதம் செய்தவள். அவன் புத்தர பார்த்த பின் மனம் மாறி, நல்வியாகி விடுகிறான். புத்தனின் சீடனாகி விடுகிறான்.

தயவு செய்ய புறிந்து கொள்ளுங்கள், மன அமைப்பு என்ப விதியால் நமக்கு வருவதல்ல. நம் மன அமைப்பு உருவாக்கும் வாய்ப்பு நம்மிடம் தான் உள்ளது. தொடர்ந்து, சீரிய முறையில் நம் தொடர்ந்த பயன்படுத்திக் கொண்டு தான் இருக்கிறோம். நம்மில் பெரும்பாலானார் விழிப்புணர்வு இல்லாமல இந்த வாய்ப்ப பயன்படுத்திக் கொள்ளாமல் போருப்பம், மன அமைப்பு உருவாக்கும் பொறுப்ப நாம் கார் திருவர்களாக இருந்தாலும், கார் தான் நம்ம ஓட்டுகிறது. ஆனால் நமக்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது. மனதின் எஜமானாக நன்மால் மாற முடியம். அற்புதத்தில் அ கடினமான காரியமாக இருக்கும். மாற்றம் கடினமானதாக தெரியவன்டும் என்று தான் நம் மனம் விரும்புகிறது. கட்டுப்பட்ட எடுத வரும் பா, உங்களுக்கு உதவிப் புரியும் வலக்காரனாக மனம் மாறிவிடும். உங்கள் உடலிற்கும் மனதிற்கும் உள்ள எல்லாவிலநத சக்திய

நீங்கள் உணர்வீர்கள்.

அஜனால் தான் ஆன்மீகத்தப் பொறுத்தவர எவும் நிரந்தரமாக நல்ல அல்ல கெட்ட என்று கிடையாது. ஒரு குறிப்பிட்ட இடம், நர குழ்நிலையில் தான் ஒன்று நல்வாகவா அல்ல கெட்டதாகவா இருக்கும். எல்லோரும் நல்லவர்களாகவோ கெட்டவர்களாகவோ இருப்பதில்லை. நம் விதிய நம் மாற்ற என்ன முடியம். நம் வாழ்க்க நம் கயில் தான் உள்ளது.

இருபத்தைந்நூ வருடம்

வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக வேண்டி கிடந்தபற்குதான் அவர் சும்வெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எனக்குத் தெரிந்தது...

"சுயன் அப்படிஷ் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "சுனான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தந்நை, கனவை திருமாட்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

2

ஓ! சக்தி வாய்ந்த ஆதங்கள கொண்டவனா, ஆத்மாவான தொடர்ந் பிறக்கிற தொடர்ந் இறக்கிற என்று நினத்தாலும், அதற்காக நீ கவலப்படத்த தவயில்ல

2

2.27 உண்மயில், எ பிறந்ததா அதற்கு இறப்பு நிசயம். எ இறந்ததா அதற்கு பிறப்பு நிசயம். அதனால் தவிர்க்க முடியாதவற்றிற்காக நீ க்கப்படக்கூடா.

2

2.28 ஓ பாரதா! உயிர்கள் தோடக்கத்தில் உருவவற்று இருக்கின்றன. மறவில் உருவவற்று இருக்கின்றன. இதற்கு இடப்பட்ட காலத்தில் உருவு பெற்று இருப்ப பால் இருக்கிற. எதற்காக நாம் அழ வன்டும்?

2

2.29 இத அற்புதம் என்று ஒருவர் பார்க்கிறார், இ அற்புதம் என்று இன்னொருவர் பகச்கிறார், இ அற்புதம் என்று இன்னொருவர் பேசுகிறார், இ அற்புதம் என்று இன்னொருவர் கட்ட்கிறார். ஆனாலும், இதயெல்லாம் கட்ட் பிறகும், ஒருவரும் அத உணரவில்ல.

2

2.30 ஓ பாரதா, உடலில் வாழும் இத யாராலும் அழிக்க முடியா. படப்பில் எந்த உயிருக்காகவும் நீ கவலப்படதா

2

இந்த சலாகங்களில் கிருஷ்ணர் சொல்வத ஆழ்ந் உணர்ந் விட்டால், எந்த மாதிரியான மரண பயத்தில் இருந்த நீங்கள் வெளிவந்துவிடுவீர்கள். சொல்லப் போனால் மரணத்த நீங்கள் கொண்டாடத் தொடங்கிவிடுவீர்கள். சில வருடங்களுக்கு முன்னால் இந்தியாவில் ஒரு இடத்தில் சாமி சொற்பொழி செய் கொண்டிருந்தன். அப்பொழு என்னுடய தந்த இறன்விட்டார் என்ற தகவல் எனக்கு வந்த. நான் தொடர்ந் சொற்பொழிவு செய் கொண்டிருந்தன். அன்றய இரவு சாமிளான பல பக்தர்கள் தந்தயின் உடல் வக்கப்பட்டிருந்த திருவண்ணாமலக்கு பயணப்பட்டார்கள். அன்றக்கு நடந்தவற்ற விடியா விடியல் என்னுடய தாய் ஒருமுறை அழுவத நீங்கள் பார்க்கலாம். சாமியினுடய தாய் கிராமத்தில் வளர்ந்தவர்கள். ஆசாரமான குடும்பத்தில் வளர்ந்தவர்கள். கிராதத்தில் எப்பொழு எப்படி நடன கொள்ள வன்டும் என்பதற்கு அதிக முக்கியத்தவம் தருவார்கள். ஒருவருடய கணவர் இறக்கும் போது இறக்கவயாகவ க்க வனிடும். சாமியினுடய தாய் தந்தம் மிக நெருக்கமானவர்களாக இருந்தார்கள். அவருடய இறப்பு என் தாய்க்கு மிகப் பெரிய இழப்பாக இருந்திருக்க வன்டும். ஆனால் சாமி எந்த விளக்கத்தம்

2

தாயிடம் அம்மா இருக்கிறார் என்று சாமி சொல்ன பா, அத அவர்கள் முழுமையாக நம்பினார்கள். என்னுடன் சர்ன் மரணத்த கொண்டாடத் தொடங்கினார்கள். நம்முடய பக்தர்கள் பலர் இந்த வீடியாவ பார்த்திருக்கிறார்கள். கிருஷ்ணர் இங்கு சொல்வத விளக்கவதற்காக அந்த வீடியாவ எடுக்கப்பட்டது. கிருஷ்ணரின் சொற்கள் எப்படி நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ள என்பத நீங்கள் பார்க்கலாம். பார்த் மரணத்தின் மல் இருக்கும் எல்லா பயங்களும் நெவிடலாம்.

2

இந்த உண்மய விளக்கும் இன்னொரு சுவாரசியமான சம்பவம் நடந்த. என்னுடய தந்த பிறகு, ஒரு சீடருடய தகப்பனார் இறந்தார். அவருடய குடும்பத்தினர் உடல் பிடதி ஆசிரமத்தில் தகனம் செய்ய வன்டும் என்றும் சாமி அதற்கு கட்டி சங்குகள செய்ய வன்டும் என்று வன்டினார்கள். அந்த சடங்குகள் எல்லாம் முடிந்த பிறகு, அந்த விதவயின் முகத்தில் இருந்த அமதிய பாத்த பலரால் நம்ப பொவாக இருந்தது. சம்பவத்தில் ஒரு விதவ எப்படி இருப்பார் என்பத அவர்களுக்குத் தெரிம். எப்படி உங்களால் ஆனந்தமாக இருக்க முடிகிற என்று மற்றவர்கள் அவர கட்ட பொழ அந்த பெண் சொன்னார், உடல் விட்ட பிறகும் கூட அவருடய ஆன்மா வாழ்கிற அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிமயாக பதிலளித்தார்.

2

இங்கு நாம் தத்வஞானிகள் அல்ல புனிதர்களப் பற்றி பசவில்ல. மரணத்த பற்றிய பயமும், மரணத்தின் பா க்கயும் என்று இருக்கும் சாதாரணமான மனிதர்களப் பற்றி பார்க்கிறோம். கிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறார் என்பத அவர்கள் மிக எளிமயாக உணர்ந் கொண்டார்கள். பரணத்திற்குப் பிறகும் ஆத்மா வாழ்கிற. அதனால் மரணம் என்பத ஒரு கொண்டாட்டம் தான். க்க்கதிற்கு இடமில்ல என்பத அவர்கள் புரிந் கொண்டார்கள். படித்த பண்புதர்களின் நில வரை. கிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறார் என்பதப் பற்றிய புத்தூர்வமான தெளிவு அவர்களுக்கு இருக்கும். ஆனால் தொடர்ந் மரணத்த பார்த் பயந் கொண்டிருப்பார்கள், அவர்களுக்கு மரணத் தள்ளி நின்று பார்ப் எப்படி என்று பசிக்கொண்டிருப்பார்கள், அவர்களுக்கு

மரணம் வராத வர தங்களுடய நெடுங்கிய சொத்தத்திற்கோ அல்ல தங்களுக்கா மரணம் வருகிற என்ற நில ஏற்பட்டால், அவர்களுடய லாஜிக் உடன் விடும்.

கிருஷ்ணருடய வார்த்தைகள் தர்க்கத்த சொல்லவில்ல. குருவின் மல் இருக்கும் நம்பிக்கையினால் வரக்கூடிய நன்மைகள் சொல்லிற. கிரக் தத்துவஜ்ஞான சாக்கிரலிற்கு மரண தண்டன விதிக்கப்பட்ட.. ஏனென்றால் அவருடய கருத்துகள அந்த சமூகம் ஏற்றுக் கொள்ளவில்ல. எதம் கள்வி கட்டும் அவருடய பாக்கு மற்றவர்களுக்கு பிடிக்கவில்ல. ஒன்று அவர் தன் கொள்கைகள கவிட்டுவிட வண்ணமும், அல்ல விஷத்த குடித் உயிர்விட வண்ணமும் என்ற சொன்னார்கள். சாக்கிரடீஸ் மரணத்த தர்ந்தெடுத்தார்.

மரணத்த அமதியாக எதிர்நாக்கியிருந்த அவரிடம், அவருடய சீடர்கள் கட்டாயம், குருவையுங்களுக்கு இந்நிட்டவோம் என்ற பயம் இல்லையா என்று. சாக்கிரடீஸ் சொன்னார், மரணத்திற்குப் பிறகு இருவகை சம்பவங்கள் நடக்கலாம். ஒன்று, மரணத்திற்கு பிறகு வாழ்க்க இருக்கும். அப்படியென்றால் நான் தொடர்ந் இருப்பேன். அடுத்தத கூடத்தியம், மரணத்திற்கு பிறகு வாழ்க்க இருக்கா. அப்படியென்றால், மரணத்திற்கு பிறகு என்ன நடக்கும் என்ற எனக்குத் தெரியப் பாவதில்ல. அதனால் இரண்டில எ நடந்தாலும் என் கவலப்பட வண்ணமும்?

மரணம் தவிர்க்க முடியாத. மரணத்திற்கு பிறகு ஆத்மாக இருக்குமா, இன்னொரு உடல் எடுக்குமா என்ற கருத் ஓட்டங்களில் சிலருக்கு நம்பிக்க இல்லாமல் இருக்கலாம். அதற்காக கூட கவலப்பட வண்ணடய தவயில்ல என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இரண்டால் எ நடந்தாலும் மரணம் என்பது ஒரு பயணம் தான் என்று சாக்கிரலீஸ்ப் பால் அத ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்.

மரணத்திற்குப் பிறகு உயிர் இருக்குமா, மறுபிறப்பு எடுக்குமா அல்ல அவும நஷ்டம் இறப்பு இராதவிடுமா என்ப பான்ற மரணத்திற்கு பிறகு சொர்க்கம் அல்ல நரகம் என்ற இடத் திற்கு உயிர் செல்கிறதா இல்லயா என்பதற்கும் இரண்டு கருத்துகள் இருக்கிற. எ நஷ்டம் வண்ணமும் என்ற நம்பிக்கை தெருப்படுவதால் அத நம்பவே. மரணத்தய பிறப்பு சுழற்சிய ஏற்றுக் கொள்ளவில்ல. மரணம் நிரந்தரமான என்று அவர்கள்

'தசன் கப்படுச சொல்வீர்கள?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்த கனவ கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற கனவு தின்று மிக உடல், பொருள், இவை இரணைத்தையும் செலவழித்து என்னைப புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

நம்புவதாக சொல்லலாம். அப்படி இருந்தால் கூட கவலப்படுவதற்கு அதில் என்ன உள்ள?

நமக்கு எல்லாருக்கும் தெரிம் மரணம் தவிர்க்க முடியாத என்று. யார்த்தாது ஒரு பெண் புத்தர சந்தித்தார். அவளுடய கருவில் இறந்த மகனின் சிரம் இருந்த. குருவ, இறந்தவர்கள உயிர்ப்பிக்கும் சக்தி இந்த உலகத்தில் உங்களுக்கு மட்டும் தான் இருக்கிற என்று சொல்கிறார்கள். என்னுடய மகளிற்கு உயிர் கொடுங்கள், என்று வந்தாள். அந்த தாயிற்கு என்ன வாத்த சொன்னாலும் அத ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலையில் அவள் இல்ல என்பது புத்தர் உணர்ந்தார். அவர் சொன்னார், பெண்ணண எந்த வீட்டில் மரணம் நிகழவில்லயா அந்த வீட்டில் இருந் ஒரு கப்பிடி எள்ள கொண்டு வா. நான் உள் மகளிற்கு உயிர் கொடுக்கிறேன்.

ஒரு கப்பிடி எள்ளிற்காக அந்த பெண் வீடுவீடாக சென்றாள். எல்லாரும் அவள் கேட்டத கொடுப்பதற்கு தயாராக இருந்தார்கள். ஆனால் எல்லாருடய குடும்பத்தில் சில உறவுகள் மரணத்தால் இழந்திருக்கிறோம் என்று சொன்னார்கள். அந்த பெண் பக்கத்த கிராமங்களுக்கு சென்று கூட கட்டுட்ப பார்த்தார். அவள் புத்தரிடம் திரும்பிவிட்டாள். குருவ மரணம் என்பது தவிர்க்க முடியா என்பத நான் புரிந்து கொண்டேன். மரணம் இல்லாமல் வாழ்வும் இல்ல என்பதும் புரிந் கொண்டேன். இந்த உணர்ந்த உண்மையைத் தங்களுக்கு நன்றி தெரிவித் கொள்கிறேன். என்னுடைய காலின் கீழ் என்னுடைய மீதமுள்ள காலத்த செலவு செய்ய என்ன அனுமதிக்கிறீர்கள், என்றாள்.

இறந்தவர்களுக்கு உயிர் கொண்டுவருவ என்பது அதிசயம் கிடயா. சில குழந்தகளில் அப்படி செய்ய முடியும். ஆனால் மனிதர்கள உயிர்ந்த வாழ்வு மாற்ற த ஏற்படுத்தி, சத்தியங்கள் நிலக்க செய்ய தான் மிகப் பெரிய அதிசயம். அது ஒரு உண்மையான குருவால் தான் செய்ய முடியும்.

நம்பிக்க வழிக்க நம்பிக்கையும் ஏற்படும். அதுவே தான் வாழ்க்க அழகான, அர்த்தமான. நமக்கு வாழ்க்க எப்படி உருவான என்பது தெரியா! உயிரியல்ரீதியாக உடல் எப்படி உருவாகிற என்று வன்டுமானால் அறிவியலால்

'தசன் கப்படுச சொல்வீர்கள?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்த கனவ கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற கனவு தின்று மிக உடல், பொருள், இவை இரணைத்தையும் செலவழித்து என்னைப புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

விளக்க முடியம். ஆனால் இன்று வர, உலகம் இப்படித் தான் தாற்றிய என்று நிருபிப்பதற்கு எந்த தடயங்களும் இல்லை. பிக் பங்க் (விபீர விண்ணீறி) என்று யுகங்கள அடிப்படையாக கொண்டு பல தத்துவங்கள் இருக்கின்றன. யாருக்கும் தெரியா.

புத்தர் அழகாக சொல்கிறார், இந்த பிரபஞ்சம பிரபஞ்சத்த உருவாகிய. அ என்றும் இருந்த. என்றும் இருக்கும். இந்த பிரபஞ்சத்தில் முதல் உயிர் எப்படித் தாற்றிய என்று யாருக்கும் தெரியா. பல சித்தாந்தங்கள் மட்டும் இருக்கின்றன. உயிரில்லாத பொருட்களில் இருந்த உயிர் தாற்றிய என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். ஆனால் அதற்கு அறிவியல் பூர்வமான ஆதாரங்கள் இல்லை. முதல் உயிர் எப்படியா தாற்றிய. ஒரு நாள் காலையில், மாலையில் அல்ல இரவில் உயிர்களுக்கு அடிப்படையான அமிலோ என்ற அமிலம் எங்கிருந்தா தாற்றிய.

நமக்கு தெரிந்ததெல்லாம் உயிர்கள் வாழ்கின்றன என மட்டும் தான். நமக்கு முன் உருவங்களாக தாற்றி உலவும் உயிர்கள் பார்த், பரவசப்படத்தான் நம் மனம் முடியும். தாற்றிற்கு முன்பு என்ன நடந்த, மறவிற்கு பிறகு என்ன நடக்கும் என்பதெல்லாம் கள்விகளாலும் புதிர்களாலும் மூடி மறைந்ந்ளா. நாம எத நம்புகிறோமா அது நம்பலாம் ஆனால் நமக்கு தெரியா. நம் சொந்த வாழ்வில் எதம் நாம பார்த்தில்லை.

"சதான் அப்படிச் சொல்வதிகள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சனான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்த கனவு கண்டவர் என்ற தத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

பிறப்பிற்கு முன்னால் நாம் எப்படி இருந்தோம் என்ற சும்மா கற்பனை செய் பார்த்தால் கூட, அந்த முயற்சிய நமக்கு புரிய கதவுகள திறந்நிடும். அந்த வாய்ப்பத் தான் இந்த ஜென் கான் (கஷ்டமீ ரீவீணீறி) நமக்கு தருகிற. பிறப்பிற்கு முன் இருந்த நம் முகத்த பார்க்க வந்தும் என்று கூட அவசியம் இல்லை. பிறப்பிற்கு முன்னும் நாம இருந்தோம், மரணத்திற்கு பின்னும் நாம் இருப்போம் என்ற உண்மைய எற்றுக் கொண்டாடல அதன் பின் உங்கள் வாழ்க்க அமைதி விதம் மாறிவிடும். அதன் பிறகு மரணத்த பார்த் நீங்கள் பயப்பட மாட்டீர்கள். ஏச்சின்றால் பிறப்பிற்கு முன்ப நீங்கள் இருந்தீர்கள்!

ஏசு நாதர் சொன்ன ஒரு வாக்கியம், ஆபிரகாமிற்கு முன்ப நான் இருந்தன். ஆனால் இந்த வாசகத்திற்கு இன்றைய பயிலில் அதிக முக்கியத்துவம் தர மறுக்கிறார்கள். கிறுஷ்ணர் தேவில் சொல்கிறார், ஏசு சொல்வ, ஆத்மா இந்த உடலத் தாண்டி வாழ்கிற என்றத் தான். ஏசு சொல்வ, ஆத்மா இந்த உடலத் தாண்டி வாழ்கிற என்கிறார். உடல் மரணம் அடவ நமக்கு இறுதியான முடிவு கிடைய என்கிறார்.

பிறப்பு, இறப்பு குழச்சி ஒரு புதிர், ஒரு அற்புதம். பலர் தங்கள் தனிப்பட்ட அனுபவத்தில் இருந்த பல விளக்கங்கள கொடுக்கிறார்கள். ஆனால், நம் தர்க்க மனதிற்கு தெரிவத தரும் அறிவியல் விளக்கங்கள் எவ்ம் இல்லை. அனுவுலக இயற்பியல் (எறிஷீவீணீ னீறிஷீவீணீறீறி) மற்றும் உயிரணுவியல் (விவீரீணீ னீவீணீறீவீணீறீறீல்) பாற்ற நட்ச வகமாக வளர்ந வருகின்றன. விரவில் அறிவியல் ஆதாரங்கள் கண்டுபிடிப்பதற்கு வாய்ப்பு உள்ளா.

ஆத்மா தொடர்ந் வாழ்கிற என்ற உண்மைய எற்றும் தெளிந்தும் நம்பிக்க இருப்பவர்கள், ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள், கொடுதவித்தவர்கள். இத எற்றுக் கொள்ளாமல் தொடர்ந் பாராடிக் கொண்டும் க்கப்படட்கிக் கொண்டும் இருப்பவர்கள் சபிக்கப்பட்டவர்கள், வாழ்க்கையும் மரணத்தையும் நம்மால் சண்டையிட முடியா. அவ இரண்டும் நம்ம தாண்டி இருக்கிற. நம் கட்டுப்பாட்டில் அவ இல்லை. அவற்ற பார்த் அதிசயிக்கவும், ஆச்சரியப்படவும், சந்தோசப்படவும் மட்டும் நம்மால் முடியம். இல்லாவிட்டால், தொடர்ந் எற்றுக் கொள்ளாமல், கள்விகள எழுப்பிக் கொண்டு, க்கத்தில இருக்க முடியம். இதற்குள் தான் வாய்ப்பு இல்லை. இந்த வாய்ப்ப தர்ந் தெடுக்கும் சக்தி உங்களுக்கு உள்ளா.

யாதி என்ற புகழ்பெற்ற மன்னன் நாற்றுக்கணக்கான வருடங்கள் வாழ்ந்தான்.

பாகவதம்

சொல்கிற, யம தர்மன் குறித்த காவியில் யயாதி சென்று அழகித பாத, யயார்தி தன்ள இன்னும் சிறி காலம் வாழ அனுமதிக்கும்படி கெஞ்சினான் என்று. வாழ்க்கை முழுமயாக வாழவில்லை. அதனால் இன்னும் கொஞ்ச நாள் வாழ அனுமதி தாருங்கள் என்று கட்டடான். யமன் மனம் இரங்கினான். யயாதிய நாழ வன்டும் என்றால் உன்னுடய புதல்வர்களில் யாரவ ஒருவருடய உயிர் எனக்குத் தர வேண்டும் என்று நிபந்தன விதித்தான். அப்படிய ஒரு மகனினுடய வாழ்க்கை பலி கொடுத்து நீங்கள் யயாதி வாழ்ந்தனள். இறுதியில் அவனுக்கு புத்தி வந்து. தான் எத்தன வருடங்கள் வாழ்ந்தாலும் ஆசைகள் தீரப்பவதில்லை என்று புரிந்து கொண்டான். ஐம்புலன்கள் அனுபவிக்கும் பொருட்களின் மூலம் என்றும் தனக்கு ஆனந்தம் வரப் பாதில்லை என்பத உணர்ந்தான். உடன யமன அழகத் தன்ளை எடுத்துக் கொள்ளும்படி சூறினான்.

மனம் நம் நம்ம அசறுத்தவத்தில்லை. நம்முடய ஆசைகள், முற்றுப் பெறாத வாழ்வம் விட்டு செல்குத்தில் தான் நமக்குத் துக்கம், பயம் எல்லாம். பிரசன என்னவென்றால் முழுமயான, இருப்தியான வாழ்வ வாழ்வ எப்படி என்று நமக்குத் தெரிவதில்லை. நம் ஆசைகள் எல்லாம் பாக்கும்படி. உண்மயான ஆனந்தத் தன்மையில்லாதத ஆசைகள் அனுபவிக்க எப்படி என்பது நமக்குத் தெரிவதில்லை. நம்முடய எல்லா ஆசைகளும் அறகுறுயாகத் தாள் அனுபவிக்கப்படுகின்றன. காரணம் நாம் ஒரு ஆசை அனுபவிப்பதற்கு முன் அடுத்த ஆசகள் நோக்கி ஓடிவிடுகிறோம். நாம் எதை செய்யகிறோம், எதை விழிப்புணர்வம் தருவதில்லை. ஒரு எளிமையான விஷயம் என்னவென்றால் ஆனந்தமாக இருப்பதி என்பது நமக்குத் தெரியாது.

நாம் அழிவதில்லை, நம் ஆன்மா தொடர்ந்து வாழ்கிற என்ற சதியத்தைப் புரிந்து கொண்டால் உண்மயான மகிழ்சியில், நித்யானந்தத்தில் நம்மால் நிலைத் திற்க முடியும்.

மரணம் ஒரு முடிவு அல்ல. அ ஒரு பயணப்பாதை. வெறுமன வெளிலக எவ்வளவு தான் ஐம்புலன்கள் நீங்கள் உபசரித்தாலும், உங்களால் திருப்திய உணர முடியாது. எந்த அளவிற்கு ஐம்புலன்களின் வழியாக சந்தோஷத்தை அனுபவிக்கிறீர்கள அந்த அளவிற்கு சந்தோஷங்களின் தவ அதிகமாகும். அ என்றும் முடிவதில்லை. ஐம்புலன்களால் நமக்கு கிடைத்த ஏமாற்றங்கள் மட்டும் தான் நம் உள்ளத்தில் ஆழமாக

பதிவாகும்.

ஏற்கனவ ஆன்பீகத் பற்றி மக்கள் குழம்பபம் அடன் இருக்கிறார்கள். ஆன்மீகம் என்பது எளிதில் புரியாத புதிர் அல்ல. பிடிபடாத விஷயம் அல்ல. வாழ்க்கையப் பற்றிய முழுமயான புரிதலும், வாழ்வ முழுமயாக அனுபவிப்பம் தான் ஆன்மீகம். வெளிககப் பொருட்களால், உடலால், உணர்சியால், உறவுகளால் முழுமயாக அதிர்ப்தி இல்லாமல் அத சமயம் பொறுப்புணர்வுடன் அனுபவிப்பது. அ தான் ஆன்மீகம். ஆனந்தமும் பொறுப்புணர்வும் விழிப்புணர்வோடு மலரும். நிகழ்காலத்தில் இருக்கும் இறனப் பொறுத்து விழிப்புணர்வு தான்ரும். அப்பொழுத் தான் நம் மனம் கடந்த கால குற்ற உணர்சிக்கும் எதிர்கால சற்பனைகளுக்கும் தாவுதல் நிறுத்தம். கடந்த கால குற்ற உணர்சிக்கும் எதிர்கால சற்பனைகளுக்கும் தாவுதல் மனம் நிகழ்காலத்தில் நிறுத்தம்.

கடவுள் நம்புவதி விட்டுவிட்டு, அறிவியல் நம்பினாலும், நாம் பிறக்கும் முன்பு நம் முகம் எப்படி இருந்து, இறந்த பிறகு நாம் எப்படிப் போகிறோம் என்பத இல்லை. பிறப்பதற்கு முன்பு, இறந்த பிறகு என்ற இரண்டு நிலகளப் பற்றிய நமக்கு எந்த விததயில்லை. அஞ்ஞான வாழிக்கை நாம் தொடர்ந்து வாழ்கிறோம் என்ற புரிதல் மூலம் தான் இந்த கள்விகள் நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

ஒரு ஜென்ன ஞானியிடம் கட்டடார்கள், இப்பொழுது நீங்கள் ஞானம் அடைந்தீர்கள். உங்கள் சுற்றில்வரை முன்பு பார்த்ததற்கும், இப்பொழுது நீங்கள் பார்ப்பதற்கும் என்ன வித்தியாசம்?

ஞானி அழகாகச் சொல்ல்னார், ஞானம் அடவதற்கு முன்னால், மலைய மலையாகப் பார்த்தன். ஆன்றட ஆறாகப் பார்த்தன். ஞானம் அடவதற்கான சாதகங்களில்

'சுடுன் கபபச் சொல்வீர்கள?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெறிய ஞானக வேண்டுமெனெ, என சிவுபதியிலிருந்தே கனவு கண்டடார் என் தாய். கனவை நிலமாக உடல், பொருள், ஆவி கனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

398

399

எடுபட்டிருந்த பா மல மலயாக இல்லை. ஆறு ஆமாக இல்ல, இப்பொழு, ஞானம் அடந்த பிறகு, மீண்டும் நான் மலய மலயாகப் பார்க்கிறன். ஆற்ற ஆமாகப் பார்க்கிறன்.

ஞானி என்ன சொல்ல வருகிறார்? ஆன்மீக பயிற்சிகளில் செடுபடும் முன் மல, ஆறு பாற்றவற்றினுள் உருவத்த பார்த்தம். சாதகங்களின் பா மல, ஆறு இவற்ற இயக்கும் சக்திய உணர்ந்து, அப்பொழு எல்லாம் சக்தியின் வடிவங்களாகப் பார்த்தன். ஞானம் அடந்த பிறகு, எல்லாம் சக்தி மயமாகன், எல்லா பொருட்களின் உண்மையான தன்மைய சக்தி தான் என்பத பார்க்கிறன் என்கிறார்கள்.

கிருஷ்ணர் இங்கு சொல்கிறார், எ நிலையானதா எ உண்மையா உருவம் எடுப்பதற்கு முன்பு உருவற்றதாக இருந்தத. மீண்டும் அ உருவற்றதாகப் பாகிற. எல்லாம் எப்பொழும் அடுத்த நில மாற்றத்திற்கு உள்ளாகிக் கொண்டிருக்கிற. ஒவ்வொரு நிமிடமும் நாம் இறக்கிறோம். ஒவ்வொரு நிமிடமும் நாம் பிறக்கிறோம்.நடுவில்–மனம் அமைப்பில் இருக்கும் லட்சக்கணக்கான செல்கள் ஒவ்வொரு நாளும் இறக்கின்றன. புதிய செல்கள் பிறக்கின்றன. இந்த எல்லா மாற்றங்களுக்கும் நடுவில் மாறாமல் ஒன்று நம்மால் பார்க்க முடியா, தொ முடியா, அமட்டுமனல உணர முடியா. உருவெடுத்திருப்ப, அதாவ நாம் உடல்–மனம் அமைப்பு, நமக்குள் தொடர்ந் நடன கொண்டிருக்கும் மாற்றங்களும், எல்லா பிரபஞ்ச இயக்கங்களுக்குள்ளும் பொலானதாக இருக்கும் சக்தியம், நமக்குத் தெரியாமல் மறைத்துவிக்கிற.

கள்வி: சுவாமிஜி தெளிவாகத் தெரிங் கொள்ளுங்கள் (பிரமஹம்சர் குறிக்கிட்டு சொல்கிறார்: ஓ! முதலில் நமக்கு விதிமுறைகள சொல்கிறார்). இருஷ்ணரும் இருள்வும் ஒன்றா? இருமையும் கிட்டத்தட்ட கொடக்கப் பாற இடத்தில் தான் பிறந்தார்கள். கிருஷ்ணர் மரா என்ற ஜாதியில் பிறந்தார். கிருஸ் மதிரியா என்ற இடத்தில் பிறந்தார். இரண்டு பரும மகிப்பர்களாக இருந்தார்கள். இப்படி இருவருக்கும் பல ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன. தயவு செய் விளக்குங்கள்.

இ ஒரு வரலாற்று குழப்பமும் எனக்கு வரலாற்றப் பற்றித் தெரியா. காரணம் நான் வரலாற்றிஞ்சன் கிடயா. ஆனால் ஆன்மீகத்தின் அடிப்படையில் அவர்கள் இருவரும் ஒன்று என்று மட்டும் என்னால் சொல்ல முடியம். வாழ்ற்று சான்றுகள் எனக்குத் தெரியா. ஆன்மீக அறிவியலின் அடிப்படையில் இ சத்தியம். வரலாறு தெரியாதால் அதப் பற்றி வரும் எவும் நான் சொல்வதற்கு இல்ல. உணர்வுநிலையில் அவர்கள் இருவரும் ஒரு நிலையில் இருந்தார்கள்.

கிறுஸ்லின் வாழ்க்க பற்றிய உருவகம் கிறுஷ்ணருடய வாழ்க்கைய சொல்லும் பாகவதத்தில் இருந் எடுக்கப்பட்ட என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். இந்த கதைகளுக்குப் பின்ன இருக்கும் உண்ம நமக்குத் தெரியா. டாவின்சி காட என்ற ஒரு அருமையான புத்தகத்த பற்றி நீங்கள் கல்விப்பட்டிருப்பீர்கள். அந்த புத்தகத்த படித்திருந்தால், உங்களுக்குத் தெரியும், அந்த புத்தகத்தில் சொல்லப்பட்டும் பல கருத்துக்கள் சர்சகள கிளப்பக்கூடியதா ஆனால் அந்த புத்தகத்தில் அசக்குமடியாத சான்றுகள் உள்ளன. எத சொல்ல வருகிறாம் என்பதில் அந்த புத்தகத்தின் ஆசிரியர் தெளிவாக இருந்தார். அவர் சொல்வத முற்றிலுமாக உண்மையாக சொல்கிறான் என்னால் அந்த புத்தகத்தின் தகவல்கள மறுக்க முடியவில்ல. அவர் சொல்லும் பல விஷயங்கள் நாம் ஏற்றுக் கொள்ள வண்டியிருக்கிற.

கிறுஸ்லின் வாழ்வு, அவர் உயிர்த்தெழுந்த பற்றி பல ஆய்வுகள் செய்யப்பட்டு பல புத்தகங்கள் வெளிவந்திருக்கின்றன. அவற்றில் 13 வயதில் இருந் 29 வய வர உள்ள கிறுஸ்லின் வாழ்வ சித்தரித்திருப்பார்கள்.

இந்த புத்தகத்தில் சாமி படித்த சில ச வார்த்தைகளான விஷயங்கள்:

அந்த புத்தகத்தின் கருத்தப்படி எசு கிறுஸ் பூமியில் இருந் ஒரு புத்த மடாலயத்தில் பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டார். இஸ்லேம் ஸூபிஸம் என்ற புகழ்பெற்ற கிறுஸ்லின் உர புத்த மடாலயங்களில் நாள்தானும் பிரார்த்திக்கப்படும் பாலி சூத்திரந்த அப்பமயா ஒன்று. இதப் பாற பல

இருபத்தைந்து வருடம்

இருக்கத்தைந்து வருடம் போலராடுவார். இமெரிக்கவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தமிவெத்தார். ஒருவர்க்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னத என்கருக்குத் தெறிதது...

“சான் அப்படிச் சொல்கிற்கள்?” என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் தத்தை. கனவை திருமக் குடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் அன் தத்தை. கனலை மிகுமாகக் கண்டவர் அன் பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

ஆய்வுகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. ஆனால் உணர்வு நிலையில் இிருந்து பார்க்கிற பார்வையும் ஒன்று தான் என்று சாமியால் சொல்ல முடிகிறது.

சமீபத்தில் பிடிபி தொல்லக் காட்சியில் ஒரு குறும்படம் காட்டப்பட்டது. அதில் எசுநாதர் சிலுவையில் இடப்பட்ட பிறகு அவர்காஷ்மீருக்குகொண்டு சென்றதாகவும், அங்கு அவர் என்ப வய வர வாழ்ந்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது. எந்த இடத்திலும் அவர் புதைக்கப்பட்டார் என்ற கூட அதன்படத்தில் காட்டினார்கள். பல ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் இந்தப் படம் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இறுஸ் இறந்த சில நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் அவருடைய வாழ்க்கையைப் பற்றிய பதிவுகள் வெளி வந்த தொடங்கின. வரலாற்று சான்றுகள் இருந்தாலும், எவ்வளவு வெள்ளிட வண்ணமும் எவ்வளவு பேசக்கேட்டோம் என்பது சரிவர தவரால் யங்கள் முடியவு செய்தன.

ஆனால்சாமிசொல்லவ், எல்லாஞானிகளின் சக்தியும் ஒன்று தான். அவர்களுடைய உணர்வுநிலை ஒன்று இருந்த.

கள்வி: இருஷ்ணர் சொல்கிறார் உண்மை முதலிலும் இறுதியிலும் உருவெற்று இருக்கிறது. இடப்பட்ட காலத்தில் உருபெற்று இருக்கிறது என்று. அவர் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலத்து குறித்த பககிறார் என்றும் வெளிக் கொண்டாடல், நமக்கு காட்டும் காலம் நன்றாகத் தெரிகிறது. ஆனால் தொடக்கமும் தெரிவதில்லை, என்?

நாம் சக்தியில் இிருந் தான்ருகிறோம். சக்தியில் மறைந்த பாகிறோம். இடப்பட்ட காலத்தில் சக்தியாக இருந்தாலும், பொருளாக வாழ்கிறோம். வெளிவெளிக்குத்த் இிருக்கும் வரை நம் ஜம்புலன்களுக்குப் பொருள் மட்டும் தான் தெரிகிறது. பொருள்கள மட்டும் அனுபவிக்க முடிகிறது. நம் மனம் அப்படியேத் தான் பயிற்றுவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. நம் புலன்களால் எதைப் பார்க்க முடிகிறதோ அதுதான் பொருளாக உணர முடிகிறது.

நாம் நமக்குள் செல்லும் பா தான் நமக்குள் இருக்கும் சக்தி உணர முடியும். வெளிவெளியில் நமக்கு இருக்கும் அடையாளங்கள் நாம் இழந்து, பிரபஞ்ச சக்தியுடன் நாம் தயாராகும் பா, நாமும் சக்தி தான் என்பத நம்மால் உணர முடியும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

கடந்த காலத்திலும் எதிர்காலத்திலும் நாம் யார் என்பத நம்மால் தெரிந்து கொள்ள முடியும். தியானத்தால் உங்களுக்குள் இந்த புரிதல் ஏற்படுத்த முடியும். விழிப்புணர்வ வடிவான உள்ளுலகப் பயணத்திற்கு உங்களை எடுத்து சென்று எல்லா காலங்களிலும் உண்மையியானம் உள்ளத்.

என் கடந்த காலத்த நான் அறிவன் என்று நீங்கள் சொன்னாலும், உங்கள் சொந்த வாழ்வின் கடந்த காலம் என்று நீங்கள் எதை நினைவுபடுத்திக் கொள்கிறீர்களா தர்நிதெடுக்கப்பட்ட நினைவுகளின் தொகுப்பாகவே இருக்கிறது. உங்கள் புலன்கள் தரும் தகவல்களில் 5-10% மட்டும் தான் மனதில் பதிகிறது. மீதமுள்ள தகவல்கள் உங்கள் ஆழ்மனதில் பதிகிறது. சில அல்லது வதனய தாங்கிய ஆழ்மனங்கள் கூட மல மனதில் பதிவதில்லை. அவ எல்லாம் மிக ஆழமாக உள்ள மனதில் பதிகிறது. ஆழ்மனம் எத சரியான நரம் என்று நினைக்கிறதோ அந்த நாட்டில் இந்த நினைவுப் பதிவுகள் நம் அனுமதி இல்லாமலே வெளிவருகின்றன. அதனால் தான் எளிதில் நம்மை விட்டு விலகாத அடிமைப்படுத்துக்களாலும், காரணமற்ற பயங்களாலும் (நிறைஷ்டிதீவணி) நாம் அலக்கழிக்கப்படுகிறோம்.

பெரும்பாலான நரங்களில் நாம் கடந்த காலக் கண்ணாடியின் வழியாகவே எதிர்காலத்தைப் பார்க்கிறோம். அதனால் எதிர்காலமும் நமக்குத் தெரிவாகத் தெரிவதில்லை. இப்பின்னால் வரும் வாகனங்களைக் காட்டிலும் கண்ணாடி பார்த்துக் கொண்டு ஓட்டுவது போல. இப்படி ஓட்டினால் கார் என்று செல்லும் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். இருந்தாலும், நாம் நம் வாழ்க்கைய அப்படியேதான் செலுத்துகிறோம்.

நிகழ்காலம் என்பதான் ஒரு சாஸ்வதமான பொழு. உங்களுடல்-மன அமைப்பு நிகழ்காலத்தில் இருப்பதனால் மட்டும் தான் உங்கள் உடல்-மன அமைப்பு நிகழ்காலத்தில் இருக்கும் பா தான், உங்கள் உள்ளிருக்கும் சக்தி அமைப்பில் தன் கவனத்த செலுத்த முடியும். நிகழ்காலத்தில் மட்டும் தான் உங்கள் உள்உரையாடல் நிற்கும்.

உங்கள் எண்ணங்கள் வற்றாறும் இடையா, கடந்த காலத்தில் இருந்து எதிர்காலத்திற்கும், பின்பு எதிர்காலத்தில் இருந்து கடந்த காலத்திற்கும், இடும் மனதின் ஓட்டங்கள் தான் எண்ணங்கள். தொடர்ந்து ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கும் மனதத் தான்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

எண்ணங்கள் என்று நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், சாமி அதன் உள் உறல் (மிண்டலீபீகஜி) சிவனீனீபீகஜி) என்று சொல்கிறேன். நீங்கள் நிகழ்காலத்து அடந்தவுடன் உங்கள் எண்ணங்கள் நீங்று விடுகின்றன, உள்ளுறல் தின்று விடுகிறது. அதன் பிறகு உங்கள் சக்தியோடு நீங்கள் இருப்பீர்கள். இந்த நிலக்கு உங்களை எடுத்து வருவதற்கு தியானம் உதவும்.

கள்வி: மறுபிறவி என்றால் அ க்கம் தான் என்று நான் எங்காவது படித்திருக்கிறேன். மனிதன் அனுபவிக்கும் ண்பதின் தொடர்ச்சி தான் மறுபிறவி. மறுபிறப்பின் மல் நம்பிக்க வழிபுருப்பவர்கள் அனைவரும் மறுபிறப்பில் இருந்த தப்பிக்க தீவிரமாக முயற்சி செய்கிறார்கள். இதனால் மறுபிறவியின் நம்ப வண்டும் என்று என்ன அவசியம் இருக்கிறது?

மறுபிறவி எதிர்மறையானம் கிடயா, நர்மறையானம் கிடயா. அ பிரபஞ்சத்தின் ஒரு நிகழ்வு. உடல்-மனம் அழிந்துவிடும் பா ஆன்மா அழியாமல் சக்தியாக வாழ்கிறது. மரணத்து பொறுத்தவரையில் நம்மால் ஏற்படி எவ்வும் செய்ய முடியாதா அத பால் மறுபிறப்பு பற்றியும் யாரும் எவ்வும் செய்வதற்கில்லை. மரணம் நிகழ்கிறது. அத பால் மறுபிறப்பு நிகழ்கிறது.

ஜீரத ஆசுகளால் தான் மறுபிறப்பு ஏற்படுகிறது என்பது புரிந்து கொண்டால், ஆச கள் அனுபவித் தீர்ப்பது அல்ல அவற்றை கடப்பது பற்றி நாம் முயல முடியும். அதன் மூலம் வாழ காலத்தில் சம்சார கடலில் இருந்து - அதாவது வாழ்வு, பிறப்பு மற்றும் மரணம் ஆகியவற்றின்சுழற்சியில் இருந்து நாம் விடுப்படலாம். நீங்கள் எழுப்பியகளவிலிருந்து ஒரு பகுதி சரியான தான். புத்திள்ளவர்கள் வாழ்வு, மரணம் ஆகிய சுழற்சியில் இருந்து தப்பிக்க முயற்சி செய்கிறார்கள். அதன் மூலம் நிரந்தரமாக சக்தி வடிவில் இருக்கும் மூச்சி நிலைய அவர்களால் அடைய முடியும். இந்த முயற்சியின் அடிப்படையில் தான் தன்னை அறிதல் அல்ல ஞானமாடதல் என்று ஒரு கருத்து உருவானது.

புத்தர் இத மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார். ண்பதிற்கு காரணம் ஆச கள் ஒழிகிறார். ஆசுகளில் தாண்டவ எப்படி மற்றும் பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியில் இருந்து வெளியறுவ எப்படி என்று அவர் கற்றுத் தருகிறார். இந்த பிறப்பில் நாம் நம் கூட்டுருமனபான்மையால் (சிஷ்டபீவீகஷிஷ்டீவீலீரீ) உருவாக்கிக் கொள்ளும் ஆசகள -

'தசன் அப்படித் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தசன் பெரிய துன்ப வேண்டுமென்று சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர் எத் தன்மை. கனவை நிதராமக் உடல், பொருள், இவை இன்னதையும் செயலித்து என்னைப் பழிக்க வந்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

அதாவது சம்ஸ்காரங்களத் தான் - புத்தர் ஆசகள் என்று குறிப்பிடுகிறார். சம்ஸ்காரங்கள் கார்விடும் பா நாம் சம்சாரத்தின் பிடியில் இருந்து விடுபட்டு விடுவோம்.

இ நம்புவதயா நம்பாதயா பொறுத்து அல்ல. நீங்கள் நம்பவில்லை என்பதற்காக உண்மை மாறிவிடப்போவதில்லை. ஜோதிடர்கள் ஒரு காலத்தில் உலகம் தட்ட என்றும் பூமிய சுற்றியம் சுற்றி வருகிறது என்றும் நம்பினார்கள். அது பால் மறுபிறவி என்பது கிடயா, இந்த பிறவி தான் இறுதியானது என்று நம்புவதற்கு உங்களுக்கு சுதந்திரம் இருக்கிறது.

நீங்கள் அப்படித்து நம்புவதால் நீங்கள் உள்நதமான மனிதராக மாறிவிடுவீர்களா?

அந்த நம்பிக்க உங்களுக்கு சந்தோசத்த தருமா? உண்மையில் இந்த நம்பிக்க உங்களின் தவிப்ப அதிகப்படுத்தும். நீங்கள் எதைசெய்யும் சர்க்க வண்டும், அனுபவிக்க வண்டும், நிறவுத் தன்மைய உணர வண்டும் என்று நினைக்கிறீர்களா அவற்ற எல்லாம் இந்த ஒரு பிறவியில் நீங்கள் சரித்த ஆக வண்டும். இந்த வடக உங்கள் பராசயம் பயத்தம் அதிகப்படுத்தும். உங்கள் உடல்-மனம் இறந்த பிறகு கூட உங்கள் ஆத்மா வாழ்கிறது என்று புரிதல் உங்களுக்கு மிகப் பெரிய சுதந்திரத்த தர்விடும்.

நீங்கள் என்றும் வாழப்பாகிறீர்கள், ஒரு முறை பிறந்து, ஒரு முறை மட்டும் தான் இறக்கப்போவதில்லை, என்று உணரும் பா நீங்கள் அவசரப்பட்டு வாழ்ந்து வண்டும், அவச ரப்பட்டு நீங்கள் எடுத்த முடிவுகளுக்காக பின்னால் வருத்தப்பட்டு வண்டும் என்று அவசியம் இல்லை. இ தான் நாம் பிடிக்க வண்ணிய கடல் ரயில் என்று எவும் இல்லை, எதம் தர்ந்தெடுக்காமல் வாழ முடியும், காரணம் நீங்கள் எப்படியும் வாழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கப்பாகிறீர்கள்.

இந்த சுதந்திரத்த தான் வதகால ரிஷிகள் உணர்ந்திருந்தார்கள். அவர்கள் அனுபவித்த அத ஆனந்தத் மற்றவர்களும் அனுபவிக்க வண்டும் என்பதற்காக தாங்கள் உணர்ந்தத பகிர்ந்தார்கள்.

இத 2.31 ஒரு சத்தியமாக உள் கடமைய செய்ய வண்டும். நர்மயான பாரில் ஏடுபடுவது விட ஒரு சத்தியனுக்கு சிறந்த வழொன்றுமில்லை. அதற்கா நீ தயங்க கூடா

'தசன் அப்படித் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தசன் பெரிய துன்ப வேண்டுமென்று சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர் எத் தன்மை. கனவை நிதராமக் உடல், பொருள், இவை இன்னதையும் செயலித்து என்னைப் பழிக்க வந்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

2

2.32 ஓ! பார்த்தா, எந்தவித எதிர்ப்பும் இல்லாமல் இப்படிப்பட்ட பாரில் கலந்து கொள்ளும் சத்திரியர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தவர்கள். இதனால் அவர்களுக்கு சொர்க்கத்தின் வாசல் திறக்கிற

2

2.33 இந்த பாரில் கலந்து கொள்ளாவிட்டால், கடமையை செய்ய தவறிய பாவம் உன்னை வந்தடையும். உன் புகழ் அழியும்

2

2.34 உனக்கு ஏற்படும் மாற்ற மறக்க மாட்டார்கள். புகழ் உடையவனுக்கு அத் இழப்ப மரணத்திலிட கொடுமையான

2

2.35 நீ ஒரு காழ என்பதால் பாரில் நீ ஈடுபடவில்லை என்று மாவீர்கள் நிளைப்பார்கள். உன்னப் பற்றியும், உன் புகழப் பற்றியும் அறிந்தவர்கள் உன்னை தாழ்வாக மதிப்பார்கள்

2

2.36 உனக்கு சரி வண்டிய அதிகாரத்த பெற்றுக் கொண்ட எதிரிகள் பசிக்கொடாக வார்த்தகளால் உன்ன அவமானப்படுத்தவர்கள். இது விதி வலியத் தர்க்குடிய வறு எதாவ இருக்க முடியுமா?

2

2.37 கொல்லப்பட்டால் நீ சொர்க்கத்த அடைவாய், வெற்றியடந்தால் இந்த உலகத்த அனுபவிப்பாய். ஓ குந்தியின் மகளே! பாரிட எழுந் நிலை.

2

2.38 சுகம் வலி, லாபம் நஷ்டம், வெற்றி தோல்வி, இவ எல்லாவற்றயும் சமமாக எடுத்துக் கொள். போரிற்காக பாரிடு. உனக்கு எந்த பாவங்களும் வரா.

2

கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் இரண்டு நிலகளில் உபதசிக்கிறார். மிக உயர்ந்த உணர்வு நிலையில் இருந்த அவர் அர்ஜுனனிடம் இருதி சத்தியத்தைப் பற்றி விளக்குகிறார். உடல் இறந்த பிறகு வாழ்வு முற்று பெறுவதில்ல என்றும் இறவாத மற்றும் அழியாத என்றும் அவர் விளக்குகிறார். உறவினர்களும் பெரியவர்களும்

2

கொல்ல அர்ஜுனனுக்கு இருந்த பயத்தைப் பக்குவமாக அவர் இத உபதசித்தார். எத இறுதியான முடிவு என்று அர்ஜுனன் நினைக்கிறானா முடிவல்ல வாழ்க்க பயணத்தின் இன்னொரு அடி என்று அவர் புரியவக்கிறார்.

2

அதன் பிறகு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனன இருக்கும் தர்க்கு நிலக்குத் வருகிறார். சமூகத்தின் பார்வையில் இருந்த பார்க்கும் பாம் பார்களத்தில் இருன் ஒடிவிடாமல் ஒரு பார்வீனப் பால் சண்டையிட வண்டிய தவ இருக்கிற அர்ஜுனனுக்கு சொல்கிறார். இங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனன ஒரு சத்தியன், பார்வீரன் என்ற நிலையில் பகுகிறார்.

2

ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் அந்த சமூகத்த காப்பதற்கென ஒரு குழு இருக்கும். அத்தகைய பார்வீர்கள் தங்கள் நாட்டம், நாட்டு மக்களம் காக்க வண்டும். அத் பால் சமூகாயத்தில் பாதிப்பதற்கு, வியாபாரத்திற்கு, வர்த்தகத்திற்கு, உடலால் வல செய்வதற்கு என்று ஒவ்வொர்றும் பிறத்ய குழுக்கள் இருக்கும். இன்றய சமூகாயத்திலும் இத்தகைய குழுக்கள் சமூகாரியாகவும், தொழில் சாரியாகவும் இருக்கின்றன. தொழில் சாரிய அமம் குழுவில் இருப்பவர்கள் தங்கள் வருமானத்திற்காக அதில் தங்கள் தொழிலுக்கு சடுபட்டிருப்பார்கள்.

2

ஏற்ற கல்வி, திறமை, பயிற்சி ஆகியவற்ற பெற்றிருப்பார்கள். ஆனால், நாளடைவில் சமூதாய பிரிவாக மாறிவிடுகிறது. சமூகாயத்தில் அந்தத்தம், சொத்தம் சர்பதற்கான வழிகளாக தொழில்கள் மாறிவிடுகின்றன. இந்த காலத்தில் கூட ஒரு குறிப்பிட்ட தொழிலின் மூலம் சர்க்கப்பட்ட சொத்தம், பெயரும் அடுத்த சந்ததியினர்களுக்கு சென்றடைகிறது. அடுத்தடுத்த சந்ததியினர்களுக்கு அந்த பெயரம் சொத்தம் காப்பாற்றும் திறம இருக்கிறதா இல்லையா அத் யாரும் பொருட்படுத்தவில்லை.

2

பண்டைய இந்தியாவில் குருகுல கல்வி இருந்த. குருகுலத்தில் இளம் குழந்தகள் குருவடனய வாழ்ந்தார்கள். ஆன்மிகத்தம், லேசிக வாழ்க்க யம் அவர்கள் குருவிடம் கற்றார்கள். குருகுல கல்வி மூன்று வயதில் இருந்தா அல்லது அதிகபட்சம் எழு வயதில் இருந்தோ தொடங்கிய. பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தகள குருவிடம் விட்டுவிட்டு சென்றார்கள். குருவானவர் ஒவ்வொரு குழந்தையின் தனிதிறன், ஆர்வம் இவற்ற அதற்கு ஏற்றவாறு கல்வியின் வழங்கினார்கள். குழந்தையின் பெற்றோர்கள் எந்த தொழில் செய்தார்கள் என்பதற்கு ஏற்படி குழந்தக்கு

கல்வி வழங்கப்படவில்லை. குழந்தக்கு எந்த றையில் ஆர்வம் இருக்கிற என்பதனுடைய செயல்பாடுகளில் இிருந்தும் அதன் ஜாதிக்கத வத்தம் கூற கணித்தார்.

இித்தகய குருகுலக் கல்வியின் அடிப்படையில் தான் இிந் சமூதாயத்தில் பண்ணெடுங்காலமாகஅனுசரித வரப்படும் வர்ணாசிரமம் வருவனசிரமம் ஆகியவற்றின் அடிப்படைகள் வரையறுக்கப்பட்டன. ஒரு பார்வையில் மகள் பிறப்பின் அடிப்படையில் ஜாதி நிர்ணயம் செய்யப்பட்டது. ஒரு பார்வையின் மகள் பார்விருநாகத் தாள் இிருக்க வேண்டும் என்று எடுதக் கொள்ளப்பட்ட அந்த குழந்தக்கு பார் பயிற்சியில் ஆர்வம் இிருக்கிறதா, இிரம இிருக்கிறதா என்றெல்லாம் பார்க்கப்படவில்லை. அதனால், பாதகங்கள் ஆசாரியர்களும் குறிக்கும் பிராமண வர்க்கம், அரசாளுபவர்களும் பார்விருள்ளும் சதிரிய வர்க்கம், வர்த்தகர்களும், தொழில்வணிகர்களும் குறிக்கும் வஷ்ய வர்க்கம் மற்றும் உடல் உழைப்பாளிகள் குறிக்கும் சூத்திர வர்க்கம் ஆகியவை பிறப்பின் அடிப்படையில் உருவாயின.

அறிவியலின் அடிப்படையில் உருவான வர்ணாசிரமம் இப்படியாக நாளடைவில் சீர்கெட்டு பல சமூதாய எற்றத்தாழ்வுகளுக்கும் அநீதிகளுக்கும் காரணமாகியது. ஆசாரியர்களாக, பாதகராக உருவவதற்கு தவயான விருப்பம், பயிற்சி இல்லையென்றால் தான் ஒரு பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்ததின் பலனை இழப்பான் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் உரிமை ஒருவனுக்கு இிடையா. நம்முடைய ஆசிரமங்களில் பல ஜாதி மத மதிருவகளில் இிருந் இிளம் ஆண்களும் பெண்களும் சேர்ந்திருந்தார்கள். இவர்களுக்கு ஒரு பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்தும் தனது பிராமணத் தன்மையை இழப்பான் என்று சொல்லப்படக்கூடிய மட்டும் உரித்தான என்று சொல்லப்படக்கூடிய பல நிகழில் பயிற்சிகள் அளிக்கப்படுகின்றன.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்திருக்குதான் அவர் தம்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பஞ்சான் எங்கோக்குத்

சத்திரியனாக இிருந்தாலும், அவனுக்கு பாபுர்விதிலும் அரசு ஆள்வதிலும் ஆர்வமும், பயிற்சியும் இிருந்த அர்ஜுனன பயம் என்பதய அறியாத ஒரு சாமுராய் வீரன். ஆனால் தன் உறவுக்காரர்கள் எதிர்த் பார் செய்ய வண்ணமய கூறினில் உருவான பா, தான் செய்ய சரியா, தவறா என்ற குழப்பம் அவனுக்கு வந்விடுகிறது. சத்திரியர்களாகட்டும், இன்றைய படைவீரர்களாகட்டும், ஜெபான நாட்டு பாவர்களாக்காள்ளான சாமுராய் வீரர்களாகட்டும், அவர்கள் அனவருக்கும் நடமுற விதிகள் ஒன்று தான். பார் என்று வுந்விட்டால் எதிரி யார் என்று பார்க்காமல்

சண்ட பாட வண்்டும். எ சரி, எ தவறு என்று பார்க்க முடியா.

திருஷ்ணர் சொல்கிறார், பாரிடு! நீ ஒரு சத்திரியன். உன் கடமை பார் செய்வ. அத சரியாக செய்ய ப உனக்கு சமுதாயத்திலும் பலன்கள் கிடக்கும், சொர்க்கமும் இடக்கும். பாரில் இிருந் நீ ஓடிவிட்டால், நீ பாவம் செய்தவளாவாய். உனக்கு காழ என்ற பட்டம் தான் கிடக்கும். இதனால் மக்கள் உன்னப் பார்த் எள்ணிம் செய்வார்கள். உள்ள அவமரியாத செய்வார்கள். ஒரு சத்திரியனுக்கு மரணத்த விட அவமரியாத கொடுமையானதாக இருக்கும். வெற்றி தால்விய பற்றி கவலப்படாது. பாரில் தாற்றுப் பாநாதல், பாரில் கொல்லப்பட்டால் நீ சொர்க்கத்த அடவாய். நீ வெற்றி பெற்றால் இந்த உலகத்திலய சகல இன்பங்களும் அனுபவிப்பாய். அதனால் சத்தியனான நீ உன் தர்மப்படி பார் செய்.

திருஷ்ணர் சொல்கிறார் வலி, சுகம்; லாபம், நஷ்டம்; வெற்றி, தால்வி; அனத்தம் ஒன்றாக, சமமாக பாவித்த கொள் என்று. பாரின் முடிவு எப்படி இருக்கும் என்பதப் பற்றி கவலப்படாமல் பாரிடு என்கிறார். பாரிடுவ உன்னுடய கடமை. அத பரமாத்மா சொல்லும் பா அர்ஜுனனின் நல்ல கெட்ட பற்றும் பாவ புண்ணியம பற்றும் கவலப்பட வன்டிய தவ இில்ல.

பாரிடுவ, பாரில் கொல்வ தவறில்லயா என்று நீங்கள் கட்கலாம். திருஷ்ணர் என் அர்ஜுனன பார் புரிம்படி தூண்டினார், வற்புறுத்தினார்? இிதில் என்ன நன்ம இருக்கிற? என்று நீங்கள் கட்கலாம்.

இங்கு எந்த தர்க்கமும் இிடயா. மனிதர்களுடய தர்க்கத்திற்க அப்பாற்பட்ட இிருஷ்ணருடய தர்க்கம். நீங்கள் எத செய்கிறீர்களா அ முக்கியமில்லை. நீங்கள் யார் என்பது முக்கியம். நீங்கள் யார் என்று கொலய செய்தால் கூட ஒரு ஜாதி தவறு செய்வதில்லை. காரணம் அவர் கொலய செய்தாலும் விழிப்புணர்வாய் வாழ நடத்தப்படுகிறார். தன்னுடய சுய லாபத்திற்காக அவர் எதம் செய்வதில்லை. ஆனால், ஒரு சாதாரண மனிதன், நல்ல செயல் செய்தாலும் கூட, தவறு செய்விடும் வாய்ப்பு உள்ளா.

இருப்பதங்களில் பார்த்திருப்பீர்கள். ஒரு சமூக விராதிய மாறுபாட்டில் இிருந்த ஒரு பாலேஸ்காரர் க செய் கொண்டிருப்பார். எங்கிருந்தோ இன்னொரு பாலேஸ்காரர் வந்

'என் இப்படிச் சொல்கிற்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெசி ஆநாக வேண்டுமென, நீ சிறுவயதிலேற்தே கனவு கண்டாய் என் தத்தை. கலவை நிழலாக உடல், பொருள், ஆவி இனத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக் கவித்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

மாறுவடத்தில் இருக்கும் பாம்பின் ப்பாக்கியால் மிராட்டுவோம். இந்த குழப்பத்தில் சமூகவிராதி தப்பித்த் கொள்வான். திரப்பத்தில் இப்படிப்பட்ட நகலவ காட்சிகள் இருக்கும். ஆனால் நிஜ வாழ்விலும் நீ பான்ற நிகழ்சிகள் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கின்றன! எதா ஒரு பெரிய நல்லோ காரியம் செய்கிறன் என்று நீங்கள் நினத் திக் கொண்டிருப்பீர்கள். உங்கள் புலன்கள் தந்த தகவலின்படி நீங்கள் செய்வ ஒரு நல்ல காரியமாக உங்களுக்குத் தான்றும். ஆனால் உண்மை வருவதமாக இருக்கும்.

பிரச்சன என்னவென்றால் நாம் எத செய்தாலும் ஒரு குறிக்கான உடனய செய்வோம். இது செய்வதால் எனக்கு என்ன பலன்? என்ற கல்வியாடு தான் செயலில் ஏற்படுவோம். ஆசயாலா அல்ல அசத்தாலா ஒரு செயல் செய்யப்படுவதோம். நாம் ஒரு செயல் செய்வதற்கு சக்தி வாய்ந்த உந்துவாக ஆசைம் அசைும் இருக்கின்றன. கழுதய செழுத்தவர்க்கு உணவு காட்ட வண்டும் அல்ல சாட்டய காட்ட வண்டும். உணவும் சாட்டம் கழுதகளப் பால் மனிதர்கள இயக்குவதற்கும் நன்றாகவ பயன்படுகிறத.

கிருஷ்ணர் நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள் என்று கவலப்படவில்லை, நீங்கள் யார் என்று மட்டும் தான் பார்க்கிறார். ஒரு குறிப்பிட்ட விளவு எதிர்பார்க்காமல் நீங்கள் ஒரு செயல் செய்யதால், அ சிறியன செயல் தான். நீங்கள் ஒரு செயல் செய்வதற்கு ஆசை அசமயா, வலியா சுகமா, வெற்றியா தோல்வியா காரணமாக இருந்தால் உங்களால் என்ன நல்லதும் செய்யிட முடியா. லாபத்திற்காக நாம் செய்யும் எந்த செயலும் பாவ செயல் தான்.

உங்களுக்கு பரிசயம் இல்லாத இடத்தில் மிக்க குறிப்பிய கவலத்திற்கு மட்டும் நீங்கள் தங்கி இருக்கிறீர்கள் என்று வத்த் கொள்வோம். அந்த இடத்தில் நீங்கள் எத செய்தாலும் அதனால் என்ன விளைவு ஏற்படும் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது. அப்படியே உங்கள் செயலின் எப்படி இருக்கும்? எதிர்க்கவ நீங்கள் தயங்குவீர்களா? சமுதாயத்தில் உங்கள் அன்ஸ்தக்கும் பெருக்கும் பாதிப்பு ஏற்பட்டு விடும் என்ற பயம் உங்கள் வீட்டு பாப்பவிட்டால் நீங்கள் எப்படி நடந்து கொள்வீர்கள்? அ மனிதராக நீங்கள் உங்கள் எல்லா கனவுகளும் நனவாகும் அலாவுதீனின் அற்புதவிளக்கு உங்களிடம் இருந்தால் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?

"சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என என்னைப் பார்க்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஒக்கமலிந்தார்.

என்றாகிவிட்டால் எவ்வளவு நரம் உங்கள் சந்தாஷம் நிலத் இருக்கும்? உங்களுடய பராச அப்பொழும் தொடருமா?

நம்ம பற்றி உறுதியாக நமக்கு எவும் தெரியாததாலும், நாம் யார் என்று உணராததாலும், நம்முள் நாம் நிலைபெற்று இல்லாததாலும் தான் ஆசம் அசைும் நம்ம உந்துதள்ளும் விசகளாக தொடர்ந்து செயல்படுகின்றன. இங்கு கிருஷ்ணர் இந்த காரணிகள விலக்குகிறார். ஆச, அசம் இல்லாமல் இயங்குமாறு அர்ஜுனன பணிக்கிறார். விளைவுகளப் பற்றி கவலப்படாத என்கிறார். இந்த உபதசம் எல்லா சமுதாய, மத கட்டுப்பாடுகளுக்கும், சிந்தனைகளுக்கும் எதிரான.

அர்ஜுனன பார்களத்தில் இருந்த சமுதாயத்திற்கு ஏற்படும் விளைவுகளப் பற்றி பரப்பிரம்ம நிலையில் உள்ள கிருஷ்ணர் வில்லல. ஆனால் அப்படி செய்வதால், அர்ஜுனனுடய உள் உலகில் என்ன மாற்றம் வரும் என்று மட்டும் பார்க்கிறார். உன்மனதில் அர்ஜுனன் அஹிம்சையில் இருந்தால், கிருஷ்ணர் அவன் பாரிதும்படி துரண்டிபிருக்க மாட்டார். தான் சண்டையிட ஜீவகாருண்யத்தாலா அல்ல அஹிம்சசயாலா அல்ல. தன்னுடய உறவுகள் என்ற தனக்கு இருந்த சமூக அடையாளத்தாலும், அவர்கள் மல அவனுக்கு இருந்த உணர்வுகளான பற்றாலும் அவன் பாரிட மறுத்தான்.

இந்த சலாகங்களில் இருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு இருந்த மனக்குழப்பத்தில் இருந்த அவன தெளிவுக்கு கொண்டு வருகிறார். அவன் பார்வ தெளிவாக பொருட்டு அவர் அர்ஜுனன மன அழ த்தத்தில் இருந்து வெளிக் கொணர்கிறார். ஆசயாலும் அச த்தாலும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட செயல்களக் அர்ஜுனன கடப்பதற்கு கிருஷ்ணர் உதவுகிறார். முடிவப் பற்றிக் கவலப்படாமல் அர்ஜுனன செயல்பட செய்ய முயற்சிக்கிறார்.

கள்வி: ஆன்மீகத்தில் வளர, வளர ஒருவர் தான் பசுவத குறத்த மெள்ளனத்தில் அதிக நரம் இருக்க விரும்பவ சரி தானா?

ஒரு ஜென் சொல் வழக்கு இருக்கிற, நான் தியானம் செய்யாமல் இருந்த பா ஒரு மரம் மரமாக இருந்த. ஒரு மல மலயாக இருந்த. நான் தியானம் செய தொடங்கியவுடன், அவகள் இரண்டும் அவகளப் பால் இல்ல. நான் தியானம் செய முடித, ஞானம் அடந்தவுடன், மரம் மீண்டும் மரமாக இருந்த, மல மலயாக இருந்த.

ஆன்மீக சாதகங்களில் ஈடுபடும் முன் நீங்கள் அதிகம் பசுவீர்கள். ஞானம் அடந்த பிறகும் நீங்கள் அதிகம் பசாவாம். ஆனால் ஆன்மீக விழிப்புணர்வில் இருந் பசுவீர்கள்.

ஆனால் சாதகங்களில் இருக்கும் பா போவாக சாதகர்கள் அதிகம் மெள்ளனத்திலய இருப்பார்கள்.

உங்களுடய ஆன்மீக விழிப்புணர்வு அதிகரிக்க, அதிகரிக்க, நான் சொல்லப்போகும் இண்டில் இதாவு ஒன்று நடக்கும் வாய்ப்பிருக்கிற. கடந்தகாலத்தில்எதப் பற்றின்ம் உங்களுக்கத ஒருகருத் இருந்த. அத வெளிப்படுத்த வண்டிய தவ இருந்த. கருத்த வெளிப்படுத்தவில்ல என்றால் தங்களுக்கு இருப்தியிராது.உங்கள்குருத்த குரலில் பெரிய வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்தவிட்டால் அல்ல வாதம் செய்யாவிட்டால், மற்றவர்கள் உங்கள மதிக்கமாட்டார்கள் என்று நினத்தீர்கள்.

ஆன்மீக பயிற்சிகளின் மூலம் உங்கள் சக்தி நில அதிகரிக்கும் பா அதிக நரம் உங்களுக்கு நீங்கள் நிலபெற முடிகிற. அதனால் மற்றவர்களுக்கு நீங்கள் யார் என்று புரிய வக்க வண்டும் என்ற தவ உங்களுக்கு இருக்கா.

மலும் ஒரு மனிதன உடலால் தாக்குவத் விட வார்த்தைகளால் தாக்குவ அதிக பாதிப்ப ஏற்படுதும் என்ப உங்களுக்கு தெரிந் விடும். அதனால் நீங்கள் உங்களுக்குள் தங்கிவிடுவீர்கள். அமதியாக இருப்பீர்கள்.

அல்ல, உங்களப் பாண்ற உயர்ந்த நிலையில் இருப்பவர்களுடன் பசுவத விட அமதியாக இருப்பதன் மூலம் உங்களால் அதிக தகவல்கள், இன்னும் சிறப்பாகவ, பரிமாறிக்கொள்ள முடியும் என்பத புரிந் கொள்வீர்கள்.

இந்த இரண்டில் எா காரணமாக இருந்தாலும், மெள்ளனம் தல சிறந்த.

கள்வி: கிருஷ்ணர் அர்ஜூனன தொடர்ந் சத்தியன் என்று அழக்கிறார். அவன

பார் புறிம்படி தூண்டுகிறார். இப்பொழும் கிருஷ்ணர் வன்முறையாளர் என்று தான் எனக்குத் தோன்றுகிற.

இதப் பற்றி கொஞ்சம் ஏற்கனவ சாமி பசியிருக்கிறன். இன்னும் தெளிவாக நான் இத விளக்குகிறன்.

முதலில் அவரின்ச என்றால் என்ன என்பத தெரிந் கொள்வாம். நான், என் என்று நீங்கள் சொல்வதுபோன்ற வன்முற தான்றிவிடுகிற. முதலில் நாம எப்படிப்பட்ட மனிதர்களாக இருக்கிறோம் என்பத புரிந் கொள்வாம். நாம் புத்தூர்வமானவர்களாக, உணர்வூட்டமானவர்களாக அல்ல ஆத்மபூர்வமான மனிதர்களாக இருக்க முடியம்.

நம்வாழ்வில் இந்த மூன்று குணாதிசயங்கள பல நிலகளில் அனுபவித்திருப்பாம். நாம் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பத எப்படி தெரிந் கொள்வது? இந்நிலையில்யிருந்துகொண்டுதிரத்தில் தெரிந் கொள்ளாம் நீங்கள் புத்தூர்வமானவர் என்று. உணர்வூட்டமான மனிதர்களுக்கு இந்த கள்வி வருவத இல்ல. ஆத்மபூர்வமான மனிதர்களுக்கு இந்த சந்தகம இருக்கா.

இருமனம் செய்கொள்வதற்கு முன்னால் நீங்கள் புத்தூர்வமானவராக இருக்கலாம். இன்று இந்தியாவில் இருக்கும் இடம் தலமுறையின்ற, உதரணத்திற்கு ஒரு கல்லூரி மாணவர, எடுத்துக் கொள்வாம். இந்த இளஞுன் யாருக்கும் தல வணங்குவதில்லை,கல்லூரியில்யிருந்து நம்ஸ்கரிப்பதில்ல. சழகாய பழக்கவழக்கங்கள் சம்பரதாயங்கள் எல்லாம் பயன்ற என்று அவன் நினக்கிறான்.

அவனுடய பெற்றார்கள் காலில் விழுந் வணங்கும் பா அவன் வெறுப்பன நின்று கொண்டு வடிக்க பார்க்கிறான். உன்மையில் சாமி மற்றவர்கள் காலில் விழ வண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பில்ல. காரணம் ஒருவர் காலில் விழுவதால் அவருக்குள் பெரிதாக எவும் நடவிடும் வாய்ப்பில்ல.

ஆனால் இளஞுனப் பார்த் நான் மனதிக்குள் சொல்லிக்கொள்வான், மகனுக்கு கல்யாணம் ஆகட்டும். அதற்குப் பிறகு என்ன நடக்கிற என்று பார்ப்பாம். இரண்டு வருடங்களில் இளஞுன் தான் காலில் சாஷ்டாங்கமாக விழுகிறான். இரண்ட வருடங்களில் அவன் அவ்வளவு வளர்ந் விடுகிறான்! இப்பொழு அவன் கீழ்படிதல் உள்ளவனாகவும், பண்பாளனாகவும் மாறிவிடுகிறான்!

அதனால், திருமணத்திற்கு முன்பு நீங்கள் புத்தியுர்வமாக இருக்ககிறீர்கள். அதற்குப் பிறகு உங்களுடைய உணர்வு பாக்தம் வளர்த்த் கொள்கிறீர்கள்.

கிருஷ்ணருக்கு நன்றாகத் தெரிந்த அர்ஜுனனுன் உணர்வுப்பூர்வமாக பகுதிகிறான் என்று. ஆசும் அசமும் அவன் கவலிக் கொள்கிறான். எதிரில் இருப்பவர்கள் தனக்கு பிரியமான உறவினர்கள் என்பதால் அவர்களுடைய பார்பரிவதனால் ஏற்படப்போகும் விலாவுகள் நினத் அவுன் பயப்படுகிறான். அர்ஜுனனுன் உள்விட நிலப்பதற்கு காரணம் அவனுடைய அல்லும், தனக்கும் அங்கிருக்கும் உறவினர்கள் மற்றும் பெரியவர்களுக்கும் இருக்கும் அடயாளங்கள் தான். ஒருவள் எதிரில் இருப்பவர்கள் யார் என்று தெரியாமல் இருந்திருந்தால் அவள் தயக்கமில்லாமல் பாரிட்டிருப்பான்.நம்வளர்க்கும்போதிலிருக்கும்போதியான அடயாளங்களால் தான் வன்முறை தாறுகிறது. அவன் பார்களத்தில் இருந்து ஒடிவிட விரும்புகிறான்.

அஹிம்சையால் பாரிட வண்டாம் என்று அர்ஜுனனுன் முடிவு செய்திருந்தால், கிருஷ்ணர் அவனை ஒருக்காலும் தடுத்திருக்க மாட்டார். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுனை நம்பிக்கையில் இருக்கும் பாலிக்கனையே கட்டிக்காட்டுகிறார். அஹிம்சையால் தான் பாரிட விரும்பவில்லை என்று அர்ஜுனனுக்கு இருக்கும் பொய்யான நம்பிக்கைய அழிக்கிறார்.

இரண்டாவதாக, இன்று ஜாதி முறை என்று இழிவாகப் பசப்படும் வர்ணாசிரம முறை வர்ணாசிரம முறை காலத்தில் எப்படித் தான்றிய வந்ததோ அந்தப் படி தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள வண்டும். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுடைய சத்ரியன் என்று அழைக்கும் போ அவர் அவனுடைய குணாதியத்தை மன அமைப்பு, கடடுருணமப்பான்மை அடிப்படையில் அடையாளம் காட்டுகிறார். சத்ரியனுன் என்பவன் பயமன்றவன். சக்தி, ணிசல் இரண்டினுன் மறுமுரவும் சத்ரியன். சிந்திக்கும் முன் செயல்படுவான் தான் சத்ரியன். ஆனால், இன்கு அர்ஜுனனுன் ஒரு சத்ரியனப் பால் நடன் கொள்வில்லை. ஒரு பிராமணனப் பால் நடன் கொள்கிறான்.

பிராமணன் புத்தியுர்வமானவான். பிராமணன் அறிவு, உள்ள இருப்ப நாடக இருப்பான். சாஸ்திரங்கள் தான் அவனுடைய வழிகாட்டி. அவனுடைய நடத்த அமைதிய, சாந்த்வீகத்த அடிப்படையாக கொண்டிருக்கும். ஒரு பார்வீரனாக இருக்க வண்டிய சார்வீகத்த அடிப்படையாக கொண்டிருக்கும். ஒரு பார்வீரனாக இருக்க வண்டிய

'ஏன் கிப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஜாதி வேண்டுமென, எனை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவள் என் தாத்தை. கனவை தினமும் உடல், பொருள், ஆவி இழந்தேயும் செயல்படு என்னைப் பழிக் கவைத்தாள். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தாள்.

அர்ஜுனனுன் சாஸ்திரங்கள் மற்காள் காட்டி ஒரு புனிதனப் பால் நடன் கொள்ள முயல்கிறான். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுடைய சொந்த நிலக்கு எடுத்து வருகிறார்.

ஒரு சத்ரியனுக்கு ஏற்படும் மிகப்பெரிய இழிவு பயத்த உணர்வம் அது வெளிபடுத்தும் தான். இப்படிப்பட்ட நடத்த அர்ஜுனனுக்கு இந்த பிறப்பில் மட்டுமல்ல, இனி வரும் பிறப்புகளிலும் கரையாக இருக்கும் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

வத காலத்தில், நான்கு வர்ணங்கள் உருவாகப்பட்டன. சாஸ்திர அறிவு கற்று, அவற்று காத், உள்தன்மையில் தள உணர்வ வத்ரிக்கும் பிராமணர்கள். பிராமணர்களும், பிற சமூக உறுப்பினர்களும், தன் பிராஜகளம் பாகத் அரசாளும் சத்ரியர்கள். இதில் பிராமணர்கள் அமதிய வயவான சதவ குணத்தில் இருந்தும், சத்ரியர்கள் போராடும் ரஜா குணத்தில் இருந்தும் இயங்கினார்கள். ஒரு பிரிவினர் வாழ்க்கையில் இயங்கினார்கள். அடுத்த பிரிவினர் வாழ்க்கையில் இயங்கினார்கள்.

செல்வத்த ஈட்டி அவற்று காப்பவர்கள், வியாபாரிகள், தொழில்முனைவார்கள் வசியர்கள். சவ மனப்பான்மையுடைய பல நட்களில் வலம் செய்பவர்கள் சூத்திரர்கள்.

இவற்றில் ஒரு பிரிவு இன்னொரு பிரிவு - உயர்த்திய தாழ்ந்தபோ ஒப்பிடும் பழக்கம் என்னும் இருந்திடில்லை. ஒருவருக்கு இயல்பாக இருக்கும் குணாதியங்களப் பொறுத்த இந்த பிரிவுகள் உருவாகப்பட்டன. ஒரு மனிதன அவனுக்கு ஏற்ற றயில் ஒருவன சிறப்பாக பயிற்றுவிக்கும் மிக உயர்ந்த பயிற்சி முறை தான் வர்ணாசிர முறை. அ பிறப்பின அடிப்படையில் அமைவில்லை. ஒரு பிராமணனுக்கப் பிறந்த குழந்த, அவனுடைய குணாதியத்த பொறுத்த, சூத்திரனாகவும் இருக்கலாம்.

குருகுல கல்வி திட்டத்தில் ஒரு குழந்தக்கு எழு வய ஆகும் முன் குருவிடம் ஒப்படக்கப்படும். குரு அந்த குழந்தனின் குணாதியத்த ஆராய்ந்த அவன் வர்ணாசி ரம முறப்படி, பிரப்பாடு. இந்த முடிவு முற்றிலும் அறிவுப்பூர்வமான நடப்படும். வறு எந்த காரணமும் இருக்கப் பிறப்பின அடிப்படையில் வர்ணாசிரம முறை உருவாகப்படவில்லை என்றாலும், ஒரு பிராமணப் பெற்றோருக்கு பிறந்த குழந்த, அவன பிறந்த சூழலின் கட்டுருமனப்பான்மையாலய அவனுக்கு பிராமணத்தன்ம

'ஏன் கிப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஜாதி வேண்டுமென, எனை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவள் என் தாத்தை. கனவை தினமும் உடல், பொருள், ஆவி இழந்தேயும் செயல்படு என்னைப் பழிக் கவைத்தாள். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தாள்.

உருவாகும் வாய்ப்புகள் அதிகமாக இருந்தன. அப்படி இருந்தும் அதனால் எந்த வித்தியாசமும் ஏற்படவில்லை. காரணம் ஒவ்வொரு பிரிவினரும் தங்கள் உயர்வாகவா தாழ்வாகவா கருதவில்லை. தங்களுக்கு உள்ள தனிப் பொறுப்பு அவர்கள் உணர்ந்திருந்தார்கள். ஆனால் நாளடைவில் வர்ணாசிர முறையில் பல சீர்கேடுகள் ஏற்பட்டன. முக்கியமாக இந்தியாவிற்கு படையெடுத்த வந்த அந்நியர்கள் தங்களுடைய கலாசாரத்தை இங்கு பரப்பிய பா, இந்த சமூக சீர்கேடுகள் அதிகரித்தன. தங்கள் காத்து கொள்வதற்காக, வர்ணாசிர முறையை பிற்படுத்தின அடிப்படையில் மாற்றினார்கள். இந்தியாவ அடிமைப்படுத்தவதற்காக

ஆங்கிலேயர்கள் குருவின் கல்வி முறையை அழித்தனர், நிலம் இன்னும் முட்சாகன்மல். இந்தியாவின் முழுமையான கபற்ற வண்டிமானால் அதன் கலாசாரத்தை அழிக்க வண்ணம் என்று அவர்கள் புரிந்து கொண்டார்கள். கல்வி முறையம் அழிவு பரிமாற்றப்படும் முறையம் அழித்தால் கலாசாரத்தை அழிக்க முடிம் என்று அவர்கள் முடிவு செய்தார்கள். இன்று ஆண்டு கருத்து முப்பு கூட விஷக்கன்மான குருவினங்கள் இருந்தன. ஆனால் இன்று இருக்கும் குருகுலங்களின் என்ணிக்கு ஒரு சில ஆயிரங்களில் மட்டும்.

மலும் அந்நியர்கள் வர்ணாசிரம முறையை தவறானதாக சித்திரித்தார்கள். கில்ட் முறை (நிலவுடைமீனி முறைமம் அவர்கள்நாட்டிலிடப்பட்டதால் சொத்துகள் சார்த்தார்கள். அத பால் இங்கும் பிரிவினை ஏற்படுத்தி இந்தியாவ கபற்றினார்கள். வர்ணாசிரம பாதிப்புகளுக்கு இடம்தில் பால்க்கை ஏற்படுத்தி, அவர்களுக்கிடையில் பகமய துரோகிநார்கள்.

பிரிட்டிஷ்காரர்களின் செயல்களின் விளைவுகள் இந்தியாவில் இன்றும் எதிரொலித்து கொண்டிருக்கிற. தமிழ் நாடு பான்ற மாநிலங்களில் வர்ணாசிரம பிரிவினர்களுக்கு இடைய ஏற்படுத்தப்பட்ட பகமயால் எதிர்மறையான நடத்திகம் தான்றியிருக்கிற. எந்த வகை கலாசாரம் இந்திய சமுதாயத்தை இத்தனை ஆழமும் ஆணிவேர்களாக காத்து வந்ததோ அந்த கலாசாரம் அவமரியாத செய்யப்படுகிற.

416

கேள்வி : ஆன்மீகப் பயிற்சி அல்லது சாதனாவின்போது குறைவாகப் பேசுவது மற்றும் அமைதியை நாடுவது இயல்பானது தானா?

ஒரு ஜென் வாக்கியம்

நான் தியானம் செய்யாத பொழுது மரம் மரமாகவும், மலை மலையாகவும் இருந்தது. நான் தியானம் செய்ய ஆரம்பித்தவுடன் அவைகள் இரண்டும் அவைகளாக இல்லை. நான் தியானத்தை முடித்து ஞானம் அடைந்த ஒரு மரம் மீண்டும் மரமானது, மலை மீண்டும் மலையானது.

சாதனாவிற்கு முன் நீங்கள் அதிகமாக பேசிகின்றீர்கள். ஞானம் அடைந்த பிறகு நீங்கள் அதிகமாக பேசினாலும் புதிய விழிப்புடன் பேசு கின்றீர்கள். ஞானம் அடைந்தபின்பு மக்கள் மெள்ளத்திலேயே இருப்பார்கள்.

உங்களது ஆன்மீக விழிப்புணர்வு இரண்டில் ஒன்றைக் காண்பாய்.

முன்பு எல்லாவற்றையும் பற்றியும் உங்களுக்கு ஒரு கருத்து இருந்தது. அதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினீர்கள். அப்படி செய்யாவிட்டால் அதை தகுதி குறைவாதா நினைத்தீர்கள். நீங்கள் கருத்துக்களை ஆணித்தரமாகவும், சப்பத்தோடும் விவாதித்தால் தான் அடுத்தவர்கள் உன்னை மதிப்பார்கள். மற்றும் அவர்கள் உன்னைவிட சிறுமைப்படுத்திது கொள்கிறவர்கள் என்று எண்ணி இருந்தீர்கள்.

“சுவன் அப்படிச் சொல்கிறான்?’ என வினாவித்தற்கு, ‘ஞானம் பெற்ற ஞானிகள் வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவைத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

ஆன்மீக முயற்சின்போது உங்களுடைய சக்தி ஒருமுகப்படுத்தப்பட்டு நீங்கள் மையமாவதால் உங்கள் வெளிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதை உணர்கின்றீர்கள். மேலும் வார்த்தைகள் உடலில் காயத்தை ஏற்படுத்துவதைவிட அதிகமாக காயப்படுத்தும் என்பதையும் உணர்கின்றீர்கள். அதனால் நீங்களுக்கு உறைந்து அமைதியாக விடுகின்றீர்கள்.

மற்றொரு நிலையில் மெள்ளத்தின் மூலம் இன்னும் அதிக சக்தியுடன் கருத்துக்களை வெளிப்படுத்த முடியும் என்பதை உணர்கின்றீர்கள். பேச்சின் தேவையும் குறைகிறது.

417

இரண்டு வழியிலும் மெளனம் பொன் போன்றது என்பதைக் காண்பீர்கள்.

கேள்வி : இருவர் அர்ஜுனனைத் தொடர்ந்து கூத்தியா என்றே அழைத்து அவரைப் போரிடத் தூண்டுகின்றார். அவரைத் தோன்றுகின்றது.

முன்பே இதைப் பற்றி ஒரு பகுதி பேசியிருக்கின்றேன். இப்பொழுது விளக்கமாகச் சொல்கின்றேன்.

முதலில் அஹிம்சை எனனும் சொல்லைப் புரிந்துக் கொள்வோம். நான் எனது என்று சொன்ன உடனேயே வன்முறையாளராக ஆகிவிடுகின்றீர்கள். நம் எப்படிப்பட்ட இருப்புகள் என்பதை தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். நாம் பட்டறிந்து பூர்வமாக அல்லது உணர்ச்சிபூர்வமாக அல்லது இருப்பு நிலையில் இருக்கின்றோம்.

இருப்பதைத்து வருடும் போராளியார். அகமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுநான் அவர் தம் வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போது நேரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எனக்குப்

நாம் வாழ்வில் இந்த மூன்று நிலைகளிலும் வாழ்கின்றோம். நாம் எப்படிப்பட்ட இருப்புகள் என்பதை அறிவது? இந்தக் கேள்வி கேட்ட உடனேயே நீங்கள் பட்டறிவாளவர் என்பது தெளிவாகின்றது. உணர்வுபூர்வமானவர்களுக்கு இந்தக் கேள்வி தோன்றாது. இருப்பு நிலையில் இருப்பவர்களுக்கும் இந்த சந்தேகம் தோன்றாது.

இருமனம் ஆகுமுன் நீங்கள் பட்டறிவாளவர். ஒரு இந்தியக் கல்லூரி மாணவனவரா எடுத்துக் கொள்வோம். அவர் யாரையும் விழுந்து வணங்கமாட்டார். தலைவணங்க மாட்டார். ‘ஏனென்றால் இந்தப் பாரம்பரிய வழக்கம் பயனற்றது என என்னுபவர் அவர். அவரைப் பெற்றோர் வணங்கும் பொழுது அருகில் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருப்பார். நானும் இந்த யெயலை யாரிடமும் எதிர்பார்ப்பதில்லை. ‘எனென்றால் உடல்ரீதியான இந்தச் செயல்கள் பெரிய விளைவுகளைத் தருவதில்லை. ஆனால் நானே ஆகும்வரை காத்திருப்போம். பிறகு;ப் பார்க்கலாம் எனக்கு நானே சொல்லிக் கொள்வது வழக்கம். இருவருடங்களுக்குப் பிறகு இந்த இளைஞர் இருமனம் ஆனபிறகு கீழே விழுந்து வணங்குகிறார். இரு வருடங்களில் அவர் பணிவானவராகவும், ஈழபடிதலுள்ளவராகவும் வளர்ந்துவிடுகிறார்.

அதனால் இருமனத்திற்கு முன் பட்டறிவுபூர்வமாக இருந்த நீங்கள்

418

திருமனத்திற்குப் பிறகு உணர்வுபூர்வமாகிவிடுகின்றீர்கள்.

கிருஷ்ணருக்கு அர்ஜுனன் உணர்வுப்பூர்வமாக பேசுகிறார் என்பதை நன்றாக அறிவார். உணர்வுப்பூர்வமான பயத்தாலும், போராசையாலும் குழப்பப்பட்ட அர்ஜுனன் அந்த குழமலைக் கண்ணு பயப்படுகிறான். பிறிப் போரிடப் போனால் போரிடம் போவதோ தனது பிரியமான உறவினர்களோ எதிரிகளாக இருக்கின்றனர். அர்ஜுனன் போர்க்களத்தை விட்டே ஓட நினைக்கிறார். அவர் அஹிம்சாவாதி என்பதால் இல்லை. அவருடைய தொடர்போலேயே அவ்வாறு நினைக்கிறார். அவர்கள் அவருக்கு தெரியாதவர்களாய் இருந்தால் இந்த பிரச்சனையை எழுந்திருக்காது. அர்ஜுனன் கொண்ட இந்த தவறான அடையாளத்தாலேயே போரிடாமல் ஓட நினைக்கிறார்.

அர்ஜுனன் உண்மையிலேயே ஒரு அஹிம்சாவாதியாக இருந்திருந்தால் கிருஷ்ணர் அவரைப் போரிட கட்டாயப்படுத்தியிருக்கமாட்டார். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனன் கொண்ட போய்யான எண்ணங்களை நீக்கி அவரைத் தெளிவடுத்துகின்றார். தான் எனும் அடையாளத்தாலும், அன்பாலும், பிரியத்தாலும் ஏற்பட்ட போய்யான எண்ணங்களைப் போக்குகின்றார்.

இரண்டாவதாக நாம் தற்சமயம் பார்க்கின்ற விதிமுறை வேதகால வர்ணாசிரம முறையில் இருந்து எவ்வாறு தோன்றியது என்பதைப் பற்றித் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

கிருஷ்ணர் அர்ஜுனை கூத்தியன் எனும்போது அவரது மனநிலையையும், குணத்தையும் குறிக்கிறது. கூத்தியன் பயமறியாதவன். கூத்தியனின் தெரியத்தின் சகதி வடிவானவன். கூத்தியனின் என்பவன் முன் செயல்படக்கூடியவன். அர்ஜுனன் கூத்தியன்போல் நடந்து கொள்ளவில்லை. ஒரு பிராமணன் போல் இருக்கிறார்.

ஒரு பிராமணன் பட்டறிவானவன். பிராமணன் உள்ள சத்தியத்தை நோக்கிய அறவைப் சார்ந்தவன். வேதங்களே அவனுக்கு வழிகாட்டி. சத்த்வகுணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட அமைதியே அவனது குணம். அர்ஜுனன் தனது உண்மை

இருபத்தைந்து வருடம்

419

'சென் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தந்தை. கனவு நிறுவாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழக்கவில்லைதான்.

நிலையான படைவீரராக இல்லை. அர்ஜுனன் வேதனுள்ளிருந்து மேற்கோள்கள் காட்டி ஒரு வேதாந்திபோல் செயல்படுகிறார். கிருஷ்ணர் அவரை அவரது பழைய நிலைக்கு இரும்ப இழுக்கிறார்.

பயத்தை உணர்வதும் அதைத் தெரிப்பதும் ஒரு போர்வீரரான குஷ்தியனுக்குப் பெரிழுக்கு. அவரது இந்த செயல் அவரைக் கறைப்படுத்துவது மட்டுமல்ல. அவரது பின்தொன்றல் அனைவருக்கும் இழுக்கு.

முன்பு வேதகாலங்களில் நான்கு வர்ணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. பிராமணர்கள் அறிஞர்கள். வேதனுலகைக்கட்டித்திருந்த அதன்படி பாழ்வேண்டியவர்கள். குஷ்திரியர்கள் போர்வீரர்கள். அவர்கள் பிராமணர்கள் மற்றும் பிறரையும் அரசாட்சி செய்து காப்பாற்ற வேண்டியவர்கள். பிராமணர்கள் சத்துவ குணத்தோடு (பொறுமை மற்றும் அமைதி) வாழ்பவர்கள். குஷ்திரியர்கள் ரஜசிக் குணத்தோடு (போராடும் மற்றும் பேராண்மை) வாழ்பவர்கள் ஒருவர் தனது வார்த்தையோடு வாழ்பவர்கள் மற்றவர் தனது வாளோடு வாழ்பவர்கள்.

மற்ற இரண்டு பிரிவினர், வைசியர்கள், குஷ்திரர்கள், வைசியர்கள் பொருள் சட்டுவது, அதை வைத்துக் கொள்வது போன்ற வணிகம் செய்பவர்கள். குஷ்திரர்கள் பல்வேறு துறையில் உள்ள தொழிலாளர்கள்.

ஒவ்வொரு இனத்தவரையும் நேரடியாகவோ, எதிர்மறையாகவோ ஒப்பிடப்பட்டதே இல்லை. அவரவர்களின் இயல்பான கற்கும் திறனைக் கொண்டே பிரிக்கப்பட்டது. தொழில்நீதியாக அவரவர்களுக்கு மிகவும் பொருத்தமான தொழிலை வழங்கிய மிக முன்னோடியான முறையாகும் இது. இது பரம்பரை முறையானது இல்லை. ஒரு பிராமணனின் மகன் அவனது கற்கும் திறன் மாறுபட்டால் குஷ்திரியனாக ஆகவேண்டிய நிலை இருந்தது.

ஒருகுழந்தை அதன்மூலம்கிறும்பொருருகுவிடம்ஒப்படைக்கப்பட்டது. இனுவே வேதகுருகுல முறை. அன்னைக் குழந்தையின் திறமையைக் கொண்டு அதை எந்த வர்ணத்தில் சேர்க்கலாம் என்று குருவே நிர்ணயித்தார். இதில் எந்த பாரபட்சமும்

'குரு அப்படிச் சொல்கிறார்?' என வியாதித்தற்கு, 'குருவின் பெரிய தூதனை வேண்டுமென்று, என சிறுவயதிலிருந்தே கவனித்தார் எம் தந்தை. குழவைத் திருவாக உடல், பொன், இவ்விரு இனத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

கிடையாது. இது ஒரு விஞ்ஞானப்பூர்வமான முறை. இது பரம்பரையான முறை இல்லாதிருந்தாலும் பல கட்டுப்பாடுகளினால் ஒரு பிராமணனுக்குப் பிறந்த குழந்தை பிராமணனாகவே வாழ்ந்தது.

இந்த முறை எந்த வேறுபாட்டையும் காட்டாவிட்டாலும், ஒவ்வொரு வர்ணத்தினரும் அவரவரின் செயல்பாடுகளை உணர்ந்து உயர்வு, தாழ்வு இல்லாமல் மற்ற வர்ணத்தினருடன் வாழ்ந்தார்கள்.

வெளிநாட்டவரின் ஆக்கிக்கம் வந்தபின் நம் நாட்டில் அவர்களது கலாச்சாரம் திணிக்கப்பட்டு பிறகே நம்முடைய இந்த வர்ணாசிரம முறை சீர்கெட ஆரம்பித்தது. ஆரம்பத்தில் அழிக்கப்பட்ட பின் இது மேலும் சீர்கேடு அடைந்தது.

நமது கலாச்சாரத்தை அழித்து, அவர்களது கலாச்சாரத்தைப் புகுத்தவதற்கு அடிப்படையான நமது கல்வி முறையை அழிப்பதையே குறிக்கோளாகக் கொண்டார்கள். 500 ஆண்டுகளுக்கு முன் லட்சக்கணக்கில் இருந்த குருகுலங்கள் இன்று சில ஆயிரங்களே இருக்கின்றன.

நமது ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் வேண்டுமென்றே வர்ணாசிரமதிற்குக் கருப்பு வர்ணத்தைப் பூசினார்கள். இதேமுறையை அவர்கள் நாட்டில் ஆப்சிமுறையாகப் பயன்படுத்தி வாழ்வானார்கள். இந்தியாவைப் பிரிவினைப்படுத்தி அடிமைப்படுத்தியோரு ஒவ்வொரு வர்ணத்தினரையும் ஒருவரோடு ஒருவரை எதிர்க்க வைத்தார்கள்.

பிரிட்டிஷ்காரர்களின் இந்த செயல் இன்னும் இந்தியாவில் பலவழிகளில் அலைக்கழிக்கின்றது. தமிழ்நாட்டு போன்ற பகுதிகளில் வர்ணங்களுக்கிடையே பெரும் வெறுப்பைத் தோற்றுவித்தால் பல ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களாக தழைத்தோங்கிய வேத கலாச்சாரத்தைப் பாதிக்கக்கூடிய நாத்திகம் தோன்றக் காரணமாயிற்று.

இன்றைய சமூகத்தில் அவரிடம் உள்ள பணத்தை வைத்தே அவரை

'குரு அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'குருவின் பெரிய தூதனை வேண்டுமென்று, என சிறுவயதிலிருந்தே கவனித்தார் எம் தந்தை. குழவைத் திருவாக உடல், பொன், இவ்விரு இனத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

மதிப்பிடுகின்றார்கள். இது வைசியர்களுக்கு மட்டுமே எற்றது. அதே போல் போர் போர் குணம் கொண்ட வீரர்களில் எந்த நாடும் ஆளப்படவில்லை. வணிகராகியாகும், அரசியல்ரீதியாகவும் புகழ்பெற்ற வைசிய வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்களே அரசாட்சி செய்கின்றார்கள். இன்று இருப்பது போல் இல்லாமல் வேத காலங்களில் எந்த வகுப்பினரும் உயர்ந்தவரோ, தாழ்ந்தவரோ இல்லை.

ஒரு குலத்தில் பிறந்த ஒருவர் மற்ற குலத்தவரின் தொழிலில் பரிணாமிக்க முடியாதது இல்லை. பிராமணனான துரோணர் விறர்கள் பயப்படக்கூடிய ஒரு போர்வீரர் ஆனார். புத்தரும், மகாவீரரும் குடித்திரிய குலத்தில் பிறந்தாலும் ஞானமடைந்த ஞானிகள் ஆனார்கள். ஆனால் இன்று அர்ஜுனனை அவரது குடித்திரிய பாதைக்குத் திருப்ப முயற்சி செய்கின்றார். இதற்கு நிச்சயம் ஒரு காரணம் இருக்கும்.

உடலில் இருந்து பிறியும் ஒரு ஆன்மா அதன் ஆசைகளோடு பிராரப்த கர்மாவுடன் (இந்தப் பிறவியில் நிறைவேற்ற வேண்டிய ஆசைகள்) இந்தப் பிறவியில் உடலில் புகுகிறது. இந்த பிராரப்தம் அவர் பிறந்திருக்கும் குழந்திலைக்கு மாறுபடட்தாக்கூட இருக்கலாம். இதுவே புத்தர், துரோணர் போன்றவர்களுக்கு எற்பட்ட நிகழ்வுகள். இது வாழ்வின் இளமைக் காலத்திலேயே குழந்திலை பாதிக்கும்முன் ஆன்மா பெற்றுவிடும். ஆனால் அர்ஜுனனுக்கு இது நிகழ்வில்லை.

அர்ஜுனன் ஒரு குடித்திரியனாக பரிணாமித்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் சிறந்த வில் வித்தை வீரராகவும், பயமற்ற போர்வீரராகவும் இகழ்ந்தார். அவருடைய இயல்பான குணமும், பிராரப்தமும் குடித்திரியனாகவே இருக்க வைத்தது. இதனாலேயே கிருஷ்ணர் அவரை, அவரது இயல்பு நிலைக்கு இழுக்கின்றார். அதனாலேயே போர்க்களத்தை விட்டு ஒடுவது இழிவு என்றும் போராட வேண்டும் என்றும் சொல்கின்றார்.

இருபதைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்கு தெரிந்தது…

சசன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?? என விசாரித்தற்கு, “நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என கனவை நிறைவே கண்டவர் என தன்னை கனவை நிஜுமாக்க உள்ள், பொருள், தீவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவிகளித்தார்.

கிருஷ்ணன் வன்முறையாளரும் இல்லை, அவர் அர்ஜுனனை வன்முறைக்கு தூண்டவுமில்லை. எல்லா பேராசன்களுக்கும் எல்லாம் ஆசானான கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனை தனது இறமையை உணரவைக்க வேண்டும் என்ற ஒரே குறிக்கோளுடன் இருக்கின்றார். நாம் ஒவ்வொருவருமே தனித்தவம் வாய்ந்தவர்கள். ஒரு புத்தர் அர்ஜுனனாக ஒரு மகாவீரரோ இயலாது. ஒரு ஆசானின் தனது சீடரின் உள்ளிரை உணர்ந்தவராவார். அவருக்கு தனது சீடர் எங்கு எப்படி செல்ல வேண்டும் என்பது தெரியும். சீடரை அந்த வழியில் செதுக்கி அவர் ஞானம் அடைய உதவுவார்.

இதையே கிருஷ்ணன் யுத்தகாலத்தில் செல்கிறார். அர்ஜுனன் உண்மையிலேயே போரில் இருந்து ஒதுங்கி என்ணித்தார். என ஒரு குணப்பொழுது கண்ணின் நினைத்திருந்தால்கூட அவரைப் போராடத் தூண்டி. இருக்கமாட்டார். அர்ஜுனன் கொலை செய்ய விரும்பாத கோழை இல்லை. அவர் யார் மீதும் பற்று கொண்டுள்ளாரோ அவர்களைக் கொல்லவே தயங்குகிறார். இது ஒருவரது உடைமைகள் மற்றும் சற்றக்தை இழந்தவிட்டுவோமோ என்ற பயத்தால் எற்படும் தயக்கமே. இறதியாகத் தன் அடையாளத்தையே இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயத்தாலான காரணம்.

அர்ஜுனன் இந்த செயல் தான் எநுந் அகத்தை மற்றும் தன்னை இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயத்தாலேயே நிகழ்கிறது. இது அஹிம்சை இல்லை. அவரது உள்ள உணர்வில் எற்படும் வன்முறை போராடத்தாலேயே நிகழ்கின்றது. அவரின் வேண்டியவர்கள், வேண்டாதவர்கள் என்ற பாகுபாட்டினாலேயே எற்பட்டது.

பய வன்முறை என்பதை எவ்வாறு விவரிப்பது என நீங்கள் கேட்கலாம். ஒருவர் தன் அடையாளத்தையே இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயமே வன்முறைக்கு வித்திடுகிறது. தீவிரவாதிகள் தெரியாசில்களே இல்லை. தங்களது செயல்கள் மற்றும் தத்துவங்களை நியாயப்படுத்திக் கொண்டு தங்களது முக்கியத்துவம் தெரியவேண்டும் என்பதற்காகவே வாழும் கொழைகளர். அவர்களது பயமே வன்முறையாக வளர்கிறது. மூலையில் மாட்டிக் கொண்ட எலி தனது உயிர் போகும் பயத்தில் பல்லைக் காட்டி பயமுறுத்துவது போல. பயமும், வாழவேண்டும் என்ற உந்துதலுமே வன்முறைக்கு

வித்திடுகிறது.

விஞ்ஞானப்பூர்வமாக போராட்டம் அல்லது ஓட்டம் எனும் தத்துவத்தைத் விளக்கலாம். அட்ரினலின் வேதிப்பொருளே இந்த இரு செயல்களுக்கும் காரணம். மூளையில் ஏற்படும் பதிப்பு அல்லது பயம் லைட்ரபோதாலம்ஸ், சுரப்பிகளின் தலையமையானது அல்லது பிட்யூட்டரி எனும் நாளமில்லா சுரப்பியைத் தூண்டி அட்ரனலின் ரத்த ஓட்டத்தில் கலக்கச்செய்கிறது. அட்ரனலின் கைகளைக் குறுதுறுப்பாக்குகிறது. நிலைமைக்கு தகுந்தாற்போல் ஒன்றையோ அல்லது மற்றொன்றையோ அல்லது இரண்டையுமோ உபயோகிப்பீர்கள்.

நீங்கள் பயத்தில் ஒடுவீர்கள். அல்லது கோபத்தைத்தான் போராடுவீர்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபெறுகுனான் அவர் தம்வெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழு அவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

கேள்வி: நமக்கு மூன்று உடல்கள் இருப்பதாக படித்திருக்கின்றோம். தாங்கள் எழு நிலைகளைப் பற்றி சொல்லியிருக்கிறீர்கள். இவைகள் இரண்டும் ஒன்றா?

நம்முதல்நிலையிலானகன்ஷ்சுப்பான்ஷலர் டயர்ஷ்ஷல்ம், காடு முதல்நிலையில்நம்முடலில் வழிநடத்துவதால் அதுவே நமது நடத்துகொள்ளும் முறையாகவிலுடிருந்து. அவைகளே நமது உணர்ச்சிகளையும் உடல்வளர்ச்சியும் கண்காணிக்கின்றது. இந்த சக்கரங்கள் அடைபடும்போது நோய்வாய்ப்படுகிறோம். இந்த சக்கங்கள் சக்தியூட்டப்பட்டபிறகு தான் நான் சுகமாகி நடமாடுகின்றேன்.

இரண்டாவது கூடா யில் அதாவது நித்யானந்த ஸ்பரண இயானா வகுப்பு எனப்படும் சுட யில் எழு சக்தி அடுக்குகளை விட்டு உயிர் நீங்கும் சமயத்தில்

ஏற்படும் நிகழ்வுகள் கொல்லப்படுகின்றன. இந்த மூன்று உடல்களும் இந்த அடுக்கு களின் பகுதியே.

இந்த மூன்று உடல்களும் ஸ்தூல சரீரம், கூட்ஷுமசரீரம் மற்றும் காரண ச ரீம், முதல், நான்காவது இரண்டாவது சக்தி அடுக்குளைச் சார்ந்தவை. இவைகளே விழிப்புநிலை, கனவுநிலை, ஆழ்மறக்கநிலைக்கேற்றது.

நம் உடல், மனரிலை முதல் இரு நிலைகளில் செயல்படக்கூடியது. முறையே ஸ்தூல மற்றும் கூட்ஷும நிலை ஸ்தூல உடம்பு பொருள் சார்ந்தது. கூட்ஷுமடல் என்னங்கள் மற்றும் உணர்ச்சிகளின் இணைப்பு. ஸ்தூல உடம்பை தொட்டு உணரலாம். இது ரத்தத்தாலும் கதக்களாலும் ஆனது. அதே நேரில் கூட்ஷும உடம்பு அஜுவிலானது ஐம்புலன்களால் அறியமுடியாதது.

கூட்ஷும உடம்பு முப்பிறவியின் ஆசைகளால் வருவது பிராரப்தகர்மாவாக இப்பிறவியின் உடலில் உள்ளது. கூட்ஷும உடல் ஸ்தூல உடல் கருப்பையில் இருக்கும்போதே நுழைந்துவிடுகிறது. கூட்ஷும உடல் தன் இயல்புக்கு எற்ற தாங்கிச் செல்லும் ஓடக்கத்தைத் தேடி, கிடைத்தவுடன் அந்த ஸ்தூல உடலில் கருப்பையிலேயே இணைகிறது.

இறக்கும்போதும், மறுபிறவியிலும், கூட்ஷும உடல் பயணிக்கின்றது. இது ஆத்மா இல்லை. ஆத்மா கூட்ஷும உடல் மற்றும் காரண சரீரத்தைச் சித்தியுட்டி ஒரு ஸ்தூல உடலில் இருந்து மற்றொன்றிற்கு செலுத்துகிறது. இது மின்சாரத்தில் இயங்கும் ரயில் போன்றது. மின்சார ரயிலை இயக்கும் மின்சாரமே ஆக்மாவாகும். இந்த ரயில் உள்ளே இருக்கும் ஸ்தூல, கூட்ஷும அடுக்குகளை எடுத்துச் செல்கின்றது.

இறக்கும்போது ஸ்தூல அடுக்கும், கூட்ஷும அடுக்கும் அழிந்துவிடுகின்றது. ஆன்மா இதனை இரண்டிடன்றும் பிரிக்கப்படுகிறது. ஸ்தூல மற்றும் உணர்ச்சி எல்லைகள் ஆன்மாவிற்கும் பிரம்மனுக்கும் இடையில் உருவாகின்றது. தனிப்பட்ட சக்தி மற்றும் பிரபஞ்ச சக்தி முறைந்து தேகார்ப்பு அற்று இருக்கவில்லை. ஆனால் உடல் மனது செயல்பாட்டில் ஆணவமும், அடையாளமும் அறியாமை எனும் தடையை இடையே தோற்றுவித்து நாம் பிரபஞ்ச சக்தியும் ஒன்றே

'தன்னைப்பற்றி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெயர் தானாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் எ தந்தை. எனவை திருவாக்கு உடல், தாவி அனைத்தையும் செயல்படுத்து என்னைப் பயன்படுத்த வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமானதித்தார்.

என்பதை உணராமல் ஒரு திரையை உருவாக்கிறந்து.

ஜூட்சும அடுக்கு இல்லாமல் ஸ்தூல உடல் இருக்க முடியாது. நமக்குத் தெரிந்த முடிவில் அது இல்லை. ஆன்மிக முயற்சிகள் ஞானம் பெறுவதையே நோக்காகக் கொண்டு ஜூட்சும அடுக்கு அழிக்க உருவானது. ஜூட்சும அடுக்கு அழிந்ததும் உணர்ச்சிகள், எதிர்ப்பற்புகள், நிறைவேறாத ஆசைகள், எண்ணங்கள் மற்றும் சம்ஸ்காரங்கள் முதலிய ஜூட்சும படிவம் அழிந்ததும் நமக்கும், பிரபஞ்ச சக்திக்கும் இடையே ஆனால் எல்லை வடிவம் மறையும். நாம் தெய்வீகத்துடன் ஒன்றாகிறோம். நாம் இயல்பான நிலைக்கு வருகிறோம்.

காரண சரீரம் மற்றக்கூடிய நிலையை இப்பிறவிக்கும் மறு பிறவிக்கும் இடைப்பட்ட நிலை. இதுவே மரணத்தின் வழி. இந்த நிலையைத் தாண்டிவிட்டால் முன்பிறந்த ஸ்தூல சூட்சும உடலைத் திரும்ப அடையமுடியாது. மாரும் நிலையில் ஒருவர் கோமா நிலையில் இருக்கும் போது திரும்பவும் இயலும். காரண சரீரத்தில் இந்த அனுபவம் மரணத்திற்கு தெருங்கிய அனுபவம் ஆனால் இறக்கமாட்டார். ஒவ்வொரு இரவும், ஆழ்ந்த உறக்கநிலையில் உடல் மனது இந்த நிலைக்கு சென்று திரும்புகிறது. இது ஒரு உருமாற்ற நிலை அது இல்லாமல் நாம் வாழ இயலாது.

தியானத்தின் மூலம் மூன்று நிலைகளில் இருந்து நான்காவது நிலைக்கு விழிப்புணர்வுடன் நிலைகளில் மனமோ, எண்ணங்களோ அற்ற நிலைக்கு அடையலாம். இதுவே ஆன்மாவின் நிலை யார் என்று தன்னை அறிந்துகொள்வது, கிருஷ்ணர் கர்மயோகத்தைப் பற்றி இங்கு விளக்க ஆரம்பிக்கிறார். வேதங்களை முழுமையாக நம்புவார்கள் தங்களது மேம்போக்கான அறிவைக் கொண்டு இந்த சுலோகங்களை கவனமாகப் படிக்க வேண்டும்.

வேதங்களை மறந்துவிடி என மிகத் தெளிவாக கிருஷ்ணன் சொல்கின்றார். வேதங்களில் இருக்கும் ஞானம் தன்னை உணர வெள்ளத்து நீர் போன்றது. வேதங்கள் முக்குணங்களான சத்வரசஸ், தமஸ்குணங்கள் அமைதி, போராட்டம் மற்றும் ஞானம்பெற்றததனான செயல்களை வலியுறுத்துகின்றன. இவைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட நிலை ஒன்று வரவேண்டும். மிக்குறைவாக ரஜஸ் குணத்திலிருந்து அமைதியான சத்வ குணத்திற்காவது மாறவேண்டும்.

'சத்வ கபடச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென', என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எல் தந்தை. குழந்தை நிலையில் உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமலிந்தார்.

வேதங்கள் சொல்கின்ற என்று என்னிடம் சொல்லாதீர்கள், என்கிறார் கிருஷ்ணன். மேலும் சடங்குகள், பழக்கங்கள் மூலமாக முன்னோர்களை மகிழ்வித்து நாம் பொருளும், மறுபிறவியிலும் பயனடையலாம் என்று எவைகளை செய்யலாம். எவைகளை செய்யக்கூடாது என என்னிடம் சொல்ல வேண்டாம். தம் ஆன்மாவை ஒரளவு உணர்ந்தவர்கள், சத்தியத்தை உணராதவர்களுக்கு இவையெல்லாம் பெருக்கும், புகழுக்கும் இன்னும் அலைந்து கொண்டிருப்பவரே இவர்கள்.

அவர்களை விட்டு விலகி நான் கற்றுக்கும் யோகத்தை நோக்கி ஒருமுனைப் பட்டு வாருங்கள். அதில் படித்தவர்கள், கற்றவர்கள், அழித்தல் என்பதற்கு அப்பால் வாருங்கள். இவைகளுக்கு பின்னால் பரபிரும்மநிலையை அடைவீர்கள்.

பிரபஞ்சத்தில் குற மட்டுமே இதைச் சொல்ல முடியும். அவைகளை விட்டு விலகிவரவும் முடியும். கிருஷ்ணன் கட்டாயப்படுத்தி இதைச் சொல்கிறார். தெய்வீகத்தை உணர்வதற்கு த்தியத்தை அர்ஜுனனின் மனதிற்குக் கொடுக்கிறான்.

வேதங்களில் உள்ள ஞானத்தை அவராகவே பெற்றதயிடமே, சத்தியத்தை பேசுகிறது.

பெரும் ஞானிகளும், ரிஷிகளும் அனுபவத்தில் அறிவின் தொகுப்பே வேதங்கள், வாய்மொழியாகவே வழிவழியாகவந்ததேஸ்ருதி.அதாவது செவிகாட்டுப்பட்டது என்கின்றோம். இந்த அறிவு அனுபவ அறிவே ஸ்ருதியின் உள்முக அறித்ததை கேட்கலாமே தவிர வெளிமுகமாக விளரிக்க இயலாது. அந்த அனுபவத்தை பகிர்ந்துகொண்ட அந்த சுணமே அது உண்மை அனுபவம் ஆகாது.

எல்லா ஞானிகளும் ஞானம் பெற்றவர்களும் இதே நித்தியானந்தத்தை நிரந்தரமான பேரின்பத்தை அடைந்திருப்பார்கள். ஆனால் ஒவ்வொருவிதமாக வெளிப்படுத்துவார்கள். மகாவீரர் பேரின்பத்தில் ஆடையின்றி நடந்தார். மகாவீரருக்கு முற்றும்

'சத்வ கபடச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென', என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எல் தந்தை. குழந்தை என் தந்தை. குழந்தை நிலையில் உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமலிந்தார்.

'சுவன் கப்படச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென', என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எல் தந்தை. குழந்தை நிலையில் உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமலிந்தார்.

இரும்பத்தைந்து வருடம்

மாறுதலாக புத்தர் சொன்னார். இருவருமே சமகால இளவரசர்கள் ஒரு குரு உரைத்த சக்தியும் மற்றொரு குரு போதிப்பது போல் இருக்காது.

குருமார்கள் உடல் அசைவுகள் மூலமும் வார்த்தைகள் மூலமும் நெருங்கிய சீடர்களுக்கு தனது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும்போது பலவிதமான கருத்துக்களைத் தோன்றும். வேதநாத், சாஸ்திரிகள், மிமாம்சை போன்ற மற்ற தத்துவப்போதகர்கள் வேதங்களில் இருந்து தேர்ந்து கற்றறிந்தவர்கள் வழிவழியாக தாம் கற்றதையும், அனுபவங்களையும் செயல்படுத்தியதில் வந்தவையே.

எல்லாப் புலனடக்கமும், வேதங்களும் உபநிடதங்களும், கீதையும் பல்வேறு உணர்வு நிலைகளிலும், எழு நிலைகளிலும் உள்ளவையே, சருக்கமாகச் சொன்னால் ஒருவரின் சக்தி நிலைக்கு உட்பட்டே செயல்படுறும். மிக உயர்ந்த நிலையில் எல்லாம் ஒன்றே என ஒருவராற் உணர்ந்து இருப்பதும். இந்த உயர்ந்த நிலையில் அனுபவம், அனுபவிப்பவன், அனுபவித்தல் என்பதே கிடையாது. எல்லாம் ஒன்றதான்.

கிருஷ்ணன் இந்த உயர்ந்த சக்தியின் சத்தியத்தையே இந்த குருவாக்கங்களில் சொல்கிறார். அரை வேக்காட்டு அறிஞர்கள் வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள சடங்குகள் பற்றி சொல்வதின்புடி செல்ல வேண்டாம். இருமையத்தான் மேலும் மேலும் செல்லுங்கள். இலையெல்லாம் மகிழ்ச்சியயைத் தருவதுபோல் தெரியும். ஆனால் இந்த சந்தோசங்கள் இரு துயரங்களுக்கு இடைப்பட்ட நிழலே. அதையும் தான் சென்று உணர்ந்த தத்துவத்தைக் கைக்கொண்ட ஒன்றை உணருங்கள். இதுவே யோகம் என்கிறார் அர்ஜுனரிடம் கிருஷ்ணார்.

மேம்போக்கான கருத்தையும் தாண்டி, சில விஷயங்கள் இருக்கின்றன. அவைகள் உண்மை உலக இயல்புகளான சத்வ, ரஜசிக, மற்றும் தாமச மேலும் உண்மையை உணர்ந்த விடுதலையையும் தாண்டி உன்னை அழைத்துச் செல்லும் என்கிறார். அனிலையில் நீ பிரிட்டல் காத்தல், அழித்தல் தாண்டி இவ்வுலகமே ஒரு பொருளற்றது என்ற இறுதியான, மேலான சக்தியைப் புரிந்துக் கொள்ளும்போது உணர்வீர்கள்.

கிருஷ்ணன் இறுதியாக, பிரம்மனை உணர்ந்தபின் நீ பொறுமையாகச் சூறிய

வேத அறிவுக் கடலில் நடுவில் உள்ள எறி போன்றது, என உணர்வாய்.

கிருஷ்ணர்-அர்ஜுனனை நட பழகும் குழந்தைதனாகக் கற்க்குறிக்கொடுப்பதுபோல் படிப்படியாக அழைத்துச் செல்கிறார். அர்ஜுனனது வாதங்கள், பயங்கள், தயக்கங்கள் அனைத்தையும் ஒவ்வொன்றாக உடைத்தெறிகின்றார்.

இந்த குழந்தைத்தனமான நடைகள் அர்ஜுனனின் இதுநாள்வரை செயல்பட்டுவந்த பட்டறிவே. அர்ஜுனனின் பட்டறிவு எவ்வளவு அறிதமற்றது என்பதைக் கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார். இவை அனைத்தும் அடுத்தவரிடமிருந்து கடன்பெற்றதே தவிர தானாக அனுபவித்த அறிவு பெற அழைத்துச் செல்கிறார்.

கேள்வி : சுவாமிஜி ஜகத்குரு என்றால் பிரபஞ்ச நாயகனா என்றால் பாண்டவ, கௌரவ இளவரசர்கள் மட்டுமே உள்ளார்? உலகை என் காத்தவில்லை?

மீண்டும் மீண்டும் கிருஷ்ணர் இப்பொழுதெல்லாம் வரவேண்டியிருந்தாலும் இப்பொழுதெல்லாம் தனது மயில்பீலியை எடுத்து வருவதில்லை. மீண்டும் மீண்டும் வருவேன் என சூறும் ஒரே குரு அவரே.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்கு

நல்லவைகள் வாழவும், அல்லவைகளை அழிக்கவும், தர்மத்தை நிலைநிறுத்தவும் நான் மீண்டும் மீண்டும் அவதரித்துக் கொண்டே இருப்பேன்.

திறப்பு வேண்டும். அவர் இங்கு இல்லை என மட்டும் நினைக்காதே.

ராமகிருஷ்ணர் முன்பு சில பக்தர்கள், தாய்கள் சைத்தியர் காவத்திலேயே வாழ்ந்திருந்தால் தங்களுடம் தெய்வீக அன்பைப் பெற்றிருக்கலாம் என்றார்கள். உடனே ராமகிருஷ்ணர் சைத்தியர் முன்பு அமர்ந்திருந்த சிலர் கிருஷ்ணரைக் காணவில்லை என்றார்கள். அதே மக்கள்தான் இப்பொழுது இங்கு இருப்பவர்களும் இதே மக்கள்தான் ரமண மகரிஷியிடம் ராமகிருஷ்ணர் தாய்கள் காணவில்லை என்கிறார்கள். இங்கு இருக்கும் சிலரும் தாங்கள் ரமணரைப் பார்க்கவில்லை என்கின்றார்கள்.

தேவை உங்களுக்குள் சிறு திறப்பும் உணர்வுமே. முடிந்தால் இங்கே இப்பொழுதே கிருஷ்ணனின் குழலோசையைக் கேட்கலாம். உங்க்கு தெரியவில்லை என்றால் நீங்கள் இரும்கிறீர்கள். கிருஷ்ணர் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி தன்வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவார். இன்னும் சிறிது அதிகமான திறந்த உணர்வுடன் நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் அவரை உணரலாம்.

இருஷ்ணனின் கீதை பாண்டவ கெளரவ இளவரசர்களுக்காக என்பது மிக்க குறைவே. ஒவ்வொரு சாதாரண தனிமனிதனும் தானும் இந்த பிரபஞ்ச சக்தியில் பங்குகியே என்பதை உணரவே கிருஷ்ணன் இதை தெரிவிக்கிறார். கிருஷ்ணன் கீதையை உங்களுக்கு கொடுத்து தன் பணியை முடித்துக் கொண்டார். காலம் இடம் தான்டி அகில உலகிற்கும் உதவவேத அவர் ஆசை. இனிமேல் நீங்கள்தான் அமர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.

இங்கு அமர்ந்து கவனிக்க உங்களுக்கு என்ன இருக்கிறது என்று குறை சூறிக்கொண்டோ வியந்து கொண்டோ இருக்க வேண்டாம். உங்கள் மனதைத் திறந்து பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். இதுவே குரு உங்களுக்குக் கொடுக்கும் வாக்குறுதி.

கேள்வி : இருஷ்ணர் தானே வேதமாக இருக்கும்போது அவரே வேதங்கள் பயனற்றவை எனச் சொல்லலாம்?

இங்கு கிருஷ்ணர் அனுபவ அறிவையும் கற்றுப் பெறும் அறிவையும் வேறுபடுத்துகிறார். வேதங்களும் சாங்கியங்களும் பற்றி மட்டுமே அர்ஜுனனும் மற்ற மனித இனமும் கவலை கொள்கின்றது.

நாள் முன்பே சொன்னதுபோல் அனுபவித்த உண்மைத் தத்துவத்தை அனுபவித்த உடனேயே அனுபவம் இருப்பதில்லை. கற்ற ஞானம் உங்களது உண்மை இல்லை. இது வேறு ஒருவரின் உண்மை. உங்களுடையது இல்லை.

மகாபாரத்தில் துரியோதனின் செய்படி குரு துரோணரின் கவசத்தைக் கடந்து பெற்றார் என விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

அர்ஜுனனின் மகன் அபிமன்யுவை ஜயத்ரதன் கொன்றுவிடுகிறான். அர்ஜுனனும் ஜயத்ரதனை மாலை குறிய அஸ்தமனத்திற்கு முன் கொல்வதாக சபதம் ஏற்கிறார். அர்ஜுனன் கோபாவேசமாக போரிடுவதை தட்சிணாட்டால் படைத்தலைவரான துரோணிடம் புலம்புகிறான். துரோணா ஜயத்ரதனைக் காப்பாற்ற வேண்டி இருப்பதால் தனது மாயக்கவசத்தை துரியோதனுக்கு வழங்கி அர்ஜுனனின் செய்யும் பேரழிவைத் தடுக்கிறார்.

அர்ஜுனன் தனது சக்தி வாய்ந்த காண்டவத்தால் அம்புகளை துரியோதனின் மீது பொழிந்தாலும் அது என்றால் தாக்குதையும் ஏற்படுத்தவில்லை. என்ன நிகழ்ந்துள்ளது என்பதை அர்ஜுனன் உணர்ந்து விட்டான். துரியோதனின் தேர்க்குதிரைகளை தரையில் விழ்த்தி நிறுத்திபானியாட்டினான். பிறகு அவனின் கவசத்திலாத உடல் பகுதிகளை அம்புகளால் துளைத்து தெறுத்து போர்க்களத்தை விட்டு ஒதுவிட்டான்.

பிறாட்டமருது நாற்ற கவசம் போலவே பிறாட்டமருது பெற்ற அறிவும் பயனற்றதே. சொல்லப் போனால் இது இன்னும் அபாயகரமானது. இது ஆணவத்தைத் தூண்டிவிட்டு தன் அழிவிற்கு காரணமாகிறது.

இதுவே பல தத்துவ ஞானிகளுக்கும், குருமார்களுக்கும் ஏற்பட்ட நிகழ்வுகள் ஆகும். மேலோட்டமாக புனித நூல்களைப் படித்து அதை எழுதிய ஞானியர் அனுபவித்தது போல் தாங்களும் அனுபவித்திருபதனால் நம்பி தங்களுக்கு அதே சக்தி இருப்பதாக நினைப்பார்கள். வேதாந்தங்களிலும், சாங்கியம், மற்றும் மீம்ச முதலியவற்றில் தாங்கள் மேதைகள் என எண்ணி தாங்கள் என்ன சொல்கின்றோம் என்பதை உணராமலேயே வாதிட்டுக் கொண்டிருப்பர்.

தெய்வீகத் தன்மையில் ஒருமையை உணர்ந்த சிலருக்கு சங்கரர் என்ன சொல்லியிருக்கிறார், ரமணருள்; என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்ற பாகுபாடே பார்ப்பதில்லை. இறுதியில் எந்தப் பாதையும் இல்லை. செயல்படும் முறையே மாறுபட்டது.

ஒரு சின்னக் களை

'சதான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நிறைவேற்றும் செயலில் என்னைப் பழகக் கவர்த்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

'சதான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நிறைவேற்றும் செயலில் என்னைப் பழகக் கவர்த்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

ஒரு புத்தக் கடையில் சங்கரரும், ராமானுஜரும் எழுந்திய கீதை விளக்க உரைகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அறிஞர் ஒருவர் புத்தக் கடைக்காரரிடம் சென்று, உங்களிடம் ராமானுஜரின் உரையும் சங்கரரின் உரையும் இருக்கின்றது. இதில் என்ன வித்தியாசம் எனக் கேட்டார்.

இதற்கு அவர் கூறியது: நாற்பது ரூபாய் மட்டுமே வித்தியாசம், அதாவது ஒரு டாலர் என புத்தக் கடைக்காரர் பதிலளித்தார்.

அதுவே வித்தியாசம். வித்தியாசங்களை உணரக்கூடிய ஞானம் இருப்பதுபோல் பேச வேண்டும். சங்கரஞானத்தில்தழைத்துள்ளதாகவும், ராமானுஜர் பக்தியில் தழைத்துள்ளதாகவும் நீங்கள் சொல்லலாம். ஆனால் ராமானுஜரும் அல்லது மற்ற எவரோ சங்கர் சொந்தர்யலமிரியில் தேவியை வர்ணித்துள்ளதுக்கு ஏதாக மாட்டார். அதே நேரத்தில் ராமானுஜரின் விளக்க உரைகள் தழைக்கர்யாபாகவும், கொள்கைப்படியாகவும் சங்கரருடைய போலவே இருக்கும். ஞானம் என்பற்ற குருவின் அனுபவம் எப்பொழுதும் முழுமையாக இருக்கும். பக்தி, ஞானம், தவம் என்ற வேறுபாடே கிடையாது. நிலையின் ப ராதிகளே அனைத்தும். அவைகள் அனைத்தும் ஒரே குறிக்கோலை நோக்கியே அழைத்துச் செல்லும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு இப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

இருஷ்ணர் அர்ஜுனனை வேதங்கள் சொன்ன மூன்று பண்புகளைத் தாண்டி செல்லச் சொல்கிறார். புனித நூல்களில் சொல்லப்பட்டவைகள் சத்துவ குணத்தால் ஆக்கிரமிக்கப்படுகின்றன. இருஷ்ணர் அர்ஜுனனை விருப்பு வெறுப்பற்ற உயர்நிலைக்குச் சென்று ஞானிபோன்றநிலையிலும் சமத்துவத்தைக்காணும் நிலைக்கு அடையச் சொல்கின்றார். அந்நிலையில் வேதத்தால் அறிந்த அறிவு ஆக்றில் இருப்பவனுக்கு நேரைக் கொடுப்பது போல் பொருத்தமற்றிருக்கும்.

இருஷ்ணர் அறிவை இழிவுபடுத்தவில்லை. புனிதநூல்களை குறைசொல்லவில்லை. வேதங்கள் தந்த ஞானத்தைத் தாண்டி அனுபவ ஞானத்தைத் தந்த தத்துவ குரு.

பெறச்சொல்கிறார். இங்கு இருவரின் சொல்லது ஒன்றுசேர்தல் என்ற பேர்ச்சொல்லை இல்லை. சேர்தல் எனும் செயலையே சொல்கிறார்.

நீர் கடலில் இருக்கும் நீரோடு கலக்கும்போது அதில் வேறுபாடு இருக்காது. அதற்கென தனிகுணம் இருக்காது. அது எங்கிருந்து தோன்றியதோ அதிலேயே கலந்துவிட்டது. அது தழித்திருப்பதாக நிலைத்தால் அது தன் தனித்தன்மையை என்று தெரிந்தாலும் அது தன் தனித்தன்மையை விடவேண்டும். இந்த விடுதலை பட்டறிவுப்பூர்வமாகவோ, அறிவுப்பூர்வமாகவோ இயலாது. இது இருப்பிலிருந்து தோன்றவேண்டும்.

கேள்வி: இருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு சாங்க்யவை அறிவு எனச் சொல்கிறார். அவர் அர்ஜுனனை யோகாவை எடுக்கச் சொல்கிறார். இதில் என்ன வேறுபாடு?

கீதையில்அர்ஜுனனின்சச்சலமானஅர்ஜுன விஷாதயோகத்தில் வேத நூல்களில் இருந்து நிறையவே மேற்கோள் காட்டி இருக்கிறார். தனது உள்வினாக்களைக்கொண்டால் குருவம்மே அழிந்துவிடுமென்கிறார். இந்த அழிவு சமுதாயப் தீமைகளைத் தோற்றுவிக்கும். சமுதாய தீங்குகள் குடும்பத்தைப் பிரிக்கும் பெண்கள் தறிகெட்டு அலைவார்கள். இது பன்பாட்டு சீரழிவிற்கு வழிவகுக்கும். இந்த பன்பாட்டுச் சீரழிவினால் முன்னோர்களுக்குச் செய்பும் சடங்குகளில் இருந்து விலகுவர். முழுவதும் அழிவும் மிஞ்சும். போரினால் இந்த விளைவுகளே ஏற்படும் என அர்ஜுனன் என்ணினார்.

தான் அறிந்த வேதநூல்களை அர்ஜுனன் தான் அறிந்தவற்றை மேற்கோள்காட்டினார். இவை எல்லாவற்றையும் இருஷ்ணனின் சாங்க்ய என்கிறார். இங்கு சாங்க்ய என்பது கபிலமுனி தோற்றுவித்த சாங்க்ய தத்துவத்தை மட்டுமல்லாது எல்லா வேதநூலறிவையும் குறிப்பிடுகின்றது. நாள் முன்பே சொன்னதுபோல் இந்த அறிவைக் குறைத்துப்பேசவில்லை. ஆனால் அனுபவம் இல்லாத ஞானம் அடையகரமானது என்பதையே ஆணித்தரமாகச் சொல்கின்றார். அவர் அர்ஜுனனை ஞானத்திலிருந்து அனுபவத்திற்கு அதாவது சாங்க்யவிலிருந்து யோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.

ஞானம் பெற்ற இருப்புகள் அனுபவத்தால் தோன்றிய கலாச்சாரத்திலிருந்து

90% நல்ல நேரம் என்பது நம் விருப்பத்திற்கு உதவுவதையே சொல்கின்றோம். நம் செயல்பாடுகள் ஒப்புக்கு கொள்ளப்பட்டு பாராட்டப்படும் என்பதாலேயே நமது நிறவனத்திற்கு பயனளிக்கக்கூடிய செயல்களையும் செய்கின்றோம்.வா

சிறு வயதிலேயே இதை நாம் ஏற்றுக் கொள்கிறோம். இதைச் செய்தால் உனக்கு வெகுமதி, அதைச் செய்தால் உனக்கு தண்டனை, என பெற்றோரும் நமக்குக் கற்பித்திருக்கின்றார்கள். எது நமக்கு நல்லது எது தீயது, வெற்றியாக இருக்கும், எது தோல்வியைத் தரும் என்றே நாம் கட்டுப்படுத்தியே வளர்த்திருக்கின்றார்கள். வெற்றி தோல்வி இரண்டுமே எதிர்பார்க்கப்படும் வெகுமதியையோ அல்லது தண்டனையையோ சார்ந்துள்ளன.

பெருமை மற்றும் பயம் என்னும் தத்துவத்திலே செயல்படும் சமுதாயம் தனக்குத் தேவையில்லாத எந்த செயலையும் செய்ய விடுவதில்லை. மதங்களும் இதையே செய்கின்றன. சமுதாயம் உங்களை இங்கேயே உட்கார்ந்தேய சட்ட ரீதியான தண்டனை என பயமுறுத்துகின்றது. பிறகு, நரகத்தில் தண்டனை என பயமுறுத்துகிறது. நரகம் மற்றும் சொர்க்கம் என்றால் என்ன? அவைகள் இருக்கின்றனவா, இல்லை. அவைகள் இல்லவே இல்லை. இவைகள் குருக்கள் மற்றும் மதபோதகர்கள் மனதில்தான் இருக்கின்றன. அதை நம்முள் தெளித்து நன்மை கட்டுப்படுத்திக்கின்றார்கள். உண்மையில் இவர்களே மக்களைத் தவறான பாதைக்கு இட்டுச் சென்ற நகரத்தின் குழலை உருவாக்குகின்றார்கள்.

நீ ஒன்றைச் சொல்லி மற்றொன்றை செய்யும்போது நீ உனக்கும் உன் ஆன்மாவிற்க்கும் உன் சக்திக்கும் உண்மையானவனாக இல்லை. நீ நடப்பதே இல்லை. பேச்சு மட்டுமே. ஆச்சார்யா என்ற சமஸ்கிருத வார்த்தை ஒரு உண்மையான கொல். ஒருவர் மனவளர்ப்பவனின் நடத்து செல்கிறார். ஒருவர் சொல்லிய வண்ணமே நடக்கிறார் என்பதே இதன் பொருள். என் வழியில் ஆச்சார்யர்களை நியமிக்கும் போது ஒன்று அவர்களிடம் சொல்வேன். நீங்கள் சொல்லிய வண்ணமே செயல்படுங்கள்.

நீங்கள் சொல்லிய வண்ணமே நடத்தால் உங்களுடைய சொல்லே பொய் என்றால் உங்களுடைய செயலும் பொய்யாகும். இறுதியில் இவை எல்லாமே சத்தியத்தையும், உங்கள் விழிப்புணர்வையும், நிகழ்கால இறுதியில்

'சத்யன் கப்படுச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பொய்ய ஆனாக வேண்டுமென', என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. குழவி திருநாய்க்கு உடல், பொருள், ஈவி இன்றிதையும் செயல்வித்து என்னைப் படிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமலித்தார்.

சூழ்நிலையில் இருப்பதைப் பற்றியும் தான். நீங்கள் பிரச்சனை செய்யும் அனைத்தும் உங்களின் விழிப்புணர்வு சத்தியம் மற்றும் அனுபவத்திலிருந்து தோன்றி நீங்களும் அதே உண்மைக்கும், விழிப்புணர்வுக்கும் ஏற்றார்போல் செயல்பட்டால் பிறகு உங்கள் எண்ணம், சொல், செயலிலே எவ்வித மாறுபாடும் இராது. எல்லாமே சத்தியம்தான்.

பைபிளில் இருந்தியமைந்தன பற்றிய அழகான கதை உண்டு.

ஒருவருக்கு இரு மகன்கள் இருக்கிறார்கள். தனது சொத்தை இருவருக்கும் பிரித்துக் கொடுக்கிறார். ஒருவர் பணத்துடன் வெளியேறி முட்டாளானானாக செலவழிக்கிறார். மற்றொருவர் தகப்பனோடு இருந்து தந்தையைக் கவனித்துக் கொண்டு செய்துயைப் பாதுகாக்கிறார். சில வருடங்களுக்குப் பிறகு வெளியில் சென்ற மகன் பொருள் எல்லாவற்றையும் இழந்து திரும்புகிறான். தகப்பன் அவனை அன்புடன் வரவேற்று கொழுத்த கன்றை வெட்டி விருந்து வைத்து மகன் வரவைக் கொண்டாடுகிறார். மற்றொரு மகன் வேதனைப்பட்டு தனது தகப்பனிடம் தெரிவிக்கிறான். நீ எப்பொழுதும் என்னுடன் இருபதால் என் அன்பை நீ அனுபவிக்கலாம். ஆனால் திருந்திய இந்த மகனுக்கு என்னுடைய கவனம் தேவைப்படுகிறது.

ஆழமாக இந்தக்கதையைப்பற்றி அங்குள்நாட்டு தகப்பன் உண்மையின்படி செயல்படுகிறார் என்பது புரியும். மகன்தான் மிகவும் நல்லவன், தனக்கு வேகுமதியும் திருந்திய மைந்தனுக்கு தண்டனையையும் தரவேண்டும் என என்னுகிறார்.

மகன்தான் மிகவும் நல்லவன், தனக்கு வேகுமதியும் திருந்திய மைந்தனுக்கு தண்டனையையும் தரவேண்டும் என என்னுகிறார்.

நாம் அனைவருமே இருந்திய மைந்தர்கள்தாம். நாம் கடவுள் என்றழைக்கும் பிரபஞ்ச சக்தி நம் திக்குத் தகுந்தாற்போல் நம்மை நடத்தினால் நம் நம்பிக்கையும் இருக்காது. சமயப் போதகர்கள் வாக்குறுதி தருவதுபோல் நம் அனைவருக்கும் நரகமே முடிவாகும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேளை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெட்டுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான என்குறித்தது...

'சூழல் கப்படுச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பொய்ய ஆனாக வேண்டுமென', என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. குழவி திருநாய்க்கு உடல், பொருள், ஈவி அன்றிதையும் செயல்வித்து என்னைப் படிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமலித்தார்.

இங்கு கிருஷ்ணர் சொல்வது இயற்கையின் விதி. இயற்கை நேர்மையாக இருக்கிறது. இயற்கை நேர்மையாக செயல்படுகிறது. இயற்கை முடிவுகள், வெற்றிகள், தோல்விகளைப் பற்றி என்னுவதே இல்லை. இயற்கை வெகுமதிகளைக் கண்டு எதிர்பார்ப்பதுமில்லை. தன்னுள்ளேக்காக வருந்தவதுமில்லை.

மக்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு. சுவாமிஜி இயற்கை என்ன இப்படி கொடூரமாக இருக்கிறது? என் இந்த இயுர்கை சீரியவகள்? என் குழந்தைகள் இறக்கிறார்கள்? கிருஷ்ணர் சொல்லியதே இதற்க்கு பதில். இயற்கை தனது செயலை செய்யும்போது அதன் முடிவு எப்படி இருக்கும் என நினைக்க வேண்டுமோ அது நிகழும். அது நடந்ததான் இருந்து தனது நேர்மையான பாதையான அதன் தர்மத்தில் செல்கிறது. இதில் பிரச்சனை என்னவென்றால் நாம் இயற்கையின் சட்டத்தைத் தெ உணர்வதில்லை.

நமது அளவுகோல் கொண்டு அளப்பதே ஆகும்.

நீங்கள் என்னிடம் கேட்கலாம். நாங்கள் என்ன செய்வது என்பதை எப்படித் தெரிந்து கொள்வது? எது சரியான பாதை என்பதை எப்படி உணர்வது? ஏங்கனன்று தர்மம் எது என்பதை எப்படித் தெரிந்துக் கொள்வது. நாங்கள் கஷ்டியர் என்பதால் யார் சரியாகிறார்கள் என்ற கவலையின்றி சண்டையிடவேண்டுமோ? நாம் வைசியர் என எண்ணினால் நம் தர்மப்படி எவ்வாறு சம்பாதிக்கிறோம் என்ற கவலையின்றி எப்படி வேண்டுமானாலும் சம்பாதிக்கலாமா?

இல்லை. கிருஷ்ணர் சுயநலத்தோடு செயல்படுவதைப் பற்றிச் சொல்லவில்லை. பிராணச் குரு விழிப்புடன் செயல்படுவதையே சொல்கிறார். யோகத்தில் ஆழ்ந்து முடிவின்மேல் உள்ள பற்றை விட்டுவிட்டு செய்யவேண்டியதை செய் என்கிறார்.

என்ன அழகான ஞானம்! யோகம் என்பது இணைப்பு, மனிதனும் தெய்வமும் இணைவது. நீங்கள் உங்கள் ஆன்மாவை உணர்ந்துகொள்ளுங்கள். அந்த உணர்வே நீங்கள் தெய்வீகமானவர் என்பதைச் சொல்லும். இதுவே விழிப்புணர்வுநிலை, சத்தியத்தின் நிலை, நிகழ்காலத்தின் நிலை, இவை அனைத்தும் செய்தால் சரியான உணர்வில் இருப்பீர்கள். இந்த உணர்வோடு நீங்கள் எதிர்பார்ப்புகள் இன்றி செயல்பட்டால் நீ

ங்கள் சரியானவற்றையும், நேர்மையானவற்றையும் மட்டுமே செயல்படுத்துவீர்கள்.

நமது என்னங்கள் எல்லாம் தர்க்க ரீதியற்ற, எதிர்பார்க்கமுடியாத, தொடர்புகளற்றவைகள். இந்த என்னங்களை கோர்த்துப் பின்னரே பிரச்சனைகள் தொடங்கி கவட்டங்கள் நிகழ்கின்றன. நூற்றுக்கணக்கான நிகழ்வுகளில் சிலவற்றை மட்டும் நினைவில் கொண்டு அவற்றை சேர்த்துப் பார்க்கிறோம். நாம் பார்த்து அனுபவித்தவைகளில் 90 சதவீதம் நமது உணர்வு ஞானக் நிலையால் பதிவு செய்யப்படுவதில்லை. அவைகள் உணர்வுற்ற நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறது. ஆகவே நாம் அனுபவித்தில் 10% மட்டுமே நினைவில் உள்ளது. அவற்றுள்ளும் தங்கியிருப்பது அமைப்பிற்கு வெளியே வீழ்ந்துவிடுகிறது. அதுவே சாதாரண வடிவமைப்பான நாம் எப்பொழுதுமே அந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் உள்வாசனைப்படுத்தி அந்த நிகழ்வையே மறந்துவிடுப் போம்.

நினைத்துப் பாருங்கள். நீங்கள் காரில் செல்லும்போது தெருமுனையில் பிச்சைக்காரன் ஒருவனைக் காண்கிறீர்கள். அவனது நினைவு ஒரு முட்கியமில்லை. என்ன நான் சொல்வது சரிதானே? அந்த பிச்சைக்காரன் அங்கு இல்லை என்றால் மட்டுமே என்ன இன்று அந்த பிச்சைக்காரன் அங்கு இல்லை என்று நினைக்கிறீர்கள். அங்கு இருக்கும் உங்கள் மனைவி இன்னும் அதே குறை குறும்தோடு இருந்தால் ஆச்சரியப்பட ஒன்றுமில்லை. ஆனால் அவரே இன்று அன்பாக கவனித்துக் கொண்டால் இது ஒரு அதிசயம் கவனிக்கப்படவேண்டிய ஒன்று.

ஒரு வடிவத்திலுந்து நினைத்துக் கொண்டிருப்பதால் வேறுபட்ட ஒன்றை மட்டுமே தெர்ந்து தெடுப்பதே நமது மனதின் குறையாகும். மற்ற எல்லா சாத்திகளையும் மறந்து மாறுபட்ட ஒன்றையே நினைவில் கொள்ளும். அந்த மாறுபட்ட ஒன்று மீண்டும் நிகழ வேண்டும் என எதிர்பார்க்கும். அது நடக்காவிடில் நாம் மகிழ்ச்சியின்மை அடைகிறோம். மறுபடி அது நிகழவரை மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறோம்.

எனவே என்னங்களை கோர்த்து என்னச் சுரங்கவழியை ஏற்படுத்த வேண்டாம். என்னங்களில் இருந்து விடுபடுங்கள். உடனே தானாகவே மனம் வீழ்ந்துவிடும். இதுவேநிகழ்காலத்தில்வாழவழியாகும்.உங்களில்சிலர்ம்யூனிசிப்ள்ரூப் என்பதை ஒன்றும் செய்யாதிருத்தல் என தவறாக புரிந்துக் கொள்கிறார்கள். மனதை

விட்டுவிடுங்கள் என்றால் ஒன்றும் செய்யாமல் சும்மா இருப்பது என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். இல்லவே இல்லை.

ஒன்றும் செய்யாமலே உங்கள் மனதை முழுமையாக வைத்திருக்க முடியும். அதனால்தான் சும்மா இருக்கும் மனது பேய்களின் பணிமனை என்கின்றனர். செய்ய ஒன்றுமில்லை என்றால் முடிவில் நீங்கள் கற்பனையில் மூழ்கிவிடுவீர்கள்.

செயலற்று இருக்க அறிவுறுத்தப்படவில்லை. புரிந்துகொள்ளுங்கள்! மனது விடுபடும்போது எண்ணங்கள் மறைகின்றன. உங்களது சக்தியிலே உயர்ந்து நீங்கள் சும்மா இருக்க இயலாது. தேவையின் காரணமாக நீங்கள் உடனடியாக செயப்பட ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். எண்ணமில்லா மனதால் உடல் அளவிலோ மன அளவிலோ சும்மா இருக்க முடியாது. ஒருவர் சும்மா இருத்தலையும், அமைதியாய் இருத்தலையும் தொடர்படுத்தக்கூடாது. எண்ணமற்ற மனநிலையில் இருப்பவர்கள் அமைதியாக சலனமற்ற ஒருகிணற்றின் ஒப்பாநீர் அந்தந்த குழ்நிலைக்கு ஏற்றவாறு பெரொருத்தமாக உடனடியாக செயல்படுவர்.

எண்ணங்கற்ற மனதிற்கு விழிப்புணர்ச்சியும், சக்தியும் தேவை. சும்மா இருத்தலும் சோம்பேறித்தனமும் இதற்கு வெகுதூரம். ஒரு குழப்பமான ஆற்றவிடில் அதிகம் உழைத்து மனது எப்போதும் அக்கறையில்லாத சோம்பேறித்தனத்தை தரும் வெட்டிப்பேச்சும், கற்பனையும் நிறைந்திருக்கும்.

நீங்கள் பிடிப்பில்லாத மனநிலையில் இருக்கும்போது நீங்கள் நிகழ்கால உணர்வில் இருப்பீர்கள். இந்த நிலையில் நல்ல செயல்களை மட்டுமே செய்யமுடியும். இந்த நிகழ்கால நிலையில் இறந்தகால கவலைகளோ, எதிர்கால எதிர்பார்ப்புகள் உங்கள் மனதில் இருக்காது. உங்களுக்கு விளைவுகளால் ஏற்படக்கூடிய பயமோ மற்றும் பேராசையால் பாதிக்கப்படமாட்டீர்கள்.

அதனாலேயே இருஷ்ணல் உங்களை நிகழ்காலத்திலேயே செயல்படச் சொல்கின்றார்.அதனாலேயே செய்யும் செயலின் முடிவுகள் மீது பற்று வைக்கவேண்டாம். செயலற்ற தன்மையிலும் பற்று வைக்க வேண்டாம். ஏனென்றால்

இதுவே பிரச்சினைக்கு எளிய வழியாகும் என்கின்றார்.

கேள்வி : சுவாமிஜி எப்பொழுதும் நாம் ஒரு செயலை செய்யும்போது எதிர்பார்ப்பதுதானே இயற்கை. எப்படி அதன் முடிவை பலனை நினைக்காது இருக்கமுடியும்?

நாம் எப்பொழுதும் பலனுக்காகவே செயல்படுகின்றோம். நாம் செயலைத் தொடங்கு முன்னரே பகுத்தறிவிற்கு முடிவைப் பற்றி எண்ணிச் செலுத்துகிறோம். இதற்கு எதையும் நாம் எற்க தகுதியற்றவை என்ற நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளோம் என்பதே தெரியாதபோது அதை செயல்படுத்துவது எப்படி என்று கேட்பது?

உங்களுடைய மகிழ்ச்சிக்காக ஒரு செயலை நீங்கள் செய்வது எப்படி தவறாகும். உங்களுடைய குறிய அல்லது சுயநலத்திற்கோ பார்ப்பதை எடுத்துக் கொள்வோமா? லட்சியத்தில் நிலைபெற்றுத்தப்பட்டுள்ள நீங்கள் குறியிலைப் பார்த்து மகிழ்வே வேண்டும் என்பீர்கள். பிறகு எப்படி மகிழ்வின் அளவை அளப்பீர்கள்? இதை எதோடு ஒப்பிடுவீர்கள்?

நாம் குற்றங்களிடமிருந்தும் குழந்தைகளாக மாறிய நாம் பெற்ற இருப்பர். அவர்களுக்கு எதிர்பார்ப்பு இல்லை. பலன்கள் என்ன என்பதறியாமலே செயலில் ஈடுபடுவர். பலன்களைப் பற்றிய சிந்தனையே இருக்காது. கொஞ்சும் கொஞ்சமாக துரிதருவத்தசாம பெரியவர்களிடமிருந்து ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு பலன் உண்டு என தெரிந்துக் கொள்கிறார்கள். பிறகு பலனை செயலுக்கு முன்பாக ஆரம்பிக்கின்றனர். பிறகே தங்களின் இயல்பான மகிழ்ச்சிகள் இழக்கின்றனர்.

நாளை வாழ்வோம் என்று வாய்க்குறை இருந்தால் மட்டுமே இன்று வாழ்வோம் என்று சொல்வோமா? நாளை குறியோ நாளை குறியாக்கப் பார்க்க நாம் இருப்போமா?

ஒரு சிறுகதை.

பீர்பால் சக்கரவர்த்தி அக்பரின் அவையில் இருந்த புத்திசாலியான மந்திரி மற்ற மந்திரிகளின் பொறாமையால் அடிக்கடி சிக்கலில் மாட்டித் துன்பப்படுவார்.

அவர்கள் பீர்பாலால் எதையும் செய்யமுடியும் என்றார்கள். அதற்கு அக்பர் 'சரி பார்ப்போம் முடியும்' என்றார். இவ்வாறு அவர் சாதாரண மனிதர்தானே என்றார். இல்லை அவர் ஒரு அதிசய மனிதர் ஒரு நாளைக்கு கூட பேச வைப்பார் தெருவில் சென்ற நாய் ஒன்றைக் காட்டி, அவரை நீங்கள் அழைத்தால் அவர் நிச்சயம் செய்வார் என்றார்கள்.

அக்பர் பீர்பாலை அழைத்து அவரது அதிசய சக்தி எல்லாம் தெரியும். உடனே ஒரு நாயைப் பேச வைக்காவிடில் மரண தண்டனைதான் என்றார்.

அரசே எனது சக்தி கொண்டு உடனே செய்ய இயலாது. எனக்கு ஒருவருட அவகாசம் கொடுங்கள். நான் நாயைப் பேச வைக்கிறேன் என்றார்.

பீர்பாலின் நண்பர்கள் அதிர்ச்சியடைந்தார்கள். அவர்கள், 'பீர்பால் என்ன காரியம் செய்தாய்? எப்படி நீ நாயைப் பேச வைக்க முடியும்? நிச்சயம் நீ சாகப் போகிறாய்' என்றார்கள்.

ஒரு வருடத்தில் எவ்வளவோ நடக்கும். நாயும் இறக்கலாம். மன்னனும் இறக்கலாம். நானும் இறக்கலாம். யாருக்குத் தெரியும். நாய் பேசினாலும் பேசலாம் என்றார்.

நீ எதிர்பார்ப்பு எதுவும் இன்றி செயலும் போது அனைத்தும் அதிசய செயல்களே.

கிருஷ்ணனின் இந்தக் குற்றில் - ஆழ்மன உண்மை இருக்கின்றது. கர்மயோகத்தின் சாரமான முடிவில் எதிர்பார்ப்பின்றி செயல்படுவதே.

இருபத்தைந்து

வருடம் போராடினார். கடைசியாகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குத்தான் அவர் ஒத்தவெத்துத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

'சனன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சனன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இவ்வை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

எதிர்பார்ப்போடு செயல்படுவோம். நாம் சிந்தனையிலேயே இருப்போம். நன்மைல் முடிக்க முடியாதோ என்ற பயத்தில் இருப்போம். எதிர்பார்ப்பு அதிகமாக அழுத்தமும் நமக்கு அதிகமாகின்றது. நம் செயலில் கவனம் செலுத்த இயலாது. பலனிலேயே அதிக முக்கியத்துவம் தருவதால் நேர்மறையான விளைவுகள் குறைகின்றன.

விளைவை முன்னிறுத்தும்போது நாம் பயணத்தை இழக்கின்றோம். செய்ய வேண்டிய இலக்கையே எண்ணிக் கொண்டிருப்பதால் வழியில் உள்ள இயற்கை அழகைப் பார்க்கத் தவறுகின்றோம்.

ஒரு கடற்கரையை ஒருமுறை மலைப்பகுதியிலோ அழகான இயற்கைக் காட்சிகளுக்கு நடுவே பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். பார்த்து மகிழ அவ்வளவு காட்சிகள் இருக்கின்றன. உங்கள் மனம் இயற்கையை கவனிக்கும் நிலையில் இருந்தால்தான் இயற்கையின் அழகை ரசிக்கலாம். அப்பொழுது ஊர் போய்ச் சேர்வோம் என்ற எண்ணத்தோடு பயணத்துக்குக் கொண்டிருந்தால் நீங்கள் கடந்து வந்த இயற்கை அழகை ரசிக்க முடியாது.

நீங்கள் ஒரு இடத்ததைக் குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் முடிக்கச் செய்யப்படும்போது ஒருவர் உங்களின் செயலைச் சரியாகச் செயல்படுத்துகிறாரா என்று கவனித்துக் கொண்டே இருந்தால் இருந்தால் உங்களால் சிறப்பாகச் செயல்படுத்த முடியுமா? மறுபடியும் அதேபோல் பணியவருவதும் உலகின் கால மனித்துவம் உங்களுடையதே என உங்களை இருப்பதிப்படுத்திக் கொண்டு எப்போது முடிப்போம் என்ற எண்ணத்தின்றி செயலில் மட்டும் கருத்தைச் செலுத்துங்கள். நீங்கள் குறுகிய காலத்தில் சிறப்பாக முடித்திருப்பீர்கள்.

ஆசிரமத்தில் வேலை செய்ய வேண்டிய அழுத்தம் இராது என்று நான் கூறும் போது ஆசிரம வாழ்க்கை என்பது எது என மக்கள் நினைக்கின்றனர். அழுத்தம் இல்லை என்பது உண்மை. என் ஆசிரமவாசிகளைக் கேட்டால் அவர்கள் அதிகாலை இரண்டு அல்லது மூன்று மணிக்கு உறங்கச் சென்று அதிகாலை மீண்டும் விழித்தெழுந்து தியானம் வழக்கம் என்பார்கள். அழுத்தம் இல்லை. என் காலை நிகழ்வுகளில் இல்லை என்றோ, பணிகளை முடித்துவிடுவோமா என்றோ கேட்டதே இல்லை. அவகளின் பேரார்வத்தாலேயே அதைச் செய்கின்றார்கள். உங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். கடைசியாகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குத்தான் அவர் ஒத்தவெத்துத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

ஆர்வமான செயலை பலனைப் பற்றிய கவலையின்றி செயல்பட்டால் அழுத்தம் இராது. பேரானந்தமே இருக்கும்.

இலக்கு இன்றி செயல்படுவது இந்நிலையிலேயே உங்களை வைக்கும். இதுவே ரகசியம். அழனால்தான் கிருஷ்ணனின் அர்ஜுனனை மீண்டும் மீண்டும் கீதையில் பலன்களை எதிர்பார்ப்பதைவிட்டு விட்டு சொல்கிறார். இம்முறையில் செயல்படுவதே இயானம். இதுவே கர்மயோகம். விதுதலைக்கு இதைவிட மேம்பட்ட வழியில்லை.

வாழும் உயிரினங்களுக்கு இயற்கையான செயல்பாடு இல்லையென்றால் நீங்கள் இறந்திருப்பீர்கள். செயல்பாடு என்பது தாமச குணமான அறியாமை மற்றும் மெதுவாக செயல் இல்லை. நீங்கள் இருளில் இருக்காதீர்கள். ஆனால் ராஜசகுண இலக்கோடு போராட்ட விருப்பத்தோடு செயல்படுகிறீர்கள். ஆகவே நீங்கள் இலக்கு இன்றி செயல்பட்டால் நீங்கள் உலகில் சத்குணத்தில் அமைதியுடன் பேரானந்தத்தில் இருப்பீர்கள். நீங்கள் ஒரு வெள்ளத்தில் இருப்பீர்கள்.

இந்த குரு, மகாகுரு பலனையும், செயலையும் விட்டுவிடச் சொல்லி உங்களை இருளிலிருந்து ஒளிக்கு, தாமச குணத்திலிருந்து சத்குணத்திற்க்கும், அதற்கு அப்பாலும் செல்ல எல்லா எதிர்பார்ப்புகளையும், செயல்களையும் விட்டுவிடச் சொல்கின்றார்கள்.

பலனை எதிர்பார்க்காமல் வரும் பலனையும் தெய்வத்திற்கே சமர்ப்பிப்பதே மிக உயர்ந்த சத்தவ குணமாகும். நீங்கள் சத்தவ குணத்திலிருந்து முழுமையாக அதற்கு மேல் மூன்று பண்பிற்கு சென்று விடுவீர்கள். செய்ய வேண்டிய விட்டுவிடுங்கள் உங்கள் செயலின் பலன் விட்டுவிடுங்கள் எல்லாம்

என்னுடையது, என்கிறார். இதுவே உண்மையான சரணாகதி.

மகாபாரதத்தில் இரதராஷ்டிரர் சபையில் துரியோதனனின் சகோதரன் துச்சாதனன் இரொப்பதியை துகிலுரிந்தும் காட்டி ரெண்மை நெருடுகிற இடம். கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா என்னைக் காப்பாற்று, என் மானத்தைக் காப்பாற்று என்று கதறுகிறார். அவளின் சேலை வளர்ந்து கொண்டே இருந்தது. கடைசியில் துச்சாதனனும் விட்டு விட்டான். இந்நிகழ்வுக்கு பிறகு கிருஷ்ணனை சந்தித்தபோது, கிருஷ்ணா நீ என்னைக் காப்பாற்ற அவ்ளவு நேரம் எடுத்துக் கொண்டாய் என குறைபட்டுக்

கொண்டாள்.

என் இனிய இரொப்பதியே, அழைக்கும்போது உனது ஆனதையை பிடித்துக் கொண்டு நீயே உனக்கு உதவ முயற்சித்தாய். நீ எப்போதும் ஆடையைவிட்டு விட்டு கைகளை மேலே தூக்கி தொழுது என்னை சரணடைந்தாய். நீ உண்மையில் சரணடைந்த உடனேதான் நான் வந்தேன்.

உன் அகங்காரம் அழிந்தபிறகே இறைவன் உள்ளே வருவார். இதுவே நம்மிடம் உள்ள பிரச்சனை. நாம் முழுமையான அகங்காரத்துடன் நம்மைச் சுற்றியுள்ள நிகழ்வுகளை நாமே கட்டுப்படுத்த முடியும் என நம்புகிறோம். நமது செயலின் பலனையும், நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியும் என நிச்சயமாக நம்புகிறோம். கிருஷ்ணர் பலனையும், நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியும் என நம்புகிறார். அவரால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. நமது அகங்காரம் அவரைத் தடுக்கிறது.

உனது செயல்களின் பலனை அவருக்கு சமர்ப்பிப்பதால் கிருஷ்ணருக்கு எந்த நன்மையுமில்லை உங்கள் பலன்களை பிரித்துக் கொண்டு அவர் செல்வந்தராகவும், புகழடையப் போவதாகவும் எண்ணாதீர்கள். ஆழ்மான கருணையினாலோ, என்னைச் சரணடையுங்கள். உங்கள் செயலின் எல்லாப் பலனையும் எனக்கே சமர்ப்பித்துவிட்டு அகங்காரத்தை நீக்கி என்னிடம் வந்துவிடு. நான் உனக்காக காத்திருக்கிறேன்.

இவைகளை நாம் செய்யும்போது அதிசயங்கள் நிகழும்!

கிருஷ்ணர் தான் சொன்னதை மீண்டும் சொல்லி ஒரு ஞானஞிடம் டீட் ணது உடன் வலியுறுத்துகிறார்.

'செயலில் மற்றில்லாமல் செயல்படுங்கள். முடிவில் ஏற்படும் வெற்றி தோல்வியைப் பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள். செயல்களை மற்றும் செயல்களின் பலன்கள் தான் டி உங்களை ஒரு நலைப்படுத்தங்கள் இந்த ஞானத்தில் ஒரு சுகப்பட்டால் புத்தசாலித்தனமாக செயல்படுவீர்கள் முடிவுகள் மீது வற்றை

இருபத்திஞ்சு வருடம்

'செயல் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'செயல் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, செ ருயாதி சிறுகுத்த கனவு கண்டவர் என் தத்தை, கனவை திமிராக பொருள், இவை எல்லைதையும் செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஓக்கமிலித்தார்.'

விட்டு விட்டால் பிறப்பு இறப்பு என்னும் சுழலில் இருந்துவிடப்‌டு துக்கம் தாண்டிய நிலையில் இருப்பீர்கள்.

'ஞானத்தில் ஒரு சுகப்படுத்தி யிருந்தீர்களானால் நீங்கள் கேட்கும் விஷயங்களில் ஏற்றம் அடையமாட்டீர்கள் நீங்கள் கேட்பதில் ஏமாற்றமடையாளிட்டால் நீங்கள் விடுதலை அடைவீர்கள்.

கிருஷ்ணனின் உடனடியான உதாரணம் வாய்மொழி வந்த வேதங்கள் அர்ஜுனன் இந்த வேத நுல்களை தனது யெலகளுக்குக் காரணமாக்க கிருஷ்ணனிடம் சொன்னான். 'நீ கேட்டதை, அது தெய்வீக அறிவான வேதங்களாக இருந்தாலும் குழப்பப்க்கொள்ளா வேண்டாம், என்று அர்ஜுனனை கண்டிக்கின்றார். தெரிந்துகொள்ள உண்மையிலேயே களத்தில் ஒரு முக்கப்பட்டிருந்தால் நீ ஏமாற்றப்படமாட்டாய், எப்பொழுதும் விழிப்புணர்வுடனேய இருப்பார்'.

கிருஷ்ணனின் வார்த்தைகள் மீண்டும் மீண்டும் இன்றும் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கின்றன சொல்லப்போனால் இன்று இன்னும் பொருந்திமாக இருக்கின்றது செய்கின்றால் 24 மணி நேரமும் எல்லாப் பகுதிகளில் இருந்தும் இதனம் நமக்கு பிடித்திருந்தாலும் படிக்காவிட்டாலும் செய்கின்றால் குழப்பப்படுகின்றீ ராம். எதுவது ஒன்று தொடர்ந்து சொல்லப்பட்டதுக் கொண்டிருந்தால் அதுவும் முக்கியமாக ஒரு அரசாங்கத்தால் சொல்லப்பட்டதின் நாம் எந்தவி கருத்தும் இல்லாமல் நம்ப் ஆரம்பித்துவிடுவோம். உங்களைசாரும் கட்டாயப் படுத்தவேண்டியதில்லை. எந்தவிதமான அழுத்தமும் கட்டாயமும் இல்லாமல் உங்கள் மூளை சலவை செய்யப்படும்.

இதைப் போன்றுதான் அரசியல் மற்றும் மதநிறுவனங்கள் பயத்தையும் ஆசையும் தூண்டி தங்களின் கட்டளைகளுக்குப் பணிய வைக்கின்றார்கள். வணிக மற்றும் விளம்பர நிபுணர்கள் தங்களின் பொருள்களைப் பற்றி உங்களைக் கவர இதைப் போன்றே செயல்படுகின்றனர் இதைத்தான் மறைக்கப்பட்டுள்ளதுகோல் (subliminal suggestion) என்பன்றோம்.

'என் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரிந்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமெனெ, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை திருமணம் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செல்வழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உய்கமளித்தார்.

ஒரு சிறுகதை: ஒரு நாள் ஒருவர் தனது நண்பனைப் பார்க்க மனநல மருத்துவமனைக்கு சென்றார். அங்கு வேறு ஒருவருடம் வெகுநேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தார். எவ்வளவு காலமாக அங்கு இருக்கிறீர்கள்? எப்படி அவருக்கு வைத்தியம் செய்கிறார்கள் என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். மருத்துவமனையிலிருந்து இரும்பியபிறகு தான் அவருக்குத் தெரிந்தது அவர் பேசிக் கொண்டிருந்தது நோயாளி இல்லை. அங்குள்ள மனநல மருத்துவர் என்பது தெரிந்தது.

மீண்டும் திரும்பிச் சென்று, மன்னியுங்கள் டாக்டர், உங்கள் உடைகளைப் பார்த்து அலவாறு பேசி விட்டேனே என்றார்.

புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாம் பார்ப்பதைக் கேட்பதையும், படிப்பதையும் நம்பி விடுகிற றாம். நாம் நம்புவது அனைத்துமே உண்மையாக இருப்பதில்லை.

நம்புவதை விட சந்தேகிப்பதே நமது முதல் செயல்பாடாக இருக்கிறது. சிறுவயது முதலேயே நம்மிடம் புகுத்தப்பட்டவைகளிலேயே நாம் பார்ப்பதையும் கேட்பதையும் படிப்பதையும் நம்புகின்ற றாம். சிறுவயது முதல் மீண்டும் மீண்டும் பெரியோர் சொல்ல கேட்க வேண்டும், சட்டத்தை மதிக்க வண்டும் என்று சொல்லப்படுவதால் நாம் வளர்ந்த பிறகும் அப்படியே செயல்பட முயல்கின்றோம். நமது கற்பனைக்கு எது பொருத்தமாக உள்ளதோ அதைப்பற்றி ஏற்று கொள்கின்றோம்.

சமூக, வணிக மற்றும் மத நிறுவனங்கள் இந்த சக்தியை நம் மீது பயன்படுத்துகின்றத எல்லா மதங்களுக்கும் கலாசாரங்களுக்கும் உரிய புத்தகங்களை தெய்வீகத்தின் மூலங்கள் என்றும் அதன்படியே நடக்க வேண்டும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. நமது உள் அனுபவம் இந்தப்புத்தகத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளவை நமக்கு பொருத்தமா என்று கேட்கின்றதா? முக்கியமாக இன்றைய நிலையில் நம்மால் உணர முடிகின்றதா?

இரும்பத்தைந்து வருடம் போராடினார். எரிங்கலாவில் எண்கு வேலை தந்தபறகுதான் அவருக்கு அமைதி என்றான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சொல்வதைக் கேளுங்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை திருமணம் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்வழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உய்கமளித்தார்.

புனிதமான வேத நூல்கள், ஸ்ருதி, தெய்வீகமுலம் மற்றும் ஸ்ம்ருதி மனு மற்றும் ரிஷிகளால் ஏற்படுத்தப்பட்ட வழிமுறைகள் எப்படிச் சொல்லவே இல்லை. உண்மையில் இந்து தர்மங்கள் இன்றைய தேவைகளுக்கு ஏற்றார் போல் நம்மை உருமாற்றும் செய்யக் கூடியவைகளாக எளிமையாகும் அறை குவள் விடக் கூடிய கர்வமும் கொண்டவை. ஆனால் நாம் சொல்பவைகளை நாம் முதலில் அனுபவிக்க வேண்டும். வேத நூல்கள் நம்பித்து சமத்தப்பட்ட, அதன்படி நடக்கப்பட வேண்டிய இறந்த போன அறிவு அல்ல ஆனால் ஞானத்தையும் விடுதலையையும் நமக்குத் தரக்கூடிய வழிகாட்டிகளே. அதனால் தான் வேதங்கள் ‘அவர்களுக்குத் தேவையானதை’ சொல்கின்றது நீங்கள் ‘எதைக் கேட்கிறீர்கள்’ என்ற அதை மூட நம்பிக்கையற்ற ஞானத்தில் வைத்து கேட்டு, பார்த்து, படித்து தெளிவுங்கள்.

அவர் அர்ஜுனனிடம் கூறினார். ‘அறிவை அனுபவித்து என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை முடிவு செய்ய சொல்கின்றார். முன்னரே கிருஷ்ணர் கூறியதில் தானே வேதங்கள். தானே ஞானம் என்றும் ஆனால் கேட்பதால் மட்டுமே இல்லாமல் உள் உணர்வு மற்றும் அனுபவம் வீதியாகவே செயல்பட சொன்னார்.

என்ன துனிச்சலும் என்ன உறுதியான நம்பிக்கை! சத்தியத்தை முழுமையாக உணர்ந்தவர்கள் மட்டுமே, நான் சொல்வதையும், கவனிக்காதே. ஆனால் உள்ளுடைய அபிப்பவத்தாலும் விழிப்புணர்வாலும் தோன்றுகிற மனச் சக்தி, மனித குணம்பட்ட யோக சொல்ல முடியும்.

ஒருவர் நுற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான பக்கங்கள் எழுதலாம். ஆனால் எழுதிய வார்த்தைகள் படி நடக்காவிட்டால் அவை பொருள் அற்றவை. பல சமுதாய சந்தர்ப்பம் அல்லித்தாலே நெடிய நம்பித்து இனிக்கின்றன. ‘எங்களது சங்கத்தில் சேர வேண்டும் என்றால் எங்களது குறிக்கோளின் படியே செயல்பட வேண்டும்’ என்பீர்கள் அதனால் தான் சன்யாசிகளும், குருமார்களும் சட்ட திட்டங்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட உலகில் இருந்து மீண்டு உண்மையின் விடுதலையை அடைவுமாறு சொல்கின்றனா. ஆனால் பெரும்பாலோர் மதங்களின் சட்டங்களுக்கு மாட்டிக் கொள்கின்றார்கள். சமுதாயத்தில் அறிஞர்கள் தாங்கள் அனுபவித்து

வெளிப்படுத்திய உண்மைகள் அப்போதைய ஆள்வோர்களின் கருத்துக்களுக்கு மாற்றாக இருந்தால் தண்டிக்கப்பட்டார்கள் சாக்ரடீஸ், கோபர்நிக்ஸ், டாவின்ஸ்போ போன்றோர் தாங்கள் கேட்டதை மறுத்ததால் தண்டிக்கப்பட்டார்கள். அவர்கள் மறைவுக்குப் பின்னரே தீர்க்கதரிசிகளாப் போற்றப்பட்டார்கள். இன்றைய குழம உலகத்தில் தங்காது நிர்வாகம் மனசாட்சி இல்லாமல் செய்யும் செயல்களை எதிர்த்து தாங்கள் நியாயம் என்று என்னுவதற்காக வாழ்பவர்களை முன்னோடி தலைவர்கள் என்கிறார். இன்று இது ஒரு மதிப்பிடும் ஒரு வார்த்தை. முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இவர்களையே துரோகிகள் என்றார்கள்.

என் அவர்களை துரோகிகள் என்கிறோம்? அவர்களுடைய நிர்வாகமோ, அரசாங்கமோ, மதமோ சொல்லும் உண்மைக்கு மாறுபட்டு அவர்கள் சிந்திப்பதாலவா? ஒருவரின் ஞான அனுபவத்தில் ‘அவர்களுக்கு உள்ள உண்மையை மாற்றி அவர்கள் மனித சமுதாயத்திற்கு வேதனை அளிப்பதாகவே வா இருந்தாலும் கட்டாயம் சொல்லப்பட வேண்டும். ஞானம் அடைவதற்காக அர்ஜுனனை கிருஷ்ணன் எளிமையான பாதையில் அழைத்துச் செல்கின்றார். அவர் சொல்கிறார், ‘செயல்கள் எதுவும் செய்யாமல் இராதே, உனக்குத் தேவையானவற்றை நீ செய். அதன் முடிவின்மேல் பற்றற்குலோ, எதிர்பார்ப்போ இல்லாமல் செய். ஒரு மித்த எண்ணத்தோடும் ஞானத்தோடும் செய். உனது உணர்வின் ஞானத்திற்கு ஏற்ப செய்ய வேண்டும் மோ தவறி எப்படி செய்யாதே பிறகு கவண்டங்களில் இருந்து விடுபட்டு விடுதலை அடைவாய்’.

இலைகள் நாம் அனைவரும் செய்யப்பட வேண்டிய எளிமையான வழிகளே, சொல்லப் போனால் நாம் அனைவரும் அவற்றைக் கட்டாயம் செய்யப்படுத்த வேண்டும். முப்பது நாம் கேட்டு அனுபவித்த செயல்களைப் பற்றி கவலைப்படாமலும் எதிர்காலத்தில் நாமே கட்டு அனுபவிக்க கூடியவைகளைப் பற்றிய எதிர்பார்ப்புகள் இல்லாமல் இந்த நிகழ்காலத்தில் முழு விழிப்புணர்வோடு இருங்கள். நிகழ்காலத்தில் அனுபவிக்க கூடிய உண்மையில் அனுபவத்தை முழுமையாக ஏடுபாட்டுடன் செயல்படுங்கள். நீங்கள் நிச்சயம் தவறிப்போக மாட்டீர்கள் நான் உறுதியாக இதைச் சொல்கின்றேன்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, குழு உலகில் இலக்குகளையும், வரவு செலவு இட்டங்களையும் சுற்றியே வருகின்றன. இந்த குழுவில் இலக்குகள் இல்லாமல்

448

449

எவ்வாறு செயல்படுவது?

தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இது சாத்தியமானது மட்டுமல்ல இல்லை இது ஒன்றே கவலைகள் இல்லாமல் பேரின் பத்தில் வாழ்க கம்ய வழியாகும். நீங்கள் ஒரு குழுமத்தின் அதிகாரியாகவோ அல்லது தொழிலில் அதிபராகவோ இருப்பதாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் வரவு செலவு செய்திட்டங்களைத் தயாரிப்புகள், இலக்குகள், இலாட்சியங்கள் மற்றும் பலவற்றை சற்றுறியே செயல்பட வேண்டியிருக்கும். நீங்கள் போட்டா செயல்திட்டங்கள் படியும், வரவு செலவு இட்டங்கள்படியும் எத்தனைமுறை சாதித்திருக்கிறீர்கள் என்பதை உண்மையாக சொல்லுங்கள். நாள் பல நிர்வாக அதிகாரிகளிடம் பேசி இருக்கின்றேன் அவர்களுடைய வரவு செலவு இட்டங்களில் செலவை முன்னிறுத்தியே செயல்பட்டதாகவும், லாபத்தை முடிவயில்லை என்ற உண்மையைச் சொல்லி இருக்கின்றார்கள். இதுவான உண்மை நியதி வரவு செலவு இட்டங்களுக்கு மேல் செலவினங்கள் அதிகரிப்பதும், லர்பம் குறைவதும் எப்பொழுதும் நிகழ்கின்றன.

ப. 253

இருந்த போதிலும் வரவு செலவு இட்டத்தை வலியுறுத்தி அதன் படியே செயல்பட வேண்டுமென மொத்த குழும நிர்வாகங்களும் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

வரவு செலவு இட்டங்களை முழுமையாக நிற்கவிடுமுறை கிருஷ்ணர் சொல்லவில்லை. இலக்குகள், மற்றும் வரவு செலவு இட்டங்கள் என்னும் பிரச்சினைகளை மனதில் நிறப்பிக் கொள்ள வேண்டாம் என்றே நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றார். ‘நீங்கள் செய்ய வேண்டியதைச் செய்யுங்கள், போரிடுவதற்காகப் போரிடுங்கள், ஆனால் அதன் விளைவுகளைப் பற்றி கவலைப்படதே’.

தற்போது நிகழ்வனபற்றி மட்டுமே கவனம் கொள்ளுங்கள் என்கிறார் அவர். இதுவே இப்பொழுது உள்ளதிர்வாக இயலின் முழு செயல்பாடும் இப்பொழுது எல்லோரும் செயலிட்டங்கள் கட்டுப்பாடுகளை பற்றியே பேசுகிறார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘கருண் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘கருண் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாற்ற உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

450

அப்படியன்றால் என்ன? நிகழ்காலத்தில் நடப்பதில் கவனம் செலுத்ததே இதன் பொருள் நிகழ்காலத்தில் நீங்கள் சரியாக செயல்படவீர்களென்பதற்கானவாய்ப்பே இல்லை. எதிர்காலம் என்பதுநிகழ்காலத்தில் நடப்பதின் சிறந்த காலமே! ஒரு தொழிற்சாலை அல்லது அலுவலகத்திலோ தணிக்கை செய்யும்போது அவைகள் 100% சதவிகிதம் முழுமையாக இருப்பது இல்லை என்றும் அதில் ஒரு 1% சதவிதமாவது குறைபாடு இருப்பதாக கண்டிரியப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுவிப் பட்டுள்ளேன். இந்தக் குறைபாட்டைப் பூஜ்யமாக குறைக்க முடியாது.

ஜப்பானியர்கள் உற்பத்தியில் கவனம் செலுத்துவதற்குப் பதிலாக செயல்பாடுகளில் கவனம் செலுத்துவது என்ற புதிய முறையைச் செயல்படுத்திக் குறைபாடுகளைப் பூஜ்ஜியத்திற்கு கொண்டுவந்துவிட்டார்கள். உங்களது பிரபலமான நண்பர்களுடன் ணிடியுட்சு என்பது நிகழ்கால தத்துவத்தின் படியே செயல்படிறது. இதைத்தான் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கிருஷ்ணர் சொல்லியுங்கள். பலனை மறந்துவிடு, நீ செய்ய வேண்டியவற்றின் செயல்பாடுகளில் மட்டுமே கவனம் வை’ என்கிறார். இதை விட எளிமையான வழி வேறு உண்டா?

கிருஷ்ணர் சொல்லது மிக எளிமையானது அவர் சொல்கின்றார், ‘பலனை எனக்கு சமர்ப்பித்து விட்டு நீங்கள் உங்கள் செயலில் மட்டுமே கவனம் கொள்ளுங்கள். இது என் கட்டளையாக இருக்கிறது? உண்மையில் உங்கள் தொழில் இருக்கும் சூழலை இது இறக்கிவிடுகிறது. முடிவை நோக்கிய மன அழுத்தத்தில் நீங்கள் இருக்க மாட்டீர்கள். அது பதிலாக உங்களுடைய செயல்பாடுகளில் கவனம் செலுத்தி மேலும் சிறப்பாக செயல்படுவீர்கள்.

இந்த முறையை பின்பற்றி பாருங்கள். உங்களை முழுமையாக தளர்த்திக்கொண்டு நீங்கள் தற்சமயம் செய்ய வேண்டியதை மட்டும் கவனியுங்கள். அதைவிடுப்புணர்வு செயல்படுங்கள். நீங்கள் கவலைப்படாமலேபடலன்கள்தானாகவே நிகழும்.

இதை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள் உங்களது பாதை சரியாக இருந்தால் உங்கள் இலக்கும் சரியாகவே இருக்கும். உங்களுக்குப் பொருந்தக் கூடிய இலக்கை

‘செயன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘செயன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. செயனை திருமாற்ற உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

451

இருபத்தைந்து வருடம்

இலகுவாகவும் பேரானந்தடனும் அடைவீர்கள்.

அர்ஜுனன் இப்பொழுது மேலும் தெரிந்து கொள்ள ஆவலுடன் இருக்கிறார் கிருஷ்ணரிடம், ‘நீங்கள் மிக உயர்ந்த விஷயங்களைப்பற்றி சொல்லிக் கொண்டு இருக்கின்றீர்கள். நான் எதிர்பார்ப்பு, பற்றுதல் இல்லாமல் ஞானத்தின் பாதையிலேயே செயல்பட வேண்டும் என்கின்றீர்கள். இப்படிச் செயல்படும் மனிதர், எப்பொழுதும் நிகழ்கால விழிப்புடன் இருப்பவர் எப்படி இருப்பார்? எப்படி பேசுவார் நடப்பார்? என்னையே நான் அவராகப் பார்க்கின்றேன்.

இப்பொழுது தான் முதல்முறையாக இந்த உரையாடலில் கிருஷ்ணர் சொல்லியில் அர்ஜுனன் ஈடுபாடு காட்டுகிறான். இதற்கு முன் தான் சொன்னது எல்லாம் குழப்பம்தான் எற்பட்ட தெரியும் அர்ஜுனன் உணர்கிறான். அவரை ஒரு வீரனுக்குரிய படி. செயல்படக் சொல்லும்போது இந்த அறிவுரை அவரை உணரச்செய்கின்றது.

இருந்த போதும் கிருஷணரின் சொற்களின் மேலும் சில குழப்பங்கள் அர்ஜுனன் உள்ளான. பலனை எதிர்பார்க்காமல் செயல்படும்படி சொல்வது ஒரு வினோதமான கருத்தாக அர்ஜுனன் நினைக்கிறான். அவர் தனது வாழ்வில் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் என்ன விளைவைக் கொடுக்கும் என்று எண்ணிய பிறகே செயல்படுவான்.

அர்ஜுனனின் மிகச் சிறந்த வில்லாளி அவர் எய்திய அம்பு குறி தவறியதே இல்லை முதலில் தனது இலக்கை முடிவு செய்த பிறகே அவர் செயல்படுத் கொண்டிருந்தார் கிருஷ்ணர் இப்பொழுது கிருஷ்ணர் முழுமையாக அவனைக் குழப்பிவிட்டார். ‘நீ அம்பை எய்து அது எங்கு போக வேண்டும் என்பது என் பொறுப்பு’ என்கிறார் கிருஷ்ணர் கிருஷ்ணர் சொன்ன இடையாது எப்படி புரிந்து கொள்வது அர்ஜுனன் தெய்வத்திடம் இருந்து வரும் அறிவுரையை அலட்சியப்படுத்திக் கூடாது என்று இருஷ்ணரிடம் உள்ள நம்பிக்கையால் அர்ஜுனன் உணர்கிறான்.

இருபத்தைந்து

அதனால், ‘யார் பலன்களில் விருப்பம் இல்லாமல் செயல்படுகிறார்கள் என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்? யார் முடிவுகள் நல்லதாகவோ, அல்லது கெட்டதாகவோ, துன்பம் தரவதாகவோ, அல்லது மகிழ்ச்சி அவர்களை நாம் எவ்வாறு அடையாளம் கண்டு கொள்வது என்று அர்ஜுனன் வினவினான்.

மனோநதத்துவத்தின் கிளையாக செயலாற்றும் மனோநதத்துவம் மீத் (ணின்று) மீதுநடுணறி ‘ஸ்டிணுட்டிணுட்டினுடன்’ கழுந்றினுட்டினுள் என்ற பிரிவு உள்ளது. இந்த மீத் யில் திவ்ர ஆர்வத்துடன் செயல்படுபவரைப் பின்பற்றி நடப்பதே நீங்கள் காந்தியைப் போல ஆகிவிடுவீர்கள் என்கிறது மீத் இதில் ஒரளவு உண்மையும் இருக்கின்றது ஒருவரின் செயல்பாடுகளில் முழுமையாகவே அவரைப் போலவே தோற்றப்பாவோ ஆகிவிடுவீர்கள். தான் பின்பற்ற வேண்டிய கிருஷ்ணரின் வரையறைக்குட்பட்ட மனிதர் யார் என்று தெரிவித்தால் தானும் அவரைப் பின்பற்றி (ப. 255) கிருஷ்ணரின் விருப்பப்படியே தானும் வாழ விரும்புவதாக அர்ஜுனன் சொல்கின்றான்.

‘இந்த மனிதர் ஆசைகளுக்கும் உணர்ச்சிகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவர் பயமோ ஆசையோ அவருக்குக் கிடையாது. தன்னை ஒரு நிலைப்படுத்தியே எப்போதும் இருப்பார். புலன் இன்பங்கள் மேல் அவருக்கு விருப்பம் இருக்காது வெளி உலக நோக்கி புலன்கள் செல்வதைத் தடுத்து அவற்றை உள்முகமாகத் திருப்பி எல்லா ஆசைகள் (ப.256) உணர்ச்சிகள், இன்பங்கள் மேல் அவருக்கு விருப்பம் இருக்காது. மற்றும் பொறுகளும் அப்பாற்பட்ட மிக உயர்ந்த உண்மை தத்துவத்தை நோக்கி இருப்பவர்.

கிருஷ்ணர் மேலும் நோக்கி ஞானியைப் பற்றி விளக்கி அர்ஜுனனையும் அவரைப் பின்பற்றி அவரும் ஞானம் பெறலாம் என்கிறார். மீண்டும் கிருஷ்ணர் எளிமையான வழிகள் மூலம் விளக்குகிறார்.

‘நிர்மோகஹத்வே நிச்சிதவதத்வம்’ என்று குருவிலிருந்து ஆலோசனை பெறுமாறு ஆசிங்கராச்சாரியார் சொல்கின்றார். அப்படியென்றால், ஆசைகள் அற்ற தன்மை தெளிவான சலனமற்ற மனதின் மூலம் ஞானத்தை அடைவேக்கும். பற்றுதல்களையும் விட்டு விலகி ஒருவர் நிகழ்காலத்தில்

452

453

மனதை நிலைப்படுத்தினால் மனது ஒரு நிலைப்பட்டு ஆசைகள் அழியும் ஆசைகள் இல்லாத பொழுது சாதாரணமாக எற்படக்கூடிய விருப்பங்கள் நிறைவேறும் போது தா அல்லது நிறைவேறாமல் போகும்போதோ வரும் இன்பம், மகிழ்ச்சி, பேரு வமைை, மன அமைதம், துக்கம், கோபம், எமாற்றம், பொறாமை போன்றவைகள் தோன்றாது. மனதில் பயமோ, கோபமோ இல்லாத போது, வெற்றி மற்றும் தோல்வியை எதிர்பார்க்காதபோது பற்றற்ற மனது பற்று அற்றதேத் தேடும். எல்லா ஆசைகள், உணர்ச்சிகள், பற்றுகளுக்கு அப்பாற்பட்ட பேர் உண்மையை தேடும். வெளியிலாக பொருட்களின் மீது, மற்றும் புலன்கள் விலகிறே இருக்கும் முதலில் பொருள்கள் விலகும். பிறகு, பொருள்கள் மீது உள்ள ஆசை விலகி உண்மை தோன்றும். இது கட்பதற்கு கடினமாக தோன்றினாலும் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று என்று என்னுவது போல மிக எளிமையானது

இந்தப் பிரபஞ்சமே நாம் அனைவருக்கும் பொறுப்பு நம்மாலோ நமது செயலாலோ நாம் வாழும் வாழ்க்கையின் அதைசும் மீறி வாழ்க்கின்றோம். நாம் இப்பிரபஞ்சத்தை கவனிக்கப்போமானால் நாம் வாழ அபரிமிதமாக அது நமக்கு கொடுக்கிறது. ஆனால் நாம் அதைகவனிப்பதே இல்லை. நாம் நம்மே தவைகளோடு மற்ற ஜீவராசிகளின் தேவைகளைக் கவனிக்கவேமால் நம் தேவைகள் எல்லாமே நிறைவேற வாய்ப்பில்லை.

காணகத்தின் விதிமுறைகள் மனதினில் இடையூறின்றி அழகாக செயல்படுகிறது. மிருகங்கள் தேவைகளுக்கே செயல்படுமே தவிர இல்லை. தனது பசியைப் போக்கிக் கொள்ளவோ அல்லது உயிர்க்காப்பற்றிக் கொள்ள மட்டுமே கொல்கின்றது. இந்தக் காட்சியில் மனிதன் துழய்ந்த உடனே சமநிலை மாறிவிடுகிறது. அக்கறை தனக்கு தேவை என்னபதைப்பற்றி இன்றி வேண்டுமென்றே கொல்கிறான். மனிதன் மிருகங்கள் போலல்லாமல் தனது இயல்பான புத்திசாலித்தனத்தை வெளிப்படுத்துவது இல்லை.

நமது உண்மையான தேவைகளுக்காக வாழ்ந்தால் நாம் நமது இன்றைய தேவைகளை மட்டுமே கவனிப்போம். எதிர்கால தேவைகளைக் கவனிக்க மாட்டோம். இன்றைய குழப்புக்கு உயர்ந்துவிடுவோம். இறந்தகால மற்றும் எதிர்கால ஆசைகள் அழிந்துவிடும். இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் நமக்குள்ள உறவையும் நமது பங்கையும் உணர ஆரம்பித்துவிடுவோம். நாமும் இந்தப் பிரபஞ்சமே என்பதை உணர்ந்து

454

நமக்கு தேவையான அனைத்தையும் ஆசை, உணர்வு, பயம், பேராசை முக்கியமாக துன்பமில்லாமல் அடைமுடியும்.

கிருஷ்ணர், ஒருவர் தனது புலன்களை உள்நோக்கி செலுத்த மிகவும் சிரியாக ஆமையை உதாரணமாகச் சொல்கிறார். ஆமை தன்னுடலுக்குள் இயற்கைக்கு கீழ்படிந்து நடக்கும். இது தற்காலத்தில் மட்டும் வாழும். அபாயம் இல்லை என புலன்கள் சொன்னால் நடரும். தொந்தரவு என தெரிந்தால் முழுமையாக உள் இழுத்துக் கொள்கின்றது. எல்லாவற்று வெளிவந்து கடலுறையில் முட்டையிடுகிறது. இதன் வாழ்க்கைச் சக்கரம் இயற்கையின் ஞானமாகும். இது சகசங்கள் நிறைந்த வாழ்க்கைக்கு இல்லை. ஆனால் நிதானமான நிலையில் ஆழ்ந்து கொண்டு நம்முள்ளாரம் போன்றது. அதனால் தான் கிருஷ்ணன், மனிதன் புலன்களிருந்து விடுபட்டு ஆன்மாவை நோக்கி இரும்ப்படுத்த ஆமை எவ்வாறு வெளிக்கிருந்து ஒடுங்கிக்கொள்வதை உதாரணமாகக் காட்டுகிறார்.

மனிதன் மற்ற விலங்கினங்களிருந்து மிகவும் மாறுபட்டவன் அவன் ஒருவனால் மட்டுமே சிந்தித்து செயல்படமுடியும். அவனால் மட்டுமே, இயற்கை வழங்கியுள்ள ஞானத்தைக் கொண்டு செயல்படுவதா அல்லது அவைகள் அறிவீனமானவை என ஒதுக்குவதா என முடிவு செய்யமுடியும். ஒரு மிருகம் ஒரு செயலில் ஈடுபடும்போது அதனவது உறவு கொள்ளும்போதோ, கொல்லும் போதோ, அல்லது தன்னைக் காத்துக் கொள்ளும்போதோ முழு கவனத்துடன் செயல்படுகிறது. அது உறவு மட்டுமே கொள்ளும். தனது அகநுடைய இச்சையை முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்கின்றது. தனது முழுக்கத்தியையும் அதில் நிகழ்வக்காக அப்பொழுதும் நிகழ்காலத்தில் மட்டுமே வாழ்கின்றன. மனிதன்போல் இல்லை. மனிதனுக்கு உடல் இருப்பது ஒரு இடம், மனம் இருப்பது வேறோரிடத்தில்.

சரியான முடிவுகள் எடுப்பது எப்படி என்று அதிகாரிகள் பலர் என்னிடம் கேட்பதுண்டு. இது மிக எளிது தற்சமயம் கையில் உள்ள வேலையில் முழு கவனத்துடன் அப்பொழுதுள் செயல்களைக் கொண்டு செயல்பட்டால் உங்களது முடிவு கட்டபடும்.

455

'எதன் அடிப்படை சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'ஞான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிரிவாயதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி கிடைத்ததையும் செயல்படுத்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார்.'

எப்பொழுதும் சரியாகவே இருக்கும் நீங்கள் ஆமைபோல் உங்களது எண்னங்களை உள்நோக்கி செலுத்தி முடிவு எடுக்கும் போது பிரபஞ்ச சக்தி உங்களை வழிநடத்திச் செல்லும்.

அதற்கு பதில் நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள் தெரியுமா? உங்கள் முடிவுகளால் ஏற்படும் விளைவுகளைக் கண்டு பயந்த பாதிநேரம் முடிவு எடுப்பதையே தள்ளிப் போடுகிறீர்கள். அதனால் நிகழ்வுகள் உங்களுடைய கட்டுப்பாட்டை மீறி உங்களுக்கு சங்கடம் இல்லாமல் நிகழ்கிறது மறுபாதியில் பேராசை, முன்னதைய அனுபவம் மற்றும் எதிர்கால கற்பனையினால் ஏற்படும் தவறான கருத்துக்கள் மூலம் தற்போதைய குழமுக்கு ஒத்து வராத முடிவு எடுக்கிறீர்கள்.

நீங்கள் சரியாக சாப்பிடவாவது செய்கிறீர்களா? மளத்தில் கை வைத்து செல்லுங்கள் சென்ற முறை சாப்பிட்டபோது அரட்டை அடிக்காமல், பசிக்காமல், யாரையோ, அல்லது எதையோ பார்த்து கொண்டு இராமல் முழுமையாக உணவில் மட்டும் கவனம் செலுத்தி சாப்பிட்டீர்களா.

நீங்கள் சொல்லலாம், நாங்கள் எல்லாம் மனிதர்கள் புலன் இன்பத்தில் திளைத்து வாழ்வை அனுபவிப்பது தானே முறை என்று. தயவு செய்து செய்யுங்கள். மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் போது முழுமையாக மகிழ்ச்சியாக இருங்கள் உங்களது புலன்கள் அனைத்தும் அந்த செயலில் மட்டுமே நிலை நிறுத்தி இன்பமாக அனுபவியுங்கள்.

நீங்கள் எதைச் செய்தாலும் 100% சதவீதம் விழிப்புணர்வுடன் ஒரு நிலைப்பட்டே செய்யுங்கள் நீங்கள் கடவுளோவியர்கள்.

கேள்வி: சுவாமிஜி நீங்கள் தேவைகளையும் ஆசைகளையும் பற்றிக் சொன்னீர்கள். தேவைகள் தங்களுக்குத் தேவையான சக்திகளைக் கொண்டுதானே நிறைவேறும் என்றீர்கள். அப்படியென்றால் நாம் எதுவும் செய்யாமலே செயல்கள் நிறைவேறுமா?

'சுவாம் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவாம் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் தந்தை. கனவை தினமாக்க உடல், பொருள், இஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உற்கமனிந்தார்.

பிரபஞ்ச சக்தியின் மீது உங்களுக்குக் கட்டுப்பாடற்ற நம்பிக்கை இருந்தால் நிச்சயம் இது நடக்கும். உங்களுக்குத் தேவையானது சந்தேகமின்றி கிடைக்கும் இது என் அனுபவம்.

பதினெழு வயதில் வீட்டைவிட்டு கிளம்பிய போது மீன்ரும் பணத்தைத் தொடுவதில்லை என சத்தியபிரமாணம் எடுத்தேன். என்னிடம் இருந்ததெல்லாம் என் உடல்மீது இருந்த துணிகள், இரண்டு காலித்துணிகள், ஒரு தண்ணீர்ப்பானை, ஒருகைகத்தட்டிமட்‌டுமே. இவைகளுடனிந்தியாவின் குறுகியும் நெடுக்கியுமாக ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர்கள் தூரம் ஆண்டுகள் பயணம் செய்தேன்.

நான் சிக்கவில்லை ஆழால் ஆழானம் பெற்றே றன்

நான் மட்டுமே இந்த நிலையை சாதித்துளே என் என்பது இல்லை. இந்தியாவில் லட்சக்கணக்கான தங்களை சமர்ப்பித்து வாழ்வார்கள். உலகில் மற்ற பகுதியில் இவ்வாறு வாழ்பவர்களை வீடற்றவர்கள் என அடையாளப்படுவார்கள். சிறையிலும் இந்தியாவில் அலைந்து திரியும் சந்நியாசிகள் மரியாதையுடன் உணவும் அளிக்கப்படுவார். 'என் கட்டுடனுடன் இடும்பும் அழிக்கப்படுவார். இருக்கும் இவர்கள் வேலை செய்யாமல் பிச்சை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்?' என யாரும் கட்டபில்லை.

சத்தியமாக உணவுக்காக யாசகம் கட்டபில்லை. உண்மையிலேயே நான் பசியாக இருக்கும் போது எங்கிருந்தோ யாரோ உணவு கொண்டுவருவார். இமயமலையில் 17000 அடி உயரத்தில் தபோவன் போன்ற இடங்களில் வெட்‌வெளியில் மரத்தடியில் தங்கியிருக்கிறேன். இயற்கையின் மேல் முழுமையான நம்பிக்கை எனக்குண்டு 'நடக்க வேண்டியவை நிச்சயம் நடக்கும் இதுவே எனது நம்பிக்கை.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்பு தான் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுவாம் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவாம் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் தந்தை. கனவை தினமாக்க உடல், பொருள், இஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உற்கமனிந்தார்.

உங்களுக்கு அப்படிப்பட்ட நம்பிக்கைதுள்ளையென்றால் அது வேறு கதை. கையில் பணம் ஏதும் இல்லாமல் நான் என் சீடர்களில் சிலரை அழைத்து போன்ற பயணத்தை அதாவது அலைந்து திரியும் துறவியாக அனப்பிருந்தேன். அவர்களும் இந்தியா முழுவதும் சுற்றி அற்புதமான அனுபவங்களோடு திரும்பிள்ளார்கள் உலகம் எப்படி வாழ்கிறது என்பதை புரிந்து கொள்ள இதுவதான் ஒரே வழி.

நீங்கள் எதையும் செய்வதற்கு உங்களுக்கு சுதந்திரம் உண்டு. நீங்கள் உங்களுக்கு மட்டுமே பதில் சொல்ல வேண்டும். மேலை நாட்டு நாகரிகம் இந்த முறையைக் கண்டு இருக்கிறார்கள். பெரும்பாலான மக்கள் இவ்வாறு செயல்பட்டால் சமுதாயம் அவர்களை அடக்க முடியாது. சமூகம் தனது சக்தியை இழந்து அழியும் நிலை ஏற்படும். உண்மையில் இந்தியாவிற்கு வெளியில் மத நிறுவனங்கள் கூட இப்படிப்பட்ட சுதந்திரத்தை அனுமதிப்பதில்லை இந்தியாவில் அலைந்து கொண்டிருக்கும் சன்யாசியோப் வரை எங்கும் நான் பார்த்தது இல்லை. ஒரு சந்நியாசியாக ஓர் இடத்தில் ஒருவர் வாழ்ந்தாலும் அந்த பந்தம் வரையறுக்கப்பட்டதாக உள்ளது. கட்டுப்பாடுள்ள குழுவிலையில் உங்களால் சுதந்திரமாக இருக்கமுடியாது. அதனாலேயே நமது ஆசிரமங்கள் அனைத்தும் விதிமுறைகளால் கட்டுப்படுத்துவது இல்லை ஒவ்வொருவரும் அவரவருக்கு தெரிந்ததை செய்யலாம் எதையாவது செய்யச் சொல்லி கட்டாயப்படுத்தப்படுவதும் இல்லை. சாதாரண நிலைமைக்கு மேல் வெகு நற்பண்புகளோட்செயல்படுவதற்குதியப்பட்ட விஷயம் இது முழுக்க முழுக்க அன்பான சுதந்திரத்தாலும் அன்றி, போராடை மற்றும் பயத்தினால் இல்லை.

கேள்வி: ஒரு ஆமை செய்வது போல் புலன்களில் இருந்து விலகச் சொல்லி அறிஞர்கள் அறிவுறுத்தும் பொழுது கிருஷ்ணர் “பிரத்யாகார” முறையை பின்பற்றச் சொல்கின்றார்.

பதஞ்சலியின் அஷ்டாங்க யோகத்தில் “பிரத்யாகார” அல்லது புலன்களைக் கட்டுப்படுத்துதல் ஆகும். இதைத்தான் கிருஷ்ணர் இங்கு சொல்கின்றார்.

“பிரத்யாகார” என்பது புலன்களுக்கு உணவு ஊட்டுவது போல் புலன்களைக் கவரக் கூடிய பொருள்கை விலக்கி விடுவது என்பது பொருள் இல்லை. புலன்களில் தளங்களைக் கொண்டு பயமுறுத்துவதும் இல்லை, பொருள்களை உணர முடியாமல்

புலன்களை மூடிவிடுவதும். இல்லை இது நிச்சயம் வேலைக்கு உதவது. புலன்கள் விருப்பும் பொருள்களை விலக்கினால் தான் புலன்கள் கட்டுப்படும் என்றால் நீங்கள் இமய மலைக்குத்தான் செல்ல வேண்டும். அங்கு தான் நீங்கள் ஞானம் அடைவீர்கள். புலன்கள் விருப்பும் பொருட்களை விட்டுவிலகி இருப்பது என்பது ஒரு விதி ஆனாலும் அதுவே முக்கியமான விதி இல்லை. இச்சையுள்ள பெண்களுக்கு நடுவிலும், அந்த பெண்களின் தொடர்போ இல்லாமலும் ஆயிரக்கணக்கான சன்யாசிகள் மலைகளிலும், காடுகளிலும், ஆசிரமங்களிலும் தனிமையில் இருக்கின்றார்கள்.

ஒரு இளம் சந்நியாசி தனது குருவிடம் சென்று தனது இயானத்தின் போது இடையூறாக உள்ளது காம உணர்ச்சிகளா என்னங்களை விலக்குவது எப்படி எனக் கேட்டார்? அதற்கு அந்த வயதான சந்நியாசி, “எனக்கு 90 வயது ஆகிறது இன்னும் காம இச்சையான எண்ணங்கள் குறையவில்லை. நாம் இருவரும் 120 வயது ஆன எனது குருவை சென்று பார்ப்போம். இதற்கு அவரிடம் பதில் இருக்கலாம்” என்றார்.

கண்களையும் காதுகளையும் மூடிக் கொண்டு இதற்கு ஒரு தீர்வு ஆகாது. தியானம் செய்யும் பொழுது மனதை ஒரு நிலைப்படுத்துவதற்காகச் சுற்றியிருப்போர எல்லாம் அமைதியாக இருக்கமாறு சொல்லவே பார்க்கலாம். செடிகளாகவும், மணமயாகவும் இருப்பது தியானம் இல்லை. உங்கள் கண்களை மூடிக் கொள்ளலாம் மற்றும் காதுகளையும் அடைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் உங்கள் உள்ளே திறப்பதும் ஒன்று ஒரு ஆரம்பித்துவிடும்.உங்கள் உள்ளத்தொலைக்காட்சியும் தொடரும்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அது அவன் பண்ணான் எங்களுக்குக் கைகளே,

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அது அவன் பண்ணான் எங்களுக்குக் கைகளே,

துண்டிக்கப்பட்டவர்கள் பட்டிருப்பீர்கள். ஆனால் அவர்களுக்கு முன்பு கால்களோ, கைகளோ இருந்து இப்பொழுது தற்சமயக் இல்லாத துண்டிக்கப்பட்ட பாகத்தில் வலியை உணர்வார்கள். இதை பொய் வலி என்பர். வலியை உணர்வதற்கு உண்மையில் உடலில் பாகம் தேவையில்லை நரம்பின் எல்லைகள் இழந்த பாகத்தை நினைவுறுத்தி வலியை உணர்ந்தும்.

குருடர்கள் கனவு காண்பார்கள் அவர்களின் கனவு கண் உள்ளவர்களின் கனவு போல தெளிவாக இருக்கும். உங்கள் கண்களை மூடிக் கொண்டு பகலிலோ இரவிலோ கூட நீங்களும் கனவு காணலாம். புலன் உறுப்புகளை அடைப்பதால் மட்டுமே அவைகளின் செயல்பாடுகளில் எந்த மாற்றமும் இருக்காது அவைகள் முன்பே

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அது அவன் பண்ணான் எங்களுக்குக்

பாதுகாக்கப்பட்டு பட்டு வைத்துள்ள ஜீவபகங்களை வைத்து வேலை செய்யும்.

உங்களது பஞ்ச எந்திரங்களுக்கு பின்னால் ஒரு சக்தி உள்ளது. உலகை உணர வைக்கும் ஜீவனேந்திரியம். உங்களது தள் உணர்வற்ற நிபந்தனைக்கு உட்பட்ட மனதால், உங்கள் உடல், மன இயக்கத்திற்கு இந்த சக்தி விவரிக்கின்றது. இந்த விவரித்தல் படியே நீங்கள் செயல்படுவீர்கள். உங்கள் செயல்பாடுகள் மேலும் வலுப்பெற்று இந்த சுழற்சி தொடர்கிறது.

இந்த சுழற்சியை நிறுத்த வேண்டும் என்றால் சக்தியின் ஏடுபாட்டை நிறுத்த வேண்டும். இந்த காட்சியில் இருந்து நீ விலகி ஒடுவதும் இதற்கு உதவாது உடனே உன் கற்பனை மூல செயல்கள் ஒட ஆரம்பித்து விடும். புலன்களை அடைப்பதும் உனக்கு உதவி செய்யாது. பாதுகாக்கப்பட்டு வைத்த வடிவங்கள் செயல்பட ஆரம்பித்து விடும்.

'பிரத்யகார' அல்லது புலன்களை பட்டினிபோடுவது அல்லது புலன்களுக்கு பின்னால் உள்ள சக்தியை நிறுத்துவது அல்லது இவைகளின் செயல்பாடுகளை நிறுத்துவது ஆகும்.

கிருஷ்ணன் இங்கு சொல்வது இதற்கு மேல். இங்கு சக்தியை நிறுத்துவது மட்டுமல்ல, நீங்கள் நடப்பிணாக நடப்பீர்கள். அவர் நீங்கள் அவ்வாறு இருப்பதை விரும்பவில்லை நீங்கள் சக்தியிடனும், மூளை சுறறசுறுப்படும் செயல்பட வேண்டும் என்று ஆனால் நீங்கள் எந்த தீர்ப்பும் எடுக்கல் செயல்பட வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். எல்லா கட்டுப்பாடுகளும் இன்றி சுதந்திரமாக செயல்படவேண்டும் என்று அவர். விரும்புகிறார். உங்களுடைய சம்ஸ்காரங்களிலிருந்தும் நீங்கள் விடுபட வேண்டும் என்றும் அவர் விரும்புகிறார்.

நீங்கள் பார்க்கும் போதோ, கேட்கும் போதோ, தொடும் போதோ, சுவைக்கும் போதோ, அல்லது நுகரும் போதோ உங்களுக்கு எந்த எதிர் வினைகளும் இன்றி, இஷ்டமும் துன்பமும் இன்றி அதன் வினைவுகளின் மீது எந்த விருப்பமும் இன்றி நீங்கள் இருந்தால் சம்ஸ்காரங்களில் இருந்து விடப்பட்டவர்கள் ஆவீர்கள் உங்கள் புலன்களுக்குப் பின்னால் உள்ள சக்தி செயல்படாதும் உங்கள் மனது செயல்படாது.

'தசன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நண்றை. கனவை நிறுவாங்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைக்கநித்தார்.

நீங்கள் உணர்வீர்கள் ஆனால் வெளிப்படுத்த மாட்டீர்கள். உங்களது விழிப்புணர்வின் ஆணையின் படியே நீங்கள் இயற்கையில் நடப்பீர்கள். உங்கள் உள் உணர்வுக்கு தவையானதை மட்டும் செய்வீர்கள் அதன் பலனில் உங்களுக்கு எந்தவிதமான பற்று இருக்காது.

சுலோகங்கள் சேர்க்க வேண்டும் (2.60 2.67)

கிருஷ்ணர் புலன்களை அடக்குவது எவ்வளவு கஷ்டமானது என்றும் ஒருவர் புலன்வழி கட்டுப்பாட்டை இழந்தால் என்ன நடக்கும் என்பதை மேலும் விவரிக்கின்றார்.

ஒரு முறை குரங்கு ஒன்று கடலலைகள் நிறைந்த ஜாடி ஒன்றைக் கண்டது. அந்த ஜாடி பெரிதாக கணமாக நீந்த குரிய கழுத்துடன் இருந்தது. அந்தக் குரங்கு உள்ளே கையை விட்டு கடலலையை எடுக்க முயற்சித்தது. கை நிறைய கடலலைகள் அள்ளி விட்டது. தனது கை ஜாடியில் மாட்டிக் கொண்டதால் அந்தக் குரங்கு நிலைகுலைந்தது.

கைகளில் உள்ளை போட்டு விட்டாலே கைகளை வெளியில் எடுக்க முடியும் என்பதை அது உணரவில்லை.

இதுவே நம்மில் பெரும்பான்மையோரின் நிலை. நம்புலன்களைத் திருத்தி வகப்படுத்துவதை எப்படி என்றும் கற்பனையைத் தூண்டிவிடுவது எப்படி என்பது தெரியும். ஆனால், புலன்களின் வேகத்தைக் குறைத்து செயல்பாட்டை நிறுத்தத் தெரியாது. நமது மனதையோ புலன்களையோ கட்டுப்படுத்தத் தெரியாது. அதற்கு பதிலாக மனமும் புலன்களும் தான் நம்மைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.

நமது புலன்கள், நாம் எவ்வளவு கட்டுப்பட முயற்சித்தாலும், நிலைமைக்கு மீறி எப்பொழுதும் கொண்டவிப்படுவதே இருக்கும். மிகப் பெரிய ரிஷிகள் கூட இந்த புலன் உணர்ச்சிகளில் விழுந்திருக்கிறார்கள். மிகப் பெரும் ரிஷியான விஷ்வாமித்திரின் கூடும் தவத்தைத் தேவமங்கை மேனகை மயக்கிக் கூட நமக்குத் தெரியும்.

தியானம் செய்பவர்களைத் தொந்தரவு செய்வதற்காக இளம் பெண்களை ஈரோ

'தசன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நண்றை. கனவை நிறுவாங்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைக்க நித்தார்.

அனுப்புவது தவிர வேறு வேலையே கடவுளுக்கு இல்லையா? அப்படி இருந்தால் இன்று இரவிலிருந்தே எல்லா ஆண்களும் என் கட்டாயம் இல்லாமலே தியானம் செய்ய ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

அப்படி எதுவும் நடக்காது. இதைக் காரணம்காட்டி தியானத்தைத் தொடாப்பி விடாதீர்கள். விஸ்வாமித்திரரின் அடக்கி வைக்கப்பட்ட கற்பனையே விண்ணுலக தெய்வ வடிவம் பெற்றது. அவருடைய புலன்கள் கட்டுப்படாங்காமல் போய்விட்டது. இந்த மரை நூல்களில் பிரம்மச்சரியத்தை ஆழ்மிக பரிணாமத்தின் முன் நிறுத்துனை என்று கூறப்படுகிறது. அதைத் தவறாக இருமணம் செய்து கொள்ளாதவர் என திரித்துச் சொல்கின்றனர். பிரம்மச்சரியம் என்பது இருமணம் செய்து கொள்ளாதும் மட்டுமல்ல. உடல்ரீதியாக இருமணம் செய்து கொள்ளபடற்கும் மேலாக உண்மையில் இந்த கற்பனைகள் இல்லாமல் வாழ்வே தயாகும்.

தங்கள் புலன்களை கட்டுப்படுத்த முடியாததால் சந்நியாசி உடையில் இருந்த பிரம்மச்சாரியத்தை கடைப்பிடிக்க முடியாமல் தாற்றவர்கள் பலர். அழுத்தி வைப்பதால் மனதிற்கு ஒர்த்து வராது. அடக்கப்பட்ட உணர்ச்சிகளின் அதிர்வால் கிடைக்கும் போது வெடித்து விடும். அவைகள் சந்தர்ப்பத்திற்காக காத்திருக்கின்றன.

'மனதை அவர் மேல் ஒருநிலைப் படுத்தினால் மனது நிதானமாகி நம் வயப்படும். இது ஒன்றே வழி' என்கிறார் கிருஷ்ணர். மனதைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது. உடல் இருக்கும் வரை என்னங்களையும் நிறுத்த முடியாது. நீங்கள் உங்கள் மனதை புலன் இன்பங்களுக்கு மேம்பட்ட ஒன்றில் செலுத்தினால் தானாகவே அது அமைதியுறும். மனது ஒரு முறை அமைதியின் பேரானந்தத்தை, அந்த தன்மையை கண்டுபிடித்து மீண்டும் அலையாது. ஆனால், நினைவு தொல்லைகள் உங்கள் என்னங்களை நிறுத்த முயற்சித்தால் தோல்விதான்.

ஒரு சிறிய கதை :

ஆன்மீகப் பாதையில் செல்ல விரும்பிய ஒருவர் குரு ஒருவரிடம் சென்று மனதை அடக்குவது எப்படி என்று கெஞ்சிக் கேட்டார். என்னங்களை நிறுத்தி மனதை அடக்க முடியாது என அவருக்கு விளக்க குரு முயற்சித்தார். ஆனால் அவர் கட்டவில்லை. சலித்துப் போன குரு அவரிடம் ஒரு பாட்டில் திரவம் ஒன்றைக் கொடுத்து தினம் 3 சொட்டுகள் 3 வேளை குடிக்கச் சொன்னார்.

'அவ்வளவுதானா? இது மனதை அடக்கி விடுமா?' என்றார்.

'ஆனால் ஒன்று, நீ மருந்து சாப்பிடும்போது குரங்கை நினைக்கக் கூடாது' என்றார்.

'இவ்வளவுதானா? இது மிக எளிது தான்' எனச் சொல்லித் திரும்பிச் 'சென்றவர் திரும்பி ஒருவேளை நான் குரங்கை நினைத்து விட்டால் என்ன செய்வது?' என்று வினவினான்.

'ஒரு முறை குளித்து விடு. மீண்டும் முயற்சி செய்' என்றார் குரு.

வீட்டிற்குச் சென்றவுடன் நேரத்தை வீணடிக்காமல் மருந்தை எடுத்துத் திறந்த வாயருகில் கொண்டுச் சென்றார். அப்போழுதுதான் அவருக்கு நினைவு வந்தது, குரங்கை நினைக்கக் கூடாது என குரு சொன்னது.

'அடக்கடவுளே! நாள் இப்பொழுது குளித்தாக வேண்டும்'.

மீதி கதையை நீங்களே கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொரு முறை மருந்தை இறந்த போதும் குரங்கை அவர் மனதை ஆக்கிரமித்தது. ஒவ்வொரு முறையும் குளித்துக் கொண்டே இருந்தான்.

ஒரு நிலையில் குளித்த உடனேயே குரங்கு நினைவு உடன் தோன்ற ஆரம்பித்து விட்டது.

உடனே குருவிடம் ஒடினார், 'குரங்கை மறக்க மருந்தை மறந்து விடு' என்றார் அவர்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடியவர். 'கடவுளை எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரு கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இருபத்தைந்து வருடம் போராடியவர். 'கடவுளை எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரு கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

உங்களால் எண்ணங்களை அழிக்கவோ, அடக்கவோ முடியாது. உங்கள் எண்ணங்களைச் சாட்சியாக பார்த்துக் கொண்டு அவைகளில் சுடுபாமால் இருக்கலாம். பிறகு படிப்படியாக மனது சலனமற்று அடங்கும். நீங்கள் தற்போதைய நிகழ்காலத்தில் நினைத்து எதிர்பார்ப்புக்கும் பற்றும் இல்லாமல் இருந்தால், உங்கள் மனது அமைதியாகப் புலன்கள் அடங்கச் துவங்குவதைக் காண்பீர்கள்.

கிருஷ்ணன் சொல்கின்றார்,

ஆசை கோபம் பற்றிலிரந்து எமாற்றம், எமாற்றத்திலிருந்து ஊடபகச்சிற்று குறைவு, இதிலிருந்து வேற்றுமை பாராட்டுதல் தோன்றி அதுவே அவரின் அழிவிற்கு வழி வகுக்கின்றது.

இந்த அழிவை நிறுத்த பகவான் செல்லும் ஒரே வழி. புலன்களை அடக்கி, நிகழ்காலத்தில் மனதை ஒருநிலைப்படுத்தி பிரபஞ்ச சக்தியான அலைச்சல் சஞ்சலைத்து நிரந்தரமான அமைதியைப் பெறலாம்” என்கிறார்.

இந்த வரைபடத்தை தெளிவாக மிகச்சி ரந்த குரு நம்முன் வைக்கிறார். இது அவரைப் பற்றி வேண்டும் என்பதற்கு அல்ல. அவரின் எல்லையற்ற அருளாலும் கருணையாலும் உங்களுக்குள் இருப்பது எப்படித் தெரிய உதவக்கும் செயல்படவுமே இதைச் சொல்கிறார்.

குரு சொல்கின்ற ஒவ்வொரு படியிலும் செல்லுங்கள். இந்தப் பாதை வெகு தெளிவாக உள்ளது. நமது அனுபவங்கள் காரணமாக நாம் கெட்டதை பிரித்து உணரக்கூடிய எல்லா சக்திகளையும் இழக்கின்றோம். விழிப்புணர்வற்று நிலைவற்று செயல்படத் தொடங்குகின்றோம்.

உமிடலர், முகசோலினி அல்லது எந்த ஒரு சர்வாளிகாரியையும் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். இந்த விழிப்பிலிரே அவர்களது அழிவு நிகழ்ந்திருக்கும். நல்லது கெட்டதை பிரித்து உணர முடியாத நிலை, உணர்வுப் பூர்வமான விழிப்புணர்வுக்கு பதிலாக தினிக்கப்பட்ட தக் கள் அழிவிற்கும் மனிதர்கள் அழிவிற்கும் வழி வகுக்கின்றது. இந்த விஷச் குழல் தங்கள் அழிவிற்கும் மற்றவர் அழிவிற்கும் காரணம் பதவி, காமம் பொருள் மீது உள்ள ஆசைகள் அமுழ்த்தப்படும் போது கோபத்தை உண்டாக்கி எமாற்றமனதனைப் பிரித்து உணர முடியாமல் போகின்றது.

கிருஷ்ணர் வெகுமுக்கியமான இரு உண்மைகளை இங்குதான் கூறச் சிரண்டு உலோகங்களில் வெளிப்படுத்துகின்றார்.

ஒன்று நீங்கள் விழிப்புணர்வுடன் இருந்தால் அன்றி அமைதியாக இருக்க இயலாது. இரண்டாவது நீங்கள் உங்கள் புலன்கள் வழியாக செயல்பட்டால் உங்களுக்கு விழிப்புணர்வே இருக்காது என்பதாகும்.

அதனால் உங்கள் புலன்கள் எவையெல்லாம் மிகிழ்ச்சி தரும் என பயணிக்கும் வரை உங்கள் வாழ்வு மகிழ்ச்சியாகவோ, அதியாகவோ இராது. உங்கள் மீது உங்கள் மனம் செய்யும் ஒரு ஏமாற்று விளையாட்டே ஆகும்.

“சென் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?” என என் விசாரித்ததற்கு, “தான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. நாவை திறமாக உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செயலிழுத்து என்னைப் பழிக்க வைந்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

பலர் என்னிடம் நேரில் வந்து பார்க்கும் போது உங்களை பார்த்தவுடன் பெருமகிழ்ச்சியடைகிறோம். மனதில் வியப்பூட்டும் கருத்துக்களும், எண்ணங்களும் தோன்றுகின்றன. உண்மையிலேயே நாங்கள் பேரானந்தத்தில் இருக்கிறோம். இருந்தபோதும் அவ்வாறு செய்யாதீர்கள். உங்களது உருவத்தையும் நீங்கி விடுங்கள் என்று சொல்கிறோமே அது என்ன? என்னைப் பார்த்து வியப்படைவதாலோ உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்பட போவதில்லை. அந்த உருவங்கள் மறைந்தால் நீங்கள் வேதனை அடைவீர்கள்.

உங்கள்மகிழ்ச்சியுன்மையைமனமகிழ்ச்சி இல்லை. அது இரண்டு துக்கங்களுக்கு நடுவே உள்ள ஒரு இடைவெளியே ஆகும். உங்கள் குருவை பார்த்து வியப்பூற்று மகிழ்ச்சியுறும் போது கூட இனிதான நிகழ்கிறது. நீங்கள் உலகியல் பொருட்களின் மீது வியப்புற்று ஆசைபுறும் போது அது பேராசையாகும் நிலையை கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

உங்கள் புலன்கள் அனைத்துமே நம்பக் கூடியவை இல்லை. நீங்கள் எதைக் கொ க் கட்டதாங்கினைக்கின்றீர்களோ அதைக் கெட் டீர்கள். எதைப் பார்க்கிறீர்களோ அதையே பார்ப்பதாய் நினைக்கிறீர்கள். அதேபோல் தான் மற்றவையும் இந்தப் புலன்கள் செயல்படுத்தும் அனைத்தும் நம்பக் திறன்தவை இல்லை. நீங்கள் எதைப் பார்க்க வேண்டும் அல்லது கேட்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறீர்களோ அதையே பார்க்கிறீர்கள் கேட்கிறீர்கள். அதுவும் உங்களுடைய மனது அதன் தளித்தல்மையாலும், அலைக்கழிப்பதும் எதை பார்க்கவும், நினைக்கின்றீர்களோ அவைகளையே நாம் பார்க்கின்றோம், கேட்கின்றோம். உங்களது புலன்களால் இடைக்கும் ஒவ்வொரு பொருளும், உங்கள் மனது மற்றும் அறிவ்க்காரத்தால் வடிகட்டி வர்ணம் பூசப்படுகிறது. அவைகளுக்கு எது தேவையோ அதை மட்டுமே நீங்கள் தெரிந்து கொள்கிறீர்கள்.

உங்களுடைய மனது எதிர்காலத்திற்கும், இறந்த காலத்திற்கும் எண்ணங்களால் அலைமோதிக் கொண்டே இருக்கிறீர்கள். இதனாலேயே உங்களுடைய மனது எதிர்காலத்திற்கும், இறந்த காலத்திற்கும் மீண்டும் மீண்டும் பயணித்து இருக்கிறது. நீங்கள் இதை செய்கிறீர்கள். வரும் தினத்தைப் பற்றி திட்டமிடுவதி எழுவது, எப்பொழுது வீட்டை விட்டு எப்பொழுது அலுவலக் கூட்டம் எழுவது, எப்பொழுது வீடு திரும்புவது என

என்று இட்டமிடுவது போன்றது இது. இதை ஒரு முறை இட்டமிட்டால் அந்த நாளில் இலக்கு உங்களுக்குத் தெரியும்.ஆனால், உண்மையில் பெரும்பான்மையான நேரத்தில் நிதர்சனத்தில் ஒன்றும் செய்வதில்லை.

நீங்கள் ஒன்று உங்கள் கட்டப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டதைகண்டு கவலைப்படுவீர்கள். அல்லது அந்த கவலைகளில் இருந்து தப்பிப்பது எப்படி என்று கவலைப்படுவீர்கள் அல்லது பேராசையால் உங்களை எல்லைக்கு எட்டாததற்கு ஆசைப்படுவீர்கள். தெளிவாக நேர்மையாக சிந்தியுங்கள்.

நமது புலன்கள் இந்த ஆசைகளுக்கும் கவலைகளுக்கும் உட்படும். அவைகள் நமது கவலைகளையும், ஆசைகளையும் உண்மை என நம்ப வைத்து அவைகளுக்கு துண்ப செயல்படும். நாமும் அதே வழியில் பயத்தில் எழுந்து வேர்க்க வியர்க்க செயல்படுவோம். இது கவலை ஆனாலும் நன்மை வேர்க்க வெக்கும் இவைகள் நம் விழிப்பு நிலையில் இருக்கும் போது கூட இவையனைத்தும் உண்மை என நம்ப வைக்கும்.

‘புலன்களில் இருந்து வெளியேறு அவைகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து தப்பித்து விடு நிகழ்கால விழிப்புணர்வில் நிலைபெறு அதனின் பிறகே அமைதி அடைவாய்’ என்கிறார் கிருஷ்ணர்.

நிகழ்காலம் என்றால் என்ன? நம்முடைய மனது இறந்தகாலத்திற்கும், எதிர்காலத்திற்கும் இடையே அலைபாயாமல் நிகழ்காலத்தில் நிலைத்து இருப்பதே இதுவாகும். நாம் இப்பொழுது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோமோ அதுவே நிகழ்காலம் இப்பொழுது நீங்கள் புத்தகம் படித்துக் கொண்டு, பாதி யாருடனும் பேசிக் கொண்டு இருக்காதீர்கள்.

படிப்பதில் மட்டும் முழுமையாக கவனம்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். கொடுக்காவில் எனக்கு வேலை தரப்பதான் இவர் தமிழ்வடுத்தான் வாழ்க்கையை வாழ இப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான்... தெரிந்து...

‘சுவன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என வினவினதற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனில், என் சுறுசரம்திறன் நல் கனவு காணவர் என் தந்தை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், இவை கைந்தையும் செயல்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தான். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

செலுத்துங்கள் அல்லது படிக்கவே வேண்டாம்.

எப்பொழுது நீங்கள் கடைசியாக சாப்பிட்டீர்கள்? சாப்பிடுவது என்று நாம் குறிப்பிடுவது முழுமையாக சாப்பிட்டபிறகு மட்டும் மூச்சு கவனம் செலுத்தி சாப்பிடுவதை நீங்கள் பெருமையட்சி எடுத்து நிறுத்தவரை இந்தப் பயணம் உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் நிற்காமல் தொடரும். உங்கள் மனது எப்பொழுதும் நிகழ்காலத்தில் அதாவது இரே உண்மையில் வாழ விரும்புவதே இல்லை.

உங்களுடைய இறந்தகாலம் ஒரு வரலாறு உங்களது வருத்தங்களையும், குற்றங்களையும் போடாக் கூடிய குப்பைத் தொட்டி. இந்தக் குற்றங்களையும், வருத்தங்களையும் சுமந்து செல்வதை விட பெரிய பாவம் நீங்கள் செய்திருக்க மாட்டீர்கள். ஒரு சமுதாயமோ அல்லது மதமோ எவைகள் எல்லாம் பாவச் செயல்கள் என்று சொல்லியுள்ளதைச் செய்வது பாவங்களை விட சிறியது. ஆனால், குற்றங்களை சுமப்பதுதான் உண்மையான பாவம். இவைகளே நீங்கள் இந்த உலகில் வாழும்போதே உங்களை நரகத்திற்கு இட்டுச் செல்லும்.

நம் இறப்பிற்கு பிறகு நரகம் என்று ஒன்று இல்லை. செயின் பீட்டரோ அல்லது எமதர்மனோ உங்களை நரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல முத்து வாசலுக்கு (Pearl gates) முன் நிற்பதில்லை. பயத்தின் மூலம் உங்களைக் கட்டுப்படுத்தவே மதங்கள் புனைந்த கதைகள் இவைகள்.

உங்களது ஒவ்வொரு எண்ணங்களும் செயல்களும் எல்லாவற்றையும் அட்டவணைப்படுத்தி நல்லவை எவை, தீயவை எவை என அனைவருக்கும் மதிப்பெண் இட்டு குறைந்த மதிப்பெண் பெற்றிருப்பதால் தண்டிப்பதற்காக உங்களை நரகத்திற்கு அனுப்புவதை தவிர கடவுளுக்கு வேறு வேலையே கிடையாதா?

அவருக்கு இதற்கெல்லாம் நேரமே கிடையாது. நீங்கள் வாழும்போது அடையும் துன்பங்களே உங்களுக்கு நரகமாகும். குற்ற உணர்ச்சி, வருத்தம், மன உறுத்தல் இவைகளால் துன்பப்படுகிறீர்கள். இப்பொழுதே நரகத்தில் வாழும் நீங்கள் இறந்த பிறகு நரகிற்குச் செல்ல வேண்டியதே இல்லை.

அல்லது உங்கள் மனது எதிர்காலத்தில், அதாவது இல்லாத ஒன்றில் நிலைத்திருக்கும். நீங்கள் யோசிப்பீர்கள், நீங்கள் கனவு காண்பீர்கள், நீங்கள் உங்களுக்கேற்ற கதைகளையும், விவரங்களையும் உருவாக்குவீர்கள். உங்கள் எதிர்காலத்திற்கென்று ஒரு கட்டடையும் உருவாக்கி இருப்பீர்கள். ஆனால் யாராவது கேட்டால் நான் இனிமேல்தான் இட் டமிட வேண்டும் என்பீர்கள்.

உங்கள் இட் டங்கள் எவ்வளவு தூரம் நிகழ்கால நிதர்சனத்தின் அடிப்படையில் உள்ளது? நிகழ்கால உண்மையில் மூழ்கி அந்த உண்மையிலேயே முழுணேர்வதில் தவறில்லை. அதனால் தான் அட்டவணை இட்டம் என்றேன். அட்டவணை இட்டத்திற்கு பொருளியல் உலகில் வேண்டும்.

நினைவுப்படுத்தி பாருங்கள், கடைசியாக எப்பொழுது சாப்பிட்டும் போது பழக்கம் எதையும் படிக்காமலோ, தொலைக்காட்சியை பார்க்காமலோ அல்லது யாருடனும் பேசாமலோ அல்லது ஏதோ நினைவில் ஒவ்வொரு கவலமாக விழுங்கி கொண்டிருந்தீர்கள்? நாம் உணவை உபயோகமற்ற குப்பையாக நினைத்தால் நமது வயிற்றில் குப்பையாகவே அது மாறி விடுகிறது. அது சக்தி தருவதற்கு பதிலாக குட்டியத் தூக்கத்தை கொடுத்து விடுகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவோர்கள் இமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

பற்றியோ அல்லது சில மணி நேரங்களில் நீங்கள் செய்ய வேண்டியவை என்ன என்பது பற்றி நினைக்காதீர்கள்.

நீங்கள் நிகழ்காலத்தில் திளைத்து விட்டால், உங்கள் புலன்கள் மற்றும் மனதின் பிடியிலிருந்து வெளியேறுகிறீர்கள் நீங்கள் இப்பொழுதும் பார்ப்பீர்கள், க் கட்டுப்பார்தோ அல்லது கேட்பதோ நீங்கள் செய்து கொண்டு இருக்கும் செயல்களில் இருந்து உங்களை இதை இருப்பாது தற்சமயம் நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள் என்பதில் நீங்கள் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பீர்கள்

அடுத்த முறை நீங்கள் எது செய்து கொண்டிருந்தாலும் முழுமையாக கவனம் செலுத்தி அதை மட்டுமே செய்யுங்கள். நீங்கள் பல் துலக்கி கொண்டு இருந்தால் அந்த பற்பசை எவ்வாறு சுவைக்கிறது. அந்த பிரஷ் எவ்வாறு அசைகிறது என்பதில் மட்டும் கவனம் செலுத்துங்கள். அலுவலகத்தில் நடக்கும் கூட்டத்தைப் பற்றியோ குழந்தைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்ப வேண்டும் என்பதைப் பற்றியோ

468

469

இதையே நாம் யானம் என்கிறோம். நாம் தற்சயமம் செய்யும் செயலில் முழுமையாக செயல்படுவதுதான் முழுமையான தியானமே தவிர வேறு ஒன்றுமில்லை. இதைத் தான் புத்தர் மனம் நிறைந்த நிலை என்கிறார்.

இதைத் தான் கிருஷ்ணரும் நம் அதிக்காக வலியுறுத்துகிறார். புலன்களின் கட்டுப்பாட்டில் நீங்கள் இல்லாமல் உங்களில் கட்டுப்பாட்டில் புலன்கள் இருக்கிறன என்ற உணர்வோடு இருங்கள் நீங்கள் அதை பெறுவீர்கள், பேரின்பம் அடைவீர்கள்.

கேள்வி : சுவாமிஜி, மனத்தை நிறுத்த முடியாது என்கிறீர்கள். அதே நேரத்தில் மனமற்ற நிலையே சிறந்தது என்றும் கூறுகிறீர்கள் மனத்தை நிறுத்த முடியாமல் எப்படி நாம் மனமற்ற நிலையை அடைவது?

நீங்கள் உயிரோடு இருக்கும்வரை புத்தி மனது செயல்படும் வரை உங்கள் மனது செயலில் உள்ளதாகக் கூறுகிறோம். உங்கள் மனது நிறுத்து உங்கள் புத்திசாலித்தனத்தில் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட நிலையே தவறு செநோறுபமில்லை. உங்கள் எண்ணங்கள் மற்றும் நினைவுகளின் தொகுப்பே இது.நீங்கள் உயிரோடு இருந்து கொண்டு உங்கள் புலன்களும் நன்கு செயல்பட்டு பல செய்திகளை சேகரித்து அவைகளைப் பற்றி நிச்சயம் நீங்கள் இவகையிலோ பாதிக்கப்படுவீர்கள்.

நீங்கள் இந்த செயலை நிறுத்த முடியாது. நிறுத்த முயற்சி செய்தால் குரங்கை மறக்க நினைத்தவனின் நிலைதான் உங்களுக்கும் எப்படி இருப்பினும் எண்ணங்களைத் தொடர வேண்டும் என முடிவு செய்யுங்கள். வானில் செல்லும் மேகங்களை பார்ப்பது போல் பாருங்கள். அவைகளுக்குள் மாட்ட வேண்டாம். இது நிச்சயம் முடியும். பிறகு உங்கள் மனதின் பிடியிலிருந்து வெளிப்படுவீர்கள். உங்கள் மனது உங்களை கட்டுப்படுத்துவதற்கு மதிலாக உங்கள் வசமிருக்கும் உங்கள் மனம்.

சில நிகழ்ச்சிகளில் கவன்து கொள்ள வந்திருப்போரை 20 நிமிடங்களில் அவர்களுக்கு வரும் லைத்து எண்ணங்களையும் எதையும் விலக்காமல் எழுதச் சொல்லே வன். அவர்கள் தாங்கள் எழுதியதை படிக்கும்போது அவர்களுக்குள் ஒரு பைத்தியக்கார விட்டி இருப்பதைக் காண்டானர். இந்த எண்ணங்கள் அனைத்தும் தொடர்ப்பற்று, தர்க்க

இருபத்தைந்து வருடம்

"சசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "தான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

470

நீயில்லாமலும் அர்த்தமற்றமே இருக்கும்.

இதில் இன்னும் மோசம் என்னவென்றால் இந்த எண்ணங்களில் இட்டம் எதுவுமின்றி சில எண்ணங்களை எடுத்து உங்களின் இன்பத்தின் காரணமாகவோ அல்லது துன்பத்தின் காரணமாகவோ ஆக்கிவிடுவீர்கள். உங்களுக்குத் தோன்றும் பிரச்சனைகள் அனைத்தும் உங்களுக்குத் தோன்றும் எண்ணங்களை முடித்துப் போட்டு பார்ப்பதாலேயே.

உங்கள் எண்ணங்களில் இருந்து விடுபட்ட உடனேயே காரணங்கள் & தாற்றுவிப்பதை நிறுத்தி விடுவீர்கள். அதாவது உங்கள் எண்ணகள் தொடர்பற்றவை என்பதை உணர்வீர்கள். பிறகு மனமற்ற நிலையை அடைவீர்கள் சுதந்திரமாக இருப்பீர்கள்.

இந்த நிலையே நீங்கள் தியானத்தில் அடைய வேண்டும். உங்கள் எண்ணங்களை தெரிந்து இருக்க வேண்டும். ஆனால், அவற்றில் எந்த தொடர்புமின்றி தற்போதைய நிகழ்காலத்தில் முழுமையாக அன்னிக்கட்ட நடைபெற வேண்டும். பிறகு, உண்மையிலேயே விழிப்புணர்வில் இருப்பீர்கள்.

இதையே சாட்சி பாவனை என்பர். உங்கள் எண்ணங்களில் கலக்காமல் அதைக்காணும் சாட்சியாக இருங்கள். செயல்களில் ஈடுபடாமல் என்ணங்களைக் காணுங்கள். மேகங்களை காண்பது போல் காணுங்கள். நீங்கள் பார்ப்பதிலிருந்து நீங்கள் வேறுபட்டிருக்கிறீர்கள். இது நிச்சயம் முடியும். இவைகளுக்கு சிறிது பயிற்சித் தேவை.

கேள்வி : எவ்வாறு கிருஷ்ணர் ஆசையே எல்லா அழிவிற்க்கும் காரணம் என்று கூறலாம்? உலகம் ஆசை இல்லாமல் செயல்படவே முடியாது. எல்லோரும் தியானம் மட்டுமே செய்து கொண்டிருக்க வேண்டுமா?

நல்லது.நீங்களோ மற்ற மனித இனமோ தோன்றுவதற்கு முன்பே இந்த உலகம்

"சசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "தான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

471

இருபத்தைந்து வருடம்

இருந்தது. நாம் எல்லோரும் மறைந்த பிறகும் இது செயல்படும். புத்தர்பிரான் சொல்வது போல் இந்த பிரபஞ்சம் எப்பொழுதும் இருந்தது. எப்பொழுதும் இருக்கும். இந்த உலகும் பிரபஞ்சும் நம்மால் செயல்படவில்லை. நாம் இன்னும் இல்லாமலும் செயல்படும்.

இந்த முழு பிரபஞ்ச வெளியில் நாம் ஒரு பொருட்டே அல்ல.

இந்த சக்தியில் நாம் ஒரு சிறு துரும்பு. ஆனால், நாம் தான் இந்த உலகை இயக்க உதவுவதாக நினைத்துக் கொள்கிறோம். அது தான் வேடிக்கை.

நீங்கள் யார் என்பது உங்களில் உணர்ந்த பின், இயங்கும் சக்தியில் உங்கள் பங்கு என்ன என உணர்ந்தபின் நீங்கள் இரு விஷயங்களை உணர்வீர்கள். முதலில் நீங்கள் எவ்வளவு அற்பமானவர்கள் என உணர்வீர்கள். நீங்கள் அதிலிருந்து விலகியும் இருக்க மாட்டீர்கள். அதே நேரத்தில் உங்களுக்குள் மெதிதிகிருக்கும் திறனையும் உணர்வீர்கள். ஒரு முழுமையின் பகுதியாக உங்களை உணர்வீர்கள். நீங்களே முழுமை என்றும் உணர்வீர்கள்.

இது முதலில் முரன்போதாக தோன்றும். ஆனால் இதுதான் உண்மை. நீங்கள் உண்மையை வெளிப்படுத்த வேண்டுமென்றால் அந்த உண்மையை நீங்கள் அனுபவித்திருக்க வேண்டும். உங்களுக்கு புரிந்தாலும் புரியாவிட்டாலும், எற்றுக் கொண்டாலும், எற்றுக் கொள்ளாவிட்டாலும், நம்பினாலும், நம்பா விட்டாலும் தயவு செய்து இந்த பிரபஞ்சமைய ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள். நீங்கள் நினைக்கும் பிற்பஞ்சத்திற்கும் இதற்கும் எந்த இல்லை. அழிவிற்கு வழி வகுக்க கூடியவைகள் என்று கிருஷ்ணர் நம்மை எச்சரிப்பனவாக : பற்று, ஆசை, மூட நம்பிக்கை, கோபம், மரதி, விவேகம் மற்றும் அழிவு ஆகும். இது துன்பத்தை கொடுக்கும் சுழற்சியாகும்.

பகவான் சங்கரர் வாழ்வின் நல்லொழுக்க சுழற்சியை பற்றி செல்லும்பொழுது, பேருண்மையை கற்பதற்காக ஒன்று சேர்தல், பற்றின்மை, மூட நம்பிக்கையிலிருந்து விடுதலை, மனதின் சமநிலை மற்றும் விடுதலை என்கிறார்.

இவை எல்லாம் ஒன்றே ஒன்று கீழே செல்லும் ஒன்று மேலே செல்லும் ஒன்று உங்களை அழிவுக்கு செல்லும் ஒன்று உங்களை விடுதலைக்கு அழைத்துச் செல்லும்.

இந்த உடலை நீங்கள் எடுத்ததுபொழுது, உங்களுடைய ஜீவன் உங்களுடைய ஆத்மன் அல்லது ஆத்மா, பிராணன் உங்கள் உடலில் நுழையும் போது ஆசையோடு வருகிறது. முற்பிறவியில் நிறைவேறாத ஆசைகளை சுமந்து கொண்டு உள்ளே வருகிறது. இந்த மனிதலைய அதாவது இந்த நிறைவேறாண ஆசைகளின் தொகுப்பையே வாசனா என்றும் பதிய உடலுக்குள் கொண்டு செல்லப்படும் அந்த ஆசைகளின் மூட்டடையே 'ப்ராராத்த கர்மா' என்பர். இந்த கர்மா என்றும் மூட்டடைய உங்களுக்கு இல்லையென்றால் நீங்கள் மறுபடி பிறக்கவே மாட்டீர்கள். இந்த ஜனன, மரண சுழற்சியிலிருந்து விடுதலையடைவீர்கள்.

உங்களுடன் பிறந்த இந்த நிறைவேறாத ஆசை தொகுப்பிற்கு ஒரு சக்தி உண்டு. இது ஒரு முழுமையான சக்தி தானே நிறைவேற வேறிக் கொள்ளக் கூடிய சக்தியுடன்தான் நீங்கள் பிறந்து இருக்கிறீர்கள். எல்லாம் இப்பொழுது நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் இப்பொழுது இருக்கும் வாழ்வு எவ்வாறு உள்ளதோ அதை ஏற்றுக் கொண்டு வாழ்வது தான் எது நடக்கிறதோ அதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக இறப்பு நிகழும் பொழுது கூட்சும சக்தி நிலையில் ஒருவர் விழிப்புணர்வை இழக்கிறார். இதன் காரணமாக மற்றவர்களின் ஆசைகளை தொகுத்து அவைகளை நம்முடைய ஆசைகள் போல் நினைத்து அதன்ககவே வாழ்கிறோம். பெரும்பான்மையான நமது ஆசைகள் மற்றவர்களோடு ஒப்பிடுவதாலும், பொறாமையாலும், சூழ்ச்சியாலுமே கடனாக பெற்றவையாகும். இந்நிலையில் பேராசைக்கு முடிவே இல்லை. இந்த பற்று மற்றும் மற்றும் ஆசை என்றும் குணத்தைப் பற்றிதான் கிருஷ்ணர் இங்கு சொல்கிறார். மற்றவர்களிடமிருந்து நாம் பெறும் இந்த ஆசையே துன்பத்திற்கான காரணம் என்கிறார். புத்தர்பிரான் இதைத்தான் சங்கரர் ஆசையை துன்பத்திற்கான காரணம் என்கிறார். பேருண்மையையும், விடுதலையையும் தேடும் இந்த நிகழ்விலேயே

நாம் கறைந்து விட வேண் டும் என்கிறார்.

நாம் சுமந்து வந்த அனைத்து ஆசைகளும் நிறைவேறலிடும். நிறைவேறாத ஆசைகளே இராது என்ற வாழ்க்கையில் அர்த்தத்தை புரிந்து கொள்ள வேண் டும். இந்த நிறைவேறியலே நம்மை மோககும், விததிலை, ஆத்ம ஞானம் போன்ற எந்த பெயரில் கூறினாலும் அவற்றுக்கு வழி வகுக்கிறது. இதன் விளைவாக நீங்கள் விரும்பும் வரை உங்களுக்கு மறுபிறவியே கிடையாது.

இது ஒரு புத்தகத்தில் விளக்கி விட்டக் கூறிய எளிதான தத்துவம் அல்ல. நாங்கள் விரிவாக Life Bliss Program என்கிறது இரண் டாவது நிலை தியான வகுப்பில் விளக்கியுள்ளோம். இதையே நித்யானந்த ஸ்பரண தியானம் என்கிறோம். எளிமையாக சொல்வதானால் அழியக் கூடிய நமது உடல் மனம் இருத்த இறக்கும்போதும் அழியாத தீவின் பிரிகிறது. இது எழு சக்கதி நிலைகளை தாண்டிச் செல்கிறது. ஒவ்வொரு நிலையிலும் கணடச நிலை வரை பல அனுபவத்துதான் வாழ்வின் நினைவுகளை விட்டுச் செல்கிறது. ஒவ்வொரு நிலைக்கான தியான முயை பயண்பட்டுத்தி சம்ஸ்காரங்கள் என்ற நினைவுகளை கரைக்கிறோம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் என்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரும் கிடைத்தது. அவன் பந்தான் எங்களுக்குத்

இப்பொழுது ஒரு விஷயத்தில் தெளிவாக இருங்கள். உங்களின் பற்றும் ஆசைகள் இருப்பதால் கூறியது போல் துன்பத்திற்கும், அழிவிற்கும் தான் வழிகோடுகிறது. ஒரு நிலையில் நின்று, எனக்கு உள்ளது போதும் என்ற சொல்லக் கூடிய புத்திசாலித்தனம் உங்களுக்கு இல்லை. வி வயது நாற்குட இன்னும் வாழ விரும்புகிறார். அவர்களுக்கு பேத்திகள் இருந்தாலும் அவர்கள் கொள்ளுபேரன் பேத்திகளை காண வேண் டும் என்ற ஆசைப்படுவார் நீங்கள் இறந்து விடுவீர்கள் என்பதும் தெரியும். இறக்கும் போது எதையும் எடுத்துச் செல்ல போதில்லை என்பதும் தெரியும். ஆனால், ஆசைகளுக்கு முடிவே இல்லை. வெறுங்கைகயோடு இறக்க நீங்கள் விரும்பவில்லை. நீங்கள் பெயரோடும், புகழோடும், செல்வம், சுகத்தோடும், உங்கள் பேரரைச் சொல்லும் அரச மரபோடும் இது போன்ற ஆசைகளோடும் இறக்கவே விரும்புகிறீர்கள். இவைகள் எல்லாம் எதற்கு?

நீங்கள் மறுபடி பிறந்தபோது இதில் எதாவது உங்களுக்கு ஞாபகம் இருந்ததா?

அல்லது உங்களது மூலையின் தவறான செயல்பாட்டால் செய்திகளா? உங்கள் ஆசைகளால் ஏதாவது ஆக்கப் பூர்வமாக செய்ய முடியுமா என்று நினைத்துப் பார்த்திருக்கிறீர்களா?

நாம் பழக்கத்திற்கு அடிமையானவர்கள். நாம் போதை மருந்துகளுக்கு மட்டும் அடிமையானோம் என்று அல்ல. நமது பற்று நிலைதான் இருக்கும்போது நாம் கவரப்படுகிறோம். நமது பற்று எப்போதும் இருக்கும்போது வெறுக்கிறோம். ஒருமுறை எது நம்மை கவர்ந்ததோ மறுமுறை அதே நம்மை பயமுறுத்துகிறது. ஒருவர் விரும்புவதை அடுத்தவர் வெறுக்கிறார். இந்த மூட நம்பிகைகளைப் பற்றித்தான் கிருஷ்ணன் கூறுகிறார். நாம் உண்மை நிலையோடு தொடர்பு கொள்வதில்லை. நாம் உண்மை என்று நினைக்கும் கற்பனை உலகிலேயே வாழ்கின்றோம்.

புத்தபிரான் எல்லாமே நிலையற்றது அநித்தியம் என்கிறார். இதை நீங்கள் புரிந்து கொண்டால், உங்களை கவரும் உலகில் செய்திகள் செயல்படாது. நித்தியமில்லை என அவைகளில் இருந்து விலகினால் தான் பேருண்மை நோக்கி நீங்கள் செல்ல முடியும்.

தனது கருணையால் நமக்கு தீர்வும் காட்டுகிறார். விருப்பு, வெறுப்பு இன்றி எல்லாவற்றையும் சமமாக கண்டு நில்லது, கெட்டதை என்ற பாகுபாட்டிற்கு இன்பம், துன்பம் என்ற பேதமின்றி புலன்களை அடக்குமாறு அவர் கூறுகிறார். பிறகு நீங்கள் அமைதியும், ஆனந்தமும் பெறுவீர்கள். நீங்கள் நித்யா என்ற பேரானந்தத்தில் இருப்பீர்கள்.

சுலோகங்கள் 2.68 - 2.72 சேர்க்கப்பட வேண் டும்.

கிருஷ்ணர் இந்த அத்தியாயத்தின் கடையசியில் ஆன்ம விடுதலை பெறவது எப்படி என்றும் உண்மையான இறைக்கையான நிலை அடைவது எப்படி என்பதையும் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார்.

சுய விழிப்புணர்வு இல்லாத ஒருவன் அதிசயமாகவோ, மகிழ்ச்சியாகவோ,

'சுயன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சுயன் பெரிய துன்பக் கவ்வுடமே, எச் சிறுவயதிலிருத்த களவன் கண்டவர் என்ற தை. களவைத் திரும்ப உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வொித்து எனைப் பயக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஞானத்துடனே இருக்க மாட்டான். புலன்கள் வழியாக நடப்பவர்கள் சுயவிழிப்புணர்வே வாடு நிகழ்காலத்தில் வாழ முடியாது. தனது புலன்களை அடக்குபவர்கள் மனதையும் கட்டுப்படுத்த முடியும். அந்த மனிதர்கள் மட்டுமே உண்மையில் விழிப்படைவர்.

நாம் விழிப்புடன் இருப்பதாக நினைத்துக்கு கொண்டிருக்கிறோம். அது உண்மையா? நாம் விழிப்புடன் இருப்பதுமோ? எப்படி கனவு கண்டு கொண்டிருக்கிறோம். உடல் அனில் நாம உறங்கவில்லை என்பதே ஒரே விதியாசம் ஆனால்தான் நாம் விழிப்பில் இருப்பதாகவும், நாம் புத்திதாலி என்றும், நாம் என்னுகிறோம். சரியான முடிவு எடுக்கிறோமா என நம்பிக கொண்டிருக்கிறோம்.

பிறகு நாம் விழிப்பது எவ்வாறு? மன்னனின் ஆட்சியில் முறாக அரைபவர் ‘விழிதெழுக விழிதெழுக!’ என்றொரும் என்று கூறி உதயத்திற்கு வெகுநேரத்திற்குளின் மக்களிடம் மீண்டும் மீண்டும் கூறுவது விழிப்பு நிலையில் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதற்காகவே.

நாம் நிகழ்கால குழாயில் செயல்படும்பொழுது மட்டுமே நாம் விழிப்புடன் இருக்கிறோம். தற்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கின்றோம் என்ற விழிப்புணர்வுடன் இருப்போம்.

இப்படிப்பட்ட விழிப்புணர்வு கொண்ட ஒருவரையே இருஷ்ணர், முனிவர், நிகழ்காலத்தின் உண்மையை உணர்ந்தவர்கள் அப்படிப்பட்டவர்கள் துயக்கத்திலிருந்தாலும், விழிப்பு நிலையில் இருந்தாலும் எப்பொழுதும் விழிப்பு நிலையிலேயே இருப்பார்கள்.

மற்றவர்கள் விழித்துக்கு கொண்டு இருக்கும் போது அப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் உறங்குவார்களென்றால். இந்த உலகத்திலேயே இருப்பார். அதாவது அவருடைய புலன்கள் இந்த உலக நிகழ்வில் மூழ்காமல் தனது ஆன்மாவை சுற்றியே இருக்கும். இந்த உலகத்திற்கு அவர் எப்பொழுதும் இறந்தவராகவும் அல்லது உறங்குபவராகவும் கருதப்படுவார். ஏனெனில், அவர்கள் புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டு செயல்படுவார்.

‘கசன் இப்படிச் சொல்கிறான்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவு நிறைவேறினால், பெருங்க வாழ்வோம் என நினைத்தேன். ஆவி அணைத்தையும் செயல்படுத்தி என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

ஒருஉண்மையை உணர்ந்த ஒருவர்மற்றவர்கள் உறங்கும் போதும் அவர் விழித்துக்கு இரப்பார். அவர் உறங்கும்போதும் விழிப்புடன் இருக்கும் நிலையை குறித்த சித்தம் என்பர். நாம் நாளை விதமான மனநிலையை அனுபவிக்கிறோம். விழிப்பு நிலை, கனவு நிலை, ஆழ்ந்த உறக்க நிலை, ஆத்ம விழிப்புணர்வு நிலை ஆகும்.

நாம் ‘விழித்திருக்கும்’ போது நமது புலன்களாலாலும், எண்ணங்களாலும் ‘நான், எனது’ என்பதை உணர்ந்திருப்போம். நாம் ‘மாயா’ எனும் நமது மூட நம்பிக்கையால் கட்டுப்படுகிறோம். ‘மாயா’, ‘நான்’, என்பது என்ற அடையாளத்திலிருந்தே தோன்றுகின்றது.

இருந்தபோதிலும் தற்போதைய நிலையில் இருக்கும் ஒருவர் ஆழ்கடல் நீர்போல் நிலையாக இருப்பார். அவைகள் மேலோட்டமாக இருந்தாலும், ஆழ்கடலில் அது பாதிப்பதேயில்லை. ஆசைகள் அவரை தாக்கினாலும் அது மேலோட்டமாக இருக்குமேதலவிர அவைகளை வித்திலும் பாதிக்காது. ‘நான்’, என்பதை விட்டு விலகி இருப்பதால் தான், அவர் எண்ணங்கள், ஆசைகள், அற்று இரப்பதால் எண்ணங்களும் ஆசைகளும் வந்தாலும் அவருக்கு தொந்தரவு செய்யாமல் அவர்களுள்ளேயே இரண்டட கலந்து விடுகிறது.

இது எவ்வாறு முடியும் என்று நீங்கள் கேட்கலாம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காகவே வேளை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

‘கசன் இப்படிச் சொல்கிறான்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவு நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செயல்படுத்தி என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

ஒரு முனிவர் அமைதியாக சலனமற்று இருக்கும்போது தனது புலன்களை மூழ்க கட்டுப்பாட்டில் வைத்து இருக்கிறார். புலன்களும் முழுவாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, அகங்காரமும் செயல் இழந்து இருக்கும்போது எல்லா எண்ணங்களும், ஆசைகளும் சாட்சியாக மட்டுமே பார்க்கப் படுகிறது. இந்த முனிவர் இந்த எண்ணங்களுக்குள்ளும் தன்னைபுகுத்திக்கொள்வதில்லை. அவைகளை தடுக்கவே, அழுத்தவோ முயற்சிப்பது இல்லை. ஏனெனில் அது முடியாது என்பது அவருக்குத் தெரியும். அவைகளை அப்படியே விட்டு விடுகிறார்.

கடல் தண்ணீர் வந்து கலக்கும் நீரை சலனமின்றி ஏற்றுக் கொள்வது போல் அவரும் என்னங்கள் செல்வதை சலனமின்றி பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்.

நாம் அனைவரும் ஞானம் அடைக்கப்பட்டவர்களே. ஏனெனில் இந்த பிரபஞ்சத்தில், பிரம்மனிலுள்ள ஒருபகுதியே நாம் ஞானம் பெற்றவர்கள் என்பதை உணராமல் இருப்பதே நமக்கு இருக்கும் குறை ஞானம் அடைய நமக்கு வழியே இல்லை. ஏனெனில் நாம் அனைவரும் முன்னரே ஞானம் பெற்றவர்கள்தான்.

நமக்குத் தேவை நாம் ஞானம் பெற்றவர்கள் என்ற உணர்வு மட்டுமே.

நீங்கள் ஞானம் அடைந்தவர்கள் என்பதை உணராமல் தடுப்பது எது தெரியுமா? அதுவே உங்களது அகங்காரம். இந்த அகங்காரத்திற்கு காரணம் தேவை இல்லை. என்னங்கள், அனுபவங்கள் உணர்ச்சிகளின் தொடுப்புதான் நீங்கள் என்று எண்ணி நான், எனது என்பவை உருவாகின்றன. இந்த அடையாளம் உங்கள் உடலுக்கும், மனதிற்குமே தவிர திவளுக்கு அல்ல. உங்கள் உடலோடு அவைகளும் அழியுமேன்றி உங்களை இந்த நிலையைற்று உண்மையோடு உங்களை “நீங்கள்”, அடையாளப்படுத்தி கொண்டு “உங்களுடையது” என்று நினைப்பது தான் மாயா.

மாயா என்னும் தவறான எண்ணமே உங்களுடைய ஞான நிலைக்கும் விங்கலுக்கும் இடையே ஒரு தடையாக உள்ளது. ஒருவர் தனது புலன்கள், புத்தி, எண்ணங்கள் இவைகளை அடக்கி, நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிரு, தனது உண்மையான சொர்க்கபதை வழிப்பினாரவுடன் உணர்ந்தவர்களும் பிரம்மனும் ஒன்றே. அவர் ஒருவர் மட்டுமே உண்மையில் விழித்திருப்பவர், விழித்திருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கும். ஆனால், அவரோ தூக்கத்திலும், தன் உணர்வோடு விழித்திருக்கிறார்.

“நான்” என்னும் உணர்வில் ஆழமாக இருப்பவர்கள் சக்தியின் வேரான மூலாதாரச் சக்கரம் அடைக்கப்பட்டு வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பர். ஆன்மீகப் பரிணாமத்தில் அவர்கள் ஆழம்ப நிலையிலேயே இருப்பர் அவர்கள். தங்களுடைய சுயநலத்திற்காக காமம், கோபம், பேராசை இவைகளுக்காகவே வாழ்வர் இந்த குணங்கள் அனைத்தும் “நான்” செய்யும் வேலையே.

“எனது” என்ற ஆழமான எண்ணமும் நான் என்பதன் தொடர்சியே இந்த “எனது” என்ற உணர்வில் இருப்பவர்கள் தங்களது உடமைகளை இழந்து விடுவோமா என்ற பயத்திலேயே வாழ்வர். அவர்களுக்கு ஸ்வாதிஸ்டான சக்கரம் (மண்ணீரல்) பயத்தால் அடைபட்டிருக்கும். அவர்கள் எப்பொழுதும் பாதுகாப்பின்றி, உடமைகளைத் தொலைத்து விடுவோமோ, அடையாளத்தைத் தொலைத்து விடுவோமோ, கடையாக மரணத்தில் தொலைந்து விடுவோமோ என்ற பயத்திலேயே வாழ்வர்.

மூலாதாரச் சக்கரம் மற்றும் ஸ்வாதிஸ்டான சக்கரத்திற்கும் சக்தியூட்டி, சக்தியை மேலெழுப்பி அனலாட்சி செய்து இதயச் சக்கரம் வழியாக ஆழ்ரு அல்லது மூன்றாவது கண் சக்கரத்திற்கு (இரு புருவங்களுக்கு நடுவில் அமைந்திருக்கும் புத்திசாலி தனத்திற்கான சக்தி மையம்) சக்தியூட்டும் பொழுது அவர்கள் விழிப்புற்று மற்றவர்களையும் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்திற்கும் தங்களிலே பார்த்து கடையில் அகங்காரத்தையும் விட்டு ஒழித்து நான், எனது என்ற அடையாளத்திலிருந்தும் விலகுகின்றார்கள். பிறகு பிரபஞ்சத்தின் முன் உண்மையான சமர்ப்பணம் மற்றும் ஒருவரின் உண்மையான ஸ்வருபம் அறிந்து ஞானம் கிடைக்கிறது. பிறகு நீங்களும் கடவுளாகின்றீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வேலையை வாழ்க்கையை வாழ ஆரம்பித்தார். அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத் தொடர்ந்து வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வேலையை வாழ்க்கையை வாழ ஆரம்பித்தார். அவருக்கு அப்பொழுதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத்

யோகம் செய்பவர்கள் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதை அர்ஜுனனுக்கு தனது உரையில் கிருஷ்ணன் கூறி முடிக்கிறார். யார் ஒருவர் போர்க்களில் மூழ்கி உண்மை நிலையை உணர்ந்திருக்கிறார்களோ அவர்களே பிரம்மன் என்று முடிக்கிறார். அவர்கள் அப்படிப்பட்டவர்கள் வாழும் போதே முக்தி அடைந்தவர்.

கிருஷ்ணர் உண்மையில் அர்ஜுனன் யார், அவன் எவ்வாறு உண்மையை உணர்ந்து புலன்கள் உங்களை ஆட்கி செய்யாமல் மன அமைதியுடன் இருத்தல் பிரபஞ்சத்தோடு ஒருவரின் மனது மற்றும் அடையாளத்தை விட்டு நிகழ்கால நிலையில் விழிப்புடன் இருத்தல் போன்றவற்றை உணர்க் குடிய நிச்சயமான வழியாகும். உண்மையில் நீங்களே கடவுள் ஆவீர்கள்.

நான் என்ற சிக்கலிலட் மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி கொண்டு இருப்பது “எனது தெய்வீக தன்மையை உறுதிபடுத்துவதற்காக நான் இங்கு வரவில்லை, உங்களது

தெய்வீக தன்மையை உறுதிப் படுத்தவே நான் இங்கு வந்திருக்கிறேன்'.

இது தான் காலம் காலமாக கிருஷ்ணர் சொல்லும் செய்தி. இது தான் பகவத் கீதை சொல்லும் செய்தி.

அர்ஜுனனின் குழப்பம் மெதுவாக குறைய ஆரம்பிக்கின்றது. உண்மையில் குழப்பம் அடைவது நல்லது தான். தனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற மூட நம்பிக்கையில் வாழ்வதைவிட, குழப்பத்தில் இருப்பதே ஏற்றுக்க் கொள்வது சிறந்தது. இருஷ்ணரிடம் அர்ஜுனன் தனக்கு பயயும் குழப்பங்களும் உள்ளன என்று சொல்லக் கூடிய தைரியம் இருந்தது. இது தான் தெளிவடைதற்கு முதல்படி. தெளிவடைவதற்கு எவ்வளவு காலம் ஆகும் என்ற கவலை தேவையில்லை அந்த பாதையில் சென்றாலே போதும்.

கீதையின் இரண்டாவது அத்தியாயமான சாங்க்ய யோகவை ஏற்றம்மிக்கு அற்றிய பெரும் வழி என்றே சொல்லலாம். இது கிருஷ்ணன் மீண்டும் வரும் பாதையை அர்ஜுனனின் முன் வைக்கிறார். நீங்களும் அந்தப் பாதையிலேயே செல்லுங்கள்.

முழுமுதற் பொருளான பரப்பிரம்மம் ஸ்ரீகிருஷ்ணரிடம் நம் எல்லோருக்கும் நித்தியானந்த பேரானந்தத்தை அளிக்குமாறு வேண்டிக் கொள்வோமாக. நன்றி.

கேள்வி: சுவாமிஜி, நாம் அகங்காரம் இல்லாமல் வாழ வேண்டும் என்கிறீர்கள். இந்தப் பொருளிலுள்ள கில் இது எல்லாம்சாத்தியமா? பிறகு பொருளியலில்நாம் தோற்று விடுவோம்லவா?

அகங்காரம் என்பதில் இரண்டு தொகுதிகள் உண்டு. சம்ஸ்க்ருதத்தில் இவைகளை அகங்காரம் மற்றும் மமகாரம் என்பர்.

அகங்காரம் என்பது வெளிநோக்கி செலுதப்பட்டது. உங்களைப் பற்றி மற்றவர்களிடம் நீங்கள் கூற நினைப்பது இது எப்பொழுதும் உண்மையான உங்கள் நிலையை விட அதிகமாகத்தான் இருக்கும். மற்றவர்கள் உங்களை அழகாகவர், பணக்காரர் என நினைக்க வேண்டும். அதிலும் உண்மையான உங்கள்

இருபத்தைந்து வருடம்

'கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'கடனைப் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனே, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என் தந்தை. கடனை திரும்பக் கொடல், பொருள், இதை இன்னதெனச் செலவழித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலனித்தார்.

நிலையை விட அதிகமாக நினைக்க வேண்டும் என விரும்புவீர்கள்.

மமகாரம் என்பது உங்களைப் பற்றி நினைப்பதாகும். 'எனக்கு என்னைப் பற்றி நினைப்பதாகும்.சிலர் என்னிடம் சொல்வார்கள். 'எனக்கு என்னைப் பற்றி மிகப் பெரிய மதிப்பு உண்டு' என்பர். தெரிந்து கொள்ளுங்கள் உங்களை கடவுள் என உணராதவரை உங்களது சுயமதிப்பீடு குறைவே.

அகங்காரத்துக்கும், மமகாரத்துக்கும் இடையில் உள்ள இடைவெளிதான் பிரச்சனைக்கு காரணம். நீங்கள் நினைக்காத ஒன்று உங்களிடம் இருப்பதாக காட்டியிருப்பீர்கள். உண்மையான நிலையில் இருக்கிறீர்கள். உங்களைப் பற்றி பெருமையடித்துக் கொள்ளவோ, மறைக்கவோ வேண்டியதில்லை.

இந்த நிலையை நீங்கள் அடைந்து விட்டால், பொருள் சார்ந்தவற்றில்மீங்கள் முன்னேறியிருப்பீர்கள். மற்றவர்களும் உங்களை மதிப்பார்கள். நீங்களும் சொல்வதை செய்வீர்கள். செய்வதை சொல்வீர்கள். இதுலே மாறுபாடு இருக்காது.

ஆழ்மனதாக கூறுவது என்றால் நீங்கள் ஆழ்மனதிலும் முன்னேறியிருப்பீர்கள். உங்கள் உடல் மனது புத்தியின் மீதுள்ள மற்றவை பிட்டிருப்பீர்கள். இதற்கு பொருளியல் சார்ந்த உலகில் செயல்பட என்பது இல்லை. பெரும் குருமார்கள் இந்த நிலையில் செயல்பட்டிருக்கிறார்கள். அந்த நிலையில் அவர்களது ஸ்தூல உடம்பு காட்டப்படுவார்கள். பிறகு தங்கள் அகங்காரமும் மமகாரமும் ஒருங்கிணைத்து மிக உயர்ந்த தெய்வீகளிலை இருக்கும்.

கேள்வி : சுவாமிஜி! நீங்கள் மனதின் நான்கு நிலைகளைப் பற்றி விளக்கவீர்கள். எவ்வாறு ஆழ்ந்த உறக்கத்தில், சுழ்ருமையும் நான்காவது நிலையான மனமற்ற தூய நிலையை வித்தயாசம் காண்பது.

நன்மிடம் என்ணங்களின் தொகுப்பு நமது மனதின் நான்கு நிலையை உணர

'கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'கடனைப் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனே, என் சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என் தந்தை. கடனை திரும்பக் கொடல், பொருள், இதை இன்னதெனச் செலவழித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

வைக்கும்.

நம் மனதில் எண்ணங்கள் இருக்கும்போது நமது நிலை விழிப்பு நிலையாகும். இது முதல் நிலை. இப்பொழுது நீங்கள் என் பேச்சைக் கவனித்துக் கொண்டிருப்பது இந்தநிலை.

| எண்ணங்கள் உடைய நிலை | எண்ணங்கள் அற்ற நிலை |

'நான்' என்ற உணர்வு இருப்பது 'நான்' என்ற உணர்வு இல்லாமல்

ஜாக்ரத் விழிப்பு நிலை எண்ணங்கள் ஸவ்பன கனவு நிலை கனவு தூரிய ஆனந்த நிலை முழு விழிப்புணர்வு நிலை சுஷுப்தி உணர்வற்ற நிலை ஆழ்ந்த உறக்கம்

நாம் உணர்வற்று ஆனால் எண்ணங்கள் இருந்தால் அதுக்கும் கனவும் தான்றும். இது இரண்டாவது நிலை. கனவு காணும்போது 'நான்' இல்லை சரியா? வாழ்க்கையைப் பயங்கரக் கனவு பயமுறுத்தும் போது விழித்துக் கொள்கிறோம்.

மூன்றாவது நிலை ஆழ்ம் உறக்கநிலை. இதில் எண்ணங்களும் இருக்காது, நம்மைப் பற்றிய உணர்வும் இருக்காது. சொல்லப்போனால் நாம் பின்னம் போல் இருப்போம். உடலும் மனதும் இந்த இறப்பாதல் புத்துணர்ச்சி பெறுகிறது. மீண்டும் இரவு பகலில் மீண்டும் பிறக்கின்றன.

நான்காவது நிலையை நான்காகவது வழி என்பார். அதில் நீங்கள் எந்த நிலையில் இருக்கிறீர்கள் என்பது செரியும். ஆனால் எண்ணங்கள் இருக்காது. எண்ணங்கள் மீது பற்றோ அல்லது எண்ணங்களை சேர்க்கும் குணமோ இருக்காது. இதுவே சமாதி. சமாதி என்பது ஒருவரின்

'சசன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான்' பெயர் ஆனால வேண்டுமென, எண் சிறுவயதிலிருந்தே கனவில் எண் தந்தை. கனவை திருமாக உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தோர். வெற்றிக்கு உச்சகமனித்தார்.

இயல்பான நிலைக்கு திரும்புவதேயாகும். சுலபமாக சொல்வதானால் தன்னை உணர்வதேயாகும்.

ஞானம் அடைந்தவர்கள் எப்பொழுதும் சமாதி நிலையிலேயே இருப்பார்கள். அதற்காக அவர்கள் தொடர்ந்து கண்ணை மூடிக் கொண்டு உள்ளார்ந்த நிலையிலேயே இருப்பார்கள் என்பது இல்லை. 'கிருஷ்ணன், போன்ற மற்றவர்கள் உறங்கும் போது அவர்கள் விழித்திருக்கும் போது அவர்கள் உறங்குவார்கள்' அவர்கள் எப்பொழுதும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கிறார்கள் எபதே இதன் பொருள். அவர்களுடைய புலன்கள் கட்டுப்பட்டிர் அல்லது உறக்கத்திலிருக்கும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராண்டார் அனுபவகாவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுதான் அவர் ஆன்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரியாது.

ஒரு மனிதன் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை அறிய உங்களுக்கு ஒரு சிறிய கருத்தைச் சொல்கிறேன். ஒருவர் உறங்கும் போது அவர்களைப் பாருங்கள், உண்மையிலேயே அவர்கள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தால் நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது. அதே மனிதர் உறங்கும் போது ஒரு மலர் போல, போராநந்தத்துள், எந்தவித அசைவும் இன்றி, முகத்தில் எந்தவித மாற்றமும் இல்லாமல் இருந்தால், அவர் தூரிய அல்லது சமாதி நிலையில் இருக்கிறார் என்று பொருள்.

உடல் உறங்குகின்றது. ஆனால், மனம் எண்ணங்கள் அன்றி விழிப்புடன் இருக்கின்றது. உடல் மனது இரண்டும் அமைதியில் பேரானந்தத்தில் இருக்கிறது. நித்யானந்தம்.

இவ்வாறாக பகவத்-கீதாவின் உபதேசத்தில் இரண்டாவது அத்தியாயமாகிய பாங்க்ய யோகம் நிறைவுறுகிறது. இதில் கிருஷ்ணனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் நடக்கும் இந்த உரையாடலில்

மிக உயர்ந்த நிலையைப் பற்றி பேசப்படுகின்றது.

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

வாழ்க்கை என்பது வாழ்வை அனுபவிப்பதே தவிர, குறிக்கோளைக் கொண்டு ஒடுவது அல்ல. வாழ்க்கைக்கென்று எத்தன்மோரு உண்மையானகாரணமுமில்லை.உண்மையில் வாழ்க்கையே குறிக்கோளற்றது தான். ஒரு முறை, குறிப்பிட்ட குறிக்கோளை அடைய வேண்டும் என்று உருவாக்கிவிட்டபோம் என்றால், அனதில் தொடர்ந்து அமைற்றிப் பற்றிய கவலைகளையும், உருவாக்குகின்றோம்.

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

சுவாமிஜி, நம்பாமல் இருக்கும் தன்மையானது நாம் கற்றுக் கொள்வதற்கு மிகப்பெரிய தடை என்று நீங்கள் சொல்கின்றீர்கள். ஆனால் நீங்கள் எங்கனை 'உங்கள் சந்தேகங்களை கேளுங்கள்' என்று கூறுகின்றீர்களே! அது என்ன?

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

சுவாமிஜி! இயானம் நம்மை செயலற்ற தன்மைக்கு எடுத்துச் செல்வதற்கு சாத்தியமிருக்கிறதா? இயானம் மூலம் சக்தி பெற வேண்டும் என்பது என் நோக்கமாக இருந்தாலும், இயானத்திற்கு பின் விஷயங்களின் மேல் உள்ள ஆர்வம் குறைந்து விடுகிறது! அது என்ன?

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

சுவாமிஜி! துக்கம் என்றால் என்ன? நாம் என் துக்கப்படுகிறோம்? துக்கப்படுவத் அவசியமான ஒன்றா?

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

சுவாமிஜி! நான் எப்போதெல்லாம் உங்கள் சந்நிதியதில் இரக்கின்றேனோ அப்பொழுது என் கேள்விகள் எல்லாம் தானாகவே மறைந்து விடுகின்றன. எல்லாமே சரியாகிவிடும். என்ன செய்வது என்று தெரிய எல்லா சந்தேகங்களும் நுழைகின்ற. இது என் நடக்கிறது? நான் இதற்கு என்ன செய்யவேண்டும்?

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

சுவாமிஜி, இந்நியாவில் நாங்கள் சடங்குபின்பற்றுவது, விக்கிரகங்களை வழிபடுவது என்று வாளிக்கப்படுவதுள்ளோம். நீங்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்கிறீர்களா? அல்லது இவைகளை எதிர்க்கின்றீர்களா?

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

சுவாமிஜி, கர்மானுப்பற்றி விளக்க முடியுமா?

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

சுவாமிஜி! இரு நபர்களுக்கு இடையே உள்ள உறவுமுறை சரியாக அமையவில்லை என்றால் எப்போது அதில் உடனியாக இருக்க வேண்டும், எப்போது நாம் அதை விலக்கிவிட்டு நம்முடைய வாழ்க்கையை தொடர்வது?

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

சுவாமிஜி! இயல்பான காம உணர்ச்சிகளை அடக்கவேண்டும் என்று சொல்கிறீர்கள். ஆனால் இது போல காம உணர்ச்சிகளில் ஈடுபடுவது சரிதானா?

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

'சுசன் இப்படுச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவு திளுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

3

குறிக்கோள் இல்லாத தன்மையின் அழகு

'சுசன் இப்படுச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவு திளுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

சுவாமிஜி! அன்பில் நம்முறைய எல்லாவற்றையும் கொடுத்துவிடுகிறீர்கள் என்று நீங்கள் சொல்கின்றீர்கள். அழ்ந்த அன்பானது கொடுக்கப்படாமலோ அல்லது ஏற்றுக்கொள்ளப்படாமலோ என்ன செய்வது?

ஓம் ஹ்ரீம் நித்யானந்தாய நமஹ மொத்த பிரபஞ்சமும் மொத்த உலகமும் குறிக்கோள்றதே

ஆன்மா, இதைக் கேட்டதற்கு சற்று அதிர்ச்சியானவே இருக்கும் சிறிய வயலெருந்தே நாம் கற்று கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறோம், வாழ்க்கைக்கு எதோ ஒரு குறிக்கோள் இருக்கின்றன என்ற சமுதாய கட்டுப்பாடுகளால் நம்ப வைக்கப்பட்டிருக்கின்றோம்.

எப்போதுமே நாம் எதாவது சில இலக்குகளை குறிக்கோள்களைப் பின் பற்றியே ஒட வேண்டி இருக்கின்றது.

நீங்கள் கேட்கலாம் 'குறிக்கோள் எதுவும் இல்லை என்றால் வாழ்க்கைக்கு என்ன பொருள்', இந்த வரிக்கு என்ன அர்த்தம் இருக்க முடியும்?' என்று நீங்கள் ஆச்சரியப்படலாம்.

ஒருவரத எந்த செயலுக்கும் என் அது ஒருவரது வாழ்க்கை முழுவதற்கும், ஒரு குறிக்கோள், ஒரு வரையறை ஒரு முடிவு இருந்தே ஆகவேண்டும்' என்று நாம் என்னுவதுண்டு.

பிறகுநாள் அது அர்த்தமுள்ளதாகிறது. அந்த குறிக்கோளே நம்மை ஒடவைக்கின்றது, அது நம்முடைய அன்றாட செயல்களில் சுவையைச் சேர்க்கின்றது.

நீங்கள் சொல்வீர்கள்,

சுவாமிஜி, எங்களை நீங்கள் குழப்புகிறீர்கள்' நாம் இங்கிருப்பது ஒரு நோக்கத்திற்காகத்தான் என்று நம்முடைய வாழ்க்கை முழுவது இதை நம்பச் சொல்லி வளர்க்கப்பட்டிக்கின்றோம்'.

'குழந்தைகளாக இருக்கும்போது நாம் சிறப்பாக பள்ளியின் செயல்பட வண்டும்' என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறோம். பிறகு கல்லூரியிலும் இதே நிலையான். நாம் வளர்ந்துவிட்ட திருமணம் செய்து கொண்டு அதன்பின் குழந்தைகளையும் சிறப்பாக வளர்க்க வேண்டும். என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

நம் வாழ்வில் ஒவ்வொரு நிலையிலும் நமக்கென்று வடிவமைக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட இடங்களிலும், ஒவ்வொரு நிலையிலும் நமக்கென்று சமுதாயமும் நம் குடும்பமும் நமக்கு வழியுறுத்த வைத்துள்ள குறிப்பிட்ட வழிமுறைகளும் இருக்கின்றன.

நாம் எப்படி அதை விட்டு விட முடியும்? இந்த எதிர்பார்ப்படுள் எல்லாம் தவறு, வாழ்க்கைக்கு என்று ஒரு குறிக்கோளும் இல்லை என்பதை எப்படி நாங்கள் நம்புவது?

'சுவாமிஜி நீங்கள் எங்கள் வாழ்க்கையை தலைகீழாக மாற்றுகிறீர்கள்' என்று நீங்கள் சொல்வீர்கள்.

இலக்கை நோக்கி நீங்கள் ஒரு ஒட மேலும் வெற்றி பெற்ற மனிதராக கருதப்படுகிறீர்கள். வகம் அஹிகமாக அதிமாக நீங்கள் மதிக்கப்படுவது அஹிகமாகிறது. வேகம் எவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறதோ அவ்வளவு அதிகமாக வெகுமதிகளும் கிடைக்கின்றன.

வாழ்க்கைக்கு என்று ஒரு நோக்கம் ஒரு இலக்கு உண்டு என்று நீங்கள் பிறந்திலிருந்தே மீண்டும், மீண்டும் சமுதாயம் உங்களுக்கு கற்று தருகின்றது.

குறிக்கோளில்லாத வாழ்க்கை அர்த்தமற்றதாக நமக்கு தெரிகின்றது. அப்படி ஒரு சாத்திய கூறு இருக்க முடியும் என்று நம்மால் தெரிந்து கொள்ள கூட முடியவில்லை.

நன்ளாக ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ளுங்கள் இதைத்தான் நீங்கள் நம்ப வேண்டும் என்று வளர்க்கப்பட்டு இருக்கின்றீர்கள். இது பிரபஞ்சத்தின் சத்யியம் அல்ல.

நம்முடைய வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாகவும், மதிப்புள்ளதாகவும்,

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரிந்தது... அவன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

சசன் கப்படிச் சென்வீரீகள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய தாளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உதல், பொருள், தாவி அனைத்தையும் செயவொழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரிந்தது... அவன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

486

487

மகிழ்ச்சியாகவும் ஆக்க வாழ்விற்கென்று தனி இலக்குகள். எதுவும் தேவையே இல்லை. இலக்குகளற்ற நிலையே நம்முடைய வாழ்க்கையை அர்த்தமுடையதாக்குகிறது. நோக்கமற்ற வாழ்வு வாழ்க்கை மதிப்பு மிக்கதாகிறது.

இந்த பிரபஞ்சத்திற்கும் இயற்கைக்கும் ஏந்த குறிக்கோளும் இல்லை. அது வெறுமனே அப்படியே இருக்கின்றது. அப்படியே தொடர்ந்து வாழ்கின்றது ஆகையால் மலையின் மேலிருந்து கீழ்நோக்கி ஓடி கடலுள் கலக்கிறது காரணம் மேலிருந்து கீழ்நோக்கி ஓடுதல் அகரனுடைய இயல்பு.

கடலோடு கலக்க வேண்டும் என்ற குறிக்கோள் இருக்கின்ற காரணத்தினால் அது ஒடுவதில்லை.

அதைப்போலத்தான் நாம் வாழ்வும் எந்த ஒரு நோக்கமும் இல்லாதது. ஒரு நோக்கத்திற்காக நாம் பிறக்கவில்லை.

நாம் வாழ பிறந்திருக்கிறோம், வாழ்க்கையை அனுபவிப்பதற்கு சுந்தோஷமாக இருப்பதற்கு பிறந்திருக்கிறோம். ஆனால் அதற்கு பதிலாக நாம் சுந்தோஷமில்லாதவர்களாக அமைத்துக்கொள்கிறோம். நாம் நமக்காக இலக்குகளை நிர்ணயித்துக்கொள்கின்றோம். எற்கனைய இலக்குகள் எல்லாமே கற்பனையமயம், உண்மையில்லாவெற்றைப்போலும் அடிப்படையற்ற செயல்முறையால் நாம் வாழ்க்கையை அனுபவிப்பதை நிறுத்தி விடுகின்றோம்.

இலக்கை நோக்கி நீங்கள் அதிகமாக ஓட ஓட, அவ்வளவு அதிகமாக உங்கள் வாழ்க்கையை இழக்கின்றீர்கள்!

இலக்குகளைப்பற்றி தொடர்ந்து கவலைப்படுவும் ஒருவர் அவருடைய வாழ்க்கையை அவரால் ஒருபோதும் அனுபவிக்க முடியாது.

அவர் எதிர்காலத்திலே வாழ்ந்து நிகழ் காலத்தை புறக்கணிக்கிறார்.

நாம் இப்போது இங்கே இந்த சுவரில் நிகழ்காலத்தில் இருக்கும்போது நமக்கு, வழிகாட்ட இலக்கு என்று எதுவும் தேவை இல்லை.

வெறும் நிகழ்காலத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வானது ஒவ்வொரு

இருமனத்திலும் என்ன செய்ய வேண்டியிருக்கிறது எல்பதை முடிவு செய்ய நமக்கு உதவுகின்றது.

நிகழ்காலம், நிகழ்விடம் விழிப்புணர்வுடன் கைகளாலப்படும் போது எதிர்காலம் தானாகவே தீர்வு பெற்றுவிடும். நாம் போய் சேரவேண்டிய இடம் எதுவாக இருந்தால் அடையகின்ற இடமும் சரியாகவே இருக்கும் நாம் அடையகின்ற இடத்தைப் பற்றி எல்லை வகுக்க தேவை இல்லை. சரியான பாதையே செய்யும் இடத்தை வரைறுக்கும்.

இருப்பினும் நம் எதிர்காலத்தைப்பற்றி தொடர்ந்து கவலைப்படுகொண்டே இருக்கிறோம். நாம் தொடர்ந்து கடந்த காலத்தைப் பற்றி நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறோம். நாம் எதிர்காலத்தில் நம் முடைய நம் கடந்த காலத்திலே தழறவிட்ட தின் அடிப்படையில் நம்முடைய எதிர்ப்பார்ப்புகளை வரையறுக்கின்றோம். அதன் உத்தரணமாக நீங்கள் படிக்கும்போது ‘எனக்கு நல்ல வேலை கிடைத்தால் போது நான் மகிழ்வேன்’ என்று நினைப்பீர்கள்.

வேலை கிடைத்தவுடன் ‘என் இருமனத்திற்கு பிறகு வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்* என்பீர்கள்.

இருமனத்திற்குப் பிறகு ‘எனக்கு குழந்தைகள் பிறந்து, நல்ல வீடு இருந்தால் நான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன்’ போது என்று நினைப்பீர்கள்.

குழந்தைகளையும், சொந்தவீடும் கிடைத்த பிறகு, ‘பிள்ளைகள் வளர்ந்தால் போதும். பொறுப்புகள் எல்லாம் முடிந்துவிடும் நான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன்’ என்பீர்கள்.

உங்கள் பிள்ளைகள் செட்டில் ஆனபின் பொறுப்புகள் நீங்கள் தள்ர்வாக இருக்க விரும்பும்போது இருக்க முடியவதில்லை. உங்களால் தள்ர்வாக இருக்க முடியாது.

‘சரியான அப்பட்ச் சொல்வீர்கள்!’ என விசாரித்ததற்கு, சௌந்த் பெரிய ஊஞக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவை தளும்பக்க உடல், பொருள், இன்னதையும் செலவழித்து என்னைப் பெற்று வளர்த்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

முடியாத அளவிற்கு உங்கள் இருப்புத்தன்மையானது ஒடுவதற்கு அவ்வளவு கட்டுப்பட்டிருக்கிறது! உங்களால் ஒய்வாக இருக்க முடிவதில்லை.

இந்த மன அமைப்புடன், நாம் அதே இடத்தில் இருக்க தொடர்ந்து ஒழிக் கொண்டிருக்கிறோம். நாம் எங்கிருக்கிறோமோ அங்கு மகிழ்ச்சி இருக்கிறது நாம் இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கும் இடத்தில் அல்ல நாம் இருக்கும் இடத்தில் சந்நோஷிதம் இருக்கிறது.

ஒரு சின்ன கதை

நிபுயார்க்கில் உள்ள வெற்றிகரமான பங்கு சந்நதை (ஜானிஷன்ட் நுண்ணுலை ஆச்சனடுனுலை) நிபுணர் தன்னுடைய கடனை உழைப்பின் சோர்வு அடைந்தார்.

எலும்பையிலேயே தொங்கி இலக்குகள் குறித்தேறல்கள் என அகராதியில் தொடர்ந்து ஓடி கோடிக் கணக்கில் பணம் சம்பாதித்து இருந்தார். அவருடைய சோர்வை பார்த்து அவர் நண்பர்கள் அவரை ஒப்புவி எடுக்கும்படி அறிவுறுத்தினார்கள்.

'தளர்வாக இருத்தல்' என்பது அந்த இளைஞனின் அகராதியிலேயே கிடையாது என்பதை அறிந்த அவர் நண்பர்கள் மீண்டும் பிடிப்பதற்கு புகழ்பெற்ற துறத்தின் உள்ள கிராமபுறத்திற்கு போகச் சொன்னார்கள். அந்த ஊர் மீன் பிடிப்பதற்கு பிரசித்தமான இடம் மீன் பிடிப்பது உடல் நலத்திற்கு நல்லது. அதனால் இரும்புபோலது அந்நிக உற்சாகமும் சக்தியுடனும் வருவாய் என்றார்கள்.

அந்த மனிதர் ஒத்துக்கொண்டார் அதற்கென உள்ள பிரத்தியோக உடை, மற்றும் துணிமணிகள், காலணிகள், தலை தொப்பி பின் மிக விலை உயர்ந்த மீன்பிடிக்கும் கருவி, துண்டில் உறைகள் என இவற்றை எல்லா வாங்கினார்.

ஒரு விமானம் மூலம் அருகே உள்ள நரகத்திற்கு சென்று அங்கிருந்து அந்த கிராமத்திற்கு கார் ஓட்டிச் சென்றார். ஒருவிதமான விடுதியில் தங்கினார்.

மறுநாள் காலை அதற்கென இருந்த சிறப்பு அணிந்து தன் கருவிகளுடன் மீன் பிடிக்கும் இடத்திற்கு சென்றார் ஒரு மரத்தின் ஈழ் வசதியாக உட்கார்ந்து கொண்டார்.

'ஏழன் அப்புறம் சொல்கிறேன்' என விசாரித்தற்கு, 'கடலின் பெரிய இராட்சசன் வேண்டுமென்றே என் சிறுவயதிற்குத்தே எனவு கண்டவர் என் தவியை தீர்வாக்க உடல், கண்டவர் என் தவியை தீர்வாக்க உடல், இன்னும் பொறுங்கள், இன்னும் பொறுங்கள். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

தன் துண்டில் கருவிலை நீரில் விட்டு காத்திருந்தார். காத்திருந்தார் காத்திருந்தார் ஒரு மணி நேரம் சென்று விட்டது.

ஆனால் எந்த மீனும் அகப்படவில்லை. பொறுமை இழக்க ஆரம்பித்தார். ஆனால் பல சிக்கலான வியாபார நுட்பங்களை நிர்வகிக்கும் தன்னால் சாதாரண மீன்பிடிப்பதில் வெற்றி பெற முடியவில்லை என்பதன அவரால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

அப்போது அந்த பகுதியில் வாழ்ந்த ஒரு முதியவர் வந்தார். கசங்கி உடைகள் அணிந்த அழுக்கு மேனியுடன் ஒரு பெரிய கள்ளிக் கோமணலவர். காம்பளவு கன்னி அமர்ந்தார்.

வங்கியாளர் அந்த மனிதரை குறும்பாகி வடிக்கையுடன் பார்த்தார் அப்படி எப்படி மீனை இவர் பிடிக்கப் போகிறார்! என நினைத்தார்.

வயதானவரின் மீன்குளவி எப்படி இருந்த என்றால் நீளமான குச்சியல் கனமான கயிறு கட்டப்பட்டு அதோடு ஒரு சின்னப் பெட்டியில் புழுக்கள் இருந்தன. அவர் அமர்ந்து தன் கழியை ஆழ்றில் விட்டார்.

சில நிமிடங்களிலேயே மீன்கள் பிடிபட ஆரம்பித்தன. ஒன்றல்ல இரண்டல்ல ஒன்றாக பல மீன்களை பிடித்தார். பின் தயங்காமல் பிடித்த மீன்களை ஆற்றில் இரும்பு விட்டு சிரிக்கத் தொடங்கினார். அவர் முற்றிலும் சந்நோஷிதமாக அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தார்.

திடீரென்று, அந்த முதியவர் தன்னை அந்த இளைஞன் கூர்ந்து கவனிப்பதை உணர்ந்தார். முதியவர் புன்சிரிப்புடன் அவரைப் பார்த்து வணக்கம் கொண்னார் 'நீங்கள் என் வரக்கடாது இது மீன்பிடிக்க நல்ல இடம்' என்று சொன்னார்.

இளம் வங்கி அதிகாரி தாமதிக்காமல் வயதானவர் சொன்னபடி அவர் பக்கத்தில் வந்து 'சொல்கிறீர்கள்?'

என விசாரித்தற்கு, 'கடலின் பெரிய ராட்சசன் வேண்டுமென்றே என் சிறுவயதிற்குத்தே கண்டவர் என் தத்தை. கண்டவர் என் தத்தை. திலுமாக்க உடல், பொருள்,

இவை அனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

490

491

உட்கார்ந்து கொண்டார் அவர் சொல்லித்தடபடி செய்தார். சில நிமிடங்களில் அவருக்கும் மீன்கள் கிடைக்க ஆரம்பித்தன. இளையருக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது.

வங்கியாளர் ஒரு சிறியான பக்கா வியாபாரி. அவர் வியாபார மனம் ஒடத் தொடங்கியது ‘நீங்கள் இறமையான வராக இருக்கிறீர்கள். என் நீங்கள் நீயுயார்க்க் வரக் கூடாது? உங்களைபல பேணக்கார்களுக்குஅரிமுகம் செய்து வைக்கிறேன். அவர்களுக்கு மீன்பிடிக்கக் கற்றுக் கொடுத்து நிறைய பணம் சம்பாதிக்கலாம்’ என்றார்.

அவர் சொன்னதை வயதானவர் உள்ளிப்பபாக கேட்டார் ‘நீங்கள் செல்வந்தர்’ என்றார். ‘ஆமாம்’ என்றார் அவர் ‘நான் அதிக பணம் சம்பாதித்து உள்ளேன்’ என்றார்.

வயதானவர் கேட்டார்

‘இப்பபோது என்ன செய்வகாக இப்படும்? உங்களிடம் தான் அதிக செல்வம் இருக்கிறதே’ ‘நான் சிறந்த பெண்மணியை இருமணம் செய்துளேன்’ இரண்டு குழந்தைகளை பெற்றுக் கொள்ளப் போகிறேன்’ என்று இளையர் பதில் சொன்னார்.

வயதானவர் தொடர்ந்தார். ‘பிறகு என்ன செய்வீர்கள்?’ ‘நாங்கள் அழகான வீடுகக் கட்டப்போகிறோம்’ என்று வங்கியாளர் சொன்னார்.

‘பிறகு’ என்ன வயதானவர் கேட்டார் நாங்களும் விடுமுறை எடுத்துக் கொள்வோம். வ வேலையிலிருத்து எப்போது ஓய்வு தெலவையோ அப்போது ஓய்வு இங்கு வருவோம். மீன்பிடிப்போம் என்றார். அதற்கதாரே நான் இப்போது செய்து கொண்டிருக்கிறேன்!’ என்ற அத் வயதானவர் சொன்னார்.

நம்மில் பலருக்கு தளர்வாக இருக்க முடிவதற்கு முன்பே பல கஷ்டப்பட்டு மன சோர்வுடன் இருக்கதேவைப்படுகிறது. தளர்வாக இருப்பது என்றால் என்ன என்பது புரிவதில்லை.

இயானம் செய்யும் போது தளர்வாக இருங்கள் என்று சொன்னால் அவர்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு,

‘சவாமிஜி, தளர்வாகப்படி இருப்பது’ அதைப்பற்றி விரிவான வழிமுறைகளை

தயவுசெய்து கொடுங்கள்’ என்பார்கள்.

முன்பு சந்தோஷத்தை தொலைத்து விட வேண்டியிருக்கிறது பிறகு தான் நாம் அதற்காகத் தேட ஆரம்பிக்க முடியும் என்று நினைக்கின்றோம். ஏதோ ஒன்றின் பின் ஒருவரால் எற்படும் மன அமைதியற்ற நம்முடைய இருப்பின்மையின் பாகமாகிலிடுகிறது. நம் கட்டுற மனப்பான்மையின் பாகமாகிலிடுகிறது. அதன் பின், ஓய்வு எடுப்பது என்பது இனி ஓய்வாக இருக்காது. அது இனி தளர்வாக இருக்கத் தலாகி இருக்கிறது. அது ஒருவிதமான தள்வற்ற நிலையாகிலிடும்!

ஒரு இலக்கின் பின் நாம் ஒடும்போது, நமக்கு தெரிவதெல்லாம் இலக்கை அடைவது மட்டுமே.

எந்த இயாகமாக இருந்தாலும் அதற்குத் தகுந்தாநதக் கெரிந்து கொள்க. நாம் காற்றுக்குப் பின் ஒடும் போது நம்மை சுற்றி இருப்பவர்களுடன் தொடர்பு பெற்று இருப்பதாகக் கூட உணர்வதில்லை. நாம் நேசிக்கின்றோம் என்று சொந்தக் கொண்டாடுபவரிடம் கூட நாம் தொடர்பு பெற்று இருப்பதாக உணர்வதில்லை.

வாழ்வின் இறுதில் ஓய்வு எடுக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்துகொண்டு போது, தளிமனிதராகப் போனாலும் உணர்கின்றோம். காரணம் ஏதோ ஒன்றின் பின் ஒடுவதற்கு நாம் கட்டுற மனப்பான்மையால் கட்டுப்பட்டு இருப்பதுதான். நம் வாழ்க்கை மீள்வதுமே ஏதோ ஒன்று அல்லது இன்னொரு செயலின் மீது தா நம்மை சம்மந்தப்படுத்திக் கொள்ளுமாறு கட்டுப்படுத்தப்பட்டு இருக்கிறோம். நீங்கள் எவ்வளவு அதிகமாக ஒடுகிறீர்களோ அவ்வளவு அதிகமாகப் பட்டப்பெயர்கள், வெறு மதிகள் பெறுகிறீர்கள்.

‘பல பரிமானங்கள் உடையவர் தெரிந்தவர் பல துறைகளில் சிறப்புடையவர்’ என அழைக்கப்படுகிறார். இது மறுபட்டு மன நிலையைக் கொண்டுள்ளவர்களின் வேறு பெயர் என்று, நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

பல பரிமான சிறப்புடையவர் என்பவர் எப்படி இருப்பார்? தன்னையே ஆழமாக அனுபவித்த ஒருவரால் மட்டுமே, தனக்குள்ளேயே அமைதியாக இருக்கத் தெரிந்து இருக்கும் ஒருவர், செயல்களுக்கு நடுவிலேயே செயலற்ற தன்மையை அனுபவிக்கும் ஒருவரே பல பரிமானங்கள் உடையவராக இருக்க முடியும்.

ட்டடுடை ஸீடிட்டுண்ணுண்டிடிணாட்டு கஹுணுர்ண்ணிண்டிடி ருநூத இது போன்ற மனிதர் மட்டுமே தன்னுடைய பல சுய தோற்றங்களையும் இவ்வெல்லாவற்றடனும் வசதியாக நிம்மதியாக இருப்பார்.

கிருஷ்ணத்தன்மையுடையவரால் மட்டுமே பல பரிமாணமுடையவராக இருக்க முடியும்.

எவர் ஒருவர் தனக்குள்ளேயே தள்ளர்வாக அமைதியாக இருக்கின்றாரோ எவர் ஒருவர் எப்படி தனக்குள்ளோயே தள்ளவராக இருப்பது என்று தெரிந்து இருக்கின்றாரோ, அவரே பல பரிமாணங்களை உடையவராக இருக்க முடியும்.

சமுதாயத்தை இருப்பிதுத்துவதற்காக ஒடுபவர் சமுதாயத்தால் ஒட வைக்கப்படுகிறவர் அமைதியை ஒருபோதும் அனுபவிக்க முடியாது.

நன்கு தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள் நீங்கள் அதிகமாக ஒட ஒட பெறத்தியமாகும். சாந்தியமும் மிக அதிகம் இருக்கிறது. ஆனால் சமுதாயம் நீங்கள் ஒடவேண்டும் என்றுதான் விரும்புகிறது. அப்போது தான் நீங்கள் அதற்கு உபயோகமாக இருப்பீர்கள் நீங்கள் இருப்பதைப் போல் நீங்கள் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறது. நீங்கள் உபயோகப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறதா, கணக்கு ஆளுவோலாராகவோ இருந்தால், சமுதாயத்திற்கு ஏதோ வகையில் பயனாக இருந்தால், பிறகு நீங்கள் புகழப்படுகிறீர்கள் பரிசளிக்கப்படுகிறீர்கள்.

இந்த காரணத்தினால் தான் சமுதாயம் உங்கள் பட்டப்பெயருக்கு அவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றது இந்த பெயர்களுக்காக நீங்கள் வேலை செய்யவில்லை என்றால் நீங்கள் போதுமானவரில்லை என்று உங்கள் உணர வைக்கிறது.

உண்மையில் உங்கள் பெயருக்காகதான் நீங்கள் மதிக்கப்படுகிறீர்கள் நீங்கள் என்ன என்பதற்காக உங்களுக்காக அல்ல. உங்களுடை பெயர்கள் அதிகமாக அதிகமாக கிடைக்கிறது உங்களுக்கு பெயர்கள் குறைவாக இருந்தால் மதிப்பும் குறைவாகவே இருக்கிறது. நீங்கள் சமுதாயத்திற்கு அதிகமாக பயன்பட பயன்பட உங்களுடைய மதிப்பும் உயர்கிறது.

பயன்பட உங்களுடைய மதிப்பும் உயர்கிறது.

தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்

வாழ்க்கை குறிக்கோளற்ற தன்மை கொண்டது உங்கள் வாழ்க்கையை ஆழ்ந்து பாருங்கள். எதைப்போலாம் உங்கள் வாழ்க்கையின் இலக்காக நினைக்கின்றீர்களா, அது நிறைவேறினால் கூட, உங்களால் அமைதியாக இருக்க முடியும் என்று நீங்கள் நினைக்கின்றீர்களா? பூரணம் பெற்ற உணர்வு இருக்க முடியும் என்று நீங்கள் நினைக்கின்றீர்களா? இல்லை நிச்சயமாக இருக்காது. உடனே அடுத்த இலக்கை மட்டுமே தேட தொடங்குவீர்கள். ஒவ்வொரு இலக்கும் முடிவடைந்து கொண்டிருக்கவே, அதன் இடத்தில் இன்னொன்று இலக்கு எழுகின்றது.

அங்கு அமைதியான நிலை என்பதே இல்லை. நீங்கள் அடைந்ததை உணர்ந்து கொள்ளும் நேரம் கூட நீர்ம் இல்லை. உங்களுடைய சாதனைகள் வேறொன்றை அனுபவிக்க நேரமில்லை ஒரு இலக்கிலிருந்து இன்னொரு இலக்கிற்கு ஒரு ஆசையில் இருந்து மற்றொன்றிற்கு தள்ளப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறீர்கள் திருப்தியின்மை என்ற உணர்வு எப்போதும் இருக்கிறது.

இருப்பியற்ற தன்மையில், முழுமை இல்லாத நிலையில் எப்போதும் இருக்கிறீர்கள் உங்கள் இருப்பதன்மை விரும்புகிறது என்பதால் நீங்கள் ஒடுவதில்லை சமுதாயம் உங்களை ஒடுகிறது என்ற விருப்பு காரணத்தினால் ஒடுகிறீர்கள்.

ஒரு நபர் என்னிடம் வந்து சொன்னார் ‘முன்பெல்லாம் நான் புகைப்பிடித்துக் கொண்டும் மது அருந்திக் கொண்டும் இருந்தேன். என் மனைவி எப்போதும் என்னை எப்படியாவது சரி செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். அது எது வாயிலும் எல்லாவற்றையும் என் புகை மது பழக்கங்களுக்குள் இணைத்து குற்றம் சாட்டுவார்.

பிள்ளைகள் சரியாக படிக்கவில்லை என்றால், நீ ஒரு குடிகாரன் உன் குழந்தைகளைப் பற்றி உனக்கு அக்கரை இல்லை. அதனால் தான் அவர்கள் சரியாக படிக்கவில்லை என்று சொல்வார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘தன் இப்படிச் சொல்கிறாள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தன் பெயர் தானாக வேண்டுமென்றே, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தாள். வெற்றிக்கு உழைத்தாளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘தன் இப்படிச் சொல்கிறாள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தன் பெயர் தானாக வேண்டுமென்றே, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தாள். வெற்றிக்கு உழைத்தாளித்தார்.

வீட்டில் எதாவது சரியாக நடக்கவில்லை என்றால் போதும், மீண்டும் ஏதே ஒரு விதத்தில் பழக்கத்துடன் இணைக்க ஏதோ ஒரு வழியைக் கண்டு பிடித்துவிடுங்கள் நான் தொடர்ந்து குற்றம் சுமத்தப்படுவேன். நான் அதனால் அது முற்றிலும் பழிக்கப்பட்டுவிட்டேன். இருந்தால் எனக்கு மிகவும் கஷ்டமாக நான் புலைப்பிடிப்பதையும், மது அருந்துவதையும் விட்டுவிட்டேன் என்றார்.

நான் கேட்டேன்

'இ இப்போது, அவள் சந்தோஷமாக இருக்கிறாளா?'

அவர் 'இல்லை!' என்றார்

'என்னைப்பற்றி இனி எதுவும் சொல் முடியவில்லை என்று வருத்தப்பட்டு சோகமாக இருக்கிறாள்.

யார்மேலேயோ, அதன்மீதோ சொல்லும்போது, நீங்கள் எப்போதும் பொறுப்புகளை அவர் மேல் சுமத்திவிட்டு நிம்மதியாக இருக்க முடியும். நீங்கள் தள்ளுவர்க்கு இநுக்க முடியும். நீங்கள் பொறுப்புகளை மற்றவர் மேல் சுமத்த முடியாத பேது, நீங்கள் வேதனைப்படுகிறீர்கள்.

பொறுப்பை மற்றவர்கள் மேல் சுமத்தி தப்பிப்பது மிகவும் சுலபமானது. உண்மையை கையாள முடியாதபோது, ஒளிந்துக் கொள்ள வசதியான சாக்கு போக்குகளை காரணங்கலை தேடுகிறோம். இங்க அர்ஜுனனின் இதே தான் செய்கிறான். பகவத் கீதையின் மூன்றாவது அத்தியாயத்தில் இருவருடைய கட்டபின் மூலம் இதைத்தான் அர்ஜுனர் செய்வதன்றார். அர்ஜுனன் பொறுப்பை தன்னிடமிருந்து தள்ளி வைக்க முயற்சிக்கிறார்.

289

கேள்வி: சுவாமிஜி நீங்கள் நம்பாத தன்மை நாம் கற்றுக்கொள்வதற்கு பெரிய தடை என்று சொல்லுகிறீர்கள். ஆனால் நீங்கள் உங்கள் சந்தே

தகங்களை கேளுங்கள் என்று சொல்கிறீர்கள். ஏன்? அதை தெளிவுபடுத்துங்கள்.

நீங்கள் நம்பிக்கை இல்லாமலோ அல்லது சந்தேகத்தின் பேரிலோ கேள்விகளை கேட்கலாம். ஆனால் இவை இரண்டிடுக்கும் இடையில் உள்ளவு வித்தியாசங்கள் உள்ளன.

நம்பாத தன்மை என்பது எதையுமே நம்பமுடிக்கும் ஒரு நிலை அப்படியேதான் வேறு ஒன்றும் இல்லை! நம்பாத தன்மை கொண்டவர் தன் வாதங்களை வாதிப்பதற்காகவே எழுப்புவார். இந்த வகையில் பார்த்தால் நம்பாத தன்மை, என்பத ஒரு விழிப்புணர்வற்ற நம்பிக்கேதான் எதிர்ப்பற்றியும் அதற்கு எதிராக முன்கூட்டியே துடக்கப்படும் எதிர் மறை தீர்மானம்.

நம்பாத தன்மையான கருத்துகளை கொள்கைகளோ இல்லாதவர். நீங்கள் அவர் முன் என்ன சொன்னாலும் அவர் இருப்பார். நீங்கள் அவர் முன் சொல்லும் வைத்தாலும் அதிர்க்க ஒரு வாதத்தை மட்டுமே வைத்திருப்பார். ஒரு கருத்துக்கு எதிராக பல மணி நேரம் வாதிடுவார் முடிந்தபின்னர் நீங்கள், நேரமாறான வேறு ஒரு கருத்தை அவர் முன் வைத்தாலும் அதற்க்கு அவர் மேலும் அழுத்தமாக வாதிடுவார்.

உண்மையில் பார்த்தீர்கள் என்றால் எதற்கெடுத்தாலும் இல்லை என்று வாதம் செய்யும் மாற்றமில்லா நிலையான மனப்பாங்கில் எற்கனவே ஆழமாக அவர் ஊறிவிட்டார் என்பத உண்மை இந்த வகையில் பார்த்தால், நம்பாத தன்மை கற்றுக் கொள்வரின் பயணம் முயன்றுவிட்டது என்பதையே காட்டுகிறது.

ஒன்றேன்றால் இந்த வகை மனப்பாங்குமையோல் எங்கும் எதையும் பற்ற சாத்தியமேயில்லை நம்பாத தன்மை கொண்டவர் தன்னை மாற்றிக் கொள்வதற்கான வாய்ப்பை தான் மூடிக்கொண்டுவிடுகிறார்.

நம்பாத தன்மையானது வழமுறையாலேயே எழும்பறு இது பழில்கள் தேவை இல்லாத கேள்விகளாகவே எழும். அதற்க்காக கொடுக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பதில்களுக்கு பின்பும் தானாகவே மற்றொரு கேள்வி எழும். உண்மையில் பார்த்தீர்கள் என்றால் அவர் ஏற்கனவே முடிவு செய்து இருப்பார், என்ன பதில் கிடைத்தாலும் அது என்னை பொருத்தவரை சரியான பதிலாக இருக்க முடியாது என்று!

497

3.1

அர்ஜுனன் சொன்னார்

அதனால் தான் நான் பதில் சொல்லும்பொது, இது கேள்விக்கான பதில் இல்லை. கேட்பவர்க்கான பதில் என்று நான் எப்போதும் சொல்வதுண்டு.

இன்னொரு வகையில், சந்தேகம் என்பது ஒரு இறந்த தன்மையில் இருக்கும் நிலை இறுத்த தன்மையில் உள்வாக்கும் நிலை. சந்தேகம் என்பது, ‘என்று எற்றுக் கொள்ளும் நிலை இந்த மனநிலையானது கற்றுக் கொள்கப்பவரின் புனித யாத்திரைக்கு இது தொடக்க நிலை தேடுதல் உள்ளவரின் பாதையதான் சந்தேகம்’ சத்தியத்தை அடைவதற்கான க்கி தெளிவுப்படுத்திக் கொள்வதற்கு வெளியேற்றப்படவர்க்கும் சந்தேகம் எழுகிறது. சந்தேகத்தில் இருக்கின்ற நிலதர மரியாதையுடன் கேட்பவர், எதிர்ப்புளன் அல்ல. அறியாமை என்கின்ற எளியதன்மை வெளிதிருப்பார். ஆனாலும் என்கின்ற மனப்பான்மையில் இருப்பார். நம்பிக்கை கொள்வதற்கே அவர் அனுபவத்தை பெற காத்துக் கொண்டிருப்பார்.

சந்தேகம் சத்தியத்தை தேடும் சந்தேகம் நம்பிக்கை மனப்பூர்வமான நம்பிக்கையினாலேயே எழுகிறது.

தன்மை கொண்டாவாய்ப் மாறும் போது அது அபாயத்திற்க்கான அறிகுறி. ஏனென்றால் எல்லா கருத்துகளையும் இறுதியான முறையில் வைக்கும் அன்பாகவோ இருப்பியாக அது இருக்கும் ஆனால் இறுதியில் நம்பாத தன்மைக்கொண்டவர் தன்ளுடைய இணைப்புகளை தானே எறித்துக் கொள்ளாட்டுமே செய்கிறார்.

குறிப்பாக ஒரு குருவுடன், நம்பாத மனப்பான்மையை நீங்கள் கொண்டிருந்தால் அவர் உங்களுக்குள் ஊடுருவ அங்கு வேறு எந்த வழியும் இல்லை. டாக்டர் கொடுத்த மருந்து சிட்டின் மாத்திரைகளின் மதிப்பை கேட்டு தெரிந்து கொள்வதற்காக மட்டுமே நீங்கள் அவரிடம் சென்றால் எதாவது நடக்குமா? இல்லை!

அதனால் உங்கள் கேள்விகளை கேளுங்கள் தவறான்றும் இல்லை. ஆனால் எந்த மனோபாவத்தில் அதை கேட்கிறீர்கள் என்பதை கவனியுங்கள்!

செயல்பட வேண்டுமா அல்லது வேண்டாமா என்பதுனான் கேள்வி

3.2

உங்களுடைய முரண்பாடான வார்த்தைகளால் என்னுடைய அறிவு குழம்பி போய் உள்ளது எனக்கு எது சிறந்தது என்று தெளிவாக சொல்லுங்கள்.

3.3

கிருஷ்ணர் பதிலித்தால் பாவமற்ற அர்ஜுனனே! நான் முன் சொன்னதைப் போல், இந்த உலகில் இரண்டு பாதைகள் இருக்கின்றன. மூலாதியாக செயல்படுபவருக்கு தன்னிலை அறியும் நுண்ணறிவு பாதை மற்றும் யோகிகளுக்கான செயல்படும் பாதை.

3.4

செயலை செய்யாமல் விலகி இருப்பதால் ஒருவன் செயலிலிருந்து விடுதலை அடைவதில்லை. அல்லது செயல் செய்வதை விடுதல் பூரணத் தன்மையும் அடைவதில்லை. சென்று அறிதியாத்தில், பகவத்கீதையின் இரண்டாவது அத்தியாயத்தில், கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் சொல்லிகிறார். ஆத்மாவைப் பற்றிய அறிவே ஞானமடைவதற்க்கு மிக உயர்ந்த பாதை, ஆத்மாவின் இயல்பான அழிவற்ற தன்மையை பற்றி கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் விளக்குகிறார். “ஆத்மாவை ஆயுதத்தால் அழிக்கவோ எரிக்கவோ காற்றால் உலர்த்தவோ நீரால் நனைக்கக் கூடியதல்ல” என்று சொல்கிறார் கிருஷ்ணர். ஆத்மா தொடமுடியாதது மற்றும் தோடப்படமுடியாதது.

அர்ஜுனன் யாரை எல்லாம் தான் கொல்லப்போவதாக நினைக்கிறானோ அவர்கள் எல்லாம் முன்பே கொல்லப்பட்டு விட்டனர், அழியக் கூடிய இந்த உடலானது அழிய படவேண்டியது இயல்பாயெ அழிக்கமுடியாத ஆத்மா சென்று கொண்டே டையிருக்கும் என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகின்றார். ஒருவர் எவ்வாறு மாசுபட்ட உடைகளை மாற்றி புதிய உடைகளை அணிவது போல் இந்த உயிரானது

இருபத்தைந்து வருடம்

‘கண் அப்படி செய்வீர்களா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘கண் பெரிய ஆனால் வேண்டுமென, என சிவுயாதிலிருந்து கனவு கண்டவர் எந் தரிசனத்தில் திரும்பக் கொண்டு, ஆவி வலைத்தையும் செவ்வொளித்து என்னைப் போல்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

புது உடலை எடுக்கும். இருவரினர் எல்லா பயங்களையும் ஆசைகளையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு உயிரின் உண்மை இயல்பில் மீது கவனம் செலுத்தும்படி அர்ஜுனனிடம் சொல்லுகிறார்.

சிலநாட்களுக்கு முன்பு, ஒரு இளைஞன் என்னிடம் வந்து கேட்டார் “சுவாமிஜி, நான் என் விருப்பப்படி இருமணம் செய்து கொள்வதா அல்லது இந்த விஷயத்தில் நான் என் தந்தை சொல்வதை கேட்பதா?

நான் சொன்னேன்,

‘உன் தந்தை சொல்படி கேள் நிச்சயக்கப்பட்ட இருமணத்தை செய்துகொள்.

உடனே அவன் கேட்டான்,

‘என் குருவே! என் விருப்படி இருமணம் செய்து கொண்டேன் என்றால் நான் சந்தோஷமாக இருக்க மாட்டேனா?

நான் சொன்னேன்,

இருமணத்திற்கு எது நடந்தாலும் உன்மேலேயே பழியை ஏற்றுக் கொள்ள முடியும் என்று தைரியமாக உனக்கு போதுமான அளவு இருந்து என்றால், காதல் திருமணம் செய்துகொள், இல்லாவிட்டால், ஒரு நிச்சயம் செய்து திருமணத்தில், இருமணத்திற்கு பிறகு எதாவது நடந்தால் குறையை போடுவதற்காகவாலது குறைநீதபட்‌ம் யாராவது கிடைப்பார்கள் அல்லவா!'

உங்கள் விருப்பப்படி காதல்‌க‌ள்யாணம் செய்து கொண்டால் இப்படி ஒருநிலை வந்தது என்றாலும் யார் மீதும் குறையை சுமத்தி முடியாது. நிச்சயம் செய்த திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள் என்றால் 2 (அ) 3 வருடங்களான பிறகும் கூட அப்படி எதாவது குறையை உங்களால் போட முடியும். நான் இந்த வகையான செயலை பிறிந்துறை செய்வதில்லை. இன்றை உலகில் என்ன நடக்கிறது என்பதைத்தான் சொல்லுகிறேன். பொதுவாக உங்கள் செய்த முடிவை யாராவது குற்றம் சொல்லும்போதும் செய்தது நியாயம் என சொல்லும்படியாக ஆனால் நீங்கள் யார் சொல்வதையாவது கேட்டு பிற்பற்றுவது உங்கள் தேர்வாகவே இருந்தாலும், ஏதோ ஒருவகையில் அந்த மனிதர் மேல் பழிசொல்லிவிட்டு தப்பித்துவிடலாம் அவைகளை பிற்பற்றியது உங்கள் சொந்த

‘சுயன் இப்படுஷ் சொல்கிறான்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுயன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்ற சிறுவயதிலிருந்தே எனக்கு ஏற்பட்ட ஆசை. என்னை தூய்மை செய்ய பொருள், தூவி இனைந்ததையும் செயவித்து என்னைப் பழக கைவத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

முடிவு என்று அவர்கள் சொல்லமாட்டார்கள்.

அர்ஜுனனை இன்னமும் முற்றிலும் இத்கை தன்மையிலேயே இருந்தான். தான் என்ன செய்யவே வண்டும் என்பதில் அவர் மிகவும் குழப்பமாக இருந்தான்.

ஒரு நிலையில், அவர் இருவருணன் என்ன அவரிடம் சொல்லுகிறார். என்பதை புரிந்து கொண்டுவிட்டார். இருந்தாலும், ஆத்மாவானது உடல் அழிந்தபிறகு கட வாழ்க்கை என்பதைப் பற்றிய விளக்கத்தையும், போவது அழிக்கப்போவது எல்லாமே முன்பே பிரபஞ்ச என்ற நிலையில் எங்கெல்லாம் அழிக்கப்பட்ட கருத்தும் அவனுக்கு அவ்வளவு ஒப்புக்கொள்ளை.

அர்ஜுனனை ஒரு போர் வீரர் அவருக்கு, எதிரில் என்று தெரிந்தோ அது‌தான் உண்மையில் அவனைபோருக்கு அவலாற்போருத்த அல்லது, வதில், பெரியவர்கள், உறவினர்கள் அனைவரும் போரில் அவனுக்கு எதிராக அணி திரண்டு இருப்பதைப் பார்க்கிறார். இப்போது அவர் அவர்களை கொல்லவே வண்டுமா? அல்லது அவர்களால் கொல்லப்பட வண்ணுமா? என்ற ஜீரணத்தை தேர்ந்தெடுப்பது மட்டுமே அவரிடம் இருந்தது. அவர் எதிர் கொள்கிற நடைமுறை உண்மை இதுவே.

இன்னொரு பக்கம், இருவருணர் இந்த உண்மையை தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ள எ வண்டாம் என்கிறார். நீரில் உயிருடன் இருக்கும் அனைவருமே எற்கனவே இறந்தவர்கள், அதனால் எவர்களை மீண்டும் கொல்வதால் அர்ஜுனனுக்கு எந்தவிதமான பாவமும் வார்போவதில்லை என்று இருவருணன் சொல்லுகிறார்.

உண்மையில், அர்ஜுனன் அவர்களுடன் போரிடாவிட்டால் போர்க்களத்தை விட்டு ஓடிவிட்டார் என்கிற காழைப்போல் ஒதுவிட்டார் என்கின்ற

இருபத்தைந்து வருடம்

சிறுவயதிலிருந்து காண்டவர் என் தந்தை. கனவை நினைமாக்க உடல், போருள், தூவி இனைந்ததையும் செயவித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருவருணன் அர்ஜுனனிடம் அவரது

புலன்களை கட்டுப்படுத்தி ஆசைகளை விட்டு விடும்படி அறிவுறுத்துகிறார். தன் புலன்களை அடக்கித் தெரிந்தவர்பல ஆறுகள் வந்து கலக்கும் மிகப்பெரியசமுத்திரத்தைபோன்றவர்.

கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனிடம் கோபத்திலிருந்து மாயை எழுகிறது, மாயையிலிருந்து நினைவை மறப்பது நிகழ்கிறது. நினைவு மறப்பதிலிருந்து நுண்ணறிவு அழிக்கப்படுகிறது. நுண்ணறிவின் அழிவிலிருந்து ஒருவர் மரணக்கின்றார் என்று அறிவுறுத்துகிறார்.

கிருஷ்ணர் மேலும் அர்ஜுனனிடம் தன் கடமையை செய்யமட்டுமே ஒருவருக்கு உரிமை இருக்கிறது ஆனால் அதன் பலன்களில் உரிமை இல்லை என்று சொல்லுகிறார். “செயலின் பலனை அடைவது உன் குறிக்கோளாக இல்லாமலும் அதுபோலவே செயலற்ற தன்மையில் நீங்கள் பற்று கொள்ளாமலும் இருத்தல் வேண்டும்” என்று எச்சரிக்கை செய்கிறார்.

அர்ஜுனன் முற்றிலும் குழப்பம் அடைந்து விடுகிறார். அவன் கிருஷ்ணனைப்பார்த்து “நீங்கள் என்ன சொல்லவருகிறீர்கள் என்று எனக்கு புரியவில்லை. முழவில் என்னைபோன்றிட வேண்டும் என்று சொல்கிறீர்கள். பிறகு நான் கோபத்தை விட வேண்டும் என்கிறீர்கள். நான் என் எதிரிகளான மூததவர்களையும், கொல்லவேண்டும் என்பது அதன் பிறகு நீங்கள் முடிவைப் பற்றி கவலைப்படக்கூடாது” என்கிறார்கள்.

மேலும் அர்ஜுனன் சொல்கிறார், “எனக்கு தோன்றியபடியெல்லாம், நான் செயல் படவேண்டுமா? வேண்டாமா? என்பதே நுண்ணறிவானது செயலை செய்வதை விட உயர்ந்தது, என்று சொல்லி விட்டு நான் செயல்பட வேண்டும் என்றும் சொல்லுகிறீர்கள் இப்போது நான் என்ன செய்வது?” என்று எளிமையாக அர்ஜுனன் கேட்டார்.

அர்ஜுனன் சொல்லாமல் விட்டது இதுதான், ‘செயலைச் செய்ய நுண்ணறிவு பயன்படவில்லை என்றால் அந்த அறிவால் என்ன பயன்?’ என்பதே. அர்ஜுனர் ஒரு குழந்திரியார், ஒரு போர்வீரர், ஒரு பிராமணரே, ஒரு வித்யார்த்தியோ, தத்துவ வல்லுனரோ அல்ல. தத்துவாதிகள் ஒரு விஷயத்தின் இரண்டு பக்கங்களுக்கும் வாதிடுக்கொண்டிருப்பார்கள், எந்த விதமான தர்க்க ரீதியான காரணங்களைபற்றியும் கவலைபட மாட்டார்கள்.

தத்துவாதிகள் தங்களது அறிவாற்றல் என்று சொல்லப்படுவதை மட்டுமே விளம்பரப்படுத்துவதில் விருப்பம் கொள்வார்கள் செயலில் வீரர்கள் சோம்பேறித்தனமான பேச்சைப்பீ சீனாக்க வீணாக்க நேரமில்லை அஞ்சனால் அர்ஜுனன் சொல்கிறார், ‘இந்த மேம்போக்கான விஷயங்கள் சொல்வதை நீறுங்கள், சத்தியத்தை உள்ளது உள்ளபடி சொல்லுங்கள் நான் என்ன செய்யவேண்டும் என்று சொல்லுங்கள் என்கிறான் அர்ஜுனனுக்கு இந்த வார்த்தைகள் மேம்போக்கான வார்த்தைகளாக தெரிந்தது.

அவர் தன் கட்டுற மனப்பாங்குக்கு உண்மையாக இருந்தால் எதுவும் செயலில் செய்யாமல் இருப்பது அலுற்சியனுக்கு அது அசலகரியமாக இருந்தது. அவர் முன் ஒரு தெளிவான குறிப்பிட்ட காரணம் இல்லாமல் இருப்பது அவருக்கு சரியாகப்பட்டதில்லை.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுவான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழி வாழ அவருக்கு ஆப்வோனான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

உங்கள் மொத்த வாழ்க்கையும் நோக்க மற்றது, ஆனால் நீங்கள் மீண்டும் மீண்டும் மறுபடியும் எதன் பின்னாலோசுது ஒடுவதிலேயே கட்டுண்டு இருக்கிறீர்கள் அது பொருள் சார்ந்த வாழ்வோ அல்லது ஆன்மீக வாழ்வோ எதுவானாலும் அதனை நோக்கி ஒடுகிறீர்கள் எதோ ஒரு இலக்கு எப்போதும் முன் வைக்கப்படுகிறது.

உங்கள் பொருள் வாழ்க்கையிலோ அல்லது ஆன்மீக வாழ்க்கையிலோ இலக்கு என்று சொல்லப்படுகின்ற இந்த இரண்டு இலக்குகளருமே, நீங்கள் போதுமான உங்களுக்குள் இல்லை என்று தொடர்ந்து உங்களை உணர வைக்கிறது.

வேற்படுவதே புரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் வாழ்க்கையின் எதையெல்லாம் உங்கள் குறிக்கோ வாழ்க்கை என்று நீங்கள் நினைப்பது எல்லாமே, காள் என்று நீங்கள் நினைப்பது எல்லாமே,

அது செல்வமாகட்டும் உறவுகளாகட்டும் பணம் பெயர் புகழாகட்டும் இந்த பரிமாணங்களைப் நீங்கள் நிலைவுத்தன்மையை அடைந்தாலும், நீங்கள் அமைதியாக இருக்கப்போவது இல்லை. நீங்கள் உச்சத்தை அடைந்தும் சமயத்தில், எறுதல் என்பது உங்களுடைய பழக்கமாகி எறுதல் என்பது பழக்கமாகும் போது, உங்களுக்குள்ளே என்றுமே

தயவுசெய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

ஒரு முறைனை ஏறுதலோ அல்லது ஒடுதலோ உங்கள் வாழ்க்கை

முறையாகவிட்டால், பின்னர் ஏன் ஒடிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று கூட அறியாமலேயே நீங்கள் ஓடிக் கொண்டிருப்பீர்கள்.

யாரோ ஒருவர் இதை என்னிடம் சொன்னார்கள், ஒரு நிர்வாக அறிவுரைத்துபவர்

(இருஷ்சிச்சுட்டுள்ளணை இணிணந்தடுஹச்ணண) என்று நினைக்கிறேன் அவர் இதைச் கொன்னார், ஒரு ஏணியை எங்காவது வைத்து அதில் மிக வேகமாக ஏறினால் நீங்கள் அழன் உச்சியை அதிவிரைவில் அடைந்துவிடலாம். ஆனால் நீங்கள் விரும்பிய இடத்தில் ஏணியை வைத்தாலின்றி, எங்கு போய் சேருகிறீர்கள் என்பதற்கும் பலனில்லை.

எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு வேகமாக ஏறவது என்பது உங்கள் திறமை நாம் மிகவும் இருப்பது என்பதை எங்கே வைப்பது என்று நம் மனம் எப்பொருட்கும் கவலைப்படாது. அதனால், அந்த நிழல்கள் ஏணியை எங்கு வைக்க வேண்டும் என்பதின் மீது கவனம் செலுத்த வேண்டும்" என்றார்.

அவரும் தவறாகத்தான் புரிந்து கொண்டுள்ளார் என்று நான் சொல்கிறேன். நீங்கள் ஏணியை எங்கே வைக்கிறீர்கள் என்பது ஒரு பொருட்டல்ல, எறுதலை சந்தே தாவிதமாக நீங்கள் அனுபவித்தால் அது போதுமானது!

இதில் பிரச்சனை என்னவென்றால், நாம் எங்கே செல்லப்போகிறோம் அங்கு என்ன செய்யப்போகிறோம் என்கிற நேரம் மொத்தமும் செலவழிக்கிறோம். ஏற்கனவே பயணத்தை உற்காகமாக அனுபவித்து செலவிட்டிருந்தால், நாம் எந்த இடத்தை அடைந்தாலும் அது சரியான சேருமிடமாக இருக்கும். சேருமிடம் என்பது முக்கிய மல்ல அந்தப் பயணம் தான் முக்கியம் இலக்கு முக்கியமல்ல, அந்த இலக்கை அடைகின்ற நிகழ்வு பயணம் தான் முக்கியமானது.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு மனிதன் தன் நண்பனை தெருவில் சந்தித்தார். அவர் நண்பன் சோகமாகவும் கண்ணிருடனும் காணப்பட்டார் அதனால் நண்பரிடம் அவர் கேட்டார்? ' என்ன நடந்தது? ஏன் இவ்வளவு சோகமாக காணப்படுகிறாய்?

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஏசன் இப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய தாளக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கணவ ண்டார் என் தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

நண்பர், '3 வாரங்களுக்கு முன்பு என் மாமா இறந்துவிட்டார். அவர் கியாயிரம் டாலர்களை எனக்காக விட்டு சென்றார்' என்றார் அவர்.

'பராவில்லையே' நல்லதுதான் உனக்கு...' என்ற அந்த மனிதன் பதிலளித்தார்.

'இரு இரு மிதியையும் கேள் முதலில் முழுவதையும் கேள்' என்று நண்பர் சொன்னார் 'இரண்டு வாரங்களுக்கு முன் இறந்துவிட்ட என் மாமா 95 ஆயிரம் டாலர்கள் எனக்காக விட்டு சென்றார்' என்றார் நண்பர்.

நண்பனுக்கு ஒரே ஆச்சரியம் ஆகிறது, இது எவ்வளவு விஷயம்" என்றார். மேலும் நண்பர் தொடர்ந்து சென்றாரும், என் தாத்தா காலமாகிவிட்டார் எனக்கு ஏறத்தாழ ஒரு கோடி கிடைத்தது" என்றார் நண்பர்.

இப்போது அந்த மனிதனின் உண்மையில் தெரிந்து கொள்ளும் ஆவேசத்துடன் கட்டார், 'பின் ஏன் அவ்வளவு சோகமாக இருக்கிறாய்?'

அவருடைய நண்பர் பதிலளித்தால், 'இந்த வாரம் ஒன்றும் நடக்கவில்லை!' மிகச்சிறியாக இதைப்போலதான் எல்லோரும் வாழ்விலும் நடக்கிறது! மேலும் மேலும் இடைப்பட்டற்காக எல்லாரும் பேராசை படுகிறார்கள். தொடர்ந்து பொருள் சார்ந்த இலக்குகளையே தேடிபின் பற்றுகிறோம்

அதன் காரணமாக, நமக்குள்ளோ நாம் ஒருபோதும் தளர்வாக இருப்பதில்லை அந்நாள்தான்வயதானபின்னர்கூடநம்மால்தளர்வாக, ஓய்வாக இருக்க முடியவில்லை நாம் தளர்வாக இருக்க விரும்பும் போது நம்மால் தளர்வாக இருக்க முடியாததற்கு அதுதான் காரணம்.

நீங்கள் ஏபோதெ வயதிற்குமேல் ஒரு மனிதரையாவது தளர்வாக ஓய்வாக இருப்பதை பார்த்திருக்கிறீர்களா? கிடையாது! அப்படி உட்கார்ந்தாலும் அவர் தொலைக்காட்சிமுன்புஅமர்ந்து இருப்பார்.மக்களால்லுருபோதும்கங்களுட நேரங்கள் உட்காரவே முடியாது. அவர்களுக்கு பேசுவதற்கு யாராவது நண்பர் கிடைத்தார்கள்

'ஏசன் இப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய தாளக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கணவ ண்டார் என் தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

என்றால், தங்களின் பழைய பொற்காலங்களைப் பற்றி பேச ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

கேள்வி: யாரும் கிடைக்கவில்லை என்றால், தொலைகாட்சியின் முன் உட்கார்ந்திருப்பார்கள், இல்லையென்றால் பத்திரிகை செய்திதாளையே முதல்வரி முதல் கடைசி வரி வரை பூகக் கண்ணாடியை வைத்துக் கொண்டு படித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். அவர்களால் ஒருபோதும் தங்களோடு தாங்கள் உட்கார்வே முடியவதில்லை.

நான் இந்தியாவில் பல வயதானவர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். செய்திதாளில் மெட்ராஸ் பேஜ்க்குள் படித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். அவர்களுடைய மகள், மருமகள், திருமணம் ஆகிய பேரக் குழந்தைகள் திருமணம் கூட முடிந்து வெறுமனே உட்கார்ந்து மணமகள், மணமக்கள் தேவை என்ற பகுதியை படித்துக் கொண்டு இருப்பார்கள். இதை எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்தோடு படிக்கமாட்டார்கள். ஆனால் அவர்களால் தங்களுடன் தாங்கள் உட்கார முடியாத காரணத்தினால்தான் இவைகளை படிப்பார்கள்.

தன்னுடன்தான் உட்கார முடியாது ஒரு மனிதர் தன் இருப்பத்தன்மையின் மிகப் பெரிய பரிமாணத்தை இழக்கிறார் தொடர்ந்து ஒடுவதால், வாழ்க்கைக்கு ஒரு நோக்கம் இருக்கிறது என்று எண்ணுவது, அப்புறம் தன்மை முழுவதும் இருப்பதை அழுத்தத்தில் இருக்கும் மற்றும் ஒரு விதத்தில் கட்டுண்டு இருக்கும்.

அறங்காரமானது கட்டுறு மனப்பான்மையின்றி வேறு ஒன்றும் இல்லை. அது வாழ்க்கைக்குகென்று ஒரு குறிக்கோள் நோக்கம் இருக்கிறது என்ற கருத்தை கட்டுறும்படியான நமக்கு அளிக்கிறது வாழ்க்கைக்கு குறிக்கோள் இல்லை நீங்கள் விரும்பியதையெல்லாம் அடைந்துவிட்டாலும், கூடி அதை உங்களுடன் எடுத்துச் செல்லுமியாது.

நீங்கள் போகும்போது ஒரு பைசாக் கூட எடுத்துச் செல்லுமியாது எதுவும் உங்களுடன்

வராது.

தயவு செய்த இந்த தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள் இங்கு ஒன்றும் பரிமாற்ற சலுகை கிடையாது. இந்தியாவில் இந்தியப் பணம் நாற்பது ரூபாய் கொடுத்தால் உங்களுக்கு அமெரிக்காவில் ஒரு டாலரை வாங்கமுடியும். ஆனால் இந்த உலகில் எவ்ளாவு பணம் நீங்கள் கொடுத்தாலும், சொர்க்கத்தில் ஒரு ரூபாய் கூட உங்களால் வாங்கமுடியாது. அங்கு பரிமாற்ற அல்லது பரிமாற்ற சலுகையோ கிடையாது.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு கோடீஸ்வரனது மரண படுக்கையில் இருந்தார். தன் சொத்து எல்லாவற்றையும் தன்னூத மக்களுக்கும் பிரித்து கொடுத்துவிட்டார்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார்.

அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குன் அவர் ஒவ்வொருத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

'சுயன் அப்படிச் செய்விருந்தால்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுயனின் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஈக்கமளித்தார்.'

ஒவ்வொருவரும் நான் இறந்தபிறகு தன் குடும்பத்திற்கு இருக்கும் என் சவப்பெட்டிக்குள் 1 கோடி ரூபாய் வைக்க வேண்டும்' என்று நிபந்தனையிட்டார். 'தயவு செய்து என்னை அடக்கம் செய்யும்போது என் உடலுடன் நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு கோடி ரூபாய் வையுங்கள் என்றார்.

மூன்று பேரம் ஒப்புக்கொண்டனர். 'சரி அப்பா, நாங்கள் அப்படியே செய்துவிடுகிறோம்.' என்றார். ஒருவர் கண்களை எழுதுபவர் ஒருவர் டாக்டர் மூன்றாமவர் வக்கீல்.

அவர்கள் தந்தை இறந்த பின் முதல் மகன் உண்மையாக இருக்க வேண்டும் என்றை சவப்பெட்டியில் வைத்தார்.

நான் உண்மையாக இருக்க வேண்டும் என்றை தந்தை எனக்கு எல்லை அழிக்கமாக செல்வம் தந்துள்ளார் என்று சொல்லிவிட்டு தன் பங்கான ஒரு கோடி ரூபாயை சவப்பெட்டியில் வைத்தார்.

இரண்டாவது மகன் வந்தார் 'நானும் உண்மையாக இருக்க விரும்புகிறேன் என் பங்கான ஒரு கோடி ரூபாயை இங்கு வைக்கிறேன்' என்று சவப்பெட்டியில் தன்பங்கை ஒரு கோடி ரூபாயை வைத்தார்.

மூன்றாவது மகன் வந்தான். அவன் 3 கோடி ரூபாய்க்கு காசோலை எடுத்து வந்தான் அதை சவப்பெட்டியில் வைத்துவிட்டு தன் சகோதரர்கள் வைத்த 2 கோடி ரூபாயையும் எடுத்துக் கொண்டார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குன் அவர் ஒவ்வொருத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

506

507

நான் மூன்பேருக்கும் சேர்தே வைத்துவிட்டேன் அப்பா காசோலையை பணமாக மாற்றி செலவு செய்யட்டும்!' என்றார்.

நீங்கள் எதையுமே எடுத்து செல்ல முடியாத எந்த காசோலையும் உபயோகப்படாது. உங்களது எந்த பணமும் அடுத்த உலகத்திற்கு எடுத்து செல்லப்பட முடியாது.

தற்பொழுது இந்த மொத்த உலகமும், பொருள் சார்ந்த உலகமும், நான்கு பரிமாணங்களில் உங்களுக்கு அது தெரிவது, அது பல வண்ணங்களாக நீங்கள் புலன்களால் அனுபவிப்பது போன்றே தெரிவது.

உங்கள் உடலை நீங்கள் விட்டு வினாடியே அதே பொருள் சார்ந்த கருப்பும் வெள்ளையாகவும் ஒரு பரிமாணமாகவும் இதிக திக என்று இல்லாமல் ஒன்றும் இல்லாததாகவும், ஆர்வமற்று தெரியும்.

ததாரணமாக, இப்போதைக்கு, நேற்று இரவில் நீங்கள் கண்ட கனவு, கருப்பும் வெள்ளையுமாக தெரிந்தது. நளவில் பார்க்கும் இந்த உலகம் உங்களுடைய தெரியும். எப்பிறப்பிற்பினும், நீங்கள் கனவு காணும்போது, கனவு உண்மையாகவும் பல வண்ணமாகவும் தெரிந்துத்தானே?

இல்லையா?

தயவு செய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் கனவு காணும்போது, உங்கள் கனவு உண்மையாக தெரிகிறது. நீங்கள் விழித்தபிறகு வரும்போது, உங்கள் உள்ள உலகம் உண்மையாக தெரிகிறது. கனவு கருப்பு வெள்ளையாகவும் மங்கலாகவும் தெரிகிறது. அது கனவு எது உண்மை என்று அளக்க அளவுகோல் எதுவும் இல்லை.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு ஜென் மத குரு ஒரு நாள் காலை தன் படுக்கை அரையை விட்டு வெளியே வந்தவுடன் தரையெங்கும் அழ ஆரம்பித்தார்.

அவருடைய சீடர்கள் கேட்டனர். 'குருவே என்ன இது? நீங்கள் ஒரு ஞானி! எப்படி நீங்கள் அழலாம்? நீங்கள் ஏன் அழுகிறீர்கள்?' என்று நடந்தது.'

'இரவில் நான் பட்டாம்பூச்சியாக மாறியதால் கனவு கண்டேன்' என்று குரு சொன்னார்.

சீடர்கள் சிரித்து ஆரம்பித்தால் இதில் என்ன பிரச்சனை இருக்கிறது? அது வெறும் கனவுதானே அதன்காக ஏன் கவலைப்படுகிறீர்கள்? அதை மறந்து விடுங்கள்' என்றார்.

குரு சொன்னார் 'இல்லை! இல்லை! இப்போது எனக்கு ஒரு பெரிய பிரச்சனையாக இருக்கிறது கனவு கண்ட தென் குரு நானா? அல்லது கனவில் பார்த்த பட்டாம்பூச்சி நானா? நான் தென் குரு பட்டாம்பூச்சி மாறியதாக கனவு கண்டேனா அல்லது பட்டாம்பூச்சியா நான் இருந்து கொண்டு தென் குருவாக மாறியதாக கனவு கண்டேனா?' என்று தெரியவில்லை' தயவு செய்து தெளிவாக இருங்கள்.

உண்மையையும் கனவையும் அளக்க அளவுகோல் என்பது இல்லை. கனவு உண்மையா? அல்லது உண்மை நிழலா என்று நீங்கள் நினைப்பது நிழலாக உண்மையா? இதை நிரூபிக்கும் அளவுகோல் எதுவும் தெரியாது!

தற்பொழுது, இந்த பொருள் சார்ந்த உலகம் நான்கு பரிமாணங்களில் தெரிவது. 3 டி படங்களே இருதியான என்று இல்லை இப்போது 4 டி படங்கள் இருக்கிறது. நான் யுனிவர்சல் ஸ்டுடியோவுக்கு சென்ற போது ஷீரக் என்னும் 4 டி படத்தை திரையிட்டு கொண்டிருந்தார்கள்.

சில காட்சிகளை பார்க்கும் போது, அவர்கள் கொடுத்த கண்ணாடியை அணிந்து கொண்ட 3டி படத்தை மட்டும் பார்ப்பதுபோல் இல்லை நாம் அமர்ந்திருக்கும் நாற்காலியும் கூட ஆடிக்கொண்டும் தண்ணீர் நம் மேல் தெளிக்கப்பட்டும் இருக்கும் இது உங்களுக்கு உண்மை என்கிற தோற்றத்தை அளிக்கும் உண்மையில் அங்கு நடப்பதைப் போன்ற வகையில் இருக்கும் அந்த படம் உங்களைச் சுற்றி நடந்து கொண்டிருப்பது போன்ற உணர்வை தரும். நீங்கள் அதை அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பதாக போன்ற தோன்றும் அதுவான அது என்பது.

நீங்கள் இங்கு இருக்கும் போது இந்த உலகம் 4 டி யாகவும் கனவு கருப்பு வெள்ளையாகவும் தெரிகிறது. ஆனால் கனவிற்குள் நுழைந்தவுடன் கனவு 4டி போல வெள்ளையாகவும் தெரிகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம்

'என் அப்படி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'குழந்தை பெற்ற இல்லைக வேண்டுமென, எது சிறுவயதிலிருந்தே என் கனவு கண்டவள் தன்னை திருமணம் பொருள், இவை எல்லெற்றையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

தெரிவின்றது.

தயவு செய்த புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

எது நிழலும் எது உண்மை என்ற நமக்கு தெரிவதில்லை. இப்போது கூட நீங்கள் ஒரு கோவிலில் அமர்ந்து கொண்டு கீதையை கேட்பது போல் கனவு காணலாம்! நமக்கு தெரியாது! கனவையும் உண்மையையும் அளக்க அளவுகோல் எதுவும் இல்லை.

மக்கள் என்பிடம் சொல்வதுண்டு, ‘குருவே தினமும் நாங்கள் கனவுக்குள் நுழைகிறோம், செல்வதில்லைமற்றொருபடத்தில், ஒவ்வொருநாளும் நிதர்சனத்திற்குள் திருப்பும் போது அதே நிழுக்கிற்குள் தான் நுழைகின்றோம் கனவு முடிந்து கண்களை திறக்கும் போது அதே உலகத்தை தான் பார்க்கின்றோம் அதனால் அந்த அளவை தைத்து எது கனவு எது உண்மை என்று சொல்லிவிட முடியும்’.

தெளிவு இன்றுகள். ஒரு ஜீவனில் நீங்கள் ஒரு பெரும் கூட வாழ்ந்துவிட்டால், பிறகு வாழ்க்கையின் நோக்கம்தான் என்ன?

நான் சொல்வது சரிதானா? ஓர் இரவு கனவில் 20 வருடங்கள் வாழ்ந்தது போல் சில சமயங்களில் உங்களுக்கு கனவு வந்ததில்லையா அந்த 20 வருட காலத்தில் ஒரே சிறதான நிலையில் அதே கனலிலேயே நீங்கள் இருக்கிறீர்கள், இல்லையா? பிறகு அது சிறாக இருக்கின்ற காரணத்தினால் அந்த சிறான நிலையை வைத்து பார்க்கும்போது கனவு எல்லோருமையாக இருக்க கூடாது? நான்கு தெளிவாக பாருங்கள் இந்த மொத்த வாழ்க்கை, இந்த மொத்த கால ஓட்டம்கூடம், நீங்கள் உண்மை என்று நினைப்பது, உங்கள் கனவின் பாகமாக அல்ல இருக்க கூடது!’

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

எது கனவு எது நனவு என்று நிருபிக்க அளவுகோல் கிடையாது நீங்கள் உடலை விடும்போது இப்போது நீங்கள் பார்க்கின்ற வண்ணமயமாக தெரிகின்றவை எல்லாம் கருப்பு வெள்ளையாக மாறிவிடும்.

நான் முன்பே சொன்னதை போல், உடலை விட்டு செல்லும்போது எதைமே எடுத்துச் செல்ல முடியாது. உங்கள் கார்மலைகளை பணமாக்க முடியாது! உங்கள் உறவினர்களுடன் பேச முடியாது. நீங்கள் பேசினால் அவர்கள் ஒடிவிடுவார்கள்!

‘சருண் அப்படுச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரிதற்கு, ‘நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்தே நீங்கள் கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிழமாக உடல், பேருள், ஆவி இனைத்ததும் செயல்பித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

உங்கள் கார் இனி உங்களுக்கு பயன்படாது. உங்களால் எதைமே எடுத்துச் செல்ல முடியாவிட்டால், பிறகு வாழ்க்கையின் நோக்கம்தான் என்ன?

வாழ்வின் குறிக்கோள் என்ன? நோக்கமற்ற தன்மையை புரிந்துகொண்ட வினாடி யே நோக்கமற்றதின் அழகை ஏற்றுக்கொண்ட வினாடி யே வாழ்க்கை வாழ்வதன் அர்த்தத்தை உணர்ந்து கொள்வீர்கள்.

வாழ்க்கைக்கு வாறு எந்த குறிக்கோளும் இல்லை, ஆனால் அதற்கு அர்த்தம் உண்டு.

குறிக்கோள் என்றால் ஒரு இலக்கை சற்றி அதைநோக்கியே இருப்பது நீங்கள் எப்போதும் அந்த இலக்கைப் பற்றியே நினைக்கின்றீர்கள், ஒடிக்கொண்டே ஒடிக்கொண்டே இருக்கிறீர்கள். இடையே ஒருநாள் விழுந்து மடிவீர்கள் இறந்து விடுவீர்கள். இலக்கை நோக்கி நீங்கள் அதிகமாக வாழ்க்கையை சார்ந்த இருக்கிறீர்களோ அதிகமாக நீங்கள் வாழ்க்கையை தவறவிடுகிறீர்கள்.

நோக்கம் அர்த்தத்திலிருந்து மாறுபட்டது. நான் அர்த்தம் என்று சொல்லும்போதே வாழ்வதே அர்த்தமுள்ளதாகிவிடும். இந்த நிகழ்வாழலத்திற்கு வாருங்கள் அந்த பாதையே வாழ்வாகிவிடும் அந்த பாதையே அர்த்தம் நிறைந்ததாகிவிடும்.

நீங்கள் முடிவில் கடைசிக்காவலத்தில் சந்தே தாவஷமாக இருப்பீர்கள் என்ற எந்த ஒரு விசுவாசமும் இல்லை இதற்கு எந்த உத்தரவாதம் இல்லை. சந்தே தாவஷத்தை நீங்கள் தருவீர்போட்டுக் கொண்டே இருக்கிறீர்கள். ஆனந்தத்தை நீங்கள் தள்ளிப்போட்டு இருக்கிறீர்கள் அதனால் வாழ்க்கை வாழ்வதை எப்போதும் தள்ளிப் போடுகிறீர்கள். நீங்கள் வாழ்க்கையை ஆழமற்ற மேலோட்டமான வாழ்க்கை. எப்போதும் வாழ்க்கைக்கு ஒரு நோக்கம் உண்டு என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்.

நான்கு தெளிவாக இருங்கள். வெறும் சம்பாத்திற்காகவும், பணத்திற்காக மட்டும், வேலை செய்யும் மனிதருக்கு, சம்பளம் பெறும் நாள்மட்டும் -

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காகவே வேலை கிடைக்கப்பெற்றுத்தான் ஒழிவேடுப்பார். அவர் வாழ்க்கை வாழ அவருக்கு இடப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னதை என்குறித் தெரிந்தது…

‘சுவறன் அப்படுச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்தே கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிழமாக உடல், பேருள், ஆவி இனைத்ததும் செயல்பித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

அழகானதாக தெரியும் அந்த ஒருநாளில் மட்டும் அவர் சந்தோஷமாக இருப்பார் தன்னையே ஒரு மாதத்தினுள் 29 நாட்களையும் அந்த ஒரு நாளுக்கான விற்பான் ஒரு நாள் சந்தோஷித்திர்க்க தன்ளுடைய 29 நாட்களையும் விற்கின்றான்.

"நீங்கள் உங்கள் சம்பாத்தை வாங்கவேண்டாம்", என்று நான் சொல்ல வரவில்லை. அதுமட்டும் உங்கள் வாழ்க்கையின் இலக்காக இருக்க கூடாது. என்று தான் சொல்கிறேன். அது உங்கள் உண்மையில் பெரிய அளவில் முக்கியத்துவம் வகிக்க வேண்டாம்.

கிருஷ்ணன் இந்த வார்த்தையால் இதைத்தான் சொல்லி வருகிறார். கர்மான்யே வாதிகரஸ்தே மா பேவாஷா கடாசனா

நீங்கள் உங்கள் கடமையை மட்டும் செய்யுங்கள். அகன் புன்வகரில் உங்களுக்கு எந்த உரிமை இல்லை.

பலன்களை மட்டுமே நீங்கள் நினைத்துக் கொண்டிருந்தீர்கள் செயலை செய்யும் சந்தோ தாழ்வதை இழப்பீர்கள் வாழ்க்கை வாழ்வதன் சந்தோஷமாக இழந்துவிடுவீர்கள்! நோக்கமற்ற தன்மையில் அழகை புரிந்து கொள்ளும் போது மட்டுமே வாழ்க்கை வாழ்வதன் அர்த்தம், அனுபவிக்கப்படுகிறது இது மிக அழகான உரை!

இதுவே கீதையின் சாரம்!

இதிலிருந்து நீங்கள் இரண்டு விஷயங்களை புரிந்து கொள்ள வேண்டும் ஒன்று, கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், உங்கள் உள்உலகம் வாழ்க்கையில் நோக்கத்தினால் மாசுபடாமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள், அகவெளி உள்உலகம் என்று நான் சொல்லும்போது, உங்கள் மனதை நான் குறிக்கின்றேன். நீங்கள் கண்களை மூடும்போது, உங்கள் மனதிற்குள், என்று வருகிறதா அதுவே உங்கள் உள்உலகம்.

உங்கள் உள்உலகம் வாழ்வில் குறிக்கோளால் நிரப்பப்பட்டு இருந்தது என்றால், தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள் நீங்கள் எதன் பின்போ ஓடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் அது உங்களுக்கு இருப்தியை ஒரு போதும் அளிக்காது கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்கள் உள்உலகம்

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

என்று சொல்வது, உங்கள் ஆத்மா, ஆன்ம சக்தியால் பிரபஞ்ச சக்தி நித்யானந்தத்தால் நிரம்பியிருக்கின்றது.

உள் உலகத்தை மேலும் மேலும் குறிக்கோள்களை சேர்க்காமல் இலக்குகள் இல்லாமல் காலியாக வைத்தால், அங்கு ஆன்ந்த நிற்குரிய இடம் அமைந்திற்குரிய

உதாரணமாக, இந்த அறை வெற்றிடத்தால் நிரம்பியுள்ளது அதில் நிறைய மரச்சாமான்கள் நீங்கள் வைத்தால், இந்த அறையில் உள்ள வெற்றிடம் குறைந்து போய்விடும் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். இந்த அறை ஒன்றும் இல்லாமல் இல்லை. எந்த இடமும் காலியாக இல்லை அது வெற்றிடத்தால் நிரம்பியுள்ளது. அது ஆன்மீகத்தால் நிரம்பப்பட்டுள்ளது. இந்த பிரபஞ்ச சக்தியால் நிரம்பியுள்ளது. இதில் நிறைய சாமான்கள் கொண்டு வர, அதிக ஆன்மசம் வெளியில் தள்ளப்பட்ட ஆன்மசக்தி குறைகிறது.

வெளியலகத்தில், நீங்கள் சாமான்களால் நிரம்பினால், வீடு மிக ஆன்மாக இருக்கும். ஓய்வால் உங்கள் உள் உலகத்தை நிரம்பினால் அது அழகற்றதாய் இருக்கும்.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

உங்கள் உள்உலகத்தை நிரப்பாதீர்கள் அதிக சாமான்களை உள்உலகத்திற்கு கொண்டு வராதீர்கள் உங்கள் உள்உலகம் காலியாக இருக்கட்டும்.

ஆன்மாம், பிறகு அது காலியாக அது ஆன்ந்தத்தால் நிறைந்து இருக்கும்! வெற்றிடத்தை நீங்கள் அதிகமாக உருவாக்க உருவாக்க உங்கள் வாழ்வே ஆனந்தமாகிவிடும் நித்யானந்த மயமாகிவிடும் உங்கள் வாழ்வ மகிழ்ச்சியால் நிறைந்திருக்கும்.

உங்கள் உள்உலகம் காலியாக இருக்க வேண்டியது அவசியம். அதைத்தான் கிருஷ்ணன், 'பலனின் பற்ற வைக்கதே' என்று பொருள்பட சொல்கிறார்.

நீங்கள் பலனைப்பற்றி தொடர்ந்து நினைத்துக் கொண்டிருந்தீர்கள் என்றால் உங்கள் செயலை முழுமையாக செய்து நிறைவேற்ற முடியாது. நீங்கள் இலக்கை நோக்கியே இருப்பீர்கள் நீங்கள் பாதையை ஒருபோதும் மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவிக்க முடியாது பாதையில் சந்தோஷமாக அனுபவிக்காமல் இருப்பது என்பதே மிக மோசமான நரகம் அதில் நீங்கள் மட்டி சிக்கிக் கொள்வீர்கள்.

மீண்டும் மீண்டும் கிருஷ்ணன் சொல்லுகிறார், ‘பரித்தராணாய சாது நாம் வினாசாய சத் துஸ்குருதாம் தர்ம சம்ஸ்தாத பஜார்த்தாய சம்பவாமி யுகே யுகே’

அதன் பொருள் நான் இரும்பதிரும்ப கீழே இறங்கி வந்து நல்லவர்களையும், மாசற்றவர்களையும் எளியமக்களவர்களையும் காத்து மீண்டும் மீண்டும் திய மணம் கொண்டவர்களை அழிப்பதற்கே.

மக்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு ‘நீங்கள் தர்மா (கடமை) தான் நாம் பின்பற்ற வேண்டிய ஒரு விஷயம் என்று சொல்கிறீர்கள். ஆனால் எங்கள் வாழ்க்கையில், தர்மத்தின் முறைப்படி வாழவேண்டிகள் நாம் பார்க்கின்றோம். ஆனால் அவர்கள் அதிக சந்தோஷத்துடன் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு நிறைய செல்வங்கள் சொத்துகள் இருக்கின்றன என்படி நடக்கிறது?

தயவு செய்து தெளிவாக புரிந்துகொள்ளுங்கள், வெளியிலகத்தில் அவர்களுக்கு நிறைய செல்வங்களும் பொருள்களும் இருக்கலாம், ஆனால் அவர்கள் உள் உலகத்தில் ஆனந்தமாக, இருக்கிறார்கள். என்று மட்டும் ஒருபோதும் நினைத்துவிடாதீர்கள். அவர்கள் உள்ளசாலாக ஆனந்தமாக இருக்கிறார்கள் என்றும் நினைக்காதீர்கள் எப்போது ஒருவர் தர்மத்தை பின்பற்றாமல் இருக்கிறாரோ?

அவர் குறிக்கோள் பின்பற்றும் போது! தர்மத்தை பின்பற்றாமால் இருக்கின்றார் இலட்சியத்தை அடைய விரும்புவத் என்பது தவறுகளை செய்யத் துணிந்தவர்களகான வழி பாவங்கள் எல்லாம் செய்ய வைக்கிறது இலட்சியம் (சட்ருடினிடிண) என்பது நரகம். அதனால் நஞ்சாகும் வைத்துக் கொள்ளுங்கள், இது போன்ற மனிதர்கள் ஏற்கனவே நரகத்தில் இருக்கிறார்கள்.

நாம் பாவம் செய்கின்ற காரணத்தினால் தான் நரகத்திற்கு செல்கிறோம் என்று நினைக்காதீர்கள்! நரகத்தில் இருப்பதின் காரணத்தினால் பாவம் செய்கிறோம். இலட்சியம் (சட்ருடினிடிண) ஒன்றை அடையவிரும்புவதுதான் நரகம் அதற்கென்று தனியான நரகம் எதுவும் தேவையில்லை.

வாழ்வின் முடிவில் ‘நரகம்’ என்கின்ற தளிப்பட்ட இடத்தை அடைவோம் என்று நினைக்காதீர்கள். ஒன்றை அடையவிரும்பும் குறிக்கோளே நரகம். நரகத்தில் இருப்பதாலேயே மக்கள் தவறுகள் செய்கிறார்கள்.

நீங்கள் சந்தோஷமாகவும் ஆனந்தமாகவும் இருக்கும் போது மற்றவர்கள் தொல்லை படுத்த மாட்டார்கள். நீங்கள் சந்தோஷமற்று இருக்கும் போது, இயல்பாகவே அந்த வன்முறையை மற்றவர் மேல் வாந்தி எடுப்பீர்கள் அடையவிரும்பும் இலட்சியம் சரியான தன்டனை. நீங்கள் அவர்களுக்கு என்று தனி தண்டனை தேவை என நினைக்க வேண்டாம் ஒருவன் தன்னுடைய லட்சியத்தின் காரணமாக, குறிக்கோளை பிடித்துக் கொண்டே அவரே அவருடைய மொத்த வாழ்க்கையையும் இழக்கிறார்.

வாழ்க்கைக்கான ஒரு குறிக்கோளை வைத்திருப்பதின் மூலம் நீங்கள் சலபமாக வாழ்வை இழந்துவிடுவீர்கள். சம்பளத்துன் உங்கள் நோக்கம் என்றால், அந்த ஒரு நாள் சம்பள நாளுக்காக உங்கள் வாழ்க்கையில் 29 நாட்களை இழக்கிறீர்கள்.

வாரத்தின் கடைசி இரண்டு நாட்களுக்காகவே நீங்கள் வேலை செய்கிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் மற்ற ஐந்து நாட்களை அந்த இரண்டு நாட்களுக்காக இழக்கிறீர்கள். உங்கள் வாழ்க்கையே சந்தோஷமான உற்சாகமாக மாறினால்தான், உங்களுடைய செ வலைசெய்தாலே ஆனந்தமாக மாறும் போது, அதுவே ஆனந்தமாக மாறும் போதுதான் திருஷ்ணன் சொன்ன உண்மை நீங்கள் அனுபவிக்க முடியும்.

கர்மன்யே வதிகரஸ்தே மா பலேசோ காமாசனா

நோக்கத்தை நிறைவேற்ற முடியும் ஆனால் நோக்கத்தின் மூலம் உங்கள் வாழ்க்கையை ஒரு போது நிறைவு படுத்த முடியாது..

உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் குறிக்கோள்களை சுமக்கும் போது நீங்கள் வாழ்வதில்லை நோக்கங்களை சுமக்கிறீர்கள், அவ்வளவுதான் உங்கள் குழந்தை பருவத்தில் யாராவது உங்களிடம் சில நோக்கங்களை தந்திருப்பார்கள் இது போல் நீ வகிலாக வேண்டும் நீ டாக்டராக வேண்டும் என்று சொல்லிருப்பார்கள்.

உங்களுக்கு ஒரு நோக்கம் தரப்பட்டுள்ளது அந்த நோக்கமானது உங்கள்

‘தான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெற்ற துனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நிலை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி களைந்தையும் செலவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தல் வேண்டும்’ என்றார்.

‘தான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெற்ற துனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நிலை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி களைந்தையும் செலவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தல் வேண்டும்’ என்றார்.

வாழ்வின் மூலம் நிறைவு பெறுகிறது, ஆனால் நீங்கள் ஒருபோதும் நிறைவடைவதில்லை.

உங்கள் நோக்கம் நிறைவடைந்தால் நீங்கள் நிறைவடைவீர்கள் என்று நினைக்கும் தவரை மட்டும் ஒருபோதும் செய்யாதீர்கள். இல்லை! உங்கள் நிறைவுத்தன்மையிலிருந்து நோக்கத்தின் நிறைவு தான் முற்றிலும் வேறுபடது.

பூரணத்துவத்தை நீங்கள் அனுபவமாக பெற வேண்டுமென்றால், நீங்கள் திசையில் செயல்பட வேண்டும் அது முற்றிலும் மாறுபட்ட அனுபவம். அது முற்றிலுமே உங்கள் வாழ்வின் மாறுபட்ட பரிமாணம். நீங்கள் முழுமையுடன்பேரானந்தத்தின்கண் இருக்கும் இந்கு என்று சொல்கிறோம் விரும்நிறை கிருஷ்ணன் அதைக் கேளுங்கள்.

சத்தியத்தை உள்ளபடி எடுத்துரைத்த முதலும் கடைசியுமான ஒரே குரு கிருஷ்ணன்தான் என்று நினைக்கிறேன் சத்தியத்தை உள்ளபடியே சொன்ன அவரே முதலும் கடைசியுமான குரு. எந்த வாக்கியமும் இன்றி இருக்க முடியாது அதனால் தான் நான் சொல்கிறேன் “எலக்கு தெரிந்த வரை” என்று. சத்தியத்தை உள்ளதை உள்ளபடியே எடுத்துரைக்கும் முதலும் கடைசியுமான ஒரே குரு கிருஷ்ணன்தான்.

இரண்டு விஷயங்கள் எப்போதும், வெளி உலகில் செயல்படுபவர்கள், வெளி உலக வெற்றிகளை அடைவதற்க்காக நடப்பங்கள் தெரிந்து இருப்பவர்கள். ஆனால் இருஷ்ணர் இரண்டையுமே அறிந்தவர்! ஞானமடைந்த குருவாகவும் அரசனாகவும் இருந்த ஒரே ஒரு அவர் ஒருவரே. அவர் வெளி வெற்றிக்கு தலைவயான நடப்பங்களையும் உள்ளக வெற்றிக்கான நடப்பங்களையும் எப்படி தர வேண்டும் என்ற வெளிஉலக சமயங்களால் நிறப்பி அழகுபடுத்தவும் உள் உலக காவியாக வெற்றிடமாகவும் வைப்பது எப்படி என்பதை பூரணத்துவத்துடனான வாழ்க்கை.

மொத்த கீதையும் இந்த ஒரு கருத்தைப் பற்றி மட்டுமே சொல்கிறது எப்படி உங்கள் வெளியிடத்தை விட்டு வசதிகளால் துதல் நிரப்புவது என்றும், எப்படி உள்ளச இடத்தை இறுதியான நிலையில் வைப்பது என்று ஒரு கருத்தை மொத்த கீதையும் சொல்கிறது.

உள் உலகத்திற்கும் வெளி உலகத்திற்க்கும் இணைந்த ஒரு குறித்தை உருவாக்கி அதை வெளிப்படுத்தியவர் கிருஷ்ணன் ஒருவரே. உள் தளத்தை நித்யானந்த நிலையிலும் வைத்துக் கொண்டு வெளி உலகத்தை அந்த இறுதியான வசதி வாய்ப்புகளில் வைத்துக் கொள்ளவதைப் பற்றிக் கற்றுத்தருபவர் அவர்.

இதை ஒருபுத்திடம் நீங்கள் எதிர்பார்க்க முடியாது. ஏனென்றால் புத்தன் வெளி உலகத்தை உரைந்துவிட்டு அமைதியாக உள்ளே தனித்து அமர்ந்துவிட்டார். அவர் ஒரு துறவி அண்ணாதவர். அவர் எப்படி வாழ்க்கையை வாழ்ந்தவர். அதனால் அவர் எப்படி ஆனந்தமாகவும் எளிமையாகவும் இருப்பது என்ற வாழும் வழியை கற்றுத்தந்தார்.

ஆனால் கிருஷ்ணன் அரசனாக வாழ்ந்தார். ஆனால் அரசனாக வாழ்ந்தார் கிருஷ்ணன். மட்டுமே செயல்முறை விளைகளை தரமுடியும். ஆன்மீக வாழ்விற்க்கான செயல்முறை விளைகளை சொன்ன மட்டுமே தரமுடியும். மற்ற குருமார்களின் எடுகள் எல்லாம் மடலாயங்களில் வாழும் துறவிகளுக்கு மட்டும் பயன்படும். கிருஷ்ணனின்கையோடு மட்டும்தான் ஒரே விதமான வாழ்க்கைமுறையை கொண்டு மக்களுக்கு அது பயன்படும்.

இங்கு கிருஷ்ணன் சொல்லுகிறார்,

‘ஒரு வேலையிலிருந்து விலகியிருப்பதால் மட்டும் ஒருவன் செயலிலிருந்து விலகியிட அடைந்துவிட முடியாது.’

நீங்கள் கவலையிலிருந்து ஒதுங்குவது மூலம் செயலிலிருந்து விடுதலை அடைமுடியாது. எப்போதுமே கோபம் கொள்ளாத காரணத்தால் ஒரு துறவி ‘பரமஹம்சர்’ என்று கருதப்பட்டதை நாம் பார்த்திருக்கிறேன். அவர் எப்போதும் சினம் கொள்ளாமட்டார் என்பத. அவரின் பெருமை என்று சொல்லிக் கொண்டார் வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஏனென்றால் அவர் இயம மலையில் நடந்து

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காகவே வேலை கிடைத்தபறுத்தான் அவர் ஒருவேளைத்தான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

சுயன் அப்படித் சொல்கிறீர்கள்?” என்று விசாரித்தற்கு, ‘சுயன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என்ற சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என நத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இளவி அனைத்தையும் செவயழித்து என்னைப் பணிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

கொண்டு இருக்கிறார்!

அவர் இமயமலையில் அமர்ந்திருக்கிறார் அவருக்கு இனமும் உணவு கொடுக்க என்று மக்கள் இருக்கிறார். காடையில் யாராவது சிற்றுண்டி (காடை உணவு) கொண்டு வருவார்கள். மதிய உணவை யாராவது கொண்டு தருவார்கள் இராவு உணவும் அதே நிலையது. யாராவது கொண்டு தருவார்கள். யாரோ அவருக்கு துணிகள் கொடுத்துள்ளனர். கோபம்படுவதற்கான தேவை என்ன இருக்கிறது?

அவர் எப்போது கோபப்படில்லை எப்படால் அவர் மதிக்கப்பட்டார் சாதாரணமாகிய, யாராவது தங்களால் செய்ய முடியாததை காற்றியத்தை செய்யும் போது மக்கள் அவருக்கு மரியாதை கொடுபார்கள். நீங்கள் சமுதாயத்தால் மதிக்கப்பட முடியாததை செய்யுங்கள். அவ்வளவுதான்.

இனால் சத்தமிட அவர் மிக உணர்வானவராக கருதப்பட்டார். அயாம் யாரைப் பார்த்தும் சத்தம்போட அவருக்கு அவசியம் இடையாது என்பதை யாரும் உணரவில்லை. ஏனென்றால்

அவர் இமயமலை யால் உட்கார்ந்து கொண்டு இருப்பார். அவர் மக்களாலும் பக்தர்களாலும் கவனித்துக் கொள்ளப்படுகிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். இனெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் துய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குக் கிடைத்தது.

ஒருவரடம், அருவடை சீடர்கள் ‘குருவே நமகும் கும்பமேலாபிற்கு செல்லலாம்’ என்று கட்டிக்கொண்டார். இந்தியாவில் கும்பமேலாவின் போது (பல்மாறிக்கணக்கில் மக்கள்)மிகப்பெரிய மக்கள் கூட்டம் ஒன்று கூடும் ஒவ்வொரு நாளும் கோடிக்கணக்கான சுமார்10 கோடி மக்கள் ஒன்று கூடுவாகள். கடந்த கும்பமேலாவின் போது எழுபது கோடி மக்கள் ஒன்று கூடினர் எழுபது கோடி மக்கள் ஒன்று கூடினர்

காட்டிமக்கள்!

எப்படியோ, அந்த துறவியை கும்பமேலாவிற்கு செல்ல சம்மதிக்க வைத்தனர். கும்பமேலாவில் கலந்துகொண்டு தன்ன இமயமலை இருப்பிடத்திற்கு திரும்பும் சமயம் அவர் சீடர்கள் அவரை விட்டுச்சென்றனர்!

இமயமலையில் இருந்து கீழே வந்த போது அப்போதுதான் அவருடைய சீடர்கள் அவர் கோபத்தை பார்த்தனர் அவரும் மற்றவர்கள் மீது சத்தம்போட்டுவார், இட்டுவார் எரிச்சல்கொள்வார், கோபப்படுவார்

என உணர்ந்து கொண்டனர்.

தயவு செய்து தெளிவாக புரிந்துகொள்ளுங்கள் குழ்நிலை எழாதவரை, எல்லோருமே பெரும் துறவிகள்தான்! இக்கட்டடான குழ்நிலை வரும்வரை எல்லோரும் துறவிகள் தான். ஒரு நெருக்கடி ஏற்படும்போது பட்டும் தான் தெரியும். ஒருவர் துறவியா அல்லது வெறுமனே தப்பித்து ஒடுபவரா? என்பதை தீர்மானிக்க முடியும்.

வேலையை துறப்பதோ அல்லது வேலையை விடுவதோ தாராளமகவதே உங்களை செயலிலிருந்து விடுவிக்காது. செயலில் இருந்து சந்நிதரம் பெற, உங்கள் உள்உலகம் தூய்மைப்பட வேண்டியதாக இருக்கபது அவசியம் உள் உலகம் காலியாகிவிட வேண்டும் என்பது உங்களுக்கு உதவாது. வெளி உலக சாமான்களை துறப்பது எந்த வகையிலும் உங்களுக்கு உதவாது. உள் உலகத்திலிருந்து சாமான்களை வெளித்தள்ளவது மட்டும் தான் உங்களுக்கு உதவும்.

வாழ்க்கைக்கு நோக்கம் உண்டா என்கிற கருத்தை துறக்க வேண்டும்.

அதனால்தான் கிருஷ்ணன் சொல்கிறார் வெறும் துறப்பதின் மூலம், வெளி உலகைத் துறத்தல் கழுந்துநுழுந்துணி சரியாக இருப்பது என்பது அடைய முடியாது. என்று கழுந்துநுழுந்துணி ஒரு போதும் அடைய ஒரு போதும் நிகழ முடியாது.

இன்னொரு விஷயம், வெளி உலகை நீங்கள் துறந்தீர்கள் என்றால், வெளி உலகப் பற்றிய மெல்லும் எண்ணங்கள் தான் அதிகமாகும் வெளி உலகை நீங்கள் துறந்து விட்டால் அது இன்னும் ஆழமாக வந்து உங்கள் உள் உலகை நிரப்பும்.

ஒரு ஞான குருவும் அவர் சீடரும் ஒரு ஆற்றுக்கு அருகில் சென்று கொண்டிருந்தனர். அந்த கடந்து அவர்கள் தன் (மடத்தம்மை) ஆசிரமத்திற்கு செல்லவேண்டும். வழியில், ஒரு இளைப்பெண் ஆற்றின் அருகில் நின்று கொண்டிருந்தாள். அவர் அந்த ஆற்றை கடக்க விரும்பினாள். ஆனால் பயத்தால் அதைச் செய்ய முடியவில்லை. அவள் குருவிடம் கேட்டாள் ‘குருவே, ஆற்றை கடக்க

இருபத்தைந்து வருடம்

'தன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெசய் பேசாத வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தந்தை. எங்கெயே திரும்பினாலும், பொருள், தன்வி கைந்தையும் செயலித்து என்னைப் புட்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மனித்தார்.'

உங்களால் உதவ முடியுமா?*

குரு “என்னுடையது என்னுடன் வா” என்றார்.

அவர் அவளைத் தூக்கிக் கொண்டார். ஆஸ்ரமத்திற்கு நடக்கத் தொடங்கினார். சீர் அந்த மொத்த காட்சியையும் கவனமாகப் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தார். தான் பார்த்ததை அவரால் ஜீரணிக்க முடியவில்லை. உள்ளுக்குள் எரிய ஆரம்பித்தது. ஒருவேளை பொறாமையால் இருக்கலாம்! அவரால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

ஆஸ்ரமம் சென்று சேர்ந்தவுடன் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள முடியாமல் குருவிடன் கேட்டார். குருவே நீங்களோ ஒரு துறவி! நீங்கள் எப்படி ஒரு பெண்ணைத் தொடலாம்? அதுவும் மிக இளமையான பெண்ணைத் தொட அவளை ஆஸ்ரம வழியில் தூக்கிக் கொண்டு போனீர்கள்! இந்த நாடகமா? செய்வதானால், உங்கே நாடகமா? செய்யலாம்!

குரு திரும்பி அவளைப் பார்த்துப் புன்னகைத்துச் சொன்னார்? “அவளை நான் எப்போதோ விட்டு விட்டேன் தீ என்றும் அவளைத் தூக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்” என்றார்

தயவு செய்து தெளிவாக இருங்கள். உள்ள உலகத்தைக் காணச்செய்து வைப்பதும் ஒன்றே ஆனால் அப்படப்பட்ட வேண்டிய உண்மையான விஷயம். அழைத்தான் கிருஷ்ணன் இங்கு சொல்கிறார்.

ஒருமுறை உங்கள் உள்ளுலகத்தில் நீங்கள் துறந்து விட்டால் போதும், வெளிஉலகில் நீங்கள் என்ன செய்தாலும் பரவாயில்லை. எதுவுமே உங்களைத் தொடாது.

கேள்வி: குரு சீடனுக்கு சுட்டிக்காட்டியதைப் போல் கடந்த காலத்தில் என்ன நிகழ்ந்ததே அந்த நினைவுகளை விட்டு விட்டேன் என்றால் தானே? கடந்த காலத்தை மறப்பது சரியா? கடந்த காலத்தில் செய்த தவறுகளிலிருந்து தானே கற்றுக்கொள்கிறார்கள். அவர்கள் கடந்த காலத்தில் நிகழ்ந்த பழியைப் பதிவுகளை விடுவது

இருபத்தைந்து வருடம்

அவர்களுக்கு அது துன்பத்தைத் தருமோ?

பதில்: உங்களைப் பற்றியே நீங்களே சில நினைமுட் நினைவுகள் உங்கள் மொத்தப் பிரச்சனைகளைப் பற்றியும் நினைவுகள் உள்ள திவிரமான பிரச்சனைகளை நினைத்துப்பாருங்கள் உங்களுக்கே புரியும்! இவை எல்லாம் மீண்டும் மீண்டும் வருபவை. அவை அதே குழ்நிலையில் ஏற்பட்டவை.

இந்தப் பாதையில் ஏற்கனவே நீங்கள் நடந்திருக்கிறீர்கள், முன்பு பலமுறை இதே குழ்நிலையை சந்தித்து இருக்கிறீர்கள் இருந்தும் முடிவு இருந்த அதே வழியிலேயே செல்வீர்கள்! நீங்கள் அதே பிரச்சனையைக் கொண்டு வருகிறீர்கள். நீங்கள் உண்மையில் எதைவது கற்றுக்கொள்ளவில்லை?

உங்கள் மனதில் எதையாவது சொல்லிக் கற்றிவிட்டும்போதும் அமைதியாக இருக்கப்போதாது கற்றுக்கொள்ளவில்லை. கடந்த காலத்தில் பல முறை அவள் உங்களைத் தூண்டுகிறாள் நீங்கள் மாட்டிக் கொண்டுள்ளீர்கள் எனத் தெரிந்தும் எப்போதும் அதே தூண்டலில் விழுந்து கிடக்கிறீர்கள். இருந்தும், மீண்டும் அதே தூண்டலில் விழுந்து கிடக்கிறீர்கள். நீங்கள் சலபமாக கோபம் கொண்டி அறிவுக்கு பொருந்தாத செயல்களை செய்வீர்கள் என்பது பொருந்தாத செயல்களை செய்வீர்கள் என்பது உங்களுக்கே தெரியும். அந்த அறிவால் கோப்படுவதைத் தடுக்க முடியாது?

இருபத்தைந்து

வருடம்

நீங்கள் சொல்லவில்லை, ‘இது என் இயல்பு இதை நான் எப்படி அஞைவது? என்று நீங்கள் சொல்லலாம் உங்களால் அதை மாற்ற முடியாமலிட்டால், வேறு யாரால் முடியும்? முடியவில் யார் கஷ்டப்படுகிறார்கள்? சத்தியம் என்னவென்றால் முன்பு நடந்து கொண்ட விலக் பழைய தவறுகளை சரிகெப்ப அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள உங்கள் அறிவைச் செலுத்துவதில்லை.

விழிப்புணர்வற்ற செயல்படுகிறீர்கள் உங்கள் உணர்வற்ற மனம் நிலையில்

‘குடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘குடன் பெரிய துளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், இன்பம் என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமானித்தார்.

‘சீடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘குடன் பெரிய துளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆதி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமானித்தார்.

ஏற்கனவே என்ன தீர்மானம் செய்து தந்ததோ அந்த தீர்ப்புகளின் அடிப்படையில் உணர்வுற்ற நிலையிலேயே செயல்படுகிறீர்கள்.

உங்கள் நினைவுகளின் சுமையை சுமப்பதினால் அது எந்த விதத்திலும் அதே தவறுகளை மீண்டும் செய்யப்படாமல் தடுப்பதற்கு உதவவது உண்மையில் நீங்கள் அதே பழைய தவறை மீண்டும் செய்ய அது உத்வேகமாக அளிக்கும்.

குரு சேடனிடம் அந்த பெண்ணை எப்போதோ அங்கேயே விட்டுவிட்டேன் சேடன் தான் சமந்து கொண்டிருக்கிறார் என்று சொல்லும்போதே குருவானவர் சேடன் எடுத்த முடிவைத்தான் குறிப்பிடுகிறார்.

இந்த தீர்மானம் சேடனின் கட்டுரு மனப்பான்மையில் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்டது இவ்வொரு கட்டத்திலும் நினைவுகளும் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டுரு மனப்பான்மையுடன்தொடர்புபெற்றுள்ளது இதைத்தான் நாம் நினைவின் சமந்தப்பட்ட ப்ஷ்ணர்ச்சி என்கிறோம். இது வெறும் நடந்த அந்த நிகழ்ச்சி யைப் பற்றிய நினைவு அல்ல. உண்மையில் அந்த நினைவு எந்த உணர்ச்சியில்லாத ஒரு நிகழ்வு அவ்வளவுதான் அந்த நினைவைவேறு இணைந்த உணர்ச்சியினால், அந்த உணர்ச்சியினால் நீங்கள் தீர்மானம் எடுக்க்க தீர்மானத்தை விட வேண்டியது அவசியமாகிறது.

நீங்கள் இந்த உணர்ச்சிகளை சுமந்த நினைவுகளின் நிகழ்வுகளை வைத்துக்கொண்டு வரை, அவை உங்களை ஆள செத்திருக்கின்றது அவைகளின் தாக்கம் உங்கள் முடிவுகள் இருக்கிறது பெரும்பாலான முடிவுகள் யாவும் நினைவுகளின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள் எல்லாம் விழிப்புணர்வற்ற மனதில் தக்க வைக்கப்பட்டிருக்கும். அதனால் அவைகளை அறிதாக உபயோகப்படுதகின்றன அவை மேலும் மூழ்பதையே உண்டாக்குகிறது.

உதாரணமாக, எதோ ஒரு குறிப்பிட்ட குழந்திலையில் உங்களை அறியாமலே ஒருகுறிப்பிட்ட வகையில் நடந்து கொள்வது என புரிந்து கூட உங்களுக்கு தெரியாது இந்த உணர்ச்சி அல்லது செயல் ஒரு நினைவுடன் இணைந்து கட்டுப்பட்டு உங்கள் உணர்வுற்ற மனதில் சேமிக்கப்படுவதால் நீங்கள் என்ன அவ்வாறு செய்கிறீர்கள் என்பதே உங்களுக்கு தெரிவதில்லை. இதை தான் நாம் உணர்வற்ற மனதின் பதிவு செய்யப்பட்ட ஞாபகங்கள் என்கிறோம்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

நினைவுகளை விட்டு விடுதல் என்பது உண்மையில் அந்த சம்பவத்தைப் பற்றிய உங்கள் தீர்மானங்கள் இந்த நினைவடன் தொடர்புபெற்றுள்ள உங்கள் உணர்ச்சிகளையும் விடுவதே. இந்நினைவுகளை விடுவதால் உங்கள் எதிர்மறை கருத்துக்கலையும் நீங்கள் விட முடிகிறது. நீங்கள் தூய்மைபெற்றதாகவும் விடுதலை பெற்றதாகவும் உணர்வீர்கள்

இந்த உணர்ச்சிகளை சுமற்றி நினைவுகள் நம் விழிணர்வற்ற மனதில் பதிக்கப்பட்டு இருக்கிறது, அது நம்முடைய முடிவுகளிலும் செயல்களிலும் தன் ஆதிக்கத்தை செலுத்துகிறது. நாம் நினைக்கும் பகுத்தறிவான முடிவுகள் என்று நினைப்பது எல்லாமே உண்மையில் தர்க்கீயற்ற முடிவுகள் இவை உணர்வுற்ற பகுதியில் பதிந்துள்ள நினைவுகளால் இந்நினைவுகளை நாம் சமஸ்காரங்கள் என்கின்றோம்.

சமஸ்காரங்கள் என்பது அனுபவங்களின் நினைவுகள் இது முக்கியமாக நிறைவேற்ற ஆசைகளில்லாநது. இவை நம்முடைய ஆழத் தில் பதிக்கப்பட்ட நிறைவேறாத ஆசைகள்.

அவை மிகவும் அதிக ஆழத்தில் மிக்கவை நன்மை மற்றும் தீமை என்ற உணர்ச்சி தோன்றுவதற்கு முன்பு நடைபெற்ற பிரச்சனைகள் சம்ஸ்காரங்களிலே உண்டாகின்றன இவைகளை சில மனோதத்துவ நிபுணர்கள் மனப்பதிவுகள் என்று சொல்லுவார்கள்.

நாம் வளர்க்கப்பட்ட விதம், மற்றும் அனுபவங்களின் அடிப்படையில் நாம் குழந்தை பருவத்திலிருந்தே செய்மித்து வந்த நம்பிக்கைகள் உயர்வாக கருதிய ஒழுக்க கோட்பாடுகளின் தொகுப்பு.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இந்த சம்ஸ்காரங்கள், நீங்கள் நம்பினாலும் நம்பிட்டாலும், முன்பிறலி வாழ்க்கையிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்டவை மரண தருவாயில் நம் சக்தி உடல், உயிர் அல்லது ஆன்மா பரு உடல் மன அமைப்பை விட்டு தன்னை பிரித்துக் கொள்ளும் போது, நாம் இதுவரை வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் அதுபவத்திலிருந்து எழுந்த மன அமைப்பை தன்னுடன் சுமந்து வருகின்றது.

நாம் எப்படி மீண்டும் இந்த மன அமைப்பே பிறக்க போகிறோம் என்பதை முடிவு செய்யும் நேர்மையான முறையில் நான் உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும்

சொல்கின்றேன், என்னுடைய அழுப்பவத்தின் அடிப்படையில் இது முற்றிலும் உண்மையான உண்மை.

எங்கள் முன்னோர்கள் ஆரம்பித்து கழூராணிஞ்சுட் லைப் பிலிஸ் முகாம்களில் இல். சம்ஸ்காரங்களை எப்படி அடைவதாலம் காண்பது அதை எப்படி அழிப்பது என்று கற்று தருகின்றோம்.

இந்த லைப் பிலிஸ் முகாமில் இரண்டாவது நிலையான நித்யானந்த ஸ்பாவா முகாமில் செல்முறை பயிற்சிகளில் உங்கள் விழிப்புணர்வுற்ற மனதையும், பதிந்துள்ள நினைவுகளையும் வெளியில் எடுத்து பயிற்றுவிகின்றோம். சேமிக்கப்பட்டவை சம்ஸ்காரங்கள் கரைக்கப்படுகின்றன. பிறக்கும் போது நீங்கள் எடுத்து வந்த சம்ஸ்காரங்கள் வெளிக் கொணரப்படுகின்றன.

நீங்கள் பிறக்கும் போது எடுத்து வந்த சம்ஸ்காரங்களுக்கு உஙைகள் நிறைவேற்றி வைக்கும் தவையான சக்தியும் அதற்கு இருக்கிறது. எடுத்து வந்த சம்ஸ்காரங்களை நிறைவேற்றும் சக்தியுடன் வருகின்றீர்கள் நீங்கள் பிறக்கும் போது எடுத்து வந்த சம்ஸ்காரங்கள் எவை என்று ஒரு முறை புரிந்து கொண்டு விட்டால், அதை நிறைவேற்றி நீங்கள் செயல்படலாம்.

இந்த புரணத்துவம்தான் இருதியான விடுதலை. அதுதான் உண்மையில் உங்கள் வாழ்க்கையின் பொருள். பூர்ணத்துவத்தை அடைவது தான் நீங்கள் வாழ்வதினுடைய அர்த்தம் அதை அடையாத்தால் நீங்கள் இந்த பிறவி எடுத்துள்ளீர்கள்.

தேவையற்ற நினைவுகளை கரைத்தல் என்பது அந்நினைவுகளுடன் ஒட்டிக்கொண்டுள்ள உணர்ச்சிகளை தூய்மை செய்வதாகும். இந்த லைப் பிலிஸ் இயானமுகாம்களில் நுட்பங்களின் மூலம் பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றிய இயான நிலையில் குடனேநூறு சின்னிஞ்சுடியினதான; டூனிஞ்சுராஷ்டியுடு குணநூறு. உங்கள் கடந்த கால அனுபவங்களை மீண்டும் வாழ உங்களை அழைத்துச் செல்கிறார்கள். இவ்வகையான பயிற்சிகள் வாயிலும் மற்றும் இவ்வாறுதானியுப்பதிவிகளுகலோடு சம்மந்தப்பட்ட உணர்ச்சிகளிலிருந்து உங்களை விடுவிக்கிறது.

இதை இதுபோல் பாருங்கள் இந்த உணர்ச்சி நிறைந்த நினைவுகள் உங்கள் செயல்களில் உயிர்நினைவுகளாய் பதிந்து பிடித்து வைத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன.

ஒளிர்த்தகடுகளில் அதிக இடத்தை இந்த விடியோ பைல்கள் ஆக்கிரமிக்கின்றன இப்படி பிடித்து வைக்கப்பட்டு பதிந்துள்ள உணர்ச்சிகளை பிரித்து எடுக்கும் போது, இப்படிம் ஸ்லோக வெறுமையான லைலாக மாறி அதன் அளவில் வெகுவாக குறைந்து சுருங்கி விடுகிறன.

இதுதான் நடக்கிறது. உங்களுக்கு உபயோகமாக இருக்கும் என்பதற்காகவே உங்கள் நினைவுகள் இந்நிலும் இருக்கிறனா எப்படியானாலும், இந்த நினைவுகளே ளாடு இணைந்த உணர்ச்சிகள் எல்லாம் பிரித்து எடுக்கப்பட்டு அழிக்கப்படுகின்றன. அதனால், ஒருவேறை இந்த நினைவுகள் மீண்டும் வந்தாலும் உங்களை அது தொல்லைப்படுத்தாது. நீங்கள் வெறும் பார்வையாளர் போல் பார்த்து சென்று கொண்டே இருக்கலாம்.

இருப்பனவற்றை அப்படியே அப்படியும் போது அர்வ நினைவுகளை நீங்கள் உள்வாங்கும் போது உங்கள் எதிர்க்கும் எண்ணங்கள் அடர்ந்து கின்றன. உங்களது கடந்த கால அனுபவங்களின் அடிப்படையில் தீர்மானிப்பவர்கள் இருக்க மாட்டார்கள். இப்படி கடந்த கால நினைவுகளின் அடிப்படையில் தீர்மானம் செய்யும் குணமானது நினைவுகளால் ஏற்படுவதில்லை. ஆனால் நினைவுகளினுடைய நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறை உணர்ச்சிகளோடு தான் வருகின்றது. நினைவுகளிலோடு இணைந்துள்ள உணர்ச்சிகளால்தான் நமது தீர்மானிக்கும் குணத்திற்கும் நாம் கொள்ளும் முறைக்கும்.

நாம் நேர்மறையானது என்று கற்பனை செய்வது கூட ஒரு போதும் நேர்மறையானது அல்ல. நேர்மறை தன்மை என்பது உங்கள் அகங்காரம் மற்றும் கட்டுறும்போல்பான்மையான விளைவுகளிலால் ஏற்படுவதுதான் அதுதைய ஒரு சமயம் மிகவும் சந்தோஷத்தை கொடுத்து அனுபவமானது அதை நேர்மறை என்று சொல்கிறோம். ஆனால் சந்தோஷத்தை மிக அரிதாகவே தருகின்றது. அதே சந்தோஷத்தை கொடுப்பதில்லை!

உணர்ச்சிகளை கரைத்தல், நினைவு பதிவுகளை அகற்றுதல் சம்ஸ்காரங்களை அழித்தல் இந்நிகழ்வுகள் எல்லாம் உங்கள் கண்களிலிருந்து இரைய எடுப்பது போல்

'தான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெற்று தானாக வந்து/டமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை. கனவை திருமாக் உடல், பொருள், இவ்வ இனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பஷக் வைத்தாள். வெற்றிக்கு உச்சமளித்தாள்.

'தான் அப்படிச் செய்வீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெற்று தானாக வந்துடமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை. கனவை திருமாக் உடல், பொருள், இவ்வ இனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பஷக் வைத்தாள். வெற்றிக்கு உச்சமளித்தாள்.

3

அது இருக்கும்.

3

வாழ்க்கையின் உண்மை அர்த்தத்தை புரிந்து கொள்ள தொடங்குவீர்கள். நீங்கள் யார்? என் இங்கு வந்தீர்கள் என்ற அடையாளம் தெரிந்து கொள்ள ஆரம்பிப்பீர்கள். இது தான் நான் மேற்கொண்ட பணியாக வரையறுத்துள்ளேன். அதைத்தான் நான் என்னுடைய மிஷனாக வயவமேத்திருக்கின்றேன். என்னுடைய மிஷன் உங்களின் உருவாமாற்றமே உங்களுடைய உருமாற்றமே என்னுடைய மிஷன்.

3

செயலில் எடுபடுவது மனிதனின் இயற்கை

3.5

நிச்சயமாக, ஒரு குணமும் கூட யாராலும் எதுவும் செய்யாமல் அப்படியே இருக்க முடியாது. செயலில் எடுபடுவது என்பது அவருடைய இயற்கை என்பதினால், தன்னையும் மீறி, அவர் எப்போதும் செயலாற்றிக் கொண்டேயிருக்கிறார்.

3.6

எவர் ஒருவர் தன் புலன்களை கட்டுப்படுத்தியிருக்கிறாரோ அவரால் இன்னும் புலன்களை தூண்டும் பொருள்களை எண்ணுகிறாரோ, அவர் மாயை வசப்பட்டு ஏமாறுகிறார். அவரை போலியானவன் என்கின்றோம்.

3.7

எவனொருவர் தன் மனதால் புலன்களை கட்டுப்படுத்தி, தன்னிலமற்ற செயல்களை இந்திரியக்களின் மூலம் செய்கிறாரோ! அவர் உயர்ந்தவன் ஓ அர்ஜுனா!

3.8

உனக்கென்று விதிக்கப்பட்ட செயலைச் செய்! சும்மா இருப்பதை விட செயலைச் செய்வதுமேல். செயலில்லாமல் உங்கள் சொந்த உடலை கூட பராமரிக்க முடியாது.

3

பொதுவாக எல்லோரும் என்னிடம் கேட்பதனது, ‘சுவாமிஜி, வாழ்க்கை நோக்கமற்றது

3

இருபத்தைந்து

3

வருடம் போராடுவோர்கள்.

3

என்கிறீர்கள் அழனால் நான் படுத்துக் கொண்டு தளர்வாய் இருக்கப் போகிறேன். அப்படி நான் வெறுமனே படுத்துக்கொண்டு தளர்வாய் இருந்தால் எனக்கு யார் உணவு தருவார்கள்? நான் சம்பாதிக்கவில்லை என்றால் யார் என்ன பிள்ளைக்கு பணம் கட்டுவார்கள்?

3

நான்உங்களுக்கு ஒன்று சொல்கிறேன், என்றைக்கும் காலவரம்பற்றுளப்போதும் உங்களால் படுத்துக் கொண்டு இருக்க முடியாது. அடுத்த ஒரு நாள்கு அல்லது இன்று நாட்களுக்கு நீங்கள் படுத்துக்கொள்ளாம். நீங்கள் ஒரு கடிகார போல் இந்த முளைக்கும் அந்த முளைக்கும் கடைசிவரை செல்வது உங்கள் இயல்பு இப்போது அந்த வாழல் ஒரு புறம் கடைசி எல்லையை சென்று இருக்கிறது. ஒரு முளையின் எல்லையில் இருக்கிறது.

3

உங்கள் கைகளை எடுத்துவிட்டால் அது எதிர் முளைக்கும் ஒடும். உங்கள் பாதங்களை ஒருமுறை உங்களால் படுத்துக்கொள்ள முடியாது. உங்கள் இயல்பின்படி எதாவது வேலை செய்ய ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள்.

3

உங்கள் கைகள்

3

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவோர்கள். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் இயம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

3

வாழ்க்கை நோக்கமற்றது என்று நான் சொல்லும்போது, உங்களை வீட்டில் படுத்துத் தள்ளவாக ஒய்வு எடுத்துக்கொள்ளும்படி நான் உங்கள் ‘உள் உலக அமைதியை’ குலைக்காமல் உங்கள் உடலும் மனமும் செயல்பட்டும் என்பதை வெளிபுலசக்தை அனுபவிக்க உள் உலகசக்தை விற்க வேண்டியதில்லை. வெளி சகங்களுக்காக உள் அனந்தத்தை விற்கவேண்டியதில்லை.

3

கிருஷ்ணர் இங்கு உறுதி அளிக்கின்றார்

3

‘சுயன் இப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்துக்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கணவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவை நிறுமோக உடல், பொருள், ஆவி அலைந்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

3

‘உங்கள் இயல்பினாலேயே, உங்களுடைய உடலும் மனமும் செயலாற்றும் இயல்புடையது. உங்கள் உடலும் மனமும் தானாகவே வேலை செய்யும். நீங்கள் அன்மதியாக இருந்தாலோ போதுமானது அவை மிக அழகாக செயல்படும்’

3

யாரோ என்னிடம் கேட்டார்கள் ‘சுவாமிஜி, சரியான காரியங்களை நான் எப்படி செய்வது? சரியானவற்றை செய்ய என் மனதை எப்படி தயார் செய்வது? சரியான செயலைச் செய்ய மனதிற்கு எவ்வாறு பயிற்சி கொடுப்பது?’ சாமி சொன்னேன், ‘வெறுமனே அமைதியாக இருங்கள் சும்மா இருங்கள் போதும். தானாகவே உங்கள் உடலும் மனமும் சரியானவற்றைச் செய்யும். நீங்கள் உங்கள் அமைப்பை விட்டு வெளியில் வந்தீர்கள் என்றால் அதுவே போதும். உள்செல்லும்.

நாம் செய்யவேண்டியது எல்லாம் இதுதான், தெய்வம் நுழைவதற்காக நாம் வெளியே வேண்டும்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் பிராக்கிருத 'ஜைமிர் குணஹா' உங்கள் இயல்பினாலேயே உங்கள் உடலும் மனதும் சரியான செயலை செய்யத் தெரிகிறது. பிரச்சனை என்ன வென்றால் நீங்கள் ஒருபோதும் உங்கள் உடலையும் மனதையும் நம்பவதில்லை. மனதையும் உடலையும் முழுமையாக புரிந்து அதைப் பின்பற்றவதில்லை. நீங்கள் எப்போதும் அகங்காரத்தையே நம்புகிறீர்கள்! அது முடிவில் உங்களை அது நிராகரித்து குப்பையில் போட்டுவிடுகிறது! இருதும் நீங்கள் உங்கள் உடலையும் மனதையும் நம்பவதில்லை.

நன்கு தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் உடலும் மனதும் எப்படி மகிழ்ச்சியாக வேலையை செய்யும். நீங்கள் செய்யவேண்டியது எல்லாம் அமைதியாக இருந்து அகங்காரத்தை விட்டு ஒய்வாக இருப்பதே வெளியிலக வேலைக்கு உள் உலகம் தேவைப்படுகிறது என்று நீங்கள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எங்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் தயங்கி விட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

'நித்தம்' என்றால் என்னவென்று தெரிந்து அநித்தியம்' நித்தியமற்றது என்னவென்று புரிந்துகொள்வதே எது நிலையாற்றது என்று புரிந்தவன் நித்தியத்தை அறிந்தவன் ஆகிறான். அவன் அப்போதே அநித்தியத்தை விட்டுவிடுவான்.

அமைதியாக பிரச்னை விழிப்புணர்வு நிலையில் தள்ளவாக இருப்பான். நித்தியானந்த நிலையில் இருப்பான்! அவன் எப்போதும் நித்தியானந்த நிலையிலேயே இருப்பான்!

யோகியானவர் செயலைச் செய்யும் பாதையைப் பின்பற்றுபவர் எவரென்றால் தள்ர்வாக நித்தியானந்த நிலையிலிருந்து தன் வேலையைச் செய்பவரே.

வெறுமனே தள்ர்வாக உங்கள் உள்உலகத்தில் இருங்கள். தானாகவே நீங்கள் வழிநடத்தப்படுவீர்கள்.

நீங்கள் எப்போதும் என்னுவீர்கள் வாழ்க்கை நோக்கமற்றது என்றுமனதாலில் தள்ர்வாக இருந்தேன் என்றால், சரி எது? தவறு எது? நீயேந்து கொண்டிருந்தால்! என்று எப்படி நான் தெரிந்து கொள்வேன்? என் வேலையை குறித்து நேரத்திற்குள்

எப்படி செய்து முடிப்பேன்?

தயவு செய்து தெளிவாக இருங்கள், சரி எது? தவறு எது என்பதைப் பற்றி நீங்கள் கவலைப்படுவதும்போது நீங்கள் சின்ன சின்ன தவறுகள் செய்யமாட்டீர்கள், மிகப் பெரிய முட்டாள்தனங்களைதான் செய்வீர்கள். எவர் கவலைப்படாமல் இருக்கிறாரோ, அவரை சின்ன தவறுகளை செய்யலாம். ஆனால் தொடர்ந்து கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒருவர்சின்ன சின்னதவறுகளை செய்யமாட்டார்கள், அவர் பெரிய பெரிய முட்டாள் தனங்களைதான் செய்வார். நான் சொல்கிறேன், எது சரி எது தவறு என்பதைப் பற்றி கவலைப்படாமல் நம்பிக்கை என்ற பெருந்தவலை எடுத்தபின் தான் இதில் என் தப்பு இருக்கிறது? இந்த பெரும் தவலை முயற்சி செய்து குழித்து, கவலைகளற்ற நிலையில் வாழ்வதுதான் நான் தெரியும் என்கிறேன். நீங்கள் குழிக்கு நீங்கும் மனதும் எப்படி மகிழ்ச்சியாக வேலை செய்கிறது என்பதை உணர்ந்து செயல்படுங்கள். அப்படி ஒன்றிரண்டு பிழைகள் சில பிள்ளைகள் செய்வார்கள்.

பிழையை பொறுத்துக்கொள்வதுதான் நான் தவம் என்கிறேன். உங்கள் இருபத்தைந்து மமயில் விழிப்புணர்வுகளை மாற்றினால் நிகழும்போது, நீங்கள் செய்கின்ற சிறு சிறு தவறுகளை ஏற்றுக் கொள்வதே தவம்.

நீங்கள் நித்தியமற்ற நிலையிலிருந்து நித்தியானந்த நிலைக்கு செல்லும்போது, நீங்கள் கவலையிலிருந்து ஆனந்தத்திற்கு செல்லும்போது, நீங்கள் பொய்மையிலிருந்து சத்தியத்திற்கு செல்லும்போது, நீங்கள் ஒரு சில பிழைகளை செய்வீர்கள்.

சிறு குழந்தை நடக்க கற்றுக் கொள்வதைப் போல கீழே விழுந்து எழுந்து கீழே விழுந்து எழுந்து செல்வர்கள் குழந்தைகள் நடக்க கற்றுக் கொள்ள ஆரம்பிக்கும் போது எப்போதும் மூதலில் ஒரு சில முறைகள் கீழே விழுந்து விடுவார்கள். ஆனால் அதனால், நீங்கள் அவர்கள் நடக்கவே கூடாது என்று சொல்வீர்களா? இல்லை! ஒரிரண்டு சின்ன பிழைகள் அவர்கள் செய்வது கூட, அப்பாடா! எழுந்து நடக்கத்தான் வேண்டும்.

கீழே விழுவதும் பின் எழு முயற்சிப்பதுமான இந்த சின்ன சின்ன தவறுகள் தான், நீங்கள் எப்படி நடக்க வேண்டும் என்று கற்றுக் கொள்வதற்கான தவம்.

அதே போல் அஹங்காரத்தை விட்டு வாழ முயற்சிக்க ஆரம்பிக்கும் போது,

இருபத்தைந்தும் தரும்

'சன்ன அபசட் சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய தாழாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தந்தை. குடவை திருமாங்குடல், பொருள், தாவி அழைத்ததுயும் செயலித்து என்னைப் புஷிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

தொடக்கத்தில் சில பிழைகளைச் செய்வீர்கள். ஆனால் அதைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம் அதுவே தவம்.

தெரியாததை வரவழைத்து அகங்கையைமற்ற நிலைக்கள் நுழையுங்கள் நித்யானந்த நிலைகள் நுழையுங்கள் அப்படியே வாழ ஆரம்பித்து பிரபஞ்சத்தின் நோக்கமற்ற தன்மையை உணருங்கள்.

இன்றே தீர்மானம் செய்யுங்கள் இன்றே முடிவு எடுங்கள், ‘இன்று முதல் நான் கவலையை படாமல் வாழ்வேன். வாழ்க்கை என்பது மிகவும் சிறியது பின் ஏன் நாம் அதை கவலைப்பட்டு கழிக்க வேண்டும். வாழ்க்கை என்பது கவலைப்பட்டு கழிப்பதற்கு அல்ல’.

இலக்குகளைப்பற்றி கவலைபடவேண்டாம். இலக்கை விட்டு விடுங்கள். நோக்கமற்றதின் அழகை புரிந்து கொள்ளும் விளைவாய், நீங்களே உள் உலகத்தில் உருவாக்கிய எல்லா காயங்களும் குணமாகும் ஆனந்த பரவசத்தில் நித்யானந்த நிலைகள் மூழ்கிவிடுவீர்கள்.

ஒருவர் தன் புலன்களை கட்டுப்படுத்துகள் வைத்திருப்பார் ஆனால் தன் உள் உலகத்தை கட்டுப்படுத்திக்குள் வைத்திருக்க முடியாமல் இருப்பார் அவரை தான் போலியானவர், பாசாங்கு செய்பவர் என்று அழைக்கிறோமா, என்று கிருஷ்ணன் சொல்கிறார்.

உள்உலகதளமையின்,அடிப்படையில்மட்டுமேஉங்கள்கையில் தரம் தெரிந்துகொள்ளுப்படும் வெளியுலக தன்மையின் தரத்தை பொறுத்து அல்ல. தயவு செய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் இந்த உடலலைட்டு மறுபிறவி எடுக்க்கும்போது, யாரும் கணக்கு பார்ப்பதில்லை. எந்த காரை ஓட்டினீர்கள், எந்த வீட்டில் வசித்தீர்கள் எல்லாம் பார்க்கமாட்டார்கள் இல்லை! இந்த விவரங்கள் உங்களுடன் வரப்போவது இல்லை.

‘சுயன் அப்படி சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுயன் என்பேரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிருயாதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்றை. கனவை நிறுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செய்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சகலித்தார்.

எப்படி. வாழ்ந்தீர்கள் எப்படி உங்கள் உள் உலகம் இருந்தது, வாழும்போது உள்உலகத்தின்மை எவ்வாறு இருந்தது என்று இவைகளைத்தான் உங்களுடன் எடுத்துச்செல்லப்போகிறீர்கள். ஆகவால் தான் ‘நீங்கள் உங்களுடன் எடுத்து செல்வதெல்லாம் உங்கள் உள்உலகத்தின் சம்பவங்களையும் நினைவு பதிவுகள் கர்மங்களையும் நிறைவேற்றாத ஆசைகள்.

வாசனா (மனப்பாவன்மை), வெளியுலகத்தை அல்ல, என்று காவியங்கள் சொல்கின்றன. மிக மிக அழகான கதை. இதை சொன்னவர் இந்தியாவை சர்ந்த ஞானகுரு ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்.

ஒரு கோவிலுக்குள் சென்று அவர் தியானம் செய்துகொண்டு கடவுளின் மகிமையை உரையாற்றிக் கொண்டும் வாழ்ந்து வந்தார்.

அவர் இடத்திற்கு எதிராக ஒரு தாசி வாழ்ந்து வந்தாள் அவர் தன் தொழிலை செய்து கொண்டிருந்தார். அவள் ஆண்மகன் கடவுள் பற்று கொண்டிருந்தாள் எப்படிப்பட்ட தொழில் அவள் அமைதியாக கடவுளின் மகிமையை செய்து கொண்டு மனநிலை செய்து கொண்டு இருப்பாள்.

அந்த கால வழக்கப்படி அவரும் அவள் தாழிகளும் விக்கிரகத்தின் முன்பட்‌டுபட்டி நடனமாடி தங்கள் கோவில் சேவையை செய்து வந்தனர்.

தினமும் தாசியின் வீட்டுக்குள் நுழையும் அனைவரையும் இந்த துறவி கவனித்துக் கொண்டிருப்பார். எப்போது வந்தார்கள் எத்தனை மணிக்கு சென்றார்கள். எவ்வளவு பேர் வந்தனர் இதை கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருப்பார். உங்களுக்கு வேலை எதுவும் இல்லையென்றால் அடுத்தவர் வேலையில் ஆர்வம் இருக்கும்.

தொடர்ந்து, ஒவ்வொருவரும் எவ்வளவு நேரம் அங்கு செலவு செய்தனர் என்பது பற்றிய கணக்கு எடுப்பவராக இருந்தார் அந்த -

‘சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுயன் என்பேரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிருயாதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்றை. கனவை நிறுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செய்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சகலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தீப்பெட்டி தயாரிக்க ஆரம்பித்தார். அவருக்கு கடைபோனதன் பின்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

தாசியின் திணசரி நாட்டுக்குறிப்பேடை நிர்வகிப்பவராக இருந்தார்! யார் வருகிறார், யார் போகிறார், வழக்கமாக வருகிறவர் யார், எப்போதாவது வருவது யார் போன்ற முழு குறிப்பேடையும் நிர்வகித்தார். நான் பூராவும் அங்கே என்னா நடக்கிறது என்கின்ற சிந்தனையிலேயே கழித்தார்.

தாசியோ வேறு ஒரு வித்தியாசமான நிலையில் வாழ்ந்து வந்தாள். ‘என்னுடைய வாழ்க்கை, என்னுடைய இயல்பான கடமை இது தான்’ என்று அவள் நினைத்தார். இந்த பிறவிக்கு இது எனக்கு தரப்பட்டுள்ளது. இதைத்தவிர வேறு தொழில் எனக்குத் தெரியாது.

நான் இப்படித்தான் வாழ்ந்தாகவேண்டும். என் உணவிற்காக நான் இப்படி வாழ வேண்டிய உள்ளது. ஆனால் என்னை கரையேற்றும் ‘கடவுளே! என் மனதும் இதயமும் உங்கள் காலடியிலேயே இருக்கட்டும்’ என்று பிரார்த்திப்பாள் அவள் கிருஷ்ணரிடம் ஆழ்ந்த பக்தியுடன் இருப்பாள். அவள் உள்ள லகம் தெய்வீகத்தினால் நிரப்பட்டுள்ளது. அவள் உள்ள லகம் நிரப்பப்பட்டுள்ளது. கடவுளின் நாமத்தாலும் தெய்வீக அன்பாலம் நிறைந்திருந்தது.

இவ்வாறே வாழ்க்கையை சென்றது. சில வருடங்கள் கழிந்தன., திடீரென்று துறவியும், தாசியும் ஒரேநாளில் மரணம் அடைந்தனர்.

இது ஒரு மிக அழகான கதை!

இருவரும் யமனிடர்களுடைய (மரணக்கடவுள்) நீதிமன்றத்திற்கு தரப்பிக்காரக செல்கின்றனர். முதலில், தாசி வந்தாள். யமதர்மன் அவள் பாபபுண்ணிய தொடுப்புகளை பார்த்தார் ‘சரிசி! கவலைபடாதே! உன் வாழ்நாள்முழுவதும் இறைவனையே நினைத்து வாழ்ந்தாய் நீ சொர்க்கத்திற்கு போகலாம்”, என்றார் அவள் சொர்க்கத்திற்கு அனுப்பப்பட்டாள்.

இப்போது துறவியின் முறை. துறவி வந்தபுடனேயே யமதர்மன் சொல்ல ஆரம்பித்தார். ‘இது உன் பாவ புண்ணியங்களின் கணக்கு உன் வாழ்நாள் முழுவதும் நீ எதிர்மறை எண்ணங்களையே, தவறான விஷயங்களையே நினைத்து வாழ்ந்தால் நரகத்துக போ!” என்றார்.

துறவி கத்த ஆரம்பித்தால், ‘என்னை நரகத்திற்கு அனுப்ப எவ்வளு தைரியம்’ அவர் ஒரு கைதேர்ந்த சமய சொல்வாழிவாளர். அதனால் அவருக்கு எப்படி ஆலேசமாக கத்த வேண்டும் என்று நுனற்கவே தெரியும்! அவர் கத்தத் தொடங்கினார், உனக்கு எதிராக வழக்கு தொடுப்பேன்’ என்று கத்தினார்.

யமதர்மன் சொன்னார், ‘தயவு செய்து தள்ர்வாக இரு. சொர்க்கத்தில் நீங்கள் நீ வாழும்போது என்ன செய்தால் எல்லை சருவதில்லை. எவ்வாறு வாழ்ந்தாய் என்பது தான் முக்கியம். உன் உடலால் நீ தூய்மையாகத்தான் இருந்திருக்கிறாய். உன் உடலுக்கு எவ்வளவு மரியாதை கிடைத்திருக்கிறது’

துறிவ் கிழட பூமியை பார்த்தார். அங்கே அவருடைய உடலுக்கு பிரம்மான முறையில் மரியாதை அளிக்கப்பட்டி இருந்தது. மக்கள் இறந்த அவர் உடலின் காலடியில் விழுந்து வணங்கினார். பெரிய மாலைகள் அணிவிக்கப்பட்டிருந்தது. அவர் உடலுக்கு ஆடம்பரமான பூஜை செய்யப்பட்டது. அந்த உடல் புனிதமானவர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தில் சமாதியில் மரியாதையுடன் வைக்கப்பட்டது.

யமதர்மன் மேலும் தொடர்கிறார். ‘உன் உடலால் நீ தூய்மையாக வாழ்ந்தால் உன் உடலுக்கு வெகுமதி அளிக்கப்பட்டது. ஆனால் உன் மனதால் தூய்மையற்ற வாழ்க்கையை, வாழ்ந்தாய் நீ நரகம் போகவேண்டும் யமதர்மன் மேலும் சொன்னார்.

அதேபோல் தாசி உடலால் தூய்மையற்ற வாழ்ந்தாள் அவளின் உடலைபார்.

பூமியில் தாசியின் உடலைப்பற்றி யாரும் கவலைப்படவில்லை. தாசியானதால் அவளுக்கு கண்வென்றா; மக்களோ இல்லை. எமசடங்க்கள் செய்ய கூட யாரும் இல்லை. உடல் நாற்றம் எடுக்க ஆரம்பித்தது. சுட்டம் செய்யும் ஆட்கள் அவள் உடலை இழுத்துச் சென்று குப்பையோடு குப்பையாக போட்டுவிடுகின்றனர்.

யமதர்மன் மேலும் தொடர்கிறார் ‘பார்! உடலால் தூய்மையற்ற வாழ்ந்ததால் அவள் உடல் துன்பப்படுகிறது. ஆனால் மனதால் தூய்மையாகவும், தெய்வீகத்தன்மையுடனும் வாழ்ந்தாள்

தெய்வத்திடம் சொல்கிறார்*.

உங்கள் உள்ளலகத்தில் எப்படி வாழ்கிறீர்கள் எப்படி தான் மிக முக்கியம் உங்கள் உள் வெளிதான வாஸ்தவத்தில் மிக முக்கியமானது.

தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள்.

கிருஷ்ணன் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார். கர்மேந்திரியான ஸ யா அஸ்தே மனசா ஸ்மரன் இந்திரியார்த்தன் விழுமாக்மா மித்யா காரா லா யுஜ்யதே

உங்கள் உள் உலகத்தை சுத்தமாக வைத்திருக்காமல் உங்கள் உடல் மற்றும் உங்கள் புலன்களையும் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தாலும் நீங்கள் போலியானவர்களே உங்கள் வாழ்க்கை ஆனந்த மயமாக இருக்காது. உங்கள் வாழ்க்கை உண்மையான வாழ்க்கையாக இருக்காது அது ஆன்பிக வாழ்க்கையாக இருக்காதது மட்டுமல்ல சாதாரண வாழ்க்கையாக கூட அது இருக்காது.

வாழ்வதன் அர்த்தமே ஆனந்தம் ஆனால் அதற்கு குறிக்கோள் கிடையாது. குறிக்கே காள்களைப் பற்றி நினைக்க நினைக்க அதிக கவலைகளைத் தான் உருவாக்குவீர்கள் அதிக குறிக்கோள்களைப் பற்றி நிலைக்க நிலைக்க அதிக கவலைகளைத் தான் உருவாக்குவீர்கள் அதிக கவலைகளை எடுப்பீர்கள் ஆனால் வாழ்க்கை உங்களவிட புத்திசாலித்தனமானது.

வாழ்க்கையை அதிகமாக அழுத்தமாக பிழிய நினைத்தீர்கள் என்றால், அது உங்கள் விரல்களிலிருந்து நழுவிவிடும்.

வாழ்க்கை நதியைப் போல் போன்றது. உங்கள் கைகளை ஆற்றில் தண்ணீரில் விட்டு அதை திரந்து வைத்து இருந்தீர்கள் என்றால் நதி எப்போதும் உங்கள் கைகளில் இருக்கும். ஆனால் அதை பிடித்து வைக்க கைகளை மூடினால், காலியான வெறும் கைகள் தான் இருக்கும்.

வாழ்க்கை இடு ஆறு போன்றது அதை இருக்கி அழும்பித்தால் வாழ்க்கை தொடர்ந்து உங்கள் மூலம் பாய்ந்து ஓடிக் கொண்டிருக்கும் உறுமை கொள்ள நீங்கள்

'கடவுள் அப்படி சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவேற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

முயற்சி எடுக்கும் கண்ணே வெறுநும் கைகள்தான் உங்களுக்கு இருக்கும். உங்கள் வாழ்க்கையையே வைத்துக்கொள்ள முடியாது.

எதுவுமே நிரந்தரமாக உங்களுடன் இருக்கப்போவதில்லை என்பதை உங்கள் உள் வெளியில் உணர்ந்த கணமே, ஒரு ஆழ்ந்த குணமலிக்கும் தன்மை இனிமையான தென்றல் உங்கள் விழிப்புணர்வுக்குள் நுழையும் உங்கள் மொத்த உள் உலகமும் குணம் பெற்றிடும்.

உங்களுக்கு உங்கள் உள்வெளியில் பல காயங்கள் இருக்கின்றன. உங்கள் ஆசையால் உருவாகிய காயங்கள். தோல்வியால் உருவான காயங்கள். உங்களுக்கு நேர்க்கமானவர்கள், அன்பானவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட காயங்கள் என இந்த ஒரே மருந்தாலோயே இந்த எல்லா காயங்களும் குணமாகிவிடும்.

இந்த இரண்டு பிரிவிலும் போராடிக்கொண்டே இருக்கமட்டும். எதை அடை அது ஒன்றுமில்லாதது எதுவுமே உங்களுடன் இருக்கப் போவதில்லை இவற்றைப் புரிந்து கொண்டால் போதும்

அலெக்ஸாண்டர் பற்றிய ஒரு சின்ன கதை

மாவீரன் அலெக்ஸாண்டர் அவன் பல கொலைகள் புரிந்தவன் அவனை ஒருபோதும் மாவீரன் என்று அழைக்க முடியாது தயவு செய்து தெளிவாக இருங்கள்.

உங்கள் குழந்தைகளுக்கு அலெக்ஸாண்டர் பெரிய வீரன் என்று கற்றுக்கொடுக்காதீர்கள் அப்படி சொல்வதால் அவர்களை கொலை புரிய தூண்டுகிறீர்கள்! போர் புரிய தூண்டுகிறீர்கள் உண்மையில் இந்த கருத்தை அவர்கள் தலைக்களில் திணிக்கிறீர்கள் ஒருபோதும் அதை செய்யாதீர்கள். அவன் ஒரு நல்ல காரியம் செய்தான் அதிஷ்டவசமாகவோ அல்லது துரதிஷ்டவசமாகவோ அவன் இந்தியாவில் ஒரு ஞானகுருவை சந்தித்தான் எப்படியோ கீரிஸ் நாட்டில் அவன் ஆசிரியர் இந்த கருத்தை அவனுக்கு தந்தார் இந்தியாவில் இருந்து ஞானமடைந்த குறு ஒருவரையும் வேதங்களையும் கொண்டுவோ முழு சமுதாயத்தையும் மாற்றிக் காட்டுகிறேன்.

'கடவுள் அப்படி சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவேற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அதனால் அலெக்சாண்டர் குறைந்த பட்சமாக ஒரு ஞானியையாவது இந்தியாவிலிருந்து எடுத்துவரவேண்டும் என்று முயற்சி செய்தார். எப்படியோ ஒரு ஞானியை சந்திக்கும் வாய்ப்பு அவனுக்கு கிடைத்தது. அவன் அவரை அழைத்தான் தயவு செய்து எங்கள் நாட்டிற்கு வாருங்கள்.

அந்த குரு உடனே சிரித்துவிட்டு சொன்னார். ‘இல்லை! எல்லாவற்றுக்கும் வரலாம் என்பது இல்லை.நான் இங்கே சந்தோஷமாக இருக்கிறேன்’ என்று சொன்னார். ‘இல்லை! தயவு செய்து வரவேண்டும் என்று நாள் உங்களுக்கு பெரிய மாற்றை தருகிறேன். இங்கு நீங்கள் போதுமான துணியும் உணவும் இல்லாமல் பிச்சைக்காரர்கள் போல் உழிகிறீர்கள். என்னை விட உங்களுக்கு சகல சௌகர்யங்களுடன் பெரிய மாளிகையையும் தருகிறேன்’.

குரு சிரித்துவிட்டு ‘இல்லை நான் இங்கு சந்தோஷமாகவே இருக்கிறேன். நான் வர விரும்பவில்லை’.

ஒரு அரசன் அடுத்து என்ன செய்வான் என்பது உங்களுக்கு தெரியும். முதலில், அவன் குருவிற்கு போராசையைக் காட்டி தன் வசப்படுத்த முயன்றான் அது வேலை செய்யவில்லை என்றபடி, அடுத்த படி, அடி அவன் பயத்தின் மூலம் அவரை வழிக்கு கொண்டு வர பார்த்தான்.

அவன் தன் வாளை வெளியில் எடுத்தான் குருவை நோக்கி நீட்டி சொன்னான் ‘நீங்கள் வரதயராக இல்லையென்றால், நீங்கள் கொல்லப்படுவீர்கள்’.

உறையுடை கத்தியைப் பார்த்தவுடன் குரு நழுவி புரிந்துகொள்ளுங்கள் இப்போது சிரிப்பது என்பது மிக கடினம். ஆனால் சூழ்மையான வாளின் முன் அதை எதிர்கொள்வது மிக கடினம். முக்கியமாக அதை பிடித்துக் கொண்டு இருப்பவன் அரசன் ஒருவனால் அவன் அங்கு கொலைசெய்தால் கேள்வி கேட்க கூட யாருமில்லை. ஆனால் அந்த சூழ்மையான வாளுக்கு முன் குரு சிரித்துவிட்டு சொன்னார். ‘முட்டாளே! நீ ஒரு பொய்யன்!

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

‘சுன் அப்படிச் சொல்கிறாள் என்றால்… என்ன விசாரித்தற்கு, ‘சனான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென்றால், சிருவயலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

முட்டாளே நீ ஒரு கொய்காரன்’. அலெக்சாண்டரின் கன்னங்களுக்குள் நேரடியாக பார்த்துவிட்டு சொன்னார். முதல்முறையாக அலெக்சாண்டர் ஆடிவிட்டான் முதல்முறையாக அவன் அச்சம் கொண்டான்! அவன் குருவைப் பார்த்து கேட்டான் ‘நீங்கள் பயப்படவில்லையா?’

குரு பதில் சொன்னார் ‘எதைப்பார்த்து பயம். உன்னால் என்னை ஒருபோதும் கொல்லமுடியாது நீ வேண்டுமென்றால் இந்த உடலை அழிக்கலாம். ஆனால் என்னைக் கொல்லமுடியாது’.

கீதை சொல்வது போல, ஆத்மீக அனுபவத்திற்கு நமக்கு கிடைத்த துணிவும் தள்ளாம்பிக்கையும் அதகான் நைய நம் சிந்தனை சஸ்த்ராணி நைய நாம் தஹதி பாவகாஹோ நா கை நாம் கிலே தயாந்தயாபோ ந ச சயதி மாருதாஹூரர்

அதன் பொருள் என்னவென்றால் ஆத்மா கொல்லப்பட முடியாது. ஆத்மாவை அழிக்கமுடியாது. அனைத எரிக்க முடியாது. இந்த வாக்கியங்கள் குருவிற்கு அனுபவமாக ஆகியிருந்தது அதனால்தான் அவருக்கு இத்தகைய மன தைரியமும் தள்ளாம்பிக்கையும் இருந்தது. அவர் வெறுமனே சிரித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

மெதுவாக, அலெக்சாண்டர் என்னைத் தொடங்கினான் ‘என் குருமையான வாளின் முன் அவரால் சிரிக்கமுடியாது என்றால் எவ்வளவு துணிவு இருக்க வேண்டும் அவருக்கு! முதல் முறையாக ஆடிப்போனான்.

எனென்றால் குருமையான வாளின்முன் சிரிக்க முடிகிற யாரையும் அவன் இதுவரை பார்த்தில்லை சாகும் நிலையில் யார்தான் சிரிக்க முடியும்? அவனே அந்த நிலையில் பயப்படுவான்.

தெளிவாக புரிந்துகொள்ளுங்கள். மிகப் பெரிய வீரர்கள் என்று அழைக்கப்பட்ட அணைவரும் கோழைகள் தான் மற்றவர்கள் கொல்லப்படுவதற்கு முன் இவர்கள் அவர்களை கொன்று விடுகிறார்கள், அவ்வளவுதான் அவர்கள்

தொடர்ந்து மரணபயத்திலேயே வாழ்கிறார்கள். அதற்காகத்தான் அவர்கள் மற்றவர்களை கொல்கிறார்கள். தன்னுடைய கோழைத்தனத்தை மறைக்கவோ அல்லது மரணபயத்திலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளவோ மற்றவர்களை கொல்ல ஆம்பிக்கிறார்கள்.

அலெக்ஸாண்டர்முழுவதுமாகஆடிப்போனான். குருவின்அஞ்சாமைஉணர்ந்ததைப் பார்த்து அவன் அதிர்ச்சி அடைந்தான். ‘தயவு செய்து எனக்கு சொல்லுங்கள் நீங்கள் எப்படி இவ்வளவு மன தைரியத்துடனும் துணிவுடனும் இருக்கிறீர்கள்?’

குரு அவனிடம் பதிலுக்கு ஒரு கேள்வி கேட்டார். ‘சொல், நீ என் இந்திய வழியை என்பதை எனக்குச் சொல்!

இந்தியாவை வெற்றி கொள்ள வந்தேன்’ என்று அலெக்ஸாண்டர் பதில் சொன்னான்.

குரு தொடர்ந்தார் ‘அதன் பின் என்ன செய்யப் போகிறாய்!’

அலெக்ஸாண்டர் தன்னப்பிக்கையுடன் பதில் சொன்னான், ‘அடுத்த தேசத்தை வெற்றி கொள்வேன்’

குரு விடாவில்லை ‘மேலும் அதன் பின், என்ன செய்யப்போகிறாய்?’

‘உலகம் முழுவதையும் வெற்றிகொள்வேன்’ என்று அலெக்ஸாண்டர் பதில் சொன்னான்.

குரு மேலும் கேள்வியை கேட் டார் ‘அதன் பின்?’

அச்செலக்சாண்டர் பதில் தந்தான்! ‘நாள்வராக இருந்து அனுபவிப்பேன்’ குரு சொன்னார், ‘முட்டாளே! அதைத்தானே நான் இப்போது செய்து கொண்டிருக்கிறேன்! என்று உனக்கு தெரியவில்லையா?தயர்வாகவும் உற்சாகமாகவும் அனுபவிப்பதற்கு உலகம் முழுவதையும் சென்று வெற்றிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் எதற்கு? இப்போது உள் கண்களுக்கு எதிரிலேயே அதைத்தானே நான் செய்து

வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையை புரிந்துகொண்டவரால் மட்டுமே சாகும் தருணத்தில் கூட தளர்வாக முழுமையான சரணாகதி உணர்வுடனும் இருக்க முடியும் குரு அலெக்ஸாண்டருக்கு சத்தியத்தின் ஒரு துளியைக் காட்டினார்.

அதனால்தான் அச்செலக்சாண்டர் தன் அமைச்சர்களுக்கு சொன்னான், ‘என் மரணத்திற்கு பின் என்று சொல்லப்படும் சவ ஊர்வலத்தின் போது, தயவு செய்து என் கைகளை மற்றவர்கள் பார்க்கும் படி சவப்பெட்டிக்கு வெளியில் வையுங்கள் மக்கள் தெரிந்து கொள்ளட்டும், அலெக்ஸாண்டரால் கூட தன்னுடன் எதையும் எடுத்துச் செல்லமுடியாது என்பது அவர்களுக்கு தெளிவாக புரியட்டும்’ அலெக்ஸாண்டர் கூட தன்னுடன் எதையும் எடுத்துச் சொல்லுமுடியாது.

இது மிக அழகான கதை, மூன்று விஷயங்களை நீங்கள் ஆழமாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

முதல் விஷயம், ஞானமடைந்தவரால் வெளிப்படுத்தப்படும் துணிவும், இரண்டாவது விஷயம், நம்முடைய ஒட்டுமொத்த குறிக்கோளற்ற தன்னம் எதற்காக அவெல்க்லாண்டர் ஓடிக்கொண்டிருந்தார்? தளர்வாக இருந்து அனுபவிப்பதற்குதானே குரு எற்கனவே அதைத்தான் செய்து கொண்டு இருக்கிறார்!

மூன்றாவது விஷயம், நாம் போகும்போது எதையும் கையில் எடுத்துச் செல்வதில்லை என்பது தான் உலகமே உங்களை அரசன் என்று வழிப்பட்டாலும், நீங்கள் அதை உங்களுடன் எடுத்துச் செல்ல முடியாது! நீங்கள் வெறும் கைகளுடன்தான் செல்ல வேண்டும்.

பைத்தியக்காரர்கள் கூட தங்களை அரசன் என்று சொல்லிக் கொள்கிறார்கள் இப்படியிருக்க, சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பவர்களும் தங்களை அரசன் என்று சொல்லிக் கொள்கிறார்கள் ஏன்? முதலாளிகள் மனநல விடுதியில் வைக்கப்படுகிறார்கள்? இரண்டாவது மதிக்கப்படுகிறார்கள்?

எந்த மனிதனின் மற்றவர்கள் தந்திரமாக நம்பவைத்து தான் சொல்வதை கேட்க ‘சரி! கப்பட் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சாதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் குழவியிலிருந்தே கனவ கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிலமாக்க பொருள், ஆவி இரணைத்தையும் செவாவித்து என்னைப் படிக்க கவத்தார். வெற்றிக்கு உக்களினித்தார்.

வைக்கிறானோ அவனுக்கு மரியாதை தரப்பட்டு சிம்மாசனம் அளிக்கப்படுகிறான்.

கள்ளமற்றமனிதர்கள், தந்திரமாக இருக்க இயலாதவர்கள் தான் சொல்வதைப் பயமுறுத்தி கேட்கச் செய்யும் இயல்பில்லாதவர்கள் இவர்கள் நல விடுதியில் சர்க்கப்படுகிறார்கள், அவளவாவுதான்.

கொண்டிருப்பார் இவர்தான் என்றனர்.

பிரபஞ்சத்தில், பைத்தியக்கார மனிதன் என்பேனோ? அரசன் என்னேனோ ஒன்றும் இல்லை. இருவரும் ஒன்றுதான் தான் சொல்வது சர்த்தியம் என்று மற்றவர்களை நம்பச் செய்பவர் சிம்மாசனம் அமர்கிறார். அந்த அளவு கபடத்தன்மை இல்லாதவர் மனநல விடுதியில் அமர்கிறார்.

அறிமுகத்திற்கு பின் அவர் நேருவிடம் கேட்டார். “நீங்கள் யார்?”

ஒரு சின்ன கதை

இந்தியாவில் ஒரு மனிதர் ஜிலேபி என்று ஒரு கன்னை ஜவஹர்லால் நேரு என்று நினைத்துக்கொண்டு அதை வலியுறுத்தவும் தொடங்கினான் அந்த நேரத்தில், ஜவஹர்லால் நேரு இந்தியாவில் பிரதம மந்திரியான இருந்தார்.

நேரு சொன்னார், “நான் ஜவஹர்லால் நேரு”

“நீங்கள் ஜவஹர்லால் நேருவா? அப்படிதான் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன். அதனால் அவர் சொன்னார் ‘தயவு செய்து இங்கு ஒரு ஆறுமாதங்கள் தங்குள் அவர்கள் உங்களுக்கு சிகிச்சை செய்து சரிசெய்துவிடுவார்கள்!'

அவர் வெறுமனே வலியுறுத்தி மட்டுமே இருந்தால் பரவாயில்லை ஜவஹர்லால் என்ற உடையணிய ஆரம்பித்தார், அதுவும் கூட பரவாயில்லையாக இருந்தது அவர் அரசாங்க அலுவலர்களுக்கு கடிதங்கள் எழுதி ஆரம்பித்தார், ‘ஜவஹர்லால் நேரு* என கையெழுத்திட்டு ஆரம்பித்தார். இயற்கையிலேயே, அவர் மன நல விடுதிக்கு அனுப்பப்பட்டு ஆறு மாதம் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டார்.

சிகிச்சைக்கு பிறகு, அவர் எப்படும் போல் சாதாரணமாக நடந்து கொள்ள ஆரம்பித்தார். ‘உள்ளை வீட்டிற்கு அனுப்பலாம் என்று நினைக்கிறேன்’ என்று டாக்டர் சொன்னார். அவனை வீட்டுக்கு அனுப்பவேண்டிய நாளில் துரிதமாகவோ அல்லது அதிஷ்டவசமாகவோ ஜவஹர்லால் நேரு அந்த மனநல விடுதிக்கு வருகை தந்தார்.

அங்குள்ளவர்கள் இந்த மனிதனை அழைத்து வந்து நேருவிற்கு அறிமுகப்படுத்தினார்கள் ‘அய்யா, நான்தான் ஜவஹர்லால் நேரு’ என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தவர் ‘அதான் அப்படிச் சொல்கிறன்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே என்னை சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என தன்னை நிஜமாகக் கண்டவர் என பழகி வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

புரிந்து கொள்ளுங்கள் இவ்விருவருக்கும் எந்த வித்தியாசமும் எப்படியோ ஒருவர் தான் சொல்வது உண்மை என்று மற்றவர்களை நம்ப வைத்துவிட்டார். மற்றவரால் அது முடியவில்லை அவளவாவுதான்! வரும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை.

அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணான் என்கிறார்கள் தெரிந்து...

பிரபஞ்சத்தில், எல்லைகள் கிடையாது பிரபஞ்சத்தில் பதவி கிடையாது.

வெளி உலகத்தில் வசதிகள் வைத்திருப்பது நமக்கு உள் உலகத்தில் அது பூரணத் தன்மையைக் கொடுக்கும் என்று நினைக்கிறார்கள் ஒருபோதும் அது முடியாது. எல்லா வளர்ந்த நாடுகளும் மன அழுக்கத்தில் இருக்கின்றன.

“சுவான் எப்படிச் சொல்கிற்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என

வளர்ந்த நாடுகள் எல்லாமே சிறந்த போர்க்குவரதது சாதலைகள், சிறந்த அணைகள், சிறந்த பாலங்கள், சிறந்த உள்ளமைப்புகளையும் கொண்டுள்ளன. ஆனால் அந்த நாடுகளிலுள்ள மக்கள் அனைவரும் மனச் சோர்வால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார் அதனால் வெளி உலகம் உங்களுக்கு உள் உலகத்தைத் தரும் என்று ஒரு போதும் நினைக்காதீர்கள்.

உங்களுக்கு உள்உலகம் வேண்டுமானால் அதற்காக முயற்ச்சி செய்து வேலை செய்ய வேண்டும். உள் உலகினுடைய இயக்கும் ஆற்றலைப் புரிந்து கொள்வேண்டும்.

இங்கு உள்ளகத்தை பெறுவதற்கான நுட்பத்தை கிருஷ்ணன் உங்களுக்கு அளிக்கின்றார் நாம் எவ்வாறு செயல்படுகிறோம் அல்லது நம் மனம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதைப் பற்றி பார்ப்போம்.

இதோ உள்ள வரைப்படம் உங்கள் இருப்பு தன்மையை பிரதிபலிக்கிறது

பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கையை படுக்கைக்கு கொடுதும் ஆன்மீக வாழ்வை செங்குத்தாக காடும் குறிக்கின்றன. எதை தேர்வு செய்வது என தொடர்ந்து கவலைப்படுகிறீர்கள். படுக்கைக்கு செங்குத்தான கோடா? இந்த பாதையா? (பொருள் சார்ந்த வாழ்வா) அந்தப்பாதையா? (ஆன்மீக வாழ்வா) என தேர்வு செய்ய தொடர்ந்து கவலைப்படுகிறீர்கள்.

அதனால் படுக்கை கோட்டிலோ செங்குத்து கோட்டிலோ எங்கேயோ சிக்கி எப்போதும் விடுபடுவீர்கள். நீங்கள் போக முயற்சி செய்கிறீர்கள் இந்த புள்ளியா அல்லது அந்த வழியா என்கிற இந்த குழப்பத்தில் சிக்கிக் கொள்கிறீர்கள்.

மனம் என்பது அது ஒன்றுபட்டிருக்கும் மனம் என்றால் இரண்டு வகையிலே வேறு ஒன்றும் இல்லை பொருள் சார்ந்த வாழ்வோ ஆன்மீக வாழ்வோ, இதில் நீங்கள் எதை தேர்ந்து எடுத்தாலும் மன்னிற்குள்ள இழந்தார் போன்ற உணர்வு தோன்றும் எதோ ஒன்றை இழந்துவிட்ட மனநிலையிலேயே தொடர்ந்து இருப்பீர்கள்.

மனதான் நீங்கள் என்று என்னும் வரை, மனதுன் நீங்கள் வாழும் வரை, உங்களுக்கு பொருள் வாழ்வா அல்லது ஆன்மீக வாழ்வா என்கிற பிரச்சனை இருந்துக் கொண்டே இருக்கும் பொருள் சார்ந்த வெளியுலக வாழ்விலும் எப்படி இலக்குகள் வைத்திருக்கின்றீர்களோ அதேப் போலவே ஆன்மீக வாழ்விலும் இலக்குகள் வைத்திருப்பார்கள் ‘நான் தினமும் இதுபோல சொல்பவர்கள் பலர் இருக்கின்றார்கள்

ஏழு மணி நேரம் தியானம் செய்ய வேண்டும். நான் முழ்தி அடையவேண்டும் நான் இப்படி ஆகவேண்டும் அப்படி ஆகவேண்டும் என்று சொல்வார்கள்.

நன்கு தெளிவாக பாருங்கள் பொருள்சார்ந்த வெளியுலக இலக்காக இருந்தாலும் ஆன்மீக வாழ்வின் இலக்காகையிருந்தாலும் இரண்டுமே உங்களை பைத்தியமாக்குகிறது நீங்கள் பைத்தியமாக வேண்டுமா? என்றால் தொடர்ந்து எதோ ஒரு இலக்கைப் பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருக்க இது தான் பைத்தியமாவதற்கான சலபமான வழி.

ஆனால்நீங்கள் இருப்பதன் மையின் ஆழத்து க்குள் உங்கள் இயுத்துக் கொண்டுவிட்டீர்கள் என்றால் நீங்கள் இலக்குகள் மறந்துவிடுவீர்கள். உங்களால் இன்னும் செயல்படுக் கொண்டே இருக்க முடியும் உங்கள் வைத்துக் கொள்வதின் மூலம் எப்போதும் எங்கியாவது எதாவது ஒரு நோக்கத்தை தேடிப்பிடிக்கும் முயற்சியை நீங்கள் நிறுத்திவிடுவீர்கள். ஒரு குறிக்கோளின் பின்னே ஒடுவதையும் நீங்கள் நிறுத்திவிடுவீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்துபறக்குன் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்துபறக்குன் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

பொருள் சார்ந்த இலக்கின் பின் ஓடும் மனிதர், எப்போதும் தான் ஆன்மீக இலக்கை இழந்து விட்டதைப் போல் உணர்வார். இந்த காரணத்தினாலேயே எல்லா பணக்கார சமூக அமைப்புகளும் எல்லா இடங்களிலும் ஆன்மீக குருக்கள் பின்பற்றுகிறார்கள். ஆன்மீகத்தை இழந்துவிட்டோமோ என்ற பய உணர்வு குற்ற

இந்த நிலை ஒவ்வொரு பணக்கார சமூக அமைப்புகளிலும் காணலாம் ஒரு சமூதாய அமைப்பு மிகவும் வளமான குருவை வைத்திருப்பார்கள் எல்லென்றால் அவர்கள் தாங்கள் ஆன்மீகத்தை இழக்கிறோமோ என்ற ஆழ்ந்த குற்ற உணர்வு வைத்திருப்பதே இதன் காரணம்.

நன்கு தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். மதவாதிகள் என்று சொல்லப்படுகின்றவர்களும் செல்வச்சீமான்களும் எப்போதும் ஒன்றாக இருக்க முயல்வதின் காரணம் இதுவே. இந்த இரண்டு வகையினரும் ஒன்றாகவே இருப்பதை நீங்கள் எப்போதும் பார்ப்பீர்கள் ஏனென்றால் செல்வந்தருக்கு மதவாதியும், மதவாதிக்கு செல்வந்தரும் தேவை. இருவருமே வாழ்க்கையின் மற்றொரு பகுதியை

இழந்துவிட்டதாக நினைக்கிறார்கள்.

படுக்கைகோட்டில் பயணம் செல்பவர் ஆன்மீக வாழ்வை இழந்ததாகவும், செங்குத்தான ஏோட்டில் செல்பவர் பொருள் சார்ந்த வாழ்வை இழந்ததாக நினைப்பார் இருவருமே மனரீதியாக ஒருவரை ஒருவர் இருப்பதி நினைப்பார்கள். பொருளை முக்கியமாக கருதுபவர் ஆன்மீக வாழ்வின் இலட்சியத்தை இருப்பதிப்படுத்துவார். ஆன்மீகவாதி பொருடறை முக்கியமாக கருதுபவரின் லட்சியத்தையும் பூர்த்தி செய்வார்.

ஆன்மீக வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் மனிதர்தன்மை சுற்றிலும் செல்வந்தர்கள் இருந்தால், அவர் எதை இழக்கிறாரோ அது பூர்த்தி செய்யப்படும் என்று உணர்கிறார். அதேபோல் உலக வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுக்கும் மனிதர் தான் திரு ஆன்மீக வாழ்விடமோ அல்லது மதவாழ்விடமோ சொன்னார் என்றால், அவர் நிறைவு பெற்றுவிடுவார் என்று நினைக்கிறார்.

இருவருமே ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி செய்து கொள்கின்றனர்.

இந்த இருவகை இலக்குகளிலும் நோக்கமற்றவரை என்பதையும், அதனால் பின்னால் ஒடும் நோக்கமற்ற தன்மையையும் உணர்ந்து கொண்ட மனிதர், தன் இருப்புத் தன்மையில் இரும்பவும் ஆழ்ந்து விழுந்துவிடுவான்.

வாழ்வின் நோக்கம் குறித்தோல் நீங்கள் எதை இலக்கு என்று கருதுகிறீர்கள் ஆ அவை எல்லாமே முடிவில் அர்த்தமற்றது என்று நீங்கள் உணரும் போது, இதை உணர்ந்த அந்த சூழ்நிலை வாழ்வின் யமல் உள்ளகவர்ச்சி பொய்யாக இலக்கை நோக்கி வியர்வை சிந்தும் ஒரு போட்டியின் தேவையும் போய்விடுகிற அந்த விளையாடிய அன்று விளையாடி நிறுத்துவிடுவீர்கள். நன்றாக கவனியுங்கள், நீங்கள் விடுவது உங்களின் அல்ல, வெறுமை நீங்கள் எதனை பின்னாலேயே ஒட்டி பதட்டப்பட்டு வியர்வை சிந்துவதை த்தான் விடுவீர்கள்!

உங்கள் வாழ்க்கையிலிருந்து குறிக்கோளின் மீது இருக்கின்ற மரியாதை சென்றுவிட்ட அந்த வினாடியே, நீங்கள் உங்கள் இருப்புத் தன்மைக்குள் விழுந்து விடுவீர்கள்.

"தான் அப்படிச் சொல்கிறன்கல்?" என வினாவித்தற்கு, "தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுமையிலிருந்து என்னைக் கண்டவர் என் தத்தை. என்வை திருமாற் உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க கைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களவித்தார்.

ஒரு முக்கியமான விஷயம்

உள்இருப்புத் தன்மைகள் விழுந்து வினாடியே, நீங்கள் வெய்த்து பல பரிமாணங்களில் வெளிப்படுவீர்கள்! நீங்கள் செங்குத்தான கோடு, படுக்கையோடு ஆகிய இரு திசையில் மட்டுமே வெளிப்பட தொடங்கமாட்டீர்கள் நீங்கள் எல்லா திசைகளிலும் 3600 டிகிரி கோணத்தில் எல்லா பரிமாணங்களிலும் வெளிக்க ஆரம்பிப்பீர்கள்.

உங்களால் என்னவெல்லாம் கற்பனை செய்ய முடிந்தது, உங்களால் கற்பனை செய்ய முடியாதது கூட நிகழ ஆரம்பித்துவிடும் உங்கள் கற்பனைக்கு எட்டாத பரிமாணங்களில் வெடிக்க ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். அப்பொழுதுதான் நீங்கள் உண்மையான பல பரிமாணங்களுடைய மனிதராகிறீர்கள்.

தன் இருப்புத்தன்மையில் விழுந்துவிட்ட மனிதன் தன்னுடைய இலக்குகளை விட்டு ஒருவர், பரபஞ்சத்துடைய நோக்கமற்ற தன்மையின் அழைக் குவைத்த ஒருவர், தன்னை உணர்ந்த மனிதர், தன் ஆத்மாவில் மூழ்கிவிட்ட மனிதர் அவர் 360 டிகிரி திசையிலும் எல்லா கோணங்களிலும் எல்லா பரிமாணங்களிலும் வெடித்து வெளிப்படுகிறார். வெறுமனே எல்லா திசைகளிலும் வெளிப்படுகிறார்! ஆன்மீக வாழ்வின் முழுமைபெற்ற ஆன்ந்தத்தையும் பொருள் சார்ந்த வாழ்வின் சந்தோசங்களையும் மற்றும் அதற்கு மேலும் அனுபவமாக உணரத்தொடங்குகிறார்!

இதை அனுபவமாக பெற்ற ஒருவரே நித்தியமாக இருக்கின்ற ஆன்ந்தத்திற்குள், நித்யானந்தத்திற்குள் நுழைகிறார். அவர் கிருஷ்ண நிலைக்குள், கிருஷ்ணரின் உணர்வு நிலைக்குள் நுழைகின்றார்.

நீங்கள் பொருள் சார்ந்த இலக்குகளிலோ அல்லது ஆன்மீக இலக்குகளிலோ சிக்கியுள்ள வரை, நீங்கள் ஒரு திசையில் தான் செல்வீர்கள், எணென்றால் நீங்கள் உடல் அல்லது மனம் எதுவோ அந்த நோக்கே உள்ளீர்கள். குறிக்கே காள்களில் நீங்கள் அதிகமாக சிக்கியுள்ள வரை. நீங்கள் உடல் அல்லது மனம் என்று என்னதிலேயே அதிகமாக இருப்பீர்கள்.

"தான் அப்படிச் சொல்கிறன்கல்?" என விசாரித்தற்கு, "தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுமையிலிருந்து கனவ கண்டவர் என் தத்தை. கன்வை திருமாற் உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க கைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களவித்தார்.

இவை எல்லாவற்றிறுடைய குறிக்கோள் காளற்ற தன்மையை நீங்கள் உணரும் போது, நீங்கள் நோற்பதியாக உங்கள் இருப்பு தன்மையின் ஆழத்தில் விழுந்து விடுவீர்கள்.

நன்கு தெளிவாக இருங்கள்

உங்களை நீங்கள் உடல் அல்லது மனம் என்று எண்ணுவதே முதல் பாவம் ஆடம் ஆப்பிளை சாப்பிட்டது தான் உடல் பாவம் என்று நினைக்காதீர்கள்! இல்லை! நாம் என் ஆட்டம் செய்த பாவத்திற்கு வேதனைப்படவேண்டும்? முதல் பாவமானது ஆடம் ஆப்பிளை சாப்பிட்டது அல்ல. நீங்கள் கடவுள். உங்களை நீங்கள் அல்லது மனம் என்று நினைப்பது தான்.

உண்மையில், ஒருவர் ஞானமடைய, கீதை முழுவதும் தேவை இல்லை. ஞானமடைவதற்கு இந்த ஒரு வாக்கியமே போதும்.

பின் ஏன் நான் எல்லா ஸ்லோகங்களையும் பற்றி பேசிக் கொண்டிருக்கிறேன்? ஏனென்றால் இங்கு விளக்கப்பட்ட மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதினாலேயே இந்த ஸ்லோகங்கள் எல்லாம் வெவ்வேறு மனிதர்களுக்காக வெவ்வேறு சாவிகள், வெவ்வேறு நுட்பங்கள். இந்த எல்லா ஸ்லோகங்களை விளக்குவதற்கு இது தான் காரணம் இந்த ஒரு வாக்கியத்தை ஆழமாக புரிந்து கொண்டு உங்களுக்குள்ளேயே விழுந்தீர்கள் என்றால், வெறுமனே உங்களுக்குள்ளேயே பார்த்து இந்த ஒரு ஸ்லோகத்தை புரிந்து கொள்ள முடிந்தால் போதுமானது. வீட்டிற்கு சென்று அதை மனதில் விளக்குவதற்காகவோ மாமியருக்காகவோ அல்லது நன்பனுக்காகவோ அல்லது வேறுயாருக்காகவோ, இல்லாமல் உங்களுக்காக உங்கள் சுயத்திற்காக மட்டுமே இதைச் செய்யுங்கள்.

நான் எப்பொழுது பேசினாலும், நான் உங்களிடம் தான் பேசுகிறேன் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள் வீட்டிற்கு சென்றதுமே அதை யாரிடமாவது இரும்ப சொல்வதற்கு நீங்கள் உங்கள்

மனதில் விழாக் உரையை தயார் செய்யாதீர்கள் நீங்கள் விழாக் உரை தயார் செய்யும் போது ‘நான்’ சென்று என கணவரிடம் இதைச் சொல்ல வேண்டும் இது அவருக்கு உண்மையில் தேவை’ என்று நீங்கள் என்னுகிறீர்கள் இதை நீங்கள் செய்யும்போது நிச்சயமாக உங்கள் சுயத்திற்கான அனுபவத்தை இழப்பீர்கள்!

இந்த ஒரு கருத்து உங்கள் மேல் வேலை செய்ய அனுமதியுங்கள் வாழ்க்கை குறிக்கோளற்று எங்கிற சத்தியம் வேலை செய்ய அனுமதியுங்கள் கண்களை மூடி இராண்டு அல்லது மூன்று நிமிடங்கள் இந்த சத்தியத்தை தியானியுங்கள்.

உண்மையில் என் வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்ன? நான் என் செய்கிறேன்? என்ன என்று நடக்கிறது? என்று மனதில் யோசித்து தியானியுங்கள்.

உங்கள் அகக்கண் இறந்தது என்றால், குறிக்கோளற்ற தன்மையின் அழகை உங்கள் உள்உலகம் அனுபவித்து என்றால், அது போதும் நீங்கள் உங்கள் ஆத்மாவிற்குள் ஆழ்ந்து மூழ்கி விடுவீர்கள்.

தற்பொழுது, நீங்கள் பொருந்த சார்ந்த வெளியுலக அல்லது ஆன்மீக வாழ்வு இவ் இரண்டையுமே உங்களால் உணர்ந்துவதில்லை. எனென்றால் நீங்கள் இங்கு இருக்கும் போது அங்கு பார்க்கிறீர்கள்! அங்கு இருக்கும் போது இங்கு பார்க்கிறீர்கள்! அங்கு இருக்கும் போது இங்கு திட்டமான விதத்தில் உணர்வில்லை.

உங்கள் உடல் இருக்கும் இடத்தில் உங்கள் மனம் இருபதில்லை. உங்களுக்குள்ளே உங்கள் எல்லைகள் நீங்கள் வாழ்வதில்லை.

ஆத்மாவின் எல்லைகளை எப்போதுமே பசுமையாக தெரியும். வேறு எதோ ஒன்று உங்களை எப்போதும் அழைத்துக் கொண்டிருக்கும் குறிக்கோளற்றதின் அழகை உணர்ந்த அனுபவிக்கும் போது மட்டுமே, கர்ம யோகம் முழுவதும் என்ன சொல்கிறார் என்பதை உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

தள்ளாதாக இருங்கள்! இந்த ஒரு விஷயத்தை புரிந்து கொள்ளுங்கள். இந்த ஒரே ஒரு கருத்தை புரிந்து கொள்வதாலேயே உங்களின் யோசிக்கும் விதம் முழுவதையும், செயல்படும் விதம் முழுவதையும், வாழும் விதம் முழுவதையும் உருமாற்ற முடியும்.

வாழ்க்கைக்கு எந்த குறிக்கோளும் இல்லை என்று நீங்கள் புரிந்து கொள்ளும் போது, ஒவ்வொரு விளைவையும் உற்சாகமாக இருக்க தொடங்குவீர்கள். உங்கள் உடலின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் நீங்கள் ஆன்மாக தீவிரமாக வாழ ஆரம்பிப்பீர்கள். ஒவ்வொரு நொடியும் அர்த்தமுள்ளதாகிறது.

வாழ்வு முழுவதும் குறிக்கோளுடையது என்று நீங்கள் நினைக்கும் போது, ஒவ்வொரு நொடியும் தன் அர்த்தத்தை இழக்கும். ஒரு மரத் துண்டைக் கொண்ட சம்பாத்தி ஜம்பத்தினாயிரம் ரூபாய் என்று நினைப்பீர்கள் என்றால், உங்கள் மதிப்பில் அந்த ஒரு மாதத்தினுடைய விலை வெறும் 50ஆயிரம் ரூபாய்கள் தான் என்று தீர்மானிப்பீர்கள்.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களில் ஒருமத ஒரு வாழ்க்கை ஜம்பத்தினாயிரம் ரூபாயை விடவில்லை! உங்கள் வாழ்க்கையின் மதிப்பு ஒரு மாதத்திற்கு ஜம்பத்தினாயிரம் ரூபாய் என்று நீங்கள் மதிப்பிட்டு கணக்கிட்டால் உங்களின் மொத்த வாழ்வின் மதிப்பு 1கோடியோ 20 கோடியோ அல்லது 100 கோடியாகவோ வந்துவிடாது. யாராவது உங்களிடம் வந்து நான் 50கோடி ரூபாய் உங்களுக்கு தருகிறேன், உங்கள் வாழ்க்கையை எனக்கு கொடுத்துவிடுங்கள் என்று கேட்டால், உங்களால் உங்கள் வாழ்க்கையை கொடுத்துவிட முடியுமா? இல்லை! ஆனால் எல்லா செயல்களும், இப்படித்தான் நீங்கள் கணக்கிட்டு உழைக்கிறீர்கள்!

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அகில உலகிற்கு என்ன வேலை கிடைத்தது என்றால் அவர் தம்வெளித்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போது நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குக் கிடைத்த இந்த விளக்க தயாராக இருக்கிறோம். தர்க்கமானம் கொண்டே வாழ்க்கையை எடைபோடுகிறீர்கள்.

தர்க்கரீதியாக,நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கைக்கு ஒரு விலையை நிர்ணயித்துவிட்டால், உங்கள் மனதில் அந்த விலை தான் நிற்கிறது. நீங்கள் வேலையையே மறந்து விடுகிறீர்கள். வாழ்க்கை வாழ்வதையே மறந்துவிடுகிறீர்கள் அது மிகவும் அழகானது ஆனால் நீங்கள் அதை விட்டுவிடுகிறீர்கள்.

பிரபஞ்சத்திற்கு, முழுமைக்கு ஒரு குறிக்கோள் உண்டு என்று நீங்கள் நினைத்தீர்கள் என்றால், பிறகு அதன் பாகம் தன் அர்த்தத்தை இழந்துவிடும். பிரபஞ்சத்திற்கு முழுமைக்கு ஒரு நோக்கம் இல்லை என்று உணரும்போது, அந்த

பாகமானது மிகவும் அர்த்த நிறைந்ததாகிவிடும். நீங்கள் வாழ்வதே, ஒவ்வொரு நாளும், அழகாகிவிடும்.

உங்கள் அன்றாட வாழ்க்கை, நீங்கள் வாழ்வது, நீங்கள் நிற்பது, நீங்கள் உட்காருவது, நீங்கள் நடப்பது வாழ்வது எல்லாமே ஆனந்தமயமாகிவிடம்.

அதனால்தான் கத சித் ஆனந்தம் என்று சொல்கிறார்கள் அதன் அர்த்தம் 'இருப்பு நிலையின் ஆனந்தம்'. உங்கள் இருப்பதன்மையே ஆனந்தமயமானது உங்கள் வாழ்க்கையை முடிவில் உங்களுக்கு ஆனந்தம் கிடைக்கும் என்று நீங்கள் நினைக்க வேண்டாம். இல்லை!

உங்கள் இருப்பு நிலையே ஆனந்த நீங்கள் இருப்பதே ஆனந்தமயமானது இருப்பு என்பதன் பொருளே ஆனந்தமானதும் இதுதான் நினைவில் கொள்ளுங்கள். ஆனால் நீங்கள் அந்த ஆனந்தத்தை நோக்கி அடி எடுத்து வைக்க வேண்டும்.

இயற்கையாகவே, மணிதன் செயலில் ஈடுபட வேண்டியிருக்கிறது அது மனிதனுடைய இயல்பு நான் சொல்லவருவதென்னவென்றால், அவர்களின் 'இயல்பின்' புலன்கள் எதோ ஒரு செயலில் ஈடுபட வேண்டியிருக்கிறது.

நீங்கள் முயற்ச்சி செய்யது புலன்களை கட்டுப்படுத்தி வெளிப்படையாக எந்த செயலையும் செய்யாமல் இருந்தால் கூட அந்த கட்டுப்படுத்துதல் என்ற செயலே ஒரு செயலாகிறது. அதுவும் ஒரு செயலே.

நீங்கள் எப்படியும் செயலைச் செய்யாக வேண்டும். உண்மையில் நீங்கள் தர்ந்தெடுக்க வேண்டியது எப்படிச் செயல் செய்வது என்பதைப் பற்றிதான்.

இங்கு, கிருஷ்ணர் இதற்கு பதில் அளிக்கிறார் நாம் செயலைச் செய்யாமல் செயலில் பற்று வைக்காமலும் செய்யாமல் என்று சொல்லுகிறார்.

நீங்கள் எதிர்ப்பதைப் போன்ற பலனை அது தருமா அல்லது தராது

இருபத்தைந்து வருடம்

'கடவுள் அப்படி சொல்கிறார்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதில் இருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தகை. களவை திருமணம் ஆக பொருள், திருவு இல்லை என்றும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்மானித்தார்.

என்பதைப் பற்றி தேவையற்று கவலைப்படாமல் செயலில் சூடுபடுத்துங்கள்.

நாம் வேலை செய்யும் போது, நம்முடைய எண்ணங்கள் எதிர்காலத்தில் இருந்தது என்றால், பிறகு நாம் டுப்போது நிகழ்கால நிபிடத்தில் இல்லை என்று அர்த்தம் நான் சொல்வது சரிதானே? பிறகு எப்படி நாம் நம் செயலாற்ற முடியும்?

முழு ஆற்றலுடன் என்னுடைய மனம் என்னுடைய கைகளில் உள்ள வேலையில் மூழ்காமல் இருக்கும் போது, இந்த வேலையை சிரத்தையுடன் செய்கிறேன் என்று எப்படி நான் சொல்வேன்? இது சாத்தியமில்லை.

நான் என்னுடைய முழு ஆற்றலுடன் செயல்படாமல் இருந்தேன் என்றால் நான் விரும்பிய பலனை எப்படி அடைய முடியும்?

எப்போது நீங்கள் கவலைப்படுவீர்கள்? அல்லது பயப்படுவீர்கள்? ஒரு எதிர்பார்த்த பலனை நீங்கள் வைத்திருக்கும் போது, எழுதப்படாத எதிர்பார்ப்புகள் இருக்கும் போது, ஒரு செயலின் பலனை ஏதோ ஒன்றை அடைய நினைக்கும் இனம் தெரியாத விழிப்புணர்வற்ற ஆசை உண்டாகும் போது பயப்படுவீர்கள்.

இருஷ்ணன் சொல்லுகிறார். 'ஆசையை துறந்துவிடு, எதிர்பார்ப்புகளை விடு'

நாம் எதிர்பார்ப்புகளை விட்டொமென்றால் எப்படி நம்மால் செயல் படமுடியும்? என்று நீங்கள் ஆச்சரியப்படலாம். தெளிவாக இருங்கள்.

நான் இட்டமிட்ட வேண்டாம் என்றேன், அல்லது ஏதோ ஒன்றை யோசிக்காமல் செய்ய வேண்டும் என்றோ, நான் சொல்லவில்லை.

நான் சொல்கிறேன்

'இட்டமிடுங்கள்', ஆனால் மனரீதியாக அல்லாமல் கால வரிசைப்படி திட்டமிடுங்கள் பாருங்கள்,

'சுவன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுவன் பெரிய ஆனால் வேண்டுமென்றே சிலவற்றைச் செய்யாமல் விட்டுவிடுவார். கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருடாத உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலிழுத்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஒக்கமலித்தார்.

இரண்டு விஷயங்கள் இருக்கின்றன ஒன்று கால வரிசைப்படி திட்டமிடுவது மற்றொன்று மனரீதியாக இட்டமிடுவது காலவரிசைப்படி

இட்டமிடுவது என்பது கால அளவை வைத்து இட்டமிடுதல், நீங்கள் காலையில் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் எழ வேண்டும் என்று இட்டமிடுகிறீர்கள். உங்கள் காலை வேலைகளை குறிப்பிட்ட நேரத்தில் செய்யு முடிப்பது, அலுவலகத்தில் செய்யு முடிக்க வேண்டிய வேலைகளை குறிப்பிட்ட நேரத்தில் முடிப்பது என்பது போல் பல செயல்களை நீங்கள் இட்டமிடுகிறீர்கள் இது உங்கள் வேலைகளை செய்வதற்கான நடைமுறை வழி நடைமுறைப்படுத்தல் செய்யப்பட்டதால் செயல்படுவது எளிதாகும்.

ஆனால் நாம் என்ன செய்வோம்? இதோடு நாம் நிற்பதில்லை, நாம் திட்டங்கள் நம்முடைய இதே சிபாரசுக்களில் இதை நம்மால் செய்ய முடியுமா என்பதைப் பற்றி பற்றி பல வழியில் யோசிக்க தொடங்குகிறோம். 'இப்படி ஆனால் என்னாகும்? அப்படி ஆனால் என்னாகும்?' என்று யோசித்து கொண்டே இருக்கிறோம்.

எதிர்பாரத பின் நிகழ்வை இட்டமிடுகிறோம். றன் என்ற பெயரில் நாம் கவலைப்படுகிறோம். இக்கைய இட்டம் மாறும் போது அலிக்க உதவேண்டும். அப்படியே அது நம்முடைய சக்தி உறிஞ்சப்படுகிறது. ஆனால் நாம் எதிர்பார்த்த இட்டம் செயல்படவில்லை என்றால் என்ன செய்வது? எப்படி செயல்படுத்துவது என்று சிந்தனையில் இருக்கும்.

விழிப்புணர்வை செலுத்தி அந்த பிரச்சனையை தீர்க்கும் விதத்தில் அனுபவித்து தானாகவே வரும்.

ஆனால் நாம் மோத்த விஷயத்தையும் மொத்த நிகழ்வையுமே சிக்கலாக்கி விடுகிறோம். நாம் எதிர்பாராத பின் நிகழ்வு குழப்பிலக்கலாப் பற்றி நினைத்து நினைத்து திகைவு பற்றி நினைத்து நம்முடைய யோசிக்கும் இறுதியில் எதிர்பாரை என்ணங்களை கொண்டு வருகிறோம். அது போல் குழப்பிலை உரவாகாது என்று விழிப்புணர்வற்று

இருபத்தைந்து வருடங்கள் அனுபவத்தில் எனக்கு வேலை கிடைத்ததற்கு அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுவன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுவன் பெரிய ஆனால் வேண்டுமென்றே சிலவற்றைச் செய்யாமல் விட்டுவிடுவார். கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருடாத உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலிழுத்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஒக்கமலித்தார்.

எதிர்பார்த்து நம்புக் தொடங்குகிறோம்.

நம் இடத்தில் நாம் கணக்கு போடாத சாத்தியமாகிற தெரியாத விஷயங்கள் எவை? தெரிந்த விஷயங்கள் எவை என கவலைப்பட ஆரம்பிக்கிறோம்!

மனஅமைதியான இடத்தில் உங்கள் அகங்காரத்தை அடக்கமாக்குகிறது.நீங்கள் மிக உயர்ந்தவர், சிறந்தவர் பெரியவர் என்று தகுந்து பெற்றிருக்கிறோம் என உங்களை நினைக்க வைக்கிறது. அது உங்களை மிகவும் அக்கறை மிக்கவராகவும் பெரிய விஷயங்களை கையாள்கிறோம் என்ற நினைப்பில் உங்களை என்றும் நினைக்க வைக்கிறது.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார்,

'எவர் ஒருவர் பக்தியுடன்மனா காரியங்களை புரிந்துஎன்மால் செய்கிறாரோ', தன் புலன்களை கட்டுப்படுத்துபவர்கள் கைத்திருக்கிறாரோ அவர் துறந்துவிட்டதனைக் கொண்டும் புலன்களை கட்டுப்படுத்தியதையாக பாசாங்கு காட்டி நடிப்பவரையும் விட உயர்ந்தவர்'.

பலவகை நூல்களில் கற்றக் தேர்ந்து தத்துவரியான பட்டறிவு மக்கள் இருக்கிறார்கள் இவர்கள் மூலம்ரியாக செயல்படுபவர்கள். இதுபோன்றவர்கள் பக்தியுடன்மனா உணர்வு பூர்வமான வழியில் செயல்படும் சாதகர்களை சுற்றி கிழே வைத்து பார்ப்பவர்கள்.

பட்டறிவாளர்கள் தங்களது 'சயம் இரட்டையில்லாதது' என்கிறார் என்கிறார் வழநட புரிதல்தான் அறிவுதான் தெய்வத்தின் கால்களில் விழுந்து வணங்குபவர்களை விட, உயர்ந்து என்று நம்புபவர்கள்.

கிருஷ்ணன் இதை உறுதிப்படுத்துகிறார். இல்லை! இது அப்படி அல்ல! என்கிறார்.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார் எது பெரும் அத்தியாத்தை அறிக்கிறது என்றால், எது முக்கியமென்றால், உங்களுடைய நிலையை வரைஞருக்கிற எதிர்பார்ப்பற்ற தன்மையும் குறிக்கோளற்ற தன்மையுமே. சன்யாசம் துறத்தல் என்பது ஒரு நிலை! இது ஒரு பெயரல்ல! இது ஒரு முடிவுறை அல்ல!

எதுவுமே செய்யாமல் இருக்கும் நிலை துறவு நிலை அல்ல. எதையும் எதுவும்

செய்யாமல் உங்களால் ஒதுபோதும் உட்கார முடியாது. ஒரேஇடத்தில் அசையாமல் உட்கார்ந்திருந்தாலும், நீங்கள் உட்கார்ந்து இருக்கிறீர்கள், நீங்கள் சுவாசிக்கிறீர்கள், இல்லையா? உங்கள் உடலுக்குள்ளே உள்செயல் பாடுகள் நடக்கின்றன. இந்த உடலை பராமரிக்க அவை வேலை செய்யத் தேவைப்படுகிறது.

நீங்கள் உள்ளே இழுக்கும் மூச்சை காற்றில் பிராண சக்தியை எடுத்துச் செல்கிறீர்கள், அதுஉங்களை வாழச் செய்வதற்கான உயிர்ச்சக்தி தொடர்ந்து, சுவாச காற்றானது பிராணவாயுவை உள்ளே விட்டுவிட்டு அசுத்த வாயுவாக காற்று வெளி வருகிறது.

பிரபஞ்சத்திலிருந்து, பிராணணை காற்று மூலமாக உள்வாங்கிகிறோம் இதுவும் ஒரு செயல் நடைபெறுகிறது. அதனால் நீங்கள் நாம் ஒன்றுமே செய்யாமல் இருக்க முடியாது. எப்படி செய்வது, நமக்கு வேலை செய்வது? எப்படி இது சரிபடுமா? போன்றெல்லாம் சிந்தித்து ஆய்வுசெய்வதை விட, ஒன்றும் செய்யாமல் இருப்பது நல்லது என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.

உங்களைத் தாங்க சோம்பேறித் தனத்திற்கு ஒரு சாக்காக இதை எடுத்துக் கொள்ளலாம். உங்களுடைய தமலாக எடுத்துக் கொள்ளலாம் தமஸ் என்றால் சோம்பேறித்தனம், மந்தத்தன்மை.

நான்செய்பவனில்லை!, புலன்களைதங்கள் இயல்பின்படி செயல்களை செய்கின்றன' என்று கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், நீங்கள் சொல்வீர்கள், 'பிறகு ஏன் நான் எதையாவது கஷ்டப்பட்டு செய்ய வேண்டும்? எதையும் செய்யாமல் இருக்கலாமே' என்கிறார்கள்.

செயல்புரிவீர்கள். உங்கள் உடல் மனம், பரு உடல், சூட்சும மனம் எல்லாம் இயக்கியாகவே செயல்புரிந்தே ஆகவேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது.

உங்கள் மனதிடம் எந்த வேலையும் செய்ய வேண்டாம் என்று நீங்கள் சொல்ல முயற்சி செய்தபோதும் முழுவதும் ஒன்றுமே இல்லாத மனதுதான், எந்த மனதியான செயல்பாடுகள் செய்யாமல், எதைப் பற்றியும் நினைக்காமல் உட்கார முயற்சி செய்து பாருங்கள் வெறுமனே தள்ர்வாக இருங்கள் இந்த எளிய பயிற்சியை செய்ய முயற்சி செய்யுங்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை விடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை விடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்கு

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் இயல்பினாலேயே, நீங்கள் இயங்கியாகவே செயல்புரிந்தே ஆகவேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது.

உங்கள் மனதிடம் எந்த வேலையும் செய்ய வேண்டாம் என்று நீங்கள் சொல்ல முயற்சி செய்ய வேண்டாம் என்று நீங்கள் சொல்ல முயற்சி செய்தபோதும் முழுவதும் ஒன்றுமே இல்லாத மனதுதான், எந்த மனதியான செயல்பாடுகள் செய்யாமல், எதைப் பற்றியும் நினைக்காமல் உட்கார முயற்சி செய்து பாருங்கள் வெறுமனே தள்ர்வாக இருங்கள் இந்த எளிய பயிற்சியை செய்ய முயற்சி செய்யுங்கள்.

552

553

ஆரம்பத்தில் எதைப் பற்றியும் நினைக்காமல் இருக்க முயற்சி செய்வீர்கள். ஏதாவது எண்ணங்கள் உள்ளே வந்தால் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பீர்கள்.

ஆனால், ஒரு சில நிமிடங்களுக்கு சென்றபின், ஏதோ ஏதோ எண்ணங்கள் வருவதை காண்பீர்கள், அந்த எண்ணம் கடந்த காலத்தைப்பற்றியோ அல்லது எதிர்காலத்தைப் பற்றியோ இருப்பதைக் காண்பீர்கள்.

ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பே இல்லாத எதேச்சையோ பற்றிய எண்ணங்கள் உங்கள் மனதில் சென்று கொண்டே இருப்பதை பார்ப்பீர்கள்.

இயல்பாகவே, உங்கள் மனம் இது அல்லது அதைப் பற்றி என்று எதைப் பற்றியாவது நினைக்கும் தன்மை கொண்டது நீங்கள் வழுக்கட்டாயமாக மனதை அமைதிப்படுத்த முயற்சால், அடக்கப்பட்ட அலைகளை அடக்கிய அமைதியை, ஒரு சில நிமிடங்கள் மனது தன் கட்டாயத்தோடு துணிப்போர்கள் வேவல்ல நேரம் இப்படி அழுக்கி அடக்கி வைக்க முடியுமா? நீங்கள் காவல் காப்பதை விட்டு அடத்த கணமே மனம் தன் இயல்புபட்சி அலைபாய தொடங்கிவிடும்.

அதனால் வெளிப்படுத்துகதிலோ அல்லது அடக்கு படுத்துகதிலோ தீர்வாகாது புலன்கள், மனம் இவற்றின் இயல்பை விழிப்புணர்வுடன் புரிந்து கொண்டு, சிறந்த மனப்பான்மையுடனும் பக்குவமான உடனும் வேலையில் ஈடுபடுவது நல்லது.

அதன்இயல்பைதெரிந்துகொண்டுதொருசெயலில்செயல்படுகொண்டேஇருக்கும் போது, புலன்கள் தான் செயல்படுகின்றன என்கிற ஞானம் இருப்புணர்வுடன் இருங்கள். அப்போது செயலிலோ அல்லது பலனிலோ உங்களுக்கு பற்று வராது. அப்போது நீங்கள் விடுதலை பெற்றவர் ஆவீர்கள் அச்செயலின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுதலை பெற்றுவிடுவீர்கள்.

செய்பவன் நான் என்று உங்களை நீங்கள் கருதும் போது மட்டுமே, விஷயங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட விதத்திலே இருக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் இருக்கும் போது மட்டுமே அச்செயல் உங்களை கட்டுப்படுத்துகிறது.

கேள்வி: சுவாமிஜி,செயலற்ற தன்மைக்கு இயலாம் எங்களை அழைத்துச் செல்ல இயலுமா? தியானம் மூலம் சக்தியுற வேண்டும் என்று என்னுடைய உத்தேச தசமாக இருந்தாலும் சூட தியானத்திற்கு பின் விஷயங்களின் மேல் உள்ள ஆர்வம் குறைந்து விடுகிறதே! அது என்?

இது மிகவும் நல்ல ஒரு உண்மையான பிரச்சனை. சாதாரணமாக, நீங்கள் செயல்படும் நிலையில் இருக்கிறீர்கள். அது தான் ரஜஸ் என்ற நிலை. அந்த நிலையானது சிற்றத்த்மையுடனும் அல்லது முரட்டுத்தன்மையுள்ள பேராவத்துடனும் இருக்கும் என்று அதை நாம் விவரிக்கலாம். நீங்கள் ரஜஸில் இருக்கும் போது, நீங்கள் வெளியுலக விஷயங்களை சார்ந்திருப்பீர்கள்.

உங்கள் எண்ணங்கள் ஏதோ ஒரு செயலிலோ அல்லது இது போல் ஏதோ ஒரு காரியத்திலோ, பொதுவாக உங்கள் மனதில் இருக்கின்ற இலக்கின் மீது அதன் பார்வை குவிந்து இருக்கிறது. அந்த இலக்கானது வியாபாரமாகவோ, கல்வியாகவோ வீட்டைப் பராமரிப்பதாகவோ இருக்கலாம் எதுவானாலும் நீங்கள் ரஜஸ் என்ற நிலையிலேயே செய்கிறீர்கள். பெரும்பாலான மனிதர்களின் நிலை இதுதான்.

உங்கள் செயல்களையும் இலக்குகளையும் இட்டமிட்டு அவற்றை நிறைவேற்றும் நோக்கத்துடன் செயல்படுகிறீர்கள். நீங்கள் தியானத்திற்கு சென்று தீவிரமாக பயிற்சி செய்யும் போது முக்கியமாக ஆசரம குழுநிலையில் நீங்கள் இருக்கும்போது அது நிகழ்கிறது, இலக்கைப்பற்றி செய்யப்படுகின்ற செயலின் பயனற்ற தன்மையை நீங்கள் உணர்வீர்கள்.

இடையென்று நீங்கள் செய்வது அனைத்து செயல்களையும் ஒரு எதிர்மறை மனப்பாங்கில் பார்ப்பீர்கள் உங்களுக்குள் அதிகமான எதிர்மறை தன்மைகள் மேல் எழுவது போல் தோன்றும், உங்கள் செயல்கள் அனைத்தும் அர்த்தமற்றது என்று சொல்வதுபோலும் இருக்கும்.

நீங்கள் இந்த எதிர்மறை தன்மைகளை விட்டுவிட்டு அதனோடு எதுவும் வைத்துக்கொள்ளா விருப்பம் போது நீங்கள் தமஸ் என்ற நிலையில் செல்கிறீர்கள். அல்லது சோம்பேறித்தனமான செயலற்ற நிலைக்கு செல்கிறீர்கள். பிறகு இது ஒரு புது எதிலுமே ஆர்வமில்லை எல்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.

‘இது என் அபிப்பட சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஞானி வென்றுடனே, என் சிறுவயதிலிருந்தே என்னைக் கண்டவர் என் தத்தை. என்னை தில்லாக உள்ள போது, இவை இன்னதையும் செயலின்றி என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமானந்தார்.

‘இது என் அபிப்பட சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஞானி வென்றுடனே, என் சிறுவயதிலிருந்தே என்னைக் கண்டவர் என் தத்தை. என்னை தில்லாக உள்ள போது, இவை இன்னதையும் செயலின்றி என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமானந்தார்.

நீங்கள் வெறுமனே துங்குவதற்கு விரும்புவீர்கள் அவ்வளவுமான் இது மனச்சோர்வு அல்ல இது செயல் செய்ய விருப்பமற்ற தன்மை ஏன்றோல் எல்லா செயல்களும் அர்த்தமற்ற தாய் தெரிவதால் இப்படி ஒரு நிலையை நீங்கள் காண்கிறீர்கள்.

இந்த நிலை கொஞ்சகாலமோ, அல்லது கொஞ்ச நாட்களுக்குகோ நீடிக்கலாம் ஆனால் அதிக காலம் இருக்கும். அதை நடக்க விடுங்கள். இந்த நிகழ்விற்கு செல்ல உங்களை அனுமதியுங்கள் இந்த எதிர்மறை தன்மைகள் அனைத்தும் தங்களுக்குள்ளேயே போராடி உங்களுக்குள்ளேருந்து வெளியேறட்டும்.

பிறகு மெல்ல மெல்ல நீங்கள் இரும்பவும் விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட தொடங்குவீர்கள் சத்துள்ளில் செயல்படுவீங்கள். உங்களால் முடியாமல் இருந்தும் செயல்படுவீர்கள், கிருஷ்ணன் சொன்னதைப் போல செயல்படுவீர்கள், ஆனால் இப்போது எந்த நோக்கமும் இல்லாமல் செயல்பட செய்வீர்கள்! உங்கள் செயல்களின் பலனின் மீது இனி உங்களுக்கு எந்த சம்பந்தமும் இருக்காது வெற்றியும் தோல்வியும் இனி உங்களை பாதிக்காது.

அதனால் இயானத்தை பயிற்சி செய்யும் போது நீங்கள் நிலைக்கின்ற மந்தத்தன்மையிலிருந்து விட்டுவிடுகள் என்றால் கவலைப்பட வேண்டாம். இது ஒரு வழக்கமான நிகழ்வு வெறுமனே தொடருங்கள் நீங்கள் குறிக்கோ காள்ற செயல்கள செல்லத் தொடங்குவீர்கள்.

நேரடியாக ரஜசிலிருந்து திவிரத்தன்மையில் இருந்து சத்துவிற்கு அமைதிக்கும் செல்வது இயல்பான வளர்ச்சி என்று மக்கள் நினைக்கிறார்கள்.

இது அந்த விதத்தில் செயல்படாது. நீங்கள் உங்களுடைய இயல்பான நடவடிக்கையான பரபரப்புதன்மையிலிருந்து திவிரத்தன்மையிலிருந்து விலகும்போது நீங்கள் முதலில் செயலற்ற நிலையான

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவோர். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் ஓய்மவித்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சந்ந் அப்படிச் சொல்வதற்கு?' என விசாரித்தற்கு, 'சந்ந் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று கனவு கண்டவர் என் தாயை. கனவை நிறைவே உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செவயழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

தமலில் வெயலுற்ற தன்மையில் விழுந்துவிடுகிறீர்கள். இது தான் மனதின் செயல்பாடு மனமானது தீவிரத்தன்மையிலிருந்து ஜெபிலிருந்து விலகும் போது, செயலற்ற தன்மையில் தமச்குள் விழுந்துவிடுகிறது. தியானத்தினால் இந்த நிலைமாற்றம் நிகழும் போது, செயலற்ற நிலை அதிக காலம் நீடிக்காது. மனம் விரைவாக தளர்வான அமைதியான நிலையை அடையும்.

நான் இதைப்பற்றி விரிவாக கூறுங்கோபேசியிக்கிறேன். மனம் இடைவிடாது புலன்கள் மூலமே செயல்பட பாடுபடுகிறது. அதன் பார்வை வெளிப்புறமே உள்ளது. அது வெளி புற எல்லையில் தங்கிவிடுகிறது. இருப்பினும், ஆழமாக உள்ளே ஆழ்ந்து உள்முகமாக செல்வதற்கான ஒரு எக்கம் அதனால் அது வெளிப்புற எல்லையிலிருந்து மையத்தை நோக்கி இடைவிடாமல் தொடர்ந்து இழுக்கப்படுகிறது. அது பொருள் சார்ந்த உலகத்திலிருந்து ஆன்மீகத்திற்கு விப்பமாற் தொடர்ந்து இழுக்கப்படுகிறது.

வழக்கமாக அது நடுவில் எங்காவது தங்கி விடும். அதனாலே தான் மனிதர்கள் மைய வரையக் கள் இடமாறுவர்கள் என்று நான் சொல்வேன்! புலன்கள் அவர்களை வெளிபுற எல்லைக்கும் இருப்பத்தன்மை அவர்களை உள் மையத்திற்கும் இழுக்கிறது மனமானது இடமில்லாது மையத்திலிருந்து விலகி இடையில் எங்காவது தங்கி விடுகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவோர். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் ஓய்மவித்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இயானம் உள்முகமாக செல்ல உதவுகிறது. இயானதின் போது, கவனம் புற எல்லையிலிருந்து மையத்திற்கு மாறும்போது, புற எல்லையில் இதுவரை அனுபவித்த உணர்ச்சிக்கு எதிர்ப்பு எழுகிறது. இது அற்பகளிமான செயலற்ற தன்மைக்கும் புறல்லை அனுபவத்தில் பற்று இல்லாத தன்மைக்கும் அழைத்துச் செல்கிறது.

மையத்தின் துளியை ஒரு முறை அடைந்துவிட்டால், இங்கு விருப்பமற்ற தன்மையோ பற்றற் தன்மையோ இருக்காது எதனிடமும் ஓட்டுதலோ அல்லது எதிலும் பெரிய ஆர்வமோ அல்லது எதற்கும் பெரிய சஞ்சலமும் அல்லது பற்றுதலோ இருப்பதில்லை. எல்லா அழுபவங்களும் ஒரு தீர்மானமான மன நிலையில்லாமலும் பற்று இல்லாமலும் பார்க்கப்படும். மையத்தில் எப்போதும் ஆனந்தமே இருக்கும். இதுவான் நித்யானந்த நிலை எப்போதும் நித்யானந்த நிலையாக இருக்கும்.

3

9

சுயநலமற்ற சேவை செய்து விடுதலை பெறுங்கள்

3

9

சுயநலமற்று செயல் காரியம் செய்யப்பட வேண்டும்; இல்லையென்றால், செயல் ஒருவனை உலகத்துடன் பற்றப்படுத்திடும்.

3

9

ஒ குண்டியின் மைந்தனே! காரியத்தை எனக்காக செய்! அப்போது நீ சிறப்பாகவும் பற்றில்லாமலும் செய்து விடுதலை அடைவாய்.

3

10

படைக்கும் கடவுளான, பிரம்மா, மனித குலத்தை சுயநலமற்ற தியாக உணர்வுடன் படைப்பதற்கு முன் சொன்னார் ‘இந்த சுயநலமற்ற சேவையால் மேலும் மேலும் வளர்கவும், இது வேண்டிய செல்வங்களை வெகுமதிகளை அளிக்கட்டும்’

3

10

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் துணையுடன் கொண்டு, விண்ணுலவாசிகளுக்கு எதையுமே காணிக்கையாக கொடக்காமல் இருக்கிறானோ அவன் நிச்சயமாக திருடன்.

3

11

விண்ணுலக வாசிகளும், இத்தகைய செயலால் மகிழ்ந்து, உன்னை ஆசீர்ப்பார்கள். ஒருவருக்கொருவரான இத்தகைய பரஸ்பர ஆதரவால் நீ உயர்ந்த வளத்தை அடைவாய்.

3

12

சுயநலமற்ற சேவையால் திருப்திபெற்ற விண்ணுலவாசிகள், நீ விரும்பிய வாழ்க்கையின் சுகங்களை நிச்சயமாக உனக்கு அளிப்பார்கள். எவன் அவர்கள் தந்தவற்றை ஆனந்தமாக அனுபவித்து கொண்டு, விண்ணுலவாசிகளுக்கு எதையுமே காணிக்கையாக கொடக்காமல் இருக்கிறானோ அவன் நிச்சயமாக திருடன்.

3

13

சய நலமற்ற சேவை செய்தபின் உணவை உண்பவர்கள் எல்லா ‘பாவங்களிருந்தும் விடுபடுகிறார்கள். புலன் இன்பத்திற்காக உணவு செய்பவர்கள் பொறுக்க முடியாத பாவம் செய்தவர்கள் ஆகுகின்றனர்.

3

13

காரியத்தின் மீதான பற்றிலிருந்து விடுதலை பெற இரண்டு நுட்பங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று என்றால் வெற்றால் “நான் செய்பவன் இல்லை” என்று நமக்கு நாமே சொல்லிக் கொள்வது.

புலன்கள் தான் செயலை செய்கின்றது நீங்கள் அல்ல என்ற இடைவிடாமல் உங்களுக்குள்ளேயே நுபகப்படுத்திக் கொள்வதின் மூலம், நீங்கள் செயலிலிருந்து தூர விலகி ‘செய்பவன் நான் இல்லை’ என்ற விழிப்புணர்வுடன் இருப்பீர்கள்.

இதைத்தான் கிருஷ்ணன் இதற்கு முன் உரையில் விளக்குகினார்.

மற்றொருவழியானது செயலின் பலனை தெய்வீகத்திடம் சரணாகதி செய்துவிடுவது. பிரபஞ்சதை இயக்குகின்ற முடிவான உயிர்சக்தியிடம் சரணாகதி செய்வது. இந்த நுட்பத்தைத் தான் கிருஷ்ணன் இங்கு அளிக்கின்றார் காரியத்தை எனக்காக செய், மிகச் சரியாக துல்லியமாக செய்வாய் விடுதலை பெற்று பற்றற்று இருப்பாய்”.

ஒரு செயலை சிறிதயாகவும், தெய்வத்திற்கு தரும் எளிய காணிக்கையாகவும் செய்யும் போது, இந்த சரணாகதி மனப்பான்மை உங்கள் வேலையை முழுமையாக செய்ய வைக்கிறது. நீங்கள் விடுதலையும் அடைவீர்கள்.

உங்கள் சொந்த வாழ்க்கையில் இது நடப்பதை நீங்கள் பார்க்கலாம். ஒரு செயலின் முடிவைப்பற்றி அளவுக்கதிகமாக கவலைப்படும் போது, அந்த நேரத்தில் அச் செயலைச் செய்பவர் நீங்கள்தான் என்று உண்மையில் என்னுணர்வில் என்னுகிறீர்கள்! அதனால் தான் அந்த செயலிலும் பலனிலும் பற்று வைக்கிறீர்கள்.

இப்போது தான் முடிவைப்பற்றிய பதட்டமும், அழுத்தமும் ஏற்பட ஆரம்பிக்கின்றது. இயற்கையாக, நீங்கள் பதற்றமாக இருக்கும் போது, உங்களுடைய உச்சக்கட்ட இறுமையில் நீங்கள் செயல்படுவதால், உங்களுடைய அதிகபட்ச எல்லைவரை உண்மையான முயற்சியை நீங்கள் போடுவதின் காரணம் மதிப்பு மிகுந்த உயர்ந்த உங்களுடைய சக்தியானது பதற்றத்தினால் விரயமாகி விடுவதனால் பிறகு எப்படி உங்கள் வேலையை நீங்கள் சிறப்பாக செய்ய முடியும்.

நான் எப்போதும் மக்களிடம் சொல்வேன், “சின்ன கவலைகள் செய்யப்படுநீங்கள் அதிககவனம் செலுத்தும்போது, நீங்கள் பெரியமுட்டாத்தனங்களை செய்வதில் முடிவீர்கள்” உங்களுடைய மொத்த வாழ்க்கையும் தவறுகள் செய்யாமல்

“எவன் இப்படிச் சொல்வீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “இதான் பெரிய தவறாக வென்றுடமே, எண சிறுவயதிலிருந்து கண்டவர் என் தாத்தை. எல்லை நிலக்கு உடல், பொருள், தாவி இன்னதென்றும் செயலழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

தவிர்க்க முயற்சிப்பதிலும் மிகச் சிறியாக இருக்க முயற்சிப்பதிலும் வீணாக்குகிற்கள், உங்கள் வாழ்க்கையை மூட்டாள்தனமாகிலும் கிறது.

நீங்கள் உங்கள் வேலையைப் பற்றி பெருப்பில்லாமல் கவலாம் இல்லாமல் இருக்கலாம் என்பது இதன் அர்த்தம் அல்ல தவறுகள் செய்ய உங்களுக்கு போதுமான தைரியம் இருக்க வேண்டும் என்றுதான் நான் சொல்கிறேன். நீங்கள் பிழைகள் செய்யும் போது தான் உங்களால் அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடியும் மற்றும் அப்போது தான் நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்களையும் நீங்கள் பார்க்க முடியும்.

பிறகு, உங்கள் அனுபவத்தின் மூலமும், நீங்கள் தவறிலிருந்து கற்றுக்கொண்ட தின் மூலமாகவும், விஷயத்தின் இரண்டு பக்கங்களைப் பற்றிய தெளிவான பார்வை கிடைக்கும் இல்லையென்றால், சரியாக இக்கட்டான நேரங்களில், நீங்கள் தவறுகள் செய்வீர்கள்? செய்கிற காரியங்களின் மேலோ அல்லது முடிவின் மேலோ பற்றுவைத்து கொண்டு மனதில் இருக்கும் போது தான் நமக்கு தவறுகள் செய்வதற்கான தைரியம் வரும்.

பிரபஞ்சத்திற்கு குறிக்கோள் இல்லை நீங்கள் பிரபஞ்சத்தின் அன்பில், அதன் அன்பான கரங்களில் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள் என்று நீங்கள் பார்க்கும் போது, அந்த பிரபஞ்சத்திட மே நீங்கள் தளர்வடைவீர்கள், சரணடைவீர்கள்.

நீங்கள் இது போல் தளர்வான மனநிலையில் இருக்கும் போது, மிகச்சிறப்பாக செயல் துவீர்கள் “செய்பவன்” என்கிற உணர்வில்லாமல் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு துளியையும் உற்சாகமாக அனுபவிக்க தொடங்குவீர்கள். சின்ன தவறுகள் செய்வது பற்றி உங்களுக்கு கவலைகள் இருக்காது. இந்த புரிதல் உங்களுக்கு அனுபவமாக மாறும் போது உண்மையான சரணாகதி நிகழும்.

ஒரு அழகான கதை

தன் வாழ்க்கையில் பல கஷ்டங்களை அனுபவித்த ஒருவர், தன் வாழ்க்கையில் இன்னும் அனுபவிக்க எதுவும் இல்லை போதுமான அளவு அனுபவித்து ஆயிற்று என் முடிவுக்கு வந்தார். ஒரு ஞானகுருவை கண்டு விடுதலை அடையவேண்டும் என்ற விருப்பத்தில் காட்டிற்கு ஓடிச் சென்றார் அவர் இரவு பகல் என்று பாராமல் தேடினார்

‘சுடன் கப்படச் சொல்கிறீர்கள்?’ என ‘சுடான் பெரிய ஞானாக விசாரித்ததற்கு, ‘ஞானக் பெரிய ஞானாக வேண்டுமென, எல்லா விதமாகவும் கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிதுமாக் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்படுத்து என்னைப் பழுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஆனால் யாரையும் பிடிக்க முடியவில்லை. பிறகு அவர் மூடிவு செய்தார். ‘யார் இந்த சாலையில் முதலில் வருகிறார்களோ, யாரா நான் முதலில் சந்திக்கின்றேனோ அவரை என் குருவாக ஏற்றுக் கொள்வேன். அவ்வளவுதான் நான் அவர் அறிவுரையை பின்பற்ற போகிறேன்.

கடவுளே! நீங்கள் இங்கு இருக்கிறீர்கள் என்று எனக்கு தெரியும் சரியாவரை எனக்கு அனுப்பி என்னை வழி நடத்துங்கள், அதைத்தான் நான் உங்களிடம் கேட்கிறேன்!’ அவன் கீழே அமர்ந்து பொறுமையாக காத்து இருந்தான். இரண்டு நாட்களுக்கு பிறகு, ஒரு மாலை நேரம் ஒரு திருடன் அந்த வழியாக ஓடி வந்தான்.

இந்த மனிதர் சென்று திருடனின் கால்களை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டார். ‘குருவே, என்னைக் காப்பாற்றுங்கள். நீங்கள் தான் என் கடவுள் ஞானபதை எப்படி அடைவது என்று எனக்கு போதியுங்கள்.

இருடன் சொன்னான் ‘என்ன இது என்னைவி! நான் ஒரு இருடனின் அருங்மனை காவல்காரர்கள் என்னை துரத்துகிறார்கள். அரண்மனையிலிருந்து இப்போது தான் இருடிவிட்டு வருகிறேன்’.

அந்த மனிதன் ‘இல்லை! நீங்கள் என்னுடைய கடவுள் நீங்கள் என்னுடைய சிறு ஞானத்திற்காக பாதையை நீங்கள் எனக்கு காட்டவேண்டும்’ என்றான்.

இருடனோ, ‘மூடனே! இருடியபொருள்கள் என்னிடம் இருப்பதை நீ பார்க்கவில்லையா? அரண்மனையை இப்போது தான் குறைகையாடி விட்டு வருகிறேன். என்னை போகவிடு இல்லையென்றால் உன்னைக் கொன்று விடுவேன்’ என்று சொன்னான் அந்த மனிதன் சொன்னான், ‘இது எல்லாம் எனக்கு தெரியாது. நீங்கள் தான் என் குரு எனக்கு கொடுங்கள்’.

இருடன் யோசித்தான், ‘இப்போது, நான் என்ன செய்வது?’ பிறகு மீண்டும் சொன்னான் “சரி, நீ நான்

சுடன் கப்படச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுடான் பெரிய ஞானாக வேண்டுமென, எல்லா விதமாகவும் கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிதுமாக் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்படுத்து என்னைப் பழுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

தான் உன் குரு என்கிறாய். நான் சொல்வதைக் கேள் நீ நான் என்ன சொன்னாலும் செய்வாயா?

அந்த மணிதன் ‘ஆமாம், நான் நிச்சயமாக செய்வேன்’ என்றான்.

திருடன் சொன்னான், ‘நேற்று உட்கார்’, அந்த மணிதன் உட்கார்ந்தான். இருடன் சொன்னான், ‘உன் கண்களை மூடு’ என்றான் இருடன் அவரிடம் சொன்னான், ‘நான் திரும்ப வந்து திறக்கச் சொல்லும் வரை உன் கண்களை திறக்காதே’.

அந்த மணிதர் சிரத்தையுடன் கண்களை மூடியபடி அமர்ந்திருந்தான். இருடன் உடனே ஓடிவிட்டான். அந்த மணிதன் பலமணிநேரம் தொடர்ந்து உட்கார்ந்த இருந்தான். மெதுவாக நாட்கள் நகர்ந்தன. ஒரு வாரம் சென்றது. பின்னர் ஒருமாதம் சென்றது. அந்த மணிதர் உணவு, நீர் இல்லாமல் அசையாமல் உட்கார்ந்து இருந்தார்.

கதை என்ன சொல்கிறது என்றால், அந்த மணிதரின் சிரத்தையின் ஆழத்தை பார்த்து, சி வன், அவர் முன் வந்து அவருக்கு குருந்தை அளித்தார்!

இது ஒரு கதைபோல் தோன்றலாம். ஆனால் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள் அதற்கு பின் ஒரு அழகான கருத்தும் மறையும் உள்ளது. சிரத்தை இருந்தால் போதுமானது வே எதுவும் தேவை இல்லை.

சரணாகதிக்கு அபரிமிதமான சக்தியும் ஆற்றலும் உண்டு. நீங்கள் ஒரு விக்கிரகத்தினிடமோ ஒரு மணிதரிடமோ ஒரு குருவிடமோ அல்லது பிறையிடமோ சரணாகதி செய்தாலும் பரவாயில்லை. அது முக்கியமல்ல. எது முக்கியம் என்றால் அந்த சரணாகதி என்ற செயல்தான் முக்கியம்.

விவேகானந்தர் மிக அழகாக சொல்கிறார், ‘நீங்கள் கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்யும், உங்கள் பிரார்த்தனையானது உங்கள் உள் ஆற்றலை விழிப்படைய செய்து உங்கள் மேல் ஆசீர்வாதங்களை பொழிகிறது’.

தர்க்கரியாக நீங்கள் இதைப்பார்த்தாலும் சரணாகதி உங்களைத் தாள்வாய் வைக்க உதவுகிறது. நீங்கள் தாள்வாய் இருக்கும் போது மிக அழகாக புத்திசாலித்தனத்துடன்

பட மூடியும் பட்டறிவைக் கொண்டு முன்பே தீர்மானித்த செயல் இட்டத்தை செயல்படுத்துவதை விட இது உங்களை மிகவும் சிறப்பாக செயல்பட வைக்கிறது.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு வங்கியின் காசாளர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் வழக்கமாக பணத்தை தினமும் வீட்டிற்கு எடுத்து சென்று வைத்துக் கொண்டு வீட்டு மருமகள் காலை திரும்ப எடுத்து வருவார். ஒரு மருமகள் வரை அவர் இதை செய்து வந்தார். அதற்கு மிஞ்சியவில்லை.

அவர் தான் நடுக்கத்துடன் வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டு வீட்டிற்கு இரும்புவதை கண்டார். பணம் முழுவதும் தன் பாதுகாப்பில் வைத்திருந்தால் இன்றில் அவரால் நிம்மதியாக தூங்கமுடியவில்லை என்பதையும் கண்டார் தன்னைப் பேசலும் இந்த மன அழுத்தத்தை மேற்கொண்டு தாங்க முடியவில்லை என்பதால் தன் மேலதிகரிடம் விண்டு விட்டு சொல்லி கேட்டு கொண்டார்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

அந்த மேனேஜர் சொன்னார், ‘அந்த பணம் தொலையப்போவதாக இருந்தாலும் கூட, உன்மேல் யாரும் பழி சொல்லமாட்டார்கள் அதனால் இந்த வேலையை தொடரலாம்’ என்றார் அன்றிலிருந்து அந்த காசாளர் நிம்மதியாக தூங்க ஆரம்பித்தார்.

அவன் எப்படி மாறினான்? அவருள் என்ன மாற்றம் எற்பட்டது? அது அவேலையைத் தான் செய்கிறான். ஆனால் பயமும், பதற்றமும் ஏன் இ இல்லாமல் போனது! போற்றுபு மேலதிகரிடம் மாற்றப்பட்டுவிட்டது காரணத்தினால் தான் அவளவுதான் இதுதான் சரணாகதி! உங்கள் கடமையை செய்யுங்கள் பலனின் பொறுப்பை பிரபஞ்சத்திடம் விட்டுவிடுங்கள். புரிந்து கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் உங்கள் மேல் அன்பு செலுத்துகிறது. அது நீங்கள் உங்களை புரிந்து கொள்ள விட உங்களை நன்றாகவே புரிந்து கொள்கிறது. அர்ஜுனனை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் அர்ஜுனன் தன்னைப்பற்றி அதிகமாக தெரிந்து வைத்திருப்பதை விட திருஷ்ணன் அவனைப்பற்றி அதிகமாக தெரிந்து வைத்துள்ளார்.

மிக உயர்ந்த நம்பிக்கை, தன்மை இனைப்பு தன்மை, தொடர்பு பெற்று

இருக்கும் தன்மையினால் அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணனுடன் உறவாடும் நிலையை தந்தது கிருஷ்ணன் அவளை முடிவான விழிப்புணர்விற்கு அழைத்துச் சென்றார்.

பிரபஞ்சத்தின் மீதும், உயிர்சக்தியின் அறிவில் மீதும் எலிமையான நம்பிக்கை வைபுங்கள். இது வாழ்க்கையின் உயிர் சக்தி, உங்களை உயிர்ப்படுத்தும் வைப்பதற்கு காரணமான சக்தி. உங்கள் மூலையின் அற்புத செயல்பாடுகளுக்கு பின் உள்ள சக்தி. உங்கள் தீரண அமைப்பிற்புக, நரம்புமண்டல இயக்கத்திற்குமான சக்தி.

இந்த சக்தியான குரியமன்டலத்தையும் விண்ணில் உள்ள பால் மண்டலங்களையும் மொத்த பிரபஞ்சத்தையும் ஒரே சிராக நடத்துகிறது. கற்பனை செய்து பாருங்கள், இந்த கோடிக்கணக்கான நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் எவ்வளவு அழகான இயக்கமுறையில் இயங்குகின்றன. அதிநவீன போக்குவரத்து நிர்வாகத்தினால் கூட இவ்வளவு ஒழுங்கு முறையுடன் இயக்கமுடியுமா? இந்த அழகான ஒழுங்கு முறை செயல்படும் போது நமக்குள் நிறைந்து போல் தான்றும்!

பெரிய தாதர்மங்களை செய்தார். பண்டிதர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும். விலை உயர்ந்த பரிசுகளை அளித்தார்.

மன்னனின் மனமார்ந்த தியாகத்தால் திருப்தியடைந்த அவர்கள் அவரை மிகவும் புகழ்ந்தனர். ‘எங்கள் வாழ் நாளிலேயே இப்படி தியாகங்கள் செய்து நாங்கள் பார்த்ததில்லை’ என்றார்.

மன்னனின் மனமார்ந்த தியாகத்தால் திருப்தியடைந்த அவர்கள் அவரை மிகவும் நாளிலேயே இப்படி தியாகங்கள் செய்து நாங்கள் பார்த்ததில்லை” என்றார்.

அப்போது அங்கு ஒரு சிறிய கீரிப்பிள்ளை வந்தது. அதன் உடலின் பாதியாகம் தங்கமாகவும் மறுபாதி பழுப்பு நிறத்திலும் இருந்தது அது தியாகம் நடந்த இடத்தில் விழுந்து புரண்டது பின் அது மிகவும் ஏமாற்றதுடனும் ஆச்சரியமாக சொன்னது. ‘இது இயற்கையே அல்லவா! இது இயற்கையின் இயல்பு என்று பேசும் பண்டிதர்கள்’ திகைப்பும் கொள்ளும் அதிசயத்தினர். ‘எனது! முட்டாள் கிளியே! இங்கு நிகழ்ந்த தான் தர்மத்தை பார்க்கவிலையா? ஆயிரக்கணக்கான ஏழை மக்கள் செல்வந்தராக மாறி இருக்கின்றனர்.

வாழ்க்கை என்பதை முன்பே கணித்து சொல்ல முடியாதது அடுத்த கணம் என்ன நிகழும் என்பதறை முன்கூட்டியே கணித்துக் சொல்ல முடியாது! கோடிக்கணக்கான உயிரினங்கள் இந்த பூமியில் இருக்கின்றன. எவ்வளவு வேற்றுமைகள் மாறுபாடுகள் இருக்கின்றன!

தர்க்கரிதியாக பார்த்தால், இவை நிர்வகிக்கமுடியாது அளவு குழப்பம் வாய்ந்தவையாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் அந்த குழப்பத்திடையே ஒரு அழகான ஒழுங்கு முறை இருக்கிறது. மற்றும் அந்த ஒழுங்கு முறையில், பிரபஞ்சத்தின் தன்னிச்சைத் தன்மையும், குழப்பத்தன்மையும் மிக அழகாக பொருந்தி இருக்கிறது!

ஒரு அழகான கதை

இது இந்தியாவின் பெருங்கதையான மகாபாரத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.

குருக்கேஷுத்திரத்தில், மகாபாரத போர் முடிந்தவுடன் மன்னன் யுதிஷ்டிரன்

‘தான் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, “தான் பெரிய தானாக வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமானதார்.

ஒரு கிராமத்தில் ஏழை மனிதன் ஒருவர் இருந்தார் ஒரு சிறிய குடிசையில் தன் மனைவி, மகள் மருமகள் இவர்களுடன் வாழ்ந்து வந்தார். ஒரு முறை மோசமான

‘தான் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, “தான் பெரிய தானாக வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமானதார்.

வறட்சி எற்பட்டது. அதனால் மொத்த குடும்படும் நாள் கணக்கில் பட்டினியாய் இருந்தனர்.

ஒரு நாள், அந்த எள்ளை மனிதர் கொஞ்சம் உணவை வீட்டிற்கு எடுத்து அவர்கள் அதை சாப்பிட தயாராய் இருந்தனர். உணவை சாப்பிட ஆரம்பிக்கும் போது, அவர்கள் வீட்டு வாசலில் ஒரு குள்ள நரி அவர் கதவை திறந்து ஒரு விருந்தாளி வந்திருப்பதை பார்த்தாள். இந்தியாவில் விருந்தினரை அதிதி தவம் பவ என்போம் அப்படி என்றால் ‘விருந்தாளியே கடவுள்’ என்று அர்த்தம்.

உடனே அவரை வீட்டிற்குள் அழைத்தனர் வாரங்கள்! தயவு செய்து அமர்ந்து உணவை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்!, என்றனர் அந்த எள்ளைமனிதர் முதலில் தன் பங்கை எடுத்து கொடுத்தார் வந்தார் தயா!எனக்கு இன்னலும் மிகக்கீழ்தர பத்து பிள்ளைத்து நாட்களாக நான் சாப்பிடவில்லை! என்றார் உடனே மனைவி தன் பங்கையும் கொடுத்து விடுங்கள் என்றாள் மனைவியும் தன் பங்கை எடுத்துக் கொடுத்துவிட்டாள் விருந்தாளி இன்னலும் தனக்கு அந்த பங்கையும் சாப்பிட்டு விட்டு பசிக்கிறது என்றாள்.

உடனே மகள் ‘தந்தையே! என் பங்கையும் தந்து விடுங்கள் என்று தந்தார் அனைசா சாப்பிட்டு முடிந்ததும் விருந்தாளிக்கு இருப்பதி வரலிவிலை உடனே மகளின் மனைவி சொன்னாள், ஜூயா என் பங்கையும் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்! என்று கொடுத்தாள் விருந்தாளி அந்த பங்கையும் சாப்பிட்டு முடித்து மூழ்கி அடைந்தார். அந்த மூழ்கி குடும்பத்தையும் ஆசிர்வாதம் செய்துவிட்டு சன்தோசத்துடன் சென்றார்.

கீர்ப்பிள்ளை மேலும் சொன்னாள், ‘நான் அவர்கள் குடிசைக்கு அன்று சென்றிருந்தேன் பசியால் வாடி அவர்கள் நாங்கு பேரும் இறந்து கிடப்பதை பார்த்தேன் விருந்தாளி சாப்பிட்டு இருந்தால் சில பருக்கைகள் கிடப்பதை பார்த்தேன். நான் அந்த பருக்கைமேல் புண்பட்ட என் உடலின் பாதி தங்கமாக மாறிவிட்டது.

அதன் பிறகு உலகம் முழுவதும் தேடி சுற்றிக் கொண்டிருந்தேன். அதைப் போன்ற மற்றொரு தியாகத்தை பார்த்து என் உடலின் மறுபாதியையும் தங்கமாக மாற்றிக் கொள்ளா. ஆவால் எங்குமே அதைப்போல தியாகத்தை பார்க்கவில்லை யுதிஷ்டரின் தியாகம் என் உடலின் மறுபாதியை தங்கமாக மாற்றவில்லை தியாகம் அல்ல என்று நான் சொல்லதின் காரணம் அதுதான்.’

பிரபஞ்சத்திற்க உண்மையான உணர்விலிருந்து சரணகதி செய்வதுதான் தியாகம் என்று கிருஷ்ணன் இங்கு சொல்லுகிறார்.

நாம் மற்றவர்களுக்கு நன்மால் கொடுக்க முடிவதை கொடுப்பது, தியாகம் அல்ல மற்றவர்களுக்கு எதையாவது கொடுக்கும் போது நமக்கு என்று இல்லாமல் இருக்கும் போதும் கொடுத்தால், அது தியாகம்

அதனால்தான் மக்களால் நடத்தப்படும் பல தர்மச்சாபலங்கள் நல்ல நோக்கத்தில் நடத்தப்பட்டாலும் இங்கே கிருஷ்ணன் சொல்லும் சாரத்திற்கு பொருந்தவதில்லை ஒருவிதத்தில் நீங்கள் உங்களிடமே மூட்டாள்தனமாக அமைத்து வைத்துக் கொள்ளாமல் மற்றவர்களுக்கு கொடுப்பதுநல்லது. அஜீரணத்திற்குள்ளாகி

நோய்ப்படுவீர்கள்! உங்கள் சொந்த செல்வத்தை செலவில் உங்களுக்கு இல்லாமல் இருந்து உங்களை பட்டினி கொடுடுவிட்டு கொடுக்கும் நீங்கள் பிரபஞ்ச சக்தி நிலையில் செயல்படுவீர்கள். நீங்கள் வசகே தவ குடும்பம் என்ற கொள்கையின் பாகமாக செயல்படுகிறீர்கள். வசதே குடும்பம் என்பதின் அர்த்தம் ‘உலகம் முழுவதும்’ என்னுடைய குடும்பம்’

கிருஷ்ணன் சொன்னது போல, இந்த ‘உலகம் முழுவதும்’ என்ற நிலையில், நீங்கள் கருணையின் பெரிப்பாட்டில் செயல்படுகிறீர்கள். அப்போது கொடுப்பதன் கட்டாயம் இருப்பதால் கொடுப்பதற்கு எந்தவிதமான நீதிநெறி உத்தரவும் தேவையில்லை. ‘கொடுப்பதால் சொர்க்கம்’ செல்வாய் என்கிற எதிர்பார்ப்புகள் இல்லை.

அதனால் தான் நான் அவ்வப்போது, மீண்டும் மீண்டும் பலமுறைகள் மக்களிடம் சொல்வதுனது ‘சொர்க்கத்திற்க்கு நுழைவதற்கு நான் உதவுவேன்’ என்று

566

567

நிலைத்து மிஷனுக்கு எதையும் தானம் செய்யாதீர்கள்

முதலில், சொர்க்கம் என்று ஒன்று எதுவும் இல்லை இரண்டாவது, நான் சொர்க்கத்தின் காவல் காரனும் அல்ல!

மிஷனின் கொள்கைகளில் உங்களை முழுவதுமாக இணைத்துக் கொண்டு நீங்கள் தானம் செய்யும்போது சொர்க்கத்தில் இருப்பீர்கள் மனத்திற்கு பிறகு சொர்க்கம் என்று நீங்கள் அதைப்பற்றி நிலைக்க தேவையில்லை. (பூனித டிடிஷூ ஜீடிஷூ டிடிண டாஷ்சிதிங்ஷுண ணீரிண நுஷ்ஷுரைட் டிடிண டாஷ்சிணசைட் டடிலணதநீந) அதுவாள் உங்களுடைய மனப்பான்மையாக இருக்கிறது என்றால் நீங்கள் பூமியின் சொர்க்கத்தில் இறப்பீர்கள்.

நீங்கள் தன்னலமற்று, தியாக மனப்பான்மையினால் செயல்படும் போது உங்களுக்குள் முடிவற்ற உற்சாகம், ஆனந்தம் உங்கள் இரும்புத் தன்மைக்கள் நுழையும். அங்கு எப்போதும் ஆனந்தம் இருக்கிறது. ஆனால் ஆனந்தத்தை நீங்கள் உணர்ந்துகொள்ளும் தடுக்கின்ற அகங்காரம் மற்றும் மனம் இவற்றிலிருந்து நீங்கள் விடுபடும்போது, அந்த ஆனந்தத்தை அனுபவிக்க ஆரம்பிப்பீர்கள். நமக்குள் இருக்கின்ற எதிர்ப்பு எல்லும் குப்பை மறைந்து ஆனந்தம் அனுபவிக்கப்படுகிறது.

இந்த கொள்கையின் அடிப்படையில் பல்வேறு தான தர்மசடங்குகள் வேத கலாசாரத்தில் செய்யப்பட்டன. இவைகள் கூடுத் தியானம் செய்வதற்கான கருவிகளாக இருந்தன.

பரிக்குச் செல்வங்களைச்சேர்ந்திடவே ஆகாஷம்மந்தர் உச்சாநதத்தின் மூலம் உருவாகும் காற்றின் செய்யப்படுகின்ற ஹோம குண்டத்தில் உள்ள புனிதான ஹோமா அக்கினியானது சக்தியுட்டப்பட்ட காற்றினால் எரியுட்டப்படுகிறது இணைக்கப்பட்ட கலசத்தண்ணீர்க்குள் செலுத்தப்படுகிறது.

சக்தியுட்டப்பட்ட சுழற்சி முழுமை பெறுவதற்கு இந்த சக்தியுட்டப்பட்ட புனித நீர் உடல்களின் மீதும், விக்காரங்கள் மீதும், நிலத்தின் மீதும் தெளிக்கப்படுகிறது பஞ்சபூதசக்திகளான ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு நீர், நிலம் ஆகியவை இதுபோல இந்த சடங்கின் மூலம் இணைக்கப்படுகிறது. மனித குல நன்மைக்காக இவை நிகழ்த்தப்படுகின்றன!

நெருப்புக்கு காணிக்கையாக்கியது அனைதையும் மேருவகமான காணிக்கைகளே. இந்த சடங்கு நிகழும் போது, இதை செய்யும் பெரும் மன்னர்கள், உயர் குடி மக்கள் அனைவரும் செல்வளமிக்கவர்களுக்குத் தானம் செய்வார்கள். இந்த சடங்குகள் மூலம் பொருளாதார சமநிலையை நிர்வகிக்க உதவுகிறது.

ஆனால், இன்றிப்பிள்ளை சொல்னதைப்போல, மன்னன் யதிஷ்டிரன் தன் வெற்றியை கொண்டாட செய்த ராஜசுய யாகம் கூட, அந்த ஏழை பிராமணர் குடும்பம் செய்த தியாகத்தைப் போல் அந்த யாகத்தில் உயிர் இல்லை என்பதே உண்மை. அஞ்சனால் உங்களுக்கு வேண்டாததை மட்டும் தானம் செய்யாதீர்கள்! வண்டியவற்றையும் கொடுங்கள்!

கேள்வி: துக்கம் என்றால் என்ன? நாம் எத் துக்கப்படுகிறோம்? துக்கம் அவசியமான ஒன்றா?

புத்த பாரம்பரியத்தில் வாழ்க்கையே துக்கமயமானது என்று கருதப்படுகிறது நான், வாழ்க்கை ஆனந்தமயமானது, ஆனந்தமாக வாழ்வதற்கே வாழ்க்கை உள்ளது, என்று சொல்கின்றேன் இது நான் சொல்வதிலிருந்து வற்பட்டு இருக்கிறது.

புத்தர் நாம் எப்படி வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம் என்பதைப் பற்றி பேசுகிறார்.

சாமி நாம் வாழ்க்கையை எப்படி வாழ்ந்திடுவீர்கள் என்பதை பற்றி நான் பேசுகிறேன்.

பக்தர் பக்தி புனிதன்மையைப் பற்றி பேசவில்லை. அவருடை நியதியானது, வாழ்வதற்கான நடனிலை பாதை என் குறிப்பிடுகிறார். சம நிலையில் நீங்கள் வாழ்க்கை நடத்தும்போது சரி என்றோ! தவறு என்றோ எதுவும் இல்லை நீங்கள் சமநிலையில் வாழ்க்கை நடத்தும் வரை எல்லாம் நன்றாக இருக்கும் என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

மேலும் புத்தர் சொல்கிறார் ‘ஆசைகளே துக்கத்திற்கான மூலக்க் காரணம்’ என்கிறார் நான் இதில் மேலும் ஒரு விதியை சேர்க்கவிரும்புகின்றேன் ‘நிறைவேறாத ஆசைகளே எல்லா துக்கங்களுக்கான மூலம் காரணம்’ என்கின்றேன்.

ஒரு ஆசை உருவாகி, வரும்போதே, அது தன்னை நிறைவேறுவதற்கான சக்தியை எடுத்து வந்து அது முழுமையடையும்போது, அதன் பின் அது எனதச்

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குத்தான் அவர் ஜெய்வெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குத்தான் அவர் ஜெய்வெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுத்தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

சுவடுகளையுங் விட்டுச் செல்லாது. அந்த ஆசைகளைப் பொருத்த அளவில் எந்தவித பின் விளைவுகளும் இல்லை.

இது போன்ற ஆசைகளையே சக்தியுடலானது அது பிறக்கின்ற உடலுக்குத் தன்னுடன் எடுத்து வருகிறது. இந்த வகை ஆசைகள் நாம் பிறக்கும் போதே கொண்டு வந்தவை. இவ்வாசைகள் தாதாகவே தன்னை பூர்த்தி செய்து கொள்ள வேண்டிய சக்தியுடன் வந்தவை அதைத்தான் நாம் பிராரப்த கர்மம் என்று சொல்கின்றோம்.

பிராரப்த கர்மம் என்பது நாம் பிறக்கும் போது எடுத்து வந்த உண்மையான கெ தவைகள். இது பிறந்த ஒரே நம்முடன் வருகிறது பிராரப்த ஆசைகள் என்பது நாம் பிறக்கும் போது உடலிருக்கின்ற சக்தியின் ‘ஆரம்ப கையிருப்பு நிலை’

அவை நம் மனப்பாங்கால் எழுபவை முற்பிறப்பில் எந்த மனப்பான்மையில், சக்தியானது, ஆத்மானவானது, உடல் மன அமைப்பை விட்டுடோ, அந்த மனப்பாங்கிலிருந்து இவ்வாசைகள் எழுகின்றனது.

இந்த ஆரம்பநிலை கையிருப்பிற்கு நாம் நம் மையத்திலிருந்து எழாத செ சர்க்கப்பட்ட ஆசைகளை மேலும் மேலும் சேர்க்கின்றோம். மற்றவர்களிடமிருந்து தப்பிபார்த்து, ஊடகங்களால் (மீடியா) சேர்க்கப்பட்ட இண்டர்நெட், தொலைக்காட்சி, வானொலி, விளம்பரங்கள் என இன்னும் இது போல் பலவுற்றால் நம் ஆசைகளின் அளவு அதிகமாகிறது.

நம் சந்தோஷமாக இருக்க விரும்பி, நம்முடைய வாழ்க்கையில் மேலும் மேலும் சேர்க்கப்பட்ட ஆசைகளை சேர்த்து எந்த வகையிலாவது நாம் அதை பூர்த்தி செய்து சந்தோஷம் அடைந்து விட முடியுமா என்றும் என்னுகிறோம்.

ஆனால் நம்மிடம் இருக்கும் சக்தியின் இருப்பு நம்முடைய இயல்பான ஆசைகளை மட்டுமே நிறைவேற்ற போதுமாக இருக்கிறது இவை நம்முடைய பிராரப்த ஆசைகள் சேர்க்கப்பட்ட ஆசைகளால் ஆகாமிய ஆசைகள் அல்ல. இந்த ஆகாமிய ஆசைகள் எல்லாம் நம்முடைய விழிப்புணர்வற்ற ஆசைகள். நம் இவை நமக்கு

துக்கத்தையே தருகின்ற நம்முடைய சம்ம்ஸ்காரங்கள். இத்தகைய ஆசைகள்தான் புத்தன் குறிப்பிடுகிறார். இவை தான் நம்முடைய வாழ்க்கையில் இருக்கின்ற துக்கத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது. என்கிறார். இந்த ஆசைகள் நிறைவேறிவிடும் என்ற எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கி அவை நிறைவேறாமல் போகும்போது, துக்கத்தை உருவாக்கி நம்முடைய உடல்மன அமைப்பில் தங்கிவிடுகிறது.

துக்கம் மட்டுமே உங்கள் வாழ்க்கையுடைய ஒரு நிகழ்வுச்சி அல்ல என்பதை நீங்கள் அது உங்களுக்கு உடவாகிறது என்னும்போது உணர்வீர்கள். அந்த சம்பவத்திற்கான உங்களுடைய எதிர் செயல் மட்டுமே எப்படி செயல்துகிறீர்கள் என்ற பதில்

செயல் மட்டுமே உங்கள் வாழ்க்கையுடைய இருபதைத்து வருட போராட்டம் கொடுக்காவிட் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குதான் அவர் தயவெடுத்தார். அவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்கு தெரிந்தது...

‘சன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற பொருள், ஆவி அலைந்ததையும் செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமளித்தார்.

ஒரு குறிப்பிட்ட குழ்நிலையில் நீங்கள் துக்கப்படுகிறீர்களா? இல்லையா? என்பதுமுற்றிலும் நீங்கள் அகத்து குழ்நிலையில் உங்களுடைய எதிர் செயல் என்ன என்பதை பொருத்து தான் இருக்கிறது. நீங்கள் எப்போது துக்கத்தை நீங்கள் எப்போது நோயுற்று இருக்கிறீர்கள்? உங்கள் பக்கத்து வீட்டுக்காரரின் குழ்நிலை முன்னேறினால் அடையும் போதா? நீங்கள் வாழ்க்கை துணையர் வேறு ஒருவருக்காக உங்களை விட்டுவிட்டு போகும்போதா?

நல்லது, இந்த குழ்நிலைகளை எந்தவிதமான கோபமும் ஆத்திரமும் இல்லாமல் எற்றுக் கொள்ள முடிவு எடுக்கிறீர்களா என்று வைத்துக் கொண்டால், சரி அப்படியே ஆகட்டும் எற்றுக் கொள்ளுங்கள். இப்போது நீங்கள் இன்னும் அவ்வாறு துக்கப்படுவீர்களா?

தவிர்க்க முடியாமல் எற்றுக் கொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள் ஒரு நிகழ்வான உங்களது எதிர்மறை பதில் செயல் மட்டுமே அது உங்களை காயப்படுத்த அனுமதிக்கிறது.

நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? உங்களுடைய அமைதியான அனுமதியில்லாமல் எதனையும் அல்லது யாராலையும் உங்களை துக்கப்படுத்த முடியாது? நமக்கு நிறையோ வறாமல் இருக்கின்ற ஒரு குறிப்பிட்ட கற்பனையோ அல்லது எதிர்பார்ப்போ இருக்கும் போது, நாம் வேதனைபடுகின்றோம்.

அந்த குழந்தையிலிருந்து நாம் கற்றுக் கொள்ளாமலும் எதிர்பார்ப்புகளை விடாமல் இருந்தோம் என்றால் நாம் துக்கப்படுத்திக் கொண்டே இருப்போம்.

உங்கள் தனிப்பட்ட தீர்ப்புகளை கழித்து எடுத்துவிட்டு சாட்சியாய் நின்று உங்கள் அனுபவங்களை பார்க்க உங்கள் தெளிவுடன் பழக்கப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள் தெளிவுடன் துக்கத்தின் காரணங்களை கண்டறிய கற்றுக் கொள்ளுங்கள். இதை செய்யும் ஆற்றல் ஒரு நாளில் வந்துவிடாது ஆனால் பழக, பழக நிச்சயமாக அந்த ஆற்றல் வந்துவிடும்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவோர். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குதான் அவர் ஒப்பவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன் எங்களுக்குத் தெரியும்.

உங்கள் மீதோ மற்றவர்கள் மீதோ வரையை உண்டாக்கும் போது என் சில நேரங்களில் அது சந்தோஷத்தை தருகிறது என்று புரிந்துகொள்ளுங்கள். துக்கப்படாமல் அதே சந்தோஷத்தை நீங்கள் பெறுவதற்கு வேறு எதனும் நல்ல வழி உள்ளதா? என்று இருப்பதுதான் இதுதான் முதலில் படி இரண்டாவது இங்கே இப்போது உள்ளதை எந்த கேள்வியும், எந்த எதிர்வினையும் இல்லாமல் முழுமையாக அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வது.

'விழிப்புணர்வோடு ஏற்றுக்கொள்ளுதல்' துக்கத்திலிருந்து வெளியில்

வருவதற்கு ஒரே வழி இது தான் கேள்வியின் இரண்டாவது பக்கம், துக்கப்படுவது அவசியமா? ஆமாம் ஒரு வழியில் பார்த்தால் அப்படித்தான்.

வளர்வதற்கான ஒரு சக்தியுடன்த பொருளாக துக்கப்படுதல் இருக்க முடியும், எப்படி ஒரு செடி வளர்ந்து மலர்வதற்கு முன், விதையானது முதலில் வெடித்தே ஆகவேண்டும் என்பதுபோல் அகங்காரத்தின் தற்காப்புணர்வு எனும் முடியும். அது பிரபஞ்சத்திடம் எதிர்ப்பு தன்மையில்லாமல் நீங்கள் உடைந்துவிட முடியும். அது பிரபஞ்சத்திடம் எதிர்ப்பு தன்மையில்லாமல் நீங்கள் இறந்து இருக்க விட்டுவிடுகின்றது.

உங்கள் வழக்கமான எண்ணா ஓட்டங்கள் தகர்தெறியப்பட்டுடன் நீங்கள் விழிப்புணர்வை அது உண்மையில் எப்படி இருக்கின்றதோ அப்படியே பார்க்கத் தொடங்குவீர்கள். வலி வேதனை இவைகளுக்கு உங்களை இழப்பீர்கள். இது வலியின் இடைவெளியை உணர்ந்து தெரிந்து கொள்ள இடைவெளியை உணர்ந்து தெரிந்து கொள்ள தொடங்குவீர்கள். அது உங்களுடைய வலி அல்ல அது உங்களுக்கு உண்மையானது என்பது புரியும்.

உண்மையில் வலி என்பது, ஒரு குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைக்கு தேர்ந்தெடுத்த எதிர்செயல்தான். ஒரு முறை அதை நீங்கள் பார்க்க தொடங்கிய பின் இனிமேல் எப்படி நீங்கள் துக்கப்படமுடியும்? விழிப்புணர்வுடன் உங்களுடைய வலியை ஏற்றுக் கொள்ளும் போது, உண்மையிலேயே நீங்கள் வலியை விட்டுவிடுகிறீர்கள்.

ஆனந்தத்திற்கான துக்கப்படுவது என்பது இருக்க வேண்டிய அவசியமல்லை, என்றால், துக்கப்படுவது என்பது நீங்கள் துக்கப்படுதலை தேர்ந்தெடுபதிலிருந்து நிச்சயமாக உங்கள் கண்களை திறந்து விடமுடியும். தேர்ந்தெடுப்பதிலிருந்து விடுவீர்கள். தேர்ந்தெடுப்பதை விடமுடியும் என்பதை அது உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்கும்.

அதனால்தான் நான் 'தேவையான துக்கம், என்கிறேன் துக்கப்படுவதற்கான தவையில்லை என்பதை உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்கிறேன். தவையான துக்கப்படுதலைத்தான் 'தவையான துக்கப்படுதல்' என்று நான் அழைக்கின்றேன்.

புலன்களும் பாவங்களும்

3.14

எல்லா உயிரினங்களும் உணவு தாநீயவகைகளால் வாள்கின்றன. மழை பொழிவதால் உணவு தாநீயங்கள் இடைக்கப் சாத்தியமாகிறது. தந்நலமற்ற இயாகத்தால் மழை பொழிகிறது.

3.15

படைத்தவனியிருந்து கருமம் பிறக்கிறது என்பதை தெரிந்துகொள்! ஒப்புடையர்வற்ற தந்மையில் அவன் பிறக்கிறான். ஆதியும் அந்நதமும் இல்லாத ஜோதியானவன் தியாக நிலையில் இருப்பவன்.

3.16

பார்த்தனே! எவன் ஒருவன் அறிவுநிலைபெற்ற வாழ்க்கையை முறையைப் பின்பற்றவில்லையோ! அவன் பாவங்கள் கூடும் வாழ்க்கையை வாழ்கிறான் புலன்கள் இன்பங்களிலேயே மகிழ்வு பெறுவதன் பயனற்ற வாழ்க்கையை வாழ்கிறான். இந்த கருத்துகள் உருவகமான விளக்கத்தை தரும் மிகவும் அழகான கருத்துக்களின் நம்முடைய காவியங்கலில் பெரிய சத்தியங்கள் சில வார்த்தைகளைக் கொண்டே சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன எனென்றால் நம் குருமார்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் பேசிக்கொள்வதற்கு விளக்கம் தருவதற்கு வார்த்தைகளை மட்டும் சார்ந்து இருக்கவில்லை தன் சீடர்களுடன் இருப்புத்தன்மையின் மூலம் தொடர்புகொண்டு சொல்லிதருகிறார்கள், அறிவை கொடுக்கிறார்கள். அதனால், சில வாக்கியங்களிலேயே விளக்கப்பட்ட இந்த உருவக விளக்கங்கள் உங்களின் உண்மையில் வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஆழமான அறித்ததை தருகின்றன வாழ்க்கையுடன் எப்படி தொடர்பு பெற்று இணைந்திருக்கிறோம். எந்த அளவு பிரபஞ்சத்தின் மீது சார்ந்து உள்ளோம், எப்படி இந்த முழு பிரபஞ்சத்தையும் பாதிக்கிறோம் என்பவற்றை இவ் விளக்கங்கள் தருகின்றது. இருஷ்ணர் இங்கு சில வாக்கியங்களிலேயே விளக்கிய இந்த கருத்தானது மேலும் விரிவாக சாண்டியோ உபநிஷத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. வெளியில் நிகழ்கின்ற

“களன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, “நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே குளவி கண்டவர் என் தந்தை. குளவை நிலமைக்கு உடல், பொருள், ஆவி இன்னதையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

574

இயற்கையின் செயல்பாட்டுடன் இருக்கின்ற நம்முடைய உறவு முறையானது மிக மிக ஆழமான ஒன்று. நம்முடைய செயல்கள் எல்லாமே இயாகத்தின்மில் ஆரம்பிக்கப்படும் படைையைப் போன்று நம் செயல்பாடுகள் நம் செயல்பாடுகள் வெறும் கரங்களின் அசைவுகள் மட்டுமல்ல.

நாம் ஒரு யாகத்தை செய்யும்போது, பலவிதமான காணிக்கைகளை தீயில் போடுகிறோம். நாம் இப்படி செய்வதால் பிரபஞ்ச சக்தியை இயூத்து உபயோகித்துக் கொள்வதற்கு நாம் இயற்கையுடனும் நம்மை இணைத்துக் கொண்டு ஒத்திசைந்து செய்கிறோம் நாம் பிரபஞ்சத்துடனும், இயற்கையுடனும் நன்மை இணைத்துக் கொள்ளும் மிகவும் கூடுதலமான, மிகவும் சக்திவாய்ந்த மற்றும் எங்கும் நீக்கமற பரவு நிறைந்திருக்கின்ற பிரபஞ்ச சக்தியை மந்திர உச்சாடன்கள் மூலம் உருவான அதைவிட சந்நே குறையான கூடுதல் நிலையுடைய பஞ்ச பூதசக்திகளில் ஒன்றான வாயு சக்தியின் வாயிலாக வழிப்படையை கைக்கிறோம்.

நெருப்பின் மூலம் செய்யப்படுகின்ற சடங்குகளின் வாமிலாக இன்றும் சற்று குறைவவடைய கூட்சும சக்தியான நெருப்புடன் தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொள்கிறோம். இந்த சக்தியானது சற்று அடர்த்திநிலைகொண்ட நீருக்குள் மாற்றிக் செலுத்தப்படுகிறது. கலசத்தில் உள்ள நீரானது பின் கனத்தினை சக்தியான மரம் செடிகொடிகளுக்கும், விக்கிரகங்களுக்கு, மணிதர்களுக்கும், நிலத்திற்கும் தெளிக்கப்படுகிறது.

ஸ்தூல உடலால் செய்யப்படுகின்ற செயலானது ஒரு கணத்த செயல் ஸ்தூல தளத்தில் நம் கண்களால் பார்க்க கூடிய ஒன்று. என்னங்கள் மனச் செயல்கள், இவை மேலும் கூட்சுமமானவை. ஸ்தூல தளத்தில் இயல்பு நிலை உள்ள இவற்றை கண்களால் பார்க்க முடியாதவை.

நாம் யாகங்கள் செய்யும்போது, உயர்ந்த சக்திகளிடம் சில குறிப்பிட்ட செயல்களை மந்திர உச்சாடனம் பிராத்தனைகள் பூஜைகள் போன்றவை செய்கிறோம். அதனால் நாம் செய்யும் செயலுக்கு வேண்டுதல்கொள்ளும் பலனை அதற்குத் தகுதியற்பதால் நம்முடைய செயல்களுக்கு அர்பணங்கள் போன்று செய்யப்படுகின்ற அனைத்தையும் யாகத்தில் செய்கிறோம்.

“சூரன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, “நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே குளவி கண்டவர் என் தந்தை. குளவை நிலமைக்கு உடல், பொருள், ஆவி இன்னதையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

575

நம் செயல்களை பிரபஞ்ச இயக்கத்துடன் ஒத்திசைந்து இருக்கும் போது, இது யாகத் தியில் நெய்யை விடுவதைப்போலாகும்.

அதே போல் பிரபஞ்சத்துடன் இசைவாக செல்லவில்லையென்றால், தியில் மண்ணைத் தெரியும்! என்னுங்களுக்கு தெரியும்! தியில் நெய் விடும்போது எந்த மாதிரியான புகை நெருப்பிலிருந்து வரும் என்னும், அதேபோல் மண்ணைப் போடும்போது வரும் புகை எப்படி இருக்கும் என்று உங்களுக்கு தெரியும்.

எவ்வாறு நெருப்பிலிருந்து வெளிப்படும் புகையின் தன்மையை வைத்து தீயின் அர்ப்பணித்த பொருளின் தன்மையை உங்களால் மதிப்பிட முடிகிறதோ, அதேபோல் செயலின் விளைவை வைத்தே உங்கள் செயலின் தன்மையை மதிப்பிட்டு விடமுடியும்.

நாம் உள்ளே அர்ப்பணிக்கின்ற உள்ளே காணிக்கைகளின்அடிப்படையைத்தஎதாதர்பலனாக கடசி முடிவின் தல்மை தீர்மானிக்கப்படுகிறது. யாகங்களின் மூலமே செய்கின்ற தியாகத்தினால் மழை கிடைப்பதற்கான சாத்தியம் உண்டு மழை ஒரு அடிப்படை நிலை சக்தியின் வடிவம், மழையானது கூட்சும நிலை சக்தியின் மூலம் உற்பத்திக்கிறது. (சூட்சும நிலை சக்திகள்) நம் செயல்கள்,எண்ணங்கள், அதிர்வுகளால், இந்த கூட்சும நிலை சக்திகள் இயங்க ஊக்குவிக்க உட்படுத்தப்படுகிறது.

உணவு தானியங்கள் வளர்வதற்கு மழைதான் மூலகாரணம் நம் உடல் மனம் உயிருடன் நிலைபெற்று இருப்பதற்கு உணவு தேவைப்படுகிறது நாம் மேலும் செயல்களை செய்ய அது உதவுகிறது.

இந்த சுழற்சியை இப்போது உங்களால் பார்க்க முடிகிறதா? எப்படி கூட்சும சக்தி ஜட உலகில் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது? அதே போல் ஜட உலகின் செயல்கள் எப்படி கூட்சும பூதங்களை

பாதிக்கிறது? எப்பது இப்போது புரிகிறதா?

இதை நாம் புரிந்துகொண்டால் போது நாம் செய்வது, அனுபவிப்பது எல்லாமே நம்முடைய செயந்தாலேயே உண்டாக்கப்பட்டவை என்பதை நாம் உணர்ந்துவிடுவோம் நம் விதையை நாமே அழைக்கிறோம். என்ன நம் விதைக்கிறே றோமே.

அதையே அறுவடை செய்கிறோம்! நம்முடைய உடல் மனமானது பெருமளவு நம்முடைய எண்ணங்கள் மற்றும் வார்த்தைகளால் தாக்கத்திற்குள்ளாகிறது.

ஆனந்தம் அதிர்ஷ்டத்தை ஈர்க்கிறது. அதிர்ஷ்டம் வேண்டுமானால் ஆனந்தத்தை தரலாம் ஆனந்தம் எப்படி அதிர்ஷ்டத்தை கொண்டு வர முடியும் என்பவர்கள் அறிவுப்பலம்.

இந்தியாவில், எந்த புது செயலும் தொடங்கப்படும் போது, அது வியாபாரமாக இருந்தால் அல்லது கட்டுமானப் பணியாக இருந்தாலும் அல்லது கல்வி சம்பந்தமானதாக இருந்தாலும் சரி, நாங்கள் செய்யும் முதல் விஷயம் சற்று நேரம். கண்களை மூடி. தியான நிலையில் அமர்ந்து இருப்போம்.

நாங்கள் எதோ ஒரு வகையான சக்தி விளையாட்டையோ அல்லது உருமாற்றத்தையே உள்ளுக்குள் கொண்டு வர முயற்சி செய்வோம்.

ஆமாம், இவ்வளவு வருடங்களில் இது பிராத்தனையாகவும் சடங்காகவும் மாறி இருக்கும். அது வேறு விஷயம். முதலில் நாங்கள் செய்வது என்னவென்றால் உட்கார்ந்து சக்தி ஒட்டத்தை தூண்டி உயிர்பிக்க முயற்சி செய்வோம்.

உள்ளுக்குள் இருக்கின்ற சக்தியோட்டம் சுமுகமான பின்னர் அது வெளி செயல்களில் மாற்றம் ஏற்படுத்தும் தன்மையை பெற்று இருக்கும். நீங்கள் நம்பினாலும், ஏற்றுக் கொண்டாலும், விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் பிரபஞ்சத்துடன் ஆழமான இணைப்பில் தொடர்புபெற்று இருக்கிறீர்கள்.

நீங்கள் பிரபஞ்சத்தின் ஒருங்கிணைந்த பகுதி, நீங்கள் நினைப்பதைப் போல தனித்துவம் அல்ல.

இந்த பிரபஞ்சத்தின் ஒருபகுதியில் நிகழும் ஒவ்வொரு குட்சம் இயக்கமும், ஒவ்வொரு ரூட்சம் என்னங்களும் ஒரு எதிர் வினவை அதே விணாடியில் இந்த பிரபஞ்சத்தில் இன்னொரு இடத்தில் உண்டாக்குகிறது. அதனால் பிரபஞ்சத்தின் வெறுபகுதியிலும் இதே இயக்கம் நடைபெறுகிறது.

நமது எண்ணங்களும் சக்தி ஒட்டுமொத்தமாக அதே இயல்படைய குழுநிலைகளையும், மனிதர்களையும் உருவாக்கவும் கவர்ந்திழுக்கவும் செய்யும் அளவு ஆற்றல் பெற்றவை.

உபநிடதங்களில், வேதங்களில் நம்முடைய முனிவர்களும் ரிஷிகளும் வெளிப்படுத்திய பழம்பெரும் சத்தியத்தில் தெள்ளாந்தெளிவான நான் இங்கு சொல்லியிருக்கிறேன். இப்போது இந்த சத்தியங்கள் சிலவற்றை நாற்றி எதிர்பாரத சாள்றுகளை இன்றைய நவீன விஞ்ஞானம் வெளிப்படுத்தித்துவது உண்மையில் ஆச்சர்வத்தை தருகிறது.

டாக்டர் மசாரு இமாட்டோ என்னும் ஜப்பானிய டாக்டரின் ஆராய்ச்சியைப் பற்றி நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது முக்கியம். அவர் ஒரு ஆய்வு விளக்கினார் அவருடைய புத்தமத பக்தர்களான தன்னுடைய நினைந்நுண் டிண திச்ணறநநநா மறைத்திருக்கும் தகவல்கள் எல்லாவற்றிலும் தன் கண்டுபிடிப்புகள் வெளிபட்டுள்ளார்.

உலகம் முழுவதும் உள்ள பலவகை தண்ணீரின் மாதிரிகளை சேகரித்து பெரிய அளவில் சோதனைகள் செய்துள்ளார்.

அந்த மாதிரிகளை எடுத்து வெவ்வேறு விதமான தாங்கத்திற்கு அந்த தண்ணீரை உட்படுத்தி செய்தார். ஒரு வகை மாதிரிகளுக்கு, நேர்மறை வார்த்தைகளைச் சொன்னார் அன்பு, நன்றியுணர்வு போன்று சொன்னார் புத்தமத உட்சாடனங்களை சிவல்ர்றிடும் சொன்னார்.

மற்றொரு மாதிரிக்கு, எதிர்மறை வார்த்தைகளை கோபம், சண்டை போர் என்று இது போல் சொன்னார்.

பின்னர் அவுற்றை உறையவைத்தார். அவற்றின் ஸ்படிகவடிவத்தை புகைப்படம் எடுத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வெளை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

நேர்மறை சக்திக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட மாதிரிகளை அழகான தெளிவான, வைரங்கள் போல ஸ்படிகங்களாய் உருவாகியிருந்தன! எதிர்மறை சக்திகளுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட தண்ணீர் ஸ்படிகங்கள் ஆகவில்லை அவை பார்ப்பதற்கு இரண்டும் மேகமூட்டத்துடனும், குறிப்பிட்டு எந்த வடிவும் இல்லாமல் காணப்பட்டன. சடபொருளின் மேல் நம் எண்ணங்களாலும் வார்த்தைகளாலும் உருவாக்கப்பட்ட அதிர்வுகளால் ஏற்படுகின்றன விளைவுகளை நிரூபிக்க பல நூற்றற்கு கணக்கான ஆய்வுகள் நடத்தப்பட்டன. நம் உடலில் உள்ள மூலக்கூறுகளில் தண்ணீர் பிரதானமானது.

நம் எண்ணங்களானது, நம்மீதும், மற்றவர்கள் மீதும், வியாப்புகுறிய வகையில் ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகளை நம்மால் பார்க்க முடிகிறது அல்லவா! இது இங்கேயே நிற்பது இல்லை நம்முடைய எண்ணங்களானது கடல்களையும் சமுத்திரங்களையும் பாதிக்கின்ற ஆற்றல் உடையது.

சமீபத்திய ஆராய்ச்சியில் ருசிய விஞ்ஞானிகள் நமது மரபணுக்களை (DNA) பற்றி புது கருத்தை சொல்கிறார்கள் அது எவ்வாறு நம்முடைய மரபு அனுக்க்களான பாதிப்பிற்கு உட்படுத்தி முடியும் மற்றும் (Epigenetic) வை வார்த்தைகளாலும் அதிர்வுகளின் அலைவரிசைகளாலும் மாற்றி அமைக்க முடியும் என்பதைப் பற்றிய ஆய்வுதான் அது.

அவர்கள் லேசர் கதிரின் மேல் சில அதிர்வுகளை பதியவைத்தனர் அதன் மூலம் மரபணுவின் அதிர்வை (DNA) பாதிப்பிற்கு உட்படுத்தி மரபணுக்களையே மாற்றிக் காட்டினார்கள்.

நிதித்தன்னொட்ட கடவுள் டணிடன்ஷ்ணின் என்னும் அந்த இயற்பியலில் (விணிணுட்ட டணிடன்ஷ்ணின் என்னும் புழுத்தளை பற்றிய ஒரு கருத்து உள்ளது. குண்டலினி (உடிடன்ஷ்) இடம்காலம் தாண்டும் குறுக்குவழியை அது குறிப்பிடுகிறது. பிரபஞ்ச வெளியில் இரண்டு தாமரை இடங்களை இணைக்க குழாய் போன்ற ஒரு உண்ணு என்கிறது. ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு துள்ளியது துள்ளியின் மூலமாக செல்வதனால் ஒருவர் இந்த பிரபஞ்சத்தில் ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு வழக்கமான

இருபத்தைந்து வருடம்

'சதன் கப்படு செல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சொன் பெரிய ஆனால் வேண்டுமென்றே சிலுவையில் ஏற்ற கனவு கண்டவர் என் தந்தை. எனவே தினமும் ஓதல், பௌகன், தவம் செய்துைளைப் பஜக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்மலினிதார்.

கால இடம் வரையின்றி பயணம் செய்ய முடியும். இது பிரபஞ்சத்திலு இரண்டு இடங்களுக்கு உள்ள தூரவெளியின் காலத்தை அது குறைக்கும் வழி.

இந்த பிரபஞ்சத்தில் புழுக்கள் துளைத்த துளையின் வழியாக ஒரு முனையிலிருந்து மற்றொரு முனைக்குச் சொல்லும் போது காலத்தின் அளவை குறைந்து மிக விரைவாக செல்லமுடியும்.

இந்த புழுத்துவார குழாயின் இரண்டு முனைகள் இரண்டு வெவ்வேறு மண்டலங்களில் இருந்தது என்றால் அது இரண்டு உலகங்களை இணைத்துக் கொண்டிருந்தால் புழுத்துவாரம் வழியாகவே இரண்டு இணையான உலகங்களுடன் தொடர்பு கொள்ள முடியும்.

ருஷி விஞ்ஞானிகள் இந்த புழுத்துவாரத்தை நம் மரபணுவிற்கும் (டிஎன்ஏ) வைக்கமையும் என்கிறார்கள். இதன் ஆலம் இடம்காலத்திற்கு அப்பாற்பட்ட கக வல்களை அனுப்ப முடியும்.

இதன்மூலம் நம்முடைய (டிஎன்ஏ) மரபு அனுவானது தகவல் துளிகளை கவர்ந்திழுத்து நம் விழிப்புணர்விற்கு கொடுக்க முடியும். அவர்கள் இந்த இயற்கை தான்டிதநதகவல் தொடர்புசொன்ன விளக்கங்களை அறிக்கின்றனர்.

இதைத்தான் நாம் உள்ளுணர்வு என்கிறோம். ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பு வேத கால முனிவர்கள் அறிவித்த கட்‌டு விழிப்புணர்வுநிலை பற்றிய ஆய்வை விள்ள ஞானம் இப்போது தான் தொட ஆய்ந்தபித்து உள்ளது.

நாம் ஸ்தூல உடல் தளத்திலோ நிலையிலோ, மனரீதியான நிலையிலோ அல்லது வேறு எந்த தளத்திலும் நாம் எதைச் செய்தாலும் அது நம் விழிப்புணர்வைப் பாதிக்கிறது.

நாம் எல்லோருமே (சகஸ்ரார நிட்டா ஸ்திணிஷ்ட னூச்சுன டணி) பிரபஞ்ச என்ற ஒரே போர்வையில் ஒரு பகுதியாக இருப்பதினால், அது நம்முடைய விழிப்புணர்வு கூட்‌டு உணர்வின் ஒரு பாகமாக இருப்பதினால் நம் எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்களால் அது பாதிக்கப்படுகிறது.

'சுன் அப்பாடிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்தே கணவன் கண்டவர் என் நடை. கனவை நிஜமாக்க பொருள், ஆவி அணைத்ததையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்க்கமனித்தார்.

பூமியின் அதிர்வு அலை வரிசையினால் வானிலையானது, பருவ நிலையானது மிகவும் பாதிக்கப்படுகிறது. அதே அதலவரிசையை நம் மூரைக்களும் உணர்பத்தியாகிறது. அதிக அளவு மக்கள் தங்கள் எண்ணங்களை தாங்கள் நினைக்கின்றதை ஒருகிணைத்தால், தனிப்பவித விழிப்புணர்வுநிலை ஒருகிணைந்து சூழ்‌டு உணர்வு நிலையை மாற்றதிற்குள்ளாக்க முடியும் அதைப் பாதிப்பிற்கு உட்படுத்த முடியும்.

உண்மையில் நம் எண்ணங்கள் மூலம் பருவநிலையில் கூட மாற்றங்கள் நிகழ்ந்து முடியும். இதைத்தான் 'திருந்தித்' என்கு சுழிப்பினைகிறார். 'தியாகத்தினால் மழை உண் டாகிறது' இது ஒரு உருவகமான சூற்று.

பெருந்திரளாகமக்கள் கூட்‌டம் எந்தவிதமான எதிர்பார்ப்புகளும் இல்லாமல் பிரபஞ்சத்தின் அபரிமித்தின் முழு நம்பிக்கை வைத்து தங்கள் எண்ணங்களை ஒருகிணைத்து ஒருமித்ததால் அது பதலசியகின்றது. மழை பொழியும்! பயிர்கள் விளையும்! அபரிமிதம் பெருகும்! உண்மையில், பல ஆய்வுகளின் மூலம் தெரிவது என்னவென்றால், வேரும் பான்மையான மக்கள் தங்கள் எண்ணங்களை ஒரே மாதிரியான ஏதோ ஒன்றில் ஒருமுப்படுத்தும் போது, அதாவது சமுதாய விழாக்கள் உலக கால்பந்து பந்தயம் போன்றவை நடக்கும் போது கணிப்பினோற்றிகள் கண்டபடி என்கலை உருவாக்கல் விரும்பிய எண்களை கொடுக்கின்றன என்பத. மேலும் ம தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

இயற்கையின் அழிவுகள் என்று சொல்லப்பட்டவை எல்லாமே வேறு ஒன்றுமே இல்லை! உலகளாவிய எதிர்மறை எண்ணங்களின் விளைவுகள் தான்.

நாம் சரணாகதி நிலையிலும், சரணாகதி தன்மையிலும் இருக்கும் போது நாம்

சுன் அப்பாடிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமெனில்,

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். கமெவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவருக்கு இப்போது தான் சற்று ஆறுதலாக இருக்கிறது.

என் சிறுவயதிலிருந்தே கணவன் கண்டவர் என் நடை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்ததையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்க்கமனித்தார்.

அடை ஆளங்களை லைத்துக் கொள்வதில்லை. பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றான நிலையில் இருக்கிறோம்.

நாம் எதைசெய்தாலும் பிரபஞ்சத்தின் மூலமாகவே செய்கிறோம் பிரபஞ்சத்திற்காகவே செய்கிறோம். வேறுபாட இருப்பதில்லை.

கேள்வி: சுவாமிஜீ! எங்கள் அகங்காரத்தை எப்படி சரணாகதி செய்வது? சரணாகதி செய்ய வேண்டும் என்கிற விருப்பமே அகங்காரம் வெளிப்பாடு தானே?!

உங்களிடம் ஒரு கேள்வி! அகங்காரம் என்று ஒன்று இல்லாத போது எப்படி நீங்கள் அதை சரணாகதி செய்வீர்கள்?

நீங்கள் ஒரு இருண்ட அறையில் அமர்ந்து இருக்கிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம் நீங்கள் அந்த இருட்டு வெளியில் போவேன் என்று நினைக்கிறீர்கள் நீங்கள், அதை வெளியில் தள்ள முடியுமா? முடியாது இருட்டின் சந்நிதியில் அதை வளுக்கட்டாயமாக வறுபறுத்து வெளியில் அனுப்ப முடியுமா? இல்லை! எவ்வளவு நேரம் நீங்கள் மூழ்கி செய்தாலும், முடிவில் நீங்கள் தால்வியையே அடைவீர்கள். அதுவும் கூட இங்கு இல்லாத ஒன்றிடம் தோற்பீர்கள்!

அகங்காரம் என்பது இருட்டைப் போன்றது. அதற்கு நேர்மறையான இருப்பு என்பது கிடையாது. அருட்டு எப்படி விளக்கச்சமற்றதோ அதுபோலவே அகங்காரம் விளிப்பதற்குமற்றது அவ்வளவே! அகங்காரத்தை கொல்லப் போராடுவது என்பது இருட்டை வெளியில் தள்ளப் போராடுவதைப் போன்றது.

உண்மையில், இருட்டை வெளியில் அனுப்ப, நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான். அதனுடன் போராடுவதை விட்டுவிட்டு வெளிச்சத்தின் மேல் உங்கள் கவனத்தை இருப்பேன் என்று கொண்டு வாருங்கள், இருட்ட தானாகவே வெளியில் ஒடுவதை நீங்களே பார்ப்பீர்கள். அதனால் அகங்காரத்தை பற்றி மறந்துவிடுங்கள் என்று நான் சொல்கிறேன்.

அதற்குபதிலாக, விழிப்புணர்வு என்கிற விளக்கை உங்கள் இருப்பு தன்மைகள் கொண்டு விழிப்புணர்வு என்ற விளக்கை விழிப்புணர்வுற்ற பகுதிக்கு கொண்டு வாருங்கள் வாருங்கள் உங்கள் மொத்த விழிப்புணர்வும் ஒளிச் சுடரானவின்

அகங்காரம் என்ற இருள் அங்கில்லாதை அறிவீர்கள்.

அகங்காரமென்பதேற்கப்பலையானாலும்(அது)ஒருமனமயிழிப்புணர்வில்லாத அறித நீங்கள் சரணாகதி செய்யமுடியாது ஏனென்றால் எப்படி அதைச் செய்வது என்று உங்களுக்கு தெரியாது. ஆனால், நீங்கள் விழிப்புணர்வோடு இருக்கும் போது எல்லாம் சரணாகதி செய்ய முடியாது ஏனென்றால் எதுவும் மிஞ்சும் மீத இல்லை என்பது புரியும்! நீங்கள் கேட்பது, படித்தது கற்றுக்கொண்டது எல்லாமே ஆன்ம ஞானம் அதை அடைய வேண்டும் என்றால் அகங்காரத்தை சரணாகதி செய்ய வேண்டும் என்பதே ஆனால் இது முற்றிலும் அறிவுக்கு புறம்பானது. இது வேறு விதத்தில் மாறாக மட்டுமே நடக்க கூடியது.

ஆன்ம ஞானம் விழித்துக்கொண்டு உங்களுக்குள் இருக்கினால், இயற்றை நீங்கள் அங்காரத்தை இனி அங்கு பார்க்க முடியாத அகங்கார அங்கிருக்காது. சரணாகதி ஏற்கனவே நடந்துவிட்டது.

எப்படியானாலும், இந்த கேள்வி உங்கள் இருப்பு தன்மையிலிருந்து எழுந்துள்ளதால் எனக்கு சிந்திக்கவேண்டும்.

உங்களின் ஆவல், கவலைகள், பதற்றங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் அகங்காரம் தான் மூலக்காரணம் காரணம் அது நரத்தை காட்டும் வழி. அகங்காரத்தை விட வேண்டும். என்று ஆர்வமாக நீங்கள் உணர்வது என்பது, அந்த சுமையை இறக்கவேண்டும் என்கிற உணர்வு இருப்பதினால்தான். இதுவே விழிப்புணர்வை நோக்கி நீங்கள் வைக்கும் முதல் படி. நீங்கள் தூக்கத்திலிருந்து விழித்துக் கொள்கிறீர்கள் என்பதைக் காட்டுவதே. சிறுவயது முதல், நாம் என்பதைக் காட்டிலிருந்து விழிப்புணர்வு அங்குமட்டும் உபயோகிக்கப்பட வேண்டியது. எங்கு பொருத்தமோ அங்குமட்டும் உபயோகிக்கப்பட வேண்டியது.

கணித தர்க்கஅறிவிலேயே தேர்ச்சிபெற்று இருப்பதில்லை. கணித தர்க்க அறிவு நேரடியானது. எங்கு பொருத்தமோ அங்கு உபயோகிக்கப்பட வேண்டியது.

வாழ்க்கை, உடவுமுறைகள் பொருத்தவரை இவற்றில் கணி தர்க்க அறிவு குழப்பத்தைத்தான் தரும். அதைக் வைத்து, நாம் நல்லது கெட்டதைத்தான் தீர்மானம் செய்யவே பார்ப்போம் இதைத்தான் ஆழ்மனதாக ஏதோ ஒன்று உள்ளது. அதுதான் பிரபஞ்ச அறிவு.

மனமுதிர்ச்சியின் புரிதல், உள்ளுக்குள் இருப்பதன்மை மலர்தலிருந்து இதன் மூலம் இது கிடைக்கிறது.

உங்கள் எண்ணங்களும், சக்தியும் நேரடியாக உங்கள் உடல், உங்கள் இசு அமைப்பு இவற்றை பாதிக்கின்றன.

மேலும் உங்கள் முடிவுகள், முடிவெடுக்கும் திறமை அவற்றை நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் வழிகள், வெளி உலக நிகழ்வுகள், விபத்துகளையும் கூட பாதிக்கின்றன.

தற்பொழுது, நீங்கள் பேராசை அல்லது பயத்திலேயே மையம் கொண்டு இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் செய்கின்ற ஒவ்வொரு செயலும் ஆசை அல்லது அச்சத்தினாலேயே செய்யப்படுகின்றன.

இதன் காரணமாகவே பற்றவர்கள் உங்களை பறம்பாக செய்து விடுகிறார்கள். நீங்கள் பலவீனமவராகிவிடுகிறீர்கள்.

இதனால் நீங்கள் ஒரு மன அமைப்பை உருவாக்கி இதைப்போன்ற நிகழ்வுகளையே மீண்டும் இழுக்கிறீர்கள். இந்த வழியினால் உங்கள் சக்தி ஓட்டம் மாறுபடுகிறது.

உங்களால் இந்த மன அமைப்பை மாற்ற முடிந்தால் இந்த வகையிலிருந்து ஆனந்த நிலையாகிவிடால் அப்போது உங்கள் சக்தி ஓட்டம் பொங்கி வழிந்து தாடத்துவங்கும். உங்கள் எண்ணங்கள் மிகமிக தெளிவாக இருக்கும் நீங்கள் மேலும் நிகழ்கால இருப்பு நிலையிலேயே இருப்பீர்கள்.

இவ்வாறு நீங்கள் செயல்படும்போது, வெளிக்கழிவுகளை கட்டுப்படுத்தும் எல்லா ஆற்றலை பெற்று விடுவீர்கள். காரணம் பிரபஞ்சமும் நீங்களும் சக்தி நிலையில் ஒரு ஆழ்ந்த தொடர்பு இருக்கிறது.

ஆனந்தம் செல்வத்தை ஈர்க்கும் என்பதை புரிந்து கொள்ள இந்த நூலை நீங்கள் பிடிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

'சருன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான்' என்ற தன்மை வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாறக் கூடல், பொருள், இவ்விரனத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவுமலிந்தார்.

நீங்கள் ஆனந்தமாக இருக்கும்போது, உங்கள் மன அமைப்பு கவலையற்று பயமில்லாமல் பேராசையில்லாமல், இருக்கும் போது.

ஆசை, அச்சமற்று, நிகழ்கால இருப்பு நிலையில் உற்சாகமாக எப்போதும் இருந்தீர்கள் என்றால் தன்னிச்சையாகவே நல்ல விஷயங்களை கவர்ந்து உங்களிடம் இழுத்துக் கொள்வீர்கள்.

ஒரு ஏரியில் ஒரு சிறிய கல்லை எறிந்தால் அந்த இடத்தில் சிறு சிறு அலைகள் உருவாகி எங்கின் விளிம்பு வரை பரவும் அதைப்போலவேதான் உங்கள் எண்ணங்களும் நிலையான பாதிப்பை பிரபஞ்சத்தின் மேல் ஏற்படுத்தும். கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

இந்த ஓர் முடிவெ இல்லாமல் இருந்தால் ஏற்படும் இழப்பை இழுத்துக் கொண்டு தொடர்ந்து அலைகள் உருவாகிக் கொண்டே இருக்கும் இல்லையா? ஆனால் அலைகளின் ட்சண்டிணுறதநீஸு பிரமாணங்கள் தன்மைகள் வெவ்வேறு விதமாக இருக்கும் அல்லவா?

அதேபோல்தான் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு பின் விளைவு உண்டு உண்மையில், இதே கொள்கையைக் கொண்டே, அதை பாவனை செய்தபடியே நீங்கள் விரும்பியபடி விளைவுகளை உருவாக்கிக் கொள்ள முடியும்.

வெறுமனே மனக்கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டு செய்ய முடியும். உதாரணம் ஒன்றை சொல்கிறேன். நீங்கள் தியானம் செய்யும்போது ஆனந்தமயமாக இருப்பதாக மனக்கண்ணில் பாருங்கள். அதன் விளைவாக ஆனந்தம் உங்களின் உள்ளும், உங்களைச் சுற்றியும் நிகழ்ந்தே ஆகவேண்டும்.

காரணம் விளைவைத் உருவாக்கியதாக அது பார்ப்பதற்கு தெரியும். ஆனால் வாழ்க்கையில் காரணமும் விளைவும் ஒரு சுழற்ச்சியே. உருவாக்கியும் கொண்டு இருக்கும்.

'சருன் அப்படிச் சொல்கீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான்' என்ற தன்மை வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாறக் கூடல், பொருள், இவ்விரனத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவுமலிந்தார்.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

இந்த முடிவற்ற சுழற்சியைத்தான் கிருஷ்ணர் சொல்லுகிறார். செயலானது படைத்தவனிடமிருந்து உருவாகிறது. உயர்ந்த பிரபஞ்சத்திலிருந்தே அவர் வெளிப்படுகிறார். அதனால் அனைத்து தியாகங்களும் உயர்ந்தவற்றிலிருந்து உயர்ந்தவற்றிற்கே செல்கிறது.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

3.17 எவர் ஒருவர் தன்ஆத்மாவில் இன்பம் அடைகிறாரோ! தன் ஆத்மாவிலேயே தனித்தன்மையில் இருப்பதிற்காரோ! தன் சொந்த ஆத்மாவிலேயே நிறைவடைகிறாரோ, அவருக்கு நிச்சயமாக கடமை எதுவும் இல்லை.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுத்தான் அவர் ஒருவேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

3.18 நிச்சயமாக, இந்த உலகில் அவர் தன் கடமையை செய்ய எனவலிதமான காரணமும் இல்லை. அல்லது அவர் தன் கடமையை செய்யலாமல் இருப்பதற்கும் எந்த விதமான காரணமும் இல்லை. எந்த உயிரினத்தையும் அவன் சார்ந்து இருப்பதில்லை.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

சுசன் அப்படித் சொல்கிறார்கள்? என விசாரித்தற்கு, “நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவை தினமும் நன்றாக உண், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

3.19 அதனால் ஒருவர்கள்பொழுதும் பற்றில்லாமல் செயல்பட வேண்டும். பற்றில்லாமல் செயல் புரியும் போது, நிச்சயமாக, மனிதன் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

நீங்களோதான் ஆனந்தம் என்பதிற்கு வருவேனா வேண்டும்? உங்களுக்கு என்று என்ன கடமுடியும்.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

3.20 தன்னலமற்ற சேவையிலேயே தனக மகோராஜனும் மற்றவர்களும் முழுகிறார்கள் அடைந்தனர். மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்ட நீயும் தன்னலமற்று செயல்பட வேண்டும். இழக்கில் உள்ள குருமார்கள் நமக்கு மீண்டும், மீண்டும் இதையே தன் வலியுறுத்திச் சொல்கிறார்கள் நீயே அன்பு நீ நித்யானந்த நிலைபெற்றவன் என்கின்றனர்.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

ஏதோ ஒன்று உங்கள் சந்தோஷத்தை ஏற்கனவிலும் எரித்துகொண்டிருக்கும் பிரபஞ்சத்தின் பகுதி என்றும் உங்களை ஒவ்வொரு நிமிடமும் தன்னுடைய அரவணைப்பில் காத்துக்கொண்டிருக்கும் பிரபஞ்சத்தின் பாகம் நீங்கள் என்றும் உணர்ந்து கொண்டடின் எதை நோக்கியோ எதைவிட்டோ ஒருவேதோ இவ்இரண்டுமே பொருத்தமற்றது என்பது புரியும் பிரபஞ்சமே உங்களைப் பொறுப்பெடுத்து கவனித்து கொள்கிறது.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

பிரபஞ்சமே ஒவ்வொரு நொடியும் உங்கள் மேல் தன் அன்பைப் பொழிந்து உங்களை கவனித்துக் கொள்கிறது. பிரபஞ்சம் நீங்கள் உயிருடன் இருப்பதை இரும்ப்பதை விடம்பல்லை என்றால் உங்களால் ஒரு நொடிகூட உயிருடன் இருக்க முடியும் என்று நீங்கள் நிலைக்கிறீர்களா?

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

இருப்பதற்று வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுத்தான் அவர் ஒருவேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

நீங்கள் உயிருடன் இருக்கிறீர்கள் என்ற உண்மையை பிரபஞ்சம் இப்போது நீங்கள் இங்கே இந்த வடிவில் இந்த இடத்தில் இருக்க வேண்டுமென்று உங்களை விரும்புகிறது என்பதை நிரூபிக்கிறது.

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

வாழ்க்கையை கொண்டாடுவதற்கு இது இறதியான காரணமாகிறது! இதை விட மேலாக உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?

3

பற்றற்று செயல்படுதல்

பிரபஞ்சம் உங்களுக்கு தந்துள்ளது. தந்துக் கொண்டிருக்கிறது. மேலும்

சத்தியத்தை நீங்கள் புரிந்து கொண்டு உணர்ந்து கொண்டபின், நீங்கள் உங்களுக்குள்ளோயே முழுமை பெறுகிறீர்கள்! நீங்கள் உங்களுக்குள்ளோயே போதுமானவராக ஆகிறீர்கள். நிறைவடைந்து உங்களுக்குள்ளேயே உச்சமாக இருக்கிற எதுவும் இருப்பதில்லை. எல்லோரால் அடையவேண்டிய பூரணத்துவமே நீங்கள்தான்! தற்போழுது, பேராசை கொண்டு ஏதோ ஒன்றின் பின் ஒடுகிறீர்கள். இதை என்று நினைத்து ஒடுகிறீர்கள், இல்லை அச்சம் கொண்டு எதைவிட்டோ ஒடுகிறீர்கள் இல்லை அச்சம் கொண்டு எதைவிட்டோ ஒடுகிறீர்கள்.

உங்களின் எல்லா ஒவ்வொரு தேவைகளுக்கும் அது தரப் போகிறது. உங்களுடைய வேட்கைகளுக்கும் போராட்டங்களுக்கும் காரணம் உங்களின் தேவையானவைகள் எல்லாம் தரப்பட்டிருக்கிறது. நம்பிக்கை உங்களுக்கு இல்லைதான் தான் இதுபோல் நீங்கள் இருக்கின்றீர்கள் நீங்கள் சோர்ந்துபோகிறீர்கள். ஏனென்றால் பிரபஞ்சவதை உங்கள் எண்ணி என்னும் பிரபஞ்சத்திலிருந்து நீங்கள் தனியாவர் என்று வறானவர் என்றும் நினைத்து, அதைவிட்டு நீங்கள் பிரிந்து இருக்கிறீர்கள்.

மக்கள் பலர் என்னுடைய காலகளைப் பார்த்து என்னிடம் சொல்வது ண்டு, எனக்கு மென்மையான மிதிபடுவதான கால்கள் இருக்கின்றது என்று பல ஆயிரக்கணக்கான மைல்கள் காலணிகள் இல்லாமல் எல்லாவித நிலப்பரப்பிலும் நான் தே அலைந்துதிரிந்துள்ளேன் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது.

வடக்கிலும், தெற்கில்கன்னியாகுமரி முனைவரை, கிழக்கில் கங்கா சாகர் எல்லை பரத நிலப்பரப்பு முழுவதும் நான் காலணிகள் அண்றி கடந்த பரிவராஜாக்கள் சென்று இருக்கின்றீர் ண்டு அன்னை ஆன்னை பூமியில் புரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் பெரும் மரியாதையுடனும், மிகுந்த அன்புடனும் நடந்தால் அவள் உங்களை சுமந்துவாள். நான் என் சிறுவயது வாழ்வில் காலணிகளை அணிந்தது கிடையாது. இப்போதும் சில திருவண்ணாமலைக்கு செல்லும் போது நான் பிரிந்து வளர்ந்த இடத்திற்கு செல்லும்போது கூட, காலணிகளை நான் அணிவது கிடையாது.

குழந்தைப்பருவத்திலிருந்தே அந்த ஊருக்குள் நான் காலணிகளை அணிந்து கிடையாது. நான் கல்லூரிக்கு படிக்கச் செல்லும்போது, திருவண்ணாமலை நகரத்தை தாண்டியபின்னர்தான் வீதிகளை அணிவேன் பின் ஊருக்குள் திரும்பும்போதும் காலணிகளை அலிழந்து விடுவேன்.

அது ஒரு புனிதமான நிலப்பகுதி அதனுடன் அங்கு ஒருவர் இசைவுடன் இருக்க வேண்டும். நம்மை பின்பற்றுபவர்கள் பலர் இந்த ஊருக்குள் இருக்கும் போது தங்கள் காலணிகளை எடுத்துவிடுவார்கள்.

ஒருமுறை காட்டுப்பகுதியில் யானைமேல் சவாரி சென்றேன். வழிகாட்டி எனக்கு ஒருபாதையைக் காட்டினான். அது மனிதர்கள் பயன்படுத்தும் பாதை, அதன் பக்கத்தில் யானை நடந்து கொண்டிருக்கும் வழி விலங்குகளின் பாதை.

வழிகாட்டியின் மாதையில் பசும்பற்கள் காணப்படவில்லை அங்கு புற்கள் வரைவில்லை ஆனால் யானை நடக்கும் பாதையில் பசும் புல் சாகவில்லை!

மனிதர்களாகிய நாம் இயற்கையின் பிரபஞ்சத்தின் தொடர்பை இழந்துவிட்டோம். நாம் நம்மிடமிருந்தும் இயற்கையிடத்திலிருந்தும் இருக்கின்ற இத்தசைவை விட்டு விலகிவிட்டோம். அதனால்தான் இயற்கையை இனிமையற்று அனுபவிக்கின்றோம். நம்முடைய பிரார்த்தனைகளில் கூட நன்றியுணர்வு இருப்பதில்லை. அங்கு கட்பதுமட்டுமே உள்ளது. நாம் பச்சைகொடிகளாக மாறிவிட்டோம்.

அதுமட்டும் இல்லாமல், பிரபஞ்சம் எப்படி உங்கள் தேவைகளை கவனித்துக்கொள்வதற்கு தேர்ந்து எடுத்து கொடுக்கிறது. என்பதில் உங்களுக்கு திருப்தி இல்லை. நீங்கள் மற்றவர்களைப் பார்த்து, அவர்கள் என்ன வைத்திருக்கிறார்கள் என்ற அதன் அடிப்படையில் உங்களுடையவைகளுக்கு ஒரு பெரிய பட்டியலை வைத்திருக்கிறீர்கள்.

நாம் எல்லோருமே ஒப்புயர்வற்றவர்கள் தனித்துவம் வாய்ந்தவர்கள் என்று நமக்கு தேவையானதை நாம் ஒவ்வொருவரும் பெற்றுள்ளோம் என்பதை புரிந்து கொள்ள தவறிவிடுகிறோம்.

அதைவிட்டு விட்டு அதற்கு பதிலாக மற்றவர்கள் என்ன வைத்திருக்கிறார்கள் என்று வைத்திருக்கிறார்கள் என்று அவற்றைப் பார்க்க ஆரம்பித்து அதையும் வேண்டுகிறீர்கள். பேராசை உள்ளே வந்துவிடுகிறது.

இப்படித்தான் சுயஇச்சையிலிருந்து ஒடி விலகியும் ஆசைகளின் பின் ஒடியும் உங்கள் மொத்த வாழ்க்கையும் விணாக்குகிறீர்கள். வெளியுலகத்தின் மீது மட்டுமே நம்முடைய பார்வை இருக்கிறது.

நம் சந்தோஷங்களும், துக்கங்களும் இதன் விளைவுகளே. வெளியுலத்தைப் பொருந்தே நம்முடைய சந்தோஷங்கள் இருக்கின்றன என்ற நிலை இருக்கும் வரை அங்கு நிரந்தர சந்தோஷம் இருக்க முடியாது.

"கடவுள் இப்படிச் சொல்கிறார்?" என விசாரித்ததற்கு, "சனாதன பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலேயே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உள்ள பொருள், இன்னவனெய்யும் செயலித்து என்றைப் பழிக்க லைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களவித்தார்.

தன் உள்மையத்தில் நிலை கொண்டு இருக்கும் ஒருவர், அனுபவிப்பதற்காக வெளிக் காரணங்களை சார்ந்து இருக்கமாட்டார். ஆனந்தமயமாக உணர்வதற்கு அவர் மற்றவர்கள் மீது சார்ந்து இருக்கமாட்டார் சந்தோஷத்தை உணர்வதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வு நிகழவேண்டும் என்று அவருக்கு தேவையில்லை. இடைவிடாமல் ஆனந்த ஊற்று அவருள் பொங்கிக் கொண்டே இருக்கும் அவர் தன்னை தளுக்கிய ஆனந்தமாக அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பார் அவர் உற்சாகமாகவே மற்றவிடுவார் அவருக்கு அவரே ஆனந்தம்.

உண்மையில், ஆனந்தம் ஊற்று தன்னிச்சையாகவே நம் ஒவ்வொருவரின் உள்ளே ஊதும் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்ற நான் தன்னிச்சையாக நிகழ்கிறது என்று சொல்லும் போது, எந்த காரணமும் இல்லாமல் அது நிகழ்கிறது என்பதையே நான் குறிக்கிறேன். நாம் எப்போது நினைப்பது என்னவென்றால் எதோ காரணம் இருந்தால் தான் உள்ளே ஊற்றம் முழக்கி அது ஆனந்தம் என்று அனுபவிக்கும் நம்மோடு புறத்தில் நிகழும் ஒன்று சேர்ந்து நமக்குள் ஆனந்தம் காரணமென்றால் சோகமாக இருக்க முடியும் என்று மட்டும் நினைக்கிறோம்!

வெறுமனே அப்படியே யெந்த காரணமென்றில்லாமல், நீங்கள் மகிழ்ச்சியற்றவராக, துக்கமாக இதுபோல் நினைக்கிறீர்கள் ‘இந்த வாழ்க்கை எல்லாம் என்ன இப்படி இருக்கிறது? இந்த வாழ்க்கையில் என்ன இருக்கிறது, இருப்பதற்கு’ ஆனால் சந்தோஷமாக இருக்க எதோ காரணம் வேண்டும் என்று எப்போதும் நினைக்கிறீர்கள்.

உங்கள் இருப்புத் தன்மையில் ஒவ்வொரு வினாடியும் பொங்கிக் கொண்டு இருக்கும் ஆனந்த ஊற்றை நிறுத்த முயற்சி எடுப்பவர் நீங்கள்தான்.

முதல் நிலை தியான முகாம் ஆனந்த ஸ்பரண தியான முகாமில், சு. ஆ. க முதல் நிலை இது நம் உடலின் எழு சக்கிரங்கள் எழு சக்திமயங்களை பற்றியது. இது ‘ஆனந்த ஊற்றானதை நிறுத்துவதை நிறுத்துவது’ பற்றியது.

இரண்டாம் நிலை முகாம் நித்யானந்த ஸ்பரண முகாம் (சு.ஆ.க. 2) இதில் இரும்ப உறுதிப்படுத்துகிறது. நீங்கள் எப்போதும் எப்படி நமக்குள்ளேயே வைத்திருப்பது என்பதும், எப்போதும் எப்படி நித்யானந்த நிலையில் இருப்பது என்பது விளக்கப்படுகிறது.

'கடுக் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய துன்ப வேண்டுமென, என் சிறுவயதிற்குள் கனவு கண்டவர் என் நிலை. கனவை இளமைக்கு ஏற்ப, பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

என்பதையும் காட்டப்படுகிறது. இங்கு இருவழிநர் ஒரு அழகிய கருத்தை சொல்கிறார்.

ஒரு உண்மையாக கர்ம யோகிக்கான அரசன் ஜனகர் அழிகிற உதரணம். அவர் தொடர்ந்து தன்னைமற்ற செயலாற்றிக் கொண்டிருக்கும் மனிதர் அவர் ஒரு அரசர்.

அவர் ஒரு பெரும்நாட்டையே ஆட்சி செய்தார் இருந்தும் பற்றில்லாமல் சுதந்திரமாக இருந்தார். கிருஷ்ணனரைப் போலவே, கிருஷ்ணனருட் பெரும் ராஜ்ஜியத்தை ஆன்டார் ஆனாலும் உண்மையான சன்யாசி அந்த வார்த்தைக்கான உண்மையான பொருள் நாடு வாழ்நாள்

ஜனகர் வெளித்தோற்றத்தால் தோற்படாமல் இருந்ததற்கான முன் மாதிரியாக இருந்தார்.

ஒருமுறை, ஒரு துறவி ஜகரின் அரசசபைக்கு சென்றார் அரசர் ஜனகர் தலைக்குமேல் ராஜ்ஜிய காரியங்களில் ஈடுபட்டு இருந்தும், ஒரு ராஜவைப் போல் வாழ்ந்தார் என்பதை பார்த்தார்.

அவர் தனக்குத்தானே எண்ணிக் கொண்டார் ‘ஜனகர் மிகவும் பொறுள்சார்ந்த மனிதர் போல் தெரிகிறார். பல உலக விஷயங்களில் அவரின் மாட்டி உள்ளார். என்ற நினைக்கிறார். ஜனகர் துறவி என்பது புரிந்து அவரை அழைத்து கேட்டார் ‘என்ன மாதிரியான துறவி நீங்கள்? உங்களுக்குள்ளேயே சந்தோஷமாக இருப்பதை விட்டுவிட்டு மற்றவர்கள் மேல் குற்றம் கண்டுபிடிக்க முயற்சிக்கிறீர்களே? இது ஒரு கல்லறை பாவம் அது(வும் உங்களைப் போன்ற துறவிக்கு இது ஒரு மிகப்பெரிய பாவம். நீங்கள் துறவியென்பதனல் தெரிந்திருக்க வேண்டும் இல்லையா’

இதற்காக நான் உங்களுக்கு கடிதம் அனுப்ப கொடுக்க வேண்டும் நீங்கள் அடுத்த வாரம் துற்க்கிலிடப்படுவீர்கள்’ என்றார்.

இப்போது இந்த துறவி பயங்கரமாக

‘சுவன் கப்படிச் செய்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய துன்ப வேண்டுமென, என் சிறுவயதிற்குள் கனவு கண்டவர் என் நிலை. கனவை இளமைக்கு ஏற்ப, பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

பயந்துவிட்டார் அவரால் அமைதியாக உட்காரமுடியவில்லை. அவர் துறக்கமில்லாமல் இரவு முழுவதும் துக்க மரத்தைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டு இருந்தார்.

அவர் தினமும் அவரது கழுத்து கயிறால் இருக்கப்படுவதாக கனவு கண்டார் அவர் மெலிந்தும் வெளுத்தும் போனார். துக்குண்டானைநிறைவேற்றும் அன்று ஜனகர் ஒரு வேலையாளை அழுப்பி அவரை அழைத்து வரசொன்னார் துறவியால் மன்னனில் முன் நிற்க கூட முடியவில்லை நடுங்கியபடியே தரையில் விழுந்தார்.

ஜனகர் அவருக்கு கொஞ்சம் பழங்களும் சிறிது பாலும் கொடுத்தார். அவர் அந்த உணவை உண்டார். அவர் மனம் துக்க தண்மையிலேயே இருந்தது. ஜனகர் அவரிடம்கேட்டார். ‘இப்போது இந்தஉயவுஉபபடி இருந்தது? நன்றாக இருந்ததா? ஒருவராரமாக நீங்கள் உணவை ரசித்து உண்டீர்களா?

துறவி பதில் அளித்தால் ‘மன்னா! நான் இப்போதுங்கள் கொடுத்து உணவிலோ, பாலிலோ எந்த வகை சுவையையும் உணவில்லை. என் மனம் துக்குண்டானையில் மட்டுமே உள்ளது. நான் துறக்குறையிற்று மட்டுமே எங்கும் பார்க்கிறேன்’

‘எப்படி உங்கள் மனம் எப்போதும் துக்குண்டானையிலேயே இருந்தது, அதைப்போலவே என் மனம் கடவுளிடம் இருந்தது. நான் உலக விஷயங்களில் சடுபட்டு அரசனுக்கு உரிய கடமைகளில் செய்தால் என் மனம் தெய்வீகத்திலே இருந்தது. நான் இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்து இருக்கின்றேன். உலகத்திற்காக கருமம் செய்! எனைப் போல் பறற்று இரு!’ என்றால் மன்னன்.

ஜனகன் தன் தலைக்கு மேல் காரியங்களை செய்துவந்தாலும் கழுத்து வரை ராஜ்ஜியம் நிர்வாகங்களில் ஈடுபட்டு இருந்தாலும், பற்றற்றும், சுதந்திரமாகவும் இருந்தார்.

ஒரு முறை ஜனகரின் முன் நாட்டில் தீப்பிடித்துவிட்டது ‘என்றதகவல் கொண்டு வரப்பட்டது. சாதாரணமாக ஒரு மன்னன் தன் ராஜ்ஜியத்தின் பகுதி இப்படித்து எரிந்து கொண்டு, ஆபத்தில் இருந்தால் பதற்றம் அடைவார். ஆனால் ஜனகன் சொன்னார்! என்செல்வம் எல்லையயற்று இருந்தும் என்னிடம் ஒன்றும் இல்லை என் தலைநகரம் மிதிலை முழுதும் எரிந்தாலும் பரவாயில்லை எதையும் நான் இழக்கவில்லை’.

இது ஜனகர் தன் நாடு தீயைப் பற்றி எரிவதைப்பற்றி கவலைப்படவில்லை என்பது அர்த்தம் இல்லை. என்ன செய்யவேண்டும் என்பதில் முழு ஈடுபாடுனான் இருந்தான் அதே நேரம் அந்த சம்பவத்தில் பற்றற்றும் இருந்தான். அவன் தன் இருப்பு தன்மையில் மையம் கொண்டுஇருந்தார் உலகில் அல்ல நான் உங்களுக்கு சொல்கிறேன்

நீங்கள் முழுவதும் பற்று இல்லாமல் இருக்கும்போது தான் முழுமையாக ஈடுபடமுடியும், இல்லையென்றால், சோர்ந்து கொள்ளும் மனதிலை, உணர்வற்றியான பற்று, இவை எல்லாம் தடையாகி, நீங்கள் செயலில் முழுமையாக சுடபடமுடியாத அந்த நிகழ்வை பற்றுவாக்கில் செய்பட்டால் நான் அதை எதிர்ப்பார்ப்பும் நடப்பாக செய்யும்படியும் எந்த முடிவைப்பற்றிய கவலையும் இல்லாம் இருந்தால்தான் நல்ல முறையில் செயலாற்ற முடியும்.

கேள்வி:சுவாமிஜி!நீங்கள் சாந்திதியத்தில் இருக்கும் போது, என் கேள்விகள் மறைந்து எல்லாமே சாத்தியம் என்பது போல் தெரிகிறது. ஆனால் நான் உங்களை விட்டு தள்ளி இருக்கும் போது எனக்கு தெரிந்த எல்லா சந்தேகங்களும் உள்ளே நுழைகின்றன. இது எல்ல் நடக்கிறது? இதற்கு நான் என்ன செய்வது?

இருப்பதத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருப்பதந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

பதில்: என்னுடைய சாந்திதியத்தில் ஒரு கேள்வி தானாகவே மறைகிறது என்றால் அது உண்மையான கேள்வி அல்ல என்று நீங்கள் உணர்வேன். இது வெறுமனே மனதின் ஒரு விளையாடு.

என்றுடன் நீங்கள் இருக்கும் போது மனம் இனி உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை நீங்கள் தியானத்தில் ஆழ்ந்து செல்கிறீர்கள். நீங்கள் கேள்வியை மறந்துவிடுவீர்கள். அது உங்களுடைய உண்மையான கேள்வியான இருந்தால் மட்டுமே, அது முற்றிலும் உங்களுக்கு முக்கியமான ஒன்றாக இருந்தால் மட்டுமே அது உங்களுடன் இன்னும் மிச்சமிருக்கும்.

என்னுடைய சாந்திதியத்தில், நீங்கள் மிகவும் ஆழமான விழிப்புணர்வில் இருக்கிறீர்கள் முழுமையான நிகழ்கலத்தில் இந்த விளானடியில் கேள்விகள் எழு இடம் இருப்பதில்லை.

3

என் சாந்தித்தியத்தை விட்டு விலகும்போது மனம் விடுதலை பெற்று கடந்த, எதிர்காலங்களை உங்கள் நிகழ்காலத்தில் பதிக்கிறது. உங்கள் கேள்விகள் எல்லாம் என்ன கடந்த காலம் மற்றும் எதிர்காலங்களின் நிகழ்வுகளை நிகழ்காலத்தின் மேல் வைத்து விளையாடுவதான். உங்கள் நிகழ்காலத்தின் மீது கடந்த கால எண்ணங்களும் எதிர்கால என்ணங்களும் விளையாட்டு தான் உங்களுடைய கேள்விகள் அகப்படாத்தைப் போலத்தான் இதுவும், மனதுடன் சண்டை பிடித்தவர்களோ குறை கூறுவதாலே ஒன்றும் ஆகாது இதில் எந்த பயனும் இல்லை குறிக்கோள்ற போராட்டம். நீங்கள் நிச்சயமாக சோர்ந்துவிடுவீர்கள். அதைவிட்டு, இது மனதின் இயல்பு என்கிற வழிப்புணர்வு இருந்தால் போதும். மனம் வேறு எந்த வழியிலும் இல்லாமல் இப்படிதான் எண்று எதிர்கார்க்க முடியும் மனம் சோர்வு சந்தேகம் குழப்பம். பயம் பதற்றும் இவைகளை கொண்டு கொண்டு தன்மை கொண்டு தான்.

3

இவ்வற்றைப்பற்றிய வழிப்புணர்வு இருந்தாலே போதுமானது மனதைப்பற்றி எந்த நிர்ப்பந்தங்களையும் காரிகளையும் மனது கொள்ளது எற்று கூட அறிந்திடம் உங்கள் சக்தியை இழப்பதுதான்.

3

நீங்கள் மனதின் செயல்பாடுகளை சாட்சியாய் நின்று பார்க்கும் போது, நீங்கள் மனம் அல்ல என்கிற வழிப்புணர்வை மேலல் அடைகிறீர்கள் நீங்கள் மனதையும் தாண்டியவர்கள், நீங்கள் பார்வையாளர் என்பது புரியும். மெதுவாக, உங்கள் மனம் என்று சொல்லும் குழப்பமான எண்ணங்கள் இருக்கும் இடத்திலிருந்து, ஒரு தெளிவான, உத்வேகமான, திவிரமான வழிப்புணர்வு மேல் எழும்.

3

அந்த தருணத்தில், உங்கள் எல்லா கேள்விகளும், மறைந்து மனம் இனி இல்லாமல் போகும். இனி மனமற்று இருப்பீர்கள் இந்த அனுபவத்தை தான் என் சாந்தித்தியத்தில் நீங்கள் உணர்கிறீர்கள். இப்போது நான் சொல்வது அந்த அனுபவத்தை உங்களிடமே எப்போதும் பிடித்து வைத்துக் கொள்ளும் வழி நீங்கள் என்னுடன் இல்லாத போது கூட இதனால் வழி! மெல்ல நிகழும் நட்பம் இந்த பயிற்சிக்கு நேரம் கொள்ங்கள் அது நிகழும்.

3

ஓம் ஸ்ரீம் நித்யானந்தாய நமஹ

3.21

உயர்ந்த மனிதர் ஒரு செயலை செய்யும்போது மற்றவர்கள் அதை பின்பற்றுவார்கள். அவர் வகுக்க உதாரணத்தின் பின் செல்வார்கள்.

3.22

ஓ பார்த்தா! மூன்று உலகங்களிலும் நான் செல்வதற்கு என்று காரியம் எதுவும் இல்லை. எனக்கு தேவைகள் எதுவும் இல்லை. இருந்தும், நான் எப்போதும் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்.

3.23

நான் செயலை பொறுப்பாக செய்யவில்லை என்றால், ஓ பார்த்தா! நிச்சயமாக மக்கள் எல்லாவகையிலும் என் பாதையை பின்பற்றுவார்கள்.

3.24

நான் காரியமாற்றவில்லை என்றால் பிறகு இந்த மூன்று உலகங்களும் அழிந்துவிடும் குழப்பங்களும், சர்வநாசமும் உருவாக நான் காரணமாகிவிடுவேன்.

3.25

அறியாமையில் உள்ளவர்கள் கூட விளைவில் பற்று வைத்தே செயலை செய்கிறார்கள் விவேகமானவர்கள் மக்கள் நலருக்காக, பற்றில்லாமல் செய்கிறார்கள்.

இருஷ்ணர் இங்கு நடைமுறை கருத்துகளைப் பற்றி பேசுகிறார். ஒருதலைவன் பொறுப்பான முறையில் செயல்பட வேண்டியதின் தேவையை சொல்கிறார்.

ஒரு தலைவனின் நிலைக்கும் தலைவனின் தன்மைக்கும் தலைவனின் பதிலிக்கும் (தலைமைத்துவம்) வித்தியாசம் உண்டு. நம்மில் பலர் பேர் அடைய விரும்புகிறார்கள் தலைவனுக்குரிய நிலையை அடைவதல்.

நீங்கள் தலைமைத்துவத்தை அடையும் போது, அது அகங்கார இருப்தியை தருவதால் அதை பெருமையை உணர்கிறீர்கள் அரசியல்வாதிகள் பலரும்

'செயல் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெற்ற ஞானக வெள்ளத்தின்மேல், என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக உடல், பொருள், ஆவி அழிந்ததையும் செயலிழந்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உட்கமனிந்தார்.'

'செயல் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெற்ற ஞானக வெள்ளத்தின்மேல், என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக உடல், பொருள், ஆவி அழிந்ததையும் செயலிழந்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உட்கமனிந்தார்.'

இப்பெருமையைக் காட்டும் உதாரணங்கள். அவர்கள் தங்கள் பதவியின் பலத்தை மற்றவர்களிடம் காட்டுகிறார்கள்.

முதலில் அவர்கள் அந்த ஆதிக்க பலத்தை எப்படி பெற்றவர்கள் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

தாங்கள் யாரை ஆதிக்கம் செய்ய நினைக்கிறார்களோ அவர்களை விட சிற்று அதிக ஆதிக்க நிலையும், நம்பவைக்கும் ஆற்றலும் இவர்கள் பெற்றிருக்கிறார்கள். அவ்வளவுதான்.

இது அவர்கள் அதிக அறிவு நிறைந்தவர்கள் என்றோ அல்லது அதிக செயல் திறன் கொண்டவர் என்றோ என்று இது எதுவும்கிடையாது. தான் தன் கொள்கை பிடிப்பில் உறுதியானவன் என்பதை காட்டிக் கொள்ள அதிக திறன் பெற்றவர்கள் அது எதுவாக இருந்தாலும் அந்த உறுதியை வெளிப்படுத்தி மற்றவர்களை நம்பவைக்கும் சக்தி பெற்றவர்கள் அல்லது ஒருவேளை, வெறும் ஒருவரும் அந்த இடத்தை நிரப்ப இல்லாததால், அவர்கள் தலைவனாக வந்திருக்கலாம்!

தலைவனின் தன்மை என்பது முற்றிலும் வித்தியாசமானது. தலைமைத்துவம் மக்களை பாதிக்கிறது. அது அரசியல் தலைவரின் கீழோ உள்ள இருந்தாலும் சரி, கூட்டுக்குள்ளமுடிய குரிய நிறுவனமாக இருந்து ஒரு தலைமை அதிகாரியின் (இடம்) கீழ்ப்பணிபுரியும் இருந்தாலும் சரி எதுவாக இருந்தாலும் எல்லாவற்கை பாதிக்கிறது. மன ஆழத்திலிருந்து திருப்தியற்ற தன்மை மற்றும் வன்முறை வரை, எல்லாமே அந்த தலைவனைப் பொறுத்தே நிகழ்கிறது எல்லாமே என்றால் அந்த நபர் தலைமை பதவியை பெற்றிருப்பானே தன்மையை பெறவில்லை.

நான் என்னுடைய பக்தர்களிடம் சொல்வது ண்டு “நான்கற்றுந்தனதைநீங்கள்பயன்செய்யுங்கள். நான் கற்றுந்தை போதனை செய்யாதீர்கள்* நீ ங்கள் முன் உதாரணமாக இருக்கும் போதுதான் மற்றவர்களின் தன்னார்வத் தூண்டுதல் அவர்கள்

செயல்படுவார்கள்.

“சதான் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “சதான் பெரிய ஞானி என்று பேச்சு உள்ளது, என” சொல்வதெனெ,

கன்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், இருவி அணைத்ததும் செவ்வனிது என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

உங்களை பின்பற்ற வைக்க முடியும். நான் சொல்லித்தந்தவகளிலிருந்து நீங்கள் பட்டறிவு நீதியாக எல்லா கற்றுக் கொண்டார்களே அதைப்பற்றி பேசுவதும் சலபம். அது அறிவாமற்ற புரிந்து கொள்வது.

ஆழமான புதிலானது அனுபவத்தோடுதான் வரும். அது உங்களின் அனுபவமாக மாறும் போதுதான் அந்த அனுபவம் முழுமைபெறுகிறது அப்போது உங்கள் உறுதியில் நீங்கள் அசைக்க முடியாதவர்களாக ஆகிறீர்கள்.

அப்படி இல்லாமல், உங்களின் புரிதல் வெறும் வார்த்தைகளின் அடிப்படையில் மட்டுமே இருந்தால், அது மற்றவர்களின் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமே தலிர அது உங்களுடையதாய் இருக்காது. பிறகு அங்கு உங்கள் நம்பிக்கையே யார் பேசுவதுமனாலும் தகர்த்துவிட சாத்தியமாகிறது. இந்த விஷயத்தில், உங்கள் நம்பிக்கையின் உறுதி, எல்லா வகை ஆட்களிடையேம எதிர் கொள்வதற்கு ஆழமாகவும் உறுதியாகவும் இருக்காது.

மூன்று வகையான மக்கள் இருக்கின்றனர்

சீடர்கள் (பின்பற்றுபவர்கள்) குருமார்கள் தலைவர்கள் (வழிகாட்டிகள்)

சீடர் என்பவர் குருவின் பாடங்களை அனுபவமாக இன்னும் பெறாமல் இருப்பவர். ஆனால் அவர் காட்டும் பாதையின் பயணத்தில் செல்ல ஆர்வமாக இருப்பார். அந்த பாதையில் செல்ல அவருக்கு வழிகாட்டுதல் தேவைப்படுகிறது. குருவாடமருந்து கற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டிய பாடம்: அவருக்கு இன்னும் தெரியது. கற்றுக்கொண்டதை பழகுவது எப்படி என்பது தெரியாமல் இருப்பான்.

குரு என்பவர் அந்த முடிவான அனுபவத்தை அடைந்து இருந்து நிலையிலேயே நிலைபெற்று இருப்பவர். அவர் ஏற்கனவே அந்த இருப்பு நிலையில் இருப்பவர். யாரெல்லாம் அந்த நிலையை அடைய விரும்புகிறார்களோ அவர்களுக்கு தன் போதனைகளை பின்பற்ற வேண்டிய தேவை குருவிற்கு இல்லை. என்றால் அவர் சாதாரண விதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

செழிப்பமலிருந்த காலம் கன்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், இருவி அணைத்ததும் செவ்வனிது என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

596

597

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு முறை, ஒரு ஜென்குரு வாய்ந்து வந்தார் அவர் எப்போது மக்களை புகை பிடிக்க வேண்டாம் என்று அறிவுரித்துக் கொண்டிருப்பார். ஆனால் அவரே தினமும் புகை பிடித்துக் கொண்டிருப்பார்.

ஒரு நாள் ஒரு சீடன் அவரிடம் கேட்டான், ‘குருவே, நீங்களே புகைபிடித்துக் கொண்டு இருக்கும் போது, எப்படி மற்றவர்கள் புகைபிடிக்கக் வேண்டாம் என்று சொல்கிறீர்கள்?’

குரு மிக அழகாக பதில் தந்தார். ‘புரிந்து கொள், நான்யாருக்கு சொல்லித்துர்க்கின்றேன் யார், அந்த நபரின் நிலையிலோ, தளத்திலோ நான் இல்லை!’

தலைவர்களும், பின்பற்றுபவர்களும் இருக்கும் அதே தளத்தில் இருப்பதில்லை. அவர்கள் நிலை நீங்கள் அடைவதற்காக உங்களுக்கு சொல்லித் தருபவற்றை எல்லாம் அவர்கள் பின்பற்ற தேவை இல்லை. எப்போதென்றால் அவர்கள் முழுவதுமாக வேறு தளத்தில் இருக்கின்றனர்.

அவர்கள் உடல் - மனம் அமைப்பு இயங்கும் ஸ்தூல உலகின் மாயையைபுரிந்து கொண்டவர்கள். அவர்கள் உடல்ரீதியாக எதைச் செய்தாலும் முழு விழிப்புணர்வு நிலையிலேயே செய்வார்கள்.

நான் எப்போது மக்களிடம் சொல்வதுண்டு. நீங்கள் செய்யும் செயல்கள் முழுவதும்போலவே என்னைப் பொறுத்தவரை நிகழ்காலத்தில் இருந்த உண்ணா வேண்டும் என்று.

ஆனால் எனக்கோ, நான் விழிப்புணர்வோடு இருந்தால், என் உடலுக்கு தவையான அல்லது உணவை உண்ணும்போதுதான். என் என்னைப் பொறுத்த வரையிலும் கவலைத்தை திருப்பி விழிப்புணர்விலிருந்து வெளியில் வரும் போது மட்டுமே உணவை உள்ளே அனுப்பமுடியும்!

ஞானமடைந்தவர்களின் அமைப்பு சாதாரணமானவர்களின் அமைப்பை விட முற்றிலும் மாறுபட்டது ஏனெனில். அதனால் தான் சாதாரண மக்களுக்கு எற்புடையதாக சரீவர இருக்கின்ற விஷயங்கள் ஞானமடைந்தவர்களுக்கு அது சரீவர எற்புடையதாக இருப்பதில்லை.

ஒரு தலைவன் அல்லது வழிகாட்டி என்பவர் குருவுக்கு சீடனுக்கும் இடைப்பட்ட நிலையில் இருப்பவர். அவர் குருவின் உச்ச நிலையை அனுபவயில்லை. ஆனால் அந்த நிலையில் சில துளிகளை உணர்ந்தவர்.

அவர் பின்பற்றுபவர்களின் அளவிற்கு அனுபவமற்ற இருப்பதில்லை குருவிற்கும் சீடனுக்கும் இடையில் பாலமாக இருப்பார்.

நான் மிஷனின் ஆச்சார்யர்களுக்கு சொல்வது என்ன வென்றால் அவர்கள் சொல்லித்தருவதை பயிற்சிசெய்ய வேண்டும் என்பது அவர்களுடைய பொறுப்புதும் ஏனென்றால் அவர்களிடம் சற்பிக்கும் மக்கள் என்னிடம் வருதற்கு அவர்கள் பாலமாக இருக்கிறார்கள்.

இதில் இன்னொரு விஷயமுமுண்டு. இதுமற்றவர்கள் ஆர்வமே பெரவேண்டும் என்பதற்காக நீங்கள் பயிற்சி செய்ய வேண்டும் என்பது இல்லை. புரிந்துகொள்ளுங்கள் அந்த பயிற்சி செய்வதே உங்களுக்கு ஒரு ஆழமான புரிதலை கொடுக்கும். இதுதான் முதலில் பலன், அதன் உண்மை விளைவு. மற்றவர்களின் அக தூண்டுதல் என்பது உபபொருள்.

உங்கள் சொந்த உறுதிப் பிடிப்பில் நம்பிக்கையின் உறுதியில் நீங்கள் மற்றவர்களுக்கு சற்றுகும்போதுதான் தானாகவே நம்பிக்கையின் தீப்பொறி உங்கள் உடல் விழிப்புணர்வுடனும் நிகழ்காலத்தில் இருந்த உண்ணா வேண்டும் என்று.

ஆனால் நீங்கள் என்னை சுற்றி இருந்திருந்தீர்கள் என்றால், ஒரு போதும் உண்ணும் போது என் உணவில் கவனம் செலுத்தாதை நீங்கள் பார்ப்பீர்கள். நான் சாப்பிடும்போது, யாரிடமாவது பேசிக் கொண்டோ அல்லது எதையாவது பழித்துக் கொண்டோ தான் சாப்பிடுவேன். இது இதுபோன்றது உங்களுக்கு நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ளும் உணவை விழிப்புணர்வுடன் உண்ணை நீங்கள் தியானம் செய்ய வேண்டும் அப்போதுதான் நீங்கள் வழக்கமாக எப்போதும் தலைவையோ உண்பதை போல் அதிகமாக இல்லாமல் அவ்வளவு மட்டும் உண்பீர்கள்.

‘சீடன் எப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெற்ற தானாக வேண்டுமென, என் சீடுயலிருந்து கன்டவர் என் தத்தை. கனவை தியானக்க உடல், பொருள், ஆவி கைனத்தயும் செயவழிது என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்த வரிகளில், கிருஷ்ணன் மிக அழகாக விளக்குகிறார். தான் சொல்வதைப் போல் நடப்பது என்பதன் பொருளை உணர்ந்து தன்னையே மூன்று உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்கிறார்.

பூமண்டலம், அல்லது விண்ணுலகம், அல்லது பாதாளலோகம் ஆகிய இந்த மூவிடமும் தான் அடைய வேண்டியது என்று எதுவும் இல்லை என்று கிருஷ்ணன் சொல்கிறார். தன்னை எந்த கடமையும் கட்டுப்படுத்தவில்லை இதில் அவருக்கு எந்த லாபமோ, நட்டமோ, அடையவோ, விடவோ, காணியமாற்றவோ என்று எதுவும் இல்லை. என்றாலும் கூட அவர் தொடர்ந்து செயலாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார் என?

காரணம், மக்கள் அவரை கடவுளாக பார்க்கிறார்கள் அவர் வடிவமைத்த பாதையை நிச்சயமாக அவர்கள் பின்பற்றுகிறார்கள். அவர் எதை செய்கிறாரோ அதையே அப்படியே பின்பற்றுவார்கள் அவர்களை சரியான பாதையில் வழி நடத்த வேண்டிய பொறுப்பில் அவர் இருக்கிறார்.

அதனால் அவர் வேலையில் சடுபட அவருக்கே காரணம் எதுவும் இல்லையென்றாலும் கூட அவரை பின்பற்றும் மக்களின் நலனுக்காக இதை செய்கிறார்.

அவர் அவ்வாறு செயல்படாவிட்டால், மக்கள் அவரை உதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டு செயலற்ற தன்மையில் விழுந்துவிடுவார்கள். தமஸ்

ஒவ்வொரு வருடமும், நாள் மக்களை இமயலைக்கு அழைத்து செல்கிற ரன். இமயலை பெரும் சக்திதனம் இன்மலைகள் ஒரு உயிரோட்டமுள்ள சக்தி இயற்கையின் மடியில் இருப்பதற்கும், அங்குள்ள சக்தி தளத்தில் இருப்பது நாம் வாழ்நாளில் அறுபவிப்பதற்கான மிகப்பெரிய பாக்கியம் அது அபரிமிதமான தன்ஆர்வத்தையும் துவேகத்தையும் வெளிக்கொணர்ந்துநிற்கும். இது சக்தி வாய்ந்த உறுமாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் வெறும்போனே அப்போது 15 நாட்கள் இமயமலையை பார்த்தும் வாழ்க்கையை ஏற்படுத்தும் வெறும்போனே அப்போது 15 நாட்கள் இமயமலையை பார்த்தும் வாழ்க்கையை

வாழ்வது எல்லாமே மிக மிக சிறப்பு வாய்ந்தது. அது நமக்குள் உள்மாற்றத்தையும் உறுமாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தும்.

'தசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்து கணவர் கண்டவர் என் தன்னை. கணவர் திருமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இமயமலையில், பல்வேறு வகை சடங்குகளை பல்வேறு இடங்களில் செய்தோம். அந்த பகுதியில் இருக்கின்ற சார்தாம் என்படும் நான் புனித தலங்களில் செய்தோம். இந்த ஏடங்கள் எல்லாம் செய்வதில் எனக்கு என்ன பயன்? அவரின் முக்கியத்துவம் மற்றவர்களுக்கு புரிய வேண்டும் என்பதனாலேயே நான் அதை உங்களுக்காக செய்கிறேன்.

அதன் மூலம் புனிதத்தை புரிந்து கொண்டு ஆர்வம்கொண்டு செய்து அதிலிருந்து பெறுவீர்கள் என்பதற்காக நடத்தப்பட்டது.

ஞானமடைந்த பின், நான் இமயமலையிலிருந்து வந்ததன் காரணம். மக்களின் இருப்பதற்கானதான் நான் அங்கு மலையிலேயே ஆன்ந்தமாகவும் உற்சாகமாகவும் தங்கி இருந்திக்கும் வழிநடத்திச் செல்ல மதேவப்பட்டது என்றால் வந்தேன். ஞானமடைந்தவர்கள் பூமிக்கு வருவதின் காரணம் மக்களுக்கு வழிகாட்டவே.

நான் தொடர்ந்து வேலை செய்வதையும், செயலில் ஈடுபடுவதையும், மக்கள் பார்க்கிறார்கள். அது நிர்வாகமானாலும், அல்லது உரையாற்றுதல் என்றால் எதிர்காலத்தில் வரப்போகின்ற நிகழ்வுகளை இட்டமிடுதலானும் தியான சிகிச்சையானும் கற்றுத்தருவதானும் சரி, அது எந்த செயலாக இருந்தாலும் அதைப்பார்த்து மக்கள் தன்னாலாவம் கொண்டு உற்சாகமாகவும் இடைவிடாமல் செயல் செய்ய தொடங்குகிறார்கள்.

என்னுடைய வார்த்தைகள் மூலம் நான் ஆன்ந்ததைக் கொடுக்க வேண்டும் என்னைப் பார்த்து, என்னுடைய உடல் மொழியாலும் என்னுடைய வார்த்தைகளிலிருந்து விடலோ அதிகமாக நிறைய கற்றுக் கொள்ள முடியும். நான் உங்களுக்கு கொடுப்பது உங்கள் மனதை

இரும்பத்தைந்து வருடம்

'தசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்து கணவர் கண்டவர் என் தன்னை. கணவர் திருமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

அமைதிப்படுத்துவதற்கே, அப்போதுதான் என்னுடைய சக்தியை நீங்கள் உள்வாங்க முடியும். நான் பேசவில்லையென்றால் நீங்கள் உள்ளவற்றுள்ளோயே உள்பேச்சில் ஈடுபட்டுக்கொண்டு என்னுடைய செய்திகளை தவற விட்டுவிடுவீர்கள்.

கிருஷ்ணன் சொன்னதைப் போல என்னை பின்பற்றுபவர்களுக்காக நான் செய்கின்றவற்றில் எச்சரிக்கையுடன் செயல்பட வேண்டி உள்ளது.

பிரச்சனை என்ன வென்றால் நான் செய்வது என்னுடைய அனுபவமாகும் உங்களுக்குள்ளோ அது அனுபவமாக மாறாவிட்டால், அது என்ன அனுபவத்தின் அது உங்களுடைய உண்மையாக மாற முடியாது வெளிப்படாது. அதனால் குரு செய்யும் அதே செயலை சீடர் செய்யும்போது அது முழ்றிலும் வேறுபட்ட பொருளையும், விளைவையும் தரும். குருவின் செயலைவிட்டு அது மாறுபடும்.

கற்றுக்கொடுத்ததை பின்பற்றி அவர் உடல் மொழியை கவனித்தால் ஞானத்தையே உள்வாங்குவீர்கள்.

உதாரணத்திற்கு புத்தர் கற்றுக் கொடுத்ததை பாருங்கள் ‘உன் மூச்சை கவனி’ இது மிகவும் எளிது விபாசனா இது மிகவும் நுட்பம் ஆழ்விக்கணக்கனோரை ஞானத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது.

ஆனால் ‘அனுவைபிளப்பது’ என்கிற அறிகுண்டு செய்வதற்கான மூல கோட்டபாட ஆற்றல் வாய்ந்த கண்டு பிடிப்பு போல் பார்வைக்கு தெரியும். அது மிகப் பெரிய சக்தியம் ஆனால் அதன் விளைவுகள் புரிந்து கொள்ளாத ஆரியமை மலினசக்திகள் கைக்குள் கிடைத்துள்ள என்ன ஆனது? பல நாடுகள் பல ஆயுதங்களை செகரித்து வைத்துள்ளனர். அது பலமுறை இந்த பூமியை அழிக்கும் அளவு ஆற்றல் பெற்றது!

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுணார். இமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

அந்த செயலின் பின்னால் இருக்கிற சக்தி, இருப்பது தன்மையின் சக்தி தான் செயலின் தன்மையை தீர்மானித்து, இதனால் செயலின் விளைவையும் தீர்மானிக்கிறது. அதனால் அந்த காரியமே அதன் தன்மையை தீர்மானிப்பதில்லை.

நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்கள் சில மருத்துவர்கள் அவர்கள் எதிலிருந்தும் எளிதாக வெளியில் வந்துவிடுவார்கள் அது சாதானமாக பார்ப்பதற்கு அவமரியாதகப் போல் தெரிந்தாலும் கூட அரை மற்றவர்கள் பொறுத்தாக ஒரு எடுத்துக் கொள்ளமாட்டார்கள். அது அவர்களை காயப்படுத்தது. என்றால் அந்த செயலில் எந்தவகையிலும்

எதிர்மறை நோக்கமோ, வஞ்சகமோ இல்லாதது தான்.

குழந்தைகளின் செயல்கள், பார்த்தால், அவர்கள் உங்களை அடித்தாலும் உங்களுக்கு ரசிக்கத்தான் தோன்றும். காயப்பட்டதாகவோ, அவமானப்பட்டதாகவோ இருக்காது. அவர்கள் மிக எளிதாக பல விஷயங்களிலிருந்து வெளியே வந்து விடுவார்கள். சற்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். வளர்ந்த ஒருவர் இப்படி செய்தால் என்ன செய்வீர்கள்?

குழந்தையின் கள்ளம் கபடமற்ற தன்மையும், எளிமையான நேர்மையும் தான் குழந்தை அடிக்கும் செயலைக் கூட அழகுள்ளதாக்குகிறது. அந்த செயலின் பின் முற்றிலும் குழந்தையின் சக்தியும் அதனுடைய அறிவும் இருக்கின்றது.

வளர்ந்தவரின்செயலின் அவரின்பட்டறிவான மனம் இருக்கலாம் ஆனால் அறிவு இருக்காது. ஏனென்றால் விழிப்புணர்வுற்ற பழிநிணர்ச்சி ஏனென்றால் அந்த செயலின் பின் இருக்கும்.

குருமார்கள் தாய கருணையினோலேயே செயல்களை செய்கின்றார்கள் அச்செயல்கள் கருணையின் வெளிப்பாடாக இருக்கும். அதனால்தான் அவர்போது, நான் யாரையாவது திட்டினாலும், அவர் என்மேல் வன்ஷம் வைப்பதில்லை. திட்டுவது கூட உங்களுடைய நன்மைக்கவே.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுணார். இமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

என்பது உங்கள் இருப்புத் தன்மைக்கு புரியும் இட்டுவதில் கூட துய கருணை இருக்கும்.

அதனால் தான் திட்டி. முடித்து அடுத்து கணம் என்னால் முழ்றிலும் மற அன்பை பொழிந்து கொண்டிருக்க முடிகிறது இட்டுவதில் எந்தவிதமான பழிவாங்கலும் இல்லை. அந்த கணத்தில் அது முழுமையான உண்மை. தாய கருணையின் சக்தி. அதனால் தான் அது அடுத்த கணம் அன்புமயமான உணர்வுக்கு மாற முடிகிறது. ஒவ்வொரு கணமும் அதன் விதத்தில் தூய்மையாக உள்ளது.

ஆனால் நீங்கள் யார்மீதோ கோபப்பட்டு திட்டுவீர்கள் என்றால் என்ன ஆகும், உதாரணத்திற்கு உங்கள் குழந்தை மேல் திட்டுகிறீர்கள் என்றால், என்ன நடக்கிறது?

கோபமுங்கையிடித்துக்கொள்கிறது.அது உங்களை ஆட்கொள்கிறது.நீங்கள் கோபத்தை கட்டுப்படுத்தவேண்டும் பதிலாக அது கோபம் உங்களை தன் கட்டுக்குள் வைத்துக்கொள்கிறது அந்த செயலின் போது நீங்கள்விழிப்புணர்வற்று இருப்பதால் அது உங்களை கட்டுப்படுத்துவதால் நீங்கள் அதன் தவறான பாதையைப் பின்பற்றுகிறீர்கள். இப்போது உங்கள் குழந்தை நீங்கள் எதிர்பார்த்தபடி நடந்து கொள்ளாததால், இதைபோலவே வேறுசமயத்தில் நீங்கேற்ற நிகழ்வை கடந்த கால நினைவுகள், அதே போன்ற கடந்த கால சம்பங்களைப் பற்றிய கருத்துகளால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு தள்ளப்படுகிறீர்கள். அவன் இப்போது செய்த செயலுக்கு தேவையான அளவு கோபப்படுவதை விட அதிக அளவு கோபம் கொண்டு நடந்து கொள்கிறீர்கள்.

கோபம் கூட ஒரு சக்தியோன் ஆனால் அதை மரியாதையுடன் பயன்படுத்தே வண்ணமும் நீங்கள் எப்படி பண்ணுகிறீர்கள், மனதிற்க்கும் தேவைக்குமாக கொடுக்கவேமால் இருக்கிறீர்கள் அல்லவா? அதைப்போல்தான் கோபசக்தியின் ஆற்றலை புரிந்து கொண்டதின் அமை மதித்து மற்றவர்களுக்கு தேவைக்கதிகமான கோபத்தை கொடுக்க மாட்டீர்கள்.

நீங்கள் சரியான அளவு கோப சக்தியை கொடுத்தீர்கள் என்றால் அது உருமாற்றம் சக்தியாக முடியும். ஆனால் செயலின் பின் உள்ள உங்கள் எதிர்மறை மனப்பான்ஙு விரும்பத்தகாத விளைவை உருவாக்கும். அதனால் அந்த நபர் அவருக்கே தெரியாமல் உங்கள் மேல் ஒரு குறிப்பிட்ட வன்முறையை வைத்துக்கொள்கிறார்.

தெளிவாக பாருங்கள்: உங்கள் பழிவாங்கலின் விளைவுதான் அவரின் பழிவாங்கல் அதன் காரணம் நீங்கள் என்று உணர்ந்து கொள்ளவில்லை உங்களுடைய சொந்த செயலால் தான் என்று உங்களுக்கு தெரிவதில்லை. நீங்கள் திட்டும்போது முற்றிலும் விழிப்புணர்வோடு இருக்கவில்லை.

நான் எப்போதும் மக்களிடம் சொல்வதுண்டு ‘நான் கருணையோடு இருக்கும்போது உங்கள் ஏமாற்றுகிறேன் நான் திட்டும்போது உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்கிறேன் இவ்விருவழிகளில் எதுவாக இருந்தால் நீங்கள் வளர்கிறீர்கள்.

நான் திட்டும்போது நீங்கள் இடுக்கிட்டு நிகழ்காலத்திற்குள் தள்ளப்பட்டு இருக்கிறீர்கள். திடி என்று நீங்கள் தவறவிட்டக் கொண்டிருந்த விழிப்புணர்வை மீண்டும் போல் பெற்றுவிடுகிறீர்கள்.

என் வார்த்தைகளின் பின்னுள்ள சக்தி முழுவதும் உங்களின் உருமாற்றத்திற்க்கே! அங்கு துரிய கருணையான் உள்ளது. அங்கு எந்தவகை பழிவாங்கலும் வன்முறையும் இல்லை! எந்தவித சுய ஆதாயமும் இல்லை. மறைமுகமான குட்சுமம் நிறைந்த நோக்கம் எனக்கு இல்லை.

கேள்வி: சுவாமிஜி! இந்தியாவில் நாங்கள் சடங்குகள், விக்கிரக வழிபாடு போன்றவற்றை பின்பற்றும் வழிபிலையே வளர்க்கப்பட்டிருக்கிறேன்றோ அதற்கு நீங்கள் ஒப்புக்கொள்கிறீர்களா? அல்லது எதிர்ப்பாக உள்ளீர்களா?

முதலில், நான் சடங்குகளுக்கோ அல்லது விக்கிரக வழிபாட்டுக்கோ வேறு எதற்காகவோ அல்லது ஒத்துக் கொள்ளவோ அல்லது எதிர்க்கவோ செய்வதில்லை.

இந்தியாவிலும் மற்றும் இழக்கு நாடுகளிலும் விக்கிரக வழிபாடு சர்வசாதாரணமாக இருப்பதற்க்காரணம்யாது.ஆன்மீகபாதையில் ஆரம்பநிலையில் உள்ளவர்களுக்கு, செய்வதை அருமையாக கருத்தில் கொள்வது கடினம். அதற்கு ஒரு வடிவம் கொடுக்கப்படும்போது அந்த கருத்தை திடமாக்கிலுடுதலின் மூலம் அதை புரிந்துகொள்ளும், அதனுடன் இணைத்துக் கொள்ளும் முடிகிறது.

விக்கிரகத்தின் மூலமாக, அவர் தனக்கு தெரிந்த பொழியின் மூலம் தெளிவேத்துடன் தொடர்பு கொள்ள முடிகிறது. நம்முடைய ஆயிரக்கணக்கான விக்கிரகங்கள் எல்லாமே தெய்வீகத்தின் வெளிப்பாடுகள் தான் அதைத் தவிர வேறு ஒன்றும் அல்ல.

மற்றும் அதுமட்டும் அல்லாமல் ஒருவர் அதனுடன் பேசியும், விளையாடவும் செய்வது மட்டும் அல்லாமல் சரணடையும் பிரார்த்தனை செய்வதும் முடிகிறது. ஆறுதலைப் பெறவோ அல்லது நன்றியுணர்வை காட்டவோ முடிகிறது.

‘சன்ய அப்பனைச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், அவி இன்னதையும் செவ்வனே என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமலிந்தார்.

‘சன்ய அப்பனைச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், அவி இன்னதையும் செவ்வனே என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமலிந்தார்.

இந்த மூளை அற்புதமும், அச்சூட்‌டுகின்ற விவரிக்கும்வியாது. தெளிவெத்தில் தன்மை குறிப்பிட்ட, வசதியனஆளவில் அளந்து விக்கிரகமாக வழிக்கப்படுகிறது. இதை இப்படியாகத்தான் இருக்க முடியும்;சகாரணங்களுக்குவாடி வியல்லாதெய்யவும் என்பது மிகவும் பயம் தரும் கருத்தாகவிடுகிறது.

ஆழமாக, குற்சும நிலையில், இதில் மேலும் வலுவான இன்னும் ஒரு கருத்து இருக்கிறது உங்கள் முன் உள்ள விக்கிரகம் உங்களைப் போன்ற வழியிலேயே இருக்கிறது இருந்தும் தெய்வமாக என்ன சொல்கிறது. சற்று யோசித்துப் பாருங்கள்! நீங்களும் தெய்வீகம் கொண்டவர்கள் என்பதையே சொல்கிறது!

நீங்கள் உருவவழிபாடு செய்பவர் என்றால், அதற்காக உங்களை நீங்கள் குறைபடுத்துக் கொள்ள ஒன்றும் இல்லை.

ஆன்மீகத்தில் வளரும்போது, விக்கிரகம் இல்லாமலேயே வட உங்களால் தெய்வீகத்திடம் ஆத்மார்த்தமாக தொடர்பு கொள்ள முடிவதைப் பார்ப்பீர்கள். குழந்தைகள் வளர்ந்தவுடன் பொம்மைகளுடன் விளையாடவே விடவிடுவதைப் போலத்தான் இதுவும். நேரம் வரும் போது உங்கள் சொந்த விருப்பத்தில் விக்கிரக வழிப்பாட்டை விட்டுவிடுவீர்கள். ஆனால் இப்படிந்த நீங்கள் விருப்பமின்றி விக்கிரகத்தை வழிப்படுவீர்கள். அது நல்ல விதமான உணர்வை தந்தால் வழிபடுங்கள் நீங்கள் விக்கிரகங்களை தாராளமாக வழிபடலாம்.

ஆன்மீகம் ஒரு பரந்த கடல். நீந்த கற்றுக் கொள்ளும் போது, மிதவைகாப்பமைப்பு உபயோகம் செய்வது நிச்சயமாக தன்னிச்சையைத் தர உதவுகிறது அது உங்களை மூழ்கவிடாமல் காப்பாற்று என்பதைப் பற்றி நீங்கள் உறுதியாக இருக்க முடியும். நீங்கள் நன்றாகவும், நிச்சயமாகவும் பலமாகவும் உறுதியாகவும் வளர்த்த பின் தானாகவே இயற்கையாகவே அதன் பிடிப்பை விட்டு ஆழமான

இருப்பத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தற்குத்தான் அவர் ஜெயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

“சதான் அப்படிச் சொல்வீர்களா?” என விசாரித்தற்கு, “சதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமனித்தார்.

நீருக்குள் பயமில்லை, சுந்தராமக செய்வீர்கள்.

சடங்ககளை பொருத்தவரை, இது விஞ்ஞானப் பூர்வமாகவே நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. சில வண்ணங்கள், ஒலிகள், செயல்கள் எல்லாம் மனநிலையில் சில தாக்கங்களை விளைவகளை செய்ய முடியும், என்று முள்ளையில் குறிப்பிட்ட தேவையான பகுதியை செயல் பட வைத்து விழிப்புணர்வை விரியவடைய செய்ய முடியும் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

காலபோக்கில் இன்று சடங்குகளின் மதிப்பு அதன் உண்மையான பொருள் மறைந்துவிட்டதால் அதில் உள்ள நம்பிக்கை தொலைந்துவிட்டது. சடங்குகளின் ஒரு தான் மீதும் விளைவது, உயிர் பிறந்து சென்றுவிட்டது.

இன்றைய காலகட்டத்தில் சடங்குகள் பெருபத்தம்மற்தாகதெரிந்தாலும்கூட,சடங்குகளின் உண்மை ஆற்றலை ஒரு போதும் குறைந்து மதிப்பு இடாதீர்கள் பல நூற்றாண்களாக நுண்ணுணர்வை எடுத்ததவைகளில் வந்ததவை சடங்குகள்! என்னிலடங்காத ஞானிகளின் தவம்தான் சடங்குகள்.

சரியான முறையில் செய்யப்பட்ட சடங்குகளுக்கு, அபரிமிதமான ஆற்றல் உண்டு நாம் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாத அளவு மாற்றங்களைக் கொண்று வரும் சக்தியுடையது. நம் விழிப்புணர்வின் நிலையிலும் நமக்குள்ளும் கற்பனை செய்ய முடியாத மாற்றத்தை நிகழ்ந்தும் அற்றல் கொண்டதவை.

ஆச்சரியத்தில் தமது போன்ற சடங்குகள் என்னவென்றால், என்னவென்றால், இவைகளினால் எனக்கு ஒன்றும் இல்லை.

இருப்பத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தற்குத்தான் அவர் ஜெயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

இவைகளினால் எனக்கு ஒன்றும் இல்லை. தெய்வீகத்திடம் இணைந்து கொள்ள எனக்கு பாதை தேவை இல்லை. இவையாவும் தெய்வீகத்தின் காரணம் மக்களை தங்களுக்கு தெரிந்து எல்லையில் கொண்டு வருவதற்காகவும், பாதுகாப்பாகவும், தெளிவாகவும் அவர்கள் உணரும் இடத்தில் வைப்பதற்காகவே இந்த சடங்குகள் நடத்தப்படுகின்றது.

பல நூற்றாண்டு காலமாக வழிபாடுகள் செய்துள்ளனால், அந்த குழுவினது, புனிதம் அடைந்தும் விருப்பமான விக்கிரகத்தின் முன் சென்று வணங்குவதினாலும், மந்திர உட்சாடனம் கேட்டபினாலும், இவை எல்லாமும் ஒரு அமைதியான தியான நிலையை இயல்பாகவே உங்களுக்குள் செலுத்தும் இந்த கூழல் இயற்கையாகவே

3

உங்களை தியான நிலைக்கு உட்படுத்துகிறது.

3

அறந்த நேரத்தில் நீங்கள் முழுமையான சரணாகதியுடன், முற்றிலும் தன்னை திறந்திருந்தும், ஏன் சக்தியை உள்வாங்கும் நிலையிலும் இருப்பீர்கள். உங்கள் எதிர்ப்பு இல்லாமல், பட்டறிவின் இடைநிறுத்த இல்லாமல் இருக்கும் இந்த நேரத்தில் உங்களுக்குள் வேலை செய்ய முடியும். இப்போத எண்ணை புரிந்து கொள்ள முடிகிறதா?

3

நல்லது நான் குழந்தைதனமாக இருப்பதை ஒருபோதும் விடவில்லை அதனால் நான் இந்த விக்கிரங்கள் பொம்மைகளுடனா விளையாட்டை நன்றாக அனுபவிக்கிறேன். நான் இந்த பொம்மைகளுடன் இந்த விக்கிரங்கள ஆனால், அது வேறு விஷயம்!

3

3.26

3

செயலின் பலனின் பற்று கொள்ளும் அறியாமையிலுள்ள மனிதனின் மனதை விவேகிகள் அறியாமையின் மலர்கள் மனதை படுத்தாமல் இருக்கட்டும் அவர்கள் பற்றில்லாமல் செயல்பட அவர்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

3

3.27

3

இயற்கையின் சக்தியால் செய்யப்படும் எல்லாவற்றையும் செயல்களையும், மக்கள் அகங்காரத்தால் குழப்பப்பட்டு, தாங்கள் தான் செய்பவர்கள் என்று நினைக்கிறார்கள்.

3

3.28

3

சத்தியத்தை அறிந்து ஓ திரண்ட தோள்களை உடையவனே! இப்போதிலேயே குணங்களின் கணக்குகளை கருணையுடன் செய்வதிலும் செயல்படுவதிலும் பண்ணவில் இருக்கின்ற வேறுபாட்டை தெரிந்து கொண்டுள்ளவன் புலனின்பங்களின் பண்பை நன்கு தெரிந்து கொண்டிப்பதால் அவன் எப்போதும் பற்று கொள்வதில்லை.

3

3.29

3

இயற்கையின் பண்பால் முட்டாளாக்கப்பட்டவர்கள், குறைவான அறிவு கொண்டவர்கள் அல்லது சோம்பேறிகளாக இருப்பவர்கள் இந்த இயற்பண்பிலோலேயே ஆட்கொள்ளப்பட்டு செய்கிறார்கள், செயல்களில் ஈடுபடுகின்றார்கள். ஆனால், விவேகமுள்ளவர்கள் அவர்களை தொந்தரவு செய்யே வேண்டாம்.

3

அறியாமையில் உள்ள மனிதனின் தனக்குள் செய்கிறான் நான் இந்த செயலை செய்கிறேன் அதனால் அதன் பலனை சந்தோசமாக அனுபவிப்பேன்* வீர வகமானவன் இந்த நம்பிக்கைக்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்தல் இருக்க வேண்டும் அதற்கு பதிலாக அவரே தன்னை கடமையை தள்ளாமல் செய்து பற்றில்லாமல் இருக்க வேண்டும்.

3

விவேகியானவன் புற்றோசு செய்யப்பட்ட செயல்களை குற்றம் சொன்னால், இதபிறித்து அறியாமையில் இருக்கும் மனிதன் வெறுமதான் செய்யவதை அப்படியே விட்டுவிட முடிவு செய்வான்.

3

இது இதைப் போன்றது ஒரு குழந்தையிடம் அதன் பொம்மைகள் விளையாடிப்பற்றது அல்ல மிக உயர்ந்தது அல்ல என்று விளக்க முடியுமா? இல்லை! நிச்சயமாக குழந்தையால் அதை ஒருபோதும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அது வளர வளர்ந்து மனமுதிர்ச்சி நிகழும் போது தானாகவே பொம்மை மேல் உள்ள பிடிப்பை அது விட்டுவிடும்.

3

அதைப்போலவே, அறியாமையில் இருக்கும் நபர் முதலில் செயலை பற்றிகலோடுனான்செய்வார்.ஆனால்விவேகதெளிவு ஏற்படாமல் இயல்பாக எப்போதும் ஆனந்தமாக இருப்பதைப் பார்த்து, அறியாமை நபர் ஆர்வம் கொள்வார். உண்மையின் பின் உள்ள ரகசியத்தை தெரிந்து கொள்ள விரும்புவார் வீர வகியின் முன் உதாரணம் அவனை தானாகவே பற்றில்லாமல் செய்யும் வேலையை நோக்கி உங்களை இழுக்கும்.

3

கடவுளிடம் தொடர்பு கொள்வதையே உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் நாம் கடவுளிடம் எதாவது வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்கிறோம். கடவுளிடம், இது வேண்டும் என்று ஆசைகளை என்று கடவுளிடம் கேட்டுக் கொண்டிருப்போம் நிறை வேற்ற அல்லது எங்களை காப்பாற்று என்று தான் நம் வேண்டுதல்கள் இருக்கின்றன.

3

கட வளி ம் இருப்பதை நிறை

3

'சுடுன் கப்பல் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'காற்றின் பெயரால் ஆனால் வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கறு கண்டவர் என்ற நிலை. கனவை திருடாக உடல், பொருள், ஆவி இணைந்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைய்த்தார். வெற்றிக்கு உக்களுங்தார்.

நீங்கள் கேட்டவை கிடைத்தவுடன், உங்கள் நம்பிக்கை வளர்ந்து கடவுளிடம் நன்றி செலுத்துவீர்கள். இது மிகவும் முக்கியமானது.

ஆரம்பத்தில் கடவுள் நமக்கு கொடுத்தவை எல்லாவற்றிற்கும் நன்றியுடன் இருப்பது மிக கடினம். மூன்று நாட்கள் ஒன்றுமே சாப்பிடாதே ஒரு வனை தியானம் செய்ய சொன்னால் அவனால் அது முடியுமா? இல்லை! அவனுடைய தேவைகள் வேறு வகை கொண்டது தியானம் செய்யச் சொன்னால் நீங்கள் முட்டாள்மாட்டர்கள். இப்படிப்பட்டவரை இப்போது அவனுக்கு வேண்டியது எல்லாம் சப்பாட்டிற்கான ஏதோ ஒரு வழி அதன் பிறகு அவருக்கு தியானத்தைப் பற்றி சொல்லப்படலாம்.

நிறைய பேர் என்னிடம் கேட்டபடுந்து, ‘கடவுள் தான் எங்கும் இருக்கிறாரோ? பிறகு, என் அவிருதம் வேண்டாவேண்டாது என் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும்? என் கோவில்களுக்கு செல்வேனும்? சடங்குகளை என் எதற்கு செய்ய வேண்டும்? அக் கடவுள் எங்கும் உள்ளார்! என்ற புரிந்து கொள்ளும் நிலையை அடைவதற்க்கு எதுவும் செய்யாமல் வெறுமனே சொல்லிக் கொண்டு மட்டுமே இருந்தீர்களானால் பிறகு நீங்கள் உங்களைத்தான் முட்டாளாக்கிக் கொள்கிறீர்கள்.

உலகை விரும்புவது சுலபம். மனைவியை விரும்புவது கடினம்! உலகம் முழுவதையும் அன்புடன் விரும்பினால் என்று சொல்வது சுலபம் ஏனென்றால் அதை நிருபணம் செய்ய அதற்கு நீங்கள் எதுவும் செய்ய வேண்டாம்.

ஆனால் மணவி மீது அன்பு செலுத்துவது என்பது நீங்கள் எதையாவது தெளிவாக செய்து நிருபிக்க வேண்டும். அதனால் நீங்கள் உட்கார்ந்து இருந்து சத்தியத்தை அடைந்து விட்டதாக உங்களுக்குள்ளேயே சொல்லிக் கொள்வதால் உண்மையில் நீங்கள் அதை அடையவேண்டிய முயற்சியில் இருந்து தப்பி நழுவுகிறீர்கள். அதை உணர்வதற்கான தேவையான படிகளிலிருந்து தப்பி முயற்சிக்கீர்கள்.

ஒருவன் ஒரு செயலை செய்துவிட்டு குறிப்பிட்ட பலனை எதிர்பார்க்கும் போது, விஷயங்களைச் சுற்றி தெளிவும் கூர்மையும் தொடர்ந்து செய்யாமல் இருக்க இது வழி என்பது அவனுக்கு பற்று இல்லாமல் செய்யப்பட வேண்டும் என்பது விளக்கமாகிறது.

‘சரன் அடைந்து சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க பெருங்க, இவை அனைத்தையும் செய்வீர்த்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

வகிக்கும் தெரிந்திருந்தாலும் கூட அவரை தொந்தரவு செய்யாமல் இருக்க வேண்டும்.

குறைந்த பட்சம் மந்திரமாக உட்காராமல் அந்த நபர் வேலையாவது செய்கிறார் என்று அவர் தீவிரமான செயலில் இருக்கிறார்! அவர் ரஜஸில் இருக்கிறார்! சாம்பேரித்தனமானதமனலைவிட அது நல்லது. ஆனால் அவனுக்கு ஒரு வழிகாட்டுதல் தேவைப்படுகிறது ரஜஸிலிருந்து பற்றும் செயலும் செய்யலாம் பிறகு அமைதி நிலையான சத்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட வேண்டியிருக்கிறது. அது குருவின் வேலை.

நாம் எல்லோருக்கும் நம் அடிப்படை இயல்பினால், குணங்களால் ஆளப்படுகிறோம். குணா என்று சமஸ்கிருதத்தில் விவரம் சொல்கிறார்கள். நம் வாழ்வில் வளம் பெற்ற முறை, இப்போது நாம் வாழ்ந்த விதம், இப்போது முன் ஜன்மத்திலும் இதை வைத்து இந்த குணங்கள் வேரூன்றுகிறது.

நம் மன அமைப்பு அல்லது மனதின் சாரம் என்று அழைக்கிறோம் இந்த குணங்களால் பிறவிதோறும் வந்தவை, நாம் யார் என்பதையும், இந்த பிறவியில் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும் தீர்மானம் செய்கிறது.

முன் ஜன்ம செயல்களால் நாம் இந்த மன அமைப்பை உருவாக்குகின்றோம்.

அந்த வகையில் நாம் அடுத்த பிறவியில் நடக்கப்போகிற நிகழ்வுகளையும் தீர்மானம் செய்கிறோம். மன அமைப்பானது நம்முடைய இயல்பையும், தன்மையையும் தீர்மானம் செய்கிறது.

வாசனைகளற் பிறக்கும் போதே வந்த ஆசைகள் அதை நிறைவேற்றுவதற்கான சக்தியை தன்னுள் எடுத்து வரும் நீங்கள் இந்த வாசனா அசைகளைப் பற்றி விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட்டால் அவற்றை நீங்கள் நிறைவேற்றி விடா முடியும். பூரணமான பின் இந்த ஆசைகள் எந்த வித தடயங்களும் வைக்காமல் கரைந்து மறைந்துவிடும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார்கள். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபடுந்தான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அமைப்பாதுதான் பணத்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

‘சரன் அடைந்து சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க பெருங்க, இவை அனைத்தையும் செய்வீர்த்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

பூரணமடைந்த ஆசைகளின் விழிப்புணர்வு நிலையை அடைந்தவர்கள் செயலை செய்பவன் தான் இல்லை எப்பதை உணர்ந்து விடுவார்கள்.

பாளை செய்பவனின் சக்கரம் (நீணிறுனெனுஞு)ன் திடனுடனு) சுழன்று வ கொண்டே இருக்கும். பாளை செய்து முடித்த பின்னும் பாளை செய்பவன் வேலை செய்வதை நிறுத்திய பின்னும் சில நிமிடங்கள் அப்படியே சுழலுவும் அதைப் போல் மின்னார விசிறி அதற்கு பாய்கிற மின்னாரத்தை நிறுத்திய பின்னும் சில நிமிடம் இந்த உடல் மன அமைப்பை எடுப்பதற்கு காரணமான ஆசைகள் வாசனா உங்கள் உடலில் மனதை, அவை எதற்காக உடலெடுத்து வந்ததோ அந்த காரியங்களிலேயே சுழல் விடும்.

ஆனால் விவேகி இந்த செயல்பாடுகளை எல்லாம்மையும் செய்பவன் தான் இல்லை என்கிற கருத்தில் செய்து கொண்டிருப்பான்.

உண்மையில், வாழ்க்கை இந்த வழியில் வாழப்பட வேண்டும் என்கிற உங்கள் ஆசையானது அறிந்துகொள்கிறது இந்த குறிப்பிட்ட வழியில் வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்று நீங்கள் தான் தேர்ந்து தூட்டிகிறீர்கள். ஒரு முறை எடுத்தவுடன், உங்கள் வடிவில் முடிவை ஆத்மாவ நீதி அதற்கு தந்தார் போல் நடந்து கொள்ளும். நீங்கள் ஆசைப்பட்டபடி வாழ உதவியாக உள்ள மன அமைப்பை நீங்கள் உருவாக்குகிற ஒரு குறிப்பிட்ட வகையில் வாழ வேண்டும். என்று நீங்கள் உருவாக்கிய மன அமைப்பதான் உங்களுடைய வாசனா அல்லது கவர்ந்திள் விதை குழுநுழை நீர்நு செனுட்ச

நீங்கள் மட்டுமே தேர்வு செய்கிறீர்கள், ஆனால் எந்த ஒரு தேர்வு அதன் விளைவுகள் பக்கவிலைவுகளோடுதான் வருகின்றன.

சில நேரங்களில் நீங்கள் பக்க விளைவுகளை பார்த்து, இந்த மாதிரியான வாழ்க்கை வேண்டாம் என்று என்னுகிறீர்கள். அது மிகவும் விலைகொண்டதாக இருக்கிறது, அது நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் விளைவு அல்லது மேலும் விளைவுகளை எல்லாம் உருவாக்கிறது என்று நினைக்கிறீர்கள். பிறகு நீங்கள் உங்களுக்கு வருவதெல்லாம் விதியானாலும் விளைவானாலும் தான் வருகிறது என்று சொல்கிறீர்கள் உண்மையில் நீங்கள்தான் இதை முடிவில் தேர்ந்தெடுத்தவர்கள்.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு மனிதன் ஒரு உணவு விடுதிக்கு சென்று பல விதமான உணவு வகைகளை ஒரு ஆர்டர் செய்தான் ஹம்பர்கர், ஸ்யூக், பாஸ்டா, குளிர்பானங்கள் ஐஸ்கிரீம் என்று பல வகைகளை சொன்னான் அவன் மனதர உணு கொண்டான் பின் சற்று தள்ளி வந்தவனை உட்கார்ந்தால் தான் இப்படிது வெளியிட்டாளில் கொண்டு வந்து தந்தான்.

அவன் அந்த நீலமான பில்லை பார்த்தார் பின் அதிர்ச்சியுடன் சொன்னான் நான் பில்லை ஆர்டர் செய்யவில்லையே!

நீங்கள் சாப்பிடும்போது பில்லைப் பற்றி நினைக்கவில்லை ஆனால் உங்கள் செயலின் விளைவாகத்தான் அந்த பில் வந்தது. நீங்கள் சாப்பிட்டதற்கான பில்லைதான் நீங்கள் பில்லை தரியாக ஆர்டர் செய்ய வேண்டியதில்லை.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எனக்குளிர்த்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன் தான் என்குளிர்த்

அதைபோலத்தான், வாழ்க்கையிலும், நீங்கள் கடந்து செல்கின்ற விளைவுகள் என்பது உங்களின் சொந்த செயல்களிலோதான் வருகிறது. சுவை எதனால் வருமட்டியும் விழிப்புணர்வு உங்களுக்கு இல்லை அனால் செயல்களை விழிப்புணர்வில்லாமல் செய்கிறீர்கள்.

நடக்கும் போது ‘எனது’ என்பது வருகிறது என்ற நாம் நினைக்கிறோம்.

ஆனால் ஆழமாக பார்த்தால், நம்முடையது என்று நினைக்கும் கருத்தானது நாம் என்று எதை நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறோமோ அதை வரையறுக்கிறது உங்கள் அந்தஸ்து சொத்துகள், செல்வங்கள், உறவுகள் எல்லாம் உங்களிடமிருந்து எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டால் பின் “நீங்கள்” என்று உங்களை எதை நினைப்பீர்கள்? எப்படி உங்களை விளக்குவீர்கள் நான் என்கின்ற கருத்தே சார்புடையது, இல்லையா?

612

613

சமீபத்தில் கோட்டாடில் அதிதி இயற்பியலில் (கிதெதக்ஞானுடை கடதுான் டிசின்) இழை தத்துவம் (குஞ்ஞூனாடினுன்ஜைதநுநிறுதது) என்று ஒன்று உள்ளது. அது சொல்வது என்னவென்றால் இந்த பிரபஞ்சமானது அடிப்படையில் இழைகளால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த இழைகள் மிக நுண்ணிய அளவுகளாய் குறிப்பிட்ட அதிர்வலையில் அதிர்வை தருகிறது.

அப்படி என்றால் ஒரு பொருள் துகள் அல்ல அதிர்வு. சக்தி பல்வேறு வகைமுறையில் அதிர்வை தருகிறது பல்வேறு வகையான அதிர்வுகள் பல்வேறு துகள் போல் தெரிகின்றன.

பல பக்தர்கள் என்னைத் தொடும் போது மிருதுவான தலையணையை தொட்டதைப் போல் உணருவார்கள். ‘சக்தி தரிசனத்தின்’ போது சாமி அவர்களைத் தழுவும் போது அவ்வாறு உணர்வார்கள்.

சில தேரங்களில் ஒன்றும் உணரமாட்டார்கள். அப்போது அவர்கள் அதிர்ச்சி அடைவார்கள். அடிப்படையில், ஜீவன்மடைந்தவர்கள் வெறும் சக்தி தான் உடல் அல்ல.

இந்த தளத்தில், இந்த இடம் கால பரிமாணத்தில், நீங்கள் அவர்களை வடிவமாக பார்க்கிறீர்கள். நீங்கள் அவர்களை இந்த ஆறு - அடி வடிவத்திற்குள் பார்த்து ‘நித்யானந்தா’ என்று சொல்கிறீர்கள் ஆனால் உண்மையில் சத்தியம் என்ற வென்றால் இந்த ‘நித்யானந்தா’ அங்கு இருக்கவே இல்லை. அது வெறும் சக்தி. அங்கு நான் என்று ஒன்றபுற இல்லை.

நீங்கள் எதன் மீதோ பற்று வைக்கும் போது, வெறி நிகழ்வை உங்களுக்குள் வைத்துக் கொள்ளும் போது, நீங்கள் உங்களுக்கு துன்பத்தை நீங்களே உருவாக்குகிறீர்கள்.

உங்கள் மனழும், புலன்களும் அது செய்ய வேண்டியதை அதன் இயல்பின் படியே செய்கின்றன. என்று புரிந்து கொண்டு விட்டால் போதும். நீங்கள் உடல் - மனம் படியே செய்யகின்றன.

‘சதன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கணவ ண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக் உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பஷக் வைத்தோ. வெற்றிக்கு உக்கமளித்தோர்.

இவற்றின் பற்றிலிரந்து விடுபட்டு தெளிவாக புரிந்து கொண்டு செயலை செய்வீர்கள். என்ன நிகழ்கிறதோ அவை வெறும் உடல், மனம், புலன்களின் செயல்கள் அவை தன் வேலையை செய்கின்றன என்ற தெளிவான புரிதலில் செய்வீர்கள்.

இதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளாதபோது, நீங்கள் செய்யும் செயலில் சிக்கிக் கொள்வீர்கள் உங்களை சுற்றி நிகழும் நிகழ்ச்சிகளிலும், மக்களிடமும் உணர்ச்சி ரீதியாக பற்றுக் கொண்டு விழிப்புணர்வற்ற வாழத் தொடங்குவீர்கள். எனென்றால் உங்களை சுற்றி நிகழும் எல்லாவற்றின் மீது மன அழுத்தம் அடைவதாலும், உணர்ச்சி களினால் கஷ்டபடுவதாலும் உங்கள் சக்தி வீணாகப்படுகிறது.

கேள்வி: சுவாமிதி கர்மா என்பதைப் பற்றி எங்களுக்கு விளக்குகள் கர்மா என்றால் என்ன?

உங்களுக்கு கர்மாவைப்பற்றி ஒரு விளக்கம் சொல்லிதேன். எப்போதெல்லாம் ஒரு செயல் ஆரம்பிக்கப்படுகிறதோ, ஆனால் முழுமை பெறவில்லையென்றால், அதை நிறைவுபடுத்த உங்களை இழுக்கின்ற ஒரு ஆற்றல் ஒரு சக்தி இருத்துக் கொண்டே டமிருக்கும். பூரணப்படுத்த, முழுமைக்கு கொண்டு வர உங்களை இழுத்துக்கொண்டே இருக்கும் இந்த உந்துதலே கர்மா.

எதையெல்லாம் அனுபவித்திர்களோ, ஆசைப்பட்டிர்களோ உணர்ந்திர்களோ ஆனால் அவை பூரணமடையாமலிட்டால், உங்களை தொடர்ந்து இழுத்துக்கொண்டே இருக்கும்.

பூரணத்துவத்தை அடையும் வரை அந்த அனுபவத்தை நோக்கி உங்களை மீண்டும் மீண்டும் இழுக்கும்.

அந்த செயலை மீண்டும் மீண்டும் இரும்ப இரும்ப செய்து கொண்டே இருப்பீர்கள். அனுபவமாக மாறும் வரை செய்வீர்கள் ஏனென்றால் நீங்கள் பூரணமானவர்கள் இந்த காரியத்தை பூரணமாக்கவே நீங்கள் உடல் எடுத்தவர்கள் இந்த பிரபஞ்சத்துவத்தை நோக்கிய செயல்களில் அதை நிறைவேற்றும் வழியில் நீங்கள் இந்த விஷயங்களை, கவலைகளை எல்லாம் சந்திக்கிறீர்கள்.

‘சதன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘கான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கணவ ண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக் உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பஷக் வைத்தோ. வெற்றிக்கு உக்கமளித்தோர்.

நான் இதைத்தான் கர்மாவிற்கான விளக்கமாக தருகிறேன். மற்ற வார்த்தைகள் எல்லாம் ‘இது என்னுடைய பாவ கர்மாவினால் இந்த தோஷம் எனக்கு வந்தது என்னுடைய புண்ணிய கர்மாவால் நான் சுவாமிஜியை சந்தித்தேன்’ இவை எல்லாம் அந்த சம்பவம் நடந்தவுடன் நாம் சொல்லும் வெறும் வார்த்தைகள்தான்.

எது நடந்தாலும் நாம் அன்று கர்மா என்று பெயரிடுவோம்.

கர்மா என்கிற வார்த்தையே தவறாக புரிந்து கொள்ளப்பட்டு உள்ளது. நான் கர்மாவிற்கான விளக்கத்தை நீங்கள் சிந்தனைமிக்க புரிதல் கொண்டடைப் போல் தெளிவிலே நான் கர்மா என்பதை வாழ்வினை என்றோ விதி என்றோ குறிப்பிடவில்லை.

நான் அதை காரணம் விளைவு என்று பொருள் தரவில்லை.

என்னுடைய அனுபவத்தில் சொல்வது என்ன வென்றால், விதி என்றோ வினை என்றோ எதுவும் இல்லை. பிரபஞ்சத்தால் எழுப்பப்பட்டு இருக்கிறது நாம் தான் முடிவு செய்கிறோம்.

ராமகிருஷ்ணரின் பரமஹம்சர் ஒரு அழகான கதையை சொல்கிறார். இந்த விஷயத்தைப் பற்றிய அழகு ரீதியான தெளிவை அது உங்களுக்கு தரும்.

ஆமாம், கர்மாவைப் ப பற்றிய இருக்கின்ற நிலையையும் அனுபவ நிலை தெளிவையும் பாருங்கள் உங்களுக்கு உள்ளதை உள்ளது போல் தரமுடியாது. ஞானத்தின் மூலம்தான் அந்த தெளிவை பெறமுடியும். ஞானமடைந்தபின் அதை நீங்கள் வெளிப்படுத்த முடியாது!

ராமகிருஷ்ணர் கர்மாவைப் பற்றி இப்படி விளக்குகிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

‘சாதன் அப்படிச் சொல்லிகிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சாதனை பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தந்நை திருமாத்து உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செயலிழுத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமளித்தார்.

ஒரு உதாரணத்தை எடுத்துக் கொள்வோம் ஒரு பசு 5 மீட்டர் நீளமுள்ள கயிற்றால் ஒரு கம்பத்தில் கட்டப்பட்டு உள்ளது அந்த வட்டத்திற்குள் அதனால் தன் விருப்பப்படி உட்கார, நிற்க, சாப்பிட முடியும். அதற்கு பிடித்ததை செய்ய முடியும். அதன் எல்லையை அது தாண்ட அதற்கு சுதந்திரம் இல்லை.

நம் வாழ்க்கையும் அதைப்போலவே உள்ளது. நமக்கு குறைவான சுதந்திரமே உள்ளது. மற்றெல்லாம் பிரபஞ்சத்தின் கையில் உள்ளது. ராமகிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறார் தெரியுமா?

அந்த 5 மீட்டர் தூரத்தை அறிவுடன் புத்திசாலித்தனமாக பயன்படுத்தினால் பிரபஞ்சம் கயிற்றை நீளப்படுத்தலாம் அல்லது முழுவதும் சுதந்திரமாகலாம். அது நடப்பது நம்மையும் நம் குருவையும் பொறுத்தது. பந்தத்தில் கட்டப்பட்டு இருபத்தைந்து வருடம் அந்தது விலங்கை நோக்கி நோக்கி தேர்வு செய்ய முடியும்.

யாரோஒருமுறைஎன்னிடம் கோட்டார்கள் ‘ஒரு வேலை அந்த பசு கயிற்றை அறுக்கவோ கழிக்கவோ கற்றுக் கொண்டால் என்ன ஆச்சும்?’

முதலில் கயிறு எங்கே உள்ளது என்பது உங்களுக்கு தெரியுமா? எந்த காலில் கட்டப்பட்டுள்ளது? எங்கே ஆரம்பித்து எங்கே முடிகிறது? எப்படி கடிப்பது? எப்படி கடிப்பது?

சாதாரண பசுவும் கயிறும் விளக்கத்தில் பசுவால் இவற்றை பார்க்கமுடியும். ஆனால் உங்களுக்கு கயிறு என்றால் என்ன? எங்கே உள்ளது என்பது கூட தெரியாது.

நான் சொல்லக் கூடியவை இதுதான் நான் கொடுக்கக்கூடியவை எல்லாம் அந்த அனுபவத்தின் ஒருதலை அந்த அனுபவத்திற்குள் நுழைய ஒரு துளி ஒரு அகத்துண்டுதல் அதைத்தான் நான் உங்களுக்கு கொடுக்க முடியும் மற்றவை அந்த அனுபவம் நிகழும்போது நீங்கள் தெரிந்து கொள்வீர்கள்.

3

கர்ம யோகா

ஆன்மீக ஞானம் நிறைந்த விழிப்புணர்வால், எந்த ஆதாரமோ, சொந்தம் கொள்ளும் ஆசையும் இல்லாமல், சோம்பேறித்தனமற்று நீ என்ன செய்யவேண்டுமோ அதை செய்து செயலின் விளைவை எனக்கு அர்ப்பணம் செய்.

3.31

என்னுடைய ஆணையின் படி தன் கடமைகளை செய்யவர்கள், என் வார்த்தைகளைநம்பிக்கையுடன்திற்பின்றிபின்வருவர்கள்செயலின்பந்ததிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள்.

3.32

என் சொற்களின்படி தன்ன கடமைகளை சீரா நியமத்துடன் செய்யாதவர்கள் அறிவற்றவர்கள் அறியாமையில் அழிவார்கள்.

அடுத்து கிருஷ்ணன் முக்கியமான கருத்தைப் பற்றி சொல்கிறார். அவர் மேலும் ஒரு கருத்தை தெளிவு படுத்துகிறார்.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார்: என்னுடைய படி தன் கடமைகளை செய்யவர்கள், இந்த போதனையை நம்பிக்கையுடன் பின்பற்றுபவர்கள் எந்த எதிர்ப்பு மனப்பான்மையும் இல்லாதவர் செயலின் பந்ததிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள்.

இங்கே நீங்கள் இரண்டு விஷயங்களை புரிந்து கொள்ளவேண்டும். அவர் சொல்கிறார் “என் கட்டளைப்படி” அதன் பொருள் என்ன என்னவென்றால் நீங்கள் உங்கள் இருப்புதன்மைக்குள் நுழைந்து போது, என்ன உங்கள் ஆத்மா சொல்கிறதோ அவைதான் கிருஷ்ணனின் வார்த்தைகள்.

கட்டளைகள் என்று அவர் சொல்வது ஆத்மாவின் ஆணைகள். இலக்கை விட்டு இருப்புதன்மைக்குள்நீங்கள் விழும்போது தெய்வீகம் உங்களை வழி நடத்தும். கடவுளே உங்களுக்கு வழிகாட்டுவார். நீங்கள் அவரின் கருவியாகிவிடுவீர்கள்.

உள்ளே தடையில்லாத காலியான மூங்கிலாக ஆகும்போது கிருஷ்ணனின் கையில் புல்லாங்குழலாக இருப்பீர்கள். நோக்கமற்று அகங்காரமற்று இருப்பதத்தான் சாட்சி காலியான மூங்கில் இருப்பீர்கள். காலியான மூங்கிலாக போது கிருஷ்ணனின் கையில் புல்லாங்குழலாக இருப்பீர்கள்.

களத்து மூங்கிலாக நீங்கள் இருந்தால் பிணம் தூக்கத்தான் பயன்படுவீர்கள். இந்தியாவில் மூங்கில் கம்புகள் இறந்தவர்களை எடுத்தபடுத் செல்லத்தான் உபயோகிக்கிறார்கள். ஆனால் அகங்காரத்தை விட்டுவிட்டு இருப்பத் தன்மையில் விழும்போது, தெய்வீத்தின் கைகளில் கருவியாக மாறுவீர்கள். நீங்கள் தெய்வ மூங்கிலாக இருப்பீர்கள்.

புல்லாங்குழலாக நீங்கள் ஆனபின் உள்ளே நுழையும் காற்று இசையாக வெளிவரும். ஆத்மாவிலே வெளிவரும் ஆனபின் தெய்வீகத்தின் கருவியாக நீங்கள் மாறியின் உள்ள செல்லும் காற்று சாட்சிரம் அல்லது மந்திரமாகும்இசையாக வெளிவருகிறது. உங்களில் வருவது எல்லாமே தெய்வீகமாகும் (புனித வார்த்தை) உங்கள் செயல் தன்னிசா ஆகும் (புனித நடப்பங்கள்) உங்கள் வடிவம் யதிரா ஆகும். (புனிதவடிவம்)

அகங்காரத்தைக் கொன்று ‘என்னுடைய பேரில் நம்பிக்கை வைத்து புனித வார்த்தைகளைக் கேட்டு மகிழ்ந்து மூர்த்தியாகிவிடும் அல்லது புனிதவடிவமாகிவிடும் உங்கள் செயல்கள் இயானமாகி தெய்வீகத்தை உணரும் நுட்பமாகமாறும் நீங்கள் தெய்வீகமயமாகிவிடுவீர்கள்.

உங்கள் அகங்காரத்தை ஒரு களத்து மூங்கிலாக சுமந்தீர்கள் என்றால், அதை வைத்து பிணத்தை தூக்கத்தான் உபயோகிக்க முடியும்! காளி மூங்கிலாக கிருஷ்ணர் கைகளில் புல்லாங்குழலாக மாறுவதா? அல்லது கணத்து மூங்கிலாகசிகுட்டிற்கு பிணத்தை சுமப்பதா? எல்லாம் இப்போது உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது.

இங்கே கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் தன்கடமைகளைந்கட்டளைப்படிசெய்பவர்கள், உங்களுள்ளுணர்வின்உள் விழிப்புணர்வின் படி செய்யவர்கள். தயவுசெய்து தெளிவாக புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

சமுதாயம் முன் வைத்த மன உணர்வுடன் இருப்பீர்கள். சமுதாயம் கட்டுக்கடைகளை, சமுதாயம் சொல்லித் தந்த நோக்கங்களை கட்‌டுறுமனப்பான்மை போன்ற விஷ்டபின்தான் நீங்கள் மனசாட்சியாக விட்டு விழிப்புணர்வுடன் வாழத் தொடங்குவீர்கள்.

‘சுயன் இப்படிச் சொல்கிறனே’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுயான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிர்ந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை திட்டமாக உரல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க லைத்தார். வெற்றிக்கு உட்கலந்தார்.

சமுதாய மன உணர்வு வேறு. ஆன்மீக விழிப்புணர்வேறு இலக்கை வைத்து வாழ்ந்தீர்கள் என்றால் உங்கள் வாழ்க்கையில் சமுதாய உணர்வுதான் நீங்கள் சமப்பீர்கள் அதுதான் உங்களுடன் இருக்கும் நீங்கள் ஏற்கும் அழுக்கு உணர்ந்து கொண்டீர்கள் என்றால் உங்கள் வாழ்க்கையில் ஆன்மீக விழிப்புணர்வே சமப்பீர்கள்.

‘தன் விழிப்புணர்வின் படி வாழும் மனிதன், இந்த போதனைகளில் நம்பிக்கையும் உள்ளவன்”. என்கிறார் கிருஷ்ணன். இங்கு ‘சிரத்தையுடன்’ கேட்கிறார்? கிருஷ்ணனின் ‘சித்தை எப்படி முதல் முறையாக சொல்கிறார். என?

நல்லது ஆமாம், சிரத்தை என்னும் வார்த்தையைநம்பிக்கை என்று ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்க்க முடியாது. சிரத்தை என்பதற்கு நம்பிக்கை என்ற வார்த்தை வெறும் சாதாரண வார்த்தை. சிரத்தை என்ற வார்த்தைக்கு ஆங்கிலத்தில் சரியான வார்த்தை கிடையாது சிரத்தை என்பது வெறும் நம்பிக்கையை மட்டும் சொல்லாமல்லை. அந்த கருத்தை செயல்படுத்துவதற்கான நம்பிக்கையையும் துணிவையும் சேர்த்தே அது குறிக்கிறது. அந்த சிரத்தையுடன் துணிவு செய்து பார்ப்பதுதான் ‘சிரத்தை’ என்ற சொல்கின்றோம். இங்கு கிருஷ்ணன் சொல்கிறார் ‘சிரத்தையுடன அன குயந்தோ’ போதனைகளை துணிவுடனும், ஸ்ரத்தையுடனும் செயல்படுத்தி அதை பின்பற்றுபவர் என்று அர்த்தம் பின்பற்ற வதற்கு துணிவு என் தேவை? ஒரு சின்ன கதை

குருடராக பிறந்த ஒருவனை மருத்துவரிடம் சென்று கேட்டான் ‘டாக்டர் என் கண்பார்வையை திரும்பபவர வைக்க உங்களால் உதவமுடியுமா?” டாக்டர் சொன்னார், ‘கவலைப்படாதீர்கள்! நான் ஒரு அறுவை சிகிச்சை செய்கிறேன். உங்களுக்கு பார்வை வந்துவிடும் அதன் பின் நீங்கள் ஜாடை கோல் இல்லாமல் நடந்து செல்வீர்கள்”.

பார்வையற்றவர்கள் தங்களை சுற்றி வழியை உணர்ந்து கொள்வதற்காக தங்கள் கைகளில் ஊன்று கோல் எடுத்துச் செல்வார்கள். நாற் புறமும் அவரை மூழ்கடித்தும் என்று சொன்னார். பார்வையற்றவன் கேட்டான், ‘டாக்டர், நீங்கள் அறுவைகிச்சை செய்து என் கண்களை சரி செய்து, கோல் இல்லாமல் நடந்து செல்வீர்கள் என்கிறீர்கள். அப்படி நடந்து செல்ல செல்ல கொஞ்சமாக, குருடன், கோல் வைத்திருப்பது வெறுங் உதவிக்காக என்பதை மறந்துவிட்டான். அவன் கோல் நடப்பதற்கு அவசியமான ஒன்று என்று நினைக்கத் தொடங்கிவிட்டான்.

அறுவைகிச்சை முடியும் வரை, அவன் பார்வை கிடைக்கும் வரை தான், அதன் பிறகு கோல் நடப்பதற்கு புறியும் வரை அவனுக்கு நம்பிக்கை தவைப்படுகிறது டாக்டர் வார்த்தைகளை நம்பி அதற்கு உடன்பட்டு ஆபரேஷன் செய்து கொள்ள வண்டிய அவசியம் உள்ளது.

அதே போலவே, மனம் இல்லாமல் வாழுங்கள் என்று நான் சொல்கிறேன் நீங்கள் இலக்குகள், நோக்கங்கள் இல்லாமல் வாழ்த்தொடங்கினால், கோல் இல்லாமல் உங்களால் நடக்க என்று நான் சொல்கிறேன். கோல் என்பது இ வரு ஒன்றும் இல்லை உங்களுடைய இடறல்களும், கவலைப்படுத்தலும்தான்.

ஆனால் கவலை படாமல் உங்களால் வாழமுடியும் என்பதை நீங்கள் நம்புவதில்லை. கொஞ்சம் கவலை, கவலை இல்லாமல் வாழ்வது அதனால் கவலை இல்லாமல் உங்களால் உயிர் வாழமுடியும் என்று ஒருபோதும் உங்களால் கற்பனை செய்து கூட பார்க் முடியவில்லை.

கவலை இல்லாமல் உங்களால் வாழமுடியும் என்று நான் சொல்லும்போது ‘இல்லை! இல்லை! இல்லை!’ என்று நீங்கள் சொல்கிறீர்கள். ‘இது எப்படி முடியும்? என் குழந்தைகளைப் பற்றி நான் எப்படி கவலைப்படாமல் இருக்க முடியும்? மனைவிக்கு என்ன ஆகும்? என் குடும்பம் என்ன

செய்வீர்கள் என்பது புறிந்தது. என் பார்வை இரும்பு வரும் என்பதும் புரிந்தது. ஆனால் கோல் இல்லாமல் எப்படி நடந்து செல்லமுடியும் என்பது தான் எனக்கு புரியவில்லை கோல் இல்லாமல் நான் எப்படி நடப்பேன்!

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவேறுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு கிடைத்தது.

அழுவதற்கு கப்போதுனான் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

‘சுடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெற்ற இன்னல்கள், என சிறுவயதில் கனவு கண்டவர் எ தத்தை. கடவுள் திருமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

‘சுடன் பெற்ற இன்னல்கள், என சிறுவயதில் கனவு கண்டவர் எ தத்தை. கடவுள் திருமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

ஆகும்? என் சொந்த என்ன ஆவது? என் வழக்குகள் என்ன ஆகும்? என்கிறீர்கள்.

தெளிவாக இருங்கள். உங்கள் வாழ்க்கை உங்களால் தான் சிறாக நன்றாக செல்கிறது என்று நினைக்காதீர்கள் அது நீங்கள் இல்லாவிட்டாலும் அது நன்றாக நடக்கும் இது உங்களாலே தவிர்த்தும் நன்றாத்தான் செல்லும் உங்களால் தான் வாழ்க்கை நன்றாக நடக்கிறது என்று எண்ணவேண்டாம்.

உங்களுக்கு துணிவு இருக்கும் போதும், இந்த போதனைகளில் சிரத்தை உள்ளபோதும், நோக்க மற்ற தள்மையில் வாழத்தொடங்கும் போதுமட்டும்தான் நடப்பதற்கு கோல் தேவை இல்லை என்பதை உங்களால் உணர முடியும்.

உங்கள் இருப்புத் தள்மையில் ஆழ்ந்த இற்குள் நுழைந்து விட்டாலே போதும் முழுமையான வேறுபட்ட பரிமாணத்திற்குள் செல்வீர்கள்.

ஆன்மீக வாழ்வு, பொருள்சார்ந்த வாழ்வு என்று நினைக்கும் இரண்டுமே அதன் அர்த்தத்தை இழந்துவிடும். வாழ்வின் புது பரிமாணத்திற்குள் நீங்கள் நுழைவீர்கள் உதாரணமாக நான்கு வயதுடைய குழந்தைக்கு வாழ்க்கையைப் பற்றி நீங்கள் விவரிக்கமுடியுமா? உங்களால் அது முடியாது. அவனால் பொம்மைகளைத்தான் புரிந்து கொள்ள முடியும். அவன் சிறியவனாக பிந்தான் வாழ்க்கை என்றால் என்னவென்று அவனால் புரிந்து கொள்ளமுடியும். தானாகவே பொம்மைகளும், விளையாட்டு பொருள்களும் அவளைவிட்டுச் சென்று விடும்.

நீங்கள் உங்கள் விளையாட்டு சமயங்களை இழந்ததற்கு நீங்கள்கிறீர்களா? இல்லை நீங்கள் வளர்ந்தபிறகு, வாழ்க்கையில் வேறுபட்ட ஒரு பரிமாணத்தை உணரத் தொடங்குகிறீர்கள் அப்போது இந்த விளையாட்டு பொருள்கள் உங்களை விட்டுச் செல்கிறது புரிப்பிடிப்பதை நீங்கள் விடுவது முக்கியம் அல்ல புறைக உங்களை விடுவது முக்கியம்.

நீங்கள் உங்கள் இருப்புத் தள்மையை அடையும் போது, வாழ்வின் நோக்கமற்ற தன்மையை உணரும்போது, பொருள் சார்ந்த உலகம் மற்றும் ஆன்மீக உலகம் என்று சொல்லும் இவ்விரண்டும் உங்களை விட்டு நீங்கள் நான் சொல்லும் “அதீத ஆன்மீகம்” அல்லது “நித்தியானந்த நிலை” அடைவர்கள் நீங்கள் நித்தயானந்த நிலையில் வாழத் தொடங்குகிறீர்கள்.

நீங்கள் உங்கள் இருப்புத் தள்மையை அடையும் போதுதான் வாழ்க்கைக்கு கவலைகள் தேவையற்றது என்பதை கொள்வீர்கள். உங்கள் மனதின் தேவை உங்களுக்கு இருக்காது. நீங்கள் வாழ எந்த கவலையும் படத் தேவையில்லை. உங்கள் இருப்புத் தள்மையை அடையும் போது சிரத்தை தேவைப்படுகிறது. உங்கள் பார்வை உங்களுக்கு கிடைக்கும் சிரத்தையுடன் ஆபரேஷன் மேஜை மேல் படுக்க வண்டும் டாக்டர் உங்கள் மேல் வேலை செய்ய அனுமதிக்க வேண்டி உள்ளது. இது தான் கிருஷ்ணன் சொல்வதன் சிரத்தாவந்தோ அனுபவன்தோ.

அடுத்த வார்த்தை மிகவும் அழகானது பொறாமையில்லாமல் வாழ்வது என்பது பொருள் இது ஒரு முக்கியமான விஷயம். இதுவரை சொன்னவை எல்லாவற்றையும் எல்லோரும் புரிந்து கொண்டு ஒப்புக்கொள்வார்கள்.

ஆனால், ‘என் சகோதரன் இரண்டு விடுகள் வாங்கி இருக்கிறானே’ என்கிற எண்ணம் திடீரென்று வரும்.

இருப்பைத்து வருடம் போராடினார் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

இருப்பைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

என் சகோதரி பெரிய கார் வாங்குகிறாள். நான் மட்டும் எப்படி இதைப்போல வாழ்வது? அவனிடம் அது அவளிடம் இது உள்ளது? இது போல் எண்ணங்கள் வரும்போது என்ன ஆகும்? உங்கள் ஆன்மீக நோக்கமற்ற தன்மை, உங்கள் வாதாந்தங்கள் எல்லாமே மறைந்துவிடுகிறது.

நீங்கள் மறுபடியும் பழைய எல்லைகள்த்திலேயே இருக்கத் தொடங்குவீர்கள் உங்கள் அண்டை வீட்டுக்காரர் புது ஏர்கண்டிஷர் வாங்கிய மறுகணமே உங்கள் வீட்டின் வெப்பம் அதிகமாகிறது.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார் ‘பொறாமைப்படாமல் இருப்பது என்கிறார். பொறாமை என்பது உங்களை பழைய மதம்பிடித்த நிலையிலேயே மீண்டும் மீண்டும் வைப்ப்பதை எலி பந்தயத்தில் பிரச்சனை என்வென்றால் நீங்கள் வெற்றி பெற்றாலும் அதே எலியாகத்தான் இன்னும் இருக்கிறீர்கள். வெற்றி மட்டும் கூட, நீங்கள் வெறுமையே எலியாகத்தான் இருக்கிறீர்கள் அதைவிட மேலாக வேறு ஒன்றும் இல்லை!

பொறாமை அல்லது போட்டியமைப்பாங்கு உங்கள் இரும்புத் தன்மைக்குள் நுழைந்து மறுகணமே மறைந்து விடுகிறது. மீண்டும், சமுதாய கட்டுக்குள் விழுந்து கட்டுபடுமாப்பாங்கினால் இலக்குகள் பின் ஓடத்தொங்குகிறீர்கள்.

பொறாமை அல்லது போட்டியிடுதல் உங்களை எளியைப் போல் ஒட வைக்கிறது. மாயா சக்தியைப் பற்றி தந்திரோபாயிலிருந்து எடுத்த (பொய் தோற்றத்தின் ஆற்றல்ப் பற்றி ஒரு அழகான கருத்து பொறாமை என்கிற ஒரு கோலை வைத்தே மாயை நம்மை ஆட வைக்கிறது. இந்தியாவில் குரங்குகளை வைத்து பிழைப்பு நடத்தும் நபர்களைப் பற்றி தெரியுமா? சாலை ஓரத்தில், குரங்குகளை வைத்துக் கொண்டு வித்தை காட்டுவார்கள். அவர்கள் கைகளில் எப்போதும் ஒரு கோலை வைத்து இருப்பார்கள். கோலை சுற்றிக் கொண்டே ‘ஆடுமா ராமா! ஆடுடா ராமா!’ என்று சொல்வார்கள். அவர்கள் சொற்படி குரங்கு நடந்து கொள்ளும் சின்ன கோலை கைகளில் வைத்துக் கொண்டு குரங்கை தங்கள் விருப்பிய படி ஆட வைப்பார்கள் அது அப்படியே அவர்கள் சொல்லிற்கு கீழ்படியும். அதே போல் மாயா சக்தியானது உங்களை ஒடவைக்கிறது. பொறாமை, ஒப்பிட்டு பார்த்தால் என்கிற கோலை வைத்துக் கொண்டு அதன் விருப்பப்படி உங்களை ஆடவைக்கிறது. ஒப்பிட்டு பார்க்கும் சுணிமே நீங்கள் அதே தடத்தில் அதே பாதையில் அதோ செயல்பாட்டில் குழிகிறீர்கள். வழக்கமாக செய்யும் இந்த செயலைத்தான் நான் நோக்கம் கொண்ட வாழ்க்கை என்கிறேன். அதன்பின் நீங்கள் ‘கர்ம’ ஆகிவிடுகிறீர்கள், ‘கர்மயோகி’ இல்லை எவர் ஒருவர் நிலையான முடிவில்லாத விழிப்புணர்வில் வாழ்கின்றாரோ அவர் நித்யயோகி! இவர் தன்னுடைய உடல் - மனம் அதன் இயல்பின்படி செயல்பட அனுமதிக்கின்றவர். நிலையான விழிப்புணர்வில் மையம் கொள்கிறார் அவரை கர்மயோகி என்றே அழைக்கிறோம். இவர் செயலில் உடன்படும்போதும் பற்றில்லாமல் முடிவான துறவுநிலையில் செய்பவர். ஆனால் பொறாமையால் செயல்படுபவர், போட்டியினால் ஒப்பிட்டு பார்ப்பது எரிச்சல் கொள்பவர் சமயம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் போட்டியாளர்கள் செய்வது முன்னேற்பாடு எல்லாபந்தத்தில் சிக்கி கொள்கிறார்.

அவரை கர்மி என்ற அழைக்கின்றோம். போராசையிலிருந்து செயல்படுபவர் அந்த செயலை நோக்கியே இருப்பவர். ஒரு கர்மிக்கும், கர்மயோகிக்கும் இருக்கின்ற வித்தியாசம் இதுதான். எவர் ஒருவர் பொறாமையில் உத்வேகப்படுத்தப்படுகிறாரோ அவர் ‘கர்மி’ எவர் ஒருவர் நிலையான, முடிவில்லாத விழிப்புணர்வைத் தன்னை உத்வேகப்படுத்த அனுமதிக்கின்றாரோ அவர் தான் கர்மயோகி! பொறாமையினால் செயல்படுவதும் மனிதரை கர்மி என்கின்றோம். தன்னை பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு செயல்படுத்த அனுமதிப்பவரை கர்ம யோகி என்கின்றோம். மேலும் ஒரு விஷயம்: ஒப்பிட்டு பார்த்து ஒரு செயலை செய்யும் போது முட்டாள்தனமாக விஷயங்களை மட்டுமே செய்கிறோம். நம் அறிவு ஒரேலைசெய்யாது. நம் புத்திசாலித்தனம் வேலை செய்வதை நிறுத்திடும். நம் செயல் நம் ஆற்றலை விட குறைந்தே இருக்கும் என்கிறோம் அடுத்தவர் தயார் செய்த பொருளை நம் அளவு கொள்ளாக் உபயோகப்படுத்துகிறோம். நாம் ஒப்பிடப்பவரைவிட சிறப்பாக செயல்படும் இறைமை நம்மிடம் இருந்தாலும் நம் பார்வையில் அவர் சிறித்தைமட்டும் கண்களுக்கு தெரிகிறது!

ஒரு சின்ன கதை ஒரு கிறிஸ்துவரும் ஒரு யூதரும் எதிர் எதிராக வசித்து வந்தனர். அவர்கள் எதிர் வீட்டில் மட்டும் தங்கவில்லை. ஒருவருக்கொருவர் பெரிய எதிரிகளாக அதிகமாக போட்டி போட்டுக் கொண்டிருந்தனர். கிறிஸ்துவர் தன்வீட்டின் முன் ஒரு பேரழகு தோட்டத்தை அழகாக யூதர் ௨௪மணி நேரத்திற்குள் புது ரோஜா தோட்டத்தைக் கொண்டு வந்துவிடுவார். யூதர் தன் வீட்டை வெள்ளை வண்ண சுண்ணாம்பு பூசினால், கிறிஸ்துவர் ௨௪மணி நேரத்திற்குள் தன் வீட்டை வெள்ளை வண்ண வர்ணம் பூசிவிடுவார்.

‘தான் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஞானோக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செவ்வீறு என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமலிந்தார்.

‘தான் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஞானோக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செவ்வீறு என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமலிந்தார்.

ஒருவர்திரெணபது மெர்ஸிட்ஸ் பென்ஸ்கார் யுதரின் வீட்டிற்கு முன் நின்றது. இது கிறிஸ்துவருக்கு மிக அநீதியாக பட்டது.

எப்படியோ பணம் தயார் செய்து 24மணி நேரத்திற்குள்ரோல்ஸ்ராய்ஸ்கார்வாங்கி வீட்டின்முன் நிறுத்தி அதன் மேல் புனித நீரையும் தெளித்தார்.

யூதர் தன் வீட்டிலிருந்து இதைப் பார்த்துக்கேட்டார், ‘என்ன ஆயிற்று உங்களுக்கு? நீங்கள் புது ரோல்ஸ் ராய்ஸ் கார் வாங்கி இருக்கிறீர்கள், அது சரிதான் நேற்று வரை நீங்கள் நன்றாகத்தானே இருந்தீர்கள். ஆனால் இன்று காலையில் என் காரில் ஏன் தண்ணீரை தெளிக்கிறீர்கள்?

இறைத்துவர் சொன்னார்.

‘நான் ஞானஸ்தானம் அடைகிறேன்!’ இப்போது யுதருக்கு என்ன செய்வது என்று பெரிய பிரச்சனையாகிப் போனது! மாலையில் அவர் தன் காரில் புகை வெளியேற்றக் குழாயை பிளோடினால் துண்டித்துக் கொண்டிருந்ததை பார்க்க முடிந்தது!

நீங்கள் புரிந்துகொண்டீர்களானால் சிரித்துக்கொண்டு இருப்பவர்களைக் கேட்டு தெரிந்துகொள்ளுங்கள்!

நீங்கள் பொறாமையாலும், ஒப்பிட்டுப் பார்த்தாலும் போட்டி மனப்பான்மையுடனும் செயல்பட்டால் இதுபோல செய்கிறீல் தான் அது முடியும். உங்கள் அறிவு வேலை செய்வதை நிறுத்திவிடும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கத் தொடங்கிய உடனேயே, புத்திசாலித்தனம் செய்வதை நிறுத்திவிடும்.

தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள் நாம் ஒவ்வொரு வரும் ஒப்பிட முடியாதவைகள் தனித்துவம் வாய்ந்தவர்கள் மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டுப்பார்க்க வேண்டிய எந்தத் தேவையுமில்லை நீங்கள் உங்கள் அருகில் உள்ள ஒருவரிடம்தான் ஒரு இந்த அங்குலம்

இருபத்தைந்து மேலேயோ அல்லது கீழேயோ உள்ள ஒருவரிடம் தான் ஒப்பிட்டுப்பார்க்கிறீர்கள். பில்லே கட்ட்ஸ் யுடன் நீங்கள் ஒப்பிட்டுப்பார்க்கத் தொடங்கினால் வெண்மையோ? அருகில் இருப்பவருடன் தானே பக்கத்தில் வாழ்பவர்களிடம்தானே உங்கள் கூட வாழசெய்பவருடனும் சகோதரி அல்லது சகோதரன் இவர்களுடன் தான் ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக் கொள்கிறீர்கள்.

தோல்வி கூட உங்களுக்கு பிரச்சனை இல்லை. தோல்வியைப் பற்றிய உங்களது கவலையே பிரச்சனையை தருகிறது. அதனால் தான் அடையமுடியாத இலக்குகளுக்கு வைப்பதில்லை அடைபக் கூடிய இலக்குகளுக்கே குறிவைக்கிறீர்கள் அருகில் இருக்கும் மக்களுடனே ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறீர்கள்.

இந்த ஒப்பிட்டு பார்த்தல்தான் உங்களை பித்துபிடித்தவளாக்குகிறது. மீண்டும் மீண்டும் மனதை உங்களுக்குள் சுமுதாய் கட்டுறும் மீண்டும் மீண்டும் உங்களை ஒப்புக்கொண்டு வந்து உங்கள் மனப்பான்மையைக் கொண்டு வாழ்க்கையே தின்று விடுகிறது உங்கள் முழுவாழ்க்கையுமே ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் இந்த ஒரு மாயையால் முழுங்கப்படுகிறது.

உங்கள் முழுமையான உற்சாகம், மெய்மறந்து இன்பம், இந்த ஆனந்தம் அல்லது வாழ்விதன் மெய்மறந்து மகிழ்ச்சி இவையாவும் ஒப்பிடுதல் என்றும் ஒரே மாயையால் விழுங்கப்படுகிறது.

பிரளயகாலத்தில் கடலால் எப்படி இந்த மொத்த உலகமும் விழுங்கப்படுமோ, அதேபோல, ஒப்பிட்டுப்பார்த்தல் என்ற ஒரு கருத்து உங்கள் முழு வாழ்க்கையும் விழுங்கிவிடுகிறது.

பொறாமையும் ஒப்பிடுதலும் இரண்டிற்கும் உண்மையான இருப்பு கிடையாது. உண்மைக்கு இரான்று நிலை உண்டு. ஒப்புமை உண்மை இருப்புநிலை உண்மையில் அடிப்படையில் உங்கள் வாழ்வு இருந்தால் நீங்கள் ஒரு போதும் துன்பப்பட மாட்டீர்கள். ஒப்புமை உண்மையின் அடிப்படையில் உங்கள் வாழ்வு இருந்தால் என்றால், சாகும்வரை தொடர்ந்து துன்பப்படுவீர்கள். சாகும் நேரத்தில் மட்டுமில்லை மரணித்தபின்பும் கூட துன்பப்படுவீர்கள்.

உங்கள் உள்உலகத்தை ஒப்புமை உண்மையைக் கொண்டு கட்டாதீர்கள் உங்கள் உள் உலகத்தை இருப்புநிலை உண்மையை வைத்து கட்டுங்கள்.

‘சதான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘சதான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென்று நீ சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நன்மாக்க உடல், பொருள், இது அனைத்தையும் செயலழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமளித்தார்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

வாழ்க்கையை இருப்பது போலவே ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் உங்கள் வாழ்வு இருப்பு நிலை உண்மை கொண்டு கட்டப்பட்டு இருந்தால் ஒரு கர்ம யோகியாக வாழ்வீர்கள் ஆனந்தமாக உங்கள் ஆனந்தமாக உங்கள் வாழ்க்கையை வாழ்வீர்கள் நித்யானந்த நிலைபெறுவீர்கள்.

ஒரு மனிதன் முகத்தில் அசட்டு சிரிப்புடன் மதுக்கடைக்கு வந்தான். அந்த மதுக்கடையில் உட்கார்ந்திருக்கும் அனைவருக்கும் மதுவை தருப்படி மதுவிற்பவரிடம் சொன்னார் ‘எல்லோருக்கும் மதுவை ஊற்று நான் பணம் தருகிறேன்’ என்று சொன்னான்.

மதுவிற்பவர் எல்லோருக்கும் மதுவை ஊற்றிவிட்டு சொன்னார் ‘இது ரொம்ப நன்றாக இருக்கிறது. நீங்கள் எல்லோருக்கும் நல்லது செய்யப்போகிறீர்கள் லேகு என்று நினைக்கிறேன். என் இதை செய்யுங்கள் என்று நான் தெரிந்து கொள்ளலாமா? என்று கேட்டான்.

அந்த மனிதன் சொன்னார் ‘நான் இன்று மிகவும் சந்தோஷமாக இருக்கிறேன். என் இலைய சிதோரரை விட நான் உயர்மாக வாழ்ந்திருக்கிறே ன். அவன் தான் எப்போதும் என்னைவிட உயர்மாக இருப்பான். அதனால் எல்லோரும் என்னை கேலி செய்வார்கள் அவன் பெரியவனா? அல்லது நான் பெரியவனா? என்று எனக்கு பிரச்சனையாக இருந்தது. ஆனால் இன்று நான் அவனைவிட உயர்மாக இருக்கிறேன்’

உங்கள் இலைய சகோதரன் உங்களைவிட உயர்மாக இருப்பது உங்களுக்கு ஒரு பெரிய பிரச்சனை. மதுக்கடைக்காரர் ‘இந்த வயதில், எப்படி நீங்கள் தியரென்று அவரை விட வாழ்ந்துவிட்டீர்கள் அவர் பதில் சொன்னார் இல்லை! நான் வளரவில்லை. அவன் ஒரு விதத்தில் சிக்கி தன் இரு கால்களையும் இழந்துவிட்டான்!

சழுதாய ரீதியில் அந்த மனிதர் மிகவும் கெட்டவராக தெரிவார். இருப்பினும், இதைப் போலத்தான் நிறைய பேர் செயல்படுவதைகாண்கிறோம் மற்றவர் தங்களைவிட சி றப்பாக இருக்கும் போது இதுபோல்தான் நடந்து கொள்கிறார்கள்.

தெளிவாக இருங்கள் நாம் ஒப்பிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் போது, பொறாமையோடு வாழும்போத

ஒப்பிடும் உண்மையின் அடிப்படையில் வாழும் போது நாமும் இதைப் போலத்தான் நடந்து கொள்கிறோம். ஒப்பிடுவதால் குருடாகப்பட்டு நம்முடைய இயல்பு அபாயகரமாக விடுகிறது. உங்களுடைய உள் உலகம் இருப்புநிலை தூய்மையில் கட்டப்பட்டு இருந்து நிரம்பிடும். ஒப்பிடு உண்மையால் அல்ல.

உங்கள் இயல்பினோலேயே, உடல் மனம் கொண்ட மனிதன் இயல்பாகவே ஏதோ ஒரு வழியில் காரியம் செய்ய வேண்டியதால் இருக்கின்றது. உங்கள் இயல்பை பின்பற்றும் போது, நீங்கள் சழமாகவும் பிரகாஞ்சித்துடன் இணைந்தும் செல்கிறீர்கள் நீங்கள் தளர்வாக இருக்கும் போது, ஆனந்தமாக இருக்கும் போது மிக அழகாக உங்களை வெளிப்படுத்துவீர்கள்.

நீங்கள் பெரானசயாலும், அச்சத்தாலும் ஆட்கொள்ளப்படும்போது எது இல்லையோ அது/வாக இருக்க செய்யும் போது, உங்களை அழுத்தி அடக்கிக் கொள்கிறீர்கள். அடுத்து கொள்வது உங்களை என்ன செய்யும்? நீங்கள் சக்கையை அடக்க முடியாது அதை உருமாற்ற மட்டுமே முடியும் அதை ஒருபோது அழிக்கவோ அடக்கவோ முடியாது.

உதாரணமாக, உங்களை போதுவாக யாராவது எரிச்சல் படுத்தினால் உங்கள் எதிர்செயல் எப்படி இருக்கும்? உங்களுடைய எரிச்சலைக் காட்ட முடியும் - என்றால், நீங்கள் அதைக் காட்டுவீர்கள் அந்த நபர் உங்கள் பணத்தையோ பதவியையோ பாதிக்க முடியாதவராக இருக்கலாம். அப்படியே ஒரு நிலையாக இருந்தால், அப்போது அவரிடம் உங்களின் எரிச்சலைக் காட்டுவீர்கள் ஏனென்றால் எதையும் இழந்துவிடவோம் என்கிற பயம் உங்களுக்கு அவரிடம் இல்லை.

அவர் உங்களுக்கு எதுவும் தீங்கு செய்ய முடியாத நிலையில் இருக்கிறார். ஆனால் இமே இந்த மனிதன் உங்கள் முதலாளியாக இப்போது இருந்தால், உங்கள் எரிச்சலைக் காட்ட காப்பட பயப்படுவீர்கள்.

ஏனென்றால் உங்கள் பதவி வருமானத்தை பாதிக்கக் கூடிய ஆப்ரேலை அவர் வைத்திருக்கிறார். அதனால் உங்கள் உணர்ச்சியை அழுத்திக் கொள்கிறீர்கள்.

வெளிப்படுத்துவதோ அல்லது உள்ளே அழுத்திக் கொள்வதோ இர்வாக

முடியாது இதன் தீர்வாதது, இந்த செயல்முறையில் விழிப்புணர்வை கொண்டு வந்து புரிந்து கொள்ளுதல் தீர்வை தரும்.நீங்கள் லாரிசல்படுவதின் காரணம் அந்த நபர் செய்த எதோ ஒன்றிற்காக. அல்ல நீங்கள் மேலும் ஆழமாக பார்த்தீர்கள் என்றால் எப்படி எதிர்செயல் புரிய வேண்டும் எப்படி செயல்பட வேண்டும் என்று தெரிவு செய்கிறீர்கள், அது நீங்கள் அவரைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள் என்பதை இப்படித்தான் முடிவு எடுக்கிறீர்கள் என்ற உங்களால் பார்க்க முடியும் அவர் செய்வதினால் நீங்கள் லாரிசல் அடையவேண்டும் என்பதை தேர்வு செய்கிறீர்கள் எளிசல் அடைய முடிவெடுக்கிறீர்கள்.

அடுத்த நபரின் செயல்கள் உங்கள் மேல் வேலை செய்ய நீங்கள் ஏன் அனுமதிக்கிறீர்கள். மேலும், நீங்கள் லாரிசல் என்று நினைக்கும் ஒன்றை அந்த நபர் செய்யாமல் கூட இருந்திருக்கலாம். சில நாட்கள் முன் இதைப்போல இரண்டு முறைகள் செய்திருக்கலாம்.ஆனால் இந்த முறை, அவர் வேறு நோக்கத்திற்காக வந்திருக்கலாம். ஆனால் நீங்கள் ஏற்கனவே உங்களின் பழைய முன்தீர்மானத்தில் ஒருதலைப்பட்சமாக அவரைப் பற்றி நினைத்து வைத்திருக்கிறீர்கள்.

விழிப்புணர்வற்ற நிலையில் அவர் இப்படித் தான் செய்யப்போகிறார் என்று அவர் அருகில் வருவதற்கு முன்பே எளிசல் கொள்கிறீர்கள். அதனால் தான் சாமி சொல்கிறேன் “விழிப்புணர்வு தான் தீர்வை கோல்”உங்களின்உள்ளேயும் வெளியேயும் என்ன நடக்கிறது என்கிற விழிப்புணர்வு உங்களுக்கு இருந்தால், உங்களுடைய விழிப்புணர்வற்ற தன்மை உங்களை கட்டுப்படுத்தது.

ஒரு தலைப்பட்சமான உணர்வுகளோ, விழிப்புணர்வற்ற செயல்களோ எழும்போதெல்லாம் உங்களால் தெளிவாகப் பார்க்க முடியும் அந்த விழிப்புணர்வே போதுமானது. உங்கள் உணர்ச்சிகளை அடக்கவோ கொட்டவோ தேவை இருக்காது. விழிப்புணர்வே உணர்ச்சிகளை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரும்.

'சதான் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிருந்தே எனக்கு வந்தவர் என் நத்தை. கனவை நிறைமாக உடல், பொருள், இன்ப ஆகியனவற்றையும் செயலிழந்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமனித்தார்.

கேள்வி: இரண்டு நபர்களுக்கு இடையோன உறவுகளை சரியாக இல்லை என்றால், எப்போது சரி செய்ய முயன்றாலும் எப்போதும் அதை முறித்துவிட்டு நம்முடைய வாழ்க்கையை தொடர வேண்டும்?பதில்: நீங்கள் என்ன கேட்கிறீர்கள் என்றால் எவ்வளவு முரண்பாடுகள் வரை எவ்வளவு கருத்து வேறுபாடுகளை கொள்ள வேண்டும் என்பது? சரிதான்!

அன்பு என்பது இருப்பவற்றிலேயே மிகவும் அபாயமான பாதை! துணிவு இருப்பவர்கள் மட்டுமே இதில் தைரியமாக நடக்க முடியும் இந்த பாதையில் வளைவுகளில் மிகப்பெரிய சந்தோஷமோ, வளைவுகளிலேயோ, அழகோ பெரிய கஷ்டமோ, நல்ல புரிந்து கொள்வோதே எதை வேண்டுமானாலும் எதிர் கொள்ள தயாராக இருக்க வேண்டும்.

ஒவ்வொரு உறவுகளில் முரண்பாடுகள் இருப்பது சகஜம் என்றால் ஒவ்வொரு நபரும் தனித்தன்மை கொண்டவர்கள் இரண்டு தனிநபர்களின் சுயதேர்ந்த துல்லியமாக சரியாக பொருத்த முடியாது. கரடு முரடான கரைகள் சரியாக பொருந்தது.

முரண்பாடுகள் இருந்தது என்றால், பயத்தினால் விரிப்பின் கீழே பெருக்கி தள்ளாதீர்கள். அது உறவு நிலையை முறித்து விடும் என்று பயப்படாதீர்கள். அதற்கு எழும்பும்மையாக, அதை பெரிதாக நினைக்காமல் விடுவது சிறந்தது.

முரண்பாடை அனுமதியுங்கள் அதை அதிலிருந்து என்ன கற்று கொள்ள முடியும் என்பார்கள் அது உங்களின் உள்ளிருந்தே கொடித்துக் கொண்டிருக்கும். அதை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ள விருப்பம் இல்லாமல் இருக்கிறீர்களா?

உள்ளார்ந்த நெருங்கிய உறவுகளில்தான் நீங்கள் உங்களை காண்டு எடுக்கிறீர்கள். உங்கள்

துணைவர் உங்களின் உண்மை இயல்பைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி.

உங்களின் மோசமான குறைகளைப் பழுதுகளை வேறுயார்தான் தெளிவாக காட்ட முடியும்! அதனால் உங்களின் முரண்பாடுகளின் இயல்பைப் பரிசோதியுங்கள்.

மற்றொன்றையும் ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ளுங்கள் எல்லா உறவுநிலையிலும் ஒன்றாக இருக்கவும் ஒருநேரம் உண்டும். பிரிந்து செல்லவும் ஒரு நேரம் உண்டு.

எந்தவகையான அன்பை நீங்கள் பகிர்ந்துகொள்கிறீர்கள். நீங்கள் உண்மையாக, நிச்சயமாக, நேர்மையான அன்பில் இருக்கிறீர்களா? உங்கள் இருப்புத் தன்மையிலிருந்து அவரின் இருப்புத் தன்மைக்கு ஆழமான உறவநிலை கொள்கிறீர்களா?

காரணங்களையும் வாதங்களையும் தொடாதீர்கள்.

அந்த செயல்முறையைப் பற்றிவிட்டால் முடிவு செய்யாதீர்கள்.

எளிமையான உங்களுக்குள் இரும்பி இந்த கேள்விகளுக்கு நேர்மையாகவும், நம்பிக்கையாகவும் விடைதேடுங்கள். பதில்கள் தானாகவே எழும் அந்த விடைகள் ‘சரி’ என்று வந்தால் பிறகு புரிந்துகொள்ளுங்கள் இந்த முரண்பாடுகள் உறவநிலையில் என புரிந்து மேலோட்டமான சலனங்கள்தான் என புரிந்து கொள்வீர்கள்.

இந்த குழ்நிலைகள் எல்லாம் அகங்காரத்தால் உருவாக்கப்பட்டவை. அன்பில் சரணாகதியால் ஏற்பட்ட சுயமற்ற தன்மைக்கு எதிரான அகங்காரத்தின் செயல் இது என்பது புராயும்.

இந்த குழ்நிலையை அன்புடனும் பொறுப்புடனும் சரிசெய்யுங்கள்.

உங்களுக்குள்ளிருந்து உங்களின் பதில் ‘இல்லை’ என்று அப்போது இது விட்டுசெல்ல வேண்டிய நேரம் என்பது தெரியும்.

உண்மை உறவுநிலை இல்லாத போது, இருப்புத் உள்தன்மையின் ஆழ்ந்த அன்பு இல்லாத உறவாகும்போது இருப்புத்தன்மையோடு இருப்பது இருவருக்குமே நல்வழல்ல, அது ஒரு அவச்செயல் உங்களின் உண்மை அன்பு ஒருவரை வேறு எங்கோ இருக்கலாம்.

அதற்காக தேடிக் கொண்டு இருக்காதீர்கள். சாத்தியங்களுக்காக இறந்திருங்கள்.

அதே நேரம் முரண்பாடுகளால் உறவநிலை முடிவடையாமல் உங்கள் இருவரையுமே அது முரிக்காமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் இந்த நபர் உங்களுக்கானவர் அல்ல என்று எற்றுக்கொண்டு கசப்பணர்வோ வெறுப்புமோ இல்லாமல் விட்டுச் செல்லுங்கள். அன்பு செலுத்தும் உங்கள் தன்மையை ஆற்றலை சிதைத்துவிடாதீர்கள் கசப்புணர்வு கொள்வது உங்களுக்கு பேரும் துள்பத்தை தந்து அன்பின் மேல் உள்ள நம்பிக்கையையே சித்துவிடும் யாருக்கு நடந்தாலும் இது மிக அபயாகரமான விஷயம். அப்போது சொல்லப்படும் நட்பமானது மிகவும் சிறந்தது.

பலர்இந்தநட்பங்களைப்பிறர்இருக்கின்றனார்கள் அவர்களுடையஅறவழிலையில் அபரிமிதமான குணம்ளிக்கும் விலைவு ஏற்பட்டு இருக்கின்றது.

இதன் கோட்டப்பாட்டைப் புரிந்து கொள்ள முதல் நிலை இயான வகுப்பு (ஹூக், ஹீங்கிடு 1) கலந்திருந்தால் உபயோகமாக இருக்கும்.

நம் உடல் மன அமைப்பில் எழு சக்தி மையங்கள் உள்ளன. சமஸ்கிருதத்தில் இவற்றை சக்கரா என்று சொல்வார்கள் ஒவ்வொரு மையமும் ஒரு உணர்ச்சியுடன் தொடர்பு பெற்று இருக்கிறது.

சக்கரத்தின் சக்தி தடைப்பட்டால் உங்களுக்கு எதிர்மறையான உணர்வு தோன்றும் அது சக்தியுட்டப்பட்டால் நேர்மையான என்னும் உணராகி நன்றாக இருக்கும்.

பூட்டப்பட்ட சக்கரத்திலேயே நோய்கள் வருகின்றன.

சக்கரம் பேராசை, காமம், கோபம் இவற்றால் பூட்டப்பட்டால் மன்னீரல் மையம் ஸ்வாதிஷ்டானமையத்திலும் மனிப்பூசக சக்கரம் கவலையாலும் இந்த மையம் கவனத்தேவையாலும், தோண்டைகுழி மையம், பொறாமையாலும், புருவ மைய சக்கரம் அகங்காரத்தாலும் உச்சந்தலை சக்கரம் திருப்தியற்ற தன்மையாலும் பாதிக்கப்படுகிறது.

(ஹூக்1) இயானா முகம் முதல் நிலை வகுப்பில் கலந்து கொண்டவர்களால் அடைபட்ட சக்கரத்தை கண்டு தெரிந்து கொள்ள முடியும். எந்த தடைப்பட்ட சக்கரத்தின் உணர்ச்சியால் அடுத்த நபர் செயல்படுகிறார். என்பதை அவருடன் பேசி

3

தெரிந்து கொள்வார்கள்.

3

பொதுவாக ஒருவர் ஒரே சக்திமையத்திலிருந்தோ அல்லது மற்றொரு பூட்டப்பட்ட மையத்திலிருந்தே பதிலீடிப்பார்.

3

வழக்கமாக கோபப்படுபவரிடம் கோபம் கொண்டோ அல்லது பயம் கொண்டு டா செயல்படுவோம். கோபப்படுபவர்களிடம் கோபம் அல்லது பயம் மூலமாக வாதல் செயல்படுகிறோம். தியானமுடைய மூலம் பயிற்சிபெற்றவர்கள் இந்த வகை பேச்சுவார்த்தைகளை இறந்து மனதுடன் அனுபுகிறார்கள். நிபந்தனையற்ற அன்பின் மூலம் விடையளித்தால் தேவைப்படுகிறது.

3

ஒரு நபர் கோபம், பயம், கவலை அல்லது அகங்காரம் என எந்த உணர்வுடன் வந்தாலும் அன்புடன் எந்த எதிர்ப்பும் இன்றி செயல்பட முடிகிறது.

3

இது நடைமுறைபடுத்த முடிகிற செயல் அல்ல என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். அப்படி அல்ல இது இதை முயன்று செய்தால், உங்கள் உறவுநிலை அதிசயத்தகு முறையில் சரியாகும். நெருங்கியவருடன் முக்கியமாக வாழ்க்கை துணைவர் அல்லது துணைவியுடன் பயில்வது கடினம். அதனால் அவருடன் கட்டாயமாக பயிற்சி செய்ய வேண்டும்!

3

உலகின் மீதே அன்பு செலுத்துவதாக பலர் சொல்லலாம். ஆனால் துணைவர் அல்லது துணைவியுடன் செலுத்துகிறீர்களா? என்று கேட்டால் அவர்களால் முடியாது மக்கள் பல நுட்பங்களைப்பற்றி பேசுவார்கள். பெரும்பேரில் குழந்தைகள் இடைக்கு உள்ள தொடர்பை பேசுவார்கள். எல்லாவகை தொடர்பிலும் உணர்வுகளின் உண்மை சக்திகளின் அடிப்படையானவை சார்ந்தவை. இந்த உணர்ச்சிகள் பல சக்திமையங்களுடன் இணைப்பிலுள்ளன. அன்புமிகச்சக்திவாய்ந்த உணர்வு, அன்புடன்இச்சையாவும், நிபந்தனையற்றும் இருந்தால் மற்ற எல்லா உணர்வுகளையும் அது வெற்றி கொள்ளும். அதனால் தான் ஒவ்வொரு கலாச்சாரம், மதம் எல்லாமே அன்பை தெய்வீத்துடன் இணைக்கின்றன. இதயம் அன்புடன் இணைந்தது. உங்கள் இதயத்திற்குள் சக்தியூட்டுகள் அங்கு நிபந்தனையற்ற அன்பு திறங்கள். உங்கள் இதயமையத்திற்குள் அன்பை பாயலிடுங்கள். அது உங்களை துருமாற்றி மற்றவர்களையும் உருமாற்றும் பெரும்

3

இருபத்தைந்து வருடம்

3

'தன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயலாற்றி என்னைப் புடைக் கவைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

3

3.30

3

விழிப்புணர்வு முழுவதும் நான்நிறைந்திருந்து செயலின் விளைவை என்னிடம் அர்ப்பணிக்கும் விவேகிகள் கடவுளரின் சொந்தமான இயல்புடியே காரியம் செய்கிறார்கள் எல்லா உயிரினங்களும் தன் இயல்புடியே செல்வார்கள். புலன்களை அடக்குவதால் என்ன நிகழ்கிறது

3

3.31

3

புலன்கள் போன்ற கெடுவின் மேல் பற்று கொள்ளுதல் அல்லது வேண்டா வெறுப்பு கொள்ளல் இவைகள் கட்டுப்பாடுகள் கொண்டு வர வேண்டும். அவற்றின் ஆட்டிசிக்குள் ஒருவர் எப்போதும் இருக்கக்கூடாது. ஆன்மஞானத்திற்கான பாதைக்கு அவை நிச்சயமாக தடுமாற்றுகின்ற கற்கள்

3

3.35

3

வேறு யாரோ ஒருவரின் கடமையை சிறப்பாக செய்வதை விட சொந்த கடமையை செய்வது, தவறுதலாக செய்தாலும் சிறந்தது. தன் கடமையை செய்வதில் மரணம் அடைந்தாலும் மற்றவர் கடமையை செய்வதை விட சிறந்தது ஏனென்றால் இது அபாயத்தை தருவது.

3

3.36

3

அர்ஜுனன் சொன்னார் 'அவதாரபுருஷனே! எதோ ஆற்றலால் ஆட்(ு வைக்கப்பட்டது போல, மனதின் ஏள் அவன் ஆசைப்படாவிட்டாலும் பாவமாக செயல்கள் செய்ய வலுக்கட்டாயமாக தூண்டப்படுகிறான்.

3

3.37

3

கடவுள் சொன்னார். பேரர்வத்திலிருந்து காழும் கோபமும் பிறக்கின்றன எல்லா பாவப்பட்டதும், இந்த உலகத்தில் மிகப்பெரிய எதிரிகள் ஒன்றானது' இங்கு கடமை என்றால் என்னவென்று புரிந்து கொள்ள வேண்டியது முக்கியம். நான் என் கடமையை செய்யவேண்டும் என்றால் என் கடமை எது என்பது எப்படி நான் கண்டுபிடிப்பது?

3

கடமை என்பதின் கருத்து பல்வேறு வகைகளில் மக்கள், பல்வேறு நாடுகள்,

3

'தன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயலாற்றி என்னைப் புடைக் கவைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

3

இருபத்தைந்து வருடம்

கலசாரம், மதம் இவைகளுக்கு மாறுபட்டது.

அதனால் கடமை என்கிற கருத்தைத் தெரிவாக்குமுடியும்.நாம்நல்முயற்சிமட்டாயினும், நம் மனசாட்சியினாலும் குறிப்பிட்ட செயல்களைக் கடமை என்றும், சில நல்லவை மற்றவை கெட்டது என்றும் பழக்கப்படுத்தப்பட்டு உள்ளோம்.

கடமை என்பதில் சில கருத்துகள் வைத்து வளர்க்கப்பட்டு உள்ளோம். உதாரணமாக வயதான பெரியவர்களுக்கு உதவவேண்டியது நம் கடமை. சுதந்திரத்தின் கோட்பாடுகளான வள்முறை இல்லாமை, திருடாமை, அது போன்ற சிலவற்றைப் பின்பற்றி வளர்ந்து வந்தோம். ஆனால் எத்தனை பேர் அதை நிறைவேற்றும் அழகை உணர்ந்து இருக்கிறோம்.

நாம் பின்பற்றும் மதத்தை சார்ந்து சில குறிப்பிட்ட கோட்பாடுகள் நமக்கு கொடுக்கப்பட்டன. உதாரணமாக பட்டினி இருப்பால் வரும் மனிதனின் மாறுதலைக் கிடைத்தால் அவன் அசைவமாக இருந்தால் உண்ணலாம் பிரச்சனை எதுவும்இல்லை.

ஆனால் சைவமாக இருக்கும் ஒருவன் தன் உயிலே போனாலும் கூட மாமிசத்தைத் தொடாமல் இருக்க வேண்டியது தன் கடமை என்று உணர்கிறான். சில மதங்களில் நீங்கள் ஒருமுறைதான் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம். ஆனால் வேறு மதங்களில் பலமுறை இருமணம் செய்து கொள்ளலாம். இவை எல்லாமே சமுதாயத்தில் விளக்கப்பட்ட வரையறுக்கப்பட்ட கடமைகள். மக்களின் பழக்கவழக்கங்களை ஜதிகளை நம் அளவின்படி தீர்மானம் செய்யக் கூடாது.

பிரபஞ்சத்திற்கு என்று பொதுவான எந்த அளவு கோளும் இல்லை. உலகின் மக்களாலும் செயல்களையும் அளக்க என்று எந்த உலக அளவும் காணும் இல்லை.

இங்கு கிருஷ்ணன் பேசுவது சமுதாயம்

இருபத்தைந்து வரையறுத்த கடமைகள் அல்லது மனசாட்சியைப் பற்றியோ அல்ல. அவர் விழிப்புணர்வைப் பற்றிதான் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்.

விவேகானந்தர் இந்தியவை சேர்ந்த யோகியைப் பற்றி சொல்லி உள்ளார். அவர் மிகவும் வித்தியாசமான மனிதர். அவர் யாருக்கும் சொல்வித் தரமாட்டார் நீங்கள் அவரிடம் கேள்வி கேட்டால் அவர் பதில் சொல்ல மாட்டார், இருப்பினும், கேள்விகள் கேட்டு சில நாட்கள் காத்திருந்தால் அந்த பகுதியைப் பற்றி அற்புதமான விளக்கங்களை தருவார்.

ஒரு முறை அவர் விவேகானந்தரிடம் செயலின் ரகசியத்தைப் பற்றி சொன்னார்.

முடிவும் வழியும் ஒன்றாக இணைபட்டும் நீங்கள் எதைச் செய்யும் போதும் அதைத் தாண்டி எதையும் நினைக்காதீர்கள். அதை ஒரு வழிபாடாக செய்யுங்கள். மிக உயர்ந்த வழிபாடாக நினைத்து உங்கள் முழு சக்தியையும் அந்த நேரத்தில் அர்ப்பணம் செய்யுங்கள். முழு கவனத்தையும் அதற்கு கொடுங்கள்.

வாழ்வில் எந்த நிலையிலும் விளையாடல் பற்றில்லாமல் கடமையை சரியாக செய்வது மிக உயர்ந்த ஞானத்திற்கு நம்மை வழி நடத்தும்.

விளையாடல் பற்றுள்ள வேலைக்காரன் கடமைகள் இயல்பைப்பற்றி வேலைக்காரனுக்கு எல்லா கடமைகளும் சமமாக தெரியும். வேலையின் வெற்றித்தைப் பற்றட்டால் தான் செய்ய வேண்டியதை செய்ய வரவேற்பான்.

ஒவ்வொரு செயலிலும் உற்சாகத்துடனும் உயிரோட்டத்துடனும் செயல்படுவான் கையில் உள்ள வேலையில் முழுமையாக இருப்பான் மிகப் பெரிய கவியமான மகாபாரதத்தின் கதை மூன்று கொண்டது. பகவத்கீதை அலுகைத இரண்டும் கிருஷ்ணனால் கொடுக்கப்பட்டது. மூன்றாவது வியாசரின் அதுவும் முக்கியம் வாய்ந்தது. இறைச்சிக்கடைக்காரனின் பாடல்.

இரு மாமிசக்கடைக்காரர் இந்த வியாத கீதவை கொடுத்ததுள்ளார். பாமம் செய்பவர் அல்லது தாழ்ந்த ஜாதி மனிதன் இந்த நூலை கொடுத்துள்ளார்.

பல சக்திகள் கொண்ட யோகி ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார் ஆனால் இன்னும்

636

637

சுன் அப்படிச் செய்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, 'சனான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென,' என

சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

ஞானமடைந்த திருக்கவில்லை அவர் மிகுந்த அகங்காரத்தை கொண்டவர். அவர் ஒரு மரத்தின் அடியில் தியானம் செய்து கொண்டு இருந்தார்.

மரத்தின் மேல் உட்கார்ந்திருந்த பறவை தவறி அவர் மேல் விழுந்துவிட்டது. அவர் அமைதி குலைந்து கோபமாக தன் கண்களை திறந்து அந்த பறவையை பார்த்தார். அவர் பார்வையின் சக்தியால் அந்த பறவை கொல்லப்பட்டுவிட்டது. தான் செய்ததை மிகவும் பெருமையாக அந்த யோகி நினைத்தார்.

பின்னர் தன் உணவுக்காக பிச்சை எடுக்க சென்றார். ஒரு வீட்டின் முன் நின்று உணவுக்காக பிச்சை எடுத்தார்.

கேட்டு என் கணவருக்கு உணவு பரிமாறிவிட்டு வருகிறேன்" என்று குரல் கேட்டது. அந்த வீட்டின் பெண்மணி அவர் குரலைக் கேட்டு 'இந்த சாலை முடியும் இடத்தில் உள்ள மாமிச கடைக்காரரிடம் செல்லுங்கள் அவர் உங்களுக்கு சொல்லித்தருவார்'

இப்போது யோகிக்கு மேலும் வியப்பு ஏற்பட்டது. அவர் நினைத்தார். 'சாதாரண மாமிச கடைக்காரர் எனக்கு எப்படி புத்தியைப் பற்றி சொல்லித் தரும்படியும்? ஆனால் அவருக்கு அந்த பெண்ணின் செயலே மிகவும் அதிகமாக தெரிந்தது. அதனால் அமைதியாக அவளிடமிருந்து விடைபெற்றுக் கொண்டு மாமிச கடைக்கு விரைந்தார்.

மாமிச் கடையை அடைந்து போது கடைக்காரர் அப்போது வெட்டியவிலங்கின் மாமிசங்களைச் சுறுசுறுப்பாக வெட்டிக் கொண்டு இருந்தார். அந்த மாமிசக் கடைக்காரிடம் 'எப்படி சற்றுக் கொள்ள முடியும்?' என்று அவரால் கற்பனைக் கூட செய்ய முடியவில்லை.

ஆனால் அவருக்கு 'அறிவு' 'புத்தி' தேயாக இருந்தது. அதனால் அவரிடம் சென்று கேட்டார் உங்களிடம் அறிவைப்பற்றிய விளக்கத்தை கும்பிடி அருகில் வாழும் பெண்மணியால் சொல்லப்பட்டதால் உங்களால் விளக்க முடியுமா? அறிவை எப்படி அடையவது' மாமிசக்காரர் தான் எப்படி அறிவை அடைந்தேன் என்பதை முடிவான அனுபவத்தை விளக்க தொடங்கினார்.

அறிவை அடைய அவர் செய்தது இதுதான். தன் வேலையை முழுவிழிப்புணர்வுடனும் எடுபாடுடனும் செய்தார். முழு உத்வேகத்துடன் தனது வேலையை செய்து, சம்பாதித்த பணத்தை தன் வயதான பெற்றோர்களை பார்த்து கொள்வதற்காக செலவிட்டார். அதையும் பக்தியுடனும், எடுபாடுடனும் செய்தார்.

கடமையை செய்த செயலே அவருக்கு விடுதலையைத் தந்தது அவர் வேலையின் இயல்பு விலங்குகளைக் கொன்று வெட்டுவது முக்கியமல்ல. அதைசெய்தமனப்பாங்கு சிறத்தை அழுதான் அங்கு முக்கியம்.

நீங்கள் மிகப்பெரிய சுமையைச் சுமந்து செல்வதை செய்த சுமையுடன்தான் கைகளுக்கு மிகப் பெரிய மனிதனாக தெரியலாம். ஆனால் அந்த மனப்பாங்கு செயலின் பின் உள்ள சக்தி நேர்மறையாக இல்லாமல் இருந்தால் அந்த செயல் பாசாங்கு செயல்

இருபத்தைந்து வருடம்

வன்ஷகமானது.

நம்முடைய செயல்திறனில் ஆற்றலிலும் ஆர்வத்திலும் ஒவ்வொருவரும் தன்ரி த்தன்மை கொண்டவர்கள் அதைப்போலவே நம்கடமைகளும் வெவ்வேறுவிதமாக உள்ளன. நீங்கள் மற்றவரைப் பார்த்து அதே போல் செய்தல் அவர்கள் கடமை நன்றாக இருப்பதாக நினைத்தால் என்ன ஆகும்? உங்களுக்கு இயல்பாக உள்ள பாதையை விட்டுவிட்டு வேறு யாரோ ஒருவரின் பாதையை பின்பற்றும் தவறை செய்கிறீர்கள்.

ஒரு சின்ன கதை

புதிதாக கல்யாணம் செய்து கொண்ட மனைவி தன் கணவனிடம் சொன்னாள் 'பக்கத்து வீட்டு பெண்மணி என்னுடையதைப் போலவே உள்ள அங்கியை வைத்திருக்கிறாள்'

கணவன் பதில் அளித்தான் 'அப்படிப்பயானால் என்னை அதே போலவே உள்ள புதிய அங்கி ஒன்றை வாங்கித்தரச் சொல்கிறாயா?'

மனைவி சொன்னாள் ஆமாம் புதுவீடு மாற்றிச் செல்வதைவிட, அது மிகவும் விலை மலிந்தது'.

பாருங்கள் ஒப்பிடுவதால் உண்மையில் நம் வாழ்வை ஆட்டசி செய்கிறது. மற்றவர் வளர்ச்சியைப் பார்த்து செய்வதிலேயோ நம் நேரத்தையும் சக்தியையும் செலவிடுகிறோம் நாம் செய்ய வேண்டியதை செலவிடாமல் இயல்பின்படி கடமையை செய்தால் சி றப்பாக செய்யமுடியும். மற்றவரின் ஒப்பிட்டுக்கு கொண்டு செயல்படும் போது அவர்களின் விளைவைவைத்து நம் செயலின் விளைவை எதிர்பார்க்கிறோம்.

கீதையின் இந்த வரிகள் கர்ம யோகா ஜீரா ஒன்றுட்டானஷ் டச்சிறு கூஹனுண ட்டினைதந்நுளி ருதா ருண்ணிட்டு ருனி ஜீஹனுநந்ஜீ ருடது ருசிச்ணனநது ருணீரு நச்நுணச் ந்தாண்நந்ருநாடு டினா எடனநீத ருனஜுருஷ்டீ ருபட.ணீத ரு ணீதது ணத்தூ இடச்சூ ஒன்னுட்டானச் டுக்கநளீ ருணீ ருடச்சநு ணீரது ண்டணிதந்நீ ணிணந ணித்துநநதிது ஜீஹுநீட ணிணநது'ன் திச்நுணச்

'கருண் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரிததற்கு, 'கருண் பெரிய துனாளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கருண் கண்டவர் என் தந்தை. கரவை நிரமாக உடல், பொருள், இவை அளைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பாடிக் கவத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

ஞீதச்நூடச, ருடது ஞீகமுதா ணிணது ணிநாநது 'ந ஞிச்சணநளீ ஞூடநந்நீ ணிணந தண ஞீநநூஞ்நுணந்ஜீ ருடநு ணிதந்ந்டிண ஞிநூ ணிதந்நு ண்தாண்நநநது'

வேதகாலசாரத்தில் ஒரு குழந்தை குருவிலக்கு (குருவின் காலடியில் வாழ்ந்து கற்றுக்க் கொள்ளும் பழங்கால கல்விமுறை) மிகச்சிறிய வயதில் எழு வயதிற்கு முன் அனுப்பபடும். குரு குழந்தையை வயதுவரும்வரை பொறுப்பு எடுத்துக்க் கொள்வார். குழந்தை இறமையை வைத்து அதற்கு சொல்லித்தருவார்.

ஒரு குழந்தைக்கு பலவாகும் தகுதி இருந்தால் மரணித்திடப் பயிற்றுவிக்கப்பட்டு கற்றவாளர்களாகுவார் ஒரு குழந்தை துணிவோடும் தீவிரமாகவும் இருந்தால் மர்மலியல் கலையை கற்றுத் தந்து போர்வீரனாகுவார்.

நச்சுநுணச் ணிநூ ஞிச்சணநது ஞாதி வருபாடுகள் ஒருவரின் இயல்பான தகுதியை வைத்து பிரிக்கப்பட்டது. இது நிலை அந்நதது அல்ல. காலப்போக்கில் இந்த பழக்கம் அழிந்துவிட்டது. பரம்பரையின் வழியில் பிறிக்கப்பட்டுவிட்டது. இயல்பான தகுதிக்கு முக்கியத்துவம் இல்லை.

வேத கால கல்வியின் குழுநிலையை சார்ந்தது. திருஷ்ணனின் வாக்கியங்களை புரிந்து கொள்ள இது தேவைப்படுகிறது.

அர்ஜுநன் கிருஷ்ணனிடம் கேட்கிறான். மையத்தில் இருக்கும் நபர் கட என் பாவமான செயல்களை செய்கிறார்? தெரியாத சக்திகளால் வலியுறுத்தப்பட்டதைப் போல் என்ணிடது கொள்கிறான்? அர்ஜுநனின் கேள்வி வெளிப்படுதல் அல்லது அடக்குதல் பற்றிய என்னும் அழியாத கள்வியைப் பற்றியது.

உதாரணமாக, ஒரு அழகான பெண்ணைப் பார்க்கும் போது நீங்கள் அவளிடம் கவரப்படுகிறீர்கள். சமுதாயம் சொல்லித்தந்த படி நடப்பதால் உங்கள்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடும் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைக்குதான் அவர் தம்வெறுத்தார். அவருக்கு அப்போதுவான் நெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரிததற்கு, 'சுசன் பெரிய துனாளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே சுசன் கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், இவை அளைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பாடிக் கவத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

வருடம்

உணர்வுகளை உள்ளே அடக்குகிறீர்கள். ஆனால் அது வேலை செய்யுமிடிறதா? நீங்கள் எதை அடக்க முயற்றாலும் அது மேலும் வேகம் கொண்டே மேலே வரும்.

நாம் சமுதாயத்தால் கட்டுறுமானப்பான்மைக்குள்ளாகிறோம். இச்சை உணர்ச்சிகள் உள்ள மனிதன் மட்டுமலானவன் என்று சொல்லிவிட்டுறிது. காமம் உள்ளவன் கீழ்தரமானவன் என்கிறது புரிந்து கொள்ளுங்கள், கீழ்நிலை மனிதன் என்ற ரா மேல் நிலை மனிதன் என்றோ எதுவும் இல்லை சக்தியின் உருமாற்றம் தான் தவைப்படுகிறது.

நெறிமுறைகளுடன் நடப்பவர் என பாசாங்கு செய்யும் மனிதர்கள் தங்கள் காமத்தை காட்ட பயப்படுவதிற்காள் அல்லது காமத்தை வெளிப்படுத்துவதற்காகக்குற்ற ஒணவில் இருக்கிறார். அதனால் போதனைகள் செய்ய இருக்கிறார். காமமுடன் இருப்பவன் தொடங்குகிறார்கள். காமமுடன் இருப்பவன் என்று சொல்கிறார்கள்.

நீங்கள் கீழ்தரமானவர் என்று நினைக்தொடங்கும் போதே அந்த உணர்வோடு சண்டையிடத் தொடங்குகிறீர்கள். அதைவிட்டு வெளிவந்து உருமாற்றம் பெறவேண்டியது கடினமாகி விடுகிறது எதை எதிர்த்தாலும் அது நிலைத்திருக்கிறது.

செய்யவேண்டியது என்னவென்றால் புரிந்து கொள்ளுங்களும் விழிப்புணர்வையும் கொண்டு வருவது தான் உருமாற்றம் நிகழ அனுமதிக்கும். அதன்பிட அடிப்படையான தாழ்ந்த காமம் எனும் சக்தி உயர்ந்த அன்பு என்னும் சக்தியாக உருமாற்றம் பெறும். அது ஒரு ரசவாதம் செயல்முறை. ரசவாதம் என்பதே தாழ்ந்த உலோகத்தை உயர்ந்த உலோகமாக மாற்றுவதுதான். அதைப் போலவே, தாழ்ந்த காமம் உணர்ச்சி உயர்ந்த அன்பு உணர்வாக மாற்றும் இறனே ரசவாதம்.

ரசவாதத்தில், மாசுபட்ட அழுக்கானவைகள், அசதங்கள் உலோகத்திலிருந்து நீக்கப்படுகின்றன அதனுள் எதோ ஒன்று சேர்க்கப்படுகிறது. முடிவில் அடிப்படையான தாழ்ந்த உலோகத்தில் உருமாற்றம்? செயல்முறை நிகழ்ந்த உருமாற்ற மடைந்து அடைந்து உயர்ந்த உலோகமாக மாறுகிறது.

முதலில் காமத்தில் உள்ளா அழுக்குகள் நீக்கப்பட்ட வேண்டும். நாம் எல்லோருமே காமம் உள்ளவர்கள்தான் அது மிருக உணர்ச்சி மேலும் ஒரு விஷயம்.

விலங்குகள் தூய்மையான காமம் கொண்டவை. அவை உறவில் இருக்கும் போது உலகை மறந்து உறவில் மட்டும் இருக்கும். ஆனால் நடக்கும், காமம் கூட சுத்தமாக இல்லை. அது எல்லாவை கட்டுக்கடங்காத கற்பனைகளாலும், கவர்ச்சிகள் மூலமூலமும் மாசுபட்டு உள்ளது.

தொலைக்காட்சி, இன்டர்நெட் புத்தகங்கள் மூலம் பார்த்தவை படித்தவையால் நம் மூளைக் கற்பனையிலேயே வாழ்கிறோம். நீங்கள் உறவில் கூட இந்த இடத்திலிருந்த உறவு கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் உங்கள் துணைவருடன் உறவாடுவதில்லை. உங்களின் மனதின் கற்பனைக்கு ஒரு பதில் ஆளாகத்தான் உங்கள் துணைவர் இருக்கிறார்.

உங்கள் காமம் ஆசையாலும் குற்ற உணர்விலானும் மாசுபட்டு உள்ளது. நம் கடந்த காலத்தைக் கடந்துநினைக்கும்போதெல்லாம் உணர்விற்கு சென்று உள் இழுத்துக் கொள்கிறோம், அல்லது தொடர்ந்து சடப்படவேண்டும் என்கிற உத்வேக ஆசையால் குற்ற உணர்விற்கு செல்கிறோம். இத் இடைவெளித் தள்ளலும் இழுத்துமான கடாசி சுழற்சியாகிறது அதனால் இதன் பயனாக காமம் மாசுபடுகிறது.

உங்கள் கற்பனைகளை திருத்திபடுத்திய கனம் நீங்கள் குற்ற உணர்விற்குள் விழுகிறீர்கள். அதனாலேயே காமம் உங்களை குற்ற உணர்விற்குள் செலுத்துகிறது.

உங்கள் குடும்பமும் சமுதாயமும் குழந்தையாக இருக்கும் போதே இந்த குற்ற உணர்வை உங்களுக்குள் விதைக்கிறது. பிறகு நீங்கள் உங்களுக்காகவே நீங்கள் குற்ற உணர்வை உண்டாக்கிக் கொள்வதில் தேர்ந்து விடுகிறீர்கள்!

புரிந்து கொள்ளுங்கள், யார் உங்களை கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று என்னுற்கிறீர்களோ அவர்கள் முதலில் குற்ற உணர்வைதான் வைக்கிறார்கள். நீங்கள் எதோ வகையில் தாழ்வானவர் என்று உங்களை உணர வைக்கிறார்கள். பின் தானாகவே அவர்கள் சொல்வதை நீங்கள் பின்பற்றுகிறீர்கள். மனிதனுக்கு குற்ற உணர்வின் மூலம்தான்மற்றவர்களைக் கட்டுப்படுத்த தெரியும். விழிகள் குழந்தைகளுக்கு நல்லதுதான் குழந்தையாக இருக்கும்போது சில கட்டுப்பாடுகள் தேவைதான். வளர்ந்த பின் உங்கள் சொந்த அறிவின் படி செல்ல வேண்டியது முக்கியம்.

இருபத்தைந்து இருபத்தைந்து வரும் போராளனார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தொ்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு இருபத்தைந்து இருபத்தைந்து வரும் போராளனார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தொ்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

ஆசையை திருப்பி படுத்தும் போது நீங்கள் குற்றுணர்விற்குள்ளாகி கோபமான சுழற்றியில் சிக்கிக் கொள்கிறீர்கள்.

அதனால் தான் உங்கள் ஆசையின் உள்ளே ஆழமாக சென்று அவற்றை திருப்பிசெய்து விடுதலை அடையாமல், மீண்டும் அதிக வெறுபுடன் திரும்புவீர்கள் மேலும் மேலும் ஏக்கத்துடன் திரும்புவீர்கள் ஆழமாக உள்ளே சென்றால் நீங்கள் அதிலிருந்து மலர்ந்து வெளி வந்துவிடுவீர்கள்! முன் காலங்களில், மக்களின் தங்கின்றி 40 வயதில் காமத்தை விடுவார்கள் மனதில் இப்படிப்பட்ட சிக்கலான காமக் கற்பனைகள் இல்லை. அவர்கள் தங்களின் கணவன் அல்லது மனைவியுடன் நேரடியாக உறவு சொல்வார்கள். அவர்கள் காமத்திற்க்கு ஆழமாக சென்று வெளியில் வந்துவிடுவார்கள். காமம் அவர்களை விட்டுவிடும். அவர்கள் விட வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.

இந்திய திருமணங்களில் அதிகான வரிகள் உள்ளன. பணமோடு கல்யாணம் செய்து கொள்வோர் ஜாடியினரை அதனைச் சொல்ல செல்லவார்கள்.

அதன் பொருள் என்னவென்றால் திருமணமாகிய பதிநொராவது வருடம் மனைவி தாயாக மாறப்பட்டும் கணவன் மகனாக மாறாட்டும்.

இது மிகவும் வேடிக்கையாக தெரியும். எப்படி மனைவி கணவனுக்குத் தயாகாமுடியும்? உறவுநிலை முடிவான புரணத்துவத்தை அடைய வேண்டும் என்பதே பொருள்

பெண்ணுக்கு முழுமையான புரணத்துவம் என்பது அவருக்கு உள்ளிருக்கின்ற தாய்ப்பமைதன்மையுடையம் அவருக்கு உள்ளே உள்ள படைக்கும் சக்தியை வெளிப்படுத்துவது.

ஆணின் முழுமையான புரணத்துவம் என்பது குழந்தையின் கபடமற்ற தன்மைக்கு திரும்ப வருவது.

'தன்னை அப்படியே சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'காதல் பெரிய துனாதக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என் தத்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

அதனால் பதிவெராதவு வருடத்தில் அந்த உறவுநிலை மனழுதிர்ச்சி அடைந்து கணவன் மனைவி இருவரும் முழுமையான பூரணத்துவத்தை அடையவேண்டும் என்பதே.

முதலில் காமத்தில் உள்ள அழுக்குகள் நீக்கப்படவேண்டும் மனவாதத்தில் எப்படி மூல உலோகத்திலிருந்து அழுக்குகள் நீக்கப்படுகிறதோ அதுபோல

பின்னர் நட்புத்தன்மை என்கின்ற பொருள் சேர்க்கப்பட்டு ஆழ்ந்து நட்பாக இருப்புத் தன்மையின் நிலையின் உறவாக இருக்க வேண்டும். மேலோட்டாக உடல் மன நீதியாக இல்லாமல் ஆழ்ந்து இருக்க வேண்டும்.

ஒருவருடன் ஆழமான தொடர்பு கொண்டிருந்தால் அந்த நபருடன் உடல் அளவிற்குள் அவர் நேரடியாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அவருடான உணர்வே உங்களுக்கும் சகஜமாக இருப்பதும். பிரிவால் உறவு துண்ப்படாது.

காமம் கடைசிநிலையில் அன்பாக வருமாறும்போது உறவுநிலை அதன் நிகழ்வாக பொறுமையாகவும் விடாமுயற்சியுடனும் இருக்க பழகவேண்டும்.

உங்களுக்குள் நிகழ்கின்ற உருமாற்றத்திற்கு, மற்றவரின் சம்மதத்திற்காக காத்திருக்கும் பொறுமையும் விடாமுயற்சியும் உங்களுக்கு தேவை.

இது உண்மையான மாற்றம் மேலோட்டமான தற்காலிக மாற்றம் அல்ல என்று புரிந்து கொள்வதற்கு அவர்களுக்கு அவசாம் தர வேண்டும். அதன் பின் அவனோ (அ) அவளோ தானாகவே உருமாற்றம் பெருவார். உங்களின் உருமாற்ற சக்தி நிச்சயமாக அவரையும் தொடும்.

இங்கே திருஷ்ணனின் காமும் கோபமும் பேரார்வ உணர்ச்சிகளிலிருந்து பிறந்ததவை என்கின்றார் காமத்திலிருந்து பிறந்ததுதான் கோபம்.

மற்றவர் உங்கள் காமத்தை வேண்டாமென்று ஒதுக்கும் போது அது கோபமாக

'தன்னை அப்படியே சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'காதல் பெரிய துனாதக வேண்டுமென என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என் தத்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், இவை கனவைதையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

அவர் மேல் மாறுகிறது.

கோபம் அபரிமிதமான சக்தி. அதை நாம் தவறாகப் பயன்படுத்துகிறோம். அதைப் புரிந்து கொண்டு அதன் மீது மரியாதை செலுத்தவேண்டும்.

பேராசை, கோபம், காமம் எல்லாமே ரஜோ குணங்கள் அவை உணர்ச்சியிலிருந்தும் தீவிரத்திலிருந்தும் எழுகின்றன. அவை அடைபட்ட மூலாதார சக்தியிலிருந்து வருகின்றன.

இவையாவும் இயற்கையான உணர்ச்சிகள் நம் விலங்கின மூதாதையரிடமிருந்த பெறப்பட்டது. மூலாதார சக்தியில் மிருகத்திற்கும் மனிதனுக்கும் ஒன்றே. அது விலங்கின மூலப் பரம்பரையின் தாழ்ந்த மையம்.

இந்த அடிப்படை உணர்ச்சிகளுக்கு சலுகை காட்டுவதால் மனிதனை அதன் இயற்கையான உணர்ச்சியுடன் பந்தப்படுத்துகிறது. இருசனம், பாலத்திற்கு அடிப்படை காரணம் என்று இவற்றைப் பிரிப்பதின் காரணம் இதுவே.

மனிதன் இத்தைய இயற்கையான உணர்ச்சிகளிலிருந்து பிரிந்து விழிப்புணர்வின் மூலம் மேலே உயர்கிறான்.

மனிதனின் வாழ்க்கை என்பது வெறுமனே வாழ்வதற்கு மட்டும் அல்ல. ஒருவரது உயர்ந்த விழிப்புணர்வு உணர்வது.

ஆத்மஞானமும் அடையும்போதையில் அடையாய் இருப்பது அனைத்துமே பாவங்கள்.

கேள்வி: சாவமிதி! ஆனால் உணர்ச்சிகளை அடக்கக் கூடாது என்று சொல்கிறீர்கள். ஆனால் இத்தகைய உணர்ச்சிகளுக்கு சலுகை காட்டுவது சரியா?

எந்த பாதை என்று நீங்கள் தேர்வு செய்வதற்கு பொருத்தமான கேள்வி. சரியான பாதை, தவறான பாதை என்கின்ற இரண்டுக்குமான உங்கள் என்ன

இருபத்தைத்து வரும் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோது அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அமைதிபோதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுயன் அப்படியா சொல்கிறீர்கள்!!' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமளித்தார்.

திற்க்கு பொருத்தமானது. பொருள்சார்ந்தவை எதுவானாலும் செலவும், பெயர் புகழ் இறக்காக முயற்சி செய்வது ஆண்மிகம் அல்ல என்கின்ற கட்டுறுமனப்பாங்கில் பலர் இருக்கிறார்கள்.

ஆண்மிகமாக இருக்க வேண்டும் என்றால் பொருள் சம்பந்தப்பட்டவைகளை விட்டு விடவேண்டும் என்கின்ற தவறான கருத்தில் அவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

ஆனால் நீங்கள் பொருள்சார்ந்த பாதையை விட்டு விட்டு ஆன்மீக தேடல் என்று நினைக்கும் அற்ப பாதைக்கு செல்லும்போது என்ன ஆகிறது? எதையெல்லாம் விட்டு துறக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்களோ, அவை பழுப்பிக்கப்பட்ட தீவிரத்துடன் உங்கள் முன் வருமைய தவிக்கு முடியாது. அப்போது இந்த கேள்வி எழும்? நான் ஆல்லது சலுகை காட்டுகிறேன்?

இந்த பாதையில் இதுவா? அதுவா? என்று தேர்வு செய்யும்போது வெளிப்படையான இரட்டையை மறுபடியும் கடக்க வேண்டியது. நல்லது, கெட்டது சரி, தவறு பற்று அல்லது வெறுப்பு,அடக்குதல்,சலுகைகாட்டுதல்என்கின்ற இரட்டைகள். உண்மையில் இந்த இடைவிடாத முரண்பாடுகள் எதிர் எதிரானவை உங்கள் உள் தன்மையில் வேகம் கொள்கின்றன.

எப்போதெல்லாம் இரட்டைதன்மை தான்றுகிறதோ, அப்போது இந்த கட்டடைவிரல் விதையை ஞாபகம் கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் இரட்டை நிலையில் இல்லை அடக்குதல் அல்லது சலுகைகாட்டுதல் இவற்றைப் பிடித்துக் கொள்ளதன் அறியாமை ஆகும்.

இருபத்தைத்து வரும் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோது அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அமைதிபோதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

அடக்குதல் என்பது வேறு ஒன்றும் இல்லை. சலுகை காட்டுதலின் எதிர் செயல் நம் இயல்பான குணத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வதான் முக்கியமானது.

கோபத்தை அடையாளம் காணுங்கள் பொறமையைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் காமம், பேராசை இவற்றை விழிப்புடன் பாருங்கள் அவைகளுக்கு சலுகை காட்டாதீர்கள். அவற்றை அடக்கவும் செய்யாதீர்கள்.

என்ன அவை என்று தெரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள் ஆர்வ உணர்ச்சிகளை அறிமுகமற்றவர்கள் போல் தள்ளிவையுங்கள்.

3

உங்களுக்கே ஆச்சரியமாக இருக்கும். உங்கள் ஆதரவு இல்லாமல் அவை இயங்குமுடியாது. அவை உங்களை விட்டுவிடும். மற்றவர் அழுபவமாக அது இருக்கும் போது இது புரியாது. பழக்கத்தின் மூலம் இந்த உண்மையை நீங்கள் உணர்ந்து தொடங்கினால் புரியும். இந்த விழிப்புணர்வுடன் மெய்ஞ்ஞானத்தை வழிப்படுத்தும் அப்போது சலுகை அல்லது அடக்குதல் கருத்திலிருந்து மற்ற இராட்டகளிலிருந்தும் விடுபடுவீர்கள்.

3

3.38

3

புகையால் நெருப்பு மறைக்கப்படுவது போல் தூசுகளால் கண்ணாடி மறைக்கப்படுவது போல், பனிக்குடத்தால் கரு மறைக்கப்படுவது போல், உயிரணங்கள் காமத்தால் மறைக்கப்படுகின்றன.

3

காமம் என்கின்ற வடிவம் கால எதிரியால் அறிபவின் மறைக்கப்பட்டுள்ளது.

3

குந்திமகனே! இருப்பியடைவதில்லை! நெருப்பைப் போல் எரிகிறது.

3

3.40

3

புலன்கள், மனம், அறிவு காமத்தின் வெளியிடங்கள் அவை உள்ளே உள்ள தன்மையை குழப்பி ஞானத்தை மறைக்கிறது.

3

3.41

3

ப்ரத வ்யவநத்வர்க்காளின் தலைவனே! புலன்களை அடக்கும் ஆரம்பமே, பாவத்தின் அடையாளத்திற்கு கடிவாளமாகிறது.

3

பாவம் நிச்சயமாக ஞானத்தையும் விழிப்புணர்வையும் அழிக்கிறது.

3

3.42

3

புலன்கள் உடலலவிட உயர்ந்தது என்று சொல்கிறார்கள். மனம் புலன்களை விட உயர்ந்தது. அறிவு மனதை விட உயர்ந்தது. விழிப்புணர்வு அறிவைவிட உயர்ந்தது.

திறண்ட தோள் கொண்டவனே மனநிறைவு பெறாத எதிரியான காமத்தை சிறைபிடி.

எப்போது நெருப்பு புகையால் மறைக்கப்படுகிறது. அப்போது நெருப்பை தெளிவாக பார்க்க முடியாது. கண்ணாடியின் மேல் தூசு இருந்தால் அதன் பிரதிபலிப்பதை சரியாக பார்க்க முடியாத.

கருவறைகள் உள்ள கருவானது பனிக்குடத்தால் ஆழப்பட்டுள்ளதால் உங்களால் கருவை பார்க்க முடியாது.

நம்முடைய உண்மை தன்மையான ஆன்மத்தை நம்மால் பார்க்க முடிவதில்லை. ஏனென்றால் நாம் கீழான உணர்ச்சிகளை காமத்தில் சிக்கி உள்ளோம்.

பஜகோவிந்தம் என்றும் ஸ்லோகத்தில் ஆதி சங்கராச்சாரியார் என்ற ஞானமடைந்த துறவி பிக் ஆழாகாக சொல்கிறார்.

பெண்ணின் ஸ்தானங்களையும், தொப்புளையும் பார்த்து பேரார்வம் கொள்ளாதீர்கள். காமத்தின் வயப்படாதீர்கள். இவையனைத்தும் சலைதப்பினாடங்கள்தான்.

உயிரணங்களுக்கு இல்லையென்றால் அவை வாழமுடியாது காமம் இல்லையென்றால் ஆண் - பெண் கவர்ச்சி இருக்காது. உயிரணகள் பெருகாது.

இந்த அடிப்படையான உயிர்வாழும் தன்மை நம் முதல் மூலாதார சக்தி மையத்தில் தங்கி உள்ளது. மூலாதார சக்திலிருந்தே.

உயிர்வாழ்வு உணர்ச்சிகளான காமம், கோபம், பேராசை எழுகிறது. இந்த மையத்திலிருந்தே எழுகிறது. எப்பது சதவிகித ஆன்மீக சக்தி இந்த மையத்திலேயே சிக்கி உள்ளது. இந்த மூலாதார மையம் தடைபடும் போது நாம் மிருக உணர்ச்சியோடு செயல்படுகிறோம்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெற்ற தள்ளாக வேண்டுமென்றால், சிறுவயதிலிருந்தே கன்டவர் என்ற நற்றை, இவை நிழலாக உடல், பொருள், இன்பம் எனும் கவித்துள் செயலித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களின்றார்.'

மிருங்களின் விஷயத்தில் அவைகளின் உயர்ந்த மையம் மூலதார மையம். ஏற்றமான எல்லா விருப்பங்களும் வீட்டுப்பிராணிகளை தவிர மற்றவை இந்த உச்சகட்ட சக்தியை இந்த மையத்தில் அடைகின்றன.

மனிதனுக்கு இந்த மையம் ஆதாரம்படிநிலை. இந்த மையம் சக்தியூட்டப்பட்டுடும், தடைபடாமலும் இருந்தால் உண்மையில் நாம் எப்படி வாழ்வேன்டுமோ அந்த வகையில் அறிவுடன் வாழ கற்றுக் கொள்வோம்.

வயதுவரும்போது ஒரு நபர் உடல்நலத்தியாகவும், காமம் பொருத்த அளவிலும் முதிர்ச்சி பெறும் போது இது அந்த சக்தி மையத்தில் எழும் நாம் உணர்வை கட்டுப்படுத்துவது சிரமமாகிறது.

அதனால் ஒருவருக்கு 12 வயதிர்கள் காம முதிர்ச்சி அடையும் முன்பே ஆண்மைக் விழிப்புணர்வை அடைவது தேவைப்படுகிறது. அப்போதுதான் அந்த சக்தி மேல்நோக்கி உச்சந்தலை சக்கரத்திற்கு சஹஸ்ரார செல்ல முடியும்.

மூலாதார சக்கரம் கட்டுப்படாடற்ற கனவுகளும் கற்பனைகளும் நிறைந்தது. முக்கியமாக காம கனவுகள் கொண்டது. இந்த கனவுகளைத்தான் கிருஷ்ணன் கண்ணாடியின் மேல் உள்ள தூசுகள் என்கிறார் அவை நம் தீர்மானங்களை மேகத்தைப் போல் மறைக்கின்றன. நாம் இந்தகயை கட்டுப்படாடற்ற கற்பனைகள் கவர்ச்சிகளில் நம் மனதை செதுக்கி அவற்றை வடிவமைக்கிறோம். வாழ்க்கையை அதன் இருப்பு நிலையில் ஏற்றுக் கொள்ளமால் இந்தகயை கவர்ச்சிகளை திருத்திசெய்ய முனைகிறோம்.

இந்திய புராணக் கதையில் வானுலகில் இருந்து மேனகா என்று கந்தர்வ கிடையில் இறங்கி வந்து மாபெரும் முனிவர் விஸ்வாமித்திரின் தவத்தை கலைத்தாள் என்று சொல்லப்படுகிறது.

இது உருவகமான விளக்கம் என்னவென்றால் விஸ்வாமித்தர் பெரிய முனிவராக இருந்தாலும் மூலதாரம், பூட்டப்பட்டு இருந்து உள்ளார் அதனால் காமகனவால் கலைக்கப்பட்டார் என்பதே. அவ்வளவுதான்.

"சுசன் காப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "சுசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, எச்சிருவழிக்குத் தக்க கணவன் கண்டவர் எனத் தன்னை, கனவை நிஜமாக்க ஓடல், பொருள், ஆவி வலமேறியும் செவழித்து எண்ணைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

"சுசன் காப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "சுசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என விசாரித்தற்கு,

தேவலோகப் பெண்கள் இறங்கி வந்து தியானம் செய்யும் முனிவர்களின் தவத்தைத் தகைப்பார்கள் என்பது உண்மையானால் என்னாகும்? ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் நம்மையும் சர்த்துரான் தியானம் செய்ய ஆரம்பித்திருப்பார்கள்! அப்போது தானே மேனகாவை சந்திக்க முடியும்!

நிகழ்கால விழிப்புணர்வே மூலதார பூட்டைத் திறக்கும் சாவி. அதுவே காமத்தை கரைத்துவிடும். நிகழ்கால விழிப்புணர்வு உங்களை நிலத்தில் வைக்கிறது. அப்போது உங்கள் கவர்ச்சிகள் கரைக்கப்படுகின்றன. சிவ சூத்திரத்தில் சிவன் தேவியிடம் சொல்கிறார்.

இருமனத்தில் நான்கு பேர்கள் இணந்து இருக்கிறார்கள்

தேவி அதிர்ச்சி அடைந்தார். பின் கேட்டாள் அங்கு கணவன் மனைவி இருவர்தானே உள்ளனர். நான்கு பேர் எப்படி?

சிவன் விளக்கமளித்தார்

அங்கு மனைவி, கணவனின் கற்பனை மனைவி கணவன் உள்ளனர். மனைவியின் கற்பனை கணவன் உள்ளார்.

கல்யாண கட்டத்தில் நான்கு பேர் இருந்தால் அது கூத்தாடான் இருக்கும். உண்மை அன்பு பரிமாற்றமாக இருக்காது. கட்டுக்கடங்காத கற்பனைகள் மறைய வேண்டும் விழிப்புணர்விற்கு வரும் முன் இது நிகழ வேண்டும்.

உங்களை நிகழ்காலத்தில் நிறுத்துக் கொண்டவர்களே நிஜமாக கடந்தகால கனவு கற்பனைகள் மறந்துவிடும். அன்பாயும் நடத்தமுடிந்தவை அவற்றிற்கு இன்னும் மதிப்பு இல்லை எதிர்காலத்தைப் பற்றிய அச்சங்களும் யூகங்களும் மறந்துவிடுகின்றன. அவை நடக்கவில்லை உண்மையும் இல்லை நிகழ்கால இருப்பு நிலையில் நீங்கள் வெளிப்படுத்தப்படுகிறீர்கள்.

இருபத்தைந்து வரும் போதானால் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபடுதான் அவர் ஜெயித்தார். அவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

"சுசன் காப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "சுசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என விசாரித்தற்கு, வேண்டுமென, என சிருவழித்தற்கு, கணவு கண்டவர் எனத் தன்னை, கனவை நிஜமாக்க ஓடல், பொருள், உடல், பொருள், ஆவி அலைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

நிகழ்காலநிலையில்தான்காமன்அன்பாகஒருமாற்றம்பெறமுடியும். கிருஷ்ணனின் அர்ஜுனநிடம் கொண்ட உரையாடலை இந்த அத்தியாயத்தில் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடிக்கிறார். “உனக்கு உயர்ந்த அறிவு உண்டு என்னும் விழிப்புணர்வுடன் இரு. உன் அறிவை பயன்படுத்தி புலன்களை அடக்கி உள் காமத்திற்கு கடிவாளமிடு உனுடைய விழிப்புணர்வின் பானத்துக்கு மிகவும் அபாயகரமானது காமம்”.

தயவு செய்து கவனியுங்கள் கிருஷ்ணன் அர்ஜுனநிடம் ‘அர்ஜுனா என்னிடம் வா! நான் உனக்கு உதவுகிறேன். காமத்தை உடல் மனதிலிருத்து கரைக்க நான் உதவுகிறேன் பின் நீ அமைதியாக இருக்கலாம்! என்று சொல்லவில்லை.

இந்த அத்தியாத்தில் தான் மிகவும் குழப்பமடைந்ததாக சொல் உரையாடலை ஆரம்பித்தான். முன் அத்தியாத்தில் இருஷ்ணனின் வார்த்தைகளால் அவன் குழப்பம் அடைந்திருந்தான் செயல், செயலற்ற தன்மை பற்றி கிருஷ்ணனின் உரைகளை கேட்டு குழப்பமானவாள் உடல் அழியக் கூடியது ஆனால் ஆன்மா வாழும் அதனால் போரிவர்கள் வயதானவர்களைக் கொல்வதை பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம் என்று சொல்லப்பட்டான். மேலும் கிருஷ்ணனை என்ன செய்ய வேண்டுமோ அந்த செயலை செய்து விளைவைப் பற்றி கவலைப்படக் கூடாது என்று சொன்னார்.

அர்ஜுனன் குழப்பபடைந்து எல்லாவற்றையும் விட்டு நான் உன் என் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்” என்று கிருஷ்ணனிடம் கேட்டான். அதனால் கிருவுணனின்அன்பான வாழ்க்கை நோக்கமற்ற தன்மையில் வாழப்பட்டால் முடிவான இலக்கின் மேல் உள்ள ஆசையிலிருந்து விடுபடலாம் என்று சொன்னார்.

மேலும் கிருஷ்ணன் செயலின் விளைவில் பற்று கொள்ளாமல் இருக்கும்நான இர்ஜுனனுக்கு சொன்னார் செயல் செய்வது நம் இயல்பு என்று செயலற்றது நம்முடைய இயல்பு அல்ல! காரியம் செய்! ஆனால் செயலின் விளைவை எனக்கு சரணடையுங்கு என்றார் இப்போது கிருஷ்ணன் தெளிவாக சொல்கிறார் “உன் புலன்களை அடக்கி விடுப்போ இரு நிகழ்காலத்தில் காமத்தை விட்டுவிடு” காமம் என்பது இங்கு சார்ந்த ஆசைகள் மட்டும் அல்லாமல் எல்லா ஆசைகளையும், வெளி உலகம் சார்ந்த ஆசைகள் அனைத்தையும் குறிப்பிடுகிறது. நம்முடைய ஆன்மாவின்காதணத்தினால்தான்உறுமை கொள்ளும். உண்மை என்ன வென்றால்.

ஒன்றை கைப்பற்றினால் அது மேலும் ஆதிக்கம் படுத்தவே ஆசை படுகிறதே 652

தவிர சந்தோஷமாக இருக்க வோ திருப்தியாக இருக்கவோ அல்ல. ஆசைகள் மனிநிறைவை பெறமுடியாதவை. ஆனந்தமாக இருக்க வேண்டும் என்றால் நம் உள் உலகத்தை தூய்மையாகவும் காலியாகவும் வைத்திருக்க அப்போதுதான் ஆனந்தம் அந்த இடத்தை நிரப்பும் வெளியிடத்தை நிரப்பமுடியும். அதில் முரண்பாடு கிடையாது. புறவெளி பொருள் சார்ந்த செல்வம் உலகம் பற்றில்லாமல் நிரப்பப்படவேண்டும். அப்போது உள்உலகம் வெற்றிடமாக இருக்கும்.

இது நிகழ வேண்டும் என்றால் புலன்கள் கட்டுப்படுத்தப்படவேண்டும். இவ்வாறு அடக்க முடியாது எது அழுத்தப்பட்டு வைத்திருந்தாலும் அவை வெடிப்பதற்கான தருணத்திற்கு காத்திருக்கும் மனம், புலன்கள் இவற்றை அமுத்திவைக்க முடியாது. ஆனால் அவற்றை உரமாற்றம் பெற செய்ய முடியும்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்கு

வாழ்க்கைக்குநோக்கம்மில்லைன்றுணர்ந்து கொண்ட மறுகணமே, வாழ்க்கை பாதையின் அந்தமே உற்சாகமாக வாழ்த்து பயன்ற அனுபவிக்கவே என்பதை புரிந்து கொண்ட பின் முடிவின் விளைவில் உள்ள பற்றை விட்டுவிடு வோம். நம் எதிர்பார்ப்புகளை விட்டுவிடுவோம். நம் நினைவுகளிலிருந்து விலகிவிடுவோம். நம் விழிப்புணர்வாக இருக்க தொடங்குவோம்.

இதுவே கர்மயோகத்தின் முழு சாரம் இலக்கின் மேல் கொண்ட பற்றை விட்டு சந்தோஷமான வாழ்க்கை வாழுங்கள். ஆனந்த வாழ்வு வாழுங்கள். நீங்கள் மிக உயர்ந்ததை அடைவீர்கள்.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார் “நீ உயர்ந்ததை அடைவாய்” நீ எல்லையில்லா ஆனந்தம் அடைவாய் நித்யானந்த நிலையை அடைவாய்” அதனால் முடிவான தெய்வீகத்தின் நாம் வண்டிக்கொள்வோம்

கிருஷ்ணனின் வாக்கியங்களை புரிந்து கொள்ள உதவுமாறு அவரை நாம் ஆத்மாவிற்குள் பதித்துக் கொள்ள உதவுமாறு வேண்டுவோம். அவர் நமக்கு வழிக்காட்ட ட்டும். நித்யானந்த உணர்வை உணர அவர் நமக்கு உதவட்டும்.

நாம் நித்யானந்த நிலையை அடைவோம்

கேள்வி: சுவாமிஜி நீங்கள் முழுமையாக அன்பு செலுத்த சொல்கிறீர்கள். அந்த அன்பு மதிக்கப்படமாலோ இருந்தால் என்ன செய்வது? 653

நீங்கள் உண்மையானவராக இருந்தால் இயல்பாகவே முழுமையான அன்பை கொடுத்துவிட்டு பதிலுக்கு எதையும் கேட்கமாட்டீர்கள்.

அன்பு நிபந்தனையற்ற வெளிபொங்கும் தன்மை கொண்டது. அன்பு காட்டுவதில் அந்த நபர் தகுதியானவரா அன்பு காட்ட என்று நிபெறு உங்களையே கட்டுக் கொள்ளாமட்டீர்கள் அங்கு அந்த கேள்விக்கே இடமில்லை. அந்த நபரின் மதிப்பு எடைபோட வேண்டிய அவசியம் இல்லை. உண்மையில், அந்த கேள்விக்கு இடமில்லை அன்பு என்பது பரிசு.

அடுத்த நபரின் மதிப்பை அளந்து அதற்கு சமமாக சரியான அளவு அன்பை பதிலுக்கு கொடுத்தீர்கள் என்றால் அதற்கு பெயர் வணிகம். அது வியாபாரம் அல்லது அன்பு அல்ல. ஆனால் உண்மை அன்பின் நான் முழுமையான அன்பை கொடுக்க வேண்டுமா? என்ற கேள்வி எழமாது.

இப்போது அன்பு கட்டுதல் பாராட்டப்படுவதுதான் சொல்லுங்கள்? அன்பு செலுத்துவதன் காரணம் என்ன? வெகுமதியை தேடும் காரணம் என்ன?

பதில் அன்பை கேட்பதே தவறு. காதலர் மேல் விதமாக அடக்குமுறையை காட்டுகிறீர்கள். உங்களை பதிலுக்கு அன்பு செலுத்தாத அவர் சுதந்திரத்தை மறுக்கிறீர்கள்.

இது ஒரு வகையான உரிமை கொள்ளுதல். அவரை உங்களின் எதிர்பார்ப்பு என்னும் சிறையின் வைக்கிறீர்கள்.

சிறைபடுதவதால் அன்பு எப்போதும் என்றும் மலராது என்று நான் மீண்டும் மீண்டும் சொல்வேன். கவனமாக கேளுங்கள் இரண்டு வகை அன்பு இருக்கிறது.

அன்பின் அளவு அன்பின் தன்மை. அன்பு அளவை வைத்துப் பார்த்தால் அது சுருங்கும் கொண்டதாய் சுருங்கும். பலர் இதைப்போல் வாழ்கிறார்கள். இருக்க கட்டிய பார்வையை வைத்துக் கொண்டு எதிர் நபுரிடம் அதே அளவு இரும்ப கேட்பது உங்கள் துணைப்பாளர் அதனை வெறுத்து ஒருவருக்கு கொடுக்க நினைத்தால் அல்லது அதை இறந்து பரவச் செய்தால் உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. கோபம் கொண்டு ஏமாற்றப்பட்டதாய் நினைக்கிறீர்கள்.

"தான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என்று விசாரித்தற்கு, "தான் பெற்ற ஞானத்தை வென்று மென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை என் தந்தை தினமும் உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நீங்கள் இருவருமே பரிவர்த்தனையால் ஒன்று சேர்க்கப்பட்டு இருக்கிறீர்கள். ஒருவருக்கு ஒருவர் என்று இருந்த ஆக வேண்டும் சில காலம் செய்து பிறகு இந்த அமைப்பு எரிச்சலையும் தடையையும் தருகிறது. கோபத்தில் உங்கள் பார்வையில் இரும்ப பெற்றுக் கொண்டு வெறுது ஒருவரை தேடத் தொடங்குறீர்கள் இல்லையென்றால் உங்கள் துணைபர் அதைச் செய்கிறார்.

வேறு வகையான அன்பு இருப்பதுண்மையின் ஆழ்ந்த அன்பு இந்த வகை அன்பு ஒருவரின் மகிழ்வையும், இன்பத்தையும் நற்றியணர்வையும் வெளியே பொங்கவைக்கும் நீர் ஊற்று போல் உயிரோட்டமாய் இருக்கும்.

உள்ளச்ச சுகந்தும் கொண்டு நீபந்தனையற்று எங்கும் தானாகவே பரவும் அதற்கு எந்த பொருளும் தேவையில்லை. பதில் வெகுமதிகளை தோடது.

இந்த வகையான அன்பு குளிர் ஒளி போல் மழை போல் நிபந்தனையற்று முழுமையாக கொடுக்கும் அந்த சுற்றச்சியில் நிற்பவர் அனைவரும் அந்த சுகத்தையும் புதுமையையும் உணர்வார்கள். இது ஒருவரை உயர்த்தும் பயமும் குற்றவுணர்வும் இல்லாமல் அனுபவிக்க கூடிய ஒரே அன்பு

அன்பு உங்கள் தன்மையாக வேண்டும் என்றால் முழுமையான சராணதிக்கு நீங்கள் விரும்பவேண்டும் அகங்காரமற்ற நிலையிலேயே இத்தகைய அன்பு இடிக்கும். இது சலபமல்ல ஆனால் நீங்கள் இதற்கான ஒரு ஆரம்பத்தை செய்யலாம்.

நற்றியணர்வாலும், அன்பாலுமே அகங்காரத்தை விடமுடியும் என்பது புரியும் கொஞ்சம் அன்பு உள்ளே வந்தால் போதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அகங்காரம் வெளியேறப்பட்டு அதிக அளவு அன்பு உள்ளே நுழையும்.

உங்கள் உறவுநிலையில் இதை செய்ய முயற்சி செய்யுங்கள் அன்பு காட்டுவதில் நடிப்பு தேவை இல்லை. மிகவும் தீவிரமாகவும் இருக்க வேண்டாம். முழுமையான சரத்தையுடன் இருங்கள்! அது போதும்.

உபநிடதங்களின் பகவத் கீதையின் மூன்றாம் அத்தியாயத்தில் கர்ம யோகாவால், வேதமான யோகாகவே தொடர்புடைய முழுமையான அறிவியல் வழியாக இருண்ருணருக்கும், அறிஞர்களுக்கும் இடைய நடந்த உரையாடல் இன்றே நிறைவு பெற்றது.

"தான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என்று விசாரித்தற்கு, "தான் பெற்ற ஞானத்தை வென்று மென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை என் தந்தை தினமும் உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

4

அத்தியாயம் 4

அறிவின் பாதை

4

அத்தியாயம் 4

தர்க்கம், தன்னைத் தாயே அறிந்து கொள்வதற்கு ஒரு போதும் வழி நின்றதாது. தர்க்கத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வருதலே இது நிகழ்வதற்கு சாத்தியம். சுவாமிஜி, சமயச் சடங்குமுறைகள் தற்சயம் பொருத்தமுடையது என்று கருத முடியாது, ஏனென்றால், அதன் இழுக்க முறையை நாம் புரிந்து கொள்ள தவறிவிட்டோம் என்று நீங்கள் சொல்லி இருக்கிறீர்கள். 'சருண் கிட்படிச் சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பெரிய கணவன் மகன் குடும்பென்று சிறுவயதினிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். தர்க்கம், தன்னைத் தாயே அறிந்து கொள்வதற்கு ஒரு போதும் வழி நின்றதாது. தர்க்கத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வருதலே இது நிகழ்வதற்கு சாத்தியம். 'பரித்ராணாய சாதூனாம்...' என்ற இந்த சுலோகம் ஜீவயிலிருந்து மிகவும் அதிகமாக மேற்கோள்காட்டப்பட்டுள்ள கலோகம் இந்த வரிகள் உண்மையாக இருக்கும் என்றால் இருஷ்ணர் இந்த பூமியில் எல்லா நேரங்களிலும் இருக்க வேண்டும். இங்கு எந்த திக்கும் இங்கு அப்படி இல்லை! தயவு செய்து, இந்த வரிகள் எதை

4

அத்தியாயம் 4

உணர்த்துகின்றன என்று நீங்கள் மீண்டும் விளக்க முடியுமா? 'எப்படி பிறப்போம்*', 'யாருக்கு பிறப்போம்*', 'எங்கு பிறப்போம்*' என்று நாமே நமது மறுபிறப்பை தீர்மானிக்கின்றோம் என்று நீங்கள் சொல்லுகின்றீர்கள். அப்படி என்றால் என் நம்பிக்கை இழந்து ஏதோவொன்றும், துக்கமாகவும் ஆக இது மக்கள் இருக்ககின்றார்கள்?' என அவர்கள் அந்த முறையில் பிறக்க விரும்பி இருக்க வேண்டும்? அவர்களுடைய கர்மா என்று மக்கள் சொல்லுகின்றார்கள் இது எனக்கு மிகவும் ஏற்றுக்கொள்ள தகுதியாக இருக்கின்றது. தற்சயம் இந்தியாவில் உருவாகியுள்ள ஜாதி அமைப்பு, கிருஷ்ணர் நினைத்த முறையில் அமையவிட்டதாலும், அது ஒரு திய பழக்கமாகிவிட்டது. எப்படி ஒருவர் அதனை ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்? அது நீக்கப்பட்ட வேண்டியதாக உள்ளது இல்லையா?

4

அத்தியாயம் 4

சுவாமிஜி, நமது உள் அடுக்குகளில், இறுதி அடுக்காக நிற்கும் நான் எல்லாரும் ஒன்றே. ஒருவர் அங்கே தெய்வீத்தன்மையை உணர்கிறார்*. என்று நீங்கள் சொல்லுகிறீர்கள் நித்யான் ஸ்பரிச தியான முகாமில் (மீதுக்) இதுவான மரண அனுபவத்தின் ஒரு பகுதியாக நீங்கள் சொல்லிக் கொடுத்தீர்கள் ஒருவர் உயிரோடு இருக்கும். பொதுவே இந்திலையை அடைய முடியுமா? பணக்காரர்கள் சுயநலத்தோடு கொடுக்கலாம். ஆனால் அதன் மூல அவர்கள் அந்ந்த உட்பொருளைப் பார்ப்பதற்கு இடமில்லை அவர்கள் பணம் மட்டுமே கொடுக்கும் போது, உயர்ந்த நோக்கத்தோடு கொடுக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்தினால் மிகச் சிறிதளவே கொடுக்க நேரிடும். இது அதிகம் தேவை உள்ளவர்களை தான் பாதிக்கும். பிறகு என்ன செய்வது? நமது உண்மையான தெய்வீகத்தன்மையை அறியாதது தான் நமது மூலப் பாவம், நம்மை உண்மையான இயல்பை மறந்ததனால் நாம் அனைவரும் பாவிகளே! என்று நீங்கள் சொல்லுகின்றீர்கள். அதனால் நம்மை பாவிகள் என்று அடையாளச் சிட்டு சுக்தும் மதங்கள் அனைத்தும் பிகவும் சரியே! இல்லையா? ஒருவர் ஞானமடைந்து விட்டாரா இல்லையா என்று எவ்வாறு கண்டுபிடிப்பது?

அறிவின் பாதை மனித மனம் நிலைத்து வாழ்வதற்காக எங்கெங்கென்றது. ஒருவரது அடையாளத்தைத் தொடர்வதும், நிலைநிறுத்துவதும், நமக்கு மிக முக்கியமாக இருக்கின்றது. பரம்பரையின்ரைப் பற்றி, எவ்வளவு தூரம் பின்னே சென்று ஞானக சக்தியையும், பதிவுகளையும் நாம் ஆராய முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் ஓராய்வினே றாம். அங்கு எதாவது சொல்லிக் கொள்ளும் அளவிற்கு உள்ளதா என்று தொடர்ந்து தடுகின்றோம்.

மேலும், நமது வாரிசுகள்நல்ல முறையில் பாதுகாக்கப்படுகின்றார்கள் என்பதை உறுதி செய்து கொள்கின்றோம். நமது குடும்பத்தில் உள்ள வலிமை அற்றவர்களுக்கு கொடுப்பதற்காக நாம் மிகுந்த கவனையுடன் இருக்கின்றோம். நமது பரம்பரையின் மூலம் பெறப்பட்ட ஒரு பொதுவானகவலை இது.

‘அற்ஞானமும் அதே சிக்கலான நிலையில் தள்ளப்பட்டுள்ளார்’ தனது அடையாளத்தை குழித்த பயத்தை மறைப்பதற்காக, ஒருவர் தன் வாழ்நாளில் செய்யும் செயல்களை எவ்வாறு தனது மூதாதையர்களையும், தனது சந்ததியினரையும் பாதிக்கின்றது என்பதை விவரிக்கும் வரலாற்று செற்புடைய நீதி நெறிகளைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றார்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்ததற்காகதான் அவர் ஓட்பெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இது ஒரு எளிமையான இடமாற்றம். அவருடை நிலையில்லாத நிகழ்காலத்திலிருந்து, கடந்த காலத்துக்கும், எதிர் காலத்துக்கும் ஏற்படும் ஒரு எளிய இடமாற்றம்.

மக்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு ‘எப்போது இந்த பிரபஞ்சம் உருவாக்கப்பட்டது?’ ‘எப்படி எல்லாம்’ என்று.

ஒரு மாநாடு அதற்கு நாள் அழைக்கப்பட்டால், நாள் இந்த கேள்வியைக் கேட்டு அதற்கான பதிலைத் தெரிந்துக் கொள்வேன்”, என்ற அவர்களிடம் சொல்வதுண்டு.

என்னால் பின் நோக்கி எவ்வளவு பார்க்க முடியுமோ அதுவரைக்கும் இந்த பிரபஞ்சம் இருந்தது. எதிர்காலத்தில் எவ்வளவு தூரம் பார்க்க முடியுமோ அப்போதும் இந்த பிரபஞ்சம் தொடர்ந்து இருக்கும். இந்த பிரபஞ்சத்திற்கு ஒரு ஆரம்பிதையோ, முடிவிலையோ என்னால் பார்க்க முடியவில்லை.

எக்காலத்திலும் இந்த பிரபஞ்சம் இருக்கின்றது. எக்காலத்திலும் இந்த

பிரபஞ்சம் இருநிறைக் கொண்டே இருக்கும். நாம் இப்பொழுது பார்க்கும் இந்த மனித உருவம் மாறலாம். ஆனால் இந்த பிரபஞ்சம் மாறாது, தொடர்ந்து இருந்துக் கொண்டே இருக்கும்.

நமக்கு மிகவும் பழக்கப்பட்ட இந்தஉருவமும், அடையாளமும் யாவும் அழியக் கூடியவை. அவை யாவும் பருப்பொருள் மிகுந்த உலகம் சார்ந்த போருட்களைப் போலவே அவை உருவாதல், அழிதல், மீண்டும் உருவாதல் போன்ற நிகழ்வுகளுக்கு உட்பட்டது.

இந்த பிரபஞ்சம் சக்தி வடிவமானது. அது உருவமற்ற சக்தி சரியான தருணத்தில் சக்தி பருப்பொருளாக மாற்றம் அடைந்து, பின் மீண்டும் சக்தியாக மாறுகிறது. இந்த சக்தி என்றும் அழிவில்லாதது.

இளத்த தாள் திருநர் முன்பு ஒரு முறை அற்ஞானனுக்கு விளக்கினார். இந்த சக்தியும் அதாவது இந்த பிரபஞ்சத்தின் சக்தியும், நமக்குள் இருக்கும் சக்தியும் ‘ஒன்றே!

இந்த சக்தி அழிக்கமுடியாதது! இந்த சக்தியை ஆயுதத்தால் அழிக்க முடியாது, நெருப்பால் எரிக்க முடியாது, காற்றால் உலர வைக்க முடியாத நீரால் ஈரமாக்க முடியாது.

உடல்-மன அமைப்பின் அழிவு என்று எதையெல்லாம் பார்க்கின்றோமோ அவை உண்மையிலேயே, பருப்பொருளே! அவை அதை மீண்டும் சக்தியாக மாற்றம் அடைக்கின்றது.

மனிதன், பிரபஞ்ச இவற்றின் சக்தி என்றும் நிலையானது, தொடர்க்கூடியது என்ற இந்த கொள்கையை அனைத்து மதங்களும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பால் போகலாம். அது பருப்பொருள் சார்ந்தது இல்லை.

முதங்களின் கண்ணோட்டம் மாறும் புதிய அறிவு எழும் போது, அவை மாறவும் வேண்டும். பருப்பொருள் ஆனதும் ஒன்றுடன் ஒன்று காலத்தாலும், இடத்தாலும் மாறக்கூடியவை’, என்ற விளக்கங்கள் தற்போது ஒத்துக்

‘சதன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்’ என விசாரித்தற்கு, ‘சதான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருத்தே கனவ கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற பொருள், அவ்வ இடத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமலனித்தார்.

கொள்கிறார்கள்.

"எப்பொழுது பார்க்கப்படுகிறது', 'எப்படி பார்க்கப்படுகிறது', 'யார் பார்க்கிறார்கள்' என்பதை பொருத்து அஞ்சுவின் சிறு துகள்கள் (ண்தச்ஞ்ணறிட்டசின் ணிச்சூநமயிலீக) வெள்வேறு உருவங்களிலும், வடிவங்களிலும் தெளிபடலாம். இதை (இதச்சநமயிட கடதுண்டிசுகிண்) எற்பட்டுள்ள முன்னேற்றம் காட்டுகிறது.

உதாரணமாக, பொருட்களை உருவாக்குவது ஒரு வித்தை, அற்புதம், தந்திரம் என்று மக்கள் நினைக்கிறார்கள். இவற்றிற்கு எதுமில்லை. அது எளிமையான விஞ்ஞானம். அது பருப்பொருள் ஆற்றலாக மாற்றி, ஆற்றலை வடிவில் நேர்த்தி, அதனை மீண்டும் பருப்பொருளாக மாற்றுவது, புதிய உத்திகளான குரிலியல் புகைப்படத்தின் உதவிக் கொண்டு இதனை நாம் நிரூபிக்கலாம்.

இதனை எவ்வாறு செய்ய முடியும் என்பதனை ஆசிரமவாசிகளுக்கு காண்பித்து தாம். அலமாரியில் வைக்கப்பட்டிருந்த ருத்திராட்ச மாலைகளின் எண்ணிக்கையை கணக்கெடுக்கச் சொல்லேனாம். அற்புதமாக காற்றிலிருந்து ஒரு மாலையை எடுத்து அவர்களிடம் காண்பித்தேனாம். பிறகு அவர்களை சென்று அலமாரியில் உள்ள ருத்திராட்ச மாலைகளின் எண்ணிக்கை கணக்கிடச் சொன்னேனாம்.

ஆச்சரியம்! அலமாரியில் ஒரு மாலை குறைவாக இருந்தது.

யார் வேண்டுமானாலும் இதைச் செய்யலாம். எப்படி செய்வது என்பதை தெரிந்து கொண்டால் போதுமானது.

எந்த ஒரு பருப்பொருளையும், எங்கிருந்தும் உருவாக்க முடியாது. அதனை ஆற்றலிலிருந்து மட்டும் தான் உருவாக்க முடியும்.

அதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த பிரபஞ்சத்தில் ஆற்றல் மூலம், எல்லையற்றதாக உள்ளது. இந்த பிரபஞ்சம் எப்பொழுதும் பெருகிக் கொண்டே உள்ளதாக இருக்கின்றது. அஞ்சுடைய அளவு குறித்து தெரிந்த கோட்பாடு சார்ந்த எல்லை ஒன்றும் இல்லை.

"இதன் அப்பால் சொல்வீர்களா?" என விசாரித்தற்கு, "நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் பெருக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமனித்தார்.

முதல் வேத நூலான, ஈசா வாஸ்யம் உபநிஷதத்தில் முதல் கலோகமான 'ஆற்றலிலிருந்து அனைத்து பொருள்களும் உருவாகின்றன' என்று சொல்கின்றது.

'ஈசா வாஸ்யம் இதம் சர்வம்'

இந்த வரிகளை படித்த பிறகு இயற்பியல் விஞ்ஞானி ஆல்பர்ட் ஜெயின்ஸ்டின் என்கிற இப்போது தான் ஆற்றலிலிருந்து பருப்பொருள்கள் உருவாகின்றன என்று நிரூபிக்க முயன்றது. ஆமிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த ஞானிகள் இதற்கு மேலும் அறிந்திருக்கிறார்கள். பருப்பொருள் ஆற்றலிலிருந்து உருவாகின்றது என்று அவர்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள். நம்மால் இதை இன்னும் நிரூபிக்க முடியவில்லை 'விஞ்ஞானத்தின் கடைசி எல்லைப்பகுதி மெய்ஞ்ஞானத்தின் வாயிற்படி' என்று சொல்கின்றார்.

நமக்குள்ளும், இந்த பிரபஞ்சத்திற்குள்ளும் உள்ள நிலையான காரணி இந்த முடிவுற்ற ஆற்றல் தான் என்பதை நாம் மிக முக்கியமாக புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த சத்தியத்தைப் புரிந்து கொண்டால், நாமும் இந்த பிரபஞ்சமும் வேறு இல்லை என்பதைப் புரிந்துக் கொள்ள முடியும். இதன் மூலம் குழப்பங்கள் அனைத்தும் அடங்கிவிடும். பிறகு மரணபயம் என்ற துன்று இருக்காது. பொருட்களைச் சேர்க்க வேண்டும், பதுக்க வேண்டும் என்ற

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினேன்.

அடிமைகளில் எனக்கு அமைதி கிடைத்தபறகுதான் வாழ்க்கை வாழ அவர்கள் அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயனைத் தெரிந்தது...

"சுவாமி அப்பாவிட சொல்வீர்களா?" என விசாரித்தற்கு, "நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் பெருக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமனித்தார்.

ஆற்றலாக உள்ளவர்கள். இந்த சத்தியத்தை புரிந்து எற்றுக் கொண்டால், நாம் நிலையான ஆனந்தத்தில் இருப்போம்.

4.1

பகவான் சொன்னார்

இந்த அழிவற்ற யோகத்தை நாள் கூரிய கடவுளாகிய விவாஸ்லாறுக்கு உபதேசித்தேன்.

விவாஸ்வான் மனித குலத்தின் தந்தையாகிய மனுவுக்கு உபதேசித்தார். மனு முறையே இக்ஷ்வாகுவுக்கு உபதேசித்தார்!

4.2

இந்த மிக மேலான யோகப் குரு- சிஷ்ய பாரம்பரிய தொடர்ச்சியின் மூலம் பெறப்பட்டது. ராஜரிஷிகள் அவ்வழியே இதனை அறிந்து கொண்டார்கள். காலப்போக்கில் இந்த பாரம்பரியம் உடைக்கப்பட்டது. அதனால், அன்றிருந்த அந்த யோகத்தை, நாம் இழந்த விட்டோம்.

4.3

நீ எனது பக்தனாகவும், நண்பனாகவும் இருப்பதால், அந்த பழமையான ஜீவனின் முக்கிய அடையும் நித்தியானந்தத்தில் நுழைவதை இன்று உனக்கு உபதேசிக்கிறேன். என்னில் நீ பக்தன் மட்டுமல்ல எனது நண்பனும் கூட இந்த மேலான யோகத்தின் ரகசியத்தை நீ நிச்சயமாக புரிந்து கொள்வாய்.

முப்பத்தி இரண்டு வயதே நிரம்பி இருந்த பொழுது கிருஷ்ணர் இந்த அறிக்கையை விடுத்தார் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். முப்பத்திஇரண்டு வயதே நிரம்பியவராக இருந்தார்! உடல் ரீதியாக வெறும் முப்பத்தி இரண்டு வயது நிரம்பி இருந்தது. ஆனால் அவர் சொல்கின்றார், “நான் இந்த அறிவை குரிய கடவுளாகிய குரியனுக்கு கொடுத்தேன்!

நிச்சயமாக இதைப் புரிந்துகொள்வது என்பது மிகவும் கஷ்டமானது.

தர்க்க ரீதியாக உங்களால் இந்த அறிக்கையை புரிந்து கொள்ள முடியாது. நீங்கள் நடைமுறையில் பயணப் படுத்தும் தர்க்கத்தைக் கொண்டு இந்த அறிக்கையின் பொருளை அறிந்து கொள்ள முடியாது.

ஆனால் கிருஷ்ணர் மேலும் பலவற்றை சொல்லிக் கொண்டே போகின்றார்.

அடுத்த அறிக்கையில் அவர் சொல்கின்றார், ‘அன்று இருந்த இந்த யோகம் இழக்கப்பட்டலிட்டதாக தெரிவின்றது.

இந்த இரண்டு சுலோகங்களையும் மிகவும் தெளிவாக புரிந்து கொள்ள

662

வண்டும்.

இந்த சத்தியம் புதியது அல்ல என்பதை முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அது முடிவற்றது.

இந்த சத்தியம் புரியதும் இல்லை பழமையானதும் இல்லை நிலையானது. நிலையானது என்றால் அது எப்பொழுதும் இருப்பது. அது போதும் பழமை ஆகவும் இல்லை. ஒரு போதும் புறியதாக இருந்ததும் இல்லை. நிலையானது என்றால் காலத்தையும் கடந்தது இருப்பது.

காலத்தின் அடிப்படையில் விரித்துக் கப்பட்ட பொருள்களை புதியது, அல்லது பழையது என்று சொல்லலாம். புதிதான் எதுவும் ஒரு நாள் பழமையாகிவிடும். பழமையானது ஒருசமயம் புதிதாக இருந்திருக்கும். நிலையானது என்றால் புதியதுக்கும் பழையதுக்கும் அப்பாற்பட்ட ஒன்று. நிலைநிற்க எட்டாத காலம் முதல் அது உள்ளது. ஆனால் அது என்றும் பழமை அப்படி இல்லை. நிலையானது என்பதன் பொருள் இதுவே.

இங்கு, இந்த ஜீவன் முக்கி அடைவதற்கான யோகம் நிலையானது அல்லது நித்தியம் எனது, அது புதிதும் இல்லை, பழையதும் அல்ல.

மூலராவத அத்யாத்மில் நாம் சற்ற அதே யோகம் மேலும் விரிவாக சொல்லப்படுகின்றது.

இதன் ‘முதல் துளி’ கீதையின் இதற்கு முந்தைய அத்யாயத்தில் கொடுத்தேன்.

‘முதல் துளி’ என்பதை முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

நீங்கள் அந்த வார்த்தைகள் உங்களை உணடுறுவ அனுமதித்தால், அந்த வார்த்தைகளுக்காக உங்களை இறந்து வைத்தால், நேரடியாக அந்த வார்த்தைகள் ஞானமடைதலின் முதல் துளியை உங்களுக்கு கொடுக்க முடியும். இறுதியான விடுதலையின் முதல் படிக்கே உங்களை அவை அழைத்துச் செல்லும்.

வாழ்வின் நோக்கமற்ற தன்மையினை உணர்ந்தாலே, உடலிலோ, மனதிலோ உள்ள அழுத்தங்கள், தொல்லைகள், சுமைகள் உங்கள் இருப்பு நிலையிலிருந்து நீங்கிவிடும். அந்த குணங்களிலேயே நீங்கள் விடுதலை அடைவீர்கள்.

663

நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு பலன் தரும் உத்ரிகளை கிருஷ்ணர் தரவில்லை. நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு பலன் தரும் மற்ற உத்ரிகளும் இருக்கின்றன. அவற்றை நீங்கள் எப்போதும் பயிற்சி செய்துகொண்டு இருக்கவேண்டும். உங்களது மகனோ, மகளோ அதன் பலனைப் பெற்றக் கூடும்.

கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார் ‘இல்லை’ இல்லை!‘ இப்பொழுதே, இங்கேயே, இல்லாவிடில் எங்கும் இல்லை! பலன் இப்போது, இங்கேயே இல்லாவிடில் எங்கும் இல்லை. அவரது அனுத்தின் நேரடியான அதன் அனுபவத்தை கொடுக்க கூடியது. இந்த நோக்கமற்ற தன்மை எந்த ஒரு கருத்தையும் உங்கள் உணர்விற்குள் செல்ல அனுமதித்தால், அந்த கூறனமே ஜீவன் முக்தி என்ற தன்னில் நுழைகிறது. அந்த கூறனமே உங்கள் இருப்புத் தன்மை கூடனமடைய ஆரம்பிக்கிறது.

பாவ ரோகம் - அதாவது உணர்ச்சி நோய்கள், சம்சார ரோகம் - அதாவது பிறப்பு இறப்பு நோய்கள் கூனமடைய ஆரம்பமாகிறது.

இந்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்* நான் இந்த யோகத்தை குரிய குரிய கடவுளுக்கு குரியனுக்கு கொடுத்தேன். குரியக்கடவுள் மனுவுக்கு உபதேசித்தார். விவஸ்வான் குரியகடவுள் ஆவாரி.விவாஸ்வான் மனுதர்களத்தின் தன்மையாக மனுவுக்கு உபதேசித்தார். மனு இந்த ஞானத்தை இக்ஷ்வாகுவுக்கு அறிந்தார்.

இங்கு கிருஷ்ணர் மரபுவழி உரிமை, அதாவது வம்சாவளியை சீடர்கள் மூலம் கொடுக்ககின்றார். குரு - சீடர் வம்சாவளியை அவர் கொடுக்கிறார். காலப்போக்கில் அந்த யோகம் காணாமல் போய்விட்டது.

அவர் சொல்கின்றார்,

இந்த யோகம் ஏன் காணாமல் போய்விட்டது என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இருபத்தைந்து வருடம்

“தன்ன இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்??” என விசாரித்ததற்கு, “தன்ன பெரிய ஞானக வேண்டுமென, எண் சிறுவயதிலிருந்தே கணவ கண்டவர் என் தத்தை. கணவை நிழலாம்க உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயல்பித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஒரு சிதன கேட்டாலும் போது நேர்மையாக இல்லாமலும், தயாராக இல்லாமலும் இருந்தார் இயற்கையிலேயே அந்த உத்ரி ஒரு சடங்காக மாறிவிடும் நுட்பத்திற்கும், சடங்கிற்கும் இடையே ஒரே ஒரு வித்தியாசம் தான் உள்ளது என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். செய்மையாக சாதாரண சடங்கும் ஒரு பெரிய தியான நுட்பமாக மாறி, உங்கள் ஜீவன் முக்திக்கு அழைத்துச் செல்லும். நேர்மையாக செய்யாமல், சரியான புரிதல் கொள்ளாமல் ஒரு வழக்கமாக செய்தால் மிகச் சிறந்த தியான முறையும் ஒரு சடங்காக மாறிவிடும். தியான நுட்பங்களுக்கும் சடங்குக்கும் உள்ள ஒரே வித்தியாசம் தான்.

காலப்போக்கில் அந்த யோகம் காணாமல் போய்விட்டது. அவர் ஒரு அருமையான வாக்கியத்தை பயன்படுத்தி உள்ளார்.

‘மிக மேலான யோகம் கற்றுத் தரப்பட்டது, மிக மேலான யோகம் வழங்கப்பட்டது’

ஒரு தலைமுறையில் வெறுமனே நாம் இந்த யோகத்தை இழக்க முடியாது ஒரே தலைமுறையில் அதை இழக்க முடியாது. காலப்போக்கில் போரேனும் ஒரு ஞானமடையாத சீடர் இருந்தாலும் அந்த முழு அறிவிலையும் அழித்துவிடும். அந்த சங்கிலி கோர்வையில் உள்ள ஒருவர் கூட சீடர்களின் மரபுவழி தொடரை உடைக்க முடியும்.

பிரச்சனை என்னவென்றால், உங்கள்கு ஒரு பெரிய இயக்கத்தை உருவாக்கும் போது, சரியான தகுதி இல்லாமல் நீங்கள் அவர் இருக்கையில் அமரும் போது, நீங்கள் தான் மிகவும் அபாயகரமான மனிதராக இருப்பீர்கள். மரபுவழியே மிகவும் எளிதாக சிம்மாசனத்தில் அமரும் மக்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அவர்கள் மிகவும் அபாயகரமானவர்கள்.

ஒரு இயக்கத்தை உருவாக்கும் மனிதர், சக்தியின் மூலமும், ஞானத்தின் மூலமும் அதை உருவாக்கின்றார்கள். அவரிடம் சக்தி இல்லை என்றால், அவரைச் சுற்றி நின்ற இயக்கத்தையும் உடைத்து முடியும். மேலும் அவர்கள் சொல்லும் பதவிக்கு வருபவருக்கு இது ஒரு அந்த முழு இயக்கமும் ஒரு பரீட்சை. அதன் முழு கட்டட மைப்பும், தயார் நிலையில் வைத்து அவருக்கு பரிசளிக்கப் படுகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம்

“தன்ன இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்??” என விசாரித்ததற்கு, “தன்ன பெரிய ஞானக வேண்டுமென, எண் சிறுவயதிலிருந்தே கணவ கண்டவர் என் தத்தை. கணவை நிழலாம்க உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயல்பித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

என்னை நினைந்துகொண்டு இருத்தலால் என்னுடையீடாகிய மெய்யுணர்வு பெற்று இறைவனுடைய திருவருளால் புறத்தூன்றிக் கைவிடாது உயிர் போகும் நேரத்திலும் பகவானுடைய சொருபத்தை நினைத்துக்கொண்டு போகவேண்டும்.

அன்புடையோர் அன்பினால் என்னை அடைவர். அறிவுடையோர் அறிவினால் என்னை அறிந்து என்னை அடைவர். அபிமானம் உடையவர்கள் தங்கள் அபிமானப் பொருளின் மீது கொண்ட அபிமானத்தை என்னிடம் காட்டி என்னை அடைவர்.

எப்போதும் மனதில் என்னையே நினைத்துக்கொண்டு போர்க்களத்தில் போரிடுங்கள். என்னைச் சரணடைந்து என்னையே சரணடைந்தவர்களாய் இருந்து போரிடுங்கள். என்னைச் சரணடைந்தவர்கள் என்னை அடைவது உறுதி.

என்னை நினைந்துகொண்டு இருத்தலால் என்னுடையீடாகிய மெய்யுணர்வு பெற்று இறைவனுடைய திருவருளால் புறத்தூன்றிக் கைவிடாது உயிர் போகும் நேரத்திலும் பகவானுடைய சொருபத்தை நினைத்துக்கொண்டு போகவேண்டும்.

என்னைச் சரணடைவதை விட உயர்ந்தது வேறொன்றுமில்லை. என்னையே சரணடைந்து விடுங்கள். நான் உங்களைக் காத்து விடுவேன்.

அர்ஜுனன் சொன்னான். ஸ்ரீ பகவானுடைய அருளால் எனக்கு நல்லறிவு உதயமாகிவிட்டது. என் மயக்கம் நீங்கிவிட்டது. எனக்கு என் கடமை தெளிவாகத் தெரிந்துவிட்டது. நான் சந்தேகம் ஏதுமின்றி உன் வாக்கின்படி நடப்பேன்.

சஞ்சயன் சொன்னான். வியாசரின் திருவருளால் நான் இந்த உரையாடலைக் கேட்கும் பாக்கியம் பெற்றேன். ஸ்ரீகிருஷ்ண பரமாத்மாவுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையே நடந்த இந்த அற்புதமான உரையாடலை எண்ணி எண்ணி ஆனந்தப்படுகிறேன்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் திருவுருவை நினைத்துக்கொண்டேன். அதை எண்ணி எண்ணி ஆனந்தப்படுகிறேன். மகரிஷி வியாசரின் அருளால் யோகநூலான இந்த பகவத் கீதையை அதன் உட்பொருளுடன் அறிந்து மகிழ்கிறேன்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண பகவானுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையே நடந்த அந்த அற்புதமான உரையாடலை அப்படியே நான் நினைவு கூர்ந்தேன். அதை எண்ணி மகிழ்கிறேன். அந்த உரையாடலின் பொருளை அறிந்து ஆனந்தப்படுகிறேன்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் திருவடிகளைப் பணிந்து வணங்குகிறேன். அந்த மகானுபவரின் திருவருளால் எனக்கு இந்த பாக்கியம் கிடைத்தது. ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் திருவருளாலேயே இந்த உரையாடலை நான் கேட்கும் பாக்கியம் பெற்றேன்.

என் அறிவு விரிந்தது. என் மனதில் இருந்த மயக்கம் நீங்கியது. எனக்கு மெய்யுணர்வு கிடைத்தது. ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மாவே என் ஆசிரியர். அவருக்கு என் நன்றியைச் சமர்ப்பிக்கிறேன்.

அர்ஜுனனுக்கும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கும் இடையே நடந்த அந்த அற்புதமான உரையாடலை நினைத்துப் பார்க்கிறேன். அதை எண்ணி ஆனந்தப்படுகிறேன். அந்த உரையாடலின் பொருளை அறிந்து மகிழ்கிறேன்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் திருவடிகளைப் பணிந்து வணங்குகிறேன். அந்த மகானுபவரின் திருவருளால் எனக்கு இந்த பாக்கியம் கிடைத்தது.

அழுனால் தான் ஜென் குருமார்கள் தங்கள் உடலை விடும் முன் எப்போதும், அவர்களுடைய புத்தகங்களை அழித்து விடுவார்கள். ஜென் உள்ள வாழ்க்கையில் இருந்தால், நீ ஞானமடைந்து விட்டாய், நீ கற்றுக் கொடுக்க முடியும். இல்லாவிடில் சும்மா இருந்துவிடு. சமூதாயத்தையவது கொண்டரவு செய்யப்பால் இருப்பாய். நீங்கள், சமூதாயத்தை மேலும் தொல்லை எற்படுத்தாமல் இருப்பீர்கள். அனுபவம் இல்லாத பரம்பரையினர் மிகவும் அபாயகரமானவர்கள்.

சின்னக் கதை:

ஒரு சிறுவன், தன் தாய் இறவு உணவுக்காக மீன் சமைப்பதை பார்த்துக்க் கொண்டிருந்தார். அந்த தாய் மீனின் தலைப் பகுதியையும் வால் பகுதியையும் வெட்டி விட்டு பிறகு அதை வறுக்கும் பாத்திரத்தில் வைத்தார். அந்த சிறுவன், தன் தாயைப் பார்த்து, மீனின் தலையையும், வால் பகுதியையும் ஏன் வெட்டினீர்கள்,’ என்று கேட்டான்.

தான் சொன்னார், ‘அந்த முறைப்படி தான் என் எப்போதும் செய்வேன். உண்மை பாட்டியும் அதேமுறைப்படி தான் செய்தார்கள்’.

அந்த சிறுமிக்கு இந்த பதில் திருப்தியைக் கொடுக்க வில்லை. அச்சிறுமி தன் பாட்டியிடம் சென்று அதே கேள்வியைச் கேட்டாள்.

‘எனக்குத் தெரியது. எனது தாயும் அந்த முறைப்படித்தான் செய்தார்கள்’, என்று பதில் சொன்னார்கள்.

அதனால் அந்தச் சிறுமியும், அவளது பாட்டியும், அவருடைய பெரிய பாட்டியைச் (கொள்ளுப்பாட்டி) சந்தித்து அதே கேள்வியைக் கேட்டார்கள்.

சிறிது சிந்தனைக்குப் பிறகு அந்த பெரிய பாட்டி சொன்னார், ‘எனது வறுக்கும் பாத்திரம் மிகவும் சிறியதாக இருந்ததால் அந்த முறை மீனும் அதில் கொள்ளவில்லை. அதனால் நான் அதன் தலையையும், வாலையும் வெட்டினேன்’.

நன்றாக புரிந்துக் கொள்ளுங்கள், நீங்கள் ஞானமடைந்தவராயிருந்தால், நீங்கள் பார்பதை எல்லாம் எளிதில் நம்பக் கூடும்.

எதிலும் உள்ள சத்தியத்தையும், உண்மைப் பொருளையும் தவற விட்டு விடுவீர்கள். எந்த ஒரு சட்டத்தையவது அழிக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பினால், அதில் இருக்கும் உண்மைப் பொருளை விட்டு, வெளித்தோற்றத்தில் அதை பின்பற்றினால் போதுமானது. அதை எழுத்தாளவில் மட்டும் பின்பற்றி விட்டு, அதில் இருக்கும் உண்மைப் பொருளை மறந்து விட்டால், அந்த சட்டத்தின் கருத்துக்கு, எதிராக செயல்படுவீர்கள். அந்த சட்டம் உருவான காரணத்துக்கு எதிராக செயல்படுவீர்கள்.

காலப்போக்கில் ஞானமடைந்த மக்களும், நேர்மை அற்ற மக்களும் இந்தத் துறையில் நுழைந்து, அந்த யோகத்தை நேர்மையற்றதாகச் செய்து விட்டார்கள். அதன் காரணமாக இந்த யோகம் காணாமல் போய்விட்டது.

அதனால் தான் மீண்டும், மீண்டும் நமது உபனிடதங்கள், வாழும் ஞானிகளிடம் செல்லுமாறு வற்புறுத்துகின்றன.

நமது புத்தகங்கள் அனைத்தும் ஆலோசனை பெட்டகங்களே! (ட்ண்ணத் ஸ்ரோண்) புத்தகங்கள் மூலம் ஜீவனின் முக்கியை அடைய முடியாது என்று வேதங்கள் மட்டுமே மிகவும் தைரியமுடன் சொல்கின்றன. புத்தகங்களின் முடிவானது இல்லை, என்று மிகவும் தைரியமுடன் சொல்கின்றன. அவைகள் யாவும் ஆலோசனை பெட்டகங்கள்(ட்ண்ணதடுண்) என்று மிக தெளிவாக சொல்கின்றன.

உங்களுக்கு முடிவான ஒப்பீடு வேண்டுமென்றால் நீங்கள் ஒரு வாழும் ஞானியிடம் செல்ல வேண்டும்!

மருந்துல புத்தகங்கள் எல்லாம் இறுதியில் என்ன சொல்கின்றன? உங்கள் குடும்ப மருத்துவரின் ஆலோசனையைப் பெறுங்கள். இந்த ஒரு வார்த்தையின் அவை முடிந்து விடுகின்றன. இவைகள் எல்லாம் ஆலோசனை புத்தகங்களே. மருத்துவ புத்தகத்தைப் படித்து விட்டு நீங்கள் மருந்தைத் தேடிக் கொள்ள முடியாது, மருத்துவர் அல்லா ஒருவரிடம் சென்று நீங்கள் மருந்தை பெற்றுக் கொள்ள முடியாது.

இந்தியாவில் மருத்துவரின் உதவியாளரை ‘கம்பவுண்டர்’ என்று குறிப்பிடுவதுண்டு. மருத்துவகடைக்காரப் போன்று அவர்கள் மருந்து தயாரிப்பதால். காலப்போக்கில் நாளடைவில் அந்த தொழிலின் ரகசியத்தைக் கற்றுக் கொள்கின்றனர்.

சுடச் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுடான் பெரிய துணாயக வேண்டுமென, எச சிநுயமதிலிருந்தே கனவ கண்டவர் என தத்தை. கனவ திருமாக உடல், பொருள், இவை லைனதையும் செவழித்து என்னைப பஹ்ஙக லவத்தார். வெற்றிக்கு உகமலிந்தார்.

இந்த கம்பவுண்டர்களுக்கு தலைவலி என்றால் மன்ஜஸ் மாத்திரை, தரவேண்டும் வயிற்று வலிக்கு பச்சை மாத்திரை, மூட்டு வலிக்கு கருப்பு மாத்திரை என்று பலவற்றை கற்றுக் கொள்கின்றனர். ஒரு குறிப்பிட்ட நோய்க்கு என்ன நிற மாத்திரை என்று அறிந்திருந்தனர். நீங்கள் சென்று அந்த கம்பவுண்டரிடம் மாத்திரை வாங்கிக் கொண்டால் சில சமயம் குணமாகிவிடும். ஆனால் அது மிகவும் அபாயகரமானது.

கம்பவுண்டர்களிடமிருந்து மருந்து பெறுவதும், ஞானமடையாத குருமார்களிடமிருந்து கற்பதும் ஒன்றே!

தெளிவாக தெரிந்துக் கொள்ளுங்கள், கம்பவுண்டரால் உங்கள் உடல்மட்டும் தான் பாதிப்பு அடையும். ஆனால் ஞானமடையாத குருவோ உங்களை பல வாழ்க்கைக்குப் பின்னு வாழ்க்கையென்று பல வாழ்க்கையை அழிக்க முடியும் உங்களின் வாழ்க்கையை அழிக்கும், தவறாக வழிநடத்தும். இது எல்லாம் காணாமல் போய்விடும்.

இங்கு கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ஏவம் பரம்பரா - ப்ராப்தச் சிம்யம் ராஜர்வுயோ விது:! ஸ காலேௗனஹ மஹதா யோகோ நஷ்ட: பரம்தப

4.2

ஒரு முக்கியமான விஷயம், அவர் சொல்கிறார், ‘ராஜர்வியோ விதுஹஸ்’ - இந்த யோகம் ராஜரிஷிகளுக்கு கொடுக்கப்பட்டது சாதாரண ஞானிகளுக்கு அல்ல.

நீங்கள் நேற்றைய சத்சங்கத்தில் பங்கு கொண்டிருந்தால், கிருஷ்ணர் கற்றுத்தந்தது கத்த ஆன்மீகம் (இதண்ணுமேதை ஒண்ணிடி ரூச்சிடி ரூதூ) என்று உங்களுக்கு தெரிந்து இருக்கும். அதீத ஆன்மீக பொருள் சார்ந்த உலகம் மற்றும் ஆன்மீக உலகத்தை விளக்குகின்றது அதனால் தான் அவர் சொல்கிறார் ‘இந்த அறிவியல் ராஜரிஷிகளுக்கு வழங்கப்பட்டது.

'சசன் கபபுட் சொல்கிறேன்?' என விசாரித்தற்கு, 'சானான் பெரிய ஞானக வெண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்து இனவு கண்டவர் என் தற்றை. கனவை நிலாவாக உடல், பொருள், இன்னதைப் படித்து வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இது சாதாரண ஞானிகளுக்காக என்று இருந்தால் அவர் உள் உலகம், உள் வெற்றிடம் இவற்றை மட்டும் வலியுறுத்தி இருப்பார். இது அரசர்களுக்கு மட்டும் என்று இருந்தால், அவர் வெளி உலகம், செல்வம் இவற்றை வலியுறுத்தி இருப்பார்கள். இங்கு அவர் ‘ராஜ ரிஷிகள்’ என்று சொல்கிறார்.

இந்த யோகம் ஞானமடைந்த அரசர்களுக்கு வழங்கப்பட்டது. அவர்களால் தான் இந்த யோகத்தை உள்ளவரை பாதுகாக்க முடியும்.

தெளிவாக தெரிந்துக் கொள்ளுங்கள், ஞானமடைந்த ஒருவர் அரசராக இருந்தாலோ, அல்லது ஒரு அரசன் ஞானமடைந்தவராக இருந்தாலோ அல்லது ஆன்மீகத்தின் முழுமைத் தன்மையைப் புரிந்துக் கொள்ள முடியும்.

'எழைகளுக்கு நாம் என்ன செய்ய வண்ணும்?' என்று மக்கள் என்னை மீண்டும், மீண்டும் கேட்பார்கள்.

உணவும், மருந்தும் அந்த ஏழை மக்களுக்குக் கொடுங்கள் அவர்களுக்கு சேவை செய்யுங்கள்' என்று சொல்வோம்.

பொருள் சார்ந்த உலகின் செல்வத்தை அனுபவித்த பணக்காரர்களால் தான் ஆன்மீகத்தின் பொருளையும், தோற்றப்படையும் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

தெளிவாக புரிந்துக் கொள்ளுங்கள், நேர்மையான சத்தியத்தை சொல்லி கொண்டு இருக்கிறோம்.

வெளி உலக செல்வத்தை பார்த்திராத எழைமக்களால் மத்ததை மட்டும் தான் புரிந்துக் கொள்ள முடியும் இவர்கள் கடவுள் முன் சென்று பிச்சை கேட்க முடியும் அவர்களால் முடியாது ஆன்மீகத்தை என்று புரிந்துக் கொள்ள முடியாது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார்.

அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்தான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவர்க்கு அப்போதும் வாழ்க்கை வாழ அவருக்கு அப்போதும் தேரும் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்து...

'சசன் கபபுட் சொல்கிறேன்?' என விசாரித்தற்கு, 'சானான் பெரிய ஞானக வெண்டுமென, என கண்டவர் என் தற்றை. கனவை நிலாவாக உடல், பொருள், ஆவி கனெனதும் செலவழித்து என்னைப் படித்து வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

வெறி உலகத்தை முழுமையாக பார்த்தவர் தான் வெறி உலகத்தில் ஒன்றும் இல்லை என்று புரிந்துக் கொள்ளா முடியும். அவரால் தான் உள் உலகில் நுழைய முடியும். அவர் மட்டுமே தான் உள் வெற்றிடத்தில் நுழைய முடியும்.

உங்களுக்கு வெறிடலகில் எதிர்ப்போர்கள் இருந்தால் உங்களால் முடிவான ஆன்மிகத்தை அனுபவிக்க முடியாது. இறுதியான ஜீவன் முக்கத்தன்மையை ஆன்மிகத்தை உங்களால் அனுபவிக்க முடியாது.

அரசரால் மட்டும் தான் முழுமையாக மனம் தளர்வடைய முடியும். ஒரு அரசர் மட்டும் ஞானமடைதல் என்ழைவதற்குப் பூரணக்குறி உள்ளவர். ஏனென்றால் அவரை நிறைவடைய செய்ய வெறிடலகில் ஒன்றும் இல்லை என்று அவருக்குத் தெரியும். அவர் எல்லாவற்றையும் பார்த்து விட்டார். அனைத்து விதத்திலும் முடிந்த அளவிற்கு செல்வங்கள், புகழின் இன்பங்கள், பிற சுகங்கள் எல்லாவற்றையும் பார்த்தவர் அவர். ஞானக்கூடான நேர்மையுடன் ஆன்மிகத்தில் நுழைவதற்கு அவர் தயாராக இருக்கின்றார்.

வெற்றியினால் வரும் மனச் சோர்வை அனுபவிக்காதவர்கள், ஆன்மிகத்தில் நுழைந்ததால், அவர் கடவுள் முன் நின்று, “கடவுளே எனக்கு இதைச் கொடுங்கள், அதைச் கொடுங்கள்.” என்று பிச்சை எடுப்பார். அவர் ஒரு மதவாதியாக இருக்கலாம்.

காலையிலிருந்து இரவு வரை உட்கார்ந்து அவர் சடங்குகளைச் செய்யலாம். ஆனால் அவர் எப்போதும் ஆன்மிகத்திற்கு முயல்க்கை சமயவாதிக்கும், ஆன்மீகவாதிக்கும் இடையே மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கின்றது. நீங்கள் கேட்பதை எல்லாம் கொடுக்கும் சக்தி கடவுளிடம் உள்ளது என்பதை நீங்கள் அறியும் பொழுது, உங்கள் மதம் ஆரம்பமாகின்றது.

அவருக்கு, எப்பொழுது எதைக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற புத்திசாலித்தனம் இருக்கின்றது. என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளும் பொழுது, நீங்கள் ஆன்மிகத்திற்கு நுழைகின்றீர்கள்!

நமக்கு என்ன தேவை எல்பதைக் கொடுக்கும் சக்தி கடவுளுக்கு உள்ளது என்று நாம் நம்புகின்றோம். ஆனால் சரியான சமயத்தில் அதைக் கொடுக்கும்

புத்திசாலித்தனமும் அவருக்கு உள்ளது என்று நாம் நம்புவது இல்லை!

நாம் அதை நம்புவது இல்லை. அதனால்தான், நாம்புவது செய்து கொண்டே இருக்கிறோம். கடவுளுக்கு சக்தியும், புத்திசாலித்தனமும் இருக்கின்றேன்று நம்பும் ஒருவரால் தான் ஆன்மிகத்தில் நுழைய முடியும். அதனும் எப்பொழுது கொடுக்க வேண்டும் என்பத அவருக்குத் தெரியும் என்ற முழுமையான நம்பிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்.

ஆன்மிகம் ஒரு முடிவான சொல்லு வாழ்க்கை. வெறி உலக வசதிகளை அனுபவிக்காத ஒரு ஏழை மனிதர், ஒரு மதவாதியாக இருக்க முடியும். என்று எப்போதும் மக்களுக்கு சொல்கின்றேன். இதை மிகவும் தெளிவாக புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். அவர் கடவுள் முன் நின்று பிச்சை கேட்கலாம், வாழ்க்கை வேண்டும் என்று.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் என்கு வேளை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் என்கு வேளை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

ஆனால், வெறிடலகை இறுதியிலிரை பார்த்து, அதனால் முழுவதுமாக மனச் சோர்வடைந்து, வெற்றியினால் வரும் மனச்சோர்வைமுழுவதுமாக அனுபவித்து ஒரு மனிதரால் மட்டுமே, உள் உலகை நோக்கி இரும்ப முடியும். அவரால் மட்டுமே குணப்படுத்தப்படவராக ஆக முடியும்.

வாழ்வின் நோக்கமின்மையை புரிந்தவரால் மட்டுமே தன்னையும், பிறரையும் குணப்படுத்த முடியும் என்று எப்பொதும் சொல்கின்றேன். அவரால் மட்டுமே குணப்படுத்தி பவராக முடியும். உண்மையான ஆன்மிகத்தின் இருப்புநிலையாக அவரால் மட்டுமே இருக்க முடியும்.

இங்கு கிருஷ்ணர் ‘ராஜரிஷி’ என்ற வார்த்தையை உபயோகப்படுத்துகின்றார். உள்உலகிலும், வெறி உலகிலும் முழுமையாக வாழ்ந்த ஒருவரால் மட்டுமே பூரணத்தின் சத்தியத்தை அனுபவிக்க முடியும்.

சத்தியத்தை உணர்வதில் நேர்மையாக இல்லாத ஒருவர். இந்த அமைப்பில் நுழைந்தால், நிச்சயமாக அவர் அதை நேர்மையை கெடச் செய்வார். அவர் அந்த அமைப்பில் இருத்தலே, அந்த அமைப்பை கெடுத்துவிடும்.

அதனால் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘காலப்போக்கில் அந்த யோகம் காணாமல் போய்விட்டது.’

4

அடுத்த சுலோகத்தில் கிருஷ்ணன் சொல்கிறார்,

ச ஏவாயம் மயா - தேத்ய யோக: ப்ரோக்த: புராதன பக்தோஸி மே ஸகா சேதி ரஹஸ்யம் ஹ்ர்ஷயேத் - தத்தமம் 4.3 'மிகப் பழைய போகாமாகிய இந்தச் சொல்லான ஞானம் அல்லது நித்யா ஆனந்தத்தில் நுழைவது பற்றித்தான் நான் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கிறேன். நீ எனது பத்தனாகவும், நண்பனாகவும் இருப்பதால், இந்த யோகத்தின் மிக உயர்ந்த ரகசியத்தைப் புரிந்து கொள்வாய்,' என்று அவர் சொல்கிறார்.

இதை மிகவும் ஆழமாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆர்வம் இல்லாத ஒருவரிடம் சென்று இந்த முடிவான சத்தியத்தைப் பற்றி சொல்ல முடியாது.

மீண்டும் சொல்கிறேன், ஆர்வம் இல்லாத ஒருவரிடம் இந்த சத்தியத்தைச் வழங்க முடியாது ஆர்வம் இல்லாத ஒருவரிடம் சொல்லப்பட்ட சத்தியம், தனக்கும் பிறருக்கும் ஆபத்தை உருவாக்கும்.

'சுவாமிஜி, தயவுசெய்த உங்களுடைய ஞானமடைதலைப் பற்றியும், ஆன்மிக அனுபவத்தைப் பற்றியும் சொல்லுங்கள்', என்று அநேக தியான முகாம்களில் மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கின்றார்கள்.

எனக்குத் தெரிந்தவர்களாகவோ, அல்லது குறைத்தது ஆறுமாதம் என்றுடன் தொடர்புடையவர்களாகவோ இருந்தால் ஒழிய நான் என் வாய் திறந்து, எனது சொந்த அனுபவத்தைப் பற்றியோ, ஆன்மிக அனுபவத்தைப் பற்றியோ பேசுவது இல்லை. நான் காத்திருப்பேன்.

'சுவாமிஜி ஏன் நீங்கள் இதைப் பற்றி பேசக்கூடாது?' 'என் நீங்கள் உங்கள் ஆன்மிக அனுபவத்தைப் பற்றி எங்களுக்கு சொல்லக் கூடாது?' என்று மக்கள் என் கேட்கிறார்கள்.

நீங்கள் தயாராக இல்லாத போது, நெருக்கமான அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் போது, நீங்கள் எப்போதும் சந்தேகப்பட்டு முழு காரியத்தையும் வீணாக்கி விடுவீர்கள்.

4

கொள்ளும் போது, நீங்கள் எப்போதும் சந்தேகப்பட்டு முழு காரியத்தையும் வீணாக்கி விடுவீர்கள்.

இதற்கு இரண்டு கோணங்கள் (பார்வை) உண்டு. உங்களுக்கு தெரியும் இருந்தால், பகிர்ந்து கொள்ளப்படும் அனுபவத்தை நேரடியாகவே கேள்வி கேட்பீர்கள். 'இது வெறுமனே ஒரு பொய். இது ஒரு கட்டுக்கதை. நீங்கள் எதைப் பற்றி பேசிக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்? இது உண்மையாக இருக்க முடியாது', என்று நீங்கள் சொல்வீர்கள். நீங்கள் நேரடியாகவே எதிர்ப்பீர்கள்.

மற்றொர கோணத்தின் படி உங்களுக்கு அந்த அளவு தைரியம் இல்லை என்றால், 'சரி, இது மேலும் ஒரு கதையே! நான் ஒராயிரம் கதைகள் கேட்டிருக்கிறேன். இங்கு மேலும் ஒரு கதை உள்ளது. விட்டு விடு எப்படியாயினும் இது இலவசம் தானே!' என்று நீங்கள் சொல்வீர்கள்.

இரண்டில் எதாவது ஒன்று நடக்கும். ஆன்மிக அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாது. ஒன்று மில்லாத காரியத்துக்காக அதை வெளியிடமுடியாது.

அதைப் பகிர்ந்து கொண்டால், அது உங்களுடைய மூலமாக உண்டாக வேண்டும். உங்கள் வாழ்வை மாற்றி அமைக்கும் ஆற்றலாக மாறவேண்டும். அப்படி என்றால் பகிர்ந்து கொள்வது தகுதியுடையது.

ஆன்மிக அனுபவத்தை பகிர்ந்து கொள்வதனால் அது உங்களை அதே வெற்றிடத்திற்குள் நுழைய வைத்தால், அதே தாவவை எடுக்க தைரியத்தை கொடு த்தால் பகிர்ந்து கொள்வது தகுதி உடையது. 'நானும் அதே மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்க வேண்டும், நான் அதே ஆனந்தத்தை அனுபவிக்க வேண்டும், நான் அதே தள்ளி போடக் கூடாது! இது போன்று நினைத்தால், அது உங்களுக்கு உந்துசக் மூலமாக மாறினால், பிறகு அதைப் பகிர்ந்து கொள்வதும் தகுதி உடையது. இல்லாவிட்டால் அதைப் பகிர்ந்து கொள்வது தகுதி இல்லாதது.

அவரைச் சுற்றி இருந்த அவரது நெருங்கிய சீடர்கள், 'அதைப் புத்தகமாக வெளியிட்டாலோ, அல்லது எழுதிவைத்தாலோ அது இந்த சமூகத்திற்க்கு

கட்டவர் என் நஷ்டை. களவை நிரமாய்க் உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தும் செயல்பித்து என்னைப் பழிக்க வந்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கமலித்தார்.

கட்டவர் என் நஷ்டை. களவை நிரமாய்க் உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தும் செயல்பித்து என்னைப் பழிக்க வந்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கமலித்தார்.

உபயோகமாக இருக்கும்? என்றார்கள். இல்லை என் கடவுளுக்கு எழுதப்பட்ட நெருக்கமான காதல் கடிதங்கள். எப்படி. நான் இதைப் பொது மக்கள் ஞுக்காக வெளியிட முடியும்? இது எனது நெருங்கிய உறவின் வெளிப்பாடுகள் இது எனது தனிப்பட்ட உறவு இதைப் எப்படி நான் வெளியிட முடியும்? எப்படி நான் அதை வெளிப்படையாக கொண்டு வரமுடியும்? என்று சொன்னார்.

உதாரணத்திற்கு, நீங்கள் யாரையாவது முதன்முறையாக பார்க்கிறீர்கள். அவர் நேரடியாகவே உங்களிடம் தனிப்பட்ட தகவலை கேட்ட ஆரம்பித்தால், உங்களுக்கு எப்படி இருக்கும்? அது பண்ணுமா முயற்சி இருக்காதா? அது மிகவும் பண்பற்றது! இந்தியர்கள் மட்டும் தான் இந்த தவறைச் செய்கின்றார்கள். அது மிகவும் பண்பற்றது தங்களுக்குள் அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ள அறிவுகள் கவலைப்படுவத இல்லை. அவர்கள் புரிந்து கொள்ள கூட கவலைப்படுவத இல்லை. அவர்களின் போக்கு எதிர்பாராததாக உள்ளது.

அறிமுகம் இல்லாமல் நேரடியாகவே தனிப்பட்ட கேள்விகளை நீங்கள் கேட்டால், அந்த மனிதர் எப்படி. மனவருத்தமடைவார்! இந்த சமூகன்ள்ளடத்தையால் புரிந்துக் கொள்ள சிறிதளவு பத்திசாலித்தனமே போதும். நீங்கள் நேரடியாக பேச கூடாது கேட்க கூடாது. அது மிகவும் பண்பாடு அற்றது. உங்களுடைய தனிப்பட்ட அனுபவங்களை நேரடியாக யாரிடமோ, எல்லாரிடமோ பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியாது, என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அது மிகவும் கள்ளடமானது.

அதே போல் குரு சொல்கிறார், யாராவது வந்து உங்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பற்றி கேட்டால் உங்களால் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாது.

நீங்கள் அவருடன் நெருக்கமாக பழகுவதால் பொழுது தான் நீங்கள் வெளியிட முடியும்?, அதன் பிறகு தான் உன் உறையாடல் நடைபெறும்.

உரையாடல் நிகழ்வதற்கு ஒரளவு

676

நெருக்கம் தேவை. இருவருமே, அவர்களுடைய கருத்துக்களாலும், வாதங்களாலும் நிரம்பப்பெற்றிருந்தால் அங்கு உறையாடல் நிகழ்வே முடியாது. இருவருமே முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளாதவர்களாக இருந்தால், உறையாடல் நிகழ்வே முடியாது.

திருமணத்திற்கு பின், முதல் வருடம் கணவன் பேசுவார். மனைவி கேட்பார் இரண்டாவது வருடம் மனைவி பேசுவார் கணவன் கேட்பார். மூன்றாவது ஆண்டுக்குப் பிறகு இருவருமே பேசுவார்கள், அக்கம்பக்கத்தில் உள்ளவர்கள் கேட்பார்கள்! உறையாடல் நிகழ்வதே இல்லை. வாதம் மட்டுமே நடக்கும்" என்று எப்போதும் மக்கள் ஞுக்கு சொல்கின்றேன்.

வாதம் செய்யும் மனநிலையில் அடுத்தவர் இருக்கும் வரை, சத்தியத்தை பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியாது. சக்தியைத்தான் வெளிபடுத்த முடியாது.

இது என்றுடைய தனிப்பட்ட உறவு கடவுளிடம் எனக்கு உள்ள நெருக்கமான உறவு அதைப் பொது மக்களிடம் எவ்வாறு நான் பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியும்? என்னால் முடியாது", என்று சொல்கின்றார்.

என்? நீங்கள் எங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறீர்கள். எங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் பொழுது, ஏன் நீங்கள் உலகத்துடன் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாது? என்று தன்மை புத்திசாலி என்று கருதும் ஒரு சிலர் கேட்டார்.

பிறகு அந்த குரு சொல்கிறார், சீடராக மாறியதால் நீ எனது பாகமாக மாறிவிட்டாய். இந்த பாடல்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள முடியும். அவருடன் மட்டும் தான் இந்த பாடல்களைப் பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியும். உடல் ஆதியாக வேறொரு உடலாக இருந்தாலும், மனதால் பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியும். என்னுடன் இசைந்து இருக்கின்றாய். என்னை உள்வாங்குவதற்கு, நீ முழுமையாக தயாராக இருக்கின்றாய். நீ ஒரு கருப்பையைப் போன்று, தெய்வீக ஆற்றலைப் பெற்றுக் கொள்ள தயாராக இருக்கின்றாய். இந்தக் காரணத்தினால் தான் நான் என் அனுபவங்களை உன்னுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

நீங்கள் ஆழ்ந்து உள்வாங்கும் மனநிலையில் இல்லாவிட்டால், முழுமையான, பூரணமான, களங்கமற்ற மனிதராக ஆகாவிட்டால், இந்த முடிவான சத்தியத்தை உங்களால் உள்வாங்க முடியாது. தயவு செய்து தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்,

677

முடிவான சத்தியம் தர்க்கத்துக்கு அப்பாற்பட்டது.

ஆரம்பத்தில், சத்தியத்தைச் கற்றுக் கொடுக்க ஆரம்பிக்கும் போது, அது எப்போதும் தர்க்கத்தில் தான் ஆரம்பமாகிறது.

உங்களின் தர்க்கம் முதலில் பேசப் படுகிறது. வார்த்தைகள் தர்க்க ரீதியாக செல்கின்றன. ஆனால், சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு நீங்கள் தர்க்கத்தை, பின்னால் விட்டு விட வேண்டும். இல்லாவிட்டால், உங்களால் தெய்வீகத்தை அடைய முடியாது.

தர்க்கத்தின் மூலமாக, உங்களால் கடவுளிடம் பேசமுடியாது உறைந்தடையில், உங்களால் அவரிடம் தொடர்பு கொள்ளமுடியாது. செய்யும் மூலமாகத்தான் நீங்கள் கடவுளிடம் தொடர்பு கொள்ள முடியும். அதனால் தான், உங்களால் முயற்சிகளை செய்யும் பொழுது, பாடல்கள் மூலமாகவும், செய்யுட்கள் மூலமாகவும் செய்யப்படுகிறன.

கீழ்நாட்டுக்கு கலாச்சாரம், மேல்நாட்டுக்கு கலாச்சாரம் என்று கலாச்சாரமாக இருத்தருளும், இந்த மதம், புத்தமதம், சூதர்கள் மதம் (ஒசீனீச் டின்)அல்லது கிறித்தவமதம் இவை எனதாக இருந்தாலும் கடவுளிடம் தொடர்பு கொள்ளும் பொழுது, எப்பொழுதும் செய்யுள் மூலமாகவே தொடர்பு கொள்ளப்படுகிறது. ‘ஏனென்றால் தர்க்கத்தின் மூலம் தெய்வீகத்திடம் தொடர்பு கொள்ள முடியாது. தெய்வீகத்திடம் தொடர்பு கொள்ளும் பொழுது உறைந்தடை ஒருபொழுதும் பயன்படுவதில்லை.

வேண்டும். நன்றாக புரிந்துக் கொள்ளும் ஒருவரால் தான், குருவின் ஒரு பகுதியாக மாறிய ஒருவராத்தான் குருவின் அனுபவங்களை உள்வாங்க முடியும்.

அதனால் தான் ‘குரு சொல்கிறார்’, என பாடல்களை உண்ணிடம் பகிர்ந்துக் கொள்கிறேன் ஏனென்றால் நீ, நன்றாக மாறிவிட்டாய். என்னால் இதைப் பொது மக்கள் உடன் பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியாது’.

தென் இந்தியாவில் உள்ளா, தமிழ்நாட்டில், மாணிக்கவாசகர் மற்றொரு சிறந்த ஞானி இருந்தார். அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் சிவனைப் பற்றி பாடினார். ஆனால்

அவர் எந்த பாடலையும் எழுத வில்லை. அவர் எந்த செய்யுளையும் எழுதி பதிவு செய்யவில்லை. அவர் எப்பொழுதும் தன் பாடல்களை வாயால் பாடுவார். அவ்வளவு தான்.

ஒரு சமயம், சிவபெருமானே ஒரு வயதான கிழவர் போல் கீழிறங்கி வந்து, ஒரு மாணிக்கவாசகரே, நீ சிவனைப் பற்றி மிக அழகாக பாடல்களை பாடுவாய் என்று நான் கேள்விப்பட்டேன். எனக்கா, நீ என் அவற்றை பாடக்கூடாது? நான் உனது சீடன்’ என்று சொன்னார்.

மாணிக்கவாசகர் மகிழ்ச்சி பரவச நிலையில் இருந்தார். அந்த மகிழ்ச்சிபரவசத்தில் அவர் அனைத்துப் பாடல்களையும் பாட ஆரம்பித்தார். சி வபெருமானே அந்த பாடல்கள் அனைத்தையும் எழுதிவைத்தார். சிவபெருமானே அந்த பாடல்கள் அனைத்தையும் எழுதி பதிவு செய்தார்.

பகிவு தெய்வீக ஆனந்தத்தில் ‘நீர்நிழற் றுண்ணணைஞுசபையாதது மாணிக்கவாசகர், எழுதியது அம்பலவாணன்’ என்று சிவபெருமானே கைப்பொப்பம் இட்டுச் சென்றார்.

அவர் அந்த ஒலைச் சுவடிகள் கோவிலின் நுழை வாயிலில் வைத்துவிட்டு மறைந்து விட்டார். மறுநாள் காலை சமயகுருக்களின் அந்த ஒலைச் சுவடிகளைப் பார்த்தார்கள். அந்த கையொப்பம் மாணிக்கவாசகர் சொன்னார், நானே அதை பதிவுசெய்தேன்’, என்று இருந்ததை கண்டும் கடலென்று அவர்களுக்கு தெளிவு கிடைத்தது.

கடைசி வரை, அவர் மரணம் அடையும் வரை, அவர் தனது பாடல்களை பதிவு செய்யவே இல்லை. பிறகு அவரது சீடர்கள் அனைவரும் அவரிடம் சென்று ‘குருவே, தயவு செய்து இந்த பாடல்களில் பொருளை எங்களுக்கு கொடுங்கள். அனைத்துப் பாடல்களின் பொருளை எங்களுக்கு விளக்கிச் சொல்லுங்கள்’, என்று கேட்டார்கள்.

அவர் நேரடியாக கோவிலுக்குள் நடந்துச் சென்று, ‘இந்த அனைத்துப் பாடல்களுக்கும் இவர் தான் பொருள், என்று சொன்னார்.

‘தெய்ன் அப்படச் சொல்கிதீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. என்வை திலும் பிள்ளை உடல், இவி அனைத்தையும் செவ்வழித்து என்னைப் பத்தக் கவனித்தார். வெற்றிக்கு உதவமனித்தார்.

அவர் பகவானை சுட்டிக் காட்டி, இவர் தான் அதன் பொருள், என்று சொல்லிவிட்டு கடவுளிடம் நடந்ததை சென்று, கடவுளிடமே அந்த தெய்வீகத்தைப் பேசி மறைந்து விட்டார்.

இந்தக் கதை ஒரு அழகான அடையாளச் சின்னம். அவர் தெய்வீகத்தோடு ஒன்றாக கரந்தார். அவர் கடைசிவரை, அவரது பாடல்களைப் பதிவு செய்யவே இல்லை. யாரோ ஒருவர் தான் அதைப் பதிவு செய்தார். அவை அனைத்தும் மிக அழகாக இருந்தால் கடவுளே சிஷிறங்கி வந்து பதிவு செய்தார்.

நீங்கள், உங்கள் குருவின்பகுதியாக மாறாவிட்டால், அவருடைய செய்திகளைப் புரிந்துக் கொள்வது மிகவும் கஷ்டமானது என்று தான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘அர்ஜுனா, நீ எனது பக்தனாகவும், நண்பனாகவும் இருப்பதால், நிலையான பேரானந்தத்தில் நுழைவதற்கான இந்த மேலான போதகத்தின் நுட்பத்தை இன்று உனக்கு, என்னால் சொல்லப்பட்டது. அதனால் இதைப் போகத்தின் உள்ளணர்வால் அறிந்து கொள்ள ரகசியத்தைப் புரிந்துக் கொள்ள முடியும்.

ஆர்வம் இல்லாத ஒருவரிடம் இதைச் சொல்ல முடியாது. மேலும் ஒரு விஷயம். ஆர்வமில்லாத ஒருவிடம் முடிவான சத்தியத்தைப் பற்றி பேசும் போது அது நிறைய பிரச்சினைகளுக்கு வழிவகுக்கும் புரிந்துக் கொள்ளாது மட்டுமல்லாமல், தவறாக புரிந்து கொண்டு, பிறருக்கு அந்த பிரச்சனையை உருவாக்குகிறார்கள்.

சரியான மனிதர் ஒரு பொய் சொன்னால் கூட அது சமூதாயத்திற்கு நல்லதாக செய்யும் ஆனால் தவறான மனிதரின் கைகளில் கிடைக்கும் சத்தியம் கூட இந்த சமூதாயத்திற்கு தீமையை விளைவிக்கும் அது உண்மையா, பொய்யா என்பதை விட அது யாரிடம் போய் சேருகிறது என்பது தான் முக்கியம்.

தவறான மனிதரிடம் மிகப் பெரிய சத்தியமான ‘அத்வைதம்’ (இருமை அற்றது), ‘நான் கடவுள்’, அவரை கடவுள் என்று நினைக்க வைக்கும் முட்டாள்தனமான செயல்களையும் செய்ய கைகூடும் தவறான மனிதரிடம் மிகப் பெரிய உண்மையும் தவறான செயலாக மாறிவிடும்.

மேலும் ஒரு விஷயம்: கிருஷ்ணரால் சொல்லப்படும் சத்தியத்தை ஒரு தவறான

‘சுடன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுடான் பெரிய ஆன்மா வேண்டுமென்றே சிலருடைய விதியின்றே கன்டவர் என்ற தத்துவம். கனவை திரும்பக் கண்டவர் என் தத்துவம். ஆன்மீக உணர்வில் செல்வழித்து என்னைப் புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உூக்கமளித்தார்.

உதாரணமாக: நான் கடவுள். அனைத்தும் நானே, என்னிடம் சரணடைபவள்” என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். அந்த மனித மூளையான சடுபோதுடன் இல்லாவிட்டால், கிருஷ்ணரின் மனப்பாங்குடன் இல்லாவிட்டால், அவர் கிருஷ்ணரைப் பற்றி புரிந்து கொள்ளாமல் இருந்தால், அவர் என்ன நினைப்பார்? ‘என்ன ஒரு அகங்காரமான மனிதர் இவர்! என்ன அவரிடம் சரணடைய சொல்வதற்கு அவருக்கு என்ன துணிச்சல்?’ இயற்கையாகவே அந்த மனிதர் கிருஷ்ணரைப் புரிந்துக் கொள்வதற்கு பதிலாக கிருஷ்ணரைக் குறித்த அபிப்பிராயங்களை விளைவிப்பார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோது அவர் ஒப்பவேட்டார். அவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எனக்குத் தெரிந்தது...

இங்கு முழு சடுபோதுடன் சத்தியத்தை உள்வாங்குவதற்கான தகுதி.

கேடயின் மற்ற மூன்று அத்தியாத்தில் நான் சொல்லிய விஷயங்களை நீங்கள் கேட்டிருந்தால் அது போதுமான எல்லைன்றால் அது தர்க்கரீதியாக வெளிபடபட்டுள்ளது.

இந்த சருக்கு வரை என்றால் தர்க்கத்தையும் ஆன்மீகத்தையும் ஒன்றாக கொண்டுவர முடிந்தது.

இப்போது, நான் தூய சத்தியத்தை சத்தியமாக வழங்கும் கொள்கைகள், மிகப் பெரிய விஷயங்களை தர்க்கத்தின் மூலம் வெளிபட முடியாது, என்றால் தர்க்கம் அவ்வளவு தெளிவானதல்ல. முடிவான சத்தியத்தை வெளியிட தர்க்கம் அவ்வளவு தெளிவானதல்ல.

‘சுவாமிஜி, கடவுளை தர்க்க ரீதியாக நீங்கள் என் நிறுபிக்க கூடாது’ என்று யாரோ ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார். ‘என்னால் கடவுளை தர்க்கரீதியாக நிறுபிக்க முடிந்தால் பிறகு தர்க்கம் கடவுளாக மாறிவிடும்! என்று சொன்னேன். தர்க்கம் கடவுளைவிட ஆற்றல்மிக்கது என்றால்

‘சுடன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுடான் பெரிய ஆன்மா வேண்டுமென்றே சிலருடைய கண்டவர் என்ற தத்துவம். கனவை திரும்பக் கண்டவர் என் தத்துவம். ஆன்மீக உணர்வில் செல்வழித்து என்னைப் புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உூக்கமளித்தார்.

கடவுள் ஆற்றல்மிக்கவர் ஏன்றால்

681

தர்க்கத்தால் அவரை நிரூபிக்க முடியாது. அவர் தர்க்கத்துக்கு அப்பாற்பட்டவர்.

இங்கு கிருஷ்ணர் ஒரு எச்சரிக்கை கொடுக்கிறார்.

கிருஷ்ணர் தர்க்கத்துக்கு அப்பாற்பட்ட ஏதோ ஒன்றைப் பற்றி, இங்கு தான், நீங்கள் தர்க்கத்தைப் பின்பற்றி விட்டு, முழுமையாக இறந்த மனிததாள், முழுவதுமாக எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிற மன நிலையில், உங்கள் இருப்புத் தன்மையை இறந்து வைத்து உள் வாங்குவதற்கு தயார் நிலையில் இருக்க வேண்டும்.

தர்க்கத்தின் மூலம் நீங்கள் அனைத்தையும் அறிந்துக் கொள்வீர்கள், இல்லாவிட்டால் எதையுமே அறிந்துக் கொள்ள மாட்டீர்கள். அவ்வளவு தான் அதில் எந்த ஆபத்தும் இல்லை. ஆன்மீக போதனைகளுக்கு வரம் பொழிந்து, நீங்கள் புரிந்து கொள்வீர்கள் அல்லது நீங்கள் தவறாக புரிந்து கொள்வீர்கள்.

‘ரஹஸ்யம் ஹ்ரீயேய துத்தமம்’

கிருஷ்ணர் தர்க்கத்துக்கு அப்பாற்பட்ட ஏதோ ஒன்றைப் பற்றி, இங்கு தான், நீங்கள் தர்க்கத்தைப் பின்பற்றி விட்டு, முழுமையாக இறந்த மனிததாள், முழுவதுமாக எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிற மன நிலையில், உங்கள் இருப்புத் தன்மையை இறந்து வைத்து உள் வாங்குவதற்கு தயார் நிலையில் இருக்க வேண்டும்.

அதனால் தான் அவர் சொல்கிறார் ‘நீ எனது பக்தனாகவும் நண்பனாகவும் இருப்பதாலும், மிகவும் நெருக்கியவராக இருப்பதாலும், நான் உனக்கு இந்த ரகசியங்களை சொல்கிறேன். நீ என்னுடையவன் என்ற அவர் காரணத்தினால் தான் ‘பக்தி’ என்கிற வார்தையை உபயோகப்படுத்துகிறார். ‘நீ எனது பக்தன், நீ எனது நண்பன்’ என்று சொல்கிறார் இங்கு என்றால் நண்பன் என்ற ஆத்மா.

இப்பொழுது, இருஷ்ணர் ஆன்மீக சத்தியங்களுக்கும் நுழைகிறார். நீங்கள் உங்கள் தலையிலிருந்து கீழிரங்கி இதயத்துக்கு வரவேண்டும். உங்கள் முழு இருப்பு நிலையில் அமர்ந்து சத்தியங்களை கேட்க வேண்டும்.

நாம் இப்பொழுது கிருஷ்ணர் போதித்த யோகத்துக்குள் நுழைவோம்.

இருஷ்ணருக்கு ஒரு சிறு பிரார்த்தனை நாம் துவங்குவோம்.

வாசுதேவ சுதம் தேவம் கம்ச கானூ ராமார்த்தனம்

தேவகி பரமானந்தம் கிருஷ்ணம் வந்தே ஜெகத்குரும்

வேதாந்தம், எப்போதும் ஸ்ரவணா, மளனா என்ற நிதித்யாசலா, மூன்று விஷயங்களை வலியுறுத்துகிறது என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஸ்ரவணா என்பதன் பொருள் கவனத்தில் மனனா என்றால் ஐயத்தில், ஆழ்ந்த சிந்தித்தல் நிதித்யாசலா என்றால் உங்கள் வாழ்வில் வெளிப்படுத்துதல் அல்லது உங்கள் வாழ்வில் அனுபவித்தல்.

ஆனால் இந்த சத்தியங்களுக்கு, இந்த மூன்று படிகளும் தேவையில்லை. அப்படியே கவனி த்தால் போதுமானது. அனுபவமாக மாறுவதற்கு அப்படியே கேட்டால் போதும்.

ஸ்ரவணா என்றால் போதுமானது. சரியான ஸ்ரவணா நிதித்யாசனாக மாறுகிறது. நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் முழுமையாக இறந்த இருப்பு நிலையுடனும், முழுமையாக இறந்த மனதுடனும், முழுமையாக தளர்ந்த மனதிலையுடனும் அமர வேண்டும்.

இந்த வார்த்தைகள் அனைத்தும் குருவின் பொருட்டு சொல்லப்பட்டது.

அதனால், நாம் சிறிது நேரம் எடுத்துக் கொண்டு மிக உயர்ந்த ஞானகுருவாகிய கிருஷ்ணர் மேல் தியானம் செய்வோம். அவரது வார்த்தைகள், நம்முடைய

இருப்புநிலையை ஊடுருவி செல்ல அழுமதிக்குமாறு அவரை வேண்டிக் கொள்ளே வாம். அவர் நமது உணர்வுநிலையில் தங்கி இருக்கட்டும். அவர் நம்மை இறுதியான பேரானந்திற்கு வழிகாட்டட்டும்.

ஒரு சில நிமிடங்கள் கண்களை மூடி அவரை தீவிரமாக வணங்குங்கள் (வழிபடுங்கள்) குருவே, அது பலத்திற்கு எங்களை அழைத்தும் செல்லுங்கள். மனதால் உணரும் திறனை கொடுங்கள்.

அவரது இருப்பினால் நமது உள்வெளிற்றடத்தை உயர்த்தட்டும். அவர் நமது உள்வெளியில் இருந்து கொண்டு நம்முடைய உணர்வுநிலையை ஒளிஊட்டட்டும்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, சடங்கு முறைகள் பொருத்தமுடையது என்று தெரிஸ்யம் கருதி முடிந்தது, ஏனென்றால் நாம் அதன் சட்டத்திற்குப்ப புரிந்து கொள்ள தவறிவிட்ட டாம். என்று நீங்கள் சொல்லி இருக்கிறீர்கள். யோசனைதை இழந்து விட்டோம் என்று இருஷ்ணர் சொல்லும் பொழுது அவரும் அதைப்பற்றித்தான் பேசுகிறாரா?

நீங்கள் சொல்வது சரி, அனிதப் பற்றித் தான் கிருஷ்ணர் பேசுகிறார்.

மிகப் பெரிய குருமார்கள், அவதாரங்கள் இவர்கள், தாங்கள் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் கற்றுக் கொடுத்து எல்லோரும் உணர்ந்தது எல்லாம் சொற்களின் வடிவத்திலோ அல்லது சொற்காட்டி வடிவத்திலோ இல்லை. முதலில் அந்த அனுபவங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள கருத்து அவைகளுக்கும் பொருத்தம் உடையதாக இல்லை.

இரண்டாவது தாங்கள் உணர்ந்ததை மற்றவர்களுக்கு பரவச் செய்ய விரும்பும் என்பது அந்த மிகச் சிறந்த குருமார்களின் நோக்கமாக இருந்ததால், அதனை பெற்றவர்களை தயார் செய்வது அவசியமாக இருந்தது.

இந்த இரண்டு நோக்கங்களும், இந்த சத்தியங்களையும் உணர்ந்த அனுபவங்களையும் கொண்டு சொல்லுங்கள், கற்றுக் கொடுக்கப்படும் மனிதர்களின் எண்ணிக்கையை குறைந்தது. சீர்கள் போதமானவரை பயிற்சி பெற்ற பிறகு வார்த்தைகள் மூலம் தொடர்பு கொள்வது தேவை அற்றதாக இருந்தது. அவை

'சதன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழகக் கவன்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

மெளத்தின் மூலம் தொடர்பு கொள்ள முடியும் இது குரு, சீடர்கள் இடையே உள்ள சக்தி பரிமாற்றம். இது ஒரு மிகவும் ஆற்றல் மிக்க, மிகவும் பயனுள்ள வழியாகும். இது நடைபெறுவதற்காக, போதனைகளை வழங்கும் போதாவது சீடர்களும் குருவின் சக்தி நிலையில் இருக்க வேண்டும்.

இது சாத்தியம் என்பது எனது சீடர்களுக்கு தெரியும், குரு சீடர்களுக்கு ஈக்சை கொடுத்து, அவர்களை தன்னுடைய ஆற்றல் நிலையில் இருக்க பரிசு கொடுக்க முடியும். அப்பொழுது தான், அவர்கள் அவருடைய செய்திகளை நன்றாக இரகித்துக் கொள்ளமுடியும்.

ஆரம்பநிலையிலும், அதற்கு பிறகு சில நேரங்களில் தாம்தமாகவும் குருமார்கள் வார்த்தைகளை உபயோகப் படுத்தினார்கள். ஆனால் இந்த வார்த்தைகள் வேறு, சக்தி நிலையில் வேறு பொருள் கொண்டிருந்தது. அடிக்கடி இவைகள் உருவகமாக குறியீட்டுக் காட்டப்பட்டன. அவைகள் சடங்குகளாக குறியீட்டப்பட்டன.

'நான் கொடுத்த ரொட்டி. எனது உடல், நான் கொடுத்த திராட்சை ரசம் எனது இரத்தம்' என்று ஏசுவிரிஸ்டு சொன்ன பொழுது, தான் தேர்ந்தெடுத்த சிலரை, தன்னுடைய தனது ஆற்றலை அவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளவேதான் பற்றிய ஒரு உருவகம்.

காலப்போக்கில் இது ஒரு சடங்காக நிர்வகிக்கப்பட்டது. இந்த சடங்கை ஆரம்பித்த நம்பிகையுடன் எற்றுக்கொள்ள தயாராக இருந்த பின்பற்றும் குரு இருந்தவரை அந்த சடங்கு அர்த்தமுள்ளதாக இருந்தது. அது ஒரு வழக்கமாக மாறிய பிறகு அதன் தொடக்க சக்தியும் பொருளும் மறைந்து விட்டது.

இந்த சத்தியங்கள் வலிமை மிகச்சக்தியை உடைய காரணத்தினால், குருமார்கள் இந்த சத்தியங்களை மிக ரகசியமாகவே மாற்றி ஒப்படைத்தார்கள்.

அவைகள் தவறாக புரிந்துகொள்ளப்பட்டால், இந்த சத்தியங்களில் ஆற்றல் நவராக பயன்படுத்தப்படும். அனைத்து முன்னெச்சரிக்கைகள் இருந்தும் அவை அப்பொழுது தவறாக பயன்படுத்தப்படுகின்றது.

'சதன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.'

முழதல் நிலையில, அதை உட்யோகிப்பவருக்கு துன்பம் விளைவிக்கலாம், அதற்கு மேல்பட்ட நிலையில் அவை பிறற்கு துங்கம் கொடு க்க பயன்படுத்தலாம். அவ்வகை சக்தியை உபயோகப்படுத்த புத்தசாலித்தனம் வேண்டும்.

உதாரணமாக, உங்களுடைய மூன்றாவது கண் மையம் இறக்கப்பட்டு, ஆற்றலாட்டப்படும் பொழுது, எதை வேண்டுமானாலும் நீங்கித்தும் திறமையை நீங்கள் பெறலாம். மூன்றாவது கண மையம் “ஆக்ஞா” இரட்டை இலையுடைய தாமரையால் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஒரு இலை ‘சக்தி’ சக்தி அல்லது ஆற்றலை குறிப்பிடுகிறது, மற்றொன்று புத்திசாலித்தனம் அல்லது “ஞானக்” குறிப்பிடுகிறது. இந்த ‘சக்ரம்’ இந்த சக்தி மையம் ஆற்றலாட்டப்படும் பொழுது, எவரும் எதை வேண்டுமானாலும் செய்யும் இந்த திறமையை உபயோகப்படுத்தும் ஞானத்தை பெறுகிறார்கள். உங்களுடைய கனவுகள் அனைத்தும் உண்மையாக முடியும் அதே சமயம் உண்மையாக நிகழ்த்தப்பட்ட அனைத்தும் கனவு என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்.

இந்த குருமார்கள் உணர்ந்த அனுபவங்களின் ரகசியங்கள், விழிப்புடைந்த “ஆக்ஞா” உடைய சீடர்களுக்கு ஒப்படைக்கப்பட்டது. மூன்றாவது கண்ணின் திறப்பது அவ்வளவு சலபம் அல்ல என்பது அதனை முயற்சி செய்தவர்களுக்கு தெரியும்.

மனம் - உடல் - ஆன்மா அனைப்படும் அனைத்தும் ஆற்றலையும் மையமாக இது உள்ளது. அந்த ஆக்ஞா விழிப்புடைந்த உங்களுடைய முழு அமைப்பும் சரியாக ஆற்றலாட்டப்பட வேண்டும். இவை அனைத்துக்கும் மேலாக, இதற்கு குருவின் வழிகாட்டுதலும், கருணையும் தேவை.

மிகச் சிறந்த ஞானகுருவாகிய ரமணமகரிஷி, அனேகமாக மெனத்திலேயே உபதேசித்தார். அவருடைய போதனைகள் மிகவும் எளிமையாகவே இருந்தன. ‘நான் யார் என்பதை தேட்டுக் கொண்டே

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எனக்குத் தெரிந்தது…

‘சுவாம் அப்படிச் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுவாம் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிலுவையில் அறையப்பட்ட காலவே கண்டவர் என்ற நத்தை. கனவை நிலுவாக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு சிக்கல்மனித்தார்.

4.4

அர்ஜுனன் சொன்னார்

கிருஷ்ணா! பிறப்பால் நீ குரிய கடவுளாகிய விவாஸவனுக்கு இளையவன்.

4.5

பகவான் சொன்னார்.

நீயும், நானும் நிறைய பிறப்புகளை கடந்து இருக்கிறோம். என்னால் அவை யாவையும் நினைவில் வைக்க முடியும். ஆனால் உன்னால் முடியாது பரந்தாமா!

4.6

நான் பிறக்காவிட்டாலும், வாழும் உயிரினங்கள் அழியாவிட்டாலும் என் இயல்பை அடக்கிக் கொண்டு என் மாயா சக்தியினால் மீண்டும் அவதரித்தேன்.

4.7

நேர்மறை உணர்வுநிலை குறைந்து, குட்டு எதிர்மறை அதிகரித்தால் மீண்டும், மீண்டும் இந்த சமங்கலில் நான் மீண்டும் பிறப்பேன்.

4.8

பக்தி உடையவர்களை வளர்ப்பதற்கு, தியவர்களை அழிப்பதற்கும் நேர்மையை

மீண்டும் நிலைநாட்ட நான் காலம், காலமாக மீண்டும் பிறக்கிறேன்,

கிருஷ்ணர் தனது செய்தியைத் துவங்குகிறார்.

இங்கு அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு அவர் பதில் சொல்கிறார். அர்ஜுனனின் கள்விக்கு மறுமொழியாக, கிருஷ்ணர் இந்த செய்தியை வழங்குகிறார்.

அர்ஜுனனுக்கு இன்னும் மதிர்ச்சி தேவைப்படுகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.

“குரிய கடவுள் பிறப்பால் உங்களை விட மிகவும் மூத்தவர்” அவர் உங்களை விட வயதில் மிகவும் மூத்தவர். “ஆன்மதிலேயே நீங்கள் இந்த யோகத்தை அவருக்கு உபதேசித்தீர்கள் என்பதை நான் புரிந்து கொள்ள முடியும்?” என்று கேட்கிறார்.

குரியனுக்கு வழங்கியதேனும்” என்று கிருஷ்ணர் எவ்வாறு அறிவிக் முடியும்? இதனை புரிந்து கொள்வது மிகவும் கஷ்டம்.

உதாரணமாக, இடரென்று ‘ஒரு நாறு வருடங்களுக்கு முன் நான் இந்த யோகங்களை எல்லாம், சில ஞானிகுருமார்களுக்கு உபதேசித்தேன்’ என்று நாம் சொன்னால், நீங்கள் எவ்வாறு உணர்வீர்கள்? அதனை புரிந்து கொள்ளவும் நிருத்துக் கொள்ளவும் மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கும், இல்லையா?

இடரென்று நாம், ‘ஒரு நாறு வருடங்களுக்கு முன், இந்த யோகங்களை எல்லாம் அங்கிருந்த குருமார்களுக்கு நான் உபதேசித்தேன்’, என்று சொன்னது அதனை நம்புவது மிகவும் கஷ்டம், இயற்கையாகவே கேள்விகள் எழும்பும்.

இங்கு அதே செயல் நடக்கிறது. ‘அவர், இதை எவ்வாறு சொல்லலாம்? நான் எவ்வாறு புரிந்து கொள்ள முடியும்? என்று அர்ஜுனன் நினைக்கிறார். ஆனால் நிச்சயமாக அவர் சிறிது பணிவாக இருந்தார். அதனால் தான், ‘எவ்வாறு நான் புரிந்து கொள்ள முடியும்?’ என்று சொல்கிறார். ‘நீங்கள் எவ்வாறு இதை சொல்ல முடியும்?’ என்று அவர் சொல்லவில்லை.

இரண்டாவது அத்தியாயத்தில், ‘அர்ஜுனா, போய் போர் செய்’ என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் போது, ‘நீங்கள் எவ்வாறு இதை சொல்ல முடியும்? எப்படி. நீங்கள் என்னை பாவம் செய்ய சொல்லலாம்?’ என்று அர்ஜுனன் கேட்கிறார். ஆனால், இப்பொழுது அவள் மிகவும் பணிவாக மரியாதையுடன் சத்தியத்தில் ஒரு துளியை அவர் அறிந்து கொண்டார். அவர் சிறிது அறிவாற்றலாக மாறியிருப்பதை நான் புரிந்து கொள்ள முடியும்? தயவுசெய்து எனக்கு சொல்லுங்கள்’, என்று அவர் சொல்கிறார்.

அவர் நம்ப தயாராக இருக்கிறார் ஆனால் அவருக்கு சிறிது விளக்கம் தேவைப்படுகிறது. இது சரி ஆனால் பாரபட்சம் பார்க்கும் சில மக்கள் இருக்கிறார்கள், இல்லை. எங்களுக்கு அதைப் பற்றி கவலை இல்லை. நாங்கள் அதை நம்பமாட்டோம். எங்களுக்கு அது தேவை இல்லை’, என்று அவர்கள் சொல்வார்கள். அந்த விஷயத்தில், ஒன்றும் செய்ய முடியாது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான எங்களுக்குத் தான் அனுபவிக்கிறார்கள். ஞானமடைந்த குருமார்களைச் சுற்றி வாழும் சீடர்கள் இந்த கஷ்டத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்.

தெய்வீகம் கிடைறகி, இந்த பூமியில் மனித உருவத்தில் நடப்பதை புரிந்து கொள்வது மிகக் கஷ்டம்.

அர்ஜுனன் புரிந்து கொள்வதற்க்கு திணறுகிறார். அர்ஜுனனால் தொடர்ப் படுத்திக் கொள்ள முடியவில்லை. எவ்வாறு தெய்வீக (தெய்வத்தின்மை) கிடைறக் முடியும்? என்ன நடக்கிறது?” ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் இந்த யோகத்தை

688

உதாரணமாக,

இருபத்தைந்து வருடம்

“சென்ன கப்பல் சென்வீரிகள்” என விசாரித்ததற்கு, ‘சென்ன பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிநேகிதிக்குத் தான் வந்தார் என் தந்தை. என்னை திருப்பக் உடல், கண்டவர் இதை என்னையும் செயலித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமனித்தார்.

689

இருபத்தைந்து வருடம்

இங்கு, ‘நான் நம்ப தயாராக இருக்கிறேன், ஆனால் எப்படி நான் புரிந்துகொள்வேன். தயவுசெய்து எனக்கு உபதேசம் செய்யுங்கள். சரியான விஷயத்தை தயவு செய்து எனக்கு காண்பியுங்கள்’, என்று அர்ஜுனன் சொல்கிறார்.

எப்பொழுதும், ஞான குருமார்கள் இந்த பூமிக்கு கிடைரங்கி வரும் பொழுது இதே கஷ்டத்தை எதிர்கொள்கிறார்கள். மீண்டும், மீண்டும் அவர்கள் அதே கஷ்டத்தை எதிர் கொள்கிறார்கள்.

ராமராகவும், கிருஷ்ணராகவும் வந்த அதே மனிதர் நான் இப்பொழுது கிடைரங்கி ராமகிருஷ்ணர் என்ற உருவத்தில் வந்திருக்கிறார் என்று ராமகிருஷ்ணர் அறிவித்த போது, அவரை பைத்தியம் என்று அழைத்தார்கள்! மக்கள் அவரை வரவேற்கவில்லை மக்கள் அவரை மதிக்கவில்லை. ஆனால் தகுதியுடைய சில மக்கள் அவருடைய வார்த்தைகளை ஏற்று தங்கள் வாழ்வில் வைத்துக்கொண்டு அவர்கள் அறிக்கையின் சத்தியத்தை நிலைநாட்டினார்கள்.

பாருங்கள், அனைத்து மெய்யறிவில்கனும் அல்லது அனைத்து இயக்கங்களிலும் இரண்டு வகையில் துவங்கலாம். ஒன்று அறிவில் இயக்கம். இது மிகப்பெரிய கூட்டத்தில் டையும், மிகப் பெரிய எண்ணிக்கையை உள்ள பின்பற்றுபவர்களுடன் துவங்கிறது.

கூட்டத்தில் அதிக எண்ணிக்கை இருந்தாலோ, வருபவர் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தாலோ, அந்த இயக்கத்தை வழிநடத்தும் மனிதர், தன்னை மிக சக்தி உடையவராக நினைத்து, எல்லா அறிக்கைகளையும் கோரிக்கைகளையும், விடாது ஆரம்பிக்கிறார். இந்த இயக்கங்கள் எல்லாம் எண்ணிக்கை ஆனால் காலப்போக்கில் அவை தரத்திலும், அளவிலும் மெதுவாக குறைந்து ஆரம்பிக்கின்றது. அந்த இயக்கத்தை நிறுவியவர் மரணம் அடைந்தவுடன், அந்த இயக்கமும் மரணம் அடைகிறது.

இரண்டாவது வகையான இயக்கம் சமயச் சார்பால் குழு. குருமார்கள், சத்தியத்தை வெளியிடும் பொழுது, எண்ணிக்கை அதிகம் இல்லாவிட்டாலும், தாமாக இருக்கும்.

‘கடவுள் அப்படிச் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தகைமை. கனவை நிறைமாக்க போருள், ஆவி இனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.’

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தனிப்பட்ட சில மனிதர்கள் மட்டுமே அந்த சத்தியங்களையும், அறிக்கைகளையும் கேட்பார்கள்.

‘ராமராகவும், கிருஷ்ணராகவும் கிடைரங்கி வந்தவர் நான், இந்த உடலில் ராமகிருஷ்ணராக, இங்கு இருக்கிறார்’, என்று ராமகிருஷ்ணர் அறிவித்த பொழுது, உண்மையில் அறிந்த சிலரே அவரை செயல்படுத்தினர். ஒரு சிலரே அவரை நம்ப தயாராக இருந்தனர். தொகை அவ்வளவாக இல்லாவிட்டாலும், நிச்சயமாக தரம் அங்கு இருந்தது. அந்த சிலர், அவர்களது வாழ்வை உறுமாற்றம் செய்து கொண்டனர். மகி மெதுவாக ஒரு புத்த மதத்தை ஆரம்பித்தது, ஆனால் விரிந்து உலக நாடுகள் சார்ந்த சமயக்குழுவாகவும், ஆன்மீக இயக்கமாகவும் வெடித்தது.

ஆரம்பித்த பொழுது, பதினாறு சீடர்கள் இருந்தார். ராமகிருஷ்ணருக்கு பதினாறு சீடர்களே இருந்தார்கள். இன்றுவரைக்கும் எண்ணிக்கையில் மக்கள் அவரை கடவுளாக வணங்குகிறார்கள். லட்சக்கணக்கான மக்கள், அவர் உரித்த வார்த்தைகளின் சத்தியத்தை உணர்ந்தார்கள். இந்த ஆன்மீக சமயக்குழுக்கள் மிகச் சிறிய அளவில் ஆரம்பிக்கின்றது. ஆனால் வேகமாக விரிந்து, வெடிக்கிறது.

அரசியல் இயக்கங்கள் மிகப் பெரிய அளவில் ஆரம்பிக்கின்றது, ஆனால் மெதுவாக இறந்து விடுகிறது. அதை நிறுவியவர் இறந்தவுடன் அந்த நிறுவனமும் அழிந்துவிடுகிறது. ஆனால் ஆன்மீக குழுக்களில், அது நிறுவியவர் செயல்கள் நடக்க ஆரம்பிக்கின்றன. அது பெருக ஆரம்பிக்கின்றது.

அரசியல் சொற்பொழிவுக்கு எண்ணிக்கை தவே. அதிக எண்ணிக்கையில் மக்கள் இருந்தால் சொற்பொழிவும் வலிமை உடையதாக இருக்கும் ஆனால் ஆன்மீக சத்தியங்களுக்கு தரம் தேவை. எந்த அளவுக்கு ஆழ்ந்த மனிதர்கள் இருக்கிறார்களோ, அந்த அளவிற்கு ஆழ்ந்த சத்தியங்கள் வெளிவரும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேளை விட்டுப்படுகின்றான். அவர் உடல்வேதனைப்படுகின்றான் அவருக்கு ஆற்போகின்றான் நேர்ம் விட்டுப்படுகின்றது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

‘கடவுள் அப்படிச் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தகைமை. கனவை நிறைமாக்க உடல், போருள், ஆவி இனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.’

அரசியல்வாதிக்கு என்னிக்கை ஒரு வணக்கமாக இருக்கும். தொலைக்காட்சியில் அது எப்படி காண்பிக்கப்பட்டது? எத்தனை செய்தித் தாள்களில் அறிக்கைகள் வந்தன? எத்தனை செய்திதாள்களில் இருந்து செய்தித் துண்டுகளைச் சேகரிக்க முடியும் என்ற விபரமே அவர்களுக்கு முக்கியமானதாக இருக்கும். ஆனால் ஆன்மீகவாதிக்கும், எத்தனை அகங்கார வெட்கடுகள் அவர் செய்ய முடியும், எத்தனை மக்களின் அகங்காரத்தை அவர் உடைத்து விடுதலை செய்யமுடியும் என்பது தான் அவருக்கு முக்கியம்.

ப. 401

அரசியல் வாதிக்கு செய்தித் தாள் துண்டு சேரும், ஆன்மீகவாதிக்கு அகங்காரத்தை உடைப்பது சேரும். ஆன்மீக சொற்பொழிவு போதும், எத்தனை மக்கள் தீவிரமாக இருக்கிறார்கள், வந்திருக்கும் மக்களின் இயல்பு, இவை முக்கியம் வாய்ந்ததாக இருக்கின்றது. எவ்வளவு தீவிரமாக இருக்கிறார்களோ அந்த அளவு உயர்ந்த நிலையில் சத்தியங்கள் வெளிப்படும்.

எனது சிறந்த சொற்பொழிவுகள், எப்போதும் குறைந்த, நெருங்கிய பத்திரிகைகளுக்கு வழங்கப்படுகிறது என்று எப்பொழுதும் மக்களுக்கு சொல்கிறேன். மிகச் சிறந்த சத்தியங்கள், சிறிது, நெருங்கிய வட்டத்துக்குள் பேசப்படுகிறது. ஏனென்றால், நெருங்கிய பழக்கமுடைய குழுவிடம் சத்தியத்தைப் பேசும் பொழுது, அது நேரடியாக இருக்கும். அது மொழு இருப்புநிலையையே அசைத்துவிடும். உங்களுடைய மொழு வாழ்க்கையும் தருமாற்றம் செய்நுலிடும். இன்னும் தயாராக இல்லாதவாகள் இதனை பெற முடியாது.

அதனால் தான் ராமகிருஷ்ணர், ஆழ்ந்த சத்தியங்களைப் பேசும் பொழுதெல்லாம், அவர் கதவுகளை மூடிவிட்டு, தன் ஆசிரம சீடர்களை அழைத்து அவர்களிடம் மட்டும் பேசுவார். பொது மக்களிடம் அவர் பேசமாட்டார்.

இந்த கேள்வியமே ஒரே ஒரு மனிதருக்குத் தான் வழங்கப்பொழுது ஒரே ஒரு மனிதர் மனிதர் தான் அதைக் கேட்டார். ஆனால் இன்று இலட்சங்கள், இலட்சங்கள் கூட இல்லை நூறு கோடி மக்கள் படித்து, செயல்படுத்துகிறார்கள்.

எல்லா இந்துக்களுக்கும் இது ஒரு அடிப்படை நூல் நூறு கோடி இந்துக்களுக்கு இது தான் அடிப்படை இருமறைநூல். ஒரே ஒரு மனிதர் தான் கிருஷ்ணர் சொல்வதைக் கேட்டார். இன்று இந்த உலகம் முழுவதும் உபயோகப்படுத்துகிறது. அதனால் சத்தியத்தை வெளிப்படுத்த, அதனை கேட்கும் மனிதரின் இயல்பு முக்கியமே தவிர மக்களின் என்ணிக்கை அல்ல.

இப்பொழுது கிருஷ்ணர் இந்த கேள்விக்கு பதில் அளிக்க துவங்குகிறார்,

இந்த அழகான சுலோகத்தை நான் மீண்டும் சொல்கிறேன்.

பஹுணா மே வ்ய�ீதானி ஜன்மானி தவ சார்ஜுந தன்யஹம் வேத ஸர்வணி ந த்வம் வேத்த பரம்தப

பகவான் சொல்கிறார், ‘அர்ஜுனனே, நிறைய நிறைய பிறப்புகள் நீயும் நானும் காண்திருக்கிறோம். என்னால் அவை யாவையும் நினைவில் கொள்ள முடியும், ஆனால் உன்னால் முடியாது’.

இருபத்தைத்து வருடம் போராளுநார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

திருஷ்ணர் முதலில் சொல்கிறார், ‘நாம் இருவரும் நிறைய பிறப்புகளை கடந்து வந்திருக்கிறோம், அதை என்னால் நினைவில் கொள்ள முடியும். ஆனால் உன்னால் முடியாது’.

பிறகு அவர் சொல்கிறார், ‘நான்பிறப்பற்றவன், அழிவற்றவன், அனைத்து உயிரின்களுக்கும் கடவுளாக இருந்தும் கூட, என் இயல்பை அடக்கிக் கொண்டு என்னுடைய மாயாசக்தியால் மீண்டும் அவதாரம் எடுக்கிறேன்’.

அஜோஆபி ஸன்-ந்வயயாத்மா பூதானாமீச்வரோஅபி ஸன்

ப்ரக்ருதிம் ஸ்வாமதிஷ்டாய சம்பவாமி ஆத்ம மாயயா 4.6

அவர் தன் தெய்வத்தன்மையை, முதன் முறையாக அறிவிக்கிறார் என்று நான் நினைக்கிறேன்! அர்ஜுனனை, பட்டறிவு பூர்வமாக சத்தியங்களை ஏற்கும் படியும், பாத்திரத்தை நான் நடித்துக் கொண்டிருந்தார்.

ப. 402

692

693

முதன் முறையாக அவர் தன் மனதைத் திறக்கிறார். அவருடைய இயல்பு பற்றி உண்மையை அறிவிக்கிறார். அவர் இயல்பின் தெய்வீகத்தன்மையைக் காட்டுகிறார். இந்த தருணத்திலான் கிருஷ்ணர் முடிவான சத்தியத்தை உள்ளவாறே பேச துவங்குகிறார் என்று நினைக்கிறோம். அது வரை, அர்ஜூனனுக்கு தன் மனதைத் திறந்து வைக்க சிறிது தயங்குகின்றார் என்று நினைக்கிறோம்.

ஒரு சீடராக இல்லாத பொழுது, நீங்கள் மனைத் திறந்து வைக்க முடியாது. நீங்கள் சத்தியத்தை சொல்ல முடியாது. இப்பொது அந்த சீடர் தயாராக இருக்கிறார். அதனால் இருவரும் இறந்தவராக ஆகிறார்.

நான் பின்பற்றவனாக இருந்தாலும், தெய்வீகத்தன்மை வாய்ந்த என் உடல் அழிவற்றதாக இருந்தாலும் அழிவது வாழும் உயிரினங்களுக்கு நான் கடவுளாக இருந்தாலும் கூட நான் ஒவ்வொரு ஆயிரம் ஆண்டுகளிலும் மீண்டும் என் அடிப்படையான தெய்வீகத்தன்மையை வாய்ந்த என் உருவத்தில் மீண்டும் அவதரிப்பேன்.

மூன்று விஷயங்களை நாம் இங்கு புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்.

முதலில் அவர் சொல்கிறார், “நான் பிறப்பற்றவன்” நான் பிறப்பு எடுப்பதில்லை. நான் முடிவான பரப்பர்யம் (ரணஜத்துக்குள்ள அல்லது தெய்வீக சக்தி) திருஷ்ணர் தெளிவாக இதை அறிவிக்கிறார். இவ்வாறு தெளிவாக எவரும் இதுவரை அறிவித்ததில்லை, என்று நான் நினைக்கிறேன். “நான் கடவுளின் பிள்ளைவன்” என்று ஏசு கடவுள் அல்ல என்பது இதன் பொருள் அல்ல. ஒரு தருணத்தில், அவர் தந்தையும், மகனும் ஒன்றே என்று சொல்கிறார். ஒரு தருணத்தில் சில நெருங்கிய சீடர்களுக்கு ‘தந்தையும், மகனும் ஒன்றே’ என்று அறிவிக்கிறார்.

தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள், சீடர் முழுமையாக அடையும் பொழுது குருவை அறிந்துக் கொள்கிறார்.

“சதன் இப்படச் சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே உணவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிரமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவயசித்து என்னைப் பணிந்து வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கமனித்தார்.

இங்கு கிருஷ்ணர் நேரடியாகவே, ‘நான் பிறப்பற்றவன்’ அழியாதி நிலையான ஆன்மதம், தெய்வத் தன்மை வாய்ந்த என் உடல் என்றும் அழிவதில்லை. நீங்கள் எப்போதும் என்றைத் தொடர்பு கொள்ளலாம். நான் இறப்பது இல்லை. நான் பிறப்பற்றவன், நான் இறப்பற்றவன்.

நீங்கள் தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டிய ஒரு முக்கியமான விஷயம் இது! ‘பிறப்பெடுக்காத ஒன்று என்னும் இறப்பதில்லை பிறப்பெடுப்பவை தான் இறக்கும். நான் பிறப்பதும் இல்லை, இறப்பதும் இல்லை” அனெத்து உயிரினங்களுக்கு நான் கடவுள் என்று இங்கு அறிவிக்கிறார். சவாமிஜி, இந்த குருமார்களை நமக்கு போதிக்க முடியுமா? உடலை விட்டு குருக்களாகிய பரமஹம்ச யோகானந்தர், மஹா அவதார் பாபாஜி இவர்களுடன் நாம் தொடர்பு கொள்ள முடியுமா? என்று யாரோ ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார். ஒரு மனிதர் என்னிடம் வந்து, அவர்கள் வழிப்பட்டால், அவர்கள் எனக்கு வழிகாட்ட முடியுமா? அவர்கள் எங்கு சத்தியம் காட்டி (மடியுமா?)” என்று கேட்டார்.

ப. 402/403

நான் அவரிடம் சொன்னேன்; தெளிவாக இருங்கள் இறந்த குருமார்கள், நீங்கள் நினைக்கும் படி இறக்கவில்லை. அவர்கள் இறக்கவில்லை. அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும் பொழுது, அவர்களுடைய சாந்நித்யத்திற்கு ஒரு உடல் இருந்தது, அவர்கள் இறந்த பொழுது அவர்களுடைய சாந்நித்யத்திற்கு உடல் இல்லை அவ்வளவு தான்.

உடல் இருப்பதாலோ, உடல் இல்லாததாலோ அவர்களுடைய சாந்நித்யத்திற்கு எந்த வித பாதிப்பும் ஏற்படாது. அவர்கள் எப்போதும் உங்களுக்கு கிடைக்க கூடியவர்களாக இருப்பார்கள். அவர்கள் உங்களுக்கு கிடைப்பார்கள். நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாம், அவர்களை நோக்கி திரும்புவது தான் அவ்வளவு தான். அவர்கள் முடிவில்லாமல் இருப்பார்கள்.

அவர்கள் ஸ்தூல சரிரத்தில் இருக்கும் பொழுது, அவர்களுடைய சாந்நித்யத்திற்கு ஒரு ஸ்தூல உடல் இருக்கும் அவர்கள் இல்லாத பொழுது, அவர்கள் சாந்நித்யத்திற்கு உடல் இ(ருக்காது. அவ்வளவு தான். ஆனால் அவர்கள் எப்போதும் சாந்நித்யத்தில் இருக்கிறார்கள்.

“சதன் இப்படச் சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, ‘சதன் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிரமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவயசித்து என்னைப் பணிந்து வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கமனித்தார்.

இருப்பார்கள். அவர்கள் உயிரோடிருக்கிறார்கள்.

ப. 403

சாதாரண மனிதன் இறக்கும் பொழுது, அவனது ஆன்மா உடலை விட்டு விடுகிறது. குருமார்களைப் பொறுத்த அவர்கள் உடலை விட்டு விடுகிறார்கள். அந்த வார்த்தையே வித்தியாசமானது.

சாதாரண மனிதனுக்கு ஆன்மா பிரிகிறது, நாம் அதை ஆன்மா சென்றுவிட்டது, உயிர் அவனை விட்டு விட்டது என்று சொல்கிறோம்.

குருமார்களுக்கு, அவர்கள் உடலை விடுகிறார்கள். ஆனால், அவர்களது உடல் இருப்பது, இல்லாதது, சாந்தியத்திற்கு எந்த வித தொடர்பும் இல்லை. அவர்கள் இந்த பூமியில் எப்பொழுதும் இருப்பார்கள். மனித சமுதாயம் முழுவதுக்கும், அவர்கள் எப்பொழுதும் கிடைப்பார்கள்.

குருமார்களைப் புரிந்து கொள்வது மிகவும் கஷ்டம் என்று எப்போதும் மக்களிடம் சொல்வோம், எல்லோரால் அவர்களுக்கு உடல் இருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும் அவர்களுடைய சாந்தியத்தைம் மாறுவதில்லை.

திருமகளாக நீங்கள் முயற்சி செய்தால், அவர்கள் உடல் இல்லாவிட்டாலும், அவர்களுடன் நீங்கள் தொடர்பு கொள்ள முடியும். அந்த செய்தி உங்களுக்கு கிடைக்கும். உங்களால் அவர்களிடம் பேச முடியும் அவர்களிடம் தொடர்பு கொள்ள முடியும்.

உங்களிடம் திறமும், நேர்மையும் இல்லாத பொழுது, வாழும் குருமார்களையும் நீங்கள் தவறவிடுவீர்கள்.

இறந்த குருமார்களிடம் கூட, நீங்கள் நேர்மையாக முயற்சி செய்தால், சாந்தியத்தைத் தெரு முடியும், அடை முடியும், நேர்மை இல்லாவிட்டால், வாழும் குருவைக் கூட நீங்கள் ஏமாற்றி விடுவீர்கள்.

புரிந்து கொள்ளுங்கள், 'அனைத்து இறவி அனைத்துப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏற்கமளித்தார்.

உயிரினங்களுக்கும் நானே கடவுள்* ஆனால் நான் ஒவ்வொரு ஆமிரம் ஆண்டு களுக்கு அடிப்படையான தெய்வத்தன்மை வாய்ந்த உருவில் எனது ஆமிரம் உபயோகித்து நான் மீண்டும் தோன்றுவேன்', என்று அவர் சொல்கிறார். 'எனது மாயா சக்தியை மாயையின் காரணமாக நான் உடல் எடுத்துக் கொண்டு இதே வருகிறேன். நான் உடல் அவர் இந்த பூமியில், மக்களை வழிநடத்துவதற்காக (வழி காட்டுவதற்காக) மீண்டும் மீண்டும் பல்வேறு உருவங்களில் தோன்றுகின்றார் என்பதை அவர் உணர்த்துகின்றார்.

சாதாரண மக்கள் மாயையின் பிடியில் உள்ளதால், அதன் பொருட்டு அவர்கள் பிறவி எடுக்கிறார்கள் ஆனால் மாயை கிருஷ்ணரின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதினால் பிறவி அவர் அவருடைய விருப்பத்தினால் பிறவி எடுக்கின்றார்!

ஆனால் மீண்டும், மீண்டும் நாம் அவரைத் தவற விட்டு விடுகிறோம்.

நாம் அனைவரும் பக்தரை வென்றோம், கிருஷ்ணரை வென்றோம், நாம் அனைவரும் ராமகிருஷ்ணரை வென்றோம். அதனால் தான், நாம் மீண்டும், மீண்டும் இங்கு, இந்த பூமியில் இருக்கின்றோம்!

தயவு செய்துமிகும் தெளிவாக இருக்க, நாம் அவர்களை வெல்கின்றோம். நாம் ரமண மகர்ஷியை வெல்கின்றோம், ராமகிருஷ்ணரை வெல்கின்றோம். ஆனால்ஆலயங்களுக்கு நாம் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. அதனால் தான் நாம் மீண்டும், மீண்டும் இங்கு இருக்கின்றோம். மீண்டும், மீண்டும் கீழே வந்து விழுகின்றோம். நம்மை உயர்த்தவும், நம்மை வழிகாட்டவும், நம்மை வழிநடத்தவும் அவர் மீண்டும், மீண்டும் கீழிறங்கி இந்த பூமிக்கு வருகிறார்.

அடுத்த அறிக்கை, 'அடித்த இரண்டு சுலோகங்கள் என்று சொல்லலாம் அவைகளைப் புரிந்து கொண்டால், பிறகு கீதை முழுவதும் மட்டுமின்றி அனைத்து ஆன்மீக திருமறை நூல்களையும் உணர்ந்து, புரிந்துகொள்ள முடியும்.

இங்கு அவர் அறிவிக்கின்றார்;

இருப்பதைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஒர்வெட்டுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் வாழ்க்கை வாழ நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுஜன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுஜன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, ஒரு சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தந்தை, கனவை நிறைமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏற்கமளித்தார்.

எப்போதெல்லாம் தனிப்பட்ட மனிதனின் விழிப்புணர்வு குறைகிறதோ தா, எப்போதெல்லாம் கூட்டு விழிப்புணர்வு அற்ற நிலை அதிகரிக்கிறதோ “தர்ம-சம்ஸ்தாபனார்த்தாய*” தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதற்கு “சம்பவாமியுகே யுகே”, நான் உயகம் தோறும் பிறப்பேன்.

ப. 404

இருஷ்ணரைப் போன்ற குருவால் தான் இவ்வளவு தெளிவாக சத்தியத்தைக் சொல்ல முடியும்.

இங்கு இருஷ்ணர் அறிவிக்கின்றார்; தவறை இருத்துவதற்காக நான் மீண்டும் மீண்டும் கூற வருகிறேன். எதிர்காலத்திற்காக அவர் அலைச்சலையும் இறந்து வைக்கின்றார். எதிர்காலத்திற்காக ஞானமடைதவனின் சத்தியத்தைத் திறந்து வைக்கின்றார். முழு யோகத்தையும் எதிர்காலத்திற்காக இருத்துவைக்கின்றார். இருஷ்ணரைப் போல் துணிச்சல் உள்ள ஒருவரால் தான் இந்தச் சத்தியத்தை வெளியிட முடியும்.

“சுவாமிஜி,” இந்தப் பூமியில் ஞானமடைந்த மக்கள் அதிகம் இருக்கிறார்களா?” என்று மக்கள் வந்து கேட்கிறார்கள். “நிச்சயமாக” என்று அவர்களுக்குச் சொல்கிறோம். நுற்றுக்கணக்கான ஞானகுருமார்கள் இருக்கிறார்கள். நான் மட்டும் தான் என்று நினைக்காதீர்கள். நுற்றுக்கணக்கானவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆயிரக்கணக்கான குருமார்கள் இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லலாம். ஆயிரக் கணக்கான குருமார்கள் இருக்கின்றார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடியவர். அமைதிக்காகவே எங்கு வேலை கிடைத்தாலும் அவர் தங்கியிருந்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அகர்ன் பந்தான் எங்களுக்குத்

உள்ளவரே வெளியிட முடியும். நீங்கள் வியாபாரம் செய்யவராக இருந்தால், அதேபோன்ற கடைகள் அந்த நகரத்தில் (ஊரில்) இருக்கின்றது என்பதை நீங்கள் ஒத்துக் கொள்ள முடியாது. உங்களுக்கு எதாவது வியாபாரம் செய்தீர்கள் என்றால் அந்த ஊரில் அது வியாபாரம் செய்பவரின் விலாசத்தை நீங்கள் கொடுக்க மாட்டீர்கள் தேடியலைவாராக இருந்தால் உங்களால் “ஆமாம் அங்கே நிறைய மற்ற பொருள்கள் கிடைக்கின்றன” என்று சொல்ல முடியும்.

‘சுவாமிஜி, நான் உங்களிடம் தீட்சை பெற்றுக் கொண்டால், மற்றொரு குருமாரிடம் நான் போகமுடியுமா?” என்று மக்கள், மீண்டும் மீண்டும் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கிறார்கள்.

கள்வியைக் கேட்கிறார்கள்.

நீங்கள் போவது மட்டுமல்லாமல், நான் உங்களைப் போக வேண்டும் என்று என்று வணக்குவிக்கிறேன்.

அனைத்து அழகான தோட்டங்களிலிருந்தும் மலர்களைப் பறித்து, அதை உங்களுக்கே அழகான பூக்கொத்தாகச் செய்து கொள்ளுங்கள்!

மனித அகங்காரம் எப்படிபட்ட தென்றால் அது ஒருத்தருக்கு மேற்பட்டவரிடம் உதை வாங்கினால் தான் அழியும். அதனால் எங்கெல்லாம் முடியுமோ, இறந்தவற்றைக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்! எல்லா தோட்டங்களிலிருந்து பூக்களைப் பறித்து, உங்களுக்கே ஒரு மலர்கொத்தைத் தயாரித்துக் கொள்ளுங்கள்.

இருஷ்ணரைப் போன்ற குணிச்சல் உள்ளவர்கள் இந்தச் சத்தியத்தை வெளியிட முடியும் (அறிவிக்க முடியும்)

‘சம்பவாமி யுகே யுகே*” என்றால் அவர் அடுத்த தலைமுறைக்கு அந்தத் தலைமுறைக்கு அந்தச் சத்தியத்தை இறந்து வைக்கின்றார். இந்தப் பூமியில் ஞானமடைவதன் சத்தியத்தை இறந்து வைக்கின்றார்.

இந்த ஒரு கருத்தை நன்றாகப் புரிந்து கொண்டால், நேரடியாகவே உங்களை ஞானமடைய வைக்கும்.

இந்தச் சுலோகம் ஒரு வாக்குறுதி: இது அனைத்து மனித இனத்துக்கும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. விஞ்ஞானத்தில் ‘எக்ஸ்ரேபிடி*” என்ற கோட்பாட்டின் மூலம், அனைத்து அமைப்புகளின் ஆற்றல் நிலைகளின் (அளவு) தரம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தையும் சேர்த்து, காலத்தினால் கடக்கிறது என்பதை அது விழிப்புணர்வுடன் உள்ளது. காலப்போக்கில் தனி மனிதனின் நேர்மறை விழிப்புணர்வை இழக்க ஆரம்பிக்கின்றார்கள் கூடவே எதிர்மறை சிறிது சிறிதாகப் பெருகச்செய்து சிறிதாக ஆரம்பிக்கின்றது.

ஒவ்வொரு தனி மனிதரும் தீய நோக்கம் உடையவராக மாறுகிறார்கள் என்று இது நிச்சயமாக மறைமுகமாகச் சுட்டிக் காட்டப்படவில்லை. ஆனால் காலப்போக்கில்,

“சரன் அப்பட்ச சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “சுவான் பெரிய ஞானக் வெண்டுமென, எனச் சிலுவையிலிருந்து கனவு கண்டவர் என்றைப் பிள்ளை வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏற்கமலித்தார்.

698

699

ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில், தனிமனிதனுடைய ஆன்மீகம், விழிப்புணர்வு, தர்மம், இவையாவும் படிப்படியாக தர்மத்துட்டோ போகின்றது என்பது சூட்டிக் காட்டப்படுகின்றது.

விழிப்புணர்வு எப்பொழுதும் தனிமனிதனைச் சார்ந்தது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன் இருந்தால் அவர் அனைத்து மனித குலத்தையும் தன்னைப் போலவே ஏற்றுக் கொள்கிறார். இருந்தாலும், ஒவ்வொரு தனி மனிதருளம் தன்னுடைய விழிப்புணர்வைப் பற்றி அறிந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், எதிர்மை அல்லது விழிப்புணர்வு அற்ற நிலை கூட்டாக இருக்கலாம். உலகிற்கு கீழ் ஜெர்மனியும், மற்ற தேசங்களை இததலியும், ஜப்பானும், பின் தொடர்ந்ததைப் போல ஒரு முழு தேசமே கூட்டாக விழிப்புணர்வு அற்ற இருக்கலாம்.

சரித்திரத்தில், பல்லாயிரம் வருடங்களில், ஒவ்வொரு முறையும் இதைப்போல் கூட்டு விழிப்புணர்வுள்ள நிலை நிலைபெற்று சிறிதாக பெருகி, அது வழங்கப்பட்டும் இருக்கின்றது. இது காலப்போக்கில் சீர்கேடு, எதிர்மை, மேலே கீழே என்ற சுழற்சியாக இருக்கின்றது.

விஞ்ஞானத்தில் ஆற்றல் குறையும் கோட்பாடு இருக்கலாம். ஆனால் ஆன்மீகத்தில் அப்படி ஏதும் இல்லை. முடிவாக தர்மம் மீண்டும் நிறுவப்படுகின்றது.

கேள்வி: சுவாமிஜி, ‘பரித்ராணாய சாதூனாம்’ இந்த சுலோகம் கீதையிலிருந்து அதிகம் பேசுகிறோம் காட்டப்படுகின்றது. இது உண்மையிலேயாக இருக்கும் என்றால், கிருஷ்ணர் இந்த பூமியில் எல்லா நேரங்களிலும் இருக்க வேண்டும். அங்கு எந்த தீங்கும் இருக்க கூடாது என்றாலும், அது எப்படி இல்லை. நீங்கள் தயவுசெய்து இந்த சுலோகம் என்ன உணர்த்துகின்றது என்று நீங்கள் மீண்டும் விளக்க முடியுமா?

கிருஷ்ணர், ‘திய சக்தி இல்லை’ என்று சொல்லவில்லை. கூட்டு விழிப்புணர்வு அற்ற நிலையைக் குறைப்பதற்கும், இதைத் அழிப்பதற்கும் நான் மீண்டும், மீண்டும் அவதாரம் எடுப்பேன்’, என்று சொல்கிறார்.

மனித இனம் இந்த பூமியில் வாழும் வரை தீமை நன்மை இரண்டும் இருக்கும். நன்மையை மீறிய தீமையைப் பொருட்படுத்து என்றாக இருக்கும், நன்மையை மீறிய தீமையை

‘சடன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, எவை சிறுவயதிலிருந்து குவவ கண்டவர் என்றை. குகை நிழுங்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் தெவிட்டு என்னைப் படைக்க கவித்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

பற்றித் தான் இங்கு கிருஷ்ணர் பேசுகின்றார். கிருஷ்ணர் கண்ணோட்டத்திலிருந்து, ஆன்மீக பொருளில் பார்த்தால் நன்மையோ அங்கு இல்லை. ஆன்மீகத்தின் படி பேசும் போது தீமை என்ற ஒன்று கிடையாது இயற்கையில் இருப்பது போல, முரண்பாடுள் வெளித்தோன்றும் இந்த இயல்புகள் ஒருங்கே வாழும்.

கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்கு சொல்லதெல்லாம் மனிதகுலத்தில் பயனுக்காகவே நன்மை, தீமை இவற்றிற்க்கு இடையே உள்ள வேறுபாடுகள் அதனால் அடிப்படையில் தான் ஒருவரின் ஒழுக்கத்தை புரிந்து கொள்ள முடியும்.

ஆன்மீகத்தில் நன்மை அல்லது தீமை என்ற ஒன்றும் கிடையாது, அல்லது ஞானமடைந்த குருவுக்கு அதுப் போல் வித்தியாசம் கிடையாது என்று சொல்லும் போது, உங்களுடைய முதல் மறுமொழி என்னவாக இருக்கும்?

நீங்கள் நினைப்பீர்கள், ஆம்! இப்பொழுது எனக்கு உள்ளது. இந்த குரு நன்மை, தீமை என்று ஒன்றும் இல்லை என்று சொன்னால், நான் என்ன வேண்டுமென்றாலும் செய்யலாம். நான் எமோற்றலாம், கொலையும் செய்யலாம், தியவை இதைச் செய்தால் அழிநால் என்ன ஆன்மீக ரீதியாக பாதிக்கும் என்று நினைத்து நிறைய செயல்களைச் செய்யலாம்.

ப. 406 தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள், நீங்கள் இன்றும் எது நன்மை, எது தீமை என்ற பொருள் சார்ந்த வித்தியாசத்தில் தான் இருக்கிறீர்கள். உங்களின் கட்டுறு மனப்பாங்கு அந்த வித்தியாசத்தை நீங்கள் கட்டுறு மனப்பாங்கிலிருந்து முழுமையாக விடுதலை ஆகும் போது ‘கட்டுறு மனப்பாங்கை மறைபொருளாக’ அந்நத விழிப்புணர்வை ஒழுங்து விழிப்பு உணர்வு நிலை, நன்மை அல்லது தீமை என்ற வேறுபாடு இல்லாமல் நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற இச்சையைக்

‘சடன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, எவை சிறுவயதிலிருந்து குவவ கண்டவர் என்றை. குகை நிழுங்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் தெவிட்டு என்னைப் படைக்க கவித்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

இருமத்தைந்து வருடம் போராடினார். அவர்கள் கையில் வாழ்க்கை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் தெரிந்தது. அதன் நேரம் விதித்து... பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

சிரவயதிலிருந்து தனவ கனவு கலைவ திலுமாக்க உடல், பொருள், செலவழித்து என்னைப் படைக்க கவித்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

4

மேலும் அதைப் பாதுகாப்பதற்காக சமுதாயம் சட்டங்களையும், ஒழுங்குமுறைகளையும் ஏற்படுத்துகிறது. சமயம் கட்டளைகளை உருவாக்குகிறது. இவையாவும் நன்ளடத்தைக்கான சட்டதொகுப்புகளே தவிர இவை ஆன்மீகம் இல்லை. இவை மனச்சாட்சியிலிருந்து எழுவது விழிப்புணர்விலிருந்து இல்லை.

4

நீங்கள் உங்களுடன் இசைவேலு இருந்தால், நீங்கள் தன்னை உணர்ந்தவராக இருக்கும் பொழுது, நீங்கள் உங்கள் எல்லையை விட்டுவிடுவீர்கள். நீங்கள் உங்கள் உடலின் எல்லையால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஆன்மாவேோ, உங்கள் உடலால் பந்தப்பட்ட ஆன்மாவோ இல்லை. ஆனால் நீங்கள் இந்த பேருண்டத்தில் ஒன்றாகிய பேரண்ட ஆன்மா. எனக்கு ஆன்மீக அனுபவம் கிடைத்த போது எனக்கு அது தான் முதலில் உணர்வாக இருந்தது. என்னைப் போன்று, என்னைச் சுற்றி இருந்த எல்லாவற்றுடனும் என்னால் தொடர்பு கொள்ள முடிந்தது. எதனுடனும் எனக்கு பிரிவு இருந்ததில்லை.

4

பிரிவு இல்லாத போது, நீங்கள் எவரையும் துன்புறுத்த வேண்டும் என்று நினைக்க முடியாது, எல்லோரால் நீங்கள் உங்களையே துன்புறுத்திக் கொள்வீர்கள். இந்த விழிப்புணர்வின் நீங்கள் நல்மையோ தீமையை செய்வதைப் பற்றி எப்போதும் கவலைப்பட சேர்வயில்லை. உங்களுக்கும், பிறருக்கும் சரியாக உள்ளபாதையை உள்ள விழிப்புணர்வையே வழிகாட்டும்.

4

விழிப்புணர்வை உருவாக்குவது, ஒருவருடைய உணர்வுநிலையை மேம்படுத்தச் செய்வது பற்றித்தான் கிருஷ்ணர் முதலில் பேசுகிறார்.

4

நன்மை, தீமையின் அடிப்படையில் மனிதக் இதைப் புரிந்துக் கொள்வது எளிது, அதனால் அவர் நன்மையைப் பாதுகாக்கவும், தீமையை அழிக்கவும் மீண்டும் மீண்டும் வருவேன் என்று விரிவாக சொல்கிறார்.

4

தியவர்களை அழிப்பது, ஒரு முறை செய்யக் கூடிய வேலை அன்று! இல்லாவிட்டால் “நான் மீண்டும் மீண்டும் வருவேன்” என்று கிருஷ்ணர் வாக்குறுதி கொடுக்க வேண்டும்.

4

பிரபஞ்சத்தின் இயல்பின் படி, பல்வேறு உருவங்களில் இருக்கும், அதில் சிலவற்றை நாம் நன்மை என்றும் சிலவற்றை தீயவை என்றும் நாம் புரிந்துக் கொள்கின்றோம் இயல்பாகவே அங்கு வேற்றுமை இல்லை.

4

இந்த விழிப்புணர்வில், ஒருவர் தன்னை உணர்தலாக, இருக்கின்றது நாம் இந்த நிலைக்குத் தாள் உரியப் பகுதி. கிருஷ்ணர் இறதியான குரு அவரது முடிவற்ற சருணையினால், அந்த நிலையை நாம் அடைய விரும்புகிறார்.

4

இந்த வாக்குறுதி, நம் நிலையை உயர்த்த வேண்டும் என்ற அவரது கருணையினால் எழுசிறதே தவிர தீமையை அழிக்க வேண்டும் என்ற கோபத்தின் வெளிப்பாட்டால் அல்ல.

4

நீங்கள் என்னை அறிவது அடைவதற்கு! 4.9

4

எனது தெய்வீக தோற்றத்தையும், செயல்களையும் அறிந்தவர்களும் அல்லது அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்தவர்களும் இந்தப் பொருள் சார்ந்த உலகத்தில் உடலை விட்டு பிறகு மறுபடியும் இல்லை.

4

ஆனால் என்னை அடைகிறார்கள் அர்ஜுனா! 4.10

4

பந்தம், பயம், கோபம் இவற்றிலிருந்து விடுபட்டவர்களும் என்னால் நிரம்பப் பெற்றவர்களும் என்னிடம் அடைக்கலம் அடைகிறார்கள்.

4

பலர் அன்பு கருணையில் என் அருளில் நிரம்பப் பெற்றதனால் புலனிதம் அடைந்து, என்னை உணர்ந்தவர்கள்.

4

என்னிடம் சரண் அடைபவர்களின் இயல்பைப் பொறுத்து நான் அவனைத்து மக்களுக்கும் தரிசனம் தருகிறேன். அவர்கள் எந்த வழியில் என்னிடம் பக்தியாக இருக்கிறார்களோ! அந்த வழியில், பார்த்தா! 4.11

4

அவர்கள் எந்த வழியில் என்னிடம் பக்தியாக இருக்கிறார்களோ! அந்த வழியில், பார்த்தா! 4.12

இந்த உலகில் உள்ள ஆண்கள் செயல்கள் முலம் வெற்றியைப் பெற விரும்புகிறார்கள், அதனால் அவர்கள் கடவுளை வழிபடுகிறார்கள்.

ஆண்கள், இந்த உலகத்தில் ஈக்களுள்ள செயலச் செய்து உடமையாகப் பலனைப் பெறுகின்றார்கள்.

இது ஒரு விந்தையான அறிக்கை. எந்து தோற்றம், செயல்கள் இவைகளின் இயல்பை புரிந்தவர்கள் பிறப்பு, இறப்பு என்ற சுழற்சியிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவார்கள்.

இது எப்படி சாத்தியம்? பிறப்பும், இறப்பும் அற்ற, தெய்வத் தன்மையான எந்து இயல்பை புரிந்து கொள்ளுங்கள். இப்போது நான் அவர் தான் பிறப்பற்றவர், இறப்பற்றவர் என்று சொல்வேன். “அஜோஇ” என்றால் நான் பிறப்பற்றவர் என்று பொருள் இப்போது நான் பிறப்பற்றவர் என்று சொல்கிறார், “அனேஜி லஸ் வையாபத்மா புதானாம் – ச்வரோபி லஸ்”, நான் பிறப்பற்றவன், இறப்பற்றவன் என்று சொல்கிறார்.

இப்போது ‘தெய்வத்தன்மையான எந்து இயல்பின் சத்தியத்தை, நீங்கள் புரிந்துக் கொண்டால், நீங்கள் உடலை விட்டு உடனே, மற்ற சாதாரண மனிதர்களைப் போன்று பிறப்பு, இறப்பும் “எடுக்க மாட்டீர்கள்” என்று சொல்கிறார்.

தெய்வத்தன்மையான எந்து இயல்பை நீங்கள் புரிந்துக் கொண்டால் நீங்களும் அதே தெய்வத்தன்மையைப் பெறுவீர்கள்.

நான் உடலை எடுப்பதில்லை என்று நீங்கள் புரிந்து கொண்டால், நீங்களும் உணர்ந்து புரிந்துக் கொள்வீர்கள், நீங்களும் உடலை எடுக்க மாட்டீர்கள். நான் விடுவிக்கப்பட்டால் என்று நீங்கள் புரிந்துக் கொண்டால், நீங்களும் விடுவிக்கப்படுவார்கள் என்று உணர்ந்து கொள்வீர்கள் இது எப்படி சாத்தியம்?

பகவான் ரமணமகரிஷியின் வாழ்வில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி மூலம் நாம் ஆராய்ப்பிக்கலாம். ரமண மகரிஷி இந்தியாவில், ஒரு ஞானமடைந்த துறவி. தினரும், ரமண மகரிஷியின் முன் நினைந்து அவர்கள் சில பாடல்களைப் பாடுவார்கள். ஞானமடைந்த குருவாகிய ரமண மகரிஷியைப் புகழும் பொருள் கொண்டு ‘ரமண சத்குரு’ என்ற பாடல் ஒன்று உள்ளது. அந்தப் பாடலைப் பாடும் பொழுது, ரமணரும் சத்குரு என்ற பாடுவார்.

“தான் இப்படிச் சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, “தான் பெரிய ஞானக் கவிஞனுமன்று, என் சிறுவயதிலிருந்து எல்லாம் கண்டவர் என் தற்றை. கவிஞை நிலுவாக உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

அவர் அமர்ந்து கொண்டு, மகிழ்ந்து கொண்டா இருந்தது மட்டும் அல்லாமல், அவரும் அந்தப் பக்தர்களுடன் சேர்ந்து பாடுவார். ‘என்ன இது? நீங்கள் ஞானமடைந்த ஒருவர். நீங்களே உங்களைப் பெரியபாடுபாடுகிறீர்கள் நீங்கள் ‘ரமண சத்குரு ரமண சத்குரு’ என்று பாடுகிறீர்கள். இதற்கு என்ன பொருள்? “என்று யாரோ ஒருவர் அவரிடம் கேட்டார்.

முட்டாள்! நீ ரமணரை இந்த ஆறு அடி உடலுக்குள் என்ன சுருக்கி விடுகின்றாய்? நீ என் என்னை ஆறு அடி உடலுக்குள் சுருக்கின்றாய்?” என்று பகவான் சொல்கிறார்.

ஆழ்மனம், மிக நுட்பமான ஒன்று. அதைப் புரிந்துக் கொள்வது கஷ்டம். நீங்கள் அனைவரும் ஒரு துறவியைருந்த இந்த உடலைப் பார்ப்பது போல், நானும் இந்த உடலைப் பார்க்கிறேன். ரமணர் யாரோ ஒருவர் என்று ஒருவர் தான்! நான் இந்தப் பெயருடனும், உருவத்துடனும் என்னைத் தொடர்பு படுத்திக் கொள்வதில்லை. அதனால் தான் நீங்கள் அனைவரும் பெயரைப் பாடி மகிழும்பொழுது நானும் மகிழ்ந்தேன், ஏனென்றால் நான் என்னை இந்த உருவத்துடன் தொடர்பு படுத்திக் கொள்வதில்லை.

நான் சொல்கிறேன், ஒரு அகங்கார உணர்வுடைய மனிதர், பொதுமக்களிடம் தான் புகழ்ச்சியை மகிழ்வதாக காட்டிக் கொள்ள மாட்டார். ஏனென்றால், பொதுமக்கள் அவர் உணர்வுடைய மனிதர், மற்றவர்கள் அவரைப் பற்றி புகழ் வைப்பார். அவர் அகங்கார உணர்வுடைய மனிதர், மற்றவர்கள் அவரைப் பற்றி புகழ் வைப்பார். அவர் வெளிப்படையாக காண்பித்துக் கொள்ளமாட்டார். இங்கு ஒரு மகரிஷி முற்றிலும் வெளிப்படையாக காட்டுகிறார். அவர் நேர்மையானவர். ‘நீங்கள் அனைவரும் மகிழ்வது போல் நானும் இந்தப் பெயரையும், உருவத்தையும் மகிழ்கின்றேன். ஏனென்றால் இது நானாக நான் நிலைபெறு இல்லை’ என்று அவர் சொல்கின்றார்.

நான், என்னை என்பெயருடனும், உருவத்துடனும் இணைத்துக் கொள்வதில்லை. அந்தப் பெயர் மீதும், மீதும் சொல்லப்படுகிறது. அவ்வளவு தான்.

மற்றொரு நிகழ்ச்சி: ஒரு ரமணரின் சீடர் முருகனார் “ரமண புராணம்” என்ற

“தான் இப்படிச் சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, “தான் பெரிய ஞானக் கவிஞனுமன்று, என் சிறுவயதிலிருந்து எல்லாம் கண்டவர் என் தற்றை. கவிஞை நிலுவாக உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

704

705

செய்யுளை எழுதினார். இது ரமணரைப் பற்றிய துனிப்பாடல் (ஸ்தோத்திரம்) அவர் சில வரிகள் எழுதினார். ஆனால், ஏனோ அவரால் மேலும் எழுதுமடியவில்லை. அதனால் அவர் அந்தப் பேப்பரைக் கொண்டு வந்து குருவின் காலடிக்கீழ் வைத்து விட்டு, ‘இன்னால் எழுதுமுடியவில்லை’ என்று சொன்னார், ‘சரீ நீ போ, அதனை நாம் நாளைப் பார்ப்போம்’ என்று ரமணமகரிஷி சொல்கிறார். அடுத்த நாள் அந்த சீடர் திரும்பிவந்த போது அந்த செய்யுள் முடிக்கப்பட்டிருந்ததைப் பார்த்தார்.

ரமண மகரிஷியை அதை எழுதி முடித்து இருந்தார். அவர் முன்னூறு வரிகள் எழுதி அந்த முழுபாடலையும் முடித்தார். அந்த சீடர் ஆச்சரியம் அடைந்தார். பகவான் தானே தன்னைப்பற்றி எழுதியிருந்தார், அவரது ததியை அவரே எழுதியிருந்தார்.

பிறகு, அந்த சீடர் அதைப் புத்தகமாக வெளியிடும் போது, பகவான் அதில் ஒரு அடிக்குறிப்பு பார்த்தார். ‘இந்த வரி முதல் பகவான் தானே எழுதியது’ அப்பொழுதுதான், மற்றவர்கள் அந்த வரிகள் பகவானின் சொந்த வார்த்தைகள் என்பதை அறிந்து கொள்வார்கள்.

அந்த புத்தகத்தின் முதல் பிரதி ரமண மகரிஷியிடம் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. அவர் அந்த புத்தகத்தையும், அந்த அடிக்குறிப்பையும் பார்த்தால் ‘இந்த வரிமுதல் பகவான் தானே எழுதியது’

அவர் அந்த சீடரை பார்த்து ‘எ மற்ற வரிகள் எல்லாம் உன்னால் எழுதப்பட்டது என்று அர்த்தமா?’ என்று கேட்டார்.

புரிந்து கொள்ளுங்கள்! ‘எ மற்ற வரிகள் எல்லாம் உன்னால் எழுதப்பட்டது என்று அர்த்தமா?

பகவான் மேலும் சொல்கிறார், ‘நீ அந்த பாடல்கள் அனைத்தும் எழுதும் பொழுது, நான் தான் உன் மூலமாக எழுதினேன். அப்படியே என்னைப் பற்றி உன்னால் நினைக்க முடியாது. என்னைப்பற்றி உள்ளால் எழுத முடியாது. என்னைப் பற்றி உனக்கு என்னைத் தெரியும்?

உள்ளால் எழுத முடியாது. என்னைப் பற்றி உனக்கு என்னைத் தெரியும்?

‘என்னைப் பற்றி உன் மூலம் உணர்ந்திருந்தால் தவிர, என்னைப் பற்றி நீ எதுவும் தெரிந்து கொள்ள முடியாது’

தற்பொழுது ‘பூதானாம் சஹவலரோபி’ என்று சொல்வதைப் போல் அவர் ‘நான் கடவுள்’ என்று பாடுகிறார்.

‘பூதானாம் சஹவரோபி’ என்ற வார்த்தைகள் மிகவும் அழகானவை. ‘அனைத்து ஜீவராகிகளுக்கும் நானே கடவுள்’.

பிருந்தாவனத்திலிருந்து ஒரு சுவாரணமாடு மேய்க்கும் ஒரு சிறுவன் இதைச் சொல்கிறார்!

இன்றைய கண்ணோட்டத்தில் நீங்கள் கிருஷ்ணரைப் பார்க்கச் சொல்லாது. குருவேசொன்ன யுத்தகளத்தில் இது நடந்த பொழுது, அந்த முழுக்க காட்சியையும் நடந்தவரே நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இப்போது காவித்திருநாள், நாம் இருவரணரை கடவுளாக இருந்த பொழுது, மக்கள் அவரை கடவுளாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அரசாங்க சிலமக்கலே அவரை கடவுள் என்று உணர்ந்தார்கள்.

ராமர்இந்தழுமியில்நடந்துகொண்டிருந்த போது, சப்தரிஷிகள் (உலகை கட்டுப்படுத்தும் ஏழு முனிவர்கள் ஆற்றில்) மட்டும் அவர் ஒரு அவதாரம் என்று அறிந்திருந்தார்கள். வேறு ஒருவருக்கும் தெரியாது. அதே போல், கிருஷ்ணர் உயிருடன் இருந்த பொழுது, மிக சில மக்கலே அவர் யார் என்பதை அறிந்து கொண்டார்கள்.

ராமரவது, கட்டுப்பாட்டைய வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார், அவரை மக்கள் எல்லாக் ஏற்றுக் கொள்வார்கள். ஆனால் கிருஷ்ணரோ, மெய்ம்மறந்து, தன்னிச்சையான வாழ்வை வாழ்ந்தார் அவர் யார் என்பதை உணர்வது மிகவும் கஷ்டம்!

சமுதாய படிநிலையோடு இருக்கும் மனிதருக்கும், அல்லது பெயரளவில் சமயவாதி என்று சொல்லிக் கொள்பவர்களுக்கும் இருஷ்ணரை உணர்ந்து கொள்வதும், புரிந்து கொள்வதும் மிகவும் கஷ்டம். ஆனால் அவர் சொல்கிறார், ‘பூதானாம் சஹவரோ’

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அச்செயலாவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு இறப்போழான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

‘சுவன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் ரிஷியாருடைய கனவு என்று சொல்வார்கள்.

உடல், பொருள், ஈவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்கைப் பஷிக் கவத்தார். வெற்றிக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அச்செயலாவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு இறப்போழான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

ராபி* அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் நான் கடவுள்.*

இயல்பாகவே, அவர்களுக்கு இதைப்புரிந்து கொள்வது கஷ்டம் மக்களுக்கு இதை புரிந்து கொள்வது மிகவும் கஷ்டம். ‘யாரோ ஒருவர் ரகணையைப் பார்த்து ‘நீ ங்கள் எண் உங்களைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருக்கின்றீர்கள்? நீங்கள் என் புகை வெளிப்படுத்துகின்றீர்கள்?’ என்று கேட்டார்.

‘நான் என்னைப் பற்றி பேசாவிட்டால், நீங்கள் எப்போதும் என்னைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. நான் வெளிப்படுத்தினாலே தவிர, உங்களால் உணர்ந்து கொள்ள முடியாது. நான் வெளிப்படுத்தினாலே தவிர உங்களால் எப்போதும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. உங்கள் அனைவரிடமும் எனக்குள் கருணையினால் நான் சத்தியத்தை வெளிப்படுத்துகிறேன். என்னை நானே வெளிப்படுத்துகிறேன்.

அது இப்படி உள்ளது? நீங்கள் என்னோ சென்று கொண்டிருக்கின்றீர்கள், அங்கு சாலையில் போக்குவரத்து நெரிசலைப் பார்க்கின்றீர்கள் அதே சாலையில், உங்களுடைய நண்பர்களில் ஒருவர், உங்களுக்கு முன்னால் பயணம் செய்து கொண்டு இருக்கின்றார். நீங்கள் தொலை தூரம் பயணித்து கொண்டு ‘அந்த இடத்தில் எப்படி இருக்கும்? நான் அதே சாலையில் பயணம் செய்யலாமா? அல்லது வேறு சாலையில் பயணம் செய்வதா? என்று கேட்பீர்கள். உங்களுக்கு வழிகாட்டும் நற்பண்பு கூட அவரிடம் இருக்காதா? அவரிடம் நிச்சயமாக அடிப்படை நற்பண்பு இருக்கும்.

‘இல்லை, இந்த வழியில் நான்முறை உள்ளது நீங்கள் வாருங்கள். பத்து நிமிடங்களில் அவை நிச்சயமாக சரியாகிவிடும் இந்த இடத்தில் போக்குவரத்து நெரிசல் இல்லை’ என்று அவர் உங்களிடம் சொல்வார். அவர் உங்களிடம் சில உத்தரவுகளை வழங்குவார் அவர் உங்களுக்கு வழிகாட்டுவார்.

அதே அடிப்படை நற்பண்பில், கிருஷ்ணர் அவருடைய சத்தியத்தை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்துகிறார். அவர் அவருடைய சத்தியத்தை நம் அனைவருக்கும் வெளிப்படுத்துகின்றார். இது உடன பயணிப்பவர்களுக்கு உதவுவதைப் போல ஒரு எளிமையான நற்பண்பு.

இங்கு அவர், ‘நான் கடவுள், நான் முடிவானவன்’ என்று சொல்லும்

பொழுது, அங்கு ஒரு சாத்திய நிலை உள்ளதாக சொல்கின்றார். ‘நான் முயன்று பொழுது, அங்கு ஒரு சாத்திய நிலை உள்ளதாக பெறும் பொழுது என்று சொல்கின்றார்- அவர் சாத்தியத்தை காட்டுகின்றார் அவர் நமக்கு தைரியத்தைக் கொடுக்கின்றார். அவர் நம்மை ஊக்குவிக்கின்றார். இங்கு அவர் சொல்கின்றார், ‘நான் முயன்று பெறும் பொழுது, என் உங்களால் முடியாது- *

இது, ஒரு விதை வெடித்து மரமாகவதற்கு எப்பொழுதும் பயன்து கொண்டே இருப்பதைப் போன்றது ‘நான் வெடித்து, அந்த மரம் வரவில்லை என்றால் என்ன ஆகும்? நான் மரணம் அடைவேன்’. என்று அந்த விதை எப்போதும் நினைக்கின்றது.

ஆனால் அந்த மரம், விதையைப் பார்த்து ‘நீ வெடித்தாலே அந்த நான் வளர்முடியாது?’ என்று சொல்கிறது. விதை வெடித்தாலே அந்த மரம் வளர்முடியாது. அந்த விதை ‘இல்லை, இல்லை அந்த மரம் பிறகு நான் வெடிக்க கிறேன்’ என்று சொல்கிறது. ஆனால் அந்த மரம், ‘இல்லை இல்லை முதலில் நீ தான் வெடிக்க வேண்டும், பிறகு தான் நான் வளர்முடியும். அந்த விதைக்கும், மரத்துக்கும் இடையே இந்த பிரச்சினை முடிவில்லாமல் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றது.

யாராவது ஒருவர், அந்த விதைக்குச் சிறிது தைரியம் கொடுக்க வேண்டும். அன்று விதையாக இருந்து மரம், இப்பொழுது மரமாக உள்ளது. அதுவே அந்த தைரியத்தைக் கொடுக்கலாம். ‘தைரியசாலியாக’ இருங்கள்.

கலைப்ப்பாதே, நீ என்றும் அழிய மாட்டாய். இற என்னைப் போல் நீயும் ஆவாய்.

அந்த விதமாக, அந்த மரம் விதைக்கும் தைரியம் கொடுக்கிறத அதே போல் கிருஷ்ணர் நமக்கு தைரியம் கொடுக்கின்றார். நீங்களும் என்னைப் போல் கடவுளாக ஆகலாம். என்னைப் போல் நீங்களும் உண்மையை (சத்தியத்தை) உணரலாம்.

‘நான் முடிவானவன்’, என்று அவர் சொல்லும் பொழுது, அவர் சாத்தியத்தை வெளிப்படுத்துகின்றார். அவர் நமக்கு சாத்தியக்கைக் காட்டுகின்றார். மீண்டும், மீண்டும் அவர் நமக்கு, நம்முடைய திறனை ஊக்கப்படுத்துகின்றார். அவர் நம்மை அதே விழிப்புணர்வினிலைக்குள் நுழைவதற்கு உத்வேகத்தைக் அளிக்கிறார். அதே

‘கருண் அப்படி சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தைரியம். கனவை நிறைவேற்ற பொருள், இவ்வ இலைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பெற்று வெற்றிக்கு நேக்கமளித்தார்.

ஆனந்தத்தை அனுபவிக்க நம்மை ஊக்குவிக்கிறார். நாம் உணரவேண்டிய சத்தியத்தின் பாதையை நமக்கு அவர் காண்பிக்கிறார்.

மிக தெளிவாக இருங்கள், கிருஷ்ணர் இந்த சத்தியத்தை வெளியிடும் பொழுது, கிருஷ்ண அகங்காரத்துடன் இல்லை. உடன்பண்பாடுபவர்களுக்குக் காட்டும் அடிப்படை நற்பண்பின் காரணமாக, அவர் தன் உண்மை இயல்பை வெளிப்படுத்துகிறார்.

மூத்த மரம், இளைய விதையை இறந்து (வெடித்து) மரமாகும் படி உத்தேகப் படுத்துகின்றது. அந்த மரம் விதைக்கு உறுதி அளிக்கிறது, ‘கவலைப்படாதே, நான் மரமாக ஆகிவிட்டேன். நீயும் என்னைப் போல் ஆகலாம். நீ மறந்துவிடுவாய் என்று நீ நினைக்க வேண்டாம்’ என்று அது சொல்கிறது. இது ஒரு வாக்குறுதி.

அதனால் தான், நான் மீண்டும், மீண்டும் உங்களுக்கு சொல்கிறோம், அவர் நமக்கு, ‘நான் கடவுள்’ என்று சொன்னாலும் பொய்யது, ‘நீங்கள் கடவுள்’ என்று சொன்னாலும் பொய்யது, அவர் உங்களுக்கு தெரியமுட்டுகிறார். அதே உணர்வுகள் நீங்கள் நுழைவதற்காக, அவர் உங்களை உத்தேகப்படுத்துகிறார்.

நாம் மற்றொரு விஷயத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நான் உங்களுக்குச் சொல்லியது போல், ‘நீங்கள் என் ரமணரை ஆறபு உடலுக்குள் சுருக்குகிறீர்கள்?’ என்று ரமணர் சொல்கிறார். ரமணர், தனது ஆறபு உடலை விட மிக மிக உயர்ந்தவர், மிக மிக ஆற்றல் மிக்கவர்.

ஞானமடைந்த குருமார்கள் ‘நான்’ என்று சொன்னாலும் பொய்யது, அவர்களுக்கு அந்த ‘நான்’ பின்னால் என்ன அர்த்தமும் இல்லை. தெய்வீகம் தான் போகிறது. உங்களை உதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டால், ஒரு சாதாரண மனிதனுக்கு, நீங்கள் ‘கடவுள்’ என்ற வார்த்தையைச் சொன்னால், அது ஒரு சாதாரண வார்த்தை அதற்குப் பின்னால் அர்த்தம் ஒன்றும் இல்லை. மின்னி மின்னி போனால், கடவுளைப் பற்றி நீங்கள் எதாவது கற்பனை செய்த விதிருப்பீர்கள், அவ்வளவு தான். நீங்கள் அந்த வார்த்தையை உபயோகிக்கும் போது, அதற்குப் பின்னால் ஒரு தெளிவட பொரு இரும்

‘சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஞான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என இருந்தபோதிலும் வாழ்ந்தேன். யாரோ ஒருவர் அவரிடம் சென்று, ‘குருவே, நீங்கள் ஞானமடைந்த வர்களுக்குக் கர்மா கிடையாது என்று சொல்கிறீர்கள். ஆனால் நீங்கள் எப்படி பேச முடியும்? எங்களுக்குக் கர்மா இல்லையென்றால், எப்படி நீங்கள் உங்கள் செயல்களைச் செய்ய முடியும்?’ என்று கேட்டார்

ஞானமடைந்த குரு இருந்தார். அவருடைய பெயர் நிஷ்கார்த்தா மகராஜ். அவர் இருபத்தைந்து வருடம் தொடர்ந்து கமர்க்கவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். அவருக்கு கிட்போதுவான் நேரம் கிடத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

ஆனால் நீங்கள் ‘நான்’ என்று சொன்னாலும் பொழுது, நீங்கள் அதற்கு ஒரு திடமான பொருளைக் கொடுக்கிறீர்கள், உங்களுக்கு ஒரு திடமான அடையாளம் உள்ளது. நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது. அந்த உணர்ச்சியையும், புரிந்து கொள்ளுதலையும் வளுவாக்க (உறுதி செய்ய) எந்த அனுபவமும் இல்லை. அந்த வார்த்தையை வளுவூட்ட எந்த ஒரு உணர்ச்சி தெளிவோ அனுபவமோ இல்லை.

ஆனால், ஞானமடைந்த மக்கள், அவர்கள் ‘கடவுள்’ என்று சொன்னால், அது ஒரு திடமான அனுபவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அவர்கள் ‘நான்’ என்று சொல்லும் பொழுது அதற்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை. அதுபோயாத்தின் பொருட்டு, அவர்கள் அந்த ‘ஞான்’ என்ற வார்த்தையை உபயோகிக்கிறார்கள். அது அவர்களுக்கு ஒரு காலியான வார்த்தை. ஏதென்றால், மேலும் எந்த வார்த்தையையும் உபயோகப்படுத்த முடியாது, அவர்கள் ‘நான்’ என்ற வார்த்தையை உபயோகப்படுத்த வேண்டும், வேறு வழியில்லை. அந்தக் காரணத்தினால் தான் அவர்கள் ‘நான்’ என்ற

இருபத்தைந்து வருடம்

சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஞான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென்று மனதில் இருந்தபோதிலும் வாழ்ந்தேன். யாரோ ஒருவர் அவரிடம் சென்று, ‘குருவே, நீங்கள் ஞானமடைந்த வர்களுக்குக் கர்மா கிடையாது என்று சொல்கிறீர்கள். ஆனால் நீங்கள் எப்படி பேச முடியும்? எங்களுக்குக் கர்மா இல்லையென்றால், எப்படி நீங்கள் உங்கள் செயல்களைச் செய்ய முடியும்?’ என்று கேட்டார்

நான் ஒன்றும் செய்யவில்லை!’ என்று அவர் சொன்னார். இல்லை, நீங்கள் என்னுடன் பேசிக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள். உங்களுக்குக் கர்மா இல்லை என்றால் எப்படி நீங்கள் என்னிடம் பேசமுடியும்?’ என்று அந்த சீடர் கேட்டார். ‘நான் உன்னிடம் பேசி

இருபத்தைந்து வருடம்

க் கொண்டிருக்கவில்லை. என்று நிசர்காத்தா நேரடியாகவே சொன்னார். ‘நான் உள்ளிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கவில்லை’ என்று சொன்னார்.

அவர் வார்த்தைகளை சொல்லிக் கொண்டு இருந்தார், ஆனாலும் நான் உள்ளிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கவில்லை என்று சொன்னார். அதைப் புரிந்து கொள்வது மிகவும் கஷ்டம்.

அவர் தொடர்கிறார், ‘நீ நான் பேச வேண்டும் என்று விரும்பியதால், பேசதல் இந்த உடலின் மூலம் நிகழ்ந்து கொண்டு உள்ளது. உள்ளே யாரும் இல்லை* அவர் உள்ளீடற்ற மூங்கிலைப் போன்று இருந்தார். காற்று அந்த உள்ளீடற்ற மூங்கிலில் நுழையும் பொழுது அது இசையாக வெளிவருகிறது. அதனால் ஒருவரும் இல்லை, வெறும் உள்ளீடற்ற மூங்கில். அதனால் தான், எது உள்ளே சென்றாலும், இசையாக வெளி வருகிறது.

நீங்கள் உள்ளீடற்ற மூங்கிலாக மாறும் போது உங்கள் வாயிலிருந்து எந்த வார்த்தை வந்தாலும் அது மந்திரமாக மாறுகிறது. உங்களுடைய உருவம் யந்திரமாக மாறுகிறது, ‘விடுதலைக்கு ஒரு கருவி’ உங்களுடைய முகம் வாழ்க்கையும் தழறமாக மாறுகிறது ‘விடுதலைக்கு ஒரு உத்தியாக’ மாறுகிறது. உங்களுடைய வார்த்தைகள் ‘சஸ்திரங்கள்’ (இரும்புறை நூல்! உங்களுடைய உருவம் ஸ்தோத்ரத்தின் மையம் பக்தி வழிபாடு. உங்களுடைய வாழ்க்கை கிரியம் ‘உத்தி’ உங்களுடைய வாழ்வே ஒரு உத்தி.

இதற்கு கிருஷ்ணர் ‘நான்’ என்று சொல்லும் பொழுது அங்கு உள்ளே ஒருவரும் இல்லை. பேசுவது அந்த தெய்விகமே! பேசுவது அந்த வெற்றிடமே!

பிறகு அந்த சீடர் நிகர்காத்தா மஹராஜைக் கேட்கிறார், ‘பிறகு, நான் உங்களிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கவில்லை என்று உங்கள் பொருள் உணர்ந்து கொண்டீர்களா? நான்’ என்ற வார்த்தைக்கு என்ன பொருள்?

‘மஹராஜ் சொல்கிறார், ‘வெறும் எந்த வார்த்தையும் இல்லாததால் தான், நான்’ என்ற வார்த்தையை உபயோகப்படுத்த வேண்டி உள்ளது. ஆனால் இந்த ‘நான்’ என்ற வார்த்தைக்கு நீங்கள் சொல்லும் ‘நான்’ என்ற வார்த்தையைப் போல் அர்த்தம் இல்லை.

உங்களுடைய ‘நான்’ அனுபவத்தின் ஆதாரவு பெற்றுள்ளது. நீங்கள் ‘கடவுள்’ என்ற வார்த்தையை சொல்லும் பொழுது அவ வெற்று வார்த்தை. அனுபவத்தின் ஆகரவு அதற்கு இல்லை.

நீங்கள் ‘நான்’ என்றவார்த்தையைச்சொல்லும் பொழுது இதமான அனுபவத்தின் ஆதரவு அதற்கு உள்ளது உங்களுக்கு அது தெரியும். நீங்கள் உணர்கிறீர்கள். யாராவது உங்களைப் பார்த்து நீங்கள் பைத்தியமா? என்று கேட்டால் நீங்கள் அவரை கொச்சல் போட்டு, அதனை நிருப்பீர்கள். யாராவது ஒரு நாயா? என்று கேட்டால், நீங்கள் அவனைப் பார்த்து குலைத்து, அதனை நிருப்பீர்கள். உங்களிடம் அந்த நான்’ இடமான ஒன்று என்று உங்களுக்குத் தெரியும். அதற்கு பொருள் (அர்த்தம்) உள்ளது.

ஆனால் நீங்கள் ‘கடவுள்’ என்ற வார்த்தையை பேசும் பொழுது, அதற்கு எந்த பொருளும் இல்லை, அது மெய்மொழிந்தவர்களது. அது நீங்கள் படித்த சில புத்தகங்கள் மூலம், நீங்கள் உருவாக்கிய ஒரு கற்பனை. எதோ விரிவுரையில் உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட ஒன்று, நீங்கள் சிறு வயதினராக இருந்த பொழுது கேட்ட ஒன்று, அவலாதவு தான்!

ஆனால் ஞானமடைந்தவர்கள் இந்த ‘நான்’ என்ற வார்த்தையை உபயோகப்படுத்தும் பொழுது, அதற்கு எந்த அர்த்தமும் கிடையாது. எப்படி ‘கடவுள்’ என்ற வார்த்தையாக உள்ளதோ, அதே போல் ‘நான்’ என்ற வார்த்தை அவர்களுக்கு ஒரு வெற்று வார்த்தை உள்ளதோ, அதே போல் ‘நான்’ என்ற வார்த்தை அவர்களுக்கு ஒரு வெற்று வார்த்தை அதற்கு எந்த அர்த்தமும் கிடையாது. ஆனால், அவர்கள் ‘நான்’ என்ற வார்த்தையை சொல்லும் பொழுது அந்த வார்த்தைக்குள்ளே ஒரு இடமான அனுபவம் இருக்கிறது.

இங்கு இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தம் வேட்குத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தம் வேட்குத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

இங்கு கிருஷ்ணர் ‘நான்’ என்று சொல்லும் பொழுது உள்ளே ஒருவரும் இல்லை. அது ஒரு உண்மையான வெற்றிடம். தெய்வீகம் அவர் மூலமாக பேசுகிறது. அவர் ஒரு உள்ளீடற்ற மூங்கிலாக மாறிவிட்டார்.அதனால் தான் அவர் துணிச்சலுடன் யுத்தகளத்தில் அறிவிக்க முடிந்தது. ‘பூதானம் ஈச்வரோபி’ அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் நான் கடவுள்.

அனைத்து விதமான பாதுகாப்பு, அனைத்து விதமான காப்பீட்‌டுகளட

2

நிம்மதியாக வீட்டில் அமர்ந்து கொண்டு ‘நான் கடவுள்’ என்று அறிவிப்பது மிகவும் எளிது, என்றால் அபாயம் எற்படுவதற்கு ஒன்றும் இல்லை. நீங்கள் அபாயம் ஏற்படும் நிலையை எடுக்கக் கெ தவையில்லை. நீங்கள் எதையும் நிருபிக்கத் தவையில்லை. அப்படியே அறிக்கையை விடுங்கள், அதில் என்ன இருக்கிறது? எப்படி என்றாலும் இது இலவசம் தானே! நீங்கள் என்ன சொல்ல நினைக்கிற்களோ சொல்லுங்கள்.

2

ஆனால், இருஷ்ணர் எங்க நிருபிக்க வேண்டுமோ அங்கு இந்த அறிக்கையை விடுக்கிறார். அவர் அந்த அறிக்கைகளை, ஆபத்து நிறைந்த, அவரது உயிருக்கே ஆபத்து விளைவிக்கச் சூழ்ந்த யுத்தகளத்தில், விடுக்கின்றார். அவருடைய உடலை முடிக்க ஒரு அம்பு போதும். அவர் மரணமடைவார் ஆனால் அவர் இந்த அறிக்கையை அந்த இடத்தில் விடுகிறார். அந்த யுத்த களத்தில், ‘நான் கடவுள்’ என்று அறிவிக்கிறார்.

2

அவருடைய வார்த்தைகளுக்கு பின்னால் என்ன துணிச்சலும், ஆழ்ந்தும் இருந்திருக்க வேண்டும்! ஒரு இடமான ஆழ்ந்த விழிப்புணர்வின் அனுபவத்திலிருந்து தான் வருமடியும்.

2

இதற்கு முன் நான் அலெக்சாண்டர் பற்றிய கதையைச் சொன்னேன். அவர், ஒரு ஞானமடைந்த குருவிடம் தன் வாள் கொண்டு மிரட்டினார். அந்த குரு அலெக்சாண்டரைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே, ‘முட்டாள், நீ எதை அழிப்பாய்? என்னுள் இருப்பது அழிக்கமுடியாதது!’ என்று சொன்னார்.

2

ஒரு ஞானமடைந்த குருவால் தன் ஒரு வாளின் முன் சிரிக்க முடியும். அலெக்சாண்டர் தன் உருவிய வாளுடன் நிற்கிறார், அந்த குரு சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் கவலைப்படவில்லை. சிரித்து துறவியை செய்யுங்கள், சாலையில் யாரோ ஒருவர், உங்களை நோக்கி துப்பாக்கியைக் காண்பித்து, உங்களுடைய பணப்பையை கேட்டால், உங்களால் சிரிக்க முடியுமா? முடியலோ!

2

ஆனால் இங்கு, இந்த மனிதர் அலெக்சாண்டரின் வாள் முன் சிரிக்கிறார். சத்தியலிருந்து வரும் துணிச்சல் இடமான அனுபவத்தின் மூலம் வரும் துணிச்சல் இரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், வேதாந்த நூல்கள் நமக்கு துணிச்சலைக்

2

கொடுக்க முடியும், வாழ்வையும், சாவையும் எதிர் கொள்ள துணிச்சலத் தருகிறது முழு இருப்பு நிலையை எதிர் கொள்ள துணிச்சலைத் தருகிறது.

2

விவேகானந்தரின் மிகப் பெரிய சீடராகிய சகோதரி நிவேதிதா, ‘சுவாமிஜி, நான் உங்களுடன் வந்தால் நீங்கள் எனக்கு எந்த கற்றும் கொடுப்பீர்கள்? நீங்கள் எனக்கு

2

என்று அவரைக் கேட்டாள்.

2

‘நான் உங்களுக்கு எப்படி மரணத்தை எதிர் கொள்வது என்று கற்றுத் தருவேன், என்று விவேகானந்தர் சொன்னார். அது தான் முடிவான போதனை. இங்கு இருஷ்ணர் அந்த முடிவான போதனையைக் கொடுக்கின்றார்.

2

இந்த இரண்டு வரிகளில் அவர் சொல்கிறார்,

2

யதா யதா ஹி தர்மஸ்ய க்லானிர் - பவதி பாரத

2

அப்யுத்தானம் - மதர்மஸ்ய ததாத்மானம் ஸ்ருஜாயமுஹம்

2

4.7

2

பரித்ராணாய சாதூனாம் விநாசாய ச தஷ்க்ருதாம்

2

தர்ம - ஸம்ஸ்தாபனார்த்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே

2

4.8

2

பிறற்கு அடுத்த அறிக்கை மிகவும் வினோதமானாக உள்ளது.

2

ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம் - மேவம் யோ வேத்தி தத் வத:

2

த்யக்ஷ்வா தேஹம் புனர் ஜன்ம ஹதி மாமேதி லோப்ருதீன

2

4.9

2

அதன் பொருள் என்னுடைய பிறப்பு, இறப்பின் ரகசியத்தை நீங்கள் புரிந்துக் கொண்டால், நீங்கள் உங்கள் பிறப்பு, இறப்பிலிருந்து விடுதலை பெறுவீர்கள் அர்ஜுனா!

2

எப்படி? இருஷ்ணரின் பிறப்பு, இறப்பின் ரகசியத்தை நாம் பார்ப்போம், நாம் எவ்வாறு பிறப்பு, இறப்பு என்ற சுழற்சியில் செல்கிறோம் என்பதையும் பார்ப்போம்.

2

‘என் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஞானக விழிப்புணர்வு, என சிழுவயதிலிருந்தே கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பெருங்க, இவை என்னுடைய செய்வழித்து என்னைப் பறிக்க வந்தார். வெற்றிக்கு

2

என்று அவர்கள்.

இப்பொழுது நான் இதை உங்களுக்கு சொல்கிறேன், என்றால், நீ எனது பக்தனும், நண்பனும், ஆவாய்" என்று இருஷ்ணர் விதுத் அறிக்கையைப் போல் இப்பொழுது நான் அதே அறிக்கையை உங்கள் அனைவருக்கும் விடுக்க வேண்டும்.

இங்கு நாம் தர்க்கத்தைத் தாண்டிய விஷயத்தைப் பற்றி பேசப் போகிறோம். அது உண்மையான அனுபவம். நாம் பேசுவதற்கு மன நான் உறுதிமொழி எடுத்துக்கொள்கிறோம்.

நான் பேசுவது எல்லாம் சத்தியம், எப்போதெல்லாம் முடிவான சத்தியத்தை பேசப்படுகிறதோ, அப்போது நாம் அதை முழுமையாக பெற்றுக்கொள்வதில்லை தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள். மேலோனாக கேட்பவர் எப்போதும் வேறு எதையே நினைத்துக்க் கொண்டிருப்பார். எப்போதெல்லாம், தர்க்கத்தைத் தாண்டிய விஷயம் சொல்லப் படுகிறதோ அதை நாம் முழுமையாக கட்டுக் கொள்வதில்லை.

நாம் துணிச்சல் உடையவராக இருந்தால், நாம் சுன்னியிடுவோம், கேள்வி கேட்போம், நாம் வாதிடுவோம். நமக்கு அந்த அளவு துணிச்சல் இல்லை என்றால், நாம் அந்த வார்த்தை நம்முள் நுழைய அனுமதிக்கமாட்டோம். உங்களிடம் நேர்மையாக சொல்லப்போனால், நாம் யாரையும் நம்புவது இல்லை.

தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள்? நாம் யாரையும் நம்புவது இல்லை. இது எப்போதும் வாதமாகவே இருக்கிறது. சில சமயம் இது வெளிப்படையாகவும், மற்ற சமயங்களில் நமது மனதிலும் இந்த வாதம் நடக்கிறது. நம்மால் வெளிப்படையாக சொல்ல முடியவில்லை என்றால், நாம் அதே வார்த்தைகளை இடைவிடாமல் மனதில் சொல்லிக் கொண்டே இருப்போம்.

அதனால் தான் அந்த சத்தியத்திற்குள் நுழைவதற்கு முன், நான் சொல்லவில்லை என்றால் சத்தியம்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அகஸ்தியருக்கு எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சகோதரனுக்குநீத் தகைய கண்டவர் என் தாய்தை களவி திருடாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

என்று உங்களுக்குச் சொல்கின்றேன். உங்களால் எதை உள்வாங்க முடிந்தால், உருமாற்றம் ஆவதற்கு வாய்ப்பு உள்ளது, என்றால் நான் இங்கு அனுபவத்தால் மட்டுமே உண்மை சத்தியத்தைப் பேசுகிறேன் அது தர்க்கத்தின் படி உண்மையாக இருக்க முடியாது.

NDE (Near Death Experience) என்ற இணையதளம் உள்ளது நெருங்கிய அனுபவம் (http:// www.nderf.org) உங்களுக்கு நேரம் கிடைக்கும் பொழுது அந்த இணையதளத்தைப் பார்க்க முயற்சி செய்யுங்கள். ஒரு மருத்துவர் 30 வருடங்கள் இந்த மரண அனுபவத்தை குறித்து ஆய்வு செய்திருக்கிறார்.

முதலில் நாம் மரண அனுபவத்தைப் பற்றி விவரிக்கிறோம். மருத்துவரியாக மரணம் அடைந்துவிட்டார்கள் என்று அறிக்கைகள் எழுதப்பட்ட சில மக்கள், நாம் அல்லது துணி நேரங்களுக்கு பிறகு மீண்டும் உயிர் பிழைத்தார்கள்.

இன்ற இணையதளதை உருவாக்கிய மருத்துவர்கள் உலகம் முழுவதும் சென்று, மருத்துவர்களால் இறந்து விட்டார்கள் என்று, மருத்துவரியாக அறிபிக்கப்பட்டு மீண்டும், நான்கு அல்லது ஐந்து மணி நேரங்களுக்கு பிறகு உயிர் பிழைத்தார்கள். மருத்துவர்கள் இறந்து விட்டார்கள் என்று அறிவித்தப் பிறகு மீண்டும் உயிர்பெற்ற மக்கள் மேல் மட்டும், ஆர்வம் கொண்டார்கள்.

அவர் பல ஆயிரக்கணக்கானவர்களைச் சந்தித்தார். அவர்களுடைய பல அனுபவங்களைச் சேகரித்து பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறார்கள். உங்களுக்கு நேரம் கிடைத்தால், அந்த இணையதளத்தை பாருங்கள். அவர் பலவேறு மக்களிடம் புத்தகங்களிலிருந்து, இறுத்துக்கிலிருந்து முஸ்லீம் என்ற பல மக்களிடம் பலவேறு விதமான அனுபவங்களை சேகரித்து வைத்திருக்கிறார்.

பல்வேறு சமயங்கள் மரண அனுபவத்தை பல்வேறு வழிகளில் விவரிக்கின்றன.

நீங்கள் புண்ணியம் அல்லது நன்மை செய்தவர்களாக இருந்தால், நீங்கள் சொர்க்கம் என்ற இடத்தை அடைவீர்கள். அங்கு வாழ்வில் நிற்பவர் உங்களை உள்ளே அழைத்துச் செல்வார். நீங்கள் பாவம் செய்வதற்காக இருந்தால், உங்களை

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

முடிவற்ற நரகத்திற்கு கொண்டு செல்வார்கள். ஒவ்வொருவரும், அவர்களது சொந்த நம்பிக்கையைக் கொண்டுள்ளார்கள்.

சிலர், சொர்க்கமோ, நரகமோ அங்கு கிடையாது, நீங்கள் நேரடியாக சொர்க்கத்திற்கு செல்வீர்கள் என்று சொல்கிறார்கள்.

சிலர், சிவலோகத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட புஷ்பகவிமானம் (விமானம் சார்ந்த அங்கு இருக்கும், மேலை ரம்பை (விம்னுலகை நாடிய கலைஞர்கள்) போன்றவர்கள் உங்களுக்கு சேவை செய்வார்கள், சிவலோகத்திற்கு நீங்கள் நேரடியாக அழைத்துச் செல்லப்படுவீர்கள் என்று சொல்கிறார்கள்.

மரணத்திற்குப் பிறகு என்ன நடக்கிறது என்று அல்லது மரணத்தின் பொழுது என்ன நடக்கிறது என்பது குறித்து பல்வேறு விதமான விவரங்கள் இருக்கின்றன.

கடோ உபநிஷத்தில், நீங்கள் சுரங்க வழியில் நுழைந்து ‘அங்குள்ளா மாத்திரா புருஷா அந்த ராத்மா’ கட்டைவிரல் அளவில் உள்ள ஜோதியாகிய உங்கள் ஆன்மாவை காண்பீர்கள். ஆன்மாவடலை விட்டு போகும் போது நீங்கள் அந்த ஜோதியை காண்பீர்கள்.

எவ்வாறு மரணம் நிகழ்கிறது, எவ்வாறு அந்த ஆன்மா அடுத்த உடலில் நுழைகிறது இவ்வாறுப பற்றி நிறைய விளக்கங்களும், பல்வேறு விதமான விவரங்களும் இருக்கின்றன.

இந்த ஆய்வாளர் அனைத்தையும் பிறித்து விளக்கி இருக்கிறார். மும்மூர்த்தி, பரா ஆன்மா களுக்கு ஆய்வு செய்தபிறகு ஒரு முக்கியமான அறிக்கையை விடுக்கிறார். ‘நான் பல மரண சம்ப அனுபங்களைப் படித்து இருக்கிறேன். நான் இப்பொழுது ஒரு விஷயம் சொல்ல முடியும். மக்கள் வாழும் பொழுது தான் அவர்கள் இறப்பதவர்கள். இந்தக்கு, முஸ்லிம், புத்தர்கள் என்று பல சமயங்களைச் சேந்தவர்கள். அவர்கள் இறக்கும் பொழுது அவர்கள் அனைவரும் ஒரே அனுபவத்தை, அனுபவிப்பார்கள்.

அவர் மிகந்த தெளிவாக சொல்கின்றார், அவர்கள் அனைவரும் அதே அனுபவத்தை அனுபவிப்பார்கள், கடோ உபநிஷத்தில் இந்த அனுபவம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

4 (2)

இடச்சிறனூலா

இங்கு கிருஷ்ணர் அதை மிக அழகாக விளக்குகிறார்.

4 (2)

இடச்சிறனூலா

‘புருஷோத்தம் யோகம்’ என்ற அத்தியாயத்தில், அவர் இதை மிகவும் ஆழமாக விளக்குகிறார். அந்த அத்தியாயத்திற்கு வரும் போது அந்தப் பொருள் பற்றி நாம் பிறகு அதைப் படிக்கலாம். இப்பொது உங்களுக்கு ஒரு முன்னுறை கொடுக்க விரும்புகிறேன். நாம் நுழைந்து கொண்டிருக்கும் அறிவியல்ப் பற்றி நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.

4 (2)

இடச்சிறனூலா

மக்கள் உயிருடன் இருக்கும் பொழுது தான் அவர்கள் பல சமயங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று அவர் சொல்கிறார். அவர்கள் இறக்கும் பொழுது ‘கடோ உபநிஷத்தில்’ விவரிக்கப்பட்டுள்ள ஒரே ஒரு பாதையைத் தான் பின்பற்றுவார்கள்.

4 (2)

இடச்சிறனூலா

உடலை விடும் பொழுது துல்லியமாக என்ன நிகழ்கிறது? நீங்கள் உடலை விடும் பொழுது, அந்த ஷணமே ஸ்தூல உடல் மரணம் அடைந்து விடுவதைப் பெறுகிறது. ‘இதற்கு மேல் ஆன்மாவே என்னால் தாங்கிக் கொள்ள முடியாது நான் சோர்வடைந்து விட்டேன்’, என்று உடல் சொன்ன அந்த ஷணமே, ஆன்மா உடலை விட்டு செல்கிறது.

4 (2)

இடச்சிறனூலா

அந்த சமயம், நீங்கள் வாழ்ந்த 70-80 வருட வாழ்க்கையின் அடிப்படையில், உங்கள் வாழ்வில் மிக உயர்ந்த இன்பம் என்று எதை நீங்கள் நினைக்கிறீர்களோ, அதை நீங்கள் சாப்பிடுவது மிக உயர்ந்த இன்பம் என்று நினைத்தால், இயல்பாகவே உங்கள் முழு வாழ்வையும் சாப்பிடுவதில் கழித்திருப்பீர்கள். பிறகு, உடலை விடும் பொழுது, சாப்பிடுவதைத் தான் மிக உயர்ந்த இன்பம் என்று நீங்கள் கற்பனை செய்ய முடியும்.

4 (2)

இடச்சிறனூலா

‘நான் இடைவிடாது சாப்பிடுவதற்கு எற்ற உடலைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். எது மிகச் சிறந்த உடல்’ என்று நீங்கள் நினைப்பீர்கள். ஒரு பண்கையில் உடல்தான் மிகச் சிறந்தது. நான் அந்த பாழ்வைத் தேர்ந்தெடுக்கவேண்டும் என்று நீங்கள் முடிவெடுப்பீர்கள்.

4 (2)

இடச்சிறனூலா

உங்கள் வாழ்வில், தூங்குவது தான் மிக உயர்ந்த, சந்தோஷமான, மிக மகிழ்ச்சி

‘சென்ன இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய துளாக வேண்டுமென, என் சிவப்பென்றே கனவு கண்டவர் என் தாதை. உலவை இளஞாக உடல், பொருள், ஈவி இன்னதையும் செயல்வித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வேற்றிற்கு ஊக்கமின்றார்.

யை அனுபவம் என்று நீங்கள் நினைத்தால், தூங்கியே, வேலைசெய்யாமல், உங்கள் முழுவாழ்வையும் வாழ்ந்திருந்தால், பிறகு ‘தூங்குவதே தான் மிகச் சிறந்த அனுபவம் என்று நான் நினைக்கிறேன். எருமையின் உடலை நான் ஏன் எடுக்கக் கூடாது? பிறகு நான் வாழ்நாள் முழுவதும் தூங்கிகொண்டே இருக்கலாம்’, என்று நீங்கள் நினைப்பீர்கள்.

உங்கள் வாழ்வில், மிக உயர்ந்த அனுபவம் என்று எதை நினைத்தாலும், எந்தப் புலனில் நீங்கள் உங்கள் முழு சத்தியையும், உச்ச நேரத்தையும், உள்வெற்றிடத்தின் உச்ச பகுதியையும் செலவழித்திருக்கிறீர்களோ அந்த விருப்பத்தின் அடிப்படையில், அந்த கருத்தின் அடிப்படையில் தான் நீங்கள் உங்கள் அடுத்த பிறவியைத் தீர்ந்தெடுப்பீர்கள்.

தயவுசெய்து மிகத் தெளிவாக இருங்கள், வேறுயாரும் உங்கள் பிறப்பு முடிவுசெய்யவே இல்லை. நீங்கள் தான் அதை முடிவு செய்கிறீர்கள். நீங்களே தான் அதைத் தீர்ந்தெடுக்கிறீர்கள்.

அது மிகத் தெளிவாக உங்கள் தனிப்பட்ட ஆன்மாவின் உணர்ப்பூர்வமான முடிவு.

உங்களுடைய எந்த கேள்விகளுக்கு விடை அறிக்க தயாராக இருக்கிறோம். இயல்பாகவே இது ஒரு முரண்படான பொருள். அதை புரிந்துக் கொள்வது மிகவும் கஷ்டம் இதற்குப் பிறகு நீங்கள் கேட்கும் எந்த கேள்விக்கும் நான் நிச்சயமான பதில் அளிப்பேன். ஆனால் நீங்கள் பிறப்பு, இறப்பு இவற்றிற்கு பின்னால் உள்ள இரகசியம், புதிர் கொள்ள வேண்டும். பிறப்பு, இறப்பு இவற்றை புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இங்கு கிருஷ்ணர் அழகாகச் சொல்கிறார், ‘இங்கு நான் விஷயங்களின் இரகசியத்தைச் சொல்கிறேன்’.

‘சதான் கப்புட் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையில் திருந்தே கன்வு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், இவை செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமலினித்தார்.

நாம் ஒன்றைப் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்? நாம் எப்படி பிறப்பு எடுக்கிறோம்?

நாம் இந்த கருத்தைக் கேள்வி, பதில் மூலம் ஆராய்ச்சி செய்வோம். நான் இப்பொழுது செய்த சில அறிக்கைகள் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். ‘உங்கள் விருப்பங்கள், நீங்கள் சென்ற பிறவியில் எப்படி வாழ்ந்தீர்கள். என்று, அதன் அடிப்படையில் நீங்கள் பிறப்பு எடுக்கிறீர்கள். பிறப்பு, இறப்பு இவை நீங்கள் விழிப்புணர்வில் எடுத்த தீர்மானங்கள் இந்த அறிக்கை களை நாம் செய்தோம்.

இந்த அறிக்கைகளை நாம் கேள்வி, பதில் வரும்போது மீண்டும் பார்ப்போம். அப்பொது தான் நாம் அவைகளை உள்வாங்க முடியும். நீங்கள் அந்த வார்த்தைகளை அப்படியே கேட்டுவிட்டு சென்று விட்டால், அவை உங்களுக்கு நுழையாது. நான் எப்போது கேள்வி கேட்டதை ஞாபகப்படுத்து என்றால், நீங்கள் கேள்வி கேட்டால் தான் உங்களால் அந்த கருத்துடன் தொடர்பு கொள்ள முடியும்.

கேள்வி கேட்டபினால், உங்களைச் சுற்றி உள்ளவர்கள் உங்களைப் பார்ப்பார்கள், நீங்கள் ஒரு முட்டாள் போல் தோன்றுவீர்கள் என்று எப்போதும் நீங்கள் கேள்வி கேட்டால், நீங்கள் ஒரு முட்டாள் போல் தோன்றுவதால் நீங்கள் கேட்கவிட்டால் நீங்கள் முழுமையாக இருப்பதை விட, முட்டாளாகத் தோன்றுவதே மேல்.

‘சதான் கப்புட் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையில் திருந்தே கன்வு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், இவை அனிதையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமலினித்தார்.

இருஷ்ணர் வழங்கிய புதிரான யோகமாகிய, பிறப்பு இறப்பு இவற்றின் இரசியம், இதன் முழு கருத்தையும் பார்ப்போம். பிறகு உங்களால் சத்தியத்தை ஆராய்ந்து பார்ப்போம். உள்வாங்க முடியும். சத்தியம் புரிந்து அந்த வண்ணமே வாழ்க்கை ஒரு வாப்பிரசாதம் என்பதை நீங்கள் பார்ப்பீர்கள்.

இந்த வாழ்க்கை, 'உங்களின் முடிவு', என்பதைப் பற்றிய மிகத் தெளிவாக இருங்கள். ஏழ்மையிலும் கூட, உங்களின் முடிவு எழுமை, உங்களின் மேல் இனிக்கப்படுகின்றது என்று, நீங்கள் நினைக்காதீர்கள்! அதுவும் கூட, உங்களது முயவே! நாம் பிறக்கும் போது, இந்த உடலை எடுக்கும் போதும் நம்முடைய ஆசை அச்சத்தின் அடிப்படையிலே பிறப்பு எடுக்கின்றோம். ஒரு பக்கம் நம் ஆசை நம்மை தள்ளுகிறது. நான் ஒரு அரசனின் மகனாக வேண்டும், நான் ஒரு பணக்காரனின் மகனாகப் பிறக்க வேண்டும்". ஆனால் நமது அச்சம் சொல்லும், 'இல்லை, இல்லை என்னால் அந்த அளவுக்கு பொறுப்பு எடுத்து முடியாது'. பணத்துடன் சேர்ந்து அதைப் பாது காக்கும் பெரிய பொறுப்பு இருக்கின்றது. அதனால் தான் லஷ்மி செல்வத்தின் கடவுள் பருவகாபவராய் விள்ளு பகவான் ஒருபடைக்கப்பட்டுள்ளார். செல்வத்தின் கடவுளிய லஷ்மி உருவாக்குபவராய் பிரம்மாவுடனும் இல்லை, அழிப்பவராய் சி வருடனும் இல்லை. பாதுகாப்பவராய் விஷ்ணு மற்றும் காளி தேவியின் அருகில் இருக்கிறார்.

செல்வத்தைக் குறிக்கும் லஷ்மியுடன் அவரைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பும் வருகின்றது. அநேக சமயங்களில் நாம் பொறுப்பு எடுத்து விரும்பவில்லை. இல்லை. நாம் மகிழ்ச்சியை மட்டும் தான் விரும்புகின்றோம். மகிழ்ச்சி மட்டும் தான் நமக்கு தேவைப்படுகிறது, நமக்கு பொறுப்பு தேவைப்படவில்லை. அங்கு தான் துன்பம் ஆரம்பிக்கின்றது. பொறுப்பும், மகிழ்ச்சியும் எடுக்கக் தயராக இருப்பவர் தவறவிடுவதும் இல்லை, இழப்பதும் இல்லை.

இந்த இரகசியத்தை நீங்கள் தெளிவாக புரிந்துக் கொண்டாலும், இந்தச் சமயங்களுடைய வாழ்க்கை ஒரு வரப்பிரசாதமே தவிர சாபம்அல்ல என்று நினைப்பீர்கள். 'எனக்கு ஒரு அவகாசம் கொடுக்கப்பட்டால் இப்பொழுது இருப்பதைவிட இந்த உலகை மிகச் சிறப்பாக நான் செய்துவிடுவன்', என்று நாம் சொல்வோம்! தற்போது உள்ள படைப்பை நாம் மேம்படச் செய்ய முடியும் என்று நாம் எப்போதும் நினைக்கின்றோம்.

மிகவும் தெளிவாக இருங்கள், கடவுள் நம்மைவிட நிச்சயமாக மிக அதிக அறிவுடையவர்கள். உங்களுடைய வாழ்க்கையைப் பொறுத்தோ, இந்த பிரபஞ்ச இருப்புத் தள்மையைப் பொறுத்தோ, உச்சமாக என்ன செய்ய முடியுமோ அதை அவர் செய்துள்ளார். நமது முடிவுகளுக்குப் பின்னே உள்ள புதிரை நாம் புரிந்து கொள்ளாததால், நாம் இடைவிடாது இந்த வாழ்வையும், அந்த வாழ்வை கொடுத்தவரையும், குற்றம் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கின்றோம்.

ஒரு சிறிய நிகழ்ச்சியை உங்களுக்கு விவரிக்கிறோம். அது உண்மையாகவே நிகழ்ந்தது. அது அமெரிக்காவில் நிகழ்ந்தது. ஒரு சிறுவனும் ஆடிசம் என்ற நோய் இருந்தது. அவன் எழுந்து எட்டு வயது நிரம்பிய சிறுவன் பையன். நம்மி சி கிச்சை பெறுவதற்காக அவன் அழைத்து வரப்பட்டான். அந்தத் தாயும், தந்தையும் 'சுவாமிஜி, தயவு செய்து அவனைக் குணப்படுத்தி அவன் நல்நோக்க ஆவதற்கு அவனுக்கு உதவுங்கள்' என்று நம்பிடம் வேண்டிக் கொண்டார்கள். நான் என்னுடைய கையை அவன் தலைமேல் வைத்து குணப்படுத்த ஆரம்பித்தேன்.

உடனே அந்தப் பையன் நம் தாய்மொழியாகிய தமிழில் பேச ஆரம்பித்தான். அந்தக் குடும்பத்தினருக்குத் தமிழ் தெரியாது. அந்தச் சிறுவனுக்கு ஒரு வார்த்தை கூடத் தமிழ் தெரியாது.

அந்தப் பெற்றோர்கள் அதிர்ச்சியடைந்தார்கள் 'அவன் எப்படி தமிழில் பேசுகிறான்' என்று என்னறால் எங்களுக்குத் தெரியவில்லை, எங்களுக்குத் தமிழ் தெரியாது' என்று அவர்கள் சொன்னார்கள். அந்தச் சிறுவன் மிகத் தெளிவாகத் தமிழில் பேச ஆரம்பித்தான். சாதாரணமாக, ஆங்கிலத்திலும் சரளமாக அவன் பேசவது இல்லை என்று அவர்கள் சொன்னார்கள். அவன் ஒன்று அல்லது இரண்டு வார்த்தைகளைப் பேசுவான். ஆனால் அன்று அவன் நெடியாகவே நம்மிடம் பேச ஆரம்பித்தான்.

'குணப்படுத்துவதை நிறுத்து' என்று சொன்னார்கள் கொச்சைத் தமிழில் மிகத் தாய்மை இல்லாமல் முட்டுத்தனமாக 'குணப்படுத்துவதை நிறுத்து' என்று சொன்னவர்கள் அவன் தமிழ் வார்த்தைகளில் 'குணப்படுத்துவதை நிறது' மிகத் தெளிவாகவும், முரட்டுத்தனமாகவும் பேசியதைக் கேட்டுவிட்டு நான் ஆச்சரியம் அடைந்தேன் தான்.

பிறகு நாம் அவனிடம் 'என் என்னை குணப்படுத்துவதை நிறுத்தச் சொல்கிறாய்? நீ யார்? நீ என்னை நிறுத்தச் சொல்கிறாய்? என்று கேட்டு ஆரம்பித்தேன் தான்.

பிறகு அவன், 'நான் இந்த உடலுக்குச் சொந்தக்காரன்' நான் தெரிந்துகொண்ட சய நினைவுடன் தான் இந்த முடிவை எடுத்தேன். வழக்கமான வாழ்வை வாழ்வதற்காக, பொறுப்பை எடுக்க எனக்கு விருப்பம் இல்லை. பள்ளி செல்ல, பணம் சம்பாதிக்க, வழக்கமான வாழ்க்கை வாழ தேவையான பொறுப்பை எடுக்க எனக்கு விருப்பம் இல்லை.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். கமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு இப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரியவில்லை,

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். கமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு இப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அவருக்கு இப்போதுதான் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரியவில்லை