1. isbn 979-8-88572-009-0

[ERROR page 1 - NVIDIA client error]

[ERROR page 2 - NVIDIA client error]

பொருளடக்கம்

i பகவத்கீதை சாரம்சம் ii முன்னுரை

7

உணர்ந்து கொண்டு மலருங்கள் ஒரு கோடியில் ஒருவரே என்னை அடைகின்றார்கள். நானேன் இணைப்பிழை நான் முவில்லாதவன் நான்கு பக்திமான்கள் நான் உங்கள் இதயத்தில்தான் இருக்கின்றேன். என்னை யாரும் அறியவில்லை. பாவமும் இல்லை புண்ணியமும் இல்லை

8

வாழும் கலை வாழும் கலை உங்கள் கடைசி ஆசையே உங்கள் அடுத்த பிறப்பிற்கான ஆதாரம். என்னை அடைய உறுதியாக இருங்கள் எப்போதும் என்னை நினைவில் கொள்ளுங்கள் பிரம்மனின் இரவும், பகலும் என் மகோன்னதமான நிலை ஒளியில் சொல்லுங்கள் பக்தியில் ஆழ்ந்து இருங்கள் மரணம், கொண்டாடப்பட வேண்டிய இறுதியான விடுதலை

9

இரகசியத்தின் இரகசியம் இரகசியத்தின் இரகசியம்

10

நீங்களே இறுதியானவர் நீங்களே இறுதியானவர் நானே எல்லாவற்றிற்கும் ஆதி மூலமாக இருக்கின்றேன் நான் உங்களைப் படைக்கின்றேன் ஒளியை அனுபவியுங்கள் உங்களை நீங்களாகவே அறிந்து கொள்ளுங்கள் நானே ஆதியும், நடுவும், அந்தமும் ஆனவர் நானே சிம்மம் நானே இராமன் என் மகிமைகளுக்கு முடிவே இல்லை.

11

கிருஷ்ணர், பிரபஞ்சத்தின் ஜனனல் நான் உங்கள் தெய்வீக வடிவத்தைப் பார்க்க விரும்புகின்றேன். தெய்வீகப் பார்வை ஆயிரம் சூரியன்களின் பேரொளி பயத்தால் உலகம் நடுங்குகிறது பயப்படாதீர்கள் எங்கேயும் எத்திலேயும் நீங்களே இருக்கின்றீர்கள் கிருஷ்ணரே, யாதவரே என்னுடைய நண்பரே! நீங்கள் அறிந்த வடிவ் இந்த வடிவதை மட்டும் தான் பார்த்திருப்பீர்கள் இந்த வழியில் தான் என்னை அடைய முடியும்

முடிவில்லாததும், எளிதானதும் என்னிடத்தில் தளர்வாயிருங்கள் எப்படி பற்றற இருப்பது? பக்தியோடு எந்த வடிவத்திலும் என்னை விழிபடுங்கள் நானேன் அழிவில்லாதவன்! நானேன் மரணம்! சொர்க்கத்திற்குச் சொல்லுங்கள் வாழ்க்கைப் பிறகான வாழ்க்கை யாராக இருந்தாலும் என்னை அடையலாம்

12. உங்கள் மொத்த வாழ்க்கையே அன்பு தான் யார் பூரணமானவர்? உங்கள் மனதை என்னிடம் நிலைப்படுத்துங்கள் அவர்களும் என்னை அடையாளம் வடிவமில்லாதது கடிதம் தான் பிறப்பு, இறப்ப்பிலிருந்து விடுதலை எப்பொழுதும் என்னில் வாழுங்கள் பூரணத்திற்கு முயலுங்கள் எனக்காகச் செயல்படுங்கள் அமைதியை அடையுங்கள் அவர் என்னோடு மிகவும் அன்பாக, நெருக்கமாக இருக்கிறார். எதற்கு கலங்காதீர்கள் செயல்களில் தன்னலம் இல்லாமல் இருங்கள் எதையும் கண்டு கலங்காத நடுநிலையான மனதோடு இருங்கள் இவரைத் தான் நான் விரும்புவது.

iii சுலோகங்கள் வழிபாட்டுச் சுலோகங்கள் ஞான விஞ்ஞான யோகம் அகுஷலர்ம்ம யோகம் ராஜ வித்யா ராஜகுஹ்ய யோகம் விபூதி யோகம் விஸ்வரூப தரிசனயோகம் பக்தி யோகம்

iv பின் இணைப்பு குரு வம்சம் பகவத் கீதையின் முக்கிய கதாப்பாத்திரங்கள் அருஞ்சொற்பொருள்

பகவத் கீதை

விளக்கவுரை - தியானந்தர் பகவத் கீதை - ஒரு பின்னணி / பகவத் கீதை, நமது வேதப் பாரம்பரியத்தின் ஒரு புனித நூல் எல்லா சமய நூல்களைப் போலவே, பகவத் கீதையிலும் அனுபவ அறிவானது வாய் மொழியாகவே தரப்பட்டுள்ளது. அதை சமஸ்கிருதில் ‘ஸ்ருதி’ (குணரத்னடி.) என்பார்கள். ஸ்ருதி என்றால் ‘கேட்டது’ என்று அர்த்தம்.

பகவத் கீதையை, பொதுவாக ‘கீதை’ என்றே சொல்வார்கள் இந்த சமஸ்கிருத வார்த்தைக்கு ‘புனிதப் பாடல்’ என்று அர்த்தம். வேதங்களும் உபநிடதங்களும் தனியாகத் தோன்றியவை.

அப்படியில்லாமல், பகவத் கீதை,முத இகோசப் புராணக் கதையான மகாபாரதில் எழுதப்பட்டுள்ளது. இதைக் குறையின் ஒரு பகுதி என்றும் சொல்லலாம். வேதப் பாரம்பரியத்தில் வந்த ஆசிரமாயிரம் ஞானகளின் அனுபவங்களின் வெளிப் பாட்டினை, அடிப்படையாகக் கொண்ட புனித நூல் ‘கீதை’.

‘ஸ்ருதி’ என்கிற புனித நூல்களின் அஸ்திவாரம் வேதங்களும் உபநிடதங்களும். மிகப் பெரிய ஞானியர்களும் ரிஷிகளும், மனமற்ற நிலையில் இருக்கும் பொழுது, அற்புதமான அறிதல் நிலையில் பிரம்மாண்டத்தின் பிரமிப்பூட்டும் வியப்பான வெளிப்பாடுகளும் உபநிஷத்துகளும்.

இவை மனிதகுலம் (எத்துணை) பழமை வாய்ந்ததோ (அத்துணை) பழமையானது; மனிதகுலத்தின் சத்தியத்தைத் தேடும் பாதையில் முதலும் சத்தியமும் வெளிப்பாடுகள்.

அனுபுவியாக உணர்ந்த பெரம் ஞானிகளால் சொல்லப் பட்டவை ‘வேதங்கள்’ அந்த ஞானிகளால் போதிக்கப்பட்டவை உபநிடதங்கள். அப்படி இல்லாமல், கீதை, ஞானிகளில் துரவரான முனிவரால் விவரிக்கப்பட்ட கதையின் ஒரு பகுதியாகும். அது தெய்வத்தின் நேரடி வெளிப்பாடாக விளங்கிக்கப்படுவதால் கீதைக்கு இறுப்பதைப் போன்ற ஒரு சிறப்புத் தன்மை / நிலை வேறு எந்த இகோசத்திற்கோ அல்லது இகோசத்தின்பகுதிக்கோ கிடையாது. கீதையின், இறுப்பின் பலனால் தான் மகாபாரதம் ஹிந்துக்களின் புனித நூலாகக் கருதப்படுகிறது. கிருஷ்ணர் என்ற மேலான, உயர்ந்த கடவுளின் விழிப்புணர்வு

[SKIPPED page 6 - repeated NVIDIA JSON error]

நிராயுதபாணியாக தான் மட்டும் ஒருவருடனும் அனைத்து போர் தளவாடங்களுடல் கூடிய தனது பாதவ சேனை முழுவதும் ஒருவருடனும் இணைவதாகக் கூறினார். முதலில் துரியோதனனுக்கு அளிக்கப்பட்ட இந்த வாய்ப்பில், எதிர் பார்த்தபடி துரியோதனன், நிறைய ஆயுதங்களுடல் கூடிய பாதவ சேனையைத் தன் பக்கம் சேர்த்துக் கொண்டான்.

அர்ச்சுனனின் மகிழ்வுடனும், நன்றி உணர்வுடனும், தனது நன்பனும் அனுபவமிக்க ஆலோசகருமான கிருஷ்ணரைத் தனது தேரோட்டியாக பெற்றுக் கொண்டான்.

இரு சேனைகளும் குருகேசதிரத்தின் மிகப் பெரிய போர்க்களத்தில் கூடியது தற்போது ‘குருகேசதிரம்’ என்ற வார்த இந்தியாவில் ‘ஹரியானா’ மாநிலத்தில் உள்ளது.

எல்லா அரசர்களும் இளவரசர்களும் ஒருவருக் கொருவர் உறவு முறையினரே ஆனால் அவர்கள் எதிரெதிர் அணியில் இருந்தனர். எதிர்வு சேனையில் இருந்த தனது நண்பர்கள், உறவினர்கள், மற்றும் ஆச்சாரியர்களைக் கண்டு, அர்ச்சுனன் குற்ற உணர்வினாலும் மன உளைச்சலாலும் தளர்வடைந்தான். போரில் இருந்து விலகிச் செல்ல விரும்பினான்.

குருகேசதிரத்தின் போர்க்களத்தில் அர்ச்சுனனுடன் ‘கிருஷ்ணர்’ நடத்திய உரையாடலே பகவத் கீதையாகும்.

‘கிருஷணர்’, போர் ஆயுதங்களைக் கையிலெடுத்துப், போரிட்டு எதிரிகளை வெல்லுமாறு அர்ச்சுனனுக்குக் கூறி இணங்க வைத்தார்.

முன்னே என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைத்த் தயங்காமல் செய் என்று சொன்னார். ‘அது மட்டுமே உனதுகடமை. போரின் முடிவைப் பற்றிக் கவலைப்படாதே. அதை என்னிடம் விட்டுவிடு எதிரில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் ஏற்கனவே இறந்தவர்கள்தான். அவர்கள் எல்லோரும் ஏற்கெனவே கொல்லப்பட்டவர்கள் தான்,’ என்று கொல்லப்பட்டவர்கள் தான்,” உள்ளனலகவிஞ்ஞானம்நிலைஇதுகாட்டின், கீதையை இறுதியாக அனுபவிதியான சாரங்கள் சில பண்புதல்கள் கூறுவது போல, கீதை (வன்முறையைத்) தூண்டும் நரல்ல. அது மனதில், உடலின் தன்மையைப் பற்றியது. தர்க்கம், உடல், மனது, என்னம் நிலைகளைத் விதக்க நிலைக்குச் சென்வியதன்தேவையைப் பற்றியது.

கண் பார்வையற்றதனால் அரசர் இருதராஷ்டிரர் போரில் பங்கு பெறவில்லை. அவரது மந்திரின் பெயர் சஞ்சயர். அவர் மன்னருக்கு போர்க்களத்தில் நடப்பவற்றை உளுக்குறித்து, தனது புலமைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவற்றைக் காணும் இறைமையைப் பயன்படுத்தி தெரிவித்தார். சஞ்சயனின் குரல் மூலமாகவே நாம் கீதையை, அர்ச்சுனனுக்கும் கிருஷ்ணறுக்கும் நடக்கும் உரையாடலைக் கேட்கிறோம்.

போரில் எல்லா கௌரவ இளவரசர்களும், அவர்களது சேனைத் தளபதியான பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் அனைவரும் கொல்லப் பட்டனர். இறுதியில் பாண்டவர்கள் வெற்றி பெற்றனர்.

தசவரும் போரை வெற்றன போரின் முடிவில் அவர்கள் மட்டுமே எஞ்சி இருந்தார் . ஒன்று பட்ட தேசத்தை அரசாண்டனர். அர்ச்சுனருக்கும் கிருஷ்ணருக்கும் இடையேயான உரையாடலும், மனிதனுக்கு கடவுளுக்குமிடையேயான உரையாடலாகும். சமஸ்கிருத்தில் அஃத நர-நாராயண உரையாடல் என்பர். அர்ச்சுனது கேள்விகளும், எழும் சந்தே தகங்களாகும்.

தெய்வமான, கிருஷ்ணரின், பதில்கள் காலம், இடம் கடந்து நிற்கின்றது. கிருஷ்ணரின் போதைகளை, ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பேர் அழிவத் தந்த அந்த போர்க் களத்தில் எந்த போர்க் களத்தில் எந்நத அளவிற்க சத்தியத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டதாக இருந்ததோ அதே அளவு இன்றும் சத்தியமாக உள்ளது.

நித்யானந்தர்

மகோபாததததில் உளவமான உடல் பொலை பின் வருமாறு நான் விளக்குகிறேன். மகாபாரதத்ப போர் என்பது, சமஸ்காரங்கள் எனப்படும் நமது மனதில் உள்ள தோநம்மை, எதிர்மறை என்னங்கள் கௌரவ இளவரசர்கள். எதிர்மறை என்னங்கள் பாண்டவர்கள். எதிர்மறை என்னங்கள் கொல்லப் இலவரசர்கள். குருகேசதிரம் அர்ச்சுனன் என்பது தனது மனத உணர்வுநிலை கிருஷ்ணர் என்பது ஞானமாடந்த குரு.

கொரவப் படைதைய நடத்திச் சென்ற பல்வேறு தளபதிகளும், தனிமனித உணர்ச்சி தான், அவரின் தனது ஞானத்தைகொடுதல் பாதையில் சத்திக்கும் தடைகள். பீஷ்மர், குரு வம்சத்தின் மதிப்புமிக்க, வணக்கத்துக்குரிய மூதியவர், குலபதி, பீஷ்மர் என்பது பெற்றோ ர் மற்றும் சமூகாயம் நமக்கித்த கட்டுறு மனப்பாங்கு.

கெளரவர், பாண்டவர்களின் ஆசிரியரான துரோணன் என்பது, நமக்கு அறிவையும் ஆன்மீக வழியையும் காட்டிய ‘கட்டுறு மனப்பாங்கு’ ‘கர்ணன்’ என்பது தடைகளை ஏற்படுத்திக் கூடிய தானம், இறககம் போன்ற நல்ல செபங்கள்; இறுதியில் வீழும் தூய்மையற்ற செயல்களை ‘எப்த அழிக்கிறது. பெற்றோராலும், சமூகத்தாலும் உருவாக்கபட்ட கட்டுறு மனப்பாங்கை, எதிர்த்து நடப்பதால் வாழ்வ வெல்லலாம். ஆகவே, ஞானப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பவர்கள் வழக்கமாக, உலகை விட்டு விலகி, சந்யாசிகளாக இருக்கும்படி பாரம்பரியமாக கேட்டுக் கொள்ளப் படுகிறார்கள்.

இவ்வகை கட்டுறு மனப்பாங்கு உடல் வாழும் அளவு உடல் வாழும் இறப்பதில்லை. ஆனால் அகன் தாக்கம் குறைந்து விடும். துரோணர் என்பது ஒருவர் உள்வாங்கிய அனைத்து அறிவுகளும், நம்மை வழி நடத்தி ஆசிரியர்கள் நாம் அவர்களுக்கு கடமைப் பட்டவர்களாக உணர்வதால் அவர்களை விடுதல் பிகவும் சிரமமாக உள்ளது. ஞானமாடந்த குரு இங்கே வந்து நம்மை வழி நடத்துகிறார்.

[ERROR page 8 - NVIDIA client error]

பகவத் கீதை சாஸ்திரம், ஸ்தோத்திரம், கூத்திரம்

எல்லா உயிர்களுக்கு இருவிதி (duality) பற்றுகளிலும், வெறுப்பிலும் மாட்டிக்கொள்கின்றன. இதைக் கட்டுக்களில் இருந்து நாம் எப்போது விலகவல்லது ஆன்பதை ஞானகரு சிறுவண் விளக்குவார்.

QUESTIONS - 1316 கவாமிஜி, இறைக்கையிலேயே நாம் ஆனந்தமானவர்கள் என்றும், நமது வாழ்ப்பால் (உட்பிதழ்களால்) அழிந்துவிட்டுக் கிறோம் என்றும் நீங்கள் கூறுகிறீர்கள். நமது உண்மையான அந்த ஆனந்தநிலையின் விழிப்புணர்வையும், இறைவனுடன் ஒன்றினைவதையும் நாம் எப்போது திரும்ப பெறுவது?

கிருஷ்ணர் குறிப்பிடும் பாசக்கிழி, பிரபஞ்ச சக்தியா? (பிரபஞ்ச சக்தியைத் தான் கிருஷ்ணர் நிலைழை என்று குறிப்பிடுகிறாரா?)

கவாமிஜி, கிருஷ்ய கல்விமுறை அல்லது மேற்கத்திய பாரம்பரிய கல்விமுறை எதுவாக இருந்தாலும், கல்வி அறிவை வளர்க்கிறது. இருந்தாலும், மிக்ஷ்சியைத் தர வேண்டிய அந்த கல்வி, அவ்வாறு நம்மை இட்டு செல்வதாக தெரியவில்லையே. ஏன்?

இந்த பாகத்திலும், பிற பாகங்கள் முழுவதும், முக்தி அடைவதற்காக தன்னை வந்தடைவது பற்றி கிருஷ்ணர் பேசுகிறார். அவர் பல தூட்பங்களைக் கூறுகிறார். ஆனால் எதுவரை நடைமுறைக்கு ஏற்றதாக இல்லை. அவர் கூறுவதை வெறுமனே அறிவுப்பூர்வமாக புரிந்து கொண்டால் மட்டும் போதும் என்று அவர் குறிப்பிடுகிறாரா அல்லது அதையும் தாண்டி சித்தேனும் உள்ளதா? அவரே ஒப்புக்கொள்பவர் என்றும், தெய்வீகமானவர்களையும் (ஜீயூடி ஞானிஞீன்) கடந்து அவர் எண்ணை கடந்திரமடைய செய்வார் என்றும் ஏவ்வாறு வெறுமனே ஏற்று கொள்வது?

ஆசிரமத்தில் வாழும் உங்கள் சீடர்களும், வெளியில் வாழ்ந்து கொண்டே உங்களைப் பின்பற்றுபவர்களும் பார்க்கும் போது, போற்றாமைப்படும் படியான ஓர் அமைதியை அவர்களிடம் நான் பார்க்கிறேன். நாளும் அந்த இடத்தை அடைத முடியுமா (முடியுமோ?) என்று நும்பிகிறேன்.

செல்வசெழிப்பில் இருப்பது, ஞானம் அடைய தடையாக இருக்குமா? நாம் ஆன்மீகவாதிகளாக முன்னால் அனைத்து பொருளாசைகளையும் விட்டுவிட வேண்டுமென்று பெரும்பாலான மதங்கள் போதிக்கின்றனவே.

ஜீவன் அமைப்பு ஜீவச்சண் அடிப்படையில் அல்லது குணங்களின் அடிப்படையில் உள்ளது, பிறப்பின் அடிப்படையில் இல்லை என்றும், அனைத்து சாதிகளும் சமம் என்றும், இதுபோல் இன்னும் பிற விஷயங்கள் குறித்து நீங்கள் சொல்லதையும் நான் கேட்டிருக்கிறேன். இன்றும் அது ஒன்றைப்போலும் சிறப்பாக நடத்தும் நாத்திகரும் பல கலாச்சாரங்கள் உள்ளன. இருந்தும், சிறந்த நாகரிகமடைந்த கலாச்சாரங்களில் நம்முடைய ஒன்று என்று நீங்கள் குறிப்பிடும் சத்தியத்தின் உண்மையுடன் என்னால் சமரசப்பட முடியவில்லை.

ஆசிரமத்தில் வாழும் உங்கள் சீடர்களும், வெளியில் வாழ்ந்து கொண்டே உங்களைப் பின்பற்றுபவர்களும் பார்க்கும் போது, போற்றாமைப்படும் படியான ஓர் அமைதியை அவர்களிடம் நான் பார்க்கிறேன். நாளும் அந்த இடத்தை அடைத முடியுமா (முடியுமோ?) என்று நும்பிகிறேன்.

செல்வசெழிப்பில் இருப்பது, ஞானம் அடைய தடையாக இருக்குமா? நாம் ஆன்மீகவாதிகளாக முன்னால் அனைத்து பொருளாசைகளையும் விட்டுவிட வேண்டுமென்று பெரும்பாலான மதங்கள் போதிக்கின்றனவே.

இந்த பாகத்திலும், பிற பாகங்கள் முழுவதும், முக்தி அடைவதற்காக தன்னை வந்தடைவது பற்றி கிருஷ்ணர் பேசுகிறார். அவர் பல தூட்பங்களைக் கூறுகிறார். ஆனால் எதுவரை நடைமுறைக்கு ஏற்றதாக இல்லை. அவர் கூறுவதை வெறுமனே அறிவுப்பூர்வமாக புரிந்து கொண்டால் மட்டும் போதும் என்று அவர் குறிப்பிடுகிறாரா அல்லது அதையும் தாண்டி சித்தேனும் உள்ளதா? அவரே ஒப்புக்கொள்பவர் என்றும், தெய்வீகமானவர்களையும் (ஜீயூட்டி ஞானிஞீன்) கடந்து அவர் எண்ணை கடந்திரமடைய செய்வார் என்றும் ஏவ்வாறு வெறுமனே ஏற்று கொள்வது?

7

அத்தியாயம் 7

உங்கள் இயல்பை புரிந்து கொண்டு மலர் போல் மலருங்கள் முதலில், கிருஷ்ணனின் ஏன் இந்த பகுதியை அளிக்கிறான் என்று பார்ப்போம். மீண்டும் மீண்டும் கிருஷ்ணனின் ஒரே சிந்தனைத்தான் பேசுகிறான். வேறு எதையும் பேசவில்லை, ஒரேயொரு சத்தியம். பின் எதற்காக இத்தனை பகுதிகள்? கிருஷ்ணன் அவனுக்கு அவனே இவ்வறை திரும்ப திரும்ப சொல்லிக் கொள்கிறான் என்று மக்கள் சொல்வோம். ஆன்மா (spirit) அழிவற்றது; பலனை எதிர்பார்க்காமல் எல்லா கடமைகளையும் செய்; முக்தி அடைய வேண்டுமானால் என்னிடம் சரணடைந்துவிடு, என்றெல்லாம் அவன் எத்தனை முறை தான் திரும்ப கூறுவான் என்று அவர்கள் கேட்கலாம்? சுவாமி, இயானம் பழக எங்களுக்கு எத்தனை நாட்கள் தேவைப்படும்? என்று கேட்கிறார்கள். 'சுவான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென்று சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உற்கமலித்தார்.

தியானம் பழக, இரண்டு நிமிடங்கள் போதும். எது தியானமில்லை என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள தான், உங்களுக்கு பத்து நாட்கள் தேவைப்படும்! என்பேன்.

நன்மை போன்றவன் தான் அர்ஜுனன் என்பது கிருஷ்ணனுக்கு தெரியும். மொத்த மனிதஇனத்தையும் அவன் ஒன்று சேர்த்து பிரித்துப் பார்க்கிறான். அர்ஜுனன் மனிதஇனத்தின் சாரம். என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும், நல்ல செயல்கள்மட்டுமே என் போதாது என்பதையும், ஓர் ஆண்கோ அல்லது பெண்ணுக்கோ விளக்குகிறான். மற்ற தொண்ணூற்றொன்றபது விஷயங்களும் என் நற்றாக இருக்கின்றன என்பதற்கு மனித மனம் நுறு காரணங்களைக் கண்டு பிடிக்கும். அதனால், மற்றைய தொண்ணூற்றொன்பது விஷயங்களும் என் நேரடியான பாதையில்லை என்பதையும், குரு சொல்லும் விஷயங்களில் மட்டுமே என் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்பதையும் ஞானி விளக்க வேண்டியுள்ளது.

இருஷ்ணன் பகவத் கீதையில் இரு காரண் சொல்கிறான். என் அங்க மற்றைய தொண்ணூற்றொன்பது வழக்கும் உண்மையான வழிபின் இல்லை என்பதை மீண்டும் மீண்டும், ஞானிக்கு பொறுமையாக விளக்குகிறான். அவன் இவரிப்பதில் ஒன்றையொன்று அர்ஜுனனின் விழிப்புணர்வில் ஆழமாக ஊடுருவும் என்பதை நிருபிக்கவே அவன் இவ்வாறு செய்கிறான். அதனால், பகவத் கீதையைப் படிக்கும் ஒவ்வொருவரின் விழிப்புணர்விலும் இந்த சத்தியம் ஊடுருவுகிறது.

வாழ்க்கையில், நாம் படிக்கும், செய்யும் பல விஷயங்கள் தியானமல்ல. இதைச்செய்யும் மற்றக், பல காரணம் படிக்கிறது. நாம் சத்தியத்தை லாஜிக்கப் விளக்கும் போது, நம் மனம் எப்படிப்போம் அந்த லாஜிக்கு மற்றொரு முடிவுக்கு சென்றுவிடும். ஆகவே, சத்தியத்தை இருமுனைகளில் இருக்கும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

இந்தியாவில் நடந்துற்ற ஆர்ம்மனஞருச் என்ற ஒர் அழகான தத்துவம், லாஜிக் பற்றிய புராணக்கதை ஒன்று உண்டு. எல்லா கருத்துக்களும் இரண்டு விதமாக லாஜிக்குகளைக் கொண்டிருக்கும் என்று அது சொல்கிறது. முதல் வகையான லாஜிக் வாழ்க்கையான லாஜிக்; எதிர்நிறுச் சொல்லும் பழக்கமான லாஜிக்.

'இதன் அப்பட்ச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய தூய்மை வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு இன்றவர் என் தாத்தா. கனவை தில்லாக உள்ள, பொருள், இவி அழைத்ததையும் செவழித்து என்ஜைப் பழிக்க லவித்தார். வெற்றிக்கு ஆக்கமளித்தார்.

உதாரணமாக, எல்லா மனிதர்களுக்கும் ஒரு தலை உண்டு. சாதார்ட்டசோம்ம் ஒரு மனிதர்' என்ற கருத்துக்களைக் கூறுவோம், 'சார்ட்டசோம்முக்கு ஒரு தலை உண்டு' என்ற மூன்றாவது கருத்தை நீங்கள் மிக சுலபமாக தீர்மானிப்பீர்கள். இதுஒரு சாதாரண லாஜிக்.

மற்றொரு வகையான லாஜிக்கும் உண்டு, இது உயர்-மட்ட லாஜிக். உதாரணமாக, 'அங்கு இரண்டு கதவுகள் இருக்கின்றன' என்று முதல் கருத்தையும், 'இன்று இரண்டாவதுகதவைத் திறந்திருக்கிறது' என்று இரண்டாவதுகருத்தையும் கூறுவோமானால் ஒருசாஸ்திரி மனிதர், உடனடியாக, 'உடனே கதவு மூடியிருக்கும்' என்று முடிவுக்கு வந்துவிடுவார். இருந்தாலும், இந்த வகையான லாஜிக்கில், முதல் இரண்டு கருத்துக்களை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு தீர்மானிக்க வர முடியாது. இரண்டாவது கதவும் மூடி இருக்கலாம். நமக்கு தெரியாது. அந்த இரண்டு கருத்துக்களில்மேல் ஒரு தகவல் வேண்டும். இரண்டாவது கதவு மூடியிருப்பதை நாம் பார்த்தால் ஒழிய அல்லது இரண்டாவது கதவு பார்த்தால் ஒழிய நமக்கு சொல்லப்பட்டால் ஒழிய, நம்மால் எந்த முடிவுக்கும் வர முடியாது.

பார்ப்பவரோ, பார்ப்பவரோ, சீடரோ இந்த புரிதலில் தவறு செய்யாமல் இருக்க, நமக்கு எந்த கதவு மூடி இருக்கிறது என்று குரு விளக்குகிறார். சீடரின் அறிவின் ஆழத்திற்கு அதை விடுவதில்லை.

ஆனால், குரு அந்த காரணத்திற்காக மட்டும் புரிய வைப்பதில்லை. சத்தியம் நமக்கு மட்டும் வைப்பதில்லை. சத்தியம் நம்முள் ஊறும் போது, அது எவ்வித தடத்தையும் விட்டுவிடாமல் ஊடுருவ வேண்டும். அது இல்லாமல் இருந்தாலும் ஒரு விஷயம் முழுமையாக விளக்கப்பட்ட போது, நமது மனம் போக தொடங்குகிறது. இதனால், என்ன சொல்லப்பட்டதோ அதிலிருந்து அது விலகி செல்கிறது. இதனால், என்ன சொல்லப்பட்டதோ அதன் மூலத்தில் ஒருமுகப்படாமல், மனம் தொடர்ச்சியாக அலைபாய்கிறது, பின் சோர்ந்து விடுகிறது. சோர்ந்து போன மனம் தவறுகளைச் செய்யும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் உங்கள் வேலை விட்டுப்பறுத்தான் அவர் தம்வெட்டுத்தார். வாழ்க்கை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் விட்டெத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத்

பொதுவாக, வாழ்க்கையில், முதல் வகையான லாஜிக்கைப் பயன்படுத்தி முடிவுகளுக்கு நாம் தாவும் போதும், இரண்டாவது வகை லாஜிக்கைப் பயன்படுத்திப் பார்ப்பதும் நாம்

முடிவுகள் எடுக்கும் போதும், நாம் தவறுகளைச் செய்கிறோம். யாராவது, “உங்களுக்கு இரக்க உணர்ச்சியே இல்லை” என்று கூறினால், நாம் உடனடியாக எதிர்ப்புணர்வோடு, “என்னை கொடுமைக்காரன் என்கிறாயா? நான் வன்முறையானவனா?” என்று கேட்கிறோம்.

நாம் இதுபோன்ற ஒரு முடிவுக்கு வரவேண்டியதே இல்லை. ‘உங்களுக்கு இரக்க சுபாவம் இல்லை’ என்று அவர் ஒரு கருத்தை சொல்கிறார். என்னை கொடுமைக்காரன்என்கிறாரா?என்னைவிடம்உயர்ந்தநிலையில்நாம் உடனடியாக சிந்திக்க வேண்டியது இல்லை. நாம் முடி வெட்டுக் தாவலைகேட்க, நமக்குநாமே தொல்லைகளை உருவாக்கி கொள்வதோடு மட்டுமில்லாமல், பிறருக்கும் தொல்லைகளை உருவாக்குகிறோம். பல தடவை

நம் மனதை நாம் விழிப்போடு கையாளாத போது, மீண்டும் மீண்டும், நாம் இத் தவறை செய்கிறோம். நமக்குள் நாம் திரும்பத் திரும்ப குறைகளைகொள்ளும் வார்த்தைகள் நம் முழு வாழ்க்கையையும் தீர்மானிக்கிறது. நமது மனதில், நமக்குநாமே உள்முகமாக திரும்பத் திரும்ப சொல்லும் வார்த்தைகளின் முழுமை தான் நமது வாழ்க்கை. நமது வார்த்தைகள் அல்லது நமது மனதில். இந்த எண்ணங்கள் என்றும் நமது வாழ்க்கைக்கு தீர்மானிக்கும் வேர்களாகும். நமது மனம், இதுபோன்ற லாஜிக் அல்லாத முடிவுகளுக்கு தாவும் போது,

இருபத்தைத்து வரும் போராடுவோர். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வு பெற்றார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு உத்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்கு

விடமுடிய

உங்களால் கீதையை தவற

சாதாரண ஞானிகள் அவர்களின் தத்துவத்தை அல்லது அவர்களின் அனுபவத்தை இந்த இரண்டாவது லாஜிக் வகையில் தான் வெளிப்படுத்துவார்கள், இதனால் தான் அதில் பல குழப்பங்கள் ஏற்படுகின்றன. அவர்கள் சொல்லும் விஷயங்கள் விடுபட்டு போவதற்கும் அதில் வாய்ப்புள்ளது. ஆகால், இருவருணன் ஒரு சாதாரண ஞானி (அதாவது பிரபஞ்சத்தின் ஞானகரு) அவன் ஒரு சாதாரண ஞானி, மிகத் உயர்ந்தநிலை மனதின் எல்லைவிடமான சாத்தியக்குறளையும் அவன் அறிவான். லாஜிக்கில் உள்ள பிரச்சனை

நாம் எந்த முடிவுக்கும் தாவ முடியாதபடியும், அல்லது லாஜிக்கின் போக்கில் எவ்வித கருத்தையும் புரிந்து கொள்ள முடியாதபடியும் அவன் இந்த கருத்துக்களையும் வெளிப்படுத்துகிறான். அவன் மிக தெளிவாக இருக்கிறான், “அங்கு இருக்கின்ற கதவுகள் இருக்கின்றன, முதல் கதவு திறந்திருக்கிறது, இரண்டாவது கதவு இருக்கிறது” என்கிறான். அவன் மூன்று கருத்துக்களையும் வெளிப்படுத்துகிறான், ஆகவே ஞானிக்கு வேண்டிய அவசியமே நமக்கு ஏற்படுவதில்லை! அவன் நம்மிடமிருந்தே நம்மை காக்கிறான்.

ஞானிக்கு நாம் அனுமதிக்கப்படுவோமேயானால், முடிவுகளுக்கு தாவ நாம் அனுமதிக்கப்படுவோமேயானால், நாம் சத்தியத்தைத் தவற விட்டுவிடுவோம். சிக்கிக்கொள்ளும் ‘மெல்லோச்ச சுருக்குகளில்’ நாம் ‘லி’ வெளியேவோம். இங்கு கிருஷ்ணன், நம்மை முடிவுகளுக்கு தாவ அனுமதிப்பதில்லை. அவன் மூன்று கருத்துகளையுமே வெளிப்படுத்தி விடுகிறான். எது செய்யப்பட்ட வேண்டும், எது தவிர்க்கப்பட்ட வேண்டும், மற்றது எது தவிர்க்கப்பட்டு வேண்டும் அல்லது செய்யப்பட்ட செய்யப்பட்ட சேவை வேண்டும். மொத்த விஷயத்திலும் அவன் தெளிவாக இருக்கிறான். அதனால் தான், அவன், ஒரே சத்தியத்தை ஒவ்வொரு பாகத்திலும் ஒவ்வொரு முறையும் வெவ்வேறு லாஜிக் மட்டத்தில் இருந்து திரும்பத் திரும்ப கூறுகிறான் . அவன் ஒரே கருத்தைத் தான் வெளிப்படுத்துகிறான், ஆனால்

வெவ்வேறு லாஜிக் மட்டத்தில் இருந்து வெளிப்படுத்துகிறான், இதனால் இதை கேட்பவர்கள் கருத்தை தவற விட முடியாது.

ஒன்றிணைச் நடிமன்றச் ணுறின்ற் என்ற இந்த ஒட்டுமொத்த மகுதியிலும், அவன் ஒரே கருத்தைத் தெவ்வேறு விதமாக பேசுகிறான்.

7.1

கிருஷ்ணன் கூறுகிறான்,

அருளின்றி நெல்லைப் போல் மனதை ஒருங்கிணைத்து, என்னைப் பற்றிய உண்மையான விழிப்புணர்வோடு யோக பயிற்சி

‘தன்இப்படிச் செய்வீர்களா?’ என விசாரித்தற்கு, “தான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, ஏ சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இணைத்ததையும் செயலித்து என்னைப் பணிக்க வழித்தார். வெற்றிக்கு

இருபத்தைந்து வருடம்

7

செய்தால், சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாமல் நீ என்னை முழுமையாக அறிய முடியும். 7.2 இந்த விஷயத்தை, அதன் மலர்ச்சியுடன் கூடிய முழுமையான அறிவுதன் விவரமாக விளக்குகிறேன், இதை அறிவதால், மேலும் கொண்டு அறிந்து கொள்ள வேண்டியதென்று எதுவுமே இருக்காது. 7.3 ஆயிரக்கணக்கான மணிதர்களில், ஒரேயொருவர் தான் பிறாய்தனம் செய்கிறார் அல்லது ஒரேயொருவர் தான் ஜீவன்முக்தியை அடைய போராடுகிறார்; அவ்வாறு போராடுபவர்களிலும், ஒரேயொருவர் மட்டும் தான் ஜீவன்முக்தியை அடைகிறார், அவர்களிலும், ஒரேயொருவர் மட்டும் தான் சத்தியத்தில் என்னை காண்கிறார் அல்லது என்னோடு ஒன்று கலக்கிறார். 7.4 நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம், மனம், அறிவு மற்றும் தன்முனைப்பு இந்த எட்டும், என்னிடமிருந்து பிறிந்து சென்ற வெளியுலக சக்திகளாகும். 7.5இவைவெளியுலகசக்திகளாக இருப்பதோடுமட்டுமல்லாமல், இயற்கைக்கு உள்ளேயும் இவை அடங்கி உள்ளன, ஓ! எல்லாம்வல்ல அர்ஜுனா, என்னிடம் ஓர் ஆடியல்லா சக்தி இருக்கிறது. இந்த சக்தி, உடலெடுத்திருக்கும் எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாக்களிலும் நிறைந்திருக்கிறது. இதன் மூலமாக தான், இந்த சட உலகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது; வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.

7

கீதை, பதஞ்சலியின் யோக சூத்திரம், பிரம்ம சூத்திரம் அல்லது உபநிடதங்களை ஏன் நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளவில்லை? ஏன் நீங்கள் கீதை தேர்ந்தெடுத்தீர்கள்? என்பதே தான் மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் என்னிடம் கேட்கிறார்கள். கீதசத்தியத்தின்ஓட்டுமொத்தசாரத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது என்று நான் அவர்களுக்கு சொல்கிறேன். கிருஷ்ணன், எல்லா வகையான மனித உயிர்களுக்கும் தேவையான சாலிகளை உருவாக்கி இருக்கிறார். ஒவ்வொரு புத்தமனபருக்கும், அவன் ஒருசால்வையைகொடுத்திருக்கிறான். ஒவ்வொருமனித உயிரின் ஒவ்வொரு தேவையையும் கிருஷ்ணன் பூர்த்தி செய்கிறான். அவன் கூறுகிறான், “ஏக்கள், அர்ஜுனா, என்னை பற்றிய மூலு ஞானப்புராணங்கள், மனதில் என்னை முழுமையாக லயப்படுத்தி யோகத்தை பயில்வதால், சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி, என்னை உள்ளாறை முழுமையாக புரிந்து கொள்ள முடியும்.” இந்த சொற்றொடரில், கிருஷ்ணன் “என்னை” என்ற பதத்தை மூன்று முறை பிரயோகிக்கிறான். ஓர் உள்ளியல் நிபுணர் இதை படித்தால், கிருஷ்ணன் ஒரு தன்மையைப்படுத்தி என்ற தீர்மானத்திற்கு வந்து விடுவார். உள்ளியலைப் பொறுத்த வரை, ஒரு வாக்கியத்தில் நான் அல்லது என்னை என்ற வார்த்தையை மூன்று முறையோ அல்லது பல முறையோ பயன்படுத்தினால், நாம் தன்முனைப்புவாதிகளாகி விடுவோம். நமக்கு இச்சை அளிக்கப்படும். எப்படியோ, ஒரு சாதாரண மனிதனைப் பொறுத்த வரை, அது தன்முனைப்பாகத் தோன்றும். கிருஷ்ணனை ஒரு தன்முனைப்புவாதியாக உணரும் ஒருவர், அவனை வெறுக்க ஆரம்பிக்கலாம்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுபவர் அமைதியாகிவிட்டால் எனக்கு வேலை கிடைத்துவிடும். அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர்... “சுவான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “சுவான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

மீண்டும் மீண்டும், அவன் கூறுவது, “என்னிடம் சரணலடந்து விடு. நானே அனைத்துமாகி உள்ளேன்” என்பது தான். அவனின் சிறப்பை வெளிப்படுத்துகிறான் என்பதை நாம் இங்கு புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

[ERROR page 14 - NVIDIA client error]

[ERROR page 15 - NVIDIA client error]

கேள்வி என்னவென்றால், அதை கவனிக்க அர்ஜுனனின் தயாராக இருக்கிறானா, என்பது தான். ஒருவேளை அர்ஜுனன் கவனிக்க தயாராக இருந்து, அவன் ஞானம் அடைந்திருந்தாலும், இன்று நாம் தயாராக இருக்கிறோமா?

ஒருசிலர் மட்டும் தான் முயற்சிக்கிறார்கள், அப்படி முயற்சிக்கிறவர்களிலும் மிக சிலர் தான் வெற்றியடைகிறார்கள் என்று ஏன் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்? ஒன்றை நிலைநிலைவில் வைத்து கொள்ளுங்கள், அவ்வளவு தானே அறிதல் (குடுத்தொருநூஉ ஸ்ருடித்ஸ்ருடியினா) பற்றி பேசுகிறார், நாம் யார் என்பதைப் பற்றி பேசுகிறார். ஒன் அது முயற்சிப்பதற்கு கூட அவ்வளவு கடினமாக இருக்கிறது?

நாம் முயற்சி செய்ய விரும்புவதில்லை. எப்பொழுது நாம் பயப்படுகிறோம், எப்படித்தான் மெளனமாக இருந்தாலும், நாம் அமைதியில்லாமல் தான் இருக்கிறோம். குட்டத்தில் வாழ்ந்த உடல்கள், ஒருசிலவற்றைப்பற்றி நம் பேச்சால் இருந்தால் போதும், குட்டத்திற்கு வந்திருப்பவர்கள் பேச தொடங்கிவிடுகிறார்கள். அவர்கள் படபடக்க தொடங்கி விடுகிறார்கள்.

நமக்கு ஏன் இயானம் செய்வது கடினமாக இருக்கிறது? அதிகபட்சம், இயானத்தில் கண்களை மூடி, மெளனமாக தானே உட்கார்க்கிறோம். அது ஏன் கடினமாக இருக்கிறது? விரும்பியோ, விரும்பாமலோ நாம் நமது வாழ்க்கையில், ஒவ்வொரு எத்தனையோ நபர்களுக்கு “அப்பாயிண்ட்மெண்ட்” கொடுக்கிறோம். அன்றாட, நமக்காக ஒரு நாளின் அரை மணி நேரத்தை எடுத்துக் கொள்ள அவ்வளவு கடினமாக இருக்கிறது? டிவி பார்ப்பதால், உடலோகமான ஒரு விஷயமும் கிடைப்பதில்லை என்று நமக்கு நன்றாக தெரிந்தாலும் கூட, ஒன் நாம் அதை பார்த்து ரசிக்கிறோம்? ஒன் மீணும் மீனும் பழைய பதிளிகளைக் கேட்டி படிக்கிறோம்? ஒன்றை புரிந்து கொள்ளுங்கள், இதெல்லாமே நம்பமாட்டு நாம் இருப்பதற்கு பயப்படுவதால் தான் நடக்கிறது. நன்மோடு நாம் இருப்பதை? எதை கண்டு நாம் பயப்படுகிறோம்? நமக்கு நாமே இந்த கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டும்; இதற்க்கான பதிலை நாம் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

தன்னைத்தானே அறிதல் என்பது, நாம் எங்கிருந்து வந்தோமோ அங்கேயே திரும்ப போவது என்றால், எந்தவொரு ஆன்மீகமயமான நிலையிலிருந்து, கடவுள் நிலையிலிருந்து வந்தோமோ அங்கேயே திரும்ப போவது என்றால், நம்மோடு இருப்பதற்கு நாம் ஏன் பயப்பட வேண்டும்?

உண்மை என்னவென்றால், நாம் எங்கிருந்து வந்தோம் என்பதை நாம் மறந்துவிட்டோம். நாம் வளர்க்கப்பட்ட போதோ அல்லது கற்பிக்கப்பட்ட போதோ யாரும் நமக்கு எடுத்து சொல்லவில்லை, நாம் ஆன்நதிகளிருந்து வந்திருக்கிறோம் என்று. நம்மால் இந்த ஆன்ந்தத்தை மீண்டும் அடைய முடியும் என்ற எதுவோர் நமக்கு எடுத்துச் சொல்லப்படவில்லை. சுமுகத்திற்கு அதன் சொந்த சுபாவலன் (குடுத்தொனூ ஜானளைநூஉ ஹண்ணு) இருக்கிறது, இந்த சத்தியத்தைப் புரிந்து கொள்ள அது அனுமதிப்பதில்லை. மதம், அரச கொள்கம் அல்லது குடும்ப கட்டமைப்பு என எல்லோரும் வடிவங்களிலும், நமது மிக சுலபமாக திரும்ப போவது என்பதை நாம் உணர்ந்தால், அது தான் உண்மையான நிலைக்கு நம்மால் மிக சுலபமாக முடியாது என்று முடிவு செய்திருக்கிறான். நாம் சுதந்திரம் என்ற கோட்பாட்டில் நடக்கிறது. மதங்கள், கட்டுப்பாடு என்ற கோட்பாட்டில் நடக்கிறன. அரசியலும், குடும்ப கட்டமைப்புகளும் கூட அப்படித்தான் இருக்கின்றன.

நாம் யார் என்பதை நாம் உணர்ந்து நொடியிலேயோ, நாம் சுதந்திரம் அடைந்துவிடுகிறோம், இந்த அமைப்புகளால் நம்மை ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. நாம் யார் என்பதை உணர்ந்த நொடியிலேயோ, இந்த அமைப்புகளால் நம்மை ஒன்றும் செய்ய எதையும் அவற்றால் நம்மை மூலமாக செய்ய விரும்பும் முடியவில்லை. உடலேன அவைவனமக்கு விருப்புகளை கொடுக்கிறன, ஆனால் சாட்டையை அவரின் வசம் வைத்திருக்கின்றன. நீ தவறாக நடந்தால் நரகத்திற்கு போவாய் என்று சொல்வார்கள். அதுமட்டுமில்லாமல், சட்டங்கள் என்ற பெயரிலும் தகவல்களைத் தருவார்கள்.

சிறுவயது முதலே, நமக்குள் நாம் ஆழ்ந்து செல்ல நாம் தடுக்கப்படுகிறோம், எப்பொழுது அவ்வாறு நாம் செய்தால், நாம் சத்தியத்தைக் கண்டுபிடித்துவிடுவோம், நாம் சுதந்திரம் அடைந்து விடுவோம். பின்னர் இந்த சம்ச்கார்களோ, கோயில்களோ, மதங்களிலோ அல்லது அரசியல்வாதிகளோ தேவைப்பட மாட்டார்கள்.

“என் அப்படி சொல்வீர்களா?” என விசாரித்ததற்கு, “என் பெயர் ஜானகி” என்று வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவை என் பெயர். கனவை திரும்பக் கேட்க, இவை அழைத்தையும் செவ்வீர்க்கு வெற்றிக்கு ஏங்கமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம் கழித்து வந்து தன் வாழ்க்கையை வாழ அவர்கள் அனுமதிப்பார்களா? அவர்களுக்கு அப்படியொரு தைரியம் இருக்கிறதா? அதன் பின்னர் என்னென்று கேள்விக்கு

12

13

[ERROR page 17 - NVIDIA client error]

13

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்த அறிவைத் தான் கிருவ்ஷணர் மனிதயினத்திற்கு கொடுக்கிறார். அவர் ஆழ்ந்த கருணையோடு கூறுகிறார், ‘இதான் சொல்வதைக் கேள். உன்னை நேய உணர்ந்து கொண்டு சுத்தமாய் அடைவாய்.’ மில்லியன்கணக்கானவர்களில் ஒருவர் தான் அவரின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவ்வழியில் நடக்கிறார்கள். மில்லியன்கணக்கானவர்களில், இந்த வழியில் நடக்க தொடங்கும் ஒரேயொருவர் மட்டும் தான், தவறிக் முடியாமல் அவரின் சுருதைக்க் காண்கிறார். இவ்வாறு அவர் என்னை காண்கிறார். இந்த பாதை மிக கடினமானதா இல்லை. அது அல்வாறாக கஷ்டமான பாதையாக தெரிகிறது? புற உலகை நமக்கு மிகவும் கவர்ச்சிகரமாக பார்க்கிறோம். நம்மை நாம் கண்டுபிடிக்கான நமது உள்முக பயணத்தில், எப்போதெல்லாம் தான் நிலைகொள்ளும். மற்றவர்களைக்கு குறை சொல்வது மிகவும் சலபம். பின்னர் எப்படி மாற்றித்திற்கான பாதையில் அடியெடுத்து வைக் முடியும்? வயிறு முட்ட ச ஆப்பிடுவது ரொம்ப சலபம், அப்புறம் கலர்கலராக மாதிரிகளை விளம்பரக் கொண்டு வர முயர்ஷிக்கிறோம், உட்பிற்சி செய்கிறோம். புத்தர், நமது மனதை குரங்கோடு ஒப்பிடுகிறார்.அது எப்போதும் ஓரிடத்திலிருந்து இங்கிலிருந்து தான் நாம் வித்தியாசப்படுகிறோம். மிருகங்களுக்கு, தாங்கார்களுக்கு கட அறிவு உண்டு; அவற்றிற்கு உணர்வுகளும் உண்டு. வினை ஞானமும் அதை வெளிப்படுத்திட காட்டுகிறது. இருந்தாலும், அவற்றிற்கு துக்க்கு மேல் துக்கம் இல்லை, குரங்குகளுக்கே கூட குரங்கு மனம் இல்லை! இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒத்துவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அம்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்கு இருகங்களும், மற்ற உயிரினங்களும் இயற்கையோடு ஒன்றியிருக்கிறன. அவற்றிற்கு பசிக்கும் போது தான், அவை தூங்கும். அதனால் தான் அவற்றிற்கு ‘பிரிட்ஜ் லோ’ அல்லது ‘எலார்ஜ்மே’ தேவைப்படுவதில்லை. ஆனால், மனிதர்களிடம் ஒரு சக்தி வாய்ந்த ஆயுதம் இருக்கிறது, அதை கொண்டு அவர்கள் தங்களைத்தாங்களே உருவாக்கவும் முடியும், அழிக்கவும் முடியும். ஆனால் அவர்கள், மாற்றப்பட இல்லாமல் இயற்கைக்கு முரணாகவே செயல்படுகிறார்கள். அதனால் தான் அவர்களுக்கு அலார்மும், மற்ற பொருட்களும் தேவைப்படுகின்றன.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

கீதை முழுவதும், கிருஷ்ணர் எவ்வாறு மனதை நிலைநிறுத்துவது என்று தான் பேசுகிறார். எதை செய்ய வேண்டும், எதை செய்யக்கூடாது என்று அவர் ஆழ்மான செய்திகளைக் கொடுத்து கொண்டே இருக்கிறார். நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், இந்த பிரபஞ்ச ஞானியின் வழிகாட்டுதல்களைக் கேட்டு பின்பற்ற வேண்டியது மட்டும் தான். சந்தேகமே இல்லாமல், அந்த ஆயிரத்தில் ஒருவராகவோ அல்லது மில்லியனில் ஒருவராகவோ நாம் மாற முடியும். ஆனால் அவரை தொடர்ந்து செல்ல வேண்டுமானால், அவரை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கிருவ்ஷண் தான் யார் என்பதை இவ்வாறு கூறுகிறார். இந்த வரிகளில் கிருவ்ஷணர் அவரின் சக்திகளில் இருந்து தம்மைத்தாமே மூர்த்திலுமாக பிரித்து கூறுகிறார். வெளிப்படுத்தப்பட்ட சக்திகளாக நாம் எதை நம்புகிறோமோ - நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய பஞ்சபூதங்கள் மற்றும் மனம், அறிவு, அகங்காரம் என்ற மூன்று உள்முக சக்திகள் - ஆகியவை சந்தேகம் இல்லாமல், அவர் இல்லை என்றாலும், அவை அவரின் சக்திகள் தான் என்கிறார். இந்த தத்துவ முறைகளான சாங்கியத்திலும், வேதாந்தத்திலும் சதுரோதலுச் மற்றும் ஞானசட்புருஷதிகையை பிரபஞ்சம் செயல்படும் முறை என்று கருதப்படுகிறது. வார்த்தைகளைக் கூறினால், சுதனுருலச் மற்றும் நீருசட்புண்டி ஆகியவை வெளிப்படாத சக்தி ஆதாரங்கள், கதனுருலச் என்பது செயல்படாத்து, ஆகியவை என்பது செயல்படாதது. இவை இரண்டும் சேர்ந்து செயல்பட தொடங்கும் போது, இந்த இரண்டு மூலகங்களில் இருந்து தான் மற்ற அனைத்தும் பிறக்கின்றன. நீருசட்புண்டி பிரபஞ்ச சக்தையும், தனினபரின் அறிவையும், பஞ்சபூதங்களையும் உருவாக்குகிறது. பிரபஞ்ச சக்தி தான் ஆகாய சக்தியில் அல்லது ஒட்டுண்ணவச் என்பதும் வெளியின் சக்தியை (உணர்நிலைச்சிலிரு) நில உ ணீர்ப்பு) உருவாக்குகின்றன. இது வே பிரபஞ்ச முழுவதும் ஊடுறுவி பரவியுள்ளது. இதுவே பிரபஞ்ச சக்தியும் முழுவதும் சுக்குமமாக ஊடுறுவி உள்ளது. ஆகாய சக்தியிலிருந்து காற்று உள்வாகிறது. காற்று சக்தி அல்லது தனித்த தான், நமது உடல்மனை அமைப்பு முறையில் பிரபஞ்ச சக்தி கிறார்கள்?'' என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய தூணை வேண்டுமென, எள சிறியதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கல்லை நிறமாக உடல், பொருள், ஆவி இனத்தையும் செவ்வழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.’

[ERROR page 19 - NVIDIA client error]

செயல்பாடுகள், அதன் முடிவுகளை செயல்படுத்துகிறணா. புலன்களுக்கு தீனி போடும் வெளியலகத்தோடு இருந்த தொடர்பு அறுபடும் போது, மனம் அமைதி அடையும். என்ணண்கள் நிலைத்து விடும்!

அகங்காரம் என்பது மனம் உருவாக்கியது. அதுவோரு மாயை. ஏனென்றால் அது நிரந்தரமாக இருப்பதில்லை; அது சத்தியமில்லை. அகங்காரம் முற்றிலுமாக அறுந்து, மனது ஒரு நிலையில் நிலக்கும் போது தான், நிஜமாகவே தன்னைதானே அறிய முடியும். அதற்கு பிறகு தான், உள்நிலை அறிவு பிரபஞ்ச அறிவிற்கு திறக்கிறது.

இங்கு, கிருஷ்ணர் அகங்காரத்தை சட்டென்றுச் என்கிறார். சட்டென்றுச் என்றால், வேறொன்றுமில்லை, நாம் எதிருமுகமாக வெளிப்படுத்துகிறோம் என்பதே தான். அது தான் நமது அடையாளம், இதுதான் நாம் வெளியலகத்திற்கு காட்டுகிறோம். இது எப்போதும், நம்மை பற்றிய நமது உருவம்தான் இருக்கும், எல்லென்றால் நாம் பிறிதிடம் நம்மை பற்றிய ஒரு முத்திரையை பதிக்க முடிந்துள்ளோம், நாம் மற்றவர்களின் கவனத்தை ஏற்க விரும்புகிறோம். நமது அகங்காரத்திற்கு மேலோகம் உள்ளது, அது தான் சட்டென்றுச். இது நாம் உள்முகமாக இரும்புவதை குறிக்கிறது, நம்மை நமக்குள் என்ன நிலைக்கிறோம் நாம் நமக்குள் என்னவாக இருக்கிறோம் என்று எப்போதும் நாம் நமக்குள் குறைவாகவே இருக்கும். நமக்குள், நம்மை பற்றி ஒரு குறைவான அபிப்பிராயமே இருந்து கொண்டிருக்கிறது. நாம் எல்லோருக்குமே பொருந்தும் விதமாக இடைவெளி தான், மன அழுத்தத்தையும், துக்கத்தையும், நமக்குள் நோய்களையும் உருவாக்குகிறது.

இந்த சத்தியத்தை தான் நாம் புரிந்து கொள்ளவில்லை. நம்மை நாம் உணர்வது தான், நமது இயற்கையான நிலை. நாமே கடவுள் என்ற சத்தியத்தை நாம் உணர்ந்து விட்டால், நமக்குள்ம் கிருஷ்ணருக்கும் இடையில் எந்த வேறுபாடும் இருக்காது. நாம் ஞானம் அடைவோம். இதை நிறுபிக்க வேண்டிய அவசியம் அவருக்கு இல்லை. நமக்கு தெரிய வேண்டும் என்பதைப் பற்றிய கவலையும் அவருக்கு கிடையாது. அர்ஜுனனை ஞானமடைய செய்ய வேண்டும், அர்ஜுனனை மூலமாக, மனித இனத்தை ஞானமடைய செய்ய வேண்டும். நாமும் கடவுள் தான் என்பதை நிறுபிப்பதே அவருடைய நோக்கம்.

கேள்வி: சுவாமி, இயற்கையிலேயே நாம் ஆனந்தமானவர்கள் என்றும், நமது வளர்ப்பால் (கற்பிதங்களால்) அந்நிலையை நாம் இழந்துவிட்டுகிறோம் என்றும் நீங்கள் கூறியிருக்கிறீர்கள். நமது சுய இயல்பான அந்த ஆனந்த நிலையின் விழிப்புணர்வையும், இரைவளுடன் ஒன்றிணைந்தவிடையும் நாம் எவ்வாறு திரும்பப் பெறுவது?

நாம் வளரும் போது, நமது குழந்தைத்தனமையும், அறியாமையான மயையும் இழந்து விடுகிறோம். அதனோடு, முடிவெடுக்கும் இருக்கும் இறைநிலையும் இழந்து விடுகிறோம். அதுதான், ஆனந்த நிலை. அவர் என்பதை நிருபிக்க வேண்டிய அவசியம் அவருக்கு இல்லை. நமக்கு தெரிய வேண்டும் என்பதைப் பற்றிய கவலையும் அவருக்கு கிடையாது.

அதிருஷ்டவசமாக, நாம் முற்றிலுமாக எல்லாவற்றையும் இழந்து விடுவதில்லை. நமது உள்நிலை தெய்வீகத்தை அழிவதில்லை, அதை அழிக்கவும் முடியாது என்பதால், அன்றாட வாழ்க்கையில் அதை மீட்டெ டுக்க வேண்டிய அவசியமோ ஏற்படுவதில்லை.

நாம் மறந்திருக்கிறோம், அதை நினைவுபடுத்த வேண்டியுள்ளது, அவ்வளவு தான். சத்தியம், கடவுள், ஆனந்தம், அழகு என்று அதை எப்படி வேண்டுமானாலும் எல்லாமே ஒரே விஷயத்தை தான் எடுத்து காட்டுகின்றன. நமக்கு அகமாக (உள்ளே) ஏழு ஞானநேரங்கள் (எழுச்சி நேரங்கள்), அமைதி ஏதோவொன்று இருக்கிறது. நமக்குள் ஆழமாக இருக்கும் அதை நம்பல் உணர முடிகிறது. ஆகவே தான், பொருள்கள் மூலமாக எவ்வளவு தான் நாம் சஞ்சிதாஷங்கள் முடிகிறது.

'சுவன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிலுவையினிற்கே கனவு கண்டவர் தான். கனவை திருமாக உடல், பொருள், இவை இன்னதையும் செவ்வீன்று என்னைப் பழிக்க வேற்றிக்கு உட்கலந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 21 - NVIDIA client error]

[ERROR page 22 - NVIDIA client error]

உங்களைப் பொறுத்த வரை, உங்களின் உடல்-மனதுடனான உங்களின் அடையாளம், அதாவது உங்களின் தனித்துவம் தான் உங்களுக்கு நிழல். இந்த அடையாளம் இல்லையென்றால், நீங்கள் காணாமல் போய்விடுவீர்கள். உங்களை ஒருவர் மதிக்கவில்லை என்றாலும் கூட, நீங்கள் துக்கப்படுவீர்கள். உங்களை யாராவது புகழ்ந்தால், உடனே சொல்கிறீர்கள். உங்களின் அடையாளம் மட்டும் தான் உங்களுக்கு நிழல்மாக தெரிகிறது. 'நான்' என்ற உணர்வு தான் உங்களை வாழ வைத்து கொண்டிருக்கிறது.எனக்கு கடவுள் தான் நிழல்ம். ஒவ்வொரு நொடியும் நான் கடவுளுடன் வாழ்கிறேன். உடல், மனம், உடல்-மன எனக்கு எதுவும் கிடையாது. அதுவேரொ கருத்து அவளவு தான்! அகவே, என்னை நான் குறிப்பிடும் போது, நீங்கள் எதை உடல்-மனம் என்று குறிப்பிடுகிறீர்களோ, அதையே தான் நானும் குறிப்பிடுகிறேன். நான் அதை சுயம்பு என்றேன், வெறுப்படுத்திலோ குறிப்பிடுகிறேன்! இறைவனின் அனுமதியில்லாமல், பறபிம்மற என்னால் ஒரு விரலை கூட நகர்த்த முடியாது. இறைவன்தான் மூலாதார நீங்கள் நினைக்கலாம். அவர் ஞானம் அடைந்ததாக சுயம்பு சொல்கிறார், பின்னர், அவரால் செய்ய கூடியது எதுவும் இல்லை; இறைவன் சொல்வதை மட்டும் தான் அவரால் செய்ய முடியும் என்று அவர் சொல்கிறார்.இது முட்டாள்தனமானது, இல்லையா இது தான் சத்தியம். இந்த நீங்கள் எல்லோரும் புரிந்து கொள்கிறீர்களோ இல்லையோ, நீங்கள் இதை ஏற்று கொள்கிறீர்களோ இல்லையோ, ஆனால் இது தான் சத்தியம். என்னை நகர்த்துவது, பேச வைப்பது, பார்க்க வைப்பது, நீங்கள் செய்வதை எல்லாம் என்னையும் செய்ய வைப்பது எது? பிரபஞ்ச சக்தி என்று சொல்கிறதோ, அதை தான் நான் செய்கிறேன்.

இருபத்தைத்து வரும் போராளனார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெய்வீர்த்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு காப்பாற்றுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எழுத்துக்கள் வெள்ளுக்குள் புற்றீசல் எழுவது எப்படி?இது முட்டாள்தனமானது, இல்லையா இது தான் சத்தியம். இந்த நீங்கள் எல்லோரும் புரிந்து கொள்கிறீர்களோ இல்லையோ, நீங்கள் இதை ஏற்று கொள்கிறீர்களோ இல்லையோ, ஆனால் இது தான் சத்தியம். என்னை நகர்த்துவது, பேச வைப்பது, பார்க்க வைப்பது, நீங்கள் செய்வதை எல்லாம் என்னையும் செய்ய வைப்பது எது? பிரபஞ்ச சக்தி என்று சொல்கிறதோ, அதை தான் நான் செய்கிறேன்.என் பக்தர்களுக்கு தெரியும் - 'என்னை ஆழமாக நம்புபவர்கள் யாராவது பிரிச்ச னை என்று வந்தால், 'நான் பார்த்து கொள்கிறேன்' என்று சொல்லுவேன். அந்த ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை இன்னும் பெறாதவர்கள் வந்தால், நான் உங்களுக்காக இயங்கிக்கிறேன் என்றோ அல்லது உங்களுக்காக ஆன்ந்தவேறிடம் பிரார்த்திக்கிறேன் என்றோ செயல்ருவேன்! அதை கேட்டு அவர்கள் சந்தோஷமாக போவார்கள்.

நான் பார்த்து கொள்கிறேன் என்று கூறும் போது, நான் அதிலோன்றும் நான் அதை அப்படியே வெறுமனே இறைவனிடம் ஒப்படைத்து விடுவேன். அவள் தான் இனி பார்த்து கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், அவளிடம் எனக்கு ஆழமான நம்பிக்கை இருக்கிறது, அவள் கடமையைச் செய்வாள்! மற்றது தானாகவே நடக்கும்.

உத்திராடசமாதி, வெறும்சக்தரணமாலையில்லைஎன்பதுஅதேஅணியும் எல்லோருக்கும் தெரியும். அது அவர்களை நேரடியாக இறைவனோடு இணைக்கிறது. நிறைய பேர், இந்த மாலையினால் தங்களுக்கு ஏற்பட்ட அனுபவங்களைச் சொல்லி இருக்கிறார்கள். யாருக்காவது, எதாவதொரு வகையில் உடல் தேவையைப் போது, இருக்கிறார்கள். அவர்கள் இந்த மாலையைப் பிடித்து கொண்டு பிரார்த்தித்தாலே போதுமானது. உடனே அவர்களுக்கு பலன் கிடைக்கும். மாலையைப் பிடித்து என்னை நினைத்தாலும் உடல், இந்த செம்மையான வழியில் வந்து சேரும் இல்லை. இது இறைவனோடு சம்பந்தப்பட்டது. எந்த தாசத்தால் தான் இந்த நன்மை என்று நினைத்தாலும் போதும், உடனேயே, நடப்பவை நின்றுவிடும்! 'நான்' என்ற ஒன்றால் ஒன்றுமே செய்ய முடியாது. இந்த சக்தியால் செய்ய முடியாது என்று ஒன்றுமேயில்லை.

இதை தான் இங்கு கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். சத்குரு கூறுகிறார், நீ எதை பார்க்கிறாயோ, நான் அதுவல்ல. நான் வெளிப்படுத்தி காட்டக்கூடிய சக்தியல்ல. இதையெல்லாம்மயிலில் புருலாம்கொண்டுவரும் ஒரு கிருஷ்ணர்செய்வதில்லை. இதையெல்லாம் வாழ்க்கை கிருஷ்ணருக்கு (வகைதெவளின் மகன் கடவுள் வடிவம் கொண்டு கிருஷ்ணருக்கு) பின்னால் இருக்கும் வடிவமற்ற சக்தி தான் செய்கிறது. இதையெல்லாம் அது பரம்பர்மக கிருஷ்ணர் (பிரபஞ்ச சக்தியாக உள்ளா கிருஷ்ணர்) செய்கிறார்.

நாம் ஒரு நெல்லை அல்லது ஒரு நகையைப் பார்க்கும் போது, நம்மால் அந்த நூலிழையைக் கவனிக்க முடிகிறதா? முத்து அல்லது வைர நெக்லஸ், எதுவாக இருந்தாலும், நாம் அதை தங்க நூலிழையில் கோக்கிறோம். ஆனால் அந்த நூலிழையை எப்போதெனது தான் கவனிக்கிறோம். முத்துக்குளையும், வைரங்களையும் கண்டு சந்தோஷப்படுகிறோம், அவுற்றை எல்லாம் கோத்து நாவதிருக்கும் கண்ணு

கசன் அப்படுச் சொல்வீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெற்ற இன்பக் வேண்டுமென, எண் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தந்தை. கனவை தினாள் பொருள், ஆத்மா இன்னதெனப் பலிக் கவிதைகள். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 24 - NVIDIA client error]

முடியாது. ஆனால் இந்த சக்திகளத்திற்குள்ளேயே வாழும் நாம், இந்த சக்தியை உணர மறந்து விடுகிறோம். நாம் சக்தி உணர்வற்றவர்களாக ஆகி விடுகிறோம். ஞானகவி கபீர் இரும்பு சொல்கிறார், நாம் எல்லோரும் மீன்குளைப் போல வாழ்கிறோம் என்று, உயிர் கொடுக்கும் தண்ணீரில் இருந்து கொண்டே,, தாகமாக இருக்கிறதே என்று கபீர் சொல்கிறார்: “முட்டாளே, விழித்து கொள்! தண்ணீரிக்குள் இருக்கும் மீனாக இருந்து கொண்டு தாகத்தோடு இருக்க முடியாது!”

ராமகிருஷ்ணரின் வாழ்க்கையில் ஒரு சம்பவம்.

ராமகிருஷ்ணர் அவர் விவேகானந்தரிடம், “நீ ஏன்றேன்றி(விவேகானந்தரின் உண்மையான பெயர்), நீ தேவபானமான அழகும் நிமிர்ந்த ஒரு கோப்பையின் விளிம்பில் உட்கார்ந்திருக்கும் ஒரு ஈயாக இருந்தால், என்ன செய்வாய்?” என்று கேட்டார். “நிச்சயமாக, நான் அதை உறிஞ்சி குடிப்பேன்”, என்று எந்தவித பதிலில் சொன்னார். உடனே ராமகிருஷ்ணர் செப்வாய்?” என்று கேட்டார். நான் அதை உறிஞ்சி குடிப்பேன்”, என்று எந்தவித யோசனையுமின்றி நேரடியாக பதில் சொன்னார். “இது சிவன். நான் சிவனை வழிபடுவதில்லை என்று சொல்லி கல்லால் அடிப்பார்கள். இது சிவன். நான் சிவனை வழிபடுவதில்லை

என்று சொல்லி கல்லால் அடிப்பார்கள். இது சிவன். நான் சிவனை வழிபடுவதில்லை என்று சொல்லி கல்லால் அடிப்பார்கள். கபீர் சொல்லும் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் புரிந்து கொண்டதாக சொல்லும் நம்பிகளும் சில கிருஷ்ணரையே நான் இறுதியாக பார்த்து விட்ட பிறகு, என்னால் எப்படி சிவனை வழிபட முடியும் என்று என்னிடம் கேட்டார்கள்.

இப்போது நாம் கடவுளை எந்தவிதத்தில் பார்க்கிறோமோ, அந்த வடிவத்தில் இல்லாமல், வேறு எதாவது வடிவத்தில் கடவுள் நமக்கு முன்னால் வந்தால் என்றால், நாம் அவருடைய அடையாளத்தை தான் பார்ம்! கிருஷ்ணரை அவருடைய மன்ஜுள் உடையில், அவருடைய புல்லாங்குழலோடு, தலையில் சுற்றிய ஒரு மயில் இறகோடு கற்பனை செய்து சொல்லி நாத்து அறிவு குறிக்க கற்பனை பூசி கொண்டு, கழுத்தைச் சுற்றிய பாம்போடு கிருஷ்ணர் வந்தால், கிருஷ்ணரைப் பின்பற்றுபவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? “இது சிவன். நான் சிவனை வழிபடுவதில்லை என்று சொல்லி கல்லால் அடிப்பார்கள். இது சிவன். நான் சிவனை வழிபடுவதில்லை

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அக்மெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் பண்ணான் எங்களுக்குத்

இப்படிப்பட்டவர்களுக்கு தான், கிருஷ்ணர் ஆழமாக விளக்கமாக செ ய்கிறார், நானே எல்லாமாக இருக்கிறேன், நானே எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகவும் இருக்கிறேன் என்கிறார் அவரே ஆத்மவர் - சிவன். கிருஷ்ணர், அவரோ அல்லது இவரோ அல்ல; அவரே எல்லாமாக, அவரே எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இருக்கிறார்.

கேள்வி: பிரபஞ்ச சக்தியைத் தான் கிருஷ்ணர் நுலழை என்று குறிப்பிடுகிறார்? உருவகத்தில் சொல்வதனால், நிச்சயமாக, அதுவே தான். தெரிந்தோ தெரியாமலோ, அஞ்ஞானக் குவாண்டம் இயற்பியலின் சமீபத்திய முன்னேற்றங்களில், ஸ்ட்ரிங் தத்துவம் (நாண்நூதினைஞ் ஜடருணி னூத) என்ற ஒரு கோட்பாடு உண்டு. துணை அணுக்கள் அணு துகள்களின் இயற்பி விளக்கங்களில், அதாவது நுண்மையிலும், நுண்மையான துக்களிலும், சிக்கலித்தோடார் போன்ற வடிவம் காணப்படுவதாக அவர்கள் சொல்கிறார்கள். இதை அவர்கள் அஞ்ஞான என்றால், அஞ்ஞானம் குறைவில்லை, மாறாக 'ஸ்ட்ரிங்ஸ்' என்கிறார்கள். இந்த ஸ்ட்ரிங்குகள் தொடர்ந்து நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.

எந்தவொரு குறிப்பிட்ட நேரத்திலும் அவை ஒரு நிலையில் இருக்கின்றன. அவற்றில் பல சாத்தியக்கூறுகளும் இருக்கின்றன. அவை, கணக்கில் அடங்காதவைகளாக இருக்கின்றன. இந்த ஸ்ட்ரிங்குகள் இந்த எல்லையில்லா அனைத்து சாத்தியக்கூறுகளின் தொடர்ச்சியாக இருக்கிறது. சிலர் இதை பத்தாவது பரிமாணம் என்கிறார்கள்.

மேலும் பல பரிமாணங்கள் இருப்பது அவர்களுக்கு இன்னும் தெரியவில்லை!

அவர் தான் கிருஷ்ணர். அவர் ச ரத்தியக்கூறுகளின் தொகுப்பாக இருக்கிறார். பல சாத்தியக்கூறுகளின் எல்லையில்லா நிலையில் அவர்கள்(நாணநூதினைஞ் னைசூநூ டிநுநூண்) துணை துகள்கள் கொண்ட ஒன்றே என்று, காலமும், வெளியும் கூட ஒன்றே என்பதை நாம் புரிந்து கொண்டோம். அல்லது அகப்பார்வைக்கு (இடிநநததடு னைநூ ிூநநீரைண) உட்பட்டு இருந்தால், அதை நாம் பருப்பொருளாக பார்க்கிறோம். ஆனால் அதுவே இந்த எல்லையை விட்டு தளாகவோ அல்லது குறைவாகவோ போகும் போது, நாம் அதை சக்தியாக உணர்கிறோம், அவ்வளவு தான்.

ராமகிருஷ்ணரின் வாழ்க்கையில் ஒரு சம்பவம். இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அக்மெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் பண்ணான் எங்களுக்குத் இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அக்மெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் பண்ணான் எங்களுக்குத்

7

கிருஷ்ணர், தன்னைத்தானே அர்ஜுனனின் பார்க்க கூடிய மட்டத்தில் இருக்கும் அலைமையக்கத்திற்கு கொண்டு வரும் போது, அர்ஜுனனின் அவரை தனது ஆத்ம நண்பராகவும், ஆத்மசகாரராகவும் பார்க்கிறான். கிருஷ்ணர் அவரின் பிரபஞ்ச சக்தி வடிவத்திற்குள் நுழைந்த உடன், கிருஷ்ணரின் சக்தியைப் பார்க்க அர்ஜுனனுக்கு மூன்றாவது அககண் தேவைப்படுகிறது. அந்த நூலிழை எப்போதும் அங்கு இருக்கிறது. அந்த நூலிழை இல்லாமல், அங்கு எந்த ஒருங்கிணைந்த பருப்பொருளும் இருக்க முடியாது. அந்த நூலிழை அவருக்கு நூலிழை மட்டுமே தெரியும். நூலிழையைச் சுற்றி இருப்பவைகளோ, அந்த நூலிழையில் இணைந்திருப்பவைகளோ அவருக்கு எந்த பாதிப்பும் இருக்காது. நாம் நூலிழையைப் பிடித்துக் கொண்டால், மற்றெது எதைப் பற்றியும் நாம் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. சிவ மெய்யம், பக்தகாவிளம் சொல்வேன், 'பிரி, நீங்கள் நூலிழையைப் பிடித்து விட்டீர்கள்'. அது வொரு சாதாரணமான கருத்து இல்லை. அவர்கள் நிஜமாகவே ஒரு குறிப்பிட்ட கடிதத்துக்குள் பின்னால் இருக்கும் சக்தியைப் புரிந்து கொண்டு விட்டார்கள் என்பதுதான் அதற்குச் சான்று. அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட கருத்தின் சூத்திரத்தை உணர்ந்து விட்டார்கள் என்பது தான் அதற்கு அர்த்தம். மற்ற வார்த்தைகள் எல்லாம் வெறும் வார்த்தைகள் தான், அதற்கு அர்த்தமில்லை. sutra என்றும் இந்த நூலிழையைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பவர் தான், சூத்திரதாரி, கட்டுப்படுத்தப்படுத்தப்பவர். கிருஷ்ணர் தான், இறுதியான சூத்திரதாரி. இந்த பிரபஞ்சத்தில் இருக்கும் எல்லாவற்றையும் நிஜமாகவே கட்டுப்படுத்தப்படுத்துபவர் அவர் ஒருவர் மட்டும் தான்.நாமே அகமாக இருக்கிறோம். 7.10 ஓ ! பிரித்தாவின் மகனே, எல்லா உயிர்களின் அகமாக இருப்பதும் நானே, அறிவுக்கெல்லாம் அறிவாக, எல்லா புத்திசாலிகளை விடவும் நான் புத்திசாலியாக இருக்கிறேன்.

7

7.11ஓ! பாரத தலைவனே! நானே பலத்தில் வலிமையான இருக்கிறேன், நானே உயிரினங்களுக்கு ஆக்க சக்தியாகவும் இருக்கிறேன், இச்சையின் முடிவும் நானே, மதனெறிகளுடன் பொருந்தி இருப்பதும் நானே. 7.12உயிரினங்களின் எல்லா நிலைகளும் - அவை நல்லவைகளாக இருந்தாலும், வெறியோடு இருந்தாலோ அல்லது அறியாமையாக இருந்தாலும் கூட - அவை அனைத்தும் என்னிடம் இருந்து தான் தோன்றுகின்றன. நான் அவர்களில் இருந்து சுதந்திரமாக இருக்கிறேன், ஆனால் அவர்கள் என்னை சார்ந்து இருக்கிறார்கள். 7.13இந்த மூழு உலகும் மூன்று நிலைகளால் ஏமாந்திருக்கின்றன (நல்லவை, வெறி மற்றும் அறியாமை), ஆகவே தான் அவற்றை அல் என்னை புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. நான் இந்த நிலைகளை எல்லாம் கடந்தவன், மாற்றத்திற்கு இடமில்லாதவன். 7.14பொருட்களின் இயல்பான மூன்று நிலைகளைக் கொண்டிருக்கும் என்னுடைய தெய்வீக சக்தியை வெற்றிக் கொள்வது மிகவும் சிரமம். ஆனால், என்னை சரணடைந்தவர்கள் மிக சுலபமாக அதை கடந்து செல்வார்கள்

7

7.15முட்டாள்களாலாக இருக்கும் தேவர்கள், மனிதர்களிலேயே கீழானவர்கள், இவர்களின் அறிவு மாயையினால் (நிஜமல்லாதவை) மறைக்கப்பட்டுள்ளது, தெய்வீகமற்ற இயற்கையின் கீழ் இருப்பவர்களாலும் என்னை சரணடைய முடியாது. நான் தான் ஆக்க சக்தி என்றார் கிருஷ்ணர், நான் தான் எல்லா உயிர்களின் விதையாக இருக்கிறேன் என்கிறார். அவர் எந்த தவறோ அல்லது வருத்தமோ தெரிவிக்கவில்லை. கிருஷ்ணர், 'நானே ஆக்க சக்தியாக இருக்கிறேன், ஆனால் எனக்கு இச்சைகள் எதுவும் கிடையாது', என்கிறார். படைப்பு இல்லாமல் எப்படி ஒருவர் படைப்பாளியாக இருக்க முடியும்? முன்பு வாழ்ந்த பல தலைசிறந்த ஆன்மீகள், ப்ளுடின் மற்றும் ட்ஸ்ட்சப்லுடின்,

சசன இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நிலுமாக உடல், பொருள், அவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சகமனித்தார். இருபத்தைந்து வருடம்

சசன இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நிலுமாக உடல், பொருள், அவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சகமனித்தார். இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 27 - NVIDIA client error]

[ERROR page 28 - NVIDIA client error]

[ERROR page 29 - NVIDIA client error]

7

7.16 ஓ! பாரதவர்களில் சிறந்தவனே ங்நார்ஜுனாநாசி, நான்குவிதமான பக்திமான்கள் எனக்கு பூஜிக்கிறார்கள்.

7

ர்யம், ஒரு முரண்பாடு என்னவென்றால், அலெக்சாண்டர் ஒரு பிச்சைக்காரனைப் போல சாகிறான், ஆனால் புத்தர் ஒரு பேரரசரைப் போல வாழ்ந்து, ஒரு பேரரசரைப் போலவே சாகிறார். இதிலிருக்கும் முரண்பாடு என்னவென்றால், தலைவர்களாக விரும்புபவர்கள், சேவகர்களாக ஆகிவிடுகிறார்கள், சேவகர்களாக ஆக விரும்புபவர்கள் தலைவர்களாகி விடுகிறார்கள்.

7

தர்க்கவாத கல்வி நாம் தலைவர்களாக வேண்டும் என்பதை போதிக்கிறது, ஏனென்றால் அதனால் அப்போது தான் பார்க்க முடியும். இதை நோக்கி தான், படிப்படியாக, தர்க்கம் நம்மை அழைத்து செல்ல முடியும். இந்த உலகத்தில் பொருள்வியாக நாம் எப்படி வெற்றி அடைவது என்பதை கற்று கொடுப்பது தான் நமது கல்விமுறைகளாக இருக்கிறது. நமது சந்தோஷத்தின் அளவுகோல், பற்றுகளால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. நாம் எவ்வளவு சேர்த்து கொள்கிறோம் என்பதால் அது வளர்வதாகப்படுகிறது ஓய்வு, சந்தோஷத்தின் அளவே.

7

இதுபோன்ற தர்க்கவாத கல்வியைத் தாண்டி சென்றால் மட்டுமே தான், நம்மால் உண்மையான சந்தோஷத்தை உணர முடியும். அப்போதுதான், துறந்து விடுவதில், பற்றுகளைத் துறந்து விடுவதிலும், நமது மனதூய்மை மற்றும் உணர்பூர்வமான கட்டுப்பாடுகளை விட்டுவிடுதலும் இருக்கும் சந்தோஷத்தை நம்மால் அனுபவிக்க முடியும். பிறருக்கு சேவை செய்வதில் தான் சந்தோஷம் இருக்கிறது, பிறருக்கு நாம் சேவகர்களாக மாறும் போது தான் சந்தோஷம் இருக்கிறது. நம்முடைய தற்போதைய கல்விமுறை, இதை கற்பிக்க நமக்கு உதவாது. இந்த அமைப்புமுறையை நாம் மாற்ற வேண்டும், அது தான் நமக்கு உண்மையான சந்தோஷத்திற்கான வழியைக் காட்டும். நான்கு விதமான பக்திமான்கள்

7

7.17 இவர்களில், முழுமையான அறிவைப் பெற்ற புத்திசாலியும், ஒரே மன பக்கத்தோடு என்னோடு ஒருபோதும் இணையாதவரும் மிகச் சிறந்தவராவார்.

7

நான் அவருக்கு மிகவும் அன்பாய் இருப்பேன், அவரும் என்னிடம் மிகவும் அன்பாய் இருப்பார்.

7

7.18 உண்மையில் என்னை அறிந்து கொண்டவர்களும், எனக்குள் குடி கொண்டிருக்கும் இந்த எல்லா பக்தர்களும் சிறந்தவர்கள் தான்.

7

என்னுடைய செயலில் இணைந்திருப் பதால், அவர் என்னை அடைகிறார்.

7

7.19பல பிறவிகளுக்கு பின்னால், எல்லா காரணங்களுக்கான காரணமாகவும், அவை என்னவென்றால் இருப்பது நான் என்கிற என்னை அறிந்து கொண்ட ஒருவர், என்னிடம் சரணடைகிறார்.

7

அது போன்ற ஒரு நற் ஆன்மா மிகவும் அரிதானது.

7

கிருஷ்ணர் இப்போது மேலும் ஆழமாக போகிறார். அவர் இந்திய சமூக அமைப்பு முறை பற்றிக்கிறார்.

7

இந்த விஷயத்திற்கு நுழைவதற்கு முன்னால், புருடின் (சாதுக்களால்) உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த அமைப்பு முறைக்கு நான் தலை வணங்குகிறேன். இது ஒட்டுமொத்த ஆன்மீக விழுஞானத்தையும் நிழல்மாக்கி உள்ளது. நமது புராணங்களை உயிருடன் வைத்திருக்கும், நமது ஆன்மீக விழுஞானத்தை உயிருடன் இந்த சமூக அமைப்பு முறைக்கு நான் தலை வணங்குகிறேன்.

7

இன்றைய நவீன காலத்தில், நமது சமூக அமைப்பு முறையை அவமதிக்கப்படும், சாதுக்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த சமூக அமைப்புமுறையை இழிவுபடுத்தும் ஒரு பேச்சுவார்த்தை மற்றும் நமது வேத முறைகளைத் திறுவும் அல்லது நமது வேத முறைகளை அவமதிக்கும் ஒரு பேச்சுவார்த்தை.

7

இந்தியாவில், வேத முறைகளை அலமதிக்கப்படும், தெய்வங்களை அவமதிக்கப்படும் ஒரு புதிய பாணியாக மாற்றிட்டு. உங்களை நீங்களே ஒரு பெரிய படிப்பாளியாகவோ

இருபத்தைந்து வருடம்

'கடன் கிப்பச்சு சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்றி ஆநாக வேண்டுமென்று, ஸ்ரீ சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'கடன் கிப்பச்சு சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்றி ஆநாக வேண்டுமென்று, ஸ்ரீ சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

அல்லது வெளிநாட்டுகார் போலவோ காட்டிக் கொள்ள விரும்பினால், நாந்து வேத முறையை நீங்கள் இழிவாக பேசினால் போதும். உடனடியாக நீங்கள் பிரபலமாகிவிடுவீர்கள். நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்க, குறைந்தபட்சம் அங்கு பத்து முட்டாள்களாவது இருப்பார்கள். பிரபலமாவதற்கு இதுவொரு எளிமையான, சுலபமான வழி.

நாம் நமது வேத முறையைப் புறிந்து கொள்ளவில்லை என்பதோடு மட்டுமில்லாமல், நமது பண்டைய குருக்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த சிறந்த முறையையும் நாம் அவமதிக்கத் தொடங்கி இருக்கிறோம். தயவுசெய்து புறிந்து கொள்ளுங்கள், நாந்து சாதகர்களால் தான், அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த முறையால் மட்டும் தான், இன்றும் இந்தியாவில் ஆழ்ந்த கலாச்சாரம் உயிரோடு இருக்கிறது, உண்மையில் இதன் சூழலாக தான் இந்தியாவே உயிரோடு இருக்கிறது.

ஒருநாள், நான் பரமஹம்ச சுயோகானந்தரின் சுயசரிதைத் தப்ப படித்தேன். அதில் பிறக் ‘ஆப் ஜீலிஸ்’ என்ற புத்தகத்திலிருந்து ஒரு அழகான மேற்கோள் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார். ஆர்ப்பாட்டம் கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருக்கிறார். அவர், ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தை அழிக்க வேண்டாம் என்று கடவுளிடம் முறையிடுகிறார். கடவுள் சொல்லிவிட்டார், ‘இடத்தில் பத்து நல்ல மனிதர்கள் இருந்தால் போதும், நான் அந்த இடத்தை ஒன்றும் செய்ய மாட்டேன். விட்டுவிடுகிறேன்’ என்கிறார்.

இந்தியா என்ற இன்றும் நிலைத்திருக்கிறது என்பதை இந்த வரிகளில் இருந்து புறிந்து கொள்ளுங்கள். இந்தியா இன்றும் நிலைத்திருக்கிறது, இது கடவுளின் மிகப்பெரிய ஆசீர்வாதம். அது ஏனென்றால், அந்த பத்து மனிதர்களால் தான்.

இத்துணை நீண்ட காலத்திற்கு எந்த கலாச்சாரமும் நிலைத்திருந்ததில்லை. பாபிலோனிய கலாச்சாரம், ரோமன், கிரேக்கம், இன்னும் எத்தனையோ, மற்ற எல்லா கலாச்சாரங்களும் இந்திய கலாச்சாரத்தோடு தோன்றிய அல்லது அதற்கு

பின்னால் தோன்றியவை எப்படி போர்செய்வது? ஒரு இடத்தில் முறையில் எவ்வாறு சாம்ராஜ்யங்களைப்பும், போர்ய நடைங்களையும் உருவாக்குவது? என்பதெல்லாம் அவர்களுக்கு தெரியும், எவ்வாறு தங்களைத் தாங்களே காப்பாற்றி கொள்வது என்பது அவர்களுக்கு தெரியும். அவர்கள் மிகச் சிறந்த வீரர்களாக இருந்தார்கள்! இருந்தும், அவர்களால் நிலைத்திருந்ததில்லை. இன்றைக்கு நம்மால் அவர்களின் நினைவு சின்னங்களை மட்டும் தான் பார்க்க முடிகிறது. இந்த கலாச்சாரங்கள் எல்லாம் இன்று இல்லாமல் போய் விட்டன. இந்திய கலாச்சாரத்திற்கு, இந்திய அமைப்பு முறைக்கு குறைந்தபட்சம் 10,000 ஆண்டுகளுக்கான பதிவு செய்யப்பட்ட வரலாறு இருக்கிறது.

பிரகாசித்த சரஸ்வதி சுவாமிகளால் எழுதப்பட்ட ஒரு அருமையான புத்தகம் உண்டு. இந்திய கலாச்சாரத்தில் இருக்கும் மதங்களின் சுருக்கமான வரலாறு பற்றியது இந்த புத்தகம். இந்திய வரலாறை அவர் மிக அழகாக பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறார். அகில்பா இந்திய கலாச்சாரம் என்பது ட்ரில்லியன்க ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது. எப்படி பார்த்தாலும், நம்மால் ஒரு விஷயத்தை உறுதியாக சொல்ல முடியும் - அதாவது, இந்திய கலாச்சாரத்தின் குறைந்தபட்சம் 10,000 ஆண்டுகளுக்கான பதிவு செய்யப்பட்ட வரலாறு நம்மிடம் இருக்கிறது.

இந்தியா மீது படையெடுக்கப்பட்ட அளவிற்கு வேறெந்த நாட்டின் மீதும் படையெடுப்பு நடத்திருக்காது. எவ்வொரு கலாச்சார ரமும், எவ்வொரு நாடும் இந்தியாவின் மீது படையெடுத்து வந்திருக்கிறது. இந்த மண்ணின் மீது படையெடுத்தகவர்களை எல்லாம் ஏற்று செல்லல்லாம். இருந்தாலும், இந்தியா எந்த நாட்டின் மீதும் படையெடுத்து செல்லவில்லை. இந்தியா ஏந்த நாட்டையும் படையெடுத்து கொள்ளவேண்டும். மனிதன்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணாய் எங்களுக்கு தெறிந்தது...

‘சுவான் அப்படித்தான் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என்ற தை, கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமாய்த்தார்.

இந்தியா மீது படையெடுக்கப்பட்ட அளவிற்கு அதன் எல்லைகள் அது ஆனால் இந்தியா, மீண்டும் மீண்டும் படையெடுப்புக்கு உள்ளானது, ஆனால் அது ஒருபோதும் ஏந்த நாட்டையும் படையெடுத்து செல்லவில்லை. இந்திய அதன் எல்லைகள் நாட்டோடு சண்டையிட்டோ போகவில்லை. இந்திய அதன் எலைகள் அது ஆனால், மீண்டும் மீண்டும் படையெடுப்புக்கு உள்ளானது. இறுதியில், இந்த கலாச்சார ரமும் மட்டும் தான் உயிரோடு இருக்கிறது! இந்த சமூக அமைப்பு முறையால் தான் இந்திய கலாச்சாரம் இன்று நிலைத்திருக்கிறது.

நாம் இந்த விஷயங்களைப்ப படிக்கும் போது, நாம் புறிந்து கொள்ள வேண்டிய இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், ‘இந்த சமூகத்தை உருவாக்காமல் மனிதர்களால் வாழ முடியாது’ என்பதை நாம் புறிந்து கொள்ள வேண்டும். மனிதன்

[ERROR page 32 - NVIDIA client error]

[ERROR page 33 - NVIDIA client error]

7

16

ஜந்நாணி யடியும் முன்னனுச்சூடை சநூ ணடப யெம்ணபி ஸரிச் கூடச்சூர்ச் றூச் பலுச்கூடச் ஜல 7.16 ஓ! பாரதவர்க்கவில் சிறந்தவனே நண்டுருடனாசி, நான்குவிதமான பக்திமான்கள் என்னை பூஜிக்கிறார்கள். துக்கத்தில் இருப்பவர்கள், செல்வத்தை விரும்புபவர்கள், தேடல் மிக்கவர்கள், முற்றறிவை தேடுபவர்கள் ஆகிய நான்கு வகையானவர்கள் என்னை வழிபடுகிறார்கள். இங்கு, கிருஷ்ணர், இறைவனை அடைபவர்களைப் பற்றியும், அவர்கள் இறைவனை எந்த வழியில் அடைகிறார்கள் என்பதைப் பற்றியும் மனிதர்கள் எழுப்பும் பல்வேறு கேள்விகள் மனிதர்களாய் அடைபடபட உணர்வுகளில் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அடிப்படையில் நாம் இந்த எழு உணர்புலனின் அடிப்படையில் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். பேராசை, பயம், கவலை, புகழ், ஒப்பீடு, பொறாமை, இவ்வாறு எழாவது உணர்வாக, ஆழமான திருப்தியற்றதன்மையான அகங்காரம் ஆகிய எழு உணர்வுகள். இந்த குணங்களின் அடிப்படையில் தான் மனிதர்கள் வாழ்கிறார்கள். இந்த பண்புகளின் அடிப்படையில் தான் அவர்கள் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த எழு உணர்வுகளில் தான் மனிதர்கள் மாட்டி கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு நொடியும், நமது வாழ்க்கையை நாம் ஆராய்ந்து பார்த்தோமேயானால், பேராசை, பேயம், கவலை, புகழ், பொறாமை, ஒப்பீடு, அகங்காரம் என்கிற இந்த எழு உணர்வுகளின் அடிப்படையில் தான் நாம் செயல்படுகிறோம். மனிதர்கள் இந்த எழு வெவ்வேறு சக்தி மையங்களில் மாட்டி கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த எழு உணர்வுகளும் நமக்கு சக்தியை அளிக்க கூடிய, நம்மை தூண்டி விடக்கூடிய எழு சக்தி மையங்களில் மாட்டி கொண்டிருக்கிறார்கள். இவற்றை நாம் ஆராய்ந்து பார்த்தோமேயானால், ஆழமாக கவனித்து பார்த்தோமேயானால், வாழ்க்கையில் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும், இந்த எழு உணர்வுகளில் ஏதோ ஒன்றில் வேர் விட்டிருக்கும். பேராசையில் மாட்டிக் கொண்டிருந்தோமேயானால், நாம் கடவுளைபும்

இருபத்தைத் து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுதான் அவர் துய்வெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

இருபத்தைத் து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுதான் அவர் துய்வெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

பேராசையில் மாட்டிக் கொண்டிருந்தோமேயானால், நாம் கடவுளைபும் அதே வழியில் தேடுவோம். செல்வத்திற்கு அதிபதியான லக்ஷ்மி நமக்கு தேவைப்படுகிறார்.நாம் முதலில் மெய்யறிவை கொண்டிருப்படி, அறிவை கொடுக்கும்படி பிரார்த்திக்கிறோம். நமது பக்குவ நிலைக்கு எற்ப, நாம் கடவுளைக் குறித்து பார்க்கிறோம். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், பேராசையோடு நாம் கடவுளை வழிபடுகூடாது என்பதல்ல. எந்த தவறும் இல்லை. வரங்களுக்கான பிரார்த்தனைகளைக் கொண்டு நமது மனக்குறைகளை நாம் முடித்து கொள்ள கூடாது. அப்படி நடந்தால், அதில் ஏதோ ஒரு நல்ல தொடக்கமாக இருக்கும், ஆனால் மோசமான முடிவாக அமைந்து விடும். விவேகானந்தர் இதை மிக அழகாக சொல்கிறார், ‘சர்ச்சில் பிறப்பது நல்லது தான், ஆனால் அங்கேயே சாவது நலவதல்ல.* நாம் இறப்பதற்கு முன்னால், நாம் அந்நிலையிலிருந்து வளர்ந்திருக்க வேண்டும். நாம் பக்குவம் அடைந்திருக்க வேண்டும்; நாம் கடவுளின் மற்ற பரிணாமங்களையும், நமது ஜீவனின் மற்ற பரிணாங்களையும் உணர்ந்திருக்க வேண்டும்.

அதே வழியில் தான் தேடுவோம். செல்வத்திற்கு அதிபதியான லக்ஷ்மி நமக்கு தேவைப்படுகிறார்.நாம் முதலில் மெய்யறிவை கொண்டிருப்படி, அறிவை கொடுக்கும்படி பிரார்த்திக்கிறோம். இன்னொரு விஷயம், நாம் பக்குவமடைதும் போது, நமக்குள் நிகழும் போது, நாம் அதே லக்ஷ்மியை ஞானலக்ஷ்மியாக வழிபடுகிறோம்! அதே கடவுளிடம் நாம் மெய்யறிவை கொடுக்கும்படி, அறிவை கொடுக்கும்படி பிரார்த்திக்கிறோம்.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், பேராசையோடு நாம் கடவுளை வழிபடுகூடாது என்பதல்ல. எந்த தவறும் இல்லை. வரங்களுக்கான பிரார்த்தனைகளைக் கொண்டு நமது மனக்குறைகளை நாம் முடித்து கொள்ள கூடாது. அப்படி நடந்தால், அதில் ஏதோ ஒரு நல்ல தொடக்கமாக இருக்கும், ஆனால் மோசமான முடிவாக அமைந்து விடும்.

பிரார்த்தனையில், நாம் கடவுளிடம் பிரார்த்திக்கிறோம்; தியானத்தில், நாமே கடவுளாக மாறுகிறோம்! பிரார்த்தனைகள் நமக்கு உணர்ந்தியாக பலன்களைக் கொடுக்கும். ஓர் உயர்ந்த நிலையிடம் அல்லது கடவுளிடம் வேண்டுவது தப்பில்லை. தியானத்தில், நாம் எதனிடத்தில் வேண்டுதல்களைத் தொடர்ந்து கொடுக்கிறோமே, அந்த உயர்ந்த நிலையாக அல்லது அந்த கடவுளாகவே நாம் மாறுகிறோம். இது நிரந்தரமானது.

கடவுள் என்பது வேறொன்றுமில்லை, அது நமக்கு கண்ணாடி; நாம் நமது கெ ரந்த பிரதிபலிப்பையே அதில் காணோம். நாம் கடவுளுக்கு என்ன என்னவெல்லாம் செய்கிறோமோ, அதெல்லாம் நமக்கு இரும்ப வந்து சேரும். நாம் ஆழ்மனாக புரிந்து கொள்ளும் போது, நாம் ஆழ்மனாக வாழ்க்கை அடை இறோம்; ஆழ்மன பகுவப்பட்ட வகையில் கடவுளுடன் இணைகிறோம். இல்லையென்றால், நாம் குழம்பிவிடுகிறோம்! ஒரு குடிகாரனைப் போல மாட்டிக் கொள்கிறோம்.

ஒரு சின்ன கதை:

ஒருவர் நிறைய குடித்து விட்டு மிக தாமதமாக வீட்டுக்கு திரும்பி வருகிறார். அவரால் நடக்க கூட முடியவில்லை. எப்படியோ தள்ளாடி தள்ளாடி வீட்டுக்கு வந்து சேர்கிறார். வீட்டுக்குள்ளே வந்ததும், அங்கிருந்த ஒரு பேய்பிளில் இடித்து விழுகிறார். அதிலிருந்த கண்ணாடி உடைந்து விடுகிறது. அந்த கண்ணாடி உடைந்ததைக் கண்டு அவர் ஆழ்மனாக பெட்டி விடுகிறார். அவர் பாத்ரூமிற்கு செ ன்று, அங்கிருக்கும் கண்ணாடியில் பார்த்து கொண்டே பேண்டேஜ் போட்டு விட்டு, பின்னர் மெதுவாக, சத்தம் செய்யாமல், பெட்டிற்குள் சென்று படுத்து தூங்கிவிடுகிறார்.

அடுத்த நாள் காலை, அவர் மனைவி அவரை விசாரிக்கிறார், ‘என்ன நடந்தது? நேற்று இரவு நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்?’

‘நான் எதுவும் செய்யவில்லையே. நான் நன்றாக தான் இருக்கிறேன்’ என்றார் அவர்.

‘சரி! அப்படியே சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘காலன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திண்மாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவ்வனே என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

‘இல்லை. சொல்லுங்கள், நீங்கள் ஏன் தாமதமாக வந்தீர்கள்?’ என்று அவர் மனைவி கேட்டார்.

‘நான் கொஞ்சம் குடித்திருந்தேன், அவ்வளவு தான்’ என்று சொன்னார்.

‘அது சரி. உங்களை நீங்களே காயப்படுத்தி கொண்டீர்களா?’ என்று கேட்டார் மனைவி.

‘இல்லையே’, என்றார்.

‘பின்னர் ஏன் கண்ணாடியில் அவ்வளவு பேண்டேஜ் போட்டிருக்கிறீர்கள்?’ என்றார் மனைவி.

அவருக்கு பேண்டேஜ் போட்டு கொள்வதற்கு பதிலாக, அவர் கண்ணாடிக்கு பேண்டேஜ் போட்டிருந்தார்!

நாம் குடித்திருந்தால், நாம் விழிப்போடு இல்லை என்றால், நாமும் இப்படிதான் செய்வோம்! நாம் கண்ணாடிக்கு தான் எல்லாவற்றையும் செய்து கொண்டிருப்போம். நாம் எங்கே செய்ய வேண்டுமோ, அதை செய்ய தவறி விடுவோம். கண்ணாடியைப் பிடித்து கொள்வதும், வடிவத்தைப் பிடித்து கொள்வதும் இரண்டு ஒன்று தான். வடிவத்தைப் பிடித்து கொள்வது என்பது கண்ணாடியைப் பிடித்து போல தான். கண்ணாடிக்கு பேண்டேஜ் போடுவதால், ஒருபோதும் காயம் ஆஆத. நமக்கு எங்கே பேண்டேஜ் போட வேண்டும் என்பதை தெரிந்து கொள்வதற்கு தான் கண்ணாடி தேவை. கண்ணாடியை பேண்டேஜ் போடுவதால் நம்மை குணப்படுத்தி கொள்ள முடியாது.

அதே போல் தான், நமக்கு எங்கே பிரச்சனை இருக்கிறது என்பதை தெரிந்து கொள்ள தான் கடவுளை அல்லது தெய்வத்தை ஒரு கண்ணாடி போல நாம் பயன்படுத்தி கொள்ள வேண்டும். நமக்கு தான் சிகிச்சை அளிக்கப்பட வேண்டும், கண்ணாடிக்கு அல்ல. தவற விட்டுவிடாதீர்கள், கண்ணாடிக்கு சிகிச்சை அளிக்க முயலாதீர்கள். நாம்

‘சரி! அப்படியே சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘காலன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திண்மாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவ்வனே என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘சரி! அப்படியே சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘காலன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திண்மாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவ்வனே என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அதை செய்வோமேயானால், நாம் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடுவோம். எனக்கு இன்னொரு விஷயமும் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது, இது வொரு ஒரு நிஜமான சம்பவம். ஜெர்மனி ஒருவர் பெங்களூர் ஆஸ்பி ரமத்திற்கு வந்து போய் கொண்டிருப்பார். திவெரென்று, ஒருநாள் அவர் ஒரு காரில் ஆசிரமத்திற்கு வந்தார். நான் கேட்டேன், ஏன் இவ்வளவு தூரத்திலிருந்து புதிய காரில் வந்திருக்கிறீர். எதாவது லாட்டரி விழுந்ததா? அவர் சொன்னார், இல்லை சுவாமி, இது லக்ஷ்மி என்றிருந்த கருணை. இது லக்ஷ்மி என்றிருந்தால் கிடைத்தது, என்றார். நான் கேட்டேன், யார் உங்களுக்கு இந்த எந்திரத் தைக் கொடுத்தது? இது மாதிரி லக்ஷ்மி என்றிரம் பற்றி நான் ஒருபோதும் கேள்விபட்டதில்லையே. யார் உங்களுக்கு கொடுத்தது? என்றேன். அவர் சொன்னார், இதை யாரும் எனக்குக் கொடுக்க வில்லை சுவாமி, நான் தான் மக்களுக்குக் கொடுத்து கொண்டிருக்கிறேன்! என்றார். லக்ஷ்மி என்றிரத் தை வாங்கி போனவர்கள் பணக்காரர்கள் ஆனார்களோ, இல்லையோ, அதை விற்றவர் அதை வைத்து நிறைய பணம் சம்பாதித்து விட்டார்! ஒன்றை தெளிவாக தெரிந்து கொள்ளுங்கள்: வாழ்க்கையை பிரார்த்தனைகளுடன் தொடங்குவது சரி தான், அது வொரு நல்ல தொடக்கம் தான், ஆனால் முடிப்பதற்கான சரியான இடம் அது கிடையாது. அடுத்த நிலை, பயத்தில் மாட்டிக் கொண்டவர்கள், அவர்களைக் காப்பாற்றும் கடவுளை வணங்குகிறார்கள். அவர்கள் தொடர்ந்து பயத்திலேயேமாட்டி கொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்கள்

பாதுகாப்பிற்காக சுதர்சன ஹோமம் (பொதுவான பாதுகாப்பிற்காக செய்யப்படும் ஹோமம்) செய்வார்கள் அல்லது அவர்கள் தொடர்ந்து ம்ருத்யுஞ்ஜய ஹோமம் (ஆயுள் பலத்திற்காக செய்யப்படுவது) செய்து கொண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் நவகிரஹங்களைச் சுற்றி வருவார்கள். இப்படி பயத்தில் மாட்டிக் கொண்டவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் கோள்களையோ அல்லது ஏதோவொரு கடவுளையோ வழிபட்டு கொண்டிருப்பார்கள். அஞ்சுபவர் தான் பணிந்து நடப்பார். இந்திய கிராமங்களில் கூட, கடவுள்களிடம் பெரிய அரிவாள்கள் இருப்பதை நீங்கள் பார்க்கலாம். பெரிய ஆயுதங்கள் இருப்பதைப் பார்க்கலாம். இவை எல்லாம் சரியானவை தான், எதுவும் தவறில்லை, ஆனால் முடிவான இடம் இது கிடையாது. எப்படியோ போராசை கடவுளை வழிபடுவதற்கான முதல்வழிப்படியில் இருக்கிறது. பயத்தின் அடிப்படையில் கடவுளை வழிபடுவது அடுத்த படியாக இருக்கிறது. மூன்றாவது நிலை, கவலைக்காக வழிபடுவது. கவலை என்பது வேறொன்றுமல்லை, மீண்டும் பயம் மற்றும் போராசை தான். பயம் மற்றும் போராசையின் கலவை தான் கவலை. கவலையுடன் அதே முறையில் வழிபடுகிறோம். தயவுசெய்து என் கவலை தீர உதவுங்கள். இந்த கவலைகளில் இருந்து நான் விடுபட எனக்கு உதவுகள் என்று நாம் கடவுள் வேண்டுகிறோம். இந்த இடத்தில், அமைதிக்காக நாம் யோகா அல்லது தியானத்தைத் தேடி வருவோம் - இது அல்லது இயற்கையில் ஆழ்ந்து அமைதி தேடுவோம். நமது மனதை அமைதிப்படுத்த மனதிற்கு கொஞ்சம் அமைதி கிடைக்காதா, மனதிற்கு கொஞ்சம் ஓய்வு கிடை க்காதா என்பதற்காக. அடுத்த நிலை, புகழ்க்காக. இது பெருமைக்காகவும், புகழ்க்காகவும், அதாவது மற்றவர்களின் கவனத்தை நம் பக்கம் ஈர்ப்பதற்கான ஆசையில் பெருமைக்காகவும், புகழுக்காகவும் நாம் கடவுளைத் தேடி வருவோம். நாம் கடவுளிடம் வேண்டுவது மட்டுமில்லாமல், படிப்படியாக நாமும் நம்மை கடவுளாக காட்டி கொள்ள தொடங்குவோம். தன்னையே கடவுள் என்று கூறும் பலரை நான் பார்த்திருக்கிறேன். நீங்கள் இந்தியாவிற்கு வெளியால், கோவில்களை நடத்தும் பலர், எற்றத் தாழ அவர்களே கடவுள் போல நடந்து கொள்வதைப் பார்க்கலாம். அது வொரு பெரிய பிரச்சனை.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவோர். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எனக்குத் தெரிந்தது... சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா? என்று வியந்திருக்கிறார்கள். சுவன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, எனக்கு பல வருடங்களாக காதல் வேண்டுமென்று கனவு என் நெஞ்சை அலைக்கழித்தது. கனவை நிறைவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவயழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவோர். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அவர் சொல்வதைக் கேட்டு அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எனக்குத் தெரிந்தது... சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா? என்று வியந்திருக்கிறார்கள். சுவன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, எனக்கு பல வருடங்களாக காதல் வேண்டுமென்று கனவு என் நெஞ்சை அலைக்கழித்தது. கனவை நிறைவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவயழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

அடுத்த நிலை, புகழ்க்காக. இது பெருமைக்காகவும், புகழ்க்காகவும், அதாவது மற்றவர்களின் கவனத்தை நம் பக்கம் ஈர்ப்பதற்கான ஆசையில் பெயருக்காகவும், புகழுக்காகவும் நாம் கடவுளைத் தேடி வருவோம். நாம் கடவுளிடம் வேண்டுவது மட்டுமில்லாமல், படிப்படியாக நாமும் நம்மை கடவுளாக காட்டி கொள்ள தொடங்குவோம். தன்னையே கடவுள் என்று கூறும் பலரை நான் பார்த்திருக்கிறேன். நீங்கள் இந்தியாவிற்கு வெளியால், கோவில்களை நடத்தும் பலர், எற்றத் தாழ அவர்களே கடவுள் போல நடந்து கொள்வதைப் பார்க்கலாம். அது வொரு பெரிய பிரச்சனை.

54

55

[ERROR page 37 - NVIDIA client error]

தன்னை யாருடனாவது ஒப்பிட்டு செய்து கொண்டே இருப்பவர்கள், மற்றவர்களின் நிலைமைகளைப்பார்த்து, அவர்களின் நிலையை அல்லது அவர்களின் வசதியைப் பார்த்து பொறாமைப்படுகிறார்கள். ஒப்பிட்டு செய்து பொறாமைப்படுபவர்கள், ஒருபோதும் அமைதி அடைய முடியாது. நமது வாழ்க்கையில், எது நன்மை தரும்என்பதை ஆழமாக கவனியுங்கள். நாம் எந்த தொடர்பில் ஒடி கொண்டே இருக்கிறோம்? என்ன நாம் எப்போதும் அவசரத்தில் இருக்கிறோம்? நாம் ஒடி கொண்டே இருப்பதாக எந்த நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?

'ஒரு குருங்காட்டி, குச்சியை வைத்து குருங்கை ஆட்டுவிக்கிறான்' என்று ஒரு அழகான வாக்கியம் உண்டு. மாயை அல்லது சுப்பணை தான் பொறாமை என்கிற ஒரு குச்சியை வைத்து நம்மை ஆட்டுவது கொண்டிருக்கிறது! நாம் செய்யவே திட்டமிட்டு, நாம் ஒடுவதை விட மற்றவர்கள் வேகமாக இருக்கிறார்கள் என்று நாம் நினைக்கும் அந்த நொடியிலேயே, நாமும் அவசர அவசரமாக ஓட ஆரம்பித்து விடுகிறோம்!

ஒரு சின்ன கதை:

ஒருவர் ஒரு சாராய கடைக்கு போகிறார். அவர், ஜந்து கிளாஸ் சாராயத்தை, நிறுத்தாமல், ஒரே மூச்சில் குடிக்கிறார்.

'இவ்ளாவு அவசரம் எம்போ?' என்றார் கடைக்காரர்.

'என்னிடம் இருப்பது உண்மிடம் இருந்தால், உனக்கும் இப்படி தான் அவசரம் இருக்கும்', என்றார் அந்த குடிகாரர்.

அந்த கடைக்காரர் ரொம்ப பரிதாபத்தோடு, 'என்ன இருக்கு?' என்றார்.

'என்னிடம் 50 ரூபாய் தான் இருக்கு,' என்றார் அந்த மனிதர். அவசரப்படாதீர்கள்! அந்த மனிதர் என்ன சொல்கிறார், கவனியுங்கள், 'என்னிடம் 50 ரூபாய் தான் இருக்கு,' என்கிறார். ஒர்நாள் தெளிவாக புரிந்து

'சரசக் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என் விசாரித்ததற்கு, 'சான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி களைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

கொள்ளுங்கள், நம்மை நாமே நம்பாத போது தான், நாம் அவசரத்தில் இருக்கிறோம். அதனால் தான், நாம் ஒடுகிறோம். பொறுமையாக சென்றால் நம்மை அடைய முடியும் என்று நாம் நினைப்பதில்லை. நமது சக்தியை நாமே நம்பவில்லை. நம்மிடம் 50 ரூபாய் தான் இருக்கிறது என்பதை நாம் அவசரப்பட்டு ஒப்புக்கொள்கிறோம்.

நம்மிடம் 50 ரூபாய் தான் இருக்கிறது என்றால், நம்மிடம் போதியளவு இல்லை என்பதை மற்றவர்கள் கூட தெரிய கூடாது என்று நினைக்கிறோம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைக்கப்பாரகுதான் அவர் வேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போது தான் தெரிந்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இந்தியாவில் கோயில்களை நிர்வகிக்கும் சிலர், 'எங்கள் கோயிலில் மட்டும் தான், நூறு அடி உயர கோபுரம் இருக்கிறது; எங்கள் கோயில்களில் தான் வைர கற்களும், 24 காரட் தங்க கற்களும் இருக்கின்றன. இது இற்கின்றன. இது இற்கின்றன' என்று சொல்வதை நான் கேட்டிருக்கிறேன். கடவுளிடம் கூட, அவர்கள் ஒப்பிட்டு செய்து பெரிதுபடுத்தி காட்டுவார்கள்.

நம்முடைய வீடுகளில் கூட நாம் இதுபோல செய்வதுண்டு. சான் திருச்சில நான் ஒரு பக்கத்தரைப் பார்த்தேன். அவர் பூஜை அறைக்கு என்னை அழைத்து சென்ற அவர், அங்கிருந்த பத்து புளிக்கப்படங்களைப் பற்றியும் விளக்க ஆரம்பித்துவிட்டார். ஒவ்வொரு புளிக்கப்படத்தைப் பற்றியும் அவர் அரை மணிநேர விளக்கம் கொடுத்தார்.

அவர், 'இந்த புளிக்கப்படங்களின் நகல், இந்த பூமியிலேயே வேறெங்கும் கிடையாது,' என்றார். நான் கேட்டேன், 'அது எப்படி சாத்தியம்? குறைந்தபட்சம் சில நகல்களாகவது இருக்குமே,'

'சரசக் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என் விசாரித்ததற்கு, 'சான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை நிஜமாக்க கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி களைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

வருடம்

என்றேன். அவர் சொன்னார், ‘இல்லை, மற்ற எல்லா நகல்களும் அழிந்துவிட்டன! இது ஒரேஒரு நகல் மட்டும் தான் இருக்கிறது.’ என்றார். பொறாமையிலும், ஒப்பீட்டிலும் மாட்டிக் கொண்டவர்கள் எந்த அளவிற்கு முட்டாள்களாக இருப்பார்கள் என்பதையும், அவர்கள் என்னவெல்லாம் செய்வார்கள் என்றும் கற்பனை கூட செய்து பார்க்க முடியாது. இது என்னுடையது, அது என்னுடையது, இந்த மாதிரி தான் நான் அதை செய்வேன் என்று இப்படியான விஷயங்களில் ஒருவர் மாட்டி கொள்கிறார். நாம் ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும், நாம் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியானவர்கள் தான். கடவுள் ஒரு படைப்பாளன் படைத்தது. அவர் ஒரு கலைஞர். அவர் கைகளால், அன்போடு, பிரத்தியேகமாக அவர் நம்மை வடிவமைக்கிறார். ஆகவே, நாம் ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு விதமாக இருக்கிறோம். பொறாமை மற்றும் ஒப்பீடுகளோடு நாம் கடவுளை வழிப்பும் போது, நாம் மீண்டும் மாட்டி கொள்கிறோம். மக்கள் என்னிடம், “சுவாமி, நமது புராணங்களில், ஆன் கடவுள்ம், பெண் கடவுள்களும் பொறாமையால், போராசையால், கோபத்தால் சஞ்சடமடிவதை நாம் பார்க்கிறோம். அதை பற்றி நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?” என்று கேட்பார்கள். ஒன்றை தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், இந்த புராணங்களெல்லாம் பொறாமையில் மாட்டி கெட்ட மனிதர்களுக்காக எழுதப்பட்டவை, ஆகவே அவை எல்லாம் அவர்களேயன்று தான் சம்பந்தப்பட்டிருக்கும். கடவுள் அவற்றை எல்லாம் செய்தார் என்று தவறாக நினைக்காதீர்கள். கடவுள் ஒருபோதும் அவ்வாறான தவறுகளைச் செய்வதில்லை! ஆனால், அவ்வாறான தவறுகளை கடவுள் செய்திருப்பார் என்று மனிதர்கள் நினைப்பார்களேயானால், அவர்கள் கடவுளை அவர்களின் சொந்த வடிவத்துடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கிறார்கள் என்று தான் அர்த்தம்! மக்கள் கடவுளுடன் அறிமுகமாவதற்கும், அவருக்கு அருகில் வருவதற்காக மட்டும் தான் சடங்குகளும் கூட செய்யப்படுகின்றன. கடவுள்களுக்கு செய்யப்படும் திருமண விழாக்களில் மக்கள் கூடும் போது, அவர்கள் அவருக்கு நெருக்கமாக

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

வருகிறார்கள். ‘ஆம், என்னால் இப்போது கடவுளுக்கு பக்கத்தில் இருப்பதாக உணர முடிகிறது’ என்று அவர்கள் உணர்கிறார்கள். மக்களுக்கு செளகரியமான ஒரு உணர்வை கொடுப்பதற்கும், மக்களை ஒய்வாக இருக்கும்படி செய்வதற்கும் தான் இந்த கதைகள் கூறப்பட்டன, இவைகளெல்லாம் விவரிக்கப்பட்டன. ஒன்றை கவனியுங்கள், உங்கள் மொழியில் கடவுளை உங்களுக்கு உணர்த்தினால் ஒழிய, உங்களால் அதனோடு இணைய முடியாது. அதற்காக தான் இந்த மாதிரியான கதைகள் கூறப்பட்டன. அடுத்ததாக, அகங்காரத்தில் மாட்டி கொண்டவர்கள். இதை கையாள்வது, கொஞ்சம் அதிகமாகவே சிக்கலானது. அகங்காரத்தில்மாட்டி கொண்ட மனிதர், பெயரும், புகழும் பெற முயற்சிக்கிறார். பெயரிலும், புகழிலும், பழியிலும் மாட்டி கொண்ட மனது, கடவுளை குணங்களை வெளிப்படுத்த போகும், தானே கடவுள் என்று சொல்ல தொடங்கிறார். அதனால் தான் ஒரு அழகான உபநிடத வாக்கியம் சொல்கிறது: நீங்கள் கடவுள் என்றால், அதை உங்கள் குணத்தில் காட்டுங்கள். உங்கள் வார்த்தைகளால் அல்ல. உங்கள் குணத்தால் மக்கள் அதை புரிந்து கொள்ளட்டும். நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள் என்றால் நீங்கள் உங்களுக்காக பேசுகிறீர்கள்; நீங்கள் பேசுவது எதுவும், உங்களுக்கு ஒன்றும் செய்ய போவதில்லை. நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்களோ, அதுவே தான் நீங்கள் பேசுகிறீர்கள். உங்கள் வார்த்தைகள் உங்களுக்கு பயன்படாது. பரமஹம்ச உபநிஷதம் என்றழைக்கப்படும், ஒரு அழகான சின்ன உபநிஷதம் உண்டு. அது, பரமஹம்ச மனுஞள் ஆடை அணிந்திருக்க கூடாது. பரமஹம்சர்கள் மனுஞள் ஆடை அணிந்திருப்பது கூடாது. அவர்கள் எவ்வாறு மதிக்கப்பட வேண்டும், அவர்கள் மதிக்கப்பட மாட்டார்கள் என்று அவர்கள் சொல்கிறார்கள். எங்கள் குணத்தின் அடிப்படையில், நாங்கள் மதிக்கப்பட வேண்டும். எங்களின் குணத்திற்காக, எங்களின் கடவுள்தன்மைக்காக குணங்கள் மட்டுமே மதிக்கப்பட வேண்டும். எங்கள் வாழ்க்கையில் வெளிப்படும் கடவுளின்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

குணங்கள் மட்டுமே மதிக்கப்பட கூடாது. இந்த மேலாடை அல்லது பாரம்பரியத்தினால் நாங்கள் மதிக்கப்பட கூடாது.

எங்களிடமிருந்து வெளிப்படும் ஞான குணங்களால் அது வெளிப்பட வேண்டும்.

ஒருவர் அகங்காரவாதியா அல்லது ஒரு நிஜமான ஆன்மீக ஞானியா என்று நாங்கள் எப்படி தெரிந்து கொள்வது? என்று நேற்று ஒரு கேள்வி கேட்டார்கள்.

அகங்காரவாதியாக இருக்கும்ஒருவர், வெறும்வார்த்தைகளைவையெடுத்துமட்டுமே விளையாட முடியும். ஞானம் அடைந்த ஒருவரால் மட்டுமே, உங்களுக்குள்ளும் அதே அனுபவத்தை உருவாக்க சக்தியை வெளிப்படுத்த முடியும். ஞானத்தை அடைந்தவர் ஒருவர், உங்களுக்குள் அனுபவத்தை உருவாக்குவார். உங்களால் அனுபவமாக உணர முடிந்தால், உங்கள் குரு ஞானோதயந்தவர் என்பதை தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். அவரே கடவுள். அவர் ஆன்மீக அனுபவமும், அறிவும் பெற்றவர். உங்களுக்கு வார்த்தைகள் மட்டுமே கிடைத்துமே ஆனால் அனுபவம் கிடைக்கவில்லை என்றால், அந்த நபர்யார் எனவே அவசியம் நீங்கள் இதைப்பற்றி ஞானியார்களை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

வார்த்தைகள் உணவு பட்டியல் போன்றதாகும். அனுபவம் என்பது உணவு போன்றதாகும். நீங்கள் போயிருக்கும் உணவு விடுதியில், உங்களுக்கு ஓர் உணவு பட்டியல் கொடுத்து, ‘இதில் உணவு பட்டியலில் இருக்கிறது, ஆனால் உணவு இங்கு இல்லை’ என்று சொன்னால், நீங்கள் அதை உணவு விடுதி என்று சொல்வீர்களா? இல்லை! உணவு பட்டியல் மட்டும் போதாது. உங்கள் பசி அந்த பட்டியலால் தீர்ந்து விடாது. வார்த்தைகள் என்பவை உணவு பட்டியல் மாதிரி. அனுபவம் என்பது உணவு மாதிரி. தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஆன்மீக வாழ்க்கையில் வெறும் உணவு பட்டியலுடன் மட்டும் நாம் நின்று விட முடியாது.

அகங்காரத்துடன் கடவுளை வழிபட்ட ஒருவர், முழுமையான அனுபவம் கிடைக்காமலேயே தன்னைத்தானே ஆவார் கடவுளிக்கொள்ள முயற்சிக்கிறார். அதனால் தான் உடனிஷடங்கள், மீண்டும் மீண்டும், அனுபவத்தை வலியுறுத்துகின்றன. நன்மைல் உணர முடியவில்லை என்றால், நாம் பின்பற்றும் அந்த நபரிடம் ஆழமான குறைபாடு இருக்கிறது என்பதை தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

நான் எப்போதும் சொல்வதுண்டு, என்னிடம் இருந்து உங்களால் எதையும்

‘குருந் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெறிய ஞானக வேண்டுமென எச் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கணவை திருமணக் உடல், பொருள், ஆவி களைத்தையும் செவயளித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.’

இருபத்தைந்து வருடம்

62

அனுபவமாக உணர முடியவில்லை என்றால், தயவுசெய்து நீங்கள் வெறும் பாரையாவது பின்பற்றுங்கள். பக்தர்களுக்கு குறை கூறுவது, பொறுப்புக்குளை அவர்கள் மீது தள்ளிவிடுதும் மிகவும் சுலபம். நீங்கள் இன்னும் தகுதி அடைவதில்லை, நீங்கள் சரியாக பயிற்சி செய்வதில்லை, நீங்கள் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்வதில்லை, நீங்கள் முயற்சிக்க வில்லை, அதனால் தான் உங்களுக்கு இன்னும் அனுபவம் கிடைக்கவில்லை என்று சொல்லி பக்தர்களைக் குறை கூறுவது ஒர்ப சுலபம்.

பக்தர்களை ஏமாற்றுவதற்கும், சத்தியத்தை மறைப்பதற்க்கான ஒரு குழுச்சி தான் இது. பக்தர் தான் இன்னும் அனுபவத்தைப் பெறவில்லை என்பதற்க்காக தானே குறுவிடமே வருகிறார். அவரிடம், ‘சரியாக இல்லை, அதனால் உனக்கு ஆன்மீக அனுபவங்கள் கிடைக்கவில்லை என்று குரு சொல்லலாமா? இது தெரிவதற்கு, ஒரு குருவே தேவையில்லை. அவருடைய வாழ்க்கை துணையே போதும்! எப்படி செய்தாலும், இதை தான் வாழ்க்கை துணை ஒருவருக்கு ஒருவர் தெராந்து செய்தால் கொள்கிறார்கள். காதலியில் இருந்து இரவு வரைக்கும், இதை தான் மனைவி கணவருக்கும், கணவர் மனைவிக்கு சொல்லி கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர் சரியாக இல்லை என்பதை சொல்ல அவருக்கு ஒரு குரு தேவையில்லை.

ஒரு உண்மையான ஞானி, உங்களின் நிலைமை என்னவாக இருந்தாலும், அவர்களுக்கு என்ன அனுபவம் ஏற்பட்டதோ அதே அனுபவத்தை உங்களுக்குள் உருவாக்குவார்.

ஒரு விழுங்கலில், வெளியுலகத்தில் அவர் என்ன புரிந்து கொண்டாரோ, அதையே ஒரு சுக்கிரத்தின் மூலம் மீண்டும் உருவாக்குவது போல, ஓர் ஆன்மீக குரு அல்லது ஒரு ஞானி அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட அனுபவத்தை மீண்டும் ஏற்படுத்துவதற்க்கான ஒரு சுக்கிரத்தை உருவாக்குகிறார். உரகோம்பிக, நிழல்பிடித்து பார்த்து எதோவொன்றை புரிந்து கொள்கிறார். இதே புரிதலை ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்படுத்த அவர் ஒரு சுக்கிரத்தை உருவாக்குகிறார்.

இதே போல தான், ஒரு குரு அல்லது ஒரு ஞானி, அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட அதே அனுபவத்தைத் தான் வாழ்க்கையில் எப்படியாவது ஏற்படுத்திக் கொள்கிறார். ஓர் ஆன்மீக குருநாதனை அல்லது ஞானியை உருவாக்குகிறார்.

‘குருந் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெறிய ஞானக வேண்டுமென எச் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கணவை திருமணக் உடல், பொருள், ஆவி களைத்தையும் செவயளித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.’

இருபத்தைந்து வருடம்

63

நான் உங்களுக்கு எப்போதும் சொல்வது என்னவென்றால், எங்களின் தியான பயிற்சிகள் மற்றும் முகாம்களில் கலந்து கொண்ட பின்னர், நீங்கள் எதையுமே உணரவில்லை என்றால், தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், என்னிடம் ஏதோ பிரச்சனை இருக்கிறதே தவிர, உங்களிடம் இல்லை. என்னை மறந்துவிட்டு உங்கள் வாழ்க்கையை நீங்கள் தொடருங்கள். நீங்கள் வேறொரு குருவைச் சந்திக்க தயங்கிடாம்.

என்னுடைய ஆன்மீக அனுபவத்தை உங்களில் ஒருவருக்காவது மட்டும் தெரிவிக்க நான் கஷ்டப்பட்டு அடைந்திருக்கிறேன். அப்படியில்லை என்றால், அது வெறு வார்த்தைகள் தான், வெறும் உணவு பட்டினால் தான். ஓர் உணவு பட்டினால் உங்களுக்கு உடல் முடியாது. அது உங்கள் பசியைப் போக்காது. அது உங்களுக்கு மேலும் அதிகமாக தொந்தரவு தான் கொடுக்கும். ஆகவே, உணவு பட்டினாலோடு நின்று விடாதீர்கள். நீங்கள் எதை கேட்டு கொண்டுவருகிறீர்களோ, அது வெறும் உணவு பட்டினால் தான். நேரடியாக கடவுளை அடைய முயலுங்கள்.

அகங்காரத்தோடு கடவுளை வழிபடுபவர், எல்லாவற்றையும் அடைகிறார், அவரின் சொந்த அகங்காரத்தையும் அடைகிறார். அவர் ஒருபோதும் கடவுளிடம் சரணடையவில்லை. அவர் மேலும் மேலும் அகங்காரத்தை வளர்த்து கொள்கிறார். எல்லா ஆற்றலையும் பெறுவதால், அவர் அகங்காரம் இன்னும் அதிகமாக பலமடைகிறது.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், இவர்கள் மிகவும் ஆபத்தானவர்கள். கடவுளிடம் அகங்காரத்தை சரணடைய செய்யாமல், அவர்களின் அறிவைக் கொண்டு அவர்களின் அகங்காரத்தைக் வளர்ப்படுத்தி கொள்கிறார்கள். அறிவை இரண்டு வழிகளில் பயன்படுத்தலாம். இந்த அறிவை கொண்டு, நீங்கள் கடவுளிடம் சரணடையலாம்; அல்லது இந்த அறிவுடன், மற்றவர்களை உங்களிடம் சரணடைய செய்யலாம்! ஆகவே, அதை நீங்கள் எவ்வாறு செய்யலாம்?

பயன்படுத்துகிறீர்கள் என்பது, உங்களைப் பொறுத்தே இருக்கிறது. ஒரு சின்ன கதை:

ஒரு ராஜா காட்டுக்கு வேட்டைக்கு போகிறார். திடீரென்று, துப்பதிற்கு மேம்பட்ட மரங்களில் அம்பு எய்தும் இலக்கு அடையாளங்களைப் பார்க்கிறார்; ஓர் எருமை மாட்டின் கண்ணைப் போல வட்டத்திற்குள் வட்டமாக இருக்கும் இலக்கு அடையாளங்களின் மையத்தில், ஓர் அம்பு இருக்கிறது. எல்லோருக்கும் அடையாளங்களின் மையத்திலும் அம்பு செருகி இருக்கிறது. மிக துல்லியமாக மையத்தில் அம்பு எய்தப்பட்டிருக்கிறது. இவ்வளவு சிறப்பாக வில்லவித்தை செய்யக்கூடியவர் யார் என்று தெரிந்து கொள்ள அரசுக்கு ஆர்வம் வந்தது. 'யார் அந்த நாய்?'

நிச்சயமாக அவர் ஒரு சிறந்த வில்லாளிக்காரராக தான் இருக்க வேண்டும். அவர் இந்த கலையில் நிபுணத்துவம் பெற்றிருக்க வேண்டும். அவர் அர்ஜுனனைப் போல இருக்க கூடும்', என்று அவருக்குள்ளேயே அவர் நினைத்து கொண்டார்.

'சுருன் அப்படியா சொல்கிறீர்கள்?' என்று விசாரித்தற்கு, சுருன் பெயரை ஆழாக வெண்டுமென்று, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தன்மை கனவை நிறைவேற்ற ஓட்டல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவ்வழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சக்களித்தார்.

'இந்த அம்புகளை எல்லாம் எய்தது நீ தானா?' என்று கேட்டார் ராஜா.

'ஆமாம், நான் தான்', என்றார் அந்த சிறுவன்.

அந்த சிறுவனைப் பாராட்டிய ராஜா, 'இன்றையிலிருந்து நீ தான் என்னுடைய இராணுவத்தின் தலைமை வில்லாளன். உனது சக்தியையும், உனது திறமையையும் நான் பாராட்டுகிறேன். சொல், இந்த சின்ன வயதில் எப்படி உன்னால் இந்த வித்தையில் நிபுணத்துவம் பெற முடிந்தது? இது போன்ற ஒரு சின்ன வயதில், உன்னால் எப்படி இந்த அளவிற்கு முழுவதும் பெற முடிந்தது?' என்று கேட்டார்.

அந்த பையன் சொன்னான், 'அது ஒரும்ப சுலபம். முதலில் அம்பெய்யு விட்டு, பின்னால் அதை சுற்றி வளையங்களை வரைந்துவிட்டேன். அவ்வளவு தான்!' என்றான்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபடியே அவர் ஒத்துவந்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்ததன. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாம் அகங்காரத்தோடு கடவுளை வழிபடும் போது, நாமும் அதையே தான் செய்கிறோம். மயைத்தைத் குறி வைத்து அம்பெய்துவதை விட்டுவிட்டு, முதலில் அம்புகளை எய்து, பின்னர் வடங்களை வரைந்து விடுவோம். அம்பை மயைத்தைத் குறி வைத்து எய்துவதை விட்டுவிட்டு, நமது இலக்கிற்கு எற்ப லமையத்ை சங்கல்பத்தோடு வழிபட்டால், நமது அகங்காரத்தை சழணடைய செய்யாமல், அறிவின் துணைியோடு நாம் நமது அகங்காரத்தை தான் பலப்படுத்துவோம். அது மிகவும் ஆபத்தானது. அடுத்த நிலை, மிகவும் உச்சகட்ட நிலை. இந்த நிலையில், நன்றி உணர்வுடன், உச்சகட்ட நன்றி உணர்வுடன் நாம் கடவுளிடம் போகிறோம். இதில் ஒட்டுமொத்த உள்ளவும் ஒரு வித்தியாசமான இருப்பத்தை எறுகிறது. நாம் பொடிப்பொடியாக விட்டதாக இணைகிறோம், இதில் நமது ஒழுங்கான புத்தி இணைகிறோம், இதில் நமது ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையும் மாறுகிறது. நாம் வரங்கள் அளிக்கும் கடவுளிடம் பிரார்தனை செய்த பேராசை என்கிற முதல் நிலையிலிருந்து, நம்மை காக்கும் கடவுள்களிடம் முறைிடும் பயம் என்ற இரண்டாம் நிலைக்கு போகிறோம். அதன் பின்னர் கவலை என்ற நிலைக்கு போகிறோம். புத்தர் அமைதியிலும், மௌனத்திலும் இருப்பதால் நாம் கவலையில் மாட்டி கொண்டால் புத்தர் தான் நமக்கு பொருத்தமாக அமைகிறார். பெயர்மற்றும் புகழில் மாட்டி கொண்டவர்களுக்கு, பெயரும், புகழும் கொடுக்கும் கடவுள்கள் தான் பொருத்தமாக அமைகின்றன. இவ்வாறு கடவுள்களை அனுகுவது போலவே, இந்த எல்லா மட்டத்திலிருந்தும் மக்கள் ஞானிகளையும் அனுகுகிறார்கள்.

என்னிடம் வருபவர்களில் எழுவிதமானவர்கள்: முதலாவது வகையினர், பேராசைபோடுன் என்னிடம் வருபவர்கள்; இரண்டாவது வகையினர், பயுத்துடன் என்னிடம் வருபவர்கள்; மூன்றாவது வகையினர், கவலையுடன் என்னிடம் வருபவர்கள்; நான்காவது வகையினர், பெயர் மற்றும் புகழுக்காக என்னிடம் வருபவர்கள்; ஜந்தாவது வகையினர், பொறாமை மற்றும் ஒப்பீடு என்றால் என்னிடம் வருபவர்கள் (இங்கு ஒப்பீடு என்றால், அந்த குருவிற்கு இரண்டே இரண்டு ஆசிரமங்கள் தான் இருக்கிறது, இவருக்கு சின்ன வயதிலேயே நிறைய ஆசிரமங்கள் இருக்கின்றன, ஆகவே இவர் தான் பெரிய குருயாக இருக்க வேண்டும் என்று வருபவர்கள்); ஆறாவது வகையினர், அகங்காரத்துடன் என்னிடம் வருபவர்கள், 'நான் பரமஹம்ச நித்யானந்தின் சீடன். நான் அவருக்கு மிகவும் நெருக்கமானவன். அவருக்கு என் பெயர் தெரியும். என்னை அவர் என் பெயர் சொல்லி அழைக்கிறார்.' என்று கூறி தன் அகங்காரத்தை பலப்படுத்த கொள்ள வருபவர்கள். அகங்கார திருப்திக்காக மட்டுமே என்னை தேடி வந்தவர்கள். இறுதியாக ஏழாவது வகையினர் - அவர்கள் மிக சிலராக தான் இருப்பார்கள், நன்றியுடன் வந்தவர்கள்.

பேராசையோடு வருபவர்களிடம் இன்னொரு பிரச்சனையும் இருக்கிறது. அவர்களுக்கு பேராசை மட்டுமே இருப்பதில்லை, அவர்களுக்கு ஒரு குறைவு பற்றிய அவர்களின் சொந்த போசனைகளும், கற்பனைகளும் சேர்ந்தே இருக்கும். ஒரு சட்டத்தோடு (ஞானச்சட்டத்தோடு) வரும் அவர்கள், அந்த சட்டத்திற்குள் நான் அடங்குகிறேன் என்று நினைக்கிறார்கள்.

என்னுடைய இடம் வயது காரணமாக நான் மற்றொரு பிரச்சனையையும் சந்திக்க வேண்டி இருக்கிறது. எங்களின் இந்திய ஆசிரமம் ஒன்றில் எனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவத்தை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்:

ஒரு நாள் ஆசிரமத்தின் வெளியில் நான் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தேன். என்னுடைய தலையைக் கழுவி சுத்தம் செய்யும் போது, நான் தனியாக உட்கார்ந்திருந்தேன். என்னை சுற்றி யாருமே இல்லை. எங்களுடைய ஆசிரமம் ஒரு காட்டுக்கு பக்கத்தில் இருக்கிறது.

காட்டியும், சிறுத்தையும் காட்டிலிருந்து வரும். அப்படியே தெற்கில் காற்றை அனுபவித்து கொண்டிருந்தேன், ஒரு கற்பாறையின் மீது உட்கார்ந்திருந்தேன். அப்போது, நன்றாக பசித்து, வயது முடிந்த ஒரு மேதை என்னிடம் வந்து கேட்டார், நான் செய்ந்நல், 'அந்த ஆனந்த சாப்பிற்கு (இயான அரங்கம்) போய் உட்காருங்கள், அவர் கொஞ்சம் தருவார்' என்றார். நான் சென்நல், அவர் இன்னும் ஒரு அரை மணி நேரத்தில் வருவார். 'தயவு செய்து கொஞ்சம் பொறுங்கள்' என்று சொல்லிவிட்டு விசாரித்தற்கு, 'சாய்ங் பெரிய ஞானக் வேண்டுமென, வீ சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கனவாக உடல், பொருள், இவை இரைந்ததையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க கவத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அந்த அரங்கத்திற்கு சென்று அவர் உட்கார்ந்திருந்தார். அரை மணி நேரம் கழித்து, நான் என் தலைப்பாகை, ருமாலை எல்லாம் அணிந்து கொண்டு அங்கு போய், என்னுடைய ஆசனத்தில் உட்கார்ந்தேன். அந்த மனிதர் சொன்னார், ‘இல்லை! நான் பெரிய சுவாமிஜியைப் பார்க்க வேண்டும். நான் குருஜியைப் பார்க்க வேண்டும்’ என்று சொன்னார்.

நான் சொன்னேன், ‘தயவு செய்து, என்னை மன்னியுங்கள். இந்த ஆசிரமத்தில் நான் தான் சுவாமி. நீங்கள் யாரை சந்திக்க விரும்புகிறீர்கள்?’ என்றேன். அவர் கெஞ்சினார், ‘நான் பரமஹம்ச நித்யானந்தரைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அவர் என் உறவினர் ஒருவருக்கு ஹீலிங் அளித்திருக்கிறார். நான் அவரை தான் சந்திக்க விரும்புகிறேன்’. பின்னர் நான் அவருக்கு, அவர் உறவினரின் பெயரையும் சொல்லி, அவருக்கு என்ன நோய் இருந்தது என்பதையும் சொல்லி, அவருக்கு நான் தான் ஹீலிங் கொடுத்தேன் என்று சொன்னேன். பின்னர், நான் தான் பரமஹம்ச நித்யானந்தர் என்றும் சொன்னேன். உங்களுக்கு ஆச்சர்யமாக இருக்கும். அவரால் அதை நம்பவே முடியவில்லை. அவர் என்னை முழுமையாகப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தார்.

பின்னர் நான் சொன்னேன், ‘பொதுவாக, இந்தியாவில் சுவாமிகள் அடையாள அட்டை எதையும் கையில் வைத்திருப்பதில்லை. இருந்தாலும் இன்னும் உங்களுக்கு நம்பிக்கை வரவில்லை என்றால், ஆசிரமத்தில் தங்கி கொண்டிருக்கும் உபகுருப்பத்தினீப் பாருங்கள். எல்லோருடைய பெயரையும், அந்த முகத்தையும் பாருங்கள். நான் தான் சுவாமி! இதற்கு மேல் உங்களைச் சமாதானப்படுத்த என்னால் ஒன்றும் சொல்ல முடியாது’ என்றேன்.

உங்களுக்கு ஆச்சர்யமாக இருக்கும்! ஆனால் இது நிஜம். அவர் சொன்னார், ‘உங்களிடம் இருந்து எதையும் கற்றுக் கொள்ள நான் விரும்பவில்லை’. அவர் என்னிடம் பேசவும் இல்லை, புறப்பட்டு சென்றுவிட்டார். ஒரு குரு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்ற அவரின் வழுவான கற்பனை மற்றும் ஹீரோக்களால், அவரால் என்னை ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை!

இதுபோன்ற வழுவான கற்பனைகள் நம் மனக்குள் இருக்கும் போது, நம்மால் நிஜத்தை ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. நிஜத்தை ஏற்றுக் கொள்வதும் இல்லை!

‘கடவுள் அப்படிச் சொன்னீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘கடவுள் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிலுவையில் இருத்தற் கண்டவர் என் தந்தை. கனவை இழக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

என்பது மிகவும் சிரமமாக இருக்கும். அந்த மனிதர் சென்னார், ‘எனக்கு உங்களிடம் கேட்க வேண்டியதோ, உங்களோடு பேச வேண்டியதோ எதுவுமே இல்லை’ என்று கூறிவிட்டு போய்விட்டார். ‘நமது வழுவான கற்பனையை நம்மால் நிஜத்தை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத போது, இயல்பாகவே நம்மால் நிஜத்தை ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில்லை.’ இதே போல் தன் பயத்தோடு முடிவதில்லை. இதே போல் தான் பயத்தோடு வருபவர்கள், ஒருபோதும் பயத்தை விட்டு வெளியில் வர முடிவதில்லை. அவர்கள் பயத்தில் மாட்டிக் கொண்டு நின்றுவிடுவார்கள், ஏஜென்றால் பயம் என்பது ஒரு கற்பனை தான்.

வெவ்வேறு நிலைகளில், மக்கள் ஞானியை அல்லது கடவுளை தேடுகின்றனர். நாம் அதை அளித்தற்கு பக்குவம் அடைகிறோமா? அந்த அளவிற்கு நமக்கு முதுகுவலி தர்க்குடியவரோடு நமக்கு தொடர்பு கிடைக்கும். தயவு செய்து ஆழமாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாம் பக்குவம் அடையும் போது, நாம் பயத்தையும் போராசலையும் கடந்து வரும் போது, மேலும் அதிக பக்குவத்தோடு, மேலும் அதிக நெருக்கமாக நாம் அந்த மர்மமான ஞானியை, அதே கடவுளை நெருங்கி செல்வோம். அவரோடு நாம் மிக ஆழமாக இணைந்திருப்பதை உணர்வோம்.

பாகவதத்தில், இந்து வெவ்வேறு பாவனைகள் பற்றி கூறப்படுகின்றன. நாம் பொதுவாக இந்த பாவனைகளோடு தான் ஒரு ஞானியிடம் அல்லது கடவுளிடம் செல்கிறோம்:

1. ஸ்நேஹச் ஆடந்திச் இவாகள் கடவுளைத் தலைவராகவும், தன்னைத் தொண்டராகவும் சேவகராகவும் பார்ப்பார்கள், அனுமான் இராமரை தனது குருவாகப் பார்த்தது மாதிரி, சுதந்திரம் அடைவதற்கான ஒரு வழியாக அனுமான் இராமருக்கு சேவை செய்தார்.

2. நந்தன்சடோஷ ஆடந்திச் இவர்கள் கடவுளைக் குழந்தையாகப் பாவிப்பார்கள். இருஷ்ணரைத் தனது மகளாகப் பார்த்த யசோதா மாதிரி.

3. குச்சிடச் ஆடந்திச் இவர்கள் கடவுளை

இருபத்தைந்து வருடம்

சகுனி அப்படிச் சொன்னீர்கள்?‘ என விசாரித்தற்கு, ‘சகுனி பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சுயமரியாதை கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை இழக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 44 - NVIDIA client error]

போகிறோம்;நாம் அந்நைதுர்காவிடமோ அல்லது காளியிடமோ போகிறோம். நமக்கு ஆன்மீக அனுபவம், இறுதியான அனுபவ உணர்வு வேண்டுமென்றால், நாம் கடவுள் அவதாரங்களை, கடவுளின் உச்சபட்ச உணர்வுநிலைகளைத் தேடி போகிறோம். திருவண்ணர் சொல்கிறார், ‘நான்குவிடமான மக்கள் என்னிடம் வருகிறார்கள் - ஞிச்சித்தானுபிடிதீனட் ஊடச்சேளனைத் த்நிலி.’ இந்த நான்கு சமூகங்களாக அவர் விளக்கிறார். முதல் வகையினர், மன அழுத்தத்துடன் இருப்பவர்கள், அதாவது தொழிலாளர் வர்க்கம். அல்லது குடிசார்கள். இன்னொரு வகையினர், பணத்தின் மீது விருப்பம் கொண்டவர்கள், அதாவது, வியாபாரிகள் அல்லது வைசியர்கள். மூன்றாவது வகையினர் துடிப்புடன இருப்பவர்கள், இவர்கள் தொடர்ந்து விசாரித்து கொண்டே இருப்பார்கள், கேள்வி கேட்டு கொண்டே இருப்பார்கள், தொடர்ந்து கேட்டு கொண்டே இருப்பார்கள்? கேள்விகள் எது? ‘அடுத்தது என்ன? அடுத்தது என்ன? அடுத்தது என்ன?’ என்று கேட்டு கொண்டே இருப்பார்கள். உதாரணமாக, ஒரு சிறிய குழந்தை ‘அடுத்தது என்ன? அடுத்தது என்ன? அடுத்தது என்ன?’ என்று தொடர்ந்து கேட்டு கொண்டே இருக்கவே முடியாது. நான்காவது வகையினர், முற்றறிவை தேடுபவர்கள்: அவர் தான் முனிவராமணர். இந்த நான்கு வகையானவர்களும் என்னிடம் வருகிறார்கள், என்னை அடைகிறார்கள், ஆனால் வெவ்வேறு நிலைகளில் இருந்து வருகிறார்கள்.” தயவுசெய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், வெவ்வேறு நிலைகளில் இருந்து இந்த நான்கு வகையினரும் ஒரே கடவுளிடம் தான் போகிறார்கள், ஆனால் அவர்கள் எல்லோரும் ஒரே வழியில் கடவுளை உணர்வதில்லை. அவர்கள் கடவுளை வெவ்வேறு வழிகளில் உணர்கிறார். நீங்கள் ஒரே கடவுளிடமோ அல்லது வேறு வேறு கடவுளிடமோ போகலாம், ஆனால் உங்களின் பக்குவ நிலைக்கு ஏற்ப தான், உங்களால் கடவுளை உணர முடியும். நீங்கள் பயம் அல்லது பேரசைகளின் மட்டிக்க் கொண்டிருக்கும் வரை, நீங்கள் அதற்க்கு தகுந்த மட்டத்தில் தான் போகிறீர்கள். நீங்கள் அந்த வகையான கடவுளிடம் தான் கவரப்பட்டு இருப்பீர்கள்.

அஹநாத்தான்மின்டும் மீண்டும் சொல்கிறேன், ‘கோயிலுக்கு போய்ப்பிரார்த்தனை செய்வது மிகவும் சுலபம், ஆனால் ஒரு குருவிடம் போய் தியானம் செய்வது மிகவும் கஷ்டம். அது பக்குவமானவர்களால் தான் முடியும், எல்லோராலும் முடியாது.’ கோயில்களில் நாம் ஆச்சரியங்களைப் பார்க்கலாம்; ஆனால் ஆன்மீக இடங்களில், சில நூற்றுக்கணக்கானவர்களைத் தான் நம்மால் பார்க்க முடியும். இது எல்லோராலும் முடியாது; இது மிகவும் ஆடம்பரமானது! ஆன்மீகம் என்பது ஆடம்பரமானது; வெகு சில புத்திசாலிகளால் மட்டும் தான் அதை பெற முடியும். ஆன்மீகத்தின் விலை என்பது, நாம் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டுிருக்கிறோம் என்பதை பொறுத்து இருக்கிறது! நாம் போதிய கஷ்டத்தை அனுபவித்திருந்தால் மட்டும் தான், நம்மால் ஆன்மீகத்திற்குள் நுழைய முடியும். போதியளவிற்கு நாம் கஷ்டத்தை அனுபவித்து இருக்கவில்லை என்றால், அல்லது நாம் போதியளவிற்கு கஷ்டப்பட்டு விட்டோம் என்று உணராமல் இருந்தாலோ, நம்மால் ஆன்மீகத்திற்குள் நுழைய முடியாது. ஆன்மீகம், கஷ்டத்தைக் கொண்டாடும் தன்மை. இங்கு இரண்டு விஷயங்கள் இருக்கிறது. கஷ்டப்படுவது மட்டுமல்ல, நாம் கஷ்டப்படுகிறோம் என்று புரிந்து கொள்ளும் இது அடங்கி இருக்கிறது. இப்படி புரிந்து கொள்வதைத் தான் நான் அறிவு என்கிறேன். இந்த அறிவு வயது, அனுபவத்தைக் காட்டிலும் ஏற்படுகிறது. இந்த அறிவு இருந்தால், பக்குவம் நாள் வாழ்ந்தால் கூட போதும்; நாள் ஏற்படுகிறது என்று உணர்ந்து எப்படி புரிந்து கொள்ள முடியும்? மேல் புரிந்து கொள்ள முடியும், பின் நாம் அதில் மாட்டி கொள்ள மாட்டோம்! கஷ்டப்படுவது, தேவைப்படுகிறது. ஆன்மீகம் என்பது ஆடம்பரம். இது எல்லோருக்கும் கிடைக்காது. பக்குவமானது ஒரு சிலர்க்கு தான் ஆன்மீகத்திற்குள் நுழைவார்கள்.

அன்பு மற்றும் நன்றியுணர்வுடன் என்னிடம் வருபவர்கள் தான் சிறந்த மனிதர்கள், அவர்களுக்கு நான் நெருக்கமாக இருக்கிறேன், அவர் எனக்கு நெருக்கமாக இருக்கிறார். இந்த ஒரு வாழ்த்தையின் மூலம், திருவண்ணர் எல்லாவற்றையும் விளக்கிவிடுகிறார், ஓட்டுமொத்த கருத்தையும் முடித்து விடுகிறார்.

‘சுவன் கிட்பச்சு சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவேற்றும் பொருள், இவை இரைந்தையும் செவ்வித்து என்னை பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

‘சுவன் கிட்பச்சு சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவேற்றும் பொருள், இவை இரைந்தையும் செவ்வித்து என்னை பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

[ERROR page 46 - NVIDIA client error]

பிறவிகளை எடுத்து, பின்னர் நான் பக்குவமடைந்து கொள்கிறேன், என்று தயவுசெய்து நினைக்காதீர்கள்.

இல்லை! இப்போது நீங்கள் அந்த அறிவிற்குள் நுழைந்தால், இப்போதே நீங்கள் அனுபவத்தைப் பெறுவீர்கள். அதைத் தள்ளிப் போட வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

ஒவ்வொரு நொடியும் உங்களுக்குப் புதிய பிறப்பாக அமையும். ஒவ்வொரு நொடியும் இறந்தவிடுகிறது, ஒவ்வொரு நொடியும் புதிதாகப் பிறக்கிறது. வெளியேறும் மூச்சுக்காற்று இறப்பு, உள்ளே வரும் மூச்சுக்காற்று இறப்பு, உள்ளே வரும் மூச்சுக்காற்று புதிய பிறப்பு. ஆகவே ஒன்றைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஒவ்வொரு நொடியும் நீங்கள் இறந்து இறந்து பிறக்கிறீர்கள்.

இந்த நொடியிலேயே உங்களுக்குப் புதிய பிறப்பு எற்படுகிறது. இந்த சத்தியத்தைப் புரிந்து கொண்டவர்கள், புதிய பிறப்பு எற்கிறார்கள். அவரைத் தான் ஞானிட்டிச் என்பார்கள்.

தீக்குள் பெற்ற ஒருவரை சமாதிகுருத்தில் நீடிக்கச் என்பார்கள். ஞானிட்டிச் என்றால் மறுபிறப்பிற்குள் வாழ்ந்தவரல்லாது அல்லது ஞானத்தின் மூலை பிறந்தவர் என்று பொருள். எல்லா சன்யாசிகளும் இரண்டாவதைப் பிறப்பு எடுத்தவர்கள் அல்லது ஞீவிட முக்தர்கள் தான். அவர்கள் மறுபிறப்பு எடுத்தவர்கள் அல்லது மீண்டும் பிறந்தவர்கள். மறுபிறப்பு என்ற உடலிலேயே மீண்டும் பிறப்பதுதான் பிறப்பெடுத்தபது. உயிர்நிலையில், அவர்கள் ஒரு புதிய பிறப்பு எடுத்துகிறார்கள். அவர்களுக்கு அவர்கள் உடலிலேயே ஒரு பிறப்பைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள்போல் அந்நிலையில் அவர்கள் ஒரு புதிதாகப் பிறந்தவர்களாகிறார்கள். ஆகவே அந்நிலை இப்போது புரிந்து கொள்வதால், நீங்களும் புதிய பிறப்பெடுக்கிறீர்கள்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்: ஸ்டச்சி ண்ச் ஞான் ட்டச் ணீநூடிதுர்ஸ்மி அவலே எனக்கு நெருக்கமானவர், அவருக்கு நான் நெருக்கமானவன். அவர் எனக்குள் இருக்கிறார், நான் அவருக்குள் இருக்கிறேன். நான் உனக்குள் இருக்கிறேன், நீ எனக்குள் இருக்கிறாய் என்று கிருஷ்ணர் மிக அழகாகச் சொல்கிறார். இந்த இருடியான சத்தியத்தை நீங்கள் புரிந்து கொண்ட உடனேயே, சரியான பாவனையுடன் நீங்கள் கடவுளை வழிபடத் தொடங்கிவிடுவீர், நீங்களும் கடவுளாக மாறிவிடுகிறீர்கள். நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், உங்கள் பாவனையை மாற்றிக் கொள்வது மட்டும் தான்.

அனைத்தும் முடிந்து விட்டது! உங்கள் பாவனையை மாற்றிக் கொள்ளுங்கள், எல்லாம் மாறிவிடும்.

இன்னொரு விஷயத்தையும் நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கடவுளின் அல்லது குருவின் சேவையில் உங்களை நீங்களே ஒப்படைத்துக் கொண்டால், அவர் உங்களுக்குள் இருப்பார். குரு அல்லது கடவுளுக்கு முன்னால் உட்கார்ந்து கொண்டு, அந்த வடிவத்தை மட்டும் மரச்சித்துக் கொண்டிருப்பதைச் சேவை இல்லை என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இதன் மூலம் முழுமையான சயனல விருப்பத்துடன் நீங்கள் அவரை விரட்டிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

உங்களை நீங்களே கடவுள் செயல்களில் ஈடுபடுத்தும் போது, நீங்கள் பக்தர்களாக ஆகிறீர்கள். அந்நிலையில் தான் நீங்கள் எனது அன்புக்குரியவராக மாறுகிறீர்கள். அப்போது உங்களின் வழிபாடு சயனலமாக இருக்காது. அது எந்த வடிவத்தில் இருந்தாலும், அது கடவுளை நோக்கிய செயலாகிறது.

என்னைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு நான் சொல்வது என்னவென்றால், என் முன்னால் உட்கார்ந்து கொண்டிருப்பதையும், என் வார்த்தைகளுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருப்பதையும் விட்டு, செயலுக்காக வேலை செய்யுங்கள். மக்களை மாற்றுவதில் எனக்கு உதவுங்கள். என் முன்னால் உட்கார்ந்து கொண்டு என்னை நீங்கள் உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால், நீங்கள் என் பின்னால் தான் வந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். என்னுடைய திட்டத்திற்காக வேலை செய்யுங்கள், நான் உங்களுக்குப் பின்னால் வந்து கொண்டிருப்பேன். நான் எப்போது உங்களுடன் இருப்பேன்.

'குருவைப் பின்பற்றுங்கள்' என்று புராணங்கள் சொல்வது, அவர்களின் வடிவத்தைப் பின்பற்றுங்கள் என்ற அர்த்தத்தில் கிடையாது. அவை குரு சொல்னதைப் பின்பற்றச் சொல்கின்றன, அதன் மூலம் நீங்களும் குருவாக முடியும் என்று சொல்கிறன்றன. குருவின் உள்ளுணர்வையும், அவர் சமாத்தையும் தான் அவை பின்பற்றச் சொல்கின்றன.

அதனால் தான் தன் பக்த பிரார்த்தனைகள்

'குரு அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு 'நான் பெரிய தாதா வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தாதை. கனவை நிறைவேற்றப் பொருள், இவ்வ இன்னதையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

புத்தம் சரணம் கச்சாமி தம்மம் சரணம் கச்சாமி சங்கம் சரணம் கச்சாமி என்று சொல்கிறது.

புத்தம் என்பது இங்கு புத்தரைக் குறிக்காது; அது புத்த நிலையைக் குறிக்கும்; தம்மம் என்பது அவர் கூறிய மொழிகளைக் குறிக்கும்; சங்கம் என்பது அவரின் அடியொப்பரைக் குறிக்கும். குருவின் ஏறக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் இந்த மூன்றையும் நாம் பின்பற்றும் போது, நாம் சுதந்திரத்தின் பாதையில் செல்கிறோம்.

இதுவொரு முக்கியமான கருத்து. பல இறப்புகள், பிறப்புகளுக்கு பின்னால் தான், நம்மால் ஒரு ஞானியை அடைய முடியுமா? நாம் பல இறப்புகள், பிறப்புகளைக் கடந்து வந்தால் ஒழிய, நம்மால் ஒரு ஞானி குருவை அடைய முடியாது.

ஆன்மீக முன்னேற்றத்தின் எழு படிகள் பற்றி நான் உங்களுக்கு சொன்னேன்: 1) பல கோவில்களுக்கு போய், பல சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள் செய்வது, இன்னும் இது போன்ற விஷயங்கள் 2) நீங்களே சடங்குகள் செய்து கொள்வது 3) ஒரே கடவுளை நினைத்து பிரார்த்திப்பது 4) சடங்குகளுக்கு பிலாகா, கடவுளை வாழ்த்தி மந்திரங்கள் உச்சரிப்பது 5) மந்திரங்களுக்கு பதிலாக, கடவுளின் வடிவத்தை மனதில் நினைத்து தியானிப்பது 6) ஒரு வடிவத்தை நினைத்து தியானிப்பதற்கு பதிலாக, அதை உணர்வில் இருந்து அந்த வடிவமும், நம் ஆன்மாவும் ஒன்றே என்று தியானிப்பது, அதாவது கடவுளும், ஆன்மாவும் ஒன்றே என்று தியானிப்பது 7) நிஜத்தை அனுபவமாக உணர்வது!

இந்த எழு படிகளையும் ஒரே பிறவியில் கடந்து விட முடியும் என்று நினைத்து விடாதீர்கள். இந்த பக்குவத்தை அடைய நீங்கள் நிறுநிறுக்கணக்கான பிறவிகள் எடுத்து வேண்டிய இருக்கலாம். இந்த பக்குவத்தை அடைவது சாதாரணமான அடையாளமது. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்: ண்ச ட்ணன்ற ண்புளஞநளஞடுஸ்ணச்மி உண்மையில், இந்த பக்குவத்தை அடைந்த ஆன்மாக்களைப் பார்ப்பது மிகவும் கடினம்.

கோயில்களில் கடவுள்களை வழிபடுவது மிகவும் சுலபம், ஏனென்றால்

சருன் அப்பஞச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, இசை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உள்ள, பொருள், இவை அலைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அவை, நாம் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்துவதில்லை. அவை, நாம் ஒழுக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்துவதில்லை. இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்துவதில்லை. கடவுளிடம் நாம் பிரார்த்திக்கலாம், நாம் என்ன செய்ய நினைக்கிறோமோ அதைச் செயல்க்கு நமக்கு ஆசிர்வாதம் கொடுத்து விட்டால் என்று நினைத்துக் கொண்டு போய் விடலாம். ஆனால், உயிரோடு வாழும் ஒரு ஞானியோடு நம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்வது மிகவும் சிரமம்.

'ஞானிகள் என் அவர்களின் மரணத்திற்கு பின்னால் மிகவும் பிரபலமாகிறார்கள்' என்று என்னிடம் வந்து கேள்வி கேட்பவர்கள் எல்லா 'ஞானிகளும் மிகவும் பிரபலமாகிறார், ஏனென்றால் நம்மால் ஒரு புகைப்படத்தை வைத்துக் கொண்டு நம்மை நாமே எமாற்றிக் கொள்ள முடிகிறது. அவர் புகைப்படத்தை வைத்துக் கொண்டு, இதெல்லாம் அவர் சொல்லி கொடுத்தது என்று நினைத்து, நாம் என்ன விரும்புகிறோமோ அதையெல்லாம் செய்ய முடிகிறது. அதில் நமக்கு ஏற்படும் பிரச்சனைகளும் இருப்பதில்லை. நம்மை யாரும் கேள்வி கேட்க முடியாது. யாரும் நம்மைக் கட்டுப்படுத்தி வைத்து எதையெல்லாம் விரும்புகிறோமோ, அதையெல்லாம் செய்து முடிக்கிறோம், எல்லாவற்றையும் அவர் ஆசிர்வாதங்களாக காட்டி கொள்கிறோம். அந்த புகைப்படத்தை வைத்துக் கொண்டு நம்மால் விளையாட முடிகிறது. அது மிகவும் சுலபமாக இருக்கிறது. அதனால் தான் ஞானிகள் இறந்த பிறகு மிகவும் பிரபலமாகிறார்கள்.

முக்கியமாக, ஞானிகள் இறந்த பிறகு அவர்களிடம் நமது அங்ககாரத்தை விட்டுவிட்டு தேவை இருக்கிறது. நாம் அந்த புகைப்படங்களை ஏற்றி விட்டால் போதும், அதற்கு முன் விளக்கு போட்டு விட்டால் போதும், அதற்கு முன் விளக்கு போடும், பிள்ளார் புற உலகத்தில் நாம் என்ன நினைக்கிறோமோ, அதை நாம் செய்து கொண்டே போகலாம்! சில சமயம், நாம் அந்த புகைப்படங்களுக்கு முன்னால் உட்கார்ந்து கொண்டு, நம்மை பார்க்க வருபவர்களோடு அந்த ஞானியின் இடத்தில் இருந்து பேசுவோம். ஆனால்,

'சருன் அப்பஞச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, இசை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உள்ள, பொருள், இவை அலைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தனித்தார்.

[ERROR page 49 - NVIDIA client error]

பிறகு, கொஞ்சம் தேரம் கழித்து, தங்கச்சி ஸ்கூலுக்கு போகிறாள்" என்று சொல்லி கொண்டே, அந்த தங்கை பொம்மையை காரில் உட்கார வைத்து சற்றி வருவோர்கள் தங்கை பள்ளிக்கு போக விரும்பாமல் அழுவது போலவே, அவர்களும் அழுவார்கள். விளையாட்டின் ஒவ்வொரு காட்சியையும் போலவும் அவர்கள் நடிப்பார்கள். அழகு பிறகு, இப்படிது சாப்பிடலாம்" ஆகிவிட்டது, தங்கச்சி பள்ளிக்குடில் இருந்து இரும்பி வர்றா" என்று சொல்லி கொண்டு, அந்த தங்கச்சி பொம்மையை இரும்பி கொண்டு வருவார்கள். 'அப்பா வீட்டுக்கு போய் இரும்பி வர்றேன்" என்று சொல்லி கொண்டே அந்த அப்பா பொம்மையும் இரும்பி கொண்டு வருவார்கள். இது குழந்தைகளுக்கு ஒரு விளையாட்டு போல தெரியும். ஆனால் தயவுசெய்து ஆழமாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்களும் இந்த விளையாட்டை தான் வாழ்க்கையில் விளையாடி கொண்டிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் யாரையாவது அம்மா, நீங்கள் காண் என்னையே அப்பா, நீங்கள் தான் என் சகோதரி, நீங்கள் தான் என் சகோதரன்" என்று சொல்லி கொண்டிருக்கிறீர்கள். உங்களுடைய சட்டத்திற்குள் அல்லது உங்களுடைய பார்வைக்கு எற்ப அந்த பொம்மை நடக்கவில்லை என்றால், அது ஒரு நல்ல பொம்மை இல்லை, அந்த பொம்மை கெட்ட பொம்மை" என்று சொல்லி, அதை தூக்கி எறிந்து விடுகிறீர்கள். சில தேரங்களில், குழந்தைகள் பொம்மையோடு, அவர்களை அடிக்கவும் காயப்படுத்தி கொள்வார்கள், பிறகு 'இந்த பொம்மை என்னை அடித்துவிட்டது' என்று சொல்வார்கள். அவர்கள் தான் பொம்மையை எடுத்து, கண்களில் குத்தி கொண்டார்கள் என்பதை அவர்கள் உணர மாட்டார்கள். பொம்மை அவர்களை குத்தி விட்டது என்று சொல்லி அழுவார்கள். அதே போல் தான், உங்களின் சட்டத்திற்கு எற்ப யாரோ ஒருவர் நடக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் உங்களை காயப்படுத்தி விட்டதாக உணர்கிறீர்கள். உங்களைப் பொறுத்த வரையில், சகோதரி என்றால் இப்படி இருக்க வேண்டும்; தங்கை என்றால் இப்படி தான் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று உங்களுக்குள்ளும் நீங்கள் ஒரு கருத்தை வைத்திருக்கிறீர்கள். ஒரு தாய் எப்படி இருக்க வேண்டும்

என்று உங்களுக்குள் ஒரு கருத்து இருக்கிறது. அதே போல, மனைவி எப்படி வேண்டும் என்று கருத்தை வைத்திருக்கிறீர்கள். அந்த பொம்மைகள் எப்படி விளையாட வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்களோ, அப்படித்தான் எல்லா பொம்மைகளும் விளையாட வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள். யாராவது அவர்களுடைய பாத்திரத்தில் சரியாக விளையாட வில்லை என்றால், நீங்கள் அவர்களை சதவிரைக்கு வெறுப்பீர்கள். அந்த பொம்மையோடு நீங்கள் விளையாட விரும்பவில்லை. இதென்று ஒரு நாள், நீங்கள் இறந்து விடுகிறீர்கள். உங்கள் உடலை விட்டுவிடுகிறீர்கள்.

உங்களுடைய அடுத்த பிறப்பில், அடுத்த இடத்திற்கு நீங்கள் போகும் போது, நீங்கள் மீண்டும் இதே போல பொம்மைகளைப் பிடித்து கொண்டு, இது அப்பா, இது கணவர், இது மனைவி, இது மகள், இது சகோதரன், இது சகோதரி என்று சொல்லி கொண்டிருக்கிறீர்கள். தொடர்ந்து, அதே விளையாட்டை விளையாடுகிறீர்கள். சில தேரங்களில் நீங்கள் பொம்மைகளைக் கொண்டு வருகிறீர்கள், சில தேரங்களில் விளையாட்டிலிருந்து பொம்மைகளைத் தூக்கி எறிகிறீர்கள், சில தேரங்களில் அவுற்றை எரித்து விடுகிறீர்கள், சில தேரங்களில் நீங்கள் அவற்றுக்கு அநீதியாக சலுகை காட்டுகிறீர்கள். உங்களிடம் பொதிய பொம்மைகள் இல்லையென்றால், சில பூனைகள் அல்லது நாய்களை வாங்கி அவற்றோடு விளையாடுகிறீர்கள்.

இதென்று, மீண்டும் இறந்து விடுகிறீர்கள். நீங்கள் மீண்டும் இறக்கும் போது, வேறொரு உடலை நினைக்கிறீர்கள். அந்த உடலுடன், இதே போல சிலரை பிடித்து கொண்டு, அதே விளையாட்டை விளையாடுகிறீர்கள்! மீண்டும், மீண்டும், நீங்கள் அதே விளையாட்டைத் தான் விளையாடி கொண்டிருக்கிறீர்கள். கொஞ்சம் பக்குவப்பட்டவர்கள் தான், 'இதே விளையாட்டை நான் இன்னும் எத்தனை முறை தான் விளையாடுவது? நான் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன்? என்னை நான் இதே மனநிலையில்தான் செய்து கொண்டிருக்கிறேன்?" என்று நினைக்கிறார்கள்.

'கதை அப்படித் சொல்கிறது?' என விசாரித்ததற்கு, 'தாயின் பெயரை ஞானக் கேள்வியுடைய என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்றும் உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செயல்பித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

'கதை அப்படித் சொல்கிறது?' என விசாரித்ததற்கு, 'தாயின் பெயரை ஞானக் கேள்வியுடைய என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்றும் உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செயல்பித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இது மொத்தமும் ஒரு மனநோயாக தான்! அது உறவாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது வாழ்க்கையாக இருந்தாலும் சரி, அது ஒரு மனநோயாகமேதலிரவேபோன்றுயில்லை. உங்களுக்கு ஓர் அட்வணை இருக்கிறது. சூகமும் உங்களுக்கு அதை சொல்லி கொடுத்திருக்கிறது, ஒரு தந்தையாக நீங்கள் இப்படி நடக்க வேண்டும், ஒரு கணவராக நீங்கள் இப்படி நடக்க வேண்டும், ஒரு மகனாக நீங்கள் இப்படி நடக்க வேண்டும். இந்த அட்வணையை நீங்கள் பின்பற்றி வரும் வரைக்கும், நீங்கள் ஒரு நல்ல குடுமகனாக கருதப்படுவீர்கள்.

ஒரேஒரு முறை நீங்கள் அந்த அட்வணையிலிருந்து தள்ளி நின்று, மதிக்கப்படமாட்டீர்கள்.மற்றவர்களுடன்பொருமைகளும் உங்களை கதவுக்கு வெளியில் தூக்கி எறியும். இந்த விளையாட்டில் இனி உங்களுக்கு இடமில்லை என்று அவை சொல்லும். நீங்கள் விருந்துக்கு அழைக்கப்பட மாட்டீர்கள். அது தான் தவிர்ப்பது. அவர்கள் உங்களைத் தவிர்ப்பார்கள், திடீரென்று ஒருநாள், எத்தனைமுறைதான்நான்இதேநாடகத்தை நடிப்பது; மீண்டும் மீண்டும் அதே விளையாட்டை விளையாடுவது என்று நினைப்பீர்கள்!

ஒரே நாடகத்தில் தான் நடித்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை ஒருவர் புரிந்து கொண்டால், ஒரே விளையாட்டை தான் மீண்டும் நாம் விளையாடி கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை ஒருவர் புரிந்து கொண்டால், அவர் அறிவை பெறுகிறார், என்ன நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்ற தெளிவான அறிவை பெறுகிறார். பிறகு, இயல்பாகவே நீங்கள் சரணாகதி அடைவீர்கள். நீங்கள் என்னிடம் சரணடைவீர்கள் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘எல்லா காரணங்களுக்கும் நானே காரணம். என்பதை ஒருவர் புரிந்து கொண்டால், அவர் உயர்ந்த கடவுள் நிலையை உணர்கிறார். எத்தனை முறை நான் இதே விளையாட்டை விளையாடி கொண்டிருப்பேன்? எத்தனை முறை நான் அதே தவறுகளைச் செய்து கொண்டிருப்பேன்?’ என்பதை அவர் உணர்கிறார்.

இதை உணராத வரை, இனவே எல்லாம் முடிவே இல்லாமல், அனுபவத்தைப்பெறாமல் மீண்டும் மீண்டும் திரும்பி கொண்டே இருக்கும்.’

‘யார் இதை புரிந்து கொண்டாரோ, இந்த சத்தியத்தைப்பற்றிய அறிவு யாருக்கு கிடைக்கிறதோ, எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணமாகவும், இருக்கும் எல்லாமாக இருப்பவன் நானே என்பதை உணர்ந்து கொண்டு, அவர் என்னிடம் சரணடைகிறார். அது போன்றதொரு ஆன்மா மிகவும் அரிதானது.’

இந்த அறிவைப் பெற்ற ஒருவரால் மட்டும் தான், நிஜமான உணர்வுடன் குருவோடு இணைய முடியும். அவரால் மட்டும் தான் குருவை நிஜமான வழியில் பார்க்க முடியும். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் இருபத்தைந்து ஆண்டுகளாக ஒரு குறிப்பிட்ட சூழலைப் பார்த்து பழகி விட்டீர்கள் என்ற ஒரு அழகான வாக்கியம் உண்டு.

சிலர் என்னிடம் திரும்பி வந்து கேட்டபடுந்து, ‘சுவாமி, நான் என் இன்னும் ஞானம் அடையவில்லை?’ என்பார்கள். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், ‘நீங்கள் என்னை பார்த்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்; உங்கள் கண்கள் மூலமாக பார்ப்பதால் மட்டுமே, கடவுளைப்பார்த்துவிட முடியும்என்றுஒருபோதும் நீங்கள் நினைக்காதீர்கள். நீங்கள் என் வடிவத்தை தான் பார்க்க முடியும், ஆனால் என்னை பார்க்க முடியாது. நீங்கள் நிறைய ஞான குறிகளைப் பார்த்திருந்தாலும் கூட அவர்களை நீங்கள் பார்த்துவிட்டதாக ஒருபோதும் நினைக்காதீர்கள். உங்கள் கண்களால் பார்த்திருப்பதால் மட்டும், நீங்கள் அவர்களை பார்த்து விட்டதாக ஒருபோதும் நினைக்காதீர்கள்.’

நீங்கள் அவர்களைப்பார்த்திருந்தாலும் கூட, நீங்கள் எந்த மனநிலையிலிருந்து அவர்களைப் பார்த்தீர்கள் என்பது ஒரு முக்கிய பாத்திரத்தை வகிக்கிறது. நீங்கள் அவர்களிடம் பேராசையுடன் சென்றிருந்தால், நீங்கள் தெய்வமாக கருதப்படும் ஒருவரிடம் சென்றிருந்தால், மீண்டும் நீங்கள் தெய்வமாக கருதப்படும் ஒருவரிடம் சென்று நிற்கிறீர்கள். ஒரு ஞான குருவிடம் அல்ல. நீங்கள் பயந்துடன் சென்றிருந்தால், மீண்டும் நீங்கள் தெய்வமாக கருதப்படும் ஒருவரிடம் சென்று நிற்கிறீர்கள், ஒரு ஞான குருவிடம் இல்லை.

இருபத்தைந்து ஆண்டுகளாக ஒரு குறிப்பிட்ட சூழலைப் பார்த்து பழகி விட்டீர்கள் என்ற ஒரு அழகான வாக்கியம் உண்டு.

இருபத்தைந்து ஆண்டுகளாக ஒரு குறிப்பிட்ட சூழலைப் பார்த்து பழகி விட்டீர்கள் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்துவிட்டது, அமெரிக்காவில் எனக்கு வாழ்க்கை கிடைத்துவிட்டது இவருக்கு கிடைத்துவிட்டது அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

[ERROR page 52 - NVIDIA client error]

13

இருபத்தைந்து வருடம்

நன்றியை உணரதொடங்குங்கள். எற்றுகொள்ளும் உணர்வை வளர்த்தெடுங்கள். ஏற்கனவே என்ன செய்யப்பட்டிருக்கிறதோ அதற்காக கடவுளைப் பாராட்டுங்கள், பிறன்ர் பாருங்கள் அனைத்தும் சிறப்பாக இருக்கும். நாம் எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு பாராட்டுகிறோமோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு நம்மால் பார்க்க முடியும், நம்மால் நிறைய உணர முடியும். நன்றியுணர்வுடன் கூடிய பிரார்த்தனையில் இருப்பவர்கள் மேலும் மேலும் உணர்வாளர்களாக ஆகிறார்கள், எல்லாவற்றிலும் கடவுளைக் காண்கிறார்கள். அவர் எல்லாயிடத்திலும், எல்லாவற்றிலும் கடவுளின் கைவண்ணத் தைப் பார்க்கிறார்!

நாம் யார் என்பதையே நாம் மறந்துவிட்டோம். நமது கடவுள் இயல்பைப் பற்றி நாம் அறியாமையில் இருக்கிறோம். அது தான் நாம் செய்யும் உண்மையான பாவம். ஏனென்றால், நம்மை நாமே மறந்துவிட்டோம், நம்முடையதை எல்லாம் மறந்துவிட்டோம், கடவுளின் உள்ளிலக சாம்ராஜ்யத்தில் தான் நமது வீடு. நமது செய்ய வேண்டியும் நம்முடைய ஜீவனின் அமைதியான மையத்தில் இருக்கிறது. நிஜத்தில், அது நம்முடைய இயல்பான பழக்கமாக இருக்கிறது. அதுவொரு வித்தியாசமான பகுதியாக இருப்பதால், நம்மால் அதன்படி நடக்க முடிவதில்லை. அதை எப்படி கண்டுபிடிப்பது என்பதும் கூட நமக்கு தெரியவில்லை.

உங்களுடைய இயல்பான பழக்கத்தை நீங்கள் கண்டுபிடிக்கும் போது, உங்களுக்குள் ஆனந்தம் உணர்கும். உங்களின் மையத்தை நீங்கள் அடையும் போது, நீங்கள் ஆனந்தத்தில் இருப்பீர்கள். தைரியமானவர்கள், பயமில்லாதவர்கள், வீரமானவர்களால் தான் அதை எட்ட முடியும், எண்ணென்றால் அறிந்ததில் இருந்து அறியாத ஒன்றிற்கு நாம் நகரும் போது தான் ஆனந்தம் உறுதியாகும். அறிந்த ஒன்றில் நமது வாழ்க்கை வழக்கமான ஒன்றாகவும், ஒரே மாதிரியாகவும் ஆகிவிடுகிறது. அது ஒரே பாணியில் போக ஆரம்பித்து விடுகிறது. அது வட்டமாக சுற்றி ஆரம்பிக்கிறது, மேதுவாக அது நமது உணர்வுகளை, நமது உள்வாங்கும் தன்மையை மந்தமாக்கி விடுகிறது. அது மக்களைக் குறுடர்களாகவும், செயிடர்களாகவும் ஆக்கி விடுகிறது. அப்படி போகும் போது பார்ப்பதற்கும், கேட்பதற்கும், சுவைப்பதற்கும், உணர்வதற்கும் நுட்பம் இருப்பதில்லை. எப்போதாவது அது அவர்களை முட்டி விடுகிறது. இது அவர்களுக்கு நன்ராகவே தெரியும். இருந்தாலும், அவர்கள் அதையே மீண்டும் மீண்டும்

‘சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெயர் துாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவள் என் தந்தை. கனவி நிறைவேறும் பொருள், தாவி அனைத்தையும் செயல்படுத்தி வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

தொடர்ச்சியாக, அறிந்ததில் இருந்து அறியாததற்கு நகர்வதற்கான தைரியம் பழக்கமானதில் இருந்து நகர்வதற்கு ஒருவருக்கு இருந்தால், அவர் கற்பனையைக் கடந்து போகிறார். பழக்கமானது மிகவும் பாதுகாப்பாகவும், தடையில்லாமலும் இருப்பதால், அது ஆபத்தில்லாமல் இருக்கிறது. தெரியாத ஒன்றிற்குள் போனால் என்ன நடக்கும் என்று யாருக்கு தெரியும்? நாம் ஒரு சிறிய படகை எடுத்துக் கொண்டு, எல்லைல்லாத கடலுக்கரைக்கு இரும்பி போகிறோம். நாம் மீண்டும் அந்த பழைய கடலுறைகள் போகிறோம். ‘இது யாருக்கு தெரியும்? யார் நமக்கு உத்தரவாதம் அளிக்க முடியும்? அதற்கு உத்தரவாதம் கிடையாது.

ஆனால், தள்ளிநீத்தானே ஆச்சரியம் சடுபடுத்தி கொள்ள ஒருவர் தயாராக இருந்தால், ஒரிய, ஒருவரால் ஆனந்தத்தில் நிலைக்க முடியாது. இது தான் ஞானியின் இடத்தைப் பெற்ற வேலை. நாம் எதை ஓர் ஆச்சரியமான பாணியை என்று நினைக்கிறோமோ, அதில் உதவவது தான் அவர் வேலை. மனதில் இருந்து விடுபடவும், மனதை ஆனந்த அமைதிக்குக் கொண்டு செல்லவும், அதன் மூலம் உள்ளுணர்வை இயக்க வைக்கவும், நாம் உள்ளுணர்வின் செய்தியைக் கேட்க நம்மை அதன் அருகில் கொண்டு வரவும் உதவவது தான் அவர் வேலை.

கேள்வி: ஜரதி அமைப்பு ஞானச்சன் அடிப்படையில்.அல்லது குணங்களின் அடிப்படையில் உள்ளது, பிறப்பின் அடிப்படையில் இல்லை என்றும், அனைத்து சாதிகளும் சமம் என்றும், இது போல் இன்ன பிற விஷயங்கள் குறித்து சொன்னீர்களே நான் கேட்டிருக்கிறேன். இன்றும் அது அவ்வழியில் செயல்பட முடியவில்லையே. நாம் நடத்துவதை விட ஒன்றையொன்று சிறப்பாக நடத்தும் பல பிற கலாச்சாரங்களும் உள்ளன. இருந்தும், சிறந்த நாகரிகமான கலாச்சாரங்களில் நம்முடையதும் ஒன்று என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்கள். நீங்கள் குறிப்பிடும் சத்தியத்தின்

13

இருபத்தைந்து வருடம்

தொடர்சியாக, அறிந்ததில் இருந்து அறியாததற்கு நகர்வதற்கான தைரியம் பழக்கமானதில் இருந்து நகர்வதற்கு ஒருவருக்கு இருந்தால், அவர் கற்பனையைக் கடந்து போகிறார். பழக்கமானது மிகவும் பாதுகாப்பாகவும், தடையில்லாமலும் இருப்பதால், அது ஆபத்தில்லாமல் இருக்கிறது. தெரியாத ஒன்றிற்குள் போனால் என்ன நடக்கும் என்று யாருக்கு தெரியும்? நாம் ஒரு சிறிய படகை எடுத்துக் கொண்டு, எல்லைல்லாத கடலுக்கரைக்கு இரும்பி போகிறோம். நாம் மீண்டும் அந்த பழைய கடலுறைகள் போகிறோம். ‘இது யாருக்கு தெரியும்? யார் நமக்கு உத்தரவாதம் அளிக்க முடியும்? அதற்கு உத்தரவாதம் கிடையாது.

ஆனால், தள்ளிநீத்தானே ஆச்சரியம் சடுபடுத்தி கொள்ள ஒருவர் தயாராக இருந்தால், ஒரிய, ஒருவரால் ஆனந்தத்தில் நிலைக்க முடியாது. இது தான் ஞானியின் இடத்தைப் பெற்ற வேலை. நாம் எதை ஓர் ஆச்சரியமான பாணியை என்று நினைக்கிறோமோ, அதில் உதவவது தான் அவர் வேலை. மனதில் இருந்து விடுபடவும், மனதை ஆனந்த அமைதிக்குக் கொண்டு செல்லவும், அதன் மூலம் உள்ளுணர்வை இயக்க வைக்கவும், நாம் உள்ளுணர்வின் செய்தியைக் கேட்க நம்மை அதன் அருகில் கொண்டு வரவும் உதவவது தான் அவர் வேலை.

கேள்வி: ஜரதி அமைப்பு ஞானச்சன் அடிப்படையில்.அல்லது குணங்களின் அடிப்படையில் உள்ளது, பிறப்பின் அடிப்படையில் இல்லை என்றும், அனைத்து சாதிகளும் சமம் என்றும், இது போல் இன்ன பிற விஷயங்கள் குறித்து சொன்னீர்களே நான் கேட்டிருக்கிறேன். இன்றும் அது அவ்வழியில் செயல்பட முடியவில்லையே. நாம் நடத்துவதை விட ஒன்றையொன்று சிறப்பாக நடத்தும் பல பிற கலாச்சாரங்களும் உள்ளன. இருந்தும், சிறந்த நாகரிகமான கலாச்சாரங்களில் நம்முடையதும் ஒன்று என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்கள். நீங்கள் குறிப்பிடும் சத்தியத்தின்

உண்மையுடன் என்னால் சமரசப்பட முடியவில்லை. அற்புதம்! இது உங்கள் ஜீவனில் இருந்து உருவாகி இருக்கும் சந்தேகம். நான் அகற்கு தலை வணங்குகிறேன். நீங்கள் ஒரு முறைப்படி செய்திருக்கிறீர்கள். நீங்கள் செ ல்கிறீர்கள், ‘இதற்கு என்ன அர்த்தம் என்று தெய்வசெய்து எனக்கு புரிய வையுங்கள், எனக்கு குழப்பமாக இருக்கிறது,’ என்கிறீர்கள். நீங்கள் அர்ஜுனனின் நிலையிலிருந்து கேட்கிறீர்கள், ‘என் சந்தேகத்தைத் தெ ளிவுபடுத்தி, என்னை அமைதி அடைய செய்யுங்கள்’, என்று ஞானியிடம் முறையிடுகிறீர்கள். நான் உங்களுக்கும் உங்கள் கேள்விக்கும் வணக்கத்தைத் தெரிவித்து கொள்கிறேன், எந்நேர்மையான நான் பதில் சொல்லும் போது உங்கள் கேள்விக்கு பதில் கொ ல்வதில்லை, நான் உங்களுக்கு தான், உங்கள் தெளிவுக்கு தான் பதில் சொல்கிறேன். இதில் நான் கே ள்விக்கு தான் பதில் சொல்கிறேன். வக்கிரத்திலிருந்து இருந்து வரவில்லை; அது ஒரு நிஜமான தடுமாற்றத்தில் இருந்து வருகிறது. வேத முறைகளில், நமக்கு ரூபகநடி மற்றும் ண்ட்ப்படை என்ற இரண்டு விதமான புராணங்கள் இருக்கின்றன. ரூபகநடி என்பது ஞானமடைந்த ஞானிகளால் உணரப்பட்ட ச த்தியம், அது அவர்கள் தங்களின் சிட்டர்களுக்கு பிட்டியோகமாக உபதேசிக்கப்படுகிறது. ரூபகநடி என்றால் ‘நீங்கள் கேட்டது’ என்று அர்த்தம். செயங்களும், உபநிடதங்களும் தான் முதன்மையானவை என்றுணர்ந்து இந்தச் சத்தியங்கள் காலத்தையும், பெரியையும் கடந்து நிற்பவை. இவை வரலாற்று உண்மைகள் கிடையாது; இவை அனுபவப்பூர்வமான சத்தியங்கள். ஆனால், ஒருவரின் அனுபவ உண்மை மற்றவருக்கும் அது மாதிரியே இருக்காது, நிச்சயமாக ஒரு ஞான குருவிற்கு அது மாதிரியே இருக்காது. ஆகவே, ண்வநுடனுடஜ படிக்கும் போதும் - போதும் இந்த மாறுபடாத சத்தியங்களை வாசிக்கும் போதும் - பொதுவாக புரிந்து கொள்வதிலும், எற்று கொள்வதிலும் பிரச்சனை இருக்கும். ஆன்மாவை அறிக்க முடியாது என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் போது, அவர் எதை பற்றி பேசுகிறார், ஆன்மா என்றால் என்ன, ஆன்மா எங்கிருக்கிறது, என்னால் எந்த ஒன்றையும் பார்க்க முடியவில்லையே’ என்று நீங்கள் ஆழ்ச்சியப்படுவீர்கள்.

இருபத்தைத் து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்னதான் இவர் தம் வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவர்க்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைத் து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்னதான் இவர் தம் வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவர்க்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

மறைநூல்களின்பல உரைகள் இருக்கின்றன. ஞானமடைத யாதவ ஜீவன்கள், எந்த விதமான புரிதலும் இல்லாமல், இந்த உறுதியான சத்தியங்களை மிக சாதாரணமாக எடுத்து சூறிவிடுவார்கள். இவை எழுதப்பட்டிருக்கும் மொழி கூட பலருக்கு தெரியாது. சமஸ்கிருதம் படித்தபற்று மிகவும் ஆழமான, சக்தி வாய்ந்த மொழியாக இருக்கிறது. அதனால் தான், அது கடவுளின் மொழி என்று அழைக்கப்படுகிறது. அது பலநூற்பமானநிலைகளில் அர்த்தங்களைக் கொண்டிருக்கிறது. வேதநாட்டுகோர்களில் பலர், அவர்களுக்கு எளித. மொழியெயார்க்கப்பட்டதோ அதன் அடிப்படையிலோ அல்லது அவர்கள் படித்திருக்கும் கொஞ்ச படிப்பினைகளின் அடிப்படையிலோ நமது வேத ண்வநுடனுடஜ மொழியெயர்க்கிறார்கள். அவாகளின் ஆர்வத்தை நான் மதிக்கிறேன். ஆனால் வேதநாட்டவர்களின் மொழியெயப்புகளை நாம் பின்பற்றும் போது - அவர்களின் முன்னோர்களின் மொழி அவர்களுக்கு பரிச்சயமில்லை என்ற த ண்மையை நாற்றியோடு சொல்லியே ஆக வேண்டும் நாம் ஒரு மோசமான நிலையைத் தான் வந்தடைகிறோம்.

அவர்கள் மிகவும் மெதுவாக இருப்பதால், மூலத்தைப் படிக்க முயற்சிப்பதற்கு மறாக, அவர்கள் நகல்களைப் படிப்பதிலேயே மனநிறைவடைந்து விடுகிறார்கள். இந்த நகல்கள் மொழியை முற்றிலுமாக புரிந்து கொள்ளாமல், வெறுமனே உறவோக்கப்பட்டடவை என்பதோடு மட்டுமல்ல, பொதுவாக கலாச்சாரத்தையும் மொத்தத்தில் தவறாக எடுத்து காட்டிவிடுகின்றன. இந்த தவறுகள் பல விஷயங்களில் வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்டிருக்கும். என்னசெ ய்வது என்றே செய்யப்பட்டிருக்கும். என்னசெ ராலப்பட்டதோ அதன் பெருமையை குறைக்கும் வகையில் இது விளங்குகிறது. இப்படி செய்வதன் மூலம் மொழியெயப்பட்டிருக்கும் இ ஒரே நோக்கமாக கூட இருக்கிறது. பிரிடிஷ் ஆட்சியின் கீழ், பல இந்தியர்கள் மேதைகளாக இருந்தார்கள். அவர்களின் முதலாளிகள் மற்றும் ஆட்சியாளர்களின் மொழிகளில் தழ்கலாத்தங்கலே அவர்கள் எல்லாவு காட்டி கொண்டார்கள் என்பதை பொறுத்து, அவர்களின் மதிப்பு அளிக்கப்பட்டது. அவர்களை ஆட்சி செய்தவர்களின் மேதைமை உருவாக்கப்பட்டிருந்ததால், அவர்களுக்கு எளிமையாக இருந்தது. தங்கள் ஆட்சியாளர்களைப் முன்னோரியாக கொண்டும், தங்களின் சொந்த கலாச்சாரத்தையும், அதன் சத்தியங்களையும் தவறாக எடுத்துக்காட்டுவதில் தங்களை விட சிறந்தவர்கள் யாருமில்லை என்ற முயற்சியிலும், அடிமைகளின் ஒரு சழற்சியாக

அது மாறி இருக்கது. என் மீது உங்களுக்கு சந்தேகம் இருந்தால், சமஸ்கிருதம் படித்து, மூல மறைநூல்களைப் படியுங்கள். அதன் பிறகு வெள்ளித்துகாரர்கள் எழுதிய நால்களையும், அவர்களைப் பின்பற்றி இந்தியர்கள் எழுதியதையும் படித்துப் பாருங்கள். உங்களுக்கு நீங்களே சத்தியத்தைக் கண்டுபிடிக்கலாம். மேலும், மொழியைப் புரிந்து கொண்டால் மட்டுமே நாம் இந்த சத்தியங்களைப் புரிந்து கொண்டோம் என்பதற்கும் எந்த உத்திரவாதமும் கிடையாது. இந்த மறைநூல் சத்தியங்கள், நாம் வாழும் வேறு வேறு சக்தி நிலைகளில் இருந்து வெளிப்படுத்தப்பட்டவை. நாம் ஒட்டுமொத்தமாக ஜீவனின் உடல் மட்டத்தில் இருந்தால், பொருள் உலக பற்றுகளுக்கு மட்டும் செயல்பட்டு கொண்டிருந்தால, அந்த நிலையில் இருந்து தான் நம்மால் இந்த சத்தியத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். இருந்தாலும், இந்த சத்தியங்கள் உயர்ந்த சக்தி நிலைகளில் இருந்து, அந்த ஞான குருக்களின் நிர்வாண அடுக்கில் இருந்து வெளிப்படுத்தப் பட்டதவை. நாம் அந்த நிலையை அடையாத வரை, இந்த மறைநூல்களின் சத்தியங்களை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. நமது லைப் பிலிஸ் பயிற்சிகளில், மக்களுக்குப் படிப்படியாக இந்த அடுக்குகளில் தான் எடுத்துச் செல்கிறோம். ஒவ்வொரு நாண் ஒரு சிட்டாவாக ஏற்று அவருக்கு தீக்குள அரிக்கும் போது, அவர் அந்த நிர்வாண அடுக்கை அடைய நான் அவருக்கு உதவி செய்கிறேன். அது மட்டும் கூட போதாது. அந்த புள்ளியை எட்டுவதும், ஒருமுறையாவது அந்த சத்தியத்தை உணர்வும், அவருக்கு ஒரு துளியாவது அந்த உணர்வை அரிக்கவும் நான் அதற்கு மேல், அங்கேயே நிற்பது என்பது சிட்டாவின் நேர்மையையும், அவரின் பொறுப்பையும் பொறுத்தது. இது தான் நித்திய ஆன்மீக ஹீரோர்களும், தியான ஆச்சார்யர்களுக்கும் அரிக்கப்பட்டிருக்கும் பார்ய்சி. பல சிட்டார்கள், குறிப்பாக தியான ஆச்சார்யர்கள், ஒட்டுமொத்த உடல் மட்டத்த திற்கு மேலான நிலைகளில் இருந்த வேதநூல்களைப் பற்றி பேசும்படி என்னை கேட்பார்கள். அவடவசகர கீதை உபதேசத்தில் ஒருமுறை நான் அதை முயற்சித்து பார்த்தேன். எத்தனை பேர் அதைப் புரிந்து கொண்டார்கள் அல்லது அதைப் புரிந்து

கொள்வதற்க்காவது முயற்சி செய்தார்கள் என்று நீங்கள் அவர்களிடம் கேட்டு பாருங்கள். பல பேர் இந்த வேதநூல்களை நாவல்களைப் போல படிப்பார்கள். அல்லது அவர்கள் அவற்றை கற்பிப்பதற்காக பயன்படுத்துவார்கள். எந்ர்காலத்தெத் தெரிந்து கொள்ளச்செய்யப்பட்டதக் கற்றபிறகு திறப்பவர்கள், அவர்கள் இறந்த பிறகுதான் என் எழுபதபட்(டி) இருக்கிறதோ அதை கண்டுபிடித்தனராக பின்பற்றி செல்வார்கள். லைப் பிலிஸ் பயிற்சிகளில் நான் சொல்லியிருந்து தொக்குக்கப்பட்ட எத்சுண்ணுறுச்சுணுதினன், புத்தகை வைத்து கொண்டு அவ்வாறு செய்பவர்களும் இருக்கிறார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும். நமக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், நாம் எதைப் படித்தாலும் அது நமக்கு நன்மையாகவே அமையும். நாம் எந்த பக்கத்தைத் திறக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்து இதில் ஒன்றும் இல்லை. மும்மையான பரிகலுடனும், ஆன்மிக இயக்கத்திலும் வேதநூல்களின் பக்கங்களுக்குள் நாம் செல்லும் போது, நிஜமாகவே நாம் அந்த சத்தியங்களைப் புரிந்து கொள்கிறோம், அதன் சக்தியும் உணர்கிறோம். அந்த மொழியில் உள்ள சில வார்த்தைகளை அப்படியே புரிந்து கொள்வதும், இன்றும் எந்தவித தொடர்பும் கிடையாது. ஒரு மொழியில் சில வார்த்தைகளை ஒரு குருவிற்கு கொடுத்து விடலாம். அதை செய்வதற்கு மரியாதை மேலாட்டின் உணர்வதற்கு (ஷத் ஞானுங்குருண்ஜினின்) தேலைப்படாது. இதுவரை நான் வேத ஞானவுருடைய பற்றி சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன். பகவத் கீதை ஒரு வேதமோ அல்லது உபநிடதமோ இல்லை என்றாலும் கூட, அது ஒரு வேத ஞானவுருடை ஆக இருக்கிறது. ஒரு காவியத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும் கூட, அது அவ்வகையில் ஒரு வேதநூலாக கருதப்படுகிறது. நாம் இன்று கேட்பது போல, கிருஷ்ணர் இந்த அம்புபகளின் பிரிகுள் விழாயத்தில் மிகவும் தெளிவாக இருக்கிறார். இதன்மது இதுபின், நமது இந்த கலவையின் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது, நமது பிறப்பின் அடிப்படையில்

இருபத்தைந்து வருடம்

'சதன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய துளாக வேண்டுமென, என் சிறுமையிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற செயல்பட்டு என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.'

இருபத்தைந்து வருடம்

'சதன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய துளாக வேண்டுமென, என் சிறுமையிலிருந்த கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற செயல்பட்டு என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.'

விரும்பினால், நாம் காலனியாக்கம் செய்யும் வெளிநாட்டு ஆட்சியாளர்களைத் தாள் சொல்ல வேண்டும். அவர்கள் தாள், நமது கலாச்சாரத்தை அழிப்பதற்காக அவர்களின் டிட்டமிட்ட முயற்சியில் நந்மையும், நமது அமைப்பு முறைையயும் குழப்பி விட்டார்கள். இதில் பிறிதொரு கரமானது எண்ணவென்றால், அதில் அவர்கள் வெற்றியும் பெற்றார்கள்.

பாரம்பரிய கலாச்சாரத்தின் மற்றும் மதிப்பு மிக்க அமைப்புமுறைகளின் அடிப்படையைப் புரிந்து கொள்வதற்கான ஒருவரின் திறன் என்பதன் அடிப்படையில் இன்று நாம் ஒருவரின் திறனை மதிப்பிடுவதாலே, மற்றும் அவர் எந்த அளவிற்கு ஆங்கிலத்தில் பேசகிறார், மேற்கத்திய 'நாகரிகம்' முறைகளைப் பின்பற்றுகிறார் என்பதன் அடிப்படையில் தாள் மதிப்பிடுகிறோம். இந்தியர்களாக வாழ்வோ அல்லது நமது பாரம்பரிய கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றவோ நாம் பெருமைப்படுவதில்லை. ஓர் உயர்ந்த விழுஞான மற்றும் அருமையான கல்வி முறையான குருகுல முறையை, நமது மனங்களில் வெளிநாட்டின் இணிப்பால் ஏற்பட்ட நேரடியாக விளைவாக இருக்கும் அடக்குமுறையின் ஒரு படிநிலை முறைக்கு (டடிசநநசூ ஐநிடிஷ்டு ண்நர்ண்ணநநட) மாற்றியதன் விளைவாக தாள், இந்த அமைப்பு முறைகளில் குளறுபடி ஏற்பட்டிருக்கிறது.

பலர் இதை வர்ண அமைப்புமுறை என்பார்கள், சமஸ்கிருதத்தில் வர்ணம் என்றால் நிறம் என்று அர்த்தம். உயர் ஜாதியார்களான வெளிநாட்டு வர்ண ஆரிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள், வெள்ளையராக இருந்தார்கள் என்ற உண்மையில் இருந்து தாள் இது வந்தது என்று வெரிநாட்டு வல்லுநர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். அப்படி பெயர்ந்த அவரின் அவதாரங்களான ராமரும், இருவர்ணரும் நிறத்திலும், கருப்பினிறத்திலும் வர்ணிக்கப்பட்டார்கள், இந்த வல்லுநர்களின் கருத்துப்படி சிள்யமட்ட மக்க ளான குடித்திரளருக்கு அந்த நிறங்கள் அளித்திருப்பது ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதாள் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதாள் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன் எனக்குள் தெரிந்தது...

'சுடன் அப்படிச் சொல்வதில்லை?' என விசாரித்தற்கு, 'சுடான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவி தஶமாக உடல், பொருள், ஐவி அழைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்மாலித்தார்.

மேலும் இரண்டு விஷயங்களைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஜாதிகளின் அடிப்படையில் மக்கடள் நமது வேதநூல்கள் வேறுபடுத்தியது என்பதற்கு ஆதாரமாக இருந்ததென்று காட்டுவார்கள். மனித ஒருபோதும் எடுத்துக்காட்டுவார்கள். வேத மதம் ஒன்றேயான்று தாள் உண்மைகளில் இருந்து சத்தியத்தைப் பிரிக்கிறது. ஞானக்கருத்துகளின் அஜுபவநப்யூபர்மண சத்தியங்களின் வெளிப்பாடுகள் ஆகும். அவை காலத்தைக் கடந்தும், வெளியைக் கடந்தும் ச த்தியங்களாகவே நிலைபெற்றன. மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட பிரிவினை நெறிமுறைகள் ஆகும். இவை ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் மற்றும் வெளியில் சமூக-பொருளாதார நிலைமைகளுக்கு ஏற்ப உருவாக்கப்பட்டவையாகும்.

இன்று நாம் இந்துத்துவம் என்று அழைக்கும் ஒருசித்த ஞானநநச்சின்ந் ஈீச்சின்ந ட்ச என்பதும் வேத மதங்கள், ணட்பநநநயின் என்பதே ஏற்பது மறுக்கடியவை கொண்டிருக்கின்றன. ஏற்பது மாற்றப்பட வேண்டியவையே. மனுக்காவஸ்தில் இருந்து ண்ட்பநநநயின் பின்னால் உண்மையாக இருக்கும் இருக்கும் என்று சொல்ல முடியாது. இந்த சடங்களைப் பற்றிய அவர்களின் விமர்சனங்களுக்கு ஆதாரவாகவே செய்கிறோமே காட்டுபவர்கள், ஒன்றை முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்தக்கரில் சிலர் கூட இதை மறுக்க கூடும், அதனவது அது காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட சமூக-பொருளாதார நலன்களைப் பாதுகாப்பதற்காக அல்ல.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதாள் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதாள் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன் எனக்குள் தெரிந்தது...

உண்மையில், எனக்கு தெரிந்த வரை, இந்துத்துவம் மட்டும் தாள், மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட மதச்சடங்களை, மாற்றவரும் காலச்சாரத்திற்கேற்ப மாற்றி கொள்ளலாம் என்பதை உண்மையாக இருக்கிறது. வேறு எந்த மத்திற்கும் அதன் எழுபட்ட அடித்தளங்களின் ஒரு பகுதியைக் காலத்திற்கு ஏற்ப மாற்றி கொள்ள அனுமதிக்கும் தைரியம் கிடையாது.

கடவுள் ஒரு கலைஞர், அவர் ஒரு இயற்கை இயக்குநர் கிடையாது. அவர் ஒவ்வொரு மனிதரையும் சக்தியிலும், இறைநிலும் பிரத்யேகமாக வெவ்வேறு அச்சில் உருவாக்கிறார். அவர் மனிதர்களை ரோபோட்களைப் போல மொத்த மோததமாக உற்பத்தி செய்யவில்லை. இதுஆன்ஃபிரசணைகளையும் இருக்கிறது;சமூகத்தின்பிரிவுகள்

தங்களைத்தாங்களே மதிப்பிட்டு கொள்கிறவர்கள், அவர்களுடன் திறமைகள் மற்றவர்களை விட சிறப்பாக இருப்பதாக நினைக்கிறவர்கள், மேலும் கலாச்சாரத்தின் அடிப்படையில் அந்த திறமையில் அவர்கள் உயர்வாக இருப்பதால் அதனுடன் அடிப்படையில் மற்றவர்களை மட்டமாக நினைக்கிறவர்கள். முந்தைய காலத்தில் ஒரு சமயம், உடல் பலம் தான் உயர்வாக கருதப்பட்டது. இன்று வலிமை பெரும் புகழில், செல்வ வளம் தான் அவ்வாறு கருதப்படுகிறது. இந்த திறமைகள், அவர்களின் பிறப்பு உரிமைகளாக செல்லப்படுகிறது. ஒரு போர்வீரனின் மகனும் ஒரு போர்வீரனாகிறான், ஒரு மேதையின் மகனும் மேதையாகிறான்.

குறைந்தபட்சம் வேத அமைப்புமுறைகளில், பிறிவுகளைத் தீர்மானிக்கும் அளவு குழந்தைகளின் உள்ளார்ந்த திறமைகளாக இருக்கிறது. ஒரு குழந்தையின் என்ன நல்ல விஷயம் இருக்கிறது என்பதை பொறுத்து செயல் வேண்டியதென்பது இன்று, அச்சக் குழந்தையின் பெற்றோர்களின் அடிப்படையில் அமைகிறது. எந்த பிறவு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாலும் சிறிதான, ஏனென்றால் எதுவுமே உயர்வாகவும், தாழ்வாகவும் கருதப்படவில்லை. சுப்ரீதானா ஒரு கலைஞனுக்கு பிராமணரான ஒரு மேதைக்கு அல்லது விவசாயரான ஒரு வியாபாரிக்கு இணையாக மதிக்கப்பட்டார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தம் வேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தான் அவ்வாறு குறை செய்யப்பட்டது. அதை புறக்கணிப்பதால், கேளுங்கள் அமைப்புமுறை உருவாகும், அவ்வளவு தான். எற்கனவே இது மாதிரி இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஒரு அரசியல் தலைவரின் மகனோ அல்லது மகளோ பிறப்பின் அடிப்படையில் நாட்டின் எதிர்கால தலைவராக கருதப்படுகிறார். இது இன்னொரு வகையாக தவறு. இதை இந்த அமைப்புமுறை ஏற்படுத்தியதா?

பிறப்பால் நான் பிராமணர் இல்லை. ஞானமடைந்த ஞானிகள் ஞானத்தின் களைக் கடந்தவர்கள், பிறிவுகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள். எனக்கு எந்த அமைப்புமுறையும் ஒதவயில்லை. உங்களுக்கு ஒன்றை சொல்லலாம்: நான் பிராமணர்களுக்கு தலை வணங்குகிறேன், வேத பாரம்பரியத்தை பொறுத்த வரையில், ஆன்மீக்கணக்கான ஆண்டுகள் இந்த வேத பாரம்பரியத்தைத் தாங்கள் வாழ்க்கை ஆபத்துகளுக்கு இடையிலும் காப்பாற்றி வந்திருக்கிறார்கள். பிறப்பால் பிராமணரான ஒரு பக்தர், அவருக்கு கற்று கொடுக்கப்பட்ட கல்வியால் என்ன புரிந்து கொண்டதோ அதை வைத்து கொண்டு வர்ணத்தை விமர்சி

த்தார். நான் அவரை தடுத்தேன். அவருக்கு தென்னிந்தியாவின் சிதம்பரத்தில் வாழும் பிராமண பூசாரிகள் பற்றி கேள்விப்பட்டேன், இவர்கள் இன்றும் அவர்களின் அந்த புனித நகரத்தின் எல்லையை விட்டு வெளியில் வரவேதில்லை. பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன, இந்த குழு அங்கேயே தங்கியிருக்கவும், அவர்களிடம் இருக்கும் வேதநூல்களைப் பாதுகாக்கவும் சத்தியம் செய்திருக்கிறார்கள். அவர்களைச் சுற்றி இருக்கும் உலகம் முன்னேறிவிட்டது, பணம் சேர்த்து கொண்டு, அவர்கள் இந்த சிறப்புப் குணங்களை, குறைந்த சம்பள வேலைகளை விட்டுவிட்டிருக்கலாம். உண்மையில், இது நல்லி தெரிவிக்காத வேலை, ஏனென்றால், இந்த நாட்டில் வேத கலாச்சாரத்தை தக்கவைத்திருப்பதில் தமிழ் சமூகம் முன்னிலையில் இருக்கிறது. அதனால் தான் அமெரிக்காவில் வந்து குடியேறியவர்களில் அதிகமாக தமிழ் பிராமணர்கள் இருக்கிறார்கள், தங்கள் தாய்மொழியின் பிழைக்க முடியாத அவர்கள் இங்கு செல்வ வளத்திலும் சிறப்பாக இருக்கிறார்கள்.

இதே போல், வருணாசிரமும் ஒரு ஜாதியிலும் குலத்திலும் பிறந்த பிராமணர்களின் சமூகங்கள் இருக்கின்றன. இவர்களும் பல தலைமுறைகளைத் தாண்டி, வேத கல்வியைக் காப்பாற்றி வருகிறார்கள். இவர்கள் எல்லாம் இல்லாமல் இருந்திருந்தால், இந்த நாட்டைக் காப்பாற்ற இருக்க முடியாது. இதனால் தான் நான் இந்திய சமூக அமைப்புமுறைக்கு தலைவணங்குகிறேன்.

நான் உங்கள் இதயத்தில் இருக்கிறேன்! 7.20பல ஆசைகளால் தள்ளாடும் பகுத்தறிவை உடையவர்கள், கடவுள்களிடம் சரணடையுங்கள்.

அவர்கள் தங்களின் சொந்த இயல்புக்கு ஏற்ப குறிப்பிட்ட நெறிமுறைகளைப் பின்பற்றுகிறார்கள். 7.21நாரதனே எல்லோருடைய இதயத்திலும் பரமன்தமாவாக இருக்கிறேன்.

'கடவுள் இருக்கிறார்??' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஞானி என்று மென சிறுவயதில் கற்ற கல்வி திமிராத உடல், தன்மை இன்றி செவ்விதழ் என்னைப் புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒருவர் தெய்வத்தை வழிபட விரும்பிய உடனேயே, அவர் அந்த குறிப்பிட்ட கடவுளிடம் பக்தி செலுத்த அவருடைய நம்பிக்கையை வளுப்படுத்துகிறார். 7.23இதுபோன்ற ஒரு நம்பிக்கையால் நிரம்பிய உடனேயே, ஒரு குறிப்பிட்ட கடவுள் உருவத்தை வழிபட முயற்சி செய்து, அவரின் ஆசிகளை அடைகிறார்; உண்மையில், இந்த நன்மைகளை என்னால் மட்டும் தான் தர முடியும். 7.23குறைவான அறிவை உடையவர்கள் கடவுள் உருவத்தை வழிபடுகிறார்கள், அதனால் அவர்களுக்கு கிடைக்கும் பலன்களும் குறைவாக இருக்கின்றன, அனைவரும் தற்காலிகமாகவும் இருக்கின்றன. கடவுள் உருவத்தை வழிபடுபவர்கள் கடவுள் உருவங்களின் பூமிக்கு மட்டும் தான் போய்சேர்கிறார்கள். அனால் என் பக்தர்கள் எனது வெற்றியை அடி இறக்கில் இருக்கிறார்கள். இருஷ்ணர் சொல்கிறார்:நானேல்லோருடைய இதயங்களிலும் பரமாத்மாவாக இருக்கிறேன். ஒருவர் ஒரு குறிப்பிட்ட கடவுளை வழிபட விரும்பிய உடனேயே,அவரின் நம்பிக்கையை வளுப்படுத்துகிறேன். அதனால் அந்த குறிப்பிட்ட கடவுளிடம் அவரால் முழுமையாக தன்னை ஒப்படைக்க முடியும். தயவுசெய்து தெளிவாக புரிந்துகொள்ளுங்கள், அவர் கடவுள் என்றே சொல்லும் போது, அவர் எல்லாம்வல்ல ஆற்றலில் குறிப்பிடவில்லை. நீங்கள் இருஷ்ணரை பயம் அல்லது போராசை இல்லாமல் அனுகினால் கூட, நீங்கள் ஒரு கடவுள் வடிவத்தை தான் அடைகிறீர்கள். கடவுள் வடிவம் என்றே அவர் சொல்லும் போது, நாம் வழிபடும் பாவனையை அவர் குறிக்கிறார்; நாம் எவ்வாறு கடவுளை அனுகுகிறோம் என்பதை அவர் குறிக்கிறார். சரியான பாவனையில், நீங்கள் கடவுள் வடிவத்தை அனுகினாலும் கூட, நீங்கள் ஒபபெற்றவராக ஆகிவிடுவீர்கள்! அவர் உங்களுக்கு தான் ஞானத்தை அளிப்பார். தவறான பாவனையுடன் நீ ஆகிவிடுவீர்கள்! அவர் உங்களுக்கு பொருள் சார்ந்த நன்மைகள் மட்டும் கிடைக்கும். 'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்ற ஞானக வெண்டுமென, என சிறுவயதினிலுந்தே நான் கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிதுங்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படித்த கவித்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருஷ்ணரின் வாழ்க்கையில் இருந்து ஒரு அழகான கதை. ஒரு பணக்காரர், தான் ராஜாவாக வேண்டும் என்று கிருஷ்ணரிடம் வேண்டினார். ஒருநாளைக்கு இரண்டு முறை, காலையிலும் இரவும், 'கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா' என்று சொல்லி கொண்டே இருந்தார். 'கிருஷ்ணா, எனக்கு அரச பதவியைக் கொடு. நான் ராஜாவாக ஆக வேண்டும்', என்று அவர் எப்போதும் கிருஷ்ணரிடம் கேட்டு கொண்டே இருந்தார். அங்கே இன்னொரு ஏழை பெண் இருந்தார். இருபத்தைந்து வருடமும் பொறுத்தார். அவளும் வாழ்க்கையில் வாழ அவருக்கு அப்பால் போனார் தேர்ம் இரித்து. அதன் பின்னான எங்களுக்கு தெரிந்தது... 'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்ற ஞானக வெண்டுமென, என சிறுவயதினிலுந்தே கனவ கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிதுங்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படித்த கவித்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

அங்கே இன்னொரு ஏழை பெண் இருந்தார். அவளும் மனதில் மட்டும் இருந்தது. அதிலிருந்து கிடைத்த பலனை வேண்டி ஆக்கி, அதையும் கொஞ்சம் இனிப்புகளையும் கிருஷ்ணருக்கு கொடுத்து வந்தார். அவர் நாள் முழுவதும் உட்கார்ந்து கிருஷ்ணரின் பெயரை சொல்லி கொண்டே இருந்தார்.

திருநெற்று ஒருநாள் கிருஷ்ணர் இரண்டு பேருக்கும் முன்னால் தோன்றி, அவர்கள்விரும்பியதை கொடுத்தார். ராஜா பதவியைக் கேட்டு கொண்டிருந்த அந்த மனிதர், ராஜாவாக விட்டார். நாள் முழுவதும் கிருஷ்ணரின் பெயரை சொல்லி கொண்டிருந்த அந்த பெண்ணின் பசு இறந்துவிட்டது.

நாரதர் இருஷ்ணரிடம் கேட்டார், 'என்ன கிருஷ்ணா, இது? ஒருநாளைக்கு இரண்டு முறை மட்டும் உன் பெயரை சொன்னவருக்கு ராஜா பதவி கிடைத்தது. நாள் முழுவதும் உன் பெயரை சொன்னவருக்கு என்ன கிடைத்தது?' என்றார். இருஷ்ணர் சொன்னார், 'அந்த மனிதருக்கு சாம்ராஜ்யம் தான் தேவைப்பட்டது. அதற்காக தான் அவர் என்னிடம் வந்தார். நான் அதற்காக ஒரு கருவியாக இருந்தேன். ஆகவே அவர் என்ன விரும்பினாரோ, அதை நான் கொடுத்தேன். ஆனால் இந்த பெண்மணியைப் பொறுத்த வரையில், நான்

[ERROR page 59 - NVIDIA client error]

12

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒவ்வொரு மட்டத்திலும், வெவ்வேறு கடவுள்கள் உங்களுக்கு பொருந்தும்; ஒவ்வொரு மட்டத்திலும், வெவ்வேறு ஞானிகள் அல்லது குருக்கள் உங்களுக்கு பொருத்தமாக அமைவார்கள். நீங்கள் புனித தளங்களுக்கு போகும் மட்டத்தில் இருந்தால், இந்த புனித தளங்களுக்கு வழிகாட்டும் மலிதர்கள் உங்களுக்கு பொருந்தி வருவார்கள். நீங்கள் சபரிமலைக்கு போனால், உங்களை அழைத்து செல்பவரை நீங்கள் குரு சாமி என்று அழைப்பீர்கள். அவர் உங்களுக்கு பொருத்தமாக இருப்பார். பூஜை, ஹோமம் என்ற நிலைக்கு நீங்கள் வரும் போது, இதே சடங்குகளைச் செய்பவர்கள் உங்களோடு பொருந்தி வருவார்கள்! உங்களுக்கு பூஜையைச் செய்பவர்கள் உங்களோடு கொடுத்தவர், உங்களோடு பொருந்தி வருவார். அவர் உங்களுக்கு குருவாக இருப்பார். அடுத்ததாக, ஒரேயொரு கடவுளிடம் மட்டும் மனது ஒருமுகப்பட்டு, சம்பிரதாயங்களைச் செய்யும் நிலைக்கு வரும் போது, உங்களின் குரு மட்டுமே உங்களின் கடவுளாக இருப்பார். அடுத்ததாக, மந்திரங்களை உச்சரிக்கும் நிலைக்கு நீங்கள் வரும் போது, உங்களுக்கு மந்திரங்களைச் சொல்லிக் கொடுத்தவர் உங்கள் முன் வருகிறார். அவர் உங்களின் குருவாக மாறுகிறார். அடுத்ததாக, சில காலங்களுக்கு பின்னர், என் எந்த மந்திரங்களையே உச்சரித்து கொண்டிருக்க வேண்டும்? நாம் ஏன் இதையெல்லாம் செய்ய கூடாது? என்று நீங்கள் இயானம் சொல்லி தருபவர் உங்களை வர்த்தகை செய்யும் தியானம் என்பது மீண்டும் ஞானுஷ்ட்டச்சண ஆகும். அதாவது, ஒரு வடிவத்தை நினைத்து தியானிப்பதையே அது குறிக்கிறது. இது தான் அடுத்த நிலை. ஆகவே, சடங்குகள் செய்வதும், கோயில்களுக்கு சென்று வருவதும் முதல் நிலையாகிறது. நீங்களே சடங்குகளைச் செய்வது இரண்டாம் நிலையாகிறது. மூன்றாம் நிலையில், ஒரு கடவுளின் மீது ஒருமுகப்பட்டு, அந்த கடவுளுக்கு மட்டும் வழிபாடுகள் செய்கிறீர்கள். நான்காம் நிலையில், சடங்குகளை விட மந்திரங்கள் செய்ய அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்? என விசாரித்தற்கு, “தான் பெற்றிய துன்பக் வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என்ற திறமை. கனவு தீராவே இருமாற்க் உடல், பொருள், ஆவி கழித்தையும் செய்வதிது என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமலிந்தார்.

12

இருபத்தைந்து வருடம்

க்கி வாய்த்தவை என்று உணர்ந்து, சடங்குகள் செய்வதற்கு மறாக, மந்திரங்களை உச்சரிக்க தொடங்குவீர்கள். ஆனதாவது நிலையில், மந்திரங்கள் உச்சரிப்பதற்கு பதிலாக ஒரு வடிவத்தை மனதில் நினைத்து கொண்டு, தியானிப்பீர்கள். இதற்கு பிறகு, நீங்கள் ஆழ்மாக தியானிக்கும் போது, அவரே உங்கள் முன் தோற்றுகிறார். அவர் உங்களுக்கு தரிசனம் அளிக்கிறார், நீங்கள் பரிச்சயின் உயர்ந்த மட்டத்திற்கு செல்ல அவர் உங்களுக்கு வழிகாட்டுகிறார். அவர் உங்களைச் சரியான குருவிடம் எடுத்து செல்கிறார். சிலேரங்களில் அவர் உங்களுக்கு தரிசனம் அளித்து, உங்களை வழிநடத்துகிறார்; சில நேரங்களில் உங்கள் குருவுடன் உங்களை அவர் தானாகவே இணைத்து வைத்திருப்பார். இந்த நிலைக்கு வந்த ஒருவரால் தான், நேரடியாக ஞான குருவின் இணைந்திருக்க முடியும். இந்த நிலையை அடையும் மட்டும், இந்த பக்குவத்தை நீங்கள் அடையும் வரை, முழுமையாக நீங்கள் ஒரு ஞானகுருவுடன் இணைந்திருப்பதை நேரடியாக உணர முடியாது. இந்த ஞான படிகளையும் நீங்கள் கடந்து வர வேண்டும். அதன் பிறகு தான், நீங்கள் ஒரு ஞானகுருவுடன் முழுமையாக இணைந்திருப்பதை உணர முடியும். ஒரேயொரு வடிவத்தை தியானிக்கும் நிலைக்கு நீங்கள் வரும் போது, உங்கள் வாழ்க்கையில் குரு வந்தடைகிறார். உங்கள் வாழ்க்கையில் அவர் வந்தடைகிறார், உங்களை வழிநடத்துகிறார். நீங்கள் இயானிக்கும் வடிவமும், உங்களின் சொந்த வடிவமும் ஒரே தெய்வீக சக்தியின் வெளிப்பாடுகளாகும். ஆகவே குரு, உங்களை சரியான தியானத்திற்கு கொண்டு வருகிறார். அதாவது உங்களுக்குள் நீங்கள் திரும்பவும், உங்களின் சொந்த உணர்வுகளை நோக்கி திரும்புவது, உங்களின் சொந்த ஜீவனை அல்லது ஆன்மாவை நோக்கி திரும்புவது. உங்களின் ஜீவனை உணர, அவர் உங்களுக்கு நுட்பங்களை அளிக்கிறார். இது தான் ஆதவத அறிவு எனப்படுகிறது. நானே அதுவாக இருக்கிறேன் என்று நீங்கள் உணரும் நிலை தான் இறகி நிலையான எழாவது நிலை ஆகும். இந்த நிலையில் தான் நீங்கள் ஞானமடை கிறீர்கள்! 'சடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெற்றிய துன்பக் வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என்ற திறமை. கனவு தீராவே இருமாற்க் உடல், பொருள், ஆவி கழித்தையும் செய்வதிது என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமலிந்தார்.

[ERROR page 61 - NVIDIA client error]

[ERROR page 62 - NVIDIA client error]

லையையோ வழிபடுவதாக நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் உங்கள் விழிப்புணர்வு அதிகரிக்கும் போது, சிலை என்பது வெறும் கல்லோ அல்லது உலோகமோ கிடையாது; அது சக்தி என்பதை உணர்வீர்கள். பெரிய முயற்சி எதுவும் இல்லாமலேயே, கோயிலுக்குள் இருக்கும் சக்தியை உங்களால் உணர முடியும்.

இருப்பதி அல்லது காசி அல்லது திருவண்ணாமலையில் உள்ள புனித ஆலயங்களுக்கு ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் வருகிறார்கள் என்று ஏன் நினைக்கிறீர்கள்? நிச்சயமாக கிடையாது. மில்லியன்கணக்கானவர்கள் வருகிறார்கள். சில நாற்றுக்கணக்கானவர்கள் தவறாக வழிநடத்தப்பட்டிருக்கலாம், ஆனால் எவ்வித கட்டளையும் இல்லாமல், எவ்வித கவர்ச்சியும் இல்லாமல் மில்லியன்கணக்கானவர்கள் சரியான வழியில் போய் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் சுதந்திரமாக உணர்கிறார்கள் என்பதால் தான் அவர்கள் அந்த வழியில் போய் கொண்டிருக்கிறார்கள்; அவர்களில் எவரிடமும் பயம் இல்லை. மாட்டு என்பதும் ஏற்பதும் கொண்டிருப்பதும்தான். ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் அந்த வழியில் போய் கொண்டிருக்கிறார்கள், ஏனென்றால் தெரிந்தோ தெரியாமலோ அவர்கள் கடவுளின் கரங்களை உணர்கிறார்கள். அவர்கள் அந்த உணர்வை உணர்கிறார்கள், அவர்களால் அந்த சக்தியோடு இணை முடிகிறது.

இந்துக்கள் சிலைகளைக் கொண்டு வழிபடுகிறார்கள், அவர்கள் சிலைகளை வழிபடுவதில்லை; அந்த சிலைகளுக்கு பின்னால் இருக்கும் சக்தியைத் தான் நமது சடங்குகள் குறிக்கின்றன. இதை தெர்க்கத்திலோ புரிந்து கொள்ள முடியாது. நம்பிக்கைகளால் மட்டும் தான் இதை புரிந்து கொள்ள முடியும். உருவமற்ற ஒன்றை உணர்வதற்கு முன்னால், நாம் உருவை வழிபாடு என்ற இந்த நிலையைக் கடந்தாக வேண்டும். அப்படியில்லை என்றால், நாம் எல்லோரும் புத்திசாலித்தனமான அறக்கர்களாக தான் இருப்போம். வழிபாட்டிற்கு பின்னால் இருக்கும் தத்துவத்தையும் புரிந்து கொள்ளாமல் உருவ வழிபாட்டைக் கண்டிக்கும் மதங்கள், குழப்பத்தைத் தான் ஏற்படுத்துகின்றன, இது அழிவுக்கு தான் இட்டுச் செல்கிறது.

என்ற வகையான கல்வியாக இருந்தாலும், நாம் பயன்படுத்தியாக தான் முன்னேறவோம். நாம் விதிவிலக்காக இருந்தாலும் மட்டும் தான், உயர்நிலைப் பள்ளியில் சேராமலேயே பல்கலைக்கழக கல்விக்கு தாண்டிச் செல்வோம். இதுபோன்ற

'சொன் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சொன் பெரிய இருநாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை சிறுவாக உடல், ஆவி இலனெதையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

விதிவிலக்குகள் மிகவும் அரிதாக இருக்கும் என்பதுதான் ஆழுமையும் நிறைக்கும். உருவ வழிபாடு முட்டாள்தனமானது, அர்த்தமற்றது என்று நாம் கூறுவோம், நாம் முட்டாள்களாக இருக்கிறோம் என்பதை இருக்கிறோம், நாம் அறியாமையில் இருக்கிறோம் என்பதை வாழ்க்கை கற்றபிறகுதான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சொன் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சொன் பெரிய ஆழாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை தியாகம் உடல், ஆவி இலனெதையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

விதிவிலக்குகள் மிகவும் அரிதாக இருக்கும் என்பதுதான் ஆழுமையும் நிறைக்கும். உருவ வழிபாடு முட்டாள்தனமானது, அர்த்தமற்றது என்று நாம் கூறுவோம், நாம் முட்டாள்களாக இருக்கிறோம் என்பதை இருக்கிறோம், நாம் அறியாமையில் இருக்கிறோம் என்பதை வாழ்க்கை கற்றபிறகுதான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

ஒரு இந்த கோயிலா, ஒரு கிறிஸ்தவ தேவாலயமா, ஒரு புத்த விகாரமா, ஒரு முஸ்லீம் அல்லது ஒரு ஆமா அல்லது மலையாது என்பது விஷயமல்ல. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் ஒன்றுகூடி கடவுளை மில்லியன்கணக்கான மக்கள் ஒன்றுகூடி வழிபடும் போது, கடவுளுக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் போது எந்த இடமும் கோவிலாக மாறுகிறது, எந்த இடமும் ஒரு வழிபாட்டு தளமாக மாறுகிறது. ஒவ்வொரு பன்னிரண்டு ஆண்டுக்கு ஒருமுறை, கும்பமேளா விழாவைக் கொண்டாட பத்து மில்லியன்கணக்கான மக்கள் இந்தியாவிலுள்ள புனித ஆறான கங்கையில் ஒன்று கூடுகிறார்கள். சில ஆண்டு கூட இருக்கிறார்கள், நிச்சயமாக அது உலகிலேயே மிகப் பெரிய கூட்டம் ஆகும்.

ஆழ்ந்த நன்றியுணர்வோடும், வேண்டுதல்களோடும் இவர்கள் ஆற்றில் மூழ்கி எழும் போது, அந்த ஆறு சுத்தமாகிறது, அவர்களாலும் சுத்தப்படுத்தப்படுகிறது. அது ஒவ்வொரு ஆழ்ந்த மனித - ஆன்மீக தொடர்பாக அமைகிறது, அது பூமியின் சக்தியையும் அதிகரிக்கிறது.

தேவர்கள் வாயும் கிரகத்திற்கு அவர் செ

ல்கிறார்* என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் போது, அப்படி ஒரு கிரகம் இருக்கிறது என்ற நினைக்காதீர்கள்! அவர் வெளியேயும், அஞுபவத்தையும் பற்றி பேசுகிறார். நாம் பேராசையில் மாட்டி கொண்டு ஏதோவொரு கடவுளை வணங்கும் போது, நன்மால் அந்த பேராசையிலிருந்து துருபடாதும் வெளியில் வர முடியாது. நாம் தொடர்ந்து பேராசையில் தான் மாட்டி கொண்டிருப்போம். நாம் பயத்தில் மாட்டி கொண்டு ஏதோரொரு கடவுளை வேண்டிக்கும் போது, நாம் எப்போதும் பயத்தில் போது, நாம் இருப்போம். அஞுபையும், நஞ்சிறுபணர்வையும் மனதில் கொண்டு கடவுளை வணங்கும் போது, ஒரு மொத்தமாக நாம் ஒரு வித்தியாசமான வெளியை (இடத்தை) அஞுபவிக்கிறோம்.

சொர்க்கமோ, நரகமோ நிலக்குற்ற அடிப்படையில் கிடைப்பது; அவை உலகமாக இருக்கின்றன. நன்மைதீமைப்பட்ட மனோநிலையின் அடிப்படையில், நாம் எங்கு செ ன்றாலும், நமது சொந்த நரகத்தை அல்லது செ ராக்கத்தை நாம் உருவாக்குகிறோம். நரகத்தை உருவாக்குவது எப்படி? எப்படி சொர்க்கத்தை உருவாக்குவது என்று தான் இனி நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். நரகத்தை உருவாக்கும் கலையைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள இனி ஒன்றுமே இல்லை. சொர்க்கத்தை எப்படி உருவாக்குவது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளவதற்க்கு இது தான் சரியான நேரம்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்: குறுகிய புத்தி உடையவர்கள் - அதாவது பேராசை அல்லது பயத்தில் மாட்டி கொண்டவர்கள், புகழ் அல்லது கவலையில் மாட்டி கொண்டவர்கள் - கடவுள் வடிவங்களை வணங்குகிறார்கள். உண்மையில், சில நேரங்களில் கடவுள் வடிவத் தை வணங்கும் நாம், அதே மனோபாவத்துடன், அதன் விளைவு, நாம் ஒரு கடவுள் வடிவத்தை மட்டுமே வழிபடுகிறோம். மனோபாவம் உருவாக்குகிறோம். கடவுள்வடிவங்களைவணங்குவதன்மூலமும், கடவுள்வடிவங்களை அடைகிறோம்.

ஒரு முக்கியமான குறிப்பு சொல்கிறது:

சின்னச்சிறுகுருதி ணிடச்சுட்டிலி னனலுலுனலி னச்சின் னச்சிறு ட்சுணைச்சுட்டச்சர்னலி டு? னூஹுதின்ன னீஹுதிஷ்டுத்துர்மணி தூர்ணனிடி ட்சச்சினுடச்சுடுந் தூர்ணனுடி ட்ப்ட் சனிடி. இத 7.23

கடவுள் வடிவங்களிடம் இருந்து நாம் வரங்களைப் பெறும் போது, அவை தற்காலிகமாகவே இருக்கும் என்று இந்த குறிப்பு சொல்கிறது. நாம் வெளியங்களைக் கேட்கும் போது, கடவுள் நமக்கு அதை கொடுப்பார். ஆனால் அவை வைத்து காப்பாற்றும் அறிவு நமக்கு இருக்க வேண்டும். செல்வங்களை வைத்து காப்பாற்றும் புத்தி செல்வங்களும் நமக்கு இருக்க வேண்டும். அது மட்டும் தான் நாம் செய்ய வேண்டியது. ஆகவே தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், பெறுவதற்க்கும், அதை வைத்து காப்பாற்றுவதற்க்கும் தெளிவான பக்குவம் இல்லாமல் சக்தியிடமிருந்து நாம் எதையாவது பெறும் போது, அது தற்காலிகமாக இருக்கும். செல்வத்தை வைத்திருப்பதற்க்கு நம்பிடம் புத்தி இல்லை, ஆனால் கடவுளிடம் சென்று நாம் சக்தியைக் கேட்கிறோம். புத்தி இல்லாமல் நாம் சக்தியைப் பெற்றால், அது தற்காலிகமாக தான் இருக்கும்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத்

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத்

அதை தான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்: புத்தி இல்லாமல் சக்தி நமக்கு கிடைத்தால், அது நிரந்தரமாக இருக்காது. அது நம்முடு தங்க இருக்காது. அதனால் தான் அவர் சொல்கிறார், கடவுள் உருவங்களிடமிருந்து வாங்கும் வரங்கள், தற்காலிகமானவை தான். நாம் அவற்றை வழிபட நமது உள்ளுலகத்திற்க்குள் நாம் உருவாக்குகிறோம். அதே மாதிரியான சக்தியுடன் நமது ஜீவனில் வாழ தொடங்குகிறோம்.

கிருஷ்ணர் மற்றொரு குறிப்பையும் வெளிப்படுத்துகிறார்: ட்சச்சினுடச்சுடுந் தூர்ணனுடி தூர்ணனிடி ட்ப்ட் சனிடி - என பக்தர்கள் என்னை வந்தடைகிறார்கள்.

அதன் பிறகு அவர் இந்த வார்த்தைகளை சொல்கிறார்: இறதியான மனோபாவத்துடன், அதாவது அஞுபடாதும், நஞ்சிறுணர்வுடனும் என்னை நீங்கள்

[ERROR page 65 - NVIDIA client error]

வழிபடுகிறார்கள். அவர்களுக்கு கிடைக்கும் பலன்களும் தற்காலிகமாகவே இருக்கிறது என்கிறார். நாம் தொடர்ந்து அந்த வழியிலேயே வாழ்ந்து தொண்டிருக்கிறோம். வாழ்க்கை ஒர் ஆசி ர்வாதம் என்று நாம் உணர்ந்து போதது, அன்படைய நும், நன்றியுணர்வடையும் நாம் கடவுளை அனுசரித்து போதது, நாம் கடவுள் உணர்வை அனுபவமாக பெறுவது மட்டுமல்ல, இருவரின் சொல்லிறார்: அவர்கள் என்னை வந்தடைகிறார்கள். அவர்களால் என்னை அடைய முடியும், என்கிறார்.

இன்னொரு வாசகமும் இருக்கிறது, அதை திருஷ்ணர் அழகாக சொல்கிறார்:நீங்கள் எதையாவது கேட்டால், உங்களுக்கு அது கிடைக்கப்படும். நீங்கள் எதையுமே கேட்கவில்லை என்றால் உங்களிடம் கொடுத்து விடுவேன். ‘அவர் யாருக்கு வேண்டும்? அவர் ஒரு கருவியாக தான் எங்களுக்கு வேண்டும், முழுமையாக அவரே வேண்டாம். அவர் எங்கள் தேவையைப் பூர்த்தி செய்தால் அதுவே போதும். ஆகவே எங்களுக்கு அவர் தேவையில்லை’ என்று தான் மக்கள் சொல்வார்கள். மக்களுக்கு தீர்வு மட்டும் தான் வேண்டும். அவர்களுக்கு கடவுள் தேவையில்லை.

முகேல்வி: பல வேதனைகள் நம்மை உள்முகமாக பார்க்க சொல்கிறது. ஆனால் இந்த உலகில் வெற்றி பெற வேண்டுமானால், நம்மைச் சற்றி அனைத்தும் எவ்வாறு நடக்கிறதென்று நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லப்படுகிறது. உலக வாழ்க்கைப் பார்ப்பதால் நாம் எவ்வாறு வெற்றி அடைய முடியும்?

மனிதர்கள் இரண்டு வழிகளில் வாழலாம். ஒன்று அவர் வெளியுலக செடுபொருட்டோடு வாழ்வது; இதில் அவர் மொத்த உலகத்தையும் கூட வைத்து கொள்ளலாம், ஆனால் அவரை இழந்துவிடுவார். தன்னுடைய சுயத்தை ஒருவர் இழந்துவிட்டால், அவர் தமது சுயத்தோடு ஒன்றி இழந்துவிடுகிறார். ஒருவர் தமது சுயத்தை ஒன்றி இருந்தால் ஒழிய, அவருக்கு எதிர்காலமே இல்லை.

ஒருவர் ஒரு பெரிய ராஜாவாக ஆகலாம், ஒர் அரசியல்வாதியாக அல்லது ஒரு வெற்றிகரமான பணக்கார வியாபாரியாக ஆகலாம், கீழ் மட்டத்தில் ஒருவர் பிச்சை க்காரராக, மோசமான நிலையில் இருக்கும் எளியவாக கூட ஆகலாம். உங்களிடம் என்ன இருந்தாலும் பரவாயில்லை, நீங்கள் மேலும் மேலும் எப்படி கொண்டு தான் இருப்பீர்கள், நீங்கள் ஒடி கொண்டே தான் இருப்பீர்கள், உங்களால் நிற்க முடியாது.

மற்றொன்று உள்ள்முக வாழ்க்கை வாழ்வது. ஒருவர் உள்ள்நிலை செடுபாட்டோடு வாழலாம்; இதில் தான் ஒருவர் அவருடைய ஜீவனோடு கலந்து இருக்கிறார். அவர் வாழ்க்கை அவரின் சொந்த சுகதுக்கதோடு வேரூன்றி இருக்கும், அதோ அவருக்கு மிகப்பெரிய வளம் கிடைக்கிறது.

நமது உள்ளுலகத்தின் மூலமாக தான் கடவுளோடு இணைந்திருக்கிறோம், நமது உள்ளுலகத்தில் இருந்து நாம் வாழும் போது, நம்கள் கடவுளை வாழ அனுமதிக்கிறோம். நான் உலகத்திற்கு எதிரானவன் கிடையாது, உலகத்தில் வாழ்வோம், ஆனால் அதையும் மீறி கொண்டிருக்கிறேன் என்று தான் சொல்கிறேன். உலகத்தில் வாழும், ஆனால் அதையும் கடந்து இருங்கள்; உலகத்திற்கு இருங்கள், ஆனால் அதைவிட மேம்பட்டு இருங்கள். ஒரு சாட்சியாக இருங்கள் - அது தான் மையத்தை அடைவதற்கான வழி.

இருப்பதைத்து வருவம் போராடுவோர். இமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுத்தான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்பால் போவதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

‘சுயன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என வினவினேன். ‘சுயன் என பெயர் ஆனால் வேண்டும். என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உறல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு இக்கமலித்தார்.’

அதற்க்கு ஒரு எளிய செயல்முறை தான் தேவையாய் இருக்கிறது: உட்கார்ந்து கொண்டு உங்களுக்குள்ளேயே நீங்கள் கவனித்து பாருங்கள். மனம், அதன் பல்வேறு தந்திரங்களை எல்லாம் செய்து கொண்டிருக்கும். நேற்று செய்து கொண்டிருந்ததும் இன்று செய்கிறது. நேற்று தீர்மானித்து இல்லாமல் கவனியுங்கள் - இது கெட்டது என்று எதற்க்கும் முத்திரை குத்தாமல், இது வேண்டும், இது வேண்டாம் என்று தேர்ந்தெடுக்காமல், எந்தவித தேர்ந்தெடுக்காமல், அமைதியாக கவனியுங்கள். மெது மெதுவாக, சாட்சியாக இருக்கும் தந்திரத்தை நீங்கள் பழகிவிடுவீர்கள்.

முதலில் மனம் அதன் பல்வேறு தந்திரங்களை முயற்சிக்கும், பிறகு, படிப்படியாக, நீங்கள் எந்த வழியிலும் பாதிக்கப்படாமல் இருப்பதைக் கண்டு கலக்கமடையும்! நீங்கள் அதற்கு எதிராக நிலைத்தால் கூட போதும், உங்களை தொந்தரவு செய்துவிட்டதாக அது சந்தோசப்பட்டு ஆரம்பித்துவிடும். ஆகவே அதற்கு எதிராகவும் எதுவும் நிலைக்காதீர்கள், அதனோடு சண்டை போடாதீர்கள், அதை விட்டு தள்ளி இருங்கள்.

[ERROR page 67 - NVIDIA client error]

7

ஒரு தனித்த பொருளாக உங்களைப் பார்க்காதீர்கள், அப்படி மறையும் போது தான், நீங்கள் மீண்டும் பிறக்கிறீர்கள். அதுவோரு மாறுபட்ட நிலை: உங்களுக்குள் நீங்கள் வெறுமை அடையும் போது, நீங்கள் முழுமை அடைகிறீர்கள், நிறைந்து வழிகிறீர்கள்! அகங்காரம் என்றவு நிழல் மற்றும் அஹங்காரம் எந்ற போருளும் கிடையாது. அதுவோரு கனவு, நிழல் கிடையாது. நிழலை விட்டுவிட்டால், உங்களால் பொருளை அடைய முடியும். தவறை விட்டு விட்டால், உங்களால் நிஜத்தை அடைய முடியும். நீங்கள் முழுவதும் கடவுள்தன்மையால் நிரம்பி இருக்க முடியும் என்பதால், உங்களை நீங்கொ ரப்படி வெறுமையாக்கி கொள்வது எளிதை தான் நான் இங்கு சொல்லி கொண்டிருக்கிறேன். அப்படி நிறைந்திருப்பது தான் பூரணத்துவம். யாரும் என்னை அறியவில்லை (யாருக்கும் என்னை தெரியாது) 7.24 என்னை சரியாக புரிந்து கொள்ளாத அறிவீனர்கள் (மூடர்கள்), தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புபற்ற தெய்வங்களுக்கெல்லாம் மேலான தலைவனான, பகவான், மனித உருவமெடுத்து இப்போது வந்திருப்பதாக என்னை நினைக்கிறார்கள். நான் உடலெடுத்திருப்பதாக வைத்து கொண்டாலும் கூட, நான் அழிவற்றும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலானவனாகவும் இருப்பது அவர்களுக்கு தெரியவில்லை. 7.25 நான் எது தெய்வீக சக்தியால் மூடப்பட்டிருப்பதால், மூடர்களுக்கும், அறிவில்லாதவர்களுக்கும் ஒருபோதும் நான் என்னை வெளிப்படுத்திக் காட்டியதில்லை. அறியாமையில் இருப்பவர்களும் என்னை அறிய மாட்டார்கள், நான் பிறப்பம்றவன், நிரந்தரமானவன்.

7

7.26 ஓ அர்ஜுனா, தெய்வங்களுக்கு எல்லாம் மேலான தலைவனான நான், 'தசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கணவர் என் தாத்தை. கணவை நிரூமாக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார்.' இருபத்தைந்து வருடம்

7

நடந்தது எல்லாவற்றையும் அறிவேன், நடந்து கொண்டிருக்கும் எல்லாவற்றையும் நான் அறிவேன், நடக்க இருக்கும் அனைத்தையும் அறிவேன். உயிர் வாழும் எல்லா ஜீவன்களையும் கூட நான் அறிவேன்; ஆனால் யாரும் என்னை அறிய மாட்டார்கள். 7.27 ஓ பாரத புதல்வனே, எதிர்காலை எல்லாம் வென்றவனே ந்ஙஅர்ஜுனாசி, எல்லா உயிர்களும் மயக்கத்தில்பிறந்திருக்கின்றன, பற்று, வெறுப்புஆகிய இருமைகளால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன. எனது மேன்மைபொருந்தும், எல்லையற்றதும், அழியாததுமான வடிவத்தை உணராத அறிவீனர்கள் (மூடர்கள்), நான் அழிக்கமுடியாத வடிவத்தில் வந்திருப்பதாக நினைக்கிறார்கள். இங்கு இன்னொரு முக்கியமான வாசகம் இருக்கிறது. முன்னதாகஅவர் - ஒர்பக்தர்கள் என்னை வந்தடைகிறார்கள், என்னை உணர்ந்து விடுகிறார்கள் - என்று சொல்லும் போது, இயல்பாகவே அர்ஜுனனுக்கு ஒரு சந்தேகம் உண்டாகிறது; நீங்கள் இன்னொரு கடவுள் வடிவமா? இயல்பாகவே அர்ஜுனனுக்கு இந்த சந்தேகம் வருகிறது. ஆகவே கிருஷ்ணர் இந்த உதாரணத்தைத் தருகிறார்: 'பக்தவழிபாடு செய்யாத அறிவீனர்கள், நான் இந்த வடிவத்தில் இருக்கிறேன் என்று நினைக்கிறார்கள். நான் வடிவமற்றவன் என்பதை புரிஞோகிறார்கள். நான் இந்த வடிவம் எடுக்கும் போது உன்னவோடு தான் இருக்கிறேன். நான் ஒரு சாதாரண மனித வடிவம் எடுப்பதில்லை.' கிருஷ்ணர்மது கடவுள்தன்மையை வெளிப்படையாகவே அருள்பாலிக்கிறார். நான் ஒரு மனித வடிவம் எடுத்தாலும் கூட, நான் அவ்வாறே ஆகவே, ஆசன்னை மற்றொரு கடவுள் வடிவமாக நினைக்காதே என்கிறார். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'நான் இந்த வடிவத்தை எடுத்திருந்தாலும் கூட, நான் பிறக்கவும் -

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம் வருடம் போராடினார். அவர் எனக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னால் எங்குந்து தெரிந்தது... 'தசன் அப்படுச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கணவர் என் தாத்தை. கணவை நிரூமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார்.' சொல்கிறீர்கள்?'

இருபத்தைந்து வருடம்

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'நான் இந்த வடிவத்தை எடுத்திருந்தாலும் கூட, நான் பிறக்கவும் இருக்கிறேன். நான் அவ்வாறே ஆகவே, ஆசன்னை மற்றொரு கடவுள் வடிவமாக நினைக்காதே என்கிறார்.

இல்லை, எனக்கு மரணமும் இல்லை, வடிவமும் இல்லை. நான் இந்த வடிவத்தில் இருந்தாலும் கூட, நான் அதே எல்லாம் வல்ல தெய்வீகமாக இருக்கிறேன். நான் ஒரு ச ராதாரண மனிதனின் கிடையாது. “இது ஒரு முக்கியமான கருத்து. இந்த கருத்து, அவருடைய ஞானத்தைத் தெரிவிக்கிறது, இந்த கருத்து தெளிவாகவும், வெளிப்படையாகவும் சொல்கிறது, நான் ஞானம் அடைந்தவனே. எல்லா உணர்ச்சிகளையும் நான் ஒருங்கே கொண்டிருப்பவன்.” பிரச்சனை என்று வென்றால், இதை கேட்பவர் அதை உள்ளபடியே புரிந்து கொள்வதற்கு போர்திய பக்குவத்தை அடையவில்லை.

“என் கிருஷ்ணார் தொடர்ந்தான்: “நான் ஞானம் அடைந்திருப்பதாக கூறி கொள்கிறார்? என்று மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் என்னிடம் கேட்பதுண்டு. அதிலொரு பெரிய பிரச்சனை இருக்கிறது. நீங்கள் எதோ ஒன்றை பற்றி மீண்டும் மீண்டும் பேசும் போது, அதில் எதோ தவறு இருக்கிறது. கவலை இருந்தபடியால் மக்கள் கேட்க வேண்டும் என்று விடுகிறார்கள்.

தமிழில் ஒரு வாசகம் உண்டு: நீங்கள் ஒரு புதிய மோதிரம் அணிந்தால், அந்த கையை அசைத்து அசைத்து பேசிக் கொண்டே இருப்பீர்கள், ஏனென்றால் நீங்கள் அதைத் தொடர்ந்து மற்றவர்களுக்கு காட்ட விரும்புகிறீர்கள். ஒரு புதிய கம்மல் அணிந்தால், என்ன செய்வீர்கள்? அதை காட்ட தலையை இப்படியும், அப்படியும் ஆட்டி கொண்டிருப்பீர்கள்!

நீங்கள் எதோ ஒன்றை பற்றி மீண்டும் மீண்டும் பேசி கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்றால், அதில் எதோ தப்பு இருக்கிறது. அதைப் பற்றி நீங்கள் தெளிவாக இருந்துகிறீர்கள் என்றால், பின்னர் ஏன் அதைப் பற்றிய பேச்சு மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது? ஆணிமைத்தில் பக்குவமடைந்தவர், என்ன சொல்லப்படுகிறதோ, அதை இப்படித்தான் தவராறு புரிந்து கொள்வார்.

அர்ஜுனன் பேராசையிலும், பயத்திலும் மாட்டி கொண்டு கிருஷ்ணனை அழைக்கிறான். கேட்க ஆரம்பிக்கும் போது, அர்ஜுனனின் பயத்திலும், மன இருக்கத்திலும் மாட்டி கொண்டிருந்தான். அவன் பேராசையிலும் மாட்டி கொண்டிருந்தான். எது அதிகபட்ச பலனைத் தரும் என்று அவன் கேட்கிறான், அது பேராசை மனோபாவத்தின் ஒரு வெளிப்பாடாகும்.

அதற்க்குடுத்ததாக, அவன்பயத்தை அனுபவிக்கிறான். போரில் என்னடா க்கேன்என்று அவன் பயப்படுகிறான். பயமும், பேராசையும் - இந்த மனோபாவத்தோடு தான்

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனை அஞ்சுகிறான். ஆகவே ஆரம்ப நிலையில், அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனை ஒரு கடவுள் வடிவமாகத் தான் பார்க்கிறான். அதனால் தான் ஆரம்ப நிலையில், அர்ஜுனனின் அஞ்சுகுமுறையும் ஒரு கடவுள் வயபத்தை அஞ்சுவது போலவே இருக்கிறது. அதனால் தான், கிருஷ்ணர் அவரின் பெருமையை அல்லது அவரின் உண்மையான வடிவத்தை விவரிக்கிறார்.

அவர் சொல்கிறார், ‘எல்லாவிதமான மக்களும் என்னிடம் வருகிறார்கள். அவர்களின் நம்பிக்கையை பலப்படுத்துவதற்கும், அவர்களை வளர்வதற்கு உதவவும் நான் வெவ்வேறு நிலைகளில் அவர்களை நிறைவு செய்கிறேன். நான் இந்த உடலை எடுத்திருந்தாலும் கூட, நானே ஆதியானவன், நான் ஞானம் அடைந்தவன் என்பது புத்தசாலிகளுக்கு மட்டும் தான் புரியும். அறிவீனர்கள் என்னுடைய உடலைப் பார்த்து, என்னுடைய வடிவத்தைப் பார்த்து, நான் கடவுள் இல்லை என்று நினைக்கிறார்கள். ஆகவே ஒன்றை தெளிவாக புரிந்து கொள்ள: “நானே அதுவாக இருக்கிறேன்.” அர்ஜுனன் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று அவர் மீண்டும் மீண்டும் ஒரு தெளிவான கருத்தை சொல்கிறார்.

நாம் இரண்டு விஷயங்களை இங்கே புரிந்து கொள்ள வேண்டியது இருக்கிறது. முதலில், கிருஷ்ணனின் வடிவமற்ற சக்தி அவரின் வல்லமையை, அவரின் தெய்வீகத்தை, அவரின் கிருஷ்ண உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது. இரண்டாவதாக, அந்த வடிவமற்றதன்னை எந்த வடிவத்தில் காட்டப்பட்டாலும், அது கடவுளாகவே இருக்கிறது. அவர்களுக்கு இருக்கும் அந்த கடவுள்தன்மையின் விழிப்புணர்வு, தங்களுக்குள் திரும்ப திரும்ப ஏற்படுவதுதான் விழிப்புணர்வு என்று கூறப்படுகிறது. அதே விழிப்புணர்வு உங்களுக்குள் ஏற்படும்போதே, நீங்களும் கிருஷ்ண உணர்விற்குள் தான் இருப்பீர்கள். அவரோடு ஒன்று கலந்துவிடுவீர்கள்; அதனால் நீங்களும் கடவுளாக மாறிவிடுவீர்கள். அறிவிருந்து றந்த கிருஷ்ணர், கிருஷ்ணருக்குள் இருக்கும் கடவுள்தன்மையின் அறிவுப்பூர்வமான விழிப்புணர்வை மட்டுமே இங்கு, ஒருவருக்குள்ளும் இருக்கும் அவரின் சொந்த கடவுள்தன்மையின் அறிவுப்பூர்வமான விழிப்புணர்வைப் பற்றி பேசுகிறார். அவர்கள் இருவருமே ஒருவர் தான், வேறு வேறல்ல. கடவுள் என்று ஒன்றுக்கு கொள்ளும், நமது கடவுள்தன்மை பற்றிய விழிப்புணர்வை நாம் அடையும் போது தான் அவ்வாறு நடக்கும்.

நான் என் சீடர்களுக்கு சொல்வதுண்டு, ‘நீங்கள் ஞானமடையாத வரை,

12

இருபத்தைந்து வருடம்

நான் யார் என்பது பற்றிய தெளிவான விளிப்புணர்வை நீங்கள் அடைய முடியாதபடி அதுவரை நீங்கள் பயத்திலும், போராசையிலும் மாட்டி கொண்டு தான் என்னை தேடி வருவீர்கள், கொஞ்சமாது அப்படி தான் இருக்கும். நீங்கள் ஞானமடையும் போது, எல்லை போலவே நீங்களும் அதே விளிப்புணர்வில் இருக்கும் போது மட்டும் தான், என் மூலமாக பயத்தை வெளிப்படுத்தவோ அல்லது ஆசைகளை வெளிப்படுத்தவோ உங்களுக்கு தேவை இருக்காது, அப்போது முழுமையான நிறைபயண்வோடு மட்டுமே எனக்காக நீங்கள் நிறைந்திருப்பீர்கள்.* இந்த அறிவைப் பற்றி தான் கிருஷ்ணர் பேசுகிறார். அறிவு தானாகவே வெளிப்படும் போது, அந்த விழிப்புணர்வு மேலேழும்பும் போது மட்டும் தான், அப்போது மட்டும் தான், கடவுளை நீங்களுள்ளோயே கடவுளை உணரும் போது தான் நிகழும். இருஷன்* கேட்கிறான்: “நம்மை அறியாமையால் சூழப்பட்டிருக்கும் போது, உங்களால் எப்படி உணர முடியும்? நீங்கள் விளிப்புணர்வில் இல்லாத போது, உங்களால் என்னை எப்படி உணர முடியும்? என்னிடம் வந்த ஆயிரக்கணக்கானவர்களில், பத்தியை ஆயிரக்கணக்கானவர்களில், பெரும்பாலானவர்கள் ஏதோ ஒருவகையான உதவியைத் தான் கேட்கிறார்கள். அவர்கள் உடல் மற்றும் மனதிற்கு சிகிச்சை பெறுவதற்காக வருகிறார்கள், அல்லது அவர்கள் உறவைப் புதுப்பிப்பதற்காகவும், பொருள் ஆதாயத்திற்காகவும் வருகிறார்கள். பொருள் ஆதாயத்தைக் கேட்காதவர்கள் நிறைவான அமைதியையும், ஆனந்தத்தையும் கேட்கிறார்கள். எதையுமே கேட்காமல் வருகிறவர்கள் மிக சிலர்தான். உறுதியாகவோ அல்லது உறுதியில்லாமலோ ஒரு பலனையும் எதிர்பார்க்காமல் இருப்பவர்களைத் தான் அது முன்னோக்கி எடுத்து செல்கிறது. அவர்கள் எங்கே இருக்க வேண்டும், என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்ற குறித்த விழிப்புணர்வு தான் அது. இரும்பு காந்தத்தை நோக்கி இழுக்கப்படுவது போல அவர்கள் இழுக்கப்படுவார்கள். அவர்களின் தீவினில் இருந்து வரும் ஓர் அழைப்பு, அவர்களை என்னிடம் அழைத்து வரும்.

12

இருபத்தைந்து வருடம்

ஓர் இந்திய பிராணமான, மகாபாரதத்தில், பாண்டவர்கள் கிருஷ்ணரின் நிழலை உணார்ந்தார்கள். அதற்காக அவர்களுக்கு யாரும் தேவைப்படவில்லை. மற்றொரு புறம், கெளரவர்கள் பெரும்பாலும் கிருஷ்ணரை மறுத்தார்கள். அவரை புறக்கணித்தார்கள், கேலி செய்தார்கள். கிருஷ்ணர், நிராயுதபாணியாக தாம் வேண்டுமா,அல்லதுஅவர்கள்யானைவீரர்கள்படை வேண்டுமா என்று கேட்டதுறைபோதனைகளுக்கு முதல் வாய்ப்பு கொடுத்த போதும் கூட, துரியோதனின் அந்த படைகளைத் தான் தேர்ந்தெடுத்தான்.* அவன் துரியோதனால் பார்க்க முடிந்தது. அலனுடைய விழிப்புணர்வு மட்டும் அவனால் தான், அவன் அறியாமையில் மூழ்கி இருந்தான். அர்ஜுனனேல் கிருஷ்ணர் கொடுத்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தித்தினான். அர்ஜுனனின் கிருஷ்ணர், அவர் கூட இருப்பதை விரும்பினால், அவரின் இரானுவத்தையோ, அவரின் தெய்வீக சக்திகளையோ, அல்லது வேறெதையோ கேட்கவில்லை. நாம் துரியோதனைப் போன்றவர்களாக இருக்க விரும்புகிறோமா அல்லது அர்ஜுனனாக இருக்க விரும்புகிறோமா என்பது ஒவ்வொருவரும் முடிவு செய்ய வேண்டும். அது நமது தீவினில் இருந்தும், நமது விழிப்புணர்வில் இருந்தும் தீர்மானிக்கப்படுவதால், உண்மையில் அதுவொரு குழப்பமான விஷயம் கிடையாது. அதுவொரு நிகழ்வு, அவ்வளவு தான். 'யாரும் என்னை அறிய மாட்டார்கள்,' ஞானி சொல்கிறார். எத்தனை நிழலான வாக்கியம் பாருங்கள்! எப்படி வேண்டுமானாலும் என்னை நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது,* என்கிறார் கிருஷ்ணர். 'என்னை ஒரு புறைப்பட சட்டத்திற்குள் நிறுத்தாதீர்கள், நான் அங்கு இருக்க மாட்டேன்,' என்கிறார். உங்களால் இயற்கையைப் புரிந்து கொள்ள முடியுமா? உங்களால் இயற்கையைக் கணிக்க முடியுமா? உங்களால் முடியும் என்று நீங்கள் நினைக்கும் ஒவ்வொரு சமயமும், இயற்கை வேறுவிதமாக நினைக்கிறது. பிறகு, நீங்கள் இயற்கை கொடுமையானதென்று சொல்லி கொண்டு போடி, என் இயற்கை கொடுமையானது என்று கேட்டு கொண்டிருப்பீர்கள். இயற்கை இயற்கையாகவே இருக்கிறது, அது

'கடவுள் அப்படிச் செய்வீர்கள?' என விசாரித்ததற்கு, 'கடவுள் பெரிய ஞானக வேண்டுமெனச், என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. மனவை திருமணம் ஆகும் பொருள், இதை என்னிடம் செவிஒளித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

'கடவுள் அப்படிச் செய்வீர்கள?' என விசாரித்ததற்கு, 'கடவுள் பெரிய ஞானக வேண்டுமெனச், என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவு கண்டவர் என் தந்தை. மனவை திருமணம் ஆகும் பொருள், இதை என்னிடம் செவிஒளித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

கொடுமையாகவோ, அல்லது அந்நோவோ இல்லை, அது அதுவாக இருக்கிறது. கிருஷ்ணரும் அப்படி தான் இருக்கிறார். நாம் நினைப்பது போல அவரின் கருணை பரிதாபத்தோடு சம்பந்தப்பட்டதவில்லை. ஞானியின் கருணை, காலம் மற்றும் வெளி ஆகிய நமது சட்டங்களையும் கடந்தது. அது எதைக் குறிக்கிறது என்பது நம்மால் அளக்க முடியாது. ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் சுடாமியால் உயிரிழக்கும் போது, நாம் அழுகிறோம். நாம் பிரார்த்தித்து, பிறகு ஒரு லாட்டரி அடிக்கும் போது, மிகவும் சந்தோஷமாக நாம் கொயில்களுக்கு நன்கொடைகள் கொடுக்கிறோம். தெய்வீக கருணை இவற்றிறோடு சம்பந்தப்படுத்தப்படுவதில்லை. அது காலம், வெளியைக் கடந்த சத்தியமாக இருக்கிறது. நான் எதை சொல்கிறேனோ அதெல்லாம் சத்தியம், அது நடக்கிறது என்பதை என்னை சுற்றி இருப்பவர்களின் நன்ராக உணர்ந்திருப்பவர்கள். அவர்கள் பயந்திருப்பதால், அவர்கள் என்னை கேள்வி கேட்பதில்லை. பயப்பட என்ன இருக்கிறது? அவர்கள் மீது நாள் என்ன கட்டுப்பாட்டை வைத்திருக்கிறேன்? அவர்கள் விரும்பும் போது, எந்த நேரத்திலும் அவர்கள் என்னை விட்டு விலகி செல்லலாம். உண்மையில், ஒரு சீடர் என்னை விட்டு விலகி செல்லும் போது, அவருக்கு உதவ கூடிய வாய்ப்பை நான் இழக்கிறேன் என்ற எண்ணேபோன்று மட்டும் தான் எண்ணக்கூ தயக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்று நான் சொல்வதுண்டு. அகவே என்னைப் பற்றி நால்மக்கள் பேசினால், அவர்கள் விரும்பினால் என்னை பிளாக்கமெனில் அவர்கள் செய்யலாம்! ஆனால்அவர்கள்அப்படிசெய்யமாட்டார்கள். மாறாக,நான்பகுத்தறிவில்லாமல், கோபமாக அல்லது நிலையில்லாமல் இருப்பதாக தெரியும் போது, அவர்கள் என்னிடம் கேள்வி கேட்க மாட்டார்கள். ஞானமடைந்த ஜீவன்கள் எந்த வழியில் செல்வார்கள் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள். அதைப் புரிந்து கொண்டு, அவர்கள் பின்பற்றி வருகிறார்கள். நான் அவர்களிடம் ஏதாவது சொன்னால்,

இருப்பதைக் வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் ஒப்பவெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சஞன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என்ற விசாரித்ததற்கு, 'சனான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்ற என் கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை தூக்க உடல், பொருள், ஆவி இன்னத்தையும் செயவிழுது என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்குக் கூக்கமலித்தார்.'

அது வெறும் உன்மையாக மட்டும் இருக்காது, அது சத்தியமாக இருக்கும் என்று அவர்களுக்கு தெரியும்; சத்தியத்தைக் காண்பதாலும், இடத்தாலும் சுருக்கி விடமுடியது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், சீடர்களின் ஒரு குழுவோடு நான் ஞானவிபுரிந்ததங்களுக்கு சென்ற போது, நானே இருந்து சமயத்துறை அதிகாரிகளிடம் சொலும்படி சொன்னேன். இந்த பட்டமும், ஒரு மிகப்பெரிய மத அமைப்பின் தலைவருக்கு கொடுக்கப்படும் பட்டம். அது ஒரு பட்டத்திற்கும் மேலானது; அதாவது ஒரு மதக்கருவைப் போல, ஆன்மீகதலவரை அது குறிக்கும். ஏந்தவித கேள்வியும் இல்லாமல், அவர்கள் இருந்ததண்டச்சாதுர்ஷூ என்று போய் சொன்னார்கள். நானுமாகவே, யாருமே கேள்வி கேட்கவில்லை. அவர்கள் அதை ஏற்று கொண்டு, நான் கோயில்களுக்கு என்ற போது, அதற்குரிய மரியாதையைக் கொடுத்தார்கள். சமீபத்தில் 2007ல், வட இந்தியாவில் இருக்கும் பிரயாக்கில் அஞ்சலூட்ட கும்ப மேளாவிற்கு நான் போயிருந்தேன். அது நான்கு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நடக்கும். இந்த முறை, புனித ஆறான கங்கை திசை மாறியிருந்தது. 144 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தான் இப்படி நடக்கும். ஆகவே அது இன்னும் சிறப்பு வாய்ந்ததாக இருந்தது, அந்த புனித ஆற்றின் 90மில்லியன் மக்கள் ஒன்று கூடியிருந்தார்கள். நான் சீடர்களோடு ஒரு பெரிய குழுவாக போய் இருந்தேன்.

ஒவ்வொரு குழம்பு மேளாவிலும், புனித நீர் ராடல் செய்யும் நாளின் முதலில் குளிப்பதற்கான உரிமை நாதா பிரிகளுக்கு தான் கொடுப்பார்கள், அவர்களில் பீடி ஊறுதிஷணி அடுடசன்சீ எனப்படும் நிர்வாணமான துறவிகளும் இருப்பார்கள். நான் ஞானமடைவதற்கு முன்னால் அந்த நாட்களில் அங்கு சுற்றி கொண்டிருக்கும் போது, நான் இந்த துறவிகளோடு தான் இருந்தேன், அவர்கள் என்னை அவர்களில் ஒருவராகவே கவனித்து கொண்டார்கள். இப்போது, புனித நீராடலின் சில நாட்களுக்கு முன்னர், அந்த குழம்பு மேளாவில் அவர்கள் என்னை அவர்களின் பிரிவின் இருச்டசன்ச்சாதுர்ஷூ என்ற பட்டத்தையும் எனக்கு கொடுத்தார்கள். அதோடு, அந்த சிறப்பு நாளில் கங்கையில் நீராடுவதற்கான முதல் உரிமையையும் கொடுத்தார்கள்.

இருப்பதைக் கண்டு வரும் போராடினார். அச்சமிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் ஒப்பவெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

[ERROR page 72 - NVIDIA client error]

13

ஆகவே, நாமும் உடனடியாக செயல்பட முயல்கிறோம், ஆனால் நமது செல்கள் செய்வதைப் போல அல்லாமல், நாம் இயற்கைக்கு செலி சாய்க்காமல் செயல்படுகிறோம். மனித உயிர்கள் இயல்புணர்ச்சியையும், தர்க்கத்தையும் கடந்து அதற்கும் மேலாக உள்ளுணர்வில் செயல்படும் நிலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்பதற்காகவே அறிவு கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த உள்ளுணர்வு, விழிப்புணர்வில் இருந்து தான் பிறக்கிறது. அது தியானத்தின் மூலமாக ஏற்படுகிறது. விழிப்புணர்வில் இருக்கும் போது, நிழலாகவே பற்றி கொள்ள எதுவுமே இல்லை என்பதையும், அனைத்துமே நிரந்தரமற்றவை என்பதையும் நாம் புரிந்து கொள்கிறோம். நான் முன்பே சொன்னது போல, நமது வாழ்வின் ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஓர் உள்ளியல் நாடகமாக இருக்கிறது. இது வெறுப்புக்கும் பொறுந்தும். பாதுகாப்பின்மை மற்றும் பயங்கரங்களில் இருந்து இது பிறக்கிறது. இந்த வாழ்க்கையில் பயப்படுவதற்கு என்ன இருக்கிறது? நாம் பயப்படும் ஒவ்வொரு நிகழ்வுகளிலும், உண்மையில் நமக்கு நாமே செய்து கொண்டிருக்கிறோம். மனன பயிற்சி மூலம் துறக்கி எறிந்து விடுவோமேயானால், நாம் மற்ற அனைத்து பயங்களையும் இழந்து விடுவோம். தியானம் மூலமாக நாம் விழிப்புணர்விற்குள் நகரும் போது, நமது உடலின், மனதின் எல்லைகள் தங்கி இருக்கிறோம், அதனால் நிகழ்காலத்திற்குள் நுழைய முடிகிறது. நாம் நிகழ்காலத்தில் வாழும் போது, விருப்பம், விருப்பமின்மை, பற்று, வெறுப்பு போன்ற இருமை இருப்பதில்லை. ஒவ்வொரு நிகழ்வும் தெளிவை வெளிக்காட்டுவதால் நாம் அதை அவ்வாறே உள்ளுணர்வு அறிவுடன் ஏற்று கொள்கிறோம், ஆகவே நாம் எப்போதும் சரியாகவே செயல்படுகிறோம். கேள்வி: ஆசிரமத்தில் வாழும் உங்கள் சீடர்களையும், வெளியில் வாழ்ந்து கொண்டே உங்களைப் பின்பற்றுபவர்களையும் பார்க்கும் போது, பொறாமைப்படும் படியான ஓர் அமைதியான அல்லது அவர்களிடம் நான் பார்க்கிறேன். நாமும் அந்த இடத்தை அடைய முடியும் (முடியுமா?) என்று நம்புகிறேன்.

13

‘சடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என் விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெறிய தவமா வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை தியானக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழகக் கவித்தார். வெற்றிக்கு உர்க்களித்தார்.

14

நிச்சயமாக, உங்களால் முடியும். நீங்கள் முடிவெடுக்க வேண்டும், அவ்வளவு தான். ஒரு சீடர் தயாராகி விட்டால், அவர் குருவைச் சந்திக்கிறார் என்று சொல்வார்கள். அது உண்மை தான், பல ஞானிகள் காத்து கொண்டிருக்கிறார்கள்; சீடர்கள் தான் குறைவாக இருக்கிறார்கள்! ஆசிரமத்தில் இருப்பது, மடத்தில் இருப்பது போல கிடையாது. மடம் என்பது ஒழுக்கத்தைச் சார்ந்தது. அங்கு விதிகளும், நெறிமுறைகளும் இருக்கும். ஆசிரமம் என்பது சுதந்திரமானது. இங்கு நீங்கள் உங்களின் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தை வெளிப்படுத்தலாம். நமது ஆசிர விபரங்களில், வழிகாட்டுதல்கள் இருக்கும், ஆனால் விதிமுறைகள் இருக்காது. இந்த வழிகாட்டுதல்கள் உங்களின் மனதையும், புலன்களையும் கட்டுப்படுத்தி உங்களுக்கு உதவும், அதற்காக தானே நீங்கள் இந்த ஆசிரமத்திற்கு வருகிறீர்கள். நீங்கள் புலனுணர்வு மகிழ்ச்சியை விரும்புகிறீர்கள் என்றால், அதற்காக நீங்கள் வேறு பல ஆசிரமத்திற்கு இடங்களுக்கு போகலாம். அதற்காக ஆசிரமத்திற்கு வருவது என்பது முட்டாள்தனமானது. நீங்கள் உண்மையாகவே யார் என்பதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஓர் ஆசை தான் தொடக்க புள்ளியாக இருக்கிறது. நீங்கள் எண்வாக இருக்கிறீர்களோ, நீங்கள் எதை எல்லாம் பெற்று விட்டீர்களோ அதை கொண்டு நீங்கள் திருப்தி அடையவில்லை. வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்ன என்று நீங்கள் சிந்திக்க விட்டீர்கள். பொருள், உடல், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழகக் கவித்தார். வெற்றிக்கு உர்க்களித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஞானியிடம் அழைத்து செல்கிறது. ஆரம்பத்தில் அறிவுப்பூர்வமாக சுருக்கப்பட்டு நீங்கள் அவரை வந்தடைந்திருக்கலாம். பின்னர், நீங்கள் உணர்வுப்பூர்வமாக அவரால் ஊற்கப்பட்டிருப்பீர்கள். அவர் என்ன சொல்கிறாரோ அதை நீங்கள் நம்ப தொடங்குவீர்கள். ஆனால் தினசரியோ அல்லது வாரயிறுதி நாளிலோ பார்க்க வருபவராகவோ இருக்கும் வரை, இந்த உறவு ஆசிரமத்தின் கதவோடு நிறுவிடும். அல்லது நீங்கள் குருவை என்கு பார்க்கிறீர்களோ அதுவரையில் நின்றுவிடும். அவரின் கவனிப்பிற்கு வெளியில் போன உடனேயோ, வழக்கமான உலக சுமைகள் உங்களை மூழ்கடித்துவிடும். பார்வையில் இருந்து விலகி இருப்பது என்பது மனதை விட்டு விலகி இருப்பதாகும்.

இதே போன்ற தேவைகள் மற்றும் நம்பிக்கைகள் கொண்டவர்களுடன் ஆசிரமம் உங்களை இணைக்கிறது. குருவைப் பற்றியும், குருவின் போதனைகள் பற்றியும் ஆழமாக புரிந்து கொள்ள ஆசிரமம் உதவுகிறது. ஆசிரம குழுலகுளுக்கு வர முடியாத பலர், சத்சங்கம் என்றாலே, சத்தியத்தின் தேடல் உள்ள மக்கள் கூடும் இடம் என்று அர்த்தம். எல்லா ஞானிகளுக்கும் சத்தியத்தின் அழுப்பவம் என்பது ஒரே மாதிரியான தன் இருக்கும்; அவர்களின் வெளிப்பாடு தான் வேறு வேறுவிதமாக இருக்கும்.

சத்சங்கத்தில், குறைந்தபட்சம் வாரத்திற்கு ஒரு நாள், ஒரே மாதிரியான விருப்பமும், நம்பிக்கையும் கொண்டவர்களோடு ஒன்று கூடும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் மேலும் தீவிரமாக ஆசி ஏற்க நீங்கள் அதை மேலும் நிரந்தரமாக மாற்றுகிறீர்கள். நீங்கள் எந்த அளவிற்கு ஆழ்வமாக இருக்கிறீர்களோ, அவ்வளவுக்கு அவலளவு செயல்முறை வேகமாக இருக்கும்.

உங்களின் தேடல் தீவிரமாக இருந்தால், நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்களோ அதில் உள்ளார்ந்து செயல்படுருப்பீர்கள். உங்களால் ஆசிரமத்தில் சும்மா உட்கார்ந்திருக்க முடியாது. ஆசிரமத்தில் பல இரவில் ஒருசில மணி நேரங்கள் தான் தூங்குவார்கள். நாந்கு மணி நேரமாலது, தூங்க வேண்டும். பிரச்சனை என்னவென்றால், நீங்கள் தூங்கவே மாட்டீர்கள்; இங்கும் அங்கும் புரண்டு கொண்டிருப்பீர்கள். உங்கள் சக்தி ஒட்டடத்தோடும், உங்களைச் சுற்றி இருக்கும் சக்தி ஒட்டடத்தோடும் ஒட்டுமொத்தமாக ஆழ்ந்த தூக்கத்திற்கு செ ன்றுவிடீர்கள்.

பழகி விட்டுர்களோனால், நீங்கள் படுத்த உடனேயே ஆழ்ந்த தூக்கத்திற்கு செ ன்றுவிடுவீர்கள்.

ஆசிரமம் என்பது கர்ப்பப்பை மாதிரி; அவை சக்தி மையங்கள். நீங்கள் அவற்றிற்குள் இருக்கும் போது, நீங்கள் புத்துணர்ச்சியோடும், இளமையாகவும், உயிர்ப்பாகவும் இருக்கிறீர்கள். உங்களின் எல்லாப் புலன்களும் விழிப்போடு இருக்கிறது. ஆசிரமத்தைவிட்டு வாழும் இடத்தில் இருக்கும் போது தீர்மானிக்கப்படாத விழிப்புணர்வு தான், நீங்கள் அவர்களிடம் பார்க்கும் அமைதி.

பாவமும் இல்லை, புண்ணியமும் இல்லை

7.28

அறிநெறியில் வாழ்ந்து, தங்களின் பாவங்களை எல்லாம் தீர்த்து கொண்டவர்கள், நிஜம், மாயை ஆகிய இருமைகளில் இருந்து தன்னை விடுவித்து கொண்டவர்கள், உறுதியான தீர்மானத்துடன் என் வழிபாட்டில் ஈடுபடுவார்கள்.

7.29

பிறப்பை அறுத்து, முதுமை, மரணம் ஆகியவற்றிலிருந்து சுதந்திரம் அடைய விரும்புபவர்கள் எனக்குள் வந்து தஞ்சம் அடைவார்கள்.

அவர்கள் இவற்றை எல்லாம் கடந்து செ ல்வதற்கான நடவடிக்கைகள் எல்லாவற்றையும் பற்றி கொள்வதால், உண்மையில் அவர்கள் பிராமணர்களாக இருக்கிறார்கள்.

7.30

எல்லா பொருள்களையும் புறக்கணித்து தத்துவமாக இருக்கும் நானே ஜகத்க்கு என்பதை அறிந்தவர்கள், எல்லா கடவுள் வடிவங்களிலும் இருப்பது நானே, எல்லா தியாகங்களையும்

தாங்கி பிடித்திருப்பதும் நானே என்று அறிந்தவர்கள், இறக்கும் போது கூட, நிலையான மனதோடு, என்னை புரிந்து கொண்டு, இருஷ்ணர் இங்கு பாவம், புண்ணியம் பற்றி பேசுகிறார். பாவகரமான நடவடிக்கைகள், நன்றிக்குரிய நடவடிக்கைகள் குறித்து பேசுகிறார்.

பாவம், புண்ணியம் என்ற கருத்தே ஒரு மாயை தான், இது இருமைகளில்

12

ஒன்றாக இருக்கிறது. கிருஷ்ண உணர்வு நிலையில், பாவமோ அல்லது புண்ணியமோ கிடையாது, பாவமும் இல்லை, நன்மைக்குகிய செயலும் இல்லை. எல்லாம் ஒன்று தான்.

'அப்படி என்றால் நான் விரும்பும் எதையும் நான் செய்யலாமா? நான் கொலை செய்யலாமா, மற்றவர்களை மூடமாக்கலாமா, மற்றவர்களை நிர்மூலமாக்கலாமா, ஒரு ஹிட்லராக இருக்கலாமா?' என்பது தான் உங்களின் உடனடி கேள்வியாக இருக்கும்.

நீங்கள் கிருஷ்ண உணர்வைப் எடுத்தும் போது, நீங்கள் ஹிட்லராக இருக்க மாட்டீர்கள். அப்படி இருக்க முடியாது. நீங்கள் இப்போதிருக்கும் நிலையில், இன்னமும் நீங்கள் இருமையில் மாட்டி கொண்டிருப்பதால், சில நெறிமுறைகளுக்கு உட்பட்டு தான் நடக்க வேண்டும். நீங்கள் பற்று, வெறுப்பு ஆகியவற்றில் இருந்து செயல்பட்டு கொண்டிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் பயத்திலும், பேராசையிலும் இருந்து செயல்படுகிறீர்கள்.

12

துறவிருந்தவசமாக, சுய-லிலிப்புணர்ச்சிக்கான வழிகாட்டிகளாக இருக்க வேண்டிய இந்த கருத்துகள் எல்லாம், மதங்கள், அரசியல் அல்லது சமூகவியல் இயக்கங்களின் லட்சியங்களில் மாட்டி கொண்டு நன்மை கட்டுப்படுத்தும் கருவிகளாக இருக்கின்றன.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், பதஞ்சலி போன்ற பெரிய ஞானிகள் தன்னைத்தானே அறிவதற்கான கோட்பாடுகளை வகுத்து கொடுத்தார்கள். அவரின் அட்டாங்க யோகத்தில், யமம், நியமம் பயிற்சிகளை பதஞ்சலி உருவாக்கி கொடுத்தார். இவை உங்களுக்கு வழிகாட்டு உள்ளனும், புறமும் கட்டுபடிக்க வேண்டிய நெறிமுறைகளும், உங்கள் மாற்ற மற்றவர்களுக்காக செயல்படுத்தவை இல்லை. உங்களுக்கு வழிகாட்ட இவை மிகச்சிறந்தவை. இந்த எல்லையை எட்டிய பிறகு, உங்களுக்கு இந்த மைல்கற்கள் தேவையப்படாது; உங்களுக்கு வேறு நெறிமுறைகள் தேவையப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு ஆண்டும், புனித பயணத்தின் போது நான் பக்தர்களின் ஒரு குழுவை இமாலய மலைகளுக்கு கூட்டி போவதுண்டு, அப்படி போகும் போது

12

'செயன் அப்படி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய தானாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை திருமணக் உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவலனித்தார்.'

13

முதலில் ரிஷிகேஷில் நிற்பேன், இங்கு தான் கங்கை சமவெளியைத் தொடும். இங்கு நான் யமமில் கூறப்பட்டிருக்கும் யமனின் சத்தியம் எடுக்க சொல்வேன். இது அவர்களின் பாதுகாப்பிற்கும், வழிகாட்டுதலுக்கும் உதவும். இது பாவ, புண்ணிய கருத்துக்களைப் புகுத்தவதற்காக கிடையாது.

அண்ணதாச், சட்டிநித், சண்ணிதானுடையச் சட்டிநிதாச் மற்றும் ரூஞ்சுட்சட்டிச்சினூதாச்-ஆகியவை தன்ள இந்த சத்தியங்கள். அண்ணதாச் என்பது எண்ணத்திலும், சொல்லிலும், செயலிலும் சத்தியத்தைக் கடைப்பிடிப்பது, சட்டிநிதான் என்பது எண்ணத்திலோ, சொல்லாலோ, செயலாலோ யாரையும் காயப்படுத்தாமல் இருப்பது, சண்ணிதானுடையச் சட்டிநிதாச் என்பது மற்றவர்களுடைய பொருளுக்கு ஆசைப்படாமல் இருப்பது, திருடாமல் இருப்பது; சண்ணிச்ச ரூஞ்சுட்ச சட்டிச்சினூதாச் என்பது குறைந்த செலவிலேயே வாழ்வது; ரூஞ்சுட்ச சட்டிச்சினூதாச் என்பது கற்பனைகள் இல்லாமல் வாழ்வது. கங்கையில் மூழ்கி குளித்து பிறகு, அவர்கள் இந்த சத்தியங்களை எடுப்பார்கள், பிறகு தூய்மைப்படுத்தப்பட்டவர்களாய் திருச்சிக்கு செல்வார்கள். அதற்கு பிறகு இரண்டு வாரங்களுக்கு அவர்கள் நான் கொடுக்கும் ச ராஜன் ஆலைகளை அனுபவித்துப்பார்கள்.

13

இந்த சத்தியங்கள் சய-ஒருமுக்கங்களுக்கானவை ஆகும், இவை ஒருவரை விழிப்புணர்வுக்கு அழைத்து செல்லும். யாரும் நன்மை கட்டுப்படுத்த தேவையில்லை. தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நம் முதிகை நாமே பார்த்து கொள்ளாமல், வேறு யாராவது பார்த்து கொண்டிருந்தால், நாம் தொடர்ந்து வேஷதாரிகளாக தான் இருந்து கொண்டிருப்போம்.

13

கிருஷ்ணர் இங்கு, அர்ஜுனனின் வடிவத்தில் இருக்கும் அறிநெறி வழிநடக்கும் ஜீவன்களுக்கு உபதேசிக்கிறார். அறிநெறி செயல்கள் செய்வது பற்றியும், பாவ செயல்களைத் தவிர்ப்பது பற்றியும் அவர் பேசுகிறார். எது தொடர்பற்றது என்பது மிகவும் முக்கியமானதாகும். இருமையை, இருமையின் பாவ புண்ணியங்களை அவர் கடந்து சொல்கிறார். நாம் விழிப்புணர்வை அடைந்தால் மட்டுமே இது நடக்கும். நான் அவரை எடுத்து முடிவு என்ற விழிப்பை நாம் அடைந்தால் மட்டும் தான் இது சாத்தியப்படும்.

13

'செயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய தானாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை திருமணக் உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவலனித்தார்.'

[ERROR page 76 - NVIDIA client error]

நொடியில், நீங்கள் நடித்துக் கொண்டிருந்த உலவியல் நாடகத்தில் ஒன்றும் பபஜின்லை என்பதை, உங்களின் அந்த மடமையை நீங்கள் உணர்ந்தால் கூட போதும், நீங்கள் தப்பித்து விடுவீர்கள். அந்த சாதாரண புரிதல் மட்டுமே, உங்களைக் காப்பாற்றி விடும்.

அவரின் கருணை எல்லையற்றது. அவர் உறுதியளிக்கிறார்: மரணத்தின் போது என்னை புரிந்து கொண்டால், மரணத்தின் போது என்னை புரிந்து கொண்டால் கூட போதும், அதுவே உங்களை எள்ளிடம் கொண்டு வந்து சேர்த்துவிடும்.

தயவுசெய்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், அது அவ்வளவு எளிதானதல்ல, நாம் நினைப்பது போல அது அவ்வளவு எளிதானது அன்று. உங்கள் பெராசை - அகிங்காரம், வெறுப்பு, உடைமைகள், உங்கள் வாழ்க்கை முழுவதும் இருந்த இதுபோன்ற பிற பொருட்கள் மீதான பெராசை - அனைததும் மரணத்தில் துறந்து மாறிவிடாது. உங்கள் வாழ்க்கை முழுவதும் உங்களோடு நீங்கள் நிரம்பி இருப்பீர்கள். அதே போராட்டங்கள் மீது தான் இருக்கும்.

ஒரு சின்ன கதை: சமீபத்தில் கணவனைப் பறிகொடுத்த ஒரு விதவை பெண், கணவரின் ஆன்மாவோடு பேச அதற்குரிய ஒரு இடத்திற்குப் போகிறார். கணவர் யார்யாருக்கெல்லாம் கடன் வாங்கியிருக்கிறார் என்று கேட்டறிந்து கொள்ள அந்த பெண்ணுக்கு ஆசை. தன் கணவர் ஒரு கருமி என்பது அவருக்குத் தெரியும். கணவரிடம் கடன் வாங்கியவர்கள் பற்றிய எந்த குறிப்பும் வைக்காமல் இறந்த அவர் இறந்துவிட்டார். கடனுத்தை எல்லாம் வாங்காவிட்டால், கணவர் எங்கே இருந்தாலும் துக்கத்தில் தான் இருப்பார் என்பது அந்த பெண்ணுக்குத் தெரியும்.

கணவர் ஆன்மாவோடு பேசினார்; ஆன்மா சொன்னார், ‘நமது பக்கத்து வீட்டுக்கோர் எனக்கு ஒரு நூறு ரூபாய் தரலாம் கொடுக்க வேண்டும். நம் வீட்டுக்கு முன்னால் வசிக்கும் அந்த மனிதர் என்கிறும் இருந்து ஒரு ஐநூறு ரூபாய் வாங்கி இருக்கிறார்...’. அந்த ஆன்மா இப்படியே சொல்லி கொண்டே போகிறது, பட்டியல் மிக நீளமாகிவிட்டது.

சிறிது நேரத்தில் ஆன்மா பேசவதை நிறுத்திவிட்டு, விதவை, இவ்வளவு தானா? என்று கேட்டார்.

ஆன்மா சொன்னது, ‘இது என்னுடைய கணவர் கிடையாது,’ என்று சொல்லி விட்டு சென்றுவிட்டார்! உடனே, அந்த பெண்மணி எழுந்துவிட்டார், ‘இது என்னுடைய கணவர் கிடையாது,’

நமது கடைசி நிமிடத்தில் நம்முடைய இயல்பை மாற்றி கொள்ள முடியாது. காந்தி படுகொலை செய்யப்பட்ட போது, ‘ஹே ராம்’ என்று சொல்லி கொண்டே இறந்தார். அவர் வாழ்க்கை முழுவதும், அவரின் ஒட்டுமொத்த தீவிரிலும் கடவுள் ராமின் பெயர் கூடுறுவலி கலந்திருந்தது. அது வேறு எந்த மாதிரியாகவும் இருக்க முடியாது.

நாம் நமது மேல்மனதிலிருந்து கடவுள் நினைவோடு இறக்க விரும்பினால், இப்போதிருந்தே அவரே நினைக்கும் பழக்கத்தை விட்டே வேண்டும். இன்றே நாம் அவரை அறிந்து கொள்ள தொடங்க வேண்டும். இன்றே அவரை புரிந்து கொள்ள தொடங்க வேண்டும். அப்படி இருந்தால் தான் - அப்படி இருந்தால் மட்டும் தான் இறக்கும் போது நம்பால் அவரை தெரிந்து கொள்ளவும், புரிந்து கொள்ளவும் முடியும்.

சிலர் கேட்கலாம், ‘இறக்கும் போதோ அல்லது அதற்கு முன்னரோ, கிருஷ்ணனை எதற்காக அறிந்து கொள்ள வேண்டும்? எதற்காக புரிந்து கொள்ள வேண்டும்? நான் சரியான வழியில் செய்தால், நான் எதற்காக கிருஷ்ணனை புரிந்து கொள்ள வேண்டும், அது என்ன வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்தி விடும்?’ என்பார்கள்.

தயவுசெய்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், கிருஷ்ணர் பேசவில்லை, அல்லது பிரச்சனை உணர்வாக இருக்கும் அவரோடு பேச வில்லை. அவர் நமது பிரச்சனைப் பற்றியும், நம்மை புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் பற்றி பேசுகிறார். நாம் யார் என்பதையும் பற்றி பேசுகிறார்.

‘தன் இப்பஷ்ட் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தன் பெயர் ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுமையிலிருந்தே நான் கண்டவன் என் தந்தை. கனவு தில்லாத உறல், இவை அந்நேர்யைக் செய்வீரும் என்னைப் படித்த கவிதை. வெற்றிக்கு உகமலின்றே.

இருபத்தைந்து வருடம்

எல்லாம்வல்ல ஞானி வேறென்கும் கிடையாது, நமக்குள்ளேயே இருக்கிறார். வெளியுலக ஞானி - அது கிருஷ்ணராக இருந்தாலும் சரி, நித்யானந்தாக இருந்தாலும் சரி - அவர் நமக்குள் இருக்கும் ஞானியை நாம் தெரிந்து கொள்வதற்கும், புரிந்து கொள்வதற்கும், ஏற்று கொள்வதற்கும் நமக்கு வழிகாட்டுகிறார். ஆம், இறக்கும் சமயத்தில் கூட சில நேரங்களில் ஞானம் பிறக்கும் வாய்ப்பு இருக்கிறது, ஆனால் அது பொதுவாக எல்லோருக்கும் நடக்காது. அந்த சத்தியத்திற்க்கு ஆசைப்படுபவர்கள், தொடர்ந்து அவர்களுடையே அந்த ஞானியைத் தேடி கொண்டிருப்பவர்கள், அவர்களால் அவருடைய தொடர்பை பெற முடியும். இதனால் வாழ்க்கை முடியும் பிறகு கண்டுபிடிப்பதற்கு மாறாக அதை முன்னதாகவே கண்டுபிடித்துவிட முடியும்.

கிருஷ்ணர் அவரின் ஆழமான கருணையோடு சொல்கிறார், ‘உயிர்விடும் நேரத்தில் அது நிகழ்ந்தாலும் கூட பரவாயில்லை, நான் உங்களைக் காப்பாற்றி விடுவேன். நமது வாழ்க்கை முழுவதும் நம் நினைவுக்குள் இருந்துவிட்டாலும் கூட, அந்த கடைசி வாய்ப்பையும் கூட கிருஷ்ணர் விட்டுவிட தயங்க மாட்டார். நமக்குள் ஞானம் நாம் கண்டுபிடித்தால் என்று அவர் விரும்புகிறார். நமது இறுதி மூச்சின் போது அப்படி நான் நினைத்தால் கூட, அவருக்கு போதுமானதாக இருக்கிறது.

ஆகவே, நம்மை பற்றி நாம் அறிய வேண்டிய அறிவையும், விழிப்புணர்வையும் தரச் சொல்லியும், இந்த நித்யானந்த அனுபவத்தை நமக்கு கொடுக்கவும் கேட்டு எல்லாம்வல்ல கிருஷ்ணரை பிரார்த்திப்போம்.

கேள்வி: செல்வச்செழிப்பில் இருப்பது, ஞானம் அடைய தடையாக இருக்குமா? நாம் ஆன்மீகவாதியாக வேண்டும் என்று முன்னால் அனைத்து பொருளாசைகளையும் விட்டுவிட வேண்டுமா? என்று பெரும்பாலான மதங்கள் போதிக்கின்றனவே.

ஆன்மீகவாதியாவதற்கு எளிதாக இருக்க வேண்டும் என்ற தேவை கிடையாது. ஒருவர் செல்வச்செழிப்போடு இருந்து கொண்டே ஆன்மீகத்தில் இருக்கலாம். ஆனால் செல்வுங்கள் மீதான பற்றையும், செல்வங்கள் மீதான எதிர்பார்ப்புகளையும் விட்டுவிட வேண்டும்.

'சதன் அப்படுத் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'ஞானப் பெரிய ஞானாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என்ற தன்மை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு இருக்கமாத்தார்.

பெரும்பாலும் எல்லா கலாச்சாரங்களிலும், செல்வம், அதிருஷ்டம் மற்றும் சொத்துக்குள் அடையாளமாக தான் காட்டப்படுகிறார். இந்த கலாச்சாரங்கள், நாம் வாழும் நிஜ உலகத்தில் மட்டுமில்லாமல், ஆன்மீக உலகத்திலும் கூட செல்வம் மிக முக்கியமானது என்று நம்புகிறன. இந்த புராணங்களில், கடவுளும் கூட விஷ்ணுவும், அவர் துணைவி லட்சுமியும் செல்வத்திற்கும், அதிருஷ்டத்திற்கும் உரியவர்களாக காட்டப்படுகிறார்கள். சங்கரர் அவரின் கனவதார ஸ்தோத்திரத்தில் லட்சுமியைப் புகழ்ந்து பாடிய போது, தன்மையில்லாமல் அவருக்கு உணவளித்து வந்த ஒரு ஏழை பிராமணரின் வீட்டில் குடியைப் பிறந்து கொண்டு பெரிய பொருட்களை விரும்புகிறார். நம்பிக்கைக்குரிய சங்கரருக்கு செல்வம் தேவைப்படவில்லை, ஒரு ஏழை மனிதரை பணக்காரர் ஆக்குவதற்கு எந்த தடையும் இருக்கவில்லை.

செல்வமும், பணமும் சக்திகள். உங்கள் பணத்தால், நீங்கள் மட்டும் இல்லை, பலர் பயனடைவார்கள். செல்வத்தை வைத்திருப்பது பிரச்சனைகளை உருவாக்குவதில்லை, ஆனால் செல்வத்தைப் பற்றிய உங்களின் மனோபாவம் தான் பிரச்சனை. இங்கு முக்கியமாக இருக்கிறது நீங்கள் அனுபவிக்கும் வரைக்கும், அது மற்றவர்களுக்கும் பயனாகும் வரைக்கும் செய்யுங்கள். ஒரு சிறந்த சேவையைத் தான் செய்து கொண்டிருக்கிறோம் என்ற ஏனைய மனநிலையில் இருந்து, இந்த பிபஞ்சத்தில் உங்களுக்கு வேறு மிகப் பெரிய மதிப்பு இருக்கிறது.

இருந்தாலும், செல்வத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இல்லாமல் மேலும் மேலும் சேர்த்து கொள்ளா வேண்டும் என்ற பேராசையால் நீங்கள் உந்தப்படும் போது, செல்வம் ஒரு போன்றாகிவிடுகிறது. நாம் செல்வத்தை இழுப்பதற்கு இழுத்துவிடுகிறது. நாம் கட்டுப்பாட்டை இழந்து விடுகிறோம்.

பெரிய ராஜாக்களும், செல்வந்தர்களும்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அகம்பாவில் எனக்கு வேலை இடப்பறகுதான் அவர் ஒரு வேலை தருவதாய் சொன்னார். அவருக்கு அப்போதுதான் வாழ்க்கையை வாழ ஆரம்பித்தார். நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் என்குந்த் தெரிந்தது...

'சதன் அப்படுத் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'ஞானப் பெரிய ஞானாக வேண்டுமென,' என சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என்ற தன்மை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு இருக்கமாத்தார்.

கூட ஆன்மீகத்தில் முன்னேறி இருக்கிறார்கள். செல்வத்தைச் சேர்க்க வேண்டும் என்ற கற்பனையை அவர்கள் அனுமதிப்பதில்லை. அவர்கள் செல்வத்தை புற்திச லாத்தினாமாக பயன்படுத்தினார்கள், பெரும்பாலும் புற்றில்லாமல் செல்வத்தைச் சி நற்பாக பயன்படுத்தியதால், அவர்களுக்கு மேலும் மேலும் செல்வம் சேர்ந்தது. இப்படி தான் பிரபஞ்சம் செயல்பட்டு கொண்டிருக்கிறது. பிரபஞ்சத்தில் எல்லா வாங்கரும் நிறைந்திருக்கிறது. பிரபஞ்சத்தில் இருந்து எவ்வளவு வாங்கலை வேண்டுமானாலும் எடுக்கலாம். ஆனால், ஒன்றுமே இல்லைபோல் என்ற மனநிலையில் இருந்து பிரச்சை கேட்பவர்களுக்கு பிரபஞ்சம் எதையும் கொடுப்பதில்லை. முழுதிருப்தியில் இருந்து வரும் குருவுக்கு மட்டும்தான் பிரபஞ்சம் செவி சாய்க்கும். அதனால் தான் முழுமையும், நன்றியுணர்வும் செல்வத்தை ஈர்க்கிறது, எளென்றால் முழுதிருப்தி, நன்றியுணர்வும் தான் நிஜமான செல்வங்கள்!

ஞானிகளும், மதங்களும் செல்வங்களை பிட்டுவிட அறிவுறுத்தி இருக்கிறது. தப்புச்செய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், அவர்கள் உங்களை ஏழையாக இருக்க செல்வில்லை. உங்கள் செல்வங்களில் பற்றற்று இருங்கள் என்று தான் அவர்கள் சொல்லிக்கொடுத்தார்கள். உங்கள் செல்வங்களில் நீங்கள் பற்றற்று இருந்தால், நீங்கள் செல்வந்தராக இருக்கிறீர்கள், ஆனால் நீங்கள் பணக்காரராக இருப்பீரளா? உங்கள் செல்வங்களைப் பற்றி கொண்டிருப்பதால், நீங்கள் செல்வந்தராக இருக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தமல்ல. கூட, உங்மையில் நீங்கள் ஏழையாக தான் இருப்பீர்கள்.

எதுவுமே இல்லாத ஒருவர், செல்வம் சேர்ப்பது முட்டாள்தனமானது என்று செ ரால்லி நடித்து கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் செல்வத்தைச் சார்ந்த அவரின் அடிப்படை ஆசைகள் நிறைவேறவில்லை என்பதால், அவர் கற்பனைகள் அவர் கூடவே இருந்து அவரை துன்பப்படுத்தி கொண்டே இருக்கும்.

செல்வம் இருப்பதோ, செல்வம் இல்லாமல் இருப்பதோ ஒருவரை ஆன்மீகவாதியாக ஆக்குவதில்லை. செல்வத்தைப் பற்றிய ஒருவரின் மனோபாவமும், தன்னிடம் இல்லாததைக் குறித்து குறித்த சற்பனைகளைத் துறப்பதும் தான் ஒருவரை ஆன்மீகவாதியாக ஆக்குகிறது.

கேள்வி: இந்த அத்தியாயத்திலும், பிற அத்தியாயங்கள் முழுவதும், முக்கி அடைவதற்காக தன்னை வந்தடைவது பற்றி கிருஷ்ணர் பேசுகிறார். அவர் பல

நுட்பங்களை எடுத்து சொல்கிறார். ஆனால் எதுவுமே நடைமுறைக்கு ஏற்றதாக இல்லை. அவர் கூறுவதை வெறுமனே அறிவுப்பூர்வமாக புரிந்து கொண்டால் மட்டும் போதும் என்று அவர் குறிப்பிட்டிருந்தால் அல்லது அதையும் தாண்டி எதேனும் உள்ளதா? அவரே ஜகத்குரு, கடவுள் உருவாகளையும் (ஜீவாட்டா-பரமாட்டா) கடந்து அவர் என்னை விடுதலை அடைய செய்வார் என்ற சத்தியத்தை எப்படி வெறுமனே ஏற்று கொள்வது?

அருமையான கேள்வி!

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், ஞானமடைவதில் தீவிரமாக இருப்பவர்கள் மட்டும் என்று நான் ஒரு பக்தர்கள் குழுவிடம் சொன்னேன். அப்படி இருக்க முடியாவிட்டால், சென்றுவிடுங்கள் என்று சொன்னேன். அவர்களின் தயக்கம் மற்றத்தால், பாதையைத் தடுக்க வேண்டாம் என்று உள்ளே அவர்களுக்கு சொன்னேன். ஒன்று உள்ளே வாருங்கள், அல்லது வெளியே போய்விடுங்கள் என்று சொன்னேன். அவாகளில் சிலர் வயதான, தியானம் செய்வதில் அனுபவம் பெற்றவர்களும் இருந்தனர். நீங்கள் ஒன்றும் நிகழாத போது, நீங்கள் நீண்ட காலமாக தியானம் செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று சொல்வது எனக்கு உங்களிடம் நல்ல மதிப்பை ஏற்படுத்துவதில்லை என்று நான் நடைச்செய் ஆவாகிடம் செ ன்னேன். நான் ஒரு நிஜமான ஞானி என்று செ ன்னால், எல்லோரும் ஆச்சர்யப்படுகிறார்கள்!

மில்லியன்கணக்கானவர்கள் வார்த்தைக்கு வார்த்தை, சிக்கிரத்தில் சிக்கிரம் படித்து விட்டு, அவர்கள் ஆரம்பித்து போது எப்படி இருந்தார்களோ அதே விட மேலான உணர்வை அவர்கள் பெறவில்லை என்பதை பார்க்கும்

பலர் கீதையைப் படிக்கிறார்கள், கிருஷ்ணர் என்ற சொல்கிறார் என்பதை தாங்கள் புரிந்து கொண்டதாகவும் அவர்கள் சொல்கிறார். அவர்கள் படிக்கும் கீதையின் மொழிபெயர்ப்பு மொழியை அவர்கள் புரிந்து கொண்டார்கள் என்பதை தான் அவர்கள் அப்படி சொல்கிறார்கள்.

ஒரு சின்ன கதை:

பிரெஞ்சு மோழி நன்றாக தெரிந்த ஒரு நபர் தேவை என்று தொழிலதிபர் ஒருவர் ஒரு விளம்பரம் கொடுத்தார். ஒரு பெண், தனக்கு பிரெஞ்சு நன்றாக தெரியும், ஆனால் படிக்க தெரியாது என்று சொல்லி கடிதம் எழுதி இருந்தார். குழப்பம் அடைந்த அந்த தொழிலதிபர், அந்த பெண்ணை அழைத்து ஒரு சோதனை வைத்தார்.

அவர் ஓர் அரை மணி நேரம் ஒரே கூட்டிய பிரெஞ்சு டேப்பை ஒலிக்க விட்டார், அந்த பெண்ணும் அதை கேட்டு எழுதி கொண்டார். பிறகு, அந்த தொழிலதிபர் அதில் என்ன விஷயம் இருக்கிறது என்று கேட்டார். அந்த பெண் எழுதிய ஒன்றை கூட அவரால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

கோபத்தோடு அவர் கேட்டார், 'தயவுசெய்து நீங்கள் எழுதியதைப் படித்து காட்ட முடியுமா?' என்றார்.

அந்த பெண்ணும் கோபத்தோடு, 'எனக்கு பிரெஞ்ச் எழுத தான் தெரியும், படிக்க தெரியாது என்று நான் தான் ஏற்கனவே சொல்லி இருக்கிறேன்!' என்றார்.

நாம் கேட்கையும் இப்படி தான் புரிந்து கொள்கிறோம்!

கிருஷ்ணர் தான் எல்லாவற்றிற்கும் மேலானவர் என்பதை அறிவுபூர்வமாக கூட நம்மால் எப்படி புரிந்து கொள்ள முடியும்? கடவுள் வடிவங்களை விட்டு விடுங்கள், நம்மை விட அவர் மேலானவர் என்று எப்படி நம் ஏற்று கொள்வது? நாம் முழுவதும் அடையாளங்களாலும், அகங்காரத்தாலோ இரைந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஆயிரம் கிருஷ்ணர்கள் நம் முன்னால் இறங்கி வந்தாலும் கூட, நம் அவஞ்சின் அடையாள அடையாளங்களைத் தான் கேட்டு கொண்டிருப்போம்! நமது மனங்களில் நாம் எப்படி திருத்திக்கொள்ள வேண்டுமென, அப்படியே, அதே போன்ற வடிவத்தில் - உருவத்தில் அவர் நம் முன்னால் வந்தால் மட்டும் தான் நாம் கிருஷ்ணரை ஏற்று கொள்வோம்!

நமது சிற்பனையில் இருப்பது போலவே கிருஷ்ணர் வர வேண்டும். அப்படி வந்தால், நாம் ஒத்து கொள்வோம். அதன் பிறகு தான், அவர் எல்லாவற்றிற்கும் கீதையும் இப்படி தான் புரிந்து கொள்கிறோம்!

மேலானவர் என்று சொல்லி, அவர் படத்தை சுவரில் மாட்டி வைத்து சொல்வோம். ஒவ்வொரு நாளும், இருவின்ற பல வடிவங்களில் நமக்கு முன்னால் வருகிறார். நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு மனிதரின் வடிவத்திலும் அவர் நம்மிடம் வருகிறார். இதை பற்றி எல்லாம் நமக்கு எந்த சிந்தனையும் இருப்பதில்லை. யாரை நாம் ஏற்று கொள்ள வேண்டும், யாரை நாம் நிராகரிக்க (வேண்டும் என்று நாம் முடிவு செய்கிறோம்.

பகுதியாக நன்மால் கிருஷ்ணரை ஏற்று கொள்ள முடியாது, பகுதியாக இருந்தால் அவரை நிராகரித்து விடுவோம். அவரே ஒன்று ஒட்டுமொத்தமாக ஏற்று கொள்வோம் அல்லது முழுமையாக அவரை நிராகரித்துவிடுவோம். அவரிடம் நாம் சரணடைந்து விட வேண்டும். நமது அடையாளத்தையும் அவரிடம் ஒப்படைத்து விட வேண்டும். நமது நமது மனதில் வைத்திருக்கும் முட்டாள்தனமாக அந்த வடிவத்தையும் ஒப்படைத்துவிட வேண்டும்.

ஒன்று, நீங்கள் ஞானமடைய வேண்டும் அல்லது என்னை விட்டு விலக வேண்டும் என்று என்று சீடர்களுக்கு நான் சொன்ன போது, அவர்கள் ஒட்டுமொத்தமாக, நிச்சயமாக, நாங்கள் ஞானமடைய இருக்கிறோம். அதற்காக தான் நாங்கள் இங்கு இருக்கிறோம். ஆனால் ஒப்படி நாங்கள் ஞானமடையவது? எங்களுக்கு உங்கள் உதவி தேவைப்படுகிறது' என்று சொன்னார்கள்.

'அது மிகவும் சாதாரணமானது. நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், சரணடைந்து விடுங்கள்' என்று நான் சொன்னேன்.

அவர்கள் சொன்னார்கள், 'நாங்கள் சரணடை கிறோம். நீங்கள் சொல்வது அனைத்தையும் கேட்கிறோம். வேறென்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்?' என்றார்கள்.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், அற்பணிப்பு என்பது மூன்று விஷயங்களைக் கொண்டிருக்கிறது. முதலாவது, அறிவை அற்பணிப்பது, இது நான் என்னை சொல்கிறேன், அதை மௌனமாக ஏற்று கொள்வோம். இதை நீங்கள் செய்யிருக்கவில்லை என்றாலும் கூட, எனக்கு முழுமையாக தெரியும். நான் எதாவதொன்றை சொன்னால், அது உங்களைச் சந்தோஷப்படுத்தும், நீங்கள் செய்ய ஏதாவதொன்றை சொன்னால், அது உங்களைச்

'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுயன் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவேற்று பொருள், தவி இருந்ததையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுயன் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவேற்று பொருள், தவி இருந்ததையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

ஆன்னைத் நீங்கள் ஏற்று கொள்வீர்கள். உங்களுக்கு சந்தோஷம் கொடுக்காத எதாவதொன்றை நான் செ ஆன்னால், உங்களுக்கு தொந்தரவாக இருக்கும். சரி, உங்களில் சிலர் அறிவை அர்ப்பணித்து விட்டர்கள் என்று வைத்து கொண்டாலும் கூட, அடுத்த படி முழுமையாக உண்மைப்பூர்வமாக ஏற்று கொள்வது. நீங்கள் இதயப்பூர்வமாக என்னை ஏற்று கொள்ள வேண்டும். மக்கள் என்னிடம் அடிக்கடி கேட்பதுண்டு, 'நீங்கள் தான் எங்களின் உண்மையான குரு என்று நாங்கள் சொல்வது என்று கேட்பார்கள்'. 'நான் குரு என்றால், என்னை உங்களால் ஒரு நொடி பொறுத்து கூட மறக்க முடியாது' என்று சொல்வேன். நான் தான் உங்களின் குரு என்று உங்கள் இதயம் உங்களுக்கு சொல்லும். என்னை நிலையில் வைத்திருக்க, உங்கள் கைகட்டையில் ஒரு முடிச்சு போட வேண்டியதில்லை இப்படி ஏற்று கொள்வதும் கூட முழுமையாகாது. இறுதி அர்ப்பணிப்பு புலன்களின் அர்ப்பணிப்பு. மனம் தனிந்த பிறகு தான் இந்த அர்ப்பணிப்பு நடக்கிறது. இந்த நிலையில் தாள் நாம் நமது அடையாளங்களை விடுகிறோம். நாம் குருவின் அடையாளத்னை ஏற்கிறோம். அவர் எதைப் பார்க்கிறாரோ, அதையே நாமும் பார்க்கிறோம்; அவர் என்ன சொல்கிறாரோ அதையே நாமும் செல்கிறோம். உங்களுக்கு முன்னால் இருக்கும் சுவர், கருப்பாக இருக்கிறது என்றால், உங்கள் கண்களும் கருப்பு சுவரையே பார்க்கும். அப்போது மட்டும் தான் - உங்களைநீங்கள் என்னிடம் அர்ப்பணித்திருக்கிறீர்கள்! அப்போது தான் நீங்கள் உங்கள் அடையாளத்னை அர்ப்பணித்திருக்கிறீர்கள். ஒருவரின் அடையாளத்தை அர்ப்பணித்து விடுவதற்கான நுட்பம் தான் தியானம். கீதை முழுவதும், விடுதலைக்கு அழைத்து செல்லும் நுட்பங்களைத் (சூக்திரங்கள் எனப்படுகிறது) தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு உபதேசிக்கிறார். அறிவு மட்ட புரிதலுடன், மனதிரங்கள் மூலம் அவரின் பெருமைகளின் தெய்வீக தன்மைகளையும் இணைத்து, விதுதலைக்காக அர்ப்பணிப்பு பாதையில் கீதை உங்களை அழைத்து செல்கிறது. ஆழ்மாக புரிந்து கொள்வதும், ஏற்று கொள்வதும், சுயம், உலகம், கடவுள் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து தொடர்புபடுத்திபார்ப்பதும் ஒருவரின்அடையாளத்தை விட்டுவிட கேடயப்படுகிறது. எளிமையாக உடறி விடுங்கள், நமது கடவுள்தன்மையை ஏற்று கொண்டு, கடவுளாகவே மாறிவிடுங்கள். இது தான் ஞானமாகும். நம்முடைய பல்வேறு லைப் பிலிஸ் தியானமுறைகளில், உங்களின் அடையாளங்களை உதறி விடுவதற்கான இந்த செயல்முறையில் உங்களை அழைத்து செல்லும் நற்பங்களைத் தான் கற்று தருகிறோம். எப்படி அல்லது ஆன்ந்த ஸ்பூரண தியான முகாம் எனப்படும் மூலில் நிலை பயிற்சியில், உங்களின் சக்தி மையங்களைச் அல்லது சக்கரங்களைச் சக்தியூட்டும், தூண்டுவிதும் நற்பங்களைத் கற்று தருகிறோம். உங்களிடம் இருக்கும் அசங்காரத்தை நிக்க, இருந்து புருவ மத்திக்கு இடையில் இருக்கும் ஆதாவது சக்கரமான ஆக்கினா சக்கரத்தைச் சக்தியூட்ட வேண்டும். இந்த இரண்டு நாட்கள் தியானமுகாமில், உங்கள் உடல்-மன சக்தி அமைப்புமுறையில் இருக்கும் எழு சக்கரங்களையும் சக்தியூட்டும் பயணத்தில் உங்களை அழைத்து செல்கிறோம்.

இருபத்திரண்டு வருடம் போராநாள். அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்தான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சுஜன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என வியாத்திரதக்கு, 'சுஜான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். கத்தியூட்டி விட்டர்கள் என்றால், நீங்கள் இறுதி சக்தியூட்டும் சக்ரமான சஹஸ்ரார சக்கரம் எனப்படும் இது தலையின் உச்சியில் இருக்கிறது, இங்கு உங்களின் அனைத்து அதிர்ப்திகளையும் விட்டுவிட்டு, பிரபஞ்சத்திடம் நன்றியுணர்ச்சியோடு அர்ப்பணம் ஆகிறீர்கள். இங்கு உங்களின் உள்நிலை கடவுளை ஏற்று கொண்டு, இறுதி ஒருகிணைப்பில் தகிகியமாகிறீர்கள். அடுத்தக்கட்ட பயிற்சியான எல்பீபி 2 அல்லது நித்யானந்த ஸ்பூரண தியானமுறைம் என்பது உங்களின்உடல்-மன அமைப்புமுறையின்பகுதியாக விளங்கும் சக்தி நிலைகளில் செல்லும் இரு வித்யோசமான பயணமாகும். இவ்வொரு நிலையிலும், உங்கள் வாழ்க்கை முழுவதும் உங்களை கட்டுப்படுத்தி வைத்திருக்கும் உணர்வுப்பூர்வ நிலைகளை நீங்கள் மீண்டும் நினைத்து பார்ப்பீர்கள். இந்த மறுவாழ்வு உங்களை விடுவித்து விடுதலை அடைய செய்யும். அந்த தியானமுறைகள் இறுதியில், உங்களை

8

அத்தியாய்

உடலை விட்டுச் செல்லும் கலை

8

அத்தியாய்

மரணம், பயம்! பயம் பற்றிய எண்ணம் என்னைத் தொந்தரவு செய்யவில்லை என்று எவரோருவர் சொல்கிறாரோ, அவர் பொய் சொல்கிறார். நீங்கள் கேட்டதற்குக் கூட பயப்படும் எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் விடையளிக்கின்றது நித்யானந்தம்!

8

அத்தியாய்

சுவாமிஜி நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், 'மரணம் ஒரு மனிதனிடம் ஒழுக்கத்தை ஏற்படுத்தும்' என்று. பயபுதினால் ஏற்படும் ஒழுக்கத்தையா குறிப்பிடுகிறீர்கள்? இந்த வகையான ஒழுக்கம் தான் உலகில் பெரும்பாலான இடங்களில் பிரசித்தி பெற்றதாக உள்ளது.

8

அத்தியாய்

சுவாமிஜி நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், 'மரணம் ஒரு மனிதனிடம் ஒழுக்கத்தை ஏற்படுத்தும்' என்று. பயபுதினால் ஏற்படும் ஒழுக்கத்தையா குறிப்பிடுகிறீர்கள்? இந்த வகையான ஒழுக்கம் தான் உலகில் பெரும்பாலான இடங்களில் பிரசித்தி பெற்றதாக உள்ளது. நல்ல செயல்களை செய்வதன் மூலமாக பெறப்படும் நன்மையான புண்ணியமும் 'கர்மா' என்கிறீர்கள். அதுவும் விதிக்கப்பட்டால் தான் நாம் விடுதலை அடைவோம் என்கிறீர்கள். இது எப்படி? இது நாள்வரையிலும் நல்ல காரியங்களைச் செய்து, நல்ல வாழ்வை நடத்தி சொர்க்கத்திற்குச் செல்வதே புண்ணியத்தின் பலன்று ஏன்களுக்கு சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் அதில் பலனை இல்லை என்கிறீர்களோ?

சுவாமிஜி நித்தியானந்த ஸ்புரண தியான முதலும் அல்லது LBP2 உங்கள் தனிப்பட்ட அனுபவங்களின் அடிப்படையில் அமைந்தது என்று சொல்கிறீர்களே? அனுபபற்றி மேலும் சொல்ல முடியுமா?

பாவம் என்று ஒன்று உள்ளதா? பாவ புண்ணியம் என்றால் என்ன?

நீங்கள் மணம் என்பது எண்ணங்களின் தொகுப்பு என்கிறீர்கள்? எண்ணங்கள் இல்லாத விழிப்புணர்வு நிலையை அடைய வேண்டும் என்றால் அதாவது மணம் மறைய வேண்டும். பொதுவாக மணம் இறந்து விடுகிற நிலையைத் தான் நாம் மரணம் என்கிறோம். சமாதி நிலை அனுபவத்தை அடையும் போது நாம் இறந்து விடுகிறோமா? என்பது இகழ் அர்த்தமா?

சுவாமிஜி நமக்குள் இருக்கும் மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாட வேண்டும் என்றும், ஆனந்த நிலையில் இருக்க வேண்டும் என்றும் சொல்கிறீர்கள். ஆனால் மகிழ்ச்சியைக் கடந்து செல்ல வேண்டும் என்றும் சொல்கிறீர்கள். இது முரண்பாடாக இல்லையா?

ஒரு எண்ணப் பதிவைப் பற்றிய விழிப்புணர்வைக் கொண்டு வருவதன் மூலமா அந்த எண்ணப் பதிவைக் கரைக்க முடியுமா?

சுவாமிஜி, நீங்கள் நித்தியானந்த ப்ரகோதிராம் பற்றி சொன்னீர்கள். அதைப் பற்றி மேலும் சொல்ல முடியுமா? அது எப்படி வாழ்க்கைக்கு உதவுகிறது?

இந்த அத்தியாயத்தில் இருவரும் மரணத்தைப் பற்றி பேசுகிறார். மரணம் எப்படி ஒரு விடுதலையாகவும், கொண்டாட்டமாகவும் மறு முடிவும் என்பது பற்றிய ஒரு உட்தெளிவைத் தருகிறார். மரணம் என்பது வாழ்க்கையின் முடிவு என்று மட்டும் தான் நாம் புரிந்து கொண்டு இருக்கிறோம். அதைப் பற்றி உண்மைகளை தெரிந்து கொள்ளவில்லை. நாம் புரிந்து கொண்டு சூழ்நிலையிலேயே அது விடுதலையாகும் கொண்டாட்டமாகவும் ஆகி விடுகிறது.

நீங்கள் நினைப்பது போல மரணம் என்பது வாழ்க்கையின் முடிவல்ல. வாழ்க்கையின் இளைமாக்ஸ். முடிவு என்பது வேறு இளைமாக்ஸ் என்பது வேறு.

இருபத்தைந்து வருடம்

'தான் இப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் தத்தை. கனவை திலயாத்த உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

வாழ்க்கையின் முடிவு தான் மரணம் என்று நினைக்கும் வரையில் அழுக்குப் பிறக்கும் என்று நடக்கும் எல்லாம் துன்பத்தை நாமாகவே வரவழைத்துக் கொள்கிறோம். ஏப் போது மரணம் தான் முடிவு என்று நினைக்கிறோமோ அப்போது அப் போதே மரணம் தான் முடிவு என்று நினைக்கிறோமோ அப்போது அப் போதே மரணத்தின் சாயல் படுகிறது.

மரணத்தைப் புரிந்து கொள்ளாதவன் வாழும் போதே இறந்தவனாகிறான். மரணத்தைப் புரிந்து கொள்கிறவன் சாவில் கூட வாழ்கிறான். அரணத்தைப் புரிந்து கொள்ளாதவனுக்கு மரணம் போது கூட வாழ்க்கையோ தழிசெயலான ஒன்றற்கல். அவை நமது அறியவைச் சாராத்தான அனுபவம் கொண்டு இருக்கும் போது மரணத்தின் போதும் வாழ்கிறோ நாம். நமக்கு இதைப் பற்றிக் தெரியாமல் இருக்கும் போது மரணத்தைப் பற்றிய தெளிவு இல்லாமல் இருக்கும் போது, நாம் வாழ்ந்தாலும் கூட இறக்கின்றோம்.

மரண பயம் எல்லோரையும் துரத்துகின்றது. எல்லா மதங்களும் இந்தக் கேள்வியில் இருந்துதான் தோன்றின. நாம் என்ன இறக்கின்றோம்? இறந்ததற்குப் பிறகு என்ன நடக்கிறது? எப்படி நாம் மரணத்திலிருந்து தப்பிக்கலாம்?

ஒவ்வொரு மதமும் ஒவ்வொரு விதத்தில் இதற்கு விடை அளிக்கின்றது. பெரும்பாலான மதங்கள் மரண பயத்தையும், அதிலிருந்து தப்பிக்க விரும்புகிற வைத்திய நம்மை கட்டுப்படுத்த விரும்புகின்றன.

அவை பாவங்களைப் பற்றியும், புண்ணியங்களைப் பற்றியும் பேசுகின்றன. மேலும் நரகத்தைப் பற்றிச் சொல்லி பயமுறுத்தியோ அல்லது சொர்க்கத்தைப் பற்றி சொல்லி வசியப்படுத்தவோ செய்கின்றன. உண்மையில் இவை இரண்டுமே இல்லை. சொர்க்கத்தையோ, நரகத்தையோ வைத்துக் கொண்டு மதம் பயமுறுத்துவது போல் இரண்டுமே இல்லை. அப்படிப்பட்ட புற வடிவங்களேோ, ஏன் உருவங்களோ கூட இல்லை அவை வெறுமே நமது மனநிலைகள்தான்.

மரணம் - ஆன்மா உடை மாற்றும் அற்புதம்

148

149

8

அர்ஜுனனின் கேள்விகளைக் கேட்டத் துவங்குகிறார்

ஓ! கடவுளே! மனிதர்களுக்குள் உயர்ந்தவரே, பிரம்மம் என்றால் என்ன? நான் என்பது என்ன? கர்மா என்பது என்ன? வெளிப்படையாகத் தெரியும் உடல் சார்ந்த உலகம் என்பது என்ன? சிறு தெய்வங்கள் என்றால் தயவு செய்து விளக்குங்கள்.

8

எவ்வாறு உயிர்ப்பலி கேட்கும் கடவுள்

பக்தியில் சாதனை செய்பவர்கள் எவ்வாறு மரண காலத்தில் உன்னை அறிகிறார்கள்? இவை இரண்டும் மிக அழகான கேள்விகள். ஆனால் அவைகளை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்க்கும் போது அதன் சாரம் போய்விடுகிறது. இதுதான் பெரிய பிரச்சினை அர்ஜுனன் சொல்கிற அழகான சமஸ்க்ருதச் சொற்களுக்குச் சரியான ஆங்கில வார்த்தைகள் இருப்பதில்லை.

8

ஒரே சமஸ்க்ருதச் சொல்லுக்குப் பல பொருள் உண்டு. அதை மொழி பெயர்க்கும் போது அதன் அழகும் சுவையும் போய் விடும். மொழி பெயர்க்கும் போது அந்த ஸ்லோகத்தின் ஒரே ஒரு பரிமாணத்தை மட்டுமே என்றால் கொடுக்க முடிகிறது.

8

ஒரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால் சமஸ்க்ருதம் வெறும் சிறந்த மொழி மட்டுமல்ல உச்சரிப்பிலும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அதன் உச்சரிப்பும் மட்டுமே நம் உள்ளுலகத்தையே மாற்றி விடும். அதன் அதிர்வுகள் ஒரு இடத்தின் சக்தி நிலையையே மாற்றி விடும். அதைக் கேட்பவர்களின் அல்லது உச்சரிப்பவர்களின் உள்ளுலக அமைப்பையே மாற்றி விடும்.

[ERROR page 85 - NVIDIA client error]

நேற்று மகாபாரதத்தின் வேறு ஒரு புத்தகம் படித்தேன். அதில் அர்ஜுனனும் கிருஷ்ணனும் அம்சமே. 'நர நாராயணர்' என்ற அவதாரங்களாக வந்தவர்கள் தாவன் அவர்கள். அவர்கள் இருவருமே கிருஷ்ணரின் இரு வேறு அம்சங்கள். ஒருவர் கிருஷ்ணர் என்றும் இன்னொருவர் அர்ஜுனன் என்றும் வெளிப்படுகிறார்கள். மொத்த நாடகமே மனித குலத்தின் நன்மைக்காக நடைபெற்றது. இல்லாவிட்டால் மிக்க குறைந்த விழிப்புணர்வு நிலையில் இருக்கும் ஒரு சிலர் கூட அதே கேள்விகளைக் கேட்க இரும்ப திரும்ப கேட்டிடருக் மாட்டார்.

ஒரு விஷயத்தை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நாம் நிறைய கேள்விகளைக் கேட்டாலும் என்றாலும் பதில்களைத்தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வம் நமக்கு இல்லை என்று அர்த்தம். நமது குழப்பத்தையே நாம் வெளிப்படுத்துகிறோம் என்று அர்த்தம். அது கிட் தட்ட ஒரு சுரத்துப்பட்டதும் முறை. இங்கு அர்ஜுனன் நிறைய கேள்விகளைக் கேட்கிறான். அதில் முக்கியமான கேள்வி என்னவென்றால் உள்ளபடி பிற்படுகிற சாதகர்களுக்கு அவர்களின் மரண காலத்தில் எப்படி உள்நிலைத் தெரிகிறது?

இங்குதான் கிருஷ்ணரின் முழுமையான போதனை ஆரம்பிக்கின்றது. அவர் மரணத்தின் ரகசியங்களை வெளிப்படுத்துகின்றார்.

ஒரு விஷயத்தை நான் சொல்ல விரும்புகிறேன். மேற்கு நாடுகள் வாழ்ந்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளத் தங்கள் முழு சக்தியையும் செலவிடுகின்றன. கிழக்கத்திய நாடுகள் மரணத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளத் தங்கள் முழு சக்தியையும் செலவிட்டுள்ளன. நமது ரிஷிகள் போல் மிக ஆழமாக மரண அனுபவத்தை அறிந்தவர்கள் யாருமில்லை. வாழ்கின்ற மக்களுக்கு மரணம் பற்றிய அறிவைக் கொடுப்பதில் அவர்கள் மிகப் பெரிய சேவை செய்திருக்கிறார்கள்.

மக்கள் என்னிடம், 'சுவாமிஜி, நான் என் மரணத்தைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். வாழ்வைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டால் போதுமா?' என்கிறார்கள். 'மரணம்' என்ற வார்த்தையே மக்களுக்குப் பயத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

'சுவாமிஜி, சொல்கிறீர்கள்?' என் விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஞானக் வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி வளர்த்ததையும் செவ்வித்து எனைப் பாடிக் குழந்தாள். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

பலபேர் அந்த சொல்லைக் கேட்டுக் கொண்டு இரும்புவதில்லை. வேறு எதைப் பற்றி வேண்டுமானாலும் அவர்கள் கேட்கத் தயாராக இருக்கிறார்கள். மரணம் பற்றி மட்டும் அவர்கள் கேட்கத் தயராகவே இல்லை. வாழ்க்கையைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டால் போதாதா? எதற்காக மரணம் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். மரணம் பற்றி அறிந்து கொள்ளுவதால் வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. வாழ்வும், மரணமும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள். இந்த மதம், பழம், தம் ஜன்மம் ஆகிய எல்லா மதங்களும், பல பிறவிகளைப் பற்றியும் அவதாரங்களைப் பற்றியும் பேசுகின்றன. யூதம் கிருத்துவம், இஸ்லாம் இந்த மேற்கத்திய மதங்கள், ஒரே ஒரு பிறவியைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகின்றன.

மறு பிறவி என்ற கருத்து இந்திய சமுதாயத்தில் மிக ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது. அதனால் தான் இந்திய சமுதாயத்தில் யாருமே நேரம் பற்றிக் கவலைப் படுவதில்லை. இந்தியாவில் மக்கள் யாருமே நேரம் விரயமாக இருக்கிறார்கள். காலை பத்து மணி வரை மக்கள் தூக்கத்தில் அமர்ந்து இருக்கிறார்கள். நாம் எதையாவது கேட்டால் 'இன்றைக்கு இல்லை நாளைக்குப் பார்க்கலாம்' இல்லாவிட்டால் அடுத்த ஜென்மத்தில் பார்க்கலாம்' என்கிறார்கள்.

அவர்களுக்கு முன்னோர் நிலைத்த தன்மை இருக்கிறது என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால் எங்கேயாவது மறுபடியும் ஒரு பிறப்போம் என்று நினைக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு எதிர் சாதிக்கு விரும்பினாலும் 75 அல்லது 80 ஆண்டுகளுக்கு முடிக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு நேரமே இல்லை.

பூக திருஷ்ணருடைய தாத்தா, பிரம்மசாரி. இது எப்படி இருக்கிறது என்றால் இருக்கின்ற ஒரு சின்ன ஓவியம்

இரும்பதைத்து வருடம் போராடினார். கடைசியாக எனக்கு வேலை கிடைத்தபோது அவர் ஒன்றும் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கும் கடைசியாகப் போதும் என்று கிடைத்தபோது அவர் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அதன் பின்னான எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுவான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஞானக் வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பாடிக் குழந்தாள். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இப்போது வாழ வேண்டும் இல்லை என்றால் எப்போதும் இல்லை. அவர்களைப் பொறுத்தவரை மறு பிறவி என்பதே இல்லை. அதனால் தான் மக்கள் ஒடிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நாம் மரணத்தைப் பற்றி என்ன புரிந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பது நமது மொத்த சமுதாயத்தின் மீதும் பாதிக்கை ஏற்படுத்துகிறது. நமது மொத்த என்ன என அமைப்பும், மன அமைப்பும் மரணத்தை சரியாகப் புரிந்து கொள்வதால் மாற்றி அமைக்க முடியும். மறு பிறப்பு என்பது எப்படி கிழக்கத்திய சமூகத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதற்கும், ஒரே பிறவி என்ற கருத்து எப்படி மேற்கத்திய சமூகத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதற்கும் ஒரே துணைக்கதை தான் சொல்லவோம். ஆழ்ந்த சிந்தனைக்கான அத்தகைய உதாரணங்களைக் கொடுக்கலாம். மரணத்தைப் பற்றிப் புரிந்து கொண்ட அந்த கணமே, நாம் அறிவு ரீதியாக மரணத்தைப் புரிந்து கொண்டாலே நம் என்ன அமைப்பு முழுமையாக மாறிவிடும். அதனால் தான் நாம் யமனைப் பற்றி நினைத்தவுடனே நமது மொத்த வாழ்க்கையும் ஒழுங்குபடுத்தப்படுகிறது. சாவைக் கண்ட வார்த்தையான 'யமா' என்பது ஒருங்கையும் மரணத்தின் கடவுள் யமனையும் குறிக்கிறது. இரண்டுக்குமே நாம் ஒரே வார்த்தையைத் தான் பயன் படுத்துகிறோம். நீங்கள் புரிந்து கொள்வதற்காக வேறுவிதமாக உச்சரிக்கிறோம். இரண்டுக்குமே எழுந்து வடிவம் ஒன்றுதான். பதஞ்சலி என்ற முனிவரில் யோக சுழ்திரத்தில், அவர் கொடுக்கும் முதல் நுட்பத்தின் பெயரை 'யமா' என்பது தான். அஷ்டாங்க யோகம் என்ற பதஞ்சலியின் யோக சுழ்திரத்தில் எட்டு பிரிவுகள் இருக்கின்றன. யமம், நியமம், சமாதி என்று எட்டு பிரிவுகள் இருக்கின்றன. இதில் முதல் பகுதி யமா. மரணத்தின் கடவுள் பெயரும் யமன் தான். நாம் மரணத்தை சரியாக புரிந்து கொண்டால் நமது வாழ்க்கையும் தானாகவே ஒழுங்குகுள்ளே வந்துவிடும். ஒரு புதுமையான ஆனால் நேர்மையான ஒழுக்கம் நமக்குள் வந்துவிடும். நேற்று ஒருவர் என்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டார். அவர் பாகவதத்தை ஆழ்ந்து படித்திருக்கிறார் என்று பாரிந்தது. இந்து மதத்தின் சமய இலக்கியமான

பாகவதம் விஷ்ணுவின் அவதாரங்களைப் பற்றி அதிலும் குறிப்பாக கிருஷ்ணருடைய அவதாரத்தைப் பற்றி பேசுகிறது. அவர், 'சகாதேவி, கிருஷ்ணர் ஞானி, பிரம்மச்சாரி. ஆனால், குப்ஜா என்ற பெண்ணிடம் உறவு கொண்டார். இது எப்படி சாத்தியம்' என்று கேட்டிருந்தார். பாகவததை வெகு ஆழமாகப் படித்திருந்தால் மட்டுமே பெண்மணியாவாள். பாகவதத்தை நன்றாக அறிந்தவர் தான் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டு இருக்கிறார். அவர் சொன்னது உண்மைதான். பாகவதத்தில் குப்ஜா என்ற பெண்ணுடன் வைத்துக்கொண்டு தாக பதிவு செய்யப்பட்டு இருக்கிறது. பிரம்மச்சாரியும் என்றால் உறவு கொள்ளாமல் இருப்பது இல்லை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நான் கிருஷ்ணரின் உறவே கொள்ளாதவர் என்று சொல்லவில்லை. பிரம்மச்சாரியை உணர்ந்த விழிப்பு நிலையில் கிருஷ்ணர் இருக்கிறார் என்று சொன்னேன். இங்கு நாம் 'பிரம்மச்சாரியா' என்றால் உடல் சார்ந்த உறவு கொள்ளாதவன் என்று மொழி பெயர்க்கிறோம். அப்படி நாம் மொழி பெயர்த்தவுடனே அதன் அர்த்தம் மாறி விடுகிறது. கிருஷ்ணருடைய உள்ளுலகம் தூய்மையாக இருந்தது. எதனாலும் பாதிக்கப்படாததாக இருந்தது என்பது தான் அதன் பொருள். ஒரு சின்ன கதை : ஒரு முனிவர் இருந்தார். அவரின் புக புகமையான பஞ்சன் என்குளுக்கு

ஞானி வியாசர் ஒரு விழாவில் கலந்து கொண்டார். அந்த விழாவில் விருந்து சாப்பிட்டு விட்டு இரும்பி வந்து கொண்டு இருந்தார். அவருடைய ஆசிரமத்திற்கு போகும் வழியில் ஒரு நதி ஓடியது. அந்த ஆற்றின் முன்னே நின்றுவிட்டு 'நான் உணர்ந்த திரத்தைக் கடைப் பிச்சிருந்தால் இந்த ஆறு நான் கடந்து செல்வதற்க்காக வழி விடும்' என்று சொன்னார். எகாதசி என்பது சந்திரனின் சுழற்சியில் பதிநோராவது நாள் மக்கள் விரதம் இருக்கும் நாள். வியாசர் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னவுடனே ஆறு வழிவிட்டது. தனது சீடர்கள் பின் தொடர அவர் ஆற்றைக் கடந்து சென்று ஆசிரமம் சேர்ந்தார்.

156

157

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எங்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தங்கவேடுத்தார். அவருக்கு கிடைத்தது. அதன் பின்னர் அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர் அவர் தியானம் செய்ய ஆரம்பித்தார்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எங்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தங்கவேடுத்தார். அவருக்கு கிடைத்தது. அதன் பின்னர் அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர் அவர் தியானம் செய்ய ஆரம்பித்தார்.

25

இருபத்தைந்து வருடம்

அவரது சீடர்கள் மிகவும் ஆச்சரியத்தோடு ‘என்ன இது சிறிது நேரத்திற்கு முன்பு தானே ஒரு விருந்து சாப்பிட்டீர்கள்? அனால் நதியின் முன்னே நின்று நான் ஏகாதசி விரதத்தை உண்மையாக கடைப்பிடித்து இருந்தால் நதி வழிவிட்டும்’ என்று சொன்னீர்கள். நதியும் வழி விடுகிறது இது எப்படி. என்று கேட்டார்கள். வியாசர் ‘நீங்கள் இந்த உடல் அல்ல என்ற உணர்வோடு நீங்கள் உணவை உண்டால் அந்த உணவால் நீங்கள் பாதிக்கப்படுவதில்லை. நீங்கள் உண்மையில் இருக்கிறீர்கள், நீங்கள் வாழ்கிறீர்கள் என்ற உணர்வே இருக்காது. இந்த உடம்புதான் சாப்பிட்டது. எனக்கு அதைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது’ என்று சொன்னார். இந்த கருத்தைப் புரிந்து கொள்ளது கஷ்டமானமாகத் தான் இருக்கும். இதை வைத்துக் கொண்டு நம்மை நாமே எப்போதும் கொள்ள முடியும். மிகப் பெரிய உண்மைகளில் எல்லாம் இருக்கிற ஆபத்து என்னவென்றால், அவற்றை நாம் தவறாகவோ அல்லது வேறு விதமாகவோ நாம் பயன்படுத்த முடியும். உதாரணமாக அனுசக்தியை கொள்ளுங்கள். மனித குலத்திற்கு பயன்படும் வகையில் அதை நாம் நல்ல விதமாகவும் பயன்படுத்த முடியும். அது சக்தியை வைத்துக் கொண்டு மனித குலத்தை அழிக்கவும் முடியும். நாம் தவறாகவும் பயன்படுத்தலாம். இந்த உண்மையும் அனுசக்தியைப் போலத் தான். நாம் நல்லவிதமாகவும் பயன்படுத்தலாம். தவறாகவும் பயன்படுத்தலாம். மக்கள் என்னிடம் ‘உடலுக்கு வெளியே வாழ்கிற விழிப்புணர்வு நிலையில் இருக்கமுடியுமா என்று எப்போதிக் கேட்டிருக்கிறார்கள். வியாசரின் அந்த நிலையை நான் அடைந்த நாள் இன்று வரைக்கும் இருக்கிறது. உடலோடு தான் இருக்கிறது தொடர்பு படுத்தப்பார்க்கத் தான் உடம்பு தன்னுடையது என்று அவர் உணர்வில்லை. எதனாலும் தொடப்படாதவராக பாதிக்கப்பட இல்லை. ராமகிருஷ்ணருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றைப் படித்தால் அவர் பல முறைகளில் ஆன்மீக சாதனைகளைப் புரிந்துள்ளார் என்பது தெரியும். எனக்குத்

25

இருபத்தைந்து வருடம்

தெரிந்தவரை ராமகிருஷ்ணர் ஒருவர்தான் எல்லாவித வழிமுறைகளையும் கையாண்டவர். பலவிதத்திலும் தவமிருந்தவர். ‘தந்திர சாதனை’ என்ற முறையையும் அவர் கையாண்டவர். நமது புலன்களை பயன்படுத்தி ஞானமடையும் அது. ஒரு சராசரண மனிதனால் அதைச் செய்யவே முடியாது. ஒரு சாதாரண மனிதர் அதை முயற்சித்தால் அதிலேயே விழுந்து விடுவார். ராமகிருஷ்ணரின் மிகப் பெரிய பெருமை என்னவென்றால், அவரது உள்ளுலகம் பாதிக்கப்படவே இல்லை என்பதுதான். வெளியுலகப் பொருட்களால் ஆன்ந்தத்தால் நிரம்பி இருந்தது. அதனால் அவரால் ‘தந்திர சாதனை’வில் ஒருபடுதவற்குப் பல நிபந்தனைகள் உண்டு. ஆனாலும், அவரது உள்ளுலகம் தூய்மையாக இருந்ததால் அவரால் வெற்றிகரமாக முடிக்க முடிந்தது. இப்போது கிருஷ்ணனை பிரம்மச்சாரி என்ற எப்படிச் சொல்லி முடியும்? என்ற கேள்விக்கு வருவோம். தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். அவரது உள்ளுலகம் மிகத் தூய்மையாக இருந்தது. அவர் ‘உடல்’ என்ற உணர்வுக்கு இறங்கவில்லை. இன்னொரு விஷயமும் சொல்கிறோம். அவரைப் போல பல பெண்களுடன் வாழ்ந்து ஒருவர் உயிர். மாறவே முடியாது. அப்படி வாழ்ந்தால் தான் நம்மைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். பெண்கள் என்று சொல்வது ஆண்களுக்கும் பொருந்தும். ஒரு பெண் அல்லது ஆணுடன் வாழும் போதே விட்டுட்டு கொடுத்து வாழ்தல் என்பது மிகவும் கடினம். அந்த இன்னொருவர் நம்மை நரகத்தையே உருவாக்கி விடுகிறார். இன்னொருவர் நம் வாழ்வில் நழையும் போதே, நரகம் உருவாகி விடுகிறது. இங்கே தருமர் பகுத்துப் பார்க்கப்படுகிறார். ஆனாலும் அவர் ‘உண்மை’ என்பதைத் தான் இருக்கிறார். இது அவரது உள்ளுலகம் பாதிக்கப்படவே இல்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. அவரது உள்ளுலகம் தூய்மையானதாக இருந்ததால் மட்டுமல்லாமல் ஆன்ந்ததைப் பறப்பிக் கொண்டும் இருந்தது.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘சுயன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெரிய துறவி வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படித்து வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

சுயன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெரிய துறவி வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படித்து வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கமலித்தார்.

எந்த மனிதருடைய உள்ளுலகில் ஆனந்தம் நிரம்பி வழிந்தோ அவரை எந்த அசத்துமும் தெருங்காது. நிச்சயமாக இதைப் புரிந்து கொள்வது கொஞ்சம் கஷ்டம்தான். ஆனால், எந்த சூழ்நிலையில் அதன் ஆழத்தை நாம் புரிந்து கொள்ளிளோமோ அந்த சூழ்நிலையில் அதன் கருத்தை நாம் புரிந்து கொள்வோம்.

ஒரு சின்ன கதை: ஒரு சந்தியாசி ஜனக மன்னனிடம் சென்றார். ஜனக மன்னன் ஞானம் அடைந்தவர். உலக இன்பங்களையும் ஞான நிலையையும் ஒரு சேர அனுபவிப்பவர். ஒரு சந்தியாசி அவரிடம் கேட்டார், ‘உலக இன்பங்களையும் அனுபவிக்கும் உங்களை எவ்வாறு ஞானம் அடைந்தவர் என்று சொல்ல முடியும்?’ சந்தியாசிகளுக்கு உலக இன்பங்களை அனுபவிப்பவர்கள் மீது பொறாமை உண்டு. உங்களுக்குள்ளே ஆனந்தம் அடைந்து தெளிவான உணர்வோடு நீங்கள் சந்தியாசத்துக்குப் போயிருந்தால் பொறாமை வராது. ஆனால், வெளி உலகத்தில் இருந்து தப்பித்துக் கொண்டு உள்ளுலகில் ஏதாவது கிடைக்கும் என்று எண்ணிப் போய் அங்கே கயம் முழுமையான அனுபவம் கிடைக்கவில்லை என்றால் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் விழிக்க ஆரம்பித்து விடுவீர்கள். உள்ளுலக ஆனந்தமும் கிடைக்கவில்லை, உலக இன்பங்களை அனுபவிக்கவும் முடியவில்லை. கிடைக்கவில்லை என்ற ஏமாற்றம் மனதில் எல்லாமல் போகிற போது சிக்கிக் கொண்டு விடுவீர்கள். எப்படி இந்த மாதரியவர்கள் தங்களை ஆறுதல் படுத்திக் கொள்வார்கள்? கிரகஸ்தர்களைத் திட்டவும், அவர்களையோ அல்லது அவர்களின் இன்பங்களையோ ஆரம்பித்து விடுவார்கள். கிரகஸ்தர்களிடம் ‘நீங்கள் எதையும் ஒழுங்காக செய்யவில்லை. நீங்கள் பொருட்களின் மேல் பற்று வைத்து இருக்கிறீர்கள். அப்படிச் செய்வீர்கள்’ என்று சொல்கிறார்கள். இதனால் தான் வேகுகலமாக சந்தியாசிகள் இல்லறவாசிகளைக் குறை சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நீங்களே எப்போதாவது சந்தியாசிகளை குறை சொல்லுங்கின்ற கிரகஸ்தர்களைப் பார்த்து இருக்கிறீர்களா? அவர்களைப் பற்றி பார்க்க முடியாது. ஆனால், கிரகஸ்தர்களின் மேல் பொறாமை கொள்கின்ற நாற்றுக்கணக்கான சந்தியாசிகள் பார்த்து இருக்கிறேன். எவனென்றால், அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒன்றை இழந்து விட்டதாக நினைக்கிறார்கள்.

சந்தியாசி ஜனகரிடம் கேட்டார், ‘உலக விஷயங்களையும் ஆன்மீக இன்பங்களையும் இரண்டையுமே நீங்கள் அனுபவிக்கும் போது எப்படி ஞானி என்று சொல்ல முடியும்?’ என்று. அதற்கு ஜனகர், ‘தகவு செய்து என்னுடைய மனதில் சில நாட்கள் தங்குங்கள் அதற்குப் பிறகு நான் உங்களிடம் பேசுகிறேன். இப்போது பெரிய விருந்து நடத்து கொண்டிருக்கிறது. அதில் ஆடலும், பாடலும் உண்டு. அதனால் இப்போது தத்துவம் எல்லாம் பேச முடியாது’ என்று சொன்னார்.

சந்தியாசி அங்கு தங்குவதற்கும், உணவருந்துவதற்குமுற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன. ஆனால், அவது தலைக்கு மேலே மேல்மிய நுட்பல் ஒரு கத்தி தொங்கவிடப்பட்டது. சந்தியாசி உணர்ந்து கொண்டார், ‘எதற்காக ஒரு கத்தி மேல் தொங்கவிடுகிறீர்கள்?’ என்று. வேலையாட்கள், ‘அது எங்களுக்குத் தெரியாது. அது எங்கள் மன்னரின் ஆணை. நீங்கள் இங்கு தங்க வேண்டும்’ என்று சொன்னார்கள்.

சந்தியாசி அன்று இரவு முழுவதும் தூங்கவே இல்லை. எப்போது கத்தி மேலே தொங்கவிட்டு விழுமோ என்று பயந்து தூக்கமால் இருந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதியாகவே எனக்கு வேலை கிடைத்துவிட்டது. அவர் ஒப்பவேட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.

சந்தியாசி அன்று இரவு முழுவதும் தூங்கவில்லை. எப்போது கத்தி விழுமோ என்று பயந்து தூக்கமின்றி இருந்தார். அடுத்த நாள் காலை ஜனகர், ‘சாமி, எப்படி இருக்கிறீர்கள்? எப்படி இருந்தது?’ என்று கேட்டார்.

சந்தியாசி, ‘நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள் என்று உங்களுக்கே தெரியும். பிறகு எதற்காக கேட்கிறீர்கள்? ஒரு கத்தி தலைக்கு மேலே தொங்கும் போது எப்படி தூங்க முடியும்? தூக்கத்தைப் பற்றி எப்படி நினைக்க முடியும்?’ என்று கேட்டார்.

ஜனகர் சிரித்தார். பிறகு இறப்பு உங்கள் முன்னால் இருக்கிறது. உங்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. உங்கள் மோதை வாழ்க்கையும் மற்ற விடுகிறது. எப்படி இருந்தாலும் மரணம் என் முன்னால் இருக்கிறது என்ற போதும் நான் பாதிக்கப்படுவதில்லை. கத்தி தலைக்கு மேலே தொங்குகிறது என்று எனக்குத்

எந்த மனிதருடைய உள்ளுலகில் ஆனந்தம் நிரம்பி வழிந்தோ அவரை எந்த அசத்துமும் தெருங்காது. நிச்சயமாக இதைப் புரிந்து கொள்வது கொஞ்சம் கஷ்டம்தான். ஆனால், எந்த சூழ்நிலையில் அதன் ஆழத்தை நாம் புரிந்து கொள்ளிளோமோ அந்த சூழ்நிலையில் அதன் கருத்தை நாம் புரிந்து கொள்வோம்.

[ERROR page 90 - NVIDIA client error]

[ERROR page 91 - NVIDIA client error]

[ERROR page 92 - NVIDIA client error]

கிரெடிட் கார்டு என்ற ஒன்று இருக்கிறதே அது ஒன்று போதும் நம் வாழ்க்கை முழுவதும் ஒடுவதற்கு. அதைப் பற்றி இப்போது பேச வேண்டாம். அது ஒரு தனி சப்ஜெக்ட். அதைப் பற்றி இச்சாத்தி அல்லது ஆசைகளின் சக்தியைப் பற்றிப் பேசும்போது பார்க்கலாம்.

இரும்பவும் கதைக்கு வருவோம். வீட்டுக்கு வந்து பார்க்கும்போது நமக்குத் தேவையான பொருட்களை நாம் வாங்கி விடாவிட்டால் என்று உணர்கிறோம். பத்தாயிரம் ரூபாய்க்கு நாம் என்ன வாங்க வேண்டுமென்று நினைத்துப் போனேனோ அதை மட்டும் வாங்கியிருந்தால் இந்தப் பிரச்சனை வந்திருக்காது. ஒரு நண்பரைப் பார்த்து அவருடைய ஆசையையும் சேர்த்து நாம் வாங்கிக் கொண்டோம்.

நண்பராகப் பறிக்கக் கொள்ளவேண்டிய நாம் அவருடைய ஆசைகளை நம் விலை மூலமாகச் செய்தோம். அவருடைய ஆசைகளையே நாம் நிறைவேற்றி ஆனால், நம்முடைய ஆசைகளை அல்ல. நமது பணம், நேரம், சக்தி எல்லாவற்றிறையும் பயன்படுத்தினோம். ஆனால், நாம் நம்முடைய ஆசைகளையும், தேவைகளையும் நிறைவேற்றிக் கொள்வேல்லை. அதைச் செய்து முடித்தற்குப் பிறகுதான் நம்முடைய வாழ்க்கைச் குழந்தைகளைச் சமாளிப்பதற்குத் தேவையான பணம், சக்தி மற்றும் பொருட்களுக்குப் பற்றாக்குறை எற்பட்டு வீட்டைத் தாங்கினோம்.

இதே போலத்தான் நம்முடைய ஆசைகளை (சம்ஸ்காரங்கள்) நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்குத் தேவையான சக்தியேபோதுதான் நம் இந்தப் பூவுலகிற்கு வந்திருக்கிறோம். மிகப் பெரிய ஞானியான ஜைனர்கள் 'கடவுள் உங்களை வெறுங்கையுடன் அனுப்பவில்லை' என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர். கடவுள் நமக்குத் தேவையான எல்லாவற்றிற்கும் கொடுத்துத்தான் அனுப்புகிறார். என்னென்ன சம்ஸ்காரங்களை நாம் கொண்டு வருகிறோமோ அவற்றை நிறைவேற்றுவதற்கான சக்தியும் நம்மோடு அனுப்புகிறார்.

கர்மா என்பது பல பிறவிகளாக நாம் சேர்த்து வைத்திருக்கும் நிறைவேறாத ஆசைகளுக்கும். அவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்குத் தேவையான வகையான கர்மாக்கள் உள்ளன. அவை, வஞ்சித கர்மா, ஆகாம்ய கர்மா மற்றும் பிராரப்த கர்மா.

சஞ்சித கர்மா என்பது நமது அலுவலக அலமாரியில் சேர்த்து வைத்திருக்கும் ஃபைல்களைப் போல நிறைவேறாத ஆசைகளின் இருப்பாகும்.

பிராரப்த கர்மா என்பது இந்தப் பிறவிக்கு என்று நாம் கொண்டு வந்திருக்கும் ஆசைகளாகும். அவை இப்போது வேலை செய்வதற்காக நாம் வைத்திருக்கும் ஃபைல்களாகும். ஆகாம்ய கர்மா என்பது புதிய வேலைகள் செய்வதற்காக கருவாக்கும் புதிய ஃபைல்களாகும்.

இந்த மூன்று விதமான கர்மாக்களையும் நாம் அனுபவித்து முடித்தால் ஞானம்முடியும். சஞ்சித கர்மா என்பவை பல பிறவிகளாக நாம் சேர்த்து வைத்திருக்கும் ஆசைகள். பிராரப்த கர்மா இந்த வாழ்வில் தீர்த்துக் கொள்ளவற்றாக நாம் கொண்டு வந்திருக்கும் ஆசைகள். 'ஆகாம்ய கர்மா' என்பது நாம் புதிதாக இந்த வாழ்வில் சேர்க்கும் ஆசைகள்.

பிராரப்த கர்மா என்பது 'உபனிஷ் பேலன்ஸ்' போல. இந்தப் பிறவியில் அவற்றை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்குத் தேவையான சக்தியேபோதுதான் வந்திருக்கிறோம். பிறகு ஏன் நாம் நிறைவேற வேண்டும்? என் நினைக்கிறோம்?

பிரச்சனை என்னவென்றால் நாம் எதற்காக வந்தோம் என்பதை நாம் மறந்து விடுகிறோம். நாம் கொண்டு வந்த சம்ஸ்காரங்கள் - ஆசைகள் - மட்டுமல்லாமல் குடும்பத்திலிருந்தும், சமூகத்திலிருந்தும் புதிய புதிய ஆசைகளை வாங்கி அவற்றை நிறைவேற்றுவதற்காக நாம் உழைக்கின்றோம்.

உதாரணமாக நமது பக்கத்து வீட்டுக்காரர்மா ஒரு புதுப்புடவை வாட்டினால் - நான் இந்தியாவில் சொல்கிறேன், அமெரிக்காவில் பக்கத்து வீட்டுக்காரர் என்று கூட தெரியாது. ஒருவர் பக்கத்து வீட்டுக்காரர் என்றிடம் சொல்வார். அவர் பக்கத்து வீட்டுக்காரர் இறந்தது போன்ற ஆறு மாதங்கள் கழித்துத்தான் அவருக்குத் தெரிந்ததாம்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'கடன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'கடனைப் பெற்ற ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி ஆகியவற்றையும் செலவிட்டு என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்தி வாழ்க்கை முறை வேறானது. பக்கத்து வீட்டம்மா ஒரு புதுப்படவை வாங்கினால் நாமும் வாங்க வேண்டும் என்று நினைக்கின்றோம். இயற்கையாகவே பணம் பற்றாக்குறை ஆகின்றது. சக்கி, நேரம் பற்றாக்குறை ஆகின்றது. எல்லாமே பற்றாக்குறை ஆகின்றது. மற்றவருடைய ஆசைகளை நாம் வாழும் போது நமக்கு ஆழமான நிறைவேற்றவேற்காக நாம் கொண்டு வந்து இருக்கிற சக்கி போனாதாகிவிடுகிறது. நாம் நகரத்திற்கு திட்டத்தோடும் அதற்கு தேவையான பணத்தோடும் போகின்றோம். இடத்திலே மாற்றினால் பணம் பற்றாக்குறையாகி விடுகிறது. அந்த போல பூமிக்கு வரும் போது கொண்டு வந்த ஆசைகளை மறந்து விட்டு சமுதாயத்திலிருந்து, செல்வமும் மேலும் ஆசைகளைச் சேர்த்துக் கொள்கின்றோம். அப்படி ஒரு கட்டுற மனப்பான்மை விளம்பரங்களினால் ஏற்படுகின்றது. நிறைகுறைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். விளம்பரங்கள் நம்மை ஏழைகள் ஆக்குகின்றன. கண்ணாடிப்பாக்கு விளம்பரம் செய்பவர்கள் பணக்காரர்கள் ஆகிவிடுகின்றனர். ஆனாலம் நாம் எழைகள் ஆகிவிடுகின்றோம். தொடர்ந்து கருத்துக்கள் நம் தலைக்குள் புகுத்தப்படுகின்றன. குறிப்பாக விளம்பரங்கள் நமது மூலாதாரச் சக்கரத்தைத் தெருவிக்கின்றன. மூலாதாரச் சக்கரம் நமது உடல் ஆசைகளின் வேர் ஆகும். எந்த விளம்பரங்கள் 'மூலாதாரச் சக்கரத்தைத் தொடுகின்றவோ அவை நமது 'சிஸ்டத்தில்' பதிவாகி விடும் என்று விளம்பரம் செய்பவர்களுக்குக்கு தெரியும். 'செக்ஸ் அப்பீல்' உள்ள எதுவும் நமக்குள் பதிவாகி விடும் என்று விளம்பரம் செய்வார்கள். அதனால்தான் சோப்புபோ, ஷாம்புவோ, காரோ எதுவானாலும் நாட்டு காம உணர்வைத் தூண்டும் வகையில் இருந்தால் அவை நமக்குள் பதிவாகி விடுகின்றன. நாம பொருட்களை வாங்கும் போது அந்தப் பொருட்களைக் குறிப்பிட்டுக் கேட்கின்றோம். ஆனால், ஒரு விஷயத்தை மறந்து விடுகின்றோம். நாம 2 டாலர்

கொடுத்து ஒரு சோப்பை வாங்கும்போது அந்த ஒரு சோப்பை மட்டும்தான் வாங்குகிறோம். அந்த மாடலை அல்ல என்பதுதான் அது. விளம்பரத்தில் அந்த சாப்பைப் பயன்படுத்திய மாடலை வாங்குவதில்லை என்ற முக்கிய விஷயத்தை மறந்து விடுகின்றோம். மாடலும், சோப்பும் இரண்டும்தான் நம் மனதில் பதிவாகிவிடுகின்றன. ஆனால், சோப்பை மட்டுமே வாங்குகிறோம் என்பதை மறந்து விடுகின்றோம். மூலாதாரச் சக்கரத்தில் எது பதிந்தாலும் ஆழமாகப் பதிந்து விடுகிறது. நம்மையறியாமலே நாம் அதற்கேற்ப இயங்குகின்றோம். எப்படியோ, நாம் மற்றவர்களின் ஆசைகளை வாழ ஆரம்பிக்கும் போது நமது பிரச்சினையே ஆரம்பிக்கின்றது. கிருஷ்ணர் இதில் இன்னும் ஆழமாகப் போகின்றார். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'இ! இருபத்தைத்து வருடம் போராடினோர். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதுதான் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... சுனன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விவாதித்தற்கு, 'சுனான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், தாவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

உங்களுக்குள் சற்றுதவலே? மற்றிக் கொண்டுவந்த தாழ் 'தூரி புத்தா' இருக்கிற உடலின் இயல்புதான் தான் 'ஆதி புத்தா' கடவுளின் மிகப் பெரிய வெளிப்பாடு' என்கிற றாம். சிறு தெய்வங்களும் இதில் அடங்கும். உத்தரணமாக குரியனையும், சந்திரனையும் ஆதி தெய்வங்கள் என்றார்கள். பரமாத்மாவாக உள்ள நாண் உவ்வொரு இதயத்திலும் உள்ளேன். என்னை 'ஆதியக்ண' என்று அழைக்கின்றார்கள். ஒவ்வொரு அடியிலும் நமது ஆசைகள் நம்மை எப்படி ஆள்கின்றன என்று பார்த்தோம். நம்மை எப்படி ஆள்கின்றன என்று பார்த்தோம். இறப்பின் ரகசியத்தை அறிந்து கொள்ள இது அடிப்படையாக அமைகிறது. நாம் எதற்காகப் பிறந்திருக்கிறோம் என்பது புரிந்து கொண்டால் நாம் நடக்க்கின்ற நடவடிக்கை என்ன என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். இறப்பின் ரகசியங்களை அடுத்த சிலோகத்தில் பார்க்கலாம். கிருஷ்ணர் இங்கே நம் முன்னே அதில் இருக்கிற உடல் சார்ந்த உண்மைகளைக் கொடுக்கின்றார். நீங்கள் இதை ஆழமாகப் புரிந்து கொண்டால், நம் மீது ஆசைகள் தானாக விழுந்து விடும்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினோர். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதுதான் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... நீங்கள் அமர்ந்திருக்கும் நார்க்காலியை எடுப்போம். அந்த இடத்தில் ஒரு திடப்பொருள்போட்டபாட்டிருந்ததுஎன்றுநம்பட்டறிவுசொல்லும். எப்படிபிறந்தாலும் நாம் இன்னும் ஆழமாகச் சென்றோம் என்றால் இட பிளாஸ்டிக் பொருள் சிறுசிறு துகள்களாக உடைக்கப்பட்டு அந்தப் பிளாஸ்டிக் நாற்காலி செய்யப்பட்டு இருக்கின்றது என்பதைப் பார்க்கலாம்.

[ERROR page 95 - NVIDIA client error]

கொண்டு இருக்கிறோம். நமக்கு யாராவது இருந்தால் என்றால், அவர்களை நாம் பிடித்துக் கொள்கின்றோம். அந்த நபர் நம்மை விட்டுச் செல்வதை விரும்புவது இல்லை. அந்த நபர் நம்மை விட்டுப் பிரிந்தால் நாம் மிகவும் கவலைப்படுவோம். குடும்பத்தில் மிகவும் நெருங்கிய உறவுடையவர் இறந்து விட்டால் மன அழுத்தத்தில் விழுகின்றோம்.

ஒரு டெலிவிஷன், ரெஃப்ரிஜிரேட்டர், கார், ஏர் கண்டிஷனர் இவைகளைப் போலச் தான் நாம் உறவுகளைச் சேர்த்து வைக்கிறோம். நமது காருக்கு ஒரு விபத்து நேர்ந்தால் நாம் வருந்துகிறோம். அதே போல் தான் யாராவது ஒருவர் இறந்து விட்டால் நம்மில் ஒரு பாகத்தையே இழந்து விட்டது போல வருந்துகிறோம். மனச்சோர்வு அடைகிறோம்.

உறவுகளிடம் ஆழமாக அன்பு வைக்க வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை. உடைமையாக நினைப்பதைத் தான் விட்டுவிட வேண்டும் என்று சொல்கின்றோம். புரிந்து கொள்ளுங்கள். எல்லா பொருட்களும் எல்லா மனிதர்களும் அடிப்படையான அந்த சக்தியில் இருந்து தான் உருவாக்கப் படுகிறார்கள்.

கிருஷ்ணர் மிகச் தெளிவாகச் சொல்கிறார், ‘எல்லா பொருட்களும், அவை உள்ளவையானாலும் சரி உயிர்ற்றவையானாலும் சரி பரமாத்மாவின் வடிவங்களே! பரமாத்மா எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறான். இதைப் புரிந்து கொண்டால் நம்மைச் சுற்றி எல்லாவற்றிலும் நாம் ஒரு பங்கு இருக்கிறோம் என்பது புரியும். உங்களுக்கும் எனக்கும் எந்த வேறுபாடும் இல்லை. இந்த நாற்காலிக்கும் எனக்கும் எந்த வேறுபாடும் இல்லை. அந்த மரத்திற்கும் எனக்கும் எந்த வேறுபாடும் இல்லை. எல்லாவற்றிலும் நாம் நம்மைப் பார்க்கின்றோம்!’

இந்தப் பெருண்மையை நாம் புரிந்து கொண்டால், நம்மைப் பற்றிய புரிதல் நமக்கு தெளிவாகும். நம்மைச் சுற்றி உள்ள எல்லாவற்றிலும் நம்மை நாம் பார்க்கும் போது எல்லோரின் மத்தியிலும் நமக்கு அன்பு வரும். எல்லோரிடம் பெரியதாக தெரியும். மற்றவர்களிடம் அன்போடு இருப்பதால் நாம் நம்மிடம் அன்பாக இருக்கிறோம்.

‘சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுன் என்பது பெரிய ஆன்மா விரிந்து எனவே கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிதுமாக் கொடல், பொருள், உடல், இன்பம் செலவழித்து என்னைப் படித்து வாழ்வார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்பு தான் வாழ்க்கை வாழ நான் கற்றுக் கொண்டேன். அவருக்கு கிடைத்தது. அதன் பலனை அனுபவித்து...

ஏனென்றால் நாம் எல்லோருமே ஒருவர் தான். தயவு செய்து இந்த பெரிய உண்மையைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அது நம்மைச் சுற்றி இருக்கிற விஷயங்களை நாம் பார்க்கும் முறையையும் அது மாற்றுகிறது. நமது ஆசைகளை நமது கவலைகளை நாம் பார்க்கும் முறையையும் அது மாற்றுகிறது. கிருஷ்ணர் எல்லா கேள்விகளுக்கும் ஒரே ஒரு நுட்பத்தின் மூலமாக பதில் சொல்கிறார்.

இப்போது முக்கியமான விஷயத்துக்கு வருகிறோம். கிருஷ்ணர் இறப்பின் ரகசியங்களைச் சொல்லத் தொடங்குகிறார்.

‘எவரொருவர் இறக்கும் தருவாயில் என்னையே நினைக்கிறாரோ அவர் என்னை உடனடியாக அடைவார்’ என்றார். ‘என்னை மட்டுமே’ என்று செய்வதன் மூலமாக கிருஷ்ணர் என்ன சொல்ல வருகிறார். யார் வாழ்க்கையின் முடிவில் என்னை நினைத்தபடி உடலை விடுகிறாரோ அவர் என் நிலையை அடைகிறார் அதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை என்கிறார்.

‘நிட்டியத்ரா சாம்யா’ என்ற வார்த்தைகளை என் சொல்கிறார். ‘அதில் சந்தேகமேயில்லை’ என்று என் சொல்கிறார். இது தான் சத்தியம் என்று சத்தியமே செய்கிறான்.

இந்த நுட்பத்தை விளக்குகின்ற வகையில் மிகவும் நுட்பமாக ராமபிரான் (NSP) என்பவர் கூறுகிறார். தியான முகம் நிகழ்ந்து ஒன்று நாம் நடத்துகிறோம். இந்தியாவில் நான்கு நாட்களுக்கு அதை நடத்துகிறோம். அமெரிக்காவில் இரண்டு நாட்கள் நடத்துகிறோம்.

அங்கே கடவுளே தேனில் கூட, வார்த்தின் கடையிலித்தான் வர வேண்டும். இல்லையென்றால், ‘உங்கள் கார்டை கொடுங்கள் அல்லது ஈமெயில் அனுப்புங்கள்’ நான் பிறகு வருகிறேன்’ என்பார்கள். வார்த்தின் கடையில் வராமல் வேலை நாட்களில் வந்தால் அவருக்கு ஈமெயில் அட்ரஸ்கள் மட்டுமே கிடைக்கும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்பு தான் வாழ்க்கை வாழ நான் கற்றுக் கொண்டேன். அவருக்கு கிடைத்தது. அதன் பலனை அனுபவித்து... ‘சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுன் என்பது பெரிய ஆன்மா விரிந்து எனவே கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிதுமாக் கொடல், பொருள், உடல், இன்பம் செலவழித்து என்னைப் படித்து வாழ்வார். வெற்றிக்கு உழைத்தார். உழக்கமலித்தார்.’

‘சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுன் என்பது பெரிய ஆன்மா விரிந்து எனவே கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிதுமாக் கொடல், பொருள், உடல், இன்பம் செலவழித்து என்னைப் படித்து வாழ்வார். வெற்றிக்கு உழைத்தார். உழக்கமலித்தார்.’

எனென்றால் மக்களுக்கு இங்கே நான்கு நாட்கள் விடுமுறை கிடைக்காது. அதில் செற்பொழிவாற்றுவதற்கு முன்பு நான் சொல்கிற வார்த்தைகளெல்லாம் உண்மை என்று நான் உறுதி எடுக்கிறேன். எனென்றால் சில உண்மைகளை தர்க்க ரீதியாக விளக்க முடியாது. நீங்கள் புரிந்து கொள்கிற வகையிலனா தர்க்கத்திற்ப பயன்படுத்த முடியாது. அதைப் புரிந்து கொள்வதற்குப் பொறுமை வேண்டும்.

நமது மனதின் மிகப் பெரிய பிரச்சனை என்னவென்றால் தர்க்க ரீதியாக இல்லாத எதையுமே நாம் நேரடியாக மறுத்து விடுகிறோம். அல்லது கேள்வி கேட்கிறோம். இல்லையென்றால் ‘இதுவும் இன்னொரு கதை’ என்று கேட்கிறோம். அது நம் உள்ளே கலப்பதற்கு நாம் அனுமதிப்பதில்லை.

என்னவோ, இவ்வளவு தூரம் வந்தவரைற்று அவர் என்ன சொல்கிறாரோ சொல்லட்டும் என்று பேசுவதற்கு அனுமதிக்கிறோம். ஆனால், அதை நாம் கவனித்து உள்வாங்குவதில்லை.

மரணத்தைப் பற்றிப் பேசும் போது இந்தக் காரணத்தினால்தான் ‘நான் இப்போது சொல்வதெல்லாம் உண்மை. உள்வாங்கிக் கொண்டு உங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றிக் கொள்பவர்கள். மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். இல்லையென்றால் உங்கள் விருப்பம் உங்கள் சாய்ஸ்’ என்று சொல்கின்றேன்.

இருவரும் ‘ருஷ்யத்ரா சாம்ஷ்யா’ என்று சொல்கிறார். எனென்றால் அவன் தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்ட விஷயங்களைப் பேசப் போகிறான். வெளிப்படையாக நமக்கு தர்க்க அறிவு தேவை. உள்ளுலகைத் தெரிந்து கொள்ள தீர்க்கத்திற்கு அப்பால் எடுத்துச் செல்ல நமக்கு ஒரு குரு தேவை. தர்க்க அறிவு வெளியுலகத்தைத் தரும். உள்ளுலகத்தைத் தருவதில்லை.

இருவரும் இப்படிச் சொல்கிறார்கள். இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் என்குறுகில்

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் என்குறுகில்

உங்கள் அனுபவமாக அந்த விஷயம் தெரியும் வரை குருநாதரின் வார்த்தைகளை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும். கணக்கைப் போட்டு முடித்தவுடன் உங்கள் புரிதலாக அது மாறுகிறது. தொடக்கத்தில் அது என்னுடைய புரிதலாக இருக்கின்றது. முடிவில் அது உங்கள் புரிதலாக இருக்கின்ற உண்மையை நீங்கள் புரிந்து கொள்வீர்கள்.

அதனால்தான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

‘யார் மரணத் தறுவாயில் என்னை மட்டுமே நினைத்துக் கொண்டு உடலை விடுகிறார்களோ அவர்கள் உடனடியாக தன்மையை அடைகிறார்கள். இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை’ என்று.

என்? ‘என்னை நினைத்துக் கொண்டு என்னுடம், என்னை மட்டுமே’ என்று ஏன் சொல்கின்றார்?

மகாபாரதத்தில் ஒரு லட்சம் கதைகளாவது இருக்கும். அதில் ஒரு கதை இப்படிப் போகிறது.

ஒரு அரசன் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தான். யமன் வந்து, ‘அரசனே! உன் வாழ்நாள் முடிந்து விட்டது போரும்’ என்கிறான். அரசன், ‘என்ன இது? இவ்வளவு அழகான அரசைக் கொடுத்ததாய், அழகான வாழ்க்கையைக் கொடுத்தாய், அழகான மனைவிகள், குழந்தைகள் எல்லாமே கொடுத்தாய் ரூபம்’ என்று மிகக் குறுகிய காலம். தயவு செய்து இன்னொரு நூறு வருடம் வாழ ஆசீர்வதிக்க வேண்டும்’ என்றான்.

யமன், ‘அப்படியேல்லாம் ஆயுளை நீ ட்டிக்க முடியாது’ என்றான். ஆனால், அரசன் ட்டிக்க முடியாது’ என்றான். ஆனால், அரசன் உடனே யமன், ‘அப்படியானால் சரி. உன்னுடைய மக்களில் யாராவது ஒருவர் தலைமுறை வாழ்நாளில் 100 ஆண்டுகள்க்கொடுத்துவிட்டால் நான் உனது ஆயுளை அதிகரிக்கிறேன்’ என்றான். எப்படியோ ஒரு மகன் ஒத்துக்க் கொண்டான்.

100 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மறுபடியும் யமன் வந்தான். தனது காலம் முடிந்து விட்டது என்பதை அரசன் உணரவில்லை. ‘என்னிடது நூறு ஆண்டுகள் கேட்டு டன். நீ இவ்வளவு சீக்கிரம் வந்து விட்டதையே!’ என்றான். ‘நூறு ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டதப்பா’ என்கிறான் யமன். மறுபடியும் 100 ஆண்டுகள் நீட்டிக்க வேண்டுமென

கெஞ்சினான். 'நூறு ஆண்டுகள் போய் விட்டது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. எப்படியாவது உதவி செய்யுங்கள்' என்று கெஞ்சினான். 'இது ரொம்பவும் அதிகம் அப்படியெல்லாம் மறுபடியும் தர முடியாது' என்றார் யமன். மறுபடியும் அரசன் 'இன்னும் கொஞ்ச நாட்கள் தர வேண்டுமெனக் கெஞ்சினான்'. ஒரு வழியாக, ஆனால் முடிவாக யமன் அவனுக்கு இன்னுமொரு நீட்டிப்பு கொடுத்தான். அடுத்த முறை யமன் வரும்போதும்' அரசன் அதே மனநிலையில்தான் இருந்தான். இந்த முறை யமன், 'இன்னும் ஏழியே மே தவிர, அனைத் தையுமே முடியாது' என்று அழுத்தமாகக் கூறினான். 'இதோடு போதும். இனி வரத்தான் வேண்டும்' என்றான். அரசன் புரிந்து கொண்டு யமனைப் பின் தொடர்ந்தான். அதே போல்க்கான் நாம் எல்லாம் மெல்ல மெல்ல அழைக்கப்பட் டிருக்கிறோம். நாம் நிறைவடையவே மாட்டோம். மெல்லும் மேலும் ஆசைகள் தோன்றிக் கொண்டே செய்யும். ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதால் திருப்தி ஏற்படாது. வெறியுடன்கிருந்து நாம் பேரும் பேலும் ஆசைகளைப் பெறுவதால் இந்த வாழ்க்கையை வழங்கப்படவில்லை என்றே நினைப்போம். நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நாம் 70 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தால் நம் உடலை விடும் போது 70 ஆண்டுகளில் நிகழ்ந்த அனைத்தும் ஒரு ஃபிளாஷ் போல. ஏழென்றால் அதை வைத்துத்தான் நாம் அடுத்த பிறவியைத் தீர்மானிக்க வேண்டும். இப்பொழுது நாம் நம்மோடு கொண்டு வந்த நிறைவேறாத 'கர்மாக்களும்' இருக்கும் இந்தப் பிறவியில் நாம் சேர்த்துக் கொண்டவற்றில் நிறைவேறாக் கர்மாக்களும்' இருக்கும். இன்னும் ஒன்றையும் புரிந்து கொள்ளுங்கள். 'கர்மா' அல்லது 'சம்ஸ்காரங்கள்' என்றாலே முழுமையாக அனுபவிக்கப்படாத உணர்வலையே சுறிப்பிடுகிறது. அடிப்படையில் நீங்கள் நிறைவாளவர். ஆனால் எந்தவொரு காரியத்தை நீங்கள்

முழுமையாக செயப்பட்டு முடிக்கவில்லையோ, அதில் மீதம் வைத்து விடுகிறீர்கள். உங்கள் மனதில் அதைத் பற்றிய எண்ணப் பதிவு ஏற்படுகிறது. 'சம்ஸ்காரம்' என்பது உங்கள் விழிப்புப்பற்ற மனதிலேயே பதிவு செய்யப்பட்ட இறந்து போன நினைவு மட்டுமல்ல. அந்த ஆசை நிறைவேடையும் வரை நீங்கள் மீண்டும் மீண்டும் அதையே செய்வீர்கள். நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் 'சம்ஸ்காரம்' என்பது வாழும் சக்தி. ஒரே செயலை மீண்டும் மீண்டும் செய்ய வைக்கும் சக்தி அதற்குண்டு. ஒரே பாதையில் மீண்டும் மீண்டும் உங்களைப் பயணிக்கச் செய்ய வைக்கும். அதனால் தான் 'சம்ஸ்காரங்கள்' என்னும் பதிவுகள் என்கிறோம். எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு நீங்கள் அந்தப் பாதையில் போகிறீர்களோ அந்த வழியை 'சம்ஸ்காரங்களாக்கி' நீங்கள் மேலும் மேலும் அந்தப் பாதையிலேயே தள்ளிக் கொண்டே செய்வீர்கள். எல்லா விதமான முடிவுகளையும் நீங்கள் அதிலிருந்து விடுவீர்கள். எதை நீங்கள் முழுமையாக அனுபவிக்கவில்லையோ அது 'சம்ஸ்காரமாக, கர்மமாக' உங்களிடம் தங்கி விடுகிறது'. இங்கு நீங்கள் இதுவரை அனுபவிக்க முடிக்காத 'கர்மாக்களையும், பழுதாகச் சேர்த்துக் கொண்ட 'கர்மாக்களையும்' கொண்டு வருகிறீர்கள். நீங்கள் உங்கள் உடலை விட்டு நீங்கும்போது அவை எல்லாமே உங்கள் கண் முன்னால் தோன்றும். அப்போதுதான் நீங்கள் உங்கள் அடுத்த பிறவியைப் பற்றி முடிவெடுக்க முடியும். நீங்கள் ஒரு முக்கிய முடிவெடுக்க வேண்டுமென்றால் உங்களிடம் இருப்பில் இருக்கும் எல்லா ஃபைல்களையும் பார்ப்பதில்லையா? இப்பொழுது நீங்கள் சில முக்கிய முடிவுகள் எடுக்கப் போகிறீர்கள். எங்கே பிறப்பது? எந்த மாதிரியான பெற்றோர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது? ஆன் உடல் எடுப்பது? இல்லை பெண் உடல் எடுப்பது? என்று எல்லா முடிவுகளையும் எடுக்கப் போகிறீர்கள்.

'கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'கடன்' பெரிய துளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இவை கைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

'கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'கடன்' பெரிய துளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுமாக்க உடல், பொருள், இவை கைந்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம்

தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். அத்தனை முடிவுகளையும் உங்கள் உணர்வு நிலையில் நீங்கள் தான் எடுக்கிறீர்கள் உங்களைத் தவிர வேறு யாரும் எடுப்பதில்லை. ஆனால், உங்கள் உணர்வு பூமியில் வாழும் போது நீங்கள் சேர்த்துக் கொண்ட 'கர்மாக்களினைய புள்ளி' விவரங்களால் தாங்கம் பெறுகிறது. ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். புலன் இன்பங்கள் என்று சிறு வயதிலிருந்தே சேகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆப்பிரிக்காவில் வாழும் பழங்குடி மக்களைப் பற்றிய ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரை படித்தேன். அதில் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அல்லது புலன் இன்பங்கள் பற்றி எதுவுமே தெரியாது என்று சொல்கிறார்கள். இப்படிச் சொல்வதை அவர்கள் சப்பிடுவதில்லை என்று பொருளல்ல. அவர்கள் நல்ல உணவாகச் சாப்பிடுகிறார்கள். ஆனால்! நல்ல உணவு! மனிதர்களையே சாப்பிடுகிறார்கள். எல்லாவற்றையும் சாப்பிடுகிறார்கள். முடிகிறார்கள். கேட்கிறார்கள். பார்க்கிறார்கள். தொடு உணர்வு இருக்கிறது. எல்லாமே இருக்கிறது. எனினும், இது இன்பம் என்ற கருத்து அவர்களுக்கு இல்லை. இது இன்பம் என்ற எண்ணம் இல்லாததால் அதன் பின்னால் ஒட்டிக் கொண்டு வேலையும் இல்லை. அப்படிசி அவர்களுக்குப் போதிக்கப்படவில்லை. கட்டுரைகள் படித்திருக்கிறேன். ஆப்பிரிக்க மக்களைப் பற்றி சொல்வதற்கு முன்பு சமுதாயக் கட்டுரை மனப்பாங்கு எவ்வாறு வேலை செய்கிறது என்பது பற்றிய இன்னொரு உதாரணத்தை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஒருகுறைச்சவருக்கு அருகில் வாழ்ந்த மலைவாழ் மக்களோடு சில நாட்கள் தங்கியிருந்தேன். அவர்கள் வாழ்கிற முறை பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டுப் போனேன். அங்கிருக்கிற யாருமே ஒரு ஆள் கூட மன அழுத்தத்திற்கு ஆளானவர்களாக இருக்கவில்லை.

இருப்பதைக் கொண்டு வாழத் தெரிந்தவர்கள். அமைதிக்காகவே வேலை செய்கிறார்கள். அவர் தம் வெளுத்தார். சுருங் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்? என்ன விளக்கத்திற்கு 'சுவை அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' சுவை என்பதே ஆனந்த வேண்டுமென்று சுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தன்மை கனவு நிஜமாக உடல், பொருள், ஆவி இனத்தையும் செவ்வழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமாட்டார்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நான் சொல்வது முழுவதும் சத்தியமான உண்மை. மனிதர்கள் பூமியில் மன அழுத்தத்திற்கு ஆளாகாமல் வாழ முடியும். நான் பல மாதங்கள் அவர்களோடு வாழ்ந்தேன். அந்த கிராமத்தில் வாழ்ந்த ஒரு ஆள் கூட மன அழுத்தத்திற்கு ஆளாகவில்லை. அது மட்டுமல்லாமல் யாருமே புலன் இன்பங்களை நோக்கி ஓடவில்லை. நான் மிகவும் ஆச்சரியம் அடைந்தேன். 'எப்படி இந்த மக்கள் புலன இன்பங்களைத் தேடி ஓடாமல் இருக்கிறார்கள்?' என்று நினைத்துக் கொண்டேன். எல்லோரால், புலன் இன்பங்கள் என்று சில இருப்பதாக அவர்களுக்குப் போதிக்கப்படவில்லை. அதனால் தான் போதிக்கப்படவில்லை. அடிப்படையான ஒழுக்கக் கட்டுப்பாடு பெறவில்லை. இருப்பதைக் கொண்டு வாழத் தெரிந்தவர்கள். அமைதிக்காகவே வேலை செய்கிறார்கள். அவர் தம் வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்படிதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இன்னொரு சுவாரசியமான விஷயத்தையும் உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். இந்த மத்தியப் பிரதேசத்தில் மலை வாழ் மக்களோடு வாழ்ந்தபோது உணர்ந்த நடுவில் இருந்த கோவிலில் தங்கியிருந்தேன். அங்கே சுற்றிக் கொண்டிருந்த ஒரு சிறிய குடிசையைக் கண்டேன். ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண் அதற்குள் நுழைந்தாள். அரைமணி நேரம் கழித்து குடிசையை விட்டு வெளியே புதிதாகப் பிறந்த குழந்தையுடன் வந்தாள். உதவி செய்ய ஆளில்லை. டாக்டர் இல்லை. வலியில்லை. அலறல் இல்லை. அரை மணி நேரத்தில் சாதாரணமாக ஒரு குழந்தையுடன் நடந்து சென்றாள். நான் அதிர்ச்சியடைந்தேன். அந்த அம்மையாரிடம் நான் எதுவும் கேட்கவில்லை. ஏனென்றால் எனக்கு அவர்கள் மொழி தெரியாது. மறுபடியும் ஒரு மாதம் கழித்து இன்னொரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணும் அப்படியே செய்தார். அரை மணி நேரத்தில் குழந்தையோடு வெளியே வந்தாள். இப்பொழுது எனக்குத் தாங்கவில்லை. அந்தக் காவிலுக்கு வருகிற உள்ளூர் பூசாரிளிருந்து நான், 'எப்படி இப்படி நடக்கிறது? அவர்களுக்கு வலி வராதா?' என்று கேட்டேன்.

அவர் மிகவும் ஆச்சரியத்துடன், ‘வலியா? என்ன வலி? எதற்கு வலி?’ என்றார். நான் மிகவும் ஆச்சரியமடைந்தேன். பிரசவத்தின் போது அவர்களுக்கு வலியில்லை. ஒரு பெண்ணுக்கு பிரசவத்தின் போது வலி ஏற்படும் என்ற கருத்து அவர்கள் சமுதாயத்தில் உருவாக்கப்படவில்லை. அதே போல அவர்களுக்கு மாதவிடாய் நிற்கும் காலப் பிரச்சினைகளும் கிடையாது. கர்ப்பப்பை தொடர்பான பிரச்சினைகளும் கிடையாது.

நான் அவர்கள் வாழ்க்கை முறை பற்றி ஆராய்ந்தேன். அப்போது தான் அவர்கள் கலாச்சாரத்தில் பெண்களை மிகவும் மஹிழ்கிறார்கள் என்பது தெரிந்தது. பெண்களை அவர்கள் மாயாஜாலம் கற்றவர்கள் போல நினைத்துப் பேசுவார்கள். தயில்லை. மாதவிடாய் காலத்தில் அவர்கள் அசத்துமடைகிறார்கள் என்ற கருத்து அவர்களுக்கு சொல்லப்படவில்லை. பெண்கள் ஆண்களுக்கு கீழானவர்கள் என்று சொல்லப்படுவதில்லை.

ஒரு பெண் பூப்படைத் துடனும் அவளுக்கு மரியாதை செய்கிறார்கள். ‘தாய் ஆவதற்கு நீ தகுதி பெற்று விட்டாய்’ என்று அவளிடம் சொல்கிறார்கள். மக்கள் அவர் காலில் விழுந்து நமஸ்கார்கள். அவள் அபிஷேகம் குணப்படுத்துகிறாள். மாதவிடாய் காலத்தில் ஒரு பெண் அவர்களைத் தொட்டு ஆசீர்வதிக்கும் அவர்கள் குணமடைவதாக அவர்கள் நம்புகிறார்கள். அன்றக் கட்டுரை யாருக்கும் எந்த வலியும் வருவதில்லை.

நாகரிகமாக சமுதாயம் என்று பெயர்பெற்ற இன்றைய சமுதாயத்தில் பெண்கள் அவமதிக்கப்படுகிறார்கள். மீண்டும் மீண்டும் இது அசத்துமான நோய் நீ இப்போது சுந்தமாக இல்லை. இது சரியில்லை. இது நீங்கவே அங்கே நிற்கவே ‘அங்கே நிற்கவே’ என்கிறோம். அதிலும் குறிப்பாக இந்தியாவில் இமிகப் பெரிய கொடுமை நடக்கிறது. இது போன்ற தவறான கட்டுரை மனப்பாங்கினால் பெண்கள் வலியால் கஷ்டப்படுகிறார்கள்.

ஆப்பிரிக்க பழங்குடி மக்கள் பற்றிய ஆய்வில், ஆய்வாளர் சொல்கிறார், ‘அவர்களுக்குப் புலனின்பம் பற்றியே தெரியாது’ என்று, அதனால் அவர்கள்

புலனின்பங்களைத் தேடி ஒடுவதில்லை. சமுதாயத்தினால் ஏற்படுத்தப்பட்ட கட்டுரை மனப்பாங்கு புலனின்பங்களை நாடி மக்களை ஓட வைக்கிறது. சமுதாயம் தான் சில விஷயங்களின் பின்னால் ஒட வைக்கிறது. எல்லாவற்றையுமே துக்கம் என்றும், இன்பம் என்றும் சமுதாயத்தால் பிரிக்கிறது. ‘அடுத்த பிறவியில் என்ன மாதிரி வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுப்பது? எந்த மாதிரி உடம்பை எடுப்பது?’ என்ற தேர்வு கூட இது போன்ற கட்டுரை மனப்பாங்கை பெறுத்துத்தான் அமைகிறது.

எது மிகவும் உயர்வானது என்று நினைக்கிறீர்களோ அதை அடைய வண்டுமென்று நினைக்கிறீர்கள். எது உத்தமமானது என்று நினைக்கிறீர்களோ அதை நோக்கி இயற்கையாகவே ஒடுகிறீர்கள். எதை நீங்கள் மிகவும் உயர்வான விஷயம் என்று நினைக்கிறீர்களோ அதுவே உங்கள் மரணத்தின் உங்கள் முன் தோன்றுகிறது. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘ஓ! அந்த நந்தின் மகனே! ஒருவர் தன் உடம்பை விடும் போது எந்த நிலையை நினைக்கிறாரோ அந்த நிலையை நிச்சயமாக அடைவார்’.

உடலை விடும் போது என்ன நடக்கிறது? அதை நாம் புரிந்து கொள்ள வண்டும். ஒருவர் தன் உடலை விடும் போது எழு சீரங்களைக் கேட்கிறார்.

முதல் சீரத்தை ‘சுத்தல் சீரம்’ என்கிறோம். இதைக் கடக்கும்போது மோகத்து உடல் அமைப்பிலும் பயங்கரமான வலி ஏற்படும். ஆழிரம் தேள்கள் கொட்டி ஊற போன்ற வலி ஏற்படும் என்று உபநிடதங்கள் சொல்கின்றன.

நான் உங்களை பயமுறுத்துவதாக என்ணா வேண்டாம். சில உண்மைகளை நான் உங்களுக்குச் சொல்லியே ஆக வேண்டும் அவை கொஞ்சம் புண்படுத்துவதாகவே இருந்தாலும், நீங்கள் தெரிந்து கொண்டே ஆக வேண்டும். நாம் போக வேண்டிய பயணத்துக்கு நாம் தயாராகலாம். இல்லாவிட்டால் அது வலுக்கட்டாயமாக நம்மைத் தினிக்கப் பெறும். நாமே எறுத்துக்கொள் போய்விடோமா இல்லை தினிக்கப்படுகிறோமா தெரியாது. ஆனால், நாம் அந்தப் பயணத்திற்குத் தயாராக வேண்டும். அப்போது தான் நடக்கிறது எற்றாவது நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

எழு சீரங்கள் படம்

‘கருண் அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘இதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் தந்தை. இனைவை திருமணக் கொடுன், தூவி இனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்தல் வருடம்

முதலில் மிக அதிகமான வலி இருக்கும். 'என் வலி?' என்று நாம் கேட்கலாம். ஏனென்றால் நமது உயிர் உடலில் தொடர்ந்து தங்க விரும்புகிறது. ஆனால், உடலால் அதைத் தங்க வைக்க முடியாது. நமது உடம்பு முழுவதுமாக களைப்படைந்தும் போதுதான் உயிர் உடலை விட்டுச் செல்ல வேண்டிய அவசியம் ஏற்படுகிறது. இறப்பு நேர்கிறது என்றால் உடம்பு முழுவதுமாகக் களைப்படைந்து கிறது என்று பொருள் அல்லது உடம்பு காயமடை கிறது. இயற்கையான மரணத்தில் உடம்பு களைத்து விடுகிறது. விபத்தில் உடம்பு காயப்படுகிறது. புரிந்து கொள்ளுங்கள். காண் நறுக்கும் போது விரலை நறுக்கிக் கொண்டால் எவ்வளவு வலி ஏற்படுகிறது. அதுபோன்ற வலி ஆறடி உடல் முழுவதும் இருக்கும். உடம்பு கிழிக்கப்பட்ட மாதிரி ஆகி விடுமல்லவா? அவ்வளவு அதிக வலி இருக்கும். ஆனால் நம் உடலில் இயற்கையாக வலி நிவாரணி முறை ஒன்று இருக்கின்றது. தாங்க முடியாத வலி வந்தால் உடல் கொமா நிலைக்குப்போய் விடுகிறது. உடல் கோமா நிலைக்குப்போய் விட்டால் வலி தெரியாது. ஆனால் உணர்வுற்ற நிலையில் நம்மால் முடிவெடுக்க முடியாது. அதனால் தான் 'வாப் ஸ்மரண் பவம்' என்று சொல்கிறார். அதாவது மரண தறுவாயில் நீங்கள் எந்த நிலையில் நம்மால் முடிவெடுக்க முடியும். மரண தறுவாயில் நினைவற்ற நிலையில் இருந்தால் திஷ்ணா நிலையிலான உடலையே நாம் அடுத்த பிறவியில் எடுக்ககின்றோம். மிக உயர்ந்த உணர்வு நிலையை அடையாத பிறவியினையே எடுப்போம்.

இறக்கும்பொழுது நமது ஸ்தூல உடலை விட்டு குஷணமே நாம் 'பிராண சாரித்தை' அடைகின்றோம். பிராண சரீரம் என்பதான நம் கடலுக்கு சக்தி கொடுக்கிற காற்று உள்ளிழுக்கும், வெளிச் செலுத்தும் பொழுது பிராண சரீரம் நம் நாடிநரம்புகளில் நிறைந்து செல்கிறது. பிராண சரீரத்தின் ஆசைகளும் மிக நெருங்கிய தொடர்புள்ளவை. நம்முடைய ஆசைகள் மாறினால் சுவாசிக்கும் நிலையும் மாறும்.

'என் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'காண் பெரிய துனா வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திரும்பக் கொண்டு பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவ்வழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

அதே போலத்தான் நமது சுவாசம் மாறினால் நம் மனமும் மாறுகிறது. நமது மனமும், சுவாசமும் மிக நெருங்கிய தொடர்புடையவை. அதனால்தான் உயிரை விடும்போது சூட்சும உள்ளிழுத்தும், வெளித் தள்ளியும் உயிர்கள் துன்பமடை கின்றன. உடல் 'இனிமேலும் உன்னை சுமத்துக்கொள்ள முடியாது நீ வெளியேறலாம்' என்று சொல்கின்றது. ஆனால், உயிர் 'ஆனால் எனக்கு இன்னும் ஆசைகள் இருக்கின்றது. நான் இந்த உடலில் வாழ வேண்டும். இந்த உடலை அனுபவிக்க வேண்டும்' என்று சொல்கிறது. உடம்புக்கும் மனதுக்கும் இடையே போராட்டம் நடைபெறுகின்றது.

அடுத்த பிறவியாக மனம் எங்கிர சாரத்துக்குள் 'மன சரீரம்'-க்குள் நுழைகின்றோம். நமது வாழ்க்கை முழுவதும் நமக்குள் த்திருக்கும் உணர்வு முழுவதையும் இறக்கின்றோம். ஆசை என்பது எதிர்காலத்தைப் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு. குற்ற உணர்வு என்பது கடந்த காலத்தைப் பற்றிய வருத்தம். குற்ற உணர்வு என்பது 'கடந்த காலத்தில் நான் இந்த மாதிரி வாழ்வில்லையே' என்று உள்ளது. ஆசை என்பது எதிர்காலத்தில் நான் இந்த மாதிரி இருக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம். நல்நோக்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள். நல்நோக்கு பட்டிருந்து மேற்கொண்டு பயணம் செய்யும் நிலையில் கடந்த காலத்தைப் பற்றிய உணர்வில் இருப்பிற்குள் உருவாக்கப்பட்ட உணர்வு.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார் அவர் தம்வேலை திட்டமிட்டபடி அவர் வாழ்க்கை வாழ அவருக்கு அரும்பாதுதான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பயனை எனக்குத் தெரிந்தது...

என இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'காண் பெரிய துனா வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திரும்பக் கொண்டு பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவ்வழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஒரு சிறிய உதாரணம் சொல்கிறேன். எல்லா வயது இருக்கும்போது நாம் நமது பொம்மையை லாடு விளையாடுகிறோம். அம்மா வந்து நம்மை இரவு உணவுக்கு வா வந்து சாப்பிடு' என்று அழைக்கிறார். 'நான் சாப்பிட வரவில்லை' என்று சொல்கின்றோம். அம்மா நம்மை வலுக்கட்டாயமாக விளையாட்டுப் பொருட்களிருந்து விலக்கி அழைத்துச் செல்கிறார். உடனே, 'நான் போ! செத்துப் போ!' என்று நாடி பொம்மையைக் கொடு. நான் விளையாட வேண்டும்' என்று சொல்கின்றோம்.

இருபத்தைந்து

வருடம்

அந்த சமயத்தில் விளையாட்டுப்

பொறுட்கள்தான் பெரிதாகத் தெரிந்தன. அம்மாவின் உயிரை விடவும் விலையாட்டுப் பொறுட்கள் பெரிதாகத் தெரிந்தன. ஆனால், பக்குவமடைந்த பிறகு அது உண்மையல்ல என்று புரிந்தது. பக்குவமடைந்ததற்குப் பிறகு, ‘இ! எவ்வளவு பெரிய தவறை நாம் செய்து விட்டோம். இந்த வார்த்தைகளை அம்மாவிடம் நாம் சொல்லியிருக்கக் கூடாது. மிகப் பெரிய தவறு செய்து விட்டோம். அம்மா எவ்வளவு முகியமானவர். ஆனால் அது எனக்கு அப்போது தெரியவில்லை’ என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் இது போலக் குற்ற உணர்வை வளர்த்துக் கொள்வதில் ஒரு பயனும் இல்லை. அந்த வயதில் குழந்தையாக நாம் கற்ற அவ்வளவான் அறிவு இருந்தது. ஆனால், இப்பொழுது நமது அறிவு வளர்ந்து விட்டது. நமது கடந்த கால முடிவுகளை இப்போதுள்ள வளர்ந்து விட்ட பட்டறிவு நிலையில் அலசி ஆராய்ந்தால் குற்ற உணர்வோடாள் மீள்கிறோம்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். குற்ற உணர்வு என்பது மிக மோசமான பாவம். பாவம் என்று எதாவது இருந்தால் அதுவும் குற்ற உணர்வுதான். குற்ற உணர்வு என்பதான் ஒரே ஒரு பாவம். பூமியில் வேறு எந்த பாவமும் இல்லை. குற்ற உணர்வின் மூலமாக எப்போதும் துன்பமையாக முடியாது. நல்லதைத்தையும் நாம் குற்ற உணர்வால் அடைய முடியாது. மக்கள் என்னிடம், ‘அது எப்படி சாத்தியம்? குற்ற உணர்வு இல்லாமல் போனால் நாம் எப்படி மேலானவர்களாக மாற முடியும்?’ என்று கேட்கிறார்கள்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். குற்ற உணர்வு என்பது மிக மோசமான பாவம். பாவம் என்று எதாவது இருந்தால் அதுவும் குற்ற உணர்வுதான். குற்ற உணர்வு என்பதான் ஒரே ஒரு பாவம். பூமியில் வேறு எந்த பாவமும் இல்லை. குற்ற உணர்வின் மூலமாக எப்போதும் துன்பமையாக முடியாது. நல்லதைத்தையும் நாம் குற்ற உணர்வால் அடைய முடியாது. மக்கள் என்னிடம், ‘அது எப்படி சாத்தியம்? குற்ற உணர்வு இல்லாமல் போனால் நாம் எப்படி மேலானவர்களாக மாற முடியும்?’ என்று கேட்கிறார்கள்.

ராமாயணத்தில் வாலி என்ற பாத்திரம் உண்டு. வாலி ஒரு வித்தியாசமான பாத்திரம். சிவபெருமானிடமிருந்து அவன் ஒரு வரம் பெற்றிருந்தான். அவர் எதிரில் நிற்கும் யார் சண்டை போட்டாலும் அவர்களுடைய பலத்தில் பாதி அவனுக்கு வந்து விடும். நாம் வாலியின் எதிரில் நம் பலம் அவனுக்குப் போய் விடும். அவருக்கென்று ஏற்கனவே பலம் உண்டு. நம்முடைய பலமும் அவருக்குப் போய்ப்பிடும். இயற்கையாகவே யார் வெற்றி பெறுவார்கள்? அவர்தான் வெற்றி பெறுவார்.

அப்போதைய புள்ளி விபரங்கள் அவ்வளவுதான். அதை வைத்துக் கொண்டு இயங்கினோம். அதை வைத்துத்தான் முடிவுகள் எடுத்தோம். இப்போது புள்ளி விபரங்களை ஆராய்கிற பட்டறிவு வளர்ந்து விட்டது. அதை வைத்துக் கொண்டு நடந்த கால செயல்களை மீண்டும் ஆராய்க் கூடாது. நமது சால்ஃப்ட்வேர் வளர்ந்து விட்டது. அதை வைத்துக் கொண்டு ‘இ! நாம் தவறான முடிவைச் செய்து விட்டோம். இப்போது குற்ற உணர்வில் தவிக்கிறோம்’ என்று சொல்லக் கூடாது. இது பொருளற்றது.

அந்த நேரத்தில் நம்மிடமிருந்த சால்ஃப்ட்வேர் அவ்வளவுதான். நன்றாக ஆராய்ந்து முடிவெடுக்ககின்ற அளவுக்கு மென்பொருள் அப்போது இல்லை. அப்போதைய பட்டறிவு அவ்வளவுதான். இப்போது அதற்கு என்ன செய்ய முடியும்? இன்னும் ஒரு விஷயம். குற்ற உணர்வு என்பது நம் இருப்பில் வைக்கக் கூடிய மிக மோசமான ஆப்பு. அது உங்களுக்கும் உங்கள் இருப்பிற்கும் இடையே ஒரு அசெளகரியத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

புரிந்து கொள்ளுங்கள். வாலி. நமது குற்ற உணர்வுதான் வாலி. எதிராகப் போராடிக்கும் வழக்கத்திற்கு எதிராகப் போராட ஆரம்பிக்கிற கணத்தில் நம் பலத்தில் பாதியை அந்தப் பழக்கத்திற்குக் கொடுத்துவிடுகிறோம். பிறகு எப்படி அதனுடன் வெலியே வருவது? குற்ற உணர்வால் நாம் வெலியே வரவே முடியாது.

பெர்னாட்ஷாவின் மிக அழகான ஒரு வாக்கியம் அவர் சொல்கிறார். புகைப் பிடிக்கும் பழக்கத்திலிருந்து வெலியே வர முடியும். நான் அது போலப் பலமுறை வந்திருக்கிறேன். பல தடவைகள் நாம் வெலியே வரலாம். அது மட்டும்தான் நடக்கும்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நமது குற்ற உணர்வை நீக்கினால்தான் நமது தன்மையாவது மேம்படும். நமக்கு ஒருமை உணர்வு ஏற்படும். நமது ஆழ்நிலையில் ஒருமை ஏற்பட்டால் நாம் தூய்மையானவர்களாகவும், சக்தியுடையவர்களாகவும் ஆகி விடுவோம். நம்மிடம் சக்தியில்லாத போதுதான் நாம் நடத்தை சரியில்லாதவர்களாக

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் சம்பாதிக்கப் புள்ளான் எங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் சம்பாதிக்கப் புள்ளான் எங்களுக்கு

[ERROR page 103 - NVIDIA client error]

8

அர்ஜுனனா

8.7. அர்ஜுனனா, உனக்கு விதிக்கப்பட்ட போர் செய்தலாகிய கடமையைச் செய்யு கொண்டே கிருஷ்ணராகிய என்னை நினைத்துக் கொண்டிரு.

8

அர்ஜுனனா

உனது செயல்கள் எல்லாவற்றையும் எளக்கு சரணாகதி செய்து விட்டு மனதையும், புத்தியோடித் தன்னையும் என்னிடமே பதித்தால் நிச்சயமாக என்னை அடைவாய்.

8

அர்ஜுனனா

8.8. ஓ! பார்த்தனே! யாரோருவருடைய மனம் என் நினைவிலேயே இருக்கிறதோ, யாரெனவர் பாதை விலகாமல் என்னையே தியானம் செய்கிறானோ, அவன் நிச்சமாக என்னை அடைவான்.

8

அர்ஜுனனா

8.9. ஒருவன் மிக உயர்ந்த சக்தியைத் தியானிக்கும் போது அவன் எல்லாம் அறிந்த மிகப் பழமையானவனாக, எல்லாவற்றையும் மிக நினுவிக்கமானவனாக, எல்லாப் பொருள் சார்ந்த கருத்தரைகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவனாக உள்ள உயர்ந்தவர் என்று தியானிக்க வேண்டும்.

8

அர்ஜுனனா

8.10. எவன் ஒருவன் மரணமடை இற நேரத்தில் தனது மனத்தையும், உயிர் மூச்சையும் புருவமத்தியில் நிறுத்தி யோகத்தின் பலனாக கவனம் சிதறாது முழு சரணாகதியோடு நினைக்கிறானோ அவன் என்னில் நிலைக்கிறான்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'சரன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், இவை கொனத்தையும் செவ்வனே என்னைப் பழகக் கவத்தார். வெற்றிக்கு உதகமனித்தார்.

மரண தறுவாயில் நம் மெய்த்த வாழ்க்கையும் நம்முழன் தோன்றும். மெய்த்த ஃபைலும் தோன்றும். எதில் நாம் நாட்டு சக்தியை அதிகமாக செலவிட்டிருக்கிறோமோ அந்த ஃபைல்தான் இயற்கையாகவே முதலில் தோன்றும் அல்லவாதான். கடைசி நேரத்தில் நம்மால் எதுவும் செய்ய முடியாது. இற்போதைக்கு விட்டு விடலாம். கடைசி நேரத்தில் உடலை விடும் போது பாரத்துக்கு கொழாளலும் என்று மட்டும் என்னாது. அப்படி நடக்காது. எந்த நிலையில் வாழ்நாள் முழுவதும் ஆழமாக இருந்திருக்கிறதோ அந்த நிலையதான் தோன்றும். அதனால் தான் கிருஷ்ணர், ‘நீங்கள் உங்கள் கடைமைகளை செய்யும் போது கூட என் நிலையிலேயே இருங்கள்’ என்கிறார். இகன் பொருள் என்னவென்றால் நாம் வாழும்போது கூட நாம் என்னங்காற்ற விழிப்புணர்வில், சாட்சியாக இருக்க கூட உணர்வு நிலையில், கிருஷ்ணர் என்கிற உணர்வு நிலையில் இருக்க வேண்டும்.

அருத்த செல்வி: ‘நான் எப்படியான வாழ்க்கையான வாழ்வில் இறங்கும்போதும் சாட்சியாக இருக்க முடியும்?’ என்பது எளியவான முறையில் ஆராயப்படுகிறது. காறோட்டும் போது, அமர்ந்திருக்கும் போது, பேசும் போது, உங்களுக்கு உள்ளோயும் வெளியேயும் என்று நடக்கிறது என்று கவனியுங்கள். உங்களின் இருப்பிற்கு உள்பி யூதும், இருப்பிற்கு வெளியேயும் என்ன நடக்கிறது என்று கவனியுங்கள். உங்கள் கண்களை மூடத் தேவையில்லை. தியானம் செய்து வண்டி ஓட்டும் கண்களை மூட வேண்டாம். வெறுமனே உங்கள் உடலை விட்டு தள்ளி நில்லுங்கள். உங்கள் மனதிலும் உங்கள் இருப்பிற்கு வெளியேயும் என்ன நடக்கிறது என்பதை பாருங்கள்.

யாரிடமாவது அமர்ந்து பேசும்போது அவர் பேசுவதையும், நீங்கள் அதற்கு எப்படி பதிலிறுக்கிறீர்கள் என்பதையும் கவனியுங்கள். அவர் வாக்கியத்தை முடிக்கும்போதே நீங்கள் எப்படி முடிவுகளை எடுக்கிறீர்கள் என்பதையும், உங்கள் கருத்துக்களை அவர் மேல் சுமத்தி எப்படியெல்லாம் முயிற்சி செய்கிறீர்கள் என்பதையும் கவனியுங்கள். சாட்சியாக இருங்கள். தோடர்ந்து சாட்சியாக கவனியுங்கள். ஆசைகள், குற்ற உணர்வு, மற்றும் வலி போன்ற உணர்வுகளெல்லாம் தானாக மறைந்து விடும்.

எந்தக் கூஷணத்தில் உங்கள் கடல், மனம் ஆகியவற்றுக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் ஒரு இடைவெளியை உருவாக்கிக் கொள்கிறீர்களோ அந்தக் கூஷணத்தில்

‘கசன் அப்படி சொல்கிறார்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி கனவையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

துள்பங்கள் மறைந்து விடுகின்றன. எப்போது நீங்கள் சாட்சியாகின்றீர்களோ அந்த கூஷணத்தில் எல்லாத் துள்பங்களும் மறைந்து விடுகின்றன. முதலில் சில தடவை நீங்கள் தோற்க செய்ரிடலாம். ‘இது கஷ்டம் என்னால் முடியாது’ என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.

ரமண மகரிஷியிடம் ஒருவர் போய் ஆத்ம வித்தை (தன்னை அறிதல்) என்பது கஷ்டமா? என்று கேட்டார். அவர் அதற்கு, ‘கஷ்டம் என்கிற வார்த்தையின் கஷ்டம்’ என்கிறார். தமிழில், ‘ஐயோ! அதி கஷ்டம். ஆனால் விதை ஐயோ, அதி கஷ்டம்!’ என்று அழகாக பாடுகிறார். அழகாகச் சொல்கிறார். ‘பணித்தை அடைக முடியாது செய்ய வேண்டும். புழுகையும், பெயரையும் அடைய உழைக்க வேண்டும். எதை அன்றாய் வேண்டுமனாலும் உழைக்க போதுமானது. தன்னை உணர நீங்கள் கஷ்டா இருந்தாலே போதுமானது. வேறு எதுவும் செய்ய வேண்டாம். அவ்வளவு தான்’ என்கிறார். நமது உணர்வை சில கஷணங்கள் சாட்சியாக கவனித்தே போதுமானது.

உடனே கணக்குப் போடாதீர்கள் ‘நாளையிலிருந்து 24 மணி நேரமும் நான் சாட்சி என்ற உணர்வு நிலையிலேயே இருப்பேன்’ என்று பிறகு அப்படி இருக்க முடியாது. கவலைப் படுவீர்கள். ஒரு ஜந்து நிமிடம் மட்டும் உங்களால் அந்த நிலையில் இருக்க முடிந்தால் கவலைப் படார்கள். ஒரு முறை சுவையை விட்டால் பிறகு அதே உணர்வு நிலையிலேயே இருப்பீர்கள். ஒருமுறை சுவையை விட்டால் மீண்டும் அந்த நிலைக்கு வருவீர்கள். அதே மனநிலைக்குத் திரும்பத் திரும்ப வருவீர்கள்’.

‘கசன் அப்படிச் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுடான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென என் வளர்ப்பில் மிகப் பெரிய வரம். ஒரே நாளில் கூட அந்த அனுபவத்தின் போது உங்களுக்குள் இருந்து மன அமைதி ஏற்படும். உங்கள் உயிருக்குள் இருந்து மன உளைச்சல் மறைந்து விடும். ஒரு முறை சுவையை விட்டால் பிறகு அதே உணர்வு நிலையிலேயே இருப்பீர்கள். ஒருமுறை சுவையை விட்டால் மீண்டும் அந்த நிலைக்கு வருவீர்கள். அதே மனநிலைக்குத் திரும்பத் திரும்ப வருவீர்கள்’.

ராமகிருஷ்ணர், ‘ஒரு நாள் மாலை 4 மணிக்குள் கொஞ்சம் அமைதி ஒரு மயிலுக்குக் கொடுத்தால் அடுத்த நாள் மாலை சரியாக நாள் மணிக்கு அது உங்கள் வீட்டு முன்னால் நிற்கும். வட நாட்டில்

கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி கனவையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

[ERROR page 106 - NVIDIA client error]

[ERROR page 107 - NVIDIA client error]

நிலையில் இரண்டு நிலைகளும் இருக்கின்றன. உதாரணமாக நாம் விழித்திருக்கும்போது நமக்கு எண்ணங்கள் இருக்கின்றன. ஆனால் ஆழ்ந்த நிலையில் நமக்கு எண்ணங்கள் இருக்கின்றவா? இல்லை அதனால் மனதுக்கு எண்ணங்கள் உள்ள நிலை, எண்ணங்கள் அற்ற நிலை என்று இரண்டு வித சாய்ப்புகள் இருக்கின்றன.

அமே போல இருப்புத் தன்மை 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வு இருக்கும் நிலையும், 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வு இல்லாத நிலையும் உள்ளது.

இப்பொழுது நாம் விழித்திருக்கும் போது நடக்கும் போதும், இயங்கும்போது எல்லா நேரங்களிலும் 'நான்' என்ற உணர்வு இருக்கின்றது ஆயினும் உறக்கத்தில் இந்த விழிப்புணர்வு இருக்கின்றதா? இல்லை 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வு அப்போது இருப்பதில்லை. விழிப்புணர்வின் நிலையில் 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வு உள்ள நிலை இல்லாத நிலை என்ற இரண்டு நிலை இருக்கின்றது. மனதின் இரண்டு நிலைகளும், உணர்வின் இரண்டு நிலையும் சேர்ந்து நாம் நிலைகளை உருவாக்குகின்றன.

விழித்திருக்கும் நிலையில் 'நான்' எதை விழிப்புணர்வுடன் இருக்கும் நிலையைத் தான் 'ஜாக்ரத்' என்கிறோம்.(எல்லாமும் இவ்விலை! கொஞ்சம் பேர் களவில் இருக்கிறோம் ஏர்கணசேவ் தூங்கி விட்டோம் தான்)

இரண்டாம் நிலை - எண்ணங்கள் இருக்கும் ஆனால் 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வு இருக்காது இதைத்தான் களவுநிலை (ஸ்வப்னா) என்கிறோம் எப்படி? 'என்று நீங்கள் கேட்கலாம். கனவு நிலையில் 'நான்' என்ற உணர்வை விட எண்கள் களவுகள் அதிகமாக இருக்கும் அதனால்தான் நம்மால் களவுகளைத் தெர்ந்தெடுக்க முடிவதில்லை. நாம் விழித்திருக்கும் போது 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வு அதிகம். அதனால்தான் நமது எண்ணங்களைக் கட்டுப்படுத்த முடிகிறது. நாம் அவைகளை அடக்க முடிகிறது. நாம் அவைகளை அடக்க முடியும், மாற்ற நாமோ அதைச் செய்ய முடியும் எண்ணினால் 'நான்'

என்ற விழிப்புணர்வு எண்ணங்களை விட அதிகமாக இருக்கின்றது. கனவு நிலையில் எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கின்றன.

என்ற விழிப்புணர்வு எண்ணங்களை விட அதிகமாக இருக்கின்றது.

கனவு நிலையில் எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கின்றன.

இப்பொழுதெல்லாம் வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுயன்' என்பதே ஆழ்நிலை வெளிப்படுகிறேன். என

இருப்பதைத்தான் வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

என்ற விழிப்புணர்வு எண்ணங்களை விட அதிகமாக இருக்கின்றது. கனவு நிலையில் எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கின்றன.

அடுத்த நிலையில் 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வும் இல்லை. எண்ண ஓட்டமும் இல்லை. இதுஆழ்ந்த உறக்க நிலை. இதை 'சுஷுப்தி' நிலை என்று அழைக்கின்றோம். மூன்று நிலைகள் - அதாவது ஜாக்ரத், ஸ்வப்னா, சுஷுப்தி நிலைகளை விழிப்புணர்வு நிலை. ஆழ்நிலை விழிப்புணர்வற்ற நிலை என்கிறோம்.

நான்காவது ஒரு நிலை உள்ளது. இதை நான் வாழ்வில் அனுபவித்து இல்லை. அந்த நிலையில் 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வு இருக்கும். மூன்றுமையான 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வு இல்லை. இதைத்தான் 'சமாதி' என்கிறோம். 'துரியாதவஸ்தை' தான் 'தூரானம்'. 'பிரம்ம ஞானம்' தன்னை உணர்தல், நிர்வாணம் ஆன்ம புத்தி, தெய்வீக நிலை, நித்யானந்தம் முதலியவற்றில் குறிப்பிடுகிறோம்.

எல்லா மேற்கண்ட சொற்களும் எண்ணங்கள் இல்லாமல் ஆனால் முழு விழிப்புணர்வு நிலையில் இருக்கும் தன்மையைக் குறிப்பிடுகின்றன. இந்த நிலையில் நாம் உடல், மனம் அற்ற தன்மையில் உள்ளோம். கனவு ஜாக்ரத் நிலையில் நாம் மனம் உடலுடன் உள்ளோம். கனவு நிலையில் கூட்சும சரீரத்தில் இருக்கிறோம். நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். கனவு நிலையிலும் நாம் உடலேறு இருக்கிறோம். அதனால்தான் கனவுகளின் பயணம் செய்ய முடிகிறது. லாஸ் எண்ட்லில் உறங்கி இந்தியாவில் விழிக்கிறோம். நாம் கூட்சும சரீரத்தில் உள்ளோம். ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் காரண சரீரதை அடைகிறோம்.

அரிய நிலையில் நாம் எல்லையற்ற நிலையை உடலற்ற நிலையை அடைகின்றோம். அங்குதான் நாம் முழுமையான 'நான்' என்ற விழிப்புணர்வு நிலையில் இருக்கின்றோம்

[ERROR page 109 - NVIDIA client error]

அவர்அழகாகச்சொன்னார் 'இல்லை!நானுன்னைத்தடுக்கவிரும்பவில்லை. ஆனால் நீ போவதை ஜீரணிக்கவும் முடியவில்லை. அதனால்தான் அழுகிறேன்' என்றார். இப்போது சூடா என் பேர்மருக்கு நன்றியுடையவரைக்கு இருக்கிறேன் றன். என்னைத் தடுக்காததால் மட்டும்தான். சிறு வயதிலேயே நீங்கள் நினைத்துப் பார்க்காததையெல்லாம் நான் செய்திருக்கிறேன். இராமபத்துக்கு வெளியே சடுகாட்டில் அமர்ந்து கொண்டு இரவு சேரங்களில் தியானம் செய்திருக்கிறேன். வேறு யாராவதான இருந்தால் சகிக்கிருக்க மாட்டார்கள். ஆப்படியோ எனது ஆன்மீக சாதனையைத் தொடர்கிறார் போலுத்தான் குழந்தை இருந்தது.

உங்களது குழந்தையும் கூடும்போதும் உங்களைத் தடை செய்யாமல் உதவி செய்தால்புரிந்து கொள்ளுங்கள், விழிப்புணர்வுடன்கூட ஒருபிறவியை எடுத்துத்துள்ளீர்கள் நீங்களும் கூட ஒரு யோக பிரஸ்தா தான்.

ஒரு முறை கூட அந்த விழிப்புணர்வு நிலையை நீங்கள் அனுபவிக்க வில்லையென்றால் உடம்பும், மனமும் அந்த நிலையில் நீங்கள் வாழ முடியாது ஞான்று சுருங்கங்களுக்குள் நீங்கள் உடலை எடுத்துத் தீவுவீர்கள்.

லேசாக ஒரு முறை அந்த அனுபவத்தைப் பார்த்து விட்டாலும், என்னங்களற்ற அந்த விழிப்புணர்வை நீங்களுடம்பொருட் ஒமனதோடும் இருக்கும் போது அனுபவித்து விட்டாளும் நித்யானந்த ஸ்பரண சக்தியும் அல்லது ஸ்ரீகாம் இந்தக் கருட்க்கு அடிப்படையிட்டேன்இருக்கிறேன். நான் செய்வதெல்லாம் என்னங்களற்ற அந்த விழிப்புணர்வை ஒரு முறையேனும் உங்களை உணரச் செய்வதுதான்.

உண்மையில் ஒரே ஒரு முறை நீங்கள் அதை அனுபவித்து விட்டாலும் வாழ்க்கையில் எதை அடை வேண்டுமோ அதை அடைத்து விட்டீர்கள் அந்த சநாதி நிலையை ஒருமுறையேனும் அனுபவித்துப் பார்க்கவில்லையென்றால் நீங்கள் வேறு எதை அடைந்தாலும் பயனில்லை அடுத்த படியில் கிருஹஸ்தன் அந்த என்னங்களற்ற விழிப்புணர்வை எவ்வாறு அடைவது என்பதைப் பற்றியும் இறப்பு மற்றும் உடலை விட்டுச் செல்லும் கலையையும் பற்றி விரிவாகப்பார்க்கலாம். அடுத்த சபலோகத்தில் அதைப் பற்றி விரிவாகப்பார்க்கலாம்.

'சுடன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்ற தாயாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவேற்ற ஊடல், பொருள், இன்பம் பசிக்கு வெற்றிக்கு ஏக்கமலிந்தார்.

கேள்வி: சுவாமிதி, 'நித்யானந்த ஸ்பரண பயிற்சி முகாம் (அஜுகக) அல்லது ஸ்ரீகாம் உங்கள் சொந்த அனுபவத்தில் அடிப்படையில் என்று சொல்னீர்கள் அதை மேலும் விளக்க முடியுமா?

சரி! நான் என் இந்த நித்யானந்த ஸ்பரண பயிற்சி முகாமை மீதூஆரம்பித்தேன் அல்லது எப்படி நிகழ்ந்தது என்பதைச் சொல்கிறேன்.

ஆரம்பிக்கும் முற்பக நான் சொல்லப் போவதெல்லாம் உண்மை என்ற உறுதி மொழியை எடுகிறேன்.

நீங்கள் கேட்டாலோம் 'எதற்காக இப்படி ஒரு உறுதியாக எடுத்கிறீர்கள், சுவாமிதி,' என்று ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைப் பற்றி சொல்லுங்கள் ஒரு உண்மைசொல்கிறேன்-நானுமேதுவாகவான்யாருடைய வார்த்தையையும் நம்பவில்லை. தெரிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நான் மெதுவாக மற்றவர்கள் சொல்வதை உண்மை என்று நம்பவில்லை. என்றால் கேள்வி கேட்டபோம், 'என்று கேள்வி கேட்டபோம், இல்லையென்றால் மரியாதைக்காக கேட்டு வைப்போம். ஆனால் நம்பவில்லை. அவரது சொற்களை நாம் உள் வாங்கிக் கொள்வதில்லை.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் எதிர்க்க சக்தியும், தர்க்கியும் இருந்தால் எதிர்ப்போம் எதிர்க்க முடியாத நிலையில் இருந்தால் கேள்வி கேட்டபதில்லை ஆனால் அந்த வார்த்தைகள் கூடுருகிற நுழைகிற அளவிற்கு அனுமதிக்க மாட்டோம். வார்த்தைகள் உள்ளே நுழைய அனுமதிப்பதில்லை. அதனால்தான் 'நான் சொல்கிற வார்த்தைகள் அனைத்தும் உண்மை' என்று நான் சத்தியம் செய்கிறேன். வெளியுலகைப் புரிந்து கொள்ள மனம் போதும் ஆனால் உலகளவில் ஒன்றை அனுபவிக்க குருவின் உதவி தேவை.

வெளியுலகில் ஒரு அனுபவத்தைத் திரும்பப்

இருபத்தைந்து வருடம்

வரும் போராளி அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் இவர் தயவெல்லாம் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணான் என்குழந்தை... தெரிந்தது...

'சுடன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்ற தாயாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவேற்ற ஊடல், பொருள், இன்பம் பசிக்கு வெற்றிக்கு ஏக்கமலிந்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமலிந்தார்.

பெறுவதற்கான சுக்திரத்தைத் தருபவர் விஞ்ஞானி உதாரணமாக நிழூட்டனின் புவியீர்ப்பு விசையைப் பற்றி விளியைத் தந்தார் ஒரு ஆப்பிள் மரத்தில் இருந்து கீழே விழுந்த போது அவருக்கு ஒரு உண்மை புரிந்தது. மற்றவர்கள் விருந்து கொள்ளும் வரையில் ஒரு விளியை உருவாக்கினார். அதனால் வெளியுலக அனுபவத்தைப் புரிந்துகொள்ள சுக்திரத்தைத் தருபவர் விஞ்ஞானி. அதேபோல் உள்ளுலகில் ஒரு அனுபவம் பெற உதவவர் குரு இந்த நிகழ்ச்சி முழுவதும் எனக்கு நிகழ்ந்த அழுபதகத்தை உங்களுக்குக் கொடுப்பதற்காக சுக்திரம்தான். அதனால் எனக்கு என்ன நிகழ்ந்த என்பதை சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும். நிழூட்டனிடம் புவியீர்ப்பு விசை பற்றிய விளியை அவர் எவ்வாறு கண்டறிந்தார். அவருக்கு எற்பட்ட அனுபவம் குறித்து என ஆராய்பித்து விளக்கத்தான் வேண்டும். எப்படி தர்க்க ரீதியாக, படிப்படியாக அந்த முடிவுக்கு வந்தார் என்பதை விளக்கத்தான் வேண்டும். இப்போது நானும் எனக்கு என்ன அனுபவம் நேர்ந்தது. அதே அனுபவத்தை எப்படி எப்படி உங்களுக்குள் நிகழ்ந்து முடியும் என்று விளக்குவேன். முதலில் எப்படி இந்த அனுபவம் எனக்கு நேர்ந்தது என்பதையும், அதே அனுபவத்தை உங்களுக்கு நிகழ்ந்து முடியும் என்பதையும் சொல்லுவிளக்கிறேன். இதை சரியாகப் புரிந்துக் கொள்ளாவிட்டால் நம்மால் இந்த சுக்திரத்தின் அடிப்படையில் வேலை செய்ய முடியாது. நான் ஞானமடைவதற்கு முன்பு வாரணாசி என்ற புனிதத் தலத்தில் இருந்தேன். அங்கே ஒரு மூத்த சன்னியாசியைச் சந்திதேன். வைதானவர் அவர் காஞ்சர்வியாதியால் கஷ்டப் பட்டுக் கொண்டிருந்தார் ஒரு மருத்துவ மனையில் அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் இருந்தார். அவரை கவனித்துக் கொள்ளகிற வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. அவர் மிகப் பெரிய சன்னியாசி ஆனால் ஞானமடைந்தவர் இல்லை. மிகப் பெரிய தபஸ்வி நிறையத் தவம் செய்தவர் ஞானமடையில்லை பெற்றாலும் பெரிய தபஸ்வி அரவது கடைசி நாட்களில் அவரைப் பார்த்துக் கொள்ளகிற வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. தினமும் அவருக்கு உணவு கொண்டு வந்து கொடுப்பதும் அவரது சலவைகளைப் அளிப்பதுமாக இருந்தேன். ஒரு நாள் அவரது படுக்கைக்கு அருகே இருந்த ஒருவர் மெல் இறந்து கொண்டிருந்தால் மெல்ல மரணமயிந்து கொண்டிருந்தார் டாக்டர்கள் சுற்றிலும்

206

நின்று கொண்டு தங்கால் முடிந்ததைச் செய்து அவரைக் காப்பற்ற முயன்று கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. அப்போது நான் ஞானமடையவில்லை. ஆனால் எனக்கு மிக அருமையானதொரு ஆழ்மீக அனுபவம் எற்பட்டது. அது மிகவும் அழகான அனுபவம். என்னுடைய மன அனுபவம் அதே நகரத்தில் அந்த அனுபவம் எனக்கு முன்பு எற்படிருந்தது. நான் அப்போது வாரணாசியில் மணிகர்ணிகா காட்டில் இருந்தேன். அங்கே நான் தினமும் செய்வார்கள். அங்கே தான் எனது உடல் இறப்பபடையும் எனது ஆன்மா உடலையும் மனதையும் தாண்டிச் சென்றிருந்தேன். அந்த அனுபவத்தில் காரணமாக அந்த மணிதருக்கு என்ன என்பதை என்னால் உணர முயுந்தது. மெதுவாக மரணம் நிகழ்ந்து போது அவர் துன்பப்பட்டார் போராடினார். முதலில் உடலில் ஆளவு கட்டந்த வலி எற்பட்டது. அவரது முகத்தில் வேதனை தெரிந்தது. அடுத்ததாக அவது மூச்சு நின்றது. உள்ளிழுப்பதையும், வெளியிடுவதையும் மிகவும் கஷ்டத்துடன் செய்தார். நான் அவரது துன்பத்தையும், கஷ்டத்தையும் தெளிவாகப் பார்த்தேன். இப்போது கூட எனக்கு நினைவிருக்கிறது. அதே வலியையும், மரணத்தையும் என்னால் உணர முடிகிறது. ஆனால் உர முடிகிறது. ஆன்மாவில் தேக்கள் கொட்டுவது போன்ற வலி என்று சொல்கிறார்கள் அது போன்ற வலி நம் விரலை ஒரு அங்குலம் கத்தியால் வெட்டிக் கொண்டால் என்ன வலி இற்படுகிறது எப்படி வலியா வேதனைப் படுவோம்? மரணத்தின்முதல் படி எந்த அளவிற்கு கத்தியால் வெட்டுவதைப் போல. என்னால் அந்த மரணத்தின்முதல் படி எந்த அளவிற்கு கத்தியால் வெட்டுவதைப் போல வேட்டவேதைப் போல.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். கமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். கமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன்

பந்தான் எங்களுக்கு

வதையும், வலியையும் உணர முடிந்தது. அவர் மெல்ல மெல்லத் தன் உடலை விட்டு விலகிக் கொண்டிருந்தார் தர்க்க அறிவால் இதை ஏற்றுக் கொள்வது கஷ்டமாக இருந்தாலும், பட்டறிவு பூர்மாக இதை ஏற்றுக் கொவ்வது கஷ்டமாக இருந்தது. முதலில் இதை முடித்து விடுகிறேன். பிறகு ஆராய்வோம். முதலில் எனது அனுபவத்தை சொல்லி விடுகிறேன் பிறகு அதை ஆராய்வோம். உங்களால் இதை உள்வாங்கிக் கொள்ள முடிந்தால் வாங்கிக் கொள்ளுங்கள். இல்லாவிட்டால் இது ஒரு 'அனுபவமானம்' என்று விட்டு விடுங்கள். கடைசியில் இதைப் பற்றி நடக்கின்றது என்று புரிந்து கொள்வோம் மிக அதிகமான வலியையும்,

207

13

இருபத்தைந்து வருடம்

வேதனையையும் அவர் அனுபவத்தைத் தான் பார்த்தேன் அவ்வளவு ஆழமான உ வதனை. உயிர், ஸ்தூல உடலில் இருந்து பிராண சாரத்திற்கக் போனது. இரண்டாவது சரீரம் பிராண சாரம் என்பதனால் மூச்சுக்காற்றின் சக்தி உள்ள இடம். எழு உடல்களும் எழு சக்திகளைக் குறிக்கின்றன. பிராண சாரத்திற்கு நுழையும் போது வலியும் வேதனையும் அதிகமாக இருந்தன. நமது பிராண சீரதம் நமது ஆசைகளால் நிரம்பியது நான் முன்பே சொன்னது போல ஆசைகளும், மூச்சும் மிக நெருங்கிய தொடர்புடையவை. நமது மூச்சுக்காற்றை மாற்றினால் நமது ஆசைகளும் மாறும். அவரது உயிர் பிராணா சாரத்துக்கு நுழையும் போது உயிருள் ஆசைகள் எல்லாம் மேலே சந்திய நிறைவேறாத ஆசைகளால் அந்த உயிர் மிகவும் கஷ்டப்பட்டது. அந்த உயிர் அடுத்த சாரீரக்களின் நுழைக்க போகும் குற்ற உணர்வ அதிகமாயிற்க மற்ற உணர்பு ‘ஓ! அப்படியா வாழ்ந்திருக்க வேண்டும், இப்படி வாழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்ற உணர்வு உங்கருக்குள் எற்பதுக்கும் எப்படியோ ஒவ்வொரு சரீரமாக அந்த உயிர் நகர்ந்தது முடிவில் அவர் இறந்தார் என்பதை நான் பார்த்தேன். நான் அப்போது ஞானமடைந்தவரான் என்றால் உதவி செய்ய முடியவில்லை நான் அவர் துன்பத்தை மட்டுமே பார்த்தேன் அப்படி அதைப் பார்ப்பது எனக்குள் அளவு கடந்த வதனையை ஏற்படுத்தியது. அப்போதுதான் என் ஞானமடைதவர் மட்டுமே அதைப் பார்த்து முடியும் என்பது புரிந்தது நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன். உதவி செய்வதற்கு சக்தியில்லாமல் இந்த நிகழ்வுகளைப் பார்ப்பதற்கான அதிகப்படியான சக்தி பெறுவது என்பது கொடுமையானது. நிறையப் பேர் என்னிடம் ‘கேட்கிறார்கள் சுவாமிஜி எனது முற்பிறவி பற்றிய நினைவை எனக்கு கொடுங்கள்’ என்று நான் அவர்களிடம் ‘உங்கள் வயதென்ன?’ என்று கேட்பேன் அவர்கள் 40-லிருந்து 50 என்பவர்கள் இந்த வயதில் முற்பிறவியைப் பறாக் கவரும்புகிறார்கள். நான் அவர்களிடம் ‘இந்த 40-50 வருட நினைவுகளை உங்களால் அதிகமாகக் கையாள முடிகிறதா’ என்று கேட்பேன். 40-50 வருட நினைவுகளை நன்மாற் சமாளிக்க முடியவில்லை. நன்மைப் துரத்துகிறன. 40-50

13

இருபத்தைந்து வருடம்

வருட நினைவுகளாகிய சுமாலிக்க முடியவில்லை என்றால் இன்னும் 100 வருட நினைவுகளை எப்படி சமாளிக்க முடியும்? 140 வருட நினைவுகளை எப்படி சுமாளிப்பது. அதனால்தான் தெய்வ அருளால் நமது முற்பிறவி நினைவுகள் நமக்கு இருப்பதில்லை. நமது கடந்த காலப் பிறவிகளை அறிந்தால் துன்பங்கள் அதிகம்தான் ஆடும். மேலும் துக்கப்படுவோம். வருந்துவோம். நமக்கு இந்த உற்ற சக்தி இருந்து ஆனாத உதவி செய்ய முடியாது நிலை இருந்தால் நாம் மிகவும் வருந்துவோம். அந்த மனிதரோடு சேர்ந்து நானும் வேதனைப்பட்டேன் கொடுமையான ஒரு விபத்தை ரோட்டில் பார்த்த அனுபவம் அது ஒரு விபத்தை பார்த்தால் இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு நன்மாற் சாப்பிட முடியுமா இல்லை அதே போல்தான் எனக்கு இருந்தது. விபத்திலாவது நாம் ஒரே ஒரு உடலைப் பார்க்கின்றோம் இங்கே எழு சாரங்களைப் பார்த்தேன். பிறகு என்ன ஆனது? அந்த துக்கம் என் மனதில் ஆழல் புகிந்து என்னுடைய உடல் வரை நாட்களில் நடப்பது வந்து ஒட்டிக் கொண்டு நான் நடப்பதைப் போல் நான்கின்றனால் சாப்பிட முடியவில்லை, உறங்க முடியவில்லை. நம்ப முடியாத அளவில் அது, எப்படியோ கொஞ்ச நாட்களில் நான் வாரானாசியை விட்டு வந்துவிட்டேன். ஒரு வருடங்களுக்குப் பிறகு எனக்கு ஞான அனுபவம் ஏற்பட்டதற்குப் பிறகு நான் தெளிந்திருந்தியாலுக்கு வந்தேன். சிறிய சிறிய டவுந்களில் நான் மீண்டும் மரணத்தைப் பார்த்தேன். இரண்டாவது முறை நான் பார்த்த மனிதர் துக்கப்படவில்லை. இரண்டாவது மரணத்தையும் நான் ஒரு அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் தான் பார்த்தேன் நான் காரணத்தை ஆராய்ந்தேன் முதல் மனிதர் என் கஷ்டப்பட்டதில்லை? அதை ஆழ்வு செய்ததான் மூலமாகவும், தியானங்கள் மூலமாகவும் கண்டெடுத்து வழிதான் மீண்டும் யாக உருவெடுத்தது. இரண்டாவதுமரணத்தைப் பற்றிநானுங்களுக்கு விளக்குகின்றேன். அப்போது நான் ஞானமடைந்திருந்தேன். நான் எனது பக்தர் ஒருவரை குணப்படுத்துவதற்காக ஆஸ்பத்திரிக்கு சென்றிருந்தேன் அவருக்கு தியான சக்தி சொல்லி அவருக்கு தியான சக்தி கொடுத்தேன். அதே சமயம் பக்கத்துப் படுக்கையில் இருந்து ஒருவர் இறந்து கொண்டிருந்தார். நடப்பதை என்னால் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள

13

இருபத்தைந்து வருடம்

‘கதைன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘கதைன் பெரிய துன்பம் வேண்டுமென்று சிலுவையிலிருந்தே கனவ கண்டேன் துன்பம் தீரும்நாள் உடல், பொருள், ஆவி எல்லாதையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உரக்கமலிந்தார்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

‘கதைன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘கதைன் பெரிய துன்பம் வேண்டுமென்று, சிலுவையிலிருந்தே கனவ கண்டவர் என் துன்பம் தீரும்நாள் உடல், பொருள், ஆவி எல்லாதையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உரக்கமலிந்தார்.

[ERROR page 113 - NVIDIA client error]

[ERROR page 114 - NVIDIA client error]

[ERROR page 115 - NVIDIA client error]

ஐம்புலன்களின் பிடியில் இருந்து நம்மை விடுவித்துக் கொள்வதே இதன் பொருள் நாம் உடல் ரீதியான நம் புலன்களை மூடிக் கொள்கிறோம். என்பது இல்லை நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். பிரித்தியங்காரம் என்பது நமது வெளிப்புலன்களை அடைத்துக் கொள்கிறோம் என்பது இல்லை நாம் கண்களை மூடிக் கொண்டாலும் உள்ளே ஒரு டெலிவிஷனின் ஒளிக் கொண்டிருக்கிறது. இல்லையா? நமது காதுகளும், வாயையும் மூடிக் கொண்டாலும் உள்ளே ஆன்ம புலன்களை மூடுவதில்லை. அப்படியே அடைந்தாலும் நம் மனம் வேலை செய்கிறது. நாம் உங்கள் புலன்களை மூடிக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லும் போது உள்ளே இருக்கும் 'விராத்தைச் செயல்முறைப் படுத்தாதீர்கள்' என்பது தான் பொருள். நாம் செல்வது என்னவென்றால் வெளியே நடக்கிற விஷயங்களைக் கேளுங்கள் சுற்றிலும் நடப்பதை முகருங்கள் ஆனால் எதையும் சட்டியாக இருந்து கவனியுங்கள்" என்பது தான்.

இந்த வழியில் மட்டும்தான் நாம் உணர்வுகளை மூடி முடியும் நாம் எண்ணங்களை அடக்கவோ, உறுவாக்கவோ கூடாது. நாம் வெறுமனே அவைகளைக் கண்காணிக்க வேண்டும்.

நமது விழிப்புணர்வை அதிகரிக்கும் போது தொடர்ந்து வரும் எண்ணங்களின் மட்டத்திலேத் தடுக்க முடியும் விழிப்புணர்வு அதிகரிக்க எண்ணங்கள் குறையும் நமது விழிப்புணர்வு அதிகரிக்க நமது கவனத்தில்வொரு நோக்கிக்கும் வரும் எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை குறையும்.

கருவிகள் இதேத்தான் புலன்களை ஆடிப்பது என்று குறிப்பிடுகிறார் நாம் இப்படி செய்யச்செய்ய இநாழ்கலத்தின்நமது விழிப்புணர்வு அதிகரிக்கிறது. நாம் நமது புலன்களை அடைத்து இயற்கையாகவே நமது நிழல்களில் நம் மனம் பொருந்த விழுகிறது நமது மூச்சுக் காற்றைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு அதிகரிக்கிறது. நாம் சக்தி அல்லது பிராணச் நமது அமைப்பில் குறைவதை உணரலாம்.

தாரணை என்று இதைதான் குறிப்பிடுகிறோம் நமது விழிப்புணர்வை அதிகரித்து நமது புலன்களில் நிறையும் உள்ளிருடுகளைக் குறைத்தால் உயிர்ச்சக்தி நமக்குள் சக்தியூட்டுவதில் கவனம் செலுத்த முடியும். நாம் இயற்கையாகவே மனம்

உடல் ஆளி இவற்றை ஒமுபடுத்துகிறோம். இதைத்தான் 'யோகா' என்கிறோம்.

கிருஷ்ணள் திரும்பத் திரும்ப இந்தக் கருத்தைத் வலியுறுத்துகிறார். அவர் இந்த உண்மையைத் திரும்பத் திரும்ப வலியுறுத்துகிறார். அர்ஜுனனிடம் இறப்புக்கு முந்தைய அந்தக் கடைசி நிலையைப் பற்றித் திரும்பத் திரும்பக் கூறுகிறார். இதற்கு முந்தைய சுலோகங்களில் அவர் இந்த உண்மையைச் சொல்கிறார்.

புரிந்து கொள்ளுங்கள் இது மிகச் சிறந்த நுட்பம் இது, நடைமுறைப்படுத்தாமல் வெறுமனேபடிப்பதற்கான நுட்பம் அல்ல. மக்கள் இந்த வாழ்த்தையேப் பயன்படுத்திச் சென்றிருக்கிறார்கள். புரிந்து கொள்ளுங்கள். இதைப் பயிற்சி செய்து மிக உயர்ந்த சக்தியோடு அவர்கள் இணைந்துகொள்கிறார்கள். எத்தகையோ பேர் இதனால் ஞானிகள் ஆகிறார்கள். அவர்கள் தங்களது நினைத்தைக் கொண்டே இறுக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்களது அசைக்க முடியாத அர்ப்பணிப்பை உணர்ந்து பல விதங்களில் வெளிப்படுத்தி உள்ளார்கள்.

அவர்கள் ஆடிப்பாடி கடவுளின் புகழைப் பாடிய போது மக்கள் சிரித்தார்கள் ஆனால் ஞானியின் சக்தியை அவர்கள் இந்த உடலை விட்டுப் பிரிந்தபோது கண்டு போதுவதான் புரிந்து கொண்டார்கள்.

எந்த மக்கள்கிருஷ்ணனைஅடை கிறார்களோ யார் தொடர்ந்து யோசத்தின் பாதையில் இருக்கிறார்களோ யார் விலகாமல் அந்த தெய்வீக சக்தியின் நினைவாக இருக்கிறார்களோ அவர்கள்தான் கிருஷ்ணனை அடைகிறார்கள். கிருஷ்ணன் உணர்வுலேயே இருக்கமொறு சொல்கிறார்.

பிரச்சினை என்னவென்றால் ஒரு ஞானி 'தொடர்ந்து என்னை நினையுங்கள்' என்று சொல்லும் போது அவர் எப்படி அப்படிச் சொல்லாம்? எவ்வளவு அகங்காரம் உடையவராக இருக்கிறார்? நாம் எதற்கு அவரை நினைக்க வேண்டும்?

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் கிருஷ்ணனோ அல்லது எந்த ஞானியாக இருந்தாலும் அவர் நமது உள்ளுலகம் ஆதிக்கசியில் இருந்து விடுபட்டிருக்க வேண்டும். நமது உள்ளுலகம் விடுதலையாக இருக்க வேண்டும். நமது எண்ணங்கள் பொதுவாக ஆசையையோ, பயத்தையோ சார்ந்தே இருக்கின்ற நமது

[ERROR page 117 - NVIDIA client error]

[ERROR page 118 - NVIDIA client error]

[ERROR page 119 - NVIDIA client error]

பற்றிப் பேசுகிறீர்கள் இது வரையிலும் நமக்கு கிடைத்தது பற்றி என்ன சொல்கிறீர்கள் கி 30 ஆண்டுகளாக நமக்குக் கிடைத்த உணவைப் பற்றி நினைத்துப் பார்க்கிறீர்களா, தெரிந்து கொள்ளுங்கள் எனது நினைவின்றுவு என்பது எதாவது கிடைப்பது அல்லது கிடைக்காதது எப்பது பற்றியதல்ல எனது உணர்வின் ஆழ்ந்த மகிழ்ச்சியையும் நன்றியையும் தெரிவிப்பதன் வெளிப்பாடுதான் அது. தேவைகளற்ற பிரார்த்தனை நிறைந்த வெளிப்பாடு. அவ்வளவுதான்" என்றார். ஒரு ஞானி துள்பதையும், மகிழ்ச்சியையும் பிரபஞ்சத்திடம் முழுமையான நன்றியுடனும், முழுமையான சரணாக்கிதத்துடனேயும் தான் பார்க்கிறார். ஞானிகள் மகிழ்ச்சிக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் அவர்கள் எதன் மீதும் பற்றுக் கொண்டவர்கள் இல்லை. அவர்கள் கருணை வடிவானவர்கள். இன்னொன்றும் உள்ளது. ஞானமடைந்தவர்கள் தங்களிடம் உள்ளவை எல்லாவற்றையும், தாங்கள் பெற்றுவற்றையும் பிரபஞ்சத்திடம்கே சமர்ப்பிக்கிறார்கள் உணவு கிடைத்தால் அப்பனிக்கிறார்கள் பல நாட்களுக்கு பசியாக இருந்தால் அதையும் சமர்ப்பிக்கிறார்கள். பணம் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் அவர்கள் உள்ளே செல்வந்தர்கள்தான். ஏனென்றால் எல்லாவற்றையும் அவர்கள் சமர்ப்பித்து விடுகிறார்கள். அவர், 'பிரபஞ்சம் பார்த்துக் கொள்ளட்டும்', என்கிறார் அவரது எல்லாப் பொறுப்புகளையும் பிரபஞ்சத்திடம் விட்டு விடுகிறார் அப்படியொரு சரணாக்க நிகழ்கிற போது உள்ளே அப்படியொரு விடுதலையுணர்வு ஏற்படுகிறது நாம் தியரென்று மகிழ்வில் ஒளிர்கின்றோம். நாம் எதோவென்று துக்கம் என நினைக்கிறோம் ஏனென்றால் நாம் அதற்குப் பொறுப்பாளர்கள் என நினைக்கிறோம். நாம் அதிகக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் நினைக்கிறோம். அடுத்த சிலோகத்தில் கிருஷ்ணனுக்கும் நிறைந்த உலைகப் பற்றியும் எப்படி நற்செயல்கள் நன்மை பிறப்பு இறப்பு என்ற சுழலில் இருந்து வெளியே எடுத்துத் கொள்வதில்லை என்பதைக் குறிப்பிடுகிறார். இந்தப் பூவுலகில் மிக உயர்ந்த பிரம்ம லோகத்தில் இருந்து மிகத் தாழ்ந்த

'சஞன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'சஞன் பெரிய ஞானக வேண்டுமெனை, என சிறுவயதிலேயே கனவு கண்டவன் என் தத்தை. கனவை திழுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி கனைத்தையும் செனவழிது என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார். இருபத்தைந்து வருடம்

பொருள் சார்ந்த உலகம் வரை பிறப்பு, இறப்பும் இருப்பும் தொடர்ந்து நிகழ்வதால் துக்கமே நிறைந்துள்ளது. ஆனால் என்னை அடைகின்றவர், எனது உணர்வையும், இறப்பையும் அடைகின்றவர் மீண்டும் பிறப்பதில்லை. முன்பு சக்தி வட்டங்களைப் பற்றிக் சொல்வேன். நாம் பிரம்ம லோகத்தையே அடைந்தாலும் மீண்டும் நாம் பிறப்போம் அதுவரை நாம் நல்ல நோக்கங்களும், செயல்களையும் உடையவர்களாகவே இருந்தாலும் கூட மீண்டும் நாம் உடலுக்குள் வரவேண்டும். நன்றாகப் கொள்ளுங்கள் இறந்தபின் நல்லவைகளச் செய்தாலும் கூட நாம் திரும்ப வருவோம். நமது புண்ணியங்கள் நமக்கு ஞானத்தைத் தராது. நான் மக்கட்கிடம் 'எனது ஆசிரமத்துக்குப் பணம் தந்தாலும் கூட நர்க்கதிக்கு நான் 'ச்விட் பாஸ்' தர இயலாது என்று சொல்வதுண்டு நான் சுவிட் பாஸ் தர முடியாது நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் அனுபவிக்க வில்லையென்றால் பிறப்பு, இறப்பு என்ற இந்த சுழற்சியில் இருந்து யாருமே உங்களைக் காப்பற்ற முடியாது. சில பேர் நினைக்கிறார்கள். சில பேர் நினைக்கிறார்கள். சில அரசியல் அவர்கள் இறக்கும்போது அவர்களிடம் இருக்கும் அபர்களைப் புதைக்கும் போது அந்த அரசியல் தொண்டர்களின் வாயில் கதவைத் திறந்துவைத்து அவர்களிடம் இருக்கும்.

சொல்கிறார்கள்?' என்று விசாரித்தற்கு, 'சஞன் பெரிய ஞானக வேண்டுமெனை, கண்டவன் என் தத்தை. கனவை திழுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி கனைத்தையும் செனவழிது என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

நான் தெளிவாகச் சொல்கிறேன் இந்த நிறுவனத்தில் அப்படியொரு முறை இல்லை. நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நான் எப்போதும் மக்கட்கிடம் புண்ணியம் செய்யுங்கள் நான் உங்களைச் சொர்க்கத்திற்குக் கொண்டு போகிறேன்" என்று சொல்வதில்லை. செய்யுங்களை நன்றியோடும் முறையில் செய்யுங்கள்" என்றுதான் சொல்கிறேன். உங்களுடைய மன அமைப்பினாலேயே நீங்கள்

சோர்க்கத்தில் இருப்பீர்கள் நன்றியனுருடன் செய்வதற்காகவே ஒரு செயலைச் செய்யுங்கள் நாளை சோர்க்கத்தில் உங்களுக்கு ஒரு தனியிடம் கிடைக்கும் என்பதற்காக அல்ல.

நான் மக்களிடம் நீங்கள் எனது ஆசிரமத்துக்குப் பணம் கொடுத்தாலும் நான் ஸ்வீட் பால் கொடுக்க முடியாது. இதுதான் உண்மை என்று சொல்கிறேன். உடலே மக்கள் கேட்கிறார்கள்.

அப்படியானால் நீங்கள் என் கோயில்களையும், ஆசிரமங்களையும் கட்டி கிறிக்கிறீர்கள்? ஏன்று நான் அவைகளை ஆன்மீக இயலின் சோதனைச் சாலைகளாக இருப்பதற்காகவே அமைக்கிறேன். ஆசிரமங்களும் கோவில்களும் மக்கள் ஆன்மீகவியலை ஆராய்வதற்காகவும், மிகப் பெரிய உண்மைகளை ஆராய்வதற்காவும் அந்த உண்மைகளை உள்வாங்கி தங்கள் வாழ்வில் பயிற்சி செய்வதற்காவும் உள்ள இடங்கள். அவைகள் உள்ளனலக விழுந்தானத்தின் பரிசோ சாதனைச் சாலைகள்.

உலக முழுவதிலும் மக்கள் இந்த உள்நிலை விழுந்தானத்தை ஆராய்வதற்காகவும், அறிவதற்காகவும், பரிட்சை செய்வதற்காகவும் ஆய்வகங்களாகவே நான் ஆசிரமங்களை அமைக்கிறேன். ஆனால் ஆன்மீக இருக்கிறீர்கள் என்ற விழிப்புணர்வுடன் வேத காலத்தில் செய்வதைப் போல செய்யுங்கள் சோர்க்கத்திற்கோனா 'ஸ்பெஷல் டிக்கெட்' என நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

நல்ல காரியங்களைச் செய்தால் விஷ்ணு பகவான், கருடனின் சின்னம் பொறித்த ஒரு விமானத்தை நரம்பை, மேனகை, கவ்வி இவர்களோடு சாகும் போது உங்களை அழைத்துச் செல்வதற்காக அனுப்புவார் என்று நினைக்காதீர்கள்.

அந்த மாதிரி ஏதாவது நடக்க வேண்டுமென நினைத்தால் நாம் உட்கார்ந்து கொண்டே இருக்க வேண்டியதுதான். அப்படி எதுவும் நடக்காது யாரும் வரமாட்டார்கள் நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள் பாவம், புண்ணியம் எதுவானாலும் சரி இருந்து போய் கர்மங்கள்தான்.

பிறகு எதனைச்செய்ய வேண்டும்?நாம்உடலில் இருக்கும்போதே ஒருமுறையாவது

ஏதாவது ஒரு வழியில் இயானத்தின் மூலமாகவோ அல்லது சரணாகதியின் மூலமாகவோ வா ஒரு முறையாவது என்னங்களற்ற விழிப்புணர்வை அடைதல் வேண்டும்.

ஒரே ஒரு முறை அந்த அனுபவத்தைப் பெறுவதற்காக ஆழமாக உழைங்கள் ஒரே ஒரு முறை அந்த அனுபவம் கிடைத்தால் போதும். அந்த ஒரு அனுபவம், தீப்பந்தத்தைப் போல, விழிப்புணர்வுள்ள ஒரு தீப்பந்தமாக நாம் உடலில் விதும்போது ஒரு சரங்களுக்கெல்லாம் நம்மை அழைத்துச் செல்லும். எழுச் சரங்களிலும் ஆழமாக நகர்ந்து மிக அழகாகக் கடந்து செல்வோம்.

அந்த ஒரே ஒரு அனுபவத்தை விழிப்புணர்வு நிலையை உணர்ந்தால் நாம் எதை அடை வேண்டுமோ அதை அடைந்து விடுகிறோம். அதை அடைய விட்டால் நாம்மைதை அடைந்தாலும் அது வீண்தான்.

எந்தப் புண்ணியமும், பாவமும் நம்மோடு வரப்போவதில்லை. நாம் எதனாலும் அதிப்படிப் படமாட்டோம். சமாதி என்கிற மிக உயர்ந்த நிலையில் மட்டுமே மதிப்பிடப்படுவோம் சமாதி என்றால் சமஸ்கிருதத்தில் நாம் நமது ஆன்மையான நிலையில் இருக்கிறோம் என்று பொருள் அதை அடைந்து விட்டால் சரே வேண்டிய இடம் சார்ந்து விட்டோம் என்று பொருள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார்கள். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார்கள். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

மீண்டும் மீண்டும் விதைகிறவர்கள் சோலையிலிருந்து ஒரு சிறுண்டு பாறித்து விட்டால் போதும் உங்கள் உடலை விட்டுப்போது அந்த அனுபவத்தைப் பெறுகிறீர்கள். அந்த ஆழமான அனுபவம் நாம் உடலை விட்டுப்போது மேலேறிச் செல்லும்போது கவனமாக முள்ளோடு செல்வது போல் பந்தான் எங்களுக்குத்

கறுப்பு வெள்ளையில் ஒடும். என்னங்களற்ற விழிப்புணர்வு அதாவது சமாதி நாம் உயிருடன் இருக்கும்போதே ஒருமுறையாவது அழுந்தபவத்தில், அது மட்டும் பல நிறங்களில் ஒடும் மற்றவையெல்லாம் பின்னுக்குத் தள்ளப் பெறும்.

இயற்கையாகவே நாம் அந்த நிலையிலேயே இருந்து உடலை விடுவோம். இன்னுமொரு முக்கியமான விஷயம் ஒரு வீடியோ டேப் காயமாகி விட்டால் அந்த இடத்திலேயே நின்று விடும் இல்லையா? மீதியிருக்கும் பகுதியில் எல்லாம் அழிக்கப்பட்டு விடும். அதைப் போலவே என்னங்களற்ற விழிப்புணர்வு நிலையான் தடைப்படுத்தும் அந்த புள்ளி. நாம் அந்த இடத்திலேயே நின்று விட்டு

வாம அதற்குப் பிறகு வேகவேகமாக முன்னோக்கி செலுத்துவது நிகழ்ந்தாலும் அதே ஊட்டு தொடர்புடைய எல்லாக் கர்மங்களும் அழிக்கப்பட்டு விடும், துடைக்கப்பட்டு விடும். ஒரு வைரஸ் நமது சாண்ப்ட்வேரில் நுழைந்தால் எப்படி. இருக்குமோ அது போல மேலும் நாம் சாண்ப்ட்வேரையே அழிக்கும். அது போலவே எண்ணங்கள் விழிப்புணர்வுகள் நமது சம்ஸ்காரமாகிய உள வாழ்வு என்ற கடலின் தெய்விக வைரஸ் நமது மனன்மான் சாண்ப்ட்வேர் நமது மனம் ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்ட சாண்ப்ட்வேர். நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் மனம் என்பது புத்திசாலித்தனம் இல்லை, என்பது முன்பே தயாரிக்கப்பட்ட சாண்ப்ட்வேர் உதாரணமாக தினமும் காலையில் நமது மன உளைச்சல் அடைகிறோம். காரணம் அலுவலக கவலைகள் மெதுமெதுவாக தினமும் காலை 10 மணிக்கு மனம் சோர்ந்துவிடும். வேடிக்கை என்னவென்றால் விடுமுறை நாட்களிலும் அதே கவலையை அனுபவலிக்கிறோம். தினமும் காலையில் கவலைமாக இருந்து இதை கவனித்தால் இது உண்மை என்று புரியும் எவ்வளவு பேர் இதை அனுபவலித்திருக்கிறார்கள்? சில முறைகளாத அனுபவலித்திருப்போம் பிறகு நாம் மனதில் 'இல்லை' என்று விடுமுறை அவலுபவகத்தில் போக வேண்டாத அனாதை அதைப் பற்றி நினைக்க வேண்டாம்' என்று சொல்வோம் ஆனால் ஒவ்வொரு வாராயும் விடுமுறையிலும் இதே நினைவில் இருக்கபோம். எலென்றால் நம் மனம் ஏற்கனவே தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு சாண்ப்ட்வேர். எண்ணங்களற்ற விழிப்புணர்வு என்பது மென்மையும், அஃபுமான வைரஸ் (அப்படியொன்று இருக்குமானால்) வைரஸ் நுழைந்ததற்கு எவ்வளவுகெவ்வளவு வே வலை செய்கிறோமோ அதை அழவ்க்கு சாண்ப்ட்வேர் பிரதிகிராம்ஸ் அழிக்கப்பட்டு விடும். அதைப் போலவே நம் வாழ்வில் ஒருமுறை எண்ணங்களற்ற விழிப்புணர்வை அனுபவித்து விட்டால் அது நம் உள்ளிருந்து நீங்குகும்போது மேலோங்கி மற்ற தினைவுகளா யெல்லாம் அழித்துவிடும். இன்னொரு பிறவி எடுக்கத்தேவையில்லை உடம்பாலும், மனதாலும்

"ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

அனுபவிக்க வேண்டியது எதாவது இருந்தால்தான் நாம் இன்னொரு பிறவி எடுக்க வேண்டும் நமக்கு எதாவது வாங்கத் தேவை இருந்தால்தானே நாம் கடை வீதிக்குப் போவோம்? தேவையில்லை யென்றால் போக மாட்டோம் அதைப் போலத்தான் உலக வாழ்வில் நம் உடலாலும், மனதாலும் அனுபவிக்க வேண்டியது இருக்கிறதென்று நினைத்தால்தான் பூமிக்கு வருவோம். நாம் இந்த உடலில் இருக்கும்போது, நமது மனதில் உள்ள எண்ணங்களில் வேலை செய்தால் நமது சம்ஸ்காரங்களில் இருந்து நாம் வெளியிடுகிறோம் எண்ணம் பதிவுகளில் பிடியிலிருந்து விடுபடுவதுதான் பிறப்பு இறப்பு சுழலில் இருந்தும் விடுபடுவோம்.

உண்மையில் கிருஷ்ணன் இந்த விஷயங்களைப் பற்றி விரிவாகப் பேசுகிறார். உண்மையில் சாதாரண காலங்களில் சம்ஸ்காரங்கள் என்ற எண்ணப் பிரிவை நினைப்பதில்லை. உங்கள் வாழ்வில் நிகழ்ந்த எல்லாவற்றையும் எழுதி அவற்றை ஆராய்ங்கள் உடம்பை பிடித்து செல்லும்போது நாம் கடக்க வேண்டிய கர்மங்களில் பதியப்பட்டுள்ள எண்ணங்களை எழுதுங்கள் எது வேர்? எது மேலோட்டமான ஆசைகள்? எது உங்களிடையே? எவைவே மற்றவர்கள் மீது திணிக்கப்பட்டவை? எது உங்கள் அடிப்படை ஆசைகள்? எது பிறரிடமிருந்து கடன் வாங்கிய ஆசைகள் என ஆராய்ங்கள்.

உதாரணமாக குற்ற உணர்வு என்பது சமுதாயத்தால் நம்மீது திணிக்கப்படுகிறது. அதற்குள் பிறகு குற்ற உணர்வை நாம் தோடர்ந்து உருவாக்கிக் கொள்கின்றோ ம். முதலில் சமுதாயம் நமக்குக் கற்றுத் தருகிறது. பிறகு அந்தக் கலையில்நாம் த ற்சி பெறுகிறோம். அடுத்ததாக வலியும் துக்கமும் சமுதாயம் எதை வலி என்று வதை என்று வரையறை செய்கிறது. அதற்குப் பிறகு அந்த அழுகை வைத்துக் கொண்டு மெதிக்க வாழ்க்கையில் வாழ்கிறோம். ஒவ்வொரு உணர்வையும் நம் எண்ணப்பதிவுகள் அல்லது சம்ஸ்காரங்கள் தொடர்புபடுத்தி இந்த பண்ணிமலையில் நாம் இந்த விஷயங்களில் மேல் ஆழமாக வேலை செய்கிறோம்.

"ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

[ERROR page 123 - NVIDIA client error]

[ERROR page 124 - NVIDIA client error]

[ERROR page 125 - NVIDIA client error]

8

மீண்டும் இரவு வருகிறத ஓ பிரித்தாவின் மகளே! இயற்கையாகவே அவை மறைந்து விடுகின்றன.

8

8.20 ஆனால் இவற்றிற்கு அப்பாற்பட்ட இயற்கை ஒன்று உண்டு. அது வெளிப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் வெளிப்படுத்தப்படாவற்றில் உண்டு.

8

அந்த உயர்ந்த சக்தி அழிவதில்லை. இந்த உலகங்களெல்லாம் அழிக்கப்பட்டாலும் அது மாறாமல் இருக்கின்றது.

8

8.21 அந்த உயர்ந்த வெளியில் அழியாததகாகவும், முடிவான இடமாகவும் இடமாகவும் இருக்கின்றது.

8

ஒருவர் எனது உயர்ந்த இருப்பிடத்தை அடைந்துவிட்டால் அவர் திரும்ப வருவதில்லை.

8

8.22 பிரித்தா"வின் மகளே! உயர்ந்த தெய்வத்தை மாறாத பக்தியால் அடைய முடியும்.

8

அவள் தனது இடத்திலேயே இருந்தாலும் எல்லாவற்றிலும் ஊடுருவி உள்ளாள். எல்லாமும் அவளிடத்திலேதான் அடங்கி உள்ளன.

8

கிருஷ்ணனின் உபகாயத வாழ்க்கை எவ்வளவு குறுகியது என்பதை விளக்குகிறான். பிரம்மனின் ஒரு கணப்பொழுதுக்குள்ளாக எத்தனையோ விஷயங்கள் மறிபடுகின்றன. ஆனால் நம்மைப் பொறுத்துவரை காலம் என்பது நிலையானது. ஆனால் நாம் வேறு பிரிலில் இயங்கும்போது எல்லாமே தற்காலிகமாகிவிடுகிறது.

8

நமது அறியாமையை நாம் பார்க்கின்ற எல்லாமே நிரந்தரம் என்ற நம்ப வைக்கிறது. ஒரு முறை இந்த உலகசும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள விஷயங்களும் அழிக்கப்படியவை என்பதை புரிந்து கொண்டால் நம் பார்வை மாற்றி விடும். நம் எதனால் பொருட்களின் பின்னால் அலைகிறோம்? நாம் ஏன் மீண்டும் மீண்டும் பெருட்களைச் சேர்க்க விரும்புகிறோம்?

8

காலத்தையும் நேரத்தையும் நாம் பார்க்கின்ற விதத்தில் உலக மதப் பொருட்கள்

நிலையானவை. நாம் அவைகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்று நினைக்கிறோம் எதெல்லாம் கிடைக்கிறதோ அவற்றிற்கெல்லாம் சொந்தம் கொண்டாட நினைக்கிறோம். பிரச்சனை என்னவென்றால் எல்லாரும் அதையே நினைக்கிறார்கள். ஒவ்வொருவரும் அதை அடைய போராடுகிறார்கள். ஒரு ரொட்டித் துண்டுக்காக சண்டை போடும் பூனைகள் போல ஆகிட்டோம். இன்னொரு விஷயம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த உடம்பைப் பிடித்து வைத்துக் கொள்ள நாம் போராடுகிறோம். எவ்வளவு நாளைக்கு முடியுமோ அவ்வளவு நாளைக்கு வைத்துக் கொள்ள நினைக்கிறோம். அறுபது எழுபது வயதில் கூட மக்கள் பிளாஸ்டிக் சர்ஜரி செய்து கொள்கிறார்கள். இளமையாகத் தெரிய வேண்டுமென்ற எண்ணம் நிலையானதல்ல என்ற உண்மையை ஏற்றுக் கொள்ள நினைக்கிறார்கள். சுற்றிலும் பாருங்கள் பூமி நிலையானது அது நகரவில்லை. ஆனால் நிலிருந்து பாருங்கள் பூமி நகர்கிறது நிலாவுக்கு அப்பால் போங்கள் நிலாவே நகர்வது புரியும். உண்மையுள் மேல் மட்டத்திற்குப் போகும்போதுதான் நீங்கள் உண்மையைப் புரிந்து கொள்வீர்கள்.இந்த இடத்தின் நம்மை அடைத்துக் கொள்ளும் போது நிலையானது என்று நாம் நினைக்கிறோம். நாம் நமது இடம், காலம் என்ற எல்லையை மாற்றும் போது எதுவுமே நிலையானதல்ல என்றும், நம்மொன்று நாம் நினைப்பதும் நிலையானதல்ல என்பது புரியும் அவை தொடர்ந்து உருவாக்கவும் படுகின்றன. அதித்தனார் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் முடிவுறுகிற ஒன்றை நாம் நேரெனும்நாம், குறுகிய இடத்தை இடம் என்றும்நாம் பற்றிக் கொள்கிறோம். அதற்கப்பால் இருக்கிற விஷயங்களைப் புரிந்து கொள்வதில்லை. நாம் மேலும் மேலும் பொருட்செல்வத்தைச் சேர்ப்பதிலேயே ஆர்வம் காட்ட துகிறோம். ஒன்றென்றால் அளவான நிலையானவை என்றும் நாம் நம்புகிறோம். அவை நம்மோடு எப்போதும் இருக்கும் என்று நாம் நம்புகின்றோம் அது ஒரு பக்கம் இன்னொரு பக்க அவை நம்மிடம் இருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்படும் என்ற அஞ்சுகின்றே

இருபத்தைந்து வருடம் 'கடவுள் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்??' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் என்ற ஆனாக வேண்டுமெனே, என சிறுவயதிலிருந்தே என் கனவர் என் தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி கிடைத்ததையும் செவ்வித்து என்னைப் படைத்த வந்தாள். வெற்றிக்கு உழைத்தேன்.

நாம் எப்போதும் ஒரு பயத்தில் இருக்கின்றோம். ஆசை, பயம் இவை இரண்டும் தான் நமது துக்கத்தின் காரணங்கள் எடுகிறோம். ஒடுவதில் உள்ள மகிழ்ச்சியில அல்ல ஆடை நாம் அடைய விரும்புகிற எதையோ நோக்கி ஒடுகிறோம். இன்னொரு பறத்தில் நம்மிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டு விடுமோ என்ற பயத்தில் இருக்கின்றோம் நாம் எப்போதும் ஒருபயத்தில் இருக்கின்றோம் நாம். நாம் பயத்திலும், ஆசையிலும் இருக்கும்போது நமது சஂஸ்காரங்களை நாம் சேர்த்துக் கொள்கிறோம். மேலும்மேலும் ஆடைகளை சேர்த்துக் கொள்கிறோம். முதலில் நமது பிராப்த கர்மங்களாகிய ஆடைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள முயற்சிக்கிறோம் அதற்கு மேலே மேலே புதிய ஆடைகளை வளர்த்துக் கொள்கிறோம். நாம் ஏன் இப்படி செய்கிறோம்? நமது காலம், இடம் என்ற கண்கில் பொருட்களை நிறையானவை என்று நம்புகிறோம் நாம் அவைகளை நமக்கு சொந்தம் என்று நாம் அவைகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் நாம் அவற்றைக் கட்டுப்படுத்த்தவாகவும் நினைக்கின்றோம். மேலானதலத்தினுபார்க்கும்போதுநாம்பரப்பதெல்லாம் அழிக்கப்பட்டு விடும் என்றும் தொடர்த்து உருவாக்கப்படும் என்றும், பொருட்களின் மீது ஏன் நமது உடலின் மீது வைக்கிற பற்றிக் குறை பயனற்றது என்றும் உணர்கின்றோம். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். படைத்தல் மற்றும் அழித்தல் அனைத்துமே உப்பட்டவை. 'உயிர்த்த விழிப்புணர்வு' என்ற ஒன்றே மட்டும் படைக்கவும் படுவதில்லை அழிக்கவும் படுவதில்லை. நள்ளிராசப் புரிந்துகொள்ளும் நாம் எந்தக் காலத்தை நிலையானது என்று நினைக்கிறோமோ அது பிரம்மனின் ஒரு கணத்திற்கும் குறைவான நேரம் ஒவ்வொரு முறை பிரம்மன் கணக்கும் போது நாம் எதையெல்லாம் நிலையானது என்று நினைக்கிறோமோ அவையெல்லாம் அழிந்து விடும் இதனை காணருடைய அருள்தான் எடுத்துக் கொள்ளாதவர்கள் 'படி' இது முயற்சி என்ற ஆராய்பார்கள் எத்தனை நெடியகள், எத்தனை மனித நேரம் பிரம்மாவின் ஒரு நாளானது குறிக்கும் என்ற கணக்குப் போடாதீர்கள் பிரம்மாவின் காலம் எப்படி விஷ்ணுவின்

இருபத்தைந்து வருடம் 'கடவுள் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்??' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் என்ற ஆனாக வேண்டுமெனே, என சிறுவயதிலிருந்தே என் கனவர் என் தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி கிடைத்ததையும் செவ்வித்து என்னைப் படைத்த வந்தாள். வெற்றிக்கு உழைத்தேன்.

[ERROR page 128 - NVIDIA client error]

[ERROR page 129 - NVIDIA client error]

த்துக் கொள்கிறோம். உண்மையில் உள்ளே ஏற்படுகிற அமைதியைத்தான் நாம் மிக அழகான மகிழ்ச்சி என்று எண்ணிக் கொள்கிறோம். ஆனால் நாம் அந்த ஸ்வீட்டான நாம் மகிழ்ச்சிக்குக் காரணம் என்று எண்ணிக் கொள்கிறோம். அது உண்மையானால் ஒவ்வொரு முறை நாம் மகிழ்ச்சியையே வேண்டும் என்று நினைக்கும் போது அந்த ஸ்வீட்டை சாப்பிட்டு விடலாமே முடிந்ததும் நமது 'டிரைவுள்'க்கு அது ஒரு மருந்தாக விடுமே ஆனால் அப்படிய நடக்குமா? அது உண்மை இல்லை. இரண்டு, மூன்றை முறை ஸ்வீட்டை சாப்பிட்டுவிட்டுனே நமது ஆசையை அடங்கிவிடுகிறது. எவ்வளவு விருப்பம் இருந்தாலும் உடம்பு ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறது. அந்த ஸ்வீட்டால் மேலும் கொழுந்தெனும் கொழுப்புக்கு மகிழ்ச்சியைத்தான் முடியவில்லைல்லவா? அந்த ஸ்வீட்டை நாம் முதல் முறையில் சாப்பிடும் போது ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சி நமக்கு உள்ளிருந்த மகிழ்ச்சி உள்ளே ஏற்பட்ட ஒரு அழுத்தத்தான் அந்த மகிழ்ச்சிக்குத் திறவுகோல். அந்நகும் ஸ்வீட் சம்பந்தமே இல்லை. இதேதான் நமது வாழ்வின் சந்தோசமான நிகழ்வுகளைப் பொறுத்தவரை நடைபெறுகிறது. எதோ ஒரு வெளிப்பொருள் உள்ளே இருக்கிற ஆனந்தத்தைத் தான் டிவிட்டது எப்படியிருப்பினும் அந்த உள்ளே இருக்கிற ஆனந்தத்தில் எந்தப் வெளிப் பொருளால் இல்லை. தியானம் என்பது அந்த ஆனந்தத்தில் எந்தப் வெளிப் பொருளின் உதவியுமில்லாமல் உள்ளே நுழைந்து நிலைத்திருப்பதற்கான நுட்பம். நாம் பற்ற்ற நிலையில் இருக்கும் யோகியையும், போகியும் இடையே உள்ள வித்தியாசத்தை உணர வேண்டும் 'போகிகள்' என்பவர்கள் வெளியுலகில் பொருட்களைத் தேடித் தேடி அலைபவர்கள் ஏனென்றால் அவர்கள் வெளியுலகப் பொருட்களில் மகிழ்ச்சி இருப்பதாக நினைக்கிறார்கள். ஆனால் முடிவில் திருப்பியதோடு ஒரு நாம் பார்க்க முடியாது போகிறுக்கு இருக்கிற ஆனந்தத்தின் இருப்பிடம் தெரியும் அவனுக்கு புலனிலைப் பொருட்களின் பின்னால் அலைகிற முயற்சியில் வீண் தகல்மை தெரியும் அது பயனற்றது என்பதை உணர்வின் ஆனந்தத்தை அதன் முயற்சியில்லாமல் அனுபவிக்கிறான். நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் யோகியும், போகியும் ஆனந்தத்தையே தேடி

அலைகிறார்கள். யோகிக்கு எங்கே அதைத் தேட வேண்டும் என்று தெரியும் போகிக்கு அது தெரியாது போகி கொட்டித்தகரராக இருந்தால் சில நாட்களிலேயே அவர் தேடிய பொருட்களின் இருந்து அது கிடைக்காது. எல்லாம் சரியான இடத்தை நேர்க்குத் தனது தேடலைத் திருப்புகிறான் உண்மையில் எது ஆனந்தத்தைத் தருகிறது என்று தெரியாமல் தவறான பொருட்களை நோக்கிப் போகிறோம். உள்ளே ஆனந்தம் இருப்பது தெரியாமல் நாம் வெளியுலகப் பொருட்களில் அதைத் தேடுகிறோம். ஒரு சின்ன கதை! ஒரு மனிதர் கப்பலில் முதல் முறையாகப் பயணம் செய்தார். அவர் தனது அறையைத் தேடிக் கொண்டிருந்தார் அவரிடம் காப்டன் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை. முடிவில் ஸ்டுவர்ட் எனப்படும் பணியாளிடம் கேட்டார் அந்தப் பணியாள் உங்கள் அறையின் பெயர் என்ன? என்று கேட்டார். அந்த மனிதன் சொன்னார் 'எனக்கும் பெயர் தெரியாது ஆனால் அந்த அறைக்கு வெளியே பார்த்தால் ஒரு கலங்கரை விளக்கு தெரியும் என்றார். இதைத்தான் நாமும் செய்கிறோம் தவறான விஷயங்களைப் பிடித்துக் கொள்கிறோம் எதைத் தேடுகிறோம் என்பது நமக்குத் தெரியாது. ஆனால் நாம் ஆனந்தத்தைத்தான் தேடுகிறோம். ஆனால் அதைப் பொருட்களைப் சோம்பித்தும், உறவுகளிலும், வெற்றிகளிலும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம். விரைவில் எதற்காகத் தேட ஆரம்பித்தோம் என்பதை மறந்து விடுகிறோம். ஆனால் ஒரு விஷயம் நிச்சயம் நாம் பிழையாக எதையோ தேடுகிறோம்

பருப் பொருட்கள் நமக்கு ஆனந்தத்தைத் தருகின்றன என்று அவிகலில்பின்னால் உட்கிறோம். நமது கடந்த கால மனவாக்கம் சொல்லுவதே வெளியுலகப் பொருட்களிலேயே ஆனந்தம் இருப்பதாக நமக்கு போதிக்கிறது. பொருள் இல்லாமலேயே இருப்பதாக நமக்கு அந்த ஆனந்தத்தை அனுபவிக்க முடியும் என்று உணர்வில்லை. கொடுச்ச காலத்திற்குப் பிறகு

சுழன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமெனெ, என் சிறுமையதிருந்து கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிழமாக்க உடல், பொருள், ஆவி கணைத்தையும் செலவழித்தார். வெற்றிக்கு உழுமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

244

245

[ERROR page 131 - NVIDIA client error]

[ERROR page 132 - NVIDIA client error]

[ERROR page 133 - NVIDIA client error]

[ERROR page 134 - NVIDIA client error]

மணி நேரம் எதையும் எதிர்பார்க்காமல் ஏதாவதோரு பணியைச் செய்யுங்கள் அது எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம் ஒரு ஓவியம் வரைகிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள் உடனே ஓ! எத்தனை பேர் இதைப் பாராட்டுவார்கள்? ஒரு ஆசிர் காலரி ஆரம்பிக்க வேண்டுமென்றால் எத்தனை 'வேண்டிக்' கொள்ள வேண்டியிருக்கும்? என்று கணக்குப் போடாதீர்கள் அந்த மனிதனை எண்தக் கணக்கும் இல்லாமல் ஏதாவதொரு செயலில் அருமணி நேரம் ஆழ்ந்து விடுங்கள்! உங்களுக்குள் ஒரு உள்ளகம் திறப்பதை உணர்வீர்கள் எதிர்பார்க்காமல் அதைச் செய்வதில் உள்ள ஆனந்தத்திற்காகவே ஒன்றைச் செய்து பாருங்கள் எவ்வளவு பெரிய விடுதலைபணர்வை அடைவீர்கள். எண்பு புரியும் மெதுவாக இது உங்கள் மனதில் பதியும் போது நீங்கள் எதைச் செய்தாலும் அதில் ஆழ்ந்து விடுவீர்கள் அதற்கு மேல் உங்களால் பற்றி யார் எதை நினைத்தால் பெரியதாகவே எடுத்துக் கொள்ள மாட்டீர்கள். கிருஷ்ணர் சடங்குகளைச் செய்தல், கேள்விகள் செய்தல், தான தருமங்கள் செய்தல், பக்தி சார்ந்த காரியங்களைச் செய்தல் ஆகியவற்றைச் செய்பவர்கள் அந்த உயர்ந்த பதவியை அடைவார்கள். என்று சொல்கிறார். இந்த செயல்களைச் செய்யகையில் நமது மனப்பாங்கு என்ன என்பதுதான் முக்கியம் செயல் அல்ல பயத்தினாலோ ஆசையினாலோ மக்கள் கோவிலில் பூசாரிகளுக்குப் பணம் கொடுத்தபின் ஏதாவது நடக்கும் என்று பார்த்திருக்கிறீர்கள் பணம் கொடு க்காவிட்டால் கடவுள் கோபித்து கொள்வார் என்று அவர்களிடம் சொல்லப்படுகிறது அல்லது பணம் கொடுத்தால் அவர்கள் கூடுவதும் காப்பாற்றப் படுவதும் என்று சொல்லப் படுகிறது செயல்களுக்குப் பின்னால் இருக்கின்ற மனப்பாங்குதான் முக்கியம் ஒருவர் ஆழ்ந்த பக்தியுடன் தனது செல்களைச் செய்தால் ஒருவர் இறக்கும் போதும் கிருஷ்ணார் அங்கே இருப்பார் என் றுசொல்கிறார். இதுவரைக்கும் பட்டறிவு சார்ந்த விளக்கத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார் பின்னவரும் அக்தியானங்களில் இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொள்வதற்கான எண்ணங்களும் விழிப்புணர்வு நிலையை அறிவதற்கான நுட்பங்களை அதாவது எண்ணப் பதிவுகளை அகற்றுவது மூலமாகவும் நமது ஆசைகளைப் புரிந்து கொள்வது மூலமாகவும் நமது

இருபத்தைந்து வருடம்

பெற்றவற்க்காண நுட்பங்களைத் தர உள்ளார். மிக உயர்ந்த சக்தியாகிய, பரபரிம்மமாகிய கிருஷ்ணரை நமக்கு எண்ணங்களற்ற விழிப்புணர்வு நிலையை அடையவும், சாட்சியாக இருக்கிற விழிப்புணர்வு நிலையைய ஆத்ம ஞானத்தை அடையவும்,நிலையானந்தத்தை அடையவும் வேண்டிக் கொள்வோம்! கேள்வி: சுவாமிஜி, தங்கள் நித்தியானந்த ஸ்பரண தியான முகாம் பற்றிச் சொன்னீர்கள் அதைப் பற்றி மேலும் விளக்க முடியுமா? அது எவ்வாறு நாம் வாழ்வில் உதவுகிறது? இருபதைத்து வருடம் வரை டும் போராடினார். அமைதிக்கோவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குதான் அவர் உழைத்துத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அமைதியும் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டும், சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழக்கமித்தார்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, தங்கள் நித்தியானந்த ஸ்பரண தியான முகாம் பற்றிச் சொன்னீர்கள் அதைப் பற்றி மேலும் விளக்க முடியுமா? அது எவ்வாறு நாம் வாழ்வில் உதவுகிறது? நான் இப்படி அதை விளக்குகிறேன். நான் ஞானமடைவதற்கு முன்பு எனது மிகி வாழ்நாள் கழிப்பதில் தனியேல் பகுதியில் தன்மையில் காவல்துறை ஹிமாலயப் பகுதியில் தனிமையில் கழிப்பதே எனது லட்சியம் என்று இருந்து விட்டாலும் என்று தான் எண்ணியிருந்தேன். ஞான அனுபவத்தை மற்றவர்களுக்குச் சொல்லி அவர்களும் மாற்றமடைவதே எனது சங்கம் வாழ்க்கைப் பயன் என்றாகி விட்டது. தியானச் பாதையின் மூலமாக மாற்றத்தைக் கொண்டு வருகிற செய்தியைக் கொண்டு சொல்பதே என் பணி என்று கேள்விக்கு தெரிவாக விளக்கம் அளித்தார். அதை உண்மையான பயணம் துவங்கியதே என்று அனுபவங்களையெல்லாம் தொகுத்துப் போதிக்க வந்தியவற்றையெல்லாம் தியான் செய்பவற்கு சில காலம் பிடித்தது 'தியான பீடம்' எனும் ஆன்மீக பலம் சாதனைச் சாலை இப்படி விளைந்ததுதான். துவக்கத்தில் மக்கள் அவர்கள் வாழ்க்கையைச் சமாளிப்பதற்காக என்னென வேண்டும் என்பது பற்றிதான் எப்படி அவர்கள் உணர்வுகளைச் சமாளிக்கலாம் என்பது பற்றித்தான் பேசினேன். எப்படிப் பிறருஞ் சக்தியில் ஒரு பகுதியரோலம் என்பது பற்றித்தான் பேசினேன்

பிரபஞ்ச சக்கி என்பது நமக்குள் இருக்கிறது. எழு சக்தி மையங்களில் சக்கரங்களில் அவற்றை உணர முடியும் என்பது பற்றித்தான் நான் பேசினேன் அந்தச் சக்கரங்கள் அடைக்கும்போது நாம் உணர்வு நிலையால் பாதிக்கப்படுகிறோம். அது நமது உடலையும் பாதிக்கிறது.

'எழு சக்கரங்கள்' எனப்படும் சக்தி மையங்களுக்கு சக்தியூட்டுவதே என்று முதலில் 'லைஃப்' பிலிஸ் ப்ரொகிராம் (நித்யானந்த நிகழ்வு) ஆக இருந்தது இந்தியாவில் இது 'ஆனந்த ஸ்பரிணா' தியான முறை என்று அழைக்கப்பட்டத ஆனந்தர் என்றால் ஆனந்தம் என்றும் ஸ்பரணா என்றால் தடைபடாத ஓட்டம் என்றும் பொருள் இந்த நிகழ்வு ஆனந்த சக்தி வங்குகளில் தடைபடாமல் ஒடுவதற்க்கவே வடிவமைக்கப்பட்டது. இது நிகழ்வதற்க்காக நுட்பமே தியானம்தான்.

இந்த நிகழ்வில் ஆசிரியர்கள் பயிற்சி பெற்றவர்களின் மட்டுமல்ல எல்லாப் பட்டவர்களும் உளகம் முழுவதும் ஆயிரக் கணக்கான மக்கள் இதனால் பயன் அடைந்துள்ளார்கள். இது வாழ்வுக்குத்தீவிரமும் ஒரு நிகழ்வாகவும் நிச்சயமான நிரந்தரமான தீர்வுகள் என்ற ஒரு புத்தகம் இந்தக் கையில் பயிற்சி வகுப்புள் உள்ளடக்கங்களை விரிவாகவும் இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது கூட மக்களுக்குத் தீர்வுகள் கிடைக்கின்றன.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்கள் எங்களுக்குக் கிடைத்தது.

தற்போது இதை 'லைஃப் பிலிஸ் ப்ரொகிராம் வெலல் -1' என்று அழைக்கிறோம் துறை வல்லுனர்களுக்கு, கார்ப்பரேஷன்களுக்கும் எற்றவாறு மனச்சோர்வை உடைத்தெறியும் வழிகளில் சில மாற்றங்களுடன் இந்த ப்ரொகிராம் வழங்கப்படுகிறது.

பகவுத் கீதை என்ற உபநிடதத்தின் பற்றிய புனித நூலின் ஈட்டடவுது அத்தியாயம் ஷீரி கிருஷ்ணனுக்கும், அர்ஜுனனுக்குமான உரையாடல் வடிவத்தில் விளக்கப்பட்டது இப்படி நிறைவடைகிறது

ஆசிரியரின் குறிப்பு

நித்யானந்தரின் தந்தை ஷீரீ நித்ய அருநாச்சலானந்தா ஞானமடைந்த தனது உடலை விட்டு மகா சமாதியடைந்த நாள் 12, நவம்பர் 2006 அன்று நடந்தை அப்போது அங்கிருந்த சீடர் ஒருவர் விளக்குகின்றார்.

256

அஷ்டவகர் கிதையின் சொற்பொழிவு மூன்றாவது நாள் முடிந்த போது நிகழ்ந்தது

அன்றைப் தலைப்பு 'ஞானம் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்' என்பதாகும் சுவாமிஜி அன்று மிகவும் ஆழமாக அஷ்டவர் என்ற சிறுவயது ஞானியைப் பற்றிப் பேசி முடித்தார் மக்கள் வசியம் செய்யப்பட்டது போல் அவருடைய சொற்பொழிவைக் கேட்டார்கள் தடிரென்று சுவாமிஜி இருமுலதைப் போல் செருமினார்.

தண்ணீர் வேண்டுவென்று கேட்டார் முடித்தார் பிறகு பேச்சைத் தொடர்ந்தார்.

மறுபடியும் ஒரு குறுக்கிடு அய்யா (சுவாமிஜியின் இந்திய விஷயங்களுக்கான செயலர்) மேடைக்கு வந்தார் சோபாவுக்கு பின்புறம் சென்று சாமியும் எதோ முனுமுனுத்தார் சுவாமிஜி நமக்கை ஒரு கைகாசல் மறைத்து கொண்டு அதியாக கேட்டார் பிறகு நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்று போல் முகத்தில் பாவம் காட்டினார் மீண்டும் பேச்சைத் தொடர்ந்தார்

பார்வையாளர்கள் குழப்பத்திலிருந்து அய்யாவை மறுபடியும் அருகில் அழைத்தார் மறுபடியும் முனுமுனுப்பாகப் பேச்சுவார்த்தை தொடர்ந்து சுவாமிஜியும் ஒரு உறுதியான அமைதி தெரிந்தது அய்யா சென்றதற்குப் பிறகு சுவாமிஜி அமைதியாகத் தனது பேச்சைத் தொடர்ந்து அருகிலிருந்த அன்பர்களிடம் சொற்பொழிவு போது பார்வையை அரைக்கண் விட்டு செல்வல்லிலை இயல்பான கண் இயக்கத்தில் தொடர்ந்து போன்ற சுட்டம் வரிசையாக நின்று சுவாமிஜியின் ஆசீர்வாதம் வாங்கிக் கொள்வது.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்கள் எங்களுக்குக்

தொடர்ந்து நிகழ்வுகள் நான் காட்சிகளில் அமர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தே தன் ஒரு உயிர் ஞானத்தன்மை அடைந்து விட்டு என்பது அப்போது தெரியவில்லை மக்களின் வரிசை குறைந்ததற்குப் பிறகு நான் எனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடத்துக்குப் போனேன். அப்போது அய்யா அவர்கள் வந்து 'அம்மா சுவாமிஜியின் அப்பா மகா சமாதி போகிறார் சுவாமிஜி முடிந்தவுடன் நாம் எல்லாருமே திரவுண்ணாமலைக்கு போகிறோம்' அனைத்து ஆச்சார்பர்களும் ஊரில்க்குளையும் ஒரு இடத்தில் கூட்டுங்கள் நான் உங்களிடம் சொன்னதை யாரும் அறிந்து கொள்ளும் வகையில் காட்ட வேண்டாம் சுவாமிஜி எங்களை அமைதியாகவும் ஆன்மீக பக்குவத்துடனும் நடத்துமாறு செய்யுங்கள்' என்றார்.

257

பிறகு நடந்து கற்பனைக்கப்படாப்பட்ட நிகழ்வுகளுக்கெல்லாம் ஆரம்பமாக அமைந்தது ஞானிகள் கருணையை யடியோனவர்கள் புக்கமாக எப்படி எல்லாருக்கும் ஆசிகள் அறிப்பட்டதோ அதே யோல் பொறுமையாக விஷயங்கள் நடந்தன. ஆசி கொடுத்து முடிந்தவுடன் சுவாமியிடம் காரி சுவாமிஜி அருகில் அம்மா அமர, சகோ காரர்கள் பின்னிருக்கையில் அமர்ந்திருக்க அமைதியாகப் பறப்பட்டு சென்றது ஆழ்ந்த வாதிகளுக்கும்ட ஆச்சார்யர்களுக்கும், ஹீரலர்களுக்கும் மிஞ்சி பஸ்கள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டன சில பேரைத் தவிர மற்றவர்களுக்கெல்லாம் எல்லே போகிறோம் என்பதே தெரியாது. தெரியாவர்களெல்லாம் சாமியோடு வெளியேர் போகிறோம் சாமி நம்முள் இருக்கப் போகிறார் அது போது என்ற மகிழ்வில் இருந்தார்கள்.

நாங்கள் இருவரும் ஞானமாலையை அடைந்த போது ஆசிரமவாசிகளில் ஒருவர் பஸ்ஸை நிறுத்தி கீழே இறங்கி சவாமிப்பெற்றவர்களாக நிறைய புதிய மாலைகளை வாங்கி வந்தார் 206ஆம் அன்று நம்பர் 13கே ஹோட்டல் அருகிலையில் ராஜராஜன் தெருவில் வந்து நுழைந்தது அங்கே சுவாமிஜியின் பெற்றோர்கள் வசித்தார்கள் அப்போது என்ற மனதில் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது இல்லம் ராஜசேகரன் அந்த ராஜராஜனுடைய தெரவில்தான் வசித்தார் ராஜா என்ற பெயருக்கேற்ப அவர் ராஜ சன்னியாசியாகி விட்டார் பிரபஞ்ச சக்தி மிகவும் அக்கறையுடன் நிற்டமிட்டார் போல இது அமைந்தது (சுவாமிஜியின் இரப்போரை ராஜ(சேகரன்) என்ற தோன்றியது அங்கே இசை முழக்கம் மிக அருமையாக இருந்தது.

நாங்கள் அமைதியாக இறங்கினோம் அந்த வீட்டுக்குள் அமைதியாகும் வரிசையாகவும் நுழைந்தோம் சுவாமிஜி சிலபேரு உறவினர்களுடனான சற்று நேரம் வரண்டாவில் அமர்ந்தார் மிக அற்புதமான ஆழ்மான அமைதி அவரை குழ்ந்திருந்தது எங்களைப் பார்த்தவுடன் அவர் சொன்னார். முகதள் முறையாக இவர்களை இப்படி சிரியஸ் முகத்தோடு பார்க்கிறேன் என்று குறிப்பிட்டார் பிறகு என்னோடு பேசினார் உள்ளே ஓரமாக அமர்ந்து செயல்களை அனுபவித்து உள்ளவர்கள் யாரும் அழுவதையோ கதறுவதையோ சின் கிரியேட் செய்யவதையே நான் விரும்பவில்லை" என்றார்.

நங்கள் ஹோட்டுக்குள் நுழைந்தோம் நிறையப் பேர் அமர்ந்திருந்தார்கள் தலைவாசல் கதவுக்கு இடதுபுறத்தில் கண்ணாடியிலான சலப்பெட்டி இருந்தது. 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிற்கள்?' என்ற விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி அழைத்ததும் செயல்பட்டு என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

ஒவ்வொருவராக வரிசையாகச் சென்று நாங்கள் மாலையை வைத்து மரியாதை செலத்தினோம் முகத்தைத் திருத்தேன் அவரது முகத்தின் அமைதி தெரிந்தது முடிவான தலைவரனலை அன்று முகத்தில் தெரிந்தது அசையாமல் கிடந்த உடல் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு கூட நான் பேசிய உடல் என்பதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை நான் அவருக்கு விழை கொடுத்து மரியாதையும் சுவாமிஜியின் பிறந்த நாள்விழா டிசம்பர் -ஜனவரில் நடக்கும் வழக்கமான அவரது பாடினியில் கார்த்திகை தீபத்திற்கு எல்லாரும் வாருங்கள்" என்று திருவண்ணாமலைக்கு அழைத்து விட்டு சென்றார்.

ஆம் எல்லாரும் வந்தார்கள் ஆனால் பண்டிகைக்காக அல்ல வாழ்க்கையில் இது வரை பார்திராத ஒரு விழாவுக்காக அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்று அப்போது புரிவில்லை அழிந்த குழந்தையை விதியாசமாக இருந்தது என்னால் என்று சுருப்பிட்டு சொல்லில் இறப்புகளைப் பார்த்திருக்கிறேன் குழந்தையிலையில் விதியாசமாக இருக்கும். அமைதியாய் அமர்ந்திருந்தார்கள் நான் என் வீட்டில் இறப்புகளைப் பார்த்திருக்கிறேன் கதறலும், சத்தமும் இறந்தவர்கள் பெயரைச் சொல்லி அழுவதும் ஒரு வழக்கமாக இருக்கும் ஒப்பாரி உறவுகளும் வருவார்போதெல்லாம் அது நிகழும்.

சுவாமிஜதான் குழந்திலையல் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் சக்தி எனப் புரிந்தது.

நாங்கள் சுவாமிதியின் அம்மாவைச் சற்றி அமர்ந்தோம் சுவாமிஜி அமர்ந்திருந்த சோபாவுக்கு அருகில் இரோ அமர்ந்திருந்தார் அவர்கள் அமர்ந்திருந்து விதத்தின் ஒரு கள்ளாமில்லாத் தனமும், கம்பீரமும் இரந்தது தன் மகள் சுந்ததிற்கு கற்ப தன் விருப்பங்களை அமைதித்து கொண்டவர் குழந்தையைவத தனம் நிறைந்த ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை அவர் சாமியிடம் காட்டினார். சாமி என்னோடு இருக்கும்போதே வாறு என்று வேண்டும் அவர் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக் கொள்வார்" என்று அழகாக குறிப்பிட்டார்.

மிகச் சிறிய கிராமத்தில் வளர்ந்த ஒரு இளம்பெண் இல்லாள் மிக உயர்ந்த ஆன்மீக பக்குவத்தை அவர் காட்டினார்

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிற்கள்?' என்ற விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி அழைத்ததும் செயல்பட்டு என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

[ERROR page 138 - NVIDIA client error]

[ERROR page 139 - NVIDIA client error]

இந்த விதியாசமான குழந்தையிலும் சுவாமி நாள்தோறும் நடைபெற வேண்டிய செயல்களைச் செய்து கொண்டுதான் இருந்தார். காலை உணவை எடுத்துக் கொண்டோம். காப்பி காப்பிட்டோம். வணங்குவதில் சென்று கிரிவலம் செய்துவந்தோம். மதிய உணவு உண்டோம். குளித்தோம். நாள்தோறும் நடைபெற வேண்டிய செயல்களை நடந்துகொண்டேதான் இருந்தன. இது எந்த விதத்திலும் மாற்றந்த உயிருக்கு அவமரியாதை செய்வதாக இருக்கவில்லை.

மாறாக, இறப்பு என்பதும் வாழ்க்கையின் இன்னுமொரு நிகழ்ச்சி என்று உணர்ந்துகொண்ட மனமுழுக்கச் செப்ற்ற நிலையைத்தான் அது காட்டியது. நமது பழைய உடையை மாற்றிவிட்டு புது உடையை அணிவது போலத்தான் அது. மாற்றிக்கொள்வதுதான் மரணம் அல்லவா? உயிருடன் இருக்கும்போதே மாற்றிக்கொள்கிற கலையை நீங்கள் அறிந்திருந்தால் இறக்கும்போதும் அதே மனநிலையுடன் இருப்பீர்கள். நாம் நல்லபடியாக இறக்க விரும்பினால் நாம் செய்யவேண்டியதெல்லாம் நன்றாக வாழப் பழகுவதே.

இந்தக்க கணம்தான் நமது கடைசி க்ஷணம் போல ஒவ்வொரு க்ஷணத்தையும் முழுமையாக வாழுங்கள். அதற்குப் பிறகு வருத்தப்படுவதற்கு எதுவுமே இருக்காது சிலர் நினைப்பது போல இறப்பு என்பது பயப்படுவதற்காகவோ, கவல்சிகரமாகவோ இருக்காது. அது வாழ்க்கையின் ஒரு உன்மை. அது உங்கள் யார், நாம் வியக்கக்கூடிய உள்ளுணர்வுதைத் தழுவிய ஒரு அனுபவம் உச்சக்கட்ட ஒளியை அனுபவிப்பதற்கான ஒரு தன்மையை அது உள்ளடக்கியுள்ளது.

மறுநாள் காலை 5.30மணிக்கு நாங்கள் ஹாலில் கூடினோம். சுவாமிஜி உடலைக் குளிப்பாட்டி காவி, வஷிரம் உடுத்தச் சொன்னார். ஒருமுறை சுவாமிஜி தென்னாடு முழுக்கப் பயணம் முடித்து உட்கார்ந்து திரும்பியபோது சுவாமிஜியா தந்தை தன் மூத்த மகளிடம் வேட்டிக்கையாக சிக்கிரம் வாடா! சாமி வருத்துக்கள் கிலாம்பலாம் பார்த்தான்னா நம்மைனும் சாமியாரா மாத்திடுவாரு... என்று சொன்னார். பிற்பகல் சக்தியிருந்து பெரிய நடிகச்சுவையும் தனது கடைசி சிரிப்பில் விரித்தார் போலும். கண்டிப்பாக சுவாமிஜியின் தந்தையும் அந்ந்தச் சிரிப்பில் கலந்து கொண்டிருப்பார்.

உடலில் எந்தவித மாற்றமும் ஏற்படவுள்ளது என்பதை நான் கவனித்தேன். 12ந்தேதி மாலை மறைந்தார். இடப்பொழுது 14ந்தேதி காலை முதல்நாள் பார்த்தது போலவே உடல் இருந்தது. பழிக்கட்டியில் வைத்திருந்தார்கள் என்றாலும் அவ்வளவு சி றப்பாயில்லாத கண்ணாடிப் பெட்டியையும், திருவண்ணாமலையிலெல்லாம்போல் இது அதிசயம்தான். முகத்தில் அதே அமைதி தெரிந்தது. உடல் கெட்டுப்போனா நாற்றம் இருக்கவில்லை. பத்திகளும் , நறுமணம் பொருட்களும் கூட பயன்படுத்தவதையும் நிறுத்தியிருந்தார்கள்.

சுவாமிஜியின் சக்திதான் காரணமோ என்று நான் யோசித்தேன். அல்லது சரியான இடை வெளிகளும் புஜங்களின் காரணமோ, அல்லது செய்யப்பட்ட பூஜைகளின் காரணமோ அங்கே குழமிஇருந்தவர்களின் அமைதியும், உயர்வுபடுத்தவதாவும் இருந்தது. ஒருவேளை ஸ்ரீஅருணாச்சலான்றா மரணத்திற்கு முன்பு அடிமைதிருந்த ஞானதீர்த்தா காரணமோ? அடிமைதிருந்த தனியாகப் பிரிந்த சிகோச்சும், புலன்களின் மிச்சசும் அடைந்த மாற்றங்களும் காரணமாக இருக்கலாமா? எப்படியும் எந்த மரணமும் இல்லை. இலேசான உணர்வும் முக்கியதானத ஆன்மாவின் சக்திதான்.

எங்கள் மூச்சில் கலந்தோ தெரியவில்லை. இவை எல்லாம் கலந்த நிலையாகும் இருக்கலாம். விலக்களங்களைத் தேடும் நேரம் இது அல்ல. புறிதல் என்பது நேரில் ஏற்பட்டுப்போதா இழிவாகையாலோ, என்று தோணுதலும் இல்லாமல் தேடுதலும் இல்லாமல் நிகழும். ஆனால் எது சகோ யோசிப்பதிலிருந்து களைப்படை வேதனையில்.

செய்ய வேண்டிய சடங்குகள் முடிந்தவுடன் சுவாமிஜி வீரராகவோ, ஆச்சாரியாராகவோ இல்லாதவர்களையெல்லாம் அறைையை விட்டு வெளியேறச் சொன்னார். சதவகுளைச் சாத்திய பின்பு நித்திய மூர்த்தனானந்தவிடம் ஆனந்த தீர்வின் சங்கேதம் வாசிக்கச் சொன்னார்.

பொம்ம.. பொம்ம.. தா. தைய தைய தக்க .... என்ற பாடலின் ஒலி அலைகளைப் பிளந்தது. எல்லாரும் 'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' எனைப் பார்க்க விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலித்தார்.

'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலித்தார்.

[ERROR page 141 - NVIDIA client error]

9

இரகசியங்களின் இரகசியம்

தர்க்கம், நம்மை நாமே அறிந்து கொள்வதற்கு ஒருபோதும் வழிகாட்டாது. தர்க்கம் மறைந்தால்தான் நடக்கும். பக்தியும், நம்பிக்கையுமே இந்த மறைவிற்கான சாவிகள். சுவாமிஜி, “சகேள்விக்கும், சந்தேக த்திற்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசத்தைப் பற்றியும், எப்படி அருள்ஜானின் கேள்விகள் சந்தேகங்களாக மாறிவிடாமல் எப்படிப் பற்றி அஞ்ஞானத்தை அகற்றி தயவுசெய்து விளக்க பேசினீர்கள். அஞ்ஞான முடியுமா? சுவாமிஜியிடம் எப்படி நாங்கள் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவது? நம் மூளை தொடர்ந்து கேள்வி கேட்டுக் கொண்டு இருக்கும்போது, நாம் விரும்பும் செயல்களை இதயத்தின் மூலம் செய்வதற்கு, எப்படி நம் சந்தேகங்களை விட்டு விடுவது? ‘சபொருள் சார்ந்த உலகத்தை ஒதுக்கி விடுங்கள், பொருளைக் காட்டிலும் இருக்கும் சக்தியில் கவனம் செலுத்துங்கள்’, என்று நீங்கள் சொல்கின்றீர்கள். அது மிகவும் கஷ்டம்.

‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுரன் பெரிய ஆனந்த வேண்டுமென்று சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுரன் பெரிய ஆனந்த வேண்டுமென்று, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுரன் பெரிய ஆனந்த வேண்டுமென்று, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

[ERROR page 143 - NVIDIA client error]

கேள்வி: சுவாமிஜி, நீங்கள் கேள்விகளுக்கும் சந்தேகங்களுக்கும் இடையேயான வித்தியாசங்களைப் பேசினீர்கள். மேலும் அர்ச்சுனருடைய கேள்விகள் எவ்வாறு சந்தேகங்களாக மாறின என்பது பற்றியும் பேசினீர்கள். தயவு செய்து இதைப் பற்றி விரிவாக கூறமுடியுமா?

நாம் சிறுவயதினராக இருந்தபோது கேள்விகள் கேட்போம்.

குழந்தைகள் தொடர்ந்து கேட்கிறார்கள். வானம் எது என்ற உயரத்தில் இருக்கிறது?

அந்த மேகம் எங்கு பறவையைப் போல இருக்கிறது? என்று ஒரு குழந்தையிடம் நிறைய கேள்விகள் உள்ளன. இது நுண்ணறிவு மலர வழி வகுக்கிறது. பெரும்பாலான நேரங்களில் பெரியவர்கள் இத்தகைய கேள்விகளுக்கு பதில் தெரிந்தபடில்லை. ஒரு வேளை பதில் அவர்களும் அவை முட்டாள்தனமான பதில்களாக இருக்கும்.

குழந்தைகள் கேள்விகள் தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டவை. குறைந்த பட்சம் நாம் விவேகத்தோடும், அறிவியல் பூர்வமாகவும் பதில் அளித்தாலும் குழந்தை கேட்கிறது. எது வானம் நீலமாக இருக்கிறது? எது வானம் உயரமாக இருக்கிறது?

நமது பட்டறவுமனதை வைத்துக்கொண்டு இந்தக் கேள்விகளுக்கு நாம் எப்படி பதிலளிக்க முடியும்? பதிலளிக்க முடியாததால் நாம் எரிச்சல் அடைகிறோம். அந்தக் குழந்தையை ச்க்கும்மா இது என்று சொல்லி விடுகிறோம்.

குழந்தையின் ஆர்வத்தோடு இந்தக் கேள்விகளை அணுகினோமானால் நாம் நமது மன எல்லைகளைத் தாண்டி சென்று விடுவோம். மன எல்லைகளைக் கடந்ததால்தான் மிகப்பெரிய விஞ்ஞானிகள் மிகப்பெரிய உண்மைகளைக் கண்டுபிடித்தார்கள். இதுவே நிஜூட்டன் புவியீர்ப்பு விதியை உருவாக்க வழிவகுத்தது. இதுவே ஆர்க்கிமிடிஸ் தத்துவத்தை அவர் கண்டுபிடித்த பிறகு குளித்துக் கொண்டிருந்த நிலையிலேயே அவர் வெளியே ஓடும் வழிவகுத்தது.

குழந்தை அறியாமையால் கேள்வி கேட்கிறது, ஆர்வமிகுதியாலும் கேள்வி கேட்கிறது. இருந்த போதிலும் அது பதிலைத் தேடுவதில்லை. அது இயற்கையின் அற்புதங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. இது ஒரு ஆனந்தமான வெளிப்பாடு.

ஒரு குழந்தை உடல்நிலையாக வளரும்போது, தன்னைச்சுற்றி உள்ளவர்களால் கட்டுறுத்தப்படுகிறது. என்ன செய்ய வேண்டும், என்ன செய்ய வேண்டும், எப்படி செய்ய வேண்டும் என்று அதற்கு தொடர்ந்து சொல்லித்தரப்படுகிறது. இந்தக் கட்டுறு மனப்பான்கு காரணமாகப் பெராசை காரனளாகவும், பயந்தவனாகவும் அந்தக்குழந்தை பெரியவனாக வளர்கிறது.

ஒரு குழந்தை இதுவரை தாணாகவே தன் அடையாளத்தை உருவாக்கவில்லை.

நாம் நமது ஆசைகளாலும் ஆசைகளின் விளைவுகளை வைத்து நம் அடையாளங்கள் அமைக்கப்படுகின்றன.

நாம் எப்பிற்குறிக்கிறோம், என்னுடையது எது என்று கருதுகிறோம், நம்முடையவை எவை என்பன போன்றவற்றால் நம்மைப்பற்றிய அடையாளத் திருமானிக்கின்றன. இவனோ தான் நாம் எப்படியோமானவோ இருக்கிறோம். மேலும் இத்தகைய அந்தஸ்துகளை தக்கவைத்துக்கொள்ள அதிப்போல் நடக்கிறோம்.

நாம் வளரும்போது மற்றவர்களின் ஆசைகளைக் கடன் வாங்குகிறோம். பெராசையின் காரணமாக அடுத்தவர்களின் ஆசைகளைப் பெறுகிறோமோ என்று அச்சப்படுகிறோம். நாம் பெற்றுக்கொண்டவற்றை இழந்து விடுவோமா என்று அச்சப்படுகிறோம்.

நமது வாழ்க்கையே பேராசையாலும் அச்சத்தினாலும் வழி நடத்தப்படுகிறது. நாம் நம்மைப்பற்றி என்ன நினைக்கிறோமோ, எப்படி இருக்க வேண்டும் என நினைக்கிறோமோ அவற்றை இந்த மன அமைப்பு தான் தீர்மானிக்கிறது. நம் அகங்காரத்தை வளர்கிறோம், மேலும் இந்த அகங்காரம் அல்லது அடையாளத்தை இழந்து விடகூடாது என்பதற்காக தொடர்ந்து அச்சத்தில் இருக்கிறோம்.

நமது அகங்காரத்திற்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்படும்போது, இந்த அச்சம் தான் உள்ளோ வள்முறையை உருவாக்குகிறது.

இருபத்தைந்து வரும்

'குழன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சனாள் பெரிய தூயாக வேண்டுமென, அச்சிறுவயதின்றே கற்றுக் கண்டவர் எந்த நன்றை, கனவை நிழமாக்க உள்ளப் பொருள், இன்னிது அனைத்தறியும் சொல்லித்து என்னைப் பழிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.'

நமது அந்தஸ்துக்கோ, நமது உடைமைகளுக்கோ, நமது ஆசைகளுக்கோ, நமது அடையாளத்திற்கோ அச்சுறுத்தல் ஏற்படும்போது வன்முறை ஏற்படுகின்றது. இறுதியில் இதுவே கேள்விகளாக வெளிப்படுகின்றது.

ஒரு குழந்தையின் கேள்வி கேட்கும் மனநிலைக்கும், பெரியவர்களின் கேள்வி கேட்கும் மன நிலைக்கும் இதுவே அடிப்படையான வித்தியாசம். தீவிரமான ஆர்வம், சந்தோச நிலைகளிலிருந்து குழந்தைகள் வருகின்றது. பெரியவர்கள் அகங்காரத்தோடும், வன்முறையோடும் செயல்படுகின்றனர்.

177நமது பற்றிய அறிவை சோதித்தால் அமைதியாக உட்கார்ந்து என்ன நிகழ்கிறது என்று பாருங்கள். நமது பற்றிய வெளியே தெளிவாகத் தெரிக்கப்பட செல்வம் அல்ல.

பற்றியை நாம் ஏதோ பெரியதாக நினைத்துக்கொண்டிருக்கின்றோம். மேலும் அந்த பட்ட அறிவையே நாம் சார்ந்து இருக்கின்றோம். இதற்கு ஒரு சவால் ஏற்பட்டால் வன்முறைக்கு மாறுகின்றோம்.

எல்லா பட்ட அறிவுமே கடன் வாங்கப்பட்டவைதான். புலன்களில் இருந்து உருவானாலும், பார்த்தல் கேட்டல் போன்ற புலன்களில் இருந்து உணரப்பட்டதாலும் இது வெறும் எண்கோ இருந்து வந்ததன். கடனாகப் பெற்றது தான். இதை நம்முடைய சொந்த அறிவாக உரிமை கோர முடியாது. இப்படி கடனாகப் பெற்ற பட்ட அறிவைபற்றி யாராவது கேள்வி கேட்கும்போது நாம் என் எரிச்சல் அடையவேண்டும்?

நமது பட்ட அறிவுக்கு நாமோ பொறுப்பு என்று என்னுளிநினோம். ஏனென்றால் இது நம்முடைய மற்றொரு உடைமையாகிறது. இது நமது அடையாளத்தின் ஒரு பாகமாக உருவாகின்றது. அதனால் தான் நாம் இதை கவனமாக உருவாக்கி வளர்க்கின்றோம்.

இந்த பற்றியை சிந்துக்கட்டுகளால் கட்டப்பட்ட கோட்டை போன்றது என்பதை உணர ஞானமும், விழிப்புணர்வும் தேவை.

'சசன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்' என விசாரித்தற்கு, 'சான் பெரிய ஞானி வென்று மென, என சிலுவையதிற்கு நிறை கனவு கண்டவர் என் தத்தை களைவை நிழலாக ஊடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

சிந்துக்கட்டில் ஒன்றை உருவிலிட்டால் மொத்தமும் விழுந்து உடைந்து விடும் என்பதை உணர உள்விழிப்புணர்வு தேவைப்படுகிறது. இந்த ஞானத்தைக் கடனாகப் பெற முடியாது. இந்த ஞானம் உள்ளோயிருந்து வரக்கூடியது. இது ஆழ்ந்த சிந்தனையாலும், தியானத்தாலும் வரக் கூடியது.

உள்விழிப்புணர்வு மலர்ந்த உடலின் வன்முறை குறைகின்றது. நம்மைபற்றிய அடையாளம் எதனால் கட்டுப்படுகின்றதோ அதற்கு திடமான அடிப்படை இல்லை என்பதை உணரத்தொடங்குகின்றோம். வாழ்க்கை எப்போதும் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. யூகிக்க முடியாதது; நிலையில் நாதது; கட்டுப்படுத்த முடியாதது. ஒருவருடைய வாழ்வில் அவரைபற்றிய நிறுத்த முடியாதது. இந்த விழிப்புணர்வு மலர்ந்தவுடன் நமது கேள்விகள் சந்தேகங்களாக மாறுகின்றன.

நமது நிச்சயமற்ற அடையாளங்களின் பிரதிபலிப்பே சந்தேகங்கள்

வாழ்க்கையின் உண்மையைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்வதே பிரதிபலிப்பின்றன. இவை வன்முறையாக உருவாகவில்லை. மாறாக அதிகரித்து வரும் விழிப்புணர்வால் உருவாகின்றன.

சிலேடைகளில் கிடைக்கும் அழகிய பாடலைப் பற்றிய சில சந்தேகங்கள், அதன் மீது செயல்படுவது கவலை அல்லபதாக சொல்கிறார்கள்.

அவர்களிடம் வளரும் நம்பிக்கையின் பிரதிபலிப்பே இது என்று நாம் அவர்களிடம் சொல்கின்றோம். நம்பிக்கையும், சந்தேகமும் ஒரே நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள். ஒன்றில்லாமல் மற்றொன்றைப் பெறமுடியாது.

நம்பிக்கை அடுக்குகளை வெளிப்படுத்த நாம் சந்தேக அடுக்குகளைத் தோலுரித்துக்காட்ட வேண்டியுள்ளது. இந்த நம்பிக்கை மற்றொரு சந்தேகமாக வெளிப்படுகின்றது. இந்த செயல்முறை உள்மையத்தில் ஒன்றுமே இல்லை என்று நாம்

'சசன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்' என விசாரித்தற்கு, 'சான் பெரிய ஆனாக வென்று மென, என சிலுவையதிற்கு நிறை கனவு கண்டவர் என் தத்தை. களைவை நிழலாக ஊடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

9

கண்டுபிடிக்கும் வரை செல்கின்றது. நாம் எங்கே இருக்கின்றோமோ அதை அடைகின்றோம். அதாவது முடிவில்லா ஆனந்தத்தை நித்யானந்தத்தை. உள்மையத்தில் நம்பிக்கையானது பட்டறிவினால் புரிந்துகொள்வதாலே அல்லது உண்மைப்பொருள்மான ஏற்றுக்கொள்ளுதலாலோ வருவதில்லை. நாம் சொன்னதைப்போல இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கை, கூடவே சந்தேகங்களைக் கொண்டு வருகின்றது. நமது புரிந்த உள்முகமாக்கப்படும் போது இதய ஆழ்மனம் அதுப்பொருள்மான சத்தியமாக மாறுகின்றது. இது குருவுடன் ஆழமான பலமான உறவை வளர்க்கின்றது. நாம் நம்பிக்கையை வளர்க்கின்றோம். கேள்விகளும் சந்தேகங்களும் மறையும்போது நாம் சரணாகதியில் இருக்கின்றோம். இது பலவீனத்தால் ஏற்பது அல்ல. நாம் எங்கு செல்வது, எந்தப்பாதையில் திரும்புவது எனத் தெரியாததால் இதுஉண்மையான சரணாகதி அல்ல. இப்படிப்பட்ட சரணாகதி முட்டாள்தனமானது. இது அதிகார்கள், அல்லது மதத்தலைவர்கள் அல்லது அரசியல் அதிகாரம் படைத்தவாக்களிடம் காவில் விழுவது மாதிரி அதிகாரமில்லாததாலும், என்ன செய்வது என்று தெரியாததாலும் இது போன்றவை நிகழ்கின்றன. இத்தகைய சரணாகதி அச்சத்தின் காரணமாக ஏற்படுகின்றது. குருவிடம் சரணாகதி அனடவது தெரியாத்தால் ஏற்படுகிறது. நாம் எங்கு செல்ல வேண்டும். என்ன செய்ய வேண்டும் என நன்றாக தெரிந்து கொண்ட பிறகும், விழிப்புணர்வோல் ஏற்படுகின்றது. 9.1.கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்,

9

அர்ச்சுனா, என் நம்பு. என்னிடம் பொறாமை கொள்ளாதே. நாம் உனக்கு ஞானத்தின் ரகசியங்களையும் அனுபவத்தையும் தருகிறேன். இது உன்னை பொருள்சார்ந்த உலகில் உள்ள எல்லா துன்பங்களில் இருந்தும் விடுவிக்கும். 9.2.இந்த ஞானமே எல்லா அறிவுக்கும் மேலானது. இதுதான் எல்லா ரகசியங்களுக்கும் மேலான இரகசியம். இதுவே தூய அறிவு. இது புனிதமானது. மேலும் தலைமைதானே உணர்தலுக்கு நேரடியாக வழி வகுக்கும். இது முடிவில்லாதது, நடைமுறைப்படுத்த எளிதானது. 9.3:இத்தகைய ஞானத்தின் மேல் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் என்னை அடைய முடியாது. ஓ... எதிரிகளை வென்றவனே! மீண்டும் அவர்கள் இந்தப் பொருள் சார்ந்த உலகில் பிறப்பும் இறப்பும் எடுக்கின்றார்கள். கிருஷ்ணர் அர்ச்சுனருக்கு இந்தச் செய்யுள்கள் மூலம் உறுதி அளிக்கிறார். என் இனிய அர்ச்சனா, நீ என்னிடம் பொறாமை கொள்ளாத காரணத்தால், நான் உனக்கு முக்கியமான அறிவாகிய தலைமையில் மற்றும் பொருள் உலகின் அனைத்து துன்பங்களில் இருந்தும் விடுதலை அடைவது பற்றியும் சொல்கின்றேன். அருமையான வரிகள், அவர் சொல்கிறார், நீ என்னிடம் ஒரு போதும் பொறாமை கொள்வதில்லை. இந்தப் பகுதியைப் பொருத்தவரை இந்த செய்யுளின் பொருள், நீ என்னிடம் பொறாமை கொள்ளாத காரணத்தால்*. கிருஷ்ணர் மீது அர்ச்சனல் எவ்வாறு பொறாமைப்பட முடியும் என்று நாம் ஆச்சரியப்படலாம். தயவு செய்து மிகத் தெளிவாய் இருங்கள். மனித மனம் எந்தெந்த வழிகளில் எல்லாம் வெறுப்பு செய்யும் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது. மனித மனம்

நமது புரிந்த கொள்ளல் உள்முகமாக்கப்படும் போது இதய ஆழ்மனம் அதுப்பொருள்மான சத்தியமாக மாறுகின்றது. இது குருவுடன் ஆழமான பலமான உறவை வளர்க்கின்றது. நாம் நம்பிக்கையை வளர்க்கின்றோம்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடி கொரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு ஒப்பபோதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத்

9.3:இத்தகைய ஞானத்தின் மேல் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் என்னை அடைய முடியாது. ஓ... எதிரிகளை வென்றவனே!

[ERROR page 147 - NVIDIA client error]

[ERROR page 148 - NVIDIA client error]

182

நிச்சயமாக இது உண்மை

ஞானத்தின்மையை அந்தஸ்தால் மட்டும் பெறுமுடியாது. அந்தஸ்திற்காக நாம் பாடுபடுவதையோ நாம் பிரச்சினைக்களுக்குள்ளாகின்றோம். ஒரு முறை ஒரு கல்லூரியில் சத்சங்கம் வழங்கவதற்காக நாம் சென்று இருந்தோம். இது தமிழ்நாட்டில் நாடந்த இயல்பான சத்சங்கம். கல்லூரி மாணவர்கள் எவ்வாறு நடந்து கொள்வார்கள் என்ற உங்களுக்குத் தெரியும். ஒரு இளைஞர் என்னிடம் கேள்வி கேட்டார். ‘சுவாங்கள் ஏன் இந்த அளவுக்கு உணர்வாக மதிக்கப்பட வேண்டும்? நீங்களும் என்னைப்போல் இளைஞர் தானே!’ நிச்சயமாக இது உண்மை. நாம் இந்த இளைஞரைக் கண்டிதும் சில ஆண்களே மூத்தவன். அந்த இளைஞர் கேட்டார், நீங்கள் பாதங்களில் துவாப்படுகின்றீர்களா? எங்கும் சென்றாலும் ஞானகுருமார்கள் மலர்களால் வரவேற்கப்படுகிறார்கள். நாம் இந்த சத்சங்க நிகழ்ச்சி கல்லூரியில் நடைபெறும் இது போன்ற சத்சங்கங்களில் மலர்கள் தூவாதிர்கள் என்று குறிப்பிருந்தோம். இயல்பாகவே, இது போன்ற கேள்விகள் வரும் என்று தெரியும். இந்த போதிலும் அந்த அமைப்பாளரிடம் நமது பக்தி. இது சும்மா தனது பக்தியை வெளிப்படுத்த விரும்பினார். நிகழ்ச்சி யை நல் முறையில் நடத்த மலர் தூவ ஏற்பாடு செய்திருந்தார். நேரத்தில் அந்த இளைஞர் நேரடியாகவே என்னிடம் கேட்டார், உங்கள் பாதங்களில் ஏன் இவ்வளவு மலர்கள் தூவப்பட வேண்டும்? நீங்கள் மட்டும் ஏன் உணர்ந்தவராக மதிக்கப்பட வேண்டும்? இயற்கையாகவே இது பொறாமை தவிர வேறு ஒன்றுமில்லை. அந்த இளைஞரிடம் முதலில் நாம் சொன்னது என்னவெனில், இது போன்ற

182

நிச்சயமாக இது உண்மை

ஏற்பாடுகளைத் தவிர்க்கும்படி நாம் சொல்லியிருந்தோம். இருந்தபோதிலும் பக்தியின் காரணமாக இதை அவர்கள் செய்து விட்டார்கள். மலர்கள் என் மீது தூவப்படுவதை மட்டும் நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். இந்தப் பாதங்கள் எத்தனை முட்களைக் கடந்து வந்தன என்பது பற்றி உங்களுக்குத் தெரியாது. இந்த உடல் எவ்வளவு துடைகளைச் சந்தித்து வந்துள்ளது என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியாது. இந்த நிலையை அடைவதற்கு இந்தப் பாதங்கள் எவ்வளவு முட்களைக் கடந்து இந்த மலர்களை வாங்கியுள்ளது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? அதனால் எது அந்தஸ்தைப் பார்த்து மட்டுமே பொறாமைப் படாதீர்கள். எது நிலையைப் பார்த்து பொறாமைப் படாதீர்கள். நாம் வாழும் இந்த நிலையை அடைய முயற்சி செய்யுங்கள். பிறகு நீங்கள் மலர்களால் மட்டும் அல்லால் எல்லாவற்றாலும் அர்சிக்கப்படுவீர்கள். நீங்கள் அந்தஸ்தைப் பார்த்தால், எப்போதும் பொறாமையின் பிடியில் தான் இருப்பீர்கள். நீங்கள் நிலையைப் பார்த்திர்களில் என்றால் உங்களுக்கு உள்வேதத்தின் மூலமாக இருப்போம். நான் வாழும் நிலையை என்னால் உணர்ந்து கொள்ளாள் தீவேகத்தின் மூலமாக இருப்போம். அம்போதான் நீங்கள் எனது நிலையை அடையும்படி செய்வோம். உங்களுக்கு முன்னதிரியாக இருப்போம். இவர் இதைச் சரிக்கும்போது, எங்கால் ஏன் முடியாது? என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். நாம் உங்களுக்கு உள்வேதத்தின் மூலாதாரமாக இருப்போம். நாம் மக்களிடம் ஒன்றைச் சொல்வோம். சாதாரண மனிதருக்கும், ஞானிக்கும் உள்ள மிக முக்கிய வித்தியாசம் என்னவெனில், சாதாரண மனிதன் எப்போதும் உட்க்குநிலையில் உள்ளார், ஞானிகள் எப்போதும் உறக்குநிலையில் உள்ளார், ஞானிகள் எப்போதும் விழிப்பு நிலையிலேயே உள்ளார்கள். அவ்வளவு தான். ஆனால் இருவருக்கும் விழிப்புணர்வு ஒன்றுதான். மீண்டும் மீண்டும் நாம் சொல்கிறோம். நீங்கள் நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும், ஏற்றுக்கொண்டாலும், ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டாலும், உணராவிட்டாலும் நீங்கள் கடவுள் தான். நீங்கள் தெய்வீகமானவர் தான்.

இருபத்தைந்து வருடம்

“சுடன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “தான் பெற்ற ஞானக் கவென்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர் என் தந்தை. எனவை திருநாமக் கடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செல்வதுது என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.”

உங்களுக்கு இரண்டு வாய்ப்புகள் உள்ளன. இந்த சத்தியத்தை நீங்கள் அனுபவமாகப் பெறும்வாயின்றித்தங்கிக்கொண்டே இருக்கின்றீர்கள். அல்லது நீங்கள் ஜீவனின் முக்க அனுபவத்தைப் பெறுவதற்கு விழிப்புணர்வோடு தேர்வை மேற்கொள்ள வேண்டும். ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், நீங்கள் ஞானமடைந்தவரே. கிருஷ்ணர் இங்கு சொல்கிறார். 'நீ எனது அந்தஸ்தை அடைய முயற்சிக்க வேண்டாதால், நான் உனக்கு எனது நிலையை அடைய உதவுகிறேன்.' ஒரு ஞானகுருவின் அந்தஸ்தை அடைய முயற்சிக்காதவன், அவரின் நிலையை அடைகிறான். முதலில் நிலை வருகின்றது. அந்தஸ்து தானாகவே வந்துவிடுகின்றது. அந்தஸ்தைப் பெற முயற்சித்தோமானால் நிலையை அடைய ஒருபோதும் முடியாது. இராமகிருஷ்ணா சொல்கிறார்.

'சமுதலில் கடவுள், பிறகு தான் உலகம்'. இந்த உலகம் நிலையைப்போன்றது. அந்தஸ்தும் நிலையைப்போன்றது. நீங்கள் அந்தஸ்தின் பின்னால் ஓடி எவ்வளவு தூரம் விரட்டிச் சென்றாலும், ஒருபோதும் அதைப்பிடித்து வைத்துக்கொள்ள முடியாது. ஆனால் நம் பாதையில் நடந்து செல்லும் போது அது தானாகப் பின் தொடர்ந்து வரும். வெளி உலகம் நிலையைப்போன்றது. நாம் அதன் பின்னால் ஓடி, பிடிக்க முயற்சித்தோமானால் ஒருபோதும் அதைப்பிடித்து வைக்கவும் முடியாது. ஒரு நிழலின் பின்னால் ஓட முயற்சியுமா? முடியாது. ஆனால் நம் பாதையில் நாம் நடந்து சென்றால் அது நம்மைப் பின் தொடரும். நிலையை நோக்கிச் செல்லுங்கள். அந்தஸ்து உங்களைப் பின்தொடர்ந்து வரும். நாம் அந்தஸ்திற்குப் பின்னால் ஓடினால் ஒரு போதும் அதைப்பிடித்து வைத்துக்கொள்ள முடியாது.

இங்குதான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'சுரி ஒருபோதும் பொறாமை கொள்ளாத விஷயத்திற்கு, 'தான் பெரிய தானாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என நினை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்படுத்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமலிந்தார்.

காரணத்தால், எனது அந்தஸ்திலும் என்னிடமும் பொறாமை கொள்ளாத காரணத்தால், நான் உனக்கு எனது நிலையின் முடிவான ரகசியத்தை தருகிறேன்.'

நான் மேலும் சொல்கின்றேன். 'சித்து தான் இறுதியான ரகசியம். உண்மையாகவே இது தான் இறுதியான இரகசியம்.' கிருஷ்ணர் மேலும் சொல்கிறார். இதை நன்றாக தெரிந்து கொண்டால், இந்தப் பொருள் சார்ந்த அலைத்து துன்பங்களில் இருந்தும் விடுவிக்கப்படுவாய்.

யாவை? நாம் எதாவது ஒன்றைப் பெற்றாலும் துன்பம், பெறாவிட்டாலும் துன்பம் தான். 'சுநான் அனைதப்பாதுகாக்க வேண்டுமே என்ற துன்பம்'.

யோகா என்றால் அடைதல் என்று பொருள். சேமா என்பது பாதுகாத்தல் என்று பொருள். இறந்தும் துன்பங்கள் தான். நாம் பெற்றாலும், அது துன்பமே. பெறாவிட்டாலும் அது துன்பமே.

கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். செல்வம் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் இரண்டுமே துன்பம் தான். பொருள் சார்ந்த உலகில் இது ஏற்படுகின்றது. ரகசியத்தைத் தெரிந்தவுடன் இதுவே நான் உனக்கு சொரும் இறுதியான ரகசியம். இதுவே புரிந்து கொள்ளப்பட்ட வேண்டியது. இந்த ரகசியத்தைப் பற்றிய அறிவு உன்னை எல்லா துன்பங்களில் இருந்தும் விடுவிக்கும்.

அவர் மேலும் சொல்கின்றார். இந்த அறிவே மற்ற அறிவுகளுக்கெல்லாம் எல்லா ரகசியங்களிலும் இதுவே மிகப்பெரிய ரகசியம். இதுவே துய அறிவு. இது தன்னை உணர்வதற்கு நோடியாகவேதக் கூடியதுஅம்சம் இதுவே. இதுவே எப்போதும் இருக்கக்

'சுசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய தானாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என நினை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயவழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமலிந்தார்.

கூடியது. ஆனந்தத்தை நிகழ்த்திக் கூடியது. நன்றாகப் பாருங்கள். ஒரு மதமோ அல்லது ஆன்மீக மார்க்கமோ மூன்று கோட்பாடுகளைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். முதலில் இது வாழ்வின் இலட்சியத்தைத் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும். அந்த இலட்சியத்தை அடுத்த அடுத்த காரணங்கள் வழியைத் தெளிவாக வழங்க வேண்டும். மூன்றாவதாக அந்தப் பாதையில் மிகிற்சியாகப் பயணிக்க உதவ வேண்டும். இந்தப்பாதையின் பயணம் இனிமையாக இருக்க வேண்டும். ஒரு சிறிய கதை: சில மூலிகை வைத்தியர்கள் தாங்கள் எந்த நோயையும் குணப்படுத்துவோம் என்று விளம்பரப்படுத்திஇருப்பார்கள். ஒரு மருத்துவர் தான் எல்லா நோய்களையும் குணப்படுத்துவேன் என்றும், அதாவது நமக்குத் தெரிந்த அல்லாத தெரியாத நோய்களாக இருந்தாலும் குணப்படுத்துவோம் என்றும் சொல்வார்கள். இதைப்பற்றி ஒரு விளம்பரப் பலகையில் வைத்தார். அவரிடம் ஒரு நோயாளி வந்தார். வைத்தியர் கேட்டார், உங்களுக்கு என்ன வியாதி? நோயாளி சொன்னார், எனக்கு வியாதியின் பெயர் தெரியாது. நீங்களே கண்டுபிடியுங்கள். அந்த மருத்துவர் வியாதியைக் கண்டுபிடிக்க சகலவும் முயற்சியும் செய்தும் அவரால் தீர்மானிக்க முடியவில்லை. ஆனால் எந்த வியாதியும் குணப்படுத்துவதாக அவர் விளம்பரப்படுத்தியிருந்தார். அவருக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை. அவர் சிறிது மருந்தைக் கொடுத்தார். அந்த மருந்து என்னவெனில், பல்லில் படாமல் ஒரு கடப்பாறையை விழுங்கி விட்டு மூன்று லிட்டர் கதந்நீர் குடி. நீ குணமாகி விடுவாய். என்ன மாதிரியான மருந்து இது? இந்த மருந்து மனிதரை குணப்படுத்தாது என நன்றாகத் தெரிவிக்கிறது. இதுபோல் தான், நம் வழியும் தீர்வும் நடைமுறைக்கு உகந்ததாக இருப்பதில்லை. நாம் காட்டும் வழி நடைமுறைக்குப் பொருந்தாததாக இருக்கக்கூடாது. அது நடைமுறைக்கு உகந்ததாக இல்லை எனில், நாம் அதை

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் துண்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் துண்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

நடைமுறைப்படுத்த முடியாது. 'சிறிஏறு மணி நேரத்துக்கு மூக்கைப் பிடித்துக் கொண்டு அமருங்கள். மாராவது இவ்வாறு உட்கார முடியுமா? அவர் மேலும் சொல்வார், நீங்கள் இதைச் செய்தால் ஞானமடைவீர்கள். இப்படிப்பட்ட பாதையில் யார் செல்ல முடியும்? யாராலும் செல்ல முடியாது. நாம் செல்லும் பாதை கழப்பமாக இருக்கக்கூடாது. இது செல்வதற்கு எளிமையாக இருக்க வேண்டும். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் இங்கே கூறப்படுகிறார். 'சிலருபே நிலையானது'. அதாவது நாம் அடையும் இலக்கு எப்போதும் மறைந்து. அவர் எல்லா விளம்பர வாத்தைகளையும் பயன்படுத்துகிறார். அது மிகிற்சியாக நடைபெறக்கூடியது. இது எளிமையானதும் கூட. நாம் அடையும் போராடத் தேவையில்லை. நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன வென்றால் இந்த ரகசியத்தை உணர வேண்டும். இந்த ரகசியத்தைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

இது எல் ரகசியமாய் இருக்கிறது? இது மற்றவர்களுக்கு உதவக் கூடியது எனில் எல் ரகசியமாக இருக்க வேண்டும்? இது எல்லாவு முக்கியமானதாக இருக்கும் பட்சத்தில் எல் ரகசியமாக வைக்கப்பட வேண்டும்? எல்லா உலகம் முழுவதும் இதைப் பயன்படுத்திக் கூடாது? இதைக் கருத்தைப் புரிந்து கொள்வதே முக்கியமானதாகும். தயவு செய்து இந்த இருட்டியான ரகசியமும், அறிவும் சாதாரண மக்களுக்காக அல்ல;பலர்பதில் தெளிவாகச் சொல்வேன். சாதாரணமாக்கள்சிறுபிள்யங்களுக்க்காஎப்போும் சண்டையிடுவதும், கொல்க்கைக் கொண்டாடங்களில் நாட்டுமுடையவர்களாவும் இருக்கின்றார்கள். இதனால் தான் நாம் ஒரு சினிமா தியேட்டர் நடத்தும் போது பெருங்கூட்டம் அங்கு கூடுவதைக் காணமுடியும். அல்லது திறந்த வெளியில் படம் காண்பித்தால் படம்

இன்று இங்கு சில நாறுபேர் மட்டுமே வந்திருக்கின்றனர். ஏனெனில் நாம் கோவிலில் கட்டுவதைக் கேள்வி எல்லோருக்குமல்ல. கோவிலுக்கு வருவதற்குத் புத்திசாலித்தனம் தேவைப்படுகிறது. ஆன்மீகப்பாதையில் நுழைவதற்கும் புத்திசாலித்தனம் தேவைப்படுகிறது. இது எல்லோருக்குமானது அல்ல. நேற்று என்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கப்பட்டது. ஒரு அம்மா என்னிடம் கேட்டார்கள். சவாமிஜி !ஏனது கணவர் நான் செல்லும் யோக மார்க்கத்தை புரிந்து கொள்வதுமில்லை. ஏற்றுக் கொள்வதுமில்லை. இந்த நிகழ்ச்சி எனக்கு முக்கியமானதாக இருந்தது. நான் விரும்பி கலந்துள்ளேன். ஆனால் என் கணவருக்கு இது கடினமாக இருக்கிறது. எனக்கும் என் கணவருக்குமான இடை வெளியை எப்படி நிரப்புவது என்று நீங்களே ஒரு தீர்வு தாருங்கள். ஒரு கணவரையோ அல்லது மனைவியையோ ஆன்மீக பாதைக்கு எவ்வாறு தயார் செய்ய முடியும்? ஆன்மீக மார்க்கத்திற்கு அவர்களை எப்படி மாற்ற முடியும்? மனைகள் என்னிடம் இப்படிக்கப்பட்ட கேள்வியை கேட்கும்போது நான் சிரித்துவிட்டு அவர்களிடம் சொல்வேன், இந்த இராசியம் தெரிந்திருந்தால், இந்த பொருள் சார்ந்த உலகத்தை துறந்துவிட்டு சன்னியாசி ஆகியிருப்பேள் என்று நீங்கள் என்னுளிகின்றீர்கள். இயல்பாகவே இதற்கான பாதில், சுநாம் இதைச் செய்ய முடியாது* . இது தானாக நிகழ வேண்டும். அந்த மனிதர்கள் இது தானாகவே நிகழ வேண்டும். நாம் ஒன்றைச் சொல்ல முடியும். நீங்கள் எல்லோரும் செய்ய வேண்டியது என்னவெனில் அவருக்கு வாழ்க்கையைப் பற்றிய தெளிவைக் கொடுங்கள். ஆன்மீகத்தை நீங்கள் நேரடியாக அவருக்கு கொடுக்க முடியாது. தயவு செய்து அவரை தியானம் செய்யச்சொல்லி வற்புறுத்தாதீர்கள். கோவிலுக்கு வரச்சொல்லியும் வற்புறுத்தாதீர்கள். வாழ்க்கையைப்பற்றி-அவரிடம்மீண்டும் மீண்டும் பேசுங்கள். என்னமாதிரியான வாழ்க்கையை நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்று அவரிடம் கேளுங்கள். நாம்

என்ன செய்கின்றோம். வாழ்க்கையைப்பற்றி நாம் என் சிந்திக்கக்கூடாது. மீண்டும் மீண்டும் நாம் இந்த பழக்கப்பட்ட வாழ்க்கையில் சிக்க வைக்கப்படுகிறோம். நாம் செய்ய வேண்டியது என்னவெனில், இந்த நாகரிக உலகில் வாழ்க்கையைப் பற்றிய தெளிவான அறிவை அவருக்கு கொடுக்க வேண்டியது தான். அவல்லாவு தான். வேறு ஒன்றும் செய்ய வேண்டியதில்லை. தெரிந்த அறிவு இருந்தால் மட்டுமே ஒருவர் ஆன்மீகத்திற்குள் வரமுடியும். இதனால் தான் இது ரகசியமாக பாதுகாக்கப்படுகிறது. கேட்பவரின் தகுதிகளைப் பொறுத்தப்படுத்தாமல் ஆன்மீகத்தைப்பற்றிய தெளிவு எல்லோருக்கும் கொடுக்கப்பட்டால், அந்த மனிதர் தன்னைத்தானே வருத்திக் கொள்வது மட்டுமல்லாமல், மற்றவர்களையும் துன்புறுத்துகிறார். முதலில் அவர் முழுவதுமாக புரிந்து கொள்ளாத காரணத்தால் தன்னைத்தானே துக்கப்படுத்திக் கொள்கிறார். உதாரணமாக, ஒரு குறிப்பிட்ட 'சுந்தான் கடவுள்' என்று சொன்னால் அவன் நினைத்துக்கொள்வான். 'சுநாதானே கடவுள்', நான் விரும்புவதை எல்லாம் செய்ய விடுகள். நான் எதையும் பொறுத்தபடுத்தமாட்டேன் *. அவன் அறிவை தவறாகப் பயன்படுத்துகிறான். அறிவை சரியாகப் பயன்படுத்தவதில்லை. அவள் அறிவை வீணாக்குகிறாள். இகனால் தான் அவன் தன்னைத்தானே வருத்திக் கொள்கிறான் என்று நாம் கூறுகிறோம். கடவுள் தன்மையை உணர்ந்தவன் கருணையை வெளிப்படுத்துகிறான், எலிமையை வெளிப்படுத்துகிறான், யாருக்கும் தீங்கு செய்யாத்தன்மையும் வெளிப்படுத்துகிறான். தெய்வீகப் பண்புகள் அவரிடம் வெளிப்படுகின்றன. அவர் யாரையும் துன்புறுத்தவதில்லை. அவரிடம் தீங்கு செய்யாத்தன்மையும் எனிமையும் நாம் காண முடியும். அவர் யாரையும் துன்புறுத்தவதில்லை. யாரையும் தூக்கப்படுத்தவுமில்லை. நாம் தளர்வான, ஆனந்தமான, நல்ல மனநிலையில் இருக்கும்போது, நமது

சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எம் தந்தை. சுவை நிலுமாக உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைக்கவேண்டுமென

சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எம் தந்தை. சுவை நிலுமாக உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழக்கவேண்டுமென

வேலையானோ அல்லது உடன் பணியாற்றுபவரோ தவறு செய்தால் அவர்களைப் பார்த்து சத்தம் போடுவோமா? இல்லை பரவாயில்லை, விட்டு விடுங்கள் என்று கூறிவிடுவோம். வேறு என்ன செய்வோம்?ஆனால்,நாம் மேற்கொள்ளும் மனநிலையில் இருக்கும்போது யாருமே தவறு செய்யதேவையில்லை. ஒவ்வொருவரையும் நாம் காரணம் இல்லாமல் சத்தம் போடுகிறோம். இட்டுவதற்கும், பிதற்றுவதற்கும் காத்திருக்கிறோம். நமது மனநிலையை நமது செயல் தீர்மானிக்கிறது. நாம் ஆனந்தமான மனநிலையில் இருந்தால் ஒருபோதும் தவறு செய்வதில்லை. நாம் ஒரு மோசமான, நரக மனநிலையில் இருந்தால், எப்போதும் தவறே செய்கின்றோம். மக்கள் தவறுகளைச் செய்துவிட்டால் நரகத்திற்கு செல்கிறார்கள் என்று தயவுசெய்து நினைத்து விடாதீர்கள். ஒரு போதும் இல்லை. நாம் நரகத்தில் இருக்கின்ற காரணத்தால்தான் தவறுகளைச் செய்கிறோம். ஆனந்தமான நிலையில் இருப்பதால் தான் நல்ல செயல்களைச் செய்கிறோம். கடவுள் தன்மையை உணர்ந்த ஒருவர் எப்போதும் தவறு செய்வதில்லை, யாரையும் துன்புறுத்துவதில்லை. இந்த அறிவை முதிர்ச்சி அடையாதவர்கள் உடனே எளிதாகவும் பழகப்பட்டாலும், இயற்கையாகவே அவர்கள் தங்களையும், மற்றவர்களையும் துன்புறுத்திக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் மற்றவர்களைத் துன்பப்படுத்துகிறார்கள். 'சுவானே கடவுள், இங்கே வாருங்கள், நான் விரும்புவதையெல்லாம் செய்கிறேன்', என்று சொல்கிறார்கள். இதனால் தான் இந்த அறிவு ரகசியமாக வைக்கப்படுகிறது. இது அனுபுண்டைப் பற்றிய ரகசியம் தீவிரவாதிகளிடம் இருப்பதைப் போன்றது. நிச்சயமாக இது அவர்களுக்கும் தீங்கை விளைவிக்கும்;உலகிற்கும் தீங்கை விளைவிக்கும். இதேபோல் தான் ஆன்மீக, உள்ளுலக ரகசியங்களும், தகுந்த இடத்தில் தெரிந்து கொண்டால் அது அவருக்கு தீங்கையே விளைவிக்கிறது. எனவே தான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்,

நமது மனநிலையை நமது செயல் தீர்மானிக்கிறது. நாம் ஆனந்தமான மனநிலையில் இருந்தால் ஒருபோதும் தவறு செய்வதில்லை. நாம் ஒரு மோசமான, நரக மனநிலையில் இருந்தால், எப்போதும் தவறே செய்கின்றோம்.

'சரகசியங்களுக்கெல்லாம் அரசேர அறிவுகளுக்கெல்லாம் அரசர்.'

இறைத்துவின் கருதையப் பாருங்கள். அவர், 'சுவானே கடவுளின் மகன்' என அறிவித்தார். இது உண்மையே. எசு கிறிஸ்து அவர் அடைந்த அனுபவத்தில் இருந்து இதை அறிவித்தார். அவர் ஞானத்தன்மையை உணர்ந்தார். கடவுளின் அராட்டசியை உணர்ந்தார். சொர்க்கத்தையும் ம ண்ணையும் உணர்ந்தார். அவர் 'சுவானே கடவுளின் மகன்' என்று, தெளிவாக வெளிப்படுத்தினார். ஆனால் அங்கு ஒரே வித்தியாம் தான் இருந்தது. அவர் உள்ளுலக ஆட்சியைப் பற்றியே பேசினார். ஆனால் மக்கள் வேறு மதங்கள் நினைத்தார்கள். ஆட்சியாளர்களிடம் இருந்து அவர் ஆட்சியைப் பிடுங்க முயற்சிப்பதாக எண்ணினார்கள். இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேர்ம் கிடைத்தது. அவன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுவான் அப்படிச் செல்கிறார்?' என வினாவித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய தூணாக விளங்கும் வலிமையுடன், எசு கிறிஸ்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலுமாக உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தும் செவையித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இயேசு கிறிஸ்தும் மாறுபட்ட உண்மையைப் பற்றியே பேசினார். ஆனால் மக்களோ முற்றிலும் மாறுபட்ட வழியில் புரிந்து கொண்டனர். தகவல் தொடர்பால் ஏற்பட்ட இடைவெளி காரணமாக அவர் இடும் வயதில் மரணமடைய நேர்ந்தது. சொரூரமான முறையில் மரணமடைந்தார். இது எல்லாமே அவன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது. இயேசு கூறும்போது, நானே தெய்வீக ஆட்சியை நடத்துகிறேன் என்று குறிப்பிடுகிறார். உள்ளுலகம் பற்றியும், உள்ளுலக ரகசியங்கள் பற்றியும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். தான் உணர்ந்த அனுபவத்தை அவர் வெளிப்படுத்துகிறார். ஆனால் தன்னைப் பொறாமைப்பட்டவர்கள் அவர் இதை வெளிப்படுத்தினார். அவரது உள்ளுலக விடுதலையைப் பார்த்து பொறாமைப்பட்டவர்களும் அவரைக் கொன்றனர்.

இந்த அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர், 'சுவான் கடவுள் மட்டுமல்ல. கடவுளுக்கு அப்பாற்பட்டது இருக்கிறது. கடவுளைப் பற்றி நீங்கள் நினைப்பது என்னில் அப்பாற்பட்டது இருக்கிறது.'

290

விளைவிக்கும்;உலகிற்கும் தீங்கை விளைவிக்கும். இதேபோல் தான் ஆன்மீக,

எனவே தான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்,

உள்ளுலக ரகசியங்களும், தகுந்த இடத்தில் தெரிந்து கொண்டால் அது அவருக்கு தீங்கையே

291

ஒடுக்குகிறது. படைக்கப்பட்ட எல்லாம் என்னில் ஒடுங்குகின்றன. என்று அவர் அறிவிக்கிறார். ஆனால் இருஷ்ணர் கொடிமைப்படுத்தப்படவில்லை. அவர் இந்தச் சத்தியங்களைப் புரிந்துகொள்ள,, ஏற்றுக்கொள்ள ஒருவருக்கே வழங்குகிறார். உண்மையாத ஒருவருக்கு வழங்கவில்லை. ஒருவருக்கு சத்தியங்களை வழங்கும்போது அவர் முழிர்ச்சி அடைந்தவராய், அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா? என்று பார்த்து சொல்ல வேண்டியுள்ளது. இங்கே இருஷ்ணர், “சிதுவே ரகசியம். இதுஎன்றால் பெற்றுக்கொள்ள தகுதி மட்டைய ஒருவுக்கே இதை வழங்க முடியும்,” என்று குறிப்பிடுகிறார். ஆறாம்பத்தில் இரண்டு முதல் மூன்று அத்தியாயங்களில் இருஷ்ணர் நுண்ணறிவு பற்றியும் சாத்திராவைப் பற்றியும் பேசியதைபும், இவை இரண்டும் ஒருவருக்கு வேண்டுமானாலும் கொடுக்க முடியும் என்பதையும் பாத்திர்கள். ஆனால் இந்த அத்தியாயங்கள் ஆழ்ந்த ரகசியங்களையள, அதை ஒரு குருவிலிருந்து சீடனுக்கு மட்டுமே வழங்கப்பட முடியும் என்பதையும் விளக்குகின்றன. அதுவும் தகுதியுள்ள, தன்மையிலேயோ அறிவிப்பெற்ற ஆர்வமுள்ள, இவ்வமைப்பகவே அறிவை விரும்புகிற ஒருவருக்கே வழங்க முடியும். என்னிடம் ஒருவர் கேட்டார், ‘ச்சு தயவு செய்து கடவுளைப்பற்றி எனக்கு கற்றுக்கொடுங்கள். எனக்கு ஜீவன் முக்தி வேண்டும். நாம் அவரிடம் சொல்லோம். இது பிரசாத்துக்கான நேரம். (கடவுளுக்கு நைவேத்தியம் படைக்கப்பட்டு, அவர் ஆசியுடன் பக்தர்கள் உண்பது) தயவுசெய்து ஆசிரமத்திற்கு சென்று உணவருந்துங்கள். அங்கிருப்பவர்கள் உங்களுக்கு பிரசாதம் கொடுப்பார்கள். நாம் எந்தவொரு இந்திய ஆசிரமத்திற்கோ அல்லது கோவிலுக்கோ சென்றால், அங்கு கடவுளுக்கு அல்லது பிரசாத்திற்கோ றைவேத்தியம் செய்யப்பட்ட உணவு எல்லோருக்கும் வழங்கப்படும். இதுவே நம் பாரம்பரியம். இந்துக்க ளிந்த அதித தேவோ பவ என்று நம்புகிறார்கள். இஙன் பொருள் சலுருந்தினரே கடவுள்’. நாம் அவர்களுக்கு உணவு வழங்குகிறோம். நாம் என்ன சொல்லிவிகிறோமா அதை அவர்களிடம் பகிர்ந்து

கொள்ள வேண்டும். எனவே தான்நாம் அவரிடம் சொல்லோம். தயவுசெய்து உணவு எடுத்துக்கொண்டு வாருங்கள். மாலை வகுப்பில் உங்களிடம் உரையாடுவோம். அவர் உடனே சொன்னார். “சுவாமினி! நான் அடுத்த பெருந்துக்கு பறப்பட்டாக வேண்டும். எனக்கு இருப்பது அரைமணி நேரமே. இந்த அரை மணி நேரத்தில் எனக்கு கடவுளைப்பற்றிச் சொல்லுங்கள்.” அரை மணி நேரத்தில் கடவுளைப்பற்றி நாம் என்ன பேச முடியும்? அரை மணி நேரத்தில் ஒருவர் என்ன புரிந்து கொள்ள முடியும்? கடவுளை உடனடி காபி போல் கொடுக்க முடியாது. காபி, கோகோ - கோலாவை உடனே கொடுக்க முடியும். கடவுளைக் கொடுக்கன முடியுமா? நாம் கடவுளை உணர்ந்தாக வேண்டும். நமக்கு கொஞ்சம் பொறுமையும் வேண்டும். நாம் அவசரப்பட்டால், கால தாமதமாகிடும். உள் உலகத்தைக் காணும் நுட்பம் அவசரப்படுதலுக்கு திட்டாது என்பதை தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். உள் உலகில் நாம் அவசரப்படும் போது இலக்கை அடைவது காலதாமதமாகிடும். அவசரப்படுவது, மன அழுத்தத்திலும், இருக்கத்திலும் இருப்பது இலக்கை அடைவதை தள்ளிப்போடுகின்றன. அனுபவி அடைவதையும் தள்ளிப்போடுகின்றன. இது நிகழாது. அதனால் தளர்வாய் இருங்கள். எனவே தான் இருஷ்ணர் சொல்கிறார். இப்படிப்பட்ட ரகசியங்கள் உண்மையிலேயோ ஆர்வம் உள்ளவர்களுக்கும், நெருக்கமானவர்களுக்கும், உண்மையாகவே தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறவர்களுக்கு மட்டுமே வழங்கப்பட வேண்டும். அருமையான வரிகள். நமது எல்லா வேத நூல்களும் உபநிடதங்கள் என்றே அழைக்கப்படுகின்றன. பகவத் கீதையும் உபநிடதங்கள் என்ற அழைக்கப்படுகிறது. ‘சுகதாவபிசத்சு பிரம்மவித்யாயம் யோக சாஸ்திரே ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தன சம்வதே’ ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தின் இறுதியிலும் காணப்படுகிறது. இதுவே பகவத் கீதையின் உபநிடதமாகும். தூய அறிவியலை விளக்கும் யோகாவைப் பற்றிய வேத

இருபத்தைந்து வருடம் போராளர். அமெரிக்காவில் வேலை கிடைத்தபறகுந் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தான் போன்றவற்றில் சில விஷயங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்” என விசாரித்தற்கு, “தான் பெற்ற ஞானாக வேண்டுமென, சில நுண்வயதிலிருந்தே கனடவர் தன் தந்தை நினைவாக டல், பொருள், இலைநந்தையுடன் செயலித்து என்னைப் புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சக்களித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நூலாகும்.

"சுபனிடதம்" என்ற வார்த்தையின் பொருள் ஒருவரின் அருகில் அமர்ந்திருக்கலாம். இது பாரம்பரிய வேத பள்ளியின் கற்பிக்கும் முறையை குறிப்பிடுகிறது. முற்கால இந்தியாவில் ஒருகுல பள்ளியில் மாணவர்கள் குருவுக்கு அருகில் அமர்ந்து அவர் சொல்வதைக் கவனித்தார்கள். இப்படியே அறிவானது கொடுக்கப்பட்டது.

குருவிடம் நம்பகமான குழந்தையில் நெருங்கி இருந்தவர்களுக்கு, அறிவு வழங்கப்பட்டது.

இந்த அறிவு வெறும் வார்த்தைகளால் மட்டும் உச்சரிக்கப்படவில்லை. ஒருவருடைய அனுபவத்தை மற்றவர்களுக்குக் கொண்டு சேர்க்கும் திறமை உள்ளவர்களே இருந்தது.

நம் வீட்டில் வெளி உலக வாழ்விற்கான பொருள்களை எல்லாம் நாம் தயார் நிலையில் வைத்திருக்கின்றோம். நமக்கு தேவையானதெல்லாம் அங்கு இருக்கின்றன. அதாவது தூங்குவதற்கு ஒரு படுக்கை, சமைக்க ஒரு சமையலறை, உட்கார்ந்து சாப்பிட மேஜை.

இந்தப் பொருட்களையெல்லாம் நாம் ஒவ்வொன்றாக சேர்க்கிறோம். மேலும் ஆடம்பர பொருள்களான நகைகளையும் சேர்க்கிறோம்.

நமது புடவைகளின் நிறத்திற்கு ஏற்றபடி கூட நகைகளை மாற்றுகின்றோம். நமது உடைகளின் நிறத்திற்கேற்றபடி செருப்புளை கூட மாற்றுகின்றோம். ஒவ்வொன்றுக்கும் ஏற்றபடி பொருத்தம் பார்த்து வாங்கி வைத்திருக்கின்றோம். நம் சொகரியமான வெளியுலக வாழ்வுக்கு தேவையான அனைத்தையும் நாம் சேகரித்து பாதுகாக்கிறோம்.

ஆனால் நாம் முக்கிய உண்மையை மறந்து விடுகிறோம். வெளி உலக வாழ்வுக்கு நாம் எவ்வாறு பொருள்களைச் சேகரித்து வைக்கிறோமோ, அவ்வாறே நம் உள்உலக வாழ்வுக்கு அறிவைச் சேகரிக்க வேண்டியுள்ளது. வாழ்வியல் தீர்வுகளையும், உள் உலக தீர்வுகளையும் சேகரிக்க வேண்டியுள்ளது.

நாம் மனச்சோர்வடைந்தாலோ, தாழ்வு மனப்பான்மையில் இருந்தாலோ அல்லது நமக்கு விரோதமான குழுவைச் சந்திக்க நேர்ந்தாலோ, என்ன செய்கிறோம், அந்தச் சூழ்நிலையை எவ்வாறு கையாள்கின்றோம்!

இந்தச் சூழ்நிலையைக் கையாள நமக்கு உள்உலக அறவு தேவைப்படுகிறது.

வெளி உலக வாழ்வுக்கான பொருள்களை சேகரித்து வைப்பது போலவே, மகிழ்ச்சியான ஆனந்தமான வாழ்விற்கான வாழ்க்கை தீர்வுகளையும் நாம் சேகரிக்க வேண்டியுள்ளது.

வாழ்க்கைக்கான தீர்வுகளைகிறுஷ்ணன் "சுனான யன்யா" என்ற அமைச்சின்றார். "சுந்தியம்" (நிலையானது), அஸ்தியம் (நிலையில்லாதது), சத்தியம் (உண்மை), அசத்தியம் (உண்மையில்லாதது). இவற்றினை புரிந்து கொள்ளவே "சுனான யன்யா".

"சுனான்" என்ற வார்த்தைகளை சரியாக மொழியாக்கம் செய்தால் நாம் அல்லது உயர்ந்த அறிவை குறிப்பிடுகின்றது. "சயன்யா" உயர்ந்த அறிவைப் பெற உதவும் சிந்திக்கும் முறையை குறிப்பிடுகின்றது.

"சுனான் யன்யா" மூலம் கிருஷ்ணர் இருக்கும் கடவுள் தன்மையை அறிய உதவும் விழிப்புணர்வை உண்டாக்கும் பாதை. இது நமக்குள் இருக்கும் கடவுள் தன்மையை அறிய உதவும் விழிப்புணர்வை உண்டாக்கும் பாதை.

ஒருவருக்குள் ஆழ்ந்த சத்தியங்களை உணர்ந்து கொள்ள இரண்டு விசயங்கள் வேண்டி உள்ளது.

"சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "சுனான் பெறிய தூயாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

"சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "சுனான் பெறிய தூயாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வரும் போராளிதான். அடிமைக் கவிஞனுக்கு வேலை கிடைத்தபடி தான் அவர் ஒவ்வொருவருக்கும் வாழ்க்கை வாழ அவருக்கு அப்பால் தான் நேம் அதன் பிறகு அவர்கள் எங்கு தெரிந்தது.

294

295

[ERROR page 156 - NVIDIA client error]

[ERROR page 157 - NVIDIA client error]

[ERROR page 158 - NVIDIA client error]

அனுபவப்பூர்வமாக உணர முடியும். இல்லாவிட்டால், இவர்கள் சாதாரண நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் மட்டுமே.

மூன்றாவது வகையினர் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை கொண்டவர்கள். நீங்கள் எம்மிடம் நம்பிக்கை கொள்ளும்போது, நாம் சொல்வதை ஏற்றுக்கொள்கின்றீர்கள். உங்களுக்கு இன்னும் சந்தேகங்கள் உள்ளன. இருந்தபோதிலும், நீங்கள் இந்த சந்தேகம் என்னும் சுவரை உடைக்க முயற்சி செய்கின்றீர்கள். நாம் பேசுவதை அனுபவப்பூர்வமாக உணர முயற்சி செய்கின்றீர்கள். எம்மிடம் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை கொள்வதால், உங்கள் மன அமைப்பை பலமாக அமைக்கத் தொடங்குகிறீர்கள். இதுவான சத்தியம் வளர்வதற்கான வழி. சத்தியத்தை அடைவதற்கான பாதை இது தான்.

பலமானமனம்அமைப்புஉடையவர்களிடம் இருந்தே சத்தியம் உதிக்க முடியும். முதலில் என்னிடம் நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள். பின் சத்தியத்தை தேட முயற்சி செய்யுங்கள். கடினமான விஷயமாக கண்டுபிடித்ததால் நாம் பகிர்ந்து கொள்ளமாட்டோம். இப்போது நீங்கள் பலமான மன அமைப்புடன் நம்பத் தொடங்குகிறீர்கள். உங்கள் நம்பிக்கையை இப்போது யாராலும் குலைக்க முடியாது. ஏனென்றால் நீங்கள் வலுவான அடிப்படை மன அமைப்பை பெற்றுவிட்டீர்கள். விஷயங்களுக்கு நீங்களே இந்த வேலையை செய்து விட்டீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுகோன் அவர் ஓய்வு வருத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயனாக என்னென்றால்

தம்மம் சரணம்; கச்சாமி

சங்கம் சரணம்; கக்காமி

தன்னிடம் சரணாகதி அடைதல் - புத்தம் பற்றி புத்தர் அவரது போதனைகளில் - தத்தம். அவரைச் சார்ந்தவர்களிடம் சங்கம் என்று சொல்கின்றார். என்னுடைய போதனைகளில் சரணாகதி அடைத்து விடுங்கள் என்று கூறிப்பிடுகிறார். எனது போதனைகளில் நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும் என்ற போதனைகளில் நம்பிக்கை

கொள்ள வேண்டும் என்ற போருளில் தான் சொல்கின்றார். அவற்றை நம்புங்கள், முயற்சி செய்யுங்கள், அவற்றின் மீது உண்மையாய் இருங்கள்.

நாம் விலங்குகளில் இருந்து வேறுபட்டவர்கள். ஏனென்றால், நம்மால் நம்பிக்கை வைக்க முடியும். இதன் பொருள் நாம் உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையில் இருப்பவர்கள். இது இல்லையென்றால், நாமும் விலங்கும் ஒன்றே. ஒரு விலங்கு பசி க்கும் போது சாப்பிடுகின்றது. துர்க்கம் வந்தால் துங்குகின்றது. இது இயல்பான இயற்கை அறிவால் கட்டுப்படுது. அதனால் சரியோ, தவறோ, விழிப்புணர்வுப் பூர்வமாக எதைவோரு முடிவும் எடுக்க முடியாது. இருந்தால் மனிதர்களுக்குவிலங்கை

காட்டிலும் ஒரு அதிகமான சக்தி உண்டு. அவனுக்கு தர்மத்தைப் பின்தொடர சுதந்திரமான அறிவு இருக்கின்றது. ஒன்றைச் செய்வதற்கும், செய்யாமல் இருப்பதற்கும், ஏற்றுக்கொள்ளவும், ஏற்றுக் கொள்ளாமல் இருக்கவும் அவனுக்கு சுதந்திரம் இருக்கிறது.

கிருஷ்ணர், தர்மத்தைப் பற்றி சொல்லும்போது

'சுனாம் செய்கிற ஒவ்வொன்றும் உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையை நோக்கியே செல்கின்றது' என்ற போருளில் தான் கிருஷ்ணர் எப்போதும் குறிப்பிடுகிறார்.

'சுணர்வு இல்லாத மனிதன் விலங்குக்குச் சமமானவன்' - தன்வா.

இரண்டு வகையான மனிதர்கள் இருப்பதாக இந்த புராண நூல்கள் சொல்கின்றன. மனவா, தன்வா அதாவது மனிதர்கள், மனிதர் அல்லாதவர்கள் என்று. முதல் வகை மனிதர்கள் தர்மத்தில் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள், உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையில் இருப்பவர்கள்.

தன்வா - இரண்டாவது வகையினர் விலங்கைப் போன்றவர்கள். இவர்கள் எதிலும் நம்பிக்கை அல்லாதவர்கள். அதனால் அவர்களின் விழிப்புணர்வு நிலையும் பிற்க்குறைவே.

மனிதனுக்கும், விலங்குக்கும் உள்ள ஒரே வித்தியாசம் என்னவென்றால்,

'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதில் வைத்த கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை தில்லும்பூச்சு உடல், பொருள், ஆவி அழைத்ததைப் செய்வழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு வாழ்மலினித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நம்க்குள் உணர்வு மலர்வதற்கான வித்தை விதைக்கப்படுவதே. நாம் அதற்கு நீர் ஊற்றி, முளைக்க அனுமதிக்க வேண்டும். அது மேலும் நன்றாக வளர்ச்சி அடைந்து முழு மரமாக மலர அனுமதிப்போமாக்க வேண்டும். உணர்வு என்னும் மரம் வளர, நாம் தர்மத்தின் மீது நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும்.

கிருஷ்ணர் தெளிவாகச் சொல்கிறார், நமக்கு நம்பிக்கை இல்லையென்றால், நாம் பிறப்பு, இறப்புச் சுழலில் சிக்க வேண்டும். அவரின் இதை நேரடியாகச் சொல்கிறார். ‘சுந்தமில் உணர்வு மலர அனுமதிக்க வேண்டும். அப்போது தான் நாம் நம்பிக்கை கொள்ள முடியும்’ என்றும் கூறிப்பிடுகிறார்.

நமது நம்பிக்கை முழுமை அடையும் பிறகு, நம் உள்ளே நாம் செய்கின்ற எல்லா செயல்களிலும், அவரின் தர்மம் இருக்கும்போது நமது விழிப்புணர்வு தானாகவே மலர்கிறது.

நாம் இம்மாதிரியான விழிப்புணர்வு நிலையை அடையும்போது, பிரபஞ்ச உணர்வோடு ஒன்றறாகக் கலக்கிறோம். பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியில் இருந்து விடுதலை அடைகின்றோம்.

கிருஷ்ணர் ஒரு உத்தியைத் தருகிறார்.

சுனம்பிக்கை கொள், இது உன்னை இறுதியான நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும்’.

கேள்வி: சுவாமிஜி! ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை நாம் எவ்வாறு உருவாக்குவது? நாம் சந்தேகங்களை எப்படி களவிடுவது? எங்கள் தலையில் கேள்விகள் எழும்போது, நாங்கள் இதயப்பூர்வமாக செய்ய வேண்டியவை என்ன?

இது அருமையான கேள்வி. உங்களுக்கு இருக்கும் இதே பிரச்சனையை பலராலும் கேட்கப்படும் பிரச்சினை.

முதலில், உங்களால் நம்பிக்கையை உருவாக்க முடியாது, நம்பிக்கை முடியாது.

சுவான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்? என விசாரித்தற்கு, ‘சுவான் பெரிய துணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், தவி இலன்றையும் செவிழித்து என்னை பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

தானாகவே உருவாக வேண்டும். திடமான நம்பிக்கை என்பது சாதாரண நம்பிக்கையும், நம்முடைய கட்டுறு மனப்பாங்கு. இது நமக்கு சிறு வழியில் இருந்து ஊட்டி வளர்க்கப்படுகிறது.

குழந்தைகள் பிறர் சொல்வதை அப்படியே கேட்பவர்கள். குழந்தைகள் பெரியவர்கள் ஆகும் வரை அவர்களது மூளை அலை அமைப்பு ஆல்பா நிலையிலேயே உள்ளது. அது மூத்தவர்களின் கருத்தாலும், வழிகாட்டுதலாலும் பாதிக்கப்படுகிறது. நமது சிறுவயதில் இருந்து நாம் எதை நம்ப வேண்டும், எதில் சந்தேகப்பட வேண்டும் எனக் கற்பிக்கப்படுகிறோம்.

திடமான நம்பிக்கை என்று நாம் பேசியது கட்டுறு மனப்பாங்கால் உருவாகும் உண்மை, நம்பிக்கையும் உண்மையும் ஒரு நேரிய அறிவிலிருந்தும், தர்க்கத்தில் அறிவைப்பெற்றுக்கொள்ள நாம் படிப்பதில் இருந்தும் உருவாகிறது.

இருந்தாலும், இன்னும் ஆழமாகச் செல்ல நமது இருப்பில் ஒரு நிரந்தரமான தொடர்ந்து தொல்லைகளுக்கும் இருத்தலே நமது கட்டுறு மனப்பாங்கின் காரணமாக ஏற்படுகிறது.

மக்கள் பலா இருத்தே தொடர்ந்து கண்டுகொள்ளாமல் புறக்கணித்து விட்டு வெளி உலகில் அவர்களாகவே இக்கியமாகி விடுகிறார்கள்.

மேலும், சிலரால் இந்த உள்முக அழைப்பை புறக்கணிக்க முடிவதில்லை. அவர்கள் நாளுக்கு நாள் கவனித்து, இந்தக்குறல் இருக்கும் பாதை நோக்கி நகர்கிறார்கள்.

இப்படிப்பட்டவர்கள் மதத்தின் பக்கம், வேத நூல்களின் பக்கம் இடர்ந்து வெளியுலக அனுபவங்களில் ஒரு தீவிரமான

சுவான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?

வருடம் போகிறார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் சம்வெத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு கப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

சுவான் பெரிய துணாக வேண்டுமென, கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், தவி இலன்றையும் செவிழித்து என்னை பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

9

இருப்பியின்மையை அவர்களாக உணருங்போது இறுதியாக ஞானகுருவை அடைகிறார்கள்.

9

வெளி உலகங்கள் மீது பெற்ற சந்தேகங்கள், நம்மை உள்ள உலக தேடுதலுக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன. நாம் பெறும் ஒவ்வொரு பதிலிலும், டஜன் கணக்கில் புதிய கேள்விகளைப் பெறுகிறோம். இப்படி இருப்பது இயற்கை. ஒரு கட்டத்தில் பட்டறிவு வெளியேயற்றபடுகிறது. இது திருடனை வெளிப்படுத்தலாம், எதாவதொன்றைப் படிப்பதால் நிகழலாம். சாட்சியாகப் பார்ப்பதால் நிகழலாம். ஒன்றை கவனிப்பதால் நிகழலாம், அல்லது எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் நிகழலாம். எல்லா கேள்விகளுக்கும் பதிலிரிக்கப்பட்டு, எல்லா சந்தேகங்களும், நீக்கப்பட்டு தெளிவு ஏற்படுகிறது. இந்த அனுபவத்தைத்தான் நாம் ‘சுகிலிக்’(பூரிப்ணுரீன்) என்கிறோம்.

9

இந்த கிலிரிக் நம் உள் உலக குடைந்துதெடுக்கிறது. உள்வியல் நீதியான புரட்சி யை ஏற்படுத்துகிறது.

9

இதுதான் திடமான நம்பிக்கையின் ஆரம்பம், உண்மையான நம்பிக்கையும் கூட, மேலும் உண்மையான அறிவுடன் நமது பட்டறிவைச் சரணாகதி அடைவதால் செய்கின்றது.

9

எது சீடர்கள் தங்களுக்கு நேர்ந்த இந்த அனுபவத்தைச் சரியாக நினைவு கூறுகின்றனர். இப்படிப்பட்ட சத்சங்கங்களைக் கவனிக்கும்போது அல்லது ஞான நூல்களைப் பயில்கும்போது இதைப்போன்றே அவர்களுக்கு ஒரு வேதி மாற்றும் நிகழ்ந்து ‘சுவிழித்துக்கொள்ளுங்கள், உங்களுக்கான நோம் வந்துவிட்டது. மேலும் கேள்விகள் வேண்டாம்” என்கிறனர். அவர்களது மூலை தரிக்கத்தைப் புறக்கணிக்க உத்திரவை இடுகிறது.

9

நாம் இதை வலியுறுத்த முடியாது. நாம் தயாராக இருக்கும் போது இது தானாக நிகழு வேண்டும்.

9

‘சீடர்கள் இங்கே இல்லைபோது நாங்கள் எவ்வாறு உங்களை நினைவில் கொள்வது?’ என்று மக்கள் கேட்கிறார்கள்.

9

‘நாம் உங்கள் குருவாக இருக்கும் பட்சத்தில், நீங்கள் எம்மை உங்கள் குருவாக ஏற்றுக்கொள்ளும் பட்சத்தில், என்னை மறக்க முயல்வது தான் பிரச்சனை.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பனதான் எங்களுக்கு

9

என்னை நினைவு கொள்வது அல்ல.

9.6

உங்கள் மூலை சார்ந்த அறிவும், பட்டறிவும் கேள்விகளால் தாக்களாகவே வெளியேறட்டும். அவைகள் தாளாகவே களைப்படைந்து விடும். ஏனென்றால் பட்டறிவுக்கு முடிவு உண்டு. ஆன்மீக்கத்திற்கு முடிவு இல்லை.

9

1959.4 மொத்த பிரபஞ்சமும் என்னால், எனது உருவமில்லா இருப்பினால் நிரப்பப்படுகிறது.

9

எல்லா இருப்பும் என்னையே சார்த்துள்ளது. நான் அவற்றைச் சார்ந்திருக்கவில்லை.

9.8

எல்லா உயிர்களளவையும் படைத்து, அவற்றை தாங்கி நிற்கிறேன். நான் அவற்றைச் சார்ந்தும் இல்லை, அவை என்னைச் சார்ந்தும் இல்லை.

9.6

எல்லா இடங்களிலும் வீசும் பெருங்காற்றும் முடிவில்லா ஆகாயம் மும்முவதும் பரவி உள்ளது.

9

எல்லா இருப்பும் என்னிலேயே ஒடுங்குகின்றன.

9.7

குருபீனின் மகனே, ஒவ்வொரு யுக முடிவிலும் எல்லாம் என்னிலேயே கலக்கின்றன.

9.8

எனது பொருள் சார்ந்த இயல்பு இந்த இருப்பை மீண்டும் மீண்டும் படைக்கின்றது, அதுவே அவற்றை கட்டுப்படுத்துகிறது.

9

ரகசியங்களை வெளிப்படுத்த் இதுவே தருணம்.

9

இருஷ்ணர் ஆரம்பிக்கிறார்.

9

மாயா ததம். இடம் சர்வம் ஜகத்விக்டமூர்தினா

மட் ஸ்தாணி சர்வ புதனி நா காகம், தேசுவ வகுத்தா என்னால் எனது உவரவம்ற இருப்பால் மொத்த பிரபஞ்சமும் நிரப்பப்படுகிறது. எல்லா இருப்பும் என்னில் உள்ளன. நான் அவற்றில் இல்லை.

இது புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும். இந்த சுலோகங்களில் மேலும் நுடையும் முன் இதன் பொருளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

நோபல் பரிசு பெற்ற சார்லஸ் டவுன்ஸ், என்பவரை நாம் சந்தித்தது பற்றி உங்களிடம் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன். அவர் மிகப்பெரிய விஞ்ஞானி. அவர் லேசர் (கஹளிஂஷ்ட்) மற்றும் மஸ்கர்(நஹரிஂஷ்ட்) தொடர்பானவற்றைக் கண்டுபிடித்துள்ளார். அவர் சில ரகசியங்களையும், சில விஞ்மைகளையும் கண்டுபிடித்துள்ளார்.

“சநீங்கள் எவ்வாறு கண்டுபிடித்தீர்கள்? இந்த சக்தியம் உங்கள் இருப்பில் எப்படி தோன்றியது?” என்று கேட்டேன்.

அவர் அருமையாக பதிலளித்தார்.

‘சுவாமிஜி! உங்களுக்கு சரியாக சொல்ல வேண்டுமென்றால், நான் வாஷிங்டனில் உள்ள ஒரு பூங்காவில் ஒய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தேன். அது அன்று காலை 9 மணி அளவில் அங்கு வர அதிகாலை சுமார் 6 மணி இருக்கும். அன்று காலை 9 மணி அளவில் அங்கு வர இருக்கும் ஒரு குழுவினருக்கு வேச சம்பந்தமான வகுப்பு எடுப்பதற்கு தயார்படுத்திக் கொண்டிருந்தேன்.

நான் தெரிந்து கொண்டவற்றை நிலைநிறுத்துக் கொண்டிருந்தேன். நான் நிறைய பரஸ்பர் அடைந்தேன். எரென்றால் என்னால் முழுவதுமாக நிலைநிறை பரஸ்பர் அடைந்தேன். உரென்றால் என்னால் முழுவதுமாக நிலைநிறை கொள்ள முடியவில்லை. திகிரென ஒரு வெளிப்பாடு, ஒரு தூண்டல், ஒரு திரிகமான முடிவு என்னிடம் வெளிப்பட்டது. மொத்த சக்தியும் என்னு விழிப்புணர்வுக்குப் புலப்பட்டது. நான் அதைக் கண்டு பிடித்தேன். நான் அடைந்ததை உடனே பேணாவால் குறித்துக் கொண்டேன்.'

“சரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, ‘சதான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, ‘எண சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், ஆவி ஞானத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமலிந்தார்.

அவர் மேலும் சொன்னார்.

எனக்கு கவர்டமாய் இருப்பதை உணர்ந்தேன். கண்டுபிடிக்கப்பட்ட முடிவை எனக்கு தெரியும். எனக்‌கு சத்தியம் தெரியும், ஆனால் அதற்க்கான வழிமுறைகள் தெரியவில்லை. அந்த முடிவை அடைவதற்க்கான அறிவுரீதியான வழிமுறைகள் எனக்குத் தெரியவில்லை.

வழிமுறைகள் தெரியாததால் இந்த முடிவுகளை என்னால் வெளியிட முடியவில்லை. அதன் பிறகு, திர்க்க ரீதியான வழிமுறைகளை வாய்ப்பதற்க்கான சிந்தனை எனக்கு தோன்ற்பதது. அப்போது தான் மற்றவர்களும் என்னால் இந்த முடிவுகளை சமர்ப்பிக்க முடிந்தது. திகிரென உதித்த உள்ளுணர்வால் இது நிகழ்ந்தது, எனக்குள் வெளிப்பட்டது.

‘சார்லஸ் டெளன்ஸ் மட்டுமல்ல, ஆல்பர்ட் ஜான்ஸ்டனின் கூட, சார்பியக் கொள்கை, ஆழ்நிலை தியானத்தால் வெளிப்பட்டது,’ என்று சொல்கிறார். விண்வெளியில் இவசான துகளின் விலிம்பில் அமர்ந்து பயணம் செய்வது போல் இருந்ததாகவும், உள்ளுணர்வால் வந்ததாகவும் சொல்கின்றார். உண்மையாகவே, இப்படிப்பட்ட அனுபவம் பெரிய விசயமே அல்ல. முக்கியமான சத்தியம் என்னவென்றால்,

நான் சார்லஸ் டெளன்ஸிடம்,

‘சிது உங்களுக்குள் நிகழ்ந்தபோது, உங்களிடம் வெளிப்பட்ட போது நீங்கள் எவ்வாறு உணர்ந்தீர்கள்?’ என்று கேட்டேன். எணென்றால், நமக்கு அறிவு சார்ந்த அனுபவம் ஏற்படுவதாகபோல், அவர்களுக்கும் உள்ளுணர்வால் இந்த அனுபவம் ஏற்பட்டது.

ரிஷி, ஒரு ஞானி மந்திரத்தை சத்தியமாக அனுபவித்தவர்கள். மந்திரம், அறிவின் புனிதமான, ஆழ்ந்த உட்பொருள் கொண்ட வார்த்தைகள் ரிஷிகள் இந்த மந்திரங்களைப் பார்த்திருக்கிறார்கள் - ‘சுமத்ரா த்ரயதே இதி ரிஷி’ மந்திரத்தைப் பார்த்து, பரவை செய்து, அனுபவித்தவர் யோ, அவரே ரிஷி. இம்மியான ச

‘சரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சதான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிருமாக்க உடல், பொருள், ஆவி ஞானத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பழக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமலிந்தார்.

த்தியம் ரிஷியின் விழிப்புணர்வில் தோன்றியது. அவர்கள் உள்நிலையில் அக்காட்சியை அனுபவமாக உணர்ந்தனர். பிறகு அவர்கள் தங்கள் அனுபவத்தை வார்த்தைகளாக வெளிப்படுத்தினார். இதே போல்தான் இந்த விஞ்ஞானி, சார்லஸ் டார்வின் கூட ரிஷி தான். அவர் வெளியுலக இரகசியங்களின் வெளிப்பாட்டை பெற்றிருந்தார். அவரது உள்ளுணர்வு இந்த உண்மையை அவருக்கு வெளிப்படுத்தியது. “இந்த உள்ளுணர்வு உங்களிடம் தோன்றிய போது நீங்கள் எவ்வாறு உணர்ந்தீர்கள், உங்கள் உள்ளுணர்வு எப்படி இருந்தது?” என்று அவரிடம் கேட்டோம். அவர், ‘சுவாமிஜி! அந்த நிச்சயங்களை என்னால் சரியாக வெளிப்படுத்த தெரியவில்லை. ஆனாலும் ஒன்று நிச்சயம். அந்தக் கூற்றில் மொத்த பிரபஞ்சமும் நுண்ணறிவால் ஆனது என்று நிச்சயமாகத் தெரிந்து கொண்டேன்,’ என்றார். இதுவே சத்தியம். மொத்த பிரபஞ்சமும் துறய நுண்ணறிவால் ஆனது. மொத்த பிரபஞ்சமும் இறந்து போன பொருள் அல்ல. இது விபத்தில் உருவானதல்ல. இது நுண்ணறிவால் ஆனது. நமது எண்ணங்களுக்கு எற்றபடி அது செயல்படுகிறது. மொத்த பிரபஞ்சம், கிரகம், காற்று, பெருங்கடல்கள், ஆறுகள், பூமி, நீர்ப்பி, ஆகாயம், சூரியன், நட்சத்திர ஆகிய இந்த மொத்த பிரபஞ்சமும் நுண்ணறிவாலே ஆனது. அதனால் பரிமாறிக் கொள்ள முடியும். செயல்பட முடியும். நமது எண்ணங்களுக்கு எற்றபடி செயல்பட முடியும். இதுவே முக்கியமாக, அடிப்படையாக புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டியது. நாமும் இந்த நுண்ணறிவே என்று புரிந்து கொண்ட கண்ணோற்றத்தில், இந்த நுண்ணறிவின் சக்திகள் தான் நாம் இருக்கின்றோம் என்று புரிந்து கொண்ட கண நோற்றத்தில், உடனடியாக ஆழ்ந்த

310

தளர்வான நிலைக்கு சென்று விடுகிறோம். இந்தக் கூற்றை நேர அனுபவத்துடன் நாம் புரிந்துகொண்டு றாம். புத்திசாலித்தனமான அறிவின் வழிகாட்டுதலின் படியே நாம் இருக்கிறோம், நாம் சந்தைமிட்ட தெளிவையில்லை. நுண்ணறிவின் பாகமாகவே நாம் இருக்கிறோம், நாம் சன்டைமிட்ட தெளிவையில்லை. நமக்குள் மனக்குழப்பம் எற்படத்தேவையில்லை எப்பதைப் புரிந்து கொள்கிறோம். நாம் மன இறுக்கம் கொள்ளாத்தேவையில்லை. தேவையில்லாத பிரச்சினைகளாலும், தேவையில்லாத கவலைகளாலும் நம்மை நாமே வருத்திக் கொள்ளாத் தேவையில்லை. உண்மையாகவே நமது பிரச்சினைகள், மன இறுக்கங்கள், மனக்குழப்பங்கள் எல்லாம் ஒவ்வொரு செயலையும் நாமே செய்கிறோம் என்று நினைத்துக் கொள்வதாலே எற்படுகின்றன. நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் நாமே பொறுப்பு என்று நினைத்துக்கொள்ளாத் தேவையில்லை. மொத்த பிரபஞ்சமும் நம்மால் இயங்கவில்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் நம்மால் இயங்கவில்லை

311

என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் சக்தியை நம்பும்போது தான், நாம் எவ்வளவு இலகுவாக இருக்கமுடியும். அதன் பொறுப்பை நாம் எடுத்துக் கொள்ளும்போது அனுபவப் பூர்வமாகத் தெரியவரும். நாம் செய்யும் ஒவ்வொன்றுக்கும் நாமே பொறுப்பு என்று நினைப்பது உள்பட எல்லா கஷ்டங்களையும் நாம் சும்மா உட்கார்ந்து கொண்டு ஒய்வாக, ‘செயல்லாம் சரி, பிரபஞ்சம் நுண்ணறிவால் ஆனது தான். அது எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்ளும்.’ என்று சொல்லும் பொழுது இதைச் சொல்லவில்லை. இப்படி பேசுவது சோம்பேறித்தனம் என்றும் தப்பிக்க முயற்சி செய்வதுமாகும். நமக்குத் தேவையானவற்றை செய்து கொள்ள நாம் மேலும் செயல்படிய வேண்டியுள்ளது.

நாம் மேலும் வேலை செய்ய வேண்டும். எப்படியிருந்தாலும், நம்மால் இந்த செயல்முறைகளை அனுபவிக்க முடியும். நாம் எல்லா காலங்களிலும், விளைவுகளைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். பேராசை மற்றும் அச்சத்தின் காரணமாக நமது எண்ணங்கள் தோன்றுகின்றன. நல்ல விளைவுகளைப் பெற வேண்டும் என்கின்ற அச்சம் அல்லது மேலும் மேலும் விரும்பியதைப் பெற வேண்டுமே என்கின்ற பேராசை. இருந்தபோதிலும், வேலை செய்யும் முறையை நாம் ஒருபோதும் அனுபவித்ததில்லை. இந்த செயல்முறையை நுண்ணறிவால் ஆனது என்று நம்புவோம்போது, பிரபஞ்ச ச அச்சம் மற்றும் பேராசையால் தோன்றிய இந்த செயல்முறைகளுக்குள் நாம் பிரபஞ்சம் வேலை செய்யும் முறையை அனுபவிக்கும்போது விளைவுகளில் கவனம் செலுத்த பிரபஞ்சத்தை அனுமதிக்கிறோம். கிருஷ்ணர் அவவாரே சொல்கின்றார், “குளதை அடைய வேண்டுமோ அதைச் செய்” அதைச் செய்து வட்டு முடிவுகளை என்னிடம் ச ரணாதி அடையச் செய். அவர் “கன்னை” என்று குறிப்பிடுவது பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு அல்லது நுண்ணறிவையே. இதேத்தான் அடுத்த சுலோகத்தில் எனைச் சார்ந்திருக்கவும் இல்லை, நான் அவைகளைச் சார்ந்திருக்கவும் இல்லை, 198 நிச்சயமாகவே, பிரபஞ்சமும் நம்மைச் சார்ந்திருக்கவில்லை. இப்படியிருக்கையில், நாழும் நமது இருப்பும் பிரபஞ்சத்தால் படைக்கப்பட்டு, தாங்கி நிறுத்தப்படுகிறது என்று எவராறு கிருஷ்ணரால் சொல்ல முடியும் ? அதை எப்படி சாராமல் இருக்க முடியும். அவர் என்ன பொருளில் இதைச் சொல்கிறார் என்றால், நாம் அசையாது உட்கார்ந்திருக்கும் போது இது செயல்படாமல் மந்தமாக இல்லாமல் எதையும் சாராமல் எல்லாம் நடக்கட்டும் என்று விட்டுவிடுகிறோம். இது புத்தர்வோரு புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. ஒருவர் தன் வாழ்வின் நல்ல முறையின் பாகமாக எதைச் செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய்கிறார், ஆனால் அவற்றில் பற்றோடு இருப்பதில்லை, உரிமை கொண்டாடுவதும் இல்லை.

ஒரே மாதிரியான வழி அல்லது மற்றொரு வழியாக இருந்தாலும், நாம் பிரபஞ்ச த்திற்குள் தான் இருக்கிறோம். எணென்றால் மொத்த பிரபஞ்சமும் நுண்ணறிவால் ஆனது. நமது எண்ணங்களுக்கு ஏற்ப அது பதிலளிக்கிறது. செயல்களை அதுவே நிகழ்த்துகின்றது. பிரபஞ்சத்தின் பாகமாக நாம் இருக்கிற காரணத்தால், பிரபஞ்ச சக்தி நம்மீதும் பாய்கின்றது. அதைத் தடுக்கிறீர்கள். இந்தப் புரிந்து கொள்ளல், நமது வாழ்வில் ஊடுருவினால் அதுவே போதுமானது. பிரபஞ்சத்தின் அறிகுறிகள்மையை நாம் தெரிந்து கொண்டால், வாழ்வின் விரிந்துபட்ட தன்மையைப் பற்றி ஒருபோதும் கேள்வி கேட்க மாட்டோம். நீதி நெறிகளுக்கு நாண் உட்பட்டவன் என்று கூற மாட்டோம். ஆனால் நீதி நெறிகளுக்கு வாழ்வைக் கொடுக்கவும், மகிழ்ச்சியின்மை வாழ்வை நாம் பார்க்கிறோம். நான் எப்போதும் துன்புறுகிறேன். பரந்துபட்ட நுண்ணறிவு உடைய பிரபஞ்சம் இருதியாக எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்ளும், அதனால், நாம் இப்படிப்பட்ட கேள்விகள் கேட்க வேண்டியதில்லை, பரபரப்பு அடைய வேண்டியதில்லை. யாரோவர் நீதிக்குப்பறும்பாக நடந்தாலோ, மற்றவர்களைக் குழ்ந்து துன்புறுத்தினாலோ, (இயற்கையாகவே அவர் அதன் பலனை எதிர் கொள்ளா வேண்டும். எணெனில் பிரபஞ்ச நுண்ணறிவு ஆதைக் கவனித்துக் கொள்ளும். இதேபோல, நாம் நேர்மையான, ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட ஆன்மிக வாழ்ந்தோமானால், அதுவே அருமையான வாழ்வு. நாம் பாராட்டப்படுவோம், எணென்றால் மொத்தப் பிரபஞ்சமும், நுண்ணறிவால் ஆனது, அது இதற்கேற்பபடி செயல்படுகிறது. பரந்த பிரபஞ்சம் பொருளால் ஆனது என்று நினைத்து விடாதீர்கள். நாம் அல்வாறு நினைத்தால், பொருள் சார்ந்தவர்களாக இருப்போம். பிரபஞ்சம் நுண்ணறிவால் ஆனது என்பதைப் புரிந்து கொண்டால், நாம் ஆன்மீகவாதியாக இருப்போம். அவ்வளவு தான்.

“கடன் அடைக்க சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, ‘கடன் பெற்று ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என் தாதை. கனவை நிறைவேற்றப் பொருள், இவ்வ இனத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வரும்

பொருளைச் சார்ந்தவருக்கும், ஆன்மீகவாதிக்கும் உள்ள முக்கிய வித்தியாசம் என்னவென்றால், பொருளைச் சார்ந்தவர் மொத்த உலகும் பொருள் மயமானது என நினைக்கிறார். மேலும் மேலும் நிலத்தைச் சேர்க்க வேண்டும், மேலும் மேலும் பொருள்களை அடைய வேண்டும், இருக்கின்ற மொத்தமும் பொருள் மயமானது எனவும் நினைக்கிறார். ஆன்மீகவாதி, மொத்தமும் ஆன்மாவாலும், சக்தியாலும் ஆனது என்புரிந்து கொள்கிறான். இருக்கின்ற மொத்தமும் ஆன்மாவாலும், சக்தியாலும், புத்திசாலித்தனத்தாலும் ஆக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை நாம் புரிந்து கொண்டால், பிரம்மிக்கத்தக்க அமைதி நிலையை நாம் அடைந்து விடுவோம். ஆனந்த உணர்வு நம்மில் பொங்க ஆரம்பித்து விடும். ஆன்மீகவாதி ஒரு பேரறிவாளன். அவன் பிறப்பதும் இறப்பதும் ஒரே தம்பதியர் செய்து புரிந்து கொள்ளாதிர்கள். அது நமது மாறுபட்ட உணர்வாகும். அது நமது மனநிலையைப் போல் வருவதும், போவதுமாக இருந்தால், நாம் ஒன்று அல்லது இரண்டு அநுபவங்களை மட்டுமே பெறுவோம். ஒரு பக்தர் கேட்டார், ‘சுவானந்தம், வருகிறது, போய்விடுகிறது, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?’ நாம் அவரிடம், நீங்கள் சுவை நோக்கு ஆனந்த உணர்வில் இருக்கிறீர்கள். உங்கள் மனதின் மூலம் அதை தொடர்முயற்சிக்கிறீர்கள், வேறு ஒன்றும் நீங்கள் செய்ய வேண்டியதில்லை. அமைதியாக இருங்கள், அதுவே போதும். ஆனாலும், இந்த ரகசியத்தைப் புரிந்து கொண்டவுடன், ஒரு ஆழ்ந்த அமைதி நம்மிடம் உருவாகின்றது. இப்படிப்பட்ட ஆழ்ந்த அமைதியில், நாம் நோக்கியாக ஆனந்த உணர்வை அநுபவிக்கின்றோம். அதுவே நிரந்தரமாக விடுகின்றது. ஆனந்தமான மனநிலை வந்து தங்கி விடுகிறது. ஆனந்த உணர்வு நிரந்தரமாகி விடுகின்றது. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘சுவானுடைய உருவமில்லா இருப்பால், மொத்த பிரபஞ்சமும் நிரப்பப்படுகிறது. எல்லாம் இருப்புகளும் என்னிலேயே இருக்கிறன.’

இருபத்தைந்து வருடம்

அவர்பந்துபட்டபிரபஞ்சத்தினுண்ணறிவைப்பற்றி சொல்கிறார். தெளிவாய் இருங்கள், மொத்தப் பிரபஞ்சமும் நகர்ந்து கொண்டும், உருவாகிக் கொண்டும் இருக்கின்றது. எல்லா கிரகங்களும் சுற்றி வருகின்றன. ஒவ்வொரு கிரகமும் அதற்கான நிலவுகளைப் பெற்றுள்ளது. நமது சூரிய குடும்பத்தில், புற்றுடோவுக்கு அப்பால் செட்லனா (நங்க்ய்ஹ்மா) என்ற கிரகத்தையும் கம்பிதில் கண்டுபிடித்துள்ளனர். குரிய மனிதர்களுக்கு அருகில் மற்றொரு குரிய மனிதர்கள்தான் (இவர்கள்?) எப்படியும் மண்டலமான சக்திகளை (இவர்கள்?) எப்படியும் கண்டுபிடித்துள்ளனர். இது மூன்று குரியன்களைப் பெற்றுள்ளது. ஒரு குரியன் அல்ல, மூன்று குரியன்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் ஒரு கிரகத்தைச் சுற்றி வருகின்றன. இதனால் இப்படிதானவரிகம் என்றநம்மால் சொல்ல முடியாது (ஒன்றபது முக்கியமான கிரகங்கள் என்று இந்த ஜோதிடத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது) நாம் பத்து கிரகங்கள் என்று சொல்லலாம். நிறையகுரியன்விநயகர்கள்உள்ளன, நிறைய கிரகங்களும் உள்ளன. இருந்தாலும் ஒவ்வொரும், அதன் பாதையில் சரியாகப் பயணம் செய்கிறது. ஒவ்வொரும் அதன் பாதையில் சரியாகச் செல்கிறது. அங்கே போக்குவரத்து போலீஸ் இல்லை, விபத்துக்களும் அரிதாகவே நடக்கிறது. மொத்த இயக்கமும் புத்திசாலித்தனத்தால் இயக்கப்படவில்லையேல், இவையெல்லாம் அருமையாக நிகழும் என்று தங்களால் நினைக்க முடியுமா? இந்தப்பூமி கிரகத்தில் கூட அனைத்தும் எவ்வளவு அருமையாக உள்ளது என்று பாருங்கள். மொத்தமும் தெளிவான பாதையிலேயே நிகழ்கிறது. அணைத்தும் ஒரு வரிசைக்கிரகமாகவே உள்ளது. மக்கள் எங்கு வாழ்கிறார்களோ அங்கே தான் குழப்பம்

‘சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆழாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டேன் தந்நை. கனவை நிறைக்க உடல், பொருள், ஆவி கிடைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் பக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்நை. கனவை நிறைக்க உடல், பொருள், ஆவி கிடைத்தையும் எவனைப் பக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

[ERROR page 166 - NVIDIA client error]

[ERROR page 167 - NVIDIA client error]

[ERROR page 168 - NVIDIA client error]

மாறுகின்றது. இதைப்போலவே ஏதரை ஒரு குறிப்பிட்ட வெளியில், குறிப்பிட்ட வடிவத்தில் அழுத்தினால் மீண்டும் சக்தியாக மாறுகின்றது. ஒரு இரும்புத் துண்டு : அது ஒரு சதுர வடிவ துண்டாய் இருக்கும்போது, மாறுபட்டதாய் இருக்கின்றது. இதுவே ல் வடிவத்தில் இருக்கும்போது முற்றிலும் மாறுபட்டதாய் இருக்கின்றது. இதனைப் பல தோக்கங்களுக்குப் பயன்படுத்த முடியும். அதே இரும்பு, செவ்வக வடிவ சட்டமாக ஒரு கிலோவில் இருக்கும்போது இதனுடைய வலிமை முற்றிலும் மாறுபட்டதாய் இருக்கும். இதுவே ல் வடிவச் சட்டமாக இருந்தால் முற்றிலும் மாறுபடு இருக்கும். நீங்கள் புரிந்துக் கொள்ள முடிகிறதா? இது ஒரு நுட்பமான கருத்து. இந்த நுண்ணிய கருத்தைக் கொண்டுவருவதே நம் எல்லா குருமார்கள் பற்றி மிகப்பெரிய ஆராய்ச்சியைப் பற்றி புரிந்து கொள்ளுமிடம். அவர்கள் நமக்கு இந்த கொடையை உணர முடியும். அவர்கள் இந்த ஆராய்ச்சியை நடத்தி, இந்த எல்லா ஞானத்தையும் உருவாக்கி, நமக்கு வழங்குவதற்காக மிகப்பெரிய தியாகத்தைச் செய்துள்ளார்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்ததற்கருகில் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

பாதிக்கின்றன. அல்லது ஆகாசம் அவர்களது எண்ணங்களைப் பாதிக்கிறது. ஆகாசம் அல்லது ஈதரில் சக்தியைப் பயன்படுத்துவது பற்றிய கருத்து பழமையான வேத அறிவியல் கட்டிடக் கலையின் அறிவியலோடு தொடர்புகொண்டு வாஸ்து சாஸ்திரத்தின் அடிப்படையிலானது. பிரபஞ்ச சக்தியோடு இணைந்து நம்மால் வாழ முடியும். வீட்டைக் கட்டுவதாலோ, அல்லது பிரபஞ்ச சக்திக்குப் பொருத்தமான கட்டடுமானங்களைக் கட்டுவதிலோ நாம் பிரபஞ்ச சக்தியுடன் இணக்கத்துடன் வாழமுடியும். வாஸ்து

சாஸ்திரம், வாழும் இடங்களில் என்னென்ன நிகழ்வுகள் எந்தெந்த இடங்களில் அமைய வேண்டும், எந்தத் திசைகளில் அமைய வேண்டும் என்பதை வகுத்திருக்கின்றது. எந்த இடத்தில் நெருப்பு அமையவேண்டும். வியாபாரம் நடப்பது வீட்டின் எந்தப் பகுதியில் அமைக்க வேண்டும். வீட்டின் எந்தப் பகுத்தில் ஒய்வெடுக்க வேண்டும் என்பது மாதிரியான பல விஷயங்களைச் சொல்கின்றது. வாஸ்து சாஸ்திரம், இடத்திற்கான பழமையான வேத அறிவியல்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், காற்று ஆகாயத்தில் ஒடுங்குவதைப் போல, பிரபஞ்சமும் என்னில் ஒடுங்குகின்றது.

ஆகாயம் வெற்றிடமே என நினைத்துவிடாதீர்கள். அது வெற்றிடம் மட்டுமல் இல்லை. அது சக்திமயமானது. நம்மால் அதைப் பார்க்க முடியாததால், அது வெற்றிடமே என்று நம்மால் சொல்ல முடியாது. அது சக்திமயமானது. காற்று ஆகாயத்தில் ஒடுங்குவதைப் போல, நமது இருப்பு, நமது இறப்பு உட்பட மொத்த பிரபஞ்சமும் கடவுளிடம் ஒடுங்குகிறது. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். எல்லா இருப்பும்

ஒரு ரகசியத்தைப் பற்றி பேசும்போது கிருஷ்ணர் என்ன அழைப்பு விடுகிறார் என்பதை உங்களால் பார்க்க முடியுமா? நம்பகமான அறிவையோ அல்லது ரகசியத்தையோ யாரிடம் சொல்ல வேண்டும் என்பதில் மிகக் கவனமாக இருக்கின்றார். இவை அனைத்தையும் ஒரு தகுதியானவருக்கு சொல்ல வேண்டும் என விரும்புகிறார். குருவின் மகனும், கண்ணனின் என அழைக்கப்படுபவருமான அர்ஜுனன் ஒரு நண்பராகவும், சீடராகவும் இருக்கின்றார். இரகசியங்களை உள்வாங்கிக் கொள்வதற்கு அர்ஜுனன் இப்போது தயாராக இருக்கின்றார் என்பதை கிருஷ்ணர்

உண்மையாகவே இந்த ரகசியத்தை புரிந்துக் கொள்ள அர்ச்சுனரை கிருஷ்ணரே மெதுவாகத் தயார் செய்கின்றார்.

இருபத்தைந்து வருடம் 'சற்று அப்பால் செல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, சுவாமி பெரிய ஞானாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என நினைக்கிறேன். கனவை நிறைவேற்ற பொருள், இவை கிடைத்தையும் செனவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இரும்பத்தைந்து வருடம்

சில சத்தியங்களை, பிரபஞ்சத்தின் சில ரகசியங்களை உள்வாங்கிக் கொள்ளா அர்ச்சுனர் தயாராக இருக்கிறார் என்பதை இருஷ்ணர் இப்போது தெரிந்து கொள்கின்றார். இந்த வலிமையான சத்தியங்களைக் கீதையின் துவக்கத்தில் கிருஷ்ணர் சொல்லியிருந்தால் என்றால், அர்ச்சுனர் இதைப் புரிந்துகொண்டிருக்க மாட்டார். ஆரம்பத்தில் அர்ஜுனனின் நிறைய சந்தேகங்களைக் கொண்டிருந்தார்.

கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தில் அர்ஜுனன் பேசுவதையும், இருஷ்ணர் கவனிப்பதையும் மட்டுமே நாம் காணமுடியும். அத்தியாயம் இரண்டிலிருந்து அர்ஜுனருடைய கேள்விகள் ஒவ்வொன்றாகப் பதிலைப் பெறுகின்றன. சில காலத்திற்குப் பிறகு அர்ஜுனர் அமைதி ஆகி விடுகின்றார். அவர் கேள்வி கேட்பது இல்லை. கிருஷ்ணர் வழங்கிய மொத்த இறுதியான அறிவை அவர் உள்வாங்கிக் கொள்கின்றார்.

இந்த இரண்டு அத்தியாயங்களிலும், கிருஷ்ணர் பிரபஞ்சத்தின் படைப்பில் மற்றும் அழித்தல், பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். அவர் வலுவான வாசகங்களைத்தருகிறார். ஒரு ஞானகுருவால் மட்டுமே இப்படிப்பட்ட வலுவான வாசகங்களைத் தரமுடியும். என்றால் அவர் அனுபவங்களில் இருந்து சொல்கிறார். நாம் குறிப்பிடுவதைச் சிலர் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. அவர்கள் தாமாக புரிந்து கொண்டு வையே சரி என்று நினைக்கின்றார்கள்.

அவர்கள் என்னிடம் சொல்லும்போது, சுவாமிஜி! நீங்கள் எப்படி அறிப்படிச் சொல்ல முடியும்? நிறைய புத்தகங்களில் இதுமாதிரி தான் எழுதப்பட்டிருக்கிறதே? என்கின்றார்கள். நாம் சிரித்து விட்டுச் சென்றுவிடுவோம்.

முதலில், வேதங்களில் உள்ளமையிலேயே என்ன எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்ளவில்லை. அவர்கள் என்னை நிந்திக்கும் தவறு என்று என்னடம் சொல்கின்றார்கள். என்ன செய்வதுடியும்? நீங்கள் வருந்தட்டால் கடவுள் கவனிக்க மாட்டார்கள். எல்லா வயதானவர்களும் அபாயகரமானவர்கள்.

'சாதன் கற்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சாதன் பெரிய துளாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், ஆவி ஆகியவற்றையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

நாம் சத்சங்கத்திற்குச் செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் வயதானவர்களைப் பார்க்கின்றோம். அவர்கள் எல்லாவற்றையும் பார்த்து இருக்கிறார்கள். நாம் என்ன சொல்கிறோம் என்று கவனிக்கவும் விரும்பவதில்லை.

கிருஷ்ணர் வலுவான சூற்றுகளையும், ச த்தியங்களையும் தருகிறார். இந்தச் சத்தியங்களை உள்வாங்கிக் கொள்ள அர்ஜுனனின் தயாராக இருப்பதையும் தெரிந்துக் கொள்கின்றார். அவர் இருப்பதையும் தெரிந்துக் கொள்கின்றார். அவர் பிரபஞ்சத்தின் படைப்பு பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் படைக்கப்படும் போதெல்லாம் படைப்புக் கடவுளாகிய பிரம்மா கண்ஷிமிடுவதாக இந்த புராணங்கள் சொல்கின்றன.

முதல் சுலோகத்தில் கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுகிறார், பிரபஞ்சம் அழியும் போது, உலகில் உள்ள பொருள்கள் எல்லாம் அழிப்பவர்கள் நுழைகின்றன. அவர் அவற்றை மீண்டும் வெளிப்படுத்திப் பிரபஞ்சத் தைப் படைக்கின்றார்.

பிரபஞ்சம் என்னுள் அடங்குகின்றது என்று கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுவதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அவர் குறிப்பிடுவது பிரபஞ்சம் கிருஷ்ணரை, பிரபஞ்சம் விழிப்புணர்வை, மனித துளவில் நாம் பார்க்கும் கிருஷ்ணரை இல்லை. இதை மிக ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள நாம் முயற்சிக்க வேண்டும்.

நெடுநாளகவே, பேரண்ட வெடிப்புக்கு பயன்படுத்தப்பட்டது. ஒருமிகப்பெரிய நெருப்புப்பந்து இருந்ததாகவும், அது வெடித்ததாகவும் இக்கொள்கை சொல்கின்றது. இந்த வெடிப்பிற்குப் பின் சிறிய பாங்குகள் குளிர்ச்சியாகக் கொள்ளளாகவும், வாள்நட்ச த்திரங்களாகவும், எரிக்கலாகவும் மாறின.

பெரிய பாங்குகள் நட்சத்திரங்களாகவும்

பிரம்ம சாப படிச் சொல்கிறீர்கள்?' எனக் கேட்பவர்களுக்கு விளக்கம்

சாதன் கற்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சாதன் பெரிய துளாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், ஆவி ஆகியவற்றையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

குறியன்களாகவும் தங்கிவிட்டன.

பூமிக்கிரகத்தைப் பற்றிய பரிணாமக் கொள்கையில், டார்வின் உயிர்கள் எவ்வாறு தோன்றின என்பது பற்றி கூறிப்பிடுகின்றார்.

ஆனாலும், தற்கால அறிவியல் இக்கொள்கைகளை மறுக்கின்றன. தற்கால அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் பழங்கால இந்திய வேதநூல்களில் சொல்லக்கூறப்பட்டுள்ளவை நோக்கிச் செல்கின்றன. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உணர்ந்தவைகள் சொன்னதை நோக்கிச் செல்கின்றன.

தைத்தேரிய உபநிடதங்கள்படி, முதலில் ஆகாசம் இருந்தது. ஆகாசத்திலிருந்து காற்று உருவானது. காற்றில் இருந்து நெருப்பு உருவானது. பிறகு நீர் தோன்றியது, இறுதியாக பூமி தோன்றியது. பூமியில் இருந்து மற்ற உயிரினங்கள் தோன்றின.

உண்மையாகவே இந்த வரிசை, ஆழமான பொருள் கொண்டது.

இது நுட்பமான சக்தியைக் கொண்ட ஆகாசமாக, மொத்தமாக மாறி பூமியாக உருவான பரிணாம முறையைக் காட்டுகிறது. ஆகாசம் இவ்வாறு மொத்தமாக மாறியுள்ளது புலன்கள் மூலம் நம்மால் உணரமுடியும். ஆனாலும், இது நுட்பமான சக்தியாக மாறுவதை நாம் அனுபவப்பூர்வமாக உணரமுடியும். பூமியைக் கையில் பிடிப்பதுபோல தன்னைரை நம் கைகளில் பிடிக்க முடியுமா?

நீரை உணர்வதைப் போல நெருப்பை நன்மால் உணர முடியுமா? நெருப்பைப் பார்ப்பது போல காற்றை நன்மால் பார்க்க முடியுமா?

சக்தியானது, மொத்த வடிவில் இருந்து நுட்பமான வடிவிற்கு செல்லும்போது, அது அடையும் மாற்றங்களை நாம் அனுபவிக்க முடியும்.

பூமியானது தெளிவாகத் தெரிகிற பொருள். ஆகாசம் தெளிவாகத் தெரியாத, சக்தியிலேயே மிகவும் நுட்பமானது ஆகாசம். அதை தியானம் செய்வதால் மட்டுமே அனுபவமாக நன்மால் உணர முடியும்.

326

கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

ஒவ்வொரு யுகத்தின் முடிவிலும், கல்பம் என சமஸ்கிருதத்தில் அழைக்கப்படுவதும் பொருள் ரீதியாக தெளிவாய்த் தெரிற பிரபஞ்சத்தின் எல்லா படைப்புகளும் அவரிடம் ஒன்றாகக் கலக்கின்றன என்கிறார்.

பெரிய வெடிப்புக் கொள்கையை (ஆன்ஜ் ஆதமய்ஜ் நற்டங்ஸ்ஹ்ம்) ஆராய்ந்தோம் என்றால், நாம் கேட்கும் முதல் கேள்வி, தெருப்புக் கோளம் எங்கிருந்து வந்தது? பெருவெடிப்புக் கொள்கையால் இந்த அடிப்படைக் கேள்விக்கு பதிலிலிக்க முடியவில்லை. பிரபஞ்சம் விஞ்ஞானிகளால் கூட இந்தக் கேள்விக்கு இதுவரை பதிலளிக்க முடியாததை நீங்கள் பார்க்கலாம்.

ஆனாலும், கிருஷ்ணர், உள்ளக விழிப்புணர்வு, உள்ளக மக விளர்வு ஞானம், இந்தக் கேள்விக்கு இந்தச் சூத்திரங்கள் மூலம் பதிலளிக்கின்றார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர்க்கு பந்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர்க்கு பந்தான் எங்களுக்கு

வெற்றிடத்தில் ஏதோ ஒன்று இருக்கின்றது என்று அறிவியல் இப்போது நிரூபித்திருக்கின்றது. நுட்பமான சக்தி வடிவமான ஆகாசம் வெற்றிடத்தில் இருக்கின்றது. அறிவியல் எப்படி ஆன்மீகத்தை நோக்கிச் செல்கிறது என்பதை நீங்கள் பார்க்கமுடிகிறது

மொத்த பிரபஞ்சமும் ஆகாசத்தால் உருவாக்கப்பட்டது, அது மீண்டும் ஆகாசமாகவே மாறுகிறது. வெளியில் நாம் பார்க்கக்கூடிய, தெளிவாகத் தெரிகிற பொருள்ரீதியான உலகம், இந்த நுட்பமான வடிவில் உள்ள சக்தியே நம்மால் பார்க்க முடிகிற பொருள் சார்ந்த உலகம் சக்தியின் மொத்த வடிவமே.

சக்தியின் மொத்த வடிவத்தையே நம்மால் பார்க்க முடியும். நமது உணர்வுக்கு உட்பட்டு இந்த மொத்த வடிவத்தையே நம்மால் உணர முடியும்.

கிருஷ்ணர் சொல்லும்போது, பொருள்களாகச்சத் தெரிபவை எல்லாம் என்னையே அடைகின்றன என்கிறார். அதாவது பிரபஞ்ச உணர்வை அடைகின்றன என்ற பொருளில் குறிப்பிடுகின்றார்.

பொருள் சார்ந்த உலகம் அல்லது சக்தியின் மொத்த வடிவமாக நாம் பார்ப்பது தெளிவாய்த் தெரியும் நுட்பமான சக்தியே என்பதை நாம் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்.

327

நாம் பார்க்கின்ற, புலன்களால் நாம் உணர்கின்ற ஒவ்வொன்றும் பிரபஞ்ச உணர்வின் பாகமே. ஆனால் பிரச்சினை என்னவென்றால் நாம் இதைப் பொருள் வடிவமாகவேப் பார்க்கின்றோம்.

எல்லாவற்றையும் பொருள்வடிவமாக நாம் பார்க்கும்போது, அந்த நிலையிலேயே சிக்கிக் கொள்கின்றோம். இவையெல்லாம் பொருள்களே என்ற நாம் நிலைக்கும்வரை, பொருள் சார்ந்த உலகிலேயே நாம் இருக்கும்வரை, நாம் அவற்றின் பின்னாலேயே ஒடுகின்றோம்.

நம் மனம் இயங்கிக் கொண்டே சொல்கின்றது. இவை உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருமே என்று. அவற்றின் பின்னால் சென்று பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

தவறாகப் புரிந்து கொள்ளாதீர்கள். நம் மனம் மேலை செய்வதை நீங்கள் புரிந்து முடியும். இந்த எண்ணத்தில் நாம் இருக்கும்போது, எலி ஒட்டடப்பந்தயம் ஆரம்பிக்கின்றது. நம் துக்கங்களும் ஆரம்பிக்கின்றன.

நாம் பார்ப்பது, உணர்வது, எவற்றின் பின்னால் எல்லாம் ஒடுகின்றோமோ அவற்றைப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும், ஒரு மாறுபட்ட தளத்தில் இயங்குகின்றோம். நாம் ஒடும் ஒட்டப்பந்தயத்தால் எவ்வித பயனும் இல்லை என்பதைப் பார்க்க முடியும். ஒவ்வொன்றையும் மாறுபட்ட வழிகளில் நாம் பார்க்கின்றோம். இவையெல்லாம் நமக்குள்ளே இருந்து வெளிப்படடதாகவே நாம் உணர்கின்றோம்.

தயவுசெய்து தெளிவாய் திருங்கள். நாம் பார்க்கின்ற பொருள்கள் எல்லாம் நமக்குள்ளேயிருந்து தோன்றுகின்ற உள்ளத்தின் வெளிப்பாடுகளே.

நமது ஆசைகளும், எண்ணங்களுமே நாம் பார்க்கும் பொருள்களாகக் காட்டப்படுகின்றன. எப்படியிருந்தாலும் உண்மையில் இப்படிப்பட்ட தனியான, சத்தியமான பொருள்களே இல்லை. மொத்த பிரபஞ்சமும் நம்முடைய சொர்த்த வெளிப்பாடே!

'சற்று அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்??' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஞானக வெண்டுவெனை, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி களைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

சிலர், நமது சொந்த உலகை நாமே உருவாக்குகின்றோம் என்று சொல்கின்றார்கள். இந்த வரிகள் ஆழமான பொருள் கொண்டவை.

நாம் பார்க்கின்ற இந்த உலகமோ அல்லது பிரபஞ்சமோ, நாமே உருவாக்கியதுதான்.

எல்லா உறவுகளும் நமது பாதுகாப்பின்மை அல்லது நமது ஆசைகளினால் உருவான வெளிப்பாடுகள் தான். யாரோ ஒருவரை நாம் தஞ்சை அல்லது தாய் என்று அழைக்கின்றோம். ஓ என்றால், நாம் சிறு குழந்தையாக இருக்கும்போது நம்மை கவனித்துக் கொள்ள ஒருவர் வேண்டியுள்ளது. நாம் வளர்ந்தபின் நம்மை கவனித்துக் கொள்ள மனைவியோ அல்லது வாழ்க்கைத் துணையோ தேவையாக இருக்கின்றது. நமக்கு வயதானப் பிறகு, நம்மை கவனித்துக் கொள்ள நம் குழந்தைகள் தேவைப்படுகின்றனர்.

நமது தேவைகள் அல்லது ஆசைகளின் அடிப்படையிலேயே நமது உலகத்தை உருவாக்குகின்றோம். ஞானமடைந்த ஒருவர் மட்டுமே உண்மையான சத்தியத்தை உள்ளபடியே பார்க்கிறார்.

ஒவ்வொன்றும் நமது பிரதிபிம்பமே என்பதை புரிந்து கொண்ட உடனே, நாம ஞானமடைந்துவிடுகின்றோம்.

நாமும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள ஒவ்வொன்றும் ஒரே சக்தி அல்லது ஒரே விழிப்புணர்வின் பாகமே என்பதை உணர்ந்தவுடன், ஞானமடைந்துவிடுகின்றோம்.

இந்த இரண்டு சுலோகங்களிலும், கிருஷ்ணர் இந்தச் சத்தியத்தைத் தெளிவா கச் சொல்கிறார். பொருள்களின் வெளிப்பாடு ஒவ்வொன்றும் அவராலேயே உருவாக்கப்படுகின்றது. அவராலேயே திருப்ப போய்ச் செய்கின்றது. ஒவ்வொன்றும் ஒரே சக்தி அமைப்பின் அல்லது பிரபஞ்ச உணர்வின் பாகமாக இருக்கின்றது. கிருஷ்ணர் அவராலேயே படைக்கப்படும் முடியும் அழிக்கவும் முடியும் என்கிறார்.

இதன் பொருள் நாம் பார்க்கக்கூடிய இந்த உலகம், நாம் உணரக்கூடிய இந்த

'சற்று அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஞானக வெண்டுவெனை, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி களைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

பிரபஞ்சம், நம் முடைய சொந்த வெளிப்பாடுகளே. கேள்வி: சுவாமிஜி! நீங்கள் சொல்லும் போது, பொருள் சார்ந்த உலகைப் புறக்கணிக்குமாறும், பொருளிற்குப் பின்னால் இருக்கும் சக்தியின்மீது கவனம் செலுத்துமாறும் சொல்கிறீர்கள். இது கஷ்டமாக உள்ளது. நாங்கள் பார்ப்பதெல்லாம் பொருள் வடிவமாகவே இருக்கின்றது. அதற்குப் பின்னால் உள்ள சக்தியைப் பார்க்கும் உணர்வு நுட்பத்தைப் பெறவில்லை. வெளிப்படையான பொருள்களைத் தாண்டி எப்படிச் செல்வது? நீங்கள் நேர்ந்த நிலையில் இருக்கிறீர்கள், அந்த நிலையில் உள்ள உங்கள் பட்டறிவையும், புத்திசாலித்தனத்தையும் பயன்படுத்துங்கள். உங்களைச் சுற்றிலும் நீங்கள் பார்க்கக்கூடிய ஒவ்வொன்றும் அழுகிக்கொண்டேவே, நிரந்தர மில்லாதவையே என்பதையும் உங்கள் பட்டறிவைப் பயன்படுத்திப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். இப்போதைய நிலையில் நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் உங்கள் பட்டறிவைப் பயன்படுத்துவதுதான். ஆனாலும் உங்கள் அறிவை இந்த சிந்தியத்தைப் புரிந்து கொள்ளவே புறக்கணிக்கப் பயன்படுத்தாதீர்கள். எந்தவொரு சிறிய பொருளாகவும் தெரிகின்ற, நீங்கள் இந்த உலகில் பார்க்கின்ற ஒவ்வொன்றும் காலவரிசை ஆகியே வருகின்றன. இதை நீங்கள் சொந்த அனுபவத்திலிருந்தும், மற்றவர்களின் அனுபவங்களிலிருந்தும் தெரிந்து கொள்கின்றீர்கள். சில பொருள்களால் உங்கள் வாழ்நாளைக் காட்டிலும் அதிக காலம் இருக்க முடியும். ஆனால் நெடுநாளைக்கு இருக்க முடியாது. மலைகள் கூட உடைக்கப்படலாம், ஆறுகள் வற்றிப் போகலாம், கடல்கள் உல்வாங்கலாம்

அல்லது கொந்தளிக்கலாம். எந்தப் பொருளும் அதைப்போல நிரந்தரமாக தங்கியிருபதில்லை. பொருள்கள்வாயிலாகத் தொடர்புகொண்டு நீங்களடைந்த மகிழ்ச்சி, நேரத்தைக் கழிக்க உதவும் அனுபவமே என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியும். எதுவும் எப்போதும் நீடிக்க இருபதில்லை. உணவாகட்டும், ஒரு சம்பவமாகட்டும், பாலுறவாகட்டும், ஒரு சம்பவமாகட்டும், அல்லது நீங்கள் நேசித்த அனுபவமாகட்டும், எதுவும் நீடித்திருபதில்லை. நீங்கள் அனுபவித்த மகிழ்ச்சியும், துக்கங்களும் அதிகரித்தும், குறைந்தும் வருவதை நீங்கள் அனுபவமாக உணர்ந்திருக்கிறீர்கள். எதுவுமே நிரந்தரமானது இல்லை. மாயை, நீங்கள் நடத்தும் வாழ்க்கை உண்மையில் எப்பது இதற்கு அர்த்தம் இல்லை. இது நிரந்தரமற்றது என்பதே இதன் பொருள். இது இறுதியான சத்தியமில்லை இருக்கின்றது. அதுவே நிரந்தரமானது என்பதே இதன் பொருள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக என்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன் னொன் எனக்குத் தெரிந்தது… 'சுதன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழக்கமளித்தார்.

உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் அடையும் துக்கமும், அதனால் உங்களுக்கு ஏற்படும் அனுபவமும் இந்தக் குழப்பத்திலேயே ஏற்படுகின்றது. பொருள்கள் அப்படியே இருக்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கின்றீ றாம். மகிழ்ச்சியானது தொடரவேண்டும் என நம்மால் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கவேண்டும் என எதிர்பார்க்கின்றோம். எதுவுமே நடக்காது, நடக்கவும் முடியாது. முதலில் உங்கள் பட்டறிவு சம்பந்தமானவற்றைத் துளை யிட்டு வேண்டும், ஏனென்றால் நாம் பார்வை பட்டறிவு சம்பந்தமானவை. நாம் அறிவு இதனுடன் வாழிட முடியாது. பொருள்களின் நிலையற்ற தன்மையும், தோன்றி மறைகிற பொருள் சார்ந்த அனுபவங்களையும் நம் பட்டறிவு ஏற்றுக் கொண்ட உடனே, அது ஆச்சரியப்பட ஆரம்பிக்கின்றது. இதைத் தாண்டி நிரந்தரமான ஒன்று இருப்பதையும், காலத்தால் அழியாத ஒன்று இருப்பதையும் பார்த்து ஆச்சரியப்படுகின்றது.

இதைப் பற்றிய உங்கள் தீர்மானம் வலிமையாக இருந்தால், இதைப் பற்றிய புரிந்துக் கொள்ளல் நிகழ்ந்துவிடும். இது உங்களுக்குள்ளேயே உருவாக்கப்பட்டும் சக்தியமாக இருப்பதால் நிகழ்கின்றது. இது புரிந்துக் கொள்வதற்கு நீங்கள் முயற்சியே செய்ய வேண்டிய தேவையில்லை. சத்தியத்தை மூடியிருக்கும் ஒருசில அறியாமை அடுக்குகளை அகற்றி விடுவதே நீங்கள் செய்ய வேண்டியது. காலத்தால் அழியாத ஒன்று வருகிறது என்றால் அது நமக்குள்ளும், நம்மைச் சுற்றியும் இருக்கின்ற சக்தியோகும். இவையெல்லாம் ஒன்றே எங்கின்ற விழிப்புணர்வே ஞானமலாதல். இதைப்பற்றிய விழிப்புணர்வு தோன்றியவுடன், பட்டறிவு என்கிற விதை வளர்ந்து செல்கையில் இறுக்கும் அது அழியக்கூடியது. இதுவும், நிரந்தரமாய் இருக்கின்ற எல்லாமும் சக்தியே என்பதை நீங்கள் தெரிந்துக் கொள்வீர்கள். இதற்கு கடவுள், புத்தர், கிறுவஞரின் விழிப்புணர்வு, கிறிஸ்து, அல்லா அல்லது நித்தியபான்மை என்று நீங்கள் என்ன பெயர் கொடுத்தாலும் அது சக்தியே. தன்ஞசயா, இந்த வேலை எல்லாமே என்னைக் கட்டுப்படுத்தாது. நான் எப்போதும் பற்றற்றும் வேறுபாடு இல்லாமலும் இருக்கின்றேன். பிரக்ருதியின் பொருள்மையான தன்மை எனது வழிகாட்டுதலின்படியே செய்கின்றது. ஓ. குருந்தியின் மகனே, எனது சக்தியாலேயே அசைகின்ற மற்றும் அசையாப் பொருட்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இகல் ஆட்சியாலேயே பொருள்கள் மீண்டும் மீண்டும் படைக்கப்பட்டு அழிக்கப்படுகின்றன. நான் மனித உருவில் இரங்கும் போது முட்டாள்கள் என்னைக் கேலி செய்கின்றனர்.

எனது மேம்பட்ட தன்மையையும், எல்லாவற்றின் மீதான எனது மேலான ஆட்சியைப் பற்றியும் அவர்கள் தெரிந்துக் கொள்வதில்லை. தவறான நம்பிக்கையால் திருட்டிகொள்ளும் இவர்கள் பேயாகவும், நாத்திகமாகவும் பேசுகிறவர்களாகவும் இருக்கின்றார்கள். இவர்களது தவறான நம்பிக்கையால், இவர்களது விடுதலை அடையும் நம்பிக்கை, பலன் சார்ந்த மற்றும் அவர்களது பண்பட்ட அறிவு எல்லாமே பயனற்றுப் போகின்றன, முட்டாள் தனமாக மாறுகின்றன. நாம் செய்கின்றவற்றில் பந்தப்பட்டு இருப்பது அல்லது பற்று கொண்டு இருப்பது நம்மைப் பற்றி உணர்ந்துக் கொள்வதில் ஒரு பெரும் தடையாக இருக்கின்றது. இப்பிரபஞ்சத்தில் தான் பந்தப்படவே இல்லை என்று கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். பிரபஞ்சம் படைக்கப்படும்போதும், அழிக்கப்படும்போதும் தான் பாதிக்கப்படுவதில்லை என்று கிருஷ்ணர் சொல்வதற்க்கு காரணம் இதுவே. இவ்வாறு பெரிய நிழல்வு தோன்றும்போது, தான் எந்த வகையிலும் பாதிக்கப்படுவதில்லை என்று கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். மொத்த பிரபஞ்சமும் அவருக்கு அப்பாற்பட்டே உருவாக்கப்படுகிறது. மற்றும் அழிக்கப்படுகிறது. அவர் பாதிக்கப்படாவிட்டாலும் கூட, பிரபஞ்சத்தால் அவர் கட்டுப்படுத்தப் படவும் இல்லை. ஏனென்றால் அவர் வெறும் பார்வையாளராகவே இருக்கிறார்.

நமது தினசர் வாழ்க்கைச் சூழ்நிலையில் இதைப் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்.

'தான் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலுந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற எடுத் தொருள், ஆவி அணைத்ததும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதக்கமலித்தார்.'

இவ்வளவு பெரும் உண்மைகளை நாம் செய்யும் சிறு செயல்களில் உள்ளமாக்கும் போது, நம்மில் மிகப்பெரும் மாற்றம் உருவாவதைக் காணலாம். கிருஷ்ணர் ஒரு தெய்வீக விளையாட்டைப் பற்றிப் பேசுகிறார்.

பிரபஞ்ச உணர்விலால் உருவாக்கப்படுவதும் அழிக்கப்படுவதுமான பிரபஞ்ச த்தைப் பற்றி அவர் பேசுகிறார்.

நாம் கிருஷ்ணருடைய வார்த்தைகளைப் புரிந்துக் கொண்டோம் என்றால் அவற்றை நடது திசை வாழ்க்கையில் நம்மால் பயன்படுத்த முடியும். அதனால் தான் பகவத் கீதை ஒரு அருமையான வேதநூலாக இருக்கிறது.

இந்த நட்பத்தைப் பயன்படுத்தி எந்தவொரு வயதினரோ அல்லது தரையுறையோ மிக எளிதாக உள்முகம் திரும்ப முடியும்.

இந்தச் சத்தியத்தைப் புரிந்துக் கொண்டால் மிகப்பெரும் விடுதலையை அடைந்ததை நாம் உணர்வோம்.

நாம் பெற்றுள்ளவைகளில் கட்டுப்பட்டோ அல்லது பழக்கப்பட்டோ நாம் இருக்கின்றோம். நாம் பெற்றுள்ளதையெல்லாம் நம்முடையதே என்று நினைக்கின்றோம்.

இந்தப் பற்றுதலை உருவாக்கும்போது நாம் பலமான பிணைப்பை உருவாக்குகின்றோம். தெளிவாய் இருங்கள், இப்போது தான் பிரச்சினையை ஆரம்பிக்கின்றது.

ஒரு சின்னக் கதை

பிறவியிலேயே பார்வையற்றவளாகப் பிறந்த ஒருவர், தன் குறையைப் போக்க ஒரு மருத்துவரிடம் செல்கிறார். அவர் கண்களைப் பரிசோதித்து மருத்துவர், ஒரு அறுவை சிகிச்சை மேற்கொண்டால் அவருக்குக் கண்பார்வை கிடைக்குமென்றும், அதன்பின் அவர் கைத்தடியையப் பயன்படுத்தத் தேவையில்லை என்று சொன்னார்.

'சுருங் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் சொலிய துலாக வென்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கைவண்டவர் என் தன்மை. கனவை நிலுமற்க உடல், பொருள், ஆவி கைந்தையும் செலவழிது எனைப் படைக்க வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

அதைக் கேட்ட பார்வையற்றவருக்கு மிகவும் ஆச்சரியம்.

அவர் மருத்துவரைப் பார்த்து ஜயா, அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் எனக்குப் பார்வை வந்துவிடும். என்னால் எதையும் நன்றாகப் பார்க்க முடியும் என்று புரிகிறது. ஆனால் கைத்தடி தேவையில்லை என்று சொல்வதைத்தான் என்னால் புரிந்துக் கொள்ள இயலவில்லை என்று சொன்னான்.

இக்கதையில் கண்பார்வையற்றவர் தனது உடைமையான கைத்தடி மீது கொண்டுள்ள பற்றை நாம் பார்க்கலாம். அவர் தன்னால் நன்று உணர்ந்து தனது கைத்தடியை விட்டுப் பிரிய முடியவில்லை. இதுபோல் நாமும் தெளிவான பார்வையைப் பெற்றிருந்தும் கை த்தடி ஒன்றைப் பற்றிக் கொண்டுள்ளோம். நாம் குருடர்கள் இல்லை என்றாலும் நாம் பொருள், உறவுகளுக்கும் கட்டுப்பட்டு இருக்கின்றோம்.

நம் வாழ்வில் காணப்படும் பல்வேறு வகையான பற்றுதல்கள் நம்மை எவ்வாறு கட்டிப் போட்டுள்ளன என்பதைப் பற்றி சற்று விரிவாகப் பார்ப்போம்.

நமது பொருள் சார்ந்த உடைமைகள் எல்லாம் பேராசையையோ அல்லது பயத்தையோ நம்முள் உருவாக்குகின்றன.நாம் அவற்றை இழந்துவிடுவோம் என்ற பயத்திலோ அல்லது அவற்றை மேலும் அதிகமாகப் பெற வேண்டுமென்ற ஆசையிலோதான் நாம் இருக்கின்றோம். நம் குறிக்கோளாகக் கொண்டு அலற்றைத் தேடி யே இப்போதும் ஒடிக்கொண்டே இருக்கின்றோம்.

பொருள் சார்ந்த உடைமைகளின்மேல் நாமாகக் கொண்டுள்ள பற்றே பிரச்சினை. நாம்

'சுருங் அப்படிச்' சொல்கிறீர்கள்? என விசாரித்ததற்கு, 'நான் சொலிய துலாக வென்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கைவ கண்டவர் என் தன்மை. கனவை நிலுமற்க உடல், பொருள், ஆவி கைந்தையும் செலவழிது எனைப் படைக்க வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

மீண்டும் மீனடம் அவுற்றை நாடிச் சென்று, தேடித் தேடி ஒருவரை மேற்கொண்டு வருவதால், நாம் யார் என்பதையே மறந்துவிடுகின்றோம். அதனாலேயே நம்மில் பலர் எலி ஓட்டத்திலேயே இருக்கின்றோம். அவர்கள் பணத்தையும், பங்களாக்களையும், வாகனங்களையும் சேர்ப்பதிலேயே தங்களது வாழ்க்கையை வீணடிக்கின்றார்கள். அவர்கள் மரணத்தின்போது தங்களது தர்க்குளை நினைத்து மனம் வருந்தி, நாம் வாழ்வில் என்ன சாதித்தோம் என நினைத்து வியபப்புறுகின்றனர்.

இதையே நமது பொருள்கள் சார்ந்த உடைமைகளின் மீதான பற்று நமக்கு அளிக்கிறது. இது பொருளையும், பயத்தையுமே விளைவிக்கிறது. நமக்குத் தேவையான பொருள் செல்வத்தைப் பெறுவதையே வாழ்வின் இலட்சியமாகக் கொண்டுள்ளோம். நமக்குப் போதுமான செல்வம்நிதும், நாம் அதனை திருப்தி அடை வரில்லை மேலும் மேலும் அள்ளவே விரும்பி நாம் மரணக் குழியில் விழுந்துவரை அவற்றை நோக்கியே ஒடுகின்றோம். இப்போது, நாம் அதை அடிகமாகப் பெற்றிருக்கும்போது, நமக்கு அதை இழந்து விடுவோமோ என்ற பயம் எற்படுகிறது. எப்போது நாம் பிறக்கும்போதே கொண்டு வந்த உடைமை போல நினைத்துக் கொண்டுவிட்டித்துக் கொள்கின்றோம்.

இது ஒரு வகையான பந்தம். (நாம் மக்களோடு பந்தப்படுது இருக்கின்றோம்) மற்றொரு வகையான பந்தமும் இருக்கின்றது. நாம் உறவுகளோடு வனிமையான பந்தத்தை உருவாக்கியுள்ளோம். நாம் மனிதர்களின் உடைமையாக்கிக் கொள்ளாத தவற்குின்றே றாம். தனது உடைமையாக்கிக் கொள்ளும் நேரம் வளரும்போது, நமகுகிற்போ எவரேனும் மரணமடைந்தால் நாம் பெரிதும் பாதிக்கப்படுகின்றோம். அவரையே நாம் முழுமையாக் சார்ந்திருப்பதால் நமது முழு வாழ்வுமே அர்த்தமற்றதாகி விட்டதாக உணர்கின்றோம்.

உண்மையில் இவ்வகையான பந்தத்தில் நம்மைப் பற்றி மற்றவர் கூறும் கருத்துக்களை வைத்தே நாம் நம்மை வரையறுத்துக் கொள்கின்றோம். அவர்களது மதிப்பீடுகளைக் கொண்டே நாம் நம்மை அறிகின்றோம். அதனால், நம் உறவுகள் நமக்குச் சக்தி அளிப்பதால் அவற்றை இறுகப் பற்றிக் கொள்கின்றோம். இந்த உறவுகள் நம்மைப் பற்றி நாமே வரையறுத்துக் கொள்வதற்கு உதவுகின்றது.

நாம் நம்முடைய சக்தியின் மூலம் என்று எவரை இறுகப் பற்றிகொண்டு

336

இருந்தோமோ அவர் நம்மை விட்டு மறையும்போது நாம் மன விரக்தியடைகின்றோம். இதுவரைக்கும் இருந்தது இப்போது இல்லை, மறைந்துவிட்டது. நம்மை வளர்த்திய ஒன்று மறைந்துவிட்டதால், நாம் முற்றிலுமாக உருக்குலைந்து போகின்றோம்.

மூன்றாவதபந்தம்அல்லதாபந்தற்றும் இருக்கின்றது.அது என்னவென்கின்றோம். அச்செயலை நமது கடந்த காலத்தோடும் எதிர்கால கற்பனைகளோடும் தொடர்ப்படுத்திப் பார்க்கத் தொடங்குகின்றோம். நம் மனம் எப்போதும் இறந்தகாலத்திலிருந்து எதிர்காலத்திற்குத் தாவிக் கொண்டே இருக்கின்றேம். என்னங்கள் தோன்றும்போது நாம் ஒரு என்னைத் தை மற்ற என்னங்களோடு இணைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றோம்.

நீ ஒரு நாயைப் பார்ப்பதாக வைத்துக் கொள்ளேன். பார்ப்பதை நினைக்க முன்பொரு சமயம் ஒரு நாய் உன்னைக் கடித்ததையும், நீ மருத்துவமனைக்குச் சென்றதையும் அங்கொரு மருத்துவர் சி க்சையிலத்தையும் உங்கள் மனம் என்னுசெய்கிறது. நீ சாலையில் பார்த்த நாய்க்கும், அந்த மருத்துவருக்கும் தொடர்பேதும் இல்லையென்றாலும், உங்கள் மனம் அவற்றோடு தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கிறது. என்னங்களுக்கிடையே ஒரு இணைப்பை நீங்கள் உண்டாக்குகிறீர்கள். பலவேறு என்னங்களை இணைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றீர்கள்.

ஒரு சிறு பயிற்சியைச் செய்யுங்கள். ஒரு தாளை எடுத்துக் கொண்டு உள்ளது மனதில் பந்தான் எங்களுக்குத் தோன்றும் என்னங்களை எழுதுங்கள். எதையும் வேண்டாம் என்று ஒதுக்காதீர்கள். உங்கள் மனதில் தோன்றும் எல்லாவற்றையும் எழுதுங்கள். இதை ஐந்து நிமிடங்கள் செய்யுங்கள். வெறுமனே ஐந்து நிமிடங்கள் தான். பிறகு அதை வாசித்துப் பாருங்கள்போது, தலைகளில் ஒரு குழப்பம் நடந்து கொண்டு இருப்பதைப் பார்ப்பீர்கள். தலைகளில் ஒரு குழப்பம் நடந்து கொண்டு இருக்கும்.

இவ்வாறானஎண்ணங்கள்நாம் ஒன்றுக்கொன்று இணைக்கத்துவங்கினாலும், அவற்றுக்கிடையே எந்தவொரு தொடர்பும் இல்லை. எல்லா என்னங்களையும் இணைக்கின்ற தன்மை உருவாக்குவோம். ஒவ்வொரு என்னாழும் வண்ணமேல்

337

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பங்கான் எங்களுக்கு

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பங்கான் எங்களுக்கு

நிமிடங்கள் தான். பிறகு அதை வாசித்துப் பார்க்கும்போது, தலைகளில் ஒரு குழப்பம் நடந்து கொண்டு இருப்பதைப் பார்ப்பீர்கள். தலைகளில் ஒரு குழப்பம் நடந்து கொண்டு இருக்கும். இருப்பதைப் பார்ப்பீர்கள். இந்த என்னங்கள் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாமல், தர்க்கமற்றதாகவும் இருக்கும். அவை நோக்கமில்லாமலும், தொடர்பில்லாமலும், தர்க்கமற்றதாகவும் இருக்கும்.

தொட்டியில்துருவாகும்நீர்க்குமிழிகளைப்போன்றது. அந்தநீர்க்குமிழிகள்தங்கலுக்கு ள் தொடர்பற்றவை ; இணைப்பற்றவை. இருந்தாலும் நாம் நீண்ட தன்னுட ஒன்றின் மூலம் அவற்றை இணைத்துள்ளோம். அதேபோல் நாமும் ஒரு தன்டோடு நம்மை நாம் இணைத்து அவற்றை அனுபவிக்கத் தொடங்குகின்றோம். இவ்வெண்ணங்களில் நாம் பங்குபெற்று துவங்கி அவை நம்மையே கட்டுப்படுத்தும்வலிந்க விட்டுவிடுகின்றோம். இதே வழியிலேயே நாம் மதது உணர்வுகளையும் கையாளுகின்றோம். நமது எல்லா சந்தோஷங்களுக்கும் எல்லா வரிகளுக்கும் ஒரு தன்டை உருவாக்கியுள்ளோம். சந்தோஷத் தன்டைவிட துக்கத்தன்டு நீமாணதாக இருந்தால் நாம் கஷ்டமான, துக்கமான வாழ்வுநமக்கு கிடைத்துள்ளது என்றும், அப்படி இல்லையென்றால் சந்தோஷம் என்றால் இதே ஆழ பாத்தோம் எல்லோல் உவோக வலியும் தொடர்ப்பற்றக இணைப்பற்றப் பார்க்கலாம். உதாரணமாக, நீ இன்று உணர்ந்து தலைவலிக்கும், போனவாறம் நீ அனுபவித்த தலைவலிக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. அதேபோல் அதற்கும் சென்ற மாதம் உணர்ந்த தலைவலிக்கும் தொடர்பில்லை. ஆனால் நாம் என்ன செய்கின்றோம்? நாம் இவ்வலைநதையும் இணைத்து நாம் எப்போதும் தலைவலியாலோ, ஒருவரித் தலைவலியாலோ அவதியுறுகின்றோம் எனச் சொல்கின்றோம். இவை ஒவ்வொன்றும் தனித்தனி செயல்கள் என்பதை உணர தவறிவிடுகின்றோம். எல்லாத் துக்கங்களையும் ஒரே தண்டில் இணைத்து இம்மியில் ஒரு முடிவுக்கு வருகின்றோம். இதைப்போலவே, நாம் ஒரு சந்தோஷமான அனுபவத்தைப் பெறும்போது, நாம் அதையே இறுகப் பற்றிக் கொள்ள விரும்பி அதையே மீண்டும் மீண்டும் அனுபவித்து வருகின்றோம். அம்மகிழ்ச்சிக்கான மூலத்தைத் தொடர்ந்து தேடி அலைகின்றோம். இது மீண்டும் நம்மை எலி ஓட்டத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. தான் நடுநிலையாளரா என கருதுவோர் செய்கின்றார். நாம் எப்படி இப்பற்றுதல்களிலிருந்து விடுபடுகிறோம்? நமது பொருட்சார்ந்த உடைமைகளிலிருந்து விடுபடுதல் என்பது எல்லாவற்றிலிருந்தும் விட்டுவிட்டு செல்வது இல்லை என்பதை

'தான் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான்' என்ற பொருள் தானாக வேண்டுமென, என் சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்நை. கனவை நிறைமாற் உடல், பொருள், ஆவி ஆகனத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உரக்கமலிந்தார்.

தயவுசெய்து உணர்ந்துக் கொள்ளுங்கள். உறவுகளிலிருந்து விடுபடுதல் என்பது உங்கள் உறவுகளையும் குழந்தைகள், பெற்றோரை மறந்து விடுங்கள், விட்டுவிடுங்கள் என்பது இல்லை.

இதை ஆழ்ந்து உணரவேண்டும். நடுநிலையாளர்நாக, தொடர்பற்றவனாக இருப்பது என்பது ஆழ்ந்த பொருளடையது. நடுநிலையாளராக இருத்தல் என்பது நாம் ஒரு பார்வையாளராக இருப்பது. இது நீங்கள் படம் பார்க்கும்போது, திரையில் எதையோ பார்க்கின்றீர்கள். அதில் நீங்களும் ஒரு நடிகராகிவிடுகின்றீர்களா? இல்லையே! திரையில் நடப்பதைப் பார்க்கிறீர்கள். அவ்வளவுதான்.

இதே வழியில்தான் நம்முடைய பற்றுதல்களையும் நாம் பார்க்க வேண்டும். நாம் அவற்றை ஒரு பார்வையாளராக மட்டுமே கவனிக்கும்போது நாம் அதன் வலையிலிருந்து விலகிவிடுகிறோம். நம்முடைய பின்னே ஒடமாட்டோம். நாம் நமது வேலையைச் செய்கின்றோம். ஏனென்றால் அதை நேசிப்பதால் செய்கின்றோம் தவிர செல்வத்தைப் பெற்றுக்கவர்க்காக அல்ல. ஒரு விழ்ஞானி ஒரு ஆராய்ச்சியை விரும்பிச் செய்ய வேண்டுமே தவிர அதிலிருந்து வேறு எதாவது கிடைக்கும் என்பதற்காகச் செய்யக்கூடாது.

இந்த மனப்பான்மை எப்படும்போது, பிரபஞ்சம் பொழியத் துவங்குகின்றது. நம் உழைப்பிற்கு ஏற்ற பலன் கிடைக்க ஆரம்பிக்கின்றது. பொருள் சார்ந்த செல்வம் தானாகவே வந்து சேருகின்றது.

நம் சொந்தபத்திளும்கூட, நாம் ஒரு பார்வையாளராக மட்டுமே இருக்க வேண்டும். எப்போது நாம் அப்படியும் மாறிவிடுகின்றோமோ அப்போதே நாம் ஒருவரைச் சார்ந்திருப்பதும், நம்முடைய எதிர்பார்ப்புகளும் இல்லாமல் போய்விடுகிறது. எப்போது சார்ந்திருப்பதும், எதிர்பார்ப்பதும், எதிர்ப்பதும் விட்டுவிடிகின்றோமோ அப்போது அவ்வுறவில் கொடுத்து வாங்குவது என்பதில்லை. அங்கே கொடுப்பது என்பது மட்டுமே இருக்கும். அப்போது அந்த உறவும் லாபுபெறும்.

எப்போது நாம் நமது எண்ணங்களுக்கும் உணர்வுகளுக்கும் ஒரு பார்வையாளராக ஆகுகின்றோமோ, அவற்றிலிருந்து விடுபட்ட ஒரு விதுதன்மையுணர்வை

'தான் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான்' என்ற பொருள் தானாக வேண்டுமென, என் சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்நை. கனவை நிறைமாற் உடல், பொருள், ஆவி ஆகனத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உரக்கமலிந்தார்.

உணர்கின்றோம். நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், தொடர்புற்ற என்னங்களுக்கும், உணர்வுகளுக்குமிடையே நாம் உருவாக்கியுள்ள தன்மைத் தகர்த்தெறிவதான். எதையும் நம் எப்பொருட்பற்றீட் செய்ய வேண்டும். வானில் கடந்துபோகிற மேகங்களைப் போன்ற நமது எண்ணங்களையும், உணர்வுகளையும் விட்டு விலகி அவற்றுடனான நம் உறவை நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அப்படி செய்தால் அவை நம்மைக் கட்டுப்படுத்துவதை தவிர்க்கலாம். இப்படி வெறும் பார்வையாளராக மட்டுமே இருப்பதே நம் எண்ணங்களை அழுத்தி வைப்பதோ, அவற்றை அழிப்பதோ இல்லை என்பதைச் சரியாக நாம் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். நாம் உயிரணுக்களைப் படைக்கும் பிரம்மாவோ, காக்கும் விஷ்ணுவோ, பழுப்பிக்கும் சிவனோ இல்லை. நாம் எப்போது வெறும் பார்வையாளராக மாறுகின்றோமோ அப்போது மேற்சொன்ன மூன்று நிலைகளையும் கடந்த ஒரு நிலையை அடைய இயலும். பார்வையாளராக ஆகிவிட்டால் நம்மைச் சுற்றி எது நடந்தாலும் அதனால் பாதிக்கப்படாது, தொடர்பில்லாது இருக்க முடியும். இது சத்தியம். நம்மால் இதை முழுமையாக உள்வாங்கிக் கொள்ள முடியுமேனால், அந்த நிமிடமே நாம் கொள்ள ஞானமடைந்துவிடுவோம். கிருஷ்ணர் தானும் ஒரு பார்வையாளனாக இருந்தாலும், நடப்பவையெல்லாம் அவரது மேலான, இடையறாத மேற்பார்வையிலேயே நடப்பதாகச் சொல்கிறார். மேலும் பொருள் சார்ந்த உலகம் அவரது சக்தியான பிரக்ருதி, இயற்கை சக்தி, மாயையின் சக்தி மூலம் உருவாக்கவும், அழிக்கவும் செய்கின்றது என்று சொல்கிறார். இதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் சொல்வதன் முலம் அக்கருதின்

இப்படி வெறும் பார்வையாளராக மட்டுமே இருப்பதே நம் எண்ணங்களை அழுத்தி வைப்பதோ, அவற்றை அழிப்பதோ இல்லை என்பதைச் சரியாக நாம் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இருப்பதைக் கண்டு அமைதி கொள்ள முடியுமென்று என்னுளிக்கின்றார். அமைதிக்காவில் என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் துய்வெளுத்தார். வாழ்க்கை வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சசுன் அப்படிச் சொல்லவில்லை?' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என குறிப்பிட்டார். குணவான் என்ற தன்மை குணவை நிலையாக உடல், பொருள், ஆவி அழித்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

முக்கியத்துவத்னை அவரால் புரிந்துக் கொள்ள முடியுமென்று என்னுளிக்கின்றார். அர்ஜுனன் இதைத் தெளிவாகப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்று இருஷ்ண பரமாத்மா விரும்புகின்றார். இந்த ஒரு பொருள் சார்ந்த உலகின் வெளிப்பாடு பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வினுடைய சக்தியின் வெளிப்பாடே. இதுவே நம் தனிமனித விழிப்புணர்வை நம்முள் பிரதிபலிக்கிறது. நாம் பார்ப்பதையும், பார்க்க விரும்புவதையுமே படைக்கின்றோம். நாம் எதை நம்புகின்றோ ராமோ அதையே சத்தியம் என்று வெளிப்படுத்திக்கொள்வோம். இது எதுபோல் என்றால், கண்ணாடி முன் நின்று உங்களையே நீங்கள் பார்ப்பது போல. உன் மனதிற்குள் என்ன இருக்கிறதோ அதுவே வெளியே பிரதிபலிக்கப்படுவதை நீங்கள் பார்க்கலாம். இருப்பதைக் கண்டு அமைதி கொள்ள முடியுமென்று என்னுளிக்கின்றார். அமைதிக்காவில் என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் துய்வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

மேற்சொன்ன சத்தியம் நம்முள்ளும் பிரதிபலிக்கின்றது. நம்முள் நாமே படைக்கின்றோம், அழிக்கின்றோம். தெரிந்தோ தெரியாமலோ நம் மனதின் உள்ளே நிகழும் செயல்கள் அனைத்தையும் நாம் மகிழ்ச்சி, துக்கம், கற்பனைகள், வருத்தங்கள், உறவுகள் போன்றவை நம்மாலேயே படைக்கப்படுகின்றன. நம் யார்த்து, உள்நதமான நிலையிலிருந்து பார்த்தால், நமது உலகையே தாக்கத்திற்கு உட்படுத்த முடியும். இதனால் நம் எவலாவு சக்தி மிக்கதாகிறது. நம்முள்ளே இருக்கின்ற எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தது என்பதையும் கிருஷ்ணர் காட்டுகின்றார். நாம் இதை நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும் இதுவே சத்தியம். நாம் எதைச்செய்ய வேண்டுமோ, கேட்கின்றோமோ அவற்றையே நாம் படைக்கின்றோம். இதுவே ஆன்மாவின் சக்தி. ஆனாலும் நம்மால் கிருஷ்ணரின் வழியில் எல்லாவற்றையும் விட்டு இயலலவில்லை.

நம் எண்ணங்களும் உள்மனதின் பேச்சுகளும் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை

ஏற்படுத்துகின்றன. பிரபஞ்ச விழும்புணர்வுநம் எண்ணங்களுக்கேற்பபதிலளிக்கின்றது. எல்லா ஞானிகளும் இதுபற்றி பேயிவருகின்றனர். நம் எதை நினைக்ககின்றோமோ, எப்படி நினைக்ககின்றோமோ அது நம்மைச் சுற்றி நிகழும் நிகழ்வுகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. நம்மில் சிலர் எப்போதும் மற்றவரை குறித்துக்கொண்டும், கத்திக்கொண்டும் இருப்பதைப் பார்க்கிறோம். மற்றும் சிலர் எப்போதும் தம் கால்களை ஆட்டிக்கொண்டு இருப்பார்கள். உள்மனம் அமைதியற்ற நிலையே இவற்றுக்கெல்லாம் காரணம். ஏதேனும் தவறு நிகழ்ந்தால் நாம் மற்றவரையே குறை சொல்கின்றோம். சின்னச் சின்னச் செயல்களால் கூட நாம் எரிச்சலைகின்றோம். நம்முள்ளே அழிகமாக இருக்கின்ற அமைதியற்ற நிலையே இதற்குக் காரணம். இதற்கான காரணத்தை ஆழ்ந்தறியாமல் நாம் என்ன செய்கிறோம்? நாம் மற்றவர் மீதே குற்றம் சுமத்துகின்றோம்.

நம்முள்ளே எண்ணங்களும் செயல்களும் கூடி கொண்டிருப்பதால், நம்மைச் சுற்றிலும் இருக்கின்ற எதிர்மறை எண்ணங்கள் நம்முள் இருப்பதையே நாம் அவற்றை வெளிப்படுத்தி திற செயல்களுக்கூட ஏற்பமற்றதிகளேற்படுகின்றன. நமக்கான உலகை நாமே எவ்வாறு உருவாக்கிக் கொள்கிறோம் என்பதை விளங்கால் உணர முடியும். நாதது எண்ணங்களும், வெள்ளற்ணா பேச்சும் பறுஉலகில் எதிர்மறையான விளையங்களை உருவாக்குகின்றன. நாம் குழந்கைகளுட்ற்நோக்கும்போது அவர்கள் எப்போதும் ஆனந்தமாக இருப்பதைப் பார்க்கலாம். ஒரு குழந்கை எப்படிப்பட்ட பாத்திரமாற்றமாடவே, ஏரிச்சல்வகையிலோ அவர்கள் ஏமாற்றமடைவதோ, மனவெறுப்புற்படுவதோ இல்லை. நீங்கள் எப்போதாவது பார்த்திருக்கிறீர்களா? இல்லை. குழந்கைகள் சீட்டுக்கட்டு கொண்டு, அறைச் சுவர்களில் எழுதிக்கொண்டு, அழுறை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக சிரித்து அழுது வீடு ஒன்றை உருவாக்குவதை நாம் பார்த்திருப்போம். அவ்விளையாட்டில் அவர்கள் முழுவதுமாக ஈடுபடுகிறார்கள். அப்போது சில சீட்டுகள் சாத்தும் விழுந்தாலும் அழதப்பற்றி அவர்கள் ஏமாற்றமடைவதோ, மனவெறுப்புற்படுவதோ இல்லை. மாறாக, அவற்றை மீண்டும் அடுக்கி ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

குழந்கைகளுக்கு உள்ளஞ்சாவோ, கட்டுப்பாடுகளோ இல்லை. அதனால் அவர்கள் எப்போதும் சந்தோசத்தையே வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள்

ஓர் அற்புத உலகத்தை சிருஸ்டித்துக் கொள்வது அவர்களுக்குள் எந்தவொரு எதிர்மறையான எண்ணங்களும் இல்லாததால்தான். என்னவே நம் எண்ணங்களின் முக்கியை உணருங்கள். ஒருவருடைய ஆனந்தவயமானவர் என்பதை அவருக்கு வெளியே நிகழ்வதை வைத்துச் சொல்ல முடியாது. அவரது உள்ளுக்குள் இருப்பதை வைத்தே சொல்ல முடியும்.

மற்றொரு முக்கியக் கருத்து என்னவென்றால், மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கும், ஆனந்தமாக இருப்பதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. மகிழ்ச்சி என்பது வெளிப்புறக் காரணிகளால் நமக்கு நிகழ்கிற ஒன்று. நமக்கு வெளிப்புறம் நிகழ்கின்ற ஒன்றே நம்மால் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தும். மகிழ்ச்சிக்கான பிரச்சினையே மூலம்தான். அந்த வெளிப்புற காரணி மறையும் போது நமது இன்பங்களும் மறைந்து விடுகின்றன. அதனால் நம் நிலை வெளி காரணிகளால் பாதிப்படைகின்றது. வெளி உலகமானது நம் உள் உலகைப் பாதிக்கின்றது.

எப்படியிருந்தாலும் ஆனந்தம் என்பது அதைப் போல இல்லை. ஆனந்தமாக இருப்பது வெளியுலகக் காரணிகளைச் சார்ந்து இல்லை. நம் ஆழ்மனது அமைதியாக இருந்தால்தான், ஆனந்தத்தை நம்மால் வெளிப்படுத்த முடியும். அந்த நிலையை அடைந்தபின் வெளிப்புற நிகழ்வு எதுவும் அதைப் பாதிக்காது. ஆனந்தம் என்றும் நிலையானது. ஆனால் மகிழ்ச்சி தற்காலிகமானது. நம்முள் ஆனந்தமாக இருக்கும் போது நமது வெளிப் பொருட்களின் வெளித்தோற்றங்களை நம்மால் அனுபவிக்க இயலும்.

இந்த வெளிப்புறக் காரணிகளின் வெளித் தோற்றங்களினால் நம்முள் ஏற்படும் ஆனந்தத்தை ஒரு பார்வையாளனாக இருக்கும்வரை மட்டுமே நம்மால் அனுபவிக்க இயலும் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள். எப்படியிருந்தாலும் நம் அதில் பங்குபெறும்போதே, அந்த அனுபவத்தை தன்னாக்கிக்கொள்ள முயலும்போது, ஆனந்தம் மறைந்துவிடுகின்றது. நம் மனம் உள்ளே நுழைவதால்தான் இவ்வாறு நடக்கின்றது. நம் மனதில் சிந்திப்பதும் நம் மனதின் மூலம் அனுபவிப்பதும் ஆனந்தம் ஆகாது.

“களன் கப்படிச் சொல்வீர்களா?” என வினாதினதற்கு, “நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென்றால், என் சிறுவயதிலிருந்து கேள்வி கேட்டவர் என் தன்மை. களவை நீராம்பல், பொருள், இரவி அனைத்தையும் செய்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.”

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக வேளை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் பந்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 180 - NVIDIA client error]

அவர் மீண்டும் அதே கேள்வியை என்னிடம் கேட்டார். நான் அவரிடம், அச்செயலானது எனக்கு மிக எளிதாக இருக்கின்றது எனச் சொன்னேன். நான் சொன்ன விருப்பவதை வெட்டுவதோ, ஓட்டுவதோ இல்லை. வார்த்தைகளை உருவாக்குதல், சிறுமைகள் மற்றும் வழங்குதல் என்ற மூன்று படிகளை நான் எப்போதும் பின்பற்றுவதில்லை. மக்கள் அனைவரும் வழக்கமாக இம்மூன்று படிகளையும் லகியானுபவராகவே இருக்கின்றார்கள்.

அப்போராசிரியர்மீண்டும் இந்தக் கேள்வியை என் முன் நோ வைத்தார். சுவாமிஜி! பல மணி நேரங்களுக்குப் பேசிக்கொண்டு இருப்பது என்பது வித்தைவித்தையானது. நான் ஒரு மணிநேரம் விரிவுரையாற்ற வேண்டியதிருந்தால் குறைந்தது மூன்று மணி நேரம் என்னைத் தயார்படுத்திக் கொள்வேன். இதேபோல் ஏதேனும் கருத்துக்களையோ, கொள்கைகளையோ ஒரு மணி நேரம் பேச வேண்டியதிருந்தால் தயாரித்தலுக்கு மூன்று மணி நேரம் செலவிடுவேன். ஆனால் நாங்கள் நிகழ்ந்துகிற ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுகளுக்குத் தயாரிப்பதற்கு தகராறுகள் காறல் அவகாசமே இருக்காது என்பதையும் உறுதியாக அறிவேன் என்றும் சொன்னார்.

நமது தியானக் கூட்டங்களிலும் சில சமயம் நிகழ்ச்சிகள் ஒரு நாளைக்கு பதினொட்டு மணிநேரக்கூட நீடிக்கின்றன. அந்நேரம் உரைகளைக்குச் செவிமடுப்பதும், தியானம் செய்வதுமாகவே இருக்கின்றார்கள். இந்தியாவில் இதே நிகழ்ச்சி நாநூறு நாட்களுக்கு, சுமார் நாற்பது மணி நேரம் அல்லாத அதற்கும் மேலாக கூட நடைபெறுகிறது. இப்படிப்பட்ட மிக நீண்ட நிகழ்ச்சிகளுக்கு என்ன தயாரிப்பு உங்களால் தயாரிக்க முடிகிறது என்றும், முன் தயாரிப்பே இல்லாமல் உங்களால் எப்படிப் பேச முடிகிறது என்றும் கேட்டார்.

தொடர்ந்து உரையாற்றவது உங்களுக்கு அனுபவமாக மாறிவிட்டதால் நீங்கள் முன்கூட்டியே உங்களைத் தயார் செய்து கொள்கிறீர்கள் என்று நான் அவருக்குப் பதிலளித்தேன். அதற்குப் பிறகு அவரிடம், யாராவது உங்கள் பெயரைக் கேட் குங்கும்போது அதற்கு விடையளிப்பதற்கு தயார் செய்து கொள்கிறீர்களா அல்லது குறிப்புகளைப் பார்த்து பதிலளிக்கின்றீர்களா எனக் கேட்டேன்.

உங்கள் பெயரானது அனுபவமாகி, நீங்கள் அதுவாகவே ஆகிவிடுவதால்தான், கேட்டவுடனேயே உங்களால் பதிலளிக்க முடிகிறது. இதுபோல்தான் நான்

எதைப்பற்றி பேசினாலும் அது எனது அனுபவத்திலிருந்து வருவதால், எனக்குத் தயாராகுதல் என்பதே தேவையற்ற ஒன்றாகின்றது. மேலும் அதற்கு ஒத்திகையும் எனக்குத் தேவையில்லை. அதனால் தயாராகுதல் என்பது தேவையற்றது.

நான் மேலும் ஒன்று கூறுகிறேன்.

மக்கள் என் பலர் முன்னிலையில் பேச அச்சமடைகின்றனர்? அதற்காக என் அவர்கள் மீண்டும், மீண்டும் தயாரித்துக் கொண்டும், ஒத்திகை பார்த்துக் கொண்டும் இருக்கின்றார்கள். தாங்கள் நினைப்பதே அப்படியே பேசிவிடுவோமோ என்ற பயம் அவர்களுக்கு இருக்கின்றது. அவர்கள் தம் மனதிலிருந்து தோன்றுவதை விருப்பவதில்லை. அவர்கள் பாபஜியின் (மேம்போக்கான), நாடகமான, சரியான வார்த்தைகளை மட்டுமே வெளிப்படுத்த விளைகின்றனர். தாழ்வுகள் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்திடக் கூடாது என்ற அச்சத்தில் திரும்பத் திரும்ப தம்மை தயார் செய்து கொள்கின்றார்கள்.

எந்தவொரு மனிதனின் வார்த்தைகள் மட்டுமில்லாது உள்பேச்சால் இருக்கின்றதோ அவனது சிந்தனைகளும் அப்படியே இருக்கும். அப்படிப்பட்ட ஒருவனால் மிகவும் தாள்வாக மக்கள் கூட்டத்தில் பல மணி நேரங்கள் இலகுவாகப் பேசமுடியும். அப்படி உரையாற்றும்போது மிக எளிமையாகவும், சாதாரணமாகவும் இருக்க வேண்டுமெனில், நமது உள்ள இருப்பு மிகச் சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும்.

அந்நிலையை அடைந்த சக்தியே நம் மனதில் தோன்றுவதை அப்படியே வெளிக்கொண்டு வாருடியும். நம் மனதை மீத் தாள்வாக இருக்கும்போதும், லிளக்கவும் இருக்கும்போதும்

பேசும்போது, வார்த்தைகளை ஓட்டியும், வெட்டியும் பேசினால், நம்மால் அரைமணி நேரமோ அல்லது ஒரு மணிநேரமோ அமர்ந்து மே பேசமுடியும். அதற்குப்பிறகு நாம் சோர்ந்து விட்டதாக உணர்வோம். நம்மால் அதே சக்தியை வெளிப்படுத்த முடியாது. பேசும்போது வார்த்தைகளை ஓட்டியும், வெட்டியும் பேசுவார்களுக்கு பேசு க்களை என்பது பெரும் சவாலான வேலையாகிவிடும். அவர்களால் எளிமையாகவோ, சந்தோஷமாகவோ இருக்க முடியாது.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். கடைசியாகவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் இவர் ஓய்வெடுத்தார். இவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. இதன் பன்னான் எங்குநிற்க் இதன் வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது.

இருக்குமிடியும். நாம் தொடர்ந்து நம் வார்த்தைகளைச் சுருக்கவும், லிளக்கவும் இருக்குமிடியும்.

[ERROR page 182 - NVIDIA client error]

[ERROR page 183 - NVIDIA client error]

[ERROR page 184 - NVIDIA client error]

[ERROR page 185 - NVIDIA client error]

[ERROR page 186 - NVIDIA client error]

இருக்கக்கூடாது. கடவுளின் பெயரை மக்களுக்குக் காட்டிக் கொண்டோம் என்றால், அது நேரத்தை வீணாக்கும் செயலைத்தான் வேறொன்றுமில்லை.

கோயில்களுக்கு ஆயிரக்கணக்கில் நன்கொடை கொடுத்தால் சோற்குச்சத்தை அடைந்துவிடலாம் என்று மக்கள் நினைக்கிறார்கள். சுயநலத்தோடு தான் அவர்கள் கோவில்களைக் கட்டுகிறார்கள்.

நமது செயல்பாடுகளின் சுரிப்பபை வைத்துக் கொண்டு யாரும் சோற்குச்சத்தின் வாசல்களில் காத்துக் கொண்டிருப்பதில்லை என்பதில் தெளிவாய் இருங்கள்.

நாம் கடவுளுக்கு நன்கொடை வழங்கிருக்கிறோம் என்று கடவுளிடம் நம்மை வாழ்த்திக் கேட்கும் மட்டாள்கள்.

நம்மால் கோயில்களைக் கட்ட முடியும், கோவில்களுக்கு நன்கொடை யும் வழங்க முடியும் இவற்றைச்செய்யும் பொழுதுவரை இச்செய்யாதீர்கள், கோயிலில் கல்வெட்டு எங்கிலாவது செய்யுங்கள். அகங்காரம் நம்மை வழிநடத்த அனுமதிக்காதீர்கள்.

கிருஷ்ணர், தனது வடிவத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்ளவில்லை. அவரது சக்தியைப் பின்பற்றவே நம்மைக் கேட்டுக் கொள்கிறார்.

அவரை நாம் உள்வாக்கி, அவரை உள்ளவாறு படைத்து, அவரைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதையே விரும்புகிறார்.

என்பது புத்தரின் ஸ்தூல வடிவத்தைக் குறித்தகவல்லை. புத்தரின் ஞான சக்தியையே சுறிக்கிறது. தம்மம், புத்தரின் போதனைகளை தீவிரமாக மேற்கொள்வதன் மூலம் ஞானசக்தியைப் பின்பற்றுவது. சங்கம் அவருடைய சங்கத்தில் சேலை செய்வது.

கிருஷ்ணருடைய விழிப்புணர்வைப் புரிந்துக் கொண்டு அவரைப் பின்பற்றுங்கள். அவரது வடிவத்தைப் பற்றிக் கற்பனையாகப் புரிந்துக் கொண்டு பின்பற்றாதீர்கள்.

கிருஷ்ணருடைய உணர்வைப் போன்றதே, சிவன் உணர்வு, புத்தரின் உணர்வு, இறிஷ்டுவின் உணர்வு அல்லது நித்திய ஆன்மாவின் உணர்வு, இதில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை.

ஆத்மாவின் கிருஷ்ணன் என சொல்கிறார், நான் மனித வடிவத்தில் வரும்போது, முட்டாள்கள் என்னைக் கேவலி செய்கின்றார்கள். வடிவத்தைக் கேவலி செய்யாதீர்கள், உணர்வைப் பின்பற்றுங்கள்.

நீங்கள் முட்டாளாகவே இருக்க வேண்டாம், நிலையான ஆன்மாவிலேயே இருங்கள்.

9.13

ப்ரீதியின் மகனே! எதிலும் மயங்காத சிறந்த ஆன்மாக்கள் என்றுடைய மாற்றமில்லாத தன்மையை யதார்த்தக் கொள்கின்றார்கள். நான்தான் சிருஷ்டியின்கர்த்தா என்பதை உணர்ந்துக் கொள்வதால் எப்போதும் அவர்கள் என்னடம் புகாரமான பக்தியுடன் இருக்கிறார்கள்.

9.14

ஸ்திரமான உறுதியுடன் இருப்பவர்கள் எப்போதும் என்னை வழிபட்டுக் கொண்டும், என்னிடமே பக்தியுடன் நிலைத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் என் மஹிமையைப் பாடிக்கொண்டும், கஷ்டமான முயற்சி, விரதங்கள் செய்துகொண்டும், என்னை நமஸ்கரிக்கின்றார்கள்.

9.15

சிலர் என்னை வழிபடுவதால் பெறக்கூடிய பிரபஞ்சத்தின் ஞானத்தைப் பறவச் செய்கின்றார்கள்.

மற்றவர்கள் என்னுடைய இரட்டைத்தன்மை இல்லாத வடிவத்தை வணங்கியோ, அல்லது இடதை வடிவமாகவோ அல்லது பிரபஞ்ச வடிவிலோ வழிபாடு செய்கின்றார்கள். கிருஷ்ணன் இந்த வரிகளில் பக்தியை அல்லது சி ரத்தையைப் பற்றிப் பேசுகிறார்.

பாறுங்கள். பக்தியோ கடவுளை அடைய மிகவும் சக்தி வாய்ந்த வழி. பல துறவிகள் இந்த உலகிற்கு பக்தியின் பாதையையும் காட்டி இருக்கிறார்கள். செதன்ய மகாபிறபு கிருஷ்ணரிடம் ஆழ்ந்த பக்தியுடன் இருந்திருக்கிறார். அவர் கிருஷ்ணரின்

'தசன் இப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு 'தசன் பெயரை ஞானக வேண்டுமென, உன சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்றதை கடவை நினைமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவயித்து என்னைப் பழிக்க வந்தாய். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

[ERROR page 188 - NVIDIA client error]

இருக்கின்றது. ஆனால் விட்டுக்கு கொடுக்கத்தான் மனம் இல்லை.

முடிவாக அவர்கள் ஒரு திட்டத்துடன் வந்தார்கள். அவர்கள் கடவுளிடம் சொன்னார்கள். கடவுளை நாங்கள் ஒரு வட்டம் போடுகின்றோம். எல்லாப் பணத்தையும் மேலே தூக்கிப் போடுகின்றோம். எவைவேவெல்லாம் இந்த வட்டத்திற்குள் விழுகின்றதோ அவை எங்கள் மூவருக்கும் சொந்தம். எவைவெல்லாம் வட்டத்திற்கு வெளியில் விழுகிறதோ அவற்றை உங்களுக்குக் கே காணிக்கையாக்குகிறோம்.

மறுபடியும் நினைக்கத்த் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் பணத்தை மேலே போடும் போது அதிகமான அளவு பணம் வட்டத்திற்கு வெளியில் விழும்! என்று, மறுபடியும் இப்போது அவர்களின் பேராசை செயல்படத் தொடங்கியது. உடனே நினைத்தார்கள். வேண்டாம்! இது சரியான திட்டம் இல்லை. அதனால் அவர்கள் திட்டத்தை மறுபடியும் மாற்றத் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் சுற்றுப் பெரிய வட்டம் உருவாக்கி அதற்குள் கொடுக்கலாம்

என்று முடிவு செய்தார்கள். ஆனால் அதுவும் சரியாக தெரியவில்லை. அதிக அளவு பணம் வட்டத்திற்குள் விழுமே என்று நினைக்கத்

தொடங்கினார்கள். அவர்கள் இப்படி விவாதித்துக் கொண்டு இருக்கும்போதே அவர்களுள் ஒருவர் மேலே பார்த்துச் சொன்னார். கடவுளே! நீங்கள் அங்கு உட்கார்ந்து கொண்டு இருக்கின்றீர்கள். உங்களுக்கு எவ்வளவு பணம் தேவை என்று உங்களுக்குத் தெரியும். நாங்கள் எங்கள் பணம் தேவை என்று உங்களுக்குத் தெரியும். மொத்தத்தையும் மேலே தூக்கி எறிகின்றோம்.

உங்களுக்குத் தேவையான அளவு பணத்தை நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். மற்றவர்கள், மற்றவைகளைக் கிழே விழுவதை நாங்கள் எடுத்துக் கொள்கிறோம்.

நம்(முடைய பக்தி இப்படித்தான்

இருக்கின்றது. நாம் வியாபாரத்திட்டங்கள் போடுகின்றோம். பக்தி செலுத்துவதில்லை. நாம் பக்தியுடன் கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்வதில்லை. நாம் என்னென்ன கேட்டுக் கொண்டு இராக்கிறோமோ அவற்றை எல்லாம் கடவுள் கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் வரை அவரை நாம் நம்முடைய கடவுள் என்று எற்றுக் கொள்கிறோம். அப்படி தாவில்லை என்றால் அவரை நாம் கடவுளாக எற்பதில்லை. நம்முடை பிரார்த்தனைகள் மூலம் கடவுளின் மேல் நமக்கிருக்கும் பக்தி, நன்றி உணர்வு, அன்பு யாவும் வெளிப்பட வேண்டும்.

கிருஷ்ணன், ராமன் இவர்களுடைய மகாபக்தர்கள் எல்லோரும்

362

முழுமையான நன்றி உணர்வையும், அன்பையும் காட்டி இருக்கின்றனர். அவர்களின் பக்தி முழுமையான உயர்ந்த நிலையை அடையும்போது அவர்கள் எல்லையற்ற, உணர்வுநிலையை அடைகின்றனர்.

இதில் மேலும் ஒரு விஷயம் இருக்கின்றது. பிரார்த்தனைகள் மிகவும் சக்திவாய்ந்தவை என்றாலும், நாம் அந்த நிலையிலேயே நின்றுவிடக் கூடாது. ஆரம்பநிலையில், கடவுளை நோக்கி நாம் அடிவைக்கத் தொடங்கும்போது பிரார்த்தனைகள் சக்தி வாய்ந்தவைதான். வரங்களைக் கேட்டபதற்காக இல்லாமல், நம் பக்தியின் வெளிப்பாடாக நம் பிரார்த்தனைகள் இருக்கட்டும். நாம் பிரார்த்தனைகள் செய்யும்போது, வெறும் வார்த்தைகளிலேயே நின்றுவிடக் கூடாது. நாம் வார்த்தையைத் தாண்டிக் செல்ல வேண்டும்.

கிருஷ்ணா இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன்

பின்னான எங்களுக்குத

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன்

பின்னான எங்களுக்குத

கிருஷ்ணன் (அல்லது) ராமன் வழிபறக் கதிர்கள், அதற்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லையற்ற சக்தியை உணர்வதற்கு நம்முடைய பக்தி உதவியாக இருக்க வேண்டும்.

உண்மையில் முழுமையான பக்தியானது, நம்மை முழுமையாக வேறு ஒரு தளத்தில் உணர வைக்கின்றது. நாம் யாரிடமானாலும் பக்தியுடன் இருக்கின்றோம், நம்மை அவர் (அ) அவளிடம் சரணாகதி செய்கின்றோம். உங்களுக்கு பிரகலாதன் கதை தெரியுமா?

பிரகலாதனின் பக்து வயதிற்கு கிழே உள்ள ஒரு சிறுவன். அவனது தாய்த் தகர்ணியகசிபு பிரம்மாவை ஆதரவது சிருஷ்டி செய்பவரை வணங்கும் ஒரு மகாபக்தன். ஹிரண்யகசிபு கஷ்டமான தவம் செய்து, பிரம்மாவிடம் ஒருவராம் கேட்டிறார். அவன் தளுக்கு இறவாவரம் வழங்குமாறு ஒரு வரம் கேட்கிறார். அவன் வழங்குமாறு இரு வரம் கேட்கிறார். அவன் தனக்கு இறவாவரம் வழங்குமாறு பிரம்மாவிடம்

கேட்கின்றார். ஆனால் பிரம்மா அதற்கு இது நடக்கக்கூடியதாக இல்லை என்று சொல்லிவிடுகின்றார். பிறகு ஹிரண்யகசிபு பல்வேறு நிபந்தனைகளுடன் ஒரு வரம் கேட்கிறான். அதாவது அவன் தகுள் விலங்குகள், மனிதர்கள் உயிர் வாழ்வான், உயிரற்றப் பொருள்களாலும், பகலிலோ (அ) இரவிலோ இவை எந்த நேரத்திலும் தளக்கு மரணம் நிகழக் கூடாது என்று வரம் கேட்கிறான்.

இந்த வரத்தின் மூலம், தான் இறவா நிலை பெற்றுவிட்டதாக ஹிரண்யகசிபு நினைத்தான். அதனால் தான் கடவுள் என பிரகடனம் செய்தான். தன் ராஜ்யத்தின் மக்கள் அனைவரும் தன்னை வழிபட வேண்டும் என்று ஆணையிட்டான்.

363

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன்

[ERROR page 190 - NVIDIA client error]

நன்மை மூழ்க வைத்துக் கொள்வதே தியானமாகும். அந்த சத்தியங்களைப் பற்றிய கேள்விகளை உங்களுக்கு உள்ளோயே கேட்டுக் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்குள்ளோயே விடையையும் தேடுங்கள்.

சுவாமி விவேகானந்தர் மிக அழகாகச் சொல்கின்றார். நாம் ஒரு நாள் முழுவதும் நுலசத்தில் இருக்கும் புத்தகங்களைப் படித்துவிட்டு, மனப்பாடம் செய்து கொண்டும் இருந்தால் கூட, நம் தலை சுற்று பெரிதாக மாறுவதைத் தவிர வேறு எதுவும் நடக்கப் போவதில்லை. அவ்வளவுதான். சத்தியத்தின் ஒரு பரிமாணத்தை நன்றாக தெரிந்துக் கொள்ளுங்கள் அதை முழுமையாக உள்ளங்கையில் அழுத்திப் போட்டுமானது. அதனால் பல அதிசயங்கள் நிகழமுடியும். எதாவது ஒரு கருத்தை எடுத்துக் கொண்டு ஆழ்ந்த சிந்தனையை உள்வாங்குங்கள்.

தியானம் நன்முடைய அனுபவங்களை உள்முகமாக அனுபவம் பெறுதலும். அந்த அனுபவம் நமக்கு ஞானம் அடைவதற்கு வழிமுறைப்படுத்தும். அது நமக்கு உள்ளே நிகழும் ரசவாதம். அந்த ரசவாதம் நம் முழு வாழ்க்கையையும் உருமாற்றும் அடையச் செய்யும். தியானம், சத்தியத்தின் அனுபவமாக அறிய உதவும்.

தயவு செய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். வேறு ஒரு வழியிலும் அறிவை அடைய முடியும். பல்வேறுவிதமான புத்தகங்கள், வேத நூல்கள் இவற்றைப் படிக்கும் மக்கள் பலர் இருக்கின்றார்கள். அவர்களின் வீட்டில் இருக்கும் அலமாரி முழுவதும் புத்தகங்களாகவே நிறைந்து இருக்கும். யாராவது அவர்கள் வீட்டிற்கு வருகை தந்தால் போதும், தங்களது புத்தக நுலகத்தை மிகவும் பெருமையுடன் காட்டுவார்கள். மற்றவர்களிடம் தங்களது அறிவை வெளிக்காட்டுவது மிகவும் பெருமை என்று அவர்கள் நினைத்துக் கொள்வார்கள்.

பலர் ஆன்மீகம் பற்றி பலவிதமாக வாக்குவாதங்கள் செய்வார்கள். ஆன்மீகம் குறித்திருந்தாலே அங்கு நடப்பது தவறுதல் இல்லை. ஆனால் எதற்காக விவாதம் செய்கிறார்களோ அது நம்மை மூழ்க வைத்துக்கொள்வதே தியானமாகும். அந்த சத்தியங்களைப் பற்றிய கேள்விகளை உங்களுக்கு உள்ளோயே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். உங்களுக்குள்ளோயே விடையையும் தேடுங்கள்.

அதைப்பற்றிய குறிக்கோள் சரியானதாக இருக்க வேண்டும். தங்களுக்கு எல்லாவு அறிவு உள்ளது என்று மற்றவர்களுக்கு காட்டிக் கொள்வதற்காக அந்த விவாதம் நடைபெற்றால் அது முழுமையான அகந்தையின் வெளிப்பாடு தெளிவாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நமக்கு எத்தகைய அறிவு இருக்கின்றது என்பதைப் பற்றிய பெருமை பேசிக் கொண்டிருந்தால், அந்த அறிவால் எந்தவிதமான பயனும் இல்லை.

வேதனுள்ளாள் நாம் பெற்ற அறிவு நமக்கு பயனுடையதாக இரண்டும் என்றால் அந்த அறிவு நமக்கு அனுபவமாக மாறவேண்டும். நாம் கற்ற அறிவைப்பற்றி வாக்குவாதம் செய்வதை விட்டுவிட்டு, அதைப்பற்றிய மற்றவர்களுடன் கலந்துரையாடல் செய்வதை விட்டு விட்டு, இன்னசரி வாழ்க்கையில் அந்த அறிவை விட்டு டுவிட்டு, இன்னசரி வாழ்க்கையில் அந்த அறிவைப் பயன்படுத்த வேண்டும். அறிவால் ஏற்படும் பலன்களை நாம் முழுமையாக உணரவேண்டும். அதன்பிறகுளான அனுபவமாக உணரவேண்டும். அதனைப் பற்றி பேசுவதற்கு நமக்கு உரிமை இருக்கின்றது. அதுவரை வெறும் வார்த்தைகள். வார்த்தைகள் இல்லாமல் அவற்றில் ஒன்றும் இல்லை.

முக்தியமாக ஞானம் (அல்லது) அறிவுப் பாதைக்கு தியானம் செய்வது மிகவும் பயனுள்ளதாகிறது. பக்தி இன் பாதை மிகவும் சுலபமானதல்ல. பக்தி மார்க்கத்தில் நாம் செய்யப்போனிய தெளிவாக ஒரு விக்கிரகம் (அ) வடிவத்தின் முன் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும் அல்லவா? அது கிருஷ்ணரோ இருந்தாலும், கடவுளுக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அந்த நம்முடைய முழுப்பதையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும். நாம் நம்மை முழுமையாக சரணாகதி செய்ய வேண்டும். உண்மையில் அது மிகவும் கஷ்டமான ஒன்று. உண்மையில் முப்பமையாக சரணாகதி யெய்வது மிகவும் கஷ்டமானது. ஆனாலும் பக்திமார்க்கத்தில் நாம் பேசு வதற்கு என்று யாராவது இருக்கிறார்கள். நாம் வேண்டிய்க் கொள்வதற்கும், நம்மைப் பற்றி அக்கறை கொள்ளும் ஒருவர் இருக்கிறார்.

ஆனால் ஞானமார்க்கத்தில் அப்படி ஒருவரும் இருப்பதில்லை. அங்கு குறிப்பிட்டுக் காட்டுவதற்கு என்று ஒருவரும் இருப்பதில்லை. யாரும் நமக்கு முன்பு இருப்பதில்லை. இந்த பாதையில் நீங்கள் என்பதற்கோ அவர் என்பதற்கோ ஒருவரும் இல்லை. பக்திமார்க்கத்தில் நமக்கு, கிருஷ்ணருக்கும் இடையே ஒரு பிரிவு இருக்கின்றது. அங்கு இரண்டு ஞானமார்க்கத்தில் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், எல்லாமே கிருஷ்ணர்.

சுவாமி விவேகானந்தர்

“சனன் அப்படிச் சொல்வதிருக்கிறான்” என விசாரித்தற்கு, “சனன்ன பெரிய ஆளாக வேண்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்த கனவு கண்டவன் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஈவி இணைத்தையும் செவழிந்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

இருபத்தைத்து வருடம் போாடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இருபத்தைத்து வருடம் போாடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

சனன் அப்படிச் சொல்வதிருக்கிறான்

366

367

[ERROR page 192 - NVIDIA client error]

தெளிவாக இருங்கள். இப்படிப்பட்ட விஷயங்கள யாவுமே உள்வாங்க வேண்டியவை. அதில் சொல்லப்பட்ட கருத்துக்கள் ஆழ்ந்து உள்வாங்க வேண்டியவை. அந்த கதைகளில் நடந்தவை எல்லாம், எங்கே, எப்போது நடத்தது என்றோ, அது நடந்ததா (அல்லது) இல்லையா என்று ஆராய்ச்சி செய்வதால் நாம் அதில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள சத்தியத்தை இறங்கிவிடுவோம். அது உண்மையில் நடந்ததா என்கிற கேள்விக்கு ஒரு வரலாற்று ஆசிரியர்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும். நீங்கள் அந்த சத்தியத்தில் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க வேண்டும். சத்தியம் என்பது உண்மை அல்லது நிஜத்திலிருந்து மாறுபட்டது. நாம் எதைவது சொல்லும்போது அது உண்மை. யாராவது உங்களிடம் நேரத்தைக் கேட்கும்போது, நீங்கள் 10.30 என்று சொன்னால் நீங்கள் சத்தியத்தைச் சொல்ல வேண்டியது இல்லை. நிஜத்தைச் சொன்னால் போதும். இங்கே இப்போது 10.30 ஆனால் உலகில் வேறு எங்காவது 12.30 என நேரம் இருக்கலாம். இவை எல்லாம் உண்மை அல்லது நிஜம் என்பவை. ஆனால் நாம் கதைகளைக் கேட்கும்போது, அதில் உள்ள சத்தியத்தைப் பார்க்க வேண்டும். நிஜம்தானா? என்பதற்குக் கதைகள் தகவல்களைத் தேடிக்கொள்ள பிரகலாதனின் கதையில் பக்தியைப் பற்றிய சத்தியத்தை நாம் உள்வாங்க வேண்டும். பக்தியின் ஆழத்தைப் பாருங்கள். பிரகலாதனின் உணர்வை நாம் மீண்டும், மீண்டும் உணர்ந்து, அவன் பக்திகள் இருக்கின்ற அவனது உணர்ச்சிகளை உணர்வோண்டாம். அவனுக்குள் இருந்ததெல்லாம் முழுமையான சரணாகதி. முழுமையான நம்பிக்கை. முழுமையான நன்றி உணர்வு. மிகப்பெரிய மகான்கள் எல்லோரும் தங்களது அனுபவங்களைக் கதைகள், உருவகக் கதைகள் மூலம் வெளிப்படுத்துவார்கள். போதனைகள், புத்தர் மேலும் பல உருவகக் கதைகள் மூலம் நீதிகளைக் கற்பித்தார்கள். இவை அத்தகைய சிறந்த குருமார்களின் அனுபவமாக இருப்பதால் இந்தக் கதைகள் எல்லாமே உண்மையானவை. அதில் சந்தேகம் என்பது இருப்பதால் இந்தக் கதைகள் எல்லாமே உண்மையானவை. அதில் சந்தேகம் என்பது

'சுடன் கற்படு சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய தூளாக வேண்டுமென்று தன்னை நெருங்கக் கனவு கண்டவர் என்றே கருதி நிழமாக உடல், பொருள், ஈவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஈக்களினித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்தியாவில் புராணங்கள், மாபெரும் காவியங்கள் எல்லாம் வெறும் சரித்திர உண்மைகள் மட்டும் இல்லை. அவை யாவும் சரித்திர சம்பவங்கள் மற்றும் மனித விழிப்புணர்வின் மற்றும் இறந்தும் கலந்த கலவை. அவற்றில் தொடர்பு எந்த அளவு உயர்த்தெடுப்பால் அவனுள்ளம் நம் உள்ளில் மாற்றும் உண்டாகின்றது. மேலும் அவற்றை கற்றுக்க் கொள்ளவும், பின்பற்றவும் நமக்கு வழிகாட்டுகின்றது. நான் முதலில் அறிமுக உரையில் இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே ஒர்க்கு வேலை கிடைத்தற்குதான் ஓவ்வொருத்தார். அவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.. 'சுடன் கற்படச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய தூளாக வேண்டுமென்று, என விசாரித்தற்கு, 'சுடன் பெரிய தூளாக வேண்டுமென்று, என விசாரித்தற்கு,

9.16., 17, 18, 19

நானே சமய சடங்குகள், நானே பலி, நானே ஆசுதி; நானே யாகத்தில் சமர்ப்பிக்கப்படும் பொருள்கள், நானே மந்திரம், நானே நெய்; நானே அக்னி; நானே ஹோமம்.

நானே இந்தப் பிறபஞ்சத்திற்குத் தாங்குபவன், நானே தந்தை, நானே தாய், பாட்டனும் நானே, அறியத் தக்கவனும் நானே, ஓங்காரமும் நானே, ரிக், சாமா, யஜர் என்ற மூன்று வேதங்களும் நானே. இலக்கும் நானே, தாங்குபவன் நானே ; கடவுளும் நானே, சாட்சியும் நானே, இருப்பிடமும் நானே, அடைக்கலமும் நானே, நண்பனும் நானே, பிறப்பிடமும் நானே, ஒடுக்கமும் நானே, புகலிடமும் நானே, ஆதாரமும் நானே, பிறக்கலாதிற்கு எடுத்து வைக்கும் இடமும் நானே, அழிவற்ற விதையும் நானே, உ அர்ஜுனா! வெயிலைத் தருபவன் நானே, மழையைப் பொழிவிப்பவனும் நானே, அதை நிறுத்துபவனும் நானே, நானே அழிவற்றவன். மரணமும் நானே, இருப்பும் நானே, இல்லாமையும் நானே. கிருஷ்ணன் இங்கு தனிப்பட்ட வாக்கியமுறையில் தான் யார் என்பதைச் சொல்லியிருக்கிறார். அவரே, செய்யவரும் அவரே! செய்யும் அப்பிறே பலியிடும்போது அக்னி அவரே. யாகங்களில் அளிக்கப்படும் ஆகுதிகள் அவரே, யாகங்களும் அவரே, பார்ப்பவர் அவரே, பார்க்கப்படுவதும் அவரே, பாக்கும் செயலும் அவரே, எல்லாம் ஒன்றுதான். கிருஷ்ணணின் அர்ஜுனாநிடம் சொல்கிறார். நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும், நாம் பார்க்கும் எல்லாம், நாம் உணர்வது யாவும், எதுவாக இருந்தாலும், எல்லாமும் நமக்கு தெரிவது அவரால்தான். எல்லாமும் நமக்கு தெரிவது அவரால்தான். எல்லாம் அவரிடமிருந்துதான் வந்துள்ளன என்று சொல்கிறார். எல்லாவற்றிற்கும் விதையானது அவரே. நாம் பார்க்கும் அனைதையும் பராசக்தி அல்லது பிரபஞ்ச சக்தி. இதுவே கிருஷ்ணர் இங்கு சொல்லும் கருத்து. உயர்ந்த குருமார்கள், கிருஷ்ணர் சொன்ன கருத்தை உணர்ந்து அத்தகைய உணர்வு நிலையில் வாழ்ந்தார்கள். ரமணமகர்ஷி, ராமகிருஷ்ணர், சதாசி வபிரம்மேந்திரர், ராகவேந்திரர், மேலும் பல மகான்கள் பலரும் பிறபஞ்ச உணர்வு நிலையில் ஒன்றுபட்டு அந்த உணர்வு நிலையிலேயே வாழ்ந்தார்கள். மக்கள் பலரால் இத்தகைய குருமார்களின் அளுபவத்தால் புரிந்துக் கொள்ள முடியவில்லை. அதனால் அவர்கள் அந்த குருமார்களை எல்லாம் பித்தன், பைத்தியம் என்று நினைத்தார்கள். ஒரு சின்ன கதை.

ஒரு சீடன் தன்னுடைய ஆசிரமத்திற்கு திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தார். தூரத்தில் வரும்போதே தன் ஆசிரமம் அருகில் ஒரு பெரிய கூட்டம் கூழ்ந்து நிற்பதைப் பார்த்தார். மூட்டத்தை தள்ளிக்கொண்டு வந்து ஆசிரமத்துடன் பார்த்த அவருக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. ஒரு நாய் அவருடைய பாத்திரத்தில் வைக்கப்பட்டு இருந்த உணவைச் சாப்பிட முயன்று கொண்டு இருந்தது. அவருடைய குருநாதர் நாயின் மேல் உட்கார்ந்துக் கொண்டு இருந்தார். அந்த சீடனுக்கு இன்றும் புரியவில்லை. இங்கு என்ன முட்டாள்தனம் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. குருவே! நீங்கள் என்ன செய்துக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள், என்று அவர் முழுவதும் குழப்பமடைந்து கேட்டார். குருநாதர் அமைதியாக பதில் சொன்னார். உனக்குத் தெரியவில்லையா? யாரோ ஒரு பிரம்மன் கொஞ்சம் பிரம்மத்தை இந்த பிரம்மக் கதியில் வைத்துள்ளான். ஒரு பிரம்மன் அதைச் சாப்பிட முயன்று கொண்டு இருக்கிறது. வேறு ஒரு பிரம்மன் அதன் மேல் உட்கார்ந்துக் கொண்டு இருக்கிறது. பல பிரம்மாக்கள் இதை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கின்றனர். அவ்வளவுதான். இதைக் கேட்ட கூட்டம் கலைந்து சென்று கொண்டே இருந்தது. இது என்ன பைத்தியக்காரத்தனம்? ஆனாலும் அந்த சீடர் தன்னுடைய குருநாதர் உண்மையில்லாதை ஒருபோதும் பேசமாட்டார் என்று நினைத்தார். அவர் அருகில் உள்ள ஒரு மரத்தடியில் உட்கார்ந்துக் கொண்டு, அகச்சிந்தனை செய்யத் தொடங்கினார். முக்கியமான வார்த்தைகளான, தட்டு, சாப்பிடு, நாய், குரு, மக்கள் என்றும், பிரம்மன் என்றும் மீண்டும் மீண்டும் அவர் காது களில் ஒலித்தது. அவது குருவின் வார்த்தையின் சக்தியில் மூழ்கியிறகு அவருக்குப் புரியத் தொடங்கியது. எல்லா பொருள்களும், அவரைக் குழ்ந்து இருக்கும் அனைதும் ஒரே பிரபஞ்சம் - பிரம்மன் என்பதை உணர்ந்தார். தெய்வீக சக்தியானது, ஆன்மதமயமாக எல்லாவற்றிலும் ஊடுருவி பரவிச் செல்கிறது என்பதை சீடர் புரிந்துக் கொண்டு, உணர்ந்து தொடங்கினார். ஒரே ஒரு நொடியில் எல்லோரும் மாறிவிட்டதாக சீடருக்குத் தோன்றியது. நான் என்கின்ற எண்ணம் உதிர்ந்துவிட்டதே என்கின்ற ஆச்சர்யமும் அவருக்கு தோன்றியது. அனைத்தும் பிரம்மன், எங்கும் பிரம்மன், பிரம்மன் என்றுள்ளும் இருக்கிறார் என்கின்ற புரணமான உணர்வு பிறக்கத் தொடங்கியது. சீடருக்கு ஞானமடைதலின் முதல் அனுபவம் கிடை

த்தது. நாம் எல்லோருமே பிரம்மன்கள். நாம் எல்லோரும் தெய்வீகமானவர்கள். கடவுள் எங்கும் இருக்கிறார். தெய்வீக சக்தியானது எங்கும் நிறைந்து எல்லா இடங்களிலும் பொங்கி வழிந்து கொண்டு இருக்கின்றது. அதைத்தான் கிருஷ்ணர் இந்த வரிகளில் சொல்கிறார். இது அடிப்படையான சத்தியம். நாம் அதை நம்பினாலும் நம்பாவிட்டாலும், ஏற்றுக் கொண்டாலும் ஏற்றுக் கொள்ளாவிட்டாலும் இதுதான் சத்தியம். நாம் கடவுள் என்றோ, கிருஷ்ணர், ராமர், யேசு, பிரபஞ்ச சக்தி, அண்டசராசர சக்தி என்றோ பிரிக்குதி அல்லது பிரம்மன் என்றோ எப்படி வேண்டுமானாலும் அழைக்கலாம். நான் என்னைப் பெயர் சொன்னாலும், என்ன பெயரிட்டு அழைத்தாலும் அந்த சக்தி எங்கும் நிறைத்துள்ளது. நாம் ஒரு விக்கிரகத்தையோ வழிபடும்போது, நாம் உண்மையில் அதனுள் இருக்கும் உருவமற்ற சக்தியைத்தான் நாம் வழிபடுகிறோம். மக்கள் என்னிடம் கேட்டதுண்டு. நாங்கள் எங்கள் போட்டோவை எங்கள் முன் வைத்து பிரார்த்தனை செய்வோம் என்று? வடிவமற்றதை நாங்கள் தியானம் செய்யக்கூடாதா? நான் அவர்களிடம் சொல்வேன், முதலில் வடிவத்தைத்தே தியானம் செய்யுங்கள். பிறகு வடிவமற்றதை தியானம் செய்யலாம். நமது மனம் மது உண்ட குரங்கைப் போன்றது. அது குதித்துக் கொண்டே இருக்கும். இங்கும் அங்கும் குதித்துக் கொண்டே இருக்கும். இப்போது மதுவுண்ட குரங்கை கட்டுப்படுத்துவது எப்படி என்று மேலும் ஒரு கற்பனையைச் செயுங்கள். நம் மனமும் அதே போன்ற நிலையில்தான் இருக்கிறது. அது தொடர்ந்து எல்லா இடத்திலும் குதித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட ஒரு நிலையில் முதலில் நமக்கு வடிவம் ஒன்று தேவைப்படுகிறது. அப்போதுதான் நம்முடைய மனதை

இருபத்தைந்து வருடம் 'சத்யன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.'

நிகழ்காலத்திற்கு கொண்டு வருமுடியும். நம்மனதை அமைதிப்படுத்தி, ஒரு வடிவம் ஒன்று முதலில் நிலையில் தேவைப்படுகிறது. நன்றாக பழகியிறகு, வடிவமற்றதைத் தியானம் செய்வது மிகவும் சுலபமாகிறது. வடிவத்தின் மேல் வழிபாடு செய்வதோ, அல்லது தியானம் செய்வதை ஆரம்பத்தில் தொடங்கும் நிலையில்தான் நாம் செய்ய வேண்டும். தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். நாம் வடிவத்தை தியானம் செய்யும்போதும் - தெளிவாகப் (அல்லது) விக்கிரகத்தை மட்டும் பார்க்க வேண்டும். — நாம் வடிவம் காக்கூடாது. நாம் விக்கிரகத்தின் வழியாக வழிபடுகின்றோமே தவிர விக்கிரகத்தை நாம் தெளிவாக புரிந்துகொள்ளவேண்டும். இதில் மேலும் ஒருவிஷயம் இருக்கிறது. ஆன்மீகத்தின் அடிப்படையான சத்தியம், என்னவென்றால் கடவுள் வடிவமற்றவர். அவர் சக்தி வடிவில்தான் இருக்க முடியும். மக்கள் எப்போதும் கூறும் தப்பான கருத்து. கடவுள் என்பவர் சகு தன்மையில்தான் இருக்க முடியும். வடிவமும், உருவமும் கொண்டுள்ளன என்பது நல்ல ஆரம்பம். ஆனால் நல்ல முடிவு கிடையாது. நீங்கள் உருவ வழிபாட்டில் தொடங்கி, உருவமற்ற சக்தியை வழிபடுவதற்கு மாற வேண்டும்.

ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பே, நம் நாட்டின் முனிவர்கள் உபநிடகங்கள் மிகச் சிறந்த இலக்கியங்கள். எல்லாம் சக்தியிலிருந்துதான் சிருஷ்டி வெளிவந்துள்ளது என்பதே அது. ஆனாலும், சமீபத்தில் தான் விழிப்புணர்வு தோன்றியுள்ளது. இந்த உலகில் எல்லாமே ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பிலுள்ளது என்ற உண்மை தெரிந்தது. அவர் அந்த உண்மையை வெளிப்படுத்திய போது, இந்த உலகத்தில் நடக்கும் அனைத்தும் அதனை தொடர்ந்து பற்றியது. உலகம் அவரை சுற்றியது. இப்போது கூட மிகச்சிலரே அவரது கோட்பாட்டை ஏற்கிறார்கள். ஆனால், இப்போதாவது, மக்கள் அவரது கோட்பாட்டை ஏற்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்

இருபத்தைந்து வருடம் 'சத்யன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார்.'

ஆனாலும், நமது முனிவர்கள் பல ஆயிரம் காலத்திற்கு முன்பே இந்தக் கோட்பாட்டைப் பற்றி வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்கள். ஜீன்ஸின் உபனிஷதங்களைப் படித்த போது சொன்னார், விஞ்ஞானம் முடியும் இடத்தில் மேய்ஞ்ஞானம் ஆரம்பமாகின்றது. ஜீன்ஸின் தன் வாழ்நாட்களின் கடைசிகாலங்களில், ஆன்மீகம் நோக்கி அடிவைத்திருக்கின்றார்.

வடிவமற்ற கடவுள் என்றால், வெளி, ஆகாசம், அல்லது சக்தி அன்றி வேறு எதுவும் இல்லை. வெற்றிடத்தில் ஆகாசம் உள்ளது என்கின்ற உண்மைவிளக்கம் ஞானிகள் மூலம் உணரப்பட்டு உள்ளது. இந்த சக்தியானது எங்கும், எதிலும் பரவி இருக்கின்றது. அது எங்கும் உள்ள சக்தி. இப்போது சக்தி வாய்ந்த உபகரணங்கள் மூலம் ஓர் அணுவின் 99.99% அளவு இடமானது வெற்றிடம் என்று தெரிந்து கொள்ளப்பட்டு இருக்கிறது.

ஓரு அணுவுக்குள் இருக்கும் இடத்தில் 99.99% அளவு இடமானது வெற்றிடம் என்பதை இப்போது சக்தி வாய்ந்த விஞ்ஞான உபகரணங்கள் மூலம் அறியப்பட்டு இருக்கிறது. இடைவிடாத அதிர்வுகள் செல்கின்றன. இந்த அதிர்வுகளதான் தங்களைச் சக்தி என்று வெளிக்காட்டுகின்றன. ஒவ்வொரு பொருளும் சக்தியால் நிரம்பி இருக்கின்றன. இப்போது விஞ்ஞானம் சொல்கிறது.

கடவுள் சக்தியானவர். அவர் எல்லா வெளிகளிலும் நிரம்பி இருக்கின்றார். கடவுள் எங்கும், எதிலும் வியாபித்து இருக்கிறார். கிருஷ்ணர் இந்த வரிகளில் இந்தக் சருக்கதை தெளிவாக உரைக்கின்றார்.

இந்த சக்தியை அழிக்க முடியாது. அதன் தன்மையைத் தான் மாற்றமுடியும் பாருங்கள். நாம் மின்சார விளக்கின் சுவிட்சைத் தட்டிவிட்டு விளக்கு எரிகின்றது, மின்சார சக்தியானது, ஒளி சக்தியாக மாற்றப்பட்டு உள்ளது. மின்சார சக்தியை

கேள்வி :நீங்கள் வடிவத்திலிருந்து வடிவமற்றதை வழிபடுவதற்கு மாறவேண்டும் என்று சொல்கிறீர்கள் திருமூர்த்திகள் உருவ வழிபாட்டை முழுவதுமாக எதிர்க்கின்றன. உருவ வழிபாட்டை காட்டுமிராண்டிதனம் என்கின்றன. இதைப்பற்றி நீங்கள் விளக்க முடியுமா?

எங்கும் நிறைந்தும், பரத்தும் இருப்பது சக்தி என்பதில் எந்த சந்தேகமும் கிடையாது. எல்லா ஜடப்பொருள்களிலும் சக்தியிலிருந்துதான் வந்துள்ளன என்பது முழுமையானது. இதுமட்டும்த்திலின் சக்தியில் இருந்துதான் மூலம் வாக்கியம் அது சொல்கிறது, ஓசைவடிவம் இதம் ஸ்ர்ஷ்டி! இதிலிருந்தே, இந்த சக்தியிலிருந்து எல்லா பொருள்களும் உருவாகின.

இந்தக் கூற்றைச் சொன்ன, அந்த ஞானிகளுமாக்கள், சடங்குகள், வேறு நடப்பங்கள் மூலம் வடிவத்தை வழிபடுவதைச்செய்வதுபற்றிவிளக்கி உள்ளார்கள். கிருஷ்ணர், எல்லா ஞானிகளுக்கும் குரு. தன்னைய அந்த நூட்பங்கள் என்று இந்த சுலோகங்களால் வெளிப்படுத்துகின்றாரே? அது என் தெரியுமா?

பிரபஞ்ச நிலையிலிருந்து பார்க்கும்போது எல்லாமே சக்திமயமானவை. அதேசமயம் பொருள் சார்ந்த நிலையில் நின்று பார்த்தால், நாம் பார்ப்பது, தெரிந்து கொள்வது எல்லாமே சக்திமயமானவை. அதேசமயம் பொருள் சார்ந்த நிலையில் நின்று பார்த்தால், நாம் பார்ப்பது தெரிந்து கொள்வது, புரிந்து கொள்வது எல்லாமே சக்திமயமானவை. அதேசமயம் பொருள்

கேள்வி

'சுடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுடான் பெயர் ஆக வேண்டுமெனக் கனவ கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு

இருபதைத்து வரும் போதொனார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறதான் அவர் ஒப்பவெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னன எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுடனின் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுடான் பெயர் ஆக வேண்டுமெனக் கனவ கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு

இருபதைத்து வரும் போதொனார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறதான் அவர் ஒப்பவெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னன எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

அதன் தன்மை மாற்றப்பட்டு உள்ளது. அதன் தன்மை மாற்றப்பட்டு உள்ளது. இதைப்போலவே, பிரபஞ்ச சக்தியானது எங்கும் நிறைந்து இருக்கின்றது. அது நம்மைச் சுற்றியுள்ள தன்மைப் போன்றது. கிருஷ்ணர் இந்த மகாச த்தியத்தை கீழ்வரும் உரைகளில் விளக்க முற்படுகின்றார். நான் அனைத்தும் என்று சொல்வது, எல்லாம் கிருஷ்ணன், எல்லாம் பிரம்மம்.

வாதம் செய்வதற்காக வேண்டுமானால் நாம் மாசற்ற முறையில் கரு உருவாவதைப் பற்றி பேசலாம். நாம் இந்த உடம்போடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் வரை நம் முடைய உடல் கொரு அமைப்பின் செயல்பாட்டின்படி இன்பபெருக்க ம்னிகழத்த முடியும். தம்பதியர்கள் காமத்தில் ஈடுபடும் போது, அவர்களின் மன நிலையானது, உடல் தாங்க டி, உயர்ந்த அதி உள்ள நிலையில் இருக்குமேயானால், மனித என்மையை தாங்க டிய தூய்மையான சக்தி நிலையில் அவர்கள் இருந்தால் மாசற்ற கரு உருவாகும். அவ்வாறல்லாமல் இத்தகையேரு உருவாக்கும். யாராக இருந்தாலும், ஸ்தூல வடிவம், உடல் உருவ நிலை வடிவத்துடன் இருக்கும் எவரும், சக்தியுடன் இணைப்பு அல்லது தொடர்பு கொள்ள முடியாது. அவர் ஜீவமாடந்தவராக இருந்தாலும் மட்டுமே சக்திநிலையில் தொடர்பு கொள்ள முடியாது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்ததற்கான அவர் துணைவெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு உத்போதுனான் தோம் கிடைத்தது. அகன் பந்தான் எங்களுக்குத் புரிந்து கொள்வதில்லை.

அனைத்துப் பொருள்களும் சக்திநிலையானவை என்பதை புரிந்து கொள்வோம். அதே சக்த்தியான் எல்லாப் பொருள்களிலும் இருக்கிறான் என்பதை ஏற்கக் கொள்வோம். புரிந்து கொள்வோம். நிறைய காலங்கள் தேவைப்படுகிறது. இந்த அனுபவம் கிடைப்பதற்கு நமக்கு மனமுதிர்ச்சி த் தேவைப்படுகிறது. நாம் வளர்ச்சடையாத மனிதர்களாக இருந்தால், ஒரு பிரபஞ்ச சக்தியை, ஒரு பொருளை உணர்கின்றோம் என்பதை நாம் அவற்றைப் பொருள் எங்றே உணர்கின்றோம்.

வடிவத்தை வணங்குவதை பொய்தெய்வ வணக்கனை என்றும், சொல்லும் மதங்களிலிருந்து இது நடந்துள்ளது. பொருள், சக்தி இவை பற்றிய கருத்தில், விஞ்ஞானபூர்வமாகவும் சரி, அறிவீக முறையிலும் சரி, அவர்களுக்கு சரியான முறையில் புரிந்து கொள்வதில்லை. சக்தியும், பொருளும் ஒன்று மற்றொன்றாக மாறும் தன்மை கொண்டவை. காலம், நேரம் இவற்றில் சக்தியும், பொருளும் இரண்டு கொள்ள முடியும். சென்ற நூற்றாண்டில் இத்தகைய கருத்து,

விஞ்ஞானபூர்வமாக கற்றுக் கொள்ளப்படுவதாய் இல்லை. உண்மையில் கதிர்வீச்சு ஆற்றல் அலைவரிசை நாம் இயற்பியலில் (எண்ணியற்பியல் தட்பியற்பியல்) ஏற்பட்ட முன்னேற்றத்திற்குள்ளன்றி சொல்ல வேண்டும். விஞ்ஞானமும், மெய்ஞ்ஞானமும் ஒன்றாய் சந்திக்கும் இடத்திற்கு நாம் சென்று அடைந்து கின்றோம். நியூட்டனின் இயற்பியலுக்கு வழிகாட்டுகிறது. பொருள் சார்ந்த விஞ்ஞானம், சக்திநிலை விஞ்ஞானமாக மாறத் தொடங்கியுள்ளது.

பக்தியிரம் ஆன்டுகளுக்கு முன்பே இந்திய முனிவர்கள் இந்தச் சக்தியங்களை உணர்ந்திருக்கின்றார்கள். மற்ற எல்லா மதங்களும் இதைப் புரிந்து கொண்டு ஏற்றுக்கொண்டது என்று சொல்ல முடியாது.

காலப்போக்கில் விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகள், இந்தச் சக்தியங்களை மறுக்க முடியாமல் நிரூபித்து அவர்கள் வேறு வழியில்லாமல் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியதாயிற்று. வடிவம், வடிவமற்றன்மை இரண்டுமே ஒரு அனுபவத்தின் இரண்டு வெளிப்பாடுகள் பொருள், சக்தி இவை இரண்டும் ஒரே உண்மையை வெளிப்படுத்துவதே.

வடிவம், எதோ வடிவமற்றதைக் குறித்து தாழ்ந்தது என்று, உருவ வழிபாட்டை மறுக்கும் மதங்களால் ஏற்படும் அபாயம் என்னவென்றால், அவர்கள் தங்கள் உண்மைத் தன்மையையே மறுக்கிறார்கள். உங்கள் யார் சொல்லுங்கள்? அப்படியென்றால் நீங்கள் சக்தியே இல்லாத வெறும் ஜடப்பொருளா?

இத்தகைய மதங்கள், தங்களது கருத்துகளால் நமக்குள்ளோ ஆழமான மனச்சோர்வை உருவாக்கி விடுகின்றன. தங்கள் கருத்துக்கு மாறாக நினைத்து அவர்கள் மேல் வெறுப்பை உருவாக்கி விடுகின்றனர். மேலும் இப்படி வடிவமற்ற சருத்தின் மேல் கலவம் செலுத்துவதால், அமைதி உண்டாவதற்கு மாறாக பொருள்சார்ந்த விஷயங்கள் மேல் அதீத ஆசை உண்டாகத் தொடங்குகிறது.

அதனால்தான், இத்தகைய கலாச்சாரங்கள், மதங்கள், எல்லாம் மீண்டும் இருபத்தைந்து வருடம்

'சரியான அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, எள சிநுயாதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இணைந்ததையும் செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 198 - NVIDIA client error]

[ERROR page 199 - NVIDIA client error]

கோயில்களில் வெளிச்சம் தருவதற்காக மின்சார விளக்குகளைத் தாளமாக தத்து, அதில் பாதி வெளிச்சத்தை தங்களின் பெயரையே எழுதியே மறைத்துவிடுகின்றார்கள். அத்தகைய தானத்தினால் என்ன பயன்?

தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் இறைவனுக்காக எதாவது செயலைச் செய்யும்போது, பயம் அல்லது பெருமையுடன் செயல்படுவோம் என்றால் என்ன ஆகும்? எதோ சில முன்னேற்றங்கள், சில உருமாற்றங்கள் நிகழ்ந்தாலும் நாம் மீண்டும், தொடங்கிய இடத்திற்கே வந்துவிடுவோம். அதைத்தான் கிருஷ்ணர் இங்கு இந்திரலோகம் என்றும், கொஞ்சகால மாற்றம் அல்லது நிலையின் உயர்வு என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

நாம் சில சடங்குகளை நிகழ்த்தும் போதும், நம் பூஜைகள் அல்லது பிரார்த்தனைகள் செய்யும்போதும், மனசு நிலைகளைக் கற்பதும்போதும் அந்த செயல் ஒரு தியானமாக இருக்க வேண்டும். நமது அகந்தையோ, அச்சமோ, நமது போராசையோ நம்முடைய பாதையின் நடுவில் வர்க்காற்றாடி. இப்படி லயித்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் சடங்குகள் செய்யும்போது, இதுவான நாம் நிகழ்த்தும் கடைசி சடங்கு என்று நிலைத்து செய்யுங்கள். ஆழ்ந்த உள் செய்துதான் செய்யுங்கள். அடுத்தவர்களுக்குத்தான் முக்கியமான பாகம். அது ரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகின்றது. கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கும், நம் எல்லோருக்கும் சொல்கின்றார்.

அந்ந்யாஸ்மிந்த்யதோ மாம்யே ஜானா: பர்யுபாஸதே!

தேஷாம் நித்யாபி யுக்தானாம் யோக கேஷிமம் விது

வஹாம்யபரம்விஷு

எவர் என்னை எப்போதும் ஆராதித்தும், எவர் எப்போதும் என்னுள்ளேயே நிலைத்திருக்க் கின்றார்களோ, எவரிலும் அன்ன்யாஸ்ந்த இராட்டைத் தன்மையற்ற மனநிலை, அதாவது நானோகவே மாறியநிலை,

எல்லையற்ற உணர்வுநிலையை அடைந்தவர்கள், அன்ன்யாஸ் சிந்தயந்தோ

"சஞன் கிட்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சான்ற பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உற்சமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

மாம்யே ஜனா, பர்யுபாஸதே, நிலாத்திருப்பவர்கள், நாரோ அவர்களைத் தாங்குகிறேன். அவர்களிடம் இல்லாதவற்றைத் தருகின்றேன். இருப்பவற்றைப் பாதுகாக்கிறேன்.

தயவுசெய்து தெளிவாக புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். வேறு எந்த மகா அவதாரமும் இந்த சத்தியத்தை இவ்வளவு தெளிவாக வெளிப்படுத்தவில்லை. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். நீங்கள் பிரபஞ்ச உணர்வுநிலையில், தெய்வீக சக்தியில், நித்யானந்த நிலையில் நிலைத்திருந்தால் நாரோ உங்களை எல்லா வழிகளிலும் தாங்குகிறேன்.

யோகமோ அல்லது சேமமோ, அவர்கள் ஆன்மிக வழியிலோ அல்லது பொருள்சார்ந்த நிலையிலோ எதைக் கொடுக்கிறானோ அதைக் குறித்து அவர்களிடம் நிலைத்திருக்கவும் செய்கிறேன். நான் யாரும் அவர்களிடமிருந்து எடுத்துச் செல்லாமல் பாதுகாக்கின்றேன். இது மிகவும் அழகான ஒரு உறுதி மற்றும் வாக்குறுதி.

தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். இது வெறும் உறுதிமொழி மட்டுமல்ல இல்லை. அது ஒரு சத்தியம். உறுதிமொழி என்பது வேறு. சத்தியம் என்பது வேறு. இது ஒரு சத்தியம். கிருஷ்ணர் சத்தியத்தைத் தருகிறார். நீங்கள் கிருஷ்ண வழிப்புணர்வு நிலையில் நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் நிலையான விழிப்புணர்வான நித்யானந்த நிலையில் இருந்தால், உங்களிடம் இருப்பவை அனைத்தும் காக்கப்படும்.

இதில் முக்கியமாக கவனிக்கப்பவேண்டியது என்னவென்றால், நமக்கு அனைத்து விஷயங்களும் கிடைக்கும் என்றும், எந்த ஒன்றும் தொலைவதற்கு என்றும் இங்கு சொல்கிறார். இன்றைய நாகரிக கல்வியைப் பழகியவர்களுக்கு இந்தக் கருத்தை நம்புவதற்கு சற்று கஷ்டமாகத்தான் இருக்கும். தியானம் செய்வதால் எப்படி நான் பெரும்படைக் கடைக்கும்? எங்கே கேள்விகள் உடனே எழும்?

தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள். இன்றைய நாகரிக யுகத்தில், முக்கியமாக

"சஞன் கிட்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சான்ற பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உற்சமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

குவான்டம் இயற்பியல் கோட்பாடு வெளிப்படுத்திய கருத்தால், விஞ்ஞானிகள் நம் எண்ணங்களால் தான், இந்த பிரபஞ்சம் உருவாகி உள்ளது என்பதனை மிகத் தெளிவாக நிரூபித்து இருக்கின்றது. இந்த முழு பிரபஞ்சமும் நம்முடைய எண்ணங்களால் உருவாகி இருக்கின்றது. நாம் நித்யானந்த நிலையில், எல்லையற்ற உணர்வு நிலையில் நிலைபெற்றிருக்கும்போது, நாம் நம்முடைய செந்த பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குகிறோம். அந்தப்பிரபஞ்சமும் நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு மறுமொழி அளிக்கிறது. ஒரு சிறிய, மிகவும் முக்கியமான சோதனை பற்றி நான் ஒரு இதழில் படிந்திருக்கிறேன். ஒரு பெராசிரியர் மூன்று ரோஜாச்செடிகளைப் பயன்படுத்தி இந்தச் சோதனையை நிகழ்த்தி இருக்கின்றார். அந்த மூன்று செடிகளுக்கும் ஒரே அளவு உயரமும் வளர்ந்திருந்தன. அவர் அந்த மூன்று செடிகளையும் மூன்று வெவ்வேறு அறைகளில் வைத்திருந்தார். முதலில் அவர் முதல் அறைக்குள் நுழைந்து, மிகவும் அழகிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்திப் பேசினார். நீ மிகவும் அழகிய மரமாகிவிடுவாய், நீ மிகவும் மேன்மையாக இருக்கின்றாய். நீ சிறந்ததாக இருக்கின்றாய். கவலைப்படாதே. நான் உன்னைப் பாதுகாக்கின்றேன். உனக்கு எதற்கு இந்த முட்கள் தேவைப்படுகிறது. அவர் மிகவும் நம்பிக்கையான, அக்கறையுள்ள வார்த்தைகளை அந்த செடியிடம் சொன்னார். அவர் ஒரு அன்புநிறைந்த குழந்தையை அங்கு உருவாக்கினார். இரண்டாவதாக, அவர் அடுத்த அறைக்குச் சென்றார். இரண்டாவது செடியிடம் சென்று அவர் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அதை சுற்றி பார்த்துவிட்டு எதிர்மறையாகவும் அல்லாது நேர்மறையாகவோ எந்த வார்த்தைகளையும் சொல்லாமல் வெளியே வந்தார். மூன்றாவது செடியை அவர் திட்டத்

தொடங்கினார். என்ன முட்டாள்தனம் செய்துக் கொண்டு இருக்கிறாய், நீ மிகவும் அசிங்கமாக இருக்கின்றாய். அவர் வார்த்தைகளால் எதிர்மறையான சக்தியை அங்கு உருவாக்கினார். அவர் தன்னுடைய பரிசோதனையை இருபத்தி ஒரு நாட்களுக்கு செய்தார். நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு செடி எப்படி எதிர்செயல் செய்கிறது என்று ஆராய்ச்சி செய்தார். அந்த ஆய்வின் அறிக்கையின் முடிவில் சொல்லப்பட்ட தகவல் உண்மையில் அதிர்சியைத் தந்தது. முதல் செடி, நேர்மறையான வார்த்தைகளைப் பெற்ற அது தன்னுடைய அளவில் இரட்டிப்பாக வளர்ந்து தன் முட்களையெல்லாம் கொட்டிவிட்டது. நான் அன்புச் செய்யும் போதெல்லாம் அந்தச் செடியும் போதெல்லாம் பாதுகாப்பாக இருந்தது. அந்த செடியின் முட்கள் இல்லாமல் போனதின் காரணம், அந்த பெராசிரியர் கொடுத்த நம்பிக்கை, நான் உன்னை பாதுகாப்பேன் நீயே ஏன் உன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முயற்சி செய்கின்றாய்? பாதுகாத்துக்கொள்ள கொள்ள முட்கள் உனக்கு என் முட்கள் இல்லாத ஒரு ரோஜாச்செடியை கற்பனை செய்துபார் என்று அவர் சொன்ன வார்த்தைகள். இரண்டாவது ஒரு சாதாரண ரோஜா செயல். அது சாதாரண நிலையில் வளர்ந்தது. அவ்வளவுதான். அவர் அந்தச் செடியிடம் நேர்மறையாகவும் இல்லாமல் எதிர்மறையாகவும் இல்லாமல் நடந்துக் கொண்டதால் அந்தச் செடியானது சாதாரணமாக ஒரு ரோஜா செடி எப்படி வளருமோ அந்த வகையில் வளர்ந்தது. மூன்றாவது செடியிடம் அவர் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி இருந்தார். அந்தச் செடி பிளைக்கவில்லை. ஒருமுறை இல்லை. பலமுறைகள் அவர் அதேமாதிரி பரிசோதனைகளை, பல்வேறு இடங்களில், வெவ்வேறு செடிகளிடம் செய்துப் பார்த்தார். எதிர்மறையான வார்த்தைகளைப் பெற்ற மூன்றாவது செடியானது அந்த மாதிரி செடி செத்துப் போனதாக அவர் சொல்கிறார். சர் ஜகதீஷ் சந்திரபோஸ், நோபல்பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானி, தாவரங்கள் உணர்வோடு வாழ்கின்றன என்று நிரூபித்து உள்ளார். நம்முடைய எண்ணங்களுக்கும், உணர்ச்சிகளுக்கும், மறுமொழிதரும் ஆம்றலை தாவரங்கள் பெற்றிருக்கின்றன

என்கிறார். இந்த பரிசோதனைகள் மூலம் வெற்றி லகம், பிரபஞ்சம் நம்முடைய என்னங்களுக்கு மறுமொழி தருவது நிருபணமாகிறது. அதுமட்டும் இல்லை. மேலும் ஒரு நுணுக்கமான ஆராய்ச்சி ஒன்றை அவர்கள் நிகழ்த்தி இருக்கிறார்கள். ஒரு மரத்தினை கண்டுபிடித்து இருக்கிறார்கள். அது நமது உடல் உபகரணம் போல இருக்கும். அதை செய்து மரங்கள், தாவரங்கள், செடிகள் இவற்றில் எற்படும் அதிர்வுகளைக் கண்டுணர்ந்து சோதித்தார்கள். அந்தக் கருவியை ஒரு தோட்டத்தில் இருக்கும் இருபது மரங்களுடன் இணைத்து அதில் எற்படும் அதிர்வுகளைச் சேர்த்தார்கள். பரிசோதனைக்காகவே, ஒரு குறிப்பிட்ட மரத்தை வெட்டும் நோக்கத்துடன் பார்த்த அந்தக் கையை எண்ணத்துடன் ஒரு மரம் வெட்டும் வரை தோட்டத்திற்கு உள்ளே வருமாறு சொல்லியிருக்கிறார்கள். நீங்கள் ஆச்சரியப்படுவீர்கள். தோட்டத்திற்கு உள்ளே வந்தவர் அந்த குறிப்பிட்ட மரத்திற்கு அருகில் கூட வெளியில் நில்லை. ஆனாலும் அவர் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்த நிலையே, அந்த மரத்தின் அதிர்வுகளை காட்டும் வரைபடம் நிலையற்று ஏற்ற இறக்கத்தோடு தோன்றியது. இங்கும் குதிக்கத் தொடங்கியது. அந்த மரத்திற்கு தீங்கு பிடித்தது. அது துக்கப்பட்ட தொடங்கியது. அந்த மரம் அச்சத்தை உணர்ந்தது. அடுத்த நாள், அந்த மரம் வெட்டுபவர் வேறு ஒரு மரத்தை வெட்டும் எண்ணத்துடன் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்தார். அதேபோல், அருகிலுள்ள எண்ணத்தின் வலியிலும், அவர் என்னும் மரத்தை வெட்டும் நோக்கத்தில் வந்தால் அந்த ஷ் என்ற வரைபடம் ஏற்ற இறக்கத்தோடு தோன்றியது. அவர் ஹ்என்னும் மரத்தை வெட்டும் எண்ணத்தில் வந்தால் அதற்குரிய வரைபடம் ஏற்ற இறக்கத்தோடு தோன்றியது. தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் நம்முடைய என்னங்களுக்கு மறுமொழியளிக்கிறது. நாம் ஒவ்வொருவரும் தனித்தன்மை இல்லை. நாம் தனிப்பட்டு இல்லை. நாம் நம்முடைய உள்ளீடுகளில் நமக்கு விருப்பமானபடி, எப்படி வேண்டுமானாலும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் நம்முடைய வெளி வாழ்க்கையும், உள்வாழ்க்கையும் ஆழமான தொடர்புடன் இருக்கிறது என்று என்னாகிறார்கள். நம் முடைய வெளி வாழ்க்கையும் உள்வாழ்க்கையும் ஆழமாக தொடர்புடையது.

நாம் ஆன்மிக வாழ்வை வாழ்ந்தோம் என்றால் தானாகவே நாம் ஆன்மிக நண்பர்களை வச்சிரிக்கிறோம். நம்முடைய வெற்றி லகமும் ஆன்மீகமாக மாறிவிடுகிறது. மற்ற உறவுகள் எல்லாம் தானாகவே விலகிவிடுகின்றன. நாம் அவர்களுடன் உறவாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு கூட உணர்வதில்லை. பல பக்தர்கள் என்னிடம் சொல்வதுண்டு, சுவாமிஜி! இப்போதெல்லாம் என்னால் விருந்து நிகழ்ச்சிகளுக்கு செல்வது கஷ்டமாகிவிட்டது. நான் சென்றால் கூட என்னால் அவர்களுடன் வேடிக்கைவதில்லை. எதைப்பற்றியும் பேசவதில்லை. விருந்து நிகழ்ச்சிகளில் எதைப் பற்றி பேசுவது, அதே பங்கு சந்தை விஷயங்கள். யார் யாரோடு ஒடிப் போனார்கள். யார் யாரோடு சொந்தக்கொண்டார்கள். யார் யாரோ தங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எதுக்கும் பிரயோசனம் இல்லாத விஷயங்களும், தகவல்களும் இவற்றைப்பற்றித்தான் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மேலும் ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கு ஏதோ ரகசியங்கள் தெரியும் என்று நினைத்துக்கொள்கின்றார்கள். அவர்கள் யாரையாவது குற்ப்பிட்டுச் சொல்வார்கள். நான் சொல்வதை யாரிடமும் சொல்லாதே. இதை உனக்கு மட்டும் சொல்கிறேன். போனவராம் என்று நடந்தது தெரியுமா? அவரிடம் சொல்வது மட்டும் இல்லை. நாம் அதற்காக ஒரு வாக்குறுதி வேறு தரவேண்டும். இது ஒரு ரகசியம். இதை யாரிடமும் சொல்லக் கூடாது. உனக்கு மட்டும்தான் சொல்கிறேன். ஒரு பத்து நிமிடங்கள் கழிந்தபிறகு பார்த்தால், தெரு நாய்கூட அந்தத் தகவலைச் சொல்லியே குலைக்கும். அமெரிக்காவில், மக்கள் அடிக்கடி சந்தித்துக் கொள்ள மாட்டார்கள். அவர்கள் தனிப்படுத்தப்பட்டு, தங்கள் வேலையிலேயே மூழ்கிவிடுவார்கள். இந்தியாவில், மற்றவர்களின் அந்தரங்கத்தகவல்கள் பற்றிய விவரங்கள் தெரிந்தாலும் அவர்களால் ஒன்றிற்கு முடியாது. குறைந்தபட்சம், நூறுபேருக்காகவது இந்த செய்தியைப் பரப்பிவிட்டால், அவர்களால் வாய்ப்பாய்ப் பேசமுடியாது.

எப்படியோ ஆகட்டும். புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் நம்முடைய

"என் அப்பாடிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "நான் பெயர் ஆக வேண்டுமென, என சிறுவயதின்றுந்த கனவு கண்டவர் எந்த நிலை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செவநித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வற்றிற்கு ஆக்கமாத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

எண்ணங்களுக்கு மறுமொழி அளிக்கின்றது. அதற்கு நெட் வொற்க் எதுவும் தேவையில்லை. ஆன்மீக வாழ்க்கையில் எடுபடுதும் மக்களுக்கு இந்த வகையான பேச்சுகள், யார் யாரோ என்று செய்தார்கள் என்கிற தகவல்கள் ஏற்புடையதாக இருப்பதில்லை. அந்தமாதிரியானவைகளுக்கு அவர்கள் அவற்றில் எடுபடுவதில்லை. நம் எண்ணங்களின் அடிப்படையிலேயே, நாப் உறவுகள், நண்பர்கள், சமுதாயம், நம்மைச் சுற்றிய குழுநிலைகள் நம்முடைய முழு உலககுமே உருவாகின்றது.

மீண்டும், மீண்டும் வேதாந்தம் சொல்கின்றது. திருஷ்டி-சிருஷ்டி, நாம் எதைப் பார்க்கின்றோமோ அதையே உருவாக்கின்றோம். நம் பார்வையின் கோணங்கள், விகிதாச்சாரத்திலேயே நம்முடைய உலகைச் சிருஷ்டிக்கின்றோம். நம் பார்வையின் கோணங்கள் மாறும்போது நம்முடைய உலகமும் மாறுகின்றது. நம்முடைய சுற்றியுள்ள உலகை மாற்ற முடியும். நாம் பார்வையை மாற்றுவதன் மூலம் நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகை உருவாக்கி அனுபவிக்கிறோம் என்று அவர்கள் சொல்கிறார்கள். இது சத்தியம்.

நம்முடைய திரைக் கருவியின் முன் எந்தவகை கண்ணாடி சில்லில் வைக்கின்றோமோ, எப்படிப்பட்ட படங்களை வைக்கின்றோமோ, அவை திரையில் வெளிக்காட்டப்படுகிறது. நம் கடவுளின் படத்தை வைத்தால் திரையில் கடவுள் வெளிப்படுவார். ஒரு நடிகையின் படத்தை வைத்தால் அந்த நடிகை திரையில் தெரிவார். நம் எந்தக் கண்ணாடிச் சில்லில் படங்களைப் பதித்துகின்றோமோ அவை திரையில் விழிப்புணர்வுக்கு முன் எதையெல்லாம் வைக்கின்றோமோ, அவையே நம்முடைய வாழ்க்கையில் நம் உலகில் உணர்வில் வெளிப்படுகின்றது.

திரையில் காட்டப்படும் காட்சியானது நாம் வைக்கும் கண்ணாடி வில்லையைப் பொறுத்தது. நம்முடைய மனதின் தள்மை நாம் எப்படி உலகைப் பார்க்கிறோம், இந்த உலகை எந்த வழியில் உணர்கின்றோம் என்பதை முடிவுசெய்கின்றது. சின்னஞ்சிறு கவிஞர்கள் வர்ணித்துச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். நம்முடைய கண்கள் மற்றும் மனதின் வில்லையில் ஏற்படும் ஒரு சிறிய மாற்றம், நம்முடைய முழு உலகத்தையே மாற்றிவிடுகின்றது. ஒரே திரைதான். அதன் பின்னால் உள்ள திரையும் அதேதான். ஆனாலும் காட்சிகள்

'சுடன் கப்படிச் செவ்கிறீகள்?' என்னுடைய விழிப்புணர்வுநிலையில் நீங்கள் நிலைபெற்று இருந்தீர்கள் என்றால், உங்களிடம் எவையெல்லாம் குறைவாக இருக்கின்றதோ அதை நாமே தருகின்றோம். எவையெல்லாம் உங்களிடம் நிறைவாக இருக்கின்றதோ அவற்றை நீங்கள் இருக்கின்றதோ அவற்றை நீங்கள் இருக்கின்ற சுருவயதிலிருந்து கண்டவர் என் தத்தை. கனவு நிதுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி ஆகிய மூன்றையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏற்கமலிந்தார்.

அதேபோல் நம்முடைய உள்உலக எண்ணங்கள் மாறும்போது இந்த முழு பிரபஞ்சமும் மாறிவிடுகின்றது. நம்முடைய உள்வெளிக்கு இந்த முழு உலகமும் மறுமொழி தருகின்றது.

நாம் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனி தீவுகள் என்று நினைக்காதீர்கள். நாம் இந்த முழு பிரபஞ்சத்தின் பகுதி. நாம் இங்கு தனியாக இல்லை. நாம் தனியாக இருப்பதாக நினைத்தோம் என்றால் நாம் தொடர்ந்து இந்தப் பிரபஞ்சத்துடன், இந்த முழு உலகத்துடன் ஒரு சண்டையிட்டுக் கொண்டே இருக்கிறோம். இந்தப் பிரபஞ்ச எதிரியாகப் பார்க்கவே கூடாது. நாம் ஒரு பகுதி. பிரபஞ்சம் முழுமை. முழுமையை எதிரியாக நாம் பார்த்தோமானால், நம்மால் அமைதியாக இருக்க முடியாது. இந்த முழுமையான தன்னுடைய இருப்புநிலை என்றும், பகுதி என்றும், புரிந்து கொள்வார். அதீதமான அமைதியையும், ஆனந்தத்தையும் அடைவார்.

கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

என்னுடைய விழிப்புணர்வுநிலையில் நீங்கள் நிலைபெற்று இருந்தீர்கள் என்றால், உங்களிடம் எவையெல்லாம் குறைவாக இருக்கின்றதோ அதை நாமே தருகின்றோம். நாமே தருகின்றோம். எவையெல்லாம் உங்களிடம் நிறைவாக இருக்கின்றதோ அவற்றை நீங்கள் இருக்கின்ற சுருவயதிலிருந்து கண்டவர் என் தத்தை.

நீங்கள் நினைக்கக்கூடும், சரி, சுவாமிஜி, பிரபஞ்சம் நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு மறுமொழி தருகின்றது என்று நீங்கள் சொல்வது எங்களுக்குப் புரிகிறது. ஆனால் எங்களுக்கு விருப்பமானவற்றை நாங்கள் எப்படி பெறுவது?

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

நம்முடைய எண்ணங்களை நாம் மாற்றிக் கொண்ட மறு கணமே, நம்முடைய உள்வெளியானது

மாறிய மறுகணமே, தானாகவே நாம் நல்ல விஷயங்களை நம்மிடம் வசேகரிக்கத் தொடங்குகின்றோம். தயவுசெய்துபிறித்துக்கொள்ளாமலுமிடையாதேகாட்டி நன்முறையிடே நாம் ஆஆஇயின் அலைவரிசைக்கு இசைவு செய்துவட னாம் ஆஆஇ நிகழ்ச்சிகளைத்தான் பார்க்கின்றோம். அதேபோல் ஆஆஇ டையை திருகினால் நாம் ஆஆஇ நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்கின்றோம். அதேபோல் நம்முடைய உணர்வுகளை ஆஆனந்தத்னை நோக்கித் திருப்பும் பொது, தொடர்ந்து இன்ப லிடாமல் ஆனந்தமும், பொருள்செல்வமும் நம் மேல் பொழியத் தொடங்குகிறது. நாம் நினைக்கலாம். இது எப்படி நடக்க முடியும்? எப்படி நடக்கமுடியும்? சு வாழியென்னசொல்கிறேன்? ஆனால்நான்சொல்கிறேன். இப்போது வேண்டுமானால் பார்ப்பதற்கு கஷ்டம் போல் தெரியும். புரிந்து கொள்வதற்கு கஷ்டமாக இருப்பதுபோல் நாம் உணரலாம். ஆனால் உண்மையில் அநுபவிக்கத் தொடங்குங்கள். நேர்மையாக நாம் சொல்கின்ற நல். என்னுடைய சொந்த பொறுப்பில் நான் இதை அறிவிக்கின்றேன். இந்த வார்த்தைகள் திடமான சத்தியம் நான் இதை அதிகமாகப்பரவவுமாறு சொல்லி முடியும். ஏனென்றால், நான் இந்த சத்தியத்தை அனுபவப்பூர்வமாக உணர்ந்திருக்கின்றேன். நான் சொல்கிறேன், இது தெய்வத்தின் வாக்கு ஒப்பது வருடங்கள் நான் முழுமையாக பாதுகாப்போ இல்லாமல் வாழ்ந்திருக்கின்றேன். எனக்கு நேர்மையே வழிகாட்டியது. இருஷ்ணர் இன்றும் தன் வார்த்தைகளை நிறுபணம் செய்கின்றார் என்பு. அவர் சொன்ன வார்த்தைகள் எல்லாம் உத்தரவாதமானவை. யோகாவேதமம் வளரும் யஹும், அவர் செய்தார். பல பக்தர்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து ஆன்மீரகணக்கான சம்பவங்களை என்னால் கூறமுடியும். பல பக்தர்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து சொல்லலாம். துக்காராம், துளசிதாஸ், மேலும் பல குருமார்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து என்னால், பக்கபலமாக பல சம்பவங்களை மேற்கோள் காட்ட முடியும். என்னுடைய வாழ்க்கையிலிருந்து என்னிலிடங்கல் நிகழ்ச்சிகளை சொல்லி முடியும். நான் சந்தித்த மக்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து எடுத்துச் சொல்ல முடியும். என்னுடைய சொந்த வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்ச்சி ஒன்றை உங்களுக்கு சொல்கிறேன். ஞானமடைதல் நிகழ்வதற்கு முன்பு நாடோடி போல் ஆன்மீகப் பாதையில் அலைந்து திரிந்து கொண்டிருந்த நாட்களில் நடந்த ஒரு சிறிய நிகழ்ச்சி இது.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

நான் ஹ்ரதயவாள், கனகால் என்னும் இடத்தில் தங்கியிருந்தேன். அப்போது நான் ஆன்மீக பயிற்சிகளை செய்துக் கொண்டிருந்தேன். தினமும் காலையில், துறவிகளுக்கு உணவளிக்கும் இடங்களுக்கு பிட்சைக்காக நான் செல்வேன். பல ஆஸ்ரமங்களில் துறவிகளுக்குப் பிட்சை அளிப்பார்கள். நான் என்னுடைய உணவைப் பெற்றுக் கொண்டு, இரண்டு அல்லது மூன்று சப்பாத்திகளை சாப்பிட்டு முடித்தபின்னர் தியானம் செய்யத் தொடங்குவேன். திருநெல்லி ஒருவாள் எனக்கு உடல்நிலை சரியில்லாமல் போனது. எனக்கு மிக அதிகமான காய்ச்சலும், வயிற்றுப் போக்கும் ஏற்பட்டது. என்னால் நடக்க முடியாமல் போனது. நான் நினைத்தேன் "என்ன செய்யமுடியும்?" பரவாயில்லை அப்படியே ஆகட்டும். திருநெற்றி, ஒரு இளம் துறவி, எங்கிருந்தோ வந்து எனக்கு உணவு கொண்டுவந்து தந்தார். ஒருநாளுக்கு மட்டும் கொண்டு வந்து தொடர்ந்து மூன்று அல்லது நான்கு நாட்களுக்கு உணவு கொண்டுவந்துக் கொடுத்தார். உணவோடு மருந்துகளும் அவர் கொண்டு தந்தார். நான் அவரிடம் கேட்டேன் "யார்? எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்?" அவர் சொன்னார், "என் பெயர் சங்கர். மற்றவர்கள் என்னை சங்கர் மகராஜ் என்று அழைப்பார்கள்." நான் சாதனாச தன் என்ற ஆஸ்ரமத்தில் தங்கி இருக்கின்றேன். அந்த ஆஸ்ரமம் அருகில்தான் இருக்கின்றது. அவர் அங்கிருந்து தாரத்தில் உள்ள ஒரு இடத்தைக் காண்பித்து, தான் அங்குதான் தங்கியுள்ளதாகச் சொன்னார். எனக்கு குணமாகும்வரை, தினமும் மருந்தும், உணவும் கொண்டுவந்து கொடுத்தார். அவரும் தினமும் வந்ததால் நான் அவருடல் பேசுவேன். நாங்கள் இருவரும் நண்பர்கள் அரிமுகமானோம்.

வைரம் பதித்த மிகவும் அழகான பேனா ஒன்றை அவர் சட்டையில் அணிந்திருந்ததை நான் பார்த்தேன். அது மிகவும் அழகான பேனா. ஒரு துறவிக்கு எப்படி வைரம் வைத்த பேனா கிடைக்க முடியும் என்று எனக்கு மிகவும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. நான் அவரிடம், சுவாமிஜி இது என்னது? என்று கேட்டேன். அவர் சொன்னார், இது ஒரு வைரம் வைத்த போனா. ஒரு பக்தர் எனக்கு இதைக்

[ERROR page 205 - NVIDIA client error]

[ERROR page 206 - NVIDIA client error]

[ERROR page 207 - NVIDIA client error]

[ERROR page 208 - NVIDIA client error]

உங்களுக்கு நான் ஒன்று சொல்கிறேன். கேளுங்கள். சடங்குகள் செய்யும் மக்கள் அலைவரும், ஆன்மகதை பின்பற்றுவில்லை என்று நிலைக்காதிர்கள். தயலுசெய்து தெளிவாக புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். வேதனைலகைப் பிடிப்பவர்கள், சடங்குகள் செய்பவர்கள், இவர்கள் ஆன்மீக பாதையில்தான் இருக்கின்றார்கள். ஆனால் அவர்களுக்கு தாங்கள் என்ன செய்கிறோம் என்பதைப் பற்றிய தெளிவு அவசியமாகிறது. தாங்கள் நிகழ்த்தும் குறிப்பிட்ட சடங்கைப் பற்றியும், அதை எதற்காக செய்கிறோம் என்பதைப் பற்றியும், தெளிவாக புரிந்துக் கொள்ளவேண்டும்.

ஆதிகாலம் தொட்டே, குருமார்கள் தங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் தெய்வீகத்துடன் உள்ள தொடர்பை உணர்ந்து, பல தியான நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தினார்கள். ஆனால் காலப்போக்கில், இந்த தியான நுட்பங்களின் ஆழ்ந்த அர்த்தம் காணாமல் போய்விட்டது. ஒரு தியானமுறை ஒரு செயல், அந்த தியான நுட்பத்தின் உள்ளே இருக்கும் ஆழ்ந்த தகுதலும் அல்லது கருத்தை உணராமல் கொடுக்கப்பட்டிருந்தால், அந்த தியான நுட்பங்கள் யாவும் சடங்குகளாக மாறிப்போயின. ஒரு சடங்கானது முழுமையாக புரிந்துக் கொள்ளப்பட்டு, விழிப்புணர்வுடல் நிகழ்த்தப்பட்டால் அத்தகைய சடங்குகள் தியான நுட்பங்களாக மாறிவிடும்.

தியான நுட்பங்கள், சடங்குகள், இவை யாவும் முழுமையாக புரிந்து கொண்டு விழிப்புணர்வுடன் நிகழ்த்தப்படும்போது அவை இறைநிறைவாக இருக்காது. இரண்டுவகை செயல்முறைகளும் உங்களை முடிவான சக்தியுடன் இணைக்கும்.

நாம் பஞ்சபூதங்களால் உருவாகியிருக்கிறோம். ஆகாசம், காற்று, அக்னி, நீர், மண் என்பவை அந்த பஞ்சபூதங்கள். முனிவர்கள் இந்த ஐந்து பூதங்களுடன் நாம் ஒன்றுபடுத்திக் கொள்வதற்காக, வெவ்வேற் விதமான தியானரூட்பங்களை உருவாக்கி இருக்கின்றார்கள்.

நாம்முழுவிழிப்புணர்வுடல், ஒருவிக்கிரகத்திடம் பிரார்த்தனை செய்யும்போது, நாம் நில சக்தியோடு ஒன்றுபடுகின்றோம். இட உருவில் நாம் பார்க்கும் அனைத்துப் பொருள்களும் நில சக்தியைச் சார்ந்தது. நாம் விக்கிரக வழிபாட்டின் மூலம் நில சக்தியுடன் ஒன்றுபடுகின்றோம்.

நாம் பல புனிதமான நதிகளில், நீராடும் போது நாம் தண்ணீர் சக்தியுடன்

இணைப்ப்பை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். நாம் அக்னிமூலம் சடங்குகள் செய்யும்போது அக்னிபூதத்துடன் ஒன்றுபடுகின்றோம்.

நாம் புனிதமான வரிகளை மனத்ர உச்சாடனங்கள் செய்யும்போது, நாம் காற்று பூத்துடன் இணைகின்றோம். நாம் தியானம் செய்யும்போது ஆகாச சக்தியுடன் ஒன்றுபடுகின்றோம்.

ஆனால் இன்று என்ன நடக்கிறது. இவை யாவும் வெறும் சடங்களாய் மாறிப்போயின. இவைபோலும் ஆக்மானவை, பிராணசத்துடன் இணைக்கும் தியான நுட்பங்கள். ஆனால் அவை யாவும் இப்போது குறுட்டுத்தனமாய் செய்யப்படுகின்றன. இவற்றைச் செய்யும் மனங்கள், இவற்றைக் கொண்ட மனங்கள், சமயசார்புடையாய் பார்க்கின்றனர். மக்கள் அவரை மூடநம்பிக்கைகள் என்கின்றனர்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெடுத்தார். அவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அமைதிபோதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தரும் வரம்.

நீங்கள் என் விக்கிரங்களை வழிபடுகின்றீர்கள். நீங்கள் ஒரு பலவகையான அக்னிசடங்களைச் செய்கிறீர்கள்? என்று பலர் என்னிடம் கேட்கின்றார்கள். நமக்கு இந்த தியான நுட்பங்களைப் பற்றிய தெளிவா புரிந்துக் கொள்ளுதல் இல்லாததால் நாம் அப்படிப்பட்ட கேள்விகளைக் கேட்கின்றோம். அதனால்தான் நாம் அவற்றை சடங்குகள் என்கிறோம்.

9.25

தேவர்களையே அடைந்து அங்கேயே பிறக்கிறார்கள். பேய், பூதம் இவற்றைத் தொழுபவர்கள் அத்தகையவர்களை அடைகிறார்கள். முன்னோர்களை அங்கேயே பிறக்கிறார்கள். முன்னோர்களை வழிபடுவார்கள் அடைகின்றார்கள்.

என்னை வழிபடுபவர்கள் என்னை அடைந்து என்னுடனே வாழ்கின்றார்கள்.

9.26

யார் ஒருவர் ஒரு இலையோ, ஒரு பூவோ, ஒரு பழமோ, நீரோ இவைகளில் ஏதாவது ஒன்றை எனக்குப் பக்தியுடன் தருகின்றாரோ அப்படி சுத்தமான மனமுள்ளவர், பக்தியோடு கொடுத்தவகையை நான் திருப்தியுடன் புசிக்கின்றேன்.

9.27

குந்தி மகளே! நீ எதைச் செய்கின்றாயோ, எதைப் புசிக்கின்றாயோ, எதைப் படைக்கின்றாயோ? எதை தானம் செய்கின்றாயோ? எந்த தவம் செய்கின்றாயோ? அதையெல்லாம் எனக்கு அர்ப்பணம் செய்!

13

இருபத்தைந்து வருடம்

இவ்வாற நீ செய்தால் நல்லது. தியது என்ற பலந்தரும் கருமங்களின் தலைகளிலிருந்து விடுபடுகின்றாய். இத்தகைய சந்நியாச மனமுள்ளவனாய் மாறிய நீ விடுதலை பெற்றவ னையே வந்தடைவாய். நாம் இந்த வரிகளை ஆழமாகப் படித்து புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நாம் இப்போது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கையைப் பற்றிச் சொல்கின்றார். அவர் அடுத்தது எடுக்கப்போகும், பிறப்புபற்றி சொல்கிறார். தயவு செய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நம்முடைய நிகழ்கால பிறவியின் வாழ்க்கை, முந்திய பிறவியில் வாந்ததின் விளைவு, நாம் இதை நம்பினாலும், நம்பாட்டாலும், நம்பாலிட்டாலும், எற்றுக் கொண்டாலும் கொள்ளாவிட்டாலும் இது சத்தியம். நாம் ஞானம் பெறாமல் இருக்கும்வரை, மரணத்திற்ப பிறகு நமக்கு வாழ்க்கை இருக்கின்றது. கிருஷ்ணன் நம்முடைய மரணத்திற்ப பிறகு சியாக எற்கவேண்டும் என்னனம் நமக்கு வருகின்றதோ அதுதான் நம்முடைய மறுபிறவியை, மறுவாழ்க்கையை முடிவு செய்கின்றது தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நம்முடைய மறுபிறவியின் வாழ்க்கையானது, நாம் உயிர்விடும்போது, நமக்கு வரும் என்னத்தையே, முழுமையாக சார்ந்திருக்கிறது. நாம் இறக்கும்போது பணத்தைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்தால், நாம் ஒரு பணக்கார வீட்டில் மறுபடியும் பிறக்கின்றோம். இல்லையென்றால் பணத்தைப் பற்றியே எப்போதும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும், ஒரு அதிருப்தி அடைந்த மனநிலையில் இருக்கும் ஒருவராய் நாம் வாழ்க்கையை நடத்திக் கொண்டிருப்போம். நாம் உணவைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்தால், நாம் இன்ன பெருந்திங்காரகாரரோ அல்லது பண்ணையாரோ மறுபிறவி எடுக்கின்றோம். நாம் சோம்பேறியாக ஒய்வெடுப்பதை நினைத்துக் நாம் ஒரு எறுமைகாயாக மறுபிறவி எடுக்கிறோம். இதுசத்தியம். முற்பிறவியில் நினைக்கும் நம்முடைய கடைசி என்னமானது, நம்முடைய மறுபிறவியின், முதல் என்னத்தை முடிவு செய்கிறது. உண்மையில் இதைப் புரிந்துக் கொள்ள நாம் ஞானி, மரண எல்லைக்கு செல்ல வேண்டாம். நாம்

13

இருபத்தைந்து வருடம்

இதனை நம்முடைய அன்றாட வாழ்க்கையிலேயே பார்க்கலாம். நம்முடைய கடைசி என்னணம், நம்முடைய முதல் என்னத்தைப் பாதிக்கச் செய்கிறது. இவ்வாறு இரவும் நாம் இறந்து பின் மறுபடியும் ஒவ்வொரு நாள் காழலையிலும் மீண்டும் பிறக்கின்றோம். பகல் நேரத்தில், நாம் விழித்திருக்கும் நிலையில், நம்முடைய ஸ்தூலசரீரம், இந்த உடல் மூலம் நம்முடைய செயல்களைச் செய்கிறோம். நாம் தூங்கும் போது, நமக்கு கனவுகள் வந்தால், நம் கனவில் சர்ரசர்ர என்று கொண்டு, நம் கனலில் வரும் வரை இடங்களுக்குப் பயணம் செய்கிறோம். நாம் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கும்போது, கனவுகள் வராது இருந்தால் நாம் நம்முடைய காரண சரீரத்தில் இருக்கிறோம். நாம் இரவில் உறங்கும்போது, உண்மையில் நாம் நம்முடைய உடல்களை மாற்றுகிறோம். இப்படி நிகழ்வது நம்முடைய உணர்வில் தெரிவதில்லை. நாம் கனவு காணும்போது, கனவில் நாம் வேவ்வேறு செயல்கள் செய்கிறோம். நாம் ஒடுங்கி றோம். பேசுகின்றோம். சிரித்துகின்றோம். கனவில் பல விஷயங்கள் செய்கின்றோம். கனவில் நாம் ஒரு உலகத்தையே சிருஷ்டி செய்து வாழ்கிறோம். நம்முடைய உடல் படுக்கையில் இருக்கின்றது. இந்த உடல் படுக்கையில் இருக்கின்றதா? ஆனால் நம்முடைய சூக்ஷும சரீரம் கனவில் செயல்படுகிறது. அதேபோல் நம்முடைய ஆழ்ந்த உறக்கத்தில், நம் காரண சரீரம் செயல்படுகிறது. தினமும் நாம் தூங்கும்போது, உண்மையில் நாம் இறந்தும் இந்த உடலில் காழலையில் புயிதயாய்ப் பிறக்கின்றோம். நாம் தூங்கும்போது நமக்கு ஒரு கடைசி என்னம், நம்முடைய விழிப்பின்போது வரும் முதல் என்னத்தைப் பாதிக்கின்றது. நாம் அலுவலகத்தில் இருந்து வரும்போது, வழியில் எங்காவது மதிய உணவு வேண்டும் என்று நினைத்தால், மீது எறிச்சலுடன் வந்தால் மதிய உணவு காலையில் அதே மனநிலையை நாம் விழிக்கின்றோம். நாம் உறங்கும்போது ஆனந்தமான புன்னகை நம் முகத்தில் இருந்தால், மறுநாள் காலையில், சந்தோஷமாக விழிக்கின்றோம். நாம் இரவில் துர்க்குவதற்கு முன்னர், கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்துவிட்டு தூங்கவேண்டும் என்று சொல்வதின் காரணம் இதுதான். நாம் முழு விழிப்புணர்வுடன், பிரார்த்தனை செய்தால், தியான நிலைகள் நுழைகின்றோம். தியான நிலையில் நாம் ஆனந்தமாக இருப்பதை விட வழியில்லை. நாம் ஆனந்தமான நிலையில்

13

இருபத்தைந்து வருடம்

“என்ன அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “தான் பெறிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தத்தை. காவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.”

13

இருபத்தைந்து வருடம்

“என்ன அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “தான் பெறிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தத்தை. காவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார். உழக்கமித்தார்.”

தூங்கப்போனால், மறுநாள் கன்விழிக்கும்போது, அதே ஆனந்த நிலையில் விழிக்கிறோமா? இதில் மேலும் நாம் தெரிந்துக் கொள்ளவேண்டிய மற்றொரு விஷயம் என்னவென்றால், காலையில் விழிக்கும்போது, நாம் எத்தனைய உணர்வில் இருக்கிறோமோ அதே உணர்வுநிலை அன்றைய நாள் முழுவதும் நம்முடன் இருக்கும். தெளிவாக இருங்கள். காலையில் விழிக்கும்போது இருக்கும் முதல் எண்ணம், அன்றைய நாள் முழுவதும், நம்மோடு இருக்கும். எவ்வளவு பேர் இதை உணர்ந்திருக்கிறீர்கள். எழுந்திருக்கும்போது சோர்வாக ஊதர்ந்திருந்தால், அன்றைய நாள் முழுவதும் சோர்வாக இருப்பீர்கள். எழுந்திருக்கும்போது, சக்தியுட்டப்பட்ட உணர்வில் எழுந்திருப்பீர்களானால், நீங்கள் கறைசுறப்பாகவும், சக்தியுடனும் அன்றைய நாள் முழுவதும் இருப்பீர்கள். நான் சொல்கிறேன். விழிக்கும்போது குளியல் அறைக்கு நடலாமாக் கொண்டு செல்லுங்கள். பஸ்தலக்கும்போது உங்கள் பற்களில், பற்பசையை, உணர்ங்கள். குளிக்கும்போது தண்ணீரை உடல்மேல் உணருங்கள். உங்களது ஒவ்வொரு செயலிலும் உங்களது முழு விழிப்புணர்வை முழுவதுமாக கொண்டு வாருங்கள். அன்றைய நாளை, உங்கள்மனதின் எண்ணங்களால் குழப்பாதீர்கள். அதை செய்யவேண்டும் என்றால், நாம் முதல் நாள் தூங்கும்போதே ஆனந்தமான மனநிலையுடன் தூங்கவேண்டும். ஒவ்வொரு நாளும், நாம் தூங்கும்போது என்ன நடக்கின்றதோ, அதேபோன்றே நாம் மரணம் அடையும் நேரத்திலும் நடக்கின்றது. ராமகிருஷ்ணர் மிக அழகாக சொல்கின்றார். நாம் மரணம் அடையும் புது பிறவி எடுக்கும் நேரம் எப்பது, நம்முடைய ஆக்மாவானது மற்றும் உடல்கைள அனிவது போலிரதது. மரணத்தின்போது, நம்முடைய ஆக்மாவானது பழைய உடலை விட்டுவிட்டு, அடுத்த பிறவிக்கு தேவையான புது உடலை அனிகின்றது.

தெளிவாக இருங்கள், துங்கும் செயலும், இறப்பதும் வேறுவேறானது இல்லை. மரணத்தின்போது, ஆன்மாவானது எழு அடுக்குகளைத் தாண்டிச் சல்கிறது. அதன் வாசனையைப் பொறுத்தே, ஆன்மா அடுத்த செயலின்றது. முற்பிறவியின்போது ஏற்பட்ட எதாவது ஒரு ஆசைகளைப் பொறுத்து அடுத்த உடலை எடுத்துக்கிறது. அடுத்த பிறவியில் முற்பிறவி வாசனையை, உதிர்க்க உதவும் வகையில் இருக்கும் உடலை, நம்முடைய ஆன்மா தேர்வு செய்கின்றது. தயவுசெய்து இதனை நன்றாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் இப்போது எடுத்துக்கொள்ளும் முற்பிறவி வாசனையை அல்லது முற்பிறவியில் எடுத்து வந்துள்ள ஆசைகளைப் பொறுத்து அமைந்துள்ளது. நம்முடைய ஆன்மாவானது, எப்போதும், நிறைமற்ற வடிவமைற்ற பிரபஞ்ச உணர்வில் ஒன்று கலக்கவே எப்போதும் முயற்சி செய்கிறது. ஆனாலும், வாச ஆனாலும், ஆத்மாவின் தடத்தில் செய்கிறது. வாசனாக்கலால் ஆத்மாவின் தடத்தில் மாறுவதை உருவாகி, அதனால் அது பிரபஞ்ச உணர்வுநிலையில் முழுவதுமாக கலக்கமுடியவில்லை. அதனால் ஆத்மாவானது மற்றொரு பிறவியை எடுக்கிறது. அந்த பிறவியில் அந்த சயத்தைத் தழுவி, பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றுகலக்க முயல்கிறது. இப்போது, இந்த பிறவியை, எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்பதே உள்ளது. முற்பிறவியில், நிறைவேறாத ஆசைகளை இப்போது நிறைவேற்றிக் கொள்ளலாம். அல்லது மேலும் ஆசைகளை, உண்டாக்கிக் கொண்டு, இன்னும் நிறைய பிறவி எடுக்கலாம். இது நம்முடைய கையில் உள்ளது. 'சுயனை அப்படிச் சொல்கிறானே?' என விசாரித்தற்கு, 'சுயனைப் பெயிய தாயாக வேண்டுமென,' என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்றை. கனவை நிலமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவலழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் இவர் ஒப்பவென்றார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் இவர் ஒப்பவென்றார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... பலர் என்னிடம் கேட்டபோதும், சுவாமிஜி எனக்கு ஆன்மீகத்தின் மீது நாட்டம் கிடையாது, நான் தியானம் செய்யாது. ஆனாலும், நான் தியானம் செய்யும்போது, பலனாககள் தியானம் செய்தது போன்ற உணர்வை அடைந்தேன். அதற்கு என்ன அப்படித் தோன்றியது? புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் இந்த ஒரு பிறவியை மட்டும் பார்க்கிறீர்கள். இந்த பிறவியில் நீங்கள்

[ERROR page 212 - NVIDIA client error]

ஒரு இலையோா, பூவோ, பழமோா, அல்லது நீரோ இவற்றை அன்புடனும், பக்தியுடனும் யார் எனக்குக் கொடுத்தாலும் நான் அதைத் திருப்தியுடன் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்.

இதுவே தெய்வீகத்தின் சிறப்பு. கடவுளின் உயர்வே, அவர் மிகவும் எளிமையானவர் என்பதே. எளிமைத் தன்மையே கடவுளின் மேன்மை. தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள். எளிமைத்தன்மை தான் உண்மையான உயர்வு. பெரியவராக காட்டுவதற்கு உங்களுக்கு அறிவு தேவை இல்லை. யார் வேண்டுமானாலும் தன்னை உயர்ந்தவராக காட்டிக் கொள்ளலாம்.

நம்புளீந்ற் ர்ச் நம்புளீந்றற்

தேன மந்ததில் மிகவும் அழகிய பாற்க ளிருக்கின்றன. தேன பக்தர ஒருவர, எல்லோரிடமும் மிகவும் மரியாதையாகவும், எளிமையாகவும் பழகுவார்.

அதற்கு ஜென் குரு அவரிடம், எளிமையாக நடந்து கொள்ளாதீர்கள், அந்த அளவிற்கு நீங்கள் உயர்ந்தவரோா, மகோன்னதமானவரோா இல்லை, என்பார்.

எளிமை பண்பு என்பது, தெய்வீகத்தின் மிக உயர்ந்த தன்மை.

எளிமையாக இருப்பதற்கு, நீங்கள் மிகவும் உயர்ந்தவராக இருக்க வேண்டும்.

தெய்வீகத்தின் மிக உயர்ந்த நிலை எளிமைப் ண்பு. பகவான் சொல்கிறார், பத்திரம் புஷ்பம் பழம் தோயம்

ஒரு இலையோா, பூவோா, பழமோ சிறிது ஜலமோ இவ்வகை எளிய பொருட்கள் எனக்குப் போதும். நான் அவற்றை திருப்தியுடன் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். அதற்கு நான் இசைந்து பதில் மொழியாகிறேன்.

இந்த அத்தியாயத்தின் நான்காவது வரிகளில் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

'சுவன் கப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுவன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நிறுவாக்க உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவ்விசெய்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமளித்தார்.

மயா ததம், இதம் லேர்வம் வியாக்தம் : ஹார்த்தனா

நானே எங்கும், எல்லா இடங்களிலும் பரந்து இருக்கிறேன்.

நானே மூல ஆதாரமான இறுதியான உயர்ந்த தெய்வீகம்.

இப்போது ஏமலும் சொல்கிறார், எல்லாவற்றின் உள்ளும் பரவி இருந்தாலும், அவர் மகோன்னதமான உயர்ந்தவராக இருந்தாலும், அன்புடனும், பக்தியுடனும் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட எந்த சிறிய பொருளையும், திருப்தியுடன் ஏற்றுக் கொள்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம் முழுக்க எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஒப்பவேற்றார். வாழ்க்கையை வாழ தவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான எனக்குள் தெரிந்தது...

ஒரு பெரிய பிரச்சனை. நாம் ஒருவரை உயர்த்தவராக, மேன்மையானவராக உணர்ந்துக் கொண்டாலும், அவரே நம்முடன் ஒரு இணைப்பை, உறவை ஏற்படுத்திக் கொண்டால் அன்றி நாமே நம் நிலைக்கு இறங்கி வந்தால் தான், நாம் அவருடன் இணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியும்.

உண்மையான உரவு என்பது உயர்ந்தவராக இருந்தாலும் நம் நிலைக்கு மட்டும் போதாது. அவர் எல்லோரிடமும் இணைப்பைத் தேடுபவராக இருத்தல் வேண்டும். அப்படி இல்லை என்றால், அவர் மேன்மையானவராக இருந்தாலும் அவரது உயர்வால் நாம் என்ன அடைய முடியும்?

இந்தியாவில் உயர்ந்த குருமார்கள், பெரும்பான்மையினர் இருக்கிறார்கள். இது பலருக்கும் தெரியும். மீண்டும், மீண்டும் மக்கள் என்னிடம் சொல்வதுண்டு.

ஆமாம். சுவாமிஜி! இந்தியாவில் உயர்ந்தவர்கள் பலர் இருப்பது தெரியும். ஆனால் எப்படி நான், அவருடல் என்னை இணைத்துக் கொள்வது? என்னால் செய்யமுடியாதே? அவர்களால் எனக்கு ஒரு பயனும் இல்லை. நானே

இருபத்தைந்து வருடம்

வருடம்

சென்று அவர்களுடன் சேர்ந்துகொள்ளுமுடியாது. அவர்கள் எங்கோ இருக்கிறார்கள். இல்லை. அவர்கள் மிகவும் மகோன்னதமானவர்கள் என்பதில், எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. அவர்களை எப்படி அடைவது? அவர்களுடன் இணைந்து கொள்ள எனக்கு எந்த வழியும் தெரியவில்லை. அவர்களுடன் தொடர்பு கொள்வதற்கு எனக்கு எந்த வழியும் தெரியவில்லை.

இங்கே கிருஷ்ணர், சாதாரண மனிதர்களும், அவரோடு இணைந்துகொள்ள, அவரே ஒரு வழியைச் சொல்கிறார். இன்னொரு பக்கம், தன்னுடைய மிக மிக உன்னதமான நிலையையும் காட்டுகிறார். தன் உயர்ந்த நிலையை அழுத்தமாக, உறுதிப்படுத்துகிறார்.

ஒருபுறம் தன்னுடன் இணைந்து கொள்வதற்காக, வழியையும் காட்டுகின்றார். அன்போடு ஒரு இலையையோ, பூவையோ, பழத்தையோ அல்லது நீரையோ சமர்ப்பித்தால் போதும். நாள் அவரை நினைத்து எற்றுக் கொள்கிறேன். உங்களுடன் இணைகிறேன் என்கிறார்.

அதனால்தான் காலம் காலமாக, ஞானிகளும் மானிகளும் பிட்சை எடுத்து, வாழ்ந்து இருக்கிறார்கள். அப்போது மக்கள் பலரும் ஞானிகளுடன் தொடர்பு கொள்கிறார்கள். இந்தியாவில் சந்நியாசிகள் வீதியில் பிட்சை எடுத்து செல்வார்கள். புத்தர்கட தன் காலத்தில் பிட்சை எடுத்துச் சென்று உள்ளார். இப்போதான் நீங்கள் புரிந்துக் கொள்ளவேண்டும். புத்தர் தனக்கு உணவு வேண்டும் என்பதற்காக பிட்சை எடு கிறார்.

அவர் தன் இருக்கும் இடத்திலேயே உட்கார்ந்துக் கொண்டு, இருந்தால் போதும். அரசர்கள் அவருக்கு வேண்டிய உணவைக் கொண்டுவந்து கொடுப்பார்கள். அவர் கிழே இறங்கி வந்து, பிட்சை எடுத்து எதற்கு என்றால் நம்முடன் ஒரு இணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ளத்தான்.

அப்போதுதான் நம்மைப்போலவே அவரும் ஒரு மனிதர் என்பதை நாம் உணர்வோம். நாம் அவருக்கு உணவைக் கொடுக்கும்போது, அவருடன் பேசுவோம். ஒரு இணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்கிறோம். அவரும் நம்மைப் போன்றவர்தான் என்பதை உணர்ந்துக் கொள்கிறோம்.

நம்மை செலகரியமாக உணரவைப்பதற்காகத்தான், அவர் நம்முடைய

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அவன் பந்தான் எங்களுக்குத்

நிலைக்கு, இறங்கி வருகிறார். நவீன மனோதத்துவநூலில் ஒரு அழகான வார்த்தை உள்ளது.

தூரத்தைச் சுர்ன்யமாக்குதல், என்பது அது.

இடைவெளியை இல்லாமல் செய்தல், தூரத்தைச் குறையமாக்கவே புத்தர் பிட்சை எடுத்தார். இங்கே கிருஷ்ணன் முழுவதுமாக தூரத்தை இல்லாது குற்ன்யமாக்குகிறார். இந்த வரிகள் நமக்கும், தெய்வீகத்திற்கும் இடையே உள்ள தூரத்தை குற்ன்யமாக்குகிறது.

பத்ரம் புஷ்பம் பழம் தோயம் யோ மே பகுத்தியா ப்ரயச்சிதி.

எளிமையான இலையையோ, பூவையோ, பழமோ அல்லது ஜலமோ போதும். இதை நீங்கள் அன்புடன், பக்தியுடன் தந்தால் நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்.

இப்படி கிருஷ்ணன் சொல்லது தெய்வீகத்திற்கும் நமக்கும் இடையில் உள்ள தூரத்தை முழுவதுமாக இல்லாமல் பூஜ்யமாக செய்துவிடுகிறது.

கிருஷ்ணன் வெளிப்படுத்திய அடுத்த மிக முக்கியமான சத்தியம் இதுதான்.

முதலில் கிருஷ்ணன் வெளிப்படுத்திய விஷயம் என்னவென்றால் இந்த முழு பிரபஞ்சம், இந்த பிரம்மாண்டம் முழுவதும்

பக்திசாலித்தனம்தான் என்று கிருஷ்ணர் திருபணம் செய்கிறார்.

பிரபஞ்சம் அறிவினை என்பதை நாம் புரிந்துக் கொண்ட சுகமே நம் பதட்டங்கள், கவலைகள், பயம் பாதுகாப்பின்மை இவை எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபட்டு தளர்வு கொள்கின்றோம். மேலும் கிருஷ்ணன் தானே நம் பக்கத்தில் இருப்பதை சொல்லி, அவருடன் நாம் இணைந்துகொள்ள முடியும் என்பதையும் புரியவைக்கிறார்.

இந்த உலகம் பொருள், பொருள்சார்ந்த நிலை கொண்டது என்று நாம்

நினைக்கும் வரை அந்த உலகிலிருந்து நன்மை பாதுகாத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று நினைக்கிறோம். நாம் முழுமையை உணர்ந்து நாம் அதன் பகுதி என்றும் நினைக்கிறோம். முழுமையுடன் சண்டை போடுகிறோம். அதனால் நன்மைப் பற்றி, நாம் ஸ்திரமாகற்ற இருப்பதுபோல், ஆழத்தில் உணர்கிறோம். இணைப்புத் தன்மையுடன் இருப்பதை நாம் உணர்வதில்லை. நம்மால் தளர்வாக இருக்கமுடிவதில்லை. முழுமையுடன் சண்டையிடுவதால் எப்போதும் எளிமையை உணர்வதில்லை.

நாமும் முழுமையின் பகுதி என்று புரிந்து கொள்ளும் போது, முழுமை அறிவு நிறைந்தது, என்பதால் அது நம் எண்ணங்களுக்கு மறுமொழி சொல்கிறது. நம் இருப்பு நிலைக்கு, மறுமொழி தருகிறது. அதனால் நாம் துணைநிலையில் தளர்வு இருக்கிறோம். நான், மக்களுக்கு இந்த வரிகளை விளக்கும்போது, சோம்பேறி மனதின் எப்படி ஞானம் பெறுவது, என்பதை வழிகாட்டுதல் இது, என்று சொல்லுவேன். ஒருவர் சோம்பேறியாக இருந்து கொண்டு, ஞானம் அடைய விரும்பினால், இந்த வரிகள் தான் ஒரே வழி. சரியான வழி.

இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதுமே அறிவு சக்தி. அந்த அறிவு, நம் எண்ணங்கள், செயல்கள், உணர்வுகளுக்கு மறுமொழி அறித்து, இசைந்து செல்கிறது. இதை நாம் புரிந்து கொண்டால் போதும். நாம் முட்டே நம் தளர்வாக, ஒருவாக தெய்வீக உணர்வு நிலைக்கு, நிதியானந்த உணர்விற்கு தழைந்துவிடுகிறோம்.

மேலும் கிருஷ்ணன் சொல்வார், நீங்கள், நிலையான விழிப்புணர்வு நிலைக்குள், உங்களை விழா அனுமதித்து மறுகணமே, நானே உன் உங்கள் யோகத்தையும், செயல்தையும் பொறுப்பு எடுத்துக் கொள்கிறேன். உங்களிடம் என்ன குறைவாக உள்ளதோ, அதைப் பற்றிய அக்கறை கொள்ளுங்கள். உங்களிடம் என்ன இல்லையோ, அதனை நானே கொடுத்து உள்ளேன் அதைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.

அடுத்து அவர் சொல்கிறார், எளிய இலையோ, ஜலமோ, பழமோ, அல்லது

'சதன் அப்படிச் செய்கிறான்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய தூயக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயல்படுத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

பூவோ இவை எதுவாக இருந்தாலும், நீங்கள் அன்புடன் பக்தியுடன் சமர்ப்பிக்கும் போது ஏற்றுக் கொள்கிறேன் தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். தன்னிடம் இந்தப் பொருள்கள் இல்லை என்று அவர் இவற்றை உங்களிடம் கேட்கவில்லை.

நாம் நம் குழந்தைக்குப் பிஸ்கட்/ரொட்டி பாக்கெட் வாங்கிக் கொண்டு வந்து தரும் போது, அவன் அதைப் பிரிக்கும்போது என்ன சொல்கிறோம்? அம்மாவிற்கு ஒன்று கொடுத்தால்! என்கிறோம். நன்மைதப் பிஸ்கட் இல்லை என்று, நமக்கு அது வேண்டும் என்றோ அதற்கு அர்த்தம் இல்லை.

ஆனால் குழந்தை அந்தப் பாக்கெட் தைப் பிரித்து அதிலிருந்து எடுத்து நம்மிடம் தரும் போது நாம் எவ்வளவு மகிழ்ச்சி அடைகிறோம்? நாம்தான் பிஸ்கட் தைக் கொடுத்தோம். குழந்தை நமக்கென்று ஒன்று திரும்பத் தரும்போது எவ்வளவு அழகாக தெரிகிறது? நாம் குழந்தையிடம் இணைந்திருக்கிறோம். மேலும் அவனும் நம்முடன் இணைய விரும்புகிறான் என்று தெரிந்து மகிழ்ச்சி அடைகிறோம்.

அதைப்போலதான், நீங்கள் தெய்வத்திற்கு காணிக்கையாக சமர்ப்பிப்பதும், அவருக்கு இல்லை, அதனால் தான் நீங்கள் கொடுக்கிறீர்கள், என்று நினைக்காதீர்கள். முதலில் அவர்தான், நமக்கென்று எல்லாவற்றையும் அளித்தவர்ஆயிற்றும் அல்லவா!. சமர்ப்பிக்கும் போது நன்மைத் தெய்வீகத்துடன் இணைத்துக் கொள்ள நாம் விரும்புவதை காட்டுகிறோம்.

கடவுளே உங்களுடன் நான் இணைய விரும்புகிறேன்! என்று குழந்தம் நன்மைக்காட்டுகிறோம். கருவும் உடனே, அவர் என்னுடன் இணைய விரும்பும் போது, நானும் அவருடன் இணைகிறேன் என்று உணர்கிறார்.

தெய்வீகம் நமக்கு உள் வருவதற்கு, நாம் பிச்சை சமிக்கையை காட்டுகின்றோம்.

கடவுள் போன்றே தாயாகவே இருக்கிறார். தெய்வச்செய்து தெளிவாக இருங்கள்.

'சதன் அப்படிச் செய்கிறான்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய தூயக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செயல்படுத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 216 - NVIDIA client error]

பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறது அல்லது காயப்படுகிறது. இதற்கைய செயல்பாட்டில் நாம் என்ன செய்கிறோம் தெரியுமா? நாம் நம்மை, நம் அகந்தையை எப்படி மகிழ்ச்சியாக வைத்திருப்பது எப்படி என்றும் அல்லது காயப்படுத்தாமல் பாதுகாப்பது எப்படி என்று இதைப்பற்றி எப்போதும் என்கிறோம்.

நான் என்ன சொல்கிறேன் என்பது உங்களுக்கு புரிகிறதா? மீண்டும், மீண்டும் நாம் இதைப் பற்றிய வழிகளையே தேடுகிறோம். அகந்தையை எப்போதும் மனஅழுச்சியான நிலையில் வைக்கும் வழிகளைத் தேடுகின்றோம். அல்லது அது காயப்பட்டால் தடுப்பதற்கான வழிமுறைகளைத் தேடுகிறோம்.

விட்டு விடுதலையாவதைப் பற்றியோ, பிரபஞ்ச சக்தியிடம் சரணாகதி செய்து சுந்தரிமாரக இருக்கமுடியும் என்பதைப் பற்றியோ நாம் புரிந்து கொள்வதில்லை. சரணாகதியின் நிச்சயம் நம் முழு சுந்தரத்தையும் அடைகிறமுடியும். அப்போது நம் சுமைகள் போய்விடும். ஆனால் நாமோ இதைப்பற்றி அறிந்து கொள்வதில்லை.

ஞானகுருமார்கள் அனைவருமே சரணாகதி பற்றி பேசியுள்ளார்கள். அது மிகமிக சுத்திரமான வழி. நம் அகந்தையால் அதை மிகவும் கஷ்டமான வழியாக நாம்தான் மாற்றிவிடுகிறோம். பிரபஞ்ச சக்தியிடம் நாம் முழுநிலவில் சரணாகதி செய்யலாம். முதல்நிலை, அதாவது அடிப்படையில் நம் செயல்கள் அனைத்தையும் பிரபஞ்ச சக்தியிடம் சரணாகதி செய்துவிடுவது.

நாம் எதைத் தெரிந்தாலும், முழு சரணாகதியுடன் செயல்படுது. பிரபஞ்ச சக்தியிடம் முழுமையாக சரணாகதி செய்வது. நம் செயல்கள் எல்லாவற்றையும் அவை நல்வழியே எடுவாக எதுவாக இருந்தாலும் பிரபஞ்ச சக்தியிடம் சரணாகதி செய்வது. அப்படிச் செய்வதால் பிரபஞ்சம் நம்மைப் பற்றிய முதல்நிலை.

திருஷ்ணன் தெளிவாக இந்த வரிகளில் சொல்கிறார். உங்களின் செயல்கள், பூஜைகள், தவங்கள் இவற்றை என்னிடம் முழுமையாக சரணாகதி செய்யும்போது உங்களின் நல்ல அல்லது கெட்ட செயல்களின் விளைவுகளுக்குநானே பொறுப்பாகிறேன்.

மக்கள் பலர் தினமும் கோவிலுக்குச் சென்று வழிபடுவார்கள். நான் தினமும் கோவிலுக்குச் செல்கிறேன் என்று அகந்தையோடு அவர்கள் செயல்படும்போது என்ன ஆகின்றது? பக்தியில்லாமல் யந்திரத்தன்மைக சில மந்திரங்களைச் சொல்லி, கொழுஸம் பூக்கை இலைவன் மேல் போடுவார்கள். அவ்வளவுதான். கோவில்களில் பண்ணிதர்கள் செய்வதெல்லாம் வெறியில் கொட்டுவதுதான் பத்து பதினெந்து வருடங்களாக அவர்கள் செய்வதெல்லாம் வெறியில் கொட்டும் செயல்தான்.

பூஜைநடக்கும்போது, நீங்கள் மந்திர உச்சாடனம் செய்யாது தெய்வத்திடம் முழு ஈடுபாட்டுடன், சரணாகதி மனநிலையுடன் செய்யுங்கள். அதுதான் உங்கள் முடிவான, கடைசி பிரார்த்தனை போல் செய்யுங்கள். இந்த முழுமையே முடிவடையும் நிலையில் இருப்பது போலவும் செய்யுங்கள். உங்கள் பிரார்த்தனையை முழுமையாக உணருங்கள். உங்கள் பூஜைகள் வீண்போன்ற நிலையிலேயே சரணாகதி செய்யுங்கள். நீங்கள் எந்த செயல் செய்தாலும் இதேபோன்ற உணர்வுநிலையிலேயே செய்ய வேண்டும்.

பிரார்த்தனை என்பது மட்டும் இல்லை. நம்முடைய செயல்கள் போவுமே இந்த நிலை சரணாகதியுடன்தான் எடுக்கப்பட வேண்டும். நாம் சரணாகதி செய்யும்போது மிகவும் லேசாகிவிடும். பாருங்கள்! சரணாகதி செய்யும்போது நம்முடைய செயல்திறன் உயர்கின்றது. இது முற்றிலும் உண்மை. நாம் செய்யும் செயல்கள் எல்லாவற்றையும் நாம் சரணாகதி செய்யும்போது, அந்த செயல்களால் வரும் பின்விளைவுகளைப் பற்றிய கவலைகள் நமக்கு இல்லாமல் போகிறது. பந்து இப்போது கடவுளின் பக்கம் உள்ளது. அவர் சொன்னபடி செய்கிறது. எந்த நடக்க வேண்டுமோ, அது நடக்கிறது. எல்லாம் தெரிந்த அவருக்கு சிறந்தழைத் தரவும் தெரியும்.

சரணாகதி செய்யும்போது, நம் எல்லாச் சுமைகளும், கடவுளின் தோள்களுக்கு சென்றுவிடுகிறது. நல்லது அல்லது கெட்டது எது நடந்தாலும் அது அவரின் பொறுப்பு என்றாகிறது. அவரின் கைகளில் எதுவும் எப்போதும் தவறாக போகாது என்றும் தெளிவு நமக்கு வருகின்றது.

'சதான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பெரிய துனாக கண்டவர் என தன்னை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தன்னை திரும்பக் கூடல், பொறுள், இவை அனைத்தையும் செவ்வழித்து என்னைப் படிக்க கைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.'

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தந்தது.

இப்போது இரண்டாம் நிலை சரணாகதிக்கு வருவோம். இது பட்டறிவு, மனம் சார்ந்தது. இதனை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது முதல் நிலை சலபமானது. உங்களின் செயல்களை சரணாகதி செய்யுங்கள் என்று நான் சொல்லும்போது, சரி சுவாமி, நான் முழுவதுமாக சரணாகதி செய்துவிட்டேன் என்று எல்லோரும் சொல்லமுடியும். ஆனால் மனதை சரணாகதி செய்வது மிகவும் கஷ்டமான ஒன்று. இென்றால் அது நம் கைகளில் இல்லை. பாருங்கள், உங்களின் செயல்களை நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். அதனால், கடவுளே! நான் சொல்லும் செயல்கள் எல்லாவற்றையும் உங்களிடம் சரணாகதி செய்துவிகிறேன், என்று நாம் எல்லோருமே சொல்ல முடியும். ஆனால் இதைக்கொண்டு நம் மனம் சும்மா இருக்குமா? முடியாது என்று சொல்லும். இல்லை, இல்லை, இல்லை என்று தொடர்ந்து சொல்லிக் கொண்டே இருக்கும். நீ எப்படி இதைச் செய்யலாம்? உன் எதிர்காலத்தைப் பற்றி நினைத்தாயா, என்றெனும் மனம் சொல்லும். அது தொடர்ந்து இப்படி ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டே இருக்கும். மேலும் ஒரு விஷயம், நான் மிகப்பெரிய சத்தியங்களைப் பற்றி பேசும்போது, உங்கள் மனம் மட்டும் தொடர்ந்து அதைப் பகுத்து ஆராய்ந்து கொண்டே இருக்கும். தன்னிடம் உள்ள குறைந்த பட்டறிவைக் கொண்டு அலசிக் கொண்டே இருக்கும். சுவாமிஜி என்ன சொல்கிறார்? அது எப்படி நடக்க முடியும்? அவருக்கு முழுமையாக தெய்வத்திடம் சரணாகதி செய்வது பற்றி நான் எப்படி நினைப்பது? என்று என்னும் உங்களை தள்ளிநிறுத்தி கொள்வாப்பிளை பார்க்க ஆரம்பிக்கும். தன்னிடம் உள்ள புத்திசாலித்தனத்தைக் கொண்டு திரும்ப, திருப்ப தர்க்கித்தியாக ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கும். பாருங்கள், நாறு வருடங்களுக்கு முன் யாரோ ஒருவர் பூமி சுற்றினைச் சுற்றி வருகிறது என்று சொன்னார். அதைக் கேட்ட மக்கள், சொன்னவர் மேல் கற்களை எறிந்தார்கள். ஆனால் இப்போது விண்வெளியாப்புவெளிமாக அந்த உண்மை ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு உள்ளது.

இருநூறு வருடங்களுக்கு முன்பு யாராவது, உலகின் அந்நதப் பக்கம் உள்ள மக்களோடு, நம்மால் பேசமுடியும் என்று சொன்னால், மக்கள் அவரைப் பார்த்து சிரித்து எள்ளனம் செய்து இருப்பார்கள். ஆனால் இப்போது அது ஒரு உண்மை நிகழ்வாக இருக்கிறது. நமது மனம் பட்டறிவை சார்ந்து இருப்பதால் சில விஷயங்களை அதனால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில்லை. உங்களது அமைப்பில் பதிநொரு பரிமாணங்கள் இருக்கின்றன என்று நான் சொன்னால் நீங்கள் என்ன நினைப்பீர்கள்? சுவாமிஜி, நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்? அது எப்படி முடியும்? என்று சொல்லி இருப்பீர்கள். அனாலோதான் மனம், பட்டறிவு இவைகளை சரணாகதி செய்யதல் வேண்டும் என்கிறேன். பிரபஞ்ச சக்தியிடம் உங்களது மனம், பட்டறிவு இவற்றை சரணாகதி செய்யதல் பல உண்மைத சத்தியங்களைப் பற்றி உண்மை புரியவரும். சரணாகதி செய்யவில்லை என்றால் நீங்கள் தடைப்பட்டு நின்றுவிடுவீர்கள். உங்கள் பட்டறிவு முன்னேறவிடாமல் உங்களுக்குத் தடையாக மாறும்.

ஒருமுறை சரணாகதி செய்து, அந்த அனுபவத்தை உணர்ந்துவிட்டீர்கள் சென்று, அனுபவிக்க தொடங்குவீர்கள். வார்த்தைகளைத் தாண்டி மூன்றாவது நிலை சரணாகதி மிகவும் கஷ்டமானது. அது புலன்களைச் சரணாகதி செய்யது. மகாபாரத்தில் சொல்லப்பட்ட சிறியகதை ஒன்று சரணாகதியைப் பற்றி விளக்குகிறது. ஒருமுறை கிருஷ்ணரும், அர்ஜுனனும் வெளியில் உலா சென்று கொண்டு இருந்தார்கள். அவர்கள் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, கிருஷ்ணர் திடீரென ஒரு மரத்தை அருகே நின்று காட்டினார். பின் அவரிடம் இதோ பார் அர்ஜுனா! அந்த மரத்தில் ஒரு பச்சைக் காய்ந்து தெரிகிறதா? என்றார். உடனே அர்ஜுனனும் பதில் சொல்லத் தொடங்கினார். ஆமாம் கிருஷ்ணா தெரிகிறது. அந்தப் பச்சை காய்க்கையை என்னால் பார்க்க முடிகின்றது.

'சுவாமி! இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக உடல், பொருள், ஈவி இனைத்தையும் செவைழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார். இருபத்தைந்து வருடம்'

'சுவாமி! கப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக உடல், பொருள், ஈவி இனைத்தையும் செவைழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார். இருபத்தைந்து வருடம்'

[ERROR page 219 - NVIDIA client error]

மதத்தில் பூஜையைச் சேவை என்பதன் காரணம் அழுதான்.

சேவையின் கருத்தை நாம் புரிந்துக் கொள்ளவேண்டியது அவசியம். கல்லில் உயிரோட்டமான சக்தி இருக்கின்றது என்பதையும், அந்தச் சக்திக்கு, இரவும் பகலும் சேவை செய்ய முடியும் என்பதையும், தர்க்கமையத்தில் உள்ளவர்கள் புரிந்துக் கொள்வது கஷ்டம்.

ஒரு சிலை, விக்கிரகத்தில் உள்ளே உள்ள உயிரோட்டமான சக்திக்கு சேவை பண்ணுவதைப் புரிந்துக் கொள்வது கஷ்டம். முழுஉணர்ப்புவமாக சேவை செய்யும் பலரை நான் பார்த்திருக்கின்றேன். உண்மையை மட்டும் அல்லாமல் அவர்கள் தங்கள் பக்தியை அந்த விக்கிரகத்திடம் வெளிப்படுத்தி வழிபாடு செய்வார்கள்.

ராமகிருஷ்ணர் பிறம்பிறந்த வாழ்க்கை சிறத்திலிருந்து நாள் ஒரு கதையை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். இது வெறும் கதை அல்ல. உண்மையில் நடந்த நிகழ்வு. பக்தி, வழிபாடு பற்றியும் அதன் ஆற்றல் சிறப்பையும் அது காட்டுகிறது.

இந்தியாவில், கல்கத்தாவின் அருகில் தக்ஷிணேஸ்வர் என்னும் இடத்தில் மா காளி கோவிலில் ராமகிருஷ்ணர் பண்ணித்துரை இருந்தார். அந்தப் பக்கங்களில் சங்கு அல்லது கடல் சிப்பி இவைகளால், செய்யப்பட்ட வளையல்களை அண்ணை காளிக்கு, பக்தர்கள் காணிக்கையாகக் கொடுப்பார்கள். அவ்வகையான பழக்கம் அந்தக் கோயிலிலும் உண்டு.

ஒருமுறை, ஒரு பக்தர் நாள் வளையல்களை அண்ணைக்குக் காணிக்கையாக செலுத்தவதற்காக கொடுத்தார். அண்ணைக்கு நான்கு கைகள் உண்டு. வலது புற கை அபயமுத்திரை காட்டும். இது துப கை வரமனிக்கும் நிலையில் இருக்கும். அசுரனின் தலை இடது புறத்தில் சூரியவாளுடன் ஊனாத்தை காட்டும். வேறொருபுறம் அசுரனின் தலை காணப்படும். அது அந்ததையை உணர்த்துவதால் இருக்கும். வாள் வைத்திருக்கும் கையில் வாளை எடுத்து திரும்ப வைக்கமுடியும்.

காளி பூஜையின்போது ராமகிருஷ்ணர் அண்ணையின் மூன்று கைகளிலும் அந்த சங்கு வளையல்களை அணிவித்து விட்டார். அசுரன் தலை இருக்கும் கையில் வளையலை நுழைக்க முடியவில்லை. அதனால் அந்த வளையலை அவர் போட்டு

டுவிடவில்லை.

அங்கிருந்த மற்றொரு பண்ணிதார் ராமகிருஷ்ணரைக் கிண்டலாக, என் நாள்காவது வளையலால் போடவில்லை, என்று கேட்டார். அசுரன் தலை இருப்பதால் தன்னால் அணிவிக்க முடியவில்லை என்று ராமகிருஷ்ணர் பதில் சொன்னார்.

அதற்கு அந்தப் பண்ணிதார், நீங்களே உணர்ந்த காளிபக்தர். காளியிடம் கேட்டிருக்கலாமே? அும்மா கையில் உள்ள தலையைக் கொஞ்சும் கீழே விடுங்கள் என்று. நீங்கள் அப்படியே வளையலைப் போட்டு இருக்கலாமே என்றார்.

ராமகிருஷ்ணார் இதை மிகவும் சிரத்தையாக எடுத்துக் கொண்டார். உடனே அண்ணையிடம், அம்மா என்னைக் கொஞ்சும் வளையலைப் போடவிடு, என்று கேட்டுக்கொண்டார். அண்ணையும் தலையைக் கீழே போட்டார். உடனே அவர் வளையலை அணிவித்துவிட்டு, பிறகு தலையைத் திரும்ப அண்ணையிடம் பிடித்துக் கொடுத்தார்.

இப்போதுகூட தக்ஷிணேஸ்வரி கோவிலில் உள்ள காளியின் கைகளில் இந்த நாள்கு வளையல்களையும் நீங்கள் பார்க்கலாம். காளியின் சிலையில் எந்தவித பிளவுகளும் இல்லை. வளையலிலும் எந்தப் பிளவும் இல்லை.

அண்ணையின்கைகளில் அந்த வளையல்கள் இருக்கும். அது எப்படி அணிவித்து இருக்க முடியும் என்று உங்களுக்கு ஆச்சரியமாகத் தோன்றும்.

காளியிடம், ராமகிருஷ்ணருக்கு இருந்த ஆழ்ந்த பக்தியைப் பார்த்து, நீங்கள் மரியாதையுடன் நம்பித்தான் ஆகவேண்டும். கல்கத்தாவிற்கு எப்போதாவது செல்லும்போது தவறாமல் இந்தக் காளியைச் சென்று பாருங்கள்.

நான் அந்தக் கோவிலுக்குச் சென்று உள்ளேன். அப்போது ராமகிருஷ்ண ஆஸ்ரமத்தில் நான் தங்கி இருந்தேன். ஆஸ்ரமவாசியாகச் சென்றேன். அதனால் வளையலைத் தொட்டுத் தொட்டும் பார்க்க அனுமதிக்கப்பட்டேன். தொட்டுத் மட்டும் பார்க்கவில்லை. என்கலாது பிளவு உள்ளதா? என்று சுழற்றிப் பார்த்தேன். ஒருவேளை

'கசடு அப்படிச் சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சோதனை பெற்ற தூய்மை வேண்டுமென்றால், வேறு சிறுவயதிலிருந்தே கண் டவர் என் தத்தை. கனவை நிழமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் பஷக் கவத்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கமனித்தார்.'

9

29

நான் யாரையும் வெறுப்பும் இல்லை ; யாரிடமும் பாரபட்சமாகவும் இருப்பதில்லை. நான் எல்லோரிடமும் சமமாகவே இருக்கின்றேன்.

9

30

மிகவும் பாவம் செய்தவராக இருந்தாலும், அவன் பக்திபூர்வமான

9

31

அவர் மிக விரைவிலேயே தர்மவானாகி, முடிவில்லா சாந்தி நிலை பெறுகிறார். குந்தி மைந்தனே! என் பக்தனுக்கு என்றும் அழிவில்லை என்று துணிவோடு அறிவிப்பாயாக.

9

32

பிரியமானவனே! என்னையே, சரண் என அடைந்தவர்கள், பெண்கள், வைசியர்கள், வேலை செய்பவர்கள், பாபிகள் கூட உயர்ந்த நிலைபெற்றைப் பெறமுடியும்.

9

33

அப்படியிருக்க கற்றவர்கள், தர்மவான்கள், பக்தர்கள், ராஜரிஷிகள் அவர்கள் அடையும் உயர்ந்த நிலையைப் பற்றி சொல்லவும் வேண்டுமோ?

9

34

உன்னுடைய மனதை என்னிடம் சரணாகதி செய்துவிடு. எனக்கே பக்தனாக இரு. எனக்கே பூஜை செய். என்னையே வணங்கி இரு.

இப்படி என்னுடன் இணைந்து, என்னையே உன் உயர்ந்த லட்சியமாக்கி, ஒரே பாதுகாப்பாக நினைத்து என்னிடம் நிலைநிறுத்துவாயானால் நிச்சயமாக நீ என்னையே அடைவாய். ஒரு ஞானமடைந்த குரு இந்த உலகத்திலிருந்து எதையுமே பெற விரும்பமாட்டார். உயர்ந்த ஞானத்தை உணர்ந்ததற்கு அவர் பொருள்சார்ந்த விஷயங்களைத் தான்டி சென்றுவிடுகிறார். யாரிடமிருந்தும் அவர் எவ்வற்றைப் பெற விரும்பப் போகிறார்? அவர் இங்கு இருப்பதற்குத் தான் கருணையின் வெளிப்பாட்டால், மனிதகுலம் விழித்து அந்த உண்மையைப் புரிந்துக் கொள்ளவே தன் கருணையால் இங்கு இருக்கின்றார்கள்.

குருவின் வார்த்தைகள், செயல்கள் இவற்றில் எல்லாம் அவருக்கு என்று தனிப்பட்ட பொருள் சார்ந்த பற்று எதுவும் இல்லை என்பதை ஒரு பக்தன் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம். இல்லையென்றால் அந்த பக்தர் தனக்குத்தானே தொடர்ந்து சந்தேகங்களையும், துன்பங்களையும் உருவாக்கிக் கொண்டே இருப்பார்.

குருவானவர் ஞானம், கருணை இவற்றினால் பொங்கி வழிந்து கொண்டு இருக்கிறார். தான் கண்ட அறிவை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறார். குருவின் இத்தகைய உயரிய பண்பை பக்தர் புரிந்து கொள்ளும் வரை அவர் குருவை பின்பற்றுவதற்கு இரண்டு அல்லது மூன்றுமுறை யோசிக்க தொடங்குவார்.

தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். உண்மையான குருவானவர் எவருடனும், வெறுப்புடனா இருப்பதில்லை. இந்த முழு பிரபஞ்சமும் தன்னுடையது என்பது குருவிற்க்கு தெரியும். அப்படியிருக்க அவர் யாருவர் மீத் வெறுப்புக் கொள்ள வேண்டிய அவசியம் எங்கே உள்ளது?

பாருங்கள் எப்போது எரிச்சல் உள்ளே வருகிறது? நம்மிடம் இல்லாத ஒன்று நாம் விரும்பும் ஒன்று வேறு ஒருவரிடம் இருக்கிறது என்கிறபோதுதான் எரிச்சல் தோன்றுகிறது. நமக்கு அவசியமான தேவையான இருக்கும் ஒன்றின் மேல் ஆசை கொள்வதில் தவறு எதுவும் இல்லை. மற்றவர்களிடம் இருப்பதைப் பார்த்து, அவர்கள் விரும்புவதைப்பார்த்து அனலேனமக் வேண்டும் என்று விரும்புவதுதான் பிரச்சி னைகள் ஆரம்பமாகிறது. நாம் பிறக்கும்போதே, ஒவ்வொருவரும் குறிப்பிட்ட வகையான ஆசைகளுடனேயே பிறந்து இருக்கிறோம். அந்த ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்குத் தேவையான சக்தியையும் நம்முடன் கொண்டு வந்து இருக்கிறோம்.

ரமண மகரிஷி மிகவும் அழகாக சொல்கிறார். ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தேவையானவற்றைப் பூர்த்தி செய்யும் ஆளவு சக்தியை இந்த பிரபஞ்சம் கொண்டுள்ளது. ஆனால் தனிமனிதனின் விருப்பத்தைக் பூர்த்தி செய்யதற்கு, அதனிடம் போதுமானது இல்லை. மற்றவர்களைப் பார்த்து, அவர்களின் ஆசைகளைப் பார்த்து அவற்றை நமது குறிப்பில், விருப்பமாக நாம் சேர்த்துக் கொள்கிறோம். அதனால் நமது தேவைகள், ஆசைகளாக மாற்றிவிடுகிறது.

நம்முடைய பக்கத்துவீட்டுக்காரர் புதிதாக குளிர்சாதனப் பெட்டி வாங்கினால் நம் வீட்டுள் வெப்பம் தீரோ என்று அதிகமாகவிடுகிறது. உங்கள் வாழ்க்கையை உற்று கவனித்தீர்கள் எல்லாரால் உங்கள் வாழ்வின் செயல்கள் எல்லாம் மற்றவரோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்ததால், செய்யப்படுகிறன என்று தெரியும். புத்தர் சொல்கிறார். தொடர்பின்றி எதுவும் இந்த பிரபஞ்சத்தில் இருபதில்லை. (சற்றுண்ய ஞானற் ஸ்வபாவநிர்ணயம்) பாருங்கள் எல்லா துணை ங்களின்றி கஷின்று என்ப ஸ்வபாவநிர்ணயம்) சோற்களும் எப்போது வருகிறன? நிலத்து கொடுத்து, உயிரம் ஒல்லி, அழகு அகோரம், என்று மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போதுதான் வருகிறன. நான் சொல்வது சரிதானே?

நீங்கள் மனிதர்கள் இல்லாத தனியான தீவு ஒன்றில் இருப்பதாக கற்பனை செய்து பாருங்கள். அப்போது இந்த கீழடி மட்டும் இருப்பீர்கள். அப்போது இந்த துணை சோற்களுக்கு ஏதாவது அர்த்தம் இருக்கிறதா? அதற்கு என்று ஏதாவது தொடர்பு உள்ளதா?

கெட்டதான ஒன்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதால்தான் நல்லதாக ஒன்று தெரிகிறது. நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் விஷயங்களுடன், தொடர்ந்து ஒப்பிட்டுப் மூலமாகவே நம்முடைய வாழ்க்கை ஒடிக் கொண்டிருக்கிறது. அதனால், நம்மிடம் இல்லாத, நாம் விரும்பும் ஒன்று மற்றவரிடம் இருக்கும்போதுதான், பொறாமை, எரிச்சல் போன்ற உணர்வுகள் எழுவது இயற்கைதான். அவை வெளிப்படையாக வெளிப்பட வேண்டும்.

நமக்கு உண்மையில் என்ன வேண்டும் என்பதைப் பற்றிய தெளிவான நம்பிகள் இருந்தால் போதும். மற்றவர்கள் நிலைப்பதைப் பற்றியோ, அவர்களிடம் இருப்பதைப் பற்றியோ கவலைப்படாமல் நம்முடைய தேவைகளை கவலைப்படாமல் நம்முடைய தேவைகளை கவனித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்று.

இந்த வரிகளில் இருள்ஷண் சொல்கிறார், தான் யாரையும் வெறுப்பதில்லை என்று மேலும் சொல்கிறார். தான் யாரிடமும் பாரபட்சமாக நடத்துக் கொள்வதில்லை என்று.

சாதாரணமாக நாம் நமது வாழ்க்கையில் யார் உதவி செய்கிறார்களோ, அவர்களிடம் நல்லவிதமாக ஒருதலைப்பட்சமாக நடத்துக் கொள்கிறோம். நம் வாழ்க்கைக்கு உபயோகமாக இருப்பவர்களுடன் நட்புடன் இருக்குமாறு குழந்தைப்

தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். இருப்பதை நிறுத்து வருடம் போராடுவான். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபெறுதான் அவர் தம் வெளுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பிறகு எனக்குப் பணிந்து எங்களுக்கு

தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். இருப்பதை நிறுத்து வருடம் போராடுவான். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபெறுதான் அவர் தம் வெளுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பிறகு அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பிறகு

முழுமையாக்க நம் சக்தியைச் செலவிடுவோம்.

இந்த வரிகளில் இருள்ஷண் சொல்கிறார், தான் யாரையும் வெறுப்பதில்லை என்று மேலும் சொல்கிறார். தான் யாரிடமும் பாரபட்சமாக நடத்துக் கொள்வதில்லை என்று.

சாதாரணமாக நாம் நமது வாழ்க்கையில் யார் உதவி செய்கிறார்களோ, அவர்களிடம் நல்லவிதமாக ஒருதலைப்பட்சமாக நடத்துக் கொள்கிறோம். நம் வாழ்க்கைக்கு உபயோகமாக இருப்பவர்களுடன் நட்புடன் இருக்குமாறு குழந்தைப்

18

இருபத்தைந்து வருடம்

பருவத்திலிருந்தே குற்றுத்தறப்படுகிறது. நமக்கு பதிலுக்கு என்ன கிடைக்கிறதோ, அதை வைத்துதான் நன்பர்களையே சோத்த்துக் கொள்கின்றோம். எல்லாமே வியாபார பரிமாற்றம் போலாகி, அளவு குறைக்கப்பட்டுவிட்டது. யாராவது நம்முடன் இனிமையாக இருந்தால் நாமும் அவருடன் நல்லவிதமாக இருக்கின்றோம். யாராவது நம்மிடம்க்காய்ப்பட்டுத்துவதுபோல்ஞதாவதுசோல்லிவிட்டால், அவர்கள் நமக்கு எதிரியாகி விடுகிறார்கள். நாம் வெளி உலகில், மற்றவர்கள் சொல்வது செய்வது, இவற்றை மிகவும் பார்த்துப் அடைகிறோம். நம்மிடம் யார், யார் எப்படி நடந்துக் கொள்கிறார்களோ அதை வைத்து அவர்களை வெவ்வேறு இடங்களில் வைக்கின்றோம். நாம் பிச்சைக்காரர்களாக இருக்கும் வரை மற்றவர்களை பணக்காரர். எல்லாம் என்றுபாகுபடுத்திப் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கின்றோம். ஒரு பிச்சைக்காரர்இடை விடாமல் அதை கொடுக்கும் நபரை தேடிக் கொண்டு இருப்பார். அவர் எதை பிச்சையாகக் கேட்கிறாரோ அதற்கும் இருப்பார். அவர் சனாளியில் காசுகளைக்காக பிச்சை எடுக்கிறான். நாயோ நாயின் கோவிலில் சேட்விலம் எதாவது ஒன்றிற்காக, வேறு எதற்காகவாவது பிச்சை கேட்கிறோம். உண்மையில் இவை இரண்டிற்கும் வித்தியாசம் எதுவும் இல்லை. நாம் எதையாவது தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டு இருக்கின்றோம். நாம் பிச்சைக்கு கேட்கும்போது, நாம் கேட்பதைத் தருபவர்களை நல்லவர்கள் என்கிறோம். யார் நாம் கேட்பதைத் தருவதில்லையோ அவர்களையெல்லாம்குறுப்பட்டியலில் வைர்க்கின்றோம். நாம் தெரிந்தோ, தெரியாமலோ எல்லா நேரங்களிலும் இதுபோலத்தான் செயல்படுகிறோம். ஒரு ஞானகுருவிற்கு தேவைகள் என்று எதுவும் இல்லை. அவர் தொடர்ந்து கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறார். அது முற்றிலுமான மாறுபட்ட பாத்து விளையாடல். அன்பு காட்டுவது மட்டுமே அவரின் உண்மைத் தன்மையாக இருக்கின்ற காரணத்தால், அந்த அன்பை எப்பொழுதும் வெளிப்படுத்தி இருபாறச் செய்கிறார். யார், யார் அதைப் பெற்றுக் கொள்கின்றார்கள் என்பதைப் பற்றி அவர் கவலை கொள்வதில்லை. எதைப்பற்றியும் நினைக்காமல் தருகிறார். மலையிலிருந்து நதியானது ஒரு பகுதி விட்டு

18

இருபத்தைந்து வருடம்

மற்றொரு பகுதிக்கு பல வழிகளில் பாய்ந்து ஓடிச் சென்று கடலில் கலக்கிறது. தனது பாதையில் பலவகையான கற்களையும், புற்களையும் அது சந்திக்கிறது. பல்வேறு வகை மக்கள் அந்த நதியில் நீராடுகிறார்கள். ஒரு எருமைகளைக் கூட குளிக்கின்றன. அந்த நதியானது அவர்களை எல்லாம் வேறுபடுத்திப் பார்க்கின்றதா? நான் இவ்வகையில் இருக்கும் மக்களுக்குத் தான் தண்ணீர் தருவேன், என்று அந்த நதி சொல்கிறதா? மகிழ்ச்சியாக, யார் வந்து தன்னைத் தொடுகிறார்கள் என்பதைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் அந்த நதி தொடர்ந்து ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒரு ஞானகுருவின் செயல்கள் எல்லாமே இதேப்போல்தான். இந்த வழியான வாழ்க்கையை நாம் எல்லோருமே வாழ்முடியும். இந்த பிரபஞ்சம் நமக்கு தேவையானவைகளை நம் மீது பொழியறுது என்பதை நாம் புரிந்து கொண்டால் அதைப் போல இன்பம் ஏதும் இல்லை. பின் நாம் யாரிடமும் சென்று எதாவது பிச்சை எடுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. நம்மைச் சுற்றி யார் இருந்தாலும் இதைப்பற்றி எல்லாம் நினைக்காமல் நாம் தொடர்ந்து அன்பான வார்த்தைகளையே பேசி, அன்பு சக்தியை நம்மிடம் சுற்றி பரவச் செய்வோம். நாம் எங்கு சென்றாலும் நேர்மையான சக்தியின் மூலம்பிறப்பான நாம் இருக்கும் தொங்குவோம். அந்த சக்தி எதையும் எதிர்பார்க்காமல் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும். இப்படிப்பட்ட கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், ஒருவன் வெறுப்புக்குத்தக் செயல்களைச் செய்து இருந்தாலும், பாதிக்கப்படுவமன சேவையில் ஈடுபடும்போது அவர் தர்மவானாகிறார். அவர் வினையில் அழிவில்லாதவராகி, நிலையான முடிவில் விழிப்புணர்வு நிலையைப் பெறுகிறார். உல கெளந்தியோ, குந்திமகனே, என் பக்தனுக்கு என்றுமே அழிவில்லை என்பதை துணிவுடன் அறிபிப்பாயாக! தன்னுடைய பக்தனுக்கு என்றும் அழிவில்லை என்று கிருஷ்ணன் சொல்கிறார்.

18

இருபத்தைந்து வருடம்

அவர் சொல்கிறார், நான் உள்ளிடம் மட்டும் இதனை உணர்ந்திருந்தால் போதும். நியே இதனை இந்த மனுஷ உலகத்திற்கு அறிவிப்பு செய். என் பக்தனுக்கு என்றும் அழிவில்லை என்கிற அழியாத அவர் இந்த வாழ்க்கையைச் சொல்கிறார். ஶிப்ரம் பவுதி தர்மாத்மா ஸேஸ்வத்சார்ந்திம் நிகச்சுதி

18

இருபத்தைந்து வருடம்

"சதன் கிட்புட் சொல்கிற்கல்?" என விசாரித்தற்கு, "தான் பெறிய ஞானக் கவண்டு மென, எண சிறுவயதிலிருந்து கனவு கண்டவர் என் நதை. கனவை திருமாற் றடல், பொருள், இவை கைத்தெயும் செலவழித்து என்னைப் பற்றி கவல்தார். வெற்றிக்கு உர்க்களித்தார்.

கொள்ந்தேய ப்பக்தி ஜானதி நமே பக்தா ப்ரணயஸ்யதி எவர் விரைவில் தர்மவானாகி, இந்த சத்தியத்தைப் புரிந்துக் கொள்இறாரோ, அவர் நித்யானந்தத்தில் நுழைந்து நித்யானந்த நிலையை அடைகிறார். குந்தி மகனே, கொள்ந்தேயா, துணிவுடன் இதனை அறிவிப்பு செய்ய. ப்ரீதிக்குத்துவி என்பதன் பொருள் துணிவுடன் உறுதிப்படுத்து என் பக்தனுக்கு என்றும் அழிவில்லை. மீண்டும், மீண்டும் புரிந்து கொள்ளுங்கள். இந்த பிரபஞ்சம் அறிவு நிறைந்தது என்பதை. தயவு செய்து தெளிவாக இருங்கள். உங்களுக்கு என்றுமே அழிவில்லை. உங்களுக்கு என்றுமே மரணம் கிடையாது. ஏனென்றால் இந்த பிரபஞ்சத்தில் வேறு எங்காவது, நீங்கள் இருந்து கொண்டு இருப்பீர்கள். இந்த உடல் வேண்டுமானால் போய்விடலாம். ஆனால் நீங்கள் என்றுமே இருந்து கொண்டு இருப்பீர்கள். இந்த முழு பிரபஞ்சமும் அறிவு நிறைந்தது. இந்த அண்டவெளி படைப்பு சக்தி, அறிவுதான் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்வதன் மூலம் வாழ்க்கையில் நமக்கு வேண்டியவற்றை கொடுக்கும் ஆசிர்வாதமாக மாறிவிடும். நமக்கு என்ன குறைவாகவும் இல்லாமல் இருக்கிறதோ, அவை கொடுக்கப்படும். நம்மடை என்ன உள்ளதோ, அது பாதுகாக்கப்படும். ஒரு நடைமுறையான விஷயத்தை சொல்கிறேன். கேளுங்கள். இப்போதே முடிவு செய்யுங்கள். இன்றிலிருந்து நான் ஆனந்தமான மனநிலையில், ஆனந்தம் தரும் வழியில், முழுமையான ஆனந்த உணர்வில் வாழ்வேன். நீங்கள் லஷ்மியை வசீகரித்து உங்களிடம் சூர்ப்பீர்கள் என்று நான் உங்களிடம் சத்தியம் செய்கிறேன். நீங்கள் செல்வத்தை கவர்ந்து சூர்ப்பீர்கள். தங்கம் செய்யவரைவிட அதிகமாக நீங்கள் உருவாக்குவீர்கள்.

தயவு செய்து தெளிவாக இருங்கள். இந்த முழு பிரபஞ்சமும் சக்தி என்பதையும், இந்த படைப்பு ஒரு மாபெரும் சக்தி என்கிற சத்தியத்தை, உட்வேகத்துடன் நீங்கள் உணர்ந்து கொண்டீர்கள், என்றால் யோகமும், வெற்றியும் உங்கள் வாழ்வின் நிழல்வாகிவிடும். சாமி என்னுடைய சொந்த அனுபவத்திலிருந்து உங்களுக்கு சொல்கிறேன். என்னால் பல மிகச்சிறந்த பக்தர்களை பற்றிச் சொல்ல முடியும். வர்களின் வாழ்க்கையில் தெய்வீகம் இறங்கி வந்து அவர்களுக்கு சேவை செய்ததையும், தெய்வீகம் அவர்களைப் பற்றிய பொறுப்பை எடுத்துக் கொண்டு நிகழ்புகளைப் பற்றியும் ஏராளமாக சொல்ல முடியும். மீராபாய் அன்னைக்கு விஷம் அளிக்கப்பட்ட உடனேயே கிருஷ்ணன்பராணவரான இறங்கி வந்து அவரை காப்பாற்றினார். இதைப் போன்றே ஆனாலும் என்னால் விவரிக்க கதைகளை முடியும். ஆனால் என்னுடைய சொந்த வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு நிகழ்வை நான் இப்போது உங்களுக்கு சொல்கிறேன். நான் வெளியில் சென்றிருந்த வேளையில் தொடர்மல் என் வாழ்க்கையை நடத்த தொடங்கினேன். ஒரு சின்ன தண்ணீர் பாத்திரம், இரண்டு துண்டு துணிகளுடன் இந்தியாவின் பல பாகங்களுக்கு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தேன். உணவிற்காக பிட்சை எடுத்துக் கொண்டு, மர நிழலில் வாழ்க்கையை நடத்திக் கொண்டிருந்தேன். நான் அப்படித்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தேன். நீங்கள் நம்பினாலும், ஏற்றுக் கொள்ளாவிட்டாலும் தெய்வம் என்னை எப்போதும் பாதுகாத்துக் கொண்டிருந்தது என்று சொல்கிறேன். இது முற்றிலும் உறுதியான சத்தியம். இந்த சத்தியத்தை நீங்கள் புரிந்து கொண்டால் போதும். இந்த உலகில் மட்டும் அல்ல, வேறு எங்கு இருந்தாலும் நாம் பாதுகாக்கப்படுவோம். பிரபஞ்சம் தொடர்ந்து நம்மைக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. நம்மைப் பற்றிய பொறுப்பை எடுத்துக் கொள்கின்றது என்கிற உணர்வில் நாம் அமைதியாக இருக்கத் தொடங்குவோம்.

முழுமை நமது பக்கம் என்று என்னும்போது நாம் தொடர்ந்து அதை

எதிர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறோம். முழுமை நம்முடைய நன்பன் என்று நாம் உணர்ந்துக் கெள்ளும் போது, நாம் ஒய்வாக முழு பிரபஞ்சத்தையும் கொண்டாட் தொடங்குகின்றோம். நம் வாழ்க்கையை சோர்க்கம் அல்லது நரகமாக்குவது, இந்த வரிகளை நாம் எப்படி புரிந்துக் கொள்கின்றோம் என்பதைப் பொறுத்தது. பிராஞ்ச த்தைப் புரிந்துக் கொண்டு முழுமையாக நம்புவதைப் பொருத்தே நம் வாழ்வு அமைகிறது.

இந்த முழு அத்தியாயமும் வெளிப்படுத்தும் ஒரே ரகசியம் இதுதான். இந்த முழுமைப் பஞ்சம், இந்த படைப்பு சக்தி, அறிவுநிலை கொண்டது. அது நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு ஏற்ப, மீண்டும் மீண்டும் நம் கனவுகள், எண்ணங்கள், நம்முடைய உணர்வுகளுக்கு மறுமொழி அளிக்கின்றது.

கடவுளின் முன் நிகழ்ந்தபடியும் சடங்குகள், தியாகங்களைப் பற்றிய சயான புரிந்துக் கொள்ளுதல் பற்றி மீண்டும் மீண்டும் இருக்கின்றன பேசுகிறார். பெரும்பான்மையான மக்கள் கோவிலுக்குச் சென்று வெறுமனே வாழ்க்கையான, தான் தர்மங்கள் செய்கிறார்கள். இந்த தியாகம், தர்மங்கள் பற்றிய ஆழ்ந்த அர்த்தத்தை நாம் முதலில் புரிந்துக் கொள்ளுதல் வேணும்.

கணக்கிலடங்காத மக்கள் கோவிலுக்குச் செல்கின்றார்கள். அவர்கள் நூற்றி ஒன்று என தேங்காய்களை எடுத்துச் சென்று கடவுளின் முன் தேங்காயை உடைக்கின்றார்கள். இருபதிதில் வெகுசிலே பெருமான் கோவிலில் மக்கள் தங்கள் தலைமுடியைய்க் காணிக்கையாக செலுத்துகின்றார்கள். முடி காணிக்கை செய்வதின் அர்த்தத்தை நாம் புரிந்துக் கொள்ள வேணும். நாம் முடி காணிக்கை செய்து முடித்துவிட்டு வீட்டிற்கு வந்தவுன் செய்யும் நடக்கப் போவதில்லை.

நாம் எதையாவது காணிக்கையாகக் கொடுக்கும்போது, நாம் தியாகம் செய்யும்போது அந்த செயல் நம் அகந்தையை சரணாகதி செய்வதைக் காட்டுகிறது. திருப்பதியில் முடி காணிக்கை செலுத்தும்போது, நம்முடைய அகந்தையின் ஒடுகள் துண்டுகளாக உடைக்கப்படுகின்றன.

ஆனால் பொதுவாக என்ன நடக்கிறது? நாம் ஏதோ தியாகம் செய்யும்போது,

மற்றவர்களிடம் நாம் பெருமையாக நான் இதை செய்தேன், அதைச் செய்தேன் என்று சொல்கின்றோம். இன்றையநாட்களில், நாம்திருப்பதிக்குச்சென்றுதலைமைஏற்கப்பட்ட மோட்டடைத் தலையுடன் வருவதைப் பார்த்து மற்றவர்கள் என்ற சொல்வோர்கள். ஆஹா, அவர் திருப்பதிக்குச் சென்று, தன் பக்தியின் மிகுதியால் தன் தலையை மழித்துக் கொண்டு வந்து இருக்கிறார், என்பார்கள். மற்றவர்கள் இப்படி நம்மைப் பற்றி சொல்வதற்க்கே கொண்டாட்டவைக் கேலி செய்வதும். நாம் ஏதோ பெரியதாக செய்துவிட்டதாக நினைத்துக் கொள்கின்றோம். நாம் செய்யும் தர்மங்கள் எல்லாமே நம் அகந்தையை வளர்க்கப்படுத்தவற்காகத்தான்.

ஏராளமான மக்கள் கோவில்களுக்கு பெரிய தொகைகளைத் தானமாக கொடுப்பார்கள். அவர்கள், கருவறை, கர்ப்பகிரகத்திற்கு தேவைய்படும் இருக்கைகள், தரைச்சலைகள், வாளிகள் தேவைப்படும் பொருட்களை வழங்கி தருவார்கள். அவர்கள் எவ்வளவெல்லாம் தானம் தருவார்களோ, அவர்கள் பெயல் தங்கரின் பெயரை வண்ணமயமான எழுதுவார்கள். கருவறை, கர்ப்பகிரகத்தின் திரைச்சலைகளில் அவர்களின் பெயர் தைக்கப்பட்டு இருக்கும்.

பல கோவில்களில் பளிங்குக்கல் பலகையில் கொடுத்தவரின் பெயரும், அவர் கொடுத்த தொகையும், பதிக்கப்பட்டு இருக்கும். இந்த முறையில் ஒரு பொருளைக் கொடுத்தால் அதில் என்ன குறிக்கோள் இருக்குமுடியும். நம்மைப்பற்றி விளம்பரம் செய்வதற்க்குத்தான் இவைகளைச் செய்கிறோம்.

முழு நன்றியுணர்வுடனும், சரணாகதியுடனும் ஒரு தியாகம் நிகழ்த்தப்பட்டால் அதுமிகவும் சிறந்தது. அகந்தையினால் அவை செய்யப்பட்டால் அதனால்எந்தவிதமான பலனும் கிடை யாது. பெருமையினால் செய்யப்பட்டால் அது உபயோகம் இல்லாதது. அவர்களின் பெயர்கள் கோவில் சுவர்களில் பொறிக்கப்படு இருந்தால் தாங்கள் சொர்க்கம் சென்றுவிடலாம் என்று நினைக்கிறார்கள்.

சுவாமிஜி, ஒவ்வொரு வருடமும் மக்கள் கட்டடத்தை இமயமலைக்கு அழைத்துச் செல்வேன். அங்கு பல பண்ணிதர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். அவர்கள், நீங்கள் ஒரு பசுவைச் சிவலுக்கு காணிக்கையாகக் கொடுத்தால், நிச்சயமாக சொர்க்கம்

'குணன் இப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்ற ஞானம் வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கன்னட வில் தத்தை கனவை நிறைவேற்றும் செலவழித்து என்னைப் புடை யைத்தார். வெற்றிக்கு உட்கமலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

தெளிவாக புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் செய்யும் செயல்களை நல்லது கெட்டது, தர்மம், பாவம் என்றெழா, சமுதாயம் கற்றுக்கத்த வழியில் பாகுபடுத்திப் பிரித்துக் கொண்டால் நீங்கள் மனசாட்சியின்படி, அந்த நிலையில் செயல்படுகிறீர்கள். எந்த செயலுமே நல்லது, கெட்டது என்று இல்லை. முழு கூழ்நிலையையும் பார்த்து கவனிக்க வேண்டும். செயல் வேண்டுமானால் பார்ப்பதற்கு ஒன்றுபோல் தெரியும். ஆனால் கூழ்நிலை முற்றிலுமாக மாறுபட்டு இருக்கும்.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு கிராமத்தில் பாம்பு ஒன்று வாழ்ந்து வந்தது. அந்த பாம்பு அதனை யாரும் தொல்லை செய்யாமல் இருந்தால் கூட. அந்த கிராமத்து மக்களை எல்லாம் கடித்து வந்தது. அதனால் மக்கள் நிறுவகச் செல்வதற்கு யாருக்கும் தெரியும் வழியில்லை. அது மெல்லி. அதுவருகுவதற்கா பயப்படும் பகுதி முழுவதுமே பயத்துடன் பார்க்கப்பட்டது. யாருமே அந்த பகுதிக்குள் நுழைய வில்லை.

ஒருநாள் துறவி ஒருவர் அந்த கிராமத்தின் வழியாக சென்றார். அந்தக் குறிப்பிட்ட பகுதிக்கு கிராமத்தினர் யாரும் வருவதில்லை என்பதைப் பார்த்தார். அவர்களிடம் விசாரித்தில் அங்கு ள்ள கூழ்நிலையைப் புரிந்து கொண்டார்.

அவர் அந்தப் பாம்பிடம் கேட்டார், நீ என் எல்லோரையும் கடிக்கின்றாய்? சிறிது தான் இருப்பதால் உனக்கு என்ன லாபம்? உன்னைப் பார்த்து எல்லோரும் பயப்படுகிறார்கள்!. துறவி சொல்வதைக் கேட்டவுடன் பாம்பு உற்சியெய்தது. அன்றிலிருந்து தன்னுடைய பாதைகளைத் திருத்திக் கொள்வதாக சொன்னது.

நாட்கள் சென்றன. மெல்ல மெல்ல கிராமத்து விஷயங்கள் மற்றும் தொடங்கின. அந்தப் பாம்பு மற்றவர்களை துன்பப்படுத்துவதை விட்டுவிட்டது. அது அமைதியாக ஒரே இடத்தில் பதிந்து இருந்தது. மக்கள் ஒரு குச்சியைக் கொண்டு பாம்பைக் குத்திப்பார்த்து அது உண்மையில் சாந்தமாகிவிட்டதா என சோதிக்கத் தொடங்கினார்கள். அந்தப் பாம்பு எந்த எதிர் செயலும் செய்யாமல் இருந்தது.

அவர்கள், இப்போது பாம்பைக் கொடுமைப்படுத்தத் தொடங்கினார்கள். பக்கத்து கிராமத்து குழந்தைகள் அதன் மீது கற்களை எறிந்தார்கள். அந்தச் சி

றுமைப்படுத்தி விளையாடத் தொடங்கினார்கள். அந்தப் பாம்பு அமைதியாக இவற்றையெல்லாம் அழுமித்தது. ஒரு வார்த்தைக் கூட சொல்லவில்லை.

விரைவில் அந்தப் பாம்பு சிறுத்துப்போய் வலிமையும், வாழ்க்கையையும் இழக்கத் தொங்கியது.

சில மாதங்கள் கழித்து அந்தத் துறவி மறுபடியும் அந்த கிராமம் வழியாகச் சென்றார். அந்தப் பாம்பின் நிலையைப் பார்த்து அதிர்ச்சி அடைந்தார். அந்தப் பாம்பிடம் என்ன நடந்தது என்று கேட்டார். அந்தப் பாம்பு நடந்தவற்றையெல்லாம் அவரிடம் சொல்லியது.

நான் உன்னைக் கடிக்கவேண்டாம் என்றுதான் சொன்னேன். நா சற்க்கொடு என்று சொல்லவில்லையே என்றார்

பாருங்கள். மனசாட்சியில் நிலையில் இருந்து செயல்பட்டால் இப்படித்தான் நடக்கும். எச்சரிக்கையாக யாராவது, எதாவது சொன்னால், தற்போது உள்ள கூழ்நிலையைப் பார்க்காமல் கன்முடித்தனமாக பின்னிற்பினால் இப்படித்தான் ஆகும். நாம் நமக்கு கஷ்டங்களை வரவழைத்துக் கொள்வோம். இந்த விஷயத்தில் அந்தப் பாம்பு துறவி சொன்னதை அப்படியே எடுத்துக் கொண்டது. அதனால் அது துன்பத்தை அடைந்தது. உணர்வுடன் செயல்படுவது என்கிற ஆழமாக பகுதி ஒன்று உண்டு. தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். மனசாட்சிக்குத் தான் விருந்து கொள்ளுங்கள். மனசாட்சியின்படி விழிப்புணர்வுடன் நாம் வழிப்போனால் தன்னிச்சையாகச் செயல்படும் தன்மையை அடைகின்றோம். நமக்கு உள்ளே விழிப்புணர்வு மலரும்போது நாம் என்ன செய்யவேண்டி உள்ளது என்பதையும் அந்த இடத்தில் எது சரி என்பதும் நமக்கு தெளிவாக தெரியும். இது நிகழும்போது எதையெல்லாம்

சமுதாய சட்டங்களை மீறுவதுபோல் ஒரு செயல் தெரிந்தாலும் அது எப்போதுமே நன்மையைத் தரும். அது சமுதாயத்திற்குப் தெரியாமல் இருக்கலாம். மனிதனால் நன்மைக்கு எதிராக எதுவும் செய்யமுடியாது.

திருஷ்ணர் அச்சர்களைக் கொல்வது பார்ப்பதற்குக் கொலை செயல் போல்

தெரியலாம். ஆனால் அப்படி செய்வதால் அவர் சத்தியத்தையும், தர்மத்தையும் நிலைநிறுத்துகிறார். உண்மையில் கிறித்து கூட இதைப் போலத்தான் பேசுகிறார். ஒருவன் கிறித்துவளின் உண்மையில் நிலைபெறுவதுபோது எதைச் செய்தாலும் நல்வழிக்கே செய்கிறார். அவர் பாதுகாக்கப்படுகிறார். உண்மையில் கிறித்து விழிப்புணர்வைப் பற்றிதான் பேசியுள்ளார். ஆனால் சமுதாயம் அதை மனசாட்சியின் நிலை என்று மாற்றி விளக்கம் சொல்லிவிட்டது. அதன் காரணமாகவே தேவாலயங்களில் பாவமன்னிப்பு என்கிற எல்லாம் அமைப்பு உருவாகியது. மக்கள் அதை ஒரு அனுமதியாக எடுத்துக் கொண்டு தான் விரும்புவதை எல்லாம் செய்கிறார்கள். ஏனென்றால் பாவமன்னிப்பு கிடைத்துவிட்டால் அவர்கள் விடுதலை பெற்றுவிடுகிறார்கள் அல்லவா? கயவனைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். கிறுஷ்ணன் சொல்கிறார், எவர் வேண்டுமானாலும் பக்தியினால் என்னை அடைய முடியும். அவர்கள் பெண்களோ, வைசியர்களோ அல்லது வேறு எவராக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. அவர் முன்தகுதி எதுவும் இல்லை என்ற சுட்டிக் காட்டிவிடுகிறார். கிருஷ்ணரின் காலத்தில் கூட பலதரப்பட்ட வியாபாரங்களில் வேறுபாடுகள் இருந்தன. ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் கூட பிரிவுகள் இருந்தன.

கங்கை சிவபெருமானின் நடி, அது ஞானத்தைக் குறிக்கிறது. சிவனின் கோவில்கள் எல்லாம் கங்கை கரைகளில் அமைந்து இருக்கும். யமுனை ஆறு கிருஷ்ண பகவானைச் சேர்ந்தது. யமுனை பக்தியை குறிப்பது. இருஷ்ணனின் எல்லாம் யமுனை கரைகளில் அமைக்கப்பட்டு இருக்கும். கங்கையும், யமுனையும் கலக்கும்போது, அறிவும், பக்தியும் சங்கமிக்கும்போது சரஸ்வதி (ஞானம்) தன்னிச்சையாகவே நம்மால் நிகழ்ந்துவிடுகிறது. சங்கமிப்பு நிகழாதவரை பார்க்கவோ, உணரவோ முடியாது. அதனால்தான் சரஸ்வதி சங்கமிப்பு நிகழும்வரை மறைந்து இருக்கிறான். கடைசி இரண்டு வரிகளையும் தவறாக விளக்கமிலக்கப்பட்டால் தவறாக புரிந்து கொள்ள முடியும். கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், எவர் வேண்டுமானாலும் பக்தியினால் என்னை அடைய முடியும். அவர்கள் பெண்களோ, வைசியர்களோ அல்லது வேறு எவராக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. அவர் முன்தகுதி எதுவும் இல்லை என்ற சுட்டிக் காட்டிவிடுகிறார். கிருஷ்ணரின்

காலத்தில் கூட பலதரப்பட்ட வியாபாரங்களில் வேறுபாடுகள் இருந்தன. ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் கூட பிரிவுகள் இருந்தன. கிருஷ்ணன் அறிவுப்பூர்வமான நடைமுறை அனுசருமுறை கொண்டவர். அவர் உண்மையை எற்றுக் கொண்டு பிரிவுகளை நியாயப்படுத்த முயற்சிக்கவில்லை. ஒருமுறை ரமணமகரிஷியிடம் ஒருவர் தன்ஸ் ஆன்மீப் பாதையில் தடுதியானவரா என்று கேட்டார். ரமணர் அவரிடம் கேட்டார், நீங்கள் இன்னும் சுவாசிக்கிறீர்கள் அல்லவா? அந்த மனித செரு சிறிவாங்கி, ஆமாம் என்றார். அந்த ஒரு தகுதி போதுமானது, என்று ரமணர் சொன்னார். அவர் உயிரோடு இருக்கிறார் என்பதே போதுமானது. அவர் தகுதி பெற்றவராகிறார்.

கிருஷ்ணரின் உரைகளிலும் இதனையே வெளிபடுத்துகின்றன. கிருஷ்ணரின் விழிப்புணர்வு நிலையை ஒருவர் அடைய தேவையானது எல்லாம் முழுமையான பக்தி. அவ்வளவுதான். வேறு எதுவும் தேவை இல்லை. வேதங்களால் அனும்பில் இருந்த சாதிப்பிரிவு என்பது விஞ்ஞானப்பூர்வமான நடைமுறைகொண்டது. அதுவேவொருவரின்ஆச்ரலையும் வெளிப்படுத்தும் வகையில்

இருபத்தைந்து வருடம்

'தான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஞானி ஆக வேண்டுமென, எண் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி கணக்கும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'தான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஞானி ஆக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி கணக்கும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

வாய்ப்பைத் தருவது. பழங்காலம்தொட்டு இந்த மக்காளில் பின்பற்றப்பட்டு வந்த வர்ணம் அல்லது ஜாதிப்பிரிவின் அடிவேர் குருசல கல்வியிலிருந்து ஆரம்பமாகியிருக்கிறது. உண்மையில் வர்ணம் என்பதின் அர்த்தம் வாழ்க்கைத் தொழில் எண்பது. அது குருவால் ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் எற்ப தீர்மானம் செய்யப்படுவது. அவர்களின் பிறப்பை வைத்தோ, பிறப்பிற்கு முடிவெடுக்கப்படுவதில்லை. ஒருவரின் செயல் சிறப்பைக் கொண்டு தீர்மானம் செய்யப்படுவது. இரு குழந்தை குருசலத்தில் சேர்க்கப்பட்டவுடன் குருவானவர் அவனின் இயல்பான அநுமைகள் எவை என்று பார்க்கிறார். அவனின் பிறம்மத தன்மைகள் இருந்தால் அவன் வேத வித்யாவை (வேத நூல்களை சற்பது) கற்றுக்கொள்வதற்காக தீட்சை அளிக்கப்படுகிறான். அவனது தனித்திற்மை வாஷியர்நிலை இருந்தால் (போர்வீரன்) அவனுக்குப் போர் சம்பந்தமான வீர்க் கலை கற்றுக் தரப்படுகிறது. வைசிய குணங்கள் அவனிடம் காணப்படுகிறதால் (வியாபார திறமை) அவன் வரிககப் பயிற்சிகளைப் பெறுகிறான். அவனிடம் சூத்திரத்தன்மை இருந்தால் (வேலையாட்கள்) அவனுக்கு சேவைக்கான தீட்சை அளிக்கப்படுகிறது. நான்கு வேலையாங்கர்களும், சமநிலையான மதிப்புகளும், சமமான மரியாதையும் பெற்றவை. துரிஷ்டவசமாக, காலப்போக்கில் இவ்வகையான நடைமுறை வழக்கம், பிறப்பிற்குமையாக மாறிவிட்டது. ஒரு போர்வீரனாக பார்க்கப்பட்ட அதன் படி வளர்க்கப்பட்டான். அவனது செயல்திறன், சிறப்புகள், ஆர்வம் இவை பார்க்கப்படவில்லை. ஆகையால் இந்த நான்கு வர்ணங்கள் அல்லது ஜாதிப்பிரிவுகள் பிராமணன், பண்ஷிதர் அல்லது ஆச்சாரியார், 'சஷ்ரியன்' ஆள்பவன் அல்லது போர்வீரன், வைசியன், வணிகன் அல்லது வியாபாரம் செய்பவன், சூத்திரன் வேலையாட்கள் இவை பிறப்பை வைத்து மாற்றமுடியாத சமுதாய அமைப்பாயது, விள்ளுநா முறை செயல்பட்டு இறப்பட்ட துப்பமை கொடால் சமுதாய சமமின்மை எற்பட்டு நீதி இல்லாமல் போனது.

இருஷ்ணன் இங்கே சொல்லும் குறிப்பு என்ன என்றால், எந்த இனத்தவர்க்கு இருபத்தேழு வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைப்பதற்கு துணை இவர் தாம் வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேர்ம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் இன்று நான் இங்கே சொல்லும் குறிப்பிலை, ஆசாரம் குறிப்பிலை, தியானத்திற்கும் உசந்த நிலையில் பயிற்சியில் இருப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். பிராம்மணத்தை அடைவது எவ்வளவு சுலபமாக இருக்கிறது. பாருங்கள். கிருஷ்ணன், யாரேவன்டுமானாலும் அவரைப் பற்றிய எண்ணங்களிலேயே இடைவிடாமல் செய்பட்டு இருக்கும் ஒருவருக்கு அவரை அடைவது எவ்வளவு சுலபம் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைப்பதற்கு துணை அவர் தாம் வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேர்ம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் பண்ணான் என்றுகுத் தெரிந்தது... இயானம், சடங்குகள் போன்ற எல்லாவகை பயிற்சிகளும் உள்வெளியைத் தூய்மை செய்கின்றன. உள்வெளி தூய்மையாக்கப்பட்டுடனேயே உருமாற்றம் தாணாகவே நிகழ்கின்றது. ஒருவரின் உள்ளே, உள்வெளியில் எந்தவகை மாற்றமும் இல்லாமல், யாராவது தான் பல வருடங்களாக தியானம் செய்து வருவதாக சொல்லிக்

சுவன் அப்படிச் சொல்விதேன்?? என விசாரித்ததற்கு, 'சுவன் பெரிய ஆளாக விருந்துவிட்டால் போதும். அவர் கிருஷ்ணன் என்கிறார். ஒரு நபர் எவ்வகையான வேலையை வேண்டுமானாலும் அவரது உள்வெளி தூய்மையாக இருந்துவிட்டால் போதும். அவர் கிருஷ்ணன் நிலையை அடைந்து அனுபலிக்கத் தொடங்கலாம். இப்போது பிராம்மணம் வேதனர்களில் வெளிப்படத் தொடங்கிவிட்டது. முழுமையான சித்தித்தைப் பற்றிய ஞானத்தைப் பெற பயிற்சிகள் அளிக்கப்படுகின்றன. ஆன்மீக பயிற்சிகளுக்கும் உசந்த நிலையில் பயிற்சியில் இருக்கிறார்கள். பிராம்மணத்தை அடைவது எவ்வளவு சுலபமாக இருக்கிறது. பாருங்கள். கிருஷ்ணன், யாரேவன்டுமானாலும் அவரைப் பற்றிய எண்ணங்களிலேயே இடைவிடாமல் செய்பட்டு இருக்கும் ஒருவருக்கு அவரை அடைவது எவ்வளவு சுலபம் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

[ERROR page 229 - NVIDIA client error]

தூய்மையாக வைக்க வேண்டியதைப் பற்றிதான் குறிப்பிடுகின்றார். நம்முடைய மனமான தெய்வீகத்தைப் பற்றிய நினைவிலேயே எப்போதும் இருந்துகொண்டிருந்தால் நாமும் தெய்வீகமாகிவிடுகிறோம். இந்த உண்மை உணர்ந்து கொண்ட மறுகணமே நாம் எல்லையற்ற பேராருத்தமான நித்யானந்த நிலையில் தள்ளவாக இருக்கத் தொடங்கிய கணமே, தெய்வீகம் நம்மைப் பற்றிய பொறுப்பை எடுத்துக் கொள்கிறது. நாம் உள்ளவரம், வெளிலகம் இரண்டையுமே உணர்ந்து ஆனந்தமாக இருக்கத் தொடங்குகின்றோம். கிருஷ்ணன், அர்ஜுனனுக்குச் சொல்ல முடிவான ரகசியம் இதுதான்.

பரப்ரம்ம இருஷ்ணனிடம், தெய்வீக விழிப்புணர்விடம், பிரபஞ்ச புத்திசாலித்தனத்திடம் நாம் வேண்டிக் கொள்வோம். இந்த ரகசியத்தை, நமக்குள் புரியவைத்து, உள்ளலக மற்றும் வெளிலக ஆனந்தத்தை அடைத்து, எல்லையற்ற ஆனந்த நிலையைபற்று நிலையான எல்லையற்ற அருள்புரியுமாறு வேண்டிக் கொள்வோம்.

கேள்வி : சுவாமிஜி! நம்முடைய ஆசைகளை நாம் எப்படி பாகுபடுத்திப் பார்ப்பது, நம்முடைய ஆசைகள் எவை? எவை என்பதை நாம் எப்படி தெரிந்து கொள்வது?

இதைச் செய்வது மிகவும் எளிமையானது. முதலில், உண்மையான ஆசைகளாக இருந்தால் அவை நிறைவேறி பூரணமான பிறகு நமக்கு உள்ளே முழுதிருப்தியும், சந்தோசத்தையும் எப்போதுமே உணர வைக்கும். ஆனால் மற்றொரு வகையான உங்களது அல்லாத ஆசைகள் நிறைவேறிய பிறகு ஒருவிதமான அசலாகிய நிலையில் வைக்கும். ஆழ்மனதா உள்விருப்பம் இல்லாத ஒன்றின் பின்னால் ஒட்டி அதனை நீங்கள் நிறைவேற்றிக் கொண்டதைப் போன்ற உணர்வு தோன்றும். எல்லேன்றால் ஆசைகள் நிறைவேற்றப்படுவதால் உண்டான குற்ற உணர்வு, அதிருப்தி தடத்திலிருந்து உணர்வு வருகின்றது. மேலும் நீங்கள் சோர்வாகவும், களைப்பாகவும் இருப்பதாக உணர்வீர்கள்.

தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள். உண்மையில் உங்களது சொந்த ஆசைகளாக இருக்கின்றன என்றால் அந்த ஆசைகள் நிறைவேறுவதற்குத் தேவையான சக்தியை

'சதன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பெரிய ஆனாலக வேண்டுமென, என சிலுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தந்தை. கனவை நிழமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமலிந்தார்.

அவை தன்னுடன் கொண்டு வந்து இருக்கும். அவை ஒருமுறை முழுமை அடைந்தவுடன், நீர்மையான உள்ளுணர்வுகளும் பூரண திருப்தியும் அத்தகைய ஆசைகளுக்குப் பிறகு நம்முள் மலர்ந்துவிடும். ஆத்தகைய ஆசைகள் மேற்கொண்டு உங்களைத் தொல்லைப் படுத்தாது. அது நிறைவேற்றப்பட்டபின், உங்களது இருப்பு நிலையிலிருந்து உதிர்ந்து விடும். உங்களை நீங்கள் சுத்திரமாகவே உணர்வச் செய்யும். சரியாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் அந்த ஆசைகளுக்குப் பழி அறிக்கப்பட்டவுடன், நாம் முழுமையாக அவற்றிலிருந்து விடுதலை பெற்று விடுகின்றோம். அது நிறைவேற்றும் வரை அந்த ஆசைகள் நம்முடைய வாழ்க்கையை நடத்திக் கொண்டு இருக்கும்.

மற்றவர்களின் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக, நம்முடைய நேரத்தையும், சக்தியையும் செலவிடுகின்றோம். இதில் உள்ள பெரிய பிரச்சனை நமக்கு உள்ளே ஆழத்தில் நமக்கு என்ன வேண்டும் என்பதைக் கேட்டபிறகு தேவையான சக்தியைக் கொள்வதற்காக நாம் விழிநக்கிவிடுவதால், இயல்பாகவே சோர்ந்து போகின்றோம். நம்முடைய ஆசைகள் என்று தெரிந்துக் கொண்டு அவற்றை நிறைவேற்ற நம்முடைய சக்தியைச் செலுத்தத் தொடங்குவதற்கு முன்பே, மேலும் மேலும் சோர்ந்து போகின்றோம்.

நம்முடைய சக்தியை, நம் முன்பே மேலும், மேலும் பல்வேறுவிதமான ஆசைகளை நமக்குச் சேர்த்து வைத்துவிடுகிறோம். இது நமக்குப் பிறகு நாம் கொண்டு, இந்த முழு செயல்பாடுகளையும் ஒருமுறை செய்ய ஆரம்பிக்கிறீர்கள். பழிதாக பேசப்பும் சேர்க்கப்பட ஆசைகள், அடங்கிய பொட்டலத்துடன், மீண்டும் இரும்பு வருகின்றோம். எதற்காக வந்தோமோ, அந்த ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதை விட்டுவிட்டு, மீண்டும் ஆசைகளைச் சேர்த்து அவைகளைப் பூர்த்தி

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக வேலை தேடப் புறப்பட்டதற்கு அவர் இறந்து போனதுதான் நேரம். அவர் கடைசி வரை அவருக்கு இடப்பட்ட வேலை. அதன் பிறகு எனக்கு நேரம் கிடைத்தது...

'சதன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிழமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமலிந்தார்.'

446

447

செய்வதற்காக நம் சக்தியை, ஆற்றலைச் செலவிடுகிறோம். தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள் ; அளவுக்கு அதிகமான களவுகளைச் சேர்ப்பதிலேயே, எல்லா நேரங்களிலும் உங்கள் சக்தியைச் செலவிட்டுக் கொண்டு இருந்தீர்கள் என்றால், அவற்றில் எதையாவது ஒன்றையாவது பூர்த்தி செய்ய, எப்போது உங்களுக்கு சக்தி கிடைக்கப் போகிறது? நாம் தொடர்ந்து, நம் மூளை வாழ்க்கையிலும் அதிருப்தியாக உணர்வதற்கு இப்படி நாம் செயல்படுவதுதான் காரணம். உண்மையில் இப்படி நாம் செயல்படுவதுதான் காரணம். உண்மையில் நாம் என்ன விரும்புகிறோம் என்பதை வடிவமைத்துக் கொள்ளு, அதைப் பூர்த்தி செய்வதற்கான செயல்களைத்தான் நாம் செய்ய வேண்டும். இந்த செயல்முறை விழிப்புணர்வுடன் நிகழ்வதால், அதில் பயிற்சிகள் போன்றமைகள் இடம்பெறுகின்றன. நமது நித்யானந்த ஸ்புரண முகாம் (சஹட) ஆனந்த ஸ்புரண முகாம் இரண்டாம் நிலை (க்யூ.டி. கம்ப்ஸ்-2) பயிற்சி முகாமில் நடப்பது இதுதான். நம்முடைய இரண்டாவது நிலை ச ரீரமான, பிராண சரீரத்தில் நாம் தில செயல்முறைகளை செய்கின்றோம். அப்படியே நம்முடைய ஆசைகளை ஆராய்ந்து அதன் உள்ளே ஆழமாக செல்கின்றோம். நம்முடைய ஆசைகள், மற்றவரிடமிருந்து பெறப்பட்ட தேவைகள், மற்றவரிடமிருந்து பெறப்பட்ட ஆசைகள் இவற்றை அலசுகின்றோம். இந்த நிகழ்ச்சியில் பங்கு கொள்ளுவர்கள் தங்களின் அசைகள் என்று நினைத்துப்பிடித்து செயல்படும் அனைத்தும் ஒரு குறிப்பாக எழுதுவார்கள். அந்தப் பிராணசரீ சார்ந்த தியான பயிற்சியின் முடிவில் அவர்கள் ஆச்சரியம் அடைவார்கள். எல்லேன்றால் அவர்கள் சகிக்கமால் எழுந்திய அவர்கள் நினைவுகளில் மிக குறைந்த அளவே இருக்கும். அவர்களுக்கு, தங்களிடம் இலைகள் நிறைந்த மரம் இருந்தது போலவும், தியான முடிவில் எல்லா இலைகளும் உதிர்ந்து பின் சக்தியுட்டப்பட்ட மிகக்குறைவான இலைகள் மட்டும் அதில் இருப்பது போலவும் தோன்றும். இந்த பிராணசரீர் தியானத்தின் மூலம், நம்முடைய பிராரப்த கர்மாவை - மூற்பிறவியில் இருந்து கொண்டுவந்த ஆசைகளைப் பற்றி கவனித்துத் தெரிந்துக் கொள்ளும்படியும். இந்தகயை ஆசைகள் நமக்கு வேண்டியவை. அவை தங்களை பூரணமாக்கிக் கொள்ள தேவையான சக்தியுடன் வந்துள்ளன.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தய்விடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தய்விடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்கு

இத்தகைய, பிராரப்த கர்மா சார்ந்த ஆசைகள் பூர்த்தி அடைந்த பிறகு, நம்மிடம் கர்மாவின் பந்தம் இருப்பதில்லை. நாம் விடுதலை பெறுகின்றோம். பலர் சொல்வதுண்டு முற்பிறவியின்போது, இருந்த எங்களது உண்மையான ஆசைகளை மறந்தது எங்கள் தாய் இறந்துவிட்டாள். ஆனால், அந்த ஆசைகள் உங்கள் செயலில்தான். அந்த ஆசைகள் உங்களின் சொந்த விருப்பம். நீங்கள் ஆழ்ந்து தியானம் செய்யும்போது, அந்த ஆசைகள் எல்லாம் எவை எவை என்பது புரியும். மேலும் இந்த முறை நீங்கள் வந்ததற்கான மூல காரணமும் புரியும். அதை விட்டுவிட்டு, நீங்கள் உங்களின் புலன்கள் பின்னால் சென்று, உங்கரின் புலன்கள் மட்டும் இல்லை. உங்களைச் சுற்றி இருக்கும் மற்றவர்களின் புலன்களையும் பற்றிக் கொண்டு, பிறர்பச்சனைகள் குறை சொல்லிக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு ஞானகம் இல்லாமல் போனதற்கு, பிறர்பஞ்சம்தான் காரணம் என்று நினைத்துக் கொண்டு எப்போதும் உங்களை உடை சம்பாதித்து சம்பாதித்து சுழற்சியில், பிறப்பு, இறப்பு என்கிற குழுவில் சுற்றிக் கொண்டே இருக்க வேண்டியதுதான். இத்தகைய பெரிய சக்தியங்களைக் கேட்டுக்கொண்டு இருந்தாலும், இதற்கென்று பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட நுட்பங்கள் பழகவேண்டும். நீங்கள் அந்த அழுத்த ஆசைகள், அந்த உணர்வுகளைத் திருப்பக் கொண்டு வரது எதற்காக இந்தப் பிறவியை எடுத்து இந்தத் தெரித்துக் கொள்ளலாம். இந்த சுருப்பிட்ட ஆசையை கவனித்து, அதன்மூலம் உங்கள் கர்மாவைக் களைந்து, விடுதலை பெறலாம். அது நடப்பது சாத்தியமே. அதனால்தான் ஞானகுருமார்கள், மீண்டும், மீண்டும் இறங்கி வரும் நிகழ்வு நடத்துகொண்டே இருக்கின்றன. இவை நடக்கக்கூடியவழியேதும் என்பதை நமக்கு புரியவைத்து, எப்படி நிகழ்வதை என்பதற்கான வழியையும் நமக்கு அவர்கள் காட்டுகின்றார்கள்.

ராஜ வித்தா, ராஜ குருசயா யோகம் என்னும் மிக மேலான அறிவும் அதன் ரகசியங்களும் என்கின்ற பகவத் கீதை என்னும் உபநிடதத்தில் முழுமையாக அறிவிலலைச் சொல்லும் அர்ஜுனனுக்கு இடையே உரையாடல் வடிவில் தரப்பட்டுள்ள இந்த ஒப்பதாவது அத்தியாயம் முடிவடைகிறது.

[ERROR page 232 - NVIDIA client error]

10

என் சொந்த புகைப்படங்களை நானே பார்ப்பதையும் ரசிப்பதையும் மக்கள் அடிக்கடி பார்க்கலாம். என்னைப் பற்றிய பாடல்களை நான் கேட்பதையும் ரசிப்பதையும் மக்கள் பார்க்கலாம். நான் நேரங்களில் அழகாக உடையணிவதை மக்கள் பார்த்து என்னையே நான் வியந்து போற்றுவதாக நினைக்கலாம்.

10

எனக்கு, இந்த உடல் ‘சுயன்’ என்பது உண்மையல்ல. என் தோலே எனக்கு அந்நியம்தான், என் தோல் மேல் என்ன உடுத்தி இருந்தாலும், அது தனியானதுதான். பெரும்பாலான பேரங்களில் நான் இருப்பதில் காவியத் துணிகள் துணி அல்லவே! நான் சிறப்பான பேரங்களில் அணிந்து விலையுயர்ந்த உடைகளையும் இதைப்போலவே சமமாக, இதமாக உணர்கிறேன். நானும் உங்களைப் போலவே என்னைப் பார்க்கிறேன். உங்களைப் போலவே பாராட்டிக் கொள்கிறேன்.

10

ஒரு ஞானமடைந்த இருப்புத் தன்மைக்கு அடையாளம் எதுவும் இல்லை.அருடைய ஒரே அடையாளம் பிரபஞ்சத்தோடு கலந்து இருப்பதுதான். இருடியில் குருவான கிருஷ்ணர் தன்னைப் பற்றி இந்த அத்தியாயத்தில் பேசும்பொழுது, பரப்பிரமம் கிருஷ்ணராக பிரபஞ்சம் கிருஷ்ணராக வெளிப்படும்படி தான் பேசுகின்றார். உடல் சார்ந்து கிருஷ்ணராக, வாழ்க்கையின் மனநிலை, வாழ்க்கைத் தேவை கிருஷ்ணராக பேசவில்லை. இந்த கீதை முழுவதும் கிருஷ்ணரின் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் இருந்து வெளிப்பட்டது. இந்த அத்தியாயத்தில் குறிப்பாக, அவர் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் உச்சத்தில் இருந்தாலும், தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ளும் முன்பு இந்த விழிப்புணர்வையே அர்ஜுனனுக்கு அடுத்த அத்தியாயத்தில் காட்டுகிறார்.

10

ஒவ்வொரு வார்த்தைகளும் மிக உயர்ந்த ஞானக்கரு. பிரபஞ்ச குருவினால் இங்கே வாய்பிவிட்டுச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இது அர்ஜுனனுக்கும் மனித சமுதாயத்திற்கும் மிகப்பெரிய பரிசு. இந்த அத்தியாயத்தில் உள்ள செய்யுள்கள் தான் பகவத் கீதையின் மிகச்சிறப்புக்கும் எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரம்

10

இரும்பவும் கவளமாக கேள், ஓ அர்ஜுனா! நீ என் உயிர் நண்பன், மிகக் கவளமாக இரும்ப கேள், நான் மீண்டும் உன் நலன் குறித்தே பேசுகிறேன்.

10

276 தயவு செய்து புறிந்து கொள், சடனுடன் குருவின் உறவு பல வடிவங்களில் இருக்கும். பொதுவாக இந்த ஜந்து வடிவங்களில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

10

பெரும்பாலும் குருவுக்கும் சீடனுக்குமான அடிப்படை உறவு எஜமான், வேலைக்காரன் உறவு, தாசபாவம்தான். இராமனுக்கும் அனுமனுக்குமான உறவு இந்த வகையையை சார்ந்தது தான்.அடுத்த உறவு தாய்க்கு குழந்தையுடனான உறவு, வாழ்வில் பாலம், குழந்தை கிருஷ்ணருக்கும் யசோதைக்கும் இருந்தது போல. மூன்றாவது வகை உறவு குழந்தைக்குத் தாயுடன் ஏற்படுவது, மாத்ரு பாவம் இராம் கிருஷ்ணருக்கு அவ்ள்னை காளியுடன் ஏற்பட்டது போல.

10

நான்காவது வகை உறவு நட்பு, சக பாவம் குருவை மிக நெருங்கிய நண்பனாக நினைப்பது. நந்தவது நிலை, காதல், மதனபாவம், ராகைக்கும் கிருஷ்ணனுக்குமான உறவுப்போல.

10

இங்கே, கிருஷ்ணன் நான்காவது வகை உறவான சகபாவத்தை, அவர்க்கு அர்ஜுனனிடம் உள்ள நட்பை எடுத்துக்காட்டி விளக்குகிறார். அவர், சீடர் அர்ஜுனனுடைய குருவாக இருந்து போதிதும் நண்பனாகவும் இருக்கிறார்.

10

அவர் இந்த கடடதி அத்தியாயத்தில், கிருஷ்ணன் ஒரு நூட்பத்தை, அதாவது இந்த பிரபஞ்சத்தின் முழுமைத் தன்மையுடன், இருப்புத்தன்மையுடன் ஆழமாக ஏற்படும் தொடர்பைப்பற்றி புரிந்து கொள்ளதை முழுமையாக விளக்குகிறார். மிகப்பெரிய இரகசியங்களைக்கூட அவனிடம் வெளிப்படுத்தி இருப்பதாக அவர் அர்ஜுனனிடம் சொல்கிறார். ஏனெனில் அர்ஜுனன் அவருடைய உயிர் நண்பன். இப்பொழுது அவர் அடுத்த படியை விளக்குகிறார்.

10.1

பகவான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்:

இருபதைத்து வரும் போராறனார். அடுத்திக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்ததான் இவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தா எனக்குத் தெரிந்தது...

10.1

பகவான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்:

‘சுயன் அப்படிச் செய்கிறான்?’ என விசாரிதத்தற்கு, ‘சுயன்’ பெரிய ஆளாக வேண்டுமெனில், என் சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலிது என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமளித்தார்.

10.1

பகவான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்:

இங்கே, கிருஷ்ணன் நான்காவது வகை உறவான சகபாவத்தை, அவர்க்கு அர்ஜுனனிடம் உள்ள நட்பை எடுத்துக்காட்டி விளக்குகிறார். அவர், சீடர் அர்ஜுனனுடைய குருவாக இருந்து போதிதும் நண்பனாகவும் இருக்கிறார்.

10.1

பகவான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்:

அவர் இந்த கடடதி அத்தியாயத்தில், கிருஷ்ணன் ஒரு நூட்பத்தை, அதாவது இந்த பிரபஞ்சத்தின் முழுமைத் தன்மையுடன், இருப்புத்தன்மையுடன் ஆழமாக ஏற்படும் தொடர்பைப்பற்றி புரிந்து கொள்ளதை முழுமையாக விளக்குகிறார். மிகப்பெரிய இரகசியங்களைக்கூட அவனிடம் வெளிப்படுத்தி இருப்பதாக அவர் அர்ஜுனனிடம் சொல்கிறார். ஏனெனில் அர்ஜுனன் அவருடைய உயிர் நண்பன். இப்பொழுது அவர் அடுத்த படியை விளக்குகிறார்.

[ERROR page 234 - NVIDIA client error]

சம்பளம் வாங்குகிறீர்கள்?"

அதற்கு மேயர், 'சும்பளமா? நான் இந்த வேலைக்காக எதுவுமே பெறுவதில்லை. நான் இதை கெழவர்மக எண்ணி இந்த பதவியை ஏறுத்துக் கொண்டேன்,' என்று பதிலிறித்தார்.

நமது அகங்காரம், நாம்தான் உலகின் மையம் என்று நினைக்க வைக்கிறது. அந்த அந்தஸ்தைப் பாதுகாக்க நாம் தொடர்ந்து முயற்சி செய்து கொண்டு இருக்கிறோம். யாராக இருந்தாலும் அகங்காரம் என்பது அர்த்தமில்லாதது. ஒவ்வொருவரும் (அவரவர் வாழ்க்கையின் மேல்) மிகவும் அதிகமான அக்கரை கொண்டு இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு அவர்களைப் பற்றிய அதிக கவலை. அதனால் அவர்களுக்கு, நம்மைப் பற்றி நிலைபதற்கு நேரமில்லை.

ஒரு சிறிய கதை:

சுஹை என்ற ஜப்பானிய கூனி தன் குரு உலகை விட்டு நீங்கியதற்காக கட்டுக்கடங்காமல் அழுதார். அதைப் பாத்த ஒருவர், நீங்கள் கூனி, குருவின் மரணத்திற்கு நீங்கள் அழல்கூடாதுசு என்றார்.

278 அதற்கு சுஹை, 'சுஎன் குரு இந்த பூமியிலேயே அசாதாரணமான மனிதர்,' என்று பதில் சொன்னார். அதற்கு அந்த மனிதர், 'சஉவரிடம் அப்படி என்ன சிறப்பு?' என்று கேட்டார்.

அதற்கு சுஹை, 'சுஎன்னை மிகவும் சாதாரணமாக நினைத்துக் கொண்டு இருந்த இந்த அசாதாரண மனிதரைப்போல் பார்த்ததே இல்லை,' என்று பதில் சொன்னார்.

ஞானமடைந்த மக்கலைப் பற்றி ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், அவர்கள் தங்களை மிகச் சாதாரணமாக நினைத்துக் கொண்டு இருப்பார்கள். ஆனால் ஞானமடையாதவர்கள் தங்களைப் பற்றி அசாதாரணமாக நினைத்துக் கொண்டு இருப்பார்கள்!

'சுஎன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுஎான் பெரிய துணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறைமானக் உடல், பொய்து, இவை வலைத்தையும் செவ்விந்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

எப்பொழுது நாம் அதிகமான துன்பத்தில் இருப்பதாக நினைக்கிறோமா அப்பொழுது நமது அகங்காரம் இருப்பதாக இருக்கிறது. நாம் நம்மை அகங்காரம் இருப்பதாக இருக்கிறோம். நமது எதிரி பெரிதாக நினைத்துக் கொள்கிறோம். எப்பொழுது நமது எதிரி சிறிதாக இருந்தாலும், நாம் நம்மையும் சிறிதாகவே நினைத்துக் கொள்கிறோம்.

இதே காரணத்திற்காக நம் துன்பங்கள் பெரிதாக இருந்தாலும் நாம் நிம்மதி அடைவதிலே றாம். நம் அகங்காரம் இருப்பியாக இருக்கிறது. நாம் நம் வாழ்க்கையை நம் நினைவுகளோடு எடை போறுகிறோம். அதனால் தான் நம் நம்மை துன்பத்திற் கொள்வதைப் போலவே தொடர்ந்து மற்றவர்களையும் துன்பத்திற்கிறோம்.

சுஹையின் குரு மிக சிறப்பானவர். ஆனால் அவர் தன்னை மிகவும் சாதாரணமாக நினைத்துக் கொண்டு இருந்தார். ஆனால் இந்த உலகத்தில் உள்ள எல்லோரும் எல்லா இடங்களிலும் தங்களை அசாதாரணமாகவே நினைத்துக்கொண்டு இருக்கிறோம்.

எப்பொழுது மக்கள் மன அழுத்தத் தில் இருக்கிறார்களோ அப்பொழுது தங்களை பெரிதாக என்னுகிறார்கள். ஆனால் பார்த்தால் ஒவ்வொருவரும் தங்களை அசாதாரணமானவர்கள் என்று நினைக்கிறார்கள். எல்லேனில் அவன் தன்னுடைய பிரச்சனைகளும், வாதங்களுமே மிக்பெரியது என்று நினைக்கிறான்.

எந்த மனிதனின் தன்னை சாதாரணமாக எண்ணி, எளிமையில் நம்பிக்கை செலுத்துகிறானோ அவன் மற்றவர்களின் வாதங்களுக்கும் மதிப்பு கொடுப்பான். அவன் தன்னை அடுத்தவரின் காலணியில் எப்படி நுழைத்துக் கொள்வது என்று அறிந்திருப்பான்.

நமது அகங்காரத்தின் காரணமாக, நாம் நம்மை அசாதாரணமானவர்கள் என்று நினைக்கிறோம். நம்மால் தான் உலகின் பல வேலைகளை நடத்தி றாம்.

எப்பொழுது

சொல்கிறீர்கள்?

'சுஎன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுஎான் பெரிய துணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறைமானக் உடல், பொய்து, இவை வலைத்தையும் செவ்ழிந்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

எப்பொழுது மக்கள் மன அழுத்தத் தில் இருக்கிறார்களோ அப்பொழுது தங்களை

அப்பொழுதான்

தங்களை

அசாதாரணமானவர்கள்

என்று

நினைக்கிறார்கள்

எல்லேனில்

அவன்

தன்னுடைய

பிரச்சனைகளும்,

வாதங்களுமே

மிக்பெரியது

என்று

நினைக்கிறான்

அவர்

ஒவ்வெடுத்தார்

வாழ்க்கையை

வாழ

அவருக்கு

அப்பொழுதான்

தேரும்

வேலை

இடத்திற்குத்தான்

பந்தான்

எங்களுக்குத்

தெரிந்தது...

'சுஎன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுஎான் பெரிய துணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறைமானக் உடல், பொய்து, இவை வலைத்தையும் செவ்ழிந்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

எந்த மனிதனின் தன்னை சாதாரணமாக எண்ணி, எளிமையில் நம்பிக்கை செலுத்துகிறானோ அவன் மற்றவர்களின் வாதங்களுக்கும் மதிப்பு கொடுப்பான். அவன் தன்னை அடுத்தவரின் காலணியில் எப்படி நுழைத்துக் கொள்வது என்று அறிந்திருப்பான்.

நமது அகங்காரத்தின் காரணமாக, நாம் நம்மை அசாதாரணமானவர்கள் என்று நினைக்கிறோம். நம்மால் தான் உலகின் பல வேலைகளை நடத்தி றாம்.

கொண்டு இருப்பதாக நினைக்கிறோம். நாம் அனைவரும் இருப்பதன்மையின் தனித்தனி படைப்புகள் தான். ஆனால் நாம் உலக இயக்கத்திற்கு பொறுப்பாக மாட்டோம். அலை, கடலின் சக்தியில் இருந்து தானாக தன் இயல்பு குணத்தை மாற்ற முடியாது. அது கடலின் ஒரு பாகம் என்று உணர்ந்தே ஆக வேண்டும். பதிலாக, அது கடலில் இருந்து தள்ளை வேறுபடுத்திக் கொள்ள நினைத்தால், அது வீணான முயற்சி. இந்த உலகம் தன்னால் இயங்குவதாக நாம் எல்லோரும் நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறோம். தனவசெய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். உலகம் நம்மால் இயங்கவில்லை. அது நம்மைக் காத்து ஒன்றிக்கு தொன்று இருக்கிறது. நீங்கள் 50 வருடங்களுக்கு முன் உலகம் இயங்கவில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறீர்களா? இப்பது வருடம் கழித்து நீங்கள் இல்லாவிட்டால் உலகம் இயங்காது நின்று விடுமா, என்ன? ஒரு பழமொழி உண்டு, “சூபுளை கண்ணை மூடினால் பூலோகமே இருண்டு விடுமா?” என்று. அதுபோல் நெருப்புக் கோழி தனக்கு துள்ளும் வரும்போது தலையை மணலில் வைத்துக் கொள்ளுங்காம். அது உலகத்தை பார்க்காத வரை உலகும் அதை பார்ப்பதில்லை என்று நினைக்கிறது. ஒரு சிறிய கதை: ஒரு மனிதன் ஒரு படகில் எறி அமர்ந்தான். படகோட்டி அவனால் முழிந்த அளவு வேகமாக படகை செலுத்திக் கொண்டு இருந்தான். படகில் அமர்ந்து இருந்த மனிதனின் அச்சரையை சிக்கிரம் அடைய வேண்டிய தேவை இருந்தது. அதனால் அவன் பொறுமையில்லாமல் படகில் முன்னும், பின்னும் எழுந்து நடக்கத் தொடங்கினான். சிறிது நேரம் கழித்து படகிற்குள்ளேயே ஓடத் தொடங்கினான். படகோட்டி, “சுதாவசெய்து அமருங்கள், என்னைப் படகை ஓட்ட விடுங்கள்” என்று சொன்னார். அதற்கு அந்த மனிதன் பதிலளித்தான், “எனக்கு உட்கார

தனியாக வாழ முடியாது. நாம் தனியான இருப்பாக எழும் அலைபோல, நாம் இந்த முழு பிரபஞ்ச நினைக்க வைக்கிறது. நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதி. நாம் தனித்து வாழ முடியாது. இந்த விரிந்த கடலில் இருந்து எழும் அலைபோல, நாம் இந்த முழு பிரபஞ்ச

நேரமில்லை. நான் அக்கரையை விரைவாக அடைய வேண்டும், என்றான். நாம் நம்மை பார்ப்பதானால், இதைத்தான் பல நேரங்களில் செய்து கொண்டு இருக்கிறோம். படகிற்குள்ளேயே ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறோம். அதனால் என்ன பயன்? ரமண மகரிஷி அழகான கதை ஒன்றை விளக்குகிறார். ஒரு மனிதன் தன் சுமையை தலையில் சுமந்தவாறு இரயிலில் பிரயாணம் செய்கிறார். சக பிரயாணி, சுற்றும் சுமையை தலையில் சுமந்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள்? அதைக்கீழே போட்டுவிட்டு நிம்மதியாக உட்காருங்கள்” என்று சொன்னார். அதற்கு அந்த மனிதர் பதிலளித்தார், “சகிந்த புலவண்டியில் அதிக பாரத்தை ஏற்ற வேண்டாம் என்றுதான்” அந்த இரயிலில் அவளை மட்டும் அல்ல, அவனுடைய பாரத்தையும் தான் சுமந்து கொண்டு இருக்கிறது என்று அவன் சிரிதும் உணரவில்லை. இதைப்போலத்தான் தெய்வீகம் நம்மை மட்டும் அல்ல நமது மனதையும் சேர்த்துக்கொள்கின்றது. ஆனால் நாம்தான் நம்மை கவனித்துக்கொண்டு இருப்பதாக நினைக்கிறோம். அது மனிதன் முட்டாள் தனம் தான். நாம் தெய்வீகத்தின் அலைகள். நாம் முழுபெருமையின் ஒரு பகுதி. நாம் தனித்து வாழ முடியாது. நாம் தனியான இருப்பாக

த்தில் ஒரு இருப்புத்தன்மை (ஒரு வாழ்க்கை) இந்த அகங்காரம் நம்மை தனி மனிதனாக நினைக்க வைக்கிறது. நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதி என்ற உண்மையில் இருந்து நம்மை பிரித்து தனியாக்குகிறது. இங்கு வாழ்வதற்கு இரண்டு வழிகள் உண்டு. முதலாவது, சத்தியத்தை வரவேற்று அதை தழுவிக்கொள்வது. அப்பொழுது நம் அகங்காரம் அழிந்து சித்தியத்தை எதிர்கொள்ள முடியும். சத்தியமே கடவுள் என்பதை தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். கடவுள் என்பது ஆகாயத்தில் அல்லது பிரபஞ்சத்தில் எங்கோ ஒரு தெரியாத மூலையில் மறைந்து கொண்டு இருக்கும் பொருளல்ல. அவர் சத்தியமாக

நம்மைச் சுற்றியே இருக்கிறார். இரண்டாவது வழி பெரும்பாலானவர்கள் வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பதுநான் ஒரு சட்டை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். சத்தியத்தின் சாராம்சமல்லாத, தவறான அகங்காரத்திற்கு பாதுகாப்பு கொடுக்கக் கொரு கனவு உலகை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். இதைத்தான் ‘சுமோலை* என்று சொல்கிறோம். சமஸ்கிருதத்தில் மாயா என்ற சொல்லுக்கு அழகான விளக்கம் உண்டு. யா மா இயி மாயா. அதாவது, இல்லாத ஒரு பொருள், இருக்கும் ஒரு பொருளைப் போலவே நமக்குத் தோல்லைக் கொடுக்கும். அதுவே மாயை. நாம் அகங்காரத்தை மையமாக வைத்து, இந்த உண்மையுற்ற உலகம் என்ற உரைகள் மறைந்து இருக்கும் வரை, நமக்கு மிக நெருக்கமான கடவுளின் தரிசனத்தைக் கூட உணர முடியாது. பிராணா (முக்கிய சக்தி), எது நமது உடலுக்குள் சென்று, வருகிறதோ அது நமது சொத்து அல்ல. அது பிரபஞ்சத்தின் இருப்புத்தன்மையின் சொத்து. பிராணன் என்பது நாம் உள்ளிழுத்து வெளிவிடும் காற்று அல்ல. பிராணனின் என்பது முக்கிய சக்தி. நாம் சுவாசிக்கும் போது காற்றின் மூலம் உள்ளே செல்கிறது. காற்று என்பது பிராணனை உள்ளே கொண்டு செல்லும் சரியான வாகனம் ஒரு டிரக் வண்டி வீடுகட்டப் பொருட்கள் ஏற்றிச்சென்று இறக்குவது போல, காற்றா முக்கிய சக்தியை (பிராணா) ஏற்றி செல்கிறது. நமக்கு வசிக்க காற்று தேவையில்லை. நாம் வாழ பிராணா சக்தியான தேவை. நிலையாக, காற்று உள்ளே சென்று, பிராணா சக்தியை விட்டுவிட்டு வெளியே வருகிறது. தொடர்ந்து நாம் பிரபஞ்ச சக்தியை காற்றின் மூலமாக எடுத்துக்குக் கொள்கிறோம். நாம் தொடர்ந்து வாழ்வதற்காக, உள்ளே செல்லும் மூச்சு வெளியே செல்லும் மூச்சை விட அழிக பிராணா சக்தியை எடுத்துச் செல்கிறது. பிறகு நாம் விரிவடைந்து நிற்கும். நம் உடலையும் சக்தியையும் பலப்படுத்திக் கொள்கிறோம். நமது வெளிமூச்சு, உள் மூச்சைவிட அதிக பிராணா சக்தியை எடுத்துச் சென்றால்,

‘தான் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஞானியாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நாம் மரணத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டு இருக்கிறோம். புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாம் என்னவாக நினைத்தாலும், பிராண சக்தி உள்ளேயும் வெளியேயும் சென்று வராமல் நமது உயிர் இயங்காது. இரும்பதிரும்பா நாம் நமது உடலின்பெற்றிஎல்லையோடு முடிந்துவிட்டதாக நினைக்கிறோம். அந்நேரத்தில் வெளியில் இருக்கும் எல்லா பொருட்களுக்கும் எல்லை வெளியலக உருவாக்கியது என்றும் நினைக்கிறோம். இந்தப் பெரிய எல்லை நமது எல்லை. நாம் எதையெல்லாம் நமது உடலின் பெரிய எல்லைக்கு வெளியே என்று நினைக்கிறோமா அதுவும் இருப்பதுதன்மையால் உருவாக்கப்பட்டது தான். இந்த நினைவுதான் நமது எதிரி. ஒரு நாள் குருவின் உதிக்கவில்லை என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். நாம் குருவின் ஒளி இல்லாமல் வாழ முடியுமா? என்று நினைக்கிறீர்கள்? இந்தக் காற்று மறைந்தால் நம்மால் வாழ முடியுமா? நாம் வாழ்வதற்கு, லட்சக்கணக்கான மைல்களுக்கு அப்பால் இருக்கும் குரியான சக்தி சார்ந்து இருக்கிறோம் என்றால், நமது எல்லை எப்படி இந்த உடலென்ற எல்லையோடு முடிவடைய முடியும்? நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாம் இந்தப் பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையுடன் ஆழமாகத் தொடர்பு கொண்டு இருக்கிறோம்.

நாமாகவே ஒருவரும் வாழ முடியாது. நாம் முழுமையாகப் பிறித்தப்பட்டவர்கள் அல்ல. தேவை பூர்த்தியாக ஜீவன்கள். நாம் உள்ளுக்குள்ளோயே ஒன்றுக்கொண்டு தொடர்பு உடைய முழுமையின் ஒரு பகுதி. நமக்கு முழுமையை உணர்ந்து கொள்ளும் பார்வை இல்லை என்றால், நாம் ஒருவரோடு ஒருவர் தொடர்பு உடையவர்கள் என்ற உணர முடியாது. உடலுறுப்பில் அந்நுக்கலின் செயல்பாடு பற்றிய ஆராய்ச்சி மிக ஆச்சரியமான தகவலை வெளியிட்டிருக்கிறது. கொடுக்கப்பட்ட நேத்தில், அந்நுக்கல் தனது இரண்டு வேலைகளில் ஒன்றை மட்டும் செய்யுமாம். அது வளர்ச்சியிலோ, அல்லது சுய பாதுகாப்பிலோ தனது கவனத்தைச் செலுத்தும். அதனால் இரண்டையும் ஒரே நேரத்தில் செய்ய முடியாது.

‘தான் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஞானியாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

ஒரு தட்டில் வைக்கப்பட்ட ஒரு அணு, அந்த தட்டில் ஊட்டச்சத்து வைக்கப்பட்டுள்ள இடத்தை நோக்கி தானாகவே நகர்ந்து சென்று விடும். ஊட்டச்சத்துக்கு பதிலாக நஞ்சை வைத்தால், அது நஞ்சில் இருந்து தூரமாக விலகி நகர்ந்து விடும். இரண்டையும் கலந்து ஒரே தட்டில் ஊட்டச்சத்து, நஞ்சு இரண்டையும் ஒரே தட்டில் வைத்தால் அந்த அணு குழப்பத்தில் நகராமல் நின்றுவிடுகிறது.

உடல் அமைப்பிலேயே, பொதுவாக அணுக்கலின் அறிவு, வளர்ச்சியிலேயே கவனம் செலுத்தும். எது பிராணாநாக அல்லது சக்தி உடல்மகா குணங்களில் அது இட்த உடலின் சக்தி மையங்களுக்கு மாற்றிக் கொடுக்கும்.

எப்படி என்றாலும் நமது உடலோ மனமோ, வெளியில் இருந்தோ அல்லது உள்ளிருந்தோ, எதேனும் அச்சுறுத்தலை கண்டுபிடித்தால், நமது சக்தி ஒட்டுமொத்தமாக மாற்றப்பட்டு பாதுகாப்பிற்காக கை கொடுக்கும். தொடர்ந்து அச்சுறுத்தல் நீடிக்குமானால் வாழ்வின் தியாகம் செய்து பாதுகாப்பிற்கு வாழ்வையும் தியாகம் செய்து பாதுகாப்பிற்கு முய்க்கியத்தும் கொடுக்கும். மனமும், உடலும் அச்சுறுத்தலை எதிர்த்து சண்டையிடும் அல்லது ஓடிவிடும்.

நாம் பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையை எதிர்பாக நினைக்கும் வரை, நாம் தொடர்ந்து மற்றவர்களிடம் இருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ள முயற்சி செய்வோம். நம் உடலையே கவனமாக பாருங்கள். மக்களைப் பார்க்கும்போது நம் மனப்பாங்மை என்ன? என்று தெளிவாக அறிந்து கொள்ளலாம், “சூஇவன் என் விரோதி? எதை என்றிட்டால் இருந்து திருப்போரான்? என்னிடம் இருந்து என்ன எடுத்துக் கொள்ள போகிறான்? எப்படி நம்மை இவன் பயன்படுத்திக் கொள்ள போகிறான்?” என்ற மனப்பாங்மையுடன் பார்ப்போம்.

தொடர்ந்து இந்த பாதுகாப்புக்கும் மனதிலையில் இருந்தால், நீங்கள் தொடர்ந்து உங்களை மற்றவர்களிடம் இருந்து பாதுகாக்கவே முயற்சி செய்வீர்கள்.

செய்து கொண்டு இருப்பீர்கள். நீங்கள் ஒருவரை பார்த்த வினாடி, நீங்கள் கணக்கிடத் தொடங்கி விடுவீர்கள், “சான் இவன் இங்கே இருக்கிறான்? இவன் எனக்கு எப்படி எதிர்வு செய்யும்? முன் நான் என்ன செய்யலாம்?” நீங்கள் உங்களை பாதுகாத்துக் கொண்டே இருப்பீர்கள். நீங்கள் எப்பொழுதும் கண்காணித்துக் கொண்டே இருப்பீர்கள்.

ஏனென்றால் மற்றவர்களுடைய இருப்புத் தன்மை உங்களை பயமுறுத்திக்கொண்டே இருக்கும். எந்த வினாடி நீங்கள் இருப்புத்தன்மையை அப்படியொதே நீங்கள் தற்காத்துக்கொள்ள தொடங்குவீர்கள். தற்காப்பு என்ற சொல் எதிர்ப்பு உணர்வு என்றே அழைக்கப்படுகிறது. உலகம் முழுவதும், இராணுவம் பிறகு யார் எதிர்ப்பவர்கள்? ஒவ்வொரு நாடும் தங்கள் இராணுவம் பாதுகாப்பிற்காக இராணுவம் மட்டுமே என்கிறது. பிறகு யார்தான் உண்மையில் எதிர்ப்பவர்கள்?

தற்காப்பு என்ற கருத்தே எதிர்ப்புணர்வின் கூட்சல் வடிவம்தான். எப்பொழுதும் இந்த முழுமை உங்களுக்கு எதிரி என்று எண்ணுகிறீர்களோ அப்பொழுதே நீங்கள் தறவா மற்ற அனைவரும் எதிரி என்று தொன்றும். நீங்கள் தொடர்ந்து துப்பறிந்து கொண்டும், தொடர்ந்து கண்காணித்துக் கொண்டும் இருப்பீர்கள்.

இருப்பதைத்தில் வருடம் போராடிகிறார். கடமைக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் ஒப்பவேற்றார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் பணத்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

“சான் எப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “சான் பெரிய ஆளாக ஆவேன் என்ற கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இந்த சூழ்நிலையும் உங்களுக்குள் வன்முறை உணர்வை உருவாக்கும். மிக அதிகமான பதற்றத்தையும் அமைதியற்ற தன்மையையும் உருவாக்கும். முழுவதில் இருவருடைய உடல்சார்ந்த, சூழல் சார்ந்த ரீதி குழப்பம் (தகராறு ஸன்ஃப்ஹ்வ முழகஹ்வ லஹ்மெளட்ஹல்ம்) (இராகசியங்களின் இராகசியம்) அதாவது பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை எழுபது உங்கள் எதிரி இல்லை. அது உங்கள் எண்ணங்களுக்கு செயல் சாய்க்கும். அது தொடர்ந்து உங்களை கவனித்துக் கொள்ளும். அது உண்மையான அறிவு.

மிகத் தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் எதிர்ப்பானா, விரோதமான மனநிலையிலேயே வாழ்ந்தாலும், நீங்கள் வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தாலும், நீங்கள் இறந்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள். முழுமைத்தன்மையுடன் தொடர்ந்து விரோத மனப்பாங்மையுடன் எப்பொழுது தொடர்ந்து துன்புறுத்தப்படுவீர்கள்.

[ERROR page 239 - NVIDIA client error]

பேரொளியை விவரிக்கின்றார். அது அவருக்காக அல்ல, அர்ஜுனனுக்காக. கிருஷ்ணர் தன் பேரொளியை தன் அகங்காரத்தை காட்டுவதற்காக விவரிக்கவில்லை.

இங்கு நீ ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை கவனிக்க வேண்டும். ஒரு அரசனின் அகங்காரம் என்பது, எத்தனை மக்கள் அவரை அரசனாக ஏற்றுக்கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தது.

பெரும்பான்மையான மக்கள் அவரை அரசனாக ஏற்றுக் கொண்டிருந்தால் அவன் அகங்காரமும் அப்படியே இருக்கும்.

திகிரென எல்லா அனைமச்சர்களையும், எல்லா போர்வீரர்களையும் எல்லா மக்களையும் அவரை விட்டு எடுத்து விட்டால் அவர் அரசாட்சிக்கு என்ன நடக்கும்?

அவன் அரசு தன்மைக்கு என்ன நேரும்? அவர் அடிப்படையையே இழந்து விடுவார். ராஜகன்மை என்ற கருத்தே அவரை விட்டுப்போகும். பிறகு அவர் எப்பொழுதும் அரசு ராக போவதில்லை. அவர் அகங்காரமும் முழுமையாக அசைக்கப்பட்டு இருக்கும்.

ஒரு அழகான கதை:

தக்ஷிணாமூர்த்தி ஸ்வாமிகள் என்ற மிகப்பெரிய ஞானி தமிழ்நாட்டில் வசித்து வந்தார். அவர் பரமஹம்ச வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தார். இந்த ஆசாரியம் தன் அவருடைய ஆடையாக இருந்தது. அவர் ஆடை அணிவதில்லை. அவர் குழந்தை போன்று பேரின்பத்தில் வாழ்ந்து வந்தார்.

ஒரு நாள் ஒரு அரசர் அவரை சந்திக்க வந்தார். ஸ்வாமி ஒரு மிகப்பெரிய மரத்தினடியில் ஆனந்தமாக இருந்தார். அந்த அரசர், ஸ்வாமி எழுந்து வந்து தன்னை மரியாதையுடன் வரவேற்பார் என்று ஆனாலில் ஸ்வாமிகள் அவரை கண்டுகொள்ளவில்லை. அந்த அரசனின் மிக அகங்காரத்தோடு சொன்னான், “சுட்டாண்! ஒரு சாதாரண பிச்சைக்காரன். நான் அரசன் உனக்கு மரியாதை செலுத்த தெரியதா??” என்றான்.

“சுன் அப்படிச் சொல்வீர்களா??” என விசாரித்தற்கு, “சுன் என பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே உள்வு கண்டவர் என் தந்தை. கனவி நிழமாக உடல், பொருள், இவை கனவுதையும் செவழித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஸ்வாமிகள் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார், ‘சுண்ணமையில் நீ தான் பிச்சைக்காரன், நீ தான் என்னிடம் பிச்சைபெறக் கேட்கிறாய். நீ யாரவது உனக்கு மரியாதை கொடுத்தால் தான் யார் மரியாதை கொடுத்தாலும் நான் அதை உணர்வதில்லை. எனக்கு யாரும் மரியாதையாக உணர்வதில்லை. யார் அவமரியாதையாக என்னுவதும் இல்லை. யார் மரியாதை கொடுக்கவிட்டாலும் அது என் உணர்வு நிலையில் என்னத மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவது இல்லை. நீ எனக்கு என் மரியாதை செய்யவில்லை என்று எண்ணாதே! நான் உனக்கு தரவில்லை.

இருபத்தைந்து வருடம்

மேலும் அவர் தொடர்ந்தார், ‘சுண்னுடைய தனித்தன்மை அல்லது அகங்காரம், உன் பட்டாளும் உன் அனைத்து மந்திரி பிரதானிகளும் உன்னை விட்டு பிரிந்தால் ஆட்டம் கண்டுவிடும். ஓ அரசனே! உனது வாழ்க்கை மற்றவர்களை சார்ந்து இருக்கிறது”.

அதனால் தான் புத்தர் கையெழுத்து பிக்கை எடுக்கும்போதும் அவர் அரசரைப் போல காணப்படுவார். அரசர்கள் பிச்சைக்காரர்கள் பேல் காணப்படுவார்கள். வெளிய செல்வதுவார்கள். நம்மை உள்ளுலக அரசரைப்போல ஆக்க முடியாது. நமது உள்ளுலக ஆனந்தமே அரசரைப்போல ஒளிரும்.

மிகதெளிவாக இருங்கள், அதனால்தான் தலைவர்கள் எப்பொழுதும் தொல்லைகளிலேயே இருக்கிறார்கள். ஒருபோதும் தலைவர்கள் நம்மை வழி நடத்துவதாக நினைக்காதீர்கள். நாம்தான் தலைவர்களை வழி நடத்திக்கொம்.

நேர்மையான உண்மை என்னவென்றால், நாம் எவ்வளவு நாட்கள் அவர்களை தலைவர்களாக ஏற்றுக் கொள்கிறோமோ அவ்வளவு நாட்களுக்கு அவர்கள் தலைவர்கள். எவ்வளவு நாட்களுக்கு நாம் அவர்களுடைய கருத்துக்களுக்கு அடிமை காட்டுகிறோமே, அவர்களும் நமது ஆலோச

“சுன் அப்படிச் சொல்வீர்களா??” என விசாரித்தற்கு, “சுன் என பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே உள்வு கண்டவர் என் தந்தை. கனவி நிழமாக உடல், பொருள், இவை கனவுதையும் செவழித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

“சுனான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என விரும்பினேன். என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. உடல், பொருள், இவை கனவுதையும் செவழித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

466

467

[ERROR page 241 - NVIDIA client error]

[ERROR page 242 - NVIDIA client error]

கடவுள்* என்று யாரிடமும் சொல்ல முடியாது. அப்படி அவர் சொன்னால், மறுநாள் அவருக்கு பைத்தியக்கார விடுதியில் ஒரு இடம் நிச்சயம் செய்யப்பட்டு இருக்கும்! இங்கே கிருஷ்ணருக்கு இதைப் பிரகடனப்படுத்தும் அளவிற்கு மனவுறுதி இருக்கின்றது. அறிவியல் என்றால் என்ன? தன்னை கடவுளாகமற்றும்ஜீவன்முக்கதாரன்பிரகடனப்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு ஞானியிடமிருந்து அது எடுத்துக் கொள்ளவது என்ன? உண்மையை நாம் அனுபவமாக பெற, ஒரு சீடராக இருக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? பலநூறு ஞானகுருமார்கள் இந்த உண்மையை மீண்டும் மீண்டும் எடுத்து உரைத்திருக்கிறார்கள். சில நேரங்களில் அவர்களைக் காண்பித்து தேடிக்கொள்ள மக்கள், அர்ஜுனையும் விவேகானந்தரையும் போல ஜீவன் முக்தி அடைந்துள்ளனர். சில நேரங்களில் சீடர்கள் சில வாக்கியங்களினால் காயப்பட்டு குருவையே சிலுவையில் ஏற்றி விடுகிறார்கள். இராமகிருஷ்ணர் சொல்கிறார், “சுழன்ற ஒன்று இராமராக வந்ததோ, கிருஷ்ணராக வந்ததோ, அதுவே இந்த உடலில் இராமகிருஷ்ணராக வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறது. அவர் உடலுடன் இருப்பதோடை இதை வெளிப்படுத்தினார். அப்பொழுது அவரின் உடல் நாம் கூட சரியில்லை. அப்பொழுது அவர் புற்று நோயினால் சிரமப்பட்டுக் கொண்டு இருந்தார். யார் இராமராக வந்தாரோ, யார் கிருஷ்ணராக வந்தாரோ அவரே இராமகிருஷ்ணராக இந்த உடலில் இறங்கி இருக்கிறார்** என்று உற்சாகமாகச்சொல்கிறார். இந்த வார்த்தைகள் விவேகானந்தருக்கு எதோ மாற்றம் செய்தது. நரேந்திரன் விவேகானந்தனாக மாறியது இதன் பிறகுதான். எப்பொழுது கிருஷ்ணர் ‘சுனான் கடவுள்* என்று வெளிப்படுத்தினாரோ அப்பொழுதே அர்ஜுனன் ஞானமடைந்தார் எப்படி? இந்த அனுபவத்தை ஏற்படுத்த என்ன தேவை இருக்கிறது? பாருங்கள், கிருஷ்ணன், இயேசு, புத்தர் மற்றும் மஹாவீரர் ஆகிய அனைவரின் அனுபவங்களும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பது தெளிவாக தெரிகிறது. ஜீவன் முக்த அனுபவமாக, இது எல்லோரே. எப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் ஞானத்தை வெளியிடுகிறார்களோ, அப்பொழுது பல விதமான எதிர் விளைவுகள் இங்கு ஏற்படுவது என்ன? எப்பொழுது அவர்கள் ஞானத்தை வெளியிடுகிறார்களோ, அப்பொழுது சிலர் ஞானமடைந்தார்கள், சிலர் ஒதி விடுகிறார்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபின்தான் அவர் தம்வெளித்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது! இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபதுதான் அவர் தம்வெளித்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது! அடுத்து, அர்ஜுனன், கிருஷ்ணருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டுக்கும்பொழுதோம்எப்படி ஞானமடைந்தார்? நாம் அந்தப் பலனை எப்படி பெறுவது? எப்படிப்பட்ட மனநிலையில் நாம் நடக்கும்? இந்த வார்த்தைகளை சுல்வாங்குவது? இந்தச் சத்தியத்தின்-லிபுடி-போராற்றலின் பிரகடனத்தை கேட்பவரில் யார் ஆணவம் மிக்கவராக தாக்கும் என்னும் உடனேவராக இருப்பார்களோ, அவர்கள் குருவையே சிலுவையில் ஏற்றி விடுவார்கள். அவர்கள் அகங்காரம் மட்டும் உடையவர்களாக இருந்து, தாக்கும் என்னும் இல்லையென்றால் அங்கிருந்து ஓடிவிடுவார்கள். இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபதுதான் அவர் தம்வெளித்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நண்பர்கள் சிலரைத் துறவிகளாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலின்றார். எவன் முழுமையாக உள்ளார்ந்து தெய்வீகத்துடன் உணர்வு நீதியாகத் தொடர்பு கொள்கிறாரோ, அவருக்கே இந்த சத்தியம் வெளிப்படுத்தப்படும். அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரை முழுமையாக சரணடைகிறார். சரணாகதி என்றால் என்ன? நாம் ‘சரணாகதி’ என்ற வார்த்தையைக் கேட்டவுடன் இது மிகவும் எளிமையானது என்றுகின்றோம். அதற்க்காக எதுவும் செய்யத் தேவையில்லை

என்றும் என்னுளின்றோம். உதாரணமாக நாம் தியானம் செய்தால் ஏதாவது செய்யத் தேவையாக இருக்கின்றது. ஆனால் சரணாகதி செய்வதற்கு எதுவும் செய்யத் தேவையில்லை என்று நினைக்கின்றோம். ஆகவே, நாம் அதை எளிமையானது என்று நினைக்கின்றோம். இது சரென்றால், குரு சொல்லியும் ‘சரணாகதி’ என்ற வார்த்தையை முழுறியும் மாறுபட்ட விதமாக நாம் சரணாகதியைப் பற்றி நினைத்துக்கொண்டு இருக்கிறோம். நாம் சரணாகதி அடைந்துவிட்டதாக சொல்கிறோம். ஆனால் உண்மையில் நாம் சரணாகதி அடைவதில்லை. ஒரு சிறிய கதை: ஒரு மனிதர் கடவுள் நம்பிக்கையற்று வாழ்ந்து வந்தார். ஒரு நாள் திடீரென அவர் ஒரு பாறை நட்சத்திரத்தில் இருந்து தழை விழுந்து விட்டார். மலைச்சிகரத்தில் ஒரு மரத்தின் வேரைக் கொள்ளிட்டபடி உடலாடிக் கொண்டு இருந்தார். அவர் விழுந்துவிழா பயந்துபோய் இருந்தார். மிகவும் நம்பிக்கையற்ற சூழ்நிலைகளில் கடவுளைக் காப்பாற்றுவார் என்று மக்கள் சொல்லது நிலைவுக்கு வந்தது. ஒரு கடவுளே! எனக்கு உன் மேல் நம்பிக்கை இல்லை, நீ என்னைக் காப்பாற்று’ என்று உள்ளான் என்னைக் காப்பாற்ற முடியுமா? என்று கூவினான். ‘சுகன்டிப்பாக என்னால் முடியும் மகனே, நீ பிடித்துக் கொள்’ என்றார் கடவுள் பதிலிறித்தார். நான் உன்னைக் கிழே இருந்து பிடித்துக் கொள்கிறேன்’ என்று கடவுள் பதிலிறித்தார். அந்த மனிதன் மறுபடி கத்தினார், ‘சவேறு யாராவது இருக்கிற்களா என்னைக் காப்பாற்ற?’ என்று. நமது நம்பிக்கையும் சரணாகதியும் வெறும் வார்த்தைகள் தான். நாம் சரணடைந்து விட்டதாக எண்ணி நாமே நாமே எமாற்றிக் கொள்கிறோம். உண்மையில் அவ்வாறு இல்லை. நமது நம்பிக்கையும் நமது சரணாகதியும் முழுமையான சரணாகதி இல்லை. சரணாகதியில் மூன்று நிலைகள் உள்ளது: ‘சுநான்’ என்பதை சரணாகதி

செய்வது, மனதைச் சரணாகதி செய்வது, பிறகு முடிவாக இரண்டையும் சரணாகதி செய்வது. ‘சுநான்’ என்பதை சரணாகதி செய்வது என்பது நமது அகங்காரத்தைச் சரணாகதி செய்வதைக் குறிக்கிறது. மனதைச் சரணாகதி செய்வது நமது மன அமைப்பைச் சரணாகதி செய்வதைக் குறிக்கிறது. மனதின் கட்டுப்பாடுகளை சரணாகதி செய்வதைக் குறிக்கிறது. இராமகிருஷ்ணரின் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சிறிய நிகழ்ச்சி: ஒரு பக்தர் இராமகிருஷ்ணரிடம் வந்து, தான் மதுவுக்கு அடிமையாக இருப்பதாகவும் அதை எவ்வாறு விடுவது என்று தெரியவில்லை என்றும் கூறினார். இராமகிருஷ்ணரா எளிமையான மற்றும் ஆசாரமான ஒரு பாறையும் சோன்னார். குடிக்கும் பழக்கத்தை அவனைக் காளியிடம் சரணாகதி செய்யச் சொன்னார். அந்த மனிதன் அதிர்ச்சி அடைந்தார். ஆனாலும் குடிக்கும் முன்பு அதைக்காளிக்கும் அர்ப்பணித்தான். மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு இராமகிருஷ்ணரிடம் திரும்பி வந்து குடிப்பதை விட்டுவிட்டதாக சொன்னார். குடிக்கும் பழக்கத்தை விட்டதோடு மட்டும் அல்ல, இனி எப்போதும் குடிக்கவே முடியாது,’ என்றார். குடிப்பழக்கம்அவனை விட்டது. நீங்கள் எப்பொழுது இறைத்தன்மையிடம் சரணடைகிறீர்களோ அப்பொழுது இறைத்தன்மை உங்கள் மேல் பல அற்புதங்களைச் செய்யத் துவங்கும். நீங்கள் அறிவுப்பூர்வமாக சிந்திக்கலாம், எப்படி தேவைக்கு முன்வை அர்ப்பணிப்பது என்று. அடுத்தபடியாக, நீங்கள் தேவைக்கு அர்ப்பணிக்க முடியவில்லை என்றால் நீங்கள் எப்படி குடிக்க முடியும்? எண்றால் அதே தெய்வத்தாய் தான் உங்கள் உடலிலும் குடிகொண்டு இருக்கிறது. எப்பொழுது நீங்கள் உங்களையே குருவின் பாதத்தில் அர்ப்பணிக்கிறீர்களோ அப்பொழுது உங்களுடைய அகங்காரம் சிதைவுறுகிறது. உங்கள் மனம் என்பது நீ அப்பொழுது உங்களுடைய சிதைவுறுகிறது. ‘சகன் அப்படிச் சொல்கிறான்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய துன்பம் வந்துஎனக் குடுமென்று என் சுவாமியிடமே தஞ்சம் அடைந்தேன். என்னை நிலைக்க உடல், பொருள், தவி காணெனையும் செயலித்து என்னைப் பித்த கவித்தார். வெறிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

474

இருபத்தைந்து வருடம் 475

[ERROR page 245 - NVIDIA client error]

குரியோதயம்* என்று சொல்லும். ஆனால் இந்த எண்ணம் வருவதற்கு முன்னால் நீங்கள் அழுபவித்தே கலங்கமற்ற இன்பம். ஆனால் இந்த கடைசி வகையான இன்பம் வருவதற்கு எந்த காரணமும் தேவையில்லை. அதுவே பேரானந்தம், நித்யானந்தம். இது ஒரு தொடர்ந்த, நிலையான, வெளிக்காணாங்கல் எதுவும் தேவையில்லை. நமது இருப்புத்தன்மையில் இருந்து தொடர்ந்து பொங்கிக் கொண்டே இருக்கும் பரவசமான பேரானந்தம். உங்களுடைய 'நான்' என்ற அகங்காரத்தை சரணாகதி செய்யும் பொழுது இந்த வகையான இன்பத்தை நீங்கள் உணரலாம். பிறகு, உங்கள் மனதிற்கு தன்னிச்சையாக இருக்கிற தன்மைவரும். ஆனால் இப்போதிலிருந்து நீங்கள் தொடர்ந்து எதிர்காலத் தேவைகளுக்கு ஆயத்தமாகிக் கொண்டே இருப்பீர்கள். நீங்கள் உங்கள் நண்பரைச் சந்திக்க வேண்டும் என்றால் கூட, மனதளவில் முதலிலேயே எதாப்பற்றி பேசலாம் என்று ஆயத்தம் செய்து விடுவீர்கள். என்ன செய்வது? உங்களுக்கு குழந்தைகளை எதிர்க்கும் சக்தி இல்லை. ஆனால் முதலிலேயே ஒரு கையெழுத்துப் பிரதியை (நுழிண்நுல்) தயார் செய்து கொண்டு என்று, அதையே நடித்து விடுகிறீர்கள். நீங்கள் எழுதி வைத்திருந்தபடி சில விஷயங்கள் நடக்கவில்லையென்றால், அந்த குழந்திலையை எப்படி சமாளிப்பது என்று தெரியாமல் இணறி விடுகிறீர்கள். இந்த பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை உங்களுடைய நண்பர் என்று நீங்கள் புரிந்து கொண்டால் அதுவே உங்களை ஆழமாக கவனித்துக் கொள்ளும். நீங்கள் எழுதி வைத்துக் கொண்டு வாழ தேவையிருக்காது. பகதி ஆக உங்களும் அளப்பறிய சக்தியும் நம்பிக்கையும் பெற்கி, வாழ்க்கை தாளே இயற்கையாக இயங்கிக்கொண்டு இருக்கும். பழைய நினைவுகளையும் அழுபவங்களையும் ஆதாரமாக கொண்டு வாழ்க்கையைவாழ்வதற்குபதிலாக, குழந்தைகளுக்குத்தகவாறுதாங்கேதனிச்சையாக இயங்கும் வாழ்க்கையை வாழ்வீர்கள். நீங்கள் எளிமையாக வாழ்ந்தால் எழுந்துப்பிரிதி தேவையிருக்காது. நீங்கள் உண்மையை ஆதாரமாக கொண்டு வாழ்ந்தால், பொக்கலை ஞானபம் யாத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்காது. போன முறை நன்பரிடம் சொன்ன பொய்யை தொடர்ந்து காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அடைமரிக்காவில் எங்கு வேலை கிடைத்தபறுகுன்ற அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அவன் பக்தனை எங்கெங்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அடைமரிக்காவில் எங்கு வேலை கிடைத்தபறுகுன்ற அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அவன் பணிதான் எங்கெங்கு

நாம் எப்படி இல்லலயோ, அதை வெளி காட்டத்தான் ஒவ்வொரு குணமும் முயல்கின்றோம். ஒரு முறை நாம் நம்முடைய தவறான மன்றியை வெளிப்படுத்தி விட்டால், பிறகு அந்த திட்டத்தை ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ள ஒரு எழுத்துப்பிரதி தேவையாக இருக்கிறது. நாம் மிகச்சிறிய தவறுகள் கூட ஏற்படபடி கூடாது என்று கவனமாக இருக்கின்றோம். ஆனால் எல்லா உயிர்களும் முன் கூட்டியே எழுதி வைத்துக் கொண்டு, ஒரே நாடகத்தை மீண்டும் மீண்டும் நடிக்கும் மிகப்பெரிய குற்றத்தை செய்து கொண்டு இருக்கின்றோம்.

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இந்த பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை உங்களை தொடர்ந்து நிலைநாட்டிக் கொண்டே இருக்கிறது. உங்கள் புத்திசாலித்தனத்தின் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள். வாழ்க்கையை அதன் போக்கில் வரவேற்று ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'சுவீ - தொடர்ந்து என்னுடன் சங்கமித்து இருந்தால், நான் உன் அத்தியாவசியத் தேவைகள் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்கிறேன்.' 'சுவீ என்றைய பொறுப்பாக விடுவாய்.'

கடைசி அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் இவ்வாறு உறுதி அளிக்கிறார்: யோக சேமம் வகம் யாகம் (வர்ழ்ஹா ஸ்ரீம்ஹும் ஸ்ரேட்டுஹும்) என்ற பொறுப்பு யோகம், உனக்கு தேவையானவற்றை கொடுப்பதற்கு, சேமம், பிறகு உன்னுடைய எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்வது (ஸ்ரீம்டுஹும்) அவர் இந்த உறுதியை அளிக்கிறார்: அவர் சொல்கிறார்: 'சதாநீகம் எதற்கும் குறைபட்டு நிற்க வேண்டியது இல்லை. நீ எப்பொழுதும் பேரானந்தத்தில் நித்யானந்தத்தில் இருப்பாய்.'

இது எப்படி நடக்கும் என்று நீங்கள் ஆச்சர்யப்படலாம். எப்பொழுது நீங்கள் தெய்வீகத்திடம் சரணடைகிறீர்களோ அப்பொழுதே உங்கள் உயிர் விழிப்புணர்வு செயல்படத் துவங்கும். நீங்கள் புத்திசாலித்தனத்தோடும், திறியத்தோடும் எங்கும் வாழ்வீர்கள்.

[ERROR page 247 - NVIDIA client error]

[ERROR page 248 - NVIDIA client error]

சொல்கிறோமோ, பிறகு எப்படி சரணடைந்த பின் எதுவும் நடக்கவில்லை என்று சொல்ல முடியும்? நாம் உண்மையில் சரணடைந்து விட்டோமானால், அதன் பிறகு எதுவும் நடக்கவில்லை என்று சொல்லும் உரிமையை நமக்கு இல்லை. ஒரு கேட்போர், ‘சனாதன உண்மையாகவே சரணடைந்துவிட்டேன் என்று எப்படி தெரிந்து கொள்வது?’ கேள்வி கேட்டார். குரு பதிலளித்தார், ‘சனி உண்மையில் சரணடைந்த இருந்தால் இந்த கேள்வி கூட காணமல் போயிருக்கும். முழுமையான பேரின்பத்தையும், தள்ர்வான மனநிலையும் இருக்கும்.’ ap்படியே எல்லாவற்றையும் சரணாகதி செய்துவிடு. உன் வாழ்வின் வேலைகளைப்பற்றும் அல்ல,உன் பொறுப்புக்கடமைகளைப் பற்றும் இதற்கு தங்கள் வீட்டு வேலைகளையோ, அலுவலக வேலைகளையோ நிறுத்தி வீடு வேண்டும் என்று அர்த்தம் அல்ல. நீங்கள் செய்வதை செய்து கொண்டே இருங்கள். முழுமையான உங்களை முழுமையாக சரணாகதி செய்வது என்று நீங்கள் தெரிவிக்க, முழு விழிப்புணர்வுடன் எடுத்த முடிவு. நம் வாழ்க்கையை பார்த்துக்கொள்வது முழுமையான செயல். ஆகாது என்று நாம் புரிந்து கொள்வோமல்லவா? தெரும்புபோலான நேரங்களில் நாம் நமக்கு துன்பமானவற்றை தேடி கடவுளிடம் கெஞ்சிக் கேட்டு இருப்போம். அடுத்த நிலை பேரம் பேசு இலைச்சிக்கு தருவேன், சன்மார்க்க நிலை கடவுளை குறை சொலுதல்: நான் இந்த கோவிலுக்கு பலமுறை போவேன். ஆனால் கடவுள் என்னை கவனிக்கவே இல்லை. பெரும்பாலான நேரங்களில் நமக்கு என்ன, தேவை என்று அறியும் பழிச்சொலித்ததனம்கூட நமக்குகிடையாது. ஒருவேலைகடவுளனம்வேண்டுதல்களையும் விருப்பங்களையும் கேட்டிருந்தார் என்றால், உலகம் நீண்ட நாட்களுக்கு முன்பே கெட்டுப்போய் இருக்கும்! பிரார்த்தனை என்ற பெயரால் நடக்கும் இந்த கெஞ்சுதல், பேரம் பேசுதல், குற்றம் சொல்லல் போன்ற விளையாட்டால், எதும் நடக்கப்போவது இல்லை.

போர் தொடங்கும் முன்பாக, துரியோதனனும் அர்ஜுனனும் கிருஷ்ணருடைய அரண்மனைக்கு உதவி கேட்டு போனார்கள். இருவரும் கிருஷ்ணருக்கு உறவினர்கள். இருவரும் கிருஷ்ணருடைய உதவியை நாடினார்கள். கிருஷ்ணர் துங்கிக் கொண்டு இருந்தார். அர்ஜுனன், பாண்டவர்களின் பிரதிநிதி, கிருஷ்ணரின் காலடியில் உட்கார்ந்து கொண்டார். துரியோதனன், கெளரவர்களின் பிரதிநிதி, கிருஷ்ணரின் தலைக்குப்பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டார். திருஷ்ணர் கண்விழித்த நேரத்தில், அர்ஜுனனின் காலடியில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கிறார். அவர் அர்ஜுனனே பார்த்து” எப்படி இருக்கிறாய் வந்தாய்?” என்று கேட்டார். அர்ஜுனன், ‘குண உதவியை நாடி வந்திருக்கிறேன்’ என்றார். கிருஷ்ணர், கண்ணிப்போக உனக்கு உதவுவேன், என்றார். தலைப்பக்கம் அமர்ந்திருந்த துரியோதனனின் கிருஷ்ணரிடம், ‘சனாந்தான் முதலில் வந்தேன் எனக்குத்தான் நீ முதலில் உதவி செய்ய வேண்டும்,’ என்றார். கிருஷ்ணர் துரியோதனை நோக்கி” சனாந்தான் முதலில் வந்தான், அதிகாரமும் படைகளும் இஷ்டமோ இருக்கும். உனக்கு எது வேண்டும்? துரியோதனன் முழலில் தேர்ந்தெடுத்தார். நாம் சிக்கியை எடுத்துக்கொள்வோம் (லர்ஜம்) என்று நினைத்து எனக்கு உன் படைகளும் அஸ்திரங்களும் போதும்,” என்றார். அர்ஜுனனின் நினைத்தார், ‘சனாம் புத்தியை (கௌன்ட்டன்) பெற்றுக்கொள்வோம்’ அதனால் அவன் கிருஷ்ணர் மட்டும் தன்ளிடம் இருந்தால் போதும் என்று சந்தோஷமாக நினைத்தார். ஆனால் உண்மையாக பாண்டவர்கள் போரில் வென்றார்கள். எவர் ஒருவர் புத்திசாலித் தன்மை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்கிறாரோ எவர் கடவுள் மேல் நம்பிக்கை வைக்கிறாரோ, அவருக்கு போரில் வெல்லும் புத்திசாலித்தனம் இருக்கும்.

மஹாபாரதத்தில் ஒரு அழகான கதை: ‘சனி அப்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சனி பெரிய ஞானி என்று வேண்டுமென்றே சில சமயங்களில் கனவு கண்டவர் எல்லாம், கனவு நிஜமாக உடல், பொருள், இன்பத் துன்பம் சேர்ந்து என்னைப் பிழை லடைத்தார். வெற்றிக்கு உத்வேகமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 250 - NVIDIA client error]

[ERROR page 251 - NVIDIA client error]

நாம் உயிருடன் இருப்போம். எந்த காரணம் இந்த அக்கினி நமது உடலில் இருந்து காணாமல் போகிறதோ, அப்பொழுதோ தான் நமது உடல் சுடுகாட்டில் உள்ள நெருப்பின் மேல் இருக்கும்! ஒன்று நமது உடல் அடிகள் உள்ளிருக்கும் அக்கினியோடு இருக்க இருக்க வேண்டும், அல்லது நமது உடல் மேல் வெளியே இருந்து அக்கினி பொடப்படும். நெருப்பின் முன்னால் நின்று அதையே சாட்சியாக்கி, நாம் உறுதிமொழி எடுத்துக்கொள்கிறோம், ‘சஇுன்றிலிருந்து இந்த உடல் உயிரோடு இருக்கும் வரை, நான் உன்னைப் பாதுகாப்பேன் இந்த உடல் உயிரோடு இருக்கும் வரை நான் உன்னை கவனித்துக் கொள்வேன்’. இது வாழ்நாள் முழுவதற்குமான வாக்குறுதி. சமஸ்கிருதத்தில் விவாகரத்துக்கு சமமான வார்த்தை இல்லை, ஏனென்றால் அப்படி ஒரு கருத்தே அப்போது இல்லை. வளர்ந்த நாகரிகங்கள் என்று தங்களை அழைத்துக்கொள்ளும் சமீபத்திய நாகரிகங்களில் பெண்ணுக்கு என்று தனிப்பட்ட சடங்குகள் கிடையாது. அவர் காப்பி கொண்டு வந்தாள். அதை என்னிடம் கொட்டி விட்டாள். சண்ணடையான அங்கேதான் தொடங்கியது. பிறகு அவர் தன் நினைவுகளுக்கு உள்ளே சென்று அந்த பெண்ணிற்கு எதிரான வாதங்களை எடுத்து வைத்தார். இந்தியாவில் சில ஜாதிகளில் ஒரு பழக்கம் உண்டு. காள்யாணத்தின் போது மாப்பிள்ளையும் பெண்ணும் ஒரு குடத்தில் இடப்பட்ட மோதிரத்தை கண்டுபிடிக்க வேண்டும். இது விளையாட்டுக்காக செய்யப்படும் நிகழ்ச்சி. யார் அந்த மோதிரத்தை பிடுங்கிக் கொள்கிறார்களோ அவர்கள் வைத்துக்கொள்ளலாம். சரியாக அந்த சேரத்தில் இருந்து எல்லாக் கொண்டாட்டங்களும் தொடர்ந்து நடக்கிறது. இந்த விளையாட்டின் போது என் கையை சீரி விட்டுவிட்டார். மன அமைப்பமைப் பாருங்கள்! அவர் கண் விழிக்கும் முன் எத்தனை நாள் அறித்தப் பெண்ணை காப்பி கொடுத்திருப்பார். அதை எல்லாம் அவர் மறந்து விட்டார். அத்தனை நினைவுகளையும் அவனது மனதில் இல்லை. அவர் காப்பி கொட்டியதை அவர் குற்றமாக சொல்லிவிட்டார். நாம் நமது தீர்ப்புக்கு எதிரான வாதங்களை மறந்து விடுகிறோம். அதற்கு ஆதாரவாக இருக்கும் வாழ்க்கையை பொறுக்கி எடுத்துக் கொள்கிறோம். நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை ஆராய்ந்து பார்த்தால் இதை நீங்கள் எத்தனை முறை செய்திருப்பீர்கள் என்று தெரிந்து கொள்ளலாம். அப்போது நான் சொல்லிக் கொண்டு இருப்பது உங்களுக்கு புரியும். வெளியுலகம் என்பது உள்ளுலகத்தின் வெளிப்பாடு தான். கண்கள் அதை வெளிப்படுத்தும். என்னவெல்லாம்வெளியுலகில்பார்க்கின்றோமோஅவ்வானேத்தும் வெளிப்படுத்தும் தான். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு இரைப்படத்தின் ஒரு காட்சி நமக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால், நாம் அந்த இடத்தை போய் சுத்தம் செய்ய முடியாது. பதிலாக, படம் காட்டும் இயந்திரத்தை நிறுத்தி வைப்பதை மட்டுமே செய்ய முடியும். படச்சுருளை மாற்றுவதனால் சிலமோகா காட்சியை மாற்றலாம். அதுபோல, வெளியுலக பொருட்களை மாற்றியமைக்க இயுசே வெற்றி பெற்றால் முயற்சி செய்து கொண்டு இருக்கிறோம். படம் காட்டும் இயந்திரத்தை மாற்றினால் திரையில் மாற்ற நமது முயற்சி வெறுப்பிற்கும் மன அழுக்கத்திற்கும் காரணமாகிறது.

‘கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார். இருபத்தைந்து வருடம்

‘கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார். இருபத்தைந்து வருடம்

ஒரு விடுமுறையை அழகான ஒரவாய் கடற்கரையில் கழிப்பது மிகப்பெரிய ஆனந்தம் என்று நாம் கற்பனை செய்து வைத்திருக்கலாம். எப்படியோ, அது நகரும் பொழுது, நமது நினைவிகள் கடற்கரையில் இருக்காது. ஆனால் நம் அலுவலகத்தில் அங்கு செய்து முடிக்க வேண்டிய வேலைகளிலும் இருக்கும். நான் மக்களிடம் அடிக்கடி சொல்லவதுண்டு, ‘சநீஸ்வரன் வீட்டில் உட்கார்ந்து கவலைப்பட்டால் அது வீட்டு வேலை. நீங்கள் அலுவலகத்தில் உட்கார்ந்து கவலைப்பட்டால் அது வேலை, நீங்கள் கடற்கரையில் உட்கார்ந்து கவலைப்பட்டால் அது விடுமுறை! மனம் ஒரே மாதிரி தான் இருக்கிறது. இடம் தான் வேறுபடுகிறது இருக்கிறது.

எப்படி நம் மனநிலையை இடத்தை மாற்றுவதன் மூலம் மாற்ற முயற்சி செய்து கொண்டே இருக்கிறோம், நம் முயற்சி செய்து கொண்டே இருக்கிறோம், நம்

நாம் நம் நிலையை மாற்றுவது அவசியம், அந்தஸ்தை அல்ல. நம் நிலையை மாற்றிக்கொள்ள தொடங்கும் பொழுது, பண்ணாகட்டும் இயற்கைத்துடன் வேலை செய்யும் பொழுது, நாம் வள்ச்சி காணலாம். ஆனால் நம் அந்தஸ்தை மாற்ற செய்வது என்பது இரையில் வேலை செய்வது போன்றது. மனைவி, வீடு, கார் இவற்றை மாற்றுவது திரையில் வேலை செய்வது போன்றது. இது பலன் தராது. மனம் மாற வேண்டும். அப்படி யென்றால் நம் கற்பனைகள் தான் ஒரே வழி.

எப்பொழுது நாம் மற்றவர்கள் மேல் தீர்மானங்களை செலுத்தினோமால் இருக்கிறோமோ, எப்போது எற்றுக்கொள்ளும், இரக்கம் காட்டும் நிலையை அடைகிறோம். எப்பொழுது புத்திசாலிதனம் நிகழ்கிறதோ அப்பொழுது அப்பொழுது எற்றுக்கொள்ளும் நிலையை அடைவோம். எற்றுக்கொள்ளும் நிலையில் என்பது முதல் படி, அதுவே முடிவான படி அல்ல. எப்பொழுது நாம் மற்றவர்கள்

குழநிலைகளையும் வரவேற்கிறோமா அப்பொழுது இரக்கம் தோன்றுகிறது. ‘சான்புக்குரியவர்’ என்றால் அன்பாக இருத்தல் என்று அர்த்தம், ‘சூடல் சார்ந்த அன்பு’ அல்ல.

பட்டறிவிற்கும் (அறிவுதிறனுக்கும் அறிவு (அறிவு நுட்பம்) என்பது எப்படி? புரிந்து கொள்ளும் முன்பேதவறாக மலர்ச்சியாக இருப்பது. அறிவுதிறன் (ஞான்றுப்பண்ணுங்குழீர்) இடையே உள்ள வேறுபாடு என்ன? புரிந்து கொள்ளும் புரிந்து கொள்வது. அறிவுதிறன் (ஞான்றுப்பண்ணுங்குழீர்) என்பது எப்பொழுதும் மலர்ச்சியாக இருப்பது.

எப்பொழுதுமே ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்த பிறகு, அதற்கு ஆதாரவான சாட்சிகளை கொண்டு வந்து அதை உறுதிப்படுத்துவது. பட்டறிவு (ஞான்றுப்பண்ணுங்குழீர்) முதலில் சாட்சிகளை சேகரித்து ஒருதலைப்பட்சமாக அல்லது தவறாக புரிந்து கொள்ளாமல், தீர்மானத்தை வெளியிடுவது அறிவுதிறன் (ஞான்றுப்பண்ணுங்குழீர்).

உண்மையாக, இதுவே உண்மையான அறிவியல் சார்ந்த மலர்ப்பமை. நமக்கு உண்மையை அறிந்து கொள்ளும் தேவை. விடாமுயற்சியுடன் செய்யகளைச் சோர்த்தல் மற்றும் முடிவையைப் பின்பற்றும் உறுதியும் தேவை. பதஞ்சலி போக சுக்திரும் ஒரு உண்மையான வித் ரூனிகள் ஆராய்ச்சிக் குட்டுரைகள் மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

‘சுவான் இப்படிச் செய்கிறார்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென்று கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

பெரும்பான்மையான மக்களுக்கு முடிவுகளைப் பின்பற்றும் வலிமை இருக்காது. கலியோ, பூமி குரியலைச் சுற்றுகிறது என்று அறிவித்தார். அது இருஸ்வர்களின் நம்பிக்கையை, பூமியை மையமாக கொள்ளத்தல், எந்ர நம்பிக்கைக்கு மிகப்பெரிய சவாலாக இருந்தது. அவர் சபதத்தின் முன் நிறுத்தப்பட்டார். அவருடைய எழுத்துக்களில் சிறிய குறிப்பாக இதைச் சொன்றிருக்கிறார். ‘கிருஸ்துவர்களாகிய நாங்கள் இதை ஒத்துக்கொள்ளவில்லை, ஆனால் அவர்கள் தங்கள் பாதையில் தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்’

அதனால் அறிவியலின் புதிய தோற்றத்தில் கூட, ஒரு முடிவிற்கோ

தீர்மானத்திற்கோ வரும் முன், ஒருதலைப்பட்சமாக இல்லாமல் அதை ஆராய்ந்து பார்ப்பது அவசியம்.

தொன்னூற்று ஒன்பது சதவிகிதம் நேரம் நாம் தீர்ப்பை எழுதிவிட்டுத்தான் வாதங்களைச் சேகரிக்கிறோம். நமது தீர்ப்பை உறுதிப்படுத்திக் கொள்வதற்காக.

உங்கள் வாழ்க்கையைப் பாருங்கள், உங்கள் மனது எப்படி வேலை செய்கிறது என்றும் பாருங்கள். எப்படி உங்கள் இன்சாரி வாழ்க்கையில் நீங்கள் நடந்து கொள்கிறீர்கள்? பெரும்பாலான நேரங்களில் உங்கள் தீர்ப்பு தயாராக இருக்கிறது. உதாரணமாக உங்கள் மகன் சில மணி நேரங்கள் தாமதமாக வருகிறார். நீங்கள் அவரைப் பற்றி ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்து விடுவீர்கள்.

நீங்கள் அவருடைய சரியான விளக்கத்தையும் கேட்க மாட்டீர்கள். அவர்களால் உங்கள் எதிர்க்குச் சொல்ல முடியாது. அதற்குப் பதிலாக, உங்களுடைய தீர்மானத்துக்கு ஆதாரவாண வாதங்களைப் பொறுக்கிக் கொண்டு இருப்பீர்கள்.

இதேபோலத்தான் உங்கள் மனநிலையோடு சிலமாதங்கள் வாழ்ந்து தடுமாறி, அவரைப்பற்றிச் சில கருத்துகளை உருவாக்கிக் கொள்கின்றீர்கள். பிறகு அவர் என்ன செய்தாலும், நீங்கள் முதலிலேய அவரைப் பற்றி உருவாக்கி வைத்திருக்கும் தீர்வுக்குத் தேவையான வாதங்களை எடுத்துக்கொள்கிறீர்கள்.

எப்போது நாம் நமது தீர்ப்புகள், நமது அங்கீகாரம் மற்றும் நமது தீர்மானங்களுக்காக வாதம் முயற்சி செய்யும் போது நாம் வாழ்க்கையைத் துன்பமயமாக ஆக்கிக் கொள்கிறோம். மேலும் நாம் மற்றவர்களுடைய வாழ்க்கையிலும் துன்பத்தையே உருவாக்குகின்றோம். பெரும்பாலான நேரங்களில் மற்றவர்கள் உங்களுடைய துன்பங்களை நாம் எதிர்கொள்வதில்லை. நமது அகங்காரத்தைத் திருப்தி செய்து கொள்ள நாமே துருவாக்கிக் கொள்கிறோம். அவற்றால் எந்த பலனையும் அடையப் போவதில்லை.

எப்போதெல்லாம் நம்மைப்பற்றியே அதிகம் சிந்திக்கின்றோமோ அப்பொழுது நாம் எழுமையான இருப்பு என்பதை உணர்கிறோமோ அப்போது நாம் ஆழமான அன்பில் சுமத்துகிறோம். எப்பொழுது நாம் எளிமையான இருப்பு என்பதை உணர்கிறோமோ அப்போது நாம் மற்றவர்கள் மேல் குறைகளைக் கண்டு சுமத்துவோம்.

அப்பொழுது தெளிவாக வாதங்களைப் பார்த்துவிட்டு பிறகு தீர்ப்பைச் சொல்லத் தொடங்குவோம். நமது வாழ்க்கையில் முடிவுகளைச் சரியாக எடுத்துத் தொடங்கினால், மற்றவருடனான நமது உறவுகளும் நிச்சயம் மாறும்.

பெரும்பாலான நேரங்களில், எதிர்பாரித்தின் மீது வரும் ஈர்ப்பை, நாம் காதல் என்று சொல்கின்றோம். யாரவது ஒருவர் உணர்ச்சிவயப்பட்டால், நாம் அதைக் காதல் என்று சொல்கின்றோம். அல்லது நாம் கோபப்பட்டு டமாட்டானால் நாம் அது அடுத்தவருடைய நலனுக்காக என்று சொல்கின்றோம். அதுபோல் அடுத்தவர் நம்மேல் கோபப்பட்டால், அது அவருடைய அகங்காரம் என்று சொல்கின்றோம்.

மக்கள் தங்கள் செயல்களைப் பற்றி என்னிடம் தற்பெருமையுடன் சொல்வார்கள். ஆனால் உடனே இதையும் சேர்த்துக் கொள்வார்கள், நாங்கள் பெருமையுடித்துக் கொள்ளவில்லை. உங்களுக்குத் தெரியப்படுத்தினோம் என்று. ஆனால் அதையே நாம் அகங்காரம் என்று சொல்கிறோம். அதை வெறும் அறிவிப்பு என்று சொல்வோம்.

நாம் அடுத்தவர்களுக்கு என்றால் பலவிதமான வாதங்களை உபயோகிப்போம். நாம் உலகத்தைப் பார்க்க ஒரு விதமான கண்ணாடி(ப்ரிஸ்ம்)யை பயன்படுத்துவோம், நம்மையே பார்த்துக்கொள்ள வேறு ஒரு கண்ணாடியைத்தான் பயன்படுத்துவோம்.

உண்மையில், நாம் இதயத்தின்வழியாக உறவு கொள்வதை மறந்தே விட்டோம். அதுவே உறவுக்கான ஆழ்ந்தமான வழியாகும். நமது உணர்கள் மேலோட்டமாக மாறிக்கொண்டு வருகிறது. 'காதலில் விழுவது' என்ற வார்த்தைக்கு நமக்கு உண்மையான பொருள் தெரியவில்லை.

எப்பொழுதெல்லாம் இராமகிருஷ்ணர் தேவியை வழிபாடு செய்கிறாரோ, அப்போதெல்லாம் தேவி அங்கே பிரத்யட்சமாக இருப்பதை உணர்ந்தார். அவர் எப்போதும் அந்த சிலையை கல்லாக உணர்ந்ததில்லை. அவர் தேவியின் சாரத்தை உணர்ந்திருந்தார். எப்பொழுது நாம் ஆழமான அன்பில் விழுகிறோமோ அப்போது கல்லும் கடவுளாக மாறி நம்மை வழி நடத்தும்.

'என்ன அப்படி சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்று, 'ஞான் பெரிய தாழ்வு வேண்டுமென்றால், என்ன வழியிட்டு என்னை வளர்த்து என் வாழ்வை என்னவெல்லாம் செய்யும். ஞானை விழுங்க ஏதல், பொறுள், தவம் இவைகளையும் கொடுப்பேன்' என்று படித்து வந்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே அவர் துய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ்வான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயனை அனுபவித்தார்.

துன்பமயமாக ஆக்கிக் கொள்கிறோம். மேலும் நாம் மற்றவர்களுடைய வாழ்க்கையிலும் துன்பத்தையே உருவாக்குகின்றோம். துன்பத்தையே உருவாக்குகின்ற துன்பங்கள் நாம் எதிர்கொள்வதில்லை. நமது அகங்காரத்தைத் திருப்தி செய்து கொள்ள நாமே துருவாக்கிக் கொள்கிறோம். அவற்றால் எந்த பலனையும் அடையப் போவதில்லை.

எப்போதெல்லாம் நம்மைப்பற்றியே அதிகம் சிந்திக்கின்றோமோ அப்பொழுது நாம் எழுமையான இருப்பு என்பதை உணர்கிறோமோ அப்போது நாம் ஆழமான அன்பில் சுமத்துகிறோம். எப்பொழுது நாம் எளிமையான இருப்பு என்பதை உணர்கிறோமோ அப்போது நாம் மற்றவர்கள் மேல் குறைகளைக் கண்டு சுமத்துவோம்.

494

இருபத்தைந்து வருடம்

495

நம் உணர்வால் தொடர்பு கொள்ள முடியாத போது, கடவுளே கீழிறங்கி வந்தாலும், அவருடைய அடையாள அடையாளத் தைக் கேட்டு போம்நாம் அழமாக உணர்வால் தொடர்பு கொண்டிருந்தால், நம்மைத் திறப்பது எப்படி என்று தெரிந்திருந்தால், ஒரு கல்லும் கடவுளாய் மாற்றி வழிகாட்டும். அதுதான் இராமகிருஷ்ணருக்கு நடந்தது. அவர் காளிதேவியிடம் பேசினார். அவர் தேவியிடம் நேர்டியாக பேசினார்.

இராமகிருஷ்ணரின் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு அழகான கதையை சொல்கிறேன்:

இராமகிருஷ்ணர் தேவியின் கோவிலில் பூசாரியாக இருந்தார். அவர் தேவிக்கு உணவை படைக்கும் முன் அதை ருசி பார்ப்பது வழக்கம். எல்லா அதிகாரிகளும் சொன்னார்கள், சுடிலை! இவ்வாறு செய்வதைத் தடுக்க முயன்றார். இது புனிதத்தைப் பாழடிக்கிற விஷயம்' என்று. இராமகிருஷ்ணர் சொன்னார், சுலக்கு அதைப்பற்றி தெரியாது. நான் அவளைத் தாயாக நினைக்கிறேன். அந்த உணவு ருசியாக இருக்கிறதா என்று தெரியாமல் எப்படி அந்த உணவைப் படைக்க முடியும்? அப்படி எண்ணியபடியே நான் வேலியே நின்று படைப்பேன். ஆனால் நான் படைப்பேன் என்றார்.

அவர்கள் ஒத்துக் கொண்டார்கள், 'சரி, உங்கள் விருப்பம் போல் செய்யுங்கள்'. அது மட்டும் அல்ல, அவர் எப்பொழுதெல்லாம் தேவியின் சிலைக்கு அலங்காரம் செய்கிறாரோ அப்பொழுதெல்லாம் ஒரு சிறிய நாளை அவள் மூக்கின் அடியிலும் வைப்பாராம். அவள் மூச்சு விடுவதை உயிரோடு இருக்கிறாள் என்று பார்ப்பதற்கு அவ்வாறு செய்வாராம். தேவியின் மூச்சுக்காற்றால் நூல் அசையும் என்று கதை சொல்கிறது. அவர் தேவியை எங்கும் உணர்ந்திருந்தார்.

இங்கு மற்றொரு அழகான கதை இருக்கிறது. இதை நீங்கள் அவசியம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். எங்கெனில் இது நிதர்சனமாக உண்மை. தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்; அது சத்தியம்.

வங்காளத்தில், தக்ஷிணேஸ்வரர் கோவிலில் பக்தர்கள் தேவிக்கு சங்கினால் செய்யப்பட்ட வளையல்களை அணிவிப்பது வழக்கம். காளி தேவிக்கு நாள்கு கைகள்

உண்டு: இரண்டு கைகள் அபயஹஸ்தமாகவும் வரத ஹஸ்தமாகவும் - 'சுகாப்பாற்றும் இருக்கரம் மற்றும் வரமளிக்கும் இருக்கரம்' என்று முறையே இருக்கும். மூன்றாவது கையில் கரத்தில், அவள் 'சுத்தகா'(ண்ட் ஹக்ஷ்ணும) - வாள் - வைத்திருப்பாள். நான்காவது இருக்கரத்தில் சுமுண்டம்

உண்மையில், இது ஒரு தத்துவத்திற்கான குறியீட்டு விளக்கம். இதன் விளக்கம்: ஞானம் என்ற வாளால் நமது அகங்காரத்தை வெட்டி, நம்மை பாது காது ரட்சகன்றாள் என்று பொருள்.

தேவியின் சிலையில் உள்ள மூன்று கைகளில் வளையல்களை சூடமாடக அணிவித்து விடலாம். கத்தியைப் பிடித்துக் கொண்டு இருக்கும் கரத்திலும் கூட கத்தியை எடுத்துவிட்டு வளையலை அணிவித்து விடலாம். காப்பாற்றும் (அபய ஹஸ்தம்) மற்றும் வரமளிக்கும் (வரத ஹஸ்தம்) கரங்களில் வளையலை அணிவித்து விடலாம். எப்படி இருந்தாலும் நான்காவது கரத்தில் தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருக்கிறாள். அந்தத் தலையை எடுத்துவிட்டு சங்கு வளையலை அண்கனில் தலையைத் தாங்கி போட முடியாது. அந்த தலையை எடுத்துவிட்டு போடவும் முடியாது.

ஒரு நாள் ஒரு பக்தர் நாள்கு வளையல்களை தேவிக்கு கொண்டு வந்தார். அம்மணி நேரத்தில் இராமகிருஷ்ணர் தேவியின் நாள்கு திருக்கரத்திலும் அணிவித்து விட்டார்.

அது நடைமுறையில் செய்யமுடியாது என்றாலும் கூட, தேவியின் நான்காவது கரமும் வளையலை அணிந்திருந்தது. ஒருநாள் சிலையின் கையை உடைத்திருக்க வேண்டும் அல்லது வளையலை உடைத்திருக்க வேண்டும்.

அந்த பக்தர் அதிர்ச்சியும் ஆச்சர்யமும் அடைந்தார். இந்த நிகழ்ச்சி, இராமகிருஷ்ணரின் கடந்த கால நிலைவு குறிப்பிடப்பட்டு

'சுடன் கப்படச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு 'சுடன் பெரிய தாயாக வேண்டும்', என் சிறுவயதிற்கே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. குழவை திருமால் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உட்கமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 256 - NVIDIA client error]

நமக்கு இந்த விழிப்புணர்வு இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் தொடர்ந்து நாம பரமாத்மாவுடன், பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையுடன் பகைமை பாராட்டியே வருகின்றோம். அதனால்தான் வாழ்க்கையைச் சந்தோகப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறோம். நமக்கு அடுத்த நொடி என்ன நடக்கும் என்ற பயம் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. நாம் இந்த பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் மேல் நம்பிக்கை கொள்வதில்லை.

எல்லா ஆயுள் காப்பீட்டுச் சீட்டங்களும் எதற்காக என்றால் நமக்கு இந்த பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் மேல் நம்பிக்கை இல்லாமல் போனால் தான். புரிந்து கொள்ளுங்கள் ஆயுள் காப்பீடு, ஆயுள் காப்பீடு அல்ல, அது மரணக் காப்பீடு. உன்மையில் ஆயுள் காப்பீடு என்று அந்த இறுதியான பொருளிடம் கொள்ளும் பக்திதான்.

புரிந்து கொள்ளுங்கள், பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மை நம்மை கவனிக்கக் கொள்வதே உண்மையான ஆயுள் காப்பீடு. அது தான் ஒரே ஆயுள் காப்பீடு. மற்ற அனைத்தும் மரணக் காப்பீடுதான். ஆயுள் காப்பீட்டு அதற்காக காத்திருக்கும் நம் குடும்பத்திற்குத்தான் போய் சேரும். அதனால் தான் அது ஆயுள் காப்பீடு அல்ல, மரணக் காப்பீடு என்கிறேன்.

ஒரு சிறிய கதை:

ஒரு சின்ன குழந்தை கடற்கரையில் விளையாடிக் கொண்டு இருந்தது. அவன் கடலுக்குள் இறங்கி நடக்க ஆசைப்பட்டான். அவன் தாய் அவன் பின்னால் ஓடி வந்து சொன்னார், “கடலுக்குள் போக வேண்டாம், மணலில் விளையாடு, தண்ணீருக்குள் செல்ல வேண்டாம்”.

அந்த பையன் கேட்டான், ‘கண் அப்பா மட்டும் தண்ணீருக்குள் போகிறார். ஏன் நீங்கள் அவரை போக வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை. என்னை மட்டும் நிறுத்துகிறீர்கள்.’ அம்மா சொன்னார்,

‘அவருக்கு காப்பீடு செய்யப்பட்டு இருக்கிறது’

‘கண் அப்பாச் சொல்கிறீகள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திசைமாற்ற உடல், பொருள் ஆவி அழைத்துச் செலவழித்து என்னைப் பெரிய கைத்தா வேற்றிக்கு உர்க்காளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அதனால் தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நமது அனைத்துக்கும் காப்பீடுகளும் மரணக் காப்பீடுதான். அது ஆயுள் காப்பீடு அல்ல. இந்த பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை நம்மைக் காப்பாற்றிக் கொண்டே இருக்கிறது என்றும் அது நமக்கு பகைமை பாராட்டின் அல்ல என்றும் புரிந்து கொண்டால் அதுவே நமக்குத் தேவையான ஆயுள் காப்பீடு.

மேலும் ஒரு விஷயம்: நமக்கு ஆழமான அன்பு இருக்கும் பொழுது - பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையும் தொடர்பு கொண்டிருந்தால், நாம் இறக்கும் பொழுது கூட, அதற்கு தெரியும் நம்மை எங்கே கொண்டு போய் வைக்க வேண்டும் என்று. நாம் முழுவதுமாக, கவலையற்று இறக்கலாம். அவர் ‘நம்மைக் காப்பாற்றி வழி நடத்துவார் என்று நமக்குத் தெரியும். அதனால் இப்போதிலிருந்தே அந்த சக்தியோடு இசைந்து இலவதற்கு தயாராக இருக்கக்கடும்; கிடைக்கவதற்கு, அழிந்த இறுதிப் பரம்பொருளுக்கு, இப்போதிலிருந்து நம் மனமும் உடலும் தயாராக இருக்கட்டும்

நாம் பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையுடன் சண்டையிட்டுக் கொண்டே இருந்தால் நம் வாழ்க்கை நரகமாகிவிடும். எதுவும் செய்ய முடியாது. இப்பொழுது முழுமையாக என்ன தேவை என்றால் நாம் உணர்வோடு தொடர்பு கொள்வதும்தான்.

முதலில் இருவகை, தனி மனித இருப்புத் தன்மைக்கும் பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மைக்கும் உள்ள பகைமையை விலக்குகிறோம். இப்பொழுது பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையின் பேரொலியை விளக்குகிறோம். அடுத்து, தனிமனித இருப்புத்தன்மையும் மேலான பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையும் ஒன்றுதான் என்ற அனுபவத்தையும் கொடுக்கிறோம்.

படிப்படியாக, அவர் அருள்நிலை விழி ஸ்டாத்தவேதம்(ஸ்நான்ஞேல்ர்ஹக்ஸ்ஹம்ஹ்ர்ஹ) (விஸ்ஹ்டாத்தவேதம் - எப்து இறைநிலை பற்றிய ஒரு சிந்தனை, ஒரு வழி - இது சொல்கிறது தனி மனித இருப்புத் தன்மை என்பது பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையின் ஒரு பகுதிதான், ஆனால் அதற்கென்று தனியாக ஒரு இயல்பு கூட உண்டு என்ற நிலையில் இருந்து ‘கர்த்தமும்’ (இருமை - இரண்டு பொருள் - என்பதும் இறைநிலை பற்றிய ஒரு சிந்தனை தான் இது சொல்வது, தனி மனித இருப்புத் தன்மை என்பது பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மை

‘கண் அப்பாச் சொல்கிறீகள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திசைமாற்ற உடல், பொருள் ஆவி அழைத்துச் செலவழித்து என்னைப் பெரிய கைத்தா வேற்றிக்கு உர்க்காளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘கண் அப்பாச் சொல்கிறீகள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திசைமாற்ற உடல், பொருள் ஆவி அழைத்துச் செலவழித்து என்னைப் பெரிய கைத்தா வேற்றிக்கு உர்க்காளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

என்பதில் இருந்து வேறுபட்டது. தனித்தனியானவை என்பது த்தவைதம்) என்ற நிலைக்கு எடுத்து வந்தது. பிறகு ‘சுஅத்தவைதம்’ (ஒருமை - அத்தவைதம் - இதுவும் இறைநிலை பற்றிய ஒரு சிந்தனை இது சொல்வது பிரபஞ்ச இருப்பத்தின்மையின் முழுமையான ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக தனி மனித இருப்புத் தன்மை) என்ற நிலைக்கு எடுத்து வந்து பிறகு அத்துவைதத்தைத் தாண்டிய அநுபூதியை, அநுபவத்தை அளிக்கின்றார். அவர் அர்ஜுனனை ஒரு ஆன்மீக அநுபவத்திற்கு படிப்படியாக எடுத்து வருகின்றனர்.; முதலிலேயே நமது வாழ்க்கையின் இறையியலான மூல்று கோட்பாடுகளை சொல்லேனும். அவைகள்: “சதீயா” - தனித்த உயிர்; “சுஜெகத்” - இந்த உயிர்கள் வாழ்கின்ற உலகம், “சஸ்வரா” -ஜீவனையும் ஜெகத்ததையும் உருவாக்குபவர், வேறு வார்த்தையில் சொல்லப்படும் கடவுள். ஆரம்பத்தில் இந்த மூன்று போருட்களையும் தனித்தனியானவை என்று பார்த்தோம். ஒரு நீர்த்துளி தன்னைக்கடலில் இருந்து தனித்தான ஒரு நீர்த்துளி போல, எப்படி ஒரு தளிரில் உயிர் படைப்பப்பவனை, தெய்வத்தை சேர முடியும் என்பதற்கு இந்த தத்துவங்களில் பல்வேறு விதமான வழிமுறைகள் உண்டு. விசிஷ்டாத்தவைதும் த்வைதமும், ‘சுநான்’ என்பதும் அகைப் படைக்கவும் பிரிந்து இராத்தும் நிலையை அடிப்படையாக கொண்டது, ஆன்மாவின் பக்க இவை இரண்டடையும் இணைத்துக் கொண்டு இருக்கிறது. பக்தி “சுநான்” என்பதை தெய்வத்திடம் அழைத்து செல்லும், தெய்வீகத்தைப் புரிந்து கொள்ள வைக்கிறது. ஆனாலும் இவை இரண்டும் தனித்தனியானவை. இது ஒரு நீர்த்துளி தன்னை கடலின் ஒரு பாகம் என்று உணர்வது போல. ஆனாலும் அவை இரண்டும் தனித்தனியானவை. அத்துவைத தத்துவம், “சுநான்” என்பதையும் படைப்பப்பவனையும் ஒருங்கிணைத்து ஒரே போருளாகக் காட்டுகின்றது. “சுஜெகத்” உலகத்தையும் ஒரே -

செய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்; இவைபனைத் தும் ஒன்றுக் கொன்று முரண்படாதவை அல்ல. பலபேர் என்னைக்கேட்டபடியும், சுஸ்வாமிதி, அத்தவைதம், த்தவைதம் எது சரி? விசிஷ்டாத் வைதும், த்தவைதம் எது சரி? அவை முரண்பட்டவை அல்ல. அவை ஒன்றையொன்று நிறைவு செய்பவை. அவை நம்மை படிப்படியாக பெரும் மேலும் மேலும் புரிந்துகொள்வதற்கு வழி செய்கின்றன. அவை இந்தியான ஆன்மீக அநுபவத்திற்கு எடுத்துச் செல்கின்றது. இந்தியாவில் ‘சுத்தவைதமும்’ மோதிக்கொண்டு பெரிய சினம்(கோபம்) நாட்களின்றி. ‘சுஅத்தவைதும்’ பாஷ்யா(சங்கரின் விளக்கம்) பெரிதா? அல்லது இராமானுஜரின் பாஷ்யா பெரிதா? சங்கரர் அத்தவைதம் என்ற தத்துவத்தை ஏற்படுத்தினார். இராமானுஜர், த்துவதம் என்ற தத்துவத்தை ஏற்படுத்தினார். இதில் பிரச்சினை என்னவென்றால் இதன் ஆசிரியர்கள் ஒருவர் சூட இந்த தத்துவங்களை ஆழமாக படிக்கவில்லை. நாம் அதை ஆழமாக படித்தோமானால் அவையிரண்டும் ஒரே போருளைத்தான் இருவேறு மொழிகளில் சொல்லியிருப்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். எல்லா ஞானகுருமார்களும் ஒரே விசயத்ததைதான் பல்வேறு வழிகளில் சொல்லியிருக்கிறார்கள். நாம் சரணாகதி செய்தால் ‘சுஅத்தவைத அநுபவம்’ போன்ற அதே அநுபவத்தைப் பெறலாம். நாம் ஒருமையினை (அத்தவைதம்) என்ற அநுபவத்தை

அடைந்தால், நமக்கு ஆழகான சரணாகதி வந்து விடும். எந்த மணிதர் அத்வைத - அழுபவத்தை அடைகிறானோ அவர் அளப்பறிய பக்தி கொண்டவராக இருப்பான். பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம் கோவிந்தம் பஜ மூடமதே சம்ப்ராப்தே சன்னிதே காலே நஹி நஹி ரக்ஷதி துக்கன்ஹரேன சங்கரர் சொல்கிறார், “சூ முட்டடே! இப்பொழுதே கோவிந்தனைத் தியானிக்கத் தொடங்கு. கோவிந்தனின் நினைவில் வைத்துக்கொண்டிருக்கத் தொடங்கு. ‘சநாதி நஹி ரக்ஷதி’ இற்கன்ஹரேன என்றால் எமதர்மன் வரும்போது, இறப்பின் கடவுள் வரும்போது, பட்டரவி உனக்குதவாது. உன்னுடைய பட்டரவை என்ற அறிவு உனக்கு வழி காட்டாது.’ இருபத்தைத் து வருடம் போராடினார். கம்பரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் துயவெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஒரு சிறந்த அத்வைத ஞானி, ஒருமை எங்கே அநுபவமாக உணர்ந்த ஒரு துறவி, இறை பற்றிய பக்தர்களும் அத்வைத ஞானியாகவும் இருப்பார். இன்றும் ஒன்றே. இதைப்புரிந்து கொள்ளாதவர்கள் மட்டும் தான் வாதிடுவார்கள். இராமகிருஷ்ணர் ஒரு அழகான கதை சொல்கிறார். நாங்கள் ஒரு தண்ணீர் தொட்டிக்கு அருகே சென்றோம். ஒருவர் சொன்னார், ‘தான் ‘சததண்ணீர்’ குடிக்கப்ப போகிறேன்’, என்று. மற்றொருவர் சொன்னார், ‘சுள்ளலை, இந்த தொட்டியில் ‘சவாட்டர்’ (ஜலம்) மட்டும் தான் உள்ளது. சததண்ணீர்’ இல்லை. மூன்றாமவர் சொன்னார், ‘சஇல்லலை, நான் ‘சுபானி’ (ஹ்மிதிநீர் பெயர்) குடிக்கப்ப போகிறேன்’, என்றார். நாங்காவது மணிதர் சொன்னார், ‘சுனான் ‘சநீரு’ குடிக்கப்ப போகிறேன்’, என்று (நீரு - தண்ணீருக்கு கந்நட வார்த்தை) ஒருவர் சொன்னார், ‘சுஇல்லலை, என் தாத்தா சொல்லி இருக்கிறார் அது

‘சவாட்டர்’ மட்டும் தான். அடுத்தவர் சொன்னார், என் தாத்தா தான் இந்த தொட்டியையே கட்டியது. அவர் சொல்லி இருக்கிறார் இது ‘சதண்ணீர்’ என்று. மற்றொருவர் சொன்னார், சுன் தாத்தா பெரிய அறிவாளி அவர் சொல்லி இருக்கிறார் இது ‘சநீரு’ என்று.* நால்வரும் சண்மையிடத் தொடங்கினோர்கள், அந்த தொட்டிக்கு அருகில் கூட போகாமல், அதைப் பார்க்காமலேயே, எப்போதும் பார்த்திராத அதன் அருகில் சென்று கூட பார்க்காமல் சண்மையிடத் கொண்டார்கள். அவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் சண்டைபோட்டு இறந்து போனார்கள். அவர்களுக்கு அந்த தொட்டியின் அருகில் சென்று பார்க்கும் மட்டும் இருந்திருந்தால், நான் வார்த்தைகளும் ஒரே பொருளையே கொண்டுள்ளன என்று புரிந்துகொண்டு இருந்திருப்பார்கள். ‘சதண்ணீர், வாட்டர், பானி, நீரு’ என்று எல்லோரும் சொன்னது ஒரே பொருளைத்தான். எப்படியோ, அவர்களுக்கு அந்த அளவிற்கு பொறுமை இல்லை. நாம் இதை அநுபவமாக தெரிந்துகொண்டால், இராமானுஜர், சங்கரர், புத்தர், மத்வாச்சார்யர் ஆகிய அனைவரது அநுபவமும் ஒன்றே என்று நாம் புரிந்து கொள்ளலாம். ஒரு சிறிய கதை: ஒரு பழத்தக கண்காட்சியில் இருந்த வேதாந்த பழத்தக் கடையில், பரம்பரம்பர சங்கர பாஷ்யரும், இராமானுஜ பாஷ்யமும் விற்பனை செய்து கொண்டு இருந்தார்கள். ஒரு வயதான வேத விற்பனர்(லஹ்வைக்யன்ர்), மறை நூல்களை நன்கு படித்தவர், நின்று ஒரு தன்னார்வலர் (ஸர்வ்வைக்யன்ர்) கடையில் நிற்பதைப் பார்த்தார். அவர் அந்த விற்பனைப் பிரதிநிதிக்கு இந்த பழக்கங்களைப் பற்றி அவ்வளவு அறிவு இருக்கும் என்று வியந்தார். அவரைப் பார்த்துக் கேட்டார், கூட்டங்களுக்கு

இராமானுஜ பாஷ்யதிற்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன என்று ‘கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெரிய ஜோதி வேண்டுமென்று, நான் பெரியவனாக வேண்டும் என்று நான் டவர் என்ற நத்தை விலாநிலேந்த வடல், பொருள், தவி அளந்நிலையும் செயலித்து என்னைப் பஷக் கவத்தார். வெற்றிக்கு ஈடுகொள்ளத்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 260 - NVIDIA client error]

இந்த நம்பிக்கையில் ஒளிரும் சில மக்களால்தான் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறது. அவர்கள் தெய்வத்தின் கருணையை வெளியிட்டவராறு வாழ்கிறார்கள்.

தொடக்கத்தில், இறைவன் அப்பர்ஹமிடம் சொல்கிறார், ‘சிலரு நாட்டில் பது நல்ல மக்களாய்ப்பாதது பாத்தேன்’ என்றான், அந்த நாட்டை அழிக்க மாட்டேன்*. இந்தியாவின் மேல் பலமுறை படை எடுப்பு நடந்துள்ளது. ஆனால் இன்னும் இந்த கலாச்சாரம் உயிருடன் இருக்கிறது. பல படை எடுப்புகளுக்குப் பிறகும், பல தொல்லைகளுக்குப் பிறகும் இது இருக்கிறது. யாராலும் அசைக்க முடியவில்லை. யாராலும் இதைத் தொட முடியவில்லை. எதனெல்லாம் இது தொடர்ந்து ஞானிகளை உருவாக்கிக் கொண்டே இருக்கிறது. எவ்வளவு காலம் இது ஞானிகளை உருவாக்கி உலகிற்குத் தந்துகொண்டு இருக்கின்றதோ அவ்வளவு காலம் வரை இது அழியாது.

பாருங்கள், ஒவ்வொரு நாடும் எதாவது ஒரு விஷயத்தை மணித சமுதாயத்திற்குக் கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறது. உதாரணமாக மெலை நாடுகள், சமுதாயக் கட்டமைப்பைக் கொடுத்திருக்கிறது. அவர்கள் பல விதமான சமுதாய அமைப்புகளில் வேலை செய்கிறார்கள். ஜெர்மனின் மருத்துவ துறையில் தன் பங்களிப்பைக் கொடுத்திருக்கிறது. அவர்கள்மருத்துவத் துறையில் பலவிதமான ஆராய்ச்சிகளைச் செய்கிறார்கள். ஜப்பானியர்கள் தொழில் நுட்பத்துறையில் தனது பங்களிப்பைக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். உற்பத்தி செய்வதில் சீனர்கள் தங்கள் பங்களிப்பைக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். இப்படி ஏதோ ஒரு வகையில் எல்லா நாடுகளும் பங்களித்திருக்கிறது.

இந்தியாவின் பங்களிப்பு ஞானகுருமார்களை உருவாக்கியது தான். நாம் எதற்காக வேண்டுமானாலும் மற்ற நாடுகளுக்குப் போகலாம். ஆனால் ஆன்மீகத்திற்காக இந்தியாவை நோக்கித்தான் திரும்ப வேண்டும். எல்லா சிறந்த ஆன்மீகப் பாரம்பரியங்களும் இந்தியாவில் பிறந்து பேணி வளர்க்கப்பட்டு இருக்கிறது. அனைத்து ஆன்மீக பாரம்பரியங்களும் இந்தியாவில் இருந்தே அதற்குத் தேவையான அடிப்படையையும் உத்சாகத்தையும் பெற்றிருக்கின்றன.

நாம் ஏமாற்றப்பட்டாலும் கூட, நம்பிக்கையோடு வாழும்போது நாம் இந்த பூமியின்மேல் கடவுளைப் போல் வாழலாம். இந்த பூமியின் மேல் அதிக பட்சம் நாம் எழுவது அல்லது என்பது ஆன்முகள் தானே நாம் வாழப்போகிறோம். அந்த எழுபது, எண்பது ஆண்டுகளில் எல்லாம் நம்மையும் மற்றவர்களையும் கூட நம்பிக்கையோடு வாழ்வோம்.

மற்றவர்களையும் தொடர்ந்து சிதறவதை செய்ய வேண்டும்? நாம் பாதுகாப்பற்ற, விழிப்புணர்வற்ற நிலையில் வாழும்போது நம்மையும் மற்றவர்களையும் சிதறவதை செய்வோம்.

மேலும் ஒரு விஷயம் நாம் முக்கியமாக தெரிந்துகொள்ள வேண்டியது; நாம் பாதுகாப்பின்மையில் வாழும்போதும் நம்மை பாதுகாத்துக்கொண்டே இருப்பது மட்டும் அல்ல, அடுத்தவர்களைத் தாக்கிக் கொண்டே இருப்பது மட்டும் அல்ல, நாம் இந்த பூமியின் மேல் வாழும்போது நம்மை ஏமாற்றப்பட்டவர்கள் என்று நம்பினால் கூட சில எவ்வளவு இழப்பீர்கள்? நீங்கள் வைத்திருப்பது அனைத்தும் ஒரு மணல் கோட்டையை விட அதிகமில்லை.

305 நமது ஹிருத ப்ராணக் கதைகளின் படி வியாசர் மற்ற எல்லாரையும் காட்டிலும் அதிக வயது வாழ்ந்தவர். அவரை ஒருவர் கேட்டார், ‘என் நீங்கள் விட்டு கடவுள் கொள்ளவில்லை?’ என்று. வியாசர் பதிலளித்தார், ‘நான் சில ஆண்டுகள் தான் வாழ்ந்திருக்கிறேன். எதற்கு நான் வீடு கட்ட வேண்டும்? என் நேரத்தை வீணாக்க வேண்டும்?

ஒரு ஞானி(ந்ர்ண்ய்) சொல்கிறார், ‘சுகுழந்தைகளைக் கடற்கரையில் மணல்கோட்டைகளைக் கட்டுகிறார்கள். அவர்கள் வீட்டிற்கு போகுமுன் கவலைப்படாமல் அதை இடித்துவிட்டுப் போவதில்லையா?’ இப்படித்தான் நாமும் வாழ்வியல்ந்த பொருட்களைக் கொண்டு மாளிகை கட்டுகிறோம். ஆனால் நாம் அதனின் மேல் அதிகமாக அக்கறையும் கவலையும் மூழ்கித்திருக்கிறோம். அது காற்று இல்லை விஷயமா? நாம் எல்லாவற்றின் மேலும் அதிக அக்கறையும் கவலையும் கொள்கிறோம். குழந்தைகளுக்குப் புத்திசாலித்தனம் உண்டு ஆனால் பற்றில்லை, அக்கறையில்லை.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான பன்னான் என்கிறார்.

இது நம்மால் முடிந்தால், ஆழமான நம்பிக்கையில் மூழுவதும் சுகமான மனநிலையில் வாழலாம். நமது இருப்பே ஒரு ஆசீர்வாதம். நமது இருபத்தைந்தே இந்த பூமி கிரகத்தையே காப்பாற்றும். இது நமது பாதையில் குறுக்கே வந்தாலும், நாம் சந்தோஷமாக வாழ்ந்துகொண்டே இருப்போம். இது ஒரு ஆசீர்வாதம்.

நாம் என்று கொண்டு வந்தோம் இழப்பதற்கு? நமது பாதையில் விழிப்பற்ற உணர்வு என்பது உண்மையைப் பற்றிய அறியாமையைத் தவிர வேறில்லை. நாம் இறந்த பின் எதை எடுத்துச் செல்லப் போகிறோம்? ஒன்றுமில்லை. ஒரு எளிமையான

உன்னை நாம் எதையும் கொண்டு வரவும் இல்லை, அதுபோல் எதையும் எடுத்துச் செல்லப் போவதுமில்லை.

நாம் இங்கு இருக்கும் வரை, பிரபஞ்ச சக்தி நமக்கு எல்லாம் கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கிறது என்று நம்பிக்கையுடனும் நிம்மதியாகவும் இருக்க முடியும். நம் உடலுக்குள் இயங்கும் சக்தி உணவை இரத்தமாக மாற்றும் என்றால், அதனால் நமக்கு உணவையும் கொடுக்க முடியாதா என்ன? இயன்றால் தன்மாக உணவு இரத்தமாக மாறிவிடுகிறது. இதை ஞானிகள் சொல்வது போல்க்க நம்முட றூன்று மைல் நீளத்திற்கு தொழிற்சாலை அமைக்க வேண்டும். ஆனால் இந்த மொத்த செயலும் நம் உடலுக்குள் நடப்பது. நம் விழிப்பான முயற்சி கூட இல்லாமல் நடக்கிறது.

நமது மூளை ஒரு செய்தியை வாங்கி, ஆராய்ந்து புரிந்துகொண்டு இரும்பா அதற்கு தகுந்தவாறு இரும்ப இயங்குகிறது. இந்த மொத்த நிகழ்ச்சியும் நமது மூளைக்குள் நடந்து விடுகிறது. ஆனால் இதை ஒரு கணினியில் செய்ய மூன்று அடுக்கு மாடி உயரம் வேண்டும். மேலும் பழுத்த மிளகாயை உற்பத்தி இயந்திரங்களைப் போல(ஜங்க்ஷன்ஹ்வற்றில்) சப்தத்தை ஏற்படுத்தும்.

மக்கள் என்னிடம் சொல்லவுடன்து, 'சுவாமிகள்' என் மனது மிகவும் இரச்சலாய் இருக்கிறது. என்னால் பொறந்ததையே அமைதியாகவோ உணர முடியவில்லை'. அவர்களிடம் சொல்வேன், எவ்வளவு வேலை உங்கள் மனதால் செய்யப்படுகிறதோ, அது அவ்வளவு அமைதியாய் இருக்கும். அதை இரச்சலாய் என்ன வேண்டும்.'

பெரிய பிரச்சனை என்றென்றால் நம் சக்தியை நாம் உணராமல் இருப்பதுதான். நாம் இந்த பிரபஞ்ச சக்தியோடு நம்புவதில்லை. உணவை இரத்தமாக மாற்றுகிற பொழுது, இது நம்முடைய சிறிய தேவைகளை நிறைவேற்ற உதவி செய்யும் என்று நம்ப வேண்டும் இல்லையா?

நம் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான உணவு, வாழ்வாதாரம் ஆகியவற்றைப் பெறுவதற்கான புத்திசாலித்தனத்தை அதனால் நமக்கு கொடுக்க முடியாதா? அது நம் வாழ்க்கைக்கு தேவையான உணவை எடுத்துக்க் கொள்ளப் போதுமான அளவு அழகு புத்திசாலித்தனத்தை விளக்குகிறேன்:

சாரதா தேவி அவர்கள், இராமகிருஷ்ணரின் மனைவி, ஒரு பொதுநல மருத்துவ மனை ஒன்றிற்க் இறந்தார். அங்கு இரண்டு வழிகள்(திருடர்களின்ம்) உணர்ந்து ஒன்று எழை மக்கள் இலவசமாகவே வாங்கிக் கொள்ளவும், மற்றொன்று பணம் செலுத்தி மருந்து வாங்குவதற்கும் இருந்தது.

306 ஒரு மருத்துவமனை ஊழியர் சாரதாதேவி அவர்களிடம் குற்றம் கொட்டினார், 'சுவாம்மா பணக்காரர்கள் கூட எழைச்சலின் வரிசையில் நின்று இலவச மருந்துகளைப் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள். நாம் இதற்கு என்ன செய்யலாம்?'

சாரதா தேவி பதிலளித்தார், 'சஉதைப் பற்றி கவலைப்படாதே. பணக்காரர் எழைச்சலின் வரிசையில் நிற்கிறார் என்றால் அவர் நிச்சயம் எழைச்சல், அவருக்கு மருந்துகள் கொடு. அவரிடம் பணம் இருந்தால் கூட அவர் எழைச்சல்தான். அவர் இங்கே பிச்சைக்காரராகவே வந்திருக்கிறார்.'

ஒரு அழகான வாக்கியத்தைச் சொன்னார்கள், 'சுவேலியுலக செல்வம் ஒருவரை எழைச்சியாகவோ பணக்காரராகவோ ஆக்குவதில்லை.இது உள்ளுலக மனநிலையை சார்ந்தது. நீ நம்பிக்கையுள் வாழ்ந்தால், நீ எமர்ந்திருப்பதால் கூட, உன் வெளியுலக சுகங்களை நீ இழந்தால் கூட, உன்னால் கடவுளைப் போல் இந்த பூமி கிரகத்தில் வாழ முடியும். நீ சும்மா மிதந்து கொண்டு இரு. நீ நடக்க கூட வேண்டாம், நீ தேவையுமாக மாறிவிடவாய்.'

ஜெ. கிருஷ்ணமூர்த்தி சொல்கிறார், 'சநலவது செய்வதில் நம்பிக்கை கொண்டிரு. தர்மத்தை வசமாக்கு. அது நம் வாழ்க்கையில் வந்து வேலை செய்யும்போதும் அலவிற்கு நமக்கு பொறுமை இல்லை. நாம் விதை முளைக்கவும், மலர் மலரவும் அனுமதிக்க வேண்டும். எப்படியோ, நாம் பார்க்காப்புப் படை வீரனைப்போல் கையில்

'ஏழின் அப்புறம் சொல்கிற்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெற்ற தாயாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. நானே திருமணக் உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பலிக்க வைந்தார். வெற்றிக்கு உக்மனித்தார்.

'ஏழின் அப்புறம் சொல்கிற்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெற்ற தாயாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. நானே திருமணக் உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பலிக்க வைந்தார். வெற்றிக்கு உக்மனித்தார்.

ஆயுதத்துட் ன் மலர் மலர்வதைக் கவனித்துக் கொண்டு இருந்தால், அந்த பயமே மலர் மலர அனுமதிக்காது. இந்த பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் மேல் நம்பிக்கை வைக்கும்போது நான் கேட்டபது, என் பட்டறிவை அடிப்படையாக வைத்து அல்ல, அது என்னுடைய தனிப்பட்ட அனுபவத்தில் இருந்து தான். நீங்கள் என்னை நம்பினால், என் வார்த்தையில் நம்பிக்கை இருந்தால், நீங்கள் பிரபஞ்ச சக்தியை நம்பும்போது, உங்கள் மன அழுத்தம், தலைவலி, கவலை, பிரச்சினைகள் அனைத்திலிருந்தும் விடுதலையாகி விடலாம். கண்ணுப்பாக நீங்கள் கவனித்துக் கொள்ளப் படுவீர்கள். அதிசயங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையில் நிகழும். உங்கள் சக்தியை முழுமையாக இந்தநம்பிக்கையில் முழுத்தங்கர்களானால், எதோ ஒன்று உங்களுக்குள் மலரும். ஒரு இரசவாதம் உங்களுக்குள் நடக்கும். ஒரு சிறிய கதை: ஒரு காலத்தில் ஒரு ஞானிக்கு இருந்தார். ஒரு நாள் அவர் குளிக்க செல்லும் போது தண் தண் டு போர்வையை நதிக்கரையில் வைத்துவிட்டு சென்றார். அவருடைய மாணவர் அந்த வழியாக வந்தார். அவர் அந்த போர்வையை எடுத்து, யாராவது திருடுவிட்டால் என்ன செய்வது என்று. அதன் சொந்தக்காரர் வரும்வரை அதை காவல் காக்க என்றார். குரு வந்து போர்வையைப் பார்க்க போய், அந்த மாணவர் கேட்டதோர், சுவாமிஜி, யாரை நம்பி இந்த போர்வையை இங்கு விட்டுச் சென்றீர்கள்? இது திருடப்பட்டு இருக்க முடியும்?' என்றார். குரு பதில் சொன்னார், சுவார் உன்னை இங்கே அனுப்பி காவல் காக்க வைத்தார்களோ அவரை (கடவுள்) நம்பித்தான் வைத்தேன்.' புரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் சரணடையும் பொழுது ஒரு முழுமையான தளர்வுநிலை, ஒவ்வு உங்களுக்குள் இருக்கும். உங்களுடைய பொறுப்புகளை அனைத்தும் ஒரு உயர் அதிகாரியிடம்

இருப்பதனது இருத்தல்தன்மை வரும் போராளனோர். அமைதிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்கெங்கும் தெளிந்தது... 'சுவான் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?' என்று வியாதித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஞானக் கிருவ்ஷண் என்று சொல்கிறார் என்று வெளிதெமன ஆழ்மனதில் உள்ள ஒருவருடைய சிந்தனை, சொல், செயல்

(கடவுள்) மாற்றப்படும். இது தான் சரணாகதி. நீங்கள் கடவுளை செய்யுங்கள், உங்களுடைய எல்லா பொறுப்புகளையும் அந்த பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையிடம் விட்டுவிடுங்கள். அவள் கவனித்துக் கொள்வாள். அதனால் நமக்கு இரண்டு வழிகள் உண்டு: நாம் தெர்ந்த்து எழுந்து ஏர்த்துக் கொண்டும், பாதுகாத்துக் கெடாண்டும் வாழும் மனிதனை. நமக்கு வழிகள் இருந்தாலும் கூட, நமது உயிர் ஒரு காயத்தைச் சுமந்து கொண்டே இருக்கும். அல்லது அந்த பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையுடன் முழுவதும் தளர்வாகவும், முழு சுதந்திரத்துடனும் வாழ்க்கையை நடத்த முடியும். நமது உடல்நிலையை, மன ரீதியாக, உளவியல் ரீதியாக சுதந்திரம் இருக்கும். நமக்கு சுதந்திரம் என்பது இங்கேயே இப்பொழுது இருக்கும். எந்த சூழ்நிலை நீங்கள் நம்பிக்கையுடன் வாழ்கிறீர்களோ அந்த சூழ்நிலை நீங்கள் சு வாழ்கிறீர்களோ அந்த சூழ்நிலை உங்களை காயப்படுத்தாது. எதுவும் உங்களை காயப்படுத்தாது. நாம் நம்பிக்கையுடன் காயப்படுத்தாது. நாம் நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்தால், மரணத்தைக் கூட அழகாக வாழலாம். ஏனென்றால் அப்போதும் பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மை கவனித்துக் கொள்ளும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கும். நாம் நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்தால், மரண பயமே நம்மைக் கொள்ளுவிடும். ஒவ்வொரு நிமிடமும் நம்மைக் கொண்டுவிடும். நாம் இறந்துகொண்டே இருப்போம். நம்பிக்கை இருந்தால் நம் மரணத்தைக் கூட வாழ்வோம், கொண்டாடுவோம். இங்கே நாம் நிம்மதியாக, ஆழமாக கிருவ்ஷண் என்று சொல்கிறார் என்று வெளிதெமன ஆழ்மனதில் உள்ள ஒருவருடைய சிந்தனை, சொல், செயல் அந்த நிலையை உணர முடியும். கிருவ்ஷண் தன் பேரொளியைப் பற்றி சொல்லும் பொழுது எதை விளக்கினாரோ அந்த நிலையை உணர முடியும். கேள்வி: ஸ்வாமிஜி, நீங்கள் சரணாகதி பற்றி பேசினீர்கள். இதுவும் துறவு நிலையும் ஒன்றா?

அதுவான், ஆனால் அது இல்லை. சரணாகதி என்பது துறவு நிலையையும் உள்ளடக்கியதுதான். ஆனால் துறவு நிலையைவிட உயர்ந்தது. உண்மையான துறவு நிலை வரும்போது இது நிகழும். துறவு என்பது சரணாகதி அல்லது ஒருவருடைய சிந்தனை, சொல், செயல்

10

நானே ஆனந்தம்

நீ துறவு நிலையைக் கடைப்பிடிக்கும் போது வெளிப்படும் உனது செயல்கள், அது உலகியல் சார்ந்த, உறவுகள் அல்லது நிகழ்வுகள் எதுவாக இருந்தாலும், நீ உனது சொந்த பட்றுடலில் கிடோ போட்டுவிட்டு செய்ய வேண்டும். உனது அகங்காரத்தை போட்டுவிடு. உனது அகங்காரத்தை கிடோ போடும்போது, நீயும் மற்றவர்களும் ஒன்றுதான் என்ற உண்மை உனக்கு புரியும். இந்த பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் நீ ஒரு பகுதி என்பதைப்போலவே மற்ற அனைத்து உயிர்களும் ஒரு பகுதிதான்.

10

நானே ஆனந்தம்

பிரபஞ்சத்துடன் உன்ளுடைய இருப்பினைச் சரணாகதி. இனிமேல் பிறப்பு இறப்பு என்ற 'கான்ஸர்', உன் தனிப்பட்ட அடையாளம் இல்லை. இதுதான் இறுதியான துறவு அல்லது சரணாகதி.

10

நானே ஆனந்தம்

10.2 கொண்டாடப்படும் தெய்வங்களோ, மிகச்சிறந்த ஞானிகளோ கூட என் ஆளத்தை, என் வாழ்மையை அறிய மாட்டார்கள். நானே அந்த தெய்வங்களின் மூலமாகவும், ஞானிகளின் மூலமாகவும் இருக்கின்றேன்.

10

நானே ஆனந்தம்

10.3எவன் ஒருவன் என்னைப் பறப்பற்றவன், தொடக்கமும் இல்லாதவன், அழிந்து உலகங்களின் அதிபதி என்று அறிகிறானோ, எவனுக்கு இதை அறிந்து கொள்ளும் தெளிவு இருக்கிறதோ அவன் எல்லா பற்றுதல்களிலும் இருந்தும் விடுதலை பெறுகிறான். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்* 'என்னை அறிந்து கொள்ளா, தேவக்களாலும் யோகிகளாலும் கூட முடியாது' அவர் சொல்வதன் பொருள் என்னவென்றால், யார் சுகங்களையும் ஆடம்பரங்களையும் வேண்டி வேலை செய்கிறார்களோ அவர்களும், யார் சமய சடங்குகளையும் தவங்களையும் செய்கிறார்களோ அவர்களும் கூட என்னை அறிய முடியாது. ஆனால் நானே அவர்களின் தொடக்கமாக, மூலமாக இருக்கின்றேன்.

10

நானே ஆனந்தம்

ஆன்மீக வாழ்க்கை வாழ்பவர்களாக இருந்தாலும், பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கை வாழ்பவர்களாக இருந்தாலும் அவர்களுடைய வேர் அவர்களுடைய விழிப்புணர்வு தான். நாம் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை இங்கு புரிந்து கொள்ள வேண்டும். 'நான்', 'எனக்கு', 'என்னுடையது' என்று குறிப்பிடும் எதையும் நாம் தெளிவாகச் சொன்னாலும் சரி, வாழ்விலும் அவர் ஞானமடைந்த உணர்வு நிலையைத் தான் குறிப்பிடுகின்றார்.

கருண் அப்படி சொல்வீர்களா? என விசாரித்தற்கு, நான் பிறர்ய பாராத ஆனால் வேண்டுவதென, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என் தாதை. கனவை நிதமாக உடல், பொருள், இவை இரைத்தையும் செவிசாத்து என்னைப் புறக்கணித்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 265 - NVIDIA client error]

சொல்கிறார் என்று. பிறகு நான் இன்னொரு வேத நூலில் இருந்து குறிப்புகள் கொடுத்தேன். அது அலு கதா என்ற பெயரில் மகாபாரதில் பகவத்கிடைக்குப் பிறகு வெளிபடப்பட்டது.

போர் முடிந்த பிறகு, அர்ஜுனன் கேட்கிறார், ‘சகிருஷ்ணா, தயவு செய்து எனக்கு முன்னால் போரிட்த்ததைத் தயவுசெய்து சொல். அந்தப் போரின் இடையில் சொன்னதின் சாரம் மட்டும் நினைவில் இருக்கிறது. ஆனால் அந்த வார்த்தைகள் நினைவில் இல்லை. நான் அந்த வார்த்தைகளை மறந்துவிட்டேன். தயவுசெய்து மீண்டும் ஒரு முறை சொல். அந்த சிறப்பான போதனையை நான் மீண்டும் கேட்க ஆசைப்படுகிறேன்.’

நீங்கள் ஆச்சர்யப்படலாம், ஆனால் நீ மட்டும் அல்லா நாராயணம் மற்றது விட்டுணு** சொல்கிறார்.

நா காகியாம் தன்மயா புயாஸ்ட்டா பாக்டோம் அசேசடா பரம் ஹி பரஹ்மம் ரதி யோகா புக்கேன தன்மயா

மகாபாரதத்தில் ‘சஅஸ்வமேதிக பர்வா**வில் (அந்நும்ஹுமேக டண்ஹும டாமஸ்ஸஹ) இருக்கிறது.

இருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘சஅர்ஜுனா, அந்த நூட்பத்தை இரும்ப தர இயலாது. ஏனெனில் அது உயர்ந்த ஆழ்ந்தற்க மிகவும் நலமை இருக்கி சொல்லப்பட்டது.

அந்த நேரத்தில் நான் அந்த உயர்ந்த முடிவற்ற விழிப்புணர்வு நிலையில் இருந்தேன். நான் என் முகத்தினிலையை வெளிப்படுத்தினேன். அந்த முக்தி நிலையே, அந்த ஞானமே என்னுள் இருந்த பேசியது. அந்த பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு என் வழியாக பேசியது. அந்த பிரபஞ்ச சக்தி என் மூலம் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டது. அதனால் தான் எல்லா நுட்பங்களும் வெளி வந்தன. நான் அந்த நேரத்தில் பிரபஞ்ச சக்தியை, பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை வெளிப்படுத்தினேன். இப்பொழுது என்னால் அதே நுட்பத்தை கொடுக்க இயலாது’ என்று சொன்னார்.

அவரே சொல்கிறார், அந்த விஷயங்கள் அனைத்தும் உயர்ந்த விழிப்புணர்வு

நிலையில் இருந்து வெளிப்படுத்தப்பட்டது என்று தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், சகிருஷ்ணன் “சான்** என்று சொல்லும் பொழுது எல்லாம் இந்த ஞானத்தையை பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வைத்தான் குறிப்பிடுகிறார். எப்படியோ சில விழியங்களைத் திரும்பவும் சேர்த்து அர்ஜுனனுக்கு சொல்கிறார். இப்படித்தான் ‘சஅன்று தோ** பிறந்தது.

நான் இந்த ஸ்லோகத்தை சொன்ன பொழுது, என்னிடம் வாதிட்டுக் கொண்டிருந்த மூத்த மத பண்டிதர்கள், ‘சஉங்கள் பார்க்க சின்ன கையனாக இருக்கிறாள், ஆனால் நான்கு படித்திருப்பவர்கள் போல் இருக்கிறாள். ஏங்களால் உங்களோடு வாதி முடியாது’ என்றார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தாய்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னாடு எழுபத்திரண்டு வயதில் இறந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தாய்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னாடு எழுபத்திரண்டு வயதில் இறந்தார்.

முடியுமா?**

அப்பொழுதான் என்றாக முடியும்!

உருவமற்ற தன்மையை வழிபட்டால்தான் என்னுடைய சீடராக முடியும். என்னுடைய சீடர்களுக்கு என்னுடைய கண்டிப்பான அறிவுடை என்னவென்றால், என் உருவத்தின் மீது இயானம் செய்யாதீர்கள். நீங்கள் எதாவது ஒரு இயான மூகாமில் கலந்து கொண்டு இருந்தால் உங்களுக்கு தெரியும். அங்கு ஒரு கண்டிப்பான அறிவிப்பு: என் உருவத்தின் மீது இயானம் செய்யாதீர்கள். என் உருவத்தின் மேல்

[ERROR page 267 - NVIDIA client error]

என்பதை என்னால் சொல்ல முடியும். முதலில் இந்த தாகம் உருவாக்கப்பட்ட வேண்டும். இந்த தேடல் உருவாக்கப்பட வேண்டும், பிறகு தான் அந்த தேடலுக்கு விடை கிடைக்கும்.

கேள்வி தேடலாக மாறும்பொழுது நீங்கள் இந்த மொழியில் பேசுபவர்கள். நம்மை வற்புறுத்தும் விஷயம் எப்பொழுது உடனடி தீர்வாக மாறுகிறதோ அப்பொழுது நீங்கள் இந்த மொழியில் பேசுபவர்கள்.

ஒரு சிறிய கதை:

ஒருமுறை ஒரு கல்லூரி மாணவிக்கு கணக்குப்பாடம் சரியாக வராவில்லை. எப்படியோ கணக்குப் பாடத்தில் தேர்ச்சி பெற விரும்பினார். அதனால் அவருடைய கணக்குப் பிராசிரியரின் அலுவலகத்திற்கு சென்றார். மாணவி தவறிவிட்டு அவர் அறையில் போனார். அவருடைய கண்களை உற்றுப்பார்த்து அர்த்தத்தோடு சொன்னார், “நான் இந்த பாடத்தில் தேர்ச்சி பெற என்ன வேண்டுமானாலும் செய்கிறேன்” என்ன வேண்டுமானாலும்".

அந்த பேராசிரியரும் அவனுடைய கண்களை ஆழமாக பார்த்துக் கேட்டார், “உன்மையாகவே நீ தேர்ச்சி பெற என்ன வேண்டுமானாலும் செய்கிறாயா?

சுசி என்று அந்தப் பெண் பதிலளித்தார். 'சுசி... படிக்கிறாயா?' என்று பேராசிரியர் கேட்டார்.

ஆன்மீகத்தில் நமது ஆசார்வம் இப்படிப்பித்தான் இருக்கின்றது. நமது தேடல் எப்படி இந்த அளவுக்குத்தான். பலபேர், தேடல் துள்ளாவர்கள், வெறும் கட்டடங்களில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் பொருள்களை வேதிக்கைப் பார்ப்பவர்கள் தான் (ரன்னிக்க்ஷ் ஸ்டார்லிங்ஸ்). இவர்கள் சாலையில் நடந்துகொண்டே என்ன இருக்கின்றது என்று

பார்ப்பார்கள். பலபேர் வெறுமனே வேதிக்கைப் பார்ப்பவர்கள் மட்டும் தான். அவர்கள் ஒரு குருவிடம் இருந்து இன்னொரு குருவிடம் சென்று கொண்டே இருப்பார்கள்.

ஒரு குருவிடம் இருந்து மற்றொரு குருவிடம் செல்வது தவறல்ல. இது முழுமையாக சரியானதே. எப்படி இருந்தாலும் எவரிடமும் எதையும் கற்றுக்கொள்ளதான் தவறு. மீண்டும் மீண்டும், நான் மக்களிடம் சொல்வது, சகல்லா தோட்டங்களுக்கும் சென்று மலர்களைப் பறித்து அழகான பூங்கொத்தாக மாற்றிக்கொள்ளுங்கள் என்பதேத்தான்.

ஆனால் நாம் என்ன செய்கிறோம். நாம் எந்த தோட்டத்திலும் மலர்களைப் பறிப்பதில்லை. அங்குதான் பிரச்சினை ஆரம்பிக்கின்றது. பெரும்பான்மையான மக்கள் வெறும் பார்வையாளர்களாக, சற்க்கு தெளிவாக கொண்டே இருப்பார்கள். எதையும் செய்யமாட்டார்கள். அவர்கள் தேடல் உள்ளவர்களைப்போல நடிப்பார்கள். எல்லாப்பற்றுக்கும் மேலாக தங்களைத்திருத்தி செய்து கொள்ளாதவர்களாக இருப்பார்கள். அது ஒரு மற்று வேலை.

ஒன்று உங்கள் முழுமையும் தேடலில் கொடுங்கள், அல்லது எல்லாவற்றையும் மறந்துவிட்டு உங்கள் வாழ்க்கையை நடத்திக்கொண்டு இருங்கள். நான் ஒரு புத்தகத்தை எடுக்க முயற்சி செய்யது கொண்டு இருக்கிறேன் என்று சொன்னால், புத்தகத்தை எடுக்காமல் அதன் அர்த்தம் என்ன? வெறும் ஏமாற்று வேலை தான்.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுது நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இறைமக்களுள் சாதாரண தலை முடியாவது பற்றி எழுந்தால் அவர் அமைதியாக இருப்பாரா?" அவர் சொல்வார், “சுளக்கு நேர்வில்லை. இன்னும் பல வருடங்கள் உள்ளன, பிறகு நான் கவனித்துக்கொள்கிறேன்” என்று. எந்த நிமிடம் அவர் தலையில் நெருப்பு எழுந்ததோ, உடனே அதை அணைக்க முயற்சி செய்வார். தண்ணீரை நோக்கி ஒடுவார்.

எங்கே நாம் சரியாக மாட்டிக் கொண்டு இருக்கின்றோம்? நமது இருப்பில் அழகான அகங்காரத்தை உணர்கின்றோம். கிருஷ்ணர் “சுனான் கடவுள்” என்று சொன்னபோது அதிகமான அகங்காரம் மிக்கவராக நாம் நினைக்கலாம். உதாரணமாக, நான் துறவி, “சுனான் கடவுள் என்று சொன்னால், நீங்கள் இயல்பாக என்ன நிலைப்பீர்கள்?" இந்தப் பையனுக்கு லாபத்தியம் பிடித்து விட்டது. இவருக்கு

ரோம்பவும் அகங்காரம் அதிகமாக இருக்கின்றது.**

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் ‘சுநான்**’ என்று சொல்வதற்கும் குரு சுநான்**’ என்று சொல்வதற்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கின்றது. ‘சுகடவுள்**’ என்று நீங்கள் சொல்லும் வார்த்தை, தங்கள் பொறுத்த வரை ஜெருசலேம்பயான வார்த்தையை நீங்கள் ‘சுகடவுள்**’ என்று சொல்லும் பொழுது எல்லாம், சும்மா ஒரு மேம்போக்கான புரிந்துகொள்ளுதலே இருக்கும். அதற்குப் பின்னால் ஒரு ஆழமான உண்மை எதும் இல்லை.

‘சுகடவுள்**’ என்று சொல்லும் பொழுது எல்லாம் ஒரு தொகுப்பான எண்ணங்கள் தான் ஞாபகத்துக்கு வரும். நீங்கள் கடவுளைப் பற்றி படித்தது அல்லது தேடியது அல்லது கடவுளைப் பற்றிய உங்கள் அனுமானம் ஆகியவைதான் நினைவுக்கு வரும். அவ்வளவுதான், இது ஒரு ஆழமான உண்மையோ அல்லது அனுபவமோ இல்லை.

அப்படி, நீங்கள் உங்கள் பெயரையோ அல்லது ‘சுநான்**’ என்ற வார்த்தையையோ சொல்லும்பொழுது, அதற்கு ஒரு ஆழமான அர்த்தமும் அனுபவமும் அந்த வார்த்தையின் பின்னால் இருக்கும். ஒரு ஞான குருவிற்கு இது வந்தால், அந்த ‘சுநான்**’ என்ற வார்த்தைக்கு ஆழமான அர்த்தம் ஒன்றும் இருக்கிறது. அது தெளிவில்லாமல் மேம்போக்காக இருக்கும். ஆனாலும் ‘கடவுள்**’ அல்லது சுஹ்ஜான்** வுள்**’ போன்ற வார்த்தைகளுக்கு கண்மூடி அர்த்தம் இருக்கும். அது அவர்களுடைய அனுபவம்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். கமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபெறுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பிறகு அவரை நான் எங்கெங்கும்

குருவிற்கும் அகங்காரம் இருக்கும் என்று நினைக்கின்றீர்கள். அவருடைய உடல் அசைவுகளும், அறிவிப்புகளிலும் இருக்கும் அர்த்தத்தை விட்டு விடுகிறீர்கள். உங்களால் முடிந்ததால், உங்கள் அகங்காரத்தை சற்று தள்ளி வைத்துவிட்டு குருவின் வார்த்தைகளை ஆழ்ந்து கேளுங்கள்.

நான் அறிவேன், அர்ஜுனனுக்கும் கிருஷ்ணருக்கும் இடையில் என்ன நடந்தது என்ற கிதையின் முழு காட்சியும் என்றால் பார்க்க முடிகின்றது. கிருஷ்ணருடைய போதனைகளுக்கு பின் அர்ஜுனன் முழுமையாக, மொத்தமாக கரைந்து கிருஷ்ணர் முன்னால் அமர்ந்திருந்தான்.

524

இருஷ்ணர் விழுக்குறைகிறார், ‘சுன் அன்பே!’ புரிந்து கொள், நானே எல்லாம். நான் இறந்து வந்திருக்கின்றேன். உன்னை விடுதலையாக்கவே இந்த உடலில் வந்திருக்கிறேன்.’

உடனே, எந்த மனிதர் பயந்ததையே மயயமாகக் கொண்டு வாழ்கிறாரோ, அவர் சொல்வார், ‘சுனியே** எல்லாமாக இருந்தால் எல்லாவற்றையும் ஏன்காக செய்யவிடு. உலகத்தையே மற்றவிடு.’ அல்லது அவன் பேராசையை பெயமாகக் கொண்டு வாழ்பவரானால் அவர் சொல்வார், சுனியே எல்லாம் என்றால் எனக்கு இந்த வரங்களையெல்லாம் கொடு,’ என்று கேட்பார்.

‘சுநான்தான் கடவுள்**’ என்று கிருஷ்ணர் சொன்ன நிமிடத்தில், நீங்கள் பேராசையை மெயமாகக் கடவுள்**’ என்று கிருத்துவிடுவீர்கள். நீங்கள் அவரைப்பற்றித் கொண்டு எல்லா வரங்களையும் கேட்டீர்கள். நீங்கள் கெஞ்சத் தொடங்குவீர்கள், ‘கடுஇதைக்கொடு, அதைக்கொடு, தொடங்குவீர்கள். பிச்சைக்காரத்த் தொடங்குவீர்கள். நீங்கள் பயந்ததை மெயமாகக் கொண்டு இயங்குவீர்கள் என்றால், திரும்ப, அவரை பிடித்துக் கொண்டு, தயவு செய்து என்னை இதிலிருந்து காப்பாற்றுங்கள், தயவுசெய்து என்னை அதிலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்,**’ என்று கெஞ்சு வீர்கள்.

எப்பொழுது நம் தேவைகளைக் கேட்க ஆரம்பிக்கிறோமா அப்போது தெய்வீகம் மறைந்து போய்விடுகிறது. ஏனென்றால் நாம் அப்பொழுது வியாபாரம் என்ற உணர்வுக்குள் வந்து விடுகின்றோம். வியாபாரம் என்னம் தான் இருக்கின்றது. குருவுக்கும் நமக்கும் இவையே இருக்கும் மனிதிலை மிகப்பெரிய பங்கு வைக்கின்றது. அதுதான் நாம் அவரை ‘சுகடவுள்**’ என்று உணர்ந்தும் நம்மையே ‘சுகடவுள்**’

என்று உணர்ந்து கொள்வதும் வழி வகை செய்கிறது.

பலபேர் என்னிடம் சொல்வதுண்டு, ‘சுல்வாமிஜி,’ என் மகன் குணமனைத் தந்தால், நான் உங்களுக்கு பிலையா பண்ணித் தருகிறேன்.’ என் மகன் குணமடைந்தான், நான் அங்கு சொல்லதையே உங்களுக்கு தருகிறேன்,**’ என்று. நான் சிரித்து தொடங்குவேன்.

525

இருபத்தைந்து வருடம்

‘தகன் கபட்சு சொல்கிறீர்கள்?**’ என்று விசாரித்ததற்கு, ‘தகன் பெரிய ஞானி வெளிமன, எனை சிறுவயதிலிருந்தே கவன்டர் என்று நினைக்க. கனவை சிராமாக உரமால், பொய்குள், இரவு இனைத்தையும் செய்வித்து என்னைப் படித்த வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கலனித்தார்.

[ERROR page 270 - NVIDIA client error]

[ERROR page 271 - NVIDIA client error]

கேளுங்கள். இன்னும் எத்தனை நாள் நான் அவருடைய கருணைக்காக காத்திருக்க வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்." நாரதர் சொல்னார், 'சுகண்டீப்பாக்க கேட்டிகரேன். நீ கவலைப்படாதே", என்றார். நாரதர் வைகுண்டத்துக்குச் சென்றுவிட்டு பதில்களுடன் திரும்பி வந்தார். யோகி, 'சுவிட்னு என்ற சொன்னார்", என்று நாரததிடம் கேட்டார். "சுவீதகள் ஞானமடைய இன்னும் நான்கு ஜென்மம் காத்திருக்க வேண்டும்" என்று சொன்னார். யோகி மிகவும் வருந்தினார். சுகா, நாளை ஜென்மங்கள்! நான் என்ன செய்வேன்?" என்று வருந்தினார். குரித்து நடனமாடிக் கொண்டு இருந்த மனிதன் கேட்டான், 'சுவிட்னு என்ன?'" என்று. நாரதர் சொன்னார், இந்த மரத்தில் எத்தனை இலைகள் இருக்கின்றனவோ அத்தனை ஜென்மங்கள் காத்திருக்க வேண்டும். அதன் பிறகுளான அவர் தரிசனம், கருணை உள்மேல் விழும்", என்று சொன்னார். இதைக்கேட்ட உடனே அந்த மனிதர் சொன்னார், 'சுகா அவர் எனக்கு வாக்கு கொடுத்துவிட்டார், எனக்கு கருணை பிறக்கும் என்று. அது போதும்." அவர் திரும்பவும் குரித்து நடனமாடத் தொடங்கினார். எந்தகணத்தில்-அவரிதைச்சொன்னாரோ, அப்போதுஒருமினிடநேரத்தாவிக்கியது போல தெய்வீகம் அவர் உள்ளே இறங்கியது. அந்த மனிதர் ஞானமடைந்தார். அதனால் புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஆழமான பொறுமையும் காத்திருக்கும் முடியும் தான் சரணாகதி. பத்திரின் வாழ்க்கையை ஒரு உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவர் எல்லா தியான நுட்பங்களையும் ஆன்மீக சாதனைகளையும் செய்தார். எதுவும் வேலை செய்யவில்லை. அவர் அமைதியாக இருந்து 'வீடு' பற்றி கேட்டார். அந்த நிமிடமே ஞானமடைந்தார். என் வாழ்க்கையில் நான் இயன்றதைச் செய்து கொண்டு இருந்து போது என்னால்

ஞானமடைய முடியவில்லை. நான் என்னுடைய பயிற்சிகளையும், சாதனைகளையும் பிராயசித்தங்களையும் செய்து கொண்டு இருந்தேன். ஒன்றும் நடக்கவில்லை. இந்த முயற்சிகளால் தான் நான் என்னுடைய ஜீவன் முக்தியை, ஞானமடைய தகுந்தபோது திரும்பபோட்டு இருக்கிறேன் என உண்மையாக எனது ஜீவன் முடிக்கு பிறகு தான் எனக்கு தெரிய வந்தது) என்று நேர்மையாக உங்களிடம் சொல்கிறேன். பன்னிரெண்டு வருடமாக நான் ஞானமடையவிட்டேன். ஆனால் எனக்கு நான் ஞானடைந்துவிட்டேன் என்று தெரியவில்லை. நான் அந்த அனுபவத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ள முயற்சி செய்தேன். நான் இந்த நித்ய ஆனந்தத்தை, தெய்வீக போரானந்தத்தை பிடித்து வைத்துக் கொள்ள முயற்சி செய்தேன். எந்த குணமும், அதை நான் பிடித்துக் கொள்ள முயற்சி செய்தேனா, அது நழுவி ஒத ஆரம்பித்து விட்டது, ஒரு சீரான சோப்பைப்போல. ஒரு சீரான சோப்பை பிடிக்க முயற்சி செய்தால் என்ன நடக்கும்? இயற்கையாக அது வழுக்கிக் கொண்டு செல்லும். அதுபோல் நான் அந்த அனுபவத்தை பிடிக்க முயற்சி செய்த போது, அது நழுவி ஒதிக்கொண்டே இருந்தது. எந்த நான் முழுமையாக முடிவு செய்யும் வரை, இனி இந்த மீன்வேட்டை இல்லை, இனி வலை விரிப்பதும் இல்லை, இனி தேடல் இல்லை, இனி கண்டுபிடித்தல் இல்லை. என்று முடிவு செய்து அமைதியாக அமர்ந்து காத்திருக்கத் தொடங்கிய போது, அது தானாக நடந்தது. மிக எளிமையாக நடந்தது.

எந்த நாள் நீங்கள் காத்திருக்கத் தொடங்குகிறீர்களோ அந்த நாள் அது நிகழும். பொதுவாக யாராவது ஆசிர்வாதம் பெற்று குணமடைந்தவர்கள் என்றால் அவர் யாரிடமவது இதுபற்றி சொல்வார். அப்படி கேட்டுவரும் இரண்டாவது நபர் குணமடைய வேண்டும் என்ற மனநிலையில் வரும்போது, அவர் இயற்கையாக முழு விலையாட்டையும் நழுவி விட்டு விடுகிறார். அவர் மலர்ந்த மனதோடு வரும்போது, குணமடைதல் தானாகவே நிகழ்ந்து விடுகிறது, ஒரு பக்க விளைவு போல. அதையே முதல் காரணமாக கொண்டு

'சுவன் கிட்பசம் சொல்வீர்களா?'" என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்றி ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவாக உடன், பொறுள், இவை இரைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

'சுவன் கிட்பசம் சொல்வீர்களா?'" என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெற்றி ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைவாக உடன், பொறுள், இவை இரைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

வரும் போது அந்தப் பாலத்தை இழந்து விடுகிறோம். குறிப்பாகப் போதுநாள்வியாபாரனோக்ககோடு வருகின்றோமா, ஒரு நண்பர்களிடையிலான ஒப்பந்தம் போல, அந்த மூளை மனிலையில் இருந்தால், அங்கே குரு சிஷ்யனுக்கு இடையே இருக்கும் உறவு முறை இருப்பதில்லை. வியாபார உறவுகளில் சக்தியை மாற்றி அளிக்க முடியாது. மேலும் ஒரு விஷயம்: எல்லாவுற்றையும் நம்பிக்கை என்ற மூலைக்குச்சியில் கட்டுவதற்கு அளவற்ற தைரியம் வேண்டும். இது ஒரு விதைகள் பயங்கலையெல்லாம் விட்டு உண்மைக்குக் கொண்டு வெளியே வந்து மரமாவதைப் போன்றது. அதனால்தான் ‘சநிர்வாணம்’ என்பதை கடைசியால ஒரு பயங்கர கனவு என்று அழைக்கின்றோம். ஒரு கனவு பயங்கரமாக இருந்தால், நாம் விழித்துக்கொள்வோம்! அதேபோல், நாம் இங்கிருந்த உலுக்கப்படுவதும் போது அல்லது அதிர்ச்சி அடையும் போது வாழ்க்கையில் நாம் ஜீவன் முக்கியர்களாக விழித்துக்க் கொள்வோம். நமது கனவின் நிலையில் ஒரு அதிர்வு நிகழும் போது ஜீவன் முக்கி நடக்கும். ஜென் மடாலயங்களில், ஒரு மனிதரை ஞானமடையச் செய்ய ஆச்சார்யர்மல ஒரு நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவார்கள். அதுபோல் ஒரு கனவையே சொல்கிறேன்: ஒரு குரு சீஷன்றாவது மாடியில் நடந்து போய்க் கெண்டு இருந்தார். ஒரு சீடர் உண்மைபோல் அவரிடம் ஜீவனுக்கே கொண்டு இருந்தார். திடீரென அந்த குரு திரும்பி அவரை மாடியில் இருந்து தள்ளிவிட்டார். அந்த சீடர்க்கு குருவின் மேல் மூளை நம்பிக்கை இருந்தது. அவர் ஒரு மலரைப்போல் கீழே விழுந்து எழுந்து நடனமாட் தொடங்கி விட்டார். ஆராய்ச்சி சொல்கிறது, நாம் வேகமாக நிலத்தில் விழு நமது உடல் எடை மட்டும் காரணம்

அல்ல. ஒரு குழந்தை கீழே விழும் போது அவர்கள் மோசமாக அடிபட மாட்டார்கள். ஒரு மனிதன் தன்னிருக்குள் விழுந்து மூழ்கினால், அந்த இறந்த உடல், தண்ணீரால் நிரம்பி கனம் அதிகமானால் குடம், மிதக்கிறது. ஆனால் ஒரு இலச்சனா, உயிருடன் இருக்கும் மனிதர், தண்ணீரில் மூழ்கிப் போகின்றார். ஆனால் நமது அகங்காரம், நமது கடைத்தன்மை தான் நமக்கு ஏற்படும் சேதங்களுக்கு காரணம் என்று அனுமானிக்கிறார்கள். ஒரு சுழன்று ஆடும் சுபி (நவகண்) நடனக்காரர்சில நிமிடங்கள் காற்றில் மிதப்பார், ஆனாலும் அடிப்படையில் பூமியில் இறங்குவார். கோழத்தின் மூலம் காற்றில் பறக்கும் இந்த செயலை யோகிகள் அகங்காரமற்ற நிலையின் மூலம்தான் செய்கிறார்கள். கருவின் தருப்பது ஒருபோதும் தோல்வியைத் தராது. அவர்களுடையது, முட்டாள்தனம் உட்புக முடியாத அமைப்பாக (சர்ப் லெஸ்ர்ச) ஒரு கவசமாக இருக்கும். ஒரு சிறிய கதை: ஒரு நாகா (இந்து சன்யாசி, ஆடையில்லாமல் இருப்பவர்கள்) சந்நியாசிக்கு அவருடைய குருவின் மேல் அதிக பிரியம். அவர் குருவின் பின்னால் நின்று கொண்டு தொடர்ந்து அவருடைய செயல்களை, பாவனைகளை, கை உடல் அசைவுகளை தானும் செய்து காட்டிக் கொண்டு இருப்பார். அவருடைய உண்மையான பக்தியைக் கருத்தில் கொண்டு குருவும் அதைப் பெரிதாக எடுத்துக் கொண்டதில்லை. ஒருமுறை ஒரு சேறுபொறியவன் போது, குரு கையை உயர்த்தியபோது இவரும் அதையே செய்தார். குரு அந்த சீடரைத் இரும்பிப் பார்த்து வாளால் கையை வெட்டி விட்டார். ஏருடைய பக்தி மிகப்பெரிது என்பதால், வாழ்க்கையில் அவனது அங்காரமும் கீழே விழுந்தது, அவர் துண்டிக்கப்பட்ட கையுடன் அவனது அங்காரமும் துண்டிக்கப்பட்டது. மற்ற சீர்கள் கேட்டார்கள், ‘சந்நியாசிக்கு இது மிக அதிக விலை இல்லையா?’ என்று. குரு பதிலளித்தார்! மக்கள் இந்த நிலையை அடைய பல ஜென்மங்கள் எடுக்க வேண்டும். அதை ஒப்பிடுவதற்கு போது இது சிறிய விலைதான்’. உள்ளுலக மாற்றம் நடக்க நாம் சக்தியைப் போக அனுமதிக்க வேண்டும். விதை

532

533

[ERROR page 274 - NVIDIA client error]

[ERROR page 275 - NVIDIA client error]

இருந்தான். இந்த மனிதர் இருடனின் காலைப்பற்றிக் கொண்டு, ‘சுவ் குருவே, என்னைக் காப்பாற்றுங்கள். நீங்கள் தான் என் கடவுள், நீங்கள் தான் என் குரு. தயவு செய்து ஞானமடைவது எப்படி என்று எனக்கு அறிவுறை கூறுங்கள்’.

அந்த திருடன் சொன்னான், ‘சுவ்னா இது? என்ன நடக்கிறது இங்கே?’* என்னைப் போக விடு, போக விடு, நான் ஒரு திருடன். நான் கண்டிப்பாக தப்பிக்க வேண்டும். காவலர்கள் என்னைத் துரத்திகிறார்கள். என்னைப் போக விடு. நான் ஒளிப் போக வேண்டும்**’. இந்த மனிதர் சொன்னார், ‘சிவலை, நீங்கள் என் கடவுள். நீங்கள் கண்டிப்பாக எனக்கு ஞானப்பதைக்கு வழி காட்ட வேண்டும்’.

அந்த திருடன் சொன்னான், ‘சுமுட்டாளே! நான் இத்தனை நாள்க்கைத் திருடி வாழ்ந்து பழகிய மிக பேர்ப்பெற்றவனா? இப்பொழுது உன்னைக் கொண்டு போக விடு. இல்லா விட்டால் உன்னைக் கொன்று விடுவேன். இப்பொழுது உன்னைக் கொன்றால், இன்னும் பத்து நிமிடங்கள் செலவு செய்ய வேண்டும். அந்த நேரத்தில் காவலர்கள் என்னைப் பிடித்து விடுவார்கள். எனக்கு பத்து நிமிடங்கள் இல்லை. இல்லாவிட்டால் உன்னை இப்பொழுது கொன்று விடுவேன்’*.

அந்த மனிதர் சொன்னார், ‘சுவனக்கு அதெல்லாம் தெரியாது. நீங்கள் என் குரு, கற்றுக் கொடுங்கள்*’. அந்த திருடன் சொன்னான். ‘சுவசி, நான் சொல்லியாய் நீ கேள் என்னுடைய குரு என்று. நான் அப்படி சொன்னால் கவனமாக கேள். நான் என்ன சொன்னாலும் செய்வாயா?’ அந்த சீடர் சொன்னார், ‘சுவாம் கண்ணிப்பாக, நான் அதற்காக த்தான் இருக்கின்றேன்’*.

அந்த இருடன் சொன்னான், ‘சொட்கார்’. அவன் உட்கார்ந்தான். அந்த இருடன் சொன்னார் ‘கண்களை மூடு’. மேலும் அந்த இருடன் சொன்னான் ‘சுவான் வந்து கண்களை திறக்கச் சொல்லும் வரை இறக்க கூடாது’. அந்த மனிதன் தன்மையான தேடலுடன் அமர்ந்து கண்களை மூடிக்கொண்டான். அந்த திருடன் தப்பிச் சென்றுவிட்டான். அவன் பல மணி நேரங்கள் அமர்ந்து கொண்டு இருந்தான். மெதுவாக நாட்கள் நகர்ந்தது. பிறகு வாரம் நகர்ந்தது. ஒரு மாதமும் நகர்ந்து விட்டது. அந்த மனிதர் உணவு, நீர் இன்றி அசையாமல் அமர்ந்திருந்தார்.

சிவபெருமான், அவரின் உண்மையான ஆழத்தை உணர்ந்து கொண்டு, உடனே அவர் முன் தோன்றி ஞானமளித்தார்.

அவர் முன் தோன்றி ஞானமளித்தார். இது ஒரு கதை போல் தோன்றலாம். ஆனால் அதற்குள் ஆழமான அர்த்தமும் உண்மையும் பின்னால் இருக்கிறது. தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். உண்மையான தேடல் (உண்மையுள்ளம்) போதுமானது. வேறென்னும் தேவையில்லை.

இந்த தொடர்பு கொள்ளும் உணர்வே போதுமானது. நீங்கள் கேட்கலாம், எப்படி தொடர்பு இருப்பதை புரிந்து கொள்வது, ஸ்வாமிஜி?

உங்களுக்கு கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் தன்மையை உணர விரும்பினால், அது போதும். அந்தக் கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் தன்மையை, அந்த தேவை உங்களிடம் தீவிரத்தமையே போதுமானது. நீங்கள் உணரத் தொடங்கி விடுவீர்கள்.

அந்த தீவிரத்தமையே தங்களுக்குள் சக்தியை உருவாக்கிவிடும். சிலரொன்றும் தேவையில்லை. நான் இந்த கீதை சொற்பொழிவு மூலமாக நான் முயற்சி செய்வது எல்லாம் உங்களுக்குள் இந்த தீயை உருவாக்க வேண்டும் என்பதுதான். அவ்வளவு தான்.

தன்னிச்சையாக நீங்கள் முடிவைத் தேடுவீர்கள். நான் இந்த நிகழ்ச்சி மூலம் அல்லது யாமளவும் நான் செய்யும் பேச்சுக்களின் மூலமாககொடுக்கிறேன். ஒரு துளி, பிறகு நீங்கள் அதைத்தொடர்ந்து ஒட ஆரம்பிக்கிறீர்கள். பிறகு நான் எதுவும் செய்யத் தேவையில்லை. எல்லாம் தங்களுக்குள் ஒரு தீவிர உத்வேகத்தைக் கொடுப்பது தான். உங்கள் கேள்விகளைத் தேடலாக வேறு உரவம் கொடுத்து, கேள்விக்குத் தேடலாக வேறு உரவம் கொடுத்து,

கேள்வி: நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், எல்லா குருமார்களிடமும் சென்று மலர்களைப் பறித்து மாலை கட்டுங்கள் என்று. ஆனால் அதனால் என்ன பலன் இருக்கும்? ஒரு குருவையும் மற்றொரு குருவையும் தொடர்ந்து ஒப்பிட்டு பார்த்துக்கொண்டு இருப்பதைத் தவிர, ஒருவர் எங்கும் முடிவடைய முடியாது.

ஒவ்வொரு உண்மையைத் தேடுபவராகும் ஒரு வழி இருக்கும். அது ஞானமாக இருக்கலாம். பக்தியாக இருக்கலாம். அல்லது கர்மா - செயலாக இருக்கலாம்.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ் கவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயணம் தொடங்கியது.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயணம் தொடங்கியது.

இருக்கலாம். ஒவ்வொருவரும் தனக்கு எது சரியான பாதை என்று அனுபவித்து உணர்ந்து கொள்ளலாம். எந்த பாதை அவர்களை ஈர்க்கிறது. அதன் பிறகு குருவைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம்.

தொடக்கத்தில், நீங்கள் சரியான துருவைத் தேடிக் கொண்டு இருக்கும் பொழுது, தேடுவது, சோதனை செய்து சரிபார்த்துக் கொள்வது எல்லாம் மிக உபயோகமாக இருக்கும். இங்கே ஒப்பிட்டுப் பார்த்தல் என்பது தேவையில்லாதது. ஒவ்வொரு குருமார்களும் தங்களை ஒவ்வொரு விதமாக வெளிப்படுத்திக் கொள்வார்கள். அதனால் நீங்கள் எல்லா இடத்திலும் இருந்தும் உண்மைகளை சேர்த்து புரிந்துகொத்து செய்து கொள்ளுங்கள்.

இப்படிப்பித்தான் உங்களை சரியாக வழிநடத்தக் கூடிய குருவையும் பாதையையும் உங்கள் சமயத்தில் தேர்ந்தெடுப்பது எப்படியென்று, நீங்கள் வெறும் அறிவைத் தேடிக்கும் வரை உங்களுக்கு குரு தேவையில்லை. புத்தகங்கள் படிப்பதும் பல மறை நூல்களை படிப்பதும் போதுமானது.

நீங்கள் உள்முகமாக இரும்பி, உங்களுக்குள் பார்க்க இட்டமிடாத வரை உங்களுக்கு ஒரு பாதையும் ஞானி தேவையில்லை. உங்களுக்குள் நீங்கள் அறிவை மட்டும் சேர்த்துக் கொள்கிறீர்கள். ஆனால் அறிவு தலையுடன் நின்றுவிடும், மனதையும், இருப்பத்தன்மையையும் தொடாது.

உங்களை அறிந்து கொள்ளும் வழியை ஆழமாக உணர விரும்பினால், உங்கள் மனதையும் இருப்பத்தன்மையையும் தொட வேண்டியது. அவசியமாகிறது. உங்களுக்கு குருவின் தேவை இருக்கிறது. ஒரு ஞான குருவால் மட்டும் தான். அவர் அடைந்த ஞான அனுபவத்தை இறுதி அனுபவத்தை உங்களுக்குள் செலுத்தி முடியும்.

பிறகு நீங்கள் மொத்தமாக தானும் அனுபவத்தைப் பெறலாம். ஆனால் இந்தப்பாதையில் முயற்சி வரை செல்ல திறமைதல்துவிட்டால் உங்கள் கேள்விகள் காண்டிப்பாக தீராது. மறுபடியும், நீங்கள் ஆச்சரியப்படும் வகையில் நிகழ்பவற்றில் இந்த நிலையை அடைந்துவிடும் போது, நீங்கள் தன்னிச்சையாக ஒரு குருவிற்கு முன்னுரிமை கொடுத்து தேர்ந்தெடுத்து விடுவீர்கள்.

"இசன் கிட்பஷ்ட சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சஹான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எம் தத்தை. கனவை நிறைவாக்க உடல், பொருள், ஆவி கைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இது ஒரு போட்டி. சரியான குரு தான் உங்களுக்குள் சரியான இரசாயன மாற்றங்களை, உங்கள் உடலுக்குள்ளும் மனதிற்குள்ளும் நடத்த முடியும். சரியான குருதான் உங்களுடன், தனி இயல்பு, இருப்புத்தன்மை சரியான இரசாயன மாற்றதை ஏற்படுத்த முடியும். அந்த நேரத்தில் நீங்கள் குருவை முடிவு செய்தால், உங்களைச் சுற்றிய அவர் எற்றுக் கொள்வார். நீங்கள் ஒரு புதிய உதய மூறைகள் நுழைகிறீர்கள். குரு உங்களுக்கு திக்குசை அளித்து உங்களுடைய ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கு பொறுப்பேற்கிறார். புதிலாக அவனை நீங்கள் குருவாக ஏற்றுக் கொள்கிறீர்கள்.

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இது மிகவும் முக்கியமான விஷயம். இது அற்பவிஷயமல்ல. அதனால்தான், ஆன்மீர்தலங்கசிடர்களிரும்புபவர்களுக்கும், நான் அறிவுறுத்துவது குருவைச் சரியாகத் தேர்ந்தெடுங்கள். காலம். நான் அறிவுறுத்துவது குருவைச் சரியாகத் தேர்ந்தெடுங்கள். காலம்.

குரு உங்கள் மேல் செய்யும் வேலை ஆன்மீகச்சை. இது லர்தியான அறுவை சிகிச்சையை விட கடுமையான வலி கொண்டது அல்ல. இங்கு உங்களுக்கு மயக்க மருந்தும் கிடையாது. இது உங்கள் அகங்காரத்தின் மீதான அறுவை சிகிச்சை. உதாரணமாக உங்களை என் சீடராக ஏற்று ஆசன்மீதில் தங்க அனுமதித்தால், நீங்கள் உணரலாம். உங்களுக்கு எவ்வளவு கஷ்டம் தேவையென்று. ஆனால் நான் பல வாரங்கள் உங்களைப் பார்க்க மாட்டேன். நான் உங்களோடு பேச மாட்டேன்.

உங்களை 'செம்மணத்தில்' வாரக்கணக்கில் போட்டு விடுவேன்.

இந்த நடைமுறையைச் செய்யவர்களுக்கு, இது எவ்வளவு துன்பம் என்பது தெரியும். இது ஒரு சிறிய எளிமையான விளையாட்டு அல்ல. பலர் இந்த அறுவை சிகிச்சையில் இருந்து ஒதிவிடுவார்கள். இது போன்ற வழிகளை அவர்கள் எதிர்பார்த்திருக்கவே மாட்டார்கள். அவர்கள் தங்கள் ஆன்மீக பாதையில் முன்னேறவதற்கு, தங்கள் அகங்காரத்தை, தங்கள் கவனம் தேவை என்று அவர்களுக்கு தெரியாது. சிலர் வெறுங் குருவை நோக்கி ஓடி விடுவார்கள். யாரா மிகவும் அன்புடன், கருணையுடன் என்று நினைக்கிறார்களோ அங்கு சென்று விடுவார்கள். அவர் உங்கள்மீதான குரு என்றால், சரியான குரு என்றால் இந்த சுழற்சி தான் திருப்பும் நடக்கும். சனெல்லி அப்பொழுதுதான் இந்தப் பருக்குத் தேவையான உண்மையான மற்றும் நடக்கும்.

அதன்பிறகு, குருவைத் தேடி குழித்து ஒடிக்கொண்டே இருக்கும் சுழற்சி

"சுரன் அப்பஷ்ட சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சஹான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எம் தத்தை. கனவை நிறைவாக்க உடல், பொருள், ஆவி கைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நடத்துகொண்டே இருக்கும். ஒரு மதுபானக்கடையை விட்டு மற்றொன்றுக்கு போவது போல, ஒரு விடுதியை விட்டு மற்றொன்றுக்கு போவது போல, இர்ந்ததை விட்டு போய்ச்சொன்டே இருக்கும். இப்படி தாவிக் குதித்து ஒடுவதால் எலையும் பெற முடியது. நீங்கள் உங்கள் நேரத்தையும் குருவின் நேரத்தையும் வீணடித்துக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள்.

இதுபோன்ற மக்கள் ஒரு குருவிற்கு எதிராக இன்னொரு குருவை உபயோகப்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள் தாங்கள் புரிந்து கொண்டதை தெரியபடியலாக்கி, இது நல்லது இது கெட்டது என்ற புத்தகமாக எழுதிவிடுகிறார்கள். இது போன்ற வகையைச் சேர்ந்த மக்கள் மூன்று வாரம் எவ்வொரு ஆசிரமத்திற்கோ சென்வும்பொழுது, தங்கி புத்தகம் எழுதி விடுகிறார்கள். அவர்கள் என்னம், பணத்தையும் பெயரையும் உண் டாக்கிக் கொள்வது தான். அவர்கள் உண்மையான ஆன்மீக முன்னேற்றத்தைப் பார்ப்பதில்லை. இந்த விளையாட்டில் பங்கெடுக்காதீர்கள். இந்த இயக்கம் உண்மையான நேர்மையான வழியில் இயங்குகிறது.

நீங்கள் இன்னொரு குருவிடமோ, ஆசிரமத்திற்கோ செல்வும்பொழுது, தயவு செய்து என் மனதைய அணிய வேண்டாம். என்னுடைய இயக்கத்தைப் பற்றியோ என்னைப் பற்றியோ பேச வேண்டாம். அது எனக்கும் அந்த குருவிற்கும் செய்யும் அவமரியாதை. நீங்கள் அவருடைய சீடர்கள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி விடுவீர்கள். அது போல உங்களை பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். இங்கே நீங்கள் வரும்பொது அந்த குருவுடைய போதனைகளைப் பற்றி பேச வேண்டாம். என்ன்றால் அது பரிசோதனைப் படிகளில் இருப்பவர்களையும் குழப்பி விடும்.

இராமகிருஷ்ணர் மற்ற சீடர்களைப் பக்தி வழியில் பயிற்சி கொடுத்துக் கொண்டு இருந்தார். விவேகானந்தர் தானாகவே மற்ற சீடர்களிடம் அத்வைத சுருத்துக்குளை எடுத்துச் சொல்லி தன்னுடைய ஒருமை கொள்ளக் கொண்டு இருந்தார். தன்னுடைய அறிவின் சத்தியைப் பயன்படுத்தி நயமாகவும் அதிகாரமாகவும் வெற்றிகரமாக சீடர்களை குழப்பிப் கொண்டு இருந்தார்.

இராமகிருஷ்ணர் விவேகானந்தரையும் மற்ற நட்சத்திர மாணவர்களையும் அழைத்து, விவேகானந்தரிடம், “குருநுடைய வழி மற்ற மாணவர்களின் வழி அல்ல, அவர்களுடைய பயிற்சியில் குறுக்கிட வேண்டாம்,” என்று சொல்லிவிட்டார். விவேகானந்தர், உடனே கீழ்படிந்தார்.

அதனால்தான் நான் என் சீடர்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறேன், மற்றொரு ஆன்மீகத் தலைவரிடம் செல்லும் போது, எவ்வளவு தான் நீங்கள் ஆன்மீகத்தில் தெளித்து இருப்பதாக நினைத்தாலும், அவர்கள் உங்களை குழப்பி வேறு பாதைக்குத் திருப்பி விடலாம். அவர்களால் ஒரு சீடருக்கு என்ன பயன்? என்றோ, அவர் வரை அவருக்கு என்ன தேவை என்றோ தெரியாது.

ஆன்மீக பாதையான உங்கள் மீதமுள்ள வாழ்க்கையை வாழ்க்கையின் இற்பத்தில் இருந்தும், துன்பத்தில் இருந்தும் என்ன கற்றுக் கொள்வோம் என்பதை அறிந்து கொள்ள அவசியம். சில இடங்களில், நமக்கு எது நல்லது எது ஒட்டது என்று பிரித்து அறிந்து கொள்ளும் முதிர்ச்சியை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். எது உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது எனது தற்காலிகமான இன்பத்தைத் தருகிறது என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த முதிர்ச்சியான உங்கள் ஆன்மீகத் தேடலில் ஏற்படும். நீங்கள் முடிவு செய்வதற்கு முன், உங்களுக்கு அநுபவமான தெளிவாக இருக்கிறது. சில விதிவிலக்குகள் உண்டு பார்த்த உடலேயே அந்த இருப்பத்தன்மைக்குள் மாற்றும் நடக்கும்.

10.4,5

புத்திசாலித்தனம், அறிவு, சந்தேகங்கள் மற்றும் தவறான நம்பிக்கை ஆகியவற்றில் இருந்து விடுதலை, மன்னித்தலும் தன்மை, உண்மையுடன் இருப்பது

10

புலன்களை அடக்குவது, மனதைக் கட்டுப்படுத்தது. சந்தோஷம், மனக்கவலை, பிறப்பு, இறப்பு, பயம், பயமற்ற தன்மை, அஹிம்சைம், துன்பம் வரும்போதும் மன அமைதியோடு இருத்தல், இருப்பி, துறவறம், தியாக குணம், புகழ், புகழற்ற தன்மை இது போன்ற எல்லா தகுதிகளையும் வாயும் உயிர்களுக்குள் உருவாக்குவது நான் தான்.

10

10.6 எழு சிறந்த ஞானிகளும் அவர்களுக்கு முன், நான்கு சிறந்த முனிவர்களும் என்னில் இருந்து வந்தவர்கள்.

10

அவர்கள் என் மனதில் இருந்து வந்தவர்கள், பிறகு அவர்களிடம் இருந்து இந்த கிரகத்தில் வசிக்கும் உயிர்களின் மொத்த ஜனத்தொகையும் கிளிர்க்கிறது.

10

10.7 யார் என் பேரோளையும், என் சக்திகளையும் அறிந்திருக்கிறாரோ, உண்மையாக அவன் என்னுடன் இணைந்தே இருக்கிறான்.

10

அதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

10

தங்கள் முதல் செய்யுளைப் புரிந்து கொண்டால், நீங்கள் உடனடியாக அமைதியைப் பெறுவீர்கள். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், “சுன்னிடம் என்ன இருந்தாலும், உங்களுக்கு நல்ல பெயரோ அல்லது கெட்ட பெயரோ, அது என்னால் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த உலகைத் தொடர்ந்து கொண்டிருங்கள், அப்படிஇருப்பவை என்றும் என் பண்பிலேயே அமைந்திருக்கும்” ஒரு சிறிய கதை: முன்பு சுகர் என்றொரு சிறந்த ஞானி கேள்விப்பட்டார். அதனால் அவரை வரவேற்பதற்காக ஏற்பாடுகளைச் செய்தார். அந்தப் பையன் அரண்மனை கதவுகளை அடைந்து போது காவலாளி கடுமையாகப்

10

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேளை கிடைத்தமரகுன் அவர் ஓம்வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போது நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

10

இருந்தார். அவருடைய தந்தையார், வியாசர், சத்தியத்தைப் பற்றிய அறிவைப் போதித்து, ஜாதக மகாராஜனுடைய அரசவைக்கு அனுப்பி வைத்தார். ஜனகர் ஒரு ஞானமடைந்த அரசர். அவர் உடல், மனம் கடந்த ஆனந்த நிலையில் வாழ்பவர். அவர் “கலிதேகா** என்று அழைக்கப்பட்டார், இதன் பொருள் உடலுடன் இல்லாமல் அதைத் தாண்டி வாழ்வது.

10

ஜனக ராஜன் சுகரின் ஞானத்தைக் கற்றுக் கொள்வதற்காக வந்திருப்பதைக் கேள்விப்பட்டார். அதனால் அவரை வரவேற்பதற்காக ஏற்பாடுகளைச் செய்தார். அந்தப் பையன் அரண்மனை கதவுகளை அடைந்து போது காவலாளி கடுமையாகப்

10

பார்த்தார்கள். அவர் ஒரு மிகச் சிறந்த எல்லோரும் அறிந்த துறவியின் மகன். ஆனால் அவர் அங்கு முன்று இரவு, பல் துடைக்காத்து இருந்தார். மோசமாக ஒருவரும் அவரைக் கண்டு கொள்ளவும் இல்லை, கவனிக்கவும் இல்லை.

10

பிறகு அரசருடைய மந்திரிகளுக்கு வியாசருடைய மகன் வந்திருப்பது தெரிந்து, வேகமாக அரண்மனை கதவுகளுக்கு வெளியே ஓடிவந்து வரவேற்றார்கள். அவரை மிக மரியாதையுடன் அரண்மனைக்குள் அழைத்துக் சென்றார்கள். மிகப்பெரிய அறையில் தங்கவைத்து நல்ல உணவும் வசதிகளும் செய்து கொடுத்தார்கள்.

10

அவர் மிக மரியாதையுடன் நடத்தப்பட்ட போதும், அவர்ண்மனைக்கு வெளியே காத்திருந்த போதும் சுகரின் முகத்தில் அமைதியே இருந்தது. பிறகு அரசர் ஜனகரிடம் கூட்டிக்கொண்டு சென்றார்கள்.

10

அரசர் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார். அங்கு இசை இசைக்கப்பட்டு கொண்டு இருந்தது. சில வேடிக்கைகளும் அரசவையில் நடந்து கொண்டு இருந்தது. சுகரிடம் ஒரு கோப்பையின் விளிம்விளர பாலை நிரப்பி கொடுத்தார். பிறகு அப்படியே இந்த அறையை எழுமுறை, பாலில் இருந்து ஒரு துளிகூட சிந்தாமல் சுற்றிவர சொன்னார்.

10

அந்த பையன் எடுத்தும் போசாமல் அந்த பால் கோப்பையை எடுத்துக்கொண்டு, அறையைச் சுற்றத் தொடங்கினான். அத்தனை கலியாட்டங்களுக்கும், சிற்ப்புகளுக்கும் நடுவிலும், சிறிதும் கவலம் சிந்தாமல், பெரிய முயற்சி எதும் இல்லாமல் அந்த அரச வைகைய முறை சுற்றி வந்தான். அவனோடு விரும்பாமல், இந்த உலகத்தில் நடக்கும் எதுவும் அவனை பாதிக்க முடியவில்லை.

10

அவன் கோப்பையை திருப்பி கொடுத்த போது, ஜனகர் சொன்னார், “உன் தந்தை முதலிலேயே தெரிந்து தந்ததையும், நீயாக என்று கற்றுக் கொண்டாயோ அதையும் தான் நான் திரும்ப சொல்கிறேன். உனக்கு சத்தியம் நன்றாகத் தெரிந்திருக்கிறது, என் மகனே, நீ விட்டிற்கு செல்,” என்றார்.

10

சுகர் தெய்வீகத்தில் நிலைத்திருப்பவர். அவருக்குத் தெரியும் என்பது.

10

'என் அப்படும் சொல்வீர்களா??' என்று விசாரித்தற்று, 'ஜான் என்ற பெரிய ஞான வெள்ளந்தமே, என் சிறுவயதிலிருந்தே லவை கண்டவர் என் தந்தை. என்வை நிரமாக் கூடல், போன்று இவை இன்னதையம் செவ்வித்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு ஓம்மலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

544

545

13

இருபத்தைந்து வருடம்

விஷயங்களும் பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் வெளிப்பாடு என்று, அவர் எப்படி நடத்தப்பட்டார் என்பதும் அல்லது அவரிடம் என்ன இருந்தாலும் அல்லது இல்லாவிட்டாலும் (அதனால் அவருடைய சமநிலை எதனாலும் பாதிக்கப்பட்ட வில்லை). முதலில் இருக்கும் கீதையின் அத்தியாயங்களில் அர்ஜுனனுடைய அனுபவம், அந்த இடம் சகுருடைய அனுபவத்தில் இருந்து வித்தியாசமாக இருந்ததை நாம் பார்க்கலாம். அர்ஜுனன், அவனுடைய தாகம் என்ன? என்பதில் உள்ள குழப்பத்தைத் தீர்ந்து்க்கொள்வதற்காக தயக்கத்தை மேன்மையான வார்த்தைகளில் மறைக்கின்றான். கண்டிப்பாக, கிருஷ்ணர் சரியாக உள்ளே பார்த்து, அர்ஜுனனுடைய வாக்குளை அகற்றிவிட்டார். நிலைபில்லாத உணர்ச்சியில் கல்நிக்கத் தனே சிக்கவைத்து செய்து கொள்ளும் அர்ஜுனனுடைய முட்டாள் தனத்தை சுட்டிக் காட்டுகிறார் கிருஷ்ணர். அர்ஜுனனிடம், அந்த குழந்தையை ஏற்றுக் கொள்ளும்போதும், உண்மை பற்றற்ற தன்மையை உணரும்போதும், தடையற்றும், அவர் இருப்புத்தன்மையில் சுதந்திரத்தை உணரும்போதும் அறிவுரை சொல்கிறார். இருஷ்ணர் வாழ்க்கையை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ள சொல்கிறார். நம்மை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளும் முடியும். அப்படியொத்துதான் ஆழமான நட்பை மற்றவர்களிடம் முடியும். ஆழமான நட்பு மற்றவர்களைக் கொள்ளுங்கள், ஆன்மீகம் என்பது நேர்மையுடனும், ஆழமான நட்புடனும் மற்றவர்களுடன் இருப்பது தான். அன்பு என்பது நம்முடைய விழிப்புணர்வின் மலர்ச்சிதான். எப்போதெல்லாம் விழிப்புணர்வு இதயத்தின் வழியாக வெளிப்படும் போது, மற்றவர்களைக் கண்டு இருக்கும் தள்மை வெளிப்படும், காதலாக, அன்பாக மாறும். ஒரு தொடர்பில் கூட மகிழ்வும் அதிர்வுகளுடனும், மகிழ்வும் உணர்வேகங்களுடனும் இருக்கும். அன்புதான் மிகப்பெரிய குணமாக்கும் சக்தியாக இந்த பூமிக் கிரகத்திலேயே இருக்க முடியும் என்று நான் திடமாக ஆழமாக நம்புகிறேன்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

நான் என் தியான சிகிச்சையாளர்களிடம் சொல்வது, 'சுவை அனுபவப் பரப்பா விட்டால், உண்ணாமல் தியான சிகிச்சை அளிக்க முடியாது.' என்னை மக்கள் பார்க்கும் பொழுது, நான் அவர்களைப் பார்த்து உடலின் கைகளை நீட்டி வேன். பலர் வினோதமாக நினைப்பார்கள். அவர்கள் ஆன்மீகம் என்றால் கடினமாகவும் இருக்கமாகவும் ஆன்மீகம் என்றால் கடினமாகவும் இருக்கும் என்று நினைத்திருப்பார்கள். இங்கு நான் நிட்டிய கரங்களுடன் மக்களை அணுகுகின்றேன். அவர்கள் தங்கள் தலையில் தாங்கி இருக்கும் ஆன்மீக நபருக்கும் அல்லது ஆன்மீகத்திற்கு, இந்த காட்டி, போற்றிக்கமாக இருப்பதில்லை. அவர்களைப் பொறுத்தவரை ஆன்மீகத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள், அன்பு காட்டுதல் என்ற விஷயங்களுடன் பொருத்திப் பார்க்க முடியவில்லை. பலதரப்பட்ட பின்னணிகளில் இருந்து மக்கள் ஆசிரமத்திற்கு தியான சிகிச்சை பெற வருகிறார்கள். இது வழிபாடு, முடியாது, புற்றுநோய் மற்றும் பலதரப்பட்ட எப்ட்ஸ் (எய்ட்ஸ்) நோயாளிகள் மற்றும் பலதரப்பட்ட இயலாத மக்களுக்காக இங்கு வருகிறார்கள். ஒரு மனிதருக்கு காலில் வலி இருந்தால், இயல்பாக நான் என் இருக்கையில் இருந்து எழுந்து அவர்கள் காலைத் தொட்டு சிகிச்சை அளிப்பேன். காலும் நமது உடலின் ஒரு பகுதிதானே. ஒரு வயதான, பாரம்பரியம் மிக்க, மற்றவர்களை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒரு செல்வந்தர் எனக்கு இதைப்பற்றி அறிவுரை சொன்னார். அவர் குறிப்பிட்டார், 'சீனகள் ஒரு ஸ்வாமி. ஒரு ஸ்வாமி தன் இருக்கையில் இருந்து எழுந்து மற்றவர் காலைத் தொடுவது என்பது முடியாத காரியம். இது பாரம்பரியத்துக்கு எதிரானது.** நான் பணிவாக புன்முறுவல் செய்தேன்... ஆன்மீகம் என்பது பிரவாகமாக ஓடுதல்

'சுவை அன்புடன் செய்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவை பெரிது ஆக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தன்னைக் கனவு கண்டவர் என தன்னைக் கனவு கண்டவர் என தன்னை கண்டவர் என தன்னைக் கனவு கண்டவர் என தன்னைக் கண்டவர் என தன்னை .

கனவு கண்டவர் என தன்னைக் கனவு கண்டவர் என தன்னைக் கனவு கண்டவர் என தன்னைக் கண்டவர் என தன்னைக் கனவு கண்டவர் என தன்னைக் கண்டவர் என தன்னை . உடல், பொருள், ஆவி இன்பத்துயும் செவ்வழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உரியவளித்தார்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆன்மீகம் என்பது பிரவாகமாக ஓடுதல்

(ஸ்பரணம்). ஆன்மீகம் என்பது அன்பையும் கருணையையும் பறப்புவது தான். கருணையின் காரணமாக நாம் செய்யும் சேவை, நாம் சேவை செய்வதைப் போன்ற உணர்வையே தராது. நமக்கு சேவை செய்ய ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தததாக எண்ணிக் கொள்வோம்.

விவேகானந்தர் சொல்கிறார், “கொடுப்பவரின் கைகள் தாழ்ந்தும் வாங்குபவரின் கைகள் மேலேயும் இருக்க வேண்டும்.** ஆனால் நம் விஷயத்தில் எல்லாம் எதிர்மறையாக நடக்கிறது. கொடுக்கும் கைகள் மேலேயும் வாங்கும் கைகள் கீழேயும் இருக்கிறது. நாம் ஒருவருக்கு சேவை செய்ய வாய்ப்பளிக்கத் தவறு கடவுளுக்கு நன்றி தெரிவிக்க வேண்டும்.

அதனால் தான் விவேகானந்தர் “சேவை” என்ற வார்த்தைக்கு பதிலாக “பணி” என்ற வார்த்தையை மாற்றியமைத்தார். சேவை என்ற கருத்து நம்மை, நாம் யாருக்கு சேவை செய்கிறோமோ, அவர்களைவிட உயர்ந்த இடத்தில் தான் இருப்பதாக நினைக்கச் செய்யும். புஜி என்பது நமது பிரார்த்தனை, சேவையல்ல. எப்போது கருணை தோன்றுகிறதோ நமக்கு அழிக்கத்தான் தோன்றும். நாம் சேவை செய்வதாக இருக்கக் கூடாது.

நீங்கள் நம்பினாலும் நம்பவிட்டாலும், நமக்கு ஒரு ஆழமான பகையமையும் அல்லது வெறுப்புமே அடுத்தவர்கள் மீல் இருக்கிறது. ஒரு புறகைப்படும் எடுக்கும் போது சிரிப்பது போல் தான் நாம் மற்றவர்களைப் பார்த்து புன்னகைப்போம். ஆனால் நம்மால் நட்பை உணர முடியாது. நாம் ஒரு பாதுகாப்பான தூரத்தில் இருந்து பாதுகாப்பான விளையாட்டு விளையாடவே நாம் விரும்புகிறோம். நாம் உண்மையான நட்பை மற்றவர்களுடன் உணர மாட்டோம்.

இதைச் சரி செய்ய, உங்களுக்கு முதலில் தேவையானது எல்லாம், உங்களை நீங்களே அப்படியே ஏற்றுக் கொள்வதுதான். சில மக்கள் என்னிடம் சொல்வதுண்டு, “சுவ்வளை நான்தான் என்று ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை ஸ்வாமிஜி, நான் என்ன செய்வேன்?” நான் அவர்களிடம் சொல்வதுண்டு, ‘சகுறைந்த பட்சம் உங்களை ஏற்றுகொள்ள முடியவில்லை என்பதையாவது ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள், அது போதும்.’

நாம் நம்மையே ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்பதை ஏற்றுக் கொண்டால், நாம் நம் மனதில் இருந்து விடுபடுவோம். நாம் நம்மையே ஏற்றுக் கொள்வது போதும்.

அவசியம். இல்லாவிட்டால், நாம் நம்மையே ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை என்றால், நம்மை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அந்த ஏற்றுக்கொள்ளும் தன்மையே ஒரு புதிய பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை நமக்குள் மலர வைக்கும்.

உங்கள் மன்னித்துக் கொள்வம் அடுத்தவர்களை மன்னிப்பதும் ஒன்று தான் இப்படிசொல்வோம், சுற்றங்களில்கூடநடப்பதைபோலஅன்றாட வாழ்க்கைடுக்காரரையும் நேசியுங்கள்**. துறவியின் வாழ்க்கை நாம் நம்மையே நேசிப்பது இல்லை. அதனால் மற்றவர்களை எப்படி நேசிப்போம்?

மற்றவர்கள் மேல் நாம் வைக்கும் தீர்ப்புகளாலும் தப்பான எண்ணங்களாலும் மற்றவர்களை சித்தரவதை செய்வது போல், நாம் நம்மையே சித்தரவதை செய்து கொள்கிறோம். நாம் ஒரே கதையையத்தான் உபயோகித்து மற்றவர்களை கொல்வது போல் நம்மையும் தற்கொலை செய்து கொள்ளுவோம். ஒரே மாதிரி மன அமைப்பில் தான் நாம் மற்றவர்களையும் நம்மையும் நடத்துகிறோம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அகழ்நீர்க்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணன் சந்தோசம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அகழ்நீர்க்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணன் சந்தோசம்.

அதே அளவு ஆழமும் அகலமாகும்.

திருஷ்ணர் சொல்லும் பொழுது, சந்தோஷம் மற்றும் துக்கம், பிறப்பு இறப்பு, பயம், பயமற்ற தன்மை, சகிப்புத்தன்மை மற்றும் சமத்துவம், திருப்தி, துறவும் தாராள மனப்பான்மை, பேயர் மற்றும் புகழ் மற்றும் புசுற்ற தன்மை, இப்படி பலதரப்பட்ட தன்மைகளையும் வாழும் உயிர்களுக்குள் நானே உருவாக்குகிறேன். அவர் சொல்வதன் பொருள் என்னவென்றால், உங்கள் வாழ்க்கையை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

நாம் மற்றவர்களுக்கு விஷம் கொடுக்கும் போது, நமக்குள் மிக ஆழமான குற்ற உணர்ச்சி இருக்கும். ஏனென்றால் அதே மரண தான் நம் உள் இருள்செய்யிலும் வேலை செய்து கொண்டு இருக்கிறது. நாம் பசியோடு இருக்கும் போது நாறுகென்று வாந்ததகளை உபயோகப்படுத்துவோம். பிறகு அந்த கோபம் இறந்த பின், அந்த குழம்பயான தன்மை வெளியும்போது இருந்தது. உள்ளுமை குழம்ப ஆழமான குற்ற உணர்ச்சியை ஏற்படுத்தும். கோபத்தின் உள்ளரும் குற்ற உணர்ச்சியின் ஆழமும் ஒன்று தான். எவ்வளவு உயர்ம் அதிகமாகிறதோ,

18

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்த கூஷணத்தில் வாழ்க்கையை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்வீர்களோ, நீங்கள் தெய்வீகத்தை எல்லா இடங்களிலும் பார்ப்பீர்கள். நாம் எதையும் தடை செய்ய வேண்டாம். நாம் ஏற்றுக் கொண்ட அந்த கூஷணமே நமக்குள் அறிவில் ஒரு மாற்றம் ஏற்படும். அந்த அறிவு மாற்றும் நம் மனதிற்குள் நடக்கும் பொழுது, அந்த நுண்ணுலர்வு, பகைமையை மையமாக கொண்டிருக்கிறது. எந்த கூஷணம் நாம் நம்பை ஏற்றுக் கொள்கின்றோமோ, இந்த உலகத்தையே ஏற்றுக் கொள்வோம். பிறகு அந்த நுண்ணறிவின் மாற்றம் நமக்குள் இருக்கும். இறைத்தன்மையை வைத்து நடக்கும். பிறகு நாம் முழுவதையும் இறைத்தன்மையின் அனுபவமாக உணர்வோம். கிருஷ்ணர் தன் பேரொளியை விளக்குகிறார். அவர் சொல்கிறார், 'சனான் எல்லோராலும் பெறக்கூடியவர். சனாதனன் பிரம்மச்சாரியின் மணமகன் உருக்கின்றேன்.' என்று சொல்கிறார். எவர் ஒருவர் உண்மையாக என் பேரொளியையும் சக்தியையும் அறிந்து கொள்கிறாரோ, யோகத்தில் ஈடுபடுகிறாரோ, தன் தனி விழிப்புணர்வை தெய்வீக விழிப்புணர்வுடன் இணைத்து கொள்கிறாரோ, அவர் சந்தேகத்துக்கு இடமில்லாமல் விடுதலை அடைவார். சப்த ரிஷிகள் - ஏழு ஞானிகள் - இவர்களைப்பற்றி கிருஷ்ணர் பேசுகிறார். அவர்கள் எதோ ஏழு வியக்தான மனிதர்கள் நீளமான தாடியுடன் இருப்பவர்கள் அல்ல. எதோ செய்த தவறுக்கு பிராயச்சித்தம் செய்வது போல, எதாவது நடக்கும் என்று உட்கார்ந்து இருக்கவில்லை. என்னுடைய அனுபவத்தில் இவை எல்லாம் சக்திக் கேந்திரங்கள். இவைதான் இந்த பிரபஞ்சத்தை இயக்குகின்றன. இந்த சக்திக் கேந்திரங்களோ சப்த ரிஷிகளாக குறிப்பிடப்படுகிறது. அதற்கு முடிவெடுக்கத் தேவையான அறிவாற்றல் இருக்கிறது. அது தான் இந்த பிரபஞ்சமும் இயக்கத்தை முடிவு செய்கிறது. என் பரிவாராஜகத்தின் போது, நான் ஞானமடைதும் முன் நான் தேடி, திரிந்த நாட்களில், நான் பல மாதங்கள் தபோவனத்தில் வசித்து வந்தேன். கங்கைகரை நாட்களில், நான் பல மாதங்கள் தபோவனத்தில் வசித்து வந்தேன். இமயமலையின் 17000 அடி உயரத்தில் அது இருக்கிறது.

18

இருபத்தைந்து வருடம்

'தன்னை அற்புதம் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஞானக வெள்ளந்தெனே, எங்கு பிறவியதிருந்தே தேடு கண்டவர் என் தத்தை. எல்லை திரும்பக் உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பஷக் வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.'

18

இருபத்தைந்து வருடம்

இப்பொழுது கூட தபோவனத்திற்கு சரியான பாதைகள் இல்லை. அங்கு தங்குவதற்கு சரியான நிலையான இடமும் இல்லை. நான் மற்ற சந்நியாசிகளைப் போல, குகையில் தங்கிக் கொண்டு, என்னை சுற்றி துணிகளாலும், செய்தித்தாள் கொண்டும் போர்த்திக் கொண்டு குளிர் காலத்தில் வசித்தேன். சாப்பிடுவதற்கு என்ன பழம் கிடைத்தாலும் சாப்பிடுவேன். தபோவனம் என்பது பூலோக சொர்க்கமான 'சுவர்க்கபாலா'வைக் குறிக்கிறது. யார் ஒருவர் இந்த உடல் சார்ந்த பூமி என்ற தளத்தில் இருந்து ஆன்மிக தளத்திற்கு செல்வதற்கு நிலைகிறார்களோ அவர்களுக்கு இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க இடம். சப்த ரிஷிகள் சக்திக் கேந்திரங்களாக வெளிப்பட்டுள்ள இடங்களை தபோவனத்திலிருந்து அடைய முடியும். ஞானமடைந்த ஆன்மாக்கள் உயர்ந்த பரிசுத்தமான உடல் ஞான தளத்திற்கு ஏறிச் செல்வதற்கு இந்த தபோவனம் துணை ஆன்மீக வருகிறது. பல வருஷங்களுக்கு முன்பு சில துறவிகளைக் கோமுட்கிற அழைத்துச் சென்று தபோவனத்தைக் காட்டி 'நோம். அந்த கோமுட்கில் நாம் ஆழமான சமாதிக்குச் சென்று விட்டோம். அந்த இரவு அனைவரும் மிகவும் பயந்து விட்டார்கள். அடுத்த நாள் நாம் அவர்களுக்கு முன் எழுந்து விட்டோம். நாம் அவர்களை எழுப்பிச் சொன்னோம், 'நான் சப்த ரிஷிகளிடம் நான் அங்கேயே தங்கிவிட விரும்புவதாக சொன்னேன்.' அவர்கள் தெளிவாக என்னைத் துற்க்கி வெளியே போட்டு விட்டார்கள்.

18

இருபத்தைந்து வருடம்

கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுகிறார், சப்த ரிஷிகள் என்ற பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு அவருடைய மனதிலிருந்து, அவரிடமிருந்து, அந்த மூல ஆதாரத்திலிருந்து, உருவாக்கும் மூலத்திடமிருந்து பிறந்தவர்கள். அவரே சப்த ரிஷிகள். அவருடைய சக்தியே ஞானமடைந்த ஆன்மாக்கள் என்று சொல்ல வேண்டும் என்று தீர்மானித்து, அவர்களுடைய செயல்கள் வழி நடத்துகிறது. எவ்வொரு இடத்தில் நான் செய்வதெல்லாம், இந்த சக்தியே முடிவு செய்து என்னை ஆட்சி செய்கிறது. இந்தமத தர்மங்களில், மனுக்கள் பிரம்மாவின் குழந்தைகள். மனுக்கள் நீண்ட வரிசையில் இருக்கிறார்கள். பதினான்கு மனுக்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களே இந்த மக்கள் தொகையைப் பூமியில் உண்டாக்கியவர்கள். ஒவ்வொரு மனுவும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் பூமியில் ஆட்சி செய்வீர். இந்த பதினான்கு மனுக்களின் மொத்த காலம் ஒரு காலம்.

18

இருபத்தைந்து வருடம்

'தன்னை அற்புதம் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஞானக வெள்ளந்தெனே, எங்கு பிறவியதிருந்தே தேடு கண்டவர் என் தத்தை. எல்லை திரும்பக் உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பஷக் வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.'

கல்பம், இது பிரம்மாவின் ஒரு நாள் வாழ்க்கை. சமஸ்கிருதத்தில் எல்லா மனிதர்களும் ‘மானவா’ என்று அழைக்கப்படுவர். இகன் பெருமை மனுவில் இருந்து இறங்கியவர்கள். பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு படி இருஷணரே எல்லாம் எல்லாம் அவர்களே இருக்கிறது. அவரே படைப்பவர், காப்பவர், அழித்து புதுப்பிப்பவர். அவரே பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன். அவர் அதையெல்லாம் தாண்டி இம்மூன்றறையும் தாண்டிய ‘பரபிரம்மம்’, உச்சமான உயர்ந்த பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலை. ஒருவருக்கு இருண்மையை பரிந்து கொண்டு ஒத்துக்கு கொள்வதைத் தவிர வேறொன்றும் தேவையில்லை. குரு சொல்கிறார், ‘நம்பிக்கையும், புரிந்து கொள்ளுதலும் நம்மை விடுதலையாக்கும். மே வறு ஒன்றும் தேவையில்லை’. கேள்வி : தாவோவின் (Tao) கொள்கைப்படி எவ்வொன்றிற்கும் ஒன்றுமையும், தீமையும் இருக்கிறது. இதை இருஷணர் அதிகாரப் பூர்வமாக இந்த சகலோகங்களில் சொல்கிறாரா?தாவோ சொல்கிறார், எல்லாவற்றிலும் நல்லதும், கெட்டதும் கலந்தே இருக்கிறது. இது நல்லது, இது கெட்டது என்று பிரிப்பது கூட நமது தீர்ப்புதான். இது நமது மனதின் வேலைதான். இருஷணர் இந்த நல்லது கெட்டது என்ற கருத்துக்குையெல்லாம் தாண்டியே போகின்றார். உண்மையான ஆன்மீக நல்லது கெட்டது என பிரிக்காது. என்ன இருக்கிறதோ இருக்கிறது. அவளவாதான். தாவோ (Tao) அதிக்கொடுட்டு விளக்கும் விஷயம் எல்லாமே ஒன்றுதான் என்பதுத்தான் வாழ்க்கையை அப்படியே ஏற்றுக்கொள், எதையும் இது தான் இறை தியென்று முடிவு செய்யாமல், விதியியாசப் படுத்திக் கொள்ளாமல், வாழ்க்கை ஒன்றுதான். நமது உணர்வு சக்தியும், கட்டுப்பாடுகளும் பல வேறுபாடுகளை நம்முள் உருவாக்குகின்றது. நல்லது கெட்டது, கொண்டு,

பெய்பி ஒரு கப்பலோடு பெண் பரசய் வேலையில் தாங்குகிறாள்? என்று. அவர் ஆச்சரியத்துடன் ‘வலியோ? என்ன வலி?’. நாம் அதிக பட்ச குளிர் இருக்கும் மற்ற இடங்களிலும் இந்த இரண்டு காயித் துணியோடுதான் இருந்திருக்கிறோம். நாம் குளிரை உணர்ந்தில்லை. ஹார்வார்டு மெடிக்கல் ஸ்கூல் (Harvard Medical School) நடத்திய ஆய்வில் திபெத்திய புத்த துறவிகள் பனியில் அமர்ந்து சூட்துணை உடலில் சுற்றிக் கொண்டு தியானம் செய்வதை ஆராய்ச்சி செய்தனர். அவர்களுடைய உடல் உஷ்ணம் கூடி துணிதை உலர்த்தி விடும். ஒரு சாதாரண மனிதனின் உடல் அந்த அளவு உஷ்ணம் எற்பட்டால் காய்ச்சலில் இறந்து விடுவான். நாம் இயற்கையை ஏற்றுக் கொண்டால், வலி, சஞ்சோஷம், குடு, குளிர் அது போல் நன்மை தீமை. என்ற வேறுபாடுகள் இல்லாமல், கஷ்டமில்லாமல் ஏற்றுக்

552

அவலட்சணம், அழகு, வெற்றி, தோல்வி இவையனைதும் நாம் என்ன உணர்ந்தோ தாமோ அவற்றை விளக்கும் வெறும் வார்த்தைகள் தான். அதனால்தான் ஒருவருக்கு அவலட்சணமாக தெரிவது மற்றொருவருக்கு அழகாக தெரிகிறது. ஒருவனின் வெற்றி மற்றொருவரின் தோல்வி. நமக்கு தெரிந்த வார்த்தையாக ஒப்பிட்டு பார்க்க முடிந்தால், இயற்கையே எங்கும் முழுமையானது. நாம் ஒரு தினில் தனியாக வாழ்ந்தால், உயரம் என்றோ குள்ளம் என்றோ, அவலட்சணம் என்றோ, அழகு என்றோ என்ன விதமான வித்தியாசத்தை நாட்ட முடியும்? ஒன்றுமில்லை, இங்கு அப்படி எந்த களைப் பற்றியும் ஏற்படும் நடது உணர்வுகளை வித்தியாசப் படுத்தி முடிவெடுத்துக் கொள்கின்றோம். நாடும் இந்த வார்த்தைகளை நமது மகிழ்ச்சி லையோ, துக்கத்தையோ வெளிப்படுத்த பயன்படுத்துகிறோம். அவ்வளவுதான். நான் சில பழங்குடி மக்களுடன் வசித்து இருக்கிறேன். அவர்களுக்கு வலி என்பதன் அர்த்தமே தெரியாமல் வாழ்கிறார்கள். பெண்கள் குடிசைகள் நுழையும், அரை மணி சேரம் கழித்து குடிசைகளில் இருந்து வெளியே வரும் போது ஒரு குழந்தையுடன் வருகின்றார்கள்! அங்கே விறிட்டு அலறும் ஓலியில்லை. உதவி செய்யும் தாதிகள் யாரும் இல்லை. யாருடைய கவனிப்பும் அங்கு இல்லை. நாம் அந்த கிராமத்தில் இருந்த ஒரு வயது முதிர்ந்தவரைக் கேட்டேன், ‘பெண் ஒரு குழந்தையைப் பெற்றாள்?’ என்று. அவர் ஆச்சரியத்துடன் ‘வலியோ? என்ன வலி?’. இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் என்க்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவே பெற்றுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. உடன் பன்னாள் எங்கேயெல்லாம் தாங்குகிறாள்?

553

கொண்டால், வலி, சஞ்சோஷம், குடு, குளிர் அது போல் நன்மை தீமை. என்ற வேறுபாடுகள் இல்லாமல், கஷ்டமில்லாமல் ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்.

10.8

நானே இந்த பெருதிக உலகத்திற்கும், ஆூம்பிக உலகத்திற்கும் மூலமாக இருக்கின்றேன். எல்லாமே என்னில் இருந்தே தோன்றுகின்றன.

10.8

இந்த மதி நுட்பமுடையவனை ஏவனோ, அவனே என் மேல் பக்தி செய்து, அவர் இதயத்தை என்னிடம் சரணாகதி செய்கிறார்

10.9

மனத்திலும் யார் என்னையே சிந்திக்கிறார்களோ, யார் ஒருவரையொருவர் சேர்கின்றார்களோ, என் பெருமையைப் பற்றி யார் பேசிக் கொண்டே இருக்கின்றார்களோ அந்த மதி நுட்பமுள்ளவனே மன நிறைவடைவான். பேரானந்தத்துடனும் இருக்கிறான்.

10.10

யார் என்னுடன் எப்பொழுதும் அன்பால் இணைந்து இருக்கின்றார்களோ, அவர்கள் என்னிடத்தில் வந்தவுடன் ஞானம், தீவின் முக்கி கொடுத்து விடுவேன்.

10.11

அவர்கள் மேல் கொண்ட கருணையினால், அவர்கள் அறியாமை இருளை அழித்து, ஞான ஒளி ஏற்றி வைப்பேன்.

நாம் நினைக்கலாம், ‘என் இவர் இத்தனை நீலமாக இதை விவரிக்கிறார்?’ என்று. அவர் நம்மைப் புரிந்து கொள்ள வேக்கிறார். எங்கெல்லாம் பேரொளியைக் காண்கிறோமோ, எங்கெல்லாம் பேரொளியைக் காண்கிறமோ, எங்கெல்லாம் தெய்வீகம் ஒரு வீசுகின்றதோ, அங்கெல்லாம் இந்த சிறப்புட் தன்மை பரவிக்கிறது என்று உணர வைக்கிறார். நாம் அனுபவமாக உணர்ந்து இந்த உண்மைகளை ஆழமாக உணர்ந்து நம்மை ஏற்றுக்கொள்ளும் போது, இது உண்மை என்று நாம் உணரத் தொடங்குவோம்.

நாம் உட்கை உணா ஆன்மீக்கல் வாழ்க்கை தெளிவாகும். ஆசிர்வதிக்கப்படுவது என்று உணர்ந்து கொள்வோம். இது இறைவனோடு தொடர்பு உண்டாகும் போது, நாம் முழுவதும் இறந்தத் தன்மையோடு இருக்கின்றோம் என்று நம்புங்‌பொழுது,

நமக்கு வேறு சொந்தமான ஆூர்வம் இல்லாமல் இருக்கும் போது, வாழ்க்கையிடம் எதையும் பிச்சையாக கேட்காமல் இருக்கும் போது இது நிகழும்.

எவ்வளவு தூரம் நாம் பொறுத்களை நம்பி, ‘அகனுடன்’ இருந்தால் ஆனந்தமாக இருப்பேன், இகடுடன் இருந்தால் ஆனந்தமாக இருப்பேன்’ என்றால், நாம் இதையோ, அதையோ கேட்க முடியும். எப்பொழுது, எனக்கு அவர் தான் வேண்டும், வேறெதுவும் வேண்டாம். எனக்கு அந்த சுத்தமான தெளிவே அழியாத அனுபவம் மட்டுமே வேண்டும். வேறெதுவும் வேண்டாம்’ என்று நாம் புரிந்து கொள்கின்றோமோ அப்பொழுது இந்த முழு பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையை முழுவதும் வித்தியாசமான வழியில் உணர்வோம். அப்போது நம் உணர்வில் மாற்றம் எற்படத் தொடங்கும்.

கிருஷ்ணர் இந்த உன்மைகளை முதல் முறையாக சிறிது சிறிதாக வெளிபடுத்தும் போது அர்ஜுனனின் எப்படி புரிந்து கொண்டிருப்பார், 'ஆ! அர்ஜுனனா, நான் இதுவாக இருக்கிறேன்'. நான் அதுவாக இருக்கிறேன். நான் எல்லாமாக இருக்கிறேன் இருக்கிறேன்". அர்ஜுனனின் இடையில் எது எதும் பேசவில்லை. ஆனால், அவர் கண்ணீப்பபாக தான் விரிவடைந்து கொண்டே செல்வதை உணர்ந்திருப்பார். இந்த எடுத்துக்காட்டை புரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்களும் உங்கள் கணவரும் திருமணம் செய்து கொள்ளும் போது சதாரணமாக இருந்தீர்கள். மெதுவாக உங்கள் கணவர் அரசியலில் நுழைந்து மேயராக மாறுகின்றார். அதன் பிறகு இந்து வருடம் கழித்து, அவர் ஆளுநராக (Governer) அனைவரும் அறிந்த மனிதராக மாறுகின்றார். முதலிலேயே உங்களுக்கு அவர் கணவரானது முதல் அவருடன் உணர்வில் தொடர்பு இருப்பதால் அவர் எல்லோரும் அறிந்த புகழ்பெற்ற மனிதராக விட்டார் அல்லது நீங்கள் அவரை மிகப் பெரிய மனிதராக புரிந்து கொள்கின்றீர்கள். உங்களுக்கு ஆழமான நன்றியுணர்ச்சியை அல்லது நன்றியடைமையை அவர் மேல் காட்டத் தொடங்கும். ஏனென்றால் அவருடைய விரிவாக்கம் உங்களையும் விரிவடையச் செய்யும். அதே போல் அர்ஜுனனின் முதலிலேயே மிக ஆழமாக கிருஷ்ணருடன் நண்பர் என்ற முறையில் தொடர்பு கொண்டுள்ளார். இப்போது கிருஷ்ணருடைய பேரொளியையும் புரிந்து கொண்டார். கிருஷ்ணர் தன் பேரொளியை அர்ஜுனனுக்கு வெளிப்படுத்துகிறார். பாருங்கள் உங்கள் கணவர் ஆளுநராக விரிவடைவதிர்கள். ஏனென்றால் நீங்களும் அவருடைய தொடர்புடைய ஒருவர். நீங்களும் மகிழ்ச்சியடைகின்றீர்கள். கணவனுடைய பெருமைகள் மனைவியின் சந்தோஷத்திற்கு ஒரு மூல காரணம். நீங்கள் யாருடன் தொடர்பு கொண்டு இருக்கிறீர்களோ அவர்கள் விரிவடையும் போது நாம் விரிவடைவோம். எப்போது அவர் மேன்மை அடைந்து சிறப்பு பெறுகின்றாரோ, அப்போது நீங்களும் சிறப்படைகின்றீர்கள்?. இங்கு, அதே தான் நடந்துள்ளது. ஏனென்றால் அர்ஜுனனின் முதலிலேயே 'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நீவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுவங்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவிவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

கிருஷ்ணருடன் ஆழமாக தொடர்பு கொண்டு உள்ளார். கிருஷ்ணர் தன் பேரொளியை வெளிப்படுத்தி விரிவடையும் போது அர்ஜுனனும் விரிவடைகிறார். அவர் சொல்கிறார், 'ஓ! கடவுளே! நான் இப்படிப்பட்ட மகோன்னதமான மனிதருடைய நண்பனா? நான் இப்படிப்பட்ட மனிதருடைய மனிதருடன் இருக்கின்றேன்? ஓ! கிருஷ்ணா, நீ மிக உயர்ந்தவன். நான் உன் நண்பன். உன்னுடன் ஆழமாக தொடர்பு கொண்டுள்ளேன்'. நாம் குருவுடன் ஆழமான தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டோமானால், அவர் தன் பேரொளியை வெளிப்படுத்தும் போது, நாமும் விரிவடைவோம். குரு தன் சிறப்பைக் காட்டும் போது, நீங்கள் புரிந்து கொள்வீர்கள். நீங்களும் விரிவடைந்து அன்புச் சிறப்பை உணர்வீர்கள். இங்கே, கிருஷ்ணர் அனுபவிக்கும் அதே மனநிலையை அர்ஜுனனும் அனுபவிக்கிறார். துளித் துளியாய் அர்ஜுனனின் அன்பு சந்தோஷத்தில் ரசிக்க ஆரம்பிக்கிறார். 'ஓ!பிரபு! இது எம் அழகா இது இருக்கின்றது. எனக்கு சலிப்பே இல்லை. தயவு செய்து மீண்டும் உன் பேரொளியைப் பற்றி சொல்' என்று அர்ஜுனன் கேட்கிறார். இருபத்தைந்து வருடம் பக்கம் 334 இருஷ்ணர் துளித்துளியாய் விவரிக்கின்றார். அவர் யார் என்பதையும், அவர் எப்படி ஒவ்வொருவர்க்கும் என்றும் வெளிப்படுத்துகிறார். இருஷ்ணர் லீலா தியானத்தைப் (Lila Dhyana) பற்றி பேசுகின்றார். கடவுளின் விளையாட்டுகள் மீது தியானம் செய்வது பற்றி பேசுகின்றார். நம் கண்கள் பார்த்த உள்ள மனம் பதிவு செய்து கொள்கின்றது. மனம் என்ன பதிவு செய்தோ, அதை கண்கள் உடனே பார்க்கின்றன. மனம் தெய்வீகத்திலேயே லயித்திருந்தால், நமது மனம் தெய்வீகத்தால் பிடித்து வைக்கப்பட்டு இருந்தால், நாம் தானாகவே தவவெலொரு நிமிடமும் இறைவனை நினைத்திருப்போம்.

சுயன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுவான் பெயர் ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நீவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுவங்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவிவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து இருபத்தைந்து வருடம்

வருடம் போராடினார். கஷ்டப்பட்டால் உனக்கு வேலை கிடைக்குமா? ஒவ்வொருத்தார் வாழ்க்கையில் வாழ இவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.. 'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுவான் பெயர் ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நீவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுவங்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவிவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

556

334

557

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒவ்வொரு நிமிடமும் வாழ்க்கையில் இறைவனை நினைத்து இறைவன் கடந்த காலத்தில் செய்த செயல்களை நினைத்து வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும். பிறகு நமது மனமும் செயல்களும் இயற்கையாக இந்த தொடர்பை, தெய்வீகத்தைப் பிரதிபலிக்கத் துவங்கும்.

நாம் ஒருவருக்கொருவர் தெய்வீகத்தைப் பற்றி பேசுவதை ரசிக்கின்ற றாம். ஏனென்றால், நம்மைச் சுற்றி எல்லோரும் அந்தப் பேரொளியை பார்க்கின்ற றாம். நாம் தெய்வீக இன்பத்திலும் ஆனந்தத்திலும் மெய்மறந்து மிகச் இருப்பிதழான மனநிலையில், வேறு எதுவும் தெரியவில்லாமல் இருக்கின்றோம். ஏனென்றால் நம் வாழ்க்கையில் தெய்வீக இன்பமும் பேரொளியும் வழிந்தோடுவதைப் பார்க்கின்ற றாம்.

கிருஷ்ணருடைய பகுத் கூடங்கண்களைப் பிருந்தாவனத்தில் பசுக் கோவேறுகொண்டை மேற்பார்வை செய்யும் அந்த வரலாற்று றப்புமிக்க பெண்காளான கோபியரின் நிலை இதுதான். அஞுவர்கள் கிருஷ்ணர் சிவபாக இருந்தபோதிலிருந்தே நிலையாக அவருடன் விளையாடிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். அவர்களது முழு உள்ளகமும் அவரைச் சுற்றியே இருந்தது. அவர்களுடைய மனமும் இதயமும் கிருஷ்ணரால் நிரம்பியிருந்தது. வேறு பட்டறிவால் அவர்களுடைய ஞானச்சிகளை வடிகட்டவில்லை.

விஷ்ணு, இவருடைய அவதாரமான கிருஷ்ணர், அவருடைய சீடர் நாரதருக்கு ஒரு பாடம் கற்பிக்க விரும்பினார். நாரதர், தன்னைப் பற்றி உயர்ந்த பக்குவம் இல்லை என்ற நினைப்பில் இருந்தார். விஷ்ணு தனக்கு தகுதியிலையென்று நடிக்கத் தொடங்கினார். அவருடைய பக்தர்கள் அனைத்து வகையான மருந்துகளையும் கொண்டு வந்தார்கள். ஆனால், எதை முயற்சி செதாவும் பலன் தரவில்லை. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'ஒரே ஒரு பொருள் என் வியாதியை சரியாக்கும். அது உண்மையான 'பக்தருடைய கண்ணில் ஓட் டியிருக்கும் தூசு' என்றார்.

நாரதர் மற்றும் சிறந்த முனிவர்கள் அனைவரும் அதிர்ச்சி அடைந்தார்கள். எப்படி தங்கள் பாதத்தில் ஓட் டியிருக்கும் தூசை இறைவனின் தலையில் போடுவது? அது புணிதமற்றது அல்லவா? என்று வாளிட்டுக் கொண்டார்கள். ஒரு நாள் முழுவதும் விஷ்ணு வலியால் துடிப்பதைப் பார்த்து நாரதர்

போய் நான் சொன்னதச் சொல்லி, ஒரு முடிவு தேடிக் கொண்டு வா' என்றார்.

நாரதர்

காபிகைகள்

வேலைகளில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். யாரும் விவரித்தார், 'நான் வைகுண்டத்திலிருந்து வருகிறேன்' என்றார். யாரும் அதனை பொருட்படுத்தவில்லை. அவர் மேலும், சொல்கின்றார். 'வைகுண்டம் வில்ஷணுவின் வீடு' என்றார். 'யார் வில்ஷணு?' என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். நாரதர் சொன்னார், 'விஷ்ணுதான் கிருஷ்ணர்'.

கிருஷ்ணர் என்ற வார்த்தையை முழுமையாக கேட்ட மாத்திரத்தில் அனைவரும் நாரதரை நோக்கி 'அம்மா' என்று நினைத்தார்கள். பிறகு ஒரே குரலில், 'கிருஷ்ணர் எங்கள் அன்பானவன், எப்படி இருக்கிறான்? நாரதர் சொன்னார், அவர் தலைவலியால் அவதிப்படுகின்றார்' அவர்கள் கேட்டார்கள் 'நாங்கள் என்ன செய்ய முடியும்? என்கிறார்கள். கிருஷ்ணண் கஷ்டப்படுவதை காணச் சகிக்க மாட்டேன்' நாரதர் சொன்னார், 'மன்மையான பக்தருடைய பாதத்தில் ஓட் டியிருக்கும் தூசி வேண்டும்' என்று விஷ்ணு கேட்டதாக

சொன்னார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தாய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர் எங்களுக்கு

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தாய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர் எங்களுக்கு

எடுத்துச் செல்லுங்கள். எங்களுடைய யார் உண்மையான பக்தை என்று எங்களுக்கு தெரியாது. அதனால் இது எங்கள் எல்லாருடைய பாத தூசுகளும் இருக்கின்றது. இப்போதே போய் அவரிடம் கொடுங்கள்' என்றார்கள்.

நாரதர் கேட்டார், 'உங்கள் பாத தூசுகளை அவர் தலையில் போட, கிருஷ்ணருக்கு இதைக் கொடுக்க உங்களுக்கு கஷ்டமாக இல்லையா?' ஒரு குரலில் கோபிகைகள் கேட்டார்கள், 'உனக்கு யாதென்ன? அவர் எங்கள் கடவுள், எங்கள் காதலர், கஷ்டப்படுகிறார். எங்கள் பாத தூசு வேண்டும் என்று கேட்கிறார். இது சரி செய்யும் என்றால் நாங்கள் அவர் தலை மேல் கூட நடமாட தயாராக இருக்கின்றேன்

558

559

[ERROR page 287 - NVIDIA client error]

பேசுகிறார். ஒரு ஆச்ரமம் என்பது ஏதோ வயதான மக்கள் அவர்கள் செய்த தவறுக்கு தண்டனையாக உட்கார முடியாத நிலைகளில் விலியுடன் அமர்ந்து கடுமையாக சித்தியாம் செய்யும் இடம் இல்லை. நமது எதாவது ஒரு ஆச்ரமத்திற்கு வந்து நீங்கள்பார்க்கலாம். யாரும் கவலைப்போடு முகமலர்ச்சி இல்லாமல் இருக்க மாட்டார்கள். அவர்கள் எப்போதும் சிரித்துக் கொண்டுதான் இருப்பார்கள். அவர்கள் யாரும் நாறதரைப் போல அல்லது முனிவர்களைப் போல பட்டறிவினால் காளம் மில்கவர்களாக இருக்க மாட்டார்கள். அவர்கள் கோபியரைப் போல குருவடல் அன்பு கொண்டு இருப்பார்கள். அவர்கள் அன்பில் நிறைந்திருக்கும். இருப்புத் தன்மையே அவருடலன அன்பில் நிறைந்திருக்கும். ஆச்ரமத்தில் ஒவ்வொருவரும் அவர்களால் என்ன முடியுமோ அதைச் செய்வார்கள். யாரும் அவர்களை எதும் செய்யச் சொல்லி கட்டாயப்படுத்த மாட்டார்கள். அவர்கள் கண்களை மூடி இருபத்தி நான்கு மணி நேரமும் எதும் நினைக்காமல் மாட்டார்கள். ஆனால், குருவின் சக்தி அவர்களுக்கு புத்தசாலித் தனத்தை வழங்கிவிடும். அந்த சக்தி அவர்களை விளையாட்டுத் தனமான வலைகளில் சுடுபட அனுமதிப்பதில்லை. ஒரு மடாலயம் ஆச்ரமம் ஆகாது. ஒரு மடாலயம் என்பது கிறிஸ்தனிலையில் இருந்து மேல்நிலை வரை பக்தர்களால் கூடியதாக இருக்கும். அதில் ஒரு ஒழுங்குமுறை இருக்கும். அங்கே ஒவ்வொருவரும் வேலை செய்திட்டங்கள், மாத்திரிகள் எல்லாம் உண்டு. ஆச்ரமத்தில் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட சட்ட திட்டங்கள் இல்லை. யார் எவ்வளவு வேலை செய்திருக்கிறார்கள் என்று எவரும் அளந்து பார்ப்பதில்லை. வெளியே இருந்து பார்க்க பெரும் குழப்பமாகத் தெரியும். கடமைகளிலும், பொறுப்புகளிலும் சமநிலை எல்லாம் இருப்பதில்லை. ஆனால், ஒரு ஒற்றுமை இருக்கும். ஒரு தளித்தன்மை இருக்கும். ஒவ்வொருவரும் தனக்கு எது சரியானது என்று தீர்மானித்து அதைச் செய்து கொள்வார்கள்.

இருப்பினில் வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை விட்டுத்தருவான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... சான் அப்படிச் சொல்வீர்களா? என விசாரித்தற்கு, ஞானப் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என சிவவயதினிருந்தே கனவு கண்டவர் என தன்னைக் கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அழித்ததையும் செயலிழித்த என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார்.

ஆச்ரமத்தில், யாரும் பயத்தாலோ, ஆசையாலோ, பிறர் சொல்வதாலோ அல்லது தேவையாலோ வேலை செய்வது இல்லை. ஒரு ஆச்ரமத்தில் வசிப்பவர், நன்றியுணர்வால் வேலை செய்கிறார். நாம் மக்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று ஒப்பிட்டு பார்த்து அளந்து கொண்டிருந்தால், நாம் ஒரு அரசியல் நிறுவனத்தைத்தான் உருவாக்க முடியும். ஒரு ஆன்மீக நிறுவனத்தை அல்ல. எந்த மனிதன் பயத்தாலோ, ஆசையாலோ வேலை செய்கிறாரோ அவன் சும்திரன். யார் கவன தேவைக்காக வேலை செய்கிறார்களோ அவர்கள் லைவசியர்கள். யார் பொறுமையாலும் ஒப்பிட்டு பார்த்தும் தன்னை பெரியவர் என்று நிருபிக்க முயற்சி செய்கிறாரோ அவர் ஷத்திரியன். எந்த மனிதன் நன்றியுணர்வால் வேலை செய்கிறாரோ அவர் பிராமணன்.

இந்த வித்தியாசங்கள் பிறப்பினால் வருவது இல்லை. இது நமது இயல்பான குணத்தின், மன அமைப்பின், மன நிலையின் காரணமாக வருவது. நாம் சம்பாதிக்கும் போது, நம்மை மேம்படுத்திக் கொள்ளும் போது நமது இருப்புத் தன்மையில் இருந்து வருவது அல்ல. ஒரு மனிதனின் முய்ப்பது வருடங்களாக ஒரு மடாலயத்தில் சமைத்துக்கொண்டு இருந்தான். அவனின் குருவைச் சுற்றி இருப்பதையோ அல்லது அவருடைய சொற்பொழிவுகளைக் கேட்டதையோ பற்றி கவலைப்பட ஆசைப்பட்டான். குரு இந்த உலகை விட்டு நீங்கப் போகும் நாள் வரும்போது, எல்லோரையும் அழைத்து மடாலயத்தில் அவருடைய நிலைகளை அறிவித்தார்கள். குருவுக்கு பதிலாக கொண்டாடுவோர் அந்த இடத்திற்கு வருவார் என அனைவரும் எதிர்பார்த்தார்கள். பதிலாக குருசோன்னார், நீங்கள் அனைவரும் என் சொற்பொழிவுகளை வழங்கினார். இதைச் சொல்லிவிட்டு அந்த சமையல்காரருக்கு ஞான அனுபவத்தையும் வழங்கினார்.

மக்கள் அனைவரும் ஒரே மாதிரியானவர்கள் இல்லை. ஒவ்வொருவரும் அவர்களுடைய கர்மாவை (நிறைவேறாத செயல்கள்) ஒட்டுத்துக் கொண்டு ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட மன அமைப்பில் வந்திருக்கின்றோம். குரு இருக்கும் வரை அவர் அனைத்தையும் கவனித்துக் கொள்வார். குரு அங்கே இல்லாத போது, இந்த முழு அமைப்பும் தர்மமாக, நியாயமாக மாறிவிடும். குரு இருக்கும் போதே எல்லாமே

[ERROR page 289 - NVIDIA client error]

[ERROR page 290 - NVIDIA client error]

[ERROR page 291 - NVIDIA client error]

செய்வாய்?' விவேகானந்தர் சொன்னார், 'கண்டிப்போராக அதில் இருந்து குடிப்பேன். வேறு என்ன?' என்றார். 'நீ முட்டாள்' என்று கடுவை சொன்னார், 'நீ அந்த அமுதத்திற்குள் விழுந்து அதனோடு கலந்து விட வேண்டும். ஏப் போது உனக்கு இரும்பும் அந்த சந்தர்ப்பமும் கிடைக்கும்?' அர்ஜுனன் அதைப்போலத்தான் மூழ்கி இருந்தார். அவர் பட்டறிவு முழுமையாக மறைந்து போய் விட்டது. அவருக்குக் கடையியாக ஒரு உண்மை எற்பட்டது. அதனால் அவர் பேசினார். நீங்களும், இதைப் படித்துக்கொண்டு இருக்கும் நீங்களும், பரப் பிரம்ம இருஷ்ணிறிடம் முறையிட்டால், அந்த இரகத்க்கு உங்களிடமும் அவருடைய பெருமையைப் பேரொளியைப் பற்றிப் பேசுவார். குவிக்கப்பட்ட மனதுடன் அவர் பேரொளியை தியானம் செய்யுங்கள். அவர் உறுதி அளித்துள்ளபடி உங்களுக்கும் ஞான ஒளியைக் காட்டி ஜீவன் முக்தனாக்குவார். கேள்வி : சுவாமிஜி, குருவை அடைய சிறந்த வழி என்ன? மிகச்சிறந்த வழி உங்கள் மனதைக் கீழே போடுவதுதான். நாம் வாழ்க்கையில் செய்யும் எல்லாம் ஒரு தொழிலை நடத்த கூடப்பேசுவது போலத்தான் மாறியிருக்கின்றது. நம் மனம் சம்பந்தப்பட்டிருக்கும் எல்லா நடவடிக்கைளின் இறுதி முடிவும் மிக உயர்ந்ததாக இருக்கின்றது நாம் எதிர்பார்ப்போதுதான் எதையும் செய்கின்றோம். நாம் நினைத்தது கிடைத்து விட்டால் அந்த நிமிடம் மகிழ்ச்சி அடைகின்றோம். எப்படி இருந்தாலும் எதையும் இழப்பதில்லை. ஒரு முறை ஒரு எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறப்பட்டா விட்டால், நாம் கோபமாகவும் அவமரியாதையாகவும் திருப்பிக் காட்டுவோம். அதேபோல்தான் நாம் தெய்வீத்தையும் நடத்துகிறோம். அது

570 உட்ப்பியில் இருக்கும் கிருஷ்ணனாக இருந்தாலும், திருவண்ணாமலையில் இருக்கும் சிவனாக இருந்தாலும் அல்லது திருப்பதி மலையில் இருக்கும் பாலாஜியாக இருந்தாலும், நம் பிரார்த்தனைகளை எத்தனை நாள் கேட்கிறார்களோ அதனை நாள் அவர்கள் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள். இல்லாவிட்டால் அவர்களுக்கும் தொந்தரவாகும். நமது இதுப் பிச்சையெடுக்கும் மனதை தெய்வீத்தையும் அதே நிலைக்கு இறக்கி நாம் கொடுத்து விட்டால் நாம் அந்த லாபத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவிகிதமோ, அல்லது பங்கோ கொடுத்துவிடவேண்டிக் கொள்கின்றோம். உங்கள் எதிர்பார்ப்புகளையும், மனதையும் உங்கள் குருவின் முன்னால், தெய்வீத்தின் முன்னால் கீழே போட்டு விடுங்கள். உங்களுடைய தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் சக்தியும், புத்தியும் அவருக்கு இருக்கின்றது. தெய்வத்திற்கோ அல்லது குருவிற்கோ நாம் கேட்பதைக் கொடுக்கும் சக்தியின் இருப்பதாக என் நினைக்கிறீர்கள்? உங்களுக்கு தேவையானதைக் கொடுக்கும் புத்திசாலித்தனம் அவரிடம் சமர்ப்பிக்கின்றீர்களா? குருவிற்கு, தெய்வீமாக, உங்களுக்கு தேவையானதை கொடுக்கும் வலிமையும் உண்டு. உங்களுக்கு என்ன தேவை எப்படை அறிந்து கொள்ளும் புத்திசாலித்தனமும் உண்டு. குருவின் சந்நிதியத்தில் இருக்கும்போது நமக்கு தேவையானது எல்லாம் இறந்த மனதுடன் அல்லது மனமற்ற நிலையில் இருப்பதுதான். எத்தனிதமனா முன் கட்டுப்படுவதும் இல்லாமல், முழுமையான நம்பிக்கையில் இருந்தால் உங்கள் தேவைகள் கவனிக்கப்படும். உங்களுக்குத் தேவையானது கிடைக்கவில்லை என்றால், தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், அது உங்களுக்கு மிகச் சிறந்ததாக இருக்காது. நீங்கள் என் சீடர்களைக் கேட்டால், அவர்களுக்கு என் முன்னாலும் அல்லது வேறு எங்கும் என்னிடம் கேட்பதற்கு எந்த ஆசையும் இல்லாமல் இருப்பதைப்

571 'இதன் கப்பிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சான் பெரிய துணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாக்க உடல், பொருள், ஆவி களத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

10

பார்க்கலாம். அங்கு எதிர்பார்ப்புகள் இல்லை. அவர்கள் எது நடந்தாலும் நன்மைக்கே என்று முழுமையாக இருப்பிடைந்து இருக்கின்றார்கள்.

10

'சிவத்வம் (Sivatvam)' அல்லது காரணமற்ற ஆனந்தம் குருவிடம் இருந்து பொங்கிக்கொண்டே இருக்கும். அங்கு கேட்க எதுவும் தேவையில்லை. அது பொங்கிக் கொண்டே இருக்கும். சரணாகதி நிலையில் அதைப் பெற்றுக் கொள்வது ஒன்றுதான் தலை.

10

குருவிடம் சரணாகதி செய்வது மட்டும்தான் சரியான நிலை. உங்களுக்குள் அந்த சரணாகதி நிகழ்ந்தால் நீங்கள் விடுதலையாகிறீர்கள். குரு உங்களுடைய கட்டுக்குளைக் கவனித்துக் கொள்வார்.

10

சரணாகதி, நன்றியுணர்வு என்ற நிலைதான் உண்மையான சிட்டிதம் இருக்கும். இதை நிறைவில் தன்மையின் விடுதலையின் அறிகுறி.

10

நானே முதலாகவும், மையமாகவும், முடிவாகவும் இருக்கின்றேன்

10

(I am the begininig, Middle and End)

10

10.19. இருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'ஆம். ஓ, குருஷேள்டேனே, நான் நிச்சயம் என தெய்வீக பேரொளியைப் பற்றி உள்நிடம் பேசுகிறேன்'.

10

ஆனால் முக்கியமான ஒன்று, என் பேரொளியைப் பற்றிய விளக்கத்திற்கு எல்லை இல்லை.

10

10.20 நானே ஆத்மா, ஓ குடகேசா, எல்லா வாழும் உயிர்களுக்குள்ளும் அமைந்து இருக்கின்றேன்.

10

நிச்சயமாக நானே எல்லாவற்றிலும் தொடக்கமாக, மையமாக, முடிவாக இருக்கிறேன்.

10

10.21. ஆதித்யர்களில் நான் விஷ்ணு. ஓ இருபத்தைந்து

10

வரும் போராடினேன். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைதபறுத்தான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

10

'சுன் கப்படும் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு 'சுடான் பெயர் சூழாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறவித்தார் உடல், பொருள்,

10

இவி அனைத்தையும் செவ்விழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

10

காள்களில் நான் குரியன்.

10

மருத்தில் (Marut) நான் மரிசி (Marichi). நட்சத்திரங்களில் நான் நிலவு.

10

10.22. வேதங்களில் நான் சாமவேதமாக இருக்கின்றேன். கடவுள்களில் நான் இந்திரன்.

10

புலன்களில் மனமாகவும், வாழும் உயிர்களில் உயர்ந்த பிரபஞ்ச உணர்வாகவும் இருக்கின்றேன்.

10

10.23. ருத்திரர்களில் நான் சங்கரனாக இருக்கின்றேன். யக்ஷ, ராக்ஷசர்களில் நான் குபேரனாக, செல்வத்தின் அதிபதியாக இருக்கின்றேன்.

10

வசுக்ககளில் நான் நெருப்பாகவும், சி கரங்களில் நான் மேருவாகவும் இருக்கின்றேன்.

10

10.24. பண்ணிடதர்களில், புரின்து கொள். ஓ பார்த்தனே, நானே தலைமை பிரகச்பதி.

10

போர் வீரர்களில் நான் ஸ்கந்தன், நீ ர்நிலைகளில் நான் கடல்.

10

10.25. சிறந்த ஞானிகளில் நான் பிருகு, அதிர்வுகளில் நான் ஓம்*.

10

தியாகங்களில் நான் புனித பெயராக இருக்கின்றேன். அசையாத பொருட்களில் நான் இமயமலையாக இருக்கின்றேன்.

10

தெய்வீகத்தை முழுமையாக விவரிக்க வழியில்லை. ஏனெனில் அது இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதும் ஒவ்வொரு துளியிலும் ஊடுருவி இருக்கிறது. ஒவ்வொரு அணுவிலும் வெளிப்படும் போது, அதன் சாரத்திலும் இதுவே வெளிப்படும்போது, எப்படி அதன் முழுமை குறித்து விவரித்து விளக்கி நாம் சொல்ல முடியும்?

10

அதனால் இருஷ்ணர் முக்கியமான விளக்கத்தை மட்டும் விவரித்து, ஆழம் காண முடியாத தெய்வீகத் தன்மை. ஒரு துளி மட்டும் காட்டுகின்றார்.

10

இருஷ்ணர் அர்ஜுனனை குடகேசன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். இதன் பொருள்

இருபத்தைந்து வரும் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைதபறுத்தான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுன் கப்படும் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு 'சுடான் பெயர் சூழாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறவித்தார் உடல், பொருள்,

இவி அனைத்தையும் செவ்விழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலித்தார்.

[ERROR page 294 - NVIDIA client error]

13

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்தாக கதிர்வீச்சு ஆற்றலின் அலைவரிசை இயற்பியல் கண்டறிந்து இருக்கின்றதா? ஒரு பருப்பொருள்(matter) நேரம், வெற்றிடம் என்ற மனித வலிமையின் எல்லைகளை எல்லாம் கடந்து செல்ல முடியுமா? பருப்பொருளும், சக்தியும் நேரம் வெற்றிடம் என்ற எல்லைகளைக் கடந்து இருக்குமா? ஒரு குருவால் நேரத்தையும், வெற்றிடத்தையும் வென்று பிரபஞ்ச உணர்வு நிலையை எட்ட முடியுமா? மிகச் சிறித குருவான கிருஷ்ணர், சுத்தமான பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலை என்ற பன்னிலென்றோதவது தளத்தில் இருக்கிறார். ஆனால் அவருக்கு தொடக்கமில்லை. அவரே முடிவாக இருக்கிறார். ஆனால், அவருக்கு முடிவில்லை. அவரேபடைத்தவன்.அவசியேபடைப்பவன்.பிறக்குபடைக்கும்பொருள்களாகவும் இருக்கிறார். இந்த பிறப்புக்கும் வித்தும் பிக் பெரிய பின்னும் துணையில் அவையும் துணியாக இருக்கிறார். அவரே நிமாக இருக்கிறார். அவரே கோர்களாகவும், சி த்திரமாகவும் இருக்கின்றார். அவர் இல்லை என்றால் இங்கு எதுவுமில்லை. நாம் அவருடைய ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும் அவரைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள அவருக்குள் மூழ்கிவிட வேண்டும். சிறந்த கூர்ம்பி குருமார்கள் மெய்ம்மறந்த பரவசநிலையில் இருக்கும் போது, எல்லாவற்றுக்குள்ளும் இடுருவி பலவி இருக்கும் இந்த பிரபஞ்ச உணர்வு நிலைகளில் மூழ்கி விடுவார்கள். இராமகிருஷ்ணர் காளியின் பெயரைக் கேட்டவுடன் மெய்ம்மறந்த பரவசநிலைக்குள் சென்று விடுவார். சண்டோட்ச உவரிதத்தில், ஆதித்யன் என்பது விஷ்ணுவின் வாமன அவதாரப் பெயர். பத்து அவதாரங்களில் விஷ்ணு ஜந்தாவது அவதாரமான வாமன அவதார்த்தை, சிறு பிராமணச் சிறுவனாக எடுத்துகின்றார். அரக்கர்கள் குலத் தோன்றலான பலச் சக்கரவர்த்தி, பிரபஞ்சத்தில் உயர்ந்த இடத்தை அடைய யாகங்கள் செய்யும் போது, தேவர்கள் பகவான் விஷ்ணுவிடம் தங்களைக் காப்பாற்றும்படி முறையிட, அவர் பலியிடம் இருந்து உலகத்தைக் காப்பாற்றுகிறார். பலிச் சக்கரவர்த்தியின் கடைசி யாகத்தின் போது விஷ்ணு சிறிய பிராமணச் சிறுவனாகத் தோன்றுகிறார். அரசன் பாரம்பரிய முறைப்படி, மரியாதையுடன் பிராமணச் சிறுவனை வரவேற்று, அச்சிறுவனின் விருப்பியதைக் கொடுப்பதாகச் சொல்கிறான். அரக்கர்கள் உயர்நிலை அடைவதைத் தடுப்பதற்காகவே விஷ்ணு வாமன ரூபத்தில் வந்திருப்பதைச் சுக்ராச்சாரியார், அசுர குரு அறிந்து கொள்கிறார். அவர் பலியை எச்சரிக்கை செய்கின்றார். ஆனால் அரசன் சுத்தியத்தைக் காப்பாற்ற நினைக்கிறான். மூலம் மரியாதையுடன் இரும்பதைத்து வருடம் போலானார். அசரிக்காவில் என்கு வேலை கித்துறக்குதான் அவர் ஓம்வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பியாதுதான் நேரு கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்கேனுக்குத் தெரித்தது... “சுடான் அப்படிச் சொல்கிறாய்?” என விசாரித்தற்கு, “சுடான் பெரிய துளாக வெண்டுமெனச், சிறுவயதிற்கே கனவு கண்டவன் என் தந்தை. கனவை நிலாவொளி பொருள், ஆவி ஆனந்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமனித்தார்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

உலகை வெற்றிகொள்ள, வாமனன் மூன்றாவது அடிக்கு இடம் எங்கே என்று கேட்கிறார். கொடுக்க எதும் இல்லாதால் பலி தன் தலையையே கொடுக்கிறான். வாமனன், மூன்றாவது அடியை அவன் தலையின்மேல் வைக்கிறான். “சுடான் அப்படிச் சொல்கிறாய்?” என விசாரித்தற்கு, “சுடான் பெரிய துளாக வெண்டுமெனச், சிறுவயதிற்கே கனவு கண்டவன் என் தந்தை. கனவை நிலாவொளி பொருள், ஆவி ஆனந்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமனித்தார்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், மருட்சில்(Maruts) நான் மாரிசியாக இருக்கிறேன். மருட்ஸ் என்பது அறிவும் சக்தியும் கடவுள். மருட்சின் தந்தையான காஷ்யபரின் தந்தை மாரிசி. பல ரிக் வேத பாடல்கள் மருட்சுக்கு

[ERROR page 296 - NVIDIA client error]

[ERROR page 297 - NVIDIA client error]

பெறப்பட்டது. இன்னும் அதுதான் வரிசை மாறாமல் ஒப்புவிக்காமல் வருகிறது. ரிக் வேதமும் மற்ற வேதங்களும் சில பண்ணிதர்களால் மனப்பாடமாக ஒப்பபட்டு வருகின்றது. ஆனால், சாம (வேதம்) எல்லா இடங்களிலும் சேர்க்கப்படுகிறது.நாம் இந்தியாவின் மிகப் பெரிய இரண்டு இசை வடிவங்களான கர்நாடக இசையும், இந்துஸ்தானி இசையும் இதன் சாரமாக விளங்குகின்றது.

சாம வேதம் என்பது நாட்டிய இசைக்கும் சாரமாக விளங்குகின்றது. இசையும் நடனமும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற கட்டளையும் இல்லை. அதனேனும் கலந்து அனுபவத்தாலே போதும். அதனால் தான் அது கிருஷ்ணர் நமக்கு தேவை எல்லாம் அவனை அனுபவிப்பது மட்டும் தான். 'கடவுள்கள் அனைவரில் அவர் வாசவா (இந்திரன்) கடவுள்களின் அரசனாக இருக்கிறேன்' என்கிறார்.

பஞ்ச இந்திரியங்களில், ஞானேந்திரியம், அதாதவது பார்வை, கேட்டல், நுகர்தல், சுவைத்தல் மற்றும் தொடுதல். இவை அனைத்தும் மனதிலிருந்து வெளிப்பட்டு மனமாகவே இருக்கின்றது. மனம் இவற்றினால் புலன்கள் மேலை நிலையில் செல்கிறார், அவர் கூட்சம நிலையில் மிகச் சிறந்த மனமாக இருக்கின்றார். வாயும் உயிர்க்குளில் அவரே ஜீவ சக்தி, பிராணச் சுழிப்புணர்வு நிலை, உடல், மனம் மட்டும் அல்ல.

ருத்தன் என்ற இயற்கை சக்தியை ரிக்வேதம் வழிபடுகிறது. 'ருத்' என்ற சொல் 'அழுதல்' என்று பொருள்படும். உருவகமாக ருத்தனை வணங்கினால் பல நல்ல பலன்களைப் பெறலாம் கடுந்துயரில் ஆழ்ந்தமைக், ஒரு ருத்தனை வழிப்புணர்வே வாடு வணங்கினால், அது நல்ல பலன்களைத் தருவதாக நம்பப்படுகிறது. பதினொரு ருத்திரர்கள் இருக்கின்றனர் : அஜாகபத், அபிர்புத்னியா, விரபத்ரா, இரிகா, சங்கரா, அபராஜிதா, உறரா, அனகாரகா, பிணாகி, பாதா மற்றும் சம்பு. சங்கரன் என்பவர் நல்லது செய்யும் கடவுள். சங்கரனின் என்பவர் சிவந்ததுின் முன்னோடி. படிப்படியாத சிவம் என்ற பெயரில் தெய்வக் கூட்டத்தில் சிவம் என்றால் மங்களம் காரணமல்லாத பிறக்கும் இடம். சிவம் எங்கு எல்லாம் இருந்தாலும் ஏந்த காரணமும் இல்லாமல் நல்லதே நடக்கும். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'ருத்தர்களில் சங்கரனாக இருக்கிறேன்' என்று.

யக்ஷர்கள் என்பவர்கள் விண்ணுலகில் செல்வத்தை உருவாக்குபவர்களாக கருதப்படுபவர்கள். யக்ஷர்களின் அரசன், குபேரன், செல்வத்தின் கடவுள். ராட்சசர்களும் விண்ணுலக வாசிகள்தான். ஆனால், அவர்கள் எதிர்மறையான சக்திகளும் செல்வரும் கொண்டவர்கள். யக்ஷர்களும் ராட்சசர்களும் செல்வத்தை வைத்திருப்பவர்கள். அவர்கள் அதை அனுபவிக்க மாட்டார்கள். யக்ஷர் ராட்சசர்களும், திருஷ்ணர், செல்வத்தின் கடவுளாக, குபேரனாக இருப்பதாக சொல்கின்றார்.

வசுக்கள் விஷ்ணுவின் உதவியாள்கள். அவர்கள் இயற்கையின் செயல்வேறு வடிவங்களை பிரதிபலிக்கிறார்கள். பிரகுதரண்யக உபநிடதம் எட்டு வசுக்கள் பற்றி பேசுகிறது.

வசுக்கள் : அக்வி, பிரிதிவி (பூமி), வாயு, அய்டிரில்ஷா (வெளி), ஆதித்யா (ஒளி), தேயு (ஆகாயம்), சந்திரமா (நிலா) மற்றும் நட்சத்திரம். 'வசுக்களில் வயல்மற்ற நெருப்பாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர்' சொல்கின்றார்.

மேரு என்பது தங்கமயமான சிகரம், இதை கடவுள்களின் வசிப்பிடமாக உருவகப் படுத்துவார்கள். அதனுள் அடிவாரம் தான் இமயமலை. இது மனிதனின் முதுகெலும்பாக உருவகப்படுத்தப் படுகிறது. சி கரங்களில் பெருமை வாய்ந்த மேருவாக தான் இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

பிரகாஸபதி என்பவர் கடவுள்களில் பண்ணிதர். அவர் அயிறானமையும், இருளையும் அகற்றி, கடவுள்களின் எதிர்களை அழிக்கின்றார். போர் வீரர்களில் உச்ச சக்தியாக விளங்கும் ஸ்கந்தனாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். ஸ்கந்தன், சிவன் பார்வதியின் புத்திரன். இவர் தேவர்களைத் துன்புறுத்திய, தாராகன் என்ற அரக்கனை, அவன் அரக்கக் கூட்டத்தோடு அழித்தவர்.

இருக்கின்றனர். ருக்கர்கள் : அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய சூழல் வேண்டும் என்பதற்காக சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தற்போது கனவை திரும்பக் கூடிய உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.'

உச்ச சக்தியான அந்த இருப்புத் தன்மை, நமது புலன்கள், ஆசைகள், அகங்காரம் ஆகியவற்றை அழிப்பதுதான். இவ்விதம் உலகியல் ரீதியாக எடுத்துக் காட்டப்பட்ட இருக்கிறது.

நீர்ப்பொருள்களில சக்தி வாய்ந்த கடலாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இது முடிவற்ற விரிவை உடையதாய் எல்லா உயிர்களுக்கும் தேவையாய் இருக்கின்றது. உண்மையாய் இது எல்லா உயிர்களின் தொடக்கமாக இருக்கின்றது.

சிறந்த ஞானிகள், சப்த ரிஷிகளில் ஒருவரான பிரகுவாசக இருக்கிறேன் என்கிறார். (எழு ஞானிகள் - பிரம்ம சக்தியின் வயவங்கள்) இந்த பிரம்மசத்தி என்ன பிரம்மா உருவாக்க உதவிக்காக பிரிகு என்பாரை பிரம்மா உருவாக்கியதாக நம்பப்படுகிறது.

அதிர்வுகளில், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'அவர் ஆஆரம்பித்து அறைய முடியாத உணவாய் உருவப்படுத்தப்பட்ட 'ஓம்' என்ற சப்தமாக இருக்கிறேன்' என்கிறார். 'ஓம்' என்ற முதல்நிலை சேர்ந்து சப்தத்தாளத்தான் பிரபஞ்சம் தன்னைத் தானே உருவாக்கிக் கொள்கின்றது. இது 'பிரணவம்' இது ஆன்ம சக்தியின் வடிவம்.

இருபத்தைத்து வருடம் போனஞானார். அமரைக்காவில் என்று வேலை கிடைத்தபற்குதான் அவர் ஓம்பிவிடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான எங்களுக்குத் தான்

உண்மையுற்ற தோற்றத்தின் அறிவு குறிக்கின்றது. அந்த அறை வட்டம், மாயை, வளைவுகளிடமிருந்தும் பிரிக்கின்றது. ஆனால், பெரியில் இருக்கும் அறை வட்டம் மாயையால் பார்த்திகப்படாத முழுமையை குறிக்கிறது.

பலவகையானதியாகங்களில், கடவுளுக்கு கொடுப்பவைகளில் அவர் ஜெபமாக இருக்கிறேன் என்கிறார். அதாவது முனிதப் பெயர்களை இரும்ப திரும்ப உச்சரித்தல் உலகில் உள்ள அசையாத பொருட்களில் அவர் மிக உயர்ந்த பெருமை வாய்ந்த இமயமலையாக இருக்கிறார். இமய மலை என்பதற்கு, நீரடையாக, 'பனியின்

வசிப்பிடம்' என்று பொருள். இது பல சிகரங்களின் வீடாக, உலகின் மிக உயர்ந்த சிகரம் கொண்டதாக இருக்கிறது. சில சிறந்த நதிகள் இங்கு தோன்றி, இதன் வழியே ஓடுகின்றன. அவை கங்கா, யமுனா, பிரம்மபுத்ரா மற்றும் இண்டஸ்.

இமயத்திற்கு சிறந்த, தனித்தன்மை வாய்ந்த, ஆன்மீக முக்கியத்துவம் உண்டு. 'கலையயம்' சிவபெருமானின் வீடு, பூமியின் மீது மேருவாக உருவகப்படுத்தப்பட்ட இடம் இதுவாக குறிக்கப்படுகின்றது. இமயம் என்பது உண்மையாகவே ஒரு சக்தி ஸ்தலம்.

ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களாக, லட்சக்கணக்கான சாதுக்கள் இங்கு வாழ்ந்து அவர்கள் உடலை விட்டும் இருக்கிறார்கள். ஞானமடைந்த குருமார்கள் தங்கள் உடலை விட்டும் போது அதற்கு பிராயச்சித்தமாக, அந்த ஆன்மீக சக்தியின் பிராயச்சித்தமாக, அவர்கள் ஆன்மா எற்றச் செல்வதில்லை. அவர்கள் தங்கள் சக்தியை உடலிலேயே விட்டுச் செனிற்கின்றார்கள். எத்தனை ஞானிகள் தங்கள் உடலை விட்டும்

செய்து பாருங்கள். நாம் இமயத்திற்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும். எஜென்றால், நாம் மொத்தமாக சேர்ந்து வாழ்திற்கும் எதிர்மறை எண்ணங்களை இந்த நேர்மறை சக்திதான் ஈடுசெய்து செயல்படுகிறது.

இமயமலைத் தோடர்தான் எனக்கு வீடு. நான் வீட்டை விட்டு கிளம்பும்போதும் இமயமலையை விட்டு தென்னிந்தியாவிற்கு வருவேன். என்று நம்பவே இல்லை. நான் என் மீது வாழ்க்கை முழுவதும் அங்குதான் இருப்பேன் என்று நினைத்திருந்தேன். பல ஆயிரம் வருடங்களாக வாழ்ந்து வரும் மகா அவதார் பாபாஜியை நான் இங்குதான் சந்தித்தேன். நீங்கள் நம்பினால் நம்புங்கள் ஆனால் அதுதான் உண்மை.

இப்போது நான் அழைக்கப்படும் பெயரால் மகாவதார பாபாஜி அவர்களால் அழைக்கப்பட்டேன். சேதாராம் செல்லும் வழியில் ஒரு நாள் அவர் 'பரமஹம்ஸ நித்யானந்தர்' என்ற சொல்லை உச்சரித்தார். எங்களுக்கு நாட்டு எல்லை கடந்து சென்றால் பிறகு என்ன செய்வீர்கள். நான் திரும்பிவிடுவேன் அவர் மறைந்து விட்டார். அவர் என்னுள் கலந்து விட்டார். அவர் நித்தியானந்தர் என்ற பெயரில் உள்ள குருவைப் பார்க்க

'தான் கிடைத்து செல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து தான் வந்தேன். தங்கடை கிடைக்க போகுன், இவி இலன்றையும் செவ்வித்து என்னைப் பெற்று கவன்தார். வெற்றிக்கு

இருபத்தைந்து வருடம்

584

585

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 300 - NVIDIA client error]

[ERROR page 301 - NVIDIA client error]

[ERROR page 302 - NVIDIA client error]

நடக்கும் போது குருவானவர் நம்மை ஆதரித்து பாதுகாக்கிறார். நாம் கடுமையாக முயற்சி செய்து இறுதி நிலையை உணரும் வரை பாதுகாக்கிறார். பாற்கடலைப் போது வெளிப்பட்ட விஷத்தை சிவன் அருந்தியது போல, குருவானவர் சீடரைப் பற்றிக் கொண்டு ஒரே சிராதக, அவர் ஆன்மீக வளர்ச்சிக்காக, அவர் அறியாமல் அவருக்கு இருந்த சம்ஸ்காரங்களை வெளியேற்றுகிறார். இருஷணர் சொல்கிறார், ‘ஆயுதங்களுக்கு நான் வஜ்ராயுதமாக, இடிமின்னலுடன் கூடயாதாக இருக்கிறேன்’ என்கிறார். இது தேவர்களின் தலைவனை இந்திரனின் ஆயுதம். இது விஷ்ணுவிற்கு பரிசாக கொடுக்க நிலைப்படுத்தது. ஆனால், ஒரு காரணத்தின்றிக்கதனால் இந்திரனுக்கு வஜ்ராயுதம் தன்னுடைய ஆயுதமான சக்கராயுதத்தை தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. அவர் வஜ்ராயுதத்தை தேர்ந்தெடுக்க காரணம் அது மிகச் சிறந்த ஆயுதமான ததீசி மகரிஷியின் எலும்பினால் செய்யப்பட்டது. அவர் விருத்தாசாரன் என்ற தீமையை அழிக்க தன் உயிரைக் கொடுத்தார். பசுக்க ளில் நான் புணிதப்பசுவான ‘காமதேனு இருக்கிறேன். அதுவும் அல்லது காமதேனுவாக இருக்கிறேன். அது வும் பாற்கடல் கடையும் போது வெளிப்பட்ட ஒன்று. இந்து வாழ்க்கை முறையில் பசு அவனுடைய தேவைகளுக்காக, வழிபடப்படுகிறது. காமதேனு நம் எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்வதாலும் அவளே எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்வாளும் அவளே எல்லா பசுக்க ளுக்கும் தாய் என்றும் போற்றப்படுகிறது. குழந்தைகள் பெறுவனவற்றில் அன்பாக, அன்பின் கடவுளாக அதை உருவாக்குவதாக கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். ‘சர்ப்பங்களில் வாசுகியாக இருக்கிறேன்’ என்கிறார். வாசுகி ஒரு பாம்புகளின் அரசர். வாசுகி கயிறாக பயன்பட்டது. அவர் தன்னையே வருத்திக்கொண்டு மேருவை, மத்தை, சுற்றிக்கொள்கிறார். பாற்கடலைக் கடைய.

இருஷணர் சொல்கிறார், ‘பாதாள லோகத்தில் வசிக்கும் ருத்துக்க ளான வில்வமற்ற நாகங்களில் நான் அனந்தனாக இருக்கிறேன்’. இந்த பல தலைகளையுடைய நாகம் பகவான் விஷ்ணுவின் படுக்கையை உருவாக்கியிருக்கிறது. பூமி உள்ளிட்ட எல்லா காள்களையும் அவர் பல தலைகளால் தாங்குவதாக சொல்கிறார். நீர் ஆதாரங்களில் மிகச் சத்திவாய்ந்த கடலாக, வருணனாக இருப்பதாக இருஷ்ணர் சொல்கிறார். நம் முன்னோர்களில், ஆர்யமாவாக இருக்கிறார். இவர் ஆயித்தியர்களில் (Adityas) ஒருவர். இவர் நம் முன்னோர்களின் சக்தி உடல்களால் குழப்பப்பட்ட வர்கின் தலைவராவார். ‘அவர் ஒழுக்கத்தையும், நியமங்களையும் உறுதி செய்யும்பொழுது, இறப்புக்கு கடவுளாக, வருடம் போராடினார். அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது… இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது… ‘சுவன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தன்னைக் கனவை திருவாக்க உடல், பொருள், தூவி அழைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு நேக்கமளித்தார். தைத்தியர்களில் பிரகலாதனாக இருப்பதாகச் சொல்கிறார். தைத்தியர்கள் எப்போதும் தேவர்களுடன் போர் புரியும் இரந்தவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். பிரகலாதன் மிகச் சக்தி வாய்ந்த அரசனான ஹரண்யகசிபுவின் மகன். ஹரண்ய கசிபு தன்னை பலவிதமாக வருத்திக்கொண்டு சாகாவரம் பெற்றவன். அவன் மனிதனாலோ, மிருகத்தாலோ, இரவிலோ, பகலோ, வீட்டின் உள்ளேயோ, வெளியோ, பூமியிலோ, ஆகாசத்திலோ உயிர்கள் அல்லது உயிரற்ற ஆயுதங்களாலும் மரணம் நேரக் கூடாது என்று வரம் பெற்றவன்.

வரம் பெற்று பிறகு, ஹரண்யகசிபு தன்னை இறப்பற்றவன் என்று நம்பினான். அதனால் இறப்பு அவனைத் தொடாது என்று இடமாக நம்பினான். அவன் கர்வம் மிகுந்து தேவர்களைத் தாக்க ஆரம்பித்தான்.

எப்படியிருந்தாலும் பிரகலாதன் இறை நம்பிக்கையுள்ள குழந்தையாக இருந்தான். உறர்ணயகசிபு யாரெனில் வெறுக்கிறானோ அந்தப் பகவான் விஷ்ணுவையே தன் மகள் உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டு பத்தினியாக இருப்பதைப் பொறுக்க முடியவில்லை. பிரகலாதன் இரவும் பகலும் விஷ்ணுவின் நாமம் சொல்வதைக் கண்டு அவன் கடும் கோபம் கொண்டான். கோபத்தால் அவனுடைய தன் மனைவியைக் கொல்ல பலமுறை முயற்சி செய்தான். பிரகலாதனை மலை உச்சியில் இருந்து கீழே தள்ளியும், யானைக் காலால் மிதிக்கச் செய்தும், எறியும் சிலையில் போட்டும் கொல்ல முயற்சி செய்தான்.

உறர்ணயகசிபுவின் அத்தனை முயற்சிகளும் தோல்வியுற்றன. ஏனென்றால், ஒவ்வொரு முறையும் பிரகலாதனின் விஷ்ணுவிடம் பூரண சரணாகதி செய்தால் தண்ணீர்க்குள் அவனைத் தொடாது தப்பித்தான்.

இந்தக் கதையை நான் முன்பே சொல்லியிருக்கிறேன். ஆனால், இங்கே சொல்லியிருக்கிறேன். ஒருமுறை விஷ்ணுவின் பெருமையைப்பற்றி பிரகலாதன் வெளிப்படுத்தபோது, உறர்ணய கசிபு கோபத்தால் தன் விஷ்ணு எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறானா? இந்த துரணிலும் இருக்கிறானா? என்றான். பிரகலாதன் அசமதியாக உறுதியாக பதிலளித்தான். ஆம் அவர் இந்த துரணிலும் நிறைந்து இருக்கிறார் என்றான். இது உறர்ணயகசிபுவிற்கு மிக அதிகமாக தோன்றியது. அவன் அந்த துரணை உதைத்து அழிக்கிறான்.

சந்திக்கும் சந்தியா நேரம். அதனால் அது மணிதனும் அல்ல. மிருகமும் அல்ல. அது பகலும் இரவும் அல்ல. அந்த துரணை நெருவாயிலில் இருந்தது. அதனால் அது வீட்டின் உள்ளோயும் அல்ல வெளியேயும் அல்ல. அந்த உருவம், நரசிம்மம். உறர்ணயகசிபுவை கைகளில் தூக்கிக்கொண்டு சென்றபடி தன் தொடைகளின் மீது போட்டுக்கொண்டு அதனால் அது பூமியும் அல்ல ஆகாசமும் அல்ல. இந்த நிலையில் நரசிம்மர் உறர்ணயகசிபுவின் வயிற்றைக் கிழித்துக் கொன்றார். அவர் கொல்லப் பயன்படுத்திய ஆயுதம் நகங்கள். அவை உயிருள்ளவையோ உயிரற்றவையோ அல்ல.

அவனுக்கு வரமாக கொடுக்கப்பட்ட அழதனை நிபந்தனைகளும் நிறைவேற்றப்பட்டது.

வற்றப்பட்டு அவன் மரணத்தின் பிடியில் சேர்ந்தான். விஷ்ணு, நரசிம்மம் அவமதாரத்தின் மூலம் உறர்ண கசிபுவை கொன்றதன் மூலம், எப்போதும் அவர் தன் பக்தர்களைக் காக்க காத்துக் கொண்டு இருக்கிறார் என்பதை நிரூபித்துள்ளார்.

சிறுவன் பிரகலாதன் பக்திக்கும், சரணாகதிக்கும் ஒரு மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. முழுமையான சரணாகதி என்பது நடக்கிற ஒன்றுதான் என்பதை அவன் வாழ்க்கை நமக்கு எடுத்துக்காட்டுகிறது. முழுமையான சரணாகதி தெய்வத்திடம் செய்துவிட்டால் அது எல்லா குழுநிலைகளிலும் எல்லா நேரங்களிலும் தெய்வ சக்தி தன் பக்தரைக் காவல்த்துக்கொள்ளும் என்பதற்கு பிரகலாதன் வாழ்க்கையே ஒரு உதாரணம்.

கணக்கிடுகளிலும் மதிப்பீடுகளிலும் நான் காலமாக இருக்கிறேன் என்று இருந்தான் சொல்லுகிறான். காலமே முடிவான கணக்கு. வாழும் உயிர்கள் எதுவும் காலத்தை வென்றதில்லை. யாராக இருந்தாலும் காலம் ஓடிக்கொண்டுதான் இருக்கும். எதனாலும் நிறுத்த முடியாது காலம்.

மிருகங்களில் சிங்கமாக இருக்கிறேன், காட்டு அரசனாக இருக்கிறேன் என்று இருஷ்ணர் கூறுகிறார்.

பறவைகளில் கருடனாக, பறவைகளின் அரசனாக இருக்கிறேன் என்கிறார். கருடன் பகவான் விஷ்ணுவின் வாகனம்.

கேள்வி : இருஷ்ணர் பற்றக் கடலையும் நிகழ்ச்சி பற்றியும் அதிலிருந்து வெளிவந்த பொருட்கள் பற்றியும் பேசுகிறார். இந்த நிகழ்ச்சிக்கும், பற்றக்கடலில் இருந்து வெளிவந்த பொருட்களுக்கும் உள்ள முக்கியத்துவம் என்ன?

பாகவத புராணம் சொல்லுகிறது, விண்ணுலக வாசிகள், அல்லது தேவர்கள் விஷ்ணு பகவான் ஒப்பவிட்டுக்கும் பற்றக்கடலைக் கடைந்து தேவ அமிர்தத்தை எடுக்க முயன்றபோது, அரக்கர்களும் இருந்தனர். ஒருநொடியில் அமிர்தம் இருப்பதும் அவர்களுக்குக் கிடைத்தது. குழவினைகளை, அரக்கர்களை வெல்லவும் அவர்களுக்கு அமிர்தம் வேண்டியிருந்தது. ஆனால், தேவர்களுக்கு அவர்களாகவே பற்றக்கடலைக் கடையும் வலிமை இல்லை.

சுவை அப்படி சொல்லுகிறீர்கள்? என விசாரித்தற்கு, சுவான் பெரிய துளாக வெண்டுமெனை, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தன்னை திருமால் பொருள், இவை லேசத்தையும் செயவித்து என்னைப் படித்த மைந்தர். வெற்றிக்கு உரமலிந்தார்.

இருபத்திநான்கு வருடம்

[ERROR page 305 - NVIDIA client error]

10

எல்லா அறிவிலும் நான் தன்மையறியும் அனுமீக அறிவாக இருக்கிறேன். எல்லா வாதப் பிரதிவாதங்களிலும் நான் பகுத்தறிவாக இருக்கிறேன்.

10.33. எழுத்துக்களில், நான் "அ" இரண்டு வார்த்தைகளில் நான் இணைப்பாக இருக்கிறேன். உறுதியாக நானே முடிவுற்ற காலமாக இருக்கிறேன்.

நானே எல்லாவற்றிற்கும் நிறைந்த பொருளாக, இணையற்ற பேரறிவாக பார்க்கும் எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறேன்.

10.34. நானே எல்லாவற்றையும் விழுங்குகிற இறப்பாகவும் எதிர்காலத்தில் எல்லா பொருட்களையும் படைப்பவனாகவும் இருக்கிறேன்.

பெண்மையில் நான் புகழாக, அதிர்ஷ்டமாக அழகிய பேச்சாக, திணிவாற்றலாக, நம்பகத் தன்மையாக பொறுமையாக இருக்கின்றேன்.

10.35. சாம வேத பாடல்களில் நான் "பரிஹதசாமா"-வாக இருக்கின்றேன். நானே மாதங்களில் நான் மார்கஷிர்ஷா (மார்கழி) பருவ காலங்களில் நான் வசந்த காலம் (இளவேனிற்காலம்).

10.36. எல்லா ஏமாற்றும் வேலைகளிலும் நான் சூதாட்டம். ஒரிரும் பொருட்களில் நான் ஒளிர்வாக இருக்கிறேன்.

நானே வெற்றி, நானே முயற்சி, நானே நல்லவற்றில் எல்லாம் நன்மையாக இருக்கிறேன்.

10.37. வருஷ்ணியாக இறங்கியவர்களில் நான் வாசுதேவ கிருஷ்ணனாக இருக்கிறன். பாண்டவர்களில் நான் அர்ஜுனன்.

ஞானிகளுக்குள் நான் வியாசராகவும், சிந்தனையாளர்களில் நான் உசானா-வாகவும் இருக்கிறேன்.

10.38. ஆட்சியாளர்களுக்கு நான் செய்கோலாக இருக்கிறேன். வெற்றியாளர்களில் நான் மேதைத்தன்மையாக (மேதைத்தனமாக) இருக்கிறேன். எல்லா ரகசியங்களிலும்

10

நான் மெளனமாக இருக்கிறேன். இந்த உலகியல் அறிவில் நான் மதிநுதப்பமாக இருக்கிறேன்.

தூய்மைப்படுத்தும் பொருட்களில் நான் உருவமற்ற தூய்மையான காற்றாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

காற்று, மற்றும் பொருட்களை பூமி, நீர், நெருப்பு எல்லாவற்றிலும் ஒடுருவிப் பரவி அவற்றை சுத்தம் செய்கிறது.

ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் இராமனாக இருக்கிறேன் என்கிறார். இராமன் விஷ்ணுவின் ஏழாவது அவதாரமாக கருதப்படுபவர். தன் மனைவியைக் கவர்ந்து சென்ற அரக்கன் குல அரசனை இராமன் வெற்றி கொள்கிறார். இராமனின் நேர்மையான அவரது தியானத்தின் மூலமிக்கு அவரே வாரிசாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டான்.

அனுவர் நாட்டை விட்டு வனவாசம் செய்கிறார். நாம் அறிந்தவர்களில் இராமன் மிகச் சிறந்த வில்லாளியாக கருதப்படுகிறார். விஷ்ணுவின் பத்து அவதாரங்களில் இராமன், கிருஷ்ணனுக்கு இணையான முக்கியத்துவம் பெற்றவன்.

"நீர்வாழ் உயிரினங்களில் மீனாக, அஞ்சக் கூடிய அளவிற்கு அச்சி வாய்ந்த சுறா மீனாக இருக்கிறேன்" என்று கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

"நதிகளில் நான் கங்கையாக இருக்கிறேன்" என்கிறார். கங்கை நதி இந்தியாவில் சங்கா மாதாவாக, பெண் தெய்வமாக, வழிபடப்படுகிறது. கங்கையின் நீரில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் தினமும் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள்.

கங்கையின் கரைகளில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் தினமும் கங்கைக்குப் பூஜை செய்கிறார்கள். அந்த புனித நீரில் மூழ்கி எழுபிறிறார்கள். ஜாடு என்ற ஞானி இமயத்திலிருந்து கங்கை மிக வேகமாக தன் ஆழ்ந்த ஞானக்கண் டு அறை அப்படியே விழுங்கி விடுகிறார். பின்னர் பகிரதன் அவரை மிகவும் பிரார்த்தித்து கங்கையை விடுவிக்கிறார். அதனாலொட்டான் கங்கை ஜாஹ்னுவின் மகளாக ஜாஹ்னவி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.

கங்கை இமயத்தில் இருந்து சமவெளிக்கு பாய்த்தொடங்கிய உடன், கணக்கற்ற

இருக்கிறேன். விழுங்குகிற இராமனாக ஏழாவது கவர்ந்து சென்ற கொள்கிறார். மூலமிக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டான். வனவாசம் மிகச் சிறந்த செய்கிறார். முக்கியத்துவம் மீனாக, அளவிற்கு அச்சி இருக்கிறேன்" சொல்கின்றார். இருக்கிறேன்" என்கிறார். சங்கா தெய்வமாக, தினமும் தினமும் கங்கைக்குப் மூழ்கி எழுபிறிறார்கள். ஞானி வேகமாக தன் ஆழ்ந்த ஞானக்கண் விழுங்கி விடுகிறார். பிரார்த்தித்து விடுவிக்கிறார். ஜாஹ்னுவின் மகளாக அழைக்கப்படுகிறாள். இருந்து சமவெளிக்கு பாய்த்தொடங்கிய உடன், கணக்கற்ற

இராமனாக விழுங்குகிற இருக்கிறேன். ஏழாவது கவர்ந்து சென்ற கொள்கிறார். மூலமிக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டான். வனவாசம் மிகச் சிறந்த செய்கிறார். முக்கியத்துவம் மீனாக, அளவிற்கு அச்சி இருக்கிறேன்" சொல்கின்றார். இருக்கிறேன்" என்கிறார். சங்கா தெய்வமாக, தினமும் தினமும் கங்கைக்குப் மூழ்கி எழுபிறிறார்கள். ஞானி வேகமாக தன் ஆழ்ந்த ஞானக்கண் விழுங்கி விடுகிறார். பிரார்த்தித்து விடுவிக்கிறார். ஜாஹ்னுவின் மகளாக அழைக்கப்படுகிறாள். இருந்து சமவெளிக்கு பாய்த்தொடங்கிய உடன், கணக்கற்ற

இருக்கிறேன். இராமனாக விழுங்குகிற ஏழாவது கவர்ந்து சென்ற கொள்கிறார். மூலமிக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டான். வனவாசம் மிகச் சிறந்த செய்கிறார். முக்கியத்துவம் மீனாக, அளவிற்கு அச்சி இருக்கிறேன்" சொல்கின்றார். இருக்கிறேன்" என்கிறார். சங்கா தெய்வமாக, தினமும் தினமும் கங்கைக்குப் மூழ்கி எழுபிறிறார்கள். ஞானி வேகமாக தன் ஆழ்ந்த ஞானக்கண் விழுங்கி விடுகிறார். பிரார்த்தித்து விடுவிக்கிறார். ஜாஹ்னுவின் மகளாக அழைக்கப்படுகிறாள். இருந்து சமவெளிக்கு பாய்த்தொடங்கிய உடன், கணக்கற்ற

ஆன்மீகதிருத்தலங்கள் இருக்கிறன்றன. இங்குமக்க ளெய்பயக்கப் படுகின்றனவும் கங்கையை வழிபடுகிறார்கள். கங்கை சொர்க்கத்திலிருந்து இறங்கிய நதியாக கருதப்படுகிறாள். லட்சக்கணக்கான மக்கள் கங்கை நீரில் நின்று பிரார்த்தனை செய்வதால் முழு நதியும் சக்தியூட்டப்படுகிறது. அவல் தன்னைத் தானே சத்திப்படுத்திக் கொள்ளும் விளக்கமுடியாத சக்தியை எங்கிருந்து பெறுகிறாள் என்று இதன் மூலம் நாம் விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

பிரிட்டிஷ்காரர்கள் இந்தியாவை ஆண்டபோது, பதின்மூ வைத்திருந்த வரலாற்றுக் குறிப்புகளிலிருந்து நாள் கவனித்த உண்மையை உணர்ந்தோடுப பகின்று கொள்கிறேன். ஆங்கிலேயர்கள் இங்கிலாந்திலிருந்து இந்தியா வரும்போது, அவர்கள் கொண்டுவரும் தண்ணீர் நீண்ட பயணத்தில் கெட்டுவிடுமாம். ஆனால், அவர்கள் திரும்பிச் செல்லும்போது, இந்தியாவில் இங்கிலாந்திற்கு கொண்டு செல்வோர்லாம். அது எப்படி இங்கிலாந்து ஒரே வழி சுத்தமாகவே இருக்கிறது? அதைப்போலவே தான் கங்கை நீரைக் கொண்டு சென்றால் அதுவும் சுத்தமாக இருக்கிறது. இதுவே கங்கை தன்னைத் தானே சுத்திகரித்துக் கொள்ளும் வியக்கத்தக்க சக்தியை நமக்குக் காட்டுகிறது.

'படைப்புகள் எல்லாவற்றிலும், அவரே தொடக்கமாகவும், மையமாகவும், முடிவாகவும் இருக்கிறார்' என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இது அவரே தான் என்றிய தோன்றிய, தோன்றி இருக்கும், தோன்றப் போகும் எல்லாமாக இருக்கிறார் என்று விளக்குகிறது.

அவர் அறிவின் பல்வேறு விளைகளில், இறுதியான ஆன்மிக அறிவாக, தன்னை உணர்தலாக இருக்கிறார். மற்ற எல்லா வகையான அறிவிற்கும் விளளவு புத்திசாலித்தனத்தில் இருந்து பெறப்படுகிறது. ஆனால், தன்னை அறிவும் உணர்விற்கு மட்டும்தான் உள்ளுணர்வும் அதைத் தாண்டிய ஒன்றும் தேவைப்படுகிறது.

எல்லா வகையான வாதப் பிரதிவாதங்களுக்குள்ளும், எல்லாவற்றையும் சர்க்க்கு சுடிய படடறிவாக இருக்கிறார். எழுத்துக்களில் முதல் எழுத்தாக, அல்லது வார்த்தைகளில், எழுத்தும், தொடக்கமும் இறுதிப்பகுதி கருஷ்ணரா சொல்லப்படுகிறார். இரட்டை வேற்றுமைகளில், சமஸ்கிருத வார்த்தைகளில், சமஸ்கிருத வார்த்தைகளின் ஒரு பிரிவான, கூட்டு வார்த்தைகளில் அவர் முடிவிற்கு காலமாக, இந்த பிரபஞ்ச படைப்பாளியாக, பிரம்மமாக, பேசப்படுகிறார்.

இருப்பதாக உறுதிபட சொல்லுகிறார். படைப்பவனும், அழிப்பவனும் அவரே என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

பெண்மையின் தகுதிகளில், அவர் எழுவ பெண் தெய்வங்களாக, சப்த தேவியராக இருக்கிறேன் என்கிறார். அவையாவன : புகழ், நல்லிணக்கம், இனிமையான பேச்சு, நிலைவாழ்வில், ஆறிவு, நம்பிக்கை, பொறுமை, இந்த எல்லா தகுதிகளும் பெண்பாலாகத்தான் சமஸ்கிருதத்தில் குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த இயல்பு தன்னிடம் இருந்து பெண்மைக்கு வந்ததாக அவர் சொல்கிறார்.

'இருள்னர் முன்னால் சொல்லின் கலோகங்களில் வேதங்களில் சாம வேதமாக இருக்கிறேன்' என்றார். சாம வேதம் அழகான பாடல்களும் ஸ்தோத்திரங்களும் நிறைந்தது. இப்போதைய அந் பாடல்களிலும், பிரபலமாக அறியப்படு ஒப்புவமையற்ற மெல்லிசையாக இருப்பதாக சொல்கிறார்.

எல்லா வகையான கவிதை அளவுகளிலும் அவர் காயத்ரியாக இருப்பதாக சொல்கிறார். பலவகையான இசையோடு சொல்லக் கூடிய ஸ்வரங்கள் பிரார்த்தனைகள் அனைத்தும் இந்த காயத்ரி அளவைகோதான் வேத இலக்கியங்களில் அமைக்கப்பட்டு உள்ளது. தேவி காயத்ரி, ருத்ர காயத்ரி, உட்பட எல்லாத்தான் அமைக்கப்பட்டு இருக்கிறது. இந்த அளவை 24 அசைகளைக் (ஒலிகளைக்) கொண்டது. பொதுவாக மூன்று அல்லது நான்கு வரிகள் இருக்கும்.

'மந்திரங்களில் நான் காயத்ரியாக இருக்கிறேன்' என்று கிருஷ்ணர் சொல்வதகவும் இதை மேலும் பெயர்த்துக் கொள்ளலாம். மந்திரங்கள் என்பது புனிதமான ஒலியமைப்பை (அசை) (Syllables) உடையது. இது நம் உள்ளுணர்வின் தெய்வீகத் தன்மையை நினைவூட்டி கொள்ளச் செய்யும். மீண்டும் மீண்டும் சொல்லப்படும் மந்திரத்தின் அதிர்வலைகள் நம் உடல் - மன அமைப்பை சுத்தம் செய்து நன்மை தரும். இதைத்தான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், காயத்ரியை மந்திரங்களில் மிகச் சிறந்தது என்று. நவீன வேதகாலமும் வரை அதன் நிலை ஒரு புழு பரவியிருப்பதே இதற்க்கு சான்று. ஊனிகளால் நடத்தப்படும் வேதப்பள்ளிகளில் ஒரு குழந்தை குருகுலத்தில் நுழைந்தவுடன் இதுவே நடத்தப்படும் வரை அதன்

'தசன் கப்படச் சொல்லவில்லை?' என விசாரித்தற்கு, 'தசன் பெரிய ஆனாக வென்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், ஆற்றல் துணையாக செயல்பட்டு என்னைப் பஷக் வைத்தார். வெற்றிக்கு உூக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'தசன் கப்படச் சொல்லவில்லை?' என விசாரித்தற்கு, 'தசன் பெரிய ஆனாக வென்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், ஆற்றல் துணையாக செயல்பட்டு என்னைப் பஷக் வைத்தார். வெற்றிக்கு உூக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

மூதல் மந்திரமாக கற்றுக் தரப்படுகிறது. காயத்ரி என்ற வார்த்தைக்கு நேரடியாக, 'அடிமைத் தளையில் இருந்து விடுபடும்' பாடல்களாக பொருள் கொள்ளலாம். இறுதியான புத்திசாலித்தனத்தைப் பெறக்கூடிய ஸ்லோகமாக, மந்திரமாக காயத்ரி இருக்கின்றது. இந்த பிரார்த்தனை சுய விழிப்புணர்வை உருவாக்கும். ஓம் பூர் புவ ஸ்வக தத் சவிதுர் வரேண்யம் பர்கோ தேவஸ்ய தீமஹி தியோ யோனா பிரசோத்யாத் நேரடியான மொழி பெயர்ப்பின் பொருள் : நாங்கள் உன்னை வணங்குகிறோம், உடல், மனம், ஆன்ம நிலைகளை ஆட்சி செய்பவளே எல்லாவற்றையும் கடந்தது எதுவோ, அந்த உச்சமான பிரகாசமான அறிவே, நீ என்னுடைய உள் விழிப்புணர்வு நிலையை தூண்டுவாயாக! இது நம் புத்திசாலித்தனத்தைத் தூண்டுவ்பட்டி அந்த மனோன்மனதான புத்திசாலித் தனத்தைப் பிரார்த்தனை செய்வதாகும். காயத்ரி என்பது ஒரு பிரார்த்தனையோ அல்லது மந்திரமோ மட்டும் அல்ல. அது அதைவிட மிக அழகானது. இது ஒரு தந்திரம். இந்த நுட்பம் நமக்குள் அளவிட முடியாத விழிப்புணர்வையும், புத்திசாலித்தனத்தையும் நம் இருப்பத் தளமைக்குள் உருவாக்க கூடியது. மந்திரங்களின் பொருள், அந்த ஒலி (அசை) உலகின் இன்ப துள்பங்களைக் கடந்து செல்லும் வழிமுறைக் காட்டுகிறது. மந்திரங்கள் நம்மை மையத்திலேயே இருக்க வைக்கும். தந்திரம்

602 என்பது அதை விட அழிமானது. இது தியானம் வெளிப்படுத்தக் கூடிய அமைப்பு. பொதுவாக, நமது மதம் சில மதிப்பு மிக்க செயல்முறைகளையும், நம்பிக்கைகளையும் நமது சம்ஸ்காரமாக (எண்ணப்படும் பழிகள்) நமது குழந்தைப் பருவத்திலேயே இறுதி காட்டப்பட்டு பதிய வைக்கின்றது. காயத்ரி என்ற இந்த நுட்பம் நம்மை முழுவதுமாக சம்ஸ்காரங்களிலிருந்து விடுதலை அடிக்கச் செய்கிறது. காயத்ரி முழுமையான சுதந்திரத்தையும், புதிய சிந்தனை முறைகளையும் கொடுக்கிறது. இது ஒருவருக்கு அவருடைய பாணியிலே ஒளிபாக இருக்கின்றது. ஆதி காலத்தில் மிகச்சிறிய குழந்தைகளே பருவத்திலேயே இந்த மந்திரம் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டது. அவர்கள் சம்ஸ்காரத்திலிருந்து விடுதலை பெற முடிந்தது. ஒரு மனிதர் காட்டில் இருந்து வெளியே கொள்ள வழி 'வார்' என்பார். அதைக் கொள்வோம். நீங்கள் ஒரு மேல் தூரம் சென்றால் ஒரு சிக்கத்தைப் பார்க்கலாம். பிறகு இடது பக்கம் திரும்பி ஒரு மைல் நடந்தால் ஒரு பாம்பைப் பார்க்கலாம். அங்கிருந்து மறுபடி இடதுபுறமாகத் தொடர்ந்தால் ஒரு சிறுத்தையைப் பார்க்கலாம். அந்த இடத்திலிருந்து வலது புறம் திரும்பி நேராக நடந்தால் காட்டை விட்டு வெளியே வரலாம்' என்று விளக்குகின்றீர்கள். இப்படி வழி காட்டினால் அந்த மனிதன் காட்டை விட்டு வெளியே வர முடியாது. நீங்கள் காட்டிற்குள் வரும்போது இந்த விலங்குகளைப் பார்த்து இருக்கலாம். ஆனால், இந்த முறை இந்த பார்த்து இருக்கலாம். ஆனால், இந்த முறை இந்த வழிகாட்டுதலின் அடிப்படையில் காட்டிற்குள் நடந்தால் அந்தே காட்டைகள் வெவ்வேறு இடங்களில் இருக்கும். மிருகங்கள் அவருக்கு வழிகாட்ட அங்கு இருக்கப் போவதில்லை. அவர் தொலைந்து போவார். இதன் முடிவு என்னவென்றால் நீங்கள் பயணித்த பாதை அந்த மனதருக்கு சரியானதல்ல. அதனால் இதுபோன்ற உபயோகமற்ற தகவல்களைக் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக அவர் கையில் ஒரு ஒளியையோ, விளக்கையோ கொடுப்பது சிறந்த வழி. அவர் அந்த விளக்கைப் பயன்படுத்தி அவரே அவர் வழியைக் கண்டுபிடித்து காட்டிற்கு வெளியே வந்து விடுவார். காயத்ரி என்பது எந்த கடவுளைப் பற்றியும் அல்லது வழிபாடு முறை பற்றியும் மீண்டும் மீண்டும் பிரார்த்தனையாகவோ நம்பிக்கையாகவோ ஒருவருக்கு

603 பற்றியும் மீண்டும் மீண்டும் பிரார்த்தனையாகவோ நம்பிக்கையாகவோ ஒருவருக்கு

கொடுக்கவில்லை. இது தூய்மையான புத்திசாலித்தனத்தை நோக்கி செலுத்தக் கூடிய தூய்மையான நுட்பம். இந்த மனிதரின் மீது தொடர்ந்து செய்யப்படும் தியானம் அல்லது தொடர்ந்து இந்த மனிதரைத் தெ வழிப்புணர்வோடு சொல்லது நன்மை இறுதியான புத்திசாலித்தனத்திற்கு நேரடியாக இட்டுச் செல்லும். காயத்ரீ மந்திரம் சொல்கிறது ‘நமது இருப்புத் தன்மையின் அறிவை விழிப்படையச் செய்யும் ஆதியை தியானம் செய்யலாம். அந்த அறிவே அதன் மீல் இயானம் செய்ய உதவி செய்யும்’. காயத்ரீ மந்திரத்தைக் கூர்ந்து ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். நம் உள்ள இருப்பத் தன்மையில் இந்த மந்திரம் அழகான அதிர்வுகளைஉருவாக்கும். இந்த மந்திரத்தை மீண்டும் மீண்டும் மனதிற்குள் சொல்லவும், இந்த மந்திரத்தை நம் இருப்புத் தன்மையிலே இணைப்படுத்தும் ஒரு விதையை நம் இருப்புத் தன்மைகள் வைப்பதற்கு சமம். இது நம் உள்நிலைகளிலும் வெளிநிலைகளிலும் ஆழிரக் கணக்கான பழங்களைக் கொடுக்க வல்லது. இது நமக்கு தேவையானதை கொடுக்க கூடியது. கூடவே நமக்கு எதையும் விரும்பாத மனநிலை இருக்கும் ஒரு உள் வெளியையும் கொடுக்க கூடியது. மாதங்களில் அவர் மார்க்சியல் என்ற மாதமாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். நாட்களாக கிருஷ்ண பக்ஷம் என்று அழைக்கப்பட அந்த நாளில் வருகிறது. மற்றும் சிசும்பர் மாதங்களில் வருகிறது. இந்தியாவில் இந்த மாதத்தில் உணவு தான்யங்கள் நிறைந்து இருப்பதால் மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பார்கள். மேலும் இந்த மாதத்திற்கு ஒரு முக்கியத்துவம் உண்டு. என்னவென்றால் ஏகாதசி என்னும் புரிதமமை நாள் இந்த மாதத்திலேதான் வருகிறது. தெய்வபக கணக்குப்படி இந்த மாதம் விடியற்காலை நேரம், ஆதாவது பிரம்ம முகூர்த்தம். ஒரு நாளின் மீது விழோக்கமான பகுதி இது. இந்த நேரமானது வழிபாட்டிற்கு சிறந்த நேரமாக போற்றப்படுகிறது. பருவ காலங்களில் அவர் வசந்த காலமாக (இளவேனிற் காலம்) இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். வசந்த காலம் என்பது அதிக குளிரும் இல்லாமல் அதிக உஷ்ணமும் இல்லாமல் இனிமையான காள நிலையில், மரங்களெங்கும் புத்தம் புது

604 மொட்டுக்கள் நிறைந்திருக்க, இயற்கை அவளுடைய படைப்பின் உச்சத்தில் இருக்கும் நேரம். வசந்த காலம் வாழ்க்கை சுழற்சியில் தொடக்கமாக, வளர்ச்சியாக வாழ்க்கையில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது. தீயவோளுக்கங்களில் அவர் சூதாட்டமாச இருக்கிறேன் என்று கிருஷ்ணர் அறிவிக்கின்றார். அவர் தீயவோழுக்கங்களில் கடை தான் இருப்பதாக சொல்கிறார்.1 இறைவன் நேர்மையற்ற செயல்களில் இருக்க மாட்டார் என்று ஒருவன் தன்னைத் தானே ஏமாற்றிக் கொள்ளாது. தெய்வத்தின்மை எல்லா இடங்களிலும் இருக்கும் என்பதை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இதிலிருந்து, கிருஷ்ணர் நமக்கு குறித்துக் காட்டும் உண்மையை நாம் உணர வேண்டும். யுதிஷ்டிரருடைய சூதாட்ட ஆசையான மிகப் பெரிய போருக்கு காரணமானது. மிகச் சிறந்த நீதிமான் என்றும், நேர்மையாளன் என்றும் அறியப்பட்ட பாண்டவ இளவரசன் யுதிஷ்டிரருடைய தவறான ஆசையானது அவரைக் கீழ் கொண்டு வந்தது. ‘ஒளிவிடும் பொருட்களில் ஒளிரும் தன்மையாக இருக்கிறேன்’ என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். வெற்றி பெற முயற்சி தேவைப்படும் வெற்றியாளர்களின் வெற்றியாகவும் அவரே இருப்பதாக அவர் அறிவிக்கின்றார். இயல்பான குணங்களில், நன்மையாக, சத்த்வ குணமாக இருக்கிறார். கிருஷ்ணருடைய தந்தை வசுதேவர் விருஷ்ணி அல்லது யாதவ வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர். அந்த விருஷ்ணிகளுடைய அவர்தான் இறுதியான சிறந்த கிருஷ்ணராக இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். பாண்டவர்களுக்கு இடையே வில்லாளியான அர்ஜுனனாக இருப்பதாகச் சொல்கிறார். அவர் சாதுக்களில், மகாபாரதம் என்ற பகவத் கீதையையும் உள்ளடக்கிய சிறந்த காவியத்தை எழுதிய வியாசராக இருப்பதாக சொல்கிறார். இவர் வேத வியாசர் என்றே குறிப்பிடப்படுகிறார்.

இருபத்தைந்தி வருடம்

'வசன இன்பம் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'கான் பெரிய தானா வேண்டுமென, எந்த சிறுவயதிலிருந்தே கறவ னடவர் என் தாயை தியானம் செய்யும் போது, எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவலாயிற்றார்.

இவர் ஒரே வேதமாக இருந்த நிலையில் இருந்து நான்கு வேதங்களாக பிரித்து தொகுத்தார். அதனால்தான் சாதாரண மனிதர்களும் வேதத்தின் அறிவைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. சிந்தனையாளர்களிலுசானாவாகஇருப்பதாகசொல்கிறார். உசாணா, எதிர்மறை என்னங்களின் தேவதையாக, அசுர குருவாக, சுக்கிரனின் என்றும் அறியப்படுவார். திருஷ்ணர் சொல்கிறார், நான் செங்கோலாக இருக்கிறேன். அதாவது அரசர் மற்றவர்களைத் தன்டிக்க பயன்படுத்தும் ஒரு கருவி, தண்டம். ஒரு குருவாக இருஷ்ணர் யோக தன்டத்தை, தெய்வீக ஞானத்திற்கான கோலை வைத்திருக்கிறார். ஒரு ஆட்சியாளன் தனக்கு தேவையானறை மறுக்காமல், ஆனால், மற்றவர்களுக்கு நல்ல ஆட்சியை கொடுக்கும் ஒழுக்க செலான். அதனால் தான் குரு. கேள்வி : நீங்கள் குருவையும் ஜென் குச்சி (Zen Stick) பற்றி பேசினீர்கள். குரு குருணையின் அவதாரமாக இருக்கும் போது ஜென் குச்சி அல்லது யோக தண்டம் என் தேவைப்படுகிறது? குருவின் குருணையே யோக தன்டமாக, ஜென் குச்சி அல்லது ஆன்மீக அறுவை சிகிச்சை செய்யும் கத்தியாக வேலிக்கட்டப்படுகின்றது. சீடருடைய அங்ககாரத்தை கரைப்பதிலேயே குரு ஆர்வமாக இருக்கின்றார். குரு என்பவர் ஒருவரை அறியாமையிலிருந்து ஞானத்தின் பக்கம் அழைத்துச் செல்லும் போது சீடருடைய அங்ககாரத்தை அழிக்க இரக்கமற்ற முறையில் தான் செயல்பட வேண்டி இருக்கின்றது. அகங்காரம் என்பது இருள், அதுவே அறியத்தை இருளுக்கும் காரணமாக இருக்கின்றது. குரு என்பவர் தலைமை அறுவை சிகிச்சை நிபுணர், அவர் அங்ககாரத்தை அகற்றுகின்றார். ஒரு சீடராக என்னிடம் வருபவர் இந்த அறுவை சிகிச்சைக்கு தயாராக இருக்க வேண்டும். அவர் இந்த நடைமுறையின் போது ஒதிப்போக முடியாது. ஒரு பக்தரை போல இருக்கும் ஒருவர். தூரத்தில் இருந்தே உற்றுப் பார்த்துவிட்டு, தள் அறியாமையின் அளவுக்குத் தக்கபடி குருவை ஒரு படிவம் மாதிரி பார்த்துவிட்டு, தள் அறியாமையின் அளவுக்குத் தக்கபடி

இருபத்தைந்து வருடம் போன்றனர். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையில் வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் செல்வம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சஞ்சன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தன்னை. கனவை திரும்பக் கொள்ள முடியாது, பொருள், ஆவி அலைத்தையும் செவ்ழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கலின்றார்.

செய்து ஒரு சட்டத்துக்குள் அடைத்து விடுகிறார். அதுபோன்ற மக்கள் குருவின் படத்தை சுவற்றில் ஆணி அடித்து மாட்டி விடுவார்கள். அவர்கள் குருவின் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி செய்யாது, வெறுமனே வழிபாடு மட்டும் செய்வார்கள். அவர்கள் குருவைக் கொலை செய்கிறார்கள். எந்த மக்கள் என்னைப் பார்க்க மட்டும் வருகிறார்களோ அவர்களுக்கு நான் அதற்கு மட்டுமே இங்கே வருகிறார்கள். உண்மையான தேடுதல் உள்ளவர்கள் எரிந்து போகவும், அறுவை சிகிச்சைக்கு தயாராகவும் இருப்பார்கள். யோக தண்டத்துக்கு முன் தயாராக இருப்பார்கள். அதுவே உண்மையான தீர்வுக்கு வழி. மக்கள் கேட்டார்கள், 'உங்களை விட்டு போனால் எங்களை சபித்து விடுவீர்களா? தெளிவாக தெரிந்து கொள்ளும் ஒரு ஞானியின் இருப்புத் தன்மை யாரையும் சபிக்க இயலாதது. யாரும் கஷ்டப்பட வேண்டும் என்று அவரால் நினைக்க முடியாது. ஒரு ஞானியின் இருப்புத் தன்மை என்றால் சொல்லானாலும், அது உண்மையான வார்த்தை, சத்தியம் அது நடந்தே தீரும். ஆனால், அது சாபமாக மட்டுமே இருக்க முடியும். எண்ணினால், ஞானியின் இருப்புத் தன்மையானது கட்டுப்படாது அற்றது. அவர் பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றானவர். நீங்கள் அவரின் பக்கம். தன்னைத் தானே எப்படி கஷ்டப்படுத்திக் கொள்ள முடியும்? அவருக்கு உங்களிடமிருந்து

ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைத் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். அப்படி ஒரு குரு உங்களைச் சாபமிடுவதாக மிரட்டினால் அவர் குருவே கிடையாது. அவர் ஞானமடையாதவர். ஒரு குருவின் தண்டனை என்பது குருணையினால் தான். இது ஆன்மாவிலிருந்து வரும் அன்பினால்தான். அந்த அன்பு கடினமான இருக்கலாம். ஆனால், அது எதற்கும் கட்டுப்படாத அன்பு. நீங்கள் குருவிற்கு என்ன கொடுக்க முடியும்? அவருக்கு உங்களிடமிருந்து என்ன தேவை இருக்கின்றது?

'சஞ்சன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தன்னை. கனவை திரும்பக் கொள்ள முடியாது, பொருள், ஆவி அலைத்தையும் செவ்ழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கலின்றார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 311 - NVIDIA client error]

[ERROR page 312 - NVIDIA client error]

ஆ அவையனைத்தையும் தெய்வீகமாகவும், உள்ளதமான ஒன்றாகவும் பார்ப்பீர்கள். நீங்களும் அந்த தெய்வீக இன்பத்தை அடையலாம். நம் அனைவருக்கும் அந்த தெய்வீக இன்பத்தை, நித்யானந்தத்தை அளிக்கவும் நம்மை வழி நடத்திச் செல்லவும் அந்த பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணரே அந்த பிரபஞ்ச சக்தியை, இருப்புத் தன்மையை பிரார்த்தனை செய்வோம். நன்றி! (இத்துடன் பகவத் கீதையின் உரைநடையuள்ளியோகம் முடிவடைகிறது. இது ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கும், அர்ஜுனனுக்கும் இடையே நடந்த உரையாடலாக முழுமை எற்ற அறிவியலைப் பற்றி பேசுகிறது)

அத்தியாயம் - 11 கீருஷ்ணர் : பிரபஞ்சத்தின் ஜீவனல்

நீ ஒருவர் எவ்வாறு பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை அனுபவமாக உணர்கிறார்? அப்போது உண்மையில் என்ன நிகழ்கிறது? நீ இந்த அனுபவம் பெற ஒருவருக்கு என்ன அடிப்படை தகுதி தேவை? நிகிருஷ்ணர் தனது உண்மையான சாரித்யத்தாலே (டஃப்ங்ய்ங்ய்ஸ்ரூஇதை) விளக்குகிறார். நிசுவாமிதி, தாங்கள் இயேசு இறித்தவர் அல்ல, புத்தர் ஒரு பெள்த்தரும் அல்ல என்று எங்கோ சொல்வீ இருந்தீர்கள். இதைப்பற்றி விளக்க முடியுமா? சுவாமிதி, நான் குழப்பத்தில் உள்ளேன். சரணாகதி என்றாலே முடிவெடுப்பதை குருவிடம் விட்டுவிடவது. ஆனால், யாராவது முடிவெடுப்பதை உங்களிடம் விட்டு விட்டால் அவா;கள்அதைஅஹங்காரத்தினால்செய்வதாக தாங்கள் கூறுவதை நான் கேட்கேன். எனக்குப் புரியவில்லை.

சுவாமிஜி, கடவுள் என்பது ஆன்ந்தம், கடவுள் என்பது அன்பு என்று தாங்கள் கூறி இருக்கிறீர்கள். ஆன்ந்தத்தையும், அன்பையும் அனுபவரீதியாக உணரும்போது நான் கடவுள் ஆகிறேனா? நாமும் கடவுள் தானா?

சுவாமிஜி, திருஷ்ணுடனான அர்ஜுனனின் உறவுமுறை மாற்றி அமைக்கப்பட்டதாக தாங்கள் சொல்கிறீர்கள். அர்ஜுனன் திருஷ்ணுடனின் நட்புரீதியான சகபாவத்தில் இருந்தார் என்றும் முன்பு விளக்கம் அளித்தீர்கள். இப்பொழுது என்ன நடக்கிறது?

நிஷ்வாமிஜி, ஆன்ந்தமே கடவுள் என்று சொன்னீர்கள். நாங்கள் கடவுளை உணரவில்லை. எனவே கடவுள் என்பது ஒரு கற்பனை (இர்ஜ்யினீல்ஸ்) மட்டுமே உள்ளது. கீதையில் அழுத்தமாக இருக்கும் சமாதானங்கள் உண்மையில் விளை உணர முடியும் என்றும் சொல்லி இருக்கிறீர்கள். ஆன்ந்ததை உணர நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

நிஷ்வாமிஜி, இது எப்படி நடக்கும்? நாம் நமக்கு பிடித்தமான கடவுளைப் (சர்ன்ஷ்ட்ஸ்லர்மே) பற்றி பேசும் பொழுது நம்மால் அஹனுடன் தொடர்பு படுத்திக் கொள்ள முடியும். பயங்கரமான ஒரு வடிவத்துடன் எப்படி தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொள்வது?

மற்றும் உயர்ந்த ஞான குருமார்களிடம் இருந்து தங்களின் போதனைகள் எவ்விதத்தில் வேறுபடுகிறது? இப்பொழுது இருக்கும் எதையும் துறத்துவிட்டு தேவை இல்லை என்று சொல்கிறீர்களா? மேற்குலமகள் உள்ள புரிதங்களை எல்லாம் துறந்துவிட வேண்டும் பற்றி சொல்வராக பலர் சொல்கிறார்கள். நான் குழப்பம் அடைந்து உள்ளேன். காலம் என்பது முடிவில்லாதது, காலமே அனைத்தையும் நிர்ணயிக்கின்றது என்றால் சுதந்திரமான முடிவெடுப்பது, தேர்ந்து எடுக்கும் உரிமை (ஃப்ரீட்ன்ஷிம்) - இவற்றுக்கு என்னதான் அர்த்தம்?

தேர்ந்து எடுக்கும் உரிமை இல்லாமை - யை (டிடர்மினிஸ்ம்ஸ்) ஒத்துக் கொண்டாலும் கூட, நாளை என்ன நடக்குமோ? என்ற பயத்தில் இருந்து ஒத்துக் கொண்டாலும் கூட, நாளை என்ன நடக்குமோ? என்ற பயத்தில் இருந்து எப்படி விடுபடுவது?

நாம் அனைவரும் பாவிகள். பிறவியில் இருந்தே பாவம் செய்தவர்கள். பாவத்தை 614

தில் இருந்து விடுபட்டு கடவுளை அடைய வேண்டும். கடவுள் ஒருவரே இப்படி கூறுபவர்கள் இருக்கிறார்கள். இதைப் பற்றி தாங்கள் கருத்து என்ன?

ஞான சத்குருவை அட்லது இஷ்ட தேவதையை அடையக்கூடிய ஜந்து பாவங்களில் ஒன்றான நட்புரீதியான சகபாவத்தை தாங்கள் குறிப்பிட்டீர்கள். பின்பு எதற்காக அர்ஜுனன் சகபாவத்தை வெளிப்படுத்தியதற்காக பயந்தான்?

சுவாமிஜி, நான் சிறுகுழந்தைகளின் தாய். அவர்களை எவ்வாறு நல்ல விதத்தில் வளர்த்து பெரியவர்களாக்குவது என்று எனக்கு அறிவுரை சொல்வீர்களா?

விஷ்ணுவும், லஷ்மியும் எப்பொழுதும் மென்மையான அழகான வடிவங்களில் வழிபடப்பட்டு வருகின்றனர். சிவனும், காளியும் தீவிரமான, பயங்கரமான வடிவங்களில் வழிபடப்பட்டு வருகின்றனர். சிவனும், காளியும் உண்மையில் இருப்பதாக அர்த்தம் செய்து கொள்ள வேண்டுமா?

சுவாமிஜி, அர்ஜுனனுக்கு திருஷ்ணர் விஸ்வரூபதரிசனம் அளித்தார். இதை தான் கிருஷ்ணுவ மதமும், மற்ற மதங்களிலும் (எழ்ஹபுலீங்) காணுன்யம், அருள் என்ற வார்த்தையில் வர்ணிக்கின்றனா? அது ஒரு அர்த்தம் பொதிந்த அழகான வார்த்தை. தயவு செய்து விளக்கம் அளிப்பீர்களா?

இந்த அத்தியாயத்தில் திருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு அவருடைய பிரபஞ்சத்தின் இறைவடிவ விஸ்வரூப தரிசனத்தைக் காட்டுகின்றார். கிருஷ்ணரின் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் அனுபவத்தை அர்ஜுனனுக்குக் கொடுக்கிறார். முதன்முறையாக அர்ஜுனனின் கிருஷ்ணரின் தெய்வீக வடிவத்தின் அனுபவத்தைப் பெற இருக்கிறார்.

ஆரம்பத்திலிருந்தே கிருஷ்ணரின் தெய்வீக தன்மை பற்றி மீண்டும் மீண்டும் கூற கேட்டிருந்த அர்ஜுனன், இதுவரை கேட்ட அனைத்தையும் இப்பொழுது அனுபவமாகப் பெற இருக்கிறார்.

பகவத்கீதையின் அனைத்து அத்தியாயங்களிலும் விஸ்வரூபதரிசன யோகம் - பிரபஞ்ச வடிவத்தின் காட்சி என்னும் இந்த அத்தியாயம் மிகவும் முக்கியத்துவம் 615

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஏன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என்ற விசாரித்தற்கு, 'ஞானப் பெரிய ஞானா ஆக வேண்டுமென்றால் சிறுவயதிலிருந்தே கற்றுக் கொண்டு வர வேண்டும். என்னை நிலைபெறச் செய்வதற்கு எல்லாம் பொருள், இன்பத் துயர்க்கும் அழிவைப் பகுத்து வெற்றிக்குள் ஆக்கமித்தார்.

19

உடல்மீதின்று 'வெள்ளைநிற எச்சம் கழிதல்' என்பதை ஓம்நமச்சிவாய என்று இரா மழைகள் பொழிந்து கொண்டிருந்தன. 'சிவா உடல்மீதின்று 'வெள்ளைநிற எச்சம் கழிதல்' என்பதை ஓம்நமச்சிவாய என்று இரா மழைகள் பொழிந்து கொண்டிருந்தன. 'சிவா

19

உடல்மீதின்று 'வெள்ளைநிற எச்சம் கழிதல்' என்பதை ஓம்நமச்சிவாய என்று இரா மழைகள் பொழிந்து கொண்டிருந்தன. 'சிவா

19

தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டு, கண்களை மூடி உட்கார்ந்திருந்தான். அவன் மனம், முழுவதும் அந்தப் பெண்ணின் நினைவாகவே இருந்தது. அவள் தன்னிடம் காட்டிய அன்பையும், பாசத்

19

தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டு, கண்களை மூடி உட்கார்ந்திருந்தான். அவன் மனம், முழுவதும் அந்தப் பெண்ணின் நினைவாகவே இருந்தது. அவள் தன்னிடம் காட்டிய அன்பையும், பாசத்

பா(ு)ற்

பா(ு)ற் கதைகள்

பா(ு)ற் கதைகள்

உடல்மீதின்று 'வெள்ளைநிற எச்சம் கழிதல்' என்பதை ஓம்நமச்சிவாய என்று இரா மழைகள் பொழிந்து கொண்டிருந்தன. 'சிவா

பா(ு)ற் கதைகள்

உடல்மீதின்று 'வெள்ளைநிற எச்சம் கழிதல்' என்பதை ஓம்நமச்சிவாய என்று இரா மழைகள் பொழிந்து கொண்டிருந்தன. 'சிவா

தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டு, கண்களை மூடி உட்கார்ந்திருந்தான். அவன் மனம், முழுவதும் அந்தப் பெண்ணின் நினைவாகவே இருந்தது. அவள் தன்னிடம் காட்டிய அன்பையும், பாசத்

தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டு, கண்களை மூடி உட்கார்ந்திருந்தான். அவன் மனம், முழுவதும் அந்தப் பெண்ணின் நினைவாகவே இருந்தது. அவள் தன்னிடம் காட்டிய அன்பையும், பாசத்

அடிப்படையிலேயே அமைகின்றன. அது நீங்கள் என்று எதை நினைக்கிறீர்களோ அதன் வெளிப்பாடாகவும், உங்கள் அளுபவங்களின் வெளிப்பாடாகவும் அமைகிறது. இந்த வகையானவெளிப்பாடுகள்|ரீநிழத அடிப்படையாக கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் அவற்றை இறுதியான சத்தியங்கள் என்று அர்த்தம் கொள்ள முடியாது. இதைப் போன்றே, நாம் நமது சூழக கட்‌டுற மனப்பான்மையாலும், மதிப்பீடு முறைகளாலும், நம்பிக்கைகளாலும் நம்மை பெருமைப்படுத்திக் கொள்கிறோம். அவற்றைப் பற்றி ஆழமாக நினைக்க நினைக்க அவை அதிகமாக உண்மைகளாக தெரிகின்றன. நம்மிடமிருந்து எதாவது உதவியை எதிர்பார்த்து நம் கவனத்தைக் கவரா விரும்பும் மற்றவர்கள், சூட்டமாக சேர்ந்து கொண்டு நம்மைப் பற்றிய ஆச்சரியப்படத்தக்க இந்தப் போக்கை மறுபடி மறுபடி சொல்கின்றார்கள். நாமும் நாம் மிகச் சிறந்தவன் தான் போலும்-என்று நம்பி விடுகிறோம். நாம் அறிந்த நமது முழு படைப்பும் (உண்மைந்நற்புலம்) மாயை. ஆகவே அதைச் சார்ந்த எது உண்மையாக இருக்க முடியும்? நம் கட்டுப்பாட்டில் சிறிதும் இல்லாத வாழ்க்கையின் மேல் நாம் எப்படி தற்பெருமையும், நற்பெயரும் கொள்ள முடியும்? நம் அடுத்த சுவாசக்காற்று கூட நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. நம் அன்புக்குரியவர்களின் ஆயுட்காலமும் நம் வசத்‌தில் இல்லை. நம் வாழ்நாளில் நிகழும் போகும் சம்பவங்களை மது கூட நாம் கட்டுப்படுத்து செய்யத் துணியாது. இருப்பினும், நம் வாழ்க்கை முழுமைக்கும் ஆன அதிகாரம் நம்மிடம் தான் உள்ளது என்று நாம் முழுமையாக நம்புகின்றோம். ஹிரண்யகசிபு - இந்திய புராணங்களில் வரும் அசுரர்குல மன்னன். தன்னை கடவுளாக நினைத்துக் கொண்டு தன் மக்களை ஹிரண்யயப் பிரிய நமஹ என்ற தன் பெயரையே உச்சாடனம் செய்ய வைத்தான். கிருஷ்ணரும் தன்னை கடவுள் என்றே அறிவித்துக் கொண்டார். இருவருக்கும் உள்ள வேறுபாடு என்னவென்றால், ஹிரண்யகசிபுவால் கடவுள் என்கிற அனுபவத்தை தன் மக்களுக்குக் கொடுக்க முடியவில்லை.

நாங்கடவுள்என்றநம்புகிறோம். இல்லைஎன்றால்உங்களைக்கொண்டுவிடுவேன், என்று சொல்லான். மக்கள் அவனை நம்பினாலும், நம்பவில்டாலும் தன் குணத்தால் அவர்களை அச்சுறுத்தினான். தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். அப்படத்தாலும், இரத்தத்தாலும் மாறுதல் என்பது ஒருபோதும் உதவாது. இருவருமே கடவுள் என்று தன்னை அறிவித்துக் கொண்டாலும் கிருஷ்ணரால் மட்டுமே அதை உண்மையாக நிரூபிக்க முடிந்தது. பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் அனுபவத்தை மக்களுக்கு வழங்க முடிந்தது. கடந்த காலத்தில் பல மதங்கள் ஹிரண்யகசிபுவின் இந்த முறையை முயற்சி செய்துள்ளனர். இன்றும்கூட மத நம்பிக்கை இலாதவர்களை கட்டாயப்படுத்தி தங்கள் மதத்திற்கு மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எங்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது. இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எங்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்|வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.

ஒருவரின் கடவுள் தன்மையைப் பற்றிய சத்தியத்தை நம் உள் உணர்வு (ஜீவ்ந்நற்புலம்) நம்பச் செய்வதற்கு எந்த விதமான கட்டாயமும் தேவை இல்லை ; எந்தவிதமான பயமும், போராடியும் உட்போகிக்க வேண்டியது இல்லை. நம் ஆன்மாவிற்கு (நம்ப்ச) அதன் மூலத்தை மறக்க முடியவில்லை. இறைதன்மையின் பாகமே நான் என்பதை அதனால் மறக்க முடியவில்லை. கட்டாயப்படுத்தினாலும், வன்முறையும் தேவை இல்லை.

ஒரு மதம் மற்றும் அதன் பிரச்சாரகர்கள் பலதாம் எங்களுக்குத் தெரியாது எமாற்றி மயக்கியோ தங்கள் மதநம்பிக்கை பற்றிய உண்மைகளை பிறர்க்கு பரப்புவார்கள் என்றால் இரண்டு விஷயங்களில் ஒன்று உண்மை ஆகிறது. அவர்களுக்கு தங்கள் மேல் நம்பிக்கை இல்லை. அல்லது அவர்கள் எதை நம்புகிறார்களோ அது பொய்ம்பற்ற தகுதி இல்லாதது ஆக உள்ளது. தெய்வீகத் தன்மையின் இந்த சத்தியத்தை தான், நடந்ததற்கு வருத்தப்படுதல், (ந்ர்ம்ந்நற்புலம்) என்னும் வார்த்தையில் இயேசுகிறிது குறிப்பிடுகின்றார். பழமையான அராமைக் மொழியில், நடந்ததற்கு வருத்தப்படுதல் என்ற இந்த வார்த்தை, ஒருவனின் மூலத்திற்கு இரும்பிச் செல்லுதல் என்று பொருள் தருகிறது.

இதைத்தான், சமாதி எனும் சமஸ்கிருத வார்த்தை ஒருவனின் மூலத்திற்கு

[ERROR page 317 - NVIDIA client error]

ஞான குருமார்களின் சார்பாக (ரீப் குண்டல்ஹற்பச்) நீங்கள் எழுந்தியதை நாங்கள் படிக்கத்தேடவேல்லை. அதனால் கூடி ஞானிகள் தண்டனைக்கு உள்ளானார்கள்.

ஒருவர் உண்மையான ஞானி என்பதை எப்படிதெரிந்துகொள்வது? ஒருவர், ஞானம் அடைந்தவரா?அல்லது வெறும் அகங்காரம் நிறைந்தவரா? எப்படினிருப்பது? இதுவே அதன் அளவுகோல். அவர்தள் அனுபவத்தை கொடுக்க முடியுமானால், பிறகுஅவரிடம் இருந்து வெளிப்படுவதெல்லாம் சத்தியம்மட்டுமே. நானே அனைத்துமாக இருக்கிறேன் என்று இங்கு கிருஷ்ணர் மிகத் தெளிவாக காட்டுகிறார்.அவர், தன்னுடைய தெய்வீகத்தன்மையைஅர்ஜுனனுக்கு நிரூபிக்கிறார். இந்த அத்தியாயத்தில் தான் பேசியதை நிகழ்த்திக் காட்டுகிறார்.

பாகவதத்தில் (பழமையான ஹிந்து புராணம்) பிருந்தாவனத்தின் கோபிகைகள் (ஆயர்குலப் பெண்கள்) தங்களுக்கு எல்லாமும் ஆக இருக்கும்கிருஷ்ணரைப் பார்த்துப் பாடும் ஒரு அழகானகவிதை:தவ சுதாமருதம் தப்ர ஜீவனம்கல்பிப்ரிதம் கல்ம சாபகம்சிரவண மங்களம் சீரிமதாததம்,புவி ஹ்ரணநந்தி தே ப்ருதா ஜனா

இருஷ்ணா, தவ சுதாமருதம்...உன்னுடைய வார்த்தைகள், உன்னைப் பற்றிஉச்சரிக்கப்படும் வார்த்தைகள் எல்லாம் அம்ரிதநித்தியமான சத்தியங்கள். உன்னைப்பற்றி மற்றும்உள்ளனால் பேசப்படும் வார்த்தைகள் எல்லாம்அமுத வார்த்தைகள். இந்த வார்த்தைகளைகேட்பதனாலேயே நீ எங்களுக்குள் மங்களத்தன்மையை உருவாக்குகிறாய்.

இந்த வார்த்தைகள் மிக உயர்ந்த ரிஷிகளால்வழிபடப்பட்டன மற்றும் மிக உன்னதமான சத்தியங்களாக வெளிப்படுத்தப்பட்டன.உள்ளை உணர்ந்த நாங்கள் உன்னைப்பற்றி மீண்டும் மீண்டும் பேசுவதனாலேயேஅந்த ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கின்றோம்.

எங்கள் முழு இருப்பித் தன்மையை நீ உயிர்ப்பித்கின்றாய். உன்னால்சொல்லப்பட்ட, உள்ளைப் பற்றி சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளை கேட்பதனாலேயேநாங்கள் மாறுபட்ட தளத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறோம்.

நீங்கள் கிருஷ்ணரிடம் காதல் வயப்பட்டு இருக்கிறீர்கள் என்றால், இந்தஅத்தியாயம் அவரை தெரிந்துகொள்வதற்கும், அவரை ஆனந்தமாக அனுபவிப்பதற்கும்தான்.

இங்கே இந்த அத்தியாயத்தில் அவர் எந்தபோதனைகளையும் கொடுக்கவில்லை. எல்லாஅறிவுரையான போதனைகளும் முடிந்துவிட்டது.செய்ய வேண்டியது மற்றும் செய்யப்படக் கூடாதுஎல்லாம் முடிந்துவிட்டது. கிருஷ்ணர், தார்ணை அனைத்துமாக இருக்கும் அனுபவத்தை நேரடியாகவடிக்கிறார்.

இறுதியான பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் அனுபவத்தையும், எல்லாவற்றிலும் தான்நிறைந்திருப்பதையும் உணர்த்துகின்றார்.

அர்ஜுனன் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வைஅனுபவிக்கிறார். இந்த அத்தியாயம் முழுவதுமேஒரு உன்னதமான அனுபவமே.

முகத்தில் நாம் பிரிக்கக் கொள்ள வேண்டியஎன்னவென்றால், பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் அனுபவத்தை நாம் பெற முடியுமா என்பதையேஅடுத்து அதை அனுபவிக்க வேண்டிய அடிப்படைதகுதிதான் என்ன?

மூன்றாவதாக, அந்த அனுபவத்தின்போது நம் இருப்பில் என்னதான் நடக்கிறது?மூன்றாவதாக இந்த அத்தியாயத்திலிருந்து நாம் புரிந்து கொள்வோம்.

பிரபஞ்சத்தின் ஜீவனாக கிருஷ்ணரை உணரும் அனுபவிக்கும் அற்புதநிகழ்வை ஆய்வு செய்வோம்.

முந்தைய அத்தியாயத்தில், கிருஷ்ணர், அவரே இறுதியானவர் என்றுமுன்னுரையாக அந்த அனுபவத்தின்போது நம் இருப்பில் என்னதான் நடக்கிறது?

அறிவுப்பூர்வமாக விளக்கினார். அறிவுப்பூர்வமான வெளிப்பாட்டிற்கு மேலாக, நான் சொல்லுவது என்னவென்றால், இவ்விளக்கம் கிருஷ்ணனின் மேல் ஆழமான காதல் கொண்டே ஒருவருக்காகக் கொடுக்கப்பட்டது. ஒருவர், அர்ஜுனனைப் போல மனமுடைந்து அடைந்தால் மட்டுமே திருஷ்ணைர் கடவுளாக முடியும். ஒருவர் தேவையான தகுதியும் மனமுடைந்திருப்பதும் பெற்று இருந்தால் மட்டுமே இந்த சத்தியங்கள் அவருக்கு அறிவிக்கப்பட வேண்‌டும். நீங்கள் அர்ஜுனனின் போல மனமுடைந்து அடைந்தால் தான், கிருஷ்ணனின் கடவுள்தன்மையை உணர முடியும். நீங்கள் ஒருவருடன் ஆழமான தொடர்பை உணரும்பொழுது அவர் உண்மையில் சாதாரண மனிதராக இருந்தாலும், உங்களுக்கு அவர் தெய்வமாகத் தெரிவார். ஒருவர் தனது கற்பனைகளையும், கனவுகளையும் விட்டுவிட்டால் மட்டுமே அவர் சிவதன்மையையும் அவர் மனைவி உமா தேவியின்மையும் முடியும் என்று தத்தரில் சி வபெருமான் சொல்கிறார். அவர் சிவத்துவமும் எனும் சிவன்இலையையும், அவரின் மனைவி தேவியின் நிலையையும் அடைகிறார். கேட்பவர் தயாராக இருந்தால் மட்டுமே சத்தியம் அவருக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட முடியும். பாருங்கள், இயேசுவிற்கு என்ன ஆனது? அவர் காலத்திய யூதர்கள் இயேசுவின் சத்தியத்தைக் கேட்பதற்கு தயாராக இல்லாத காரணத்தால் அவரை சிலுவையில் அறைந்தார்கள். இருந்தார்கள். இயேகிறிஸ்துவின் போதனைகள் தங்கள் பிழைப்பை அழித்துவிடும் என்று பயந்தார்கள். ஒரு குருவின் போதனைகளால் ஞானமடை வதைக் காட்டிலும் ரோமானியர்களிடம் அடிமைகளாக வாழ்வதையே தேர்ந்தெடுத்தார்கள். ஆனால் புத்தர் அதிர்ஷ்டம் செய்தவர். அவர் கொல்லப்படாமல் தப்பித்தார். அவரின் போதனைகளைக் கேட்டபின் ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் சிலரன்று போன்கள் அவரைப் புரிந்து கொண்டார்கள். அவர் கூறியவற்றை ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அவரைப்

பின்பற்றும் செய்தார்கள். புத்தர் பத்திரமாக சீடர்களை விட்டுச் சென்றார். இயேசுவோ பள்ளிரெண்டு சீடர்களை மட்டுமே விட்டுச் சென்றார். கிருஷ்ணர் அன்பினால் ஆட்கொண்டார். யாதவகுல மன்னராக இருந்தபோதிலும், அநீதிக்காரத்தால் ஆட்கொண்டார். முன்னுதாரணமாக கருணையுடன் அவர் செலுத்தினார். யாரெல்லாம் உடன் வாழ்ந்தார்களோ, கிருஷ்ணரில் தன்னைக் கண்டார்கள். தன் உயிரைக் காட்டிலும் அவரிடம் அன்பு கொண்டார்கள். கிருஷ்ணருடன், கிருஷ்ணரைச் சுற்றி இருக்கும்பொழுது காப்பிகைகள் உடல் பற்றிய உணர்வோ இல்லது இருந்தால் யமுனை நதியில் கிருஷ்ணருடன் நிர்வாணமாக இருந்தார்கள். அவர்களுடைய முழு உணர்வும் கிருஷ்ணருடன் கலந்து இருந்தது. அவர்கள் அவருடன் ஒன்றாக இருந்தார்கள். அவது பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வுடன் ஒன்றாக இருந்தார்கள். தாங்கள் ஆடையின்றி இருப்பதுகூட அவர்கள் உணர்வில் இல்லை. அவர்கள் உண்மையான தெய்வத் தன்மையில் இருந்தார்கள். சாதாரண வாழ்க்கையை வாழ்ந்தவரே ஒருவர் எப்படி ஞானமடைவது? கணவனும், மனைவியும் இணைந்த வாழ்க்கைவாழ்வதில்தவறொன்றுமில்லை, ஆனால் இருவரும் ஒருவரைப் பற்றி மற்றவர் கொண்டிருக்கும் கற்பனைகளையும், கனவுகளையும் விட்டுவிட வேண்டும் என்று சிவகுருநாதர் சிவபெருமான் விளக்குகிறார். சிவகுருத்தில் சிவபெருமான் பார்வதி தேவியிடம், இப்படி விளக்குவதாக வருகிறது. ஒரு தம்பதியினர் படுக்கையில் இருக்கும்போது அவர்கள் இருவர் அல்ல. நான் மனிதர்களாக ஆழ்விடுகிறார்கள். மனைவி, கணவனைப் பற்றி சேகரித்திருக்கும் கற்பனைகள், கணவன் மனைவியைப் பற்றி சேகரித்திருக்கும் கனவுகள் என்று நான்கு

கற்பனைகள், கணவன் மனைவியைப் பற்றி சேகரித்திருக்கும் கனவுகள் என்று நான்கு கற்பனைகளை அழித்துவிட்டால், நான் அங்கு இருக்கிறேன் என்று நீங்கள் கேட்பவர்க்குத் தயாராக இல்லாத காரணத்தால் அவரை சிலுவையில் அறைந்தார்கள். 'கடவுள் இப்படிச் சொல்கிறார்?' என்று விசாரித்தற்கு, 'தாயின் பெயர் தான் கடவுள் என்று வேண்டுமென்றே சிலுவையில் தொங்க விட்டவர் என் தத்தை. உடல், பொருள், ஆத்மா என்றெல்லாம் சொல்வித்து என்னைப் பித்து லவத்தார். வெற்றிக்கு ஏங்கினார்கள்.'

மனிதர்கள் அந்த படுக்கையைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர்.

இருவரும் தங்களின் மனக்கோட்டைகளை விட்டுவிட்டு, தங்களுடன் வாழும் நிழலான மனிதர்களை பார்க்க முடிந்தால் அங்கு ஒரு உண்மையான அன்பு உறவு நிகழ முடியும்.

கற்பனைகளை விட்டுவிட்டு நாம் வாழும்போது மற்றவர் கடவுளைப் போல காட்சி அளிக்கின்றார். அதன் பிறகு அவர் நிழலான மனிதராக இருக்கின்றார். தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்... ஆனைவரும் கடவுளே, உங்களையும் சேர்த்து! ஆனால் நாம் ஒவ்வொருவரும் கடவுளைப் பற்றிய நமது சொந்தக் கருத்துக்களைச் சுமந்து கொண்டு இருக்கின்றோம். ஒவ்வொருவரையும் அந்த கற்பனை உருவத்துடன் பொருந்த வைக்க முயன்று செய்து கொண்டே இருக்கிறோம்.

அவர்கள் அந்த உருவத்துடன் பொருந்தாதபோது மனதில் இருக்கும் கற்பனை உருவத்தை தூக்கி எறிவதை விட்டுவிட்டு அந்த மனிதரையே தூக்கி எறிந்துவிடுகிறோம்.

சிவபெருமாள் உங்களை அந்த கற்பனை உருவத்தை எறிந்துவிடும்படி கேட்கின்றார். அதனால் நீங்கள் அலைவரையுமே கடவுளாகப் பார்க்க முடியும்.

பிறகு உங்களிடம் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதைப் பற்றிய உங்களின் கருத்துக்கள், மனக்கோட்டைகள் தான் பொருந்தாத ஒன்றாக உள்ளது.

உங்கள் கற்பனையில் இருக்கும் முகம் நிழல்தான் பொருந்தாததாலேயே நீங்கள் நிழல்தை மாற்ற முயன்று செய்வீர்கள்! இது எப்படி என்றால், காலணி பொருந்த வேண்டும் என்பதற்காக பாதத்தையே வெட்டிவிடுவதைப் போன்றது! பாதங்களை இல்லை!

நீங்கள் பக்தியோடு இருக்கும்போதில் பின்னே சொல்லப்படும் 'லைக்' செய்வீர்கள். ஆனால் நம்மில் பலரும் முன்னே சொல்லப்பட்டதையே செய்கின்றோம்.

'என் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'எதன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருத்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுத்த வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நாம் அனைவரும் நம் மனைவி, கணவன் மகன், மகள், சகோதரன், அண்ணவளக மேலாளர் (ஆர்கள்) நண்பர் எப்படி எல்லாம் இருக்க வேண்டும் என்பதனைப் பற்றிய நம் சொந்த கற்பனைகளைச் சேரித்து வைத்து இருக்கின்றோம்.

நம் மனதில் இருக்கும் கற்பனை உருவத்துடன் அவர்களை பொருத்தி பொருத்திப் பார்த்து, அவர்கள் பொருந்தி வராதபோது சும்மாத் திறை வைக்கின்றோம்.

மற்றவர்கள் நம்மை எப்போதும் மூச்சுத்திணற வைப்பது இதனால்தான். இதனாலேயே உங்களுக்கு பிறிடமிருந்து குறைந்தபட்ச இடைவெளி தேவையாக உள்ளது.

உங்களுக்கு தேவைப்படும் இடைவெளி உண்மையில் உங்களின் கட்டுப்பாடற்ற கற்பனைகளுக்கு தேவைப்படுகிற இடைவெளியாக உள்ளது. உங்களுடைய மனக்கோட்டைகள் வளர காலப்போக்கில் இந்த இடைவெளி எல்லை இல்லாததாக வளர்ந்து விடுகிறது.

நம்மால் ஒரு ஆணையோ, பெண்ணையோ அவர் இருக்கும் விதமாகவோ, நிழல்மக எற்றுக் கொண்டு ஒத்துக் கொள்ள முடிவதே இல்லை. மற்றவர்களின் இயல்பான இருப்புதன்மை நம்மை அச்சுறுத்துகின்றது.

குழந்தை பருவத்தில் இருந்தே நாம், நாம் எப்படி இருக்க வேண்டும், நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் மற்றவர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் கற்பனைகளையும் சேரித்து வைத்து இருக்கின்றோம்.

நம் வருங்கால கணவன் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதைப் பற்றியும் கூட நமக்கு மிகவும் தெளிவான கருத்துகள் உள்ளது.

நமது (நிழல்பிம்பம்) ஆதர்ச உருவம் ஊடகங்களை கேட்பதாலும், பிறரின் கருத்துகளை எதிர்பார்த்து

இருபத்தைந்து வருடம்

விசாரித்ததற்கு, 'எதன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருத்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுத்த வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

சேகரிப்பதாலும் வரையப்படுகிறது நம் கற்பனை உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் வெட்டி ஓட்டப்பட்ட அந்த உருவத்தை நிரந்தர ஒப்பிட்டுதலுக்காக வைத்து கொள்கின்றோம். நாம் சந்திக்கும் அனைவரையும் தொடர்ந்து இந்த கற்பனை உருவத்துடன் ஒப்பிட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றோமா.

இந்த கற்பனை உருவங்கள் மிகவும் கடினமானவையாக மாற்றிவிடுகின்றன. எந்த ஒரு நிறுவன மனிதரும் இவற்றுடன் பொருந்தவே முடிவது இல்லை.

நாம் தொடர்ந்து நமக்குள் இருக்கும் உருவத்தை வெளியில் இருக்கும் நிஜத்துடன் பொருத்த முயன்று செய்து கொண்டே இருக்கின்றோம். எல்லாம் முழுமையாக பொருந்தி வருவதை ஒரு போதும் காண முடியாது.

மனம் சார்ந்த உடல் வியாதிகள் இந்த கற்பனை உருவங்களின் மீதே கட்டப்படுகின்றன. கடவுளின் படித்தப் படித்த இந்த கற்பனை படைப்புகளுடன் போட்டியிட்டே முடியாது. ஆகவே, நாம் சந்திக்கும் நிஜமான மனிதர்களை, நம் கற்பனை உலகின் படைப்புகளுடன் பொருந்தி வருமாறு நாம் செய்து முயன்று செய்வதிலேயே வாழ்நாளை வீணடிக்கின்றோம். நம்மையும் காயப்படுத்திக் கொண்டு பிறரையும் மனோரியாக புண்படுத்துகின்றோம்.

மற்றவர்களின் (உற்றுழி டங்களில்) நிஜமான, இயல்பான தன்மையில் ஆழமாக இணைக்கப்படும் பொழுது, யாரையும் அவர்களையோ அல்லது அவர்களை உணர்வநிலையிலேயே எற்றுக் கொள்ளும்பொழுதும் நீங்கள் தெய்வீகமான உறவுமுறையை எற்படுத்திக் கொள்கின்றீர்கள்.

ஆனால் அப்படி செய்வதற்கும் முதலில் உங்களுடன் நீங்கள் இயல்பாக இருக்க கற்றுக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் மற்றவர்களை தொடர்ச்சியாக செதுக்கிக் கொண்டு இருக்கும்பொழுது உங்கள் வேலை முடிவே இல்லாமல் போய்விடுகின்றது.

வெளியில் காணும் உருவத்தை செதுக்குவதால் நீங்கள் ஒருபோதும் ஆனந்தத்தை அடைய முடியாது. மற்றவர்களைப் பற்றி உங்களுக்கு இருக்கும் இந்த உருவங்களை எல்லாம் விட்டுவிட்டால் நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும்.

ஒரு சின்ன கதை ........

எழுபது வருடங்களாக இருமண பந்தத்தில் வாழ்ந்து வந்த தம்பதியினர் தொலைக்காட்சிக்காக பேட்டி எடுக்கப்பட்டார்கள். பேட்டி காண்பவர் முடியவரிடம் கேள்வி கேட்டார்.

உங்கள் மனைவியின் வயது என்ன? முதியவர் பதிலளித்தார், அவருக்கு வயது 92 மேலும் என் மனைவி 110 வயது வரை வாழ்வார் என்று நம்புகிறேன். பேட்டி காண்பவர் கேட்டார், தங்களின் வயது என்ன?, முதியவர் பதிலளித்தார், எனக்கும் 92 வருடம். நான் மேலும் 111 வருடம் வரை வாழ்வேன் என்று நம்புகிறேன். பேட்டி காண்பவர் ஆச்சரியமடைத்து கேட்டார்.

உங்கள் மனைவி 110 வயதின் வரையிலும், நீங்கள் 111 வயதின் வரையிலும் வாழவேண்டும் என்று என் விருப்புகின்றீர்களா?

முதியவர் கூறினார், உண்மையில் நான் ஒருவருடமாவது நிம்மதியாக இருக்க விரும்புகிறேன்.

புரிந்துகொள்ளுங்கள். தொடர்ச்சியாக ஒருவரை ஒருவர் செதுக்க முயற்சிக்கும்போது, வாழ்க்கையே துன்பமயமாக மாறிவிடுகிறது. மற்றவர்களை அவர்களின் இயல்பான தன்மையோடு எற்றுக் கொள்ளும்பொழுது முழு உலகமே கடவுளாகக் காட்சி தருகிறது.

இரு வழிகளில் இந்நிலையை அடைய முடியும். முதலாவதாக, உங்களின் தபசு அல்லது ஆன்மீக சாதனைகளால் மேன்மை மின்னும் இந்த அழகான மனதை அனுபவித்து மகிழ்ந்திருங்கள்.

நீங்கள் மற்றவர்களைப் பற்றிய கற்பனைகளை விட்டுவிட வேண்டும். மேலும், மேலும் பிறரைப் பற்றிய கற்பனைகளை வளர்ப்பதை விட்டுவிட்டு அவர்களின் இயல்புத்தன்மையோடு எற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

இரண்டாவதாக, இந்க அனுபவத்தை ஒரு ஞானமடைந்த குரு உங்களுக்கு அளித்துவிட முடியும். டீட்ஷையின் மூலமாக அழிமான சக்தியை உங்களுடல் அனுபவமாக அளித்து, அவருடைய அலைவரிசைக்கு உங்களை மீளிழுத்து வருமுடியும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பக்கன் எங்களுக்குத் தெரம் கிடைத்தது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பக்கன் எங்களுக்குத் தெரம் கிடைத்தது.

குருவின் அந்த அளப்பரிய சக்தியைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள உங்களுக்கு ஒருவிதமான பக்குவம் தேவைப்படுகிறது. இந்த அத்தியாயத்தில் இதுதான் நிகழ்கிறது.

தர்க்கீரியாக எறும்புகளும் நீங்களும் வேறுபட்டவர்கள். அவர்கள் உங்களைக் கேள்வி கேட்க முடியாது. நீங்களும் அவர்களுக்கு பதில் சொல்ல முடியாது.

இருஷ்ணரின் பிரபஞ்சவடியின் அலைவரிசை அர்ஜுனனால் தாங்க முடியாததால் திருஷ்ணரை மீண்டும் மனித வடிவமெடுத்துக்குமாறு அர்ஜுனன் வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்.

நடப்பதெல்லாம் கடவுளின் செயல் என்று மட்டுமே நம்மால் கூற முடியும். எந்த ஒரு மத அமைப்பை சார்ந்தவர்களும் கொடுக்கும் விளக்ககும் இதுவே!

ஒரு சின்ன உதாரணம் :

அன்றொரு நாள் தொலைக்காட்சியில் அமெரிக்காவில் வீசிய கடும்புயல் காத்ரீனா விளைவித்த கேடுகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.

இது போன்ற நிகழ்வுகளுக்கு எந்த நியாயமான விளக்கங்களையும் எந்த மத அமைப்பினரும் கொடுக்க முடியாது. இதுபோன்ற அனுபவங்களுக்கு தர்ச்சீரியான பதிலோ, விளக்கமோ கொடுக்க முடிவதில்லை.

அப்போது, ஆசிரமவாசிகளில் ஒருவர், என் இப்படிப்பட்ட இயற்கை சீர்கேடுகள் நிகழ்கின்றன? என்று கேட்டார்.

இது விதிவசத்தால் முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டது என்பது போன்ற நியாயப்படுத்தல்களும் கொடுக்க இயலாது. ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்கள் ஏன் இறந்தார்கள்? என்பதற்கு தர்ச்சீரியான எந்த பதிலும் இல்லை.

நாம் அவர்களுக்கு விளக்கக் கதை முடற்சிக்கிறோம். இது எப்படி என்றால் நீங்கள் உங்கள் அதிகவேக வாகனத்திலோ (நம்ய அல்லது காரிலோ பிரயாணம் செய்யும் போது ஒரு சிறிய எறும்புமலை (அயற் ஏணப்ப்) அல்லது எறும்பு புற்று மீறி எற்றிலிட நேரிடுகிறது.

எறும்புகளைப் பொருத்தவரையிலும் இது மிகப் பெரிய இயற்கை சீர்கேடு. நம்ய கடும்புயல் என்று அழைக்கலாம். ஆனால் உங்களைப் பொருத்தவரையில் இந்த விபத்து நடந்ததைத் தூட நீங்கள் அறிந்து இருக்க மாட்டீர்கள்.

நீங்கள் உங்கள் நம்ய-ஒரு ஊர்டிக் கொண்டு இருந்தீர்கள். அவ்வளவுதான். இந்த நிகழ்ச்சியில் எறும்புகளுடன் உங்களைச் சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்வீர்களா? அல்லது எறும்புமலை மீதே வந்து சேர்ந்துவிட்டீர்களா? என்று கூறுவீர்களா?

"கடுன் அப்படும் சொல்வீர்களா?" என விசாரித்ததற்கு, "இாதன் பெரிய துனாத வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுத்தக் கவன்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

காட்ரீனா புயல் என் எற்பட்டது? என்று கேள்வியை நாம் எழுப்புவது என்பது, எறும்புகள் நம்ய காரின் சொந்தக்காரரைக் கேள்வி கேட்பது போன்றது!

இது விதிவசத்தால் முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டது என்பது போன்ற நியாயப்படுத்தல்களும் கொடுக்க இயலாது. ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்கள் ஏன் இறந்தார்கள்? என்பதற்கு தர்ச்சீரியான எந்த பதிலும் இல்லை.

நாம் எவ்வாறு பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு தள்ளமையில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட டவுன் அன்றி ஒரு போலவே எறும்புகளின் எண்ணம், சிந்திக்கும் அலைவரிசை, தர்க் அறிவு, புரிந்துகொள்ளும் தள்மை இவை அனைத்தும் நம்மிடம் இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டவை ஆக இருக்கின்றது.

உங்களுக்கு எப்படி உங்கள் வாகனம் ஆயிரக்கணக்கான எறும்புகளை அடித்துக் கொன்றது தெரியாதோ அதுபோலவே பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வுக்கு அல்லது சக்திக்கு காட்ரீனா கடும்புயல் போன்ற நிகழ்வுகள் தெரிவதில்லை.

பிரபஞ்ச சக்தியின் அலைவரிசை முற்றிலும் வேறுபட்ட கோணத்தில் இயங்குகிறது. பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலையில் இருந்து பார்க்கும்போது தீவிரவாதம் (மதம் அல்லது இனம் அல்லது வேறு) ஊழ்ப்பங்கற்று நடந்தது. எப்படி இருக்கிறதென்றால், ஒரு குவளை தண்ணீர் ஊழ்ப்பங்கற்று நடந்தது. எப்படி இருக்கிறதென்றால், ஒரு குவளை தண்ணீரில் ஒரு கல் போட்டால் என்ன ஆகுமோ அதுபோல் ஆயிற்று.

"சருன் அப்படும் சொல்வீர்களா?" என விசாரித்ததற்கு, "சாதன் பெரிய துனாத வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாதை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுத்தக் கவன்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஏறும்பு புற்றின்பீது கொட்டினால் ஏறும்புகள் ஏப்படி. அடித்துச் செல்லப்படுவேன், அது போல இருக்கின்றது. பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலையை அல்லது அலைவரிசையை முழுமையாக புரிந்துகொள்ளுதல் என்பது முடியாத காரியம். நன்மால் முடிந்ததெல்லாம், நமது விழிப்புணர்வு அல்லது மனது முதியை பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலைக்கு யார்த்திக் கொண்டு வாழப்பழகுவதும் அதனை அனுபவிப்பதுமே ஆகும். உங்களால் உங்கள் கடவுளையோ, இறைவனையோ மனைவியையோ ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ள முடியாது. அவர்களுடன் வாழப் பழகிக் கொள்ளுங்கள். ஏன் ஒரு குவளைத் தண்ணீரை எங்கள் மீது கொட்டுவீர்கள்? என்று ஏறும்புகள் ஒருபோதும் உங்களை கேட்க முடியாது. அவர்கள் அலைவரிசை 10 ஆக இருந்தால், உங்களின் அலைவரிசை 100 ஆக இருக்கின்றது. பிரபஞ்ச விழிப்புணர்விலோ அலைவரிசையோ எல்லையற்றதாக இருக்கின்றது. தர்க்கரீதியாக எதுவும் செய்ய முடியாது. தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். யாராலது தர்க்கரீதியாகஇதற்குவிளக்கம்கொடுக்கமுட்றபட்டால், அவர்கள் உங்களை எமாற்றுகின்றார்கள். நம் வாழ்க்கையில் ஏன் இத்தனை இயற்கை சீர்கேடுகள் ? மரணம், துன்புறுத்தல்கள், மனிதர்கள் ஏற்றத்தாழ்வுகள் - இதற்கெல்லாம் ஒருவர் தர்க்கரீதியாக விளக்கம் கொடுக்க முயற்சிக்கும்போதுதான், அவர் புதியதொரு தத்துவத்தை உருவாக்கி விடுகின்றார். ஒருவர் வசிகரத்தின்மையுடனும், வார்த்தை ஜாலம் காட்டுபவராகவும் இருப்பார் என்றால் ஒரு புதிய தத்துவத்தை உருவாக்கி மக்களின் ஒரு பகுதியினரை எமாற்றிவிட முடியும்.

மக்கடளை ஏமாற்றுவதற்கு ஒருவர் புத்தசாலியாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஏழென்றால்நீங்கள்நினைப்பது போல்மக்கள் புத்தசாலிகள் அல்ல. மிகப்பெரிய தத்துவ ஞானிகள் தங்களுக்கே நம்பிக்கை இல்லாது, நம்பாத தங்கள் தத்துவங்களைப் பிறரை நம்ப வைத்தற்கு அனேகமாக இதுதான் காரணமாக இருந்திருக்க வேண்டும். மரணப் படுக்கையில் கடவுள் பெயரை உச்சரித்த மிகப் பெரிய நாத்திகவாதி ஒருவரை நாம் அறிவோம் பிறரை மனம் மாற்றி எந்தக் கொள்கையை நம்பவைத்துக் கொண்டு இருந்தாரோ, அந்தக் கொள்கையை அவரே நம்பவில்லை. இதை அவரைச் சோதனைக்குள்ளாகி உண்மையை வெட்ட வெளிச்சமாக்கியது. தயவுசெய்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், அறிப்புறுவர்மாகவும், மதமாற்றம் என்பது அறிப்புறுவர்மாகவும், செய்யப் பட்ட ஒருவர் மேலோட்டமாக ஒரு முகத்துடனும், ஆழமனதில் அதற்கு இசைவில்லா தன்மையுடனும் இருக்கின்றார். இரு மனங்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று சண்டை போட்டுக் கொள்கின்றன. அவர் மனச்சி தைவு (நாய்மத்தின்மார் ஜூனியர் ஜான்சன்) நோய்க்கு ஆளாகிறார். மற்றவர்களை மதம் மாற்ற போதிப்பவர்கள், கடவுள்தன்மைபற்றியஆழமானசொந்தஅனுபவம் இல்லாதவர்கள், மோசமான மனச்சோர்விற்கு உள்ளாகிறார்கள். அவர்கள் கங்கை செயல்களால் தன்னைத்தான் கொழிக்கின்றார்கள்.

(உண்பாட்டர்முன்) ஏகாதசரூபா-வில் எங்களுடன் இருந்தவர்கில் ஒருவர் ஒரு குறிப்பிட்ட மதகுருவை வழிபடுபவர். அவர் எங்கள் வகுப்புகளை அனுபவித்து செய்தார். எங்கள் தியான வகுப்புகளை எடுக்கும் ஆச்சார்யராகவும் ஆகிவிட்டார். நான் ஒரு பொழுதும் அவரை நம் மதத்திற்கு மாறச் சொல்லவில்லை. உண்மையைச் சொல் வேண்டும் என்றால் எனக்கென்று எந்த மதமும் இல்லை. ஏழென்றால் நான் போதிப்பது உண்மையான சத்தியம்.

இது எப்படி என்றால் ; மீன்சார் விளக்கு தாமஸ் ஆல்வா எடிசனால்

கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. எடிசனின் கிறிஸ்தவராக இருந்ததாலேயே மின்சார விளக்கு கிறிஸ்தவ மதத்திற்குச் சொந்தமானது என்று சொல்ல முடியாது. அது மனித குலத்திற்குச் சொந்தமானது. அது போல, கிருஷ்ணரால் வழங்கப்பட்ட உள்ளொளியின் சத்தியம் மின்சார விளக்கைப் போலவே மனிதகுலத்திற்குச் சொந்தமானது. எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தினர்க்கும் சொந்தமானது அல்ல. எந்த ஒரு மதத் திற்கும் மாற வேண்டிய அவசியமே இல்லை. நீங்கள் சத்தியத்தைப் புரிந்து கொண்டு, வாழ்வை ஆன்ந்தமாகவும், ஆழமாகவும் வாழ ஆரம்பித்தால் போதுமானது. இந்தியாவில் வலுக்கட்டாயமாக மக்களை மதமாற்றம் செய்யும் ஒரு மதபோதகரைச் சந்தித்தோம். சத்தியத்தைப் பற்றிய அனுபவத்தைத் தினுளர் உணராத அந்த மதபோதகர், மதமாற்றம் செய்வதிலேயே மூழ்கி இருந்தார். மனச்சோர்விற்கு ஆளானார். அவர் என்னை தனிமையில் சந்திக்க விரும்பினார். நானும் சம்மதித்தேன். அவர் என்னிடம் சிகிக்சை (எங்கிருப்பன்னு) பெற விரும்பினார். சில நாட்கள் சிகிச்சைக்குப் பிறகு அவர் முன்னேற்றம் அடைந்ததாக உணர்ந்தார். நாம் அவரிடம் கேட்டோம், எழ் இந்த விபருணர்வான மதமாற்றத்தில் சூடுபடுகிறீர்கள்? அவர் பதிலளிக்காமல், அவர் பேசப்பொழுது நிறைய மக்கள் அவர் பேச்சைக் கேட்டதாலும், அவர் கூறியவற்றை ஏராளமானவர் வாழ்ந்து வாழ்க்கை மாறியதாக அவர் கூறினார். நாம் இந்த சம்பவத்தை என் பகிர்ந்து கொள்கிறோம் என்றால், ஒரு மனிதனின் ஆழ்ந்த அனுபவமல் இல்லாமல் போதிக்கும்பொழுது அவர் தன் தன்னம்பிக்கையை இழித்தப்படுத்திக் கொள்ளவே முயற்சி செய்கிறார். எமாந்துவிடாதீர்கள்! பயத்தினாலும், பேராசையிலாலும் மக்களைத் தங்கள் மதத்திற்கு மாற்ற முயற்சிப்பவர்கள், தங்கள் மேலேயே நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள். தங்கள் மேல் நம்பிக்கை இருப்பவர்கள் பிறரை மதம் மாற்றத் தேவையில்லை.

அவர்களின் சொந்த நம்பிக்கை, பிறரை மாற்றும். அவர்களின் சத்தியத்தின் அனுபவத்தைப் பிறர்க்கு உணர்த்தும். இதற்கு மாறாக ஆழமான உள்நிலையில் எங்கோ, தாம் பாவிகள் என்று நம்புகின்றவர்கள். பிறர் நம்ப விரும்புகிறார்களோ இல்லையோ, அவர்கள் பாவிகளே என்பதை நிரூபிப்பதில் மதபோதகர்கள் தீவிரமாக இருக்கின்றார்கள். தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் கடவுளே. நீங்கள் அனைவரும் கடவுளின் அச்சில் வார்க்கப்பட்டவர்களே. உங்களுக்குத் தேவை எல்லாம் நீங்களும் கடவுள் தான் என்று உணரும் விழிப்புணர்வு மட்டுமே. ஆனால் இதுபோன்ற மனப்பாங்குடன் இருந்து கொண்டு மதங்கள் போருளாதார ரீதியாக லாபமடையை முடியாது. அவர்கள் மக்களை நீங்கள் கடவுள் என்று சொல்விம் கட்டுப்படுத்த முடியாது. நீங்கள் பாவிகள் என்று சொன்னால் மட்டுமே மக்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியும். அதன் பிறகு, அவர்கள் மற்றவர்கள் மீது பலப்பிரியோகம் செய்வும், சொத்துக்களைச் சேர்க்கவும் முடியும். ஆன்மீக சத்தியாக்கள் உங்களை மலரச் செய்ய வேண்டும். மதமாற்றம் செய்யக்கூடாது. ஆன்மீகச் சத்தியங்கள் ஒரு கிறிஸ்தவரைச் சிறந்த கிறிஸ்தவராகவும், ஒரு உண்மையச் சிறந்த விந்துவாகவும், ஒரு இஸ்லாமியரைச் சிறந்த இஸ்லாமியராகவும் மாற்ற வேண்டும். யார் மற்றவர்களைப் பாவிகள் என்று நம்பவைத்து மதமாற்றம் செய்ய வலியுறுத்துகின்றார்களே, அவர்களே பெரும் பாவிகள். அவர்களுக்கு விமோசனமே இல்லை. இதுவே கிருஷ்ணன் என்ற அவதார புருஷனுக்கும், ஹீரன்யகசிபு என்ற அசு ரனுக்கும் உள்ள வித்தியாசம். ஹீரன்யகசிபு, மற்றவர்களுக்குத் தன் கருத்துக்களைப் போதித்து, நம்பவைத்து தன்னைப் பின்பற்றுபவர்களாக மாற்ற முயற்சிக்கிறான்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'சரன் அட்பஷ் சொல்வீர்களா??' என விசாரித்ததற்கு, 'தன்னைப் பெரிய தாதா வேண்டுமென்று, எ சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டேன் தத்தை. கடவுள் என் தத்தை. கடவை நிறாம் உடல், பொறுள், ஆவி அனைத்தையும் சொல்லித்து என்னைப் பணிக் வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.'

அவலுக்குள் ஆழ்ந்த அனுபவம் இல்லாமலேயே அவள் நடிக்க முயலுகிறான். கிறுஷ்ணரே தன் அனுபவங்களை நேரடியாக கொடுக்கிறார்.

நான் கடவுள் என்று கிறுஷ்ணர் அறிவிப்பது அவரது அஹங்காரத்தைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக அல்ல. நமக்கு அந்த சத்தியத்தைத் தெ உணர்த்துவதற்கு தான்.

அவர் அர்ஜுனனிடம் சொல்கிறார். தாள் கூறும் இந்த வார்த்தைகள் அர்ச்சு னுக்காகத் தான், என்று,

நாம் இப்பொழுது கீதையின் வரிகளையும் மூன்று கேள்விகளையும் பார்ப்போம்.

பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை ஒருவர் அனுபவமாக பெற முடியுமா? இந்த அனுபவம் பெற ஒருவருக்கு என்ன அடிப்படை தகுதி தேவை? ஒருவருக்கு நித அனுபவத்தின் பொழுது என்னதான் நடக்கிறது?

இந்த மூன்று கேள்விகளுக்கும் கிறுஷ்ணர் இந்த அத்தியாயத்தில் மிக அழகாக விளக்கம் தருகிறார்.

கேள்வி : சுவாமிஜி, இயேசுகிறித்து ஒரு கிறித்தவர் அல்ல என்றும் புத்தர் ஒரு பெளத்தரும் அல்ல என்றும் நீங்கள் எங்கோ சொல்லி இருந்தீர்கள். நீங்கள் இதைப்பற்றி விளக்க முடியுமா?

ஒவ்வொருமதமும் ஒரு ஞானியின் ஆழ்ந்த அனுபவத்தின்வெளிப்பாடு அவருடைய சொந்த அனுபவத்தைத் தனிப்பட்ட விதத்தில் வெளிப்படுத்திய விதமே அந்த மதம்.

அனுபவம் ஒன்றே. ஆனால் வெளிப்படுத்தல்கள் மாறுகின்றன. எல்லா வெளிப்பாடுகளிலும் பொதிந்துள்ள சத்தியம் ஒன்றே.

ஒவ்வொரு ஞானகுருவும், கிறுஷ்ணர், புத்தர், மகாவீரர், இயேசுகிறித்து அல்லது

'சுயன் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?'' என விசாரித்ததற்கு, 'சுயன் பெரிய ஞானக வேண்டுமென்றால் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலாவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவும் அன்புக்காகவும் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஒரு வெற்றியாளர்.

அவருக்கு அப்போதுதான் நிம்மதி. அதன் பின்னான என் களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுயன் கப்படுச் சொல்வீர்கள்?'

இந்த விஷயத்திற்கு, 'சுயான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென்று, என விரும்பினேன். எனவே என் பெரிய ஞானக

வேண்டுமென்றால் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிலாவாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து

யாராகிலும் போராடித்தான் ஒரே செய்தியைத்தான், நாம் விதியாசமாக கேட்கிறோம்.

கிறித்துவின் வெளிப்பாட்டிற்கு கிறித்துவம் என்றும், புத்தரின் போதனைகளுக்கு பெளத்தம் என்றும் அடையாளப்படுத்துகிறோம். ஒரே சத்தியத்தை வேறுவிதமாக இருப்பதாலும், மேலும் எதிர்மறையாக இருப்பதாலும் நமக்கு வேண்டியவாறு அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறோம்.

நாம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்பதற்காக ஞானகுருவின் பெயரில் சண்டையிடுகிறோம். மற்றும் கொல்கிறோம். எதற்காக ஞானகுருவின் பெயரால் கொல்கிறோம்? அவர் உண்மையான ஞானியே இல்லை.

கிறித்துவராகிய கிறித்துவின் வெளிப்பாடு அவருக்கு மட்டும் சொந்தமானது அல்ல. அது அவர் தன் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் வெளிப்படுத்திய பிரபஞ்சத்தின் சத்தியம்.

அதேபோல் புத்தர் அவர் அனுபவத்தினை வெளிப்படுத்தினார். அவை பெளத்தம் மதமாகிவிட்டது. பெரும் ஞானிகள் வெளிப்படுத்திய ஆழ்மிக உண்மைகள் எல்லா மனிதர்க்கும் சொந்தமான பிரபஞ்சத்தின் சத்தியங்களே.

நீங்கள் கிறித்தவர் என்பதையும், இயேசு கிறித்துவைப் பின்பற்றுபவர் என்று சிந்திப்பதையும் நிருத்துங்கள். பைபிளைப் படியுங்கள். இயேசு வெளிப்படுத்திய வெளிப்பாட்டிய சத்தியங்களாக உள்வாங்குங்கள்.

புத்தரின் வெளிப்பாட்டினை, குரானில் சத்தியங்களைப் போல்

636

இருபத்தைந்து வருடம்

637

புத்தரின் வெளிப்பாட்டினை, குரானில் சத்தியங்களைப் போல்

11.1

அர்ஜுனன் உரைக்கிறான்

இறைவா! படைப்பின் இரகசியத்தை பற்றி உனது ஞானத்தை கேட்பதனாலும், உனது மகிமையை கேட்பதாலும் எனது குழப்பமான எண்ணங்கள் மறைந்துவிட்டதாக உண்கிறேன்.

11.2

ஹே! கிருஷ்ணா!

சகல உயிர்களின் படைத்தலையும், அழித்தலையும் பற்றி உன்னிடம் இருந்து பிறகு நீங்கள் புரிந்து கொள்வீர்கள். இந்த பிரபஞ்ச சத்தியங்களில் வித்தியாச ங்கள் எதுவும் இல்லை என்பதை, கிறிஸ்து, கிறிஸ்தவத்தின் அடையாள சின்னத்தை (பழஹக்கின்ம்மஹன்) உருவாக்கவில்லை.

அவர் இறந்த பல நாற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகே அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் உருவாக்கினார்கள்.

புத்தர் சடங்கு சம்பிரதாய வழிபாட்டினை கண்டனம் செய்தார். இருந்தும் அவரை பின்பற்றுபவர்கள் அவரைக் கடவுளாக்கி அவர் உருவங்களை வழிபட்‌டனர்.

இந்த ஞானிகளின் பெயரில், அவரை பின்பற்றுபவர்கள் மற்றவர்களுடன் சண்டையிட்டனர். ஒருவரை ஒருவர் கொல்லவும் செய்தார்கள்.

இப்பெரும் ஞானிகளின் ஆன்மீக வெளிப்பாடு அவற்றை பின்பற்றுபவர்களுக்கு ஒரு லாபகரமான வியாபாரமாகிவிட்டது.

சொல்கிறோம், கிறிஸ்துவும், கிருஷ்ணரும் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்தார்கள் என்றால் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் ஆரத்தழுவி ஆனந்தப்படுவார்கள்.

எப்படி இருந்தாலும், கிருஷ்ணரின் மாடுகளும், கிறிஸ்துவின் ஆடுகளும் யாருடைய குரு உயர்ந்தவர் என்று சண்டையிட்டுக் கொள்ளும்!

11.3

புருஷோத்தமா!

என்னவாறு எல்லாம் நீ இருக்கிறாய் என்பதை நீ உறுதியாக அறிவித்து விட்டாய். அனைத்திலும் உன் தெய்வீக வடிவை காண விரும்புகிறேன்.

11.4

என்னால் காளனா முடியும் என்று

நீ நினைத்தால், யோகத்தின் இறையே! மறைபொருளின் சாரமே! உனது முடிவான பிரபஞ்ச தன்மையை எனக்கு தயவுசெய்து காட்டி அருள்வாயாக.

அநேக மக்கள் கிருஷ்ணனை அவதார புருஷராகவே கருதினார்கள். இந்த அழியாத்தில் தான் கிருஷ்ணர் தன்னை ஒரு அவதார புருஷனாக மட்டுமல்லாது இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் இருப்புத் தன்மையின் இயக்கமாகவும், மூலமாகவும் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.

அவரை எல்லா மூலங்களின் மூலமாகவும், எல்லா காரணத்தின் காரணமாகவும், எல்லா உலகங்களையும் எல்லா பிரபஞ்சங்களையும் வெளிப்படுத்துகின்ற மூலமாகவும் இருக்கிறார். முதலிலேயே கிருஷ்ணரிடமிருந்து, தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற அனைத்தையும் அர்ஜுனன் கேட்டு அறிந்து கொண்டான். அவனது கேள்விகள் அனைத்தும் மாயபட மறைந்து விட்டன; அவனது எல்லா சந்தேகங்களும், குழப்பங்களும் கரைந்துவிட்டிருந்தன.

மூண்டைய அழியாத்திலேயே, உண்மையில் தான் யார் என்பதை கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனுக்கு விளக்கிவிடுகிறார்.

அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணனின் தெய்வீகத் தன்மைபற்றியோ, மகிமை பற்றியோ, புரியாமல் இல்லை. (அத்ஹார்ஷம்)

கிருஷ்ணனின் மீது கொண்ட ஆழமான நம்பிக்கையின் அடிப்படையில்தான் நிராயுதபாணியாக இருந்தாலும், தன் குருவையே நதம் ஒட்டுபவராக இருந்து தவுமாறு அர்ஜுனன் தேர்ந்தெடுக்கிறான்.

துரியோதனனோ கிருஷ்ணரின் பிரமாண்டமான யாதவ படையையே தேர்ந்தெடுத்தான்.

[ERROR page 327 - NVIDIA client error]

என் மாயையை அகற்றி உன் தெய்வத் தன்மையை எனக்கு உணர்த்தி விட்டாய். நீ உண்மையில் யார் என்பதை எனக்கு காட்டுவாயாக என்று அர்ஜுனன் இறைஞ்சுகிறான்.

இருந்தும் அர்ஜுனன் தயங்குகிறான். அவன் அறிய விரும்பிய போதிலும், சத்தியத்தின் அனுபவத்தை தன்னால் தாங்க இயலுமா என்று சந்தேகம் கொள்கிறான்.

அர்ஜுனன் ஒரு சொற்றொடரில் தெளிவாக கூறுகிறான், கிருஷ்ணா, எல்லாவல் உன் வடிவத்தை, திரிசனத்தை பார்க்க முடியும் என்று நீ நினைத்தால் - இது அவனுடல் ஒளிர்ந்து இருக்கும் பயத்தை சுட்டிக் காட்டுகிறது.

அர்ஜுனனுக்கு இன்னும் சந்தேகங்கள் இருக்கின்றன. ஓம், அர்ஜுனனின் எல்லா எதிர்க்கலைகளும் அழித்துவிட்டதாக கிருஷ்ணன் கூறுகிறான். ஆனால் ஸ்ரீ ஹரி வடிவில் (டஃள்ள்ன்ன்ிறிபப்ப்ஃற்) அனைவரும் அர்ஜுனனின் முன் இருக்கிறார்கள்.

கிருஷ்ணன் சொல்வதை அர்ஜுனன் நம்புகிறான். ஆனால் அவனது புலன்களோடு உள்ள மனமோ அவனுக்கு வேறு கதை சொல்லிற்று.

மற்றவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பது முக்கியமில்லை ; நாம் என்ன நினைக்கிறோம் என்பது தான் முக்கியமில்லை ; நாம் பொறுப்புக்களை எடுத்துக் கொள்ள தயாராக இருக்க வேண்டும். என்ன வந்தாலும் அதனை எதிர்கொள்ள வேண்டும். எந்த ஒரு எளிய சத்தியமோ, அனுபவமோ, எதிராக வழங்கப்படுவது இல்லை. எனினில் அவ்வாறு பெறப்படுகிற சத்தியமோ, அனுபவமோ, மிகக் கடுமையான தொடர்ந்த முயற்சியும் உழைப்பிற்குப் பின் அடையும் பக்குவத் தன்மைக்கு எற்பபொருத்தமாக கொள்ளப்படுவதால், அவ்வாறு அடைந்ததை தக்கவைத்துக் கொள்ள முடியும்.

எங்கனாது பதிப்புகளில் ஒன்றான நாங்கள்

அறிந்த சுவாமிஜி என்ற தலைப்பிட்ட புத்தகத்தில் குருவின் கைகளில் என்ற அத்தியாயம் உள்ளது.

இங்கு அர்ஜுனன் கேட்டது போலவே, எப்படி, என் பக்தர்களில் ஒருவர், தொடர்ந்து ஆன்மீக அனுபவத்திற்காக என்னை நச்சரித்துக் கொண்டிருந்தார் என்பதை அந்த அத்தியாயம் ஒரு கதையாக விளக்குகிறது.

நான் அவரை தியானம் செய்ய அறிவுறுத்தினேன். ஆனால் அவரோ ஆன்மீக அனுபவத்திற்காக என்னை வற்றுச்சினார். ஆன்மீக அனுபவம் எப்படி ஒரு தேங்காயை துாக்கிக் கொடுப்பது போல் இல்லை! பெறுபவர் அதை தக்க வைத்துக் கொள்ள பக்குவத்தில் இருக்க வேண்டும். இப்படியே ஆரும்போதும் சென்று விட்டது. நான் தியானம் செய்ய என்ற அறிவுரையை அனுசரிக்கவும் இல்லை. தேடாது அந்த பக்குவம் கேட்டபதை நிறுத்துவதும் இல்லை. மேலும் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார். நேரம் வந்துவிடது என்று நான் முடிவெடுத்தேன்.

இருந்து நாட்கள் படித்த படுக்கையாக கிடந்தார். நான் போசிக்காமல் அவருக்கு அந்த அனுபவத்தை வழங்கியதாக வேறு புலம்பிக் கொண்டிருந்தார்.

2005-ல் விமலானந்தத்தில், சாரதாம் என்னும் இடத்திற்கு (புனித தலங்கள்) புனித யாத்திரை சென்ற போது, அமெரிக்காவில் இருந்து வந்த ஒரு பக்தை பகாவத பாபாஜி -ன் தரிசனத்தை அடிக்குமாறு கேட்டு கொண்டிருந்தார். பாபாஜி பரமஹம்ஸ யோகானந்தா வின் பரமகுரு ஆவார். பரமஹம்ஸின் ஆத்மகதை அப்பகுதியில் அவர் அழிவில்லாமல் நிரந்தரமாக வாழ்பவர். நான் தியானத்தில் ஆழ்ந்து இருந்த பொழுது அவர் என்னை கடந்துசென்ற நேரத்தில் பரமஹம்ச நித்யானந்தா என்று என் பெயரைச் சொல்லி என்னை ஆசீர்வதித்தார். ஆகவே அவர் உண்மையில் என் வம்சத்தின் பரமகுரு ஆவார்.

அம்மா, நான் செய்வதற்கு எதுவும் இல்லை. ஆனால் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை

இருந்தால் பாபாஜி காட்டி தருவார் என்று நான் கூறினேன். கெளரிகுண்ட்-ல் இருந்த கேதார்நாத்-க்கு மட்டக் குளிரையில் அமர்ந்து சவாரி செல்கையில் பாபாஜி கடந்து சென்றதை அவர் பார்த்தார்.

அவர் என்னிடம் இதைக் கூறிய பொழுது, அவர் கைகளைப் பிழித்துப் பார்த்தபின், உண்மையிலேயே அந்த அனுபவம் பெற்று இருக்கிறார் என்று அறிந்தேன். அந்த சக்தியின் பலனை சிலகாலம் அவர் அனுபவித்துக் கொண்டு இருப்பார் என்று கூறினேன்.

அந்த ஆழமான சக்தியின் அனுபவத்தை சரிசெய்து கொள்ள அவர் உடலுக்கு ஆறுமாத காலம் ஆகியது. ஆழமாக காலத்திற்கு பிறகு அமெரிக்காவிற்கு நான் சென்ற போது அவர் குணப்படுத்தப்பட்டார்! (ஒப்புக்கொள்)

என்றால் உன் பிரபஞ்ச வடிவத்தை காண இயலும் என்று நீ என்னிடமோ, பரமாத்மாவோ, உள் முகூரடி இல்லாத, யாதுமாகி இருக்கும் பிரபஞ்ச தன்மையை எனக்கு காட்டுவாயாக என்று இங்கு அர்ஜுனன் கூறுகிறான்.

அனுபவத்திற்குள் நுழையும் முன்பு எது வந்தாலும் ஏற்றுக் கொள்ளும் தைரியம் உங்களுக்கு வேண்டும், என்பதை தெய்வ செய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஒரு வருட காலமாக தியானம் செய்ய ஆரம்பித்த பிறகு, எல்லைகளில்லா தன்மையை அனுபவிக்கத் தொடங்கிய மக்கள் நான் அறிவேன். அவர்கள் பயந்து, நடுங்கி விடுகிறார்கள். தங்களை இழந்து விடுவோமோ என்றும் பயப்படுகிறார்கள்.

தியானம் என்பதே எல்லைமில்லா தன்மையில் அனுபவத்தை வழங்கக்கூடியது என்று நான் அவர்களிடம் கூறினேன். இது எப்படி என்றால், உங்கள் வீட்டிற்கு ஒரு விருந்தினரை அழைக்க படாதபாடு பட்டு பிறகு, அவர் வந்தவுடன் அவரின் வருகையைப் பார்த்து ஆச்சரியமடைவதை போன்றது. பல்வேறு நிலைகளில், இந்த அனுபவத்தைக் முதல் முறையாக அடையும் மக்கள், பயந்து நடுங்கி தப்பித்துச் செல்லவே முயற்சிக்கின்றனர்.

நிறைய சந்தர்ப்பங்களில், இருள் தியானம் முதல் நிலை மற்றும் இரண்டாவது நிலைகளாக தியான முகாம்களில் இருள் தியானம் நடத்தப்படும் பொழுது, மக்கள்

தங்கள் உடல் உணர்வை இழந்து விடும் நிலைக்கு வருகின்றனர். அவர்கள் பயந்து அந்த அனுபவத்துடன் போக மறுத்து விடுகின்றனர்.

தியான வகுப்பு முடிந்த பின்னர் என்று என்னிடம் கூறுகின்றனர். ஆனால் அப்பொழுது எல்லாம் முடிந்து விடுகிறது. அவர்கள் அந்த வாய்ப்பை இழந்து விடுகிறார்கள்.

மந்திரங்களை தீவிரமாக ஜபிப்பவர்களும் கூட இதே போல தான். இறைசக்தி அவர்களுக்கு அனுபவத்தை வழங்க தொடங்கும் போது, பயந்து நடுங்கி நிறுத்திவிடுகிறார்கள்.

நீங்கள் இறைத்தன்மையின் மீதோ, ஒரு மந்திரம் அல்லது கடவுளின் மீதோ தியானிக்கும் பொழுது தரிசனமோ, காட்சியோ கிடைக்கும் வேளையில் தப்பிக்க முயற்சிக்காதீர்கள்.

(தெய்வத்தின்மை ஒருபோதும் தொந்தரவு செய்யாது. உங்கள் பயமே உங்களை தொந்தரவு செய்கிறது).

உங்களுக்கு அனுபவம் நிகழும்போது தைரியமாக அதனுடன் செல்லுங்கள். கடவுளுடன் எதுவுமே அதிகப்படியானது இல்லை. (சர்ட்டிபிகேட் ன்னு ஒரு நிற்ர்ம்ளீட்) இராமகிருஷ்ணர்கள்வேகமாக, அமிர்தசாகரத்தை, அமிர்தத்தின்கடல் பார்க்க நேரிட்டால், அதிலிருந்து எப்படி குடிப்பாய்? விவேகானந்தர் கூறுகிறார், தான் ஒரு சில (சப்த) ஆறு மாசம், கடலின் ஓர்த்தில் அமர்ந்து மெதுவாக குடிக்க ஆரம்பிபேன் என்று இராமகிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.

முட்டாள், அதன் உள்ளே குடித்து குடி! விவேகானந்தர் தான் இறந்துவிடுவோம் என்று அச்சமடைகிறார். இராமகிருஷ்ணர் மிக அழகாக கூறுகிறார்,

அது அமிர்தத்தின் கடல், நீ எப்படி இறப்பாய்?

அமிர்தம் என்றால் இறவாத தன்மையை அளிக்கும். அதை பருகுவதால் நீ இறக்க முடியாது. அழிவில்லா, நிலையான கடலில் குடிப்பதால் நீ எப்படி இறக்க முடியும்?

‘கடல் அப்படிச் சொல்கிறதா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெரிய ஜாதி என்று வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே நானு கண்டவர் என் நத்தை. கனவே நினைமாக இடால், கண்டவன் நத்தைக் கொள்ளப் பொருள், இதை அனைத்தையும் சொல்லித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏற்கனவே இருந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

644

645

ஆகவே, ஆன்மீகத்தில் எதையும் அதிகப்படியாக செய்வதற்கு கவலைப்படவேண்டாம். ஆன்மீக சக்தியிலும் ஆன்மீக அனுபவத்திலும் அதிகப்படியான அதீதமாக என்று சொல்வதற்கு ஏதும் இல்லை. அதிகப்படியானபக்தியோ, அதிகப்படியான தெய்வத்தன்மையோ, ஆன்மீகமோ, ஆனந்தமோ என்று ஒரு போதுமே இருக்க முடியாது. அந்த நிலையில், எந்த அனுபவமும் இயல்பானதே, தேவையானதே. அர்ஜுனன் இங்கு கூறுகிறான், என்னால் உன் பிரபஞ்ச வடிவத்தை காண இயலும் என்று நீ என்ணினால்...... அர்ஜுனன் அனுபவத்தை அடைய விரும்பினானும் கிருஷ்ணரிடமே பொறுப்பை கொடுத்து விடுகிறான். அவன் விரும்புவது இனிப்பை, சர்க்கரை நோயை அல்ல! இயல்பாகவே, தெய்வீகம் என்னும் இனிப்பு உங்களை ஒருபோதும் சர்க்கரை நோயாளி ஆக்குவதில்லை. இந்தியாவில் வாழ்ந்த இராமானுஜச்சாரியார் என்னும் துறவி வாழ்ந்த மேலக்கோட்டை என்ற இடத்திற்குச் செல்ல எனக்கு ஒரு சந்தர்ப்பம் வாய்த்தது. அங்கே வழங்கப்பட்ட பிரசாதம் (கடவுளுக்கு படைக்கப்பட்ட உணவு) பிறகு மக்களுக்கு வழங்கப்படும் உணவு) பர+சாதம் - பிரசாதம் ஆகிறது. பர அல்லது பிர என்றால் பிரம் ஆகும். சுவையாகவும், அதீத இனிப்பாகவும் இருந்தது. அதை உண்ணும் பக்தர்களுக்கு சர்க்கரை நோய் (நீரிழிவு நோய்) வந்துவிடமோ என்று பயந்தேன். ஆனால் தினமும் அந்த பிரசாதத்தை உண்ட போதிலும் அந்த தினிரில் யாருக்குமே சர்க்கரை வியாதியே வந்தது இல்லை என்பது என்னை சற்றே ஆச்சரியப்பட வை த்தது! பிற்பகொள்ளங்கள். (கடவுளுக்கு படைக்கப்பட்ட உணவு சக்கியூட்டப்பட்டு, 'சதன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற ஊட்டல், பொருள், ஆவி களைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழக் க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் அமிர்தமாகமாறியிடுகிறது. படைக்கப்படும் போது உச்சரிக்கப்படும் மந்திரங்கள்பிரசாதத்தை சுத்தம் செய்து சக்கியூட்டுகிறது! தண்ணீர்பீயூசெய்யப்பட்டஒருமுழுக்கியமான ஆராய்ச்சியாளப் பற்றி நான் உங்களுக்கு சொல்ல வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். நான் இதனை உங்களுக்கு முன்பே சொல்லி இருக்கலாம். அதை மறுமுறையும் சொல்லும் அளவிற்கு முக்கியத்துவம் வாய்த்தது. ரட்ஹற் றிங் ஆப்பங்கல் கர் ஜந் ந்யர்ஜ்? என்ற ஆங்கில படத்தில், அண்மையில் வெளியிடப்பட்டு இருக்கும் பட்ங் என்க்க்ய் மீப்ளளருங்ங்ள ண்ய் ஜஹர்ங்ஙும் (க ஹரிணன் மேலேஜஸ் இன் வாட்டர்) என்ற புத்தகத்தைப் பற்றி விவாதிப்பார்கள். டாக்டர். மசாரு எமோடோ என்ற ஜப்பானிய மருத்துவர், அன்பு, ஆராதனம், மகிழ்ச்சி என்று குறித்த ஒட்டப்பட்ட சில கோப்பைகளில், தண்ணீர் எடுத்து அதன்முன் டாக்கார்ந்து மறுமுறையான வார்த்தைகளை சொல்லி ஆராய்ச்சி செய்தார். அதேபோல, வேறு சில கோப்பைகளில் தண்ணீர் எடுத்து போர், வன்முறை, கோபம் என்னும் எதிர்மறையான வார்த்தைகளை ஒட்டி, அந்த எதிர்மறையான வார்த்தைகளையும் பேசினார். பின்னர்-அந்த கோப்பைகளிலுள்ளதண்ணீரை உறையச் செய்து, ணுன் பெருக்கி மூலம் பார்த்து அந்த பனிக்கட்டிகளை படம் பிடித்தார். அதிர்ச்சியத் தக்க முடிவுகளை பெற்றார். நேர்மறையான வார்த்தைகளை உள்வாங்கிய தண்ணீரிலிருந்து, உருவாகிய பனிக்கட்டிகள் ஜொலிக்கும் நகைகளைப் போல, அழகான வைரங்களைப் போல காட்சி அளித்தன. எதிர்மறையான வார்த்தைகளை உள்வாங்கிய தண்ணீரிலிருந்து உருவான பனிக்கட்டிகள், பார்ப்பதற்கு அசிங்கமாக தோற்றமளித்தன. மசாரு 'சதன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற ஊட்டல், பொருள், ஆவி களைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழக் க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

646

647

[ERROR page 331 - NVIDIA client error]

[ERROR page 332 - NVIDIA client error]

[ERROR page 333 - NVIDIA client error]

எல்லா பக்தர்களும் சரணடைந்தவில்டதாக உரிமை கொண்டாடுகிறார்கள். நான் அவர்களை ஆசிரமத்தில் வந்து தங்குமாறு கூறினால், ஒரு நூறு சமாதானங்களை கண்டுபிடிப்பார்கள். அவர்கள் என்னுடன் வந்து வாழ்வதால் என் வாழ்க்கை எந்தவிதத்திலும் மேம்பாடு அடைவதில்லை. மாறாக அவர்களது சொந்த நலனுக்காகவே நான் அவர்களை ஆசிரமத்தில் வந்து தங்குமாறு கூறுகிறேன். சரணாகதி பற்றிய எல்லா பேச்சுகளும் கற்பனையான தத்துவ கோட்பாடுகளே. உடல்ரீதியான/பொருளாதார ரீதியான லாபம் தரக்கப்பட்ட அடுத்த விநாடியே அல்லது தரக்கப்படாநாக நிலைக்கும் அடுத்த விநாடியே எல்லா சரணாகதியும் ஆவியாகி மாயமாக மறைந்து போகின்றது. என் ஒவ்வொரு சீடனும் எங்கிருக்கிறான் என்பதும் அவர்களால் எவ்வளவு துாரம் செல்ல முடியும் என்பதும் அவர்களின் சக்தியை அவர்கள் உணர எவ்வளவு துாரம் அவர்கள் தள்ளப்பட வேண்டும், கடக்க வேண்டும் (இறுமை கூறும் லட்சங்கள்) என்பதும் எனக்குத் தெரியும். இதனால்தான், அவர்களில் பலர் ஆசிரமவாசிகள் ஆகவேண்டும் என்ற விருப்பம்போதும், காவிதாடை அணிய வேண்டும் என்று விருப்பம் தெரிவிக்கும் போதும் நான் மறுக்கிறேன். எல்லெனில் அவர்கள்தயாராக இல்லாததால், இரக்கத்தின் காரணமாகவே நான் மறுக்கிறேன். ஆனால் சிலர் வலியுறுத்திக் கொண்டே இருப்பார்கள். அவர்களிடம் அந்த குணங்கள் இருப்பதாக வலியுறுத்துவார்கள். (பக்தி யோக்ஞர்கள் ற்ப் ந்ட் ற்புள் ஸ்ல் ஜடாஹற் ண்ற ந்ஹன்ற்) முடிவாக, உங்கள் விதியை நீங்கள்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும். எனவே நான் மனமிரங்கி உதவுகிறேன். உங்களில் சிலர் அந்த சிறு விரலை பிடித்துக் கொண்டு நீந்தி கரையேறி விடுகிறீர்கள். உங்களுக்கு அந்த துணிச்சலும் அதை நிறைவேற்றிக் காட்டும் தீர்மானமும் இருக்கிறது.

அது உங்களுடைய அற்புதம் ; நான் உங்களுக்கு ஒரு வழிகாட்டியாக மட்டுமே இருக்கிறேன். ஆனால் உங்களில் பலர் என்னையே சுமக்கச் சொல்கிறீர்கள். இது சாத்தியமில்லை. உங்கள் கடும் உழைப்பால் உருவாக்கப்பட்டால் ஒழிய அந்த பாதை மதிப்பிற்குரியதாக இருக்காது. உங்கள் முயற்சி என்று நீங்கள் நினைப்பது கூட உண்மையில் உங்கள் முயற்சி அல்ல. ஆனால் நீங்கள் எல்லா நினைக்கிறீர்கள் என்பதே முக்கியமானது. (பகுற்றந் ய்ள்) மணலில் பதிந்த கால்தடங்கள் (ஹூற்றல்ழண்ய்ள்ள்ர் ர்ப் ற்ட்ங் ற்லுற்ய்க்) என்ற இந்த கதையை நீங்கள் முன்பே படித்து இருக்கலாம். இது ஒரு அழகான கதை. பாலைவனத்தில் ஒரு மனிதன் வழிதவறி தனியாக தவித்துக் கொண்டிருந்தான். உதவி கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையைக் கூட இழந்து விட்டான். இயேசுவே, என்னை சுமந்து இந்த பாலைவனத்தில் இருந்து வெளியேற்றிவிடுங்கள் என்று கெஞ்சி அழுகிறான். பதிலேதும் இல்லை. மேலும் நம்பிக்கையுடன் வருத்தமுடன் நடக்கிறான். முடிவாக பாலைவனத்தின் கடைசியை அடைந்துவிடுகிறான். பின்னர் இயேசுவை பார்த்து குற்றம் சாட்டுகிறான். கடவுளே, நீங்கள் மிகவும் கருணையில்லாமல் இருக்கிறீர்கள். எனக்கு உங்கள் துணை தேவைப்பட்ட பொழுது எல்லாம், நீங்கள் பதிலுக்கவே இல்லை. நீங்கள் என்னை ஆதரிப்பீர்கள் என்று நம்பி இருந்தேன். மணலில் உங்கள் காலடித் தடங்களை எக்கட்டுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருந்தேன். ஆனால் ஒரு ஜோடி காலடித் தடங்களை தான் பார்த்தேன். எனக்குத் தேவைப்படும் போது நீங்கள் எங்கே இருந்தீர்கள்?.

“கடின அப்பளம் சொல்கிறான்??” என விழித்ததற்கு, “நான் பெரிய தவறு வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் எல்லை தாண்டி, தவறான வழியில் சென்று என்னைப் பழிக்க லவத்தான். வெற்றிக்கு உரியமனித்தான்.”

இருபத்தைந்து வருடம்

11

ஒரு குறள் ஒலித்து, எழும்பட் டேனோ! நான்தான் உள்ளைசுமந்து கொண்டிருந்தேன். நீ பார்த்த அந்தக் காலடித் தடங்கள் என்னுடையது தான். கடவுள் உங்களுக்காக தனது (யஜ்ஞன்ரண்யின்) இலஹ்மிக்) அடையாள அடையையைக் கொடுப்பது இல்லை. உங்களிடம் இருந்து அவருக்கு எதுவும் தேவையில்லை. நீங்கள் மிக அரிதாகவே நன்றி செலுத்துவீர்கள் என்பதையும் அவர் நன்றாக அறிவார். நீங்கள் வேண்டியது கிடைக்காதபொழுது குறை கூறுகிறீர்கள். ஆனால் கிடைத்தத், கிடைத்துக் கொண்டிருக்கும் பலப்பல நன்மைகளுக்கும், நீங்கள் ஒருபோதும் கடவுளுக்கு நன்றி கூறவே இல்லை! எது நடந்தாலும், கிடைத்ததாலும் கிடைக்காததாலும் நீங்கள் கடவுளிடம் நன்றி கூறவேண்டும். மூன்றாவது கண் பகவான் கூறுகிறார். ஹே பார்த்தனே, விதவிதமான, மாறுபட்ட வண்ணங்களிலும் வகைவகையான தெய்வீக வடிவங்களிலும் வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நுற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான எனது வடிவங்களைப் பார். ஹே பரதனே, பார், குரியனையும், வசு, ருத்ரன், அஸ்வினி, மாருதி மற்றும் ஒரு போதும் நீ பார்த்தே இராத அற்புதங்களைப் பார். ஹே அர்ஜுனா!, அசைகின்ற மற்றும் அசையாத எதையெல்லாம் பார்க்க 'சுன் அப்பட்ச் சொல்கிறீர்கள்??' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என நினை. கனவு நிறைவேற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

11

விரும்புகிறாயோ அனைத்தும் இந்த உடலில் பூர்ணமாக இருப்பதைப் பார். 11.8.உன் ஸ்தூல உடலில் உள்ள கண்களினால் என்னுள் இவை அனைத்தையும் நீ பார்க்க முடியாது. உனக்கு தெய்வீக கண்களை நான் அளிக்கிறேன். என் தெய்வீக சக்தியைப் பார்! இந்த முழு அத்தியாயத்தில் விஸ்வரூப தரிசனத்தை விளக்கப் போவதற்கு, மிகச் சிறுகமாக இந்த வரிகளில் சூட்சும பகவான் விளக்கி விடுகிறார். இது முழுவதுமே ஒரே பாடலாக பாடித்து பரிந்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும். கிருஷ்ணன் கூறுகிறார், ஹே பார்த்தனே, எனது நுற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீக வடிவங்களிலும், மாறுபட்ட வண்ணங்களிலும், இருக்கும் வித்தியாசமான தெய்வீக வடிவங்களே பார். ஹே பரதனே, குரியன், வசு, ருத்ரன், அஸ்வினி குமார்கள், மாருதி மற்றும் யாருமே பார்த்தே இராத அற்புதமான படைப்புகளாக தெய்வத்தின்மை வெளிப்பட்டு கொண்டிருப்பதைப் பார். விஸ்வரூபதரிசனத்தைத அளிக்கும் முன்பு கிருஷ்ணன் மிகவும் முக்கியமான, அழகான ஒரு வாக்குமூலத்தை அளிக்கிறார். ஓ அர்ஜுனா! இந்த வடிவைப் பார்ப்பதற்கு, திவ்ய நேத்ரம் என்றழைக்கப்படும் மூன்றாவது கண் உனக்குத் தேவை. என்னைப் பார்ப்பதற்கும் அநுபலித்து உணர்வதற்கும், தெய்வீக கண்களை நான் அளிக்கிறேன். இந்த வரிகளில் இருந்து விஸ்வரூப தரிசனத்தை பிரபஞ்ச வடிவத்தில் காட்சி -யை சூட்சும கிருஷ்ணன்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் ஏந்கு வேலை தேடினார் தான் விளம்பரக் குத்தகைதாரன் அவர் ஒருவர்த்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு எப்போதும் தெரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சுன் அப்பகச் சொல்கிறீர்கள்??' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என நினை. கனவு நிறைவேற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

பகவான் வழங்கக் துவங்குகிறார்.

கிருஷ்ணர் கூறுகிறார், ஓ அர்ஜுனா, படைப்பில் என்னவெல்லாம் உள்ளதோ, அந்த அசையும், அசையாத உயிர்கள் அனைத்தையும், சாதாரண மனிதன் பார்க்கவே முடியாத பிரபஞ்சத்தையும், மிக உயர்ந்த ஞானிகளும் ரிஷிகளும் கூட பார்த்திராத, அறிந்திராத படைப்புகளையும் நீ பார்க்க ஆரம்பிப்பாயாக!

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரின் உயிர் நண்பன். ஒருவர் மீது மற்றொருவர் மிகவும் ஆழமான நட்பு கொண்டிருந்தனர். சிறுவயதிலிருந்தே இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அறிந்து இருந்தனர்.

பாண்டவர்களுடனும் , கௌரவர்களுடனும் நெருக்கிப் பழகி இருந்தாலும், அர்ஜுனனுடனான கிருஷ்ணரின் பந்தம் பிரத்தியேகமானது. (சிறுபிள்ளை தன்மை வாய்ந்தது)

இந்த நட்பிற்கெல்லாம் பேரலாக, அர்ஜுனன் ஒரு பக்திசாலியான, கற்றறிந்த தன் சுயமான இறைநுடனும், வலிமையும் வீரமும் மிக்க மனிதனாக விளங்கினான்.

கிருஷ்ணரின் உண்மையான ச த்தியமான தன்மையும், அவரின் பல்வேறு சொருபங்களையும், பரிமாணங்களையும் பற்றி உணரக்கூடிய விழிப்புணர்வை, அர்ஜுனனின் ஆழ்ந்த நட்போ, புத்திசாலித்தனமோ அல்லது அறிவோ கொடுக்க முடியவில்லை.

மனிதர்கள் கேட்டிராத பல்வேறு வடிவங்களும், பலவிதமான வெளிப்பாடுகளும் உள்ளன.

கிருஷ்ணர் அர்ஜுனன் மீத கொண்ட எல்லையில்லா இரக்கத்தினாலும், அன்பினாலும் அவனுக்கு இதுபோன்ற அதிசயமான, அற்புதமான எல்லா வடிவங்களையும் காண்பிக்கிறார்.

இது ஒரு அற்புதமான நிகழ்ச்சி. விஞ்ஞானத்தில் இன்று நாம் கண்டுருக்கும் அதீத வளர்ச்சியினால் பூமியில் நந்த ஒரு மூலையில் எது நடந்தாலும் மனிதனால் அதை பார்க்க முடியும்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா? கூடுள் எறுத என்ற ஒரு அற்புதமான மென்பொருள் (ஒள்ச்சிஹவைம்) உள்ளது. இதன் உதவியால் இந்தியாவின் எந்த மூலையிலிருந்தும் உள்ள இராமத்தில் உங்கள் வீடு இரு;நதாலும் உங்களால் அதைப் பார்க்க முடியும்.

நீங்கள் பிடிதி ஆளரமத்தைக் கூட பார்க்க முடியும். உங்களால் அனைத்தையும் பார்க்க முடியும்.

ஆனால் பிரபஞ்சத்தின் மற்ற பகுதிகளில் என்ன நடக்கிறது என்பதை மனிதன் பார்ப்பதற்கு எந்த ஒரு மென்பொருளோ, தொலைநோக்கியோ, கருவியோ இது நாள்வரை கண்டுபிடிக்கப்பட வில்லை.

இப்பொழுது கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனுக்கு பிரபஞ்சம் முழுவதிலும் எந்னதான் நடக்கிறதென்பதை பார்ப்பதற்கான சக்தியைக் கொடுக்கிறார்.

நிகழ்காலத்தில் மட்டுமல்லாது, கடந்தகாலத்திலும் நடந்தது, எதிர்காலத்திலும் நடப்பது, நடக்கப் போவது என அனைத்தையும் பார்ப்பதற்கு சக்தியை அளிக்கிறார்).

இந்த முழு அத்தியாயத்தின் சாரமாக மீண்டும் இதே மூன்று கேள்விகளும் இங்கு உள்ளன.

தெய்வீக வடிவை காண முடியுமா?

தெய்வீக வடிவை காண அடிப்படை தகுதி என்ன?

தெய்வீக வடிவத்தை பார்க்கும்போது உண்மையில் என்ன நிகழ்கிறது?

நான் உங்களுக்குத் தெளிவத் தெரிவாகவே கூறுகிறேன்.

தெய்வீக வடிவை காண்பது சாத்தியமே. இந்த பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை அனுபவித்த நிறைய ஞானமடைந்த

13

இருபத்தைந்து வருடம்

குருமார்கள் இருக்கிறார்கள். என் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தைக் கூறுகிறேன். ஒன்பது வருட காலநீண்ட தவத்திற்குப் பிறகு, நான் ஒரு கட்டடத்தில் முற்றிலுமாக எமாற்றமடைந்து இருந்தேன். ஆன்மீக புத்தகங்களைப் படிப்பதிலும், இதுகாறும் பல்குவறு ஞானிகளால்வழங்கப்பட்ட ஞானக்கருத்துக்களைள்ளவர்க்கி செயல்படுத்திவாழ்ந்தும், எனக்குள் ஞான அனுபவி அற்படாததினால், என் முழு வாழ்க்கையையும்வீணாகி வியர்த்தமாகிவிட்டதோ என்று கூட எங்க ஆரம்பித்தேன். ஞானமடைதல் என்று ஒன்று உண்மையிலேயே இருக்கிறதா அல்லது என் முழுவாழ்க்கையையுமே வியர்த்தமாகிவிட்டதா? என்று கூட எண்ணினேன். கடும் தவம் இயற்றுவதிலும், ஆன்மீக சாதனைகளை செய்வதிலும்என் முழு வாழ்க்கையையும், இளமையையும் கழித்து வீணடித்துவிட்டேனோ என்றுகூட பயந்தேன். இத்தனை தியாகத்திற்கும் இது தகுயியதானது தானா? என்றும் எண்ணினேன். ஒரு காலக்கட்டத்தில், நான் சட்டென்று தீவிரமான மனச்சோர்வுக்கு உள்ளானேன். உண்மையில் அது மனச்சோர்வு அல்ல என்பதை நான் பிற்காலத்தில் உணர முடிந்தது. அது ஒரு நம்பிக்கை இழந்திருந்த தருணம். ஒரு ஆழமான சுய தேடுதலும், ஞானம் அடைந்தே ஆகவேண்டும் அல்லது சாகவேண்டும் என்ற தீவிரமும் இருந்தகுழந்தை. சத்தியத்தை உணரும் முன்பாக ஒருவர் இந்த நிலையை அடைந்தேதீர வேண்டும் என்று இப்பொழுது நான் அறிவேன். ஆன்மீக சாதனைகள் என்ற எவை/யெல்லாம் செய்யப்பட வேண்டுமோ, அவைஅனைத்தும், ஒரு துளி மீதம் இல்லாமல் செய்யப்பட்டுவிட்டது. 'ஞான் இப்படிச் சொல்லக் கூடாது?' எனவிசாரித்தற்கு, 'ஞான் பெரிய ஞானவேண்டுமோ' என்ற தவிர்க்க இயலாத கனவிகண்டவர் எல் தந்நை. கனவை திருமாற்க உடல்,பொருள், இவி இன்னதைச் செயல்வித்துஎன்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்குஉட்கமலிந்தார்.'

13

இருபத்தைந்து வருடம்

எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு சமயத்தில் ஆறு அடி விட்டம் கொண்ட வட்டமான நெருப்பு மூட்டி, தாங்கமல் இருப்பதற்காக இவ்வாறு தீ ஜ்வாலைக்கு உள்ளேஅமர்ந்து கொண்டு, தொடர்சியாக இரை நாமத்தை ஜபித்துக் கொண்டிருந்த ஆத்மசாதனையும் கூட செய்து முடித்திருந்தேன். இப்படிப் யாகம் எனச்சிக்கு முடிந்த வரையில் சிறந்த பலநூறு வழிமுறைகளையும், தியான நூற்பகங்களையும் முயற்சித்தேன். இருந்தும் எனக்கு எதுவுமே நிகழாததால், நான் ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன். ஞானமடைதல் என்று ஒன்று இல்லவே இல்லை. அல்லது அது என்னால் பெறமுடியாத ஒன்றாக இருக்கவேண்டும் என்றும் முடிவெடுத்தேன். ஞானமடைதல் என்பது சிலர், மணித குலத்தை எமாற்றுவதற்காகவும், அவரவரின் அகங்காரத்தை பூர்த்தி செய்து கொள்வதற்காகவும்தான் பயின்பட்டதேதவிர, வேறு ஒன்றுமே இல்லையோ என்றுகூட நான் தீவிரமாக சிந்திக்க ஆரம்பித்துஇருந்தேன். இந்த முழு அனுமப்பின் மீதும் நம்பிக்கை இழந்து சந்தேகம் கொள்ளஆரம்பித்தேன். யாரெல் வாழ்ந்தனால் முழுதும் எனக்கு உற்சாகத்தையும், துணிவையும்அளித்தாரோ, யாருடைய திருஉருப் படத்தை தினமும் பூஜித்தேனோ, அந்தபரமஹம்சர் சிலோமிகளின் படத்தை, வெறுப்பு, கோபம், மனச்சோர்வு, எமாற்றம் போன்ற உணர்வுகள் கலந்த என்னுடையல் துரண்டப்பட்டு, நான் துக்கிஎறிந்தில், அந்தப் படத்தின் கண்ணாடி உடைந்தது. நான் அப்பொழுது மத்திய பிரதேசத்தில் ஒம்காரேஷ்வரில், ஒரு காட்டில் தங்கிஇருந்தேன். அது நர்மதை நதியின் கரையில் இருந்தது. எண்ணிடம் ஒரு ஜெபமாலை இருந்தது. அதன் உதவியுடன் எனுபிரார்த்தனைகளையும், ஆன்மீக சாதனைகளையும் செய்வது வழக்கம். அத் மாலைஎன் உள்முக்காய் இருந்தது. அதை மிகுந்த மரியாதையுடன் தொடர்ந்து என் கூடவேவைத்திருந்தேன்.'

13

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஞான் இப்படிச் சொல்லக் கூடாது?' எனவிசாரித்தற்கு, 'ஞான் பெரிய ஞானவேண்டுமோ' என்ற தவிர்க்க இயலாத கனவிகண்டவர் எல் தந்நை. கனவை திருமாற்க உடல்,பொருள், இவி இன்னதைச் செயல்வித்துஎன்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்குஉட்கமலிந்தார்.'

என் கோபத்திலும், துக்கத்திலும் அந்த ஜெபமாலையை நான் நதியில் தூக்கி எறிந்தேனோடு மட்டுமில்லாமல் அந்த மந்திரத்தையும் என் மனதில் இருந்தே வெளியேற்றினேன். இனி தியானமும் (இல்லை. ஆன்மீகமும் இல்லை ; எல்லாம் போதும்! என்று முடிவெடுத்தேன். ஞானமடைந்த குருமார்கள் என்று அழைக்கப்பட்டவர்களால் நான் பட்டபாடு போதும். எல்லாவற்றையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டேன். பின்பு, நர்மதை நதியை நோக்கி கண்களை மூடியவாறே நடக்க ஆரம்பித்தேன். அந்த இடத்தில் நதியின் ஆழும் மேடும் ஒரேயடியாக இருக்க வேண்டும். கண்களை மூடியவாறே நடந்து கொண்டு இருந்தேன். பயம் என்னை உலுக்கினாலும் நான் தொடர்ந்து நடந்தேன். கண்களை திறந்து பார்த்தபோது, நதியின் மறுகரையில் இருந்தேன்! இன்று வரையில் என்ன நடந்தது என்றே எனக்கு புரியவில்லை. வழி நெடுகிலும் பாறைகள் இருந்தனவா? அல்லது நான் மிதந்தேனா அல்லது நதி தான் பிளந்து வழிவிட்டதா? என்று எல்லாம் எனக்கு புரியவில்லை. ஆனால், மறுபடியும் அந்த நதியில் நடந்து போகும் தெரியும் மட்டும் எனக்கு இல்லை என்பது தெரிந்தது! நான் நடக்க இடத்தை இருக்கும் பகுத்தில் இருக்கும் பாலத்தை அடைவதற்கே பல மைல் தூரம் நான் நடக்க வேண்டி இருக்கது! இந்த சம்பவம் நடந்த பழாவது நாள் ஞானமடைந்த குருமார்களின் விளையாட்டில் நானும் சேர்ந்துவிட்டேன். ஞானமடைதல் எனக்குள் நடந்துவிட்டது.

ஞானமடைதல் என்றும் அனுபவமும், பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் அனுபவமும் என்னுள் இயல்பாக நடந்தது. அதன்பிறகு அது ஒரு போதும் என்னைவிட்டு போகவில்லை. இந்த அனுபவத்தை உணர முடியுமா? என்ற கேள்விக்கு மணிதர்களின் பேரிலான ஆழமான அன்புத் தன்மையில், முடிவான நிச்சயமான பதிலாக, ஆம், கண்டிப்பாக அனுபவப்பட முடியும் என்பதே. உங்களைப் போன்றே இருந்த நான், எளிமையான இந்த சத்தியத்தை மிகவும் பணிவுடன் கூறுகிறேன். ஆம், உண்மையாக சத்தியமாக உணர முடியும். இதுதான் ஸ்திரமான சத்தியம் ; இது அனுபவிக்கப்பட முடியும் என்னும் சத்தியம். தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களை இந்த சத்தியத்தை நம்ப வைப்பதில் எனக்கு எந்த லாபமும் இல்லை. ஒரு நண்பனுக்கு குறிப்பிட்ட ஒரு இடத்தில் போக்குவரத்து கூடலை எறுத்துக் குறி மறுபடியும் ஒரு வழித்தடத்திற்கு வழிநடத்தவது போன்றே, எல்லையற்ற அன்புடனும், பணிவுடனும் நான் மக்களுக்காக சேவை செய்து கொண்டு இருக்கிறேன். இந்த பிரபஞ்ச வடிவின் அனுபவத்தை, சத்தியத்தை நம் வாழ்வில் நடைமுறையாக, கண்டிப்பாக உணர முடியும். இது எனக்கானது மட்டும் என்று ஒருபோதும் நினைக்காதீர்கள். இந்த அனுபவம் அனைவருக்கும் சாத்தியமே! எப்படி ஆனாலும், இந்த அழகான, ஆழமான அனுபவத்தை நிச்சயமாக பெற முடியும் என்ற இந்த கூற்றை, எந்த ஒரு நம்பிக்கையையும் உங்களுக்கு உறுதியாக ஏற்படுத்தால், இவ்வளவும் கேட்பது என்பது கால விரயம் செய்வதாகும். இதை இன்றுமொரு கதையாகத்தான் கேட்டீர்களே ஆனால், உங்கள் நேரத்தை இங்கு வீணடிக்காதீர்கள் என்று கூற விரும்புகிறேன்.

[ERROR page 339 - NVIDIA client error]

இங்கு பிரச்சனை என்னவென்றால், நீங்கள் தகுதி பெற்றிருந்தும் உங்கள் தகுதியின்பேரில் உங்களுக்கே நம்பிக்கை இருப்பதில்லை. இது ஏனென்றால், சமூகமும், மதபோதகர்களும் தொடர்ந்து நிறைய விஷயங்களுக்காக உங்களைத் தாழ்த்தியும், குறை கூறிக் கொண்டும் இருந்து வந்துள்ளனர். அது உங்களுக்குள் ஒருவிதமான குற்ற உணர்ச்சியை உருவாக்கி விட்டது. இதன் காரணமாக, உங்களுக்கோ உங்கள் மேல் நம்பிக்கையும், தன்னம்பிக்கையும் இல்லாமல் போய்விட்டது. இத்தனை நாட்கள் இதனை நீங்கள் கேட்டு பிறகும், நீங்கள் இங்கு துணிவுடன் இருப்பதே, உங்கள் ஆழ்மனம் இந்த கருத்துக்களை எற்றுக் கொண்டுவிட்டது என்பதற்கான சாட்சி ஆகும். உங்கள் விழிப்புநிலை மனம் (இர்ப்பழ்சுநீன்ள் மன்னய்க்) நாம் என் இங்கு இருக்கிறோம்? என்ற கேள்வி கொண்ட மனம் விழித்து கொண்டிருக்கும். ஆனாலும், நீங்கள் இங்கு இருப்பதே, உங்கள் ஆழ்மனம் இந்த கருத்துக்களை எல்லாம் எற்று, அனுபவிக்க ஆரம்பித்து விட்டது என்பதனையே காட்டுகிறது. திருஷ்ணருடைய போதனைகளன்றி இருப்பதே உங்கள் அதிர்ஷ்டம்தான். இந்த வரிகளை புரிந்துகொண்ட பிறகு, அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணர் அருளிய பிரபஞ்ச தரிசனத்தின் ஒரு துளியை நீங்களும் அனுபவிப்பதற்காக, அந்த ஒரு இயானத்திற்குள் நுழைவோம். கிருஷ்ணர் அருளிய தரிசனத்தை பெறுவதற்கு அர்ஜுனனுக்கு எந்தவித தகுதியும் இருக்கவில்லை. அர்ஜுனனுக்கே அவர் வழங்கிய பொழுது, நமக்கு என் வழங்கமாட்டார்? முதலில், அனுபவத்தை பெற முடியும் என்ற சாத்தியத்தை ஒப்புக் கொள்வோம். இந்த அனுபவம் சாத்தியமே என்று நாமும் புரிந்து கொள்வோம். அதற்கான அடுத்த தகுதி: ஒரு ஞான சத்குருவின் சான்னியத்தில், இருத்தலோடு ஒன்றி இருப்பதானாலோயே

இருபத்தைந்து வருடம்

சசன் அப்படிச் சொல்வீர்களா? விசாரித்ததற்கு, சதான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சித்துவைகிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், துளி இளைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

இதற்கு நீங்கள் தகுதியானவர்கள்தான் என்று புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். ஞானமடை வதற்கு என்ன தகுதி வேண்டும்? என்று பகவான் ரமண மகிரிஷியிடம் ஒருவர் கேட்டார். பகவான் பதிலளிக்கையில், உயிருடன் இருப்பது ஒன்றே போதுமானது, என்று கூறினார். அதிகபட்சமாக, திறந்த மனதுடன் இருப்பதுதான் ஒரே தகுதி. இதைந்த மனதுடன் இருந்திருக்க வில்லை என்றால் நீங்கள் தினமும் இங்கு வந்திருக்க மாட்டீர்கள். நம்முள் நாம் ஆழ்ந்து மூழ்கி, அதற்கான தகுதி நமக்கு இருக்கிறது என்பதை நாம் ஒருபோதும் நம்பவில்லை. நான் சொல்கிறேன். அனைத்தையும் விட்டுவிடுங்கள். நீங்கள் இங்கு இருப்பதனாலேயே அதற்கான தகுதியை அடைந்து விட்டீர்கள். அடுத்து, அந்த அனுபவத்தை பெறும் பொழுது என்ன நடக்கிறது? கிருஷ்ணர் கூறுகிறார் : அர்ஜுனா, உனது சாதாரண கண்களால் என்னைக் காண முடியாது. இயற்போதே ஏனும் தெய்வீக கண்களால் தான் அது முடியும். என் பிரபஞ்ச வடிவத்தை பார்ப்பதற்கு நாள் உனக்கு தெய்வீக கண்களை அருள்கிறேன்.

தெய்வீக கண்கள் என்றால் என்ன? எனக்கு பன்னிரண்டு வயது இருக்கும்போது,

ஏற்பட்ட அனுபவத்தை நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

அந்த வயதில் நான் ஒரு குறிப்பிட்ட வகையான தியானம் செய்வது வழக்கம். என் குருநாதரால் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட அந்த தியான நுட்பத்துடன் விளையாடுவது வழக்கமாக இருந்தது என்று சொல்லலாம்.

எனக்கு பதின் வயதாக இருக்கும்பொழுது, ரமண மஹரிஷியின் சீடரான, அண்ணாமலை சுவாமிகள் எனக்கு குருவாக இருந்து, எண்ணங்கள் உருவாகும் மூலத்தை உற்று நோக்கும் தியானநுட்பத்தை கற்றுத் தந்தார்.

என் பெற்றோர்களுடல் அவரைப் பார்க்கச் சென்றிருந்தபோது, ஆழ்மிக தேடல் உள்ள ஒரு குழுவினருக்கு தொடர்பொழிவு ஆற்றிக் கொண்டிருந்தார். நான் இந்த உடல் அல்ல, நான் எந்த ஆத்மன், ஆன்மா, எந்த வலியும் துன்பமும் நம்மை தொட முடியாது என்று கூறிக் கொண்டு இருந்தார்.

இது எப்படி சாத்தியம்? என்னதயார் என்னை அடித்தால் வலிக்கிறதே என்று நான் யோசித்தேன். (இந்தியாவில் குழந்தைகளை குறும்பு செய்தால் பெற்றோர்கள் அவர்களை அடிப்பதுபெற்றோர்கள் அவர்களை அடிப்பது வழக்கம். 911!-க்கு அழைக்க முடியாது)

இதை பரிசோதித்துப் பார்ப்பதற்காக, வீட்டிற்குச் சென்று என் தோழையை ஆழமாக கத்தியால் கிழித்துகொண்டேன். இரத்தம் கொட்டத் தொடங்கியது.

இயற்கையாகவே, எனக்கு வலித்தது. அது மட்டுமல்லாது மருத்துவமனைக்கு என்னை அழைத்துச் சென்று காயத்திற்கு தையல் போட வேண்டிய கூழ்நிலை ; மேலும் என் தாயாரிடமிருந்து திட்டு வாங்க வேண்டிய நிலையும் கூட!

எனக்கு வலியும் துயரமும் இருந்தது. வலியும், துயரமும் இருக்காது என்று என் சுவாமிகள் கூறினார் என்று நான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

பிறகு மேல் பரிசோதனை செய்வது மிகவும் எளிது. அர்ஜுனன் புத்திசாலி. எல்லாவற்றையும் புரிந்து கொண் பிறகு மற்றவர்களை கொல்ல ஆரம்பித்தான் ; தள்ளமேல் அவன் ஒருபோதும் பரிசோதித்தில்லை.

நான் சுவாமிகளிடம் சென்று எனக்கு நடந்ததை விவரித்தேன்.

முதலில் அவர் என்னைக் கேட்டார், நான் உன்னை கத்தியால் கிழிக்க சொன்னேனா?

அவர் பிறகு என் வாழ்க்கையையே உருமாற்றிய ஆழ்ந்த சத்தியத்தைத் கூறினார். உனக்கு இப்பொழுது வலியும், வேதனையும் இருக்கலாம். ஆனால் கவலைப்படாதே, உண்மையை ஆராய்ந்து அறிய வேண்டும் என்ற உன்உடைய தீவிரமான மனப்பாங்கு, சத்தியத்தை பரிசோதித்து பார்க்க வேண்டும் என்ற உன்உடைய துணிச்சல் ஆகிய இவை அனைத்தும், எதிர்காலத்தில் உன்னை எல்லா வலியிலும் இருந்தும் விடுவிக்கும். கவலைப்படாமல் செல் என்று கூறினார்.

என் எண்ணங்களின் மூலத்தை தேடுமாறு சுவாமிகள் எனக்கு அறிவுரை சொன்னார். அந்த வயதில் இந்த விளக்கங்கள் என்னை லேச்சலடைய செய்தது. எந்த கவலைமேலாம் பக்தர்கள் சு வாமிக்கு அழிக்கும் பழங்களின் இனிப்பின் மீதும் இருந்தது.

என் ஆறுதலுக்காக பழமோ, இனிப்போ கொடுப்பார் என்று நம்புங்கள். உண்மையில், அவர் கூறிய எதுவும் எனக்கு புரியவுமில்லை. நான் அவுற்றை நம்பவும் இல்லை.

எப்படியோ, சில நாட்கள் கழித்து விளையாட்டாகவும், சாதாரணமாகவும் எண்ணங்களின் மூலத்தை கவனிக்கும் அந்த தியானநுட்பத்தை பயிற்சி செய்ய ஆரம்பித்தேன். எந்த எதிர்பார்ப்பும், எண்ணமும் இல்லாமல் இதைச் செய்தேன்.

எனக்கு தெரிந்ததெல்லாம், இந்த தியான நுட்பத்தைச் செய்வதால், வலி, துன்பம் இவற்றைக் கடந்து செல்ல முடியும் என்று சுவாமிஜி சொல்லி இருக்கிறார். பிரம்மன், கடவுள், ஆத்மா, ஆன்மா என்று எந்த ஒரு கருத்தும் எனக்கு இருக்கவில்லை.

ஒரு மாலை நேரம், புனிதமான திருவண்ணாமலையின் அடிவாரத்தில், பவளபாறை என்று அழைக்கப்படும் பாறையில் கண்களை மூடி, இந்த தியான நுட்பத்தை முயற்சித்தவாறு அமர்ந்திருந்தேன். ஆன்மான தியான நிலையை அடைந்தேன்.

668

669

சிறிது நேரம் கழித்து, சட்டென ஏதோ திறந்து கொண்டடைப் போன்று என் உள்ளே ஏதோ நிகழ்ந்தது. என் உள்ளே ஆழமாக இழுக்கப்பட்டது போன்ற உணர்வு. அடுத்த வினாடி என்னுள் ஒரு கதவு திறந்து கொண்டடைப் போன்று என்னால் 360 டிகிரியிலும் மேலும் கீழும், வலமும் இடமும் ஆகப் பார்க்க முடிந்தது. என்னால் முன் இருந்த மலையையும், பின் இருந்த கோவிலையும் இடதுபுறமும், வலதுபுறமும் இருந்த நகரத்தையும் என் நான்கு திசைகளையும் என்னால் மிகத் தெளிவாகப் பார்க்க முடிந்தது. என்னால் மேலும், கீழும் கூட ஒரே நேரத்தில் பார்க்க முடிந்தது. நான் அமர்ந்திருந்த பாறையையும் மேலே இருந்த வானத்தையும், என் பின் இருந்த கோவிலையும் காண முடிந்தது. சாதாரண மக்களுக்கு நான் சொல்வது, புரிந்து கொள்ள சிரமமாக இருக்கும் என்று அறிவேன். என்னால் குறை முடிந்தது எல்லாம் இது என்னுள் நிகழ்ந்தது என்று கம்பீரமாக சத்தியம் செய்வது தான். வேறு எந்த அறிவார்ந்த விளக்கமும் சாத்தியமில்லை. என்னால் சுற்றி இருக்கும் அனைத்தையும் பார்க்க முடிந்தது மட்டுமில்லாமல், என்னைச் சுற்றி இருக்கும் எல்லாவற்றையும் நானாகவே உணர்ந்தேன். செடிகளோ, பாறையோ, மலையோ, நகரமோ எதையெல்லாம் என்னால் பார்க்க முடிந்ததோ அவை எல்லாவற்றையும் நானாக உணர்ந்தேன். இந்த ஆழமான, ஆனந்தமான தன்னை மறந்த அனுபவம் மூன்று முதல் நான்கு மணிநேரம் நீடித்தது. ஆனந்த ஜரம் அடித்தது போல் உணர்ந்தேன். இந்த நிலை மூன்று நாட்களுக்கு நீடித்தது. இது நடந்த பிறகு நான் சாதாரணமாகவே இரை பயம் என்னைப் பிடித்துக் கொண்டது. எனக்குள் ஆவி புகுந்துவிட்டதோ என்று நினைத்து அந்தப் பாறைக்கு மறுபடி செல்வதில்லை என்று தீர்மானித்தேன்.

இனிமேலும் செல்லும் அந்த வழியில் செல்வதைக் கூட தவிர்த்தேன். எனக்கு வழிகாட்டியாக இருந்த ஒரு மூத்த சந்நியாசியிடம் என் அனுபவத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டேன். என் கைகளைப் பிடித்து சக்தியைச் சோதித்து அவர் வியப்படைந்து, நீ ஆவியால் பீடிக்கப்பட வில்லை. தெய்வசக்தியால் நிறைந்திருக்கிறாய், என்று சொன்னார். அந்தத் தியானத்தைத் தொடர்ந்து செய்யும்படி சொன்னார். ஆனால் அடுத்த ஆறு மாதங்களுக்கு அந்தத் தியானத்தைச் செய்ய எனக்குத் துணிவில்லை. இவ்வளவு என் கண்களை மூடிக் கூட பயந்தேன்.

என் நெருங்கிய நண்பனிடம் இந்த அனுபவத்தைப் பகிர்ந்தேன். என்னால் 360 டிகிரி பார்க்க முடிந்த அனுபவத்தையும், எனக்குள் என்ன நிகழ்கிறது என்றே தெரியவில்லை என்றேல்லாம் கூறிக் கொண்டிருந்தன். அவன் நம்பாமல் என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனிடம் நிறையப் பொறுமையாகச் சொன்னேன். அவனிடம் நிறுபிப்பதற்காக, எனக்குப் பின் இருந்த மரத்தில் எறிந்து கொண்டிருந்த ஏறும்பையும், அவன் கையில் மறைத்து வைத்திருந்த நாணயத்தின் பக்கத்தையும் கண்களை மூடியவாறே சொல்லச் சொன்னேன். அவன் பயந்து நடுங்கி என்னை விட்டு ஓடிவிட்டான்.

சமீபத்தில் அந்த நண்பர் ஆசிரமத்திற்கு வந்திருந்தார். நான் தான் முதல் முதலில் சக்தி தரிசனம் வாங்கியவன், ஆனால் அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. இழந்துவிட்டேன், என்று ஆசிரமவாசி ஒருவரிடம் கூறிக்கின்றார். நான் உணர்ந்த பயத்தை விடவும், என் முழு உடலும் ஆனந்தத்தால் நிரம்பி வழிந்து கொண்டு இருந்தது. அந்தப் பாறைக்கு மீண்டும் செல்லும் பொருட்டும் என்று உணர்வு வர ஆரம்பித்தது. என்ன நடந்தது என்று எனக்கு உண்மையில் புரியவே மறுபடி செல்வதில்லை என்று தீர்மானித்தேன்.

'கடவுள் இப்படிச் செய்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'கடவுள் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்றப் போகிறேன், இதுவே என் வாழ்வையும் செவ்வியித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தனர்.'

'கடவுள் இப்படிச் செய்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'கடவுள் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்றப் போகிறேன், இதுவே என் வாழ்வையும் செவ்வியித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தனர்.'

இல்லை. ஒரு வருடம் கழித்து ஞானமடைந்த ஒருவர் எனக்கு விளக்கம் அளித்தார். எப்படியோ, உண்மையான ஆன்மீகத் தேடல் இந்த அனுபவத்திற்கு பின்னரே தொடங்கியது. 3600 டிகிரியில் எல்லா திசைகளையும் ஒரே நேரத்தில் பார்க்கவும், உணரவும் முடிந்த இந்தப் பார்வையைதான், கிருஷ்ணன் திவ்யநேத்ரம், திரிநேத்ரம் என்றும், மூன்றாவது கண், ஞானக்கண் என்றும் ஆக்கநாக்கரா என்றும் குறிப்பிடுகின்றார். இந்த ஞானக்கண் திறக்கும்போது 360 டிகிரியில் செங்குத்தாகவும், படுக்கைவசாதாகவும் பார்ப்பது மட்டுமில்லாமல் மூளை படைப்புமே நீங்களாகவும், நீங்களே இந்த அனுபவமாகவும் உணர்வீர்கள். இந்த அனுபவத்தைத் தான் கிருஷ்ணர் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலை என்று அழைக்கிறார். நம் உயிருள்ள உடலில் எப்படி உயிர்ப்புத் தன்மை உள்ளதோ அதேபோல் என்னைச் சுற்றி இருந்த அனைத்தும் மிகவும் உயிர்ப்புதன் இருந்ததை உணர்ந்தேன். அந்த உடல் உணர்வுநிலையிலிருந்து கொண்டே பிரபஞ்ச உணர்வு நிலையாலது. மூளை பிரபஞ்சமே நீங்களாகவும், உங்கள் உடலாகவும் உணர முடிந்தால், பிரபஞ்ச அனுபவம் என்ற ஒரு அகை அசைக்கமாட்டாது. தரிசிருஷ்டவசமாக நம் உடலிலேயே நாம் உயிர்ப்புத்தமையுடன் உணர்வது இல்லை! என் முதல் ஆன்மீக அனுபவம் எனக்கும் பயமளித்தது போலவே, கிருஷ்ணரின் பிரபஞ்ச வடிவைப் பார்க்கத் தொடங்கியதும் அர்ஜுனனும் பயப்படுகிறார். இந்த சமயங்களில் ஒரு வாழும் ஞானச் தகுருவின் உதவியும், வழிகாட்டுதலும் தேவைப்படுகிறது.உங்கள் குருயார்?என்றுள்ளிடம்

672

பலபேர் கேட்பதுண்டு. அவர்களுக்கு என் பதில் அருணாச்சலா என்பதாகும். திருவண்ணாமலையின் புனித மலையான அருணாசலம், ஒரு வாழும் ஞானி. அதுவே நான் பிறந்த இடமும் கூட. ஒரு குறை பிறவ குழந்தை உயிர்வாழ இங்குபேட்டார் தேவைப்படுகிறது. அதேபோல் தான் ஞானமடையப் போகும் ஒருவருக்கான ஞானகர்ப்பம் அருணாசல மலை. ஒருவர் அதன் அருகில் இருந்தாலே அருணாச்சல மலையின் சக்தி வெளிப்பாடு அவரைப் பார்த்துக் கொள்ளும். எனது பிரபஞ்ச உணர்வு நிலையை, இசுவர வடிவை என்று பிரபஞ்ச உணர்வு நிலையை, இசுவர வடிவை நீ உணர உனக்கு ஞானக்கண் அதிக்கிறேன் என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார். இந்த வரிகளுக்கு பிறகு கிருஷ்ணரோ, அர்ஜுனனோ பேசுவதே இல்லை என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். திடீரென்று சஞ்சயன் பேச ஆரம்பிக்கிறார். பகவத்கீதையின் முதல் அத்தியாயத்திற்கு பிறகு இப்போழுது வரை சஞ்சயன் பேசவே இல்லை. இங்கு அவர் தான் பெறுகிறார். இது ஒரு சங்கேதக் குறியீடே... அலவுகடந்த ஆனந்தத்தின் காரணமாக அர்ஜுனன் பேசமுடியாமல் இருக்கிறார். இருப்பினும் கூரையோ நம்பாதல் பிரபஞ்ச அலைவரிசையில் தன்மையில் இருக்கிறது. ஆகவே சஞ்சயன் விளக்குகிறார். கேள்வி :சுவாமிஜி, கடவுள் என்றால் அன்பு. கடவுள் என்றால் ஆனந்தம்ன்று சொல்வீ இருக்கின்றீர்கள். எனவே நாங்கள் அன்பையும்,ஆனந்தத்தையும் அனுபவிக்கும்பொழுது, நாங்களும் கடவுள் ஆகின்றோமா? ஆம். நீங்கள் உண்மையான அன்பையும், உண்மையான ஆனந்தத்தையும், உணரும் போது கடவுள் உன்ளர்வு நிலையில் இருக்கின்றீர்கள். அதில் சந்தேகமே இல்லை.

673

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபின்னர்தான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரமும் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

"சுசன் அப்படிச் சொல்வதீர்கள?" "என் விசாரித்தற்கு, சுவான் பெரிய தூயாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமளித்தார்.

எல்லா மகத்தான குருமார்களும் சொல்கின்றார்கள், அன்பின் வடிவே

[ERROR page 344 - NVIDIA client error]

[ERROR page 345 - NVIDIA client error]

[ERROR page 346 - NVIDIA client error]

[ERROR page 347 - NVIDIA client error]

[ERROR page 348 - NVIDIA client error]

இராமகிருஷ்ணர் காளி மாதாவிற்கு உணவு படைக்கும் முன்பு, காளி சிலையின் மூக்கிற்கீழ் நுட்பமாக வைத்து அன்னையை சுவர்க்கிற்காளா என்று பரிசோதித்தபடி வழக்கம். இந்த உறவுமுறை முழு நம்பிக்கையுச் சார்ந்தது. ஹனுமானுக்கு ராமனிடம் இருந்த முழுமையான பக்தி தாஸ பாவத்திற்கு உதாரணம் எழுமான் வேலைக்காரன் உறவுமுறை. எல்லா உறவுகளிலும், தாஸ பாவமே அடிப்படையான, நிலையான மாறாத ஏற்றுக் கொள்ளும் தன்மையும் சரணாகதியும் கொண்டது. கிருஷ்ணிடம் அர்ஜுனனுக்கு இருந்த நட்புரிதியான உறவு முறையே சகபாவம். இது நட்புரிதியான ஒருவரை ஒருவர் ஏற்றுக் கொள்ளும் சமமான உறவுமுறை அளிக்கும் உறவு. முடிவாக, மதுரபாவம் என்பது காதலனிடம் காதலிக்கு இருக்கும் அன்பு, பிரியலிற்கு கிருஷ்ணிடமும், கோபிகைகளுக்கு கிருஷ்ணிடமும் இருந்த அன்பு மதுரபாவமே "தான்" என்ற உணர்வு முழுமையாக கரைந்த நிலையை மதுரபாவம். பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், எல்லா நிலங்களிலும், காளத்திலும், இந்த பாவங்கள் முழுமையாக இருப்பதில்லை. அனைத்து பாவங்களும் கலந்தே இருக்கின்றன. இந்த சுறிப்பிட்ட சந்தர்ப்பத்தில், அருஜனனிடமிருந்து கிருஷ்ணரிடம் வேலை பார்த்தபொழுது நட்பைப் பற்றிய எல்லா நினைவுகளும் மறைந்த அவர் ஒரு சிறந்த வேலைக்காரனாக மாறினார். கைகள் நடுங்கலா, ரோமம் சிலிர்க்க, கண்ணில் நீர்வழிய, தான் என்ன பார்க்கிறேன் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முயியாமல் அர்ஜுனன் மலைத்து போனான். தன் நண்பராக இருந்த கிருஷ்ணர் முன்பு, கைகள் கூப்பி, தலை வணங்கி, தலை மறந்த பரவச நிலையில் பேசத் துவங்கினார். அர்ஜுனன் இருஷ்ணரைப் பார்த்து பயப்படவில்லை. கிருஷ்ணரிடம் அர்ஜுனன் உணர்ந்தது அவரது புத்தியில் இருந்து வரவில்லை. அவர் அறியாமல் அவர் இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபடுதான் அவர் துய்யவேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்பாலுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்கெங்கும் காணலாம்.

நீங்கள் ஒரு முழு இராவும் பகலும் முயன்றாலும், உங்களால் உங்கள் ரோமத்தை சிலிர்க்க வைக்க முடியாது. தலை மறந்த பரவச நிலையை வாவழைக்க முடியாது. அர்ஜுனன் பக்திப்பூர்வமான பயத்தில் இருந்தார். சது இனியில்லா ஒரு சக்தியின் முன்பு தான் இருப்பதை அவர் உணர்கின்றார். இதற்கு முன்பு இது போன்ற எதையும் அவர் அனுபவித்ததில்லை. அவர் பட்டறிவு ஒய்வெடுக்க, அவர் இருப்புத் தன்மை முழுமையாகத் திறந்தது. உண்மையில் அர்ஜுனன் அந்த கணத்தில் எல்லா பாவங்களையும் காண்திருந்தார். அவர் ஜான்து பாவங்களையும் கடந்திருந்தார். அவர் ஜான்து பாவங்களுக்கும் மேலான மகா பாவத்தில் இருந்தார். உலகின் பயனடுக்கம் / பயத்தால் உலகின் நடுக்கம்

11.15

அர்ஜுனன் சொன்னது : தேவா, உமது உடலில் தேவர்கள் எல்லோரையும், உயிர் தன்மைகள் அனைத்தையும், தாமரை மலர் மீது அமர்ந்துள்ள படைப்பின் கடவுளான பிரம்மாவையும், எல்லா ரிஷிகளையும், தேவ சர்ப்பங்களையும் பார்க்கிறேன்.

11.16

விஸ்வரூப அகிலாஓன்ட வடிவினனே, என்னில்லா கைகள், வயிறுகள், முகங்கள் கண்கள் உடைய உமது எல்லையில்லா உருவத்தை எங்கும் பார்க்கிறேன். மேலும் உமது முடிவையோ, நடுவையோ, துவக்கத்தையோ நான் காணவில்லை.

11.17

கிரீடம்ஆனின்று, கதை தரித்து-ஓராட்டி, சக்கரம்தரித்து-ஓராட்டி என்கும் வீசும் ஒளிப் பிழம்பாய், காண்பதற்கு அரியவராய், சுடும் சுறியாக்கி மேல்எல்லையில்லாதவராக உள்உமை நான் எங்கும் பார்க்கிறேன்.

"சுடும் கப்பல் சொல்வீர்களா?" என விசாரித்தற்கு, 'சுடான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற பொருள், இவ்வுலகத்தையும் செல்வழித்து என்னைப் பாட்டிக் கைவிட்டார். வெற்றிக்கு உக்மமித்தார்.

11

11.18.தாங்கள் அழியாதவர், அழியத்தகுந்த பரம்பொருள். இப்பிரபஞ்சத்தின் ஒப்புற்ற பொக்கிஷம், சநாதன தர்மத்தை காக்கும் மாறாத அழிவில்லாத ரட்சகர் என்றென்றுமுள பரமாத்மா என்று நான் அறிகிறேன்.

11

11.19.ஆதி நடு அந்தம் இல்லாதவரும், முடிவில்லா சக்தியை உடையவரும், எண்ணில்லா கைகளை உடையவரும், கதிர் சந்திரர்களை கண்களாக உடையவரும், சுடும் தீயை வாயாக படைத்தவரும், தமது தேஜஸ்ஸினால் (ஒளியினால்) உலகம் முழுவதையும் எரிகின்றவருமாக உம்மை நான் பார்க்கின்றேன்.

11

11.20.விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் இடையில் இருக்கும் வெளியும், மற்ற அனைத்தும் உம்மாலே நிரம்பப் பெற்று இருக்கின்றன. மஹாத்மாவே, உமது அற்புதமான இந்த உக்கிர வடிவத்தைக் கண்டு மூன்று உலகும் நடுங்குகிறது.

11

11.21.தேவ கூட்டங்கள் உம்மிடம் புகுகின்றன ; சிலர் அஞ்சி கைகளை உய்மையப் புகழ்கின்றனர். மஹரிஷிகளும், முனிவர்களும் வாழ்க என்று உம்மைப் போற்றுகின்றார்கள்.

11

11.22.ருத்திரர், ஆதித்யர், வசுக்கள், சாத்தியர், விஸ்வதேவர், அஸ்வினிதேவர், மருத்துக்கள், உஷ்ணம்பர், கந்தர்வர்கள், யட்சர், அசுரர், சித்தர் இவர்கள் கூடி நின்று வியப்புடன் உம்மையே பார்க்கின்றார்கள்.

11

11.23.பெரிய தோள்களை உடையவரே, பல முகங்களையும், கண்களையும் உடைய, பல கைகள், தொடைகள், பாதங்கள், பல வயிறுகள், பயமுறுத்தும் பல வாய்ந்த பற்கள் உடைய உமது பெருவடிவை கண்டு உலகங்கள் நடுங்குகின்றன.

11

11.24.விஷ்ணுவே, வான் அளவை பல நிறங்களுடன் பிரகாசிக்கின்ற, இறந்த வாக்களாய்பொலிந்த, ஜொலிகின்ற பெரிய கண்களையுடைய, உம்மைக் கண்டு மனம் நடுங்குவதால் நான் தோழாத்தையும் அமைதியையும் காண முடியவில்லை.

11

பரமாத்மா இருக்கும் அதே உணர்வு நிலையில் அர்ஜுனனும் இருப்பதால் இந்த

11

'சுடன் அப்புள் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுடான் பெய்ய ஆழாக வேண்டுமென, என சிருவதியினுள்ளே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிலுமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

11

இருபத்தைந்து வருடம்

11

வரிகள் பகவான் சொன்னது (பகவான் உவாச) என்றே துவங்கி இருக்க வேண்டும். இந்த வாக்குமூலம் (சொற்கள்) நமக்காக பகவானிடம் இருந்தே வந்ததாக சொல்லப்படுகிறது.

11

இவ்விதமாக அழகான முறையில் அவர் தெய்வீகர்பத்ரவாண்ணிற்கின்றார். என்இப்படி செய்ய வேண்டும்? என்று நீங்கள் வியப்படையலாம்.

11

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். இந்த வடிவத்தையும், அனுபவத்தையும் அடைவதற்காக நம்மை உச்சாப்படுத்துவதற்காகவும், இந்தப் பாதையிலே நாம் செல்வதற்காகவும் அவர் இப்படிச் செய்கிறார்.

11

அர்ஜுனன் நமக்கு வழி காட்டுகின்றான். அவர் சொல்கிறார், பகவானே, உமது உடலில் எல்லா தேவர்களையும், பார்க்கிறேன் ; எல்லா வாழும் உயிர் தொழுதிளைகளையும் பார்க்கிறேன். தாமரை மலரில் அமர்ந்திருக்கும் பிரம்மாவை பார்க்கிறேன். எல்லா ரிஷிகளையும், தேவ சர்ப்பங்களையும் காண்கிறேன்.

11

விஸ்வரூப நாயகனே, என்னில்லா கைகள், வயிறுகள், முகங்கள், கண்கள் உடைய உமது எல்லையில்லா வடிவத் தைக் காண்கிறேன். பிரபஞ்ச வடிவே, உமது துவக்கத்தையோ, நடுவையையோ, முடிவையோ நான் பார்க்கவில்லை.

11

உண்மையிலேயே, நீங்கள் 360 டிகிரி கோணத்தில் மேலும் கீழும், இடது வலதும், எல்லா திசைகளிலும் பார்க்க ஆரம்பிக்கும்பொழுது, துவக்கம், (முடிவு, நடு) எதுவாக இருந்தால் இல்லை.

11

அது எப்படி என்றால் வட்டவடிவமான இரையில் பார்க்கும் சிறப்பு திறப்பட வங்கலாய் போன்றதொரு அனுபவம். எது தொடக்கம்? எது முடிவு? என்று வர்ணிக்கமுடியும்? அது ஒரு முடிவில்லாத வட்டம்.

11

முடிவில்லா அந்த வட்டத்திற்கு துவக்கமும்

11

விசுவரூபதர்சன யோகம்

இல்லை, முடிவும் இல்லை. அதனால் நடவும் இல்லை, துவக்கமும், முடிவும் இல்லாதபோது நடப்பகுளி பற்றி பேசுவது அறித்தமற்றது. அந்த வடிவம் எங்கும் வீசகிற்ற ஒளிப்பிழம்பாய் காண்பதற்கு அரிதாக இருந்தது. எல்லா பக்கமும் பரவி சுட்டெரிக்கும் சூரியனின் வெப்பத்தைப் போன்று, அளவிடமுடியாத ஒளிப்பிழம்பாக இருக்கிறது. இருப்பினும், பலவேறு கிரீடம் அணிந்தவராக கதைகளை (ஜுஹாற்றுஹா) தாங்கியவராக, சக்கரம் என்னியவராக இருக்கும் கிருஷ்ணரை, ஒளிப்பிழம்பாக விளங்குபவரை அர்ஜுனன் எங்கெங்கும் காண்கிறார். அர்ஜுனன் சொல்கிறார், உமது அற்புதமான, எல்லா பக்கங்களும் ஜொலித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒளிபொருந்திய ரூபத்தை கண்டுகொண்டு பார்க்க முடியவில்லை. கொள்ளுத்திகிற தீயும், சூரியனும் போல எல்லையில்லாமல் தகதகத்துக்கு கொண்டு இருக்கின்றீர்கள். புராணங்களில் வர்ணிக்கப்படும் விஷ்ணுவின் ரூபத்தையே அர்ஜுனன் இங்கு காண்கிறார். கிரீடம் தரித்தவராக, கதை தாங்கியவராய், சங்கு சக்கரம் என்னியவராகவே விஷ்ணு ஒளியம் போன்று வர்ணிக்கப்படுகிறார். பார்க்கடலில் ஆதிசேஷன் மீத பள்ளி கொண்டவராக, அவருடைய தோப்புள் கொடியில் இருந்து தாமரை மலரில் பிரம்மன் எழுந்தருளவதாகவே வர்ணிக்கப்படுகிறார். அர்ஜுனன் வடிவமில்லா காண்கிறார். வானத்தில் ஆயிரம் சூரியன்கள் ஒன்றாக உதித்திருக்குமானால் எப்படிப்பட்ட ஒளிப்பிழம்பாக, காண கண் கூடமோ, அதுபோல் அவனது ஞானக்கண்ணால் கூட பார்க்க முடியாத ஜொலிப்பாக அச்ச க்தியை உணர்கிறார். புலன்களால் புரிந்துக் கொள்ள முடியாத, பார்த்தை விளக்க முடியாத அளுபவல்தை அர்ஜுனன் பெறுகிறார். இதென்று இந்த வரிகளில் காட்சி மாறுகின்றது.

11

விசுவரூபதர்சன யோகம்

தொடர்பில்லாதது போல் ஏதேதோ சொல்லத் துவங்குகிறார். காணும் யாவும் கிருஷ்ண பரமாத்மாவாகவும், அதற்கு அப்பாலும், முடிவில்லா தன்மையுடனும் நித்யமாக நிரந்தரமாக அவரையே காண்கிறார். விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் இடையில் இருக்கும் வெளியும், மற்ற அனைத்தும் உம்மாலே நிரம்பப் பெற்று இருக்கின்றது. உமது துவக்கத்தையோ, முடிவையோ, நடுவையோ என்னால் காண முடியவில்லை. மஹாத்மாவே, உமது அற்புதமான இந்த உக்கிர வடிவத்தைக் கண்டு இந்த பிரபஞ்சமும், எல்லா உலகங்களும் நடுநடுங்குகின்றன. எல்லா தேவ கூட்டங்களும் அஞ்சி நடுங்கி உருமில்லா உன் வடிவிற்குள் புகுகின்றன. சிலர் அஞ்சி கைகூப்பி உம்மை புகழ்கின்றனர். முனிவர்களும், ரிஷிகளும் தன்னை உணர்ந்த சித்தர்களும் உம்மைப் போற்றி புகழ்ந்து வியந்து ஏற்றுக் கொள்கின்றனர். விஷ்வ ரூபவடிவத்தின் பிரபஞ்ச அலைவரிசையைப் பற்றி பகவத்கீதையில் விளக்கப்பட்டது போல வேறு எங்கும் சொல்லப்படவில்லை. மாறாக, நிரந்தரமான நிலைத்திற்கும் ரூபத்தை அர்ஜுனன் பார்க்கின்றார். இவ்வியத்தரம் அல்லது ஞானக்கண் இல்லாமல் அர்ஜுனால் சாதாரணமாக அதை கண்டிருக்க முடியாது. ஒன்றாக, பலவாக பிரிந்திருக்கும் பொருள்கள் அனைத்தும், உயிர்த்தணையில் இருந்து அம்ரிதைணை வரையில் உள்ளவை அனைத்தும் கிருஷ்ணரின் உடலில் ஒன்றுகூடி இருப்பதை, அவரே இந்த பிரபஞ்ச த்தின் வெளிப்பாடாக இருப்பதை அர்ஜுனன் பார்க்கிறார். எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும், இனிமையான அற்புதமான வடிவம் இதென்று கலக்கத்தை அளிப்பதாக மாறுவதை அர்ஜுனன் உணர்ந்தான். நடப்பது என்னவென்றால் அர்ஜுனனுக்கு புரியாவிட்டாலும் தான் இளிமேல் பார்க்க இருப்பது இனிமையாக இருக்கப்போவது இல்லை என்று அவர் உணர்கிறார்.

[ERROR page 352 - NVIDIA client error]

அனைத்தும் அடையதகுதியானவையும் ஆல்.பணம், புகழ் போன்றவை எல்லில் அடையக் கூடியவையே, ஆனால் வந்த வேகத்திலேயே நம்மை விட்டுச் சென்றுவிடக் கூடிய தன்மை கொண்டவையும் கூட. அதனால் இவை அடைய தகுதி அற்றவை. மரணம், இவற்றிடமிருந்து நம்மை பிரித்துவிட முடியும். அடையச் துடிப்பது அனைத்தும் அடையத் தகுதி இல்லாதவை மற்றும் அடையத் தகுதியானவை என்று நாம் நினைப்பது நம்முன்ளே ஏற்கனவே இருக்கின்றன. நீங்களே அவற்றால் உருவாக்கப்பட்டு இருக்கிறீர்கள். அன்பு, ஆனந்தம், கடவுள், இவற்றின் நுனிக்கம்பான கலவையே நாம். அவை ஏற்கனவே கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. நாம் எதுவும் செய்யத் தேவையில்லை. உங்கள் உள்ளே அவை இருந்தும், நீங்கள் அவற்றை மறந்து விட்டிருக்கிறீர்கள். பல ஜென்மங்களாக உபயோகப்படுத்தாமல் இருக்கிறீர்கள். உபயோகப்படுத்த ஆரம்பிக்காவிட்டால், அவற்றின் இருப்பை உணர மாட்டீர்கள். நீங்கள் இழந்துவிட்டிருப்பதாக நினைக்கும் அன்பு, கடவுள், ஆனந்தம் இவற்றை மறுபடியும் கண்டுபிடிக்க உதவுவதே ஒரு குருவின் சக்தி. ஒரு சாதாரண மனிதனுக்கும், பக்தருக்கும் அல்லது கிருஷ்ணர் போன்றவருக்கும் உள்ள வித்தியாசம் அவர்களது விழிப்புணர்வினிலை மட்டுமே. இருவரும் ஆனந்தமயமானவர்களே; ஒருவர் அதனை அறிந்தவர், மற்றொருவர் அதனை அறியவில்லை. நீங்கள் அதனை அறியும்போது உங்களுக்குள் ஆழுமான நன்றியுணர்வு பொங்ககிது. அதனை அறியாதபொழுது எல்லாவற்றையும் குற்றம் சாட்டிக் கொண்டு, காரணமில்லாத எரிச்சலோடு, வாழ்க்கையையே ஒரு சுமையாக வாழத் துவங்குகிறீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஏம்வெட்டுவார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னால் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சுவன் இப்படிச் சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமாட்டார் அதனை அறியவில்லை.

எவ்வாறு நமது உடல் உயிர் வாழ்வதற்கு சுவாசம், இரத்த ஓட்டம், சத்துணவு மிகவும் தேவையோ அது போல நமது ஆன்மா, உயிர் வாழ்வதற்கும் ஆனந்தம் தேவை. ஆனால் நம் உள்ளே ஒரும் சக்தி ஒட்டத்தை உணர, நமக்குள் சிறிதாவது மூழ்கிப் பார்க்க வேண்டும். ஒருமுறை ஆன்மத்தின் ஊற்றை நீங்கள் உணர்ந்துவிட்டால், வாழ்க்கையை நீங்கள் பார்க்கும் பார்வை முற்றிலும் புதிதாகி விடுகிறது. படைப்பை, பிரபஞ்சத்தை ஒரு புதிய கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கத் துவங்குகிறீர்கள். உங்களுக்கு நீங்கள் எதை எல்லாம் உணர்ந்திருக்கிறீர்களோ, அதையே எங்கும் பார்ப்பீர்கள். எப்பொழுதெல்லாம் நீங்கள் எதையே பார்ப்பீர்களோ, அதையே காண்கிறீர்கள். படைப்பு, ஒரு கண்ணாடி. போன்றது. நம் இருப்புத் தன்மையைத் தான் பிரபஞ்சம் எதிரொலிக்கிறது. ஆனந்தம் தான் உங்கள் என்று நீங்கள் உணர்ந்துவிட்டால் இயல்பு நீங்கள் தண்ணர்ந்துவிட்டால் பிரபஞ்சத்தையே ஆனந்தமயமாக உணர்வீர்கள். இதுதான் முடிவு, தன்னை உணர்தல் என்று அழைக்கின்றோம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஏம்வெட்டுவார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னால் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னால் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... ஒரு சின்ன கதை..... ஒரு சிறுவன் தனது எழுமையைப் பற்றி எப்பொழுதும் குறை சொல்லிக் கொண்டே இருந்தான். நான் ஏழையாகப் பிறந்ததே எனது துரதிருஷ்டம். என்னால் படிக்கவோ, பிரார்த்தனை செய்யவோ கூட முடியவில்லை, என்று ஒருநாள் தன் தந்தையிடம் சொன்னான். அவனது தந்தை பதிலிறுத்தார், மகனே, வாழ்க்கையை உள்ளவாறே எற்றுக் கொள்வதும், வரவேற்பதுமே பிகவும் இனிமையான பிரார்த்தனையும், இனிமையான கல்வியும் ஆகும். ஆனந்ததை நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கலாம். ஆனந்தத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை உங்களுக்கு இருக்கிறது என்று நீங்கள் அறிவீர்கள். ஆனால் ஆனந்தத்தை மட்டுமே தேர்வு செய்வீர்கள்.

மக்கள் தங்களைச் கூழ்நிலைக் கெதிகள் என்று நிலைக்கிறார்கள். இது தவறு. நாம் கூழ்நிலைக் கைதிகள் இல்லை.

நம்மை பீறிய சக்திகள் கூழ்நிலைகளை உருவாக்கி, சஞ்சலோஷத்தையும், துக்கத்தையும் நோக்கி நம்மை இழுத்துச் செல்வதாக நாம் என்னுவது தவறு.

இல்லை. இல்லவே இல்லை. ஆயிரம் முறை கேட்டாலும் என் பதில் இல்லை என்பதே! ஒவ்வொரு சூழ்நிலையும் நம்மால் தான் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது.

நாம் விழிப்புணர்வுடன் விருப்பத்தை தேர்ந்தெடுக்காமல், உணர்வு அற்ற நிலையில் விருப்பத்தைத் தேர்வு செய்து இருந்தாலும் நமது விருப்பப்படிதான் நடக்கிறது.

இந்த நிமிடத்தில் இருந்து விழிப்புணர்வுடன் நீங்கள் ஆச்சரியப்படுவீர்கள். நீங்கள் துக்கத்தில் கூழ்நிலைகள் இருக்கும்பொழுது, திடீரென்று சோக மேகங்கள் கலைந்து சூரியன் உதிக்கக் காண்பீர்கள்.

ஏனென்றால், வருத்தப்பட தேவையில்லாதபோதும் தேர்ந்தெடுத்து நீங்களே என்று உணரும்போதும் உள்ளுக்குள் ஒரு தெளிவு பிறக்கக் காண்பீர்கள்.

ஆனந்தமாக இருப்பது என்று முடிவெட்டுவிட்டால், துக்கம் உங்களை விட்டு மறைந்துவிடுகிறது. அந்த முடிவுமுழுமையானதாக இருக்க வேண்டும்.

ஆனந்தமாக வாழ்வது என்று முடிவெடுப்பதை விடவும் விலை மதிக்க முடியாதது வேறு எதுவும் இல்லை.

உங்கள் எல்லா துக்கத்தையும் கடுமையாக, தீவிரமாக இருப்பதையும் விட்டுவிடுங்கள். எப்படி விட்டுவிடுவது என்று கேட்காதீர்கள். மனதின் இயல்பு இவற்றைப் பற்றிக் கொள்வதே.

எப்படி விடுவது என்று கேட்பதே கூட துக்கத்தை விட்டுவிடுவதை தள்ளிப்போடும் செயலாகும். தயங்காதீர்கள், தாமதிக்காதீர்கள், துக்கத்தை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள். இது மிகவும் எளியதாக .இருப்பதைக் கண்டு நீங்களே ஆச்சரியப்படுவீர்கள்.

ஆனந்தமாக இருப்பதே இயல்பானது. துக்கமாக இருப்பது இயற்கைக்கு மாறானது. உண்மையில் துக்கப்படுவது என்பது மிகவும் கடினமான செயல்.

ஆனால் மிகவும் திறமையாகவும், அறிவுப்பூர்வமாகவும் எப்படி துக்கமாக இருப்பது என்று மக்கள் சிந்தித்து துக்கப்படுகிறார்கள்.

மிகச்சிறந்த துக்கக் கலைஞர்கள் ஆகிவிடுகிறார்கள். துக்கப்படுவதற்கு எதுவுமே இல்லை என்றாலும் எதையாவது கண்டுபிடித்தாவது துக்கப்படுகிறார்கள்.

ஒரு மனநல மருத்தவர் தன் நோயாளியிடம், மலைவாழ்வதற்குச் சென்று மூன்று முதல் நான்கு வாரம் ஓய்வெடுக்கும்படி அறிவுரை சொன்னார்.

மூன்றாவது நாள் அவருக்கு ஒரு தந்கி வந்தது. நான் மிக அற்புதமாக உணர்கிறேன். ஏன்?.

மக்களால் ஆனந்தத்தை ஒத்துக் கொள்ளவே முடியவதில்லை. துன்பத்தை ஏற்றுக் கொண்டு விடுகிறார்கள்.

ஞானகதியில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் என்ன முடிவெடுத்திருக்கிறீர்கள் என்பதை பொருட்படுத்தி உங்கள் வாழ்க்கை அமைகிறது. ஒரே தாண்டுதளில் ஒருவர் இதில் எல்லாம் இருந்து விடப் முடியும்.

துறவு என்பது ஆனந்தமான வாழ்வை வாழ முயற்சிப்பது அல்ல. துக்கத்தைத் துறந்துவிடுவதே துறவு. ஆனந்ததை வாழ துணிச்சல் தேவை.

புத்தரின் சீடர் போதிதர்மர், ஞானமடைந்த பொழுது சிங்கத்தைப் போல கர்ஜித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பக்தது கிராமத்தில் வசித்த மக்கள் சிங்கம் வந்துவிட்டதாக நினைத்து பயம அடைந்தார்கள்.

பாதுகாப்பை கருதி, வேறு ஒரு இடத்திற்கு போகலாம் என்று நினைத்தபொழுது, கவலைப்படாதீர்கள், ஒரு வயதான துறவிதான் இந்த சப்தம் எழுப்பினார். அவருக்கு

"துன்ப என்பதை சொல்லுகிறீர்கள்?" என்று வினவினதற்கு, "துன்ப என்பேன்" என்று சொல்லிவிட்டார். வெற்றிக்கு வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே கவலை பொருள், இவை எல்லாம் உடல், ஆவி ஆகியவற்றையும் செயல்படுத்து என்று சொல்லி வாழ்த்தார். வெற்றிக்கு

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காவில் என்று அவர் தம் வெளிய கிடந்தார். அவர் தம் வெளிய கிடந்ததை அவருக்கு அப்போது நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணதை எங்களுக்குத்

[ERROR page 355 - NVIDIA client error]

11

11.27.இருதராவஷ்டிர புஷ்தர்கள் எல்லோரும் இவ்வுலகை ஆளும் மன்னர் கூட்டத்துடனும், பீஷ்மர், துரோணர், இரத ஒட்டுமொள் மகனான கர்ணனுடனும், நம் பக்கத்து முக்கியமான யுத்த (போர்) வீரர்களுடனும் பயங்கரமான கோரப்பற்களையுடைய உமது வாய்களில் நுழைகின்றார்கள். சிலர் பொடிபட்ட தலைகளோடு உமது பல்லிடுக்குகளில் அகப்பட்டவர்களாக காணப்படுகிறார்கள். 11.28.எப்படி விரைந்தோடும் நதிகள் பெருக்கெடுத்து கடலை நோக்கி பாய்கின்றனவோ அப்படி, இவ்வுலகச் சார்ந்த போர்வீர்கள், எங்கும் ஜொலித்து அனல் வீசும் உமது வாய்களுக்குள் வேகமாக நுழைகின்றார்கள். 11.29.எப்படி விட்டிட்டுச்சிகள் நாசமடைவதற்காக, சுடர்விட்டு எரியும் தீயில் வேகமாக வீழ்கின்றனவோ, அப்படியே இவ்வுலக மக்களும் அழிவதற்காகவே விரைந்து உம்முடைய வாய்களில் நுழைகின்றார்கள். 11.30.ஜொலித்து அனல் வீசும் வாய்களால் எல்லா உலகங்களையும், எல்லா பகத்திலும் இருந்தும் விழுங்கி நக்கி ருசி பார்க்கிறீர்கள். விஷ்ணுவே, உமது சுருரமான சுடர்கள் முழு உலகையும் நிறப்பிக் கொண்டு எரிகின்றன. 11.31.பயங்கர வடிவமாகிப் பயங்கர வாய்கள் யார் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள். உம்மை வணங்குகிறேன்; தேவர் தலைவா, அருள் புரிக. மூலப் பொருளே, உம்மை அறிந்து கொள்ள வீரும்புகிறேன். ஏனெனில் உமது செயல் எனக்கு புரியவில்லை. ஜீவாதின் இவ்வரிகளில் அர்ஜுனன் தனது இலக்கத்தை வெளிபடுத்துகிறார். அர்ஜுனன் முன்பு சொன்னார். பரமாத்மாவே, சிவனுடைய எல்லா வெளிப்பாடுகளும், ஆதித்தியர், வசக் கள், விஷ்வ தேவர்களும், அசுவினிகளும், மருத்துக்களும், கந்தர்வர்களும், பித்ரு தேவதைகளும் (வர்ஷி ரூஹர்ட்ங்கள்) யக்ஷர்களும், அசுரர்களும், எல்லா தேவ கூட்டங்களும்,

11

உன்னிடம் புகுவதை, பிரபஞ்ச உணர்வில் ஒடுங்குவதை நான் பார்க்கிறேன். நீர் எதுவாக இருப்பினும் தெய்வீக சக்தி, பெருந்தோற்றங்களையுடையவரே, பல முகங்கள், கண்கள், தோடைகள், பாதங்கள், பல விறுபகள், பல வளைந்த பற்கள் உடைய உமது பெரிய வடிவத்தைக் கண்டு எல்லா உலகமும் அவற்றின் உயிர்களும் தேவர்களும் நடுங்குகின்றன. நானும் அப்படியே இந்த பாடல் வரிகளில் இருந்து அர்ஜுனன் உவாச! அர்ஜுனன் சொன்னார் என்று நாம் சொல்லத் துவங்க வேண்டும். அர்ஜுனன் தனது தெய்வீக நிலையில் இருந்து மெதுவாக கீழிறங்கி, அர்ஜுனனாக பேசத் துவங்குகிறார். பயம் என்ற உணர்வு இயல்பான நிலைக்குத் திரும்பி விடுகிறார். நீங்கள் ஆழ்ந்துபுரிந்து கொள்ளவேண்டியது என்னவென்றால், பிரபஞ்ச உணர்வு தன்மையில் இருந்து உங்களை பிரித்து வைப்பது உங்கள் பய உணர்வு மட்டுமே. எப்பொழுது அர்ஜுனன் நாளும் அப்படியே என்று கூறி தனது பய உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறாரோ அப்பொழுதே அவர் அர்ஜுனன் எனும் மனிதர் ஆகின்றார். வாழ்வேண்டும் என்ற உள்ளுணர்வும், பற்றுதல் கொள்ளவேண்டும் என்ற உள்ளுணர்வும் இணைந்தே மனித சுபாவத்தை உருவாக்குகிறது. வாழ்வேண்டும் என்னும் உள்ளுணர்வு அச்சத்தினால், சவாதிஸ்டான சக்ரத்தில் இருந்து தோன்றுகிறது. (ஸ்வாதிஸ்டானம் - நம் உடலில் அச்சம் தோன்றும் சக்தி மையம்) ஆசையினால், பற்றுக் கொள்ளுதல் என்ற உணர்வு, மூலாதார சக்கரத்தில் இருந்து தோன்றுகிறது. (நம் உடலின் பாதாளுறுவு சக்தி மையம் - மூலாதாரம்) இங்கும், உயிர்வாழ் வேண்டும் என்ற உணர்வு மேலோங்கியதால் அர்ஜுனன் தனது மனிதத் தன்மைக்கு மாறுகிறான். உயிர் மேல் உள்ள ஆசை, அச்சம் இவ்விரை என்று நாம் விட்டுவிடுகிறோமா அன்றே நாமும் கிருஷ்ண நிலையை அடையலாம்

11

இருபத்தைந்து வருடம்

என்று நாம் புரிந்துக் கொள்வதே இல்லை. கிருஷ்ணநிலையை அடையும் போழுது நாம் அழிவில்லாத் தன்மையை அடைகின்றோம். பகவான் என்ற பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலையை உணர்கின்றோம். ஆனால் பெரும்பாலும், உயிர்வாழ வேண்டும் என்றும் ஆசையே நம்மைப் பற்றிக் கொள்கின்றது. அர்ஜுனன் மெதுவே மெதுவாக இந்த நிலையை, மனிதத் தன்மையை அடைகிறார். திருதராஷ்டிர புத்திரர்கள் அனைவரும், இவ்வுலக மன்னர் கூட்டங்களும், பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் மற்றும் முக்கியமான போர் வீரர்களும் உமது பயங்கரமான வாய்களில் பரப்புபட்டின் நுழைவுவழி நான் பார்; கிறேன். சிலர் பொடிபட்ட தலைகளோடு உமது பல் இடுக்குகளில் அகப்பட்டு ஒன்றுமில்லாமல் போவதையும் நான் பார்க்கிறேன் என்று அர்ஜுனனின் வியப்ப்படைகின்றான். அர்ஜுனன் அந்த முழுக் காட்சியையும் மிகவும் துல்லியமாக விவரிக்கின்றார். பாண்டவர்கள், கௌரவர்கள் ஆகிய இரு தரப்பினருக்கும் நிகழும் பேரிழப்புக்களைப் பார்க்கிறார். பாண்டவர் பக்கத்து போர்வீர்கள், படைத்தளபதிகள் போரில் இறப்பதைக் கண்டுகொண்டு பார்க்கின்றார். எதிர்தரப்பினரில் யாராலும் வெல்லமுடியாத பீஷ்மரும், எளிதில் வெற்றிக் கொள்ளமுடியாத துரோணரும், கர்ணனும் இறப்பதைக் கண்ணெதிரில் பார்க்கின்றார். விளைவாக, முடிவில் தனது செொந்த வெற்றியைப் பார்க்கின்றார். ஆரம்பத்தில், தான் பார்க்க விரும்பிய காட்சியை அர்ஜுனன் பார்க்கின்றார். விஷ்ணுவின் பிரபஞ்ச வடிவமாக புராணங்களில் வர்ணிக்கப்பட்ட ஆடைகளுடனும்,

11

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆயுதங்களுடனும், தேவரும், முனிவரும் இருப்பதைப் புடைகுழு பார்க்கின்றார். அந்த திவ்யவடிவம் திகழ்ந்து நடுக்கத்தை அளிக்கும் மரணக் காட்சியாகவும், அனைத்தையும் விழுங்கும், கோரமான உக்கிரமான ரூபமாகவும், அச்சத்தை விளைவிப்பதாகவும் மாறிபொழுது முழு உலகமும் அச்சத்துடன் விகூப்பி, வணங்குகின்றன. இத்தகைய பேரண்ட திருச்சனத்திலிருந்து, கிருஷ்ணேஶ்ர போரின் நாசகரமான விளைவுகளையும் அர்ஜுனன் பார்க்கின்றார். எப்படி விட்டுறுப்பச்சிகள், விரைவாகப் பாய்ந்து சுடர்விட்டு எரியும் தீயில் விழுகின்றனவோ அப்படியே மகத்தான போர்வீர்களான அவரது எதிர்கள் அழிவின் வாய்களில் விழுந்து மடிவதை அவர் பார்க்கின்றார். வெல்லமுடியாத மாபெரும் போர் வீர்கள் அனைவரும் அழிந்து மடிவதை அர்ஜுனன் நம்படத்திற்கு விதத்தில் பார்க்கின்றார். எப்படியும் அவர் பாந்த் காட்சி அவருக்கு தைரியத்தையும், மனஅமைதியையும் அளிக்கவில்லை. அழிவின் கோர சொருபத்தைக் கண்டு அவர் நடுக்கமடைகிறார். அவர் எதிரிகளின் அழிவுகூட அவருக்கு கலக்கத்தையே அளிக்கின்றது. உண்மையில் அர்ஜுனன் ஒரு நிலையில் இல்லை. தனக்கும், தன்னைச் சுற்றியும் என்ன நிகழ்கிறது என்பதைப் பற்றிய எந்த தெளிவும் அவருக்கு இல்லை. ஆதி அந்தமில்லா சக்தியின் முன்பு தான் ஒன்றுமே இல்லை என்பது மட்டுமே அவர் அறிந்தார். வெற்றிக்கும், தோல்விக்கும் எந்த வித்தியாசமும் தெரியவில்லை. அழிவின் கோரக்காட்சியைப் பார்த்து அர்ஜுனன் நடுங்கியது அவர் சராசரி மனித நிலையை எட்டி விட்டதை உணர்த்தியது. தாங்கள் யார்? என்று அர்ஜுனன் மிகத் தெளிவாக கேட்கிறார். தாங்கள் இங்கு வந்திருப்பதன் காரணத்தை அறிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்?

இருபத்தைந்து வருடம்

'தசன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெசி ஆூனாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆூவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சகலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'தசன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெசி ஆூனாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆூவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் புடிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சகலித்தார்.

[ERROR page 358 - NVIDIA client error]

ஒருவருக்கொருவர் வழங்கிக் கொள்ளும் பரிதாப உணர்வு, இரக்கம் இல்லை.

அது அன்பு இல்லை. நல்லது என்று நாம் எதை நினைக்கின்றோமோ அதைத் செய்வதற்கு பெயர் கருணை அல்ல.

பிரபஞ்சமும் நாமும் வெவ்வேறு அல்ல என்ற அனுபவத்தின் விளைவாக பிறக்கும் உணர்வே உண்மையான காருண்யம். அந்த உணர்வில் மற்றவை என்பது மறைந்துவிடுகிறது.

அந்த உணர்விற்கு நன்மை, தீமை என்ற பாகுபாடு இல்லை. ஆழமான ஆன்மீக அனுபவத்தில் பார்வையில் நல்லது கெ ட்டது என்று எதுவுமே இல்லை. அனைத்தும் உள்ளபடியே பார்க்கப்பட வேண்டும்.

சமநிலையை அழிக்கின்றது. மரணம் பாகுபாடு (வேறுபாடு) பார்ப்பதில்லை. இந்த மத்தில் யமன் (மரணத்தின் கடவுள்) நீதி தேவன் – ஆக வழிபடப்படுகிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பணகன் எங்கெங்கு

கேள்வி எழுகிறது. இதற்கு எந்த பதிலும் அளிக்க முடியாது. அது தான் இயற்கை.

நம்முடைய அகராதியின்படி இரக்கம் என்பதற்கு நாம் கொடுக்கும் அர்த்தத்தின் அடிப்படையில்தான் இயற்கைக்கு இரக்கமே இல்லை என்று சொல்கின்றோம்.

பிரபஞ்ச விதிமுறைகளின்படி இயற்கையின் கருணை, அறிவுக்கெட்டாத, கணிக்க முடியாத, பாரபட்சமற்ற தன்மை உடையது.

என் பத்து வயது குழந்தை இறக்கும்பொழுது தொண்ணூறு வயது முதியவர்

உயிர் வாழ வேண்டும்? என் வாழக் கூடாது?

வரைமுறைக்குட்பட்ட பந்தபாசங்களுடன் நாம் உருவாக்கிக் கொண்டு அனுபவிக்கும் உணர்வுகளைத் தவிர, பிறப்பு, இறப்பு பற்றிய பிரபஞ்ச சுழற்சி -யின் விதிகளைப் பற்றி நமக்கு என்ன தெரியும்?

சில காலம் முன்பு அமெரிக்காவில் மனவளர்ச்சி குன்றிய குழந்தைக்கு குணமாக்கும் சகிச்சை அளிக்குமாறு கேட்டுக்க் கொண்டனர். என் கைகளை அக்குழந்தையின் மீது வைத்து போது, கையை எடுத்தால் என்று கொச்சை தமிழில் அக்குழந்தை பேசியது.

அந்தப் பெற்றோர்களுக்கு தமிழ்மொழி தெரியாது. நான் அந்தக் குழந்தையிடம், உனக்கு குணாதிய விருப்பம் இல்லையா? என்று கேட் டேன்.

இந்த ஜென்மத்தில் எந்தவித பொறுப்பும் இல்லாமல் நீம்மதியாக இருக்க விரும்பியதனாலேயே, மனவளர்ச்சி குன்றிய குழந்தையாக தான் பிறந்திருப்பதாக அக்குழந்தை சொன்னது.

உன் அன்பான பெற்றோருக்கு இப்படி வருத்தம் அளிப்பது நியாயமா? என்று கேட்டபோது அந்த உயிர் அதனால் தான் அவர்களை தேர்ந்தெடுத்தேன். அவர்கள் அன்பானவர்கள் என்னைக் கவலிடமாட்டார்கள். எல்லை நீம்மதியாக விட்டுவிடு என்று சொன்னது.

ஒரு ஞானடைந்த குருவை வந்தடைவதற்காகவே பலர் நாள்பட்ட, நோத வியாதிகளை இந்த வாழ்க்கையில் தேர்ந்தெடுத்து பிறக்கின்றனர். என்னுடன் இருக்கும் பலரும், முதன் முதலில் என்னை சந்திக்க வந்தது குணமடற்கும் சிகிச்சைக்காகத் தான்.

துன்பம், துன்பங்களைக் குணமாக்க வேண்டும் என்று தெரிந்தவர்கள் இருக்கும் அவர்களது ஆன்மாவில் ஒரு குருவை அடைய துடிக்கிறது. இறுதியாக, அந்த

"தான் அன்பான சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, "தான் பெற்ற ஞானத்தை வைத்துடன், என் சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. லனவை திருநாட்டில் உடல், பொருள், ஆவி கைவிட்டு செல்வழித்து என்னைப் பினிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சகலித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

13

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆன்மா உயிருக்கு ஆத்பத்தான ஜோதிகளுடன் சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்வதே, அதை அடைவதற்கான வழி என்று தீர்மானிக்கின்றது. பலமுறை நாம் உள்ளதை உள்ளபடியே பார்ப்பதில்லை. நாம் வாழும் வாழ்வே ஒரு நாடகம் தான். (டம்ளர்த்துள்ளேறிய படஉறமல்) இறைப்படக் கருவியின் விளக்கை அணைத்தால் தான் இறையைப் பார்க்க முடியும். அதுவரையில், அது நாடகம் என்பதனை அறியாமல், இறையில் தோன்றும் கூடாபத்திரங்களுடன் ஒன்றி அமுழ்துகொண்டும், சிரித்துக் கொண்டும் இருக்கின்றோம். வாழ்க்கை என்னும் விலாவுக்கு அணைந்தால்தான், இதுவரை நாம் ஆடிய ஆட்டமெல்லாம் என்ன என்பதை உணர்ந்து வேதனோரு பரிமாணத்தை அடைகிறோம். அதுவரை நாமும் அழுது, சிரித்து, கத்தி, சண்டையிட்டு அந்த விளையாட்டில் ஈடுபடுகின்றோம். ஒரு வசீகரமான குருவிடம் அன்புவயப்படுவது என்று, கிருஷ்ணர் எல்லா கடவுள்களையும் (தெய்வங்களையும்) விட அழகானவர். அவரிடம் காதல்வயப்படுவது எளிதானது. பயமுறுத்தும் காளியிடமோ, சாத்வீகமான சிவனிடமோ காதல் வயப்படுவது எளிதானது இல்லை. அப்படியே அன்பு செலுத்தினாலும் நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் உருவமும் வேறாக உள்ளது. நீங்கள் இராமகிருஷ்ணராக இருந்தால் மட்டுமே பிறவிகளின் மீது நடமாடும் காளியை ஏற்றுக் கொண்டு அன்பு செலுத்த முடியும். நீங்கள் சங்கரராக இருந்தால் மட்டுமே (நித்யமான, நிரந்தரமான, நிற்சலனமான) அமைதியில் இருக்கும் சிவை, நீங்கள் காதல்வயப்பட முடியும். ஆனால் யாரும் கிருஷ்ணரிடம் அன்பு செலுத்திவிடமுடியும். அனைவரும்

13

இருபத்தைந்து வருடம்

'தான் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை தியாகமாக உடல், பொருள், ஆவி அழைத்ததையும் செவ்வித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார். இருபத்தைந்து வருடம்

13

இருபத்தைந்து வருடம்

அன்பு செலுத்துகிறார்கள். யாருமே கிருஷ்ணரைப் பயமுறுத்துபவராக எதிர்பார்ப்பதில்லை. என்வேதான் கிருஷ்ணர் தன் கோர உரவத்தை வெளிப்படுத்தியபொழுது, அர்ஜுனனுக்கு அவர் காலுக்கு தீழ் இருந்த பூமி நழுவியது. அவருக்கு எந்த பிடிப்பும் இல்லை. யாரிடத்தில் உதவி கேட்பது என்பது தெரியவில்லை. என்வே அவர், என் மீது கருணை காட்டுவீராக, தாங்கள் யார் என்று கேஉங்கள். தாங்கள் இங்கு எழுந்தருளி இருப்பதன் நோக்கம் என்ன? தாங்கள் அறிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். உங்களை வணங்குகிறேன் என்று மன்றாடுகிறார். கேள்வி :சுவாமிஜி, இது எப்படி நிகழும்? இஷ்ட தெய்வத்தைப் பற்றிப் பேசும்பொழுது நம்மால் தொடர்பு கொள்ள முடியும். ஒரு பிடித்தமான கடவுளைப் பற்றி தான் நாம் பேசுகிறோம். பயங்கரமான ஒரு வடிவத்துடன் நாம் எப்படித் தொடர்ப்படுத்திக் கொள்வது? ஆம். நீங்கள் சொல்வது சரியே. உருவபமில்லா வழிபாட்டையிட உருவத்தை நீங்கள் வழிபாட்டைக் காரணம், அந்த உருவத்தில் உங்களையே நீங்கள் பார்க்கின்றீர்கள். அந்த உருவத்துடன் நீங்கள் ஒட்டப்படுவதால் தான் உங்களை நீங்கள் காண முடியும். உங்கள் இஷ்ட தெய்வம் அழகாக, இளமையாக இருந்தால் மட்டுமே, அதனுடன் உங்களால் காதல் வசப்பட முடியும்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஆரம்பநிலையில் இருக்கும் ஒருவரின் நிலை அது. ஆரம்ப நிலையில் இருக்கும் ஒரு சாதகருக்கு தான் இந்த அமைதி. குருவின் உருவத்தின் மீது ஏற்படும் சூழ்ப்பு இவையெல்லாம் தேவையாக இருக்கின்றது. உங்கள் விழிப்புணர்வு மேம்பட மேம்பட

[ERROR page 361 - NVIDIA client error]

[ERROR page 362 - NVIDIA client error]

[ERROR page 363 - NVIDIA client error]

மீண்டும் மீண்டும் அவர் சொல்வதெல்லாம், எது சரியோ அதை செய் என்பதே 'சுட் தர்மத்தை செய்வாயாக, பிராரப்த கர்மத்தின் படி உனக்கு விதிக்கப்பட்ட உள்ள கடமையைச் செய்வாயாக'.

இந்த ஞானக் கருத்துக்களை தான், இன்றைய காலகட்டத்தின் பேராசை நிறைந்த சூழலில், உங்களுக்குப் புரியும் விதத்தில். புரியும் வார்த்தைகளில் நான் சொல்கின்றேன்.

நாம் தற்போது வாடகங்களில் இருந்தும், நன்மைச் சுற்றி இருக்கும் பலவற்றில் இருந்தும் பார்த்தவற்றைக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்ட கற்பனைகளைக் கொண்டு ஒரு மனிதனின் மூலைபடிவத்தை உருவாக்கி இருக்கின்றோம்.

எல்லோரும் எல்லோரையும் நிபுணராக இருக்கின்றீர்கள். எதையும் இழக்க விரும்பாமல் எல்லாவற்றையும் பெற விரும்புகின்றோம்.

கிருஷ்ணருடைய போதனைகளின் அடிப்படையை புரிந்துகொள்ளாமல், அவருடைய போதனைகள் வெகு சீக்கிரால் மட்டுமே பின்பற்றப்படும்.

இன்றைய காலத்திற்க்கும் கிருஷ்ணரின் காலகட்டத்திற்க்கும் மிக பெரிய வித்தியாசம் இருக்கின்றது. அன்றைய மக்கள் சமயங்களிலும் உத்தரவுகளிலையும், வழங்கப்பட்ட கட்டளைகளையும் மதித்து பின்பற்றினார்கள்.

இருபத்தைந்து வரும் போராடியவர். அகம்பாவிக்காவில் என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் த்தினாலோ, அல்லது பேராசையினாலோ அவர்கள் நம்பவில்லை.

நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன் நீங்கள் வாழ்க்கையில் எதையுமே தற்க தேவையில்லை. அது தான் உண்மை, தயவுசெய்து உங்களிடம் எதையும் விட்டு விடுவதைப் பற்றி நினைக்காதீர்கள். இருப்பதையெல்லாம் அனுபவியுங்கள். உங்கள் பணம், உங்கள் கார், உங்கள் வீடு, உங்கள் ஒளி அமைப்பு உங்கள் விடுமுறைகள், வேலை மற்றும் பொருள் சீரியாக எவையெல்லாம் இருக்கின்றதோ அவை எல்லாவற்றையும் அனுபவியுங்கள்.

உங்களுடறவுகள்,மனநிலை, குழந்தைகள், குடும்பம்,நண்பர்கள்அனைவரையும் நன்கு அனுபலியுங்கள். ஆனால் உங்கள் கற்பனைகள் மணக்கோட்டைகளை விட்டு விடுங்கள்.

உங்கள் நண்பரோ, பக்கத்து வீட்டுக்காரோ, அல்லது யாரோ ஒருவரோ, எந்தப் பொருளோ பார்ப்பதை எல்லாம் அனுபவிக்க ஆசைப் படாதீர்கள் மேலும் மேலும் பொருள் சேர்க்க ஆசைப்படாதீர்கள்.

அவை உங்கள் சொந்துக்கு இல்லை. அவை உங்கள் கற்பனைகள்.

இந்த கற்பனைகள் உங்களிடம் உள்ளவற்றை அனுபவிக்க முடியாமல் உங்களை தடுத்துகின்றன. அதனால் நான் உங்களுக்கு சொல்கின்றேன். 'சுங்களிடம் இப்போது இருக்கும் எல்லாம் துறக்க தேவையில்லை. ஆனால் விட்டு விடுங்கள், உங்களிடம் இல்லாதவற்றைப் பற்றிய கற்பனைகளையும், கவலைகளையும் விட்டு விடுங்கள்?'

உங்கள் எல்லா துக்கங்களுக்கும் காரணம், உங்களின் இல்லாதவற்றின் மீது நீங்கள் கொண்டிருக்கும் ஆசையே. நீங்கள் எதைப் பெற வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைக்கின்றீர்களோ அதைப் பற்றிய கற்பனைகளே உங்களது ஆசைகள்.

இந்த கற்பனைகளை விட்டுவிட்டால் நீங்கள் ஆனந்தமாக இருக்கலாம்.

வேதங்கள், குறிப்பாக வேத நூல்கள், ஞானமடைந்த குருமார்களின் அனுபவத்தின் வெளிப்பாடாக உள்ளது. அவை எப்போதும் தவறானதில்லை.

அவற்றை புரிந்துகொள்வது அவ்வளவு எளிதானது இல்லை. எண்றால் வேறொரு காலத்தில் வேறொரு நேரத்தில் வாழ்கின்றீர்கள். உங்களுக்குத் தேவை ஒரு அகராதி. நானே அந்த அகராதி.

ஸ்ரீ பகவான் சொன்னது....

இருபத்தைந்து வரும்

'தன்னைப் பற்றி சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெற்ற ஞானத்தை வென்று தன்னை சிருவயதிலிருந்தே கவனித்தவர் என் தந்தை. என் குழந்தைப் பருவம், துவி அனைத்தையும் செவ்வனே என்னைப் பாதுகா வைத்தார். வெற்றிகரும் வாழ்க்கையித்தார்.'

11

உலகங்களை அழிக்கின்ற பெரு வல்லமையுடைய காலம் நான். நானே உலகங்களை அழித்துக் கொண்டு இருக்கின்றேன். நீ போரில் இல்லாமல் இருந்தாலும் எதிர்த்து உள்ள சேனைகளில் அணிவகுத்து நிற்கும் போர் வீரர்கள் எல்லோரும் வாழ மாட்டார்கள்.

11

11.33 : நீ எழுந்திரு, புகழ் பெறு. எதிரிகளை வென்று செல்வம் நிறைந்த ராஜ்யத்தை அனுபவி. இந்த போர்வீர்கள் எழுந்தவே என்னால் கொல்லப்பட்டிருக்கின்றார்கள். நீ ஒரு கருவியாக மட்டும் இரு அர்ஜுனா!

11

11.34: என்னால் கொல்லப்பட்டிருக்கின்ற துரோணரையும், பீஷ்மரையும், ஜயத்ரதனையும், கர்ணனையும் மற்ற போர் வீரர்களையும் நீ கொல். பயப்படபாதே ; போரில் பகைவரை வெல்லுவாய், போருபுரி.

11

தான் உண்மையில் யார் என்பதை கிருஷ்ணர் இந்தச் சுலோகத்தில் விளக்குகின்றார்.

11

நானே வல்லமை வாய்ந்த காலம் என்று பகவான் கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

11

விழுங்குவது எனது செயல் என்றும் சொல்கின்றார். இதயத்தில் கிருஷ்ணரால் கொல்லப்பட்ட சத்ரியர்கள் மிகவும் முக்கியம் வாய்ந்த சத்தியம் இதுவே. அர்ஜுனனிடம் கிருஷ்ணர் மனபே, ஆத்மாவைப் பற்றியும், மறுபிறவி, கர்மாவின் இயல்பு, பலனை அனுபவிக்கும்படமையச் செய்வது, தன் மகிமைகள் எல்லாவற்றைப் பற்றியும் சொல்கின்றார்.

11

முதன் முறையாக தன் முகத்திரையை எடுத்து விட்டு, உண்மையாகச் சொல்கின்றார். நானே அழிப்பவன்.

11

தாங்கள் யார்? தங்களின் நோக்கம் தான் விடையளிப்பதில் கிருஷ்ணர் எந்த தயக்கமும் இல்லாமல் புலனாக்குகின்றார்.

11

நானே காலம், நான் அழிப்பவன் என்று பகவான் சொல்கின்றார்.

11

‘தான் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெரிய தூளாக வெந்துடனே, என சிலுவையில் தொங்கிக் களைவர் என் தத்தை. களவை திருமாக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உள்ளமைந்தார்.

11

காலம் ஒருபோதும் சலனமற்று நிற்பதில்லை. அது விரிந்து கொண்டே இருக்கிறது. காலத்தின் ஓட்டத்தை எதுவும் நிறுத்த முடியாது. காலத்தைப் பின்னோக்கி எதுவும் செய்ண்டு வர முடியாது. காலத்தை முன்னோக்கியும் எதுவும் செலுத்த முடியாது.

11

எதிர்காலம் நிலையாக நிகழ்காலத்திற்கும், பிறகு கடந்தகாலத்திற்கும் நகர்கின்றது. நமது வாழ்வின் அலைவரிசையில், நிகழ்காலத்தை மட்டுமே நம்மால் பார்க்க முடியும். கடந்த காலத்தை நினைவாக மட்டுமே நாம் நினைவாக மட்டுமே நினைவு கூர முடியும்.

11

தோழனே, விழியாய் என்னவென்றால் நம்மால் நிகழ்காலத்தை மட்டுமே உணரமுடியும். என்பது எதிர்ந்தும் கூட, நாம் நிலையாக நிகழ்காலத்தை மட்டுமே வைத்திருக்க முடியும்.

11

அவர்க்கு அப்போதான் வேலை கிடைத்துத்தான் அவர் தம்வெட்டுத்தான். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. இதன் பந்த்தன எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

11

‘சுவன் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெரிய தூளாக வெந்துடனே, என சிலுவையில் தொங்கிக் களைவர் என் தத்தை. களவை திருமாக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உள்ளமைந்தார்.

11

நமக்கு எதுவுமே தெரியாத எதிர்காலத்தைப் பற்றிய பயம் ஏற்படும் போதும் நாம் ஏற்போதும் இருக்க பேர்வழியிலேயே நாம் ஏற்போதும் சிக்கிக் கொண்டு இருக்கின்றோம். மேலும் நமது வாழ வைத்த இறந்த போர்வழியும் நாம் சிக்கிக் கொண்டு இருக்கின்றோம்.

11

நமது முழுக்கதையும் தவற விட்டுவிட்ட காலத்தைப் பற்றியே நாம் காலத்தைப் பற்றி அழிக்கின்றோம். காலம் நம்மை அழிக்க அநுமதிக்கிறோம்.

11

நமக்கு கிடைத்திருக்கும் காலத்தின் ஒரே முகமாகிய நிகழ்காலத்தைத் தவறவிட்டு, கற்பனைகளால் நமது எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கின்றோம்.

11

இதனால் நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் இரண்டுமே அழிக்கப்படுகிறது.

11

நம்மால் நிச்சயமாகத் தெரிந்து கொள்ள

இருபத்தைந்து வருடம்

716

717

முடிவதெல்லாம், எப்போதெல்லாம் காலம் நகர்கிறதோ, விரிந்து ஒடுகிறதோ அப்போதெல்லாம் அது நிரந்தரமாகத் தோலைந்து விடுகின்றது. எப்படியெல்லாம் வருத்தப்பட்டு, மன்னிப்பு கேட்டு கொண்டாலும் கூட நடந்ததை எதுவும் மாற்ற முடியாது. ஆனால், நிகழ்காலத்தின் இந்த க்ஷணத்தில் நமது எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும் சக்தியை நாம் பெற்று இருக்கிறோம். ஒவ்வொரு மணிதரும், நிகழ்காலத்தின் இந்த க்ஷணத்தில் தனக்கு விருப்பமான செயலைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் பெற்று இருக்கிறார். இதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளாமல் தவற விட்டு விட்டு நடப்பதெல்லாம் முன் வரை பயன் என்றும் குற்றம் சாட்டலாம். நமக்கு வழங்கப்பட்டு இருந்தும் நாம் முறையாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளாத வாய்ப்பே முன்வினை. நிகழ்காலத்தில் நாம் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கும் போது மட்டுமே எதிர்காலத்தை நம்மால் வடிவமைக்க முடியும். அது இன்னும் எதிர்காலமாகவே இருக்கும் போதோ அல்லது கடந்த காலமாக நம்ழுவி விடும் போதோ முடிவதில்லை. முதலில் சொன்னது சாத்தியமில்லாத ஒன்று. இரண்-ஆவது காலம் கடந்து விட்டது ஒன்று. நிகழ்காலத்தில் வுழிப்புணர்வுடன், எஸ்திரமாக இருந்தால் மட்டுமே எதிர்காலத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வும், எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கவும் முடியும். நமது புத்தி, சக்தி, உருவாக்கும் திறன், யுக்தி அனைத்தையும் இந்த க்ஷணத்தில் ஆனந்தமாக வாழவே உபயோகிக்கவேண்டும். இவை அனைத்தையும் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய சிந்தனைகளிலும், கடந்த காலத்தைப் பற்றிய வருத்தங்களிலும் செலவிட கூடாது. கிருஷ்ணர் ஒரு எளிய சத்தியத்தை இங்கு பகிர்கிறார். “சரி இருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும், இந்த போர் வீரர்கள் எல்லாரும் இறப்பார்கள். பெருவல்லமை மிக்க காலமாக நாள் அவர்களை விழுங்குவேன். நீ அதற்கு காரணம் அல்ல. நீ மேலேழுந்த வரியான காரணம் மட்டுமே. அவர்களது அழிவிற்கு கருவியாக

இருக்கிறோம்.” 718 இருப்பதன் மூலம் (புகழ்) சக்தி, செல்வங்களைப் பெறுவோயாக*. “சுர்ஜனனின் எதிரிகள் எல்லோரும் அழிக்கப்படுவார்கள்** என்று கிருஷ்ணர் சொல்வதால், எதிர்காலம் என்பது வதிகஸ்த்தால் மன்ன் கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டது என்று மிக எளிதாக விளக்கம் சொல்லவிட முடியும். நன்மையைக் காப்பதும், தீமையை அழிப்பதுமே அவரது செயல் என்றும் கூட நாம் இதற்கு அர்த்தம் சொல்ல முடியும். மஹாகாலம் அவருக்கு அமைந்த உருவங்களுள் ஒன்று. மஹாகாலமாக கிருவுண்னர்ந்மை, தீமை என்று எல்லாவற்றையும் அழிக்கிறார். காலம் வேறுமை பார்ப்பதில்லை. நீங்கள் நன்மை செய்திருப்பதா, தீமை செய்திருப்பதா என்று காலம் கணக்கு வைத்துக் கொள்வதில்லை. காலம் வரைந்ததோட்கொண்டே நிகழ்காலத்தைகடந்தகாலமாகவும், எதிர்காலத்தை நிகழ்காலமாகவும், இறந்தகாலமாகவும் அழிக்கின்றது.

மஹாகாலமாக கிருஷ்ணர் சமரிலையில் இருக்கிறார். அவர் அப்புடியே வெறுமனே இருக்கிறார். எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்கும் என்று தெரிந்திருந்தும் அதன் மேல் ஆஹிக்கம் செலுத்துவதில்லை. காலமாக, அவர் என்ன நிகழ்கின்றதோ அதை நிகழ்த்துகின்றார். அவரோ பெரும் வல்லமை பொருந்தோடும் சக்தியாக இருக்கிறார். ஒருவர் ஆழ்ந்த பக்தியுடன் இருவுணரிடம் தன்னையே சரணாகதி செய்து பிறகு, கிருஷ்ணரின் விருப்பப்படியே அவர் வாழ்வில் என்னென்ன, எப்படி நடக்கவேண்டுமோ அப்படி நிகழ ஆரம்பித்து விடுகின்றது. நாம் எந்த குறுக்கிடும் செய்யத் தேவையில்லை. நாம் நம் என்றேவல்லாம் செய்யவேண்டுமோ, எப்படிச் செய்யவேண்டுமோ அவுற்றையெல்லாம் என்ன நிகழுமோ, எப்படி நிகழுமோ என்று கவலை கொள்ளாமல் செய்ய வேண்டும் அவ்ளவு தான். இப்படி செய்வதனால் நாம் காலத்தின் ஓட்டத்தில் கூடவே செல்கின்றோம். 719

கிருஷ்ணின் சக்தியுடன் கலந்து செல்கிறோம்.

நம் வாழ்வில் நடக்கும் சம்பவங்களை நாம் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளாமல் எதிர்த்து நடக்கு பிடித்தவிடத்தில் மாற்றி அமைக்க விரும்புகிறோம். இவ்வாறு எதிர்க்கும் போது நாம் கால ஒட்டத்தைத் தடை செய்கிறோம்.

ஒரு நதியில் இருக்கும் பானை நதியின் ஒட்டத்தினால் இடித்து தள்ளக்கப்பட்டு கால ஒட்டத்தில் நுண் துகள்களாக மாறிவிடுகிறது. அதுபோல நாமும் காலத்தின் ஒட்டத்தில் ஒன்றுமில்லாததாக மாறி விடுகின்றோம்.

நதிக்கரையில் நாணலைப் போல எதிர்ப்பு இல்லாமல் வளைந்து கொடுக்கப்படுவால், கால ஒட்டத்தில் நாமும் நீந்து முடியும்.

தேர்வு யெய்யபோராடுவது விடுதலை இல்லை. அது நம் மனதின் அடிமைத்தனம். நாம் தேர்வு செய்ய வேண்டிய தேவையே இல்லை. நம் மனம் இயங்கும் நிலையில் தான் தேர்வு செய்வது என்பது நிகழ்கிறது. நம் இருப்புத்தன்மையின் நிலையில் தேர்வு செய்வது நடப்பதில்லை.

நம் இருப்புத்தன்மையில் நம் தளர்வாக இருக்கும் போது, ஆனந்தமாக, தேர்வு செய்யாத விழிப்புணர்வுடன் இருக்கின்றோம்.

தேர்ந்தெடுத்தல் தாழ்நிலை நிகழ்வதை அனுமதிக்கலாம். தேர்ந்தெடுக்காத தன்மையையே தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

இந்த சூழ்நிலையை நம்மால் உணர முடியும் என்றால், உண்மையாகவே இந்த நொடியில் நாம் என்ன செய்கின்றோம் என்று நம்மால் விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட முடிந்தால், நாம் என்ன செய்தாலும் அது தேர்ந்தெடுக்காத தன்மை ஆகிவிடுகின்றது.

இதற்காக நாம் எந்த கவலை பற்றிய பயமும் இல்லாமல் செய்ய தயை இல்லை. என்ன நடந்தாலும் இந்த நொடியில் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதே சரியான தேர்வு.

இவ்வுலகத்தை நான் அழித்துக்கொண்டு இருக்கிறேன் என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பொழுது, உடல் ரீதியான, பொருள் சார்ந்த உலகத்தின் மாயையை தான் அழிப்பதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

அவர் கற்பனைகளை அழிப்பவர், தனித்துவத்தை அழிப்பவர், அஹங்காரத்தை அழிப்பவர், உண்மையில்லாத மாயையை அழிப்பவர்.

அவர் முன்பே சொன்னது போல, அழிக்கப்படுவது இந்த உடல், மனம் என்கிற கூடே தவிர அழியாத ஆத்மா ஆன்மா இல்லை.

போர்க்களத்தில் நிகழ்த்தப்பட்டு கொண்டு இருக்கும் உள்வியல் ரீதியான நாடகம் தான் மஹாபாரதம் என்று வர்ணிக்கப்படும் கிருஷ்ணரால் அழிக்கப்பட்டு கொண்டு இருக்கிறது.

கிருஷ்ணர் இந்த வார்த்தைகளில் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்பதை ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ள வேண்டும். முழுமுதும் கடவுளாக, மாபெரும் இறைச்சக்தியாக, கிருஷ்ணரும் சிவதன்மையை தான் பிரதிபலிக்கிறார். உயிர்களை மறுவாக்கம் செய்து பதுப்பிக்கும், புத்துணர்வூட்டும் சிவனின் தன்மையை தான் செய்கிறார்.

உண்மையில் அழிவராளும் அழிக்கப்படுவது போல சிவன் அழிப்பவர் அல்ல. அழிப்பதன் மூலம் உருவாக்குபவர். அழித்தல் இல்லாமல் படைத்தல் நிகழ்வே முடியாது.

இறப்பில்லாமல் பிறப்பும் இல்லை. சிவனுடைய காலபேரவள் என்னும் தன்மையைத் தான் கிருஷ்ணரின் மஹாபாரதம் குறிக்கின்றது.

நிகழ்காலம், இறந்த காலம், எதிர்காலம் என்னும் முக்காலத்திலும் நிகழும் அனைத்தையும் கட்டுபடுத்துபவரே காலம் அல்லது காலபேரவர் ஆகின்றார்.

இம் மாபெரும் சக்தியின் முன்பு ஒருவர் சரணாகதி செய்யும் பொழுது, காலத்தை பற்றிய பயண்ணர்வை இழக்கின்றார். காலத்துடன் இணைந்து செயல்படுகின்றார்.

“சதன் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எம் தந்தை. கனவை திசுமாக்க உடல், பொருள், இவி இனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

“சதன் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எம் தந்தை. கனவை திசுமாக்க உடல், பொருள், இவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

[ERROR page 368 - NVIDIA client error]

உளுக்கு எடுக்கின்றது. அதன் அடி ஆழமாக மரணபயமே நம் அனைத்துப் பயங்களுக்கும் காரணம்.

நாம் இறக்கும் போது எல்லா நடக்கும் என்று நமக்கு தெரிவதில்லை. நாத் மறுபடியும் பிறந்து விருவோம் என்று சிலர் சொல்கின்றார்கள். நாம் நரகத்திற்கு செல்வோம் என்று சிலர் சொல்கின்றார்கள்.

நாம் தருமங்கள் செய்வதுது, பசுக்கலைத் தாணமாக கொடுப்பது மாதிரியான செயல்களைச் செய்வதினால் சொர்க்கத்திற்கு போக முடியும் என்று வேறு சிலர் சொல்கின்றார்கள். மரணபயமே மற்ற அனைத்துப் பயங்களுக்கும் மூலகாரணம். நம் அடையாளத்தை இழப்பதில் நமக்கிருக்கும் பயம் தான் மரணபயம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடியவர். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் சும்வெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழா அவருக்கு சும்போனதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

தனிப்பட்டதொரு அடையாளத்தை நாப் உருவாக்கி தைரியம்கின்றோம். நம் பெர்சோனாலிட்டி தனித்துவம் வாய்ந்தவர்களாக உணர்கின்றோம். நாம் நமது பகுத்து வீட்டுகாரரைப் போலவோ, நமது நண்பர்களைப் போலவோ இல்லை.

நாம் அவர்களை விட சற்று மேம்பட்டவர்களாக இருப்பதாகவே நினைக்க விருப்புகின்றோம். நாம் தீவுள்கள். இப்படித்தான் நாம் நம் அடையாளத்தை உருவாக்கிகின்றோம்.

மரணம் நம்மைப் பயமுறுத்துகிறது. என்றால் நாம் நம்மைச் சுற்றி உருவாக்கி வைத்திருக்கும் அடையாளத்திற்கு என்ன நிகழும் என்று நமக்கு தெரிவதில்லை.

நம் அடையாளத்தைப் பாதுகாத்து பராமரித்து விரிவாக்க நம் அங்கு இருக்கப்போவதில்லை. நமது ஆன்மாவான பசுமையான அனைத்து ஆதாரங்களிலும் இருந்து நம்மை விடுவித்து ஆதாமற்ற வெற்றிடத்தில் மரணம் நம்மைத் தள்ளிவிடும் என்று பயம் அடைகின்றோம். மரண அனுபவத்தை இரும்ப்பப் மறிதம் பேசும் போது ஒரு விஷயம் பொதுவாக இருக்கின்றது. அவர்கள் அனைவரும் மரணபயத்தை இழந்து விட்டிருந்தார்கள்.

அவர்களுக்கு மரணதை, எதிர்கொண்ட அனுபவம் வரவேற்கத் தக்கதாக இருந்தது. உண்மையில் அவர்களுக்கு இரும்ப்பவர மனமே இல்லை.

எந்தப் பயத்தை விட்டொழிக்க வேண்டும் என்றாலும், அதை எதிர்கொள்வதே சிறந்த வழி, குறிப்பாக மரணபயத்தை மரணபயத்தை எப்படி எதிர்கொவது?

எங்களின் சில தியான முகாம்களில், மரணமடைவது போன்ற அனுபவத்தில் உங்களை அழைத்துச் செல்லும் சில பகுதிகள் இருக்கின்றன. உடல், மனம், ஆன்மா வெள்வேறானவை என்று நீங்கள் உணர இது உதவுகின்றது.

விழிப்புணர்வுடன் அனுபவிக்கப்பட்டால் இந்த தியானம் மரணபயத்திலிருந்து உங்களுக்கு விடுதலை அளிக்கும். ஒருமுறை நீங்கள் மரணபயத்தில் இருந்து விடுபட்டுவிட்டால், தொியாத ஒன்றைப்பற்றிய பயம் தொடர்பான மற்ற எல்லாப் பயங்களும் தாணாகவே விலகி விடும்.

மரணமடைவதற்கு உங்களுக்குப் பயமில்லை என்றால் பயப்படுவதற்கு வேறு என்ன இருக்கிறது? உங்களுக்கு இதை நம்புவதற்கு கஷ்டமாக இருந்தால், மரண அனுபவம் பெற்ற மக்களிடம் பேசிப்பாருங்கள். இறந்தகவே வலைமனைகள் இருக்கின்றன. இந்த அனுபவங்களை அவை விவரிக்கின்றன.

அவர்கள் எல்லாருக்கும் ஒரே விதமான மற்றும் நிகழ்ந்திருப்பதைக் காண்பீர்கள். எல்லாப் பயங்களிலும் இருந்தும் அவர்கள் விடுபட்டு விட்டார்கள். அவர்கள் தங்களுடைய மிக மோசமான பயத்தை எதிர்கொண்டு கடந்துபட்டதால் வெளியில் வந்து இருக்கின்றார்கள்.

மரணம் என்பது காலம் சம்பந்தப்பட்டது. அது தான் முடிவான நிகழ்காலம், கடந்தகாலமும், எதிர்காலமும் மரணத்தின் போது நிகழ்காலத்தில் இணைகின்றன. ஆனால் இந்த கண்ணத்தில் அனுபவித்து உணர்வதற்கு இறக்கத் தேவையில்லை. இதுவே காலத்தின் சிறப்பம்சம்.

நிகழ்காலத்தின் இந்த சுணிம்ப் கடந்தகாலத்தை அழித்து, எதிர்காலத்தை உருவாக்கிகின்றது. காலம் ஓடிக்கும் செயலை மட்டும் செய்யின்றது. காலம் படைக்கும் செயலையும், காக்கும் செயலையும் செய்கின்றது.

கடவுள் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?

விசாரித்தற்கு, “நான் பெரிய ஆனால் வேண்டுமென்றே சிறுவயதிலிருந்தே காவி கண்டவர் என் நண்பக் நிறமாகப் போருள், இவை அனைத்தையும் செயல்பித்து ஓர்கலமித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 370 - NVIDIA client error]

11

கடந்த காலத்திலேயே வாழ்கின்றோம். நாம் எப்போதும் குற்ற உணர்ச்சியையும், வருத்தத்தையும் சுமந்து கொண்டு இருக்கின்றோம். இவற்றை விட்டுவிட்டு முன்னோக்கி சென்று கொண்டே இருங்கள். நாம் இப்போது செய்யும் எந்த செயலும் நாம் ஏற்கனவே செய்தி செயலின் மீது எவ்விதமான தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தாது. கடந்த காலத்தைப் பற்றி சிந்தித்து அசைபோடுவதால் எதிர்காலத்தைச் சிறப்படுன் வடிவமைக்கலாம் என்று நாம் சிந்தித்தால் அது தவறு. தேவையில்லாமல் குற்ற உணர்ச்சியை ஆழப்படுத்தவே இது உதவும். எதிர்காலத்தைப் பற்றி யோசிப்பதாலோ அல்லது யூப்பபாதாலோ நாம் அடையப் போவது ஒன்றும் இல்லை. நாம் நன்றாக பல கணல் கணப்பு காணலாம். அவ்வளவுதான். ஆனால் இந்த கூறணம், இப்போது இதைப்பற்றி நாம் எதுவும் செய்யவில்லை என்றால் எதிர்காலத்தப்பற்றியும் எதுவும் செய்யமுடியாது. எண்ணங்கள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். ஆனால் அவை நமது நிகழ்கால செயல்களின் மீது முதலில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். பிறகு எதிர்கால செயல்களின் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தட்டும். நம் நிகழ்காலத்தின் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினால் ஒழிய எதிர்காலத்தை அவை வடிவமைக்க உதவாது. நாம் நிகழ்காலத்தில் உண்மையாக இருக்கும் போது, நாம் என்ன செய்கின்றோம் என்பதை நடக்கின்றோ என்று நம்மால் தெளிவாக உணர முடியும். நம் உடல் இருக்குமிடத்தில் தான் நம் மனம் இருக்கின்றது. இந்த கூறணத்தில் நாம் எதைச் செய்தாலும் அது சரியே. எந்தப்பாதையை நாம் தேர்ந்தெடுத்தாலும் அது சரியான முடிவில் நம்மைச் சேர்க்கும். இந்த நிகழும் கூறணத்தில் வாழும் விழிப்புணர்வு, நம் உள்ளுணர்வை பலப்படுத்தி நமக்கு எது சிறப்பைத் தரும் என்பதை ஆராய்ந்து அறியும் இல்லாமல் தீர்மானிக்க உதவுகின்றது.

11

பிரபஞ்ச சக்தியுடன் நாம் இசைந்து இருக்கின்றோம். எது நடந்தாலும் அது நமக்கு சிறந்த நன்மையே தரும். சுதந்திரமான முடிவெடுப்பதற்கும், சரணாகதிக்கும் குழப்பம் நிறைந்ததாக, முரண்பாடான வார்த்தைகளாக ஒரு உண்மையில்லா தோற்றம் உருவாகிறது. நாம் நிகழ்காலத்தின் இந்த கூறணத்தில் இருக்கும்பொழுது நமது முழு சு தந்திரத்தையும் பயன்படுத்தி பிரபஞ்சத்தின் முழு முதற் சக்தியிடம் நம்மைச் சரணாகதி செய்ய முடியும். இந்த முடிவு நம்மால் எடுக்கப்படுகின்றது. இது ஒரு விபத்து இல்லை. கடந்த காலத்தைப் பற்றியும், எதிர்காலத்தைப் பற்றியும் கவலைப் படாமல் ‘சுந்த் கூறணத்தில் விளையாடி நிகழ்கின்றோ அப்படியே எல்லா நேரத்திலும் நிகழ நாம் விழிப்புடன் செய்யும் தேர்வு*. நிகழ்காலத்தின் இந்த கூறணத்தில் நாம் இருப்பதற்கான ஒரே வழி இயலாமை. உண்மையில் நாம் இந்த கூறணத்தில் வாழும் போது இயலாத்தில் இருக்கின்றோம்.

11.35

சஞ்சயன் சொன்னது

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினான். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தய்வேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தய்வேடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு கேசவருடைய இருத்த மொழிகளைக்கேட்டு நடங்குகின்றகீரடம் அநிந்தவனான அர்ஜுனன் கைகூப்பியவணனாய் நமஸ்கரித்து, நடுங்கி கைகூப்பி நன்றாக வணங்குகிறார். மீண்டும் கிருஷ்ணிடம் வாய்க்குளாறி அஞ்சி நடுங்கி வணங்கி சொல்லலானான்.

11.36

அர்ஜுனன் சொன்னது

ஹ்ரிஷிகேசா, உம்முடைய புகழ்ச்சியில் உலகம் இன்புற்று ஆனந்தமடைகிறது. ராட்சர்கள் அஞ்சி நாலாபக்கமும் ஓடுகின்றனர். சித்தர்கள் எல்லோரும் உம்மை வணங்குகின்றனர். இவை யாவும் உமக்கு

[ERROR page 372 - NVIDIA client error]

[ERROR page 373 - NVIDIA client error]

[ERROR page 374 - NVIDIA client error]

ஆழ்ந்தபணிவுடன், பூரணமான, ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடன், எந்த எண்ணங்களும் இல்லாமல் கேளுங்கள். ஏனென்றால் நம் எண்ணங்கள் இடையூறு செய்து, சிதைத்து விடும் தன்மை வாய்ந்தவை.

அவைவார்த்தைகளின்அர்த்தத்தையேமற்றி,தங்களின்சொந்தகருத்துக்கலைப்ப் புச்சிவிடும். நம் மனம் என்ன கேட்க விரும்புகிறதோ அதை மட்டுமே கேட்கும் தன்மை படைத்தவை.

எவ்வொருநிமிடமும் உங்களிடம் வந்து சேரும் செய்கைகளைசிதைந்து விடாமல் உள்வாங்கும் அளவிற்கு ஆழ்ந்த அமைதியுடன் அனைத்தையும் கேளுங்கள்.

கடவுள் தன் செய்கைளை எல்லா பக்கங்களில் இருந்தும் பொழிந்து கொண்டு இருக்கிறார்.

மரத்தில் இருந்து விழும் பழுத்த இலை தான் அவரது செய்தி.

லாவோட்கு என்னும் ஞானி மரத்தில் இருந்து விழுகின்ற காய்ந்த இலையைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் ஞான மனத்தார். அவர் மிகவும் ஆழமானதொரு மெளனத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும்.

வெளியான, பழுத்த, காய்ந்த அந்த இலை மரத்தில் இருந்து விழுந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே, எல்லாமே நிலையற்றது; வாழ்க்கை மரணத்தில் முடியக் கூடியது; பற்றிக் கொண்டு வாழ்வதற்கு என்று தகுயியாதவை எதுவும் இல்லை; மரணத்தில் முடியும் இந்த வாழ்க்கை உண்மை இல்லை என்றும் மாபெரும் சத்தியங்களை உணர்ந்தார்.

அந்த இலை கடவுளின் தூதனாக இருந்தது. அந்த சூழ்நிலையிலேயே தகுந்த இல்லாதவை அனைத்தும் துறக்கப்பட்டன. பகிரங்கமாக துறக்க வேண்டும் என்ற முடிவை அவர் எடுக்கவில்லை. அதற்கு தேவையும் இருக்கவில்லை.

வாழ்க்கை நிலையற்றது; வாழ்க்கை வீணானது? வாழ்க்கை அர்த்தமற்று என்னும் இந்த புரிதல் அவருக்கு போதுமானதாக இருந்தது. இதன் பிறகு ஒருவர் வேறு

விதமான வாழ்க்கையைத் தேடுவதில் ஈடுபடுகிறார் வேறொரு தளத்தில்.

வெளியில் பயணித்துக் கொண்டிருந்த ஒருவர் இப்போது உள்நோக்கி இரும்புகிறார். நாம் சந்தோஷத்தையும், ஆனந்தத்தையும் வெளி உலகில் தேடி தேடி நமக்கு கிடைத்ததெல்லாம் ஏமாற்றமும், துக்கமும் தான். அதைத் தான் வெளி உலகால் நமக்கு கொடுக்க முடியும்.

எந்த குணமும் நாம் உள்நோக்கி திரும்புகிறோம் உள்முகமாக நம் உள்நிலை ஆழப் புதைந்திருக்கிற அந்த சுணையை மிகப் பொறிய சந்தோஷம் பொங்குகிறது.

நாம் மெளனமாகும் போது, எது மறைந்து இருக்கிறதோ அது வெளிப்பட ஆரம்பிக்கிறது. நம் மூளைர் கண்கள், காதுகளும் மூடித்து விட்டது போல, நாம் சுயரணமாக கேட்காதவரை எல்லாம் கேட்க ஆரம்பிக்கின்றோம்., பார்க்காதவரை எல்லாம் பார்க்க ஆரம்பிக்கின்றோம்.

தியானத்திற்கான வரையறையும் கூட, குருவின் வார்த்தைகளைக் கவனிக்கும் கலை.

இயேசு சீலுவையில் அறையப்பட்டார். அவர் சீலுவையில் அறையப்பட்டது உண்மையில் அவருக்கு முடிக்கட்டும் வேலை!

யாருக்கெல்லாம் காண முடிகின்ற கண்கள் இருந்தனவோ, யாரால் புரிந்து கொள்ள முடிந்ததோ, அவர்களுக்கெல்லாம் இயேசுவின் சிலுவையில் அறையும் நிகழ்நிகழ்ச்சி, ஒரு முடிக்கட்டும் விழாவாகவே இருந்தது.

ஏனென்றால் சீநிடம்தில் சிலுவையில் இயேசுபிரான் தன்னை முழுவதுமாக சரணாகதி செய்கின்றார். உம் முடைய சித்தம் பரலோகத்தில் செய்யப்படுவது போல் பூலோகத்திலும் செய்யப்படுவதாக என்று

'சுவன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய இராக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்த கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை தினமாக்க உடல், பொருள், ஆவி கைவிட்டையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

736

இருபத்தைந்து வருடம்

737

[ERROR page 376 - NVIDIA client error]

[ERROR page 377 - NVIDIA client error]

[ERROR page 378 - NVIDIA client error]

ஆனால் கைகளால் சூரிய மறைவிற்கு பிறகு அவர்கள் தைப்பதில்லை. நமக்கு புரிந்து கொள்ளுதல் இல்லாத பொழுது, பழக்க வழக்கங்கள் உயிர்பற்ற விதிமுறைகள் ஆகி விடுவின்றன. புரிந்து கொள்ளுதல் இருக்கும் பொழுது எந்த சட்டமும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதற்க்கான ஒரு யுக்தி ஆகி விடுகிறது. நமக்குள் புரிந்து கொள்ளுதல் மலரும் பொழுது எல்லா விதி முறைகளும், நமக்கும், நம்மைசுற்றி இருப்பவர்களும் மகிழ்ச்சியான, ஆனந்தமான வாழ்க்கையை அளிப்பதற்க்காக உருவாக்கப்பட்டு இருப்பதை காண்கின்றோம். இன்றோ, அதே விதிமுறைகள் தங்கள் அர்த்தத்தைத் தொலைத்து விட்டதால் நமக்குத் துன்பத்தை உருவாக்கிக் கொண்டு இருப்பதையும் காண்கின்றோம். நான் சில மக்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். தியானம் செய்வதற்கு முன்பு வீட்டில் வணங்கும் பரரப்பை உருவாக்குவார்கள். அமைதியாக இரு, சத்தம் போடாதே, தொலைபேசிக்கு அணைத்து வை, இதைச் செய், அதைச் செய்யாதே என்றெல்லாம் தேவையில்லாத சந்தடியை உருவாக்குவார்கள். பஞ்சே பத்து நிமிட தியானத்திற்காக முழு வீட்டையும் தலைகீழாக மாற்றுவார்கள். உண்மையில் அந்த பத்து நிமிடத்தில் இவர்கள் தியானம் செய்வார்கள் என்று நிலைக்கின்றீர்களா? தியானம் செய்ய துவங்கிய இவர்கள் தூங்கி விடுவார்கள். இரண்டு மூன்று நிமிடத்திற்குப் பிறகு கொசு அடிக்க துவங்கிய விடுவார்கள். இன்றும் இரண்டு நிமிடத்திற்கு பிறகு தங்களை சொறிந்து கொள்ள ஆரம்பித்து விடுவார்கள். பிறகு இப்படி நினைக்கத் துவங்கி விடுவார்கள். மீதி தியானத்தை நாளை பார்த்துக் கொள்ளலாம். இன்றைக்கு இது போதும். இந்த வகை தியானம் செய்வதற்கு முழுவீட்டையும் தலை கோட் புராட்டுவார்கள். ஆழ்ந்த அமைதி மற்றும் மௌனத்திற்காக தான் தியானம் என்பதையே புரிந்து கொள்ள தவறி விடுகின்றார்கள்.

சில மக்கள் மற்றவர்களை அமைதிபடுத்தும் முயற்சியில் தாங்களே அதிக சப்தத்தை உருவாக்கிக் கொள்கின்றார்கள். அவர்களின் இரைச்சல் மற்றவர்களை விட மோசமாக ஆகி விடுகின்றது. ஷ்வை அமைதியாக இருக்கவும் என்னும் சத்தியம் பேசிக்கொண்டிருப்பவர்களில் சத்தத்தை விட அதிகமாக இருக்கும். குழந்தைகள் உருவாக்கும் சத்தம் ஆசிரியர்களின் சத்தத்தை விட குறைவாகவே இருப்பதை பள்ளிகளில் நாம் கண்டுகாடாகப் பார்க்க முடியும். பெரும்பாலான நேரங்களில், நல்லொழுக்கத்தின் அடிப்படையைப் புரிந்து கொள்ள மனதான உயிர்ப்பில்லாத ஒரு வாழ்க்கையை வாழ ஆரம்பித்து விடுகின்றோம். என்னைப் பொருத்தவரையில் எந்த ஒரு விதியும் உள்வாங்கப்படும் போது, நமக்குள் குற்ற உணர்ச்சியை உருவாக்கி விடுகின்றது. எந்த உரு சட்டமும் என்று நான் கூறும் பொழுது எந்த ஒரு சட்டத்தையும் தான் சொல்கின்றேன். இயல்பாகவே நாம் சுதந்திரமாக இருக்கத்தான் ஆசைப்படுகின்றோம், அதனால் தான் எந்த ஒரு சட்ட இட்டமும் உள் வாங்கப்படும் போது ஆழமான குற்ற உணர்ச்சியாக அது இருக்கின்றது. ஸ்வபாவ சுபாவத்திற்கு என்னும் வார்த்தை மிகவும் ஆழமானது. அதன் பொருள் என்னவென்று பார்த்தீர்கள் என்றால் நம் இயல்பே சுதந்திரம் தான். நாம் நிரந்தரமாக சுதந்திரமாகவே இருக்க விரும்புவதில்லை. எந்த ஒரு விதிமுறைக்கும் அடிமைப்பட நாம் ஒருபோதும் விரும்புவதில்லை. இந்த முழு சமூகமும் விதுதலைக்காகப் போராடி பாடுபட்டு உழைக்கின்றது. நம் முழு போராட்டமும் விதுதலைக்காகப் போராட்டமாக தான் இருக்கின்றது.

“தான் இப்படிச் சொல்கிறேன்?” என விசாரித்தற்கு, “நான் பேசிய தாழக வேண்டுமென, உன சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் எ’ நதை. உனவை திருமணம் பொருள், தூவி இனைத்தையும் சொல்லித்து என்னைப் பழிக் கவித்தா. வெற்றிக்கு உள்ளமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நம்மிடம் பணம் அதிகமாக இருக்குமானால் நம் விருப்பங்களும் அதிகமாக இருக்கின்றன. பெரிய வீடு, பெரிய கார், அதிக வசதிகள்.

அதிகமான தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை இருப்பதால் அதிக சந்திதரத்தை அனுபவிக்கின்றோம். ஆனால் நம்முடையத் தேர்வு அல்லது தேடுதல் எல்லாம் விடுதலையே.

உண்மையில் பணத்தின் மீதான நம் தேடுதல் விடுதலையை குறித்ததுதான். அதனால் இயல்பாகவே நாம் தேடுவதெல்லாம் விடுதலையைத் தான் நில்லொமுக்கின்றாளோல்லது சட்டெனிகளாளோ நாம் சிறை பட ஒரு போதும் விரும்புவதில்லை.

நமக்கு ஒரு ஒழுக்க விதி கொடுக்கப்படும் போது நாம் அதை மீறி நடக்கவே விரும்புகின்றோம். முடியாத போது யார் நம் மீது ஒழுக்கவிதிகளை திணிக்கிறார்களோ அவர்களை பழிவாங்குகிறோம். நாம் ஏபோதும் பழிவாங்குகிறோம். சரியான தருணத்திற்காக காத்திருந்து அவர்களை பழி தீர்க்கவே விரும்புகின்றோம்.

மக்கள் என்னை சந்திக்கும் போது என்னிடம், மீண்டும் மீண்டும் சொல்கின்றார்கள். சுவாமிஜி, என் மகன் என் பேச்சை கேட்பதேயில்லை.

தெளிவாக தெரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்கள் மகனே உங்கள் முதல் எதிரியாக இருக்கலாம். நீங்கள் உங்கள் மகனின் அதிரியாக இருக்கலாம். ஏனென்றால் நிறைய ஒழுக்க விதி முறைகளை நீங்கள் அவனுக்கு கொடுத்து கொண்டு இருக்கின்றீர்கள்.

சிறு வயதிலிருந்தே பல விதி முறைகளால் அவனைக் கட்டுப்படுத்தி இருக்கின்றீர்கள். இயல்பாகவே மனதின் ஒரு பக்கத்தில் உங்கள் மேல் மரியாதை இருந்தாலும், மறுபக்கம் எப்போதும் உங்கள் மேல் அவனுக்கு மனக்கசப்பு இருக்கும்.

'சுவாமி அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என என்விசாரித்தற்கு, 'சுவாமி பெரிய ஞானிகண்டவர் என் நடையை. கனவை நிராகர்பொருள், ஆவி உணைத்தையை செவ்வித்துஎன்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.'

இருக்கும். ஏனென்றால் நீங்கள் அவனுக்கு விதிகளை அமைத்து ஒழுங்குபடுத்தியால், அவன் உங்களுக்கு எதிராக புரட்சி செய்வான். சிலர் மிகவும் துணிவுமிக்க திறப்பாற்றல் முறையில் நம்மீது புரட்சி செய்வார்கள்.

சொர்க்கத்தைப் பற்றியும், நரகத்தைப் பற்றியும் பல்வேறு கருத்துகளை உருவாக்கி வைத்திருப்பவர்கள். சொர்க்கத்தை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசையையும், நரகத்தைக் கண்டு அச்சமும் தோன்றுமாறு செய்வார்கள்.

இந்த மாதிரியான விளக்கங்களைப் பின்பற்றுவதால் சொர்க்கத்தை அடைவீர்கள். அந்த மாதிரி விளக்கங்களைப் பின்பற்றுவதால் நரகத்தில் தள்ளப்படுவீர்கள் என்று சொல்வார்கள்.

நம்மை தத்திரமாக எமாற்றி அவர்களின் சுயநலத்திற்காக பயன்படுத்திக் கொள்ள, கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கருத்துக்களின் தொகுப்பே சொர்க்கமும், நரகும்.

பேராசையும், அச்சத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு விதிகள் வழங்கப்படும் போது, ஆழ்மனதில் குற்ற உணர்ச்சி நம்முள் உருவாகின்றது.

மேலும் ஒரு விஷயம்.... இது தான் சட்டங்களிலேயே முடிவான, புரிந்து கொள்ளக் கஷ்டமான சட்டம். நான் மறுபடியும் சொல்கிறேன். இது தான் முடிவான சட்டங்களில் ஒன்று.

யாரும் விதி முறைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒருவருடைய வாழ்க்கையை முடியாது. யாரும் என்று நான் சொல்லும் பொழுது எவருமே என்று குறிப்பிடுகின்றேன். எந்தச் சட்டமும் என்று சொல்லும் பொழுது எந்த ஒரு சட்டத்தையும் என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்கின்றேன்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே என்கு வேலை கிடைத்தற்குஅவர் ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்க்கையை வாழ அப்போதுநேரம் நரகத்தில்

இருந்தார். அவர் ஒவ்வொரு விதியையும் தங்களது சுயலாபத்திற்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்காகச் சொர்க்கத்தையும், நரகத்தையும் காட்டுவதாக ஆசைகாட்டுவார்கள்.

அவருக்கு அப்போதுநேரம் நரகத்தில் இருந்தான் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுவாமி அப்படிச் சொல்வீர்கள்?'இஎன விசாரித்தற்கு, 'தானஞ் பெரிய ஞானிகண்டவர் என் தந்தை.கனவை நிராகர்உடல், பொருள்,ஆவி உணைத்தையை செவ்வித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.'

இருபத்தைந்துவருடம்

போராடினார்

அமைதிக்காகவே

எங்கு வேலை கிடைத்தற்கு அவர் ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்க்கையை வாழ

அப்போது நரகத்தில்

இருந்தார்

அவர் ஒவ்வொரு விதியையும் தங்களது சுயலாபத்திற்காக பயன்படுத்திக் கொள்வதற்காக சொர்க்கத்தையும், நரகத்தையும் காட்டுவதாக

ஆசை காட்டுவார்கள்

அவருக்கு அப்போது நேரம் நரகத்தில் இருந்தான் பன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது

[ERROR page 381 - NVIDIA client error]

[ERROR page 382 - NVIDIA client error]

11.41

அர்ஜுனன் சொல்கிறார்

உம்முடைய இந்த மகிமையை அறியாத என்றால், கவலையின்மையாலும் பிரியத்தில்லாம் அன்பான கேளாடன் என்ற கதி, ‘சுற் கிருஷ்ணா, ஏ யாதவா, ஏ நண்பனே!’ என்று பணிவின்றி எது சொல்லப்பட்டதோ, நான் ஏ யாதவனே என்று உனது ஜாதியின் பெயரைச் சொல்லி அழைத்தேனே என்று கூறுகிறார். ஏ நண்பனே, ஏ கிருஷ்ணா என்று உன்னை பணிவில்லாமல் அழைத்தேனே என்று வருந்துகிறார். யாருடன் பழகிக் கொண்டிருக்கிறேன், யாரை அழைக்கிறேன் என்ற கவனமில்லாமல் உன்னைத் தோழனாக நினைத்து அழைத்து விட்டேன். தயவு செய்து என்னை மன்னித்து விட்டேன்.

11.42

அச்சதா,விளையாடிய போதும்

படுத்திருந்த போதும், அமர்ந்திருந்த போதும், உணவருந்தும் போதும், தனித்திருந்த போதும் பிறர் பார்வையில் இருந்த ஏளனமாக எப்படி அவமதிக்கப்பட்டிரோ. அளியெல்லாம் அப்படத்தக்கிய உன்னை மன்னித்தருளுமாறு கேட்டுக் கொள்கின்றேன். நான் எப்படி இதைச் செய்ய;இருக்கலாம்? உன் மீது கொண்ட அன்பினால் கவனமில்லாமல் உன்னை அழைத்து விட்டேன். என்னை மன்னித்தருள் புரியுங்கள்.

11.43

நகரும், அசையிற்கும்

இந்த உலகிற்கும் நீயே தந்தை, போற்றுபவருக்கு உரியவரும், குருவிற்கு குருவானவரும். உமக்கு சமமானவரும் வேறு ஒருவரும் இல்லை.இப்பெருமையைப் பெற்றவரே; இம்மூவிலிக்கும் உமக்கு ஒப்பானவர் இல்லை. உம்மிலும் மேலானவர் வேறு ஒருவர் எப்படி இருக்க முடியும்? ஒரு தன்மை மகனை மன்னிப்பது போலவும், ஒரு தோழன் தோழனுக்கு போலவும், ஒரு காதலன் காதலிக்கு மன்னிப்பு தருவது போலவும் என்னைப் பொறுத்தருளுங்கள். ஒரு சின்னக் கதை... பலவருடங்களாக, ஒரு சிவபக்தர் தீவிரமான பக்தியுடனும், சிறந்தையுடனும் தினமும் ஒரு சிவலிங்கத்திற்குப் பூஜை செய்து வழிபாடு நடத்தி வந்தார். சிவனே தவிர என்னும் இல்லாத அந்த சிவபக்தர் கண் விரும்பியதெல்லாம், என்றவது ஒரு நாள் சிவன் அவருக்கு அளிக்கும் போகும் தரிசனத்தைத் தான்.

11.44

அதனால் உடலால் வணங்கி

போற்றற்தக்க உம்மை அருள்புரிய வேண்டுகிறேன். மகளுக்குத் தந்தை போலவும், தோழனுக்கு தோழன் போலவும், காதலனுக்கு காதலன் போலவும், தேனே என்னைப் பொறுத்து மன்னித்தருளுங்கள். அர்ஜுனன் மீண்டும் அச்சமடைகிறார். விஸ்வரூப தரிசனத்தை மீண்டும் கண்டு பிறகு, கிருஷ்ணரின் எல்லையில்லாத தல்மையை புரிந்து கொள்கிறார். இந்தப் பெருமைகளை அறியாமல் இத்னை நாட்கள் கிருஷ்ணரை கவனமில்லாமல் நண்பனாகக் சருதியதை எண்ணி வேதனை அடைகின்றார் அர்ஜுனன்.

‘சுனன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுனான் பெரிய ஜோதி வேண்டுமென்று என் தவிர ஏதோர் நினைத்ததுண்டா? சிருவயதினிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்க்களித்தார்.

சிவனேத் தவிர என்னும் இல்லாத அந்த சிவபக்தர் காண விரும்பியதெல்லாம், என்றவது ஒரு நாள் சிவன் அவருக்கு அளிக்கும் போகும் தரிசனத்தைத் தான். ஓண்டுகள் பல உருண்டன. சிவபக்தரும் முதுமை அடைந்தார். ஒன்றும் சிறப்பாக நடக்காததால் அந்த சிவபக்தர் சிவனுக்கு முடிவாக ஒரு எச்சரிக்கை விடுகின்றார். “சுனான் இறப்பதற்கு முன்னால் எனக்கு சிவதரிசனம் கிடைக்க வேண்டும். முக்தி அடைய வேண்டும். எனக்கு காட்சி தாருங்கள். இல்லையென்றால் நான் எதாவது மாற்று ஏற்பாடு செய்ய வேண்டி இருக்கும்” என்று கெட்டு விதிக்கின்றார்.

இன்னும் சிவன் மனமிரங்கி காட்சி அளிக்கவில்லை. சித்தர்கள் கழித்து அந்த சிவபக்தர் விழுநுவின் சிலை ஒன்றை வாங்கி வந்து சிவனை எடுத்துவிட்டு

பூஜை மாடத்தில் வைக்கின்றார்.

ஆனால் சிவனை வீசியெறிய மனம் வராததால் ஒரு ஆமாக ஒதுக்கி வைத்து விட்டு சிவனிடம், “சிலிதே பார், இத்தனை வருடங்கள் பொறுமையாக நான் காத்திருந்தேன். இது எல்லாம் உனது தவறு தான்” என்று சொல்கின்றார்.

மறுநாள் காலையில், வழக்கம் போல் ஊதுபத்தி பொருத்தி விட்டு அரைதப் பூஜை மாடத்தில், விஷ்ணுவின் முன்பு இம்முறை வைக்கின்றார்.

அவரை எளிச்சலூட்டும் பிதாக, அந்த ஊதுபத்தியின் புகை ஆமாக ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டு இருக்கும் சிவனின் சிலை பக்கமாகவே செல்கிறது.

இருபத்தைத்து வருடம் போாருணார். அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தூங்கினார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பொழுதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு

எனக்குக் காட்சி கொடுக்கக் கூடக்கு ஊதுபத்தி தேவையில்லை என்று சொல்லி தி வபத்தர் சிவன் விகரகத்தின் மூக்கை இழுக முயல்கிறார். அடுத்த வினாடி சிவபெருமான் சிரித்தவாறே அவருக்கு முன்பாக காட்சி அளிக்கின்றார். அந்த பக்தர் ஆழ்ந்த குற்ற உணர்ச்சியாலும், நெகிழ்ச்சியாலும் உருகி கலர்ந்து, பெருமானே, இத்தனை வருடங்களாக நான் தவறாது உன்னை பூஜித்த வந்தேனே, எனக்கு நீர் தரிசனம் தரவே இல்லை. ஆனால் இன்று உன்னை ஒதுக்கி வைத்த உள் மூக்கை மூடிய போது காட்சி தருகின்றீர்களே. இது என்ன?

விளபெருமான் சொல்கின்றார்: இன்றுதான் இத்தனை வருட த்தில் நான் உனக்கு உண்மையாகத் தெரிந்தேன். என் மூக்கை ந் மூடியபோது தான் நீ உண்மையாக என்னை பார்த்தாய். அதனால் தான் நான் உன்னைக் காண வந்தேன்.

அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணர் தோழனாக, உண்மையாக இருந்தார். நண்பனாக கிருஷ்ணரிடம் எல்லாவித உரிமைகளையும் அர்ஜுனன் எடுத்துக் கொண்டார்.

ஆனால் கிருஷ்ணரின் பிரபஞ்ச வடிவத்தைப் பற்றிய (புத்திசாலித்தனம்) வந்ததும் அர்ஜுனனுடைய மனப்பான்மை அடியோடு மாறிவிட்டது. அவர் குற்ற உணர்வினால் குழப்பபடுகிறார்.

அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணரிடம் இருந்த ஆழ்ந்த பக்தியின் காரணமாகவே அவருக்கு காணுதற்கரிய விஸ்வருபதரிசனம் வழங்கப்பட்டது. அர்ஜுனனுக்கு தகுந

இருபதாறாக் கிருஷ்ணர் நினைத்ததால் தான் அவர் தரிசனம் கிடைக்கப் பெற்றார்.

நம் வாழ்க்கை முழுவதும், கடந்த காலத்தின் குற்ற உணர்ச்சி நம்மை ஆள்கின்றது. எந்தக் காலத்தில் என்ன செய்திருந்தாலும் அந்த நேரத்தில் நமக்கு இருந்த புத்திசாலித்தனத்தினால் அதை நாம் செய்திருப்போம்.

பிற்காலத்தில், பிதாஹாஸ் சேர்க்கத் கொண்ட புத்திசாலித்தனத்துடன் கடந்த காலத்தைத் திரும்பிப் பார்த்து ஆழ்கின்றோம். பெரும்பாலும் நாம் முன்பு செய்த செயல் தவறாகவே தெரிவதால் நாம் குற்ற உணர்வுக்கு ஆளாகின்றோம்.

குற்ற உணர்ச்சியைச் சுமந்து கொண்டிருப்பதை விட கொடிய பாவம் வேறு எதுவும் இல்லை. நாம் செய்த செயல் பாவமானது இல்லை. குற்ற உணர்ச்சியைச் சுமந்து தீரா பாவம்.

குற்ற உணர்வினை விட்டுவிட்டு விழிப்புணர்வோடு முன்னோக்கி வாழ்வில் செல்லும் போது, ஆழ்மனத் ஒரு வடு, குற்றுணர்வைக் காட்டிலும் வலுவான ஒரு வடு நம்முள்ளே பதிந்திருக்கும்.

எதை மீண்டும்; செய்யக் கூடாது என்ற புதுவித விழிப்புணர்வை நாம் பெறுகின்றோம்.

குற்ற உணர்ச்சியின் சக்தியை அர்ஜுனன் நமக்கு நிரூபித்துக் காட்டுகிறார். ஆழ்ந்த அன்பினால் ஏற்பட்ட குற்ற உணர்ச்சியினை இந்த சம்பவம் விளக்குகிறது. ஒரு விதத்தில் அர்ஜுனன் அந்த உணர்வினை சுமந்து கொண்டிருக்க விரும்பவில்லை. தன் தோழனும், குருவும் மற்றும் இறைவனுமாக இருக்கும் கிருஷ்ணரிடம் என்னை மன்னிப்பாயாக என்று சொல்வதன் மூலம் தன் குற்ற உணர்வினை விட்டு விடுகிறார்.

பயம் எதிர்காலம் தொடர்பானது. கடந்த காலம் என்பது கடந்தது, இறந்தது. கடந்த காலத்தைக் குறித்து நாம் ஒரு போதும் கவலை கொள்ள தேவையில்லை. வருத்தமும், குற்ற உணர்வும் கடந்த காலத்தில் இருந்து நம்மைத் துன்புறுத்துகின்றன.

‘தன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘அதன் பெரிய ஆசை வேண்டுமென, என் சிறுவயதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. என்வை சிலமாக உடல், தாவி இளைத்ததையும் செவ்வழித்து என்னைப் பாடிக் கவி வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலனித்தார்.

இருபத்தைந்து

வருடம்

754

755

நாம் செய்த ஒவ்வொரு செயலும் வித்தியாசமாக செய்யப்பட்டிருக்கலாம். நாம் அப்படி செய்திருக்க தேவை இல்லை அல்லது வித்தியாசமாக செய்திருக்கலாம். எதிர்மறையான இந்த குற்ற உணர்வுகள் ஒவ்வொன்றாக அர்ஜுனனிடம் இருந்து வெளி களம்பி வருகின்றன. ஒரு சத்குணநாதனின் சந்நிதியில் அர்ஜுனன் அவற்றிலிருந்து விடுதலை அடைக்கப்படுகிறான்.

கேள்வி: ஒரு குருவை அடையக்கூடிய ஜந்து பாவங்களில் ஒன்றாக நட்புறிதியான சக பாலத்தை தாங்கள் குறிப்பிட்டு இருக்கிறீர்கள். பின்பு எதற்காக அர்ஜுனன் சகபாலத்தை வெளிப்படுத்தியதற்காக பயமுடைய கிண்றார்? குருவின் சீடருக்கும் இடையில் நட்பு ரீதியிலான சகாபவம் எனும் இந்த உறவு முறைக்கு உண்மையில் அர்ஜுனன் மிகச் சிறந்த உதாரணமாக இருக்கிறார்.

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனின் உண்மையான வடிவத்தைக் காண விரும்புகிறார். ஆனால் கிருஷ்ணனின் சொருபத்தை, கோர உக்கிர வடிவததைக் கண்டவுடன் எற்படும் உணர்வே அவரது இந்தப் பயத்திற்கு காரணம் ஆகிறது.

சகாபவம் சமமான இருவருக்கிடையில் எற்படும் உறவு இல்லை. ஒரு சீடர் குருவுக்கு என்றுமே சமமாக முடியாது. ஞானமடைந்த பிறகு கூட, ஞானியாகி கருவிடம் அவருக்கு எற்படும் உணர்வு அதீதமான நன்றியுணர்வு மட்டுமே.

ஞானமடைந்த பிறகு தான் குருவின் உண்மையான பிராமாண்டத்தைச் சீடர் உணர்கிறார். அங்கு தான் உண்மையான குரு - சீடய உறவு மலர்கின்றது.

கருவின் தன்மையை சீடர் உள் வாங்குகின்றார். குருவுடன் ஒன்றுபட்ட உணர்வில் சீடர் தொடர்பு கொள்கிறார். இப்படித்தான் காலகாலமாக குரு - சீடய பாம்பரியம் உயிர்ப்புடன் தொடரப்படுகிறது.

நட்பு என்பது நிறந்தரமான உறவல்ல. அது ஒரு தாய்க்கும் குழந்தைக்கும் கிடையாது.

'கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்து கற்றவர் என் தந்தை. நான் கற்றதை, குரு என்ற முறையில் இதுவரை, பொதுச் சமுதாயம் செவ்வித்து என்னைப் பயக்க கவன்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

இடையில் எற்படுவது போன்ற உயிர் சம்பந்தமான தொடர்பல்ல. ஒரு கணவனுக்கும் மனைவிக்கும் இடையில் இருக்கும் ஒப்பந்த ரீதியான உறவும் இல்லை. கணவர்களுக்கு இடையே ஏற்படும் இல்லை. கணவர்களுக்கு இடையே இருப்பதன்மையில் இருந்து மலரும் உறவும் இல்லை.

சமுதாய ரீதியிலான, ஒருவருக்கொருவர் அளித்துக் கொள்ளும் வசிதி, ஆறுதலை முன்னிட்டு உருவான உறவு இந்த நட்பு உறவு. எல்லா சமூக உறவுகளையும் போல இந்த உறவும் மாற்றத்திற்குள்ளாகும்.

இருபத்தைந்து நண்பர்கள் எதிர்க்கிறார்கள். நண்பராக இருந்திருக்க எதிரி இருப்பது அரிது. அறிமுகமாக இருக்கும் எதிரிகளாக மாறுவதை விட இரண்டு நல்ல நண்பர்களுக்கிடையே எதிர்ப்பார்ப்புகளின் விளைவேயிகப் பெரும் பிரச்சினைகளாகும், ஆழமான பகைமையையும் உருவாக்குகிறது.

அறிமுகமாகி இருக்காத அல்லது அழமான நட்பு மலர்ந்திருக்காத உறவில் இந்த நட்பு சாத்தியமில்லை.

ஒரு பிதியமனிதனின் நம்மை ஏமாற்றும் போது நாம் அதை ஒப்புக் கொள்கின்றோம். அல்லது தேவையான நடவடிக்கை எடுத்துகின்றோம். ஏமாற்றப்பட்டு விட்டோம் என்ற கோபம் தவிர வேறு அழமான உணர்வுகள் எழுவதில்லை.

நண்பன் என்று நாம் மதிக்கும் ஒருவர் நம்பிக்கை துரோகம் செய்யும் போது, கட்டுப்க்கடங்காத கோபம் எற்படுகின்றது. அந்த மனிதரை அழித்துவிட விரும்புகின்றேன். கோபம் எற்படுகின்றது. அந்த மனிதரை அழித்துவிட விரும்புகின்றேன். கோபம், வலி, வேதனை, குற்ற உணர்ச்சி, மனச் சோர்வு மாதிரியான உணர்ச்சிகள் அழையாய் விருந்தாளிகளாக நம்மைச் சூழ்ந்து கொள்கின்றன.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேளை கிடைத்ததுதான் ஒரு சாந்தனம். அவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அமைதி தந்தது. அதன் பலனை எனக்குக் கொடுத்தான் பந்தான் எங்களுக்குக் தெரிந்தது...

"சுடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்து கற்றவர் என் தந்தை. கண்டவர் என் தந்தை. நான் கற்றதை, குரு என்ற முறையில் இதுவரை, பொதுச் சமுதாயம் செவ்வித்து என்னைப் பயக்க கவன்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து

வருடம்

கானவை நிலைமனக் குடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பயக்க வந்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

சிலகாலம் துக்கம் கொண்டாடும் மன நிலையில் இருக்கலாம். அப்பொழுது ஆழ்ந்த கோபம் மனசோர்வாக மாறி குழுநிலையை ஒட்டுக் கொள்ளும் பக்குவத்தை அடைவோம். அல்லது ஆன்மாவ பழிவாங்கும் உணர்வாக அந்த கோபம் உருபெரலாம். எதிரி நமக்கிழைக்கும் தீங்கை விட நம்பார் செய்யும் நம்பிக்கை துரோகம் நம்மை அரித்தெடுத்து விடுகின்றது. எதிர்களாக நாம் கருதுபவர்கள் நண்பர்களாக மாறவும் வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன. நண்பர்கள் எதிர்களாக மாறும் வாய்ப்புகள் அதிகம் இருப்பதைப் போல எதிர்கள் நண்பர்களாக மாறும் வாய்ப்புகள் அதிகம் வாய்ப்பதில்லை. ஆனால் மனதைப் பக்குவமான நிலைக்கு பண்படுத்தினால் இது சாத்தியமே. நித்யானந்த ஸ்பரணம் இயல்ந சிகிச்சை அல்லது கூட இரண்டாம் நிலை பயிற்சி வப்பில் அவர்களது ஆழ்மன சம்ஸ்காரங்களை, எதிர்கள் உப்பட முற்றிலும் அழித்து விடுகிறது. எந்த ஒரு நித்ய குணமலரிக்கும் சிகிச்சையரையும் கேட்டால் கூட அவர் இதை உறுதி செய்வார். உண்மையான சகபாவத்தில் கருமட்டு மில்லாது அனலைவரும் நண்பர்களே. ஒவ்வொருவரையும் மதிப்பீடு செய்யும் குணம் மறி, எல்லா தெய்வத்தன்மையில் வெளிப்படாடாக மதிக்கும் மனிதராக ஒருவர் மாறிவிடுகிறார். ஒரு விதத்தில் தன் இனத்தவரையே எதிர்களாக போர்க்களத்தில் சந்திக்கும் அர்ஜுனனுக்கு இந்தப் பிரச்சினை தான் எழுகின்றது. கிருஷ்ணருடனான சகபாவ உறவின் பெரிப்போடாக அவர்களை வெறுத்து, எதிர்த்து போரிட்டு கொல்வதை கள்டமான செயலாக உணர்கின்றார். அர்ஜுனன் நிறைய காரணங்க‌ளை எடுத்துச் சொன்னாலும் அவை அனைதும் சமாதானங்களே. அர்ஜுனன் கோழையல்ல. மாபெரும் வீரர். கொல்வது அவரது இயல்பான

758 திறமையான குணமலரிக்கும் சி கிச்சையாளர்களாக திகழை பெற்றும் முன்பு, நான் அவர்களிடம் நீங்கள் குணமலரிக்கு விருப்பும் உங்கள் எதிர்க‌ளை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள் அவர்களில் பலரும் எங்க‌ளால் யாரையும் எதிர்க‌ளாக பார்க்க முடியலில்லைன்றே சொல்வார்கள். இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவோர். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ கவலைக்காவின் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது. இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவோர். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

759 கவணமில்லாமல், பணிவில்லாமல், 'சறு கிருஷ்ணா, யாதவா, என்றெல்லாம் அழைத்ததற்காக அர்ஜுனன் மன்னிப்பு கேட்கின்றார். ஆனால் இவையெல்லாம் ஒரு நல்ல நண்பரிடம், அந்த நண்பர் கடவுளாகவே பேசினாலும், மன்னிப்பு கேட்க தகுந்த காரணங்கள் இல்லை. எப்படி இருந்தாலும் அர்ஜுனனுக்கு வெளிக்காட்ட முடியாதபடியும் இருந்தது. எவன்றால் எப்போதாவது அவர்களுக்குள் இருப்பதை வெளிப்படுத்திருந்தால் என்று பகைமை உணர்வு செயல்பட்டிருந்தால் என்ணி கவலைப்பட்டு மன்னிப்பு கேட்கின்றார். யாருக்கு உதவி செய்கின்றோம் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளமேலேயே பிறற்க்கு உதவி செய்த மக்க‌ளாப் பற்றிய உண்மையான வாழ்க்கைச் சம்பவங்கள் பல இருக்கின்றன. அங்கு வேலை பார்க்கும் ஒரு கடைநிலை ஊழியர். இந்த மனிதர் யார் என்பதை அறியாமல் அவர் நடந்து வருவதைப் பார்க்கின்றார். குளிரான ஒரு இடத்தில் ஒரு முதியவர் போதுமான கம்பளி ஓட்டைகள் இல்லாமல் இருப்பதைக் கண்டு அவருக்குத் தக்க உதவி செய்து ந‌ன்கு கவனித்துக் கொள்கிறார். முடிவு உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும் அந்த கடைநிலை ஊழியர் அந்த விடுதியின் குழுவிற்கே தலைமை பதவி வகிக்கிறார். ஆனால் சற்றே கற்பனை செய்து பாருங்கள். அந்த உள்ளியருக்கு தான் உதவி

[ERROR page 387 - NVIDIA client error]

[ERROR page 388 - NVIDIA client error]

கேள்வி: சுவாமிஜி, நான் சிறு குழந்தைகளின் தாய், அவர்களை எப்படி சரியான பாதையிலே வளர்ப்பது என்பதை பற்றி அறிவுரை சொல்ல முடியுமா? நம் மூளை முயற்சியுமே, நம் ஆசுகளை நம் குழந்தைகளின் மீது இணைப்பதே. நம் நிறைவேறாத கனவுகளை அவர்களின் மீது இணைப்பதன் மூலம் நம் கனவுகளை நிறைவேற்றி கொள்ள முடியும் என்று நம்புகின்றோம். நமக்கு நிகழாதது அவர்களுக்கு நிகழ முடியும் என்று நம்புகின்றோம். உங்கள் பெற்றோரும் இதையே தான் செய்தார்கள். உங்கள் குழந்தைகளும் அவர்களின் கழந்தைகளோடு இதையே செய்வார்கள். உங்கள் குழந்தைகளைக் கனவுகளையும், கற்பனைகளையும் கடந்த நிலைக்கு எடுத்து செல்வதே ஒரு தாயாக, தந்தையாக பெற்றோராக உங்கள் அடிப்படை செயல்பாடாக இருக்க வேண்டும். சாதாரணமாக இதற்கு மாறுபட்டு நாம் செயல்படுகின்றோம். அந்த குழந்தை அழற்கின்றான் என்றால் உடனேயவராகவும், மேல் மேலும் முன்னேறும் திட்டப்பு மிக்கவராகவும் நாம் உதவி செய்கின்றோம். பேராசையிலும், அச்சத்திலும் வாழும் பாம்பின்பாக் வளர்த்து, கற்பனைகளில் வாழ பயிற்சி தருகின்றோம். பல நுற்றாண்டுகளாக, எவ்வொரு தலைமுறையிலும், பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு அடிப்படையாக நிறைவேறவே முடியாத ஆசைகளையும் நிறைவேற்றிக்கொள்ள வழிமுறைகளையும் வம்சி நாடிக்கொண்டு வந்தார்கள். உண்மையிலேயே குழந்தைக்கு உதவி செய்ய நினைத்தால், நாம் இதனை நன்றாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கனவுகளை உங்கள் கனவுகளைக் குழந்தையின் மீல் சுமத்தாதீர்கள். இந்தக் கனவுகள் அனைத்தும் வீணானவை என்று அவனுக்குப் பார்க்க உதவி செய்யுங்கள். பிறகு ஒவ்வொரு குழந்தையும் புத்தனாக மாறுவதைப் பார்ப்பீர்கள். ஒவ்வொரு குழந்தையும் புத்தனாக மாறவே பிறந்துள்ளன. தவறான சமுதாயம், கட்டுரு மனப்பாங்கு, தவறான கல்வி இவற்றினால் தான் புத்த தன்மை அடையக் கூடிய அவர்களின் வளர்ச்சிக்கு நாம் தடையாக மாறுகின்றோம்

ஜப்பானில், பல நுற்றாண்டுகளாக ஒரு விதமான கலை அம்மாக்களால் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது. அதன் பெயர் போன்சாய். அது ஒருவிதமான கொடூரமான கலை.

மரங்களைச் சிறு தொட்டியில் வளர்ப்பார்கள். பூமியில் வளர்த்தால் விண்ணைத் தொடும் அளவிற்கு வளரக் கூடிய அம்மரங்களை, அடி இல்லாத மண்ணொட்டியில் வளர்த்து அவற்றின் வேர்களை வளை வளை வெட்டிவிட்டு கொண்டே இருப்பார்கள்.

நாளூறு வருட பழமையான இந்த சிறு மரங்கள் ஆறு அங்குல உயரம் மட்டுமே வளர்ச்சியுடன் இருக்கின்றன. வேர்களை வெட்டும் போது அவை எப்படி வளர முடியும்? இதை ஒரு கலையாக அவர்கள் நினைக்கின்றார்கள். உலகம் முழுவதும் பல்வேறு மக்கள் இதைப் பாராட்டவும் செய்கின்றார்கள்.

இந்த மரங்களை மக்கல் பார்க்கச் செல்கின்றார்கள். செயற்கைய செயல் செய்யப்பட்டு விட்டதாகும் கருதுகின்றார்கள். பல நுற்றாண்டுகள் பழமையான இம்மரங்கள், தலைமுறை தலை முறையாக தோட்டக்கார்கள் பராமரிக்கப்பட்டு வருகின்றன.

அந்த மரங்கள் எவ்வளவு பழமையானவையோ, எவ்வளவு நுற்றாண்டுகளாக வேர்கள் வெட்டப்பட்டு வளர்முடியாமல் செய்யப்பட்டிருக்குமே, அவ்வளவு சி றப்புமிக்க கலைப்பொருளாக புரிந்து கொள்ளப்படுகின்றன.

சீனாவில் அறசாட்சி நடந்த காலத்தில், இதே போல மனிதர்களுக்கு செய்தார்கள். உங்கடமி பெண்களின் பாத விலங்கை வைத்து கட்டி விடுவார்கள். அவை வளர முடியவதில்லை. அவர்களின் பாதங்கள் ஒரு குழந்தையின் பாத அளவிலேயே

இருபத்தைந்து வருடம்

சசன் அடப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, சான்று பெரிய தாயாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். தன்வயை திருமணக் கொடை பொருள், இதுவே கலைத்திறனைச் செயவிழ்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலின்தார்.

[ERROR page 390 - NVIDIA client error]

11

என் இராஜ்யத்திற்குள் வரதக்கவர்கள் என்று இயேசு சொல்கின்றார். அவர் சொல்வது முற்றிலும் சரியே. வயோதிக காலத்தில கணிந்து, முதிர்ந்த ஒருவர் மீண்டும் ஒன்றுமறியாத சிறு குழந்தையைப் போல் மாற்றிவிடுகின்றார். வாழ்க்கை உச்சக்கட்டத்தை அடைந்து நாம் விடு திரும்ப தயாராகின்றோம். இந்த வாழ்க்கைச் சுற்று முழுமையடைகின்றது. பிறந்ததனால், நமக்கு கொடுக்கப்பட்ட வேலையை நாம் முடிக்க வேண்டும். ஏனென்றால் இந்தச் சுற்று முழுமையடையவில்லை என்றால் நாம் மீண்டும் மறுபடியும் பிறக்க நேரிடும். பிறந்தகாரணத்தைநிறைவேற்றவிட்டால் கவலை. நம்மை அலமர்த்துகின்ற கவலை எதுவால். நம்மை நாம் முடியாது. மீண்டும் ஒரு குழந்தையைப் போல வெகுளிநத்துடன் வியப்புடன், ஆச்சர்யத்துடன் மற் வேண்டும். இது தான் நம் வாழ்வில் அடைய வேண்டிய லட்சியம். மணல் நிலத்தோரு குருவி, அது உபயோகப்ப படுத்தப்படாதீர்கள். மனதிற்கு அடிமையாகாதீர்கள். அதனால் ஆக்கிரமிக்கப்படாதீர்கள். மனதிற்கு நீங்கள் எஜமானராக இருங்கள். குழந்தைகள் பருவ வயதை அடையும் வரை அவர்களது மூளைஆள்பாநிலையிலிருந்து இயங்குவதாக விஞ்ஞானிகள் சொல்கின்றார்கள். எல்லாவற்றையும் பெரியவர்களின்மூளையும் பீட்டா அலைவரிசையில் இயங்குகிறது. (13 முதல் 20 ஹெர்ட்ஸ்) முதல் ஆல்ஃபா அலைவரிசை 8 முதல் 12 ஹெர்ட்ஸ் முடிய. அவர்கள் சின்னஞ் சிறிய குழந்தைகளாக இருக்கும் போது, அவர்களது மூளையின் அலைவரிசை இதைவிட குறைவாக, டெல்டா, தீட்டா அலைவரிசைகளில் (ஆழ்ந்த உறக்கம், கனவு நிலை) இருக்கின்றது. இந்த குறைவான அலைவரிசையில் ஒரு தனிமனிதரிடம் எந்தவித தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்து முடியும். யார் எதைக் கூறினாலும், குறிப்பாக வயது முடிந்த, ஆளுமைமிக்க மிக்க, ஒருவர் கூறுவது ஒரு போதும் கேள்வி கேட்கப்படுவது இல்லை.

11

அறிவியல் நீதியாக குழந்தைகளின் கட் டுற மனப்பாங்கு உருவாகும் விதம் இது தான். இப்படித்தான்பெற்றோர்களும், ஆசிரியர்களும், பெரியவர்களும் குழந்தைகளைக் கட் டுபடுத்துகிறார்கள். இப்படித்தான் நம் சம்ஸ்காரங்கள் உருவாகப்படுகின்றன. பல தலைமுறைகளை கடக்கும் போது, சம்ஸ்காரங்களின் சுமை ஒரு தனிமனிதரின் தாய், தந்தை, பெற்றோரின் சுமையாக இருப்பது இல்லை. அது ஒரு கலாசாரத்தின், மதத்தின், குழுவினரின் சம்ஸ்காரங்களாக ஆகிவிடுகின்றது. அவை கட்டளையாகவும், உத்தரவுகளாகவும் மாற்றி விடுகின்றன. மக்களைக் கட் டுபடுத்தும் காரணிகளாக, காரணிகளாக மாறி விடுகின்றன. நாம் நம் குழந்தைகளை வளர்க்கும் போதும் இது தான் நிகழ்கின்றது. நமது மனதில் பெரியளவில் பதிந்து விட்ட சம்ஸ்காரத்தின் பெயரால் நாம் குழந்தைகளைக் கட் டுப்படுத்துகின்றோம். நமக்கு வேறு சிறந்தது எதுவும் தெரிவதில்லை. நாம் வளர்ந்த குழமல் மகிழ்ச்சி இல்லாத, ஆக்க நிறைந்த குழமல் என்று நன்கு தெரிந்த போதும், அது சட்ட டிடங்கனைகளைத் தான் நாம் நம் குழந்தைகளின் மீது இணக்கின்றோம். நமது வாகனத்தின் முன் விளக்குகளின் ஒளியில் உறைந்து நிற்கும் மான்களைப் போல, நாமும் செய்வதறியாது, மறு மொழி பேச முடியாமல் உறைந்து விடுகின்றோம். நீங்கள் உண்மையாகவே, தெளிவாக உங்கள் குழந்தைகளை வளர்க்க விரும்பினால், உங்கள் கட் டுற மனப்பாங்கை முதலில் விட்டுவிடுங்கள். உங்களது எல்லாவித சமுதாய வளர்ப்புறு, மதங்களின் கட் டுற மனப்பாங்குகளை விட்டுவிடுங்கள். நீங்கள் இழக்க வேண்டியதெல்லாம் பேராசையும், அகந்தையும் மட்டும் தான். பின்பு, நீங்கள் அழிவின் சங்கிலித் தொடரை மறக்காமல் உயிர்ப்போடு வாழ்திருப்பதை நிறுத்தி விடுவீர்கள் நீங்கள் ஆன்மாவின் அழிவைப் பற்புவதை நிறுத்திவிட்டு ஞானத்தையும், முக்கியமும் மலர்வதற்கு அனுமதியுங்கள்.

11

11.47 ஸ்ரீபகவான் சொல்கின்றார்: அர்ஜுனா, அருள்நிறைந்த என்னால் யோக ச

11

க்தியைக் கொண்டு, இந்த ஒளி நிறைந்ததும், முடிவில்லாததும், முழு முதலானதும் ஆகிய எனது மேலான விஸ்வரூபம் காண்பிக்கப்பட்டது. உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் இதை முன்பு கண்டதில்லை. முயற்சி, கிடைத்தற்கரிய இப்பரிசினைப் பெறுவதற்கு ஒருவரை தயார் செய்ய முடியும். ஆனால் அதுமட்டுமே இந்த அருள் நம்மீது பொழிவதற்கு தேவையான ஒரு நிலையை உருவாக்கவிலிட முடியாது.

11

11.48 குரு குலத்தின் இரந்தவரேன், உன்னைத் தவிர வேறு யாராலும், வேதம் ஓதி அறிவதாலும் யக்ஞத்தாலும், தானங்களாலும் நான் இவ்வடிவத்துடன் காணக்கூடியவர் அல்லன். உங்களுடன் என்னுடைய இன்னுமொரு அனுபவத்தை பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.

11

நீ மட்டுமே இவ்வடிவத்தைக் காணும் பேறு பெற்றிருக்கிறாய். எனது பரிவராஜக வாழ்க்கையின் ஆரம்ப கால நாட்களில், இந்தியா முழுவதும் குறுக்கும் நெடுக்குமாக பல ஆயிரம் கிலோ மீட்டர்கள் சுற்றி திரிந்து கொண்டிருந்த பொழுது ஹரித்துவாரில் சில மாதங்கள் தங்கி இருந்தேன்.

11

11.49 அன்புள்ள சீடனே, என்னுடைய இந்த கோர வடிவத்தைக் கண்டு உனக்கு கலக்கமும், மயக்கிய மனநிலையும் வேண்டாம். அச்சம் நீங்கி, அமைதியான மனதுடன் மறுபடியும் நீ பார்க்க விரும்பிய எனது பழைய வடிவத்தைப் பார்ப்பாயாக. ஒரு பாலத்திற்குள் சிமெண்ட் மேடை ஒன்றில் தங்கி இருந்தேன். அந்த பாலத்திற்குமேல் கங்கை நதி கரைமீது ஒரு சிறிய சிவனின் சிலை இருந்தது. மக்கள் அதிகமாக அங்கு வருவதில்லை.

11

கடும் காய்ச்சிலாலும், அதிகமான வயிற்றுப் போக்காலும் நான் உடல் நலம் குன்றி இருந்தேன். என்னால் நகரக் கட முடியவில்லை. நான் இறந்து போய் விடபோகிறேன் என்று நினைக்க துவங்கிவிட்டேன். அப்பொழுது திடீரென்று எங்கிருந்தோ வந்த ஒரு பாலிபர் என் முன் தோன்றி என்னுடன் பேச ஆரம்பித்தார். அவர் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகானவராகவும், அருள் நிறைந்தவராகவும் இருந்தார்.

11

அவரது சட்டையில் சொருகியிருந்த வைரம் பதித்த பேனா குறிப்பாக என் ஞாபகத்தில் இருந்தது. மிகவும் எளிமையாக ஆடைபனியநித்திருந்த அந்த மனிதரிடத்தில் இந்த பேனா பொருத்தமில்லாததாக இருப்பதை நான் உணர்ந்தேன். என்னால் நகரக் கூட முடியாமல் இருந்த அந்த மூன்று நாட்களும் தினமும் உணவும், மருந்துகளும் கொண்டு வந்து கொடுத்தார். எனது அருகில் அமர்ந்து என்னுடன் அவர் பேசுவார்.

11

இது குருசக்கியிடமும் இருந்து, தெய்வசக்தியிடமும் இருந்து கிடைக்கும் ஒரு பரிசு. இதை முயற்சியினால் அடைந்துவிட முடியாது.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘இதன் கப்படைச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெற்ற ஞானக வெண்டுமென, என் சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாக உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமைந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘இதன் கப்படைச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெற்ற ஞானக வெண்டுமென, என் சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருமாக உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமைந்தார்.

அவருடைய பெயர் என்ன, எங்கு வசிக்கிறார் என்றெல்லாம் நான் கேட்டேன். அவர் தன்னை சங்கர் மகராஜ் என்று மற்றவர்கள் அழைப்பார்கள் என்றும் அருகில் இருக்கும் ஒரு ஆசிரமத்தில் தான் வசிப்பதாகவும் சொன்னார். நான் அந்த ஆசிரமத்தைப் பற்றி கேள்வி பட்டது கூட இல்லை.

நான் சற்று உடல் நலம் தேறி விட்டதாக தெரிந்ததும் அவர் என்னைப் பார்க்க வருவதை நிறுத்தி விட்டார். சில தினங்களுக்கு பிறகு நான் நன்றாக நடக்க ஆரம்பிதேன். அந்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்று அவருக்கு நன்றி சொல்ல முடிவு செய்தேன். எந்த சிரமமும் இல்லாமல் அந்த ஆசிரமத்தைக் கண்டு பிடித்தேன். கங்கைகரையில் மூன்று, நான்கு அறைகளுடன் அந்த ஆசிரமம் இருந்தது. ஒரு வயதான மூத்த சன்னியாசி அங்கு அமர்ந்து இருந்தார்.

சங்கர் மகராஜ் என்ற ஒருவரை பார்க்க வேண்டும் என்று நான் கேட்டேன். ஆனால் அவரோ அந்த பெயரில் இங்கு யாரும் வசிக்கவில்லை என்று சொன்னார்.

அந்த வயதானவர் பேசுவதற்கு அவ்வளவாக ஆர்வம் காட்டவில்லை. நான் மிகவும் வற்புறுத்தி கேட்ட பிறகு, அவரை தவிர சில ஞானிகள் மட்டுமே அங்கு தங்கி இருப்பதாகவும், இளம் வாலிபர் யாரும் அங்கு வசிக்கவில்லை என்றும் சொல்லி விட்டார்.

நான் மேலும் மேலும் வற்புறுத்தி கேட்டபோது அந்த சன்னியாசி சற்று எரிச்சலுடன், ‘சுவாமிக்கு இருக்கும் ஒரே சங்கர் மகராஜ் அதோ அங்கு அமர்ந்து இருக்கிறார்” என்று சொல்லி விட்டார்.

அவர் கைகாட்டிய இடத்திற்கு நான் சென்று பார்த்தேன். அங்கு ஒரு சிறிய சிவலிங்கம் இருந்தது. அதன் உள்ளே பளிங்கினால் ஆன சிவன் சிலை வடிவில் அமர்ந்து இருந்தார். நான் சற்று அருகில் சென்று பார்த்த பொழுது அதிர்ச்சி அடைந்தேன். அந்த துறவி தலை சட்டை பையில் சொருகி இருந்த அந்த வைரம் பதித்த பேனா, சிவனின் தோளில்

சாரத்தி இருந்த துணியில் சொருகி வைக்கப்பட்டு இருந்தது. நான் பார்த்ததை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. நான் அந்த வயதான மனிதனிடம் சென்று ஏன் சிவனது சிலையில் வைரம் பதித்த பேனா இருக்கிறது என்று கேட்டேன்.

யாரோ ஒரு பக்தர் அந்தப் பேனாவைக் கொண்டு வந்ததாகவும், அதைச் சிவனின் அருகில் வைத்ததாகவும் சொன்னார்.

நான் உடல் நலமில்லாமல் இருந்த போது என்னை நன்றாக கவனித்துக் கொண்ட சங்கர் மகராஜ், நகரகூட முடியாமல் இருந்த எனக்கு மருந்து மாத்திரைகள் கொடுத்து அந்த இளம் வாலிபர் இந்த சிலை அணிந்திருந்த வேடத்தில் போய் அமர்ந்து இருந்தார்.

நீங்கள் என்ன நினைத்துக் கொண்டாலும் சரி, இது தான் உண்மையில் நடந்தது.

பல ஆண்டுகளுக்கு பிறகு, என் பக்தர்களில் 2005-ல் ஹிமாலய யாத்திரை சென்ற பொழுது இந்த சம்பவத்தை அவர்களிடம் பகிர்ந்து கொண்டேன்.

அந்த கோவிலில் இருக்கும் இடத்தை கண்டுபிடிக்க முயன்றேன். ஆனால் நேரமின்மையால் அது கெடுவிடப்பட்டது. மீண்டும் 2006-ல் மற்றொரு குழுவினருடன் சென்ற பொழுது அந்த இடத்தைப் பார்த்து தெரிந்து கொண்டேன்.

கங்கையில் அதிகாலையில் குளித்தபிறகு, சிறிது தூரம் நடந்து சென்றோம். சிறிது நேரம் தேடலுக்கு பிறகு, நான் உடல் சிலை நடந்த நடந்து சென்றோம். சிறிது நேர தேடலுக்கு பிறகு, நான் உடல் சிலை சிரில்லாமல் படுத்திருந்த அந்த பாளத்திடையையும், சிவனின் சிலையையும் கண்டுபிடித்தோம்.

அங்கிருந்து அந்த ஆசிரமம் இருக்கும் இடம் எனக்கு சரியாக ஞாபகம் இருக்கவில்லை. அது காடு மன்றிற்கு பக்கத்தில் இருந்தது என்று தெரிந்தது.

நாங்கள் மேலும் சில மைல்கள் நடந்த பிறகு கீதா மன்றில் - அந்த ஆசிரமத்தைப் பற்றி விசாரித்து செய்தோம். எனக்கு தெரிந்ததெல்லாம் அந்த ஆசிரமம்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதெல்லாம் அவர் தம் வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ கவருக்கு அப்போது நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

‘சுஜாதா அப்படிச்சொல்லுவீர்கள்?’ என்று வியப்பார்த்து, ‘இதான் பெரிய ஆச்சர்யம்! சிறுவயதிலிருந்தே கனவில் என் தந்தை கனவை திரும்பக் கனவை திரும்பக் கண்டவர் என் தந்தை. உடல், பொருள், ஆத்மா அனைத்தையும் செயலிழந்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலிந்தார்.

[ERROR page 394 - NVIDIA client error]

[ERROR page 395 - NVIDIA client error]

இராமகிருஷ்ணரின் ஒரு சீடர், விவேகானந்தரைப் பார்த்து (குரு சீடர்) ‘சுவீங்கள் எதற்காக இராமகிருவ்ணரைப் கவனான் (கடவுள்) என்று எல்லோரின் முன்னிலையிலும் அழைக்கிறீர்கள்?’ என்று குற்றம் சாட்டுவது போல் கேட்கிறார்.

கடவுள் என்றால் நீ புரிந்து கொண்டு இருப்பது என்ன? என்று விவேகானந்தர் அந்த மனிதரைப் பார்த்து கேள்வி எழுப்புகின்றார்.

கடவுள் என்பவர் சர்வ வல்லமை வாய்ந்த, சக்தி படைத்த எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் தன்மை என்று அவரும் பதிலளித்தார்.

விவேகானந்தர், ‘சறு முட்டாளே! எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும்

கடவுள் இராமகிருஷ்ணரிடம் எப்போதும் இருக்கிறார். என்னைப் பொறுத்தவரையில் கடவுள் என்பது ஒரு கருத்து மட்டுமே. ஆனால் இராமகிருஷ்ணருக்கோ, கடவுள் என்பவர் வாழும் உயிரின் தன்மை. அவர் கடவுளனோயே எப்போதும் வாழ்கின்றார் என்று பதிலளி கொடுக்கின்றார்.

உருவவழிபாடு என்றால் என்ன என்பதைப் பற்றி முற்றிலும் அறிந்து கொள்ளாமல் அது அர்த்தமற்றது என்று குறை கூறுவது நாகரிகமாக கருதப்படுவதது.

கோவிலில் கட்டுவது என்ற கலையே ஒரு ஆழ்ந்த விஞ்ஞானத்தின் அடிப்படையில் உருவானது. ஆலய கட்டுமானம் என்பது மிகவும் முன்னேற்றமடைந்த ஒரு விஞ்ஞானம்.

சிலைகளின்வடிவத்தின்ஆணியில்இருந்து, அறைகள், இறந்த வெளி மண்‌டபங்கள் இவற்றின் அளவில் இருந்து, எந்த இசையை நோக்கி அவை அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் இருந்து, கர்ப்பகிரகத்தில் அதே சி லையை பிரதிஷ்டை செய்வது வரை எல்லோருக்கு சிறுசிறு அம்சமும், ஆழிர்க்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பாகவே மிகவும் விளக்கமாக, நுணுக்கமாக ஒலைச்சுவடிகளில் எழுதப்பட்டு விட்டன.

இந்தியாலின் மிகப் பெரிய கோவில்கள் ஒன்றான, தஞ்சை பிரஹதீஸ்வரர் கோவிலில், அதன் இராஜகோபுரத்தின் நிழல் தரையில் ஒருபோதும் விழாமல் கட்டப்பட்டு உள்ளது.

பல ஆலயங்களில், குரியனின் கதிர்கள் வருடத்தில் குறிப்பிட்ட நாட்களில் குறிப்பிட்ட நேரங்களில் மூலவர் விக்கிரத்தின் மீது விழுமாறு கட்டப்பட்டு இருக்கின்றது.

நிறைய ஆலயங்கள், ஆஹிரங்கால மண்‌டபங்களுடன், தடிநால் இசை எழுப்பும் வடிவங்கள் தூண்களுடனும் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இன்றைய நவீன கால கட்டிடக்கலை இப்படிப்பட்ட சிறப்பம்சங்களை மறுபடியும் உருவாக்கத் தகான முறைகளை வைத்திருக்கவில்லை.

விக்கிரங்களைப் போலவே ஆலயங்களும் சக்தி சேந்திரங்களே. அவை சக்தியை உள்வாங்கி செயமித்து ஒளி வீசுகின்றன. அவை தியானத்தைத் தனியாகச் செய்ய முடியாதவர்களும் இயல்பாகவே பயன் பெறும்படி அமைக்கப்பட்ட பொது தியான மையங்கள்.

இந்த ஆலயங்கள் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை வடிவத்தின் மூலமாக, உருவ வழிபாட்டின் மூலமாக உள்நுழைந்து தீட்சையாக மலரச் செய்பவை. இவற்றைக் காணது செல்வதற்கு உருவத்தை நீங்கள் கடந்தாக வேண்டும்.

நமது தியான முறைகளில், எல்லா தியானங்களும் வடிவமற்றவையே. அங்கு மந்திரங்கள் உச்சரிக்கப்படுவதில்லை. எந்த ஒரு வடிவத்தின் கற்பனைகளும், பாவனைகளும் இருப்பதில்லை. ஆனால் இவை அனைத்தையும் பயிற்சி செய்வதற்கு முன்பு சி ரிது புரிந்துகொள்ளனும், விழிப்புணர்வும் தேவைப்படுகின்றது.

ஒருவர் ஒரு உருவத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் போது, அவரிடம் எந்தத் தன்மை குறை கின்றதோ, எது தேவையோ அதையே தேர்ந்தெடுத்துக்கின்றார்.

நிறைவேறாத ஆசைகள், சம்ஸ்காரங்கள், முன்ஜென்ம வாசனைகள் இவற்றின் அடிப்படையிலும் அந்த உருவம் தீர்மானிக்கப்படுகின்றது. விஷ்ணுபெருமானையும், லஷ்மிதேவியையும் வழிப்படுவதற்குத் தேவு செய்யும் ஒருவருக்கு, பெருமாளோடு மேம்பாடும் செல்வமும் தேவை என்பது மிகத் தெளிவாக புரிந்து விடும்.

அவர்கள் இருபத்தும் இந்த இரு தன்மைகளைப் பிரதிபலிக்கின்றார்கள். துணிச்சலும் தைரியமும் தேவைப்படும் ஒருவர் காளிமாதாவைப் பூஜிக்கின்றார்.

ஞானப்பாதையை அடைய விரும்புபவர் சிவபெருமானைத் துசிக்கின்றார்.

இந்தத் தேர்வுகள் எல்லாம் ஒருவரின் தேவையைக் குறிக்கின்றதே தவிர அவரது நிலையை இல்லை. பல தலைமுறைகளாக, வங்காளத்தில் காளி மாதாவாக வழிபப்பட்டு வருகின்றார். அவள் காருண்ய சொருபபெரியாக இருப்பதால் பயமில்லாமல் அவளுடன் தொடர்பு கொள்ள முடிகின்றது. விஷ்ணுவின் வழிபாட்டில் கடல், நரசிம்மம் என்ற அவதாரத்தில் (பாதி சிங்கம், பாதி மனிதன்) வழிபாடு நடக்கும் ஆலயங்கள் இருக்கின்றன.

பொதுவாக, அன்பையும், மகிழ்ச்சியையும் - அளிக்கவல்ல உருவத்துடன் தொடர்பு கொள்ளுவது மிகவும் எளிதாக உள்ளது என்பது உண்மையே. அதனால் தான், கணேசபெருமானும், கிருஷ்ணாபகவானும் தெய்வங்கள் மிகவும் பிரசித்தி பெற்ற கெய்யப்பாடல்களாக விளங்குகின்றனர்.

ஆனால் எந்த வடிவத்தை நீங்கள் வழிபட்டாலும் சரி. அந்த வடிவங்களுக்கு பின்னே இருக்கும் சக்தி ஒன்றே!. உருவமில்லாத சக்தியைத் தான் முடிவாக நீங்கள் வழிபடுகிறீர்கள் என்பதனை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

எல்லா விக்ரகங்களின் தெய்வங்களின் சக்தியும் ஒரே சக்தியே. எந்த ஒரு வித்தியாசமும் கொள்வதும் இல்லை. உண்மையில், எல்லா ஞானிகளின் சக்தியும் ஒரே சக்தி தான்.

கிருஷ்ணர், மகோவீரர், புத்தர், இயேசுபிரான் இவர்களின் சக்தி நிலையில் கொஞ்சம் கடவ வித்தியாசம் இல்லை. நாம் தான் இவர்களை வித்தியாசமாக புரிந்து கொள்கிறோம். வெவ்வேறு வெளிப்படுத்துகின்றோம். தனித்த நபர்களாக வெளிப்படுத்துகின்றோம்.

இந்த ஞானிகளின் சக்தியும், தலைக்கு இவர்கள் அளித்த செய்தியின் சாரமும் அன்பு மற்றும் காருண்யமே!. ஒரு ஞானி அனுபும் காருண்யமும் நிறைந்தவராக இருக்கின்றார். அது இல்லாமல் ஞானியாகவோ, அவதாரசக்தியாகவோ இருக்க இயலாது.

முடியாது.

பிறறைத் துன்புறுத்துவதையோ, வன்முறையையோ எந்த குருவும், அவதாரச் க்தியும் ஆதரிக்க மாட்டார்கள். தீவிரவாதம் என்பது ஆன்மீகவாதியின் அகராதியிலேயே இல்லை. ஆனால் ஒரு சிறந்த ஞானியின் போதனைகளில் தீவிரவாதம் பாகமாக இருக்கவே முடியாது.

மதங்களின் பெயரால், தங்கள் ஞானகுருமார்களின் போதனைகளின் பெயரால் யாரெல்லாம் வன்முறையில் ஈடுபடுகிறார்களோ, அவர்களெல்லாம் தங்கள் குருவின் போதனைகளைத் தவறாக அர்த்தம் புரிந்து கொண்டு, அதன் உண்மையைச் சிதைத்து, சத்தியத்தை அழிப்பவர்கள்!

இருஷ்ணரின் பிறபஞ்ச வடிவம் அர்ஜுனனை அச்சமடைய செய்வதற்காக வெளிப்படுத்தப்படவில்லை. அர்ஜுனனின் அஞ்சி நடுங்கினாலும் படைப்பின் பிறபஞ்ச த்தின் மாபெரும் உண்மையை உணர்த்துவதற்காகவே விஸ்வரூபதரிசனம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது.

அழிவிற்கு பிறகு படைப்பும்,

படைத்தலைத் தொடர்ந்து அழிவும் இருப்பதே இயல்பு என்பதை விளக்கும் விதமாக பிரபஞ்ச இருப்பதன்மையை நடுநிலைத்தன்மையை கிருஷ்ண பகவான் வெளிக்காட்டுகின்றார். இதுவே இயற்கை.

ஒருவரின் அஹங்காரத்தின் அழிவை வெளிப்படுத்தும் அனுபவமாகவே கோரவடிவ காளி மாதாவின் உருவம் இருக்கின்றது. அஹங்காரமே அந்த மனித உடல். அந்த உடலின் மேல் தான் காளி மாதா நடனமாடுகிறாள்.

தன்னிடம் வரும் சீடரின் அஹங்காரத்தை அழிப்பதில் ஒரு குருவும் சயின்றுக்கும்முறை சொல்லித்தருவார். இதுவே ஒரு ஞானியின் இருப்பு. இந்த இருப்பைக் கண்டு அஞ்சுபவர்கள் அவனைவரும் விலகி விடுங்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'என் அப்படிச் சொல்கிறேன்?' என விசாரித்தற்கு, 'ஞான் பெரிய ஆனாலே வென்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. எனவை திருமாள் உடல், பொருள், ஆவி எனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பஜிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலமித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'என் அப்படிச் சொல்கிறேன்?' என விசாரித்தற்கு, 'ஞான் பெரிய ஆனாலே வென்டுமெனில், என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. எனவை திருமாள் உடல், பொருள், ஆவி எனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பஜிக்க லவத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலமித்தார்.

11

11.50 சஞ்சயன் சொன்னது. கிருஷ்ணபரமாத்மா, அர்ஜுனனிடம் பேசிய பின்பு,நான்கு கரங்களுடன்தான் சொர்ந்த வடிவத்தைக் காட்டினார். தனது இனிய மானுடவடிவமெடுத்து அஞ்சி நடுங்கிய அர்ஜுனனைத் தேற்றினார்.

11

11.51 அர்ஜுனன் சொன்னது. உமது இந்த இனிய மானுடவடிவம் கண்டு இப்பொழுது நான் மனம் தெளிந்து சாந்தமாக என் இயல்பை அடைந்தவனாக இருக்கிறேன்.

11

11.52 பகவான் சொன்னது. தரிசிப்பதற்கரிய எனது இந்த ரூபத்தை நீ தரிசித்திருக்கிறாய். இந்த ரூபத்தை தரிசிக்க தேவர்களும் எப்போதும் விரும்புகின்றார்கள்.

11

11.53 நான்கு கரங்களுடன் நீ என்னை எவ்வாறு தரிசித்தாயோ, அவ்வாறு நான் தேவர்களாலும், தவத்தாலும், தானத்தாலும், யாகத்தாலும் புரிந்து கொள்ள இயலாதவன்.

11

இவையெல்லாம் என்னைக் காண உதவாது.

11

11.54 என் அன்பிற்குரிய அர்ஜுனா, மற்ற பக்தியோலேயே இவ்விதம் என்னை உள்ளபடி உணரவும், காணவும், அடையவும் முடியும்.

11

11.55 அன்பிற்குரிய அர்ஜுனா, எனக்காக பக்தியாக செயல் செய்பவனும், பற்றற்றவனும், எல்லா உயிர்களிடத்தும் வெறுப்பில்லாதவனும் எவனோ அவனே என்னை அடைகிறான்.

கிருஷ்ணபகவானின் இந்த வார்த்தைமொழிகளின் "தர்மமா யான" சத்தியங்களாகவே எல்லையான உண்மையைக் கொள்ளப்படவேண்டும். கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனின் மிகவும் விரும்பிய அபயமளிக்கும் நாற்கரத்துடன், தனது சொந்த வடிவத்துடன் அர்ஜுனனின் முன்பு காட்டி தருகிறார். வாசுதேவ இருஷ்ணராக, அர்ஜுனனுக்கு பழக்கமான இனிய வடிவமெடுத்து அவரை மகிழ்விக்கின்றார. ஆனால் அந்த நெருங்கிய பழக்கமான தன்மை அங்கேயே முடிவடை கிறது. நாற்கரத்தில் சங்கு சக்கரத்துடன், நாராயணனாக இவ்வடிவெடுத்து

வந்த கிருஷ்ண பகவானை அர்ஜுனன் கண் குளிர தரிசிக்கிறார். அதே சமயத்தில் கோரவடியினளனாக உலகையே விழுங்கும் மஹாகாலமாகவும் கிருஷ்ணரை கண்டு நடுங்கி இருக்கின்றார்.

தன் எதிரில் நிற்பது, எல்லையில்லா, பேருண்மையின் பிரமாண்ட வடிவம் என்பதையும், ஆதி அந்தம் இல்லா பிரபஞ்ச பெருசக்தி என்ற புரிந்து கொள்ளுதலையும் அர்ஜுனன் பெற்றிருக்கின்றார்.

கிருஷ்ணர், இப்பொழுது எந்த வடிவமெடுத்து காட்சி அளிக்கிறானோ அவருடன் இருக்கும்.

தேவகியின் மகனாக கிருஷ்ணர் சிறையில் அவதரித்த போதும், ப்ரபஞ்ச சக்தியும் அவற்றில் அல்பிதபங்காக கிருஷ்ணர் தனது திவ்ய அஹர்தல் அல்பிதபங்காக கிருஷ்ணர் தனது திவ்ய அஹர்தல் அல்பிதாக வடிவமாகி நாற்கரத்துடன் காட்சி அளித்தாக சொல்லப்படுகின்றது.

பிறகு இனிமையான மனித உருவில் குழந்தையாக மாறினார்.

அர்ஜுனன், இப்பொழுது கிருஷ்ணரின் எல்லா வடிவங்களையும் பார்த்து விட்டுகின்றார். கிருஷ்ணரின் உண்மையான நடுக்கமிக்கும் விஸ்வரூபம் அல்லது விராடரூபம் என்னும் வடிவை கண்டு அஞ்சி கலங்குகிறார்.

அழகிய, திவ்யமான, இனிமையான நாற்கரத்துடன் கூடிய அப்பாவமானிக்கும், வரமருளும் கிருங்கனுடன் நாற்கரத்துடன் காட்சி அளித்ததைப் பார்க்கிறான். சங்கு சக்கர தாரியாக, நாராயணனாகவும் காட்சி அளித்ததைப் பார்க்கின்றான். அதன் பின்தான் எங்களுக்குத் தான் பார்க்கின்றான்.

வடிவமே அர்ஜுனன் மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க விரும்புகிறான்.

முடிவாக, அர்ஜுனனுக்கு மிகவும் பழக்கமான மாநுட வடிவிலும் காட்சி அளிக்கின்றார்.

மஹரிஷிகளும், சித்தர்களும், ஞானிகளும் கூட பார்த்திராத பார்ப்பதற்கரிய காட்சியை அர்ஜுனன் காணும் பெறும் பெற்றிப்பதாக கிருஷ்ணபவகான் சொல்கின்றார். இது மிகவும் உண்மையான ஒரு கூற்று.

ஞானமடைந்தவர்களுக்கு (ஞானிகளுக்கு)தரிசனங்கள் நிகழ்வதில்லை. ஒரு ஞானி மற்றொரு ஞானியை பார்க்கும் பொழுது சக்தி வடிவாகவே காண்கிறார். ஸ்தூலவடிவில் (மனித வடிவில் உருவத்தில்) பார்ப்பதற்கு, இருவரும் தத்தம் அலைவரிசையை மாற்றியமைத்துக் கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

எனது பக்தர்கள் ஒருவர் ஹிமாலயத்தில் மஹாவதார பாபாஜியை, மனித உருவில் பார்த்திருக்கிறார். அந்த ஞானி இந்தப் பக்கத்தின்கராண்பாவஇந்தப் தரிசனம் அளிக்கின்றார். தனது அலைவரிசையை மாற்றியமைத்து மனித உருவில் தரிசனம் அளிக்கின்றார்.

கிருஷ்ணரோ, அர்ஜுனனுக்கு ஞானக்கண் அளித்து தனது பிரபஞ்ச வடிவத்தைக் காட்டுகிறார்.

மற்றவர்கள் எங்கெல்லாம் அர்ப்பணிக்க சாதனைகள், அரிவு சேர்த்துகளில் சேர்த்துப் பட்டதான இந்த நிலையை அடைய முடியது. இது பக்திக்கான இடம், ஆழ்மான கடவுளை அட தவிர வேறு ஒன்றையும் நாடாத பக்தி.

ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் குருவிடம் ஒருவருக்கு இருக்க வேண்டிய தீவிரமான பக்தியைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் இப்படிச் சொல்கிறார்.

தனது கணவனிடம் ஒரு கற்புடைய ஸ்திரிக்கு இருக்கும் அன்பு, தன் புதத்து வைத்திருக்கும் ஒரு லோபிக்கு (சஞ்சலுக்கு) இருக்கும் ஆசை; உலகியல் இன்பங்களிலிருந்து ஒரு சிறிதும் இறுக்கும் பற்று, இவை முழுமை ஒன்று கூடினால் போன்ற ஒரு தேடல் தீவிர பக்தியாக குருவின்பால் தோன்றினால் அழுதான் ஆழ்ந்த பக்தி.

கிருஷ்ண பரமாத்மாவை அடைவதற்கு ஒரு பக்தர் என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்று மிகச் சுருக்கமாக ஒரு பாதையை கிருஷ்ணர் சுட்டிக்காட்டி இந்த அத்தியாயத்தை நிறைவு செய்கிறார். ஒன்று, இரண்டு, மூன்று என்று சொல்லப்போன்ற மிக எளிமையானதொரு பாதை அது.

‘சுயக்காக தொண்டு செய், எனது சங்கதிக்காக தொண்டு செய்வோயாக’

‘தன்னைப் பற்றி சொல்கிறேன்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிற்றியல்புகளைத் தேடி கவனிக்க வேண்டும் என் தன்மை. என்னை நிலைக்க உதவும், பொறுமை, இவை இரண்டையும் சேர்த்து என்னைப் பற்றி வைத்தார். வெற்றிக்கு வாழ்த்துக்கள்’

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 400 - NVIDIA client error]

[ERROR page 401 - NVIDIA client error]

[ERROR page 402 - NVIDIA client error]

[ERROR page 403 - NVIDIA client error]

[ERROR page 404 - NVIDIA client error]

மிகவும் பொறுமையுடன் அர்ஜுனனின் சந்தேகங்களைத் தீர்த்து அவரின் எல்லாவற் கள்விகளுக்கும் பதிலிறிக்கிறார். பிறகு, அர்ஜுனனின் கிருஷ்ணரின் உண்மையான ரூபத்தை அஞாவது கிருஷ்ணரின் எண்ணும் அழிவில்லாத நிலையான, வடிவமில்லாத தன்மையின் பின்னால் இருக்கும் வடிவத்தைக் காண விரும்புகிறார். மனித குலத்தின் உண்மையான பிரதிநிதியான நானும் தன்னுடைய தோழனும் சீடருமாகிய அர்ஜுனனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுகிறார்.

கிருஷ்ணரின் ஒளி மிகுந்த பிரபஞ்ச வடிவத்தைக் கண்ட அர்ஜுனனின் அதன் மெய்மையின் பின்னால் இருக்கும் வடிவத்தைக் காண விரும்புகிறார். மனித சக்தியைத் தாங்க முடியாமல் கிருஷ்ணரிடம் தான் எப்போதும் பக்தியுடன் வணங்கும் நான்கு கரங்களுடன் கூடிய கருணைமிக்க விஷ்ணுவின் வடிவத்தைக் காட்டுமாறு வேண்டுகிறார். இறுதியில் கிருஷ்ணன் யாதவகுலத்தின் அழிவைக் குறித்தும் தன்னுடைய எதிர்காலத் திட்டங்கள் குறித்தும் பிரபஞ்ச வடிவத்தைக் காண்பித்து அர்ஜுனனுக்குப் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்திய பின் கிருஷ்ணர் அழிபுடன் கூடிய பக்தியைப் பற்றி விரிவாகிறார்.

இருபத்தைத் து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் வேலை இடைத்தபறுதான் அவர் தம்வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவர்க்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத் தன் மனதில் மேலும் கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

அர்ஜுனனுக்குக் கிருஷ்ணர் காட்டிய பிரபஞ்ச வடிவமானது கிருஷ்ணரின் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் ஒரு பகுதி என்பதைப் புரிந்து கொள்வதோடு, இருவருடைய மானிட வடிவத்தின் ஒரு சிறிய பகுதிதான் என்பதையும் புரிந்து கொள்கிறார்.

கிருஷ்ணரின் தெய்வீக வடிவத்தைக் கண்ட அர்ஜுனனின் அனுபவம் அவருடைய மனதில் மேலும் மேலும் கேள்விகளை எழுப்புகிறது. தான் சற்று முன் பார்த்த வடிவம்தான் பிரபஞ்சத்தின் அழகிய உண்மையான வடிவமா? அல்லது கிருஷ்ணர் முன்பு பேசிய பிரபஞ்ச வடிவம் மிகவும் முக்கியமானதா?

பொதுவாக மக்கள் பக்தி மலர்ந்த பிறகுதான் ஆன்மீக அனுபவம் ஏற்படுகிறது என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால், ஆன்மீக அனுபவத்திற்குப் பிறகுதான் பக்தி மலர்கிறது. ஆன்மீக அனுபவத்திற்கு முன்னால் உண்மையான பக்தி உங்களுக்கு ஏற்படுவதில்லை.

மேலை நாட்டு மதங்கள், சமயக் சேவை மூலமாக ஆன்மீக அழற்பவத்தைப் பெறலாம் என்று நம்புகிறன. இல்லை! ஒரு போதும் இல்லை! நம்முள் உறுமாற்றம் ஏற்படாமல், பிறருக்கு நம்மால் உதவ முடியும் என்று எப்போதும் நம்ப முடியாது. நமக்குள் எந்த மாற்றமும் ஏற்படாத நிலையில் நாம் பிறருக்குச் செய்யும் சேவையானது, ஆன்மீகச் சவையாகாது. மேலும், அந்ந்தச் சேவையானது, நம்முடைய அகங்காரத்தைப் பூர்த்தி செய்வதற்காகவும், பிறர் நம்மை நல்ல உள்ளம் படைத்தவர், கருணை மிக்கவர் என்று பேசுவதற்குக் கேட்டுக் கொண்டும் என்பதற்காகவும் செய்யலாக இருக்கும்.

நம்முடைய அகங்காரம் அழிந்த பின்புதான் நாம் பிறபஞ்ச விழிப்புணர்வின் ஒரு பகுதியாக இருந்து பிறரிடம் தொடர்பு கொள்ள முடியும். இந்த நிலையில்தான் நம்மால் ஏழை, பணக்காரன், உயர்ந்தவன், தாழ்ந்தவன் என்ற பாகுபாடு இல்லாமல் எல்லா மக்களிடமும் இணைந்து செயல்பட முடியும். பிறருக்கு நாம் செய்யும் சேவையும் அத்தகுமிழ்த்து இருக்கும்.

எவர் ஒருவர் இந்த உலகில் உள்ள அனைத்து உயிர்களையும் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் பகுதியாக உணர்கிறாரா, அவரே உண்மையான அன்பை உணர்ந்தவர் அவரே, எவருக்கும் உண்மையான அன்பைப் பற்றித் தெரியாது எல்லோரும் தாங்கள் அன்பு செய்வதாக நினைக்கிறார்கள்! மிகவும் தெளிவாக இருங்கள்! எல்லோரும் அன்பு செய்வதாக நடிக்கிறார்கள்! சில சமயங்களில் அவர்களின் நடிப்பையே உண்மை என்று நினைக்கிறார்கள்! நாம் ஒரு போதும் அன்பு செலுத்துவது போல் நடிக்க முடியாது!

நம்முடைய இருப்பத்தின்மையிலிருந்து அன்பு வெளிப்பட வேண்டும். பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் அனுபவத்தைப் பெற்ற பிறகுதான், ஆன்மீக அனுபவம் அடைந்த நட்பத்தையும், அகங்காரம் அழிந்த பின்புதான், அன்பு மலர்கிறது. படிப்படியாக முழு நட்பத்தையும், கிருஷ்ணர் விரிவாகிறார்.

ஆன்மீக அனுபவத்திற்குப் பிறகு நம் இருப்பு தன்மையிலிருந்து பொங்கும் நன்றியுணர்வையும் நற்றியுணர்வையும், அன்பையும் நாம் வெளிப்படுத்தத் தொடங்குவோம். நம்முடைய முயற்சி எதுவும் இல்லாமலேயே அவை பொங்கிக் கொண்டே இருக்கும். நம்மால் முயற்சி எதுவும் இல்லாமலேயே அவை பொங்கி இருக்கும்.

'சுவன் கிடப்பதென்?' என்று கேட்டு விசாரித்தற்கு, 'தாய் பெற்ற தன்மை வேண்டுதற்கு, என் சிறுவயதிலேயே கனவு கண்டவன் என்றைக்கும் நான் இதுவரை பொய்குல், இவ்விளத்தையும் செயலித்து என்னைப் பெற்ற வெகு விதம் வேற்றிக்கு வாழ்மலிந்தார்.'

இருபத்தைந்து வருடம்

794

795

[ERROR page 406 - NVIDIA client error]

புத்தர் என்ன செய்தாலும், ஞானமடைந்த ஞானி என்ன செய்தாலும், அவர் கொலையே செய்தாலும் கூட அது நன்மையாகத்தான் இருக்கும். புத்தரின் செயல்கள் அவருக்கும் பிறருக்கும் நன்மையைத் தான் விளைவிக்கும். ஏனென்றால் புத்தர் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் தூண்டப்பட்டுகிறார். அதனால் அவருடைய செயல்கள் எப்போதும் எல்லோருக்கும் நன்மையை அளிக்கும்' என்று தேனப் பத்தமதும் அழகாகச் சொல்கிறது. ஞானமடையாத ஒரு மனிதனின் செயல்கள் மூலம் அவர் எவ்வளவு பெரிய சேவை செய்தால் கூட அவருக்கும் பிறருக்கும் எந்த நன்மையும் ஏற்படாது. நன்மை, தீமை என்பது செய்யும் செயலைப் பொறுத்தது இல்லை. அது செய்பவரைப் பொறுத்து அமையும்! ஞானமடைந்த ஞானி செயல் புரியும் போது, சிறிய வேலைகளை கூட உலகத்தில் மிகப் பெரிய விளைவை ஏற்படுத்தும். ஞானமடையாத ஒரு மனிதர் செயல்புரியும் போது, பெரிய சத்தியங்களை கூட துக்கத்தையும், என் சில சமயங்களில் அழிவைக் கூட ஏற்படுத்தும். 'உங்கள் சுவாசத்தைக் கவனியுங்கள். மூச்சு உள்ளே வெளிவதையும், வெளியே செல்வதையும் சாட்சியாக இரந்து பாருங்கள்' என்று புத்தர் சொன்ன வாத்தைகளை நினலவில் கொள்ளுங்கள். புத்தரின் இந்த எளிய சத்தியத்தைக் கடைப்பிடித்து ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் ஞானநிலை அடைகிறார்கள். புத்தரின் இந்த தியான நுட்பத்தின் பெயர் 'விபாசனை'. புத்தரின் தியான நுட்பத்தின் மூலம் அஞ்சியக்கருவிகள் மனதின் மூலச் சக்தியாக மாற்றம் அடைந்திருக்கின்றன. அதன் விளைவாக, முழுப் பிரபஞ்சமே பயன் அடைந்து இருக்கிறது.

இந்த உலகில் உள்ள அனைத்து நாடுகளின் அரசாங்கங்களும் சேர்ந்து, நித் த பூமிப் பந்தை ஆபிரம் முறைக்கு மேல் அழிக்கக் கூடிய அளவிற்கு அணு ஆயுதங்களைச் சேர்த்து வைத்திருப்பதன ஒரு பத்திரிக்கையின் புள்ளி விவர அறிக்கை தெரிவிக்கின்றது. ஒரு முறை அல்ல, இரு முறை அல்ல ஆயிரம் முறைகளுக்கு மேல் இந்த பூமிக் கிரகத்தை அழிக்கக் கூடிய அணு ஆயுதங்களை அவர்கள் குவித்து வைத்திருக்கிறார்கள்! இன்றைய தேதிக்கு இரண்டு மடங்கு அழிகமான ஆயுதங்களைக் குவித்து வைத்திருந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. இதுதான் ஞானமடையாத மனிதன் மூலம் வெளிப்படும் சத்தியத்தின் விளைவு.

விஞ்ஞானிகள் குளோனிங் (Cloning) மற்றும் ஸ்டெம் செல் (Stem cell) சம்பந்தப்பட்ட ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுள்ளார்கள்.

இந்த ஆராய்ச்சிகளின் மூலம் மனித குலத்திற்கு கிடைக்கப் போகும் பயன்களும் விளைவுகளும், ஆராய்ச்சியை மேற்கொள்ளும் விஞ்ஞானிகளின் இருப்புத் தன்மையின் தரத்தைத்தான் பெரும்பாலும் சார்ந்திருக்கும். ஏற்படப் போகும் விளைவுகள் ஆராய்ச்சி செய்யும் விஞ்ஞானிகளின் என்னும் நிலையைச் சார்ந்து இருக்கது. மரித மனம் அகங்காரத்தினால் இயக்கப்படுகிறது. இருபுத் தன்மையனது, விழிப்புணர்வு பிரபஞ்ச அன்பில் வெளிப்படு இவற்றின் மூலம் இயக்கப்படுகிறது.

தவறான நோக்கம் கொண்ட ஒருவன் ஆட்சிப் பொறுப்பில் அமர்ந்தபட்டால், அவன் மெத்த மனித குலத்தையே ஆயுதங்களுக்காகக் கொன்று தள்ளும் வன்முறைகளுக்கும் தயாராக இருக்கிறது. செய்ய செய்ண யாராவது ஒருவர் பட்டதை அமுக்கி ஏ வணங்குவதானால் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருக்கும் அந்த மனிதனின் சுற்று பெத்இயக்காரனாகவோ (Saddist) அல்லது கொடுமைக்காரனாகவோ இருக்கும் போது பொத்த மனித குழந்தைகள் படுகொலை நிகழ்ந்துவிடும். அந்த அளவிற்கு அணு ஆயுதங்கள் குவிந்து கிடக்கின்றன.

அணு பிளப்பு என்பது மிகப் பெரிய சத்தியம். அணு பிளப்பு என்ன சொல்கிறதென்றால், ஒவ்வொரு அணுவையும் பிளவுபடுத்தும் போது மிகப்பெரிய சக்தி வெளிப்படு நிகழும். இது மிகப் பெரிய சத்தியமாக இருந்தாலும் ஞானமடையாத மனிதனின் மனதிலிருந்து வெளிப்பட்ட டுள்ளது. ஆக்கப்பூர்வமான பேலைகளுக்கு இந்த சத்தியத்தைப் பிரயோகிக்கலாம். இந்தச் சத்தியம், உலகத்தையே மேலான பாதையில்

2

எடுத்துச் செல்லக்கூடும். இருந்தாலும் ஞானடையாத மனிதரின் அகங்காரத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு யெல்லாற்றும் வரை, இந்த சக்தியம் நம்மை அழிப்ப பாதைக்கே அழைத்துச் செல்லும்.

2

வார்த்தைகளோ, செயல்களோ எந்த நன்மையும் தீமையும் நிகழ்த்தப்போவதில்லை. எந்தவிதமான விழிப்புணர்விலிருந்து அவை வெளிப்படுகின்றவோ, அதைப் பொறுத்ததான நன்மையோ, தீமையோ விளையும்; வெளிப்படுத்தும் விழிப்புணர்வின் தன்மையைப் பொறுத்ததான அமையும். பிறர் மீது ஒருவர் வைத்திருக்கும் விழிப்புணர்வு சம்பந்தப்பட்டதாகத்தான் அவருடைய விழிப்புணர்வும், புரிந்து கொள்ளும் தன்மையும் இருக்கும். சக மனிதர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளும் நம்முடைய தன்மையே, நாம் செய்யும் நல்ல அல்லது நாச வேலைகளை நிர்ணயிக்கும்.

2

ஆன்மீக அனுபவத்திற்குப் பிறகுதான் ஒருவன் தன்னுடைய இருப்புத் தன்மையிலிருந்து நன்றியுணர்வை உணர முடியும். உள்ளக் குள்ள ஒவ்வொரு உயிரும் கடவுள்தான் என்பதை நாம் திடமாக அனுபவித்து விட்டால், நாம் அன்பு மயமாகி அன்பை வெளிப்படுத்தத் துவங்கி விடுவோம். பக்தியும் அன்பும் ஆன்மீக அனுபவத்திலிருந்து பொங்கி வரும்.

2

விஸ்வரூப தரிசனத்திற்குப் பிறகு, பக்தி யோகத்தைப் பற்றி கிருஷ்ணர் செச்சொழிவார்றுகின்றார். அவர் பக்தியூர்வமா அன்பைப் பற்றி உரையாடுகின்றார்.

2

2.1. அர்ஜுனன் கேட்கிறார், ‘எப்போதும் சிரத்தையுடன் உள்ளுடைய வடிவத்தை வணங்குபவர்கள் மேலானவர்களா அல்லது அழிவில்லாத, கண்ணுக்குத் தெரியாத உள்ளுடைய அருவ வடிவத்தை வணங்குபவர்கள் மேலானவர்களா?’

2

அர்ஜுனன் இப்போது முற்றிலும் வேறுபட்ட நிலையிலிருந்து பேசுகின்றார். அர்ஜுனனின் போக்கு புதிதாக இப்போது இருக்கின்றது. அவர் கேட்கிறார், ‘இந்த இருப்பத மனிதர்களில் யார் மேலானவர் பேசுகின்றனரும், அன்புடனும் உள்ளை வணங்குவதிலேயே தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்கின்றவர்களா அல்லது பிரம்மன், மனிதற்குப் புலனாகாத வடிவமில்லாத, பிறப்பற்ற விழிப்புணர் வடிவான்

2

‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கடவுள் என்ற தத்துவம் உள்ளது, இவை கற்பனையில் செவ்வியித்து என்னைப் படிக்க கற்றார். வெற்றிக்கு உக்லநித்தார்.

2

தங்களை இணைத்துக் கொள்கிறவர்களா?’

2

அர்ஜுனன் தனக்காக இதைத் கேட்கவில்லை என்பதைத் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். இங்கிருந்து, உரையாடல் மிகவும் எளிமையான விபோதமாகிறது. பின்னால் வரப்போகும் மனித குலத்திற்காக உண்மையைப் பதிவு செய்வது போல இருக்கின்றது.

2

இங்கிருந்து கேட்கப்படும் கேள்விகள் சந்தேகங்களைப் போக்குவதற்காகவே வா அல்லது விசாரணை செய்வதற்காகவோ எழுப்பப்படவில்லை. பின்வரும் மனித குலத்திற்கு உபயோகமான குறிப்பாக இருக்க வேண்டும் என்ற அர்ஜுனன் எல்லா உண்மைகளையும் வெளிப்படுத்த முயற்சி செய்கின்றார். மனித குலத்தின் மீது அர்ஜுனனின் கொள்ளுண்ணுள்ள அன்பும், தாண் அனுபவித்த தெய்விக அனுபவத்தின் விளைவும் சேர்ந்ததும் எல்லாம் வல்ல மனித குலத்தையே துண்டு துண்டாக அறுத்து, தூண்டு கோலாக அமைகின்றன.

2

அர்ஜுனன் கேட்கிறார், ‘உள்ளுள் யார் முழுமையாக இருக்கின்றார்கள்? உள்ளுடைய பக்தர்களா அல்லது ஞானமடைந்தவர்களா?’

2

தங்களைச் சமயவாதிகள் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்கள், இறைவனின் உருவ வழிபாடு சிறந்ததா அல்லது உருவமற்ற வழிபாடு சிறந்ததா என்ற அர்ஜுனனின் கேள்வியை வைத்து இன்று குழப்புவார்கள். எது சரியானது? எது தவறானது? என்று தெரியாத வளையில் இவர்களே குழப்பத்தில் இருக்கின்றார்கள். பட்டறிவில்லாத அவர்களுக்கு உண்மையான அகந்தை மற்றும் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாதத் தன்மையை வைத்து சிலுவைப்போர்கள். நாள் உங்களுக்கு சொல்லவது என்னவென்றால், அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு இது சரியான விளக்கமல்ல. கிருஷ்ணரின் பதிலைப் பார்க்கும் போது நமக்கு இது விளங்கும்.

2

‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கடவுள் என்ற தத்துவம் உள்ளது, இவை கற்பனையில் செவ்வியித்து என்னைப் படிக்க கற்றார். வெற்றிக்கு உக்லநித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருபத்தைந்து வருடம்

காரணமாக பொங்கிக் கொண்டிருக்கும் அன்பையும் நன்றியுணர்வையும் உள்ளம் முழுவதும் உயிர்களிட்டில் காட்டுவது நல்லதா? எது சிறியது? எது மேலானது என்று கருதப்படுகிறது?

பாருங்கள், சிலருக்கு ஆன்மீக அனுபவம் ஏற்பட்டவுடன் கண்ணை மூடிக்கொண்டு அமைதியில் ஆழ்ந்து விடுகிறார்கள். அவ்வளவுதான். அவர்கள் கண்களை மூடியவராறு கடவுளைக் காண்பார்கள். அவர்கள் கண்களைத் திறக்க விரும்பவதேயில்லை. அவர்கள் தங்கள் புலன்களிலனால் பாதிக்கப்படுவதில்லை. சாதாரண புலனின்பங்கள் அவர்களை அனசப்பதேயில்லை. இப்போதும் அவர்களுக்குள் பொங்கிக் கொண்டே இருக்கும் அன்பும் நன்றியும் ஆழ்க்கானது. அழகானது. எந்தவொரு புலனின்பமும் இந்த ஆனந்தத்திற்கு சாடாக முடியாது.

ஆனால், வேறு சிலரோ தங்கள் கண்களைத் திறக்க இந்தப்பிரபஞ்சத்தினாலுதான் ஈர்க்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் தங்களின் ஆனந்தமயமான அனுபவத்தைப் பிறருக்கு வெளிப்படுத்தவே அவ்வாறு துண்டப்படுகிறார்கள்.

தங்களைப் பண்ணிடுவார்கள் என்று சொல்லிக் கொட்பவர்கள் எப்போதும் “விகிதல்ப சமாதி” மற்றும் “நிர்விகல்ப சமாதி” பற்றிய முடிவில்லாத விவாதத்தில் ஈடுபடுவார்கள். சமாதி நிலை தொடர்கிறவரை “விகிதல்ப சமாதி” சமாதி நிலை இருக்கும். சவிகல்ப சமாதி சற்றுத் தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பதால் ஒருவர் தம்மை நிர்விகல்ப சமாதி நிலையை அடைய முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்று கருதப்படுகிறது. ஆனால், இது மாற்ற முடியாத நெறியல்ல.

என்னுடைய விஷயத்தில் இது இரண்டும் ஒருசேர நிகழ்ந்தது. நான் இரண்டு நிலைகளிலும் தனித்தனியாகச் செல்லவில்லை. நான் ஒரு நிலைக்குள் சென்று அடுத்த நிலையை அடைந்ததும், என்னுடைய அனுபவங்கள் வெளிப்படுத்த விரும்பவதேயில்லை.

இரும்புத்தைத்து வருடம் போராடினார். அடர்நின்காவில் என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு ஓய்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

“சுவரைக் கட்புடிச் சொல்வதில்கூட” என்ற விளம்பரத்திற்கு, “சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் நந்தை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், கனவை நிமாமாக்க ஆவி களைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலின்றார்.

அனுமதிக்கப்பட்டன. அது தெய்வீகத்தின், பராசக்தியின் விருப்பம் யாரும் இதைத் தாங்காளத் தேர்வு செய்வதில்லை என்பதத் தெய்வம் செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். இந்த அனுபவங்களுக்குள் நுழைந்தவர்களுக்கு எந்தவித தேர்வும் தெரிந்தெடுக்கும் உரிமையும் வழங்கப்படுவதில்லை.

சாதாரண மனிதர்கள்தான் தங்கள் விருப்பும் எண்தச் செயல்களிலும் முடிவெடுக்க சுதந்திரம் உடையவர்கள். அவர்களின் செயல்களைப் பொறுத்து கர்ம வினைகள் தொடரும் அவர்களின் நல்ல அல்லது தீய செயல்களின் பலன்களைத்தான் கர்மாவோடு ஒப்பிடுகின்றனோம். தெய்வீகத்தை உணர்ந்தவர்கள் விருப்பம் போல் செயல்படும் தன்மையிலிருந்து மாறுபடுகிறார்கள். அவர்களின் ஒவ்வொரு அடியும் பிரபஞ்ச சக்தியான பராசக்தியால், பிரபஞ்ச சக்தியால் தெய்வீக விழிப்புணர்வின் அம்மாமா இருஷ்ணரால் வழி நடத்தப்படுகிறார்கள்.

கண்களை முடிக்கொண்டு உட்கார்ந்திருப்பதையோ அல்லது கண்களைத் திறந்து கொண்டு மனித குலத்திற்கு சேவை செய்வதையோ தேர்வு செய்வது அவர்களால் தர்வு செய்ய முடியாது.

அர்ஜுனனுக்கு இது தெரியாது. அர்ஜுனனுக்குத் தெரியும், தனக்கும் மற்றவர்களுக்கும் யார் தெய்வீகத்தைத் தேர்வு செய்ய முடியாது. அவர்களால் முடியாது என்பதைக் கிருஷ்ணர்தான் முடிவு செய்கிறார் என்று அர்ஜுனனுக்குத் தெரியும். இருந்தாலும் இந்த உண்மையை எல்லோரும் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று அன்னதான் பகவான் கூறுகிறார். அதனால்தான் அவர்

“எவ்விதமான மனிதர் சிறந்தவர்? கண்களை மூடிக் கொண்டு கடவுளைக் காண்பவரா அல்லது கண்களைத் திறந்து கொண்டு எல்லா உயிர்களிலும் இறைவனைக் காண்பவரா? யார் சிறந்தவர்? என்று அர்ஜுனன் கேட்கின்றார்.

இரும்புத்தைத்து வருடம் போராடினார். அடர்நின்காவில் என்று வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு ஓய்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

“சுவரைக் கட்புடிச் சொல்வதில்கூட” என்ற விளம்பரத்திற்கு, “சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் நந்தை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், கனவை நிமாமாக்க ஆவி களைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலின்றார்.

[ERROR page 410 - NVIDIA client error]

[ERROR page 411 - NVIDIA client error]

[ERROR page 412 - NVIDIA client error]

13

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்தச் சின்ன உதாரணத்தைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நான் என்னுடைய அனுபவத்தின் சாரத்தை உங்களுக்கு ஒரு படம் வரைந்து விளக்குகிறேன் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். சில நாட்கள் கழித்து நீங்கள் இந்த நிகழ்ச்சி ஒலி நாடாவை நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ளாத உங்கள் நண்பர் ஒருவருக்கு கொடுத்துக்கிறீர்கள். நீங்கள் என்னுடைய அனுபவத்தைப் பெற்றவரில்லை. நீங்கள் என்னுடைய அனுபவத்தை வெறுமனே மாற்றம் செய்கிறீர்கள். உங்களால் எவ்வளவு துயரம் விளக்க முடியும்? உங்களால் எவ்வளவு நன்றாக விளக்க முடியும்? உங்களால் துயரம் அழிக்கப்படார்? அவரால் அழிக்கப்பட்டு கொள்ள முடியாது. நான் வரைந்து காட்டிய படத்தில் இருந்த பல விஷயங்களை முற்றிலுமாக இழக்கிறார். நீங்கள் அனுபவம் அடைந்தவராக இல்லாதால் உங்களாலும் அதை மிகச் சிறிச்சியாக விளக்க முடியாது. நான் படத்தின் மூலமாக விளக்குகின்றேன். நீங்கள் என் முன்னால் இருக்கும் போது என்னைப் பார்த்தும் நான் சொல்வதை நெரிடையாகக் கேட்டபோதால், புரிந்து கொள்ளவும் கஷ்டமே. இப்படியிருக்க, நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ளாத உங்கள் நண்பருக்கு நீங்கள் நிகழ்ச்சியின் ஒலி நாடாவை மட்டும் கொடுத்தால் அவர் எவ்வளவு நன்புரிந்து கொள்வார்? அதே போல், அந்த ஒலி நாடாவின் மூலம் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்து, மற்றவருக்கு அதைச் சொல்லப்போனால், அது எவ்வளவு சிறியாக இருக்கும்? சொற்பொழிவை நெரிடையாக கேட்டவர்கூட ஒரு மனிதனின் வெறுமை ஒலி நாடாவைக் கொண்டு அல்லது ஒரு புன்தகத்தின் பிரதியைக் கொண்டு அழிகமாட்ட புரிந்து கொள்ள முடியாது. அது ஒரு பகவத் கீதை ஒலிப்பதிவின் எழுத்துப் பிரதிதான். ஒரு வேளை பகவத் கீதை ஒலிப்பதிவாக இருந்திருந்தால், வார்த்தை உச்சரிப்பின் ஏற்ற இறக்கத்தை வைத்து கொஞ்சம் அழிகமாட்ட புரிந்து கொள்ளவர்கள். ஆனால், அதில் உச்சரிப்பின் ஏற்ற இறக்கம் இல்லை. அது ஒரு ஒலிப்பதிவின் எழுத்துப் பிரதி! நீங்கள் எவ்வளவானாலும் மொழி பெயர்க்க முடியும் அல்லது அர்த்தம் சொல்ல முடியும்? அதனால்தான் ஞானமடைந்த ஒரு மனிதனின் வெளிப்படுத்திய எதையும் படிக்கவும், கேட்கவும் வேண்டாம் என்று விவேகானந்தர் மீண்டும் மீண்டும் வற்புறுத்துகின்றார். மிகவும் முக்கியமாக, “என்ன பேசுகிறார்கள் என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளுங்கள் என்று அவர் தன்னை மலிதரின் அனுபவத்தை வற்புறுத்துகின்றார்”

13

இருபத்தைந்து வருடம்

என்று சொல்கிறார். உலகத்தின் எல்லா புத்தக நிலையத்தில் இருக்கும் புத்தகங்கள் அனைத்தும் உங்களை சுத்தியதற்கு எடுத்துச் செல்லாது நீங்கள் சுத்தியதை உணர்ந்தபின் உங்களுக்குப் புன்தகத்தின் அவசியம் இருக்காது' என்று விவேகானந்தர் மேலும் சொல்கின்றார். பட்டறிவின்மூலம்புரிந்துகொள்வதுதான் அனுபவமாகும்.புரிந்து கொள்ளப்படாது மனதின் அற்புதமான நிகழ்ச்சி. அது அகங்காரத்தின் ஒரு உபப் பொருளே. நமது புரிந்து கொள்ளும் தன்மையானது, நம்முடைய மனதின் வடிகட்டிகளாலும், அகங்காரத்தினாலும் வண்ணம் தீட்டப்படுகிறது. இருப்புத் தன்மையால் புரிந்து கொள்ளப்படும் சத்தியமே ஆழ்மீக அனுபவம். மனம், அகங்காரம் என்ற தடைகளைத் தாண்டிச் செல்கின்றது. அது புரிந்தமானது, நிரந்தரமானது, களங்கமில்லாதது. பிறருடைய அனுபவத்தைப் புரிந்து கொண்டு பற்றி விவரிக்கும் ஒருவர், நடந்த நிகழ்ச்சியை அல்லது கருத்தைத்தான் மிகவும் நன்றாக விளக்குவாரென்பதையும் சத்தியம் விளக்க மாட்டார். சத்தியம் விளக்கப்படுவதற்கு முன் அனுபவிக்கப்பட வேண்டும். இங்கு கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், மம்யாவேஷ்ய மதனோ யே மாம் நித்யபுத்தா உபாஸதே! ஸரத்தயா பரயோதாஸ்தே மே யுக்ததமா மதாஃ யார் ஒருவர் தங்களுடைய அனுபவத்தை பத்தியாக வெளிப்படுத்துகிறார்களோ, அவர்கள் உலகத்தைப் பார்க்கிறார்கள். (உபாஸதே). உபாஸதே என்ற வார்த்தை எப்படி வேண்டுமானாலும்; விளக்கப்படலாம், நாம் எல்லோரும் தெய்வீகத்தைப் பார்க்கும்பொழுது, நாம் ஆழ்மீக அனுபவத்தின் சத்தியத்தை வெளிப்படுத்தும் போது, நாம் செய்யும் எல்லாச் செயல்களும் ‘உபாஸனை’. நாம் நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் மனிதர்களிடத்தில் தெய்வீகத்தை காணத் தவறினோம் என்றால், விக்கலோ அல்லது குருவிடம் இருக்கும் தெய்வீகத்தையும் காணத் தவறி விடுவோம்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

சுருன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நனவாக்க உள்ள, பொருள், இவை அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் பணக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.'

13

இருபத்தைந்து வருடம்

சுருன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நனவாக்க உள்ள, பொருள், இவை அனைத்தையும் செயலித்து என்னைப் பணக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.'

மாபெரும் குருவாய் ராமானுஜர் மட்டும் இல்லையென்றால், தென்னிந்தியாவே ஆன்மீகத்தை முற்றிலும் இழந்திருக்கும். சங்கரர் தென்னிந்தியாவில் பிறந்து வாழ்ந்ததாலும் வட இந்தியவிலேயே தங்கி விட்டார். அவர் தன் வாழ்நாளில் பெரும் பகுதியை வட இந்தியாவிலேயே கழித்தார். ராமானுஜரால்தான் தென்னிந்தியாவில் பக்தியும் ஆன்மீகமும் தழைத்தது. அந்தமில் காலம் வரையில் ராமானுஜர் தென்னிந்தியாவிலேயே வாழ்ந்தார். அது மட்டும் அல்லாமல் சங்கரர் 32 வயது வரைதான் வாழ்ந்தார். ஆனால், ராமானுஜர் இந்தப் பூமியில் வெகுகாலம் வாழ்ந்து பல்லாவரக்கணக்கான மக்களை ஆன்மிகத்திலும், தியானத்திலும் செலுத்தினார்.

ஒரு இளைஞன் இராமானுஜரிடம், 'குருவே தயவு செய்து நான் பக்தியை, கடவுளை, முழு ஈடுபாட்டை எப்படி அடைவது என்று சொல்லுங்கள்?' என்று கேட்டார். இராமானுஜரால் அந்த இளைஞனுடைய நீராரியவாது இதுவரை நேசி த்திருக்கிறாயா?' என்று கேட்டார். அந்த இளைஞன் அஞ்சி விட்டான். 'நான் ஒரு பிரம்மச்சாரி, இருந்மானகதவன், என்னைப்போல்எப்படி இந்தக் கேள்வியைக் கேட்பது? நான் கடவுளைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள வந்தேன். ஆனால், நீங்கள் இப்படி கேட்கிறீர்களே!' என்று சொன்னான். 'முதலில் யாரையாவது போய் நேசி!' அப்படி யாரையாவது நேசிக்கும் போது எப்படி உணர்கிறாய் என்பதைக் கவனி. பிறகு வா. நான் உனக்கு பக்தியைப் பற்றியும், தெய்வீக அன்பைப் பற்றியும் சொல்லிக் கொடுக்கிறேன்!' என்று இராமானுஜர் சொன்னார்.

அந்த இளைஞன் அதிர்ச்சி அடைந்தார். அவளால் இராமானுஜரைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. நம்மால் கண்ணால் காணும் காணும் நபரையே இதுவரைக் காணாத ஒரு பொருளை நேசிக்க முடியும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நம்மால் இனிமும் நாம் காணும் உருவத்தை எப்படி நேசிக்க முடியும்?

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் இவர் தம்/எத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுஜன் அப்படிச் சொல்வார்?' என்று வியசித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஞானாக இருந்தாலும் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவைத் துளக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவைழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமலித்தார்.

நாம் இருக்கும் இடத்தில் அன்பை வெளிப்படுத்தாமல் இந்த உலகத்தையே நேசிக்க நம்மால் இருக்கும் கொள்ள வேண்டும்.

நான் மீண்டும் மீண்டும் மக்களிடம் சொல்வதுண்டு, 'உலகத்தை நேசிப்பது மிகவும் எளிது. உங்கள் மனைவியை நேசிப்பதுதான் கஷ்டமானது. உலகத்தை நேசிப்பது எளிதான செயல். நாம் செய்ய அதை நிரூபிப்பதற்கு எதையும் செய்ய வேண்டியதில்லை. நான் உலகத்தை நேசிக்கிறேன், நான் உலகத்தை நேசிக்கிறேன்' என்று சொல்வது தான். ஆனால், நம்முடைய மனைவியை நேசிக்கும்பொழுது வண்ணும். நம்முடைய மனைதை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். நம்முடைய வார்த்தைகளை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். நாம் எதையாவது செய்ய வேண்டும். அங்குலான் பிரச்சினையை ஆரம்பப்பிக்கின்றது.

நாம் வாழ்க்கை முழுவதும் நம்முடன் சேர்ந்திருக்கும் நம்முடைய துணைவிடம் அன்பு செலுத்த, பழகப் பழக புலிக்கும் என்ற கருத்தைப் போயாக்க நான்', 'எனது' போன்றவற்றை விலக்க செய்ய வேண்டும். நம்முடைய வாழ்க்கைத் துணையை நமக்குச் சொந்தமான ஒரு பொருளாக கருதும் வரையில் நம்முடைய மனதில் தோன்றுவது அன்பு ஆகாது. மாறாக அது வஸ்முறையாத் தான் இருக்கும். நாம் எப்போதும் நம்முடைய துணையைக் கட்டுப்படுத்த வைத்து நம் வசமாக்க முயல்கிறோம். 'The prophet' என்ற அன்பைப் பற்றிய புத்தகத்தில், அதன் படைப்பாளரும் லெபனானின் தத்துவார்த்தி மற்றும் கவிஞரான கலில் கிப்ரான் (Khalil Gibran) இப்படிச் சொல்கிறார். உங்களுடைய உணவை உங்கள் வாழ்க்கைத் துணையுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். ஆனால், அதே உணவைச் சாப்பிடாதீர்கள். நீங்கள் குடிப்பதை உங்கள் துணையுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். ஆனால், அதே கோப்பையிலிருந்து குடிக்காதீர்கள். நீங்கள் ஒருவரை ஒருவர் சொந்தம் கொண்டாட

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் இவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... அவர் தம்/எத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத்

நாம் அந்நியரிடம் சொல்லத் துணியாத வார்த்தைகளை நம்முடைய துணையிடம் சொல்வதில்லாமல் அப்படி சொல்வதற்கு நமக்கு உரிமையுண்டு என்று நினைக்கிறோமா? உரிமை நம்முடைய துணையிடம் அப்படி நடந்து கொள்ள நமக்கு உரிமையில்லை என்று யாராவது நம்மிடம் சொன்னால், நாம் மிகவும் வருத்தப்போம் சழுபாயத்திற்கு நாம் கொடுக்கும் பரியாதையை நம்முடைய வாழ்க்கைத் துணைக்கு கொடுக்க வேண்டியது இல்லை என்று என்னுகின்றோம். ஏனென்றால் நாம் அவரை நேசிக்கின்றோம் என்று நினைக்கின்றோம். ஆனால், பொதுவாக கணவன் மனைவியிடையே திணழும் நிகழும் உரையாடல்களை இந்தக் காலத்துக் குழந்தைகள் சகிப்பதில்லை.

உங்களில் எத்தனை பேர் இதயத்தில் துணையுடன் நீங்கள் பேசும் வார்த்தைகளில் குறைந்தது 50% உங்களின் கட்டுப்பாட்டில்லாமல் அனிச்சையாக வெளிப்படுபவை என்பதை உணர்ந்திருக்கிறீர்கள்? மனைவிகள் யாரும் தங்கள் கணவனை இதற்காகக் குறை சொன்னதில்லை. யார் ஒருவர் தன்னை இந்த உலகத்தை எப்படி நேசிப்பது என்பதையே புரிந்து கொள்ள முடியும் என்பதை உணர்ந்திருக்கிறார்கள். இதுதான் இருமனம் சடங்குகளின் மொத்த சாரம். இதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் இருமனம் என்று குறிப்பிடுகின்றோம். இந்த உறவை வளர்ப்பதின் மூலம், காதல் முழுவதும் சேர்ந்திருக்க கடியுள இரு மனிதர்களுக்கிடையே நிலவும் அன்பின் வளர்ப்பதின் மூலம் உண்மையான அன்பெனும் அனுபவத்தை வளர்த்து, அதன் மூலம் மனித இனத்திற்கே அந்த உண்மை அனுபவத்தை வெளிப்படுத்த இயலும்.

விழிப்புணர்வு நிலையிலேயே நிலைத்திருக்க முடியுமேயானால் யார் ஒருவர் தன்னை ஒருபோதும் இழப்பதில்லையென்றால், அந்த மனித வெளிப்படுதல் நிகழவில்லையென்றால், அன்பு வெளிப்படும். அன்பெனும் ஒருவர் தன்னுடைய அலமாரியில் வைத்து சொந்தம் கொண்டாடிக் கூடிய பொருள் இல்லை. அன்புவம் நம்மை ஆட்கொண்டு நம் மூலமாக அது வெளிப்படும்.

ஒருவர் லயித்திருக்கிறாரோ அவர் தன்னிச்சையாக வெளிப்படுத்துவார். அன்பு வெளிப்படுதல் நிகழவில்லையென்றால், அந்த மனிதர் உண்மையான அன்புவம் நிகழும் போது அது தன்னுள்ளே வெளிப்படும். அன்பெனும் ஒருவர் தன்னுடைய அலமாரியில் வைத்து சொந்தம் கொண்டாடிக் கூடிய பொருள் இல்லை. அன்புவம் நம்மை ஆட்கொண்டு நம் மூலமாக அது வெளிப்படும்.

ஒரு சீடர் ஜென் குருவிடம், 'ஞானமடைந்த ஞானி பேசவாரா?' என்று கேட்டார். குரு சொன்னார், 'இல்லை ஞானமடைந்த ஞானி எப்போதும் பேச மாட்டார். சீடன் சழுபாயமாட்ட, நீங்கள் பேசுவும் மாட்டார், அமைதியாகவும் இருக்கவும் மாட்டார் என்று குறிப்பிடுகிறீர்கள். அவர் என்ன செய்கிறார்? குரு பதில் கூறுகிறார் 'அவர் பாடுகிறார். அவருடைய இருப்புத் தன்மை பாடுகிறது. அவர் பேசுவதும் அமைதியாக இருப்பதும் இல்லை. அவருடைய மொத்த இருப்புத் தன்மையே பாடுகிறது.

இது ஏனென்றால் அனுபவத்தை நம்மால் சொல்வம் கொண்டாட முடியாது. நம்மை அனுபவம் ஆட்கொள்ளும். நம்மை அனுபவம் ஆட்கொள்ளும் போது நம்முடைய செயல்கள் எல்லாம் கவிதையாக இருக்கும். நம்மிடம் இருந்து வரும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் கவிதையாக இருக்கும். நம்முடைய இருப்பு மிகவும் லேசானதாக இருக்கும். நாம் வெறுமனே மிதப்போம். நம்முடைய நடையும் இருக்கும். நம்முடைய அங்க அசைவுகள் நளினத்தை வெளிப்படுத்தும். நம்முடைய சொற்கள் எல்லாம் மனித இனத்திற்கே சேவை புரியும்.

'ஞானமடைந்த ஞானி பேசவதும் இல்லை. அமைதியாக இருப்பதும் இல்லை. வெறுமனே பாடுகிறார்' என்று ஜென் குரு அழகாகச் சொல்கின்றார். அதனால்தான் கவிதை கவிதையில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. கவிதை உரையல்ல, அது கவிதை. கவிதையின் சத்தியங்களைக் கொண்டு விளக்க அவைகளை கவிதையின் மூலமாகத்தான் வெளிப்படுத்த முடியும். உரை தர்க்கத்திற்குட்பட்டது. கட்டுப்பட்டது. கடினமானது. ஆனால், கவிதை உணர்வு பூர்வமானது அது அன்பு.

கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார், 'விழிப்புணர்வில் லயித்திருக்கும் ஒருவர் சிறந்தவர். இருப்பினும் விழிப்புணர்வை வெளிப்படுத்துபவர், பங்கு போட்டுக் கொள்கிறவர், தன்னிச்சையாக வெளிப்படுத்துங்கள். கடல் லயித்திருப்பர் போன்று சிறந்தவர். சத்தியம் என்னவென்றால் விழிப்புணர்வில் லயித்திருக்கும் ஒருவர் அதை கவிதையாக வெளிப்படுத்துவார்.

வாரணாசி வாழ்ந்த கிருஷ்ண பக்தரின் கதையைச் சொல்கிறேன்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'சத்யம் அப்படி சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'தான் பெரிய தூய்மை வேண்டுமென்றால் சிறுவயதிலேயே கணவு கட்டுவார் என் தாத்தா. என்னை திருமணம் செய்து கொள்ளும் பொறுள், துவி அனைத்தையும் சொல்லித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களினித்தார்.'

அந்த மனிதர் கிருஷ்ணரின் பக்கம் சிறந்த பக்தர். அவரிடம் பகவத் கீதையின் ஒரு பிரதி சொந்தமாக இருந்தது. அதைத் தவிர வேறு எதுவும் அவருக்குச் சொந்தமானதாக இல்லை. அவருடைய ஒரே சொத்து அதுதான். ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் பகவத் கீதையை முழந்த பக்தியுடன் பாராயணம் செய்து கொண்டே புனித கங்கையில் நீ ராடுவார். அவர் நாள் முழுதும் கிருஷ்ணரை நினையே தியானித்து அமர்ந்திருந்தார். அவர் எப்போதும் கிருஷ்ணரின் உருவிலேயே அவனி கிருஷ்ண பக்தியையும் கிருஷ்ணரின் மீதிருந்த அன்பையும் வெளிப்படுத்திக் கொண்டேயிருந்தார்.

ஆம், நாம் இத்தகைய ஆன்மாக்களை இந்தியாவில் மட்டும் குமா காண முடியும். இந்தச் சமுதாயமும் தன்னை பரவச நிலையில் அமர்ந்திருப்பவர்களைத் தொந்தரவு செய்வதில்லை. சமுதாயமும் அவர்களைக் கவனித்துக் கொள்ளும். ஆனால், பிற நாடுகளில் அந்த மாதிரி அமர்ந்திருக்கும் நபர்களை மற்ற நாடுகளில் உள்ள மக்களும் கவனித்துறையும் செய்வது அன்றாடக் காட்சி. அவாக்களை வரட்டி அடித்து ஏதாவது ஒரு பகலிடத்தில் அனாத்து அவமரியாதை செய்வார்கள். இந்தியக் கலாச்சாரம் அழகானது. நாம் நம்மை மறந்து அமரும் போது, மக்கள் நம்மை மதித்துக் கொண்டாடுவார்கள்.

இந்தக் கதையில் வரும் பக்தர் எப்போதும் தன்னை மறந்த பரவச நிலையில் கிருஷ்ணரின் நாமத்தைப் பாடிக்கொண்டும் கிருஷ்ணரைத் தியானித்துக் கொண்டும், கிருஷ்ணர் நிலையிலேயே ஸ்மரணா இருந்து கொண்டும், கிருஷ்ணரின் நாமத்தை உச்சரித்துக் கொண்டும் இருப்பார். அவர் 'கிருஷ்ண விழிப்புணர்விலேயே மெய்மறந்திருந்தார். ஒரு நாள் பிச்சைக்காரன் ஒருவன் வந்து, 'சுவாமி, தயவு செய்யு எனக்கு எதாவது கொடுங்கள். நான் குடந்தை மூன்று நாட்களாக எதுவும் சாப்பிடவில்லை' என்று சொன்னான். இது பக்தரை மிகவும் சங்கடப்படுத்தியது. அவரே கீதையைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லாத வறியவர். யாரிடமும் அவருக்கு உணவு வாங்கினால், உண்பார். இல்லையென்றால் கிருஷ்ணரின் நாமத்தைப் பாடிக்கொண்டிருப்பார். அவருடைய ஒரே சொத்து கீதை மட்டுமே. மூன்று நாட்களாக சாப்பிடவில்லை என்று உணவு சாப்பிடக் காரண வந்து உணவு கேட்டபொழுது, பக்தர் தன்ளிடம் கொடுப்பதற்கு எதாவது இருக்கிறதா என்று பார்த்தார். அவரிடம் பல வருடங்களாக பாதுகாத்துக் கொண்டும், வணங்கிக்

'சுவாம் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய துளசி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என நத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இனைத்தையும் செலவழித்து வெற்றிக்கு உழ்கமலித்தார்.

கொண்டிருந்த பகவத் கீதையான் இருந்தது. கடவுளுக்குச் சமமான கருதிய அந்த பகவத் கீதையான் அவருடைய ஒரே சொத்தாக இருந்தது. அதுதான் அவருக்கு எல்லாம்.

உடனே அவர் தைரியத்தைத் திரட்டி, கீதையைக் கையில் எடுத்து அந்தப் பிச்சைக்காரனைப் பார்த்து சொன்னார், 'என்னிடம் எதுவும் இல்லை. இந்தப் புத்தகம்மட்டும் தான் இருக்கிறது. இருந்தாலும் நீ இந்தப் புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டு நகரத்திற்குச் சென்று மக்களிடம் இது 'எழுந்து உடைமை என்று சொல்லி, நிச்சயமாக இதை ஏலத்தில் விடலாம். கணிசமான பணத்தை இதற்கு ஏலத்தில் எடுப்பார். பலரும் என்னை மதிக்கின்றார்கள். என்னிடம் சொல்லும் பக்தி கொண்டுள்ளார்கள். அதனால் கிருஷ்ணரின் கருணை இருக்கின்றது. விற்று இந்தப் புத்தகத்தை ஏலத்தில் விறராச்சித் சாப்பிட்டு மகிழ்ச்சியுடன் இரு'.

அந்தப் பிச்சைக்காரன் புத்தகத்தை எடுத்துக்கொண்டு போய் விற்டார். அடுத்த நாள் காலையில், கீதையைப் பாராயணம் செய்யும் நேரம் வந்தவுடன் அந்த பக்தர் சொன்னார், 'எ கிருஷ்ணா! உன்னுடைய வார்த்தைகளைக் கடைப்பிடித்ததன்றாக என்னுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்பவர்களிடம் சென்று கொடுத்து விட்டேன். நீ என்ன சொல்கிறாய்? பக்தியை விற்படுத்த வேண்டுமா? அன்பை வெளிப்படுத்த வேண்டுமா? சேவையை வெளிப்படுத்த வேண்டுமா? என்று சொன்னார். உன்னுடைய வார்த்தைகளைக் காப்பாற்றவதற்காக உன்னுடைய வார்த்தைகளையே கொடுத்து விட்டேன்.

'சுவாம் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய துளசி வேண்டுமென, எனச் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என நத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இனைத்தையும் செலவழித்து வெற்றிக்கு உழ்கமலித்தார்.

அந்த மனிதர் ஓர் உண்மையான பக்தர். அவர் உண்மையை உணர்ந்திருந்தார். அதை அனுபவித்திருந்தார். அழகான அவரால் அதை வெளிப்படுத்தினார். அவர் கிருஷ்ணன் மீது தன் கொண்டிருந்த சுதுபாடை, அன்பாகவும் தன்னைச் சுற்றியிருந்த மக்களிடம் அன்பு செயலாயகவும் தன்னை அளித்தார். இருஷ்ணரின் புத்தகத்தை விறுதிருப்பதை விட அவருடைய வார்த்தைகளைக் கடைப்பிடித்தது

[ERROR page 417 - NVIDIA client error]

தோன்றுகின்ற உயிரினங்கள் சில காலம் இருந்து சென்று விடும், தோன்றி மறைந்து விடும். ஆனால், தெய்வீகம் அப்பொருளும் நிலைத்திருக்கும். அது எதனுடனும் ஒப்பிட்டு பார்க்க முடியாத அளவிற்கு தனித்துவம் வாய்ந்தது. மேலும் இப்படித்தான் இருக்கும் என்று குறிப்பிட்டு சொல்ல முடியாத அளவிற்கு உயர்வானது. அது புலன்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாத அளவிற்கு விளக்க முடியாதது. உருவமற்றது. அது மனம் புத்திகளுக்கு அப்பாற்பட்டது. அதனால்தான் நம் மனம், உடலுக்கு அப்பாற்பட்டு சென்று தான் தெய்வீகத்தின் கஷ்டணை நேர தரிசனத்தைப் பெற முடியும். தெய்வீகம் எங்கும் நிறைந்திருக்கின்றது ஒரே நேரத்தில் எல்லா இடத்திலும் இருக்கின்றது. இவ்வரசனும், விஷ்ணுவில் தீர்வு பக்தனான பிரஹலாதனின் அரக்க தந்தையும், அரசனுமாகிய ஹரண்ய காசிபு தான் வெறுக்கும் ஹரியின் நாமத்தைச் சொல்வதை எதிர்க்கும் போது, பிரஹலாதன், ‘நாராயணென் எங்கும் இருக்கின்றார். அவர் தூணிலும் இருக்கிறார், தரும்பிலும் இருக்கின்றார்’ என்று சொல்கின்றான். இந்த சமயத்தில் வைகுந்தில் இருக்கும் நாராயணன் அவசர அவசரமாக தன்னுடைய காதல் விலையாட்டிலிருந்து வருகின்றார். அவருடைய இந்த இடையற்ற அசைவைப் பார்த்த அவருடைய துணையான லக்ஷ்மி எல்லா மனைவியரைப் போல இந்த அன்பி நேரத்தில் எங்கு கிளம்பி விட்டீர்கள்?” என்று கேட்டு மகிழ்ந்தாள். விஷ்ணு பதில் சொல்கின்றார், “என்னுடைய பக்தன் பிரஹலாதன் என்னை அழைக்கப் போகிறான். அவன் தன்னுடைய விரலை தூணை நோக்கியோ அல்லது தரும்பை நோக்கி நீட்டுவான் என்று எனக்குத் தெரியாது. அவன் எங்கு சுட்டிக் காட்டினாலும் நான் அந்த இடத்தில் தோன்ற தயாராக இருக்க வேண்டும். அவனை நான் ஏமாற்ற முடியாது. உண்மையான பக்தர்கள் இறைவனை எங்கும் காண்கின்றார்கள். ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் உண்மையான பக்தனின் அன்பைப் பற்றி விளக்கும் போது, ‘எற்பள்ளு மனைவிக்கு கணவன் மீதிருக்கும் அன்பு, குழந்தைக்குத் தாயின் செய்யும் ஜாக்கிரதை பற்றி சொல்லியிருக்கிறேன். உலகியல் மனிதனுக்கு புலன்கள்பத்தில் உள்ள நாட்டம் அல்லது ஆசை எல்லாம் கலந்து இறைவன் பால் செலுத்தினால் ஏற்படும் அன்பே, உண்மையான பக்தனின் அன்பு” என்று சொல்கின்றார். உண்மையான பக்தர் யார் ஒருவர் விழிப்ப்போடு தன்னுடைய

புலன்களையெல்லாம் இறைவனின் மேல் ஒருமுகப்படுத்துகின்றாரே அவர் இறைவனை அனுபவிக்கின்றார். மேலும் மனித குலத்திற்கு சேவை செய்வதால் ஏற்படும் ஆனந்த அனுபவத்தையும் அனுபவிக்கிறார். பக்தன் தான் சந்திக்கும் எல்லோரிடமும் இறைவனை காண்கிறார். இறைவனை உணர்ந்த அவருடைய அனுபவமே எல்லோரிடத்திலும் வெளிப்படுத்தும் அன்பாக மாறுகின்றது. கிருஷ்ணரின் தோழியான ராதை, கோபியர்களிடம் (எப்போதும் கிருஷ்ணனைச் சுற்றியிருந்த யாதவகுலப் பெண்கள்) சொல்கின்றாள், ‘எனக்கு என்ன நடந்தது என்று தெரியாது. எனக்கு என்ன மாற்றம் ஏற்பட்டது என்று தெரியாது. நான் எல்லோரையும் கிருஷ்ணரை அனைத்து உருவத்திலும் இருப்பதை பார்க்கிறேன். கிருஷ்ணரே அனைத்து உருவத்திலும் இருப்பதை பார்க்கிறேன். கோபியர்களில் ஒருத்தி சொல்கின்றாள். ‘இ கிருஷ்ணரிடம் வைத்திருக்கின்ற பக்தியானது, உள் கண்ணில் உள்ள உண்மையான கருமையான கண்மைப் போல’ இது எப்படி என்றால், நீங்கள் கருப்புக் கண்ணாடி அணிந்தால் இந்த உலகமே கருப்பாகத் தெரியும். பச்சைக் கண்ணாடி அணிந்தால் இந்த உலகமே பச்சையாகத் தெரியும். அதேபோல் தங்கள் கண்ணீரின் மை மாதிரி பக்தி இருந்தால் நீங்கள் யாரைப் பார்த்தாலும் அவர் கிருஷ்ணராகவே காட்சி அளிப்பார். இங்கு விஷயம் என்னவென்றால், யார் மேலான விழிப்புணர்வில் நிலையாக இருக்கின்றார்களோ, யார் பக்தியுணர்வை வெளிப்படுத்துகின்றார்களோ இருவரும் சமமே. அவர்கள் இருவேறு பிரிவுகள் இல்லை. கிருஷ்ணர் இரண்டு பிரிவுகளை உருவாக்குவதில்லை. அர்ஜுனன் தான் சத்தியமாகப் பார்த்த விதத்தில் இரு பிரிவினரை விவரிக்கின்றார். விழிப்புணர்விலே நிலையாக இருப்பவர்கள் பக்தியுணர்வை வெளிப்படுத்துபவர்கள். கிருஷ்ணர் ‘இருவரிவினரும் ஒன்றே’ என்று சொல்கின்றார். அவர் நிலையாக இருப்பவர்களையும், வெளிப்படுத்துபவர்களையும் இரு பிரிவாகப் பிரிக்கிறார். இருவருமே நான் முன்பு சொன்னது போல் இது ஒரு தர்மச் சக்கரம். ராமகிருஷ்ணர் கூறுகிறார், ‘மணியை அடிக்கும் போது, ஒவ்வொரு அடியும் அதற்கேற்ப ஒலியை உருவாக்குகிறது. மணி அடிப்பது ஒய்ந்த பின்பும் நாம் தொடர்ந்து

‘யார் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஆனாலாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் நண்பன், களவை இளமைக் கடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செயலிழித்து என்னைப் படுத்து லவத்தார். வெற்றிக்கு நோக்கலனித்தார்.

யார் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஆனாலாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் நண்பன், களவை இளமைக் கடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செயலிழித்து என்னைப் படுத்து லவத்தார். வெற்றிக்கு நோக்கலனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் இருபத்தைந்து வருடம்

ஒலையைக் கேட்டபோம். அது போல்வத்தான் கடவுள் தான் றுவார், உருவத்துடனும் உருவமில்லாமலும் சங்கரர் தன்னுடைய பஜ கோவிந்தப் பாடலில் சொல்கிறார். குரு சரணம் புஜ நிர்பரா பத்தா சம்காரத் சகிரத் பாவ முக்க்தா செண்டிரிய மானச நியமத் சிவம் த்ராக்கியிசி நிஷ கிரியாதவம் தேவம் இருந்தரைத்து வருடம் போறாடினார். அமரின்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒம்வெனுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பாலோதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... சுழன் அப்படிச் சொல்வீர்களா? என விசாரித்தற்கு, சுழான பெரிய ஆளாக வேண்டுமென வென்றுமே. என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் எம் தத்தை. கனவை நிறமாக்க உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செவலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமமித்தார். டாவோவின் சீனத் தத்துவம் ஒட்டத்ததைப்

றிக் கூறுகிறது. ஒடுகின்ற நீரில் வளைந்து கொடுக்கும் நாணல் தப்பித்து உயிர் வாழ்ந்து தழைக்கின்றது. விறைத்து நிற்கின்ற மரக்கன்றோ, தண்ணீரில் அடித்துச் செல்லப்படுகிறது. நாம் நாணலைப் போன்று வளைந்து கொடுக்கும் தன்மையோடு நம்மைச் சுற்றி இருப்பவையிடம் முழுமையாகச் சரணடைந்து, நடப்பவற்றை அப்படியே எற்றுக் கொண்டு, இயற்கையை எதிர்த்து ஒவ்வொரு வினாடியும் போரிடாமல் இருந்தால், ஆனந்தமாக இருப்போம். நாம் அகங்காரத்துடன் இருக்கும் பொழுது கட்டுப்படுத்தத் துவங்குவோ வாம். குழப்பம் நிறைந்த இந்த உலகத்தில் கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டு வர முடியும் என்று நம்புகிறோம். இயற்கையின் பிரளயசகும் பூமிப்பந்தும் நாம் இயக்குவதனால் இயங்குகின்றன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள இரு கண்ணும் பெருகும் போதும், கோள்களும் பெரும் நட்சத்திரங்களும், குழப்பத்துடன் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருந்தாலும், இந்தப் பிரபஞ்சமேப்போதும் ஓர் ஒருங்கிணை தான் இருக்கின்றது. நாம் பெரும் குழப்பத்தில் இருந்தாலும், ஒழுங்காக இருக்க வேண்டும் என்று என்னுகிறே றோம். பிரபஞ்ச விருப்பப் இடம் நாம் சரணடைதும் பொழுதான், பிரபஞ்சத்தின் கட்டுப்பாட்டிலும் இயங்க ஆரம்பிப்போம். அனைத்துச் செயல்களும் நன்றாக நிகழும். நாம் தேடுதலை நிறுத்திப் போது, நமக்குத் தேவையானவை எல்லாம் கிடைக்க ஆரம்பிக்கும். நம்முடைய உண்மையான தலைவகள் நிறைவேறும்பொழுது, மனித குலத்திற்கே நன்மை விளைகிறது. எனென்றால் நாம் சரணடைதவுடன், கிருஷ்ணர் நம்மைக் கவனித்துக் கொள்கிறார். கேள்வி : சுவாமிஜி, இருவுன்னர் பக்தர் என்றுமே அழிவில்லை என்று சொல்கின்றார். எங்கும் நிறைந்திருப்பது கடவுளோ என்ற நிலை இருக்கும் போது, அழிவது எது? இருஷ்ணர் சொல்வதைப் பார்த்தால் அவர் பக்தர்கள் மட்டும் அழியவில்லை மற்றவர்கள் தான் அழிகின்றார்கள் என்றும் நிலைக்கத் தோன்றுகின்றது. தயவு செய்து விளக்கமளித்து என்னுடைய சந்தே தகத்தைத் தீருங்கள். நீங்கள் அழிவற்றவர்கள் என்பதை உணர்ந்த குணமே, இருஷ்ணனின் பக்தர்களாகிறீர்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். கிருஷ்ணனின் பக்தர்கள், பக்தர்கள் அல்லாதவர்கள் என்ற பிரிவுகளோ அல்லது இருஷ்ணனின் பக்தர்கள்

அழிவற்றவர்கள். மற்றவர்கள் அழியக் கூடியவர்கள் என்ற பாகுபாடுகளே இல்லை. யாரெல்லாம் தாங்கள் அழிவற்றவர்கள் என்று புரிந்து கொள்கிறார்களோ, அவர்களெல்லாம் தண்ணிஷ்ணையாக கிருஷ்ணனின் பக்தர்களாகிறார்கள். இந்தக் கருத்தைப் புரிந்து கொண்ட கூணமே நீங்கள் அவருடைய பத்தராகிறீர்கள். எல்லாமே இறைவன்தான் என்பதைப் புரிந்து கொண்டால், எதுவும் அழிவதில்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்வீர்கள். இது ஒரு தொடர்புள்ள வாக்கியம். நீங்கள் எல்லாரும் கடவுள் என்பதைப் புரிந்து கொண்டால், எதுவும் அழிவதில்லை. அந்த நிலையை அடையும் பொழுது, கிருஷ்ணனின் வாக்கியம் உங்களைப் பாடிக்காது. கிருஷ்ணனின் பக்தர் கொள்வதற்கானப் பாதையில் சென்று கொண்டிருக்கும் ஒரு சாதாரண மனிதருக்காக சொல்லப்பட்டது. முதலில் நீங்கள் எல்லாம் கடவுள் என்பதை உணர்ந்திருந்தால், இந்த வாக்கியத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படத் தேவையில்லை. பிறகு, எதுவும் அழிவதில்லை என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொண்டவுடன், கிருஷ்ணனின் பக்தர் ஆகிறீர்கள். இதனால், கிருஷ்ணர் பாரபட்சமாக எதையும் சொல்வதில்லை. கிருஷ்ணர் பாரபட்சக்காரர்தான், “என்னுடைய பக்தர்கள் அழிவதில்லை. மற்றவர்களின் பக்தர்கள் அழிகிறார்கள்” என்று சொல்லவில்லை. அவர் அந்த அர்த்தத்தில் சொல்லவில்லை. யாரெல்லாம் இந்தத் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்கிறார்களோ, அவர்களெல்லாம் அழிவதில்லை. நீங்கள் இந்தத் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்ட பிறகும் கிருஷ்ணனின் புல்லாங்குழலையும், மயிலில் இமக்கு பொருந்திய அவருடைய கிருத்தை வழிபடுவீர்களோல்லும். நீங்கள் கிருஷ்ணர் என்பதே உங்களுக்கு இருக்காது. கிருஷ்ணன் சொல்வது என்னவென்றால், ‘என்னுடைய பக்தர்கள் இருபத்தைத்து வருடம் போராடினால் அமரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு மேலெல்லாம் அழிவதில்லை. அதைத்தான் அவர் சொல்கிறார். யாரெல்லாம் இந்த விழுஞானத்தைப் புரிந்து கொள்கிறார்களோ, அவர்களெல்லாம் அழிவதில்லை. நீங்கள் இந்தத் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்ட பிறகும் கிருஷ்ணனின் புல்லாங்குழலையும், மயிலில் இருக்கு கொண்டால்தான் இந்தக் கேள்விக்கு எழும்பு. புல்லாங்குழலையும் மயிலிறகையும் அவர்கள் கிருஷ்ணர் எப்படிதே நீங்கள் புரிந்து கொண்டால், இந்தச் சந்தேகமே உங்களுக்கு இருக்காது.

இருபத்தைத்து வருடம்

எப்போதும் அழிவதில்லை. அவர் இதைப் புரிந்து கொண்டால், அவர் எப்போதும் அழிவதில்லை. கிருஷ்ணர் என்பர் நீங்கள் நிலைக்கும் கிருஷ்ணர் இல்லை. உங்களுக்குப் பழக்கப்பட்ட ஒரு தனி உருவம் இல்லை கிருஷ்ணர். அவர் உயர்ந்த விழிப்புணர்வின் சக்தி, பிரபஞ்ச சக்தி, பராசக்தி. கிருஷ்ணனின் பக்தர்கள் (இடத்தட்ட எல்லை மீறிய பற்றுள்ளவர்கள்) குழுவினர் ஒரு முறை என்னுடைய சத்சங்கத்தில் கலந்து கொண்டு, என்னைப் பார்த்து கேட்டார்கள், ‘நீங்கள் கிருஷ்ணனிடம் நம்பிக்கை உள்ளதா?’ நான் சொன்னேன், “ஆமாம், எனக்கு நம்பிக்கை உள்ளது”. அவர்கள் கேட்டார்கள், ‘அப்படியென்றால் நீங்கள் எப்படி மற்ற கடவுள்களையும் தெய்வீத்தன்மை உடையவர்கள் என்று சொல்லலாம்? உங்கள் ஆசி ரமந்தில் தச்சனுக்குப்பட்டதின் சிலையுள்ளது என்று கேள்விப்பட்டேன். நீங்கள் எப்படி அனைத் செய்யலாம்? கீழுயில் கிருஷ்ணர் தானே எல்லாம் என்று சொல்கிறார்’. நான் அவர்களுக்கு விளக்கினேன். மகாபாரதப் போர் முடிந்தவுடன் அர்ஜுனனும், கிருஷ்ணனும் சிறிது தூரம் நடந்து பேசிக்கொண்டு வந்தார்கள். அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனைப் பார்த்து மகாபாரதப் போர் முடிந்தவுடன் அர்ஜுனனும், கிருஷ்ணனும் சிறிது தூரம் நடந்து போர்க்களத்தில் பெரும்பாலான விஷயங்கள் முன் நீங்கள் என்னுடைய நிலையில் இல்லை. தப்பு செய்து எனக்கு மீண்டும் சொல்ல முடியுமா?. கிருஷ்ணர் சிரித்துக் கொண்டே சொல்கிறார், ‘நீ மறந்து விட்டாயா? நானும் மனந்து விட்டேன்’. அர்ஜுனன் குழப்பமடைந்து கேட்கிறார், ‘கிருஷ்ணா, அது எப்படிச் சாத்தியமாகும்?’ கிருஷ்ணன் பக்தில் கூறுகிறார், ‘போர்க்களத்தில் உனக்கு உபதேசித்துக் கொண்டிருக்கும்பொழுது நான் உயர்ந்த விழிப்புணர்வாக, பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணா இருந்தேன். இப்பொழுது நான் வசுதேவனுடைய இருஷ்ணா. தரவுடைய கிருஷ்ணா. ஏனால் நிலையில் வைத்திருக்க முடியாது. இருந்தாலும் அவர் கருணை வடிவாகவே இருக்கிறார். கிருஷ்ணர் மீண்டும் ஒரு முறை அர்ஜுனனுக்கு எல்லா உண்மைகளையும், அழு கைதியின் மூலமாகச் சொன்னார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘சதன் ஆப்படி சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிலுவையிலிருந்து கன்டவர் எனத் ததை. கனவை திரும்பக் கொடல், தவி இருந்ததையும் செயலித்து என்னைப பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமலினித்தார்.

[ERROR page 421 - NVIDIA client error]

இறைவனிடம் சத்தியத்திடம் சரணடைதார். இந்த கருத்துதான் விஷ்ணு திரும்பி வந்த சிவனிடம் மன்னிப்பு கேட்கும் செயல் மூலம் விளக்கப்படுகிறது. ஆனால், பட்டறிவு உள்ள ஒரு மனிதரால், சத்தியத்தைத் தேடும் தன் முயற்சியில் அகங்காரத்தை விட்டு விடுவது இயலாமல் போகின்றது. அதனால் அவர் சித்தியக்கத் அடைவது இல்லை. இருந்தாலும் அவர் மிகுந்த தன்னிரக்கத்துடன் தான் சத்தியத்தை அடைந்து விட்டதாகப் பிறரை நம்ப வைக்க முயற்சி செய்வார். இந்தக் கிருத்து, பிரம்மா திரும்பி வரும்போது தாழம்பூவை அழைத்து வந்து சிவனிடம் பொய் சாட்சி சொல்ல வைத்துத் தான் சிவ வலுடைய தலையைப் பார்த்ததாக சொல்லவதன் மூலம் விளக்கப்படுகிறது.

சத்தியத்தையும், தெய்வீகத்தையும் புலன்களால் அறியப்படாததையும் இதில் தேடுவதால் பட்டறிவு, அகங்காரம் அல்லது மனது போன்றவற்றை விட்டுத்து செயல்பட முடியாததால், அவையே அவருடைய பாதையில் தடைக்கற்களாக மாறுகின்றன. இதன் காரணமாக பாதையில் செல்வது கஷ்டமாக மாறுகிறது. தனி மனிதனின் உடலை மட்டுமல்லாமல் மனதையும் சுமந்து கொண்டிருக்கிறார். மனததுடன் அகங்காரத்தையும் சுமந்து கொண்டிருக்கிறார். மனதும் உடலும் முற்றிலும் மாறா விட்டால், ஆன்மீகத்தில் முன்னேறுவது மிகவும் கஷ்டம் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

மன-உடல் அமைப்பிற்கு அகங்காரத்தைத் தொலைப்படுத்தான் கஷ்டமான செயல். மன-உடல் அமைப்பிற்கு வேண்டிய ஆதாரத்தையும், இருத்தலையும் அகங்காரம் அளிக்கின்றது.

பிரான்ஸ் தத்துவமேதை ரெனெ டெஸ்கார்டெஸ் (Rene Descartes) சொல்லும் பிரபலமான வாக்கியம், நான் நினைக்கிறேன், அதனால் நான் இருக்கிறேன்*. இந்த வாக்கியம் தான் பட்டறிவுயள்ள மனிதர்களின் கூட இருக்கும் அடையாளத்திற்கான எடுத்துக்காடு.

திறமை, அறிவாற்றல் போன்றவற்றை அளிக்ககூடிய என்னத்தின் சத்தியிலை மையமாக வைத்து இந்த உலகம் இந்தக் காலத்திலோ, கிருஷ்ணரின் காலத்திலோ இயங்கியது. ஒரு மனிதனுக்கு அங்கீகாரம் மற்றும் அந்தஸ்து மிகவும் அவசியமாக இருந்தது. ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் ஒரு அசாதாரண புருஷராக இருந்தாலும், மிகுந்த பணிவுடன் அவர் மூன்று பேரைத் தன் குருவாக ஏற்றுக் கொண்டார். உண்மையில், அகங்காரத்தை விடுத்து, முடிவில் மூன்று பேருக்கும் அவரே உதவினார்.

பைரவி பிராமணி என்ற ஒரு பெண்மணி ராமகிருஷ்ணருக்கு தாந்திரிக நூட்பங்களைக் கற்றுக் கொடுத்தார். பல வருங்களுக்குப் பிறகுதான் அவர் தன்ளுடைய அகங்காரத்தைக் கை விட்டார். அதையும் ராமகிருஷ்ணரின் உதவியால்தான் சாதிக்க முடிந்தது.

தோத்தாபுரி என்ற மிசிப் பெரிய அத்துவை (எல்லாம் ஒன்றே என்ற தத்துவம்) பண்டிதர் மூன்று இரவுகளுக்கு மேல் ஒரிடத்திலும் தங்க மாட்டார். அவருக்கு, இருப்பத் தன்மையின் ஆழ்வேதக் குணத்தைப் பற்றி இராமகிருஷ்ணருக்குக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டியும் என்ற ஆசை எப்போதும் அவ்ந்நையிடம் அனுமதி கேட்டு வருவதாகப் புறப்பட்டார். ஆச்சரியமடைந்த தோத்தாபுரி அவரைப் பின்தொடர்ந்தார். ராமகிருஷ்ணர் சிலையின் முன் நின்று பேசி த் கொண்டிருந்ததைக் கண்டறு அவர் காளியைத் தான் அன்ளை என்று குறிப்பட்டார் என்பதைப் புரிந்து கொண்டார்.

தோத்தாபுரி ராமகிருஷ்ணரை உருவமற்றதைத் இயானிக்கும்படி வற்புறுத்திச் சொன்ன போது, ராமகிருஷ்ணர் அன்ளையைப் பிரியத் தன்னால் முடியாது என்று மறுத்து விட்டார். அன்னையின் உருவத்தையே இயானித்து வந்தார். மிகவும் காளாமடைந்த தோத்தாபுரி, உடைந்த கண்ணாடித் துண்டு ஒன்றை எடுத்து ராமகிருஷ்ணரின் புருவங்களுக்கு இடையில் உள்ள அவரது மூன்றாவது கண் இருக்கும் இடத்தில் வைத்து அன்ளை காளியின் உருவத்தைப் பல பாறைகளாக வெட்டும்படி ஆணையிட்டார். ராமகிருஷ்ணர் மூன்று வாரங்கிற் சமாதி நிலையில் இருந்தார். அவ்வளவு நேரிய சமாதி நிலையில் இருந்து இரும்பு போல்நத இந்த அற்புதமான நிகழ்ச்சி இதுவரை யாருக்கும் நடந்ததில்லை. ராமகிருஷ்ணர் உடல்-மனதைப் பற்றிய நினைவு நிலைக்குத் திரும்பியபின் தோத்தாபுரி அவருடன் பல மாதங்கள் தங்கினார்.

ஜடாதரி என்னும் விஷ்ணுவின் பக்தர் ஒருவர் ராம்லாலா என்னும் ராமரின் குழந்தை வடிவ இருவுருவச் சிலைபுதன் ராமகிருஷ்ணருக்குக் காண வந்தார். ஜடாதரியைப் பொறுத்தவரை அந்தச் சிலை உயிருள்ளதாக இருந்தது. அவர் அந்தச் சிலையைக் குளிப்பாட்டி, உணவிட்டு அந்நுடல் ஒவ்வொரு நாள் முழுவதும் பேசிக் கொண்டிருந்தார். சில தினங்கள் ராமகிருஷ்ணருடன் தங்கியிருந்த பின், ராம்லாலா ராமகிருஷ்ணருடன் அதிக நேரத்தை செலவிடுவதை ஜடாதரி கண்டார். ராம்லாலா

இன்னொரு நபருடன் விளையாட முடிவு செய்ததை அறிந்து, மனம் கலங்கியவாறு ஜடாதரி அவரைத் தேடிக் கொண்டு வருவார். ராம்லாலா ராமகிருஷ்ணருடன் இருப்பதை விரும்புகிறார் என்று தெரிந்து கொண்ட ஜடாதரி தாட்சிண்யமற்றில் அதிக நாட்கள் தங்கியிரார். கடைசியாக ஒரு நாள் ராமகிருஷ்ணரிடம் வந்து, 'ராம்லாலா உங்களோடு தங்க விரும்புவதாக சொன்னார். உங்களிடம்தான் அவர் தாயென்று எனக்குத் தெரிய வைத்ததால் நான் மிகவும் மனநிறைவுள் உள்ளேன். அவரை உங்களிடம் மிக்கச் சிரமியுடன் விட்டு விட்டு செல்கிறேன். நான் ஆனந்தத்தில் நிறைந்துள்ளேன்*' என்று சொன்னார். அதற்குப் பிறகு ராம்லாலா ராமகிருஷ்ணரிடமே தங்கி விட்டார். மிகப் பெரிய அவதார புருஷரின் மனமில்லாத எளிமைத்தன்மை, கற்றறிந்த சான்றோர்களுக்கு அவாக்களின் அகம்பாவத்தைக் கைவிடுவதைப் பற்றிக் கற்றுக் கொடுப்பதற்கு, வழி காட்டியாக இருந்தது. உடல் மனம் பற்றிய சிந்தனை இருப்பவர்களுக்கு, குறிப்பாக பட்டறிவே சான்றோர்களுக்கு, அகம்பாவத்தைக் கைவிடுவது என்பது மிகவும் கடினமான செயலாகும். கேள்வி : மதிப்பிற்குரிய சுவாமிஜி, தங்களுடைய தற்போதைய லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் பயணத்தின் போது, கூடிய விரைவில் தியான வகுப்பு எடுப்பீர்களா? 'தோ ஞான யஜ்ஞோ'விற்கு பிறகு, ஆரோக்கிய ஸ்பூரண முகாம் என்ற தியான வகுப்பை எடுப்பேன். இந்த நிகழ்ச்சி, ஆரோக்கியத்திலும், விழிப்புணர்விலும் என்ற பெரியுள்ம் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த நிகழ்ச்சி ஆரோக்கியத்தைப் பற்றியும், சிறந்த உடல் ஆரோக்கியம், உடல் மனம் மற்றும் ஆன்மீகவிக் குணப்படுத்துதவற்காக உடலை எப்படி இயக்குவது என்பது பற்றியும் இருக்கும். என்னைப் பொறுத்தவரை உடல் நலமும் ஆன்மீகமும் ஒன்றே. நீங்கள் ஆன்மீகத்தில் ஈடுபடும் பொழுது, உடலைத் தாண்டிய சிறப்பான ஆரோக்கியத்தை வெளிப்படுத்துவோம். இந்த உடலே ஒரு வாகனம். அதனால், என்னைப் பொறுத்தவரை உடல் நலமும் ஆன்மீகமும் எல்லையில்லாத சுதந்திரத்தை நீங்கள் உணரும் போதுதான், உண்மையில் நீங்கள் ஆராக்கியம் அடைகின்றீர்கள்.

இந்த இரண்டு நாள் முகாம், எல்லையில்லாத விழிப்புணர்வு மற்றும் எல்லையில்லாத சுதந்திரத்தைக் காட்டவும் பயிற்சியும் அளைத்து வழிகாட்டியும் பயிற்சி செய்யப்படுகிறது. ஆனந்த ஸ்பூரண பயிற்சி முகாம் என்ற நிகழ்ச்சியும் நடமாட்டப் பின்னது. நிகழ்ச்சியின் போது நான் இரண்டு பிரிவில் வந்து இணைவதைக் கூடும். நிதானந்த தியான முகாமை நான் அமெரிக்காவில் நடத்துவது இல்லையென்றாலும், ஒரு முகாதை வான்கூர் (Vancouver) நடத்துகிறேன். நான் எங்கள் ஆசிரமவாசிகளுக்காக, தீவிர வகுப்புகளை நடத்துகிறேன். எல்லா ஆசிரமவாசிகளுக்கும் முறையான வகுப்புகள் உண்டு. அதில் தியான சிகிச்சையாளர்களும் கலந்து கொள்ளலாம். நீங்கள் தியான சிகிச்சை தீச்சு பெற்றிருந்தால், கலந்து கொள்ளலாம். 'தோ ஞான யக்கனா'விற்குப் பிறகு இரவில் நான் வகுப்புகளை எடுக்கிறேன். காலை செரா வகுப்புகளில் எல்லோரும் கலந்து கொள்ளலாம். ஆனால் மாலை நேர வகுப்புகளில் தியான சிகிச்சையாளர்கள் மட்டும் கலந்து கொள்ள வேண்டும். எப்போதால், உயர்ந்த மற்றும் ஆழ்ந்த நுட்பங்களைக் கொண்ட தியானங்கள் இதில் கற்றுக் கொடுக்கப்படும். நான் ஆசிரமவாசிகளிடம், இந்த பயணத்தின்போது, நேற்றைச் செலவிட்ட போதால், ஆரோக்கிய ஸ்பூரண முகாமைத் தவிர வேறு எந்த நிகழ்ச்சியும் நடத்த மாட்டேன். 12.6.7. என்னையே ஒரு மனதாக வழிபடு செய்து கொண்டு, எல்லாக் கர்மங்களையும் என்னிடம் துறந்து விட்டு செய்யுத என்னையே அவாக்களின் சுயரிந்த லட்சியமாகக் கொண்டு, என் மீதே மனதை நிறுத்துபவர்களை, நான் பிறப்பு, இறப்பு சக்கரமான கடலிருந்து விரைந்து கரையேற்றுவேன். கிருஷ்ணன் இங்கு ஒரு சத்தியம் செய்கிறார். சிறிதும் சந்தேகமில்லாமல் கிருஷ்ணன், 'நான் அவர்களை, உடல் வடிவத்திலிருந்து, சம்சாரக் கடலிருந்து, பிறப்பு இறப்பு சக்கரத்திலிருந்து, விரைந்து வெளியேற்றுவேன்'. இறைவன் கூறப்பதெல்லாம், பக்தர்கள் தன் மீது பக்தி கொண்டிருக்க வேண்டும். 'நீங்கள் என்னிடம் சரணடைந்தால், உங்கள் எல்லாச் செயல்களையும் அதன் பலன்களையும் என்னிடம் சரணடைய செய்தால் என்னுடைய சேவையைச் செய்தால்,

'சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சனாதன் பெரிய ஞானக வெள்ளத்தில்மேல், சிறுவயதிலிருந்தே கனவில் கண்டவர் எல்ல், தூவி அனைத்தையும் செயல்வித்து என்னைப் புகழ் இவைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

'சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சனாதன் பெரிய ஞானக வெள்ளத்தில்மேல், சிறுவயதிலிருந்தே கனவில் கண்டவர் எல்ல், தூவி அனைத்தையும் செயல்வித்து என்னைப் புகழ் இவைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

என்னைத் தியானித்தால், நான் என்னுடைய விழிப்புணர்வின் மேல் மனதை ஒருமுகப்படுத்தினால் உங்களுக்கு முக்கிய கொடுத்து விடுதலை அளிப்பேன். நீங்கள் மீண்டும் இங்கு பிறக்க நேராத என்பதை உறுதி செய்வேன்" என்று கிருஷ்ணன் சொல்கிறார். இது ஒரு சிங்கத்தின் கர்ஜனை! இது பிரபஞ்சத்தின் அசருடைய கர்ஜனை. "என்னிடம் சரணடையுங்கள். நான் உங்களை மீட்பேன். என்னுடைய சகாய செய்யுங்கள். நான் உங்களுக்கு விடுதலை அளிப்பேன்".

ஒரு சிங்கக் கதை: ஒரு சமயம் ஒரு மனிதன் விமானத்தில் வெளிநாட்டிற்குப் பறந்து கொண்டிருந்தார். நடு வானில் விமான ஓட்டி அறிவித்தார், நாம் பெரிய பிரச்சனையில் இருக்கிறோம். இப்பொழுது கடவுள் தான் நம்மைக் காப்பாற்ற முடியும். எல்லோரும் பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்குங்கள். ஒரு பயணிக்கு விமான ஓட்டி என்ன சொன்னார் என்பது புரியாததால் சக பயணியிடம் அதைப் பற்றிக் கேட்டார். அந்த மனிதர், 'அவர் நம்பிக்கையில்லை எனச் சொல்கிறார்" என்று சொன்னார். நம்முடைய கடவுள் நம்பிக்கை மேலோட்டமானது. முதலில் நம்பிக்கை பலருக்குக் கிடைக்கிறது என்பது ஒரு கருத்து. நாம் அறிந்த கருத்தை வணங்குகிறோம். பல நேரங்களில் நாம் அந்தக் கருத்திடம் இறைக்கிறோம். கடவுளே! எனக்கு இதைக் கொடு, எனக்கு அதைக் கொடு கடவுளே! என்று வேண்டிகிறோம். நம்முடைய தேவை நிறைவேறினால் நாம் உடனே மறந்துவிடு கிறோம். கடவுள் நம்முடைய பிரார்த்தனையைச் செய்வோம். கடவுள் நம்முடைய பிரார்த்தனையை நிறைவேற்றும் வரை, நாம் கேட்பதையெல்லாம் குருநாதர் கொடுக்கிறார். வரை, அவர் மீது நாம் ஒய்ந்திருக்கும் தொடரும். நம்முடைய பிரார்த்தனையை நிறைவேற்ற நாடியே, நம்முடைய நம்பிக்கை கலைந்து விடும்.

832

நாம் மற்றொரு கடவுளிடம் அல்லது குருவிடம் சென்று விடுவோம். 'நான் கேட்கும் பதிலைக் கூற முடிந்த வேறு யாராவது இருக்கிறார்களா?' என்று சொல்ல வாம்.

நம்முடை வைத்திருக்கும் அளவு கடந்த கருணையினாலும், அளவு கடந்த அன்பினாலும் தான், கடவுள் அவப்பபோது நம்முடைய பிரார்த்தனைகளுக்கு செவி சாய்ப்பதில்லை என்பதை நாம் உணருவதில்லை. நம்முடைய அறியாமையால் இடைவிடாது அவரைக் கேட்டுக் கொண்டும், அவரிடம் மன்றாடிக் கோண்டும் இருக்கின்றோம். நம்முடைய பிரார்த்தனைகள் நிறைவேறினால், நம்முடைய நிலைமை சீராகுமா அல்லது மோசமாகுமா என்பான் போன்ற விளைவுகளைப் பற்றி நாம் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்வதில்லை. 'நான் என் கேட்கிறேன் என்பதைப் பற்றிக் கவலையாக இருக்கிறது. இருந்தாலும் வருடம் போராடுகின்றனார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அமைதியான நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

"சுவனை அப்படிச் செய்கிறீர்களா?" என்று விசாரித்தற்கு, "சுவானைப் பெயச் சூழக வேண்டுமென்றால், சிறுவயதிலிருந்தே கன்றைக் கண்டவர் என்றைக்கு கன்றை நிழலாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு இரக்கமலித்தார்.

அவ்வப்போது கடவுள் தன்னுடைய அளவில்லாத ஞானத்தினால் நம்முடைய பல தேவைகளான பணம், நலம், குழந்தைகள் போன்றவற்றை நிராகரித்து விடுகிறார். பிறகு நாம் அவரை விட்டு விலகுகிறோம். கடவுளிடம் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டதல்ல. அது முழுமையானது. இருக்க வேண்டும். 'அப்படியென்றால், ஆனால், மற்றும் எண்னன்க‌ள் இருக்கக் கூடாது'. என்று எண்ணாடைய பிரார்த்தனைகளை நிறைவேற்றினால், நான் உன்னிடம் பக்தியுடன் சொல்வது போல இருக்கக் கூடாது. அது வியாபாரமாகிவிடும். கடவுளிடம் நம்முடைய பல உறவுகள் வியாபாரமாக்கத் தான் இருக்கிறது.

இருபத்தைத் து வருடம் போராடுகின்றனார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அமைதியான நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

மூன்று விதமான சரணாகதிகள் உள்ளன. முதலில் தங்களது படித்தறிவால் சரணாகதி செய்ய வேண்டும். பல பேருக்கு இது சாத்தியம். நம்மைவிட மிகப் பெரிய பிரபஞ்ச சக்தி உண்டு என்பது புரிந்தவர்கள் நம்மில் பலரும் அதை ஏற்றுக் கொண்டு, அறிவு பூர்வமாக அந்த உயர்ந்த சக்தியிடம் சரணடைந்து விடுவோம். குறைந்த பட்சம் 'நான் சரணடைகிறேன்" என்று சொல்லலாம். அப்படியென்றால் நம்மில் பலரும் கடவுளின் முன்னால் சரணடைகின்றோம். நம்முடைய மனம் உடலும் தரையில் விழுந்து நம்முடைய சரணாகதியை விசேஷமாக்குகிறது. அந்தத் தருணத்தில், நம்முடைய அகங்காரம் ஒய்வு பெறுகிறது.

833 அடுத்த நிலை சரணாகதி உணர்வுச்சிப் பூர்வமானது. கடவுள் அல்லது குருவின்

நினைவு ஒருவரை கண்ணீர் மல்கச் செய்யும். நம்முடைய இதயத்திலிருந்து அன்பும், நன்றி பெருக்கும் பொங்கி வழிவேட்டாடு, கண்களிலிருந்து கண்ணீர் தாரைதாரையாக வடிகிறது. நாம் பக்தர்களாகிறோம். ராமகிருஷ்ணர் சொல்கிறார். கடவுள் அல்லது உங்கள் குருவை நினைத்து மாத்திரம் உங்கள் கண்ணில் நீர் வழிந்தால், உங்களுக்கு இதுதான் கடைசி பிறவி என்பதைத் தெரிவிக்கப் பிறந்து கொள்கிறார்கள்". நீங்கள் விடுதலையடைய தயாராகி விட்டீர்கள்! நாம் தயாராக இருப்பீரும் மூன்றாவது அடைவிலை. இந்த மற்றும் இன்றி நிலையை அடையும் வரை, விடுதலை இல்லை. இந்த மூன்றாவது நிலையானது, புலன்களைச் சரணாகதி செய்யும் நம்முடைய சரணாகதி முழுமையானதாக இந்த நிலையில் இருக்கும். அது நிபந்தனைக்குட்படாத, தன்னிச்சையாக, உடனடியாக, இயற்கையானதாக இருக்கும்.

நீங்கள் என்னிடம் சரணடைந்தால், நான் உங்களுக்கு விடுதலையளிப்பேன்" என்று கடவுள் சொல்கிறார். அவரை அடைந்த நாம் முழுமையாகச் சரணடைய வேண்டும். நம்முடைய புலன்கள் அவரிடம் சரணடைய வேண்டும். நம்முடைய எல்லா நினைவுகளும், உணர்வுகளும் அவரைத் தவிர வேறெதற்கும் பற்றியும் இருக்கக் கூடாது. செய்வதற்கு வேறு எல்லை இது மிகவும் எளிமையான நட்பம் குருநாதர் சொல்கிறார், "என்னிடம் சரணடைந்தால், நான் உன்னைக் காப்பாற்றுவேன்". நான் கடலம் தாழ்ந்ததால், உடனடியாகக் கடற்பாரவையே ஆழ்ந்து நாம், 'மேறு யாராவது என்னைக் காப்பாற்ற வேண்டியிருக்கிறாரா?' என்று விசாரிக்கிறோம்.

கடவுள் அதை மிகவும் எளிமையாக்குகிறார். இருந்தாலும், அவரே கேள்வி : எப்படி சம்ச்காரங்களையும் (எண்ணங்களின் தொகுப்பு) பிற எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு முழுமையாகச் சரணடைய வேண்டும்? பற்றி தயவு செய்து விடுங்கள்.

நீங்கள் சம்ச்காரங்களை விட்டுவிட்டு பற்றியும், எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு சரணடைய எப்படி என்று கேட்கிறீர்கள். நாளைக்கும், நாளை மறுதாள் நடக்கப் போகும் சத்சங்கத்தில் கலந்து கொள்ள வாருங்கள். அப்போது நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். அடுத்து வரப்போகும் இன்று நான் சத்சங்கங்களும், சம்ச்காரங்களைப் பற்றித் தான் உங்களுக்கு இருக்கும் ஒவ்வொரு சம்ச்காரங்கள் மீதும் நளை ஆழமாக வேலை செய்வோம். ஆசை, சம்ச்காரம், குற்ற உணர்வு சம்ச்காரம், வலி சம்ச்காரம்

• நாம் அனைத்து சம்ச்காரங்கள் மீதும் தீரித்தனியாக வேலை செய்வோம்.

சத்சங்கம் மட்டும் இல்லை, கலந்துரையாடலும் இருக்கும். நாம் சேர்ந்து அடுத்து வரும் மூன்று அல்லது நான்கு நாட்களுக்கு சம்ச்காரங்கள் மீது வேலை செய்வோம். முகியமாக குணத்தாராவ விபாக போகா மற்றும் இந்த எல்லா அத்தியாயங்களைப் பற்றியும், அவை சம்ச்காரங்கள் மீது பற்றிக் குறிப்பிடுவதால், ஆராய்வோம். நாம் அவற்றை ஆராய்வோம்.

சம்ச்காரங்களைக் கரைப்பதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட வகுப்புகளும் எங்களிடத்தில் உள்ளன. அடிப்படை வகுப்பான Life Bliss Programme Level-1ல் (ASP) எங்களுடைய நியமிக்கப்பட்ட ஆச்சாரியர்கள், எழு சக்கரங்களுடன் மற்றும் சக்தி மையங்களுடன் சம்பந்தப்பட்ட உணர்ச்சித் தடைகளை நீங்குவதற்காக பல செய்முறைகளில் உங்களை இட்டுச்செலுத்துவார்கள். இது உங்கள் சக்கரங்களோடு சத்திக்கொரித்து, சக்கிரயூட்டி, அவ்விலிரத்னை அமைதிக்கும். ஒவ்வொரு சக்கரங்களும் எழுறை உணர்ச்சிகளால் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்தத் தடைகள் உங்கள் உணர்ச்சிபூர்வமாக பலவீனப்படுத்தி, உட்ர்சம்பந்தப்பட்ட நோய்களை உருவாக்கும்.

LBP-1 வகுப்பு உங்களை, சக்கரங்களோடு பற்றிய பிராணயத்தில் கொண்டு செல்லும். நீங்கள் சக்கரங்களில் உள்ளத் தடைகள் நீக்கி அவற்றைச் சக்கிரயூட்டுவதற்காகப் பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட வேத நூட்பங்களை உபயோகித்து உங்கள் சக்கரங்களின் மீது இயானம் செய்வீர்கள். சக்கரங்களில் தடை ஏற்படும் போது என்ன நடைபெறுகிறது என்பதுபற்றியும், அந்தந்த நிலையில் நடைபெறும் நிகழ்வுகளைப் பற்றியும், தெரிந்து கொள்வீர்கள். பிறகு நீங்கள் இந்தத் தடைகள் நீக்கப்பட்டு, சக்கிரயூட்டப்பட்டதை என்று நடக்கும், என்றும், உங்கள் வாழ்க்கையை நீங்கள் எப்படி மாற்றியமைக்கலாம் என்றும் தெரிந்து கொள்வீர்கள்.

LBP-1 வகுப்பு தனிப்பட்ட முறையில் உங்களை மாற்றிக் கொள்வதற்காக கதவுகளைத் திறக்கிறது. உங்களையே அறியாமல் ஆன்மீக மாற்றத்திற்காக நீங்கள் தேடும் வழிகளான உடல், மனம், உணர்ச்சி, பொருளாதாரம் மற்றும் ஆன்மீகம் போன்ற வாழ்க்கையின் எல்லா பிரிணாமங்களிலும் இருக்கும் சாத்தியங்களின் வாயிலைத் திறந்து வைக்கும் ஆன்மீகம் என்பது இந்த எல்லா விஷயங்களின் கூட்ஸே.

“தன்னை அற்புதம் செய்திருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டவர், “தான் பெற்ற ஞானம் விசாரித்ததற்கு, “சதான் பெரிய சித்தர்க்கு என் சிறுவயதில் என்னவென்று தெரியவில்லை. தவையை நிதானமாக உண், இவ்வளவு தெளிவாக என்னைப் புரிந்து என்னைப் பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களின்றார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 426 - NVIDIA client error]

என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இப்பொழுது அவர் நூட்பத்திற்கு வருகிறார். எதாவது ஒரு தருணத்தில் தர்ம சக்கரம் சுழல ஆரம்பிக்க வேண்டும். முதலில் அவர் இருந்த இடத்திலிருந்து வெளிப்பாட்டைக் கொண்டு தர்ம சக்கரத்தைப் பற்றி விளக்குகிறார். இப்பொழுது நூட்பத்திற்கு வருகிறார்.

அன்பு என்பது மனநிலை இல்லை என்பதைத் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். அது வெறும் சாதாரண உணர்ச்சி இல்லை. அது நம்முடைய இருப்புத் தன்மை. அது வெறும் மனநிலையாக இருக்கும் வரை வரும் போகும்.

இரண்டு வகையான அன்பு உண்டு. செங்குத்தான அன்பு சாய்ந்த அன்பு ஆகிய இருவகை. நான் விளக்குகிறேன். சாய்ந்த அன்பு, சாய்ந்த படுக்கையான கோடு போல்நடது. அது காலத்தின் இணைக்கப்பட்டது. அது தொடங்கி முடியும். ஆரம்பித்தது ஒன்றும் முடிய வேண்டும். அது முடிவதற்கு அதிக நேரம் எடுத்துக் கொண்டால் அது நிரந்தரமானது என்று எண்ண வேண்டும். ஆரம்பமான எதுவும் முடிய வேண்டும். அது சில மாதங்கள் அல்லது சில வருடங்கள் எடுத்துக் கொண்டாலும், முடிவுக்கு வந்து விடும். அந்த அன்பு காலத்திற்குட்பட்ட, இதுவரை சாய்ந்த அன்பு தற்காலிகமான ஒன்று. இதுவரை சாய்ந்த அன்பு காலத்திற்குட்பட்டது.

செங்குத்தான அன்பு விழிப்புணர்வுடன் சம்பந்தப்பட்டது. செங்குத்தான அன்பு தொடங்குவதும் இல்லை, முடிவதும் இல்லை. அது பாகுபாடு பார்க்காது. அது நம்முடைய சாதாரண குணம். அது பாயும். நாம் பாகுபாடு பார்க்கும் அன்பு செய்யும். நாம் அன்பு செய்யும் நபர் நம்முடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் இருந்தால் அன்பு வளரும். அந்த நபர் நம்முடைய கட்டுப்பாட்டை விட்டு வெளியேறினால் அன்பு மறைந்து விடும்.

என்னுடைய முதல் இயக்கம் வெகுப்பில், நான் மக்களிடம் அவர்கள் உண்மையில் விரும்பும் ஒரு நடிகரின் பெயர்ப்பட்டியலைத் தயாரிக்கும்படிச் சொல்வேன். பொதுவாக, மக்கள் ஒரு பெரிய பட்டியலைத் தயாரிப்பார்கள். அதாவது கணவன், மனைவி, அம்மா, தம்பி, தங்கை என்று பலர். அவர்கள் தாங்கள் சந்தித்த தாஷத்துடனும், எந்தவிதத் தொந்தரவு இல்லாமல் வாழ்வதற்கு யாரையெல்லாம் அன்புடன் நடத்துகிறார்களோ, அல்லது நடந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறதோ அவர்களையெல்லாம் அந்தப் பட்டியலில் இணைப்பார்கள்.

இருப்பதைத்து வருவதும் போராடுவோர்கள். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. இதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருப்பதைத்து வருவதும் போராடுவோர்கள். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. கதன் பந்தான் எங்களுக்கு

நான் என்னுடைய பேச்சைத் துவங்கியவுடன், அவர் ஒவ்வொருவர் பெயராக நீ க்க ஆரம்பிப்பார்கள். நீங்கள் யார் பெயரை நீக்குகிறீர்களோ, அவர் மீது நீங்கள் முதலில் வைத்திருந்தது உண்மையான அன்பு இல்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்வார்கள். உங்களுடைய எல்லாவித அன்பும் ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காகத்தான். பணத்திற்காகவோ, மனரீதியான ஆதாரத்திற்காகவோ நீங்கள் இந்த உறவுகளைச் சார்ந்திருக்கிறீர்கள். நீங்கள் உங்களுக்கு துன்பம் வரும் காலங்களில், பொருளாதார ரீதியாகவோ அல்லது உணர்வு ரீதியாக உங்களைத் தாங்குவதற்காக உங்களுடன் வைத்திருப்பீர்கள்.

நல்லவர்கள் என்பதற்காக நற்சான்றிதழைப் பெறுவதற்காக, நேர்மையான அங்கீகாரப்பிற்காகவும், நாம் பிறரை நேசிப்பது, இரண்டாவது காரணம் ஆகும். சில சமயங்களில் நாம் அன்பைப் பரிமாறி, அன்பை வழங்குவோம். சில சமயங்களில் பணம் அல்லது மனரீதியான ஆதாரத்திற்காக பிறரை நேசிக்காவிட்டாலும், அவர்களிடம் நாம் அன்புடனும், பரிவுடனும் நடந்து கொள்வதற்காக, நற்சான்றிதழையும், கவனத்தையும் நம் மீது செலுத்த வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்போம். எப்போதும் நமக்குப் பிறரைச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய தேவை இருப்பதால், அந்தத் தேவையை நம்முடைய அன்பைத் தெரிப்பதற்குத் தவறாக வேண்டிக்கொள்ளும் கட்டுப்பாடுகள் இல்லாமல் இல்லை.

மக்கள் என்னிடம் சொல்வதுண்டு, 'இல்லை சாமி, நாங்கள் சொல்லப்பட்ட மூன்று காரணங்களுக்காக எங்கள் மகனையோ அல்லது மகளையோ நேசிப்பதில்லை'.

நான் அவர்களிடம் 'சரி டிலிரென்று உங்கள் மகன் தன்னிச்சையாக முடிவு எடுக்கத் துவங்கினாலோ, உங்களுடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் வரவில்லை என்றாலோ, உங்களுடைய வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றவில்லை என்றாலோ, உங்களுடைய விதிகளின்படி நடக்கவில்லையென்றாலோ, அவன் மீது நீங்கள் மாறாதிருக்குமா? நேர்மையுடன் ஆராயுங்கள்' என்று கேட்பேன்.

இருப்பதைத்து வருவதும் போராடுவோர்கள். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. கதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இருப்பதைத்து வருவதும் போராடுவோர்கள். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. கதன் பந்தான் எங்களுக்கு

இயற்கையாகவே, அவர்கள், 'இல்லை. அது அப்படியே இருக்காது. அன்பின் அளவு சிறிது குறைந்திருக்கும்' என்று மக்கள் சொல்வார்கள்.

இதன் பொருள் என்ன? நம்முடைய அடுத்த சந்ததியினரை நம்முடைய பிரதிபலிப்பாக இருக்கும்வரை அவர்களை நாம் ஏற்கிறோம். நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையை அவர்கள் மூலம் பூர்த்தி செய்கிறோம். நமக்கு எதையெல்லாம் சாதிக்க முடியவில்லையோ, அவற்றை அவர்கள் மூலம் சாதிக்க நினைக்கிறோம். நம்முடைய வரை, நம்முடைய உறவு அழகாக இருக்கும். அவர்கள் தங்களாகவே முடிவு எடுத்தவுடன், நாம் அவர்களை இம்மியப்பட்டாக நினைத்தவுடன், அவர்கள் எழுந்து நின்று 'இல்லை' என்று மறுப்புத் தெரிவித்தவுடன், நம்முடைய உறவு வேறு பாதையில் செல்கிறது.

குழந்தைகள், தங்களுடைய பெற்றோர்களை எதிர்க்கும் பொழுதான் தங்களை வயதில் முழுமையாக்க கருத்திற்கொள்கிறார்கள். அது அடிப்படையான உண்மைதான். நீங்கள் சொல்வதைப் பற்றி அவர்கள் கவலைப்படுவதில்லை. அவர்களுக்குத் தெரிந்தது எல்லாம் 'இல்லை' என்று மறுப்புத் தெரிவிக்கும் வார்த்தைதான். அவர்களுக்கு வேறு எதுவும் தெரியாது. அவர்கள் மறுப்புத் தெரிவிக்கப்படும்பொழுது தங்கள் வலிமையைக் காட்டுவார்கள். அதுவானால்தான் உலகமெங்கிலும் இளைஞர்கள் எப்பொழுதும் எதிர்த்துப் போராடுகிறார்கள். மேற்கொண்டாலும், இளைஞர்கள் மறுப்புத் தெரிவிக்கிறார்கள். அவர்கள் மறுப்புத் தெரிவிக்கும் பொழுது தங்களைப் பலசாலிகளாக என்னுகிறார்கள். 'இல்லை' என்று மறுப்புத் தெரிவிக்கும் வார்த்தை ஒருவித பலத்தை அவர்களுக்குக் கொடுக்கிறது.

ஆனால், நம்முடைய அன்போ 'ஆமாம்' என்று சொல்வதைத்தான் சார்ந்திருக்கிறது. நமக்கு 'ஆமாம்' என்ற பதில் கிடைக்கும் வரை, நம்முடைய அன்பும் சார்ந்திருக்கிறது. நமக்கு 'இல்லை' என்ற பதில் கிடைத்துவிட்டால் நாமும் சொல்லித் துவங்கி விடுவோம். இதுவான சாய்ந்த அன்பு. அதனால்தான் அது பல காரணங்களுடன் நிற்கப் போகிறது. செங்குத்தான அன்பு முடிவதேயில்லை.

ஏனென்றால் அது தொடங்கவேதில்லை. தொடர்ந்து, நாம் நம்முயிரை உடலில் வாழ்வதைப் போல, எல்லாருடைய உடலிலும் வாழ்கின்றோம் என்பதை ஒரு தருணத்தில் உணர்கிறோம்.

உணர்ந்த தத்தில் ஓர் அழகிய உதாரணம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

குரு தன்னுடைய சீடரைப் பார்த்துக் கேட்கிறார், 'நீ உன்னுடைய எல்லாப் புலன்களையும் அனுபவிக்கிறாயா?' சீடர் 'ஆம்' என்று சொல்கிறான்.

குரு மேலும் கேட்கிறார், 'உன்னுடைய புலன்களில் ஏதாவது ஒன்றில் குறையிருந்தாலும், உன்னிடம் அதே அளவு மகிழ்ச்சி இருக்குமா?'

சீடர் எதிர் சொல்கிறார், 'இல்லை, 20% குறைவாக இருக்கிறது. இருந்திருக்கும். என்னுடைய 2 புலன்களில் குறைந்தால் 40% மகிழ்ச்சி குறைந்திருக்கும்.'

குரு திடீரென்று கேட்கிறார், 'உனக்கு ஐந்து புலன்கள் அதிகமாக இருந்தால்?', சீடன் பதில் சொல்கிறான், 'இயற்கையாக என்னுடைய இன்பம் 100% அதிகமாக இருக்கும். எனக்கு மேலும் ஒரு உடல் இருந்தால், நான் எல்லாவற்றையும் இரு மடங்கு அதிகமாக அனுபவிப்பேன். இல்லை, எனக்கு 5 உடல்கள் இருந்தால் நிச்சயமாக நான் எல்லாவற்றையும் ஐந்து மடங்கு அதிகமாக அனுபவிப்பேன்.'

நாம் இந்த உலகில் உள்ள எல்லா உடல்களிலும் நாம் வாழ்கிறோம் என்பதை அறிந்து கொண்டால், நாம் எவ்வளவு இன்பத்தையும், பெருமகிழ்ச்சி யையும் அனுபவிப்போம்? அது அளவிட முடியாத, அழிவில்லாத, இறுதியானதாக இருக்கும். இதைத்தான் ஞானமடைந்தவர்கள் எப்பொழுதும் சொல்கிறார்கள். இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் தாங்கள்தான் என்பதை உணர்ந்தவுடன், மிகப்பெரிய மகிழ்ச்சி, இன்பம், ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கிறார்கள். அதனால்தான் அவர்களுக்கு வெளி உலகத்திலிருந்து எதுவும் தேவைப்படுவதில்லை.

ஒரு வயதான மனிதர் எங்களுடைய நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ள வந்தார். நிகழ்ச்சியின்முடிவில் அவர்கள் அழுதார்கள், 'நீங்கள் இவ்வளவு சிறியவயதில் சந்தித்ததே ஆச்சரியம்.'

'தான் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனால வேண்டுமென, என் சிறுமையிலிருந்து என் குட்டவர் என் தத்தை, குடவை திறமாக உடல், பொருள், இன்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலித்தார்.'

'தான் அப்படிச் சொல்வீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிய ஆனால வேண்டுமென, என் சிறுமையிலிருந்து என் குட்டவர் என் தத்தை, குடவை திறமாக உடல், பொருள், இன்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலித்தார்.'

[ERROR page 429 - NVIDIA client error]

[ERROR page 430 - NVIDIA client error]

நீங்கள் எதையும் தெளிவாகப் பார்ப்பதில்லை. இது ஏனென்றால் நீங்கள் ஒவ்வொரு விணாடியும் அதிகமான காட்சிகளைப் பார்க்கிறீர்கள். அதனால் தான் உங்களால் எதையும் தெளிவாகப் பார்க்க முடிவதில்லை.

தொலைக்காட்சியில் ஒரு விணாடிகள் பல காட்சிகளை நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். அதிகமான காட்சிகளை நீங்கள் ஒரு விணாடிகள் பார்ப்பதால், செய்திகள், உங்களுடைய விழிப்புணர்வு இல்லாத பகுதிகளுக்குள், உங்களுடைய தர்க்க அறிவில் கட்டுப்படாமல், புகுத்தப்படுகின்றன.

இருடர்கள் வராமல் இருப்பதற்காக உங்கள் விட்டின் வெளியே சாவலிருக்கும் காவற்காரனுக்கு ஒப்பானது உங்களுடைய தர்க்க அறிவு தொலைக்காட்சியில் ஒளிரப்படும் செய்திகள் இருணைப் போல. உங்கள் தர்க்க அறிவுதான் பனியில் இருக்கும் காவற்காரன். உங்களை வந்தடையும் செய்திகளை தர்க்க அறிவு ஆராய்ந்து பார்த்து, இது உண்மை. இது பொய். இது விளையாட்டுப் பொருள். இது நிஜம். இது பொயிலானது மற்றும் இது ஒரு பொம்மை என்றெல்லாம் சோதித்துப் பார்த்து, செய்திகள் ஆராயப்படுகின்றன. ஆனால், நீங்கள் தொலைக்காட்சியைப் பார்க்கும்பொழுது, செய்திகள் உங்கள் மீது திணிக்கப்படுவதால் உங்கள் தர்க்க அறிவு அதனுடைய பகுத்தறிவும் திறமையை இழக்கிறது. காட்சிகள் உங்கள் தர்க்க அறிவு காவற்காரனைத் தாக்கி இருகின்றன. உங்களுடைய தர்க்க அறிவு அறிவு வேலை செய்யாத போது, தாமதம் இல்லாமல் காட்சிகள் உங்களுடைய விழிப்புணர்வற்ற பகுதிக்குள் சென்று குறிக்கப்படுகின்றன. இருடன் நேரடியாக உங்களுடைய காவற்காரனைக் கொலை செய்துவிட்டு உங்கள் படுக்கையறைக்குள் நுழைகிறது.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், செய்திகள் உங்களை நேரடியாக அடைவதால், நீங்கள் ஆராய்ந்து பகுத்தறிவுமட்டும் இறப்பதோடு, உணர்ச்சிகளை சம்மிசாக வைத்திருக்கவும் தவறி விடுகிறீர்கள். அதனால் தான், நடிகர் உண்மையான நிஜ வாழ்க்கையில் உயிரோடு தான் இருக்கிறார் என்ற உண்மை அறிந்தும், அவர் திரைப்படத்தில் கொல்லப்படுவதைப் பார்த்து

'கடன் அப்படிச் சொல்வீர்களா??' என விசாரித்ததற்கு, 'கடன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உதல், பொருள், தாவி களைந்ததையும் செயலிழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்மனித்தார்.'

அழுகின்றீர்கள். நீங்கள் தான் கண்ணீர் விடுகிறீர்கள். உங்களுக்கு அது உண்மையில்லை நிழலமல்ல என்று தெரிந்தும் கூட கண்ணீர் வழிந்து ஒடத் துவங்கிறது. அவர்கள் சிரிக்கும் போது சிரிக்கின்றீர்கள். அழும் போது அழுகின்றீர்கள்.

காட்சிகளுக்கேற்றவாறு உங்கள் மனநிலையும் மாறுகின்றது. நீங்கள் சோகமான காட்சியைப் பார்க்கும் போது சோகமாகிறீர்கள். எல்? நீங்கள் கல்வி அறிவு படைத்தவர். இது ஒரு நாடகம் என்று உங்களுக்குத் தெரியும். அன்ற நடிகர் உயிரோடு இருக்கிறார் என்று தெரியும். சில நாட்களுக்கு முன்பு நீங்கள் அவரை நேரடியாகச் சந்தித்திருந்தாலும், நீங்கள் படத்ததைப் பார்க்கும்போது அவர் இறக்கிறது போல் காட்சி வந்தால், நீங்கள் துக்கத்தையும் அழிக்கக் கூடிய எந்த நிகழ்ச்சியையும் பார்க்கிறீர்கள்.

இருந்தாலும் உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரக்கூடிய, உங்களைச் சிரிக்க வைக்கக் கூடிய நிகழ்ச்சியை நீங்கள் பார்க்கும் போது அது உங்களுடைய விழிப்புணர்வலை நேரடியாகத் தாக்குகிறது. மகிழ்ச்சிப் போனால் நேரடியாக உங்களுடைய நேர்மையைக் கொஞ்சும் விதமாக வெளிப்படுவீர்கள். அல்லது கொஞ்சம் அதிகமாகச் சாப்பிடுவீர்கள்.

அதனால் உடல் பருமனால் ஏற்படும் தொல்லைகளுக்கு ஆளப்படுகிறார்கள். என்று ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இது ஒரு சிறிய பிரச்சினைதான். ஆனால், மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய அல்லது மன நோய்த் தோற்றச் செய்யக் கூடிய எந்த நிகழ்ச்சியும் பார்க்க வேண்டாம். அது பெரிய பிரச்சினையாக மாறும்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இருக்கின்றனர். அமைதியாக உனக்கு வேலை இதுதான் என்று அவர் வெடுக்கத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் என்கிறார்களுக்குத் தெரிந்தது...

'கடன் அப்படிச் சொல்வீர்களா??' என விசாரித்ததற்கு, 'கடன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உதல், பொருள், தாவி களைந்ததையும் செயலிழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்மனித்தார்.'

846

847

[ERROR page 432 - NVIDIA client error]

இறமையில் அவைகளுக்கு 66% தான் உள்ளன. ஏனென்றால் அவைகளின் சக்தி இரண்டு அடுக்கு உடல்களில் மட்டும்தான். அதாவது கூட்சும மற்றும் காரண உடல்களில் மட்டும் உள்ளது. உங்களுக்கு மூன்று உடல்கள் இருக்கின்றன. அதாவது 100% ஆவிக்கு அதிக பட்சம் 2 உடல்கள் அதாவது 66% அப்படியே யென்றால் அவை உங்களை விடச் சக்தி குறைந்தவை. அப்படியே ஆவிகள் இருந்தாலும், நீங்கள் அவற்றைப் பற்றி பயப்படபத் தேவையில்லை. இதை நன்றாக தர்க்க அறிவோடு புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஆவிகள் இருந்தாலும், நீங்கள் அவற்றைப் பற்றி பயப்படபத் தேவையில்லை. அவை தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பவை. முதலில் அவை இல்லை. ஆனால், வாதும் செய்வதற்காக வேண்டிய காரணத்திற்காக நான் வாதம் செய்தாலும், அவை தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பவையே. நீங்கள் அவற்றைப் பற்றி பயப்படபத் தேவையில்லை. அதனால் ஆவிகளுடன் பேசுவது, கடைகள் கணக்குளுன் பேசுவது, இறந்த உங்கள் உறவினர்களுடன் பேசுவது என்பதெல்லாம் உண்மையில் கதைகள். ஒரு கதையில் மேல் இன்னொரு கதை எழுப்பப்படுகிறது. அடுத்த கதை மூன்றாவது கதைக்கு மேல் எழுப்பப்படுகிறது. முழுவதும் கற்பனைதான். கற்பனையைத் தவிர வேறில்லை. ஒரு சின்னக் கதை: ஒரு சமயம் ஒரு மனைவிக்கு கணவனை விவாகரத்து செய்ய வேண்டியிருந்தது. அவள் ஒரு வக்கீலை தன்னுடைய பழக்கு சம்பந்தமான வேலைகள் செய்வதற்காக நியமித்தாள். தம்பதியரை சிலமுறை சந்தித்த பின் அந்த வக்கீல், பெண்மணியிடம் சொன்னார், ‘நான் உங்கள் இருவருக்கும் சாட்சியமான ஒரு தீர்வை முடிவு செய்துளேன்’. மனைவி அழுதுகொண்டே சொன்னாள், ‘என்ன! அதுதானே செய்திருப்பீர்கள். பின் எதற்காக நான் வக்கீலை நியமித்தேன் என்று நினைக்கிறீர்கள்?’ உங்களுக்கு ஆதாரமாக இருக்கும் வரை எந்த எண்ணமும், எந்தச் செயலும் சரியாக இருக்கிறது. இல்லையென்றால், அது அபாயகரமாக இருக்கிறது. அதனால் அபாயகரமான இல்லையென்றால், அது உங்களுக்கு இன்று நன்று என்று உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். இறந்து போனவர்களிடம் பேசி உங்கள்

நேரத்தை வீணடிக்காதீர்கள். நம்முடைய வாழ்க்கையுடனும் வியாபாரத்திலுடனும் சம்பந்தப்பட்ட மக்களோடு முதலில் பேசுவோம். அவர்களோடு செயல்புரிவோம். நாம் ஏன் பிற விஷயங்களில் நம் நேரத்தை வீணடிக்க வேண்டும்? உங்களுடைய விழிப்புணர்வில் துன்பத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய ஆன்மீக பயங்கரமான விஷயங்களைப் பற்றி அலும்புதிக்கிறீர்கள். நீங்கள் இன்னுமோரு விஷயங்களை விழிப்புணர்வில் அலும்புதிக்கவில்லை, தானாகவே உங்களுடைய விழிப்புணர்வு தெரிவிக்கும் நிலை நிருத்தப்படும். நீங்கள் உட்கொள்ளும் எண்ணங்கள் தான், உங்களுடைய விழிப்புணர்வின் வெளிப்பாட்டில் முக்கியமான பங்கு வகிக்கிறது. இருஷ்ணரின் கருத்தனா, உங்களுடைய புத்தியை என்னுள் நிலைநிறுத்துங்கள் என்பதை மட்டும் உங்கள் எண்ணத்தில் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் எதை எல்லாம் உட்கொள்கிறீர்களோ, உங்கள் மனதை அவற்றின் மீதி நிறுத்துகிறீர்கள். அதனால் நீங்கள் உட்கொள்ளும் கருத்துகள் தாய்மையான இருக்க வேண்டும். உங்கள் புலன்களின் உணர்வு துல்லியமாகப் படும். தானாகவே உங்களுடைய விழிப்புணர்வு தெளிவாகத் தெரியப்பெறும். மீண்டும் மீண்டும் இந்த எண்ணங்களைக் கிரகித்துக் கொள்ளுங்கள். இந்தக் கருத்துக்கள் உங்களை ஊடுருவிச் செல்லட்டும். உங்களைச் சோகமாக்கும் மற்றும் மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாகும் எந்தவிதமான கருத்துக்கள் பின்னாலும் போக வேண்டாம். உதாரணத்திற்கு பத்திரிகைகள் நாட்களில் நீங்கள் இந்த கருத்துக்களைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தீர்கள். இப்போதெல்லாம் உங்களுக்கு எதனவது பிரச்சனை ஏற்பட்டால், உடனே நீங்களாகவே, ‘சவமிலி! இதைச் சொன்னார் நான் இந்தக் கருத்தைக் கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன். நான் இப்போது இதைத்தான் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்’ என்று நிலையில் கொள்வீர்கள். இது உங்களுடைய இருக்கும் சத்தியம் உங்களுக்கு ஆதாரமாகச் செயல்படும். உங்கள் சத்தியம் தான் உங்களுக்கு ஆதாரமாகச் செயல்படும். நான் சொல்வதை நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் இங்கு இருந்து கொண்டு வேறு எதையோ உங்களுடைய

கருத்தைச் சொல்லும் ஒரு அமைதியான பார்வையாளராக மட்டும் இருப்பீர்கள். நீங்கள் ஒரு அமைதியான பார்வையாளரா அல்லது நீங்கள் உண்மையில் என்னுடைய

‘சன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெறும் ஞானக வேண்டுமென, என் சீடரயிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருநாளும் உடல், பொருள், ஆவி அழித்திடும் செயல்பட்டு என்னைப் புகழ் வாழ்வார். வெற்றிக்கு உக்களின்றார்.

‘சன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெறும் ஞானக வேண்டுமென, என் சீடரயிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை திருநாளும் உடல், பொருள், ஆவி அழித்திடும் செயல்பட்டு என்னைப் புகழ் வாழ்வார். வெற்றிக்கு உக்களின்றார்.

[ERROR page 434 - NVIDIA client error]

[ERROR page 435 - NVIDIA client error]

13

இருபத்தைந்து வருடம்

வாரங்கள் கழித்து இருபத்தைட்டுடன் அந்தப் பெண் வந்தாள். தான் விரும்பும் குழந்தையைத் தியானித்தால் அவரால் தியானம் செய்ய முடிந்தது. தியானம் செய்ய முடிந்ததும், அவனுடைய கவனத்தைக் காளி அன்னையின் மீது செலுத்த முடிந்தது. மனதை மாற்றுவிக்க முடிந்தும், முக்கியமானது என்னவென்றால் மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதுதான் மன்முடைய கவனத்தை எதாவது ஒரு பொருள் மீது முழுமையாக, ஒருமித்தமாக செலுத்த கற்றுக் கொண்டால், நம்முடைய மனதை லேசர் கதிர் போல செலுத்த தை முடிந்து முடிந்தது. அந்த மனமான நிலையைக் கதிரைப் பிற எந்தப் பொருள் மீதும் சமமான வசதியாகவும் வெற்றிகரமாகவும் செலுத்த முடிந்தது. 'உங்களுடைய கவனத்தையெல்லாம் ஒன்று திரட்டி கையாளவு உள்ள களிமண்ணின் மீது செலுத்தி அடைப் பற்றிக் தெரிந்து கொள்வதுமட்டும் நீங்கள் செய்ய வேண்டியது என்பதை அறிந்திருந்தால், உலகத்தில் உள்ள எல்லா களிமண்ணையும் பற்றியும் தெரிந்து கொள்வீர்கள்' என்று விவேகானந்தர் சொல்லியிருக்கிறார். எந்த முயற்சியிலும் பூரணத்துவம் அடைய ஒருமுகமும் இடைவிடாத பயிற்சியும் அவசியமாகும். பொருள்சார்ந்த லட்சியங்களை ஏற்றுக் கொள்ளுவதற்காகத் தயாராக இருக்கின்றோம். உடல் ஆரோக்கியம், செல்வம், பொருள் வளம் போன்ற இலட்சியங்களை நாம் கஷ்டங்களை அனுபவிக்கின்றோம். ஆனால், ஆன்மீக விஷயத்தில் இதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. பொதுவாக ஆன்மீக அனுபவங்கள் சம்பந்தமாக இரண்டு விஷயங்களை நிலைப்போம். முதலில், நமக்கு அது சாத்தியமில்லை. இமயமலைக் குகைகளில் வாழும் சில அரிய துறவிகளுக்கிருந்து இரண்டாவது, நமக்கு அது சாத்தியம் என்பதை ஒருநாள்தான் கூட தினசரி வாழ்க்கைக்கு அது எந்த விதத்தில் உதவும் அப்படியாக இருக்க கூடும் என்று நினைத்துக் கூட காவல் போகிற தினசரி வாழ்க்கையில் இப்போதைக்கு அதைப் பற்றிக் கவலைப்படத் தேவையில்லை என்று முடிவு செய்வோம். அது அப்படி இல்லை என்று நமக்குச் சொல்லும் கடவுளின் வார்த்தைகள் நம்மிடம் உண்டு.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதைப் பற்றிக் இருவரும் குறிப்பிடுகின்றார். கண்களை மூடிக் கொண்டு ஒரு அரைமணி நேரம் தியானம் செய்ய அல்லது ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாளோ அல்லது நேரம் கிடைக்கும் பொழுது உட்கார்ந்து செய்வது தியானம் இல்லை. தியானம் என்பது கடவுள் மீது தொடர்ந்து தீவிரமாகத் நம்மால் முழு மனதுடன் பக்தியோடு அவரிடம் சருடுபட முடியாது என்பது கடவுளுக்குத் தெரியுமாதலால், அவர் இந்த உபாயத்தை அதற்கு மாற்றாகக் கூறுகிறார். உள்ள மனதை என்னிடம் சரணாகதி உணர்ந்திட இந்த முயற்சி செய். தியானத்தின் மூலம் மீண்டும் மீண்டும் முயற்சி செய்' என்று அவர் சொல்கிறார். இது இன்றுமே சாத்தியமே என்பது இருவரும் மற்றொரு உபாயத்தைச் சொல்கிறார். 'என்ன செய்ய வேண்டுமென்பதைக் கொப்ப. உன்னுடைய கடமைகளை எப்படிச் செய்ய வேண்டுமோ அப்படிச் செய். உன்னில் முடிந்த வரை செய். ஆனால், செய்யும் காரியங்களை என் சமர்ப்பித்து விடு செயலைச் செய்'. கடவுளிடம் முழு நம்பிக்கை வைத்து, அவரிடம் ஆழ்ந்த சரணாகதி உணர்ந்திட நாம் செய்ய வேண்டியவற்றைச் செய்தால், நாம் அவரை அடைவோம்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

இருவரும் இந்தக் கூற்றின் மூலம் இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் பந்தான் என்கிறார்கள் தெரிந்து... 'சரண் அடப் புட் சொல்லீங்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சரண் பெரிய ஊனாக வேண்டுமென, எ சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவை நிறைவேற்றத் தான் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்மினித்தார்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

இருவருடைய விஷயங்களைக் குறிப்பிடுகின்றார். முதலில் சரணாகதி உணர்வுடன் நாம் செய்யும் செயல்களின் பலன்கள் அவரையே சாரும். செயல் செய்வது வருடும். நம்முடைய கடமை, அதைச் சிறப்பாக ஆற்ற வேண்டும். உள்ளொத் தந்விர் அதைச் கொண்டுவதற்கு இல்லை. அவருக்காகவே நாம் செய்யும் செயல்களுக்கு சொந்தக்காரர் அவரே. இதைச் செய்வதற்கு நாம் கற்றுக் கொள்ளே டாமாகல், பலன்களின் மீது பற்று வைக்ககால் இருப்பது எப்படி என்பதை நாம் தன்னால் புரிந்து கொள்வோம். நடப்பது எல்லாம் அவர் கையிலேதான்

[ERROR page 437 - NVIDIA client error]

[ERROR page 438 - NVIDIA client error]

12

கால்களை வைத்துவிட்டோ அங்கெல்லாம் சிவலிங்கம் தோன்றியது. அந்த அர்ச்சகர் குருவின் கால்களில் விழுந்து தள்ளுடைய அறியாமைக்காக மன்னிப்புக் கேட்டார். கடவுள் எங்கும் எப்போதும் இருக்கின்றார். அவர் இல்லாத இடமும் இல்லை. அவர் இல்லாத இரவும் இல்லை. அவர் இருத்தலே முக்கியமானது. உங்களுடைய இருத்தலே உங்களுடைய மனதை நிகழ்காலத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டு நிகழ்காலத்தில் நிறுத்த முடியுமா? அப்படியென்றால், வாழ்விதை என்கிற நெகிழ்வு பற்றிக் கவலைக் கொள்ளாத தேவையில்லை. கடவுளைப் பொறுத்தவரை, ஒவ்வொரு நாளும் சிவராத்திரி, வைகுண்ட ஏகாதசிதான், நீங்கள் நிகழ் காலத்தில் இருக்கும் வரை. இந்த வழியில் கூட என்னால் பயிற்சி செய்ய முடியவில்லை என்றால், என்னுடைய சரணடைந்து, செய்கின்ற எல்லாக் கர்மங்களின் பயன்களையும் துறந்து விடு. இருஷ்ணன் அர்ஜுனனுக்கு ஒன்றின் பின் ஒன்றாகப் பல உபாயங்களைக் கொடுக்கின்றார். அர்ஜுனனின் ஆன்மீக எழுச்சிக்காக அவர் காட்டும் சருணை எல்லைப்படுத்தது. “உன்னால் இதைச் செய்ய முடியாவிட்டால் அதைச் செய்ய அதைச் செய்ய முடியாவிட்டால் இதைசெய்” என்று இருஷ்ணர் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறார். முன்பு சொன்ன நான்கு சுலோகங்களிலும் தொடர்ந்து அவர் அர்ஜுனனுக்கு பல உபாயங்களை அளிக்கின்றார். “உன்னுடைய மனதை என்னிடம் ஒப்படைத்து வா” என்று கிருஷ்ணன் சொல்கிறார். பிறகு அர்ஜுனனின் அதில் வெற்றி பெறாமல் போகும் சந்தர்ப்பத்தில் அசமயத்தில் வேறு ஒரு உபாயத்தைக் கொடுக்க வேண்டும் என்று எண்ணுகிறார். “உன்னால் மனதை என்னிடம் ஒப்படுத்த முடியவில்லை என்றால், மேலும் மேலும் பயிற்சி செய்” என்று அறிவுறுத்துகிறார். அவர் மேலும், இரக்கத்துடன் கூறுகிறார், ‘உன்னால் இப்படி தொடர்ந்து முயற்சி செய்வது முடியாவிட்டால், உனக்கு அது மிகவும் கடினமானதாக இருந்தால், எனக்காக கடமைகளைச் செய், நீ எதைச் செய்தாலும் எனக்காக செய்’. கிருஷ்ணர் இப்பொழுது கூறுகிறார், “உன்னால் இதையும் செய்ய முடியவில்லை என்றால், அதாவது எல்லாக் காரியங்களையும் எனக்காக செய்ய முடியவில்லை என்றால், உனுடைய அகங்காரத்தை விட்டுவிடு”. அர்சுனனின் தன்ளுடைய வேலைகளை மட்டும் செய்ய வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் சொல்லியதையும் அவர் மற்றும் விட்டுகிறார். சில காரணங்களுக்காக அர்ஜுனனால் கிருஷ்ணரின் காரியங்களில் மட்டுமே செய்ய முடியாம் போவதற்கு வாய்ப்பிருப்பதால், கிருஷ்ணர் தான் முதலில் சொல்லியிருந்து மாறுபட்டு, செயலின் பலனைத் துறக்கச் சொல்கிறார். பலனைத் துறக்கச் சொல்லியிருந்தார். இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவோர். அமைதிக்காக எனக்கு வேலை கிடைத்துவிட்டதான அவர் ஒப்பவேற்றார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

கிருஷ்ணரின் போதனைகள் இந்தக் காலத்திற்கும் எப்படி பொருந்தி போகிறது பாருங்கள். நாம் யாருமே செயல்படாமல் இருந்து பிறரால் காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. நம்மை முழுமையாக ஆக்கிரமித்துக்கொள்வதற்காக ஏதாவது ஒரு காரியத்தில் முழுமையாக ஈடுபட வேண்டும். நம்முடைய தனிச்சிறப்பு வாழ்க்கையில் அனைவராலும் இறைவனின் காரியங்களில் மட்டுமே எப்போதும் செய்ய முடியாது. மனித சமுதாயத்தின் நலனுக்காகவும் ஆன்மீக சேவைக்காகவும் நம்மால் சிறிது நேரம் மட்டுமே செலவழிக்க முடியும். நன்க்காகவும் நமக்கு சிறிது நேரம் கிடைத்துபவர்களின் நலனுக்காகவும் வாழ்நாள் அதிக நேரத்தை பொருட்படுத்து வேண்டியுள்ளது. என் சிறுவயதிருந்தே கணவர் என் தழை. கணவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்பட பழக வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். மேலும் நம்முடைய செயலில் வெற்றி அல்லது தோல்வி அடைந்தாலும், நாம் பெருமை மற்றும் சந்தோ

ஷேயின் மைகல் கருத்தான துறவைப் பற்றிக் கிருஷ்ணனின் எடுத்துரைக்கிறார். அவர் சொல்கிறார், நீ செய்ய வேண்டியதை என்னிடம் சரணடைந்து என்னெதோடு செய்து, அந்தச் செயலின் பயனையும், உன்னீதும் உன்னுடைய அகங்காரத்தின் மீதும் முழுக் கடடுப்பாட்டை வைத்து, எள்ளிடமே சமர்ப்பித்து விடு. நம்முடைய செயல்களின் பலனை நாம் பொறுப்பேற்கிறோம். நாம் செய்கின்ற செயலில் வெற்றி அல்லது தோல்வி அடைந்தாலும், நாம் பெருமை மற்றும் சந்தோ

தாவத்தை அல்லது குற்ற உணர்ச்சி மற்றும் துக்கத்தை அனுபவிக்கின்றோம். நன்முடைய அகங்காரத்தான் நன்மை பொறுப்பேற்க வைக்கிறது. நன்முடைய செயலின் வெற்றியும் தோல்வியும் மிகப் பெரிய மாற்றத்தை நமக்கு ஏற்படுத்துகிறது. மற்றவர்கள் நன்மை எப்படி புரிந்து கொள்வார்கள் என்பதில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. நன்முடைய உறவுகளிலும் நன்முடைய பொருளாதார வசதியிலும் அவை மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அல்லது நாம் அனுபவிக்கும் உணர்கிறோம். கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், ‘நான் என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னேனோ அவற்றையெல்லாம் செய்ய முடியாவிட்டால், இதைச் செய். உன்னுடைய அகங்காரத்தை விட்டுவிடு. உன்னுடைய செயல்களின் பலனைத் துறந்து என்னிடம் அர்ப்பணித்து விடு. கிருஷ்ணன் அறிவுறுத்தலின்படி கிடைக்கும் சுதந்திரமானது உன்னுடைய வாழ்க்கையை நிர்ணயிப்பதாகும். நன்முடைய தலையெழுத்தை நிர்ணயிப்பவர் நாம் இல்லை என்று உணர்ந்தவுடன், நன்முடைய செயல்களின் பலனை முடிவு செய்பவர்கள் நாம் இல்லை என்று உணர்ந்தவுடன், நன்முடைய தோல்வியில் இருந்து பாரும் இறுமாப்பும் குறையும். நன்முடைய செயல்களின் விளைவுகளுக்குப் பொறுப்பானவர் அவர்தான் (கடவுள்தான்). நாம் இதுவரையிலும் ‘செய்பவர்கள்’ தவிர ‘சொந்தக்காரர்கள்’ ஆலே. இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அகிலக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தமருகுதான் அவர் தம்பிவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

பந்தான் எங்களுக்குத் மாளையே. நன்முடைய ஒவ்வொரு செயலும், பிறர் மீதும், நன்முடைய சிறிதளவு கட்டுப்பாடு கூட இல்லாத அவர்களுடைய செயல்களிலும், சார்ந்துள்ளது. நன்முடைய செயல்களின் விளைவை நாம் தீர்மானிக்கிறோம் என்று நம்புவது முட்டாள்தனம் கற்பனையே. அது மூச்சு விடுவதற்காக நாம் உயிருடன் இருப்போமா என்று நன்மால் உறுதி சொல்ல முடியாது. நம் வாழ்க்கை நம் கையில் இல்லை. அதனால், வெளி உலகில் நிகழும் நிகழ்ச்சிகள் நன்முடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் இருக்கிறது என்று கற்பனை செய்வது எவ்வளவு பெரிய செருக்கு! நன்முடைய செயல்களின் விளைவை முடிவு செய்வது நன்மைவிட உயர்ந்த ஒரு சக்தி. நாம் இதை உணர்ந்து அந்த உயர்ந்த சக்தியின் அருளை நம்பத் தொடங்கினால், பல அதிசயமான, புதிரான

864

நிகழ்ச்சிகள் நிகழத் தொடங்கவிடும். நமக்கும் மற்றும் மனிதச் சமுதாயத்திற்கும் எது சிறந்தது என்று முயவு செய்யும் பொறுப்பை, இறைப் பிரச்சனைடம், பராசக்தியிடம், கிருஷ்ணரிடம், இறைவனிடம் ஒப்படைக்க் வேண்டும். நன்முடைய செயல்களின் பலனையும் அந்தப் புனித சக்தியிடம் ஒப்படைத்து விடுவோம். அதற்குப் பின் நடப்பது எல்லாம் நமக்கும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் இருக்கும் அனைவருக்கும் நன்மையாகவே இருக்கும். வாழ்நான் முழுவதும் நன்முடைய செயல்களுக்கும் அதன் விளைவுகளுக்கும் நாம் தான் காரணம் என்று கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் நன்முடைய பட்டறிவு சார்ந்த மனதிற்கு, இது அதிசயமாகவும் மாயமாகவும் இருக்கும். நாம் பிரபஞ்சத் தாடு இணைந்து, பிரபஞ்ச சக்தியிடம் நன்மை ஒப்படைக்கிறோம். அவருடைய கருணையின்படி நம்முடைய வாழ்க்கை அமையும், அது நிகழும். முழுமையான விழிப்புணர்வுடன் எது எனக்கு மிகச் சிறந்தது என்று நினைக்கிறோய் அதைச் செய்ய என்று சொல்லி என்ன நிகழ்கிறது என்று பாருங்கள். உங்களுடைய இறுதியான இலக்கு பூத்தியடைவதுதான், அளவற்ற ஆன்மீக விடுதலை உங்களை ஆட்கொள்ளும்.

‘என்னிடம் துறந்து விடு, நீயாகவே என்னிடம் சரணாகதி அடைந்து விடு. நான் உனக்கு விடுதலை அளிக்கிறேன்’ என்று கிருஷ்ணன் சொல்கிறார். கேள்வி: ஒரு நாய்க்கும் இல்லையென்றாலும்கூட ஆன்ந்ததை அடைய வண்ணமும் என்பதும் ஒரு நொக்கமில்லையா? தயவு செய்து எனக்குப் புரிய உதவுங்கள்.

ஆன்ந்ததை அடைவது ஒரு நொக்கமாகக் கொள்ளலாம். நீங்கள் அதை இழந்து, குழப்பமடைவீர்கள். உங்களுடைய எல்லா இலக்குகளையும் கை விடுங்கள். ஆனந்தம்தான் நிகழும். தாமரையைப் பூக்கள் வைக்க உங்களால் முடியாது. அது பூப்பதற்குத் தேவையானச் குழமிகளை உருவாக்கி காத்திருக்க முடியும். பிறகு தாமரை தன்னுடைய விருப்பத்திற்கேற்ப பூக்கும். உங்களால் எதையும் செய்ய முயயாது. நீங்கள் முரட்டுத் தனமாக அதன் இதழ்களைப் பிரித்தால் அதில் உயிர் இருக்காது. அது உயிரோட்டத்துடன் கூடிய மலராக

865

இருபத்தைந்து வருடம்

‘என் அப்பப்ப சொல்கிறீர்கள்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெசிய துணி வேண்டுமென, என் சிறையலிதின்றே கிளவி நான் தர்த்தேன். கிளவி நிழமேன் உடல், பொருள், ஆவி களைந்திடும் செவழித்து என்னைப் பாட்டில் வைத்தார். வெற்றிக்கு உட்கலந்தார்.

12.12

சாஞ்சரப்பிரசிசயைச் சலததுரகள்

ஒவ்வொரு நாளும் விதையைத் தோண்டி எடுத்துச் கத்தம் செய்து அதை மீண்டும் உள்ளே வைத்து விட்டு வளன்". நீங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் உங்கள் மனதைத் திறந்து உங்களுக்குள் ஆனந்தத்தை அடைந்து விட்டீர்களா என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் ஆனந்தம் எற்படாது. ஆனந்தம் என்ற இலக்கை விட்டு விடுங்கள். ஆனால், அந்த அடையும் முயற்சி யை கைவிடாதீர்கள். தியானப் பாதையில் சென்றால், ஆனந்தம் தானாகவே நிகழும்.

மூலம் கிடைக்கும் அறிவு பெரியது. அறிவை விட அதிகமான தெளிவு பெரியது. செயலின் பலனைத் துறப்பது தியானம் பெரியது. செயலின் பலனைத் துறந்தபடி, கால இடைவெளியின்றி ஒருவர் அதிசைய அடைகிறார்.

கிருஷ்ணர் பல உபாயங்களை அறிக்கிறார். படிப்படியாக பல்வேறு வழிகளைக் கொடுக்கிறார். உண்மையில் இது அர்த்தமுள்ள மனதிற்கு மட்டும் சொல்லப்பட்டதல்ல. எல்லாவற்றிலுமான மனதிலைய உடையவர்களுக்காகவும் சொல்லப்பட்டது.

ரமண மகரிஷியின் வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவத்தைச் சொல்கிறேன். ஒருவர் ரமண மகரிஷியின் வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவத்தைச் சொல்கிறேன்.

ஒருவர் ரமண மகரிஷிடம் சென்று, 'பகவானே நான் எந்தவிதமான தியான நுட்பத்தைக் கையாள வேண்டும்?' என்று கேட்கிறார். ரமணர் சொல்கிறார். 'ஆத்ம விசாரணை செய்யல். (ஆத்ம விசாரணை - தன்னை விசாரணை செய்தல்). நான் யார் என்று கேட்டு தொடங்கு'.

சில நாட்கள் கழித்து, அந்த பக்தர் இரும்பி வந்து சொல்கிறார். ஆத்ம விசாரணை செய்வது மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கிறது. நான் வெறுமனே

இருபத்தைந்து வருடம்

தியானம் செய்யலாமா?அ பகவான் கூறுகிறார், 'சரி தியானம் செய்யுங்கள்'. ஒரு வாரம் கழித்து அந்த மனிதர் திரும்பி வந்து சொல்கிறார். 'தியானம் செய்வதும் மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கிறது. நான் மனதிரங்களை உச்சரித்தும், சுலோகங்களைச் சொல்லி தியானம் செய்யலாமா?' பகவான் சொல்கிறார், 'சரி அதைச் செய்'. சில நாட்கள் கழித்து அந்த மனிதர் மீண்டும் திரும்பி வந்து சொல்கிறார், 'தியானம் செய்வதும் கடினமாக இருக்கிறது. நான் பூஜை செய்யலாமா?' பகவான் சொல்கிறார், 'சரி பூஜை செய்'. ஒரு வாரத்திற்குள் அந்த மனிதர் அங்கு வந்து சொல்கிறார், 'பூஜை செய்வதும் கஷ்டமாக இருக்கிறது. நான் கோவிலுக்குச் செல்லலாமா?' பகவான் சொல்கிறார், 'சரி நீ என்ன விரும்புகிறாயோ அதைச் செய்'. குருமார்கள் யாருக்காவும் எந்தக் கதையையும் மூடிவதில்லை. அவர்கள் எல்லாருக்கும் வாய்ப்பு அளிக்கிறார்கள். இந்தச் சுலோகங்கள் மூலம் கிருஷ்ணர் எல்லோருக்கும் வாய்ப்பு அளிக்கிறார். இதைப் புரிந்து கொள்ள உங்களுக்கு அதீத அளவில் தன்னிச்சையான இயல்பு இருக்க வேண்டும். உதாரணத்திற்கு உங்களுக்கு தியானம் செய்ய விருப்பமில்லையென்றால், மனச்சோர்வாக இருந்தால், சகவையில் சேர்ந்து சமயப் கருத்துகளுடன் கொண்டு சமயப் கருத்துகளுடன் கொண்டு சமயப் விஷயங்களைப் பற்றியும் சிந்திக்க வேண்டும். வெளியே செல்லுங்கள், காவிலுக்குச் செல்லுங்கள், அங்கும்பங்கும் காற்று நடந்து சென்று வாருங்கள். அது உங்களை ஆசுவாசப்படுத்தும். பிறகு நீங்கள் தியானத்திற்குள் நுழையலாம். உங்களால் அதையும் செய்ய முடியவில்லையென்றால், உங்களைத் தளர்வாக உணர வைக்கும். தளர்வான மனநிலையில் இருக்கச் செய்யும் வேறு எதையாவது செய்யுங்கள். பிறகு நீங்கள் தியானத்திற்குள் நுழையலாம். இங்குகிருஷ்ணர் இறுதியானகடைசிநிலையை அடைவதற்காகப்படியப்படியாக பல உபாயங்களைச் சொல்ல முயல்கிறார். ஆனந்தத்தில் நிலை பெற்றிருப்பதும், விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதும் தான் இறுதி நிலை. அதீத செய்ய முடியாதவர்களுக்கு

868

என்பதற்க்காக, முயற்சி செய்வதையே முழுமையாக நிறுத்தி விடாதீர்கள். எதையாவது செய்யுங்கள். மக்கள் தியானத்தைப் பற்றியும், ஆத்ம சாதனையைப் பற்றியும் பல்வேறு சிக்கலான விஷயங்களைப் பற்றியும் பேசுவதைப் பார்த்துக்கிறேன். நாடுமுறை என்று வந்ததும், அவர்கள் தியானத்தைப் பற்றி எல்லாம் சட்குணங்களும் நிறுத்தி விடுகிறார்கள். முடிவில் அவர்கள் தியானத்தைச் செய்வதில்லை. அவர்கள் 'இ தலையான நேரம் இல்லை, என்னுடைய மனம் ஒருமுகப்படுவதில்லை, என்னால் அமைதியாக உட்கார முடியவில்லை!' என்றும் சொல்வார்கள். அவர்கள் முதலில் தியானம் என்ற பெயரில் அளைத்தையும் நிறுத்தி விடுவார்கள். பின்பு தியானத்தையும் வெறுபல காரணங்களுக்காக விட்டு விடுவார்கள். பிறகு அவர்கள் எதையும் செய்வதில்லை. அப்படிய நடப்பதை கிருஷ்ணர் விரும்பவில்லை. ஒவ்வொரு கணமும் நமக்கு என்ன வேண்டும் என்று முடிவு செய்யும் தன்னிச்சையான இயல்பு இருக்க வேண்டும்.

நான் எப்போதெல்லாம் தன்னிச்சையான இயல்பு என்ற வார்த்தையைக் குறிப்பிடுகிறேனா, அப்போதெல்லாம் என்னுடைய சொந்த அனுபவம் நிலையில் வரும். இது கடையல்ல. நான் பிறந்த வந்த நிலையில்சிக்கி. அந்தாலத்தில் அது ஒரு சிறிய கிராமமாக இருந்தது. இப்பொது மாபட்டமாக வளர்ச்சி அடைந்திருக்கிறது. மகாபாரதத்தில் இடம் பெற்றிருக்கும் கதைகளை ஆண்டுதோறும் நடாடமாக நடத்துவார்கள். இந்தியாவில் பழமையான கிராமங்களில் ஒவ்வொரு வருடமும் மகாபாரதம் மக்களுக்கு கதையாகச்சொல்லப்படும். மகாபாரதக் கதைகள் சொல்லப்படும். என்று நினைவிருக்கிறது. வட இந்தியாவில்மற்றொருபுராண இதிகாசமான பாகவதம் சொல்லப்படும். தென்னிந்தியாவில் மகாபாரதம் அல்வது இராமாயணம் கதை வடிவில் மக்களுக்கு சொல்லப்படும். என்னுடைய கிராமத்தில் ஒவ்வொரு வருடமும் தொடர்ந்து 60 நாட்களுக்கு மகாபாரதக் கதைகள் சொல்லப்படும். பகல் நேரங்களில் கதைகள் சொல்லப்படும். இவை நேரங்களில் அந்தக் கதைகளை விமையாக வைத்து சிறு நாடகங்களை நடத்துவார்கள். கிராமத்து மக்களே நடத்திய நாடகங்களை விட அவர்கள் செய்யும் பிழைகள் மிகவும் ரசிக்கும்படியாக இருக்கும்.

869

மக்கள் நாடகத்தைட, அதில் நடக்கும் வேடிக்கையான தவறுகளைப் பார்த்து

[ERROR page 443 - NVIDIA client error]

எள்னை ஆணாக மாற்றி என் மாத்தைக் காப்பாற்றி விட்டாயே* என்றார். அவருடைய தன்னிச்சையான இயல்பினால் நிலவமைதைச் சமாளித்து துக்கசனனள் மற்றும் கிருஷ்ணனின் பிள்ளைகள் மாற்கத் தார். நீங்கள் சமயோசித புத்தியை உடையவராக இருந்தால் எந்தவிதமான கழ்நிலைகளிலும் சமாளிக்க முடியும். 'சமயோசித புத்தி' என்ற வார்த்தையை நினைவில் கொள்ளும்பொழுதெல்லாம் எங்கு இந்தக் கதைதான் நினைவில் வரும்.

தன்னிச்சையான இயல்பு இருக்கும். பார் தன்னுடைய கடந்த கால வாழ்க்கையில் சிக்கிக் கொள்ளாவில்லையோ, யாரால் தன்னுடைய கடந்த கால வாழ்க்கையிலிருந்து மீண்டு வர முடிந்ததோ அவர்கள்தான் தன்னிச்சையான இயல்பு இருக்கும். நம்முடைய கடந்த கால முடிவுகளில் எந்தவிதப் பற்றும் இல்லாமலிருந்தால்தான், நம்மால் தன்னிச்சையான இயல்புடன் செயல்பட முடியும். அதனால் நம்மால் நம்முடைய கடந்த காலத்தவறுகள் மூலம் மனதுடன் புரிந்துக் கொண்டு, நம்மைத் திருத்தி சரி செய்து கொள்ள முடியும்.

நம்முடைய கடந்த கால வாழ்க்கையின் மீது நாம் அதீதப் பற்று வைத்திருந்தால், 'இல்லை, இவ்வளவு ஆண்டுகள் நான் வாழ்க்கையை இந்தக் கொள்கையை நம்பி, பல வற்றையும் அதன் கோணத்திலேயே புரிந்து கொண்டு வாழ்ந்து விட்டேன். இன்னிறைக்கு வேறு எதையோ புதிதாக என்னிடம் சொல்லப்பட்டதால், நான் மாற மாட்டேன். என்னால் மாற முடியாது. நான் மாறிப் போவதில்லை. என்னுடைய கடந்த 50 வருட வாழ்க்கையை நான் இந்தக் கொள்கையை ஆதாரமாக வைத்து வாழ்ந்து விட்டேன். என்னால் இப்போது மாற முடியாது' என்று நாம் நினைப்போம். அப்போது நம்மால் தன்னிச்சையான இயல்புடன் செயல்பட முடியாது. நாம் வாழ்க்கையைப் பரிதாபகரமாக இழந்து விடுவோம்.

வாழ்க்கையின் தரம் தானாக உயர்ந்து கொள்ளும். அது தானாக உயரும் வரைதான் அதீதப் புத்திசாலித்தனம் என்று சொல்ல முடியும். அது தன்னை உயர்த்திக் கொள்ளாமல் தின்று விட்டால் அது பட்டறிவுக்கும், அதைப் புத்திசாலித்தனம் என்று சொல்ல முடியாது. புத்திசாலித்தனம் என்பது உயிரோட்டமான சக்தி.

'தி (dhi)' என்கிற சம்ஸ்கிருத வார்த்தைக்கு 'உயிருள்ள ஒன்று' என்று அர்த்தமாகும். சம்ஸ்கிருதத்தில் 'தி' என்பது புத்திசாலித்தனம். 'தி' என்கிற உயிருடைய சக்தி, தன்னைத் தொடர்ந்து சரி செய்து கொண்டேயிருக்கும். காயத்ரி மந்திரத்தில் நாம் இந்த புத்திசாலிதனத்தை வழங்கும்படி இறைவனிடம் வேண்டுகின்றோம்.

நம்முடைய கடந்த கால வாழ்க்கையில் நமக்கு பிறந்து எடுத்த பாடங்கள், நம்முடைய கடந்த கால முடிவுகளில், நாம் நம்முடைய கடந்த காலத்தில் வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் முறையில் (புறவ ஜென்மங்களில். இந்த நொடிக்கு முன்பு வரை நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கை) நாம் உடுபட்ட வைக்விலை என்றால் தான், நாம் தன்னிச்சையானத் தன்மையுடன் இருப்போம். தன்னிச்சையானத் தன்மையுடன் செயல்படுவது என்பது ஆன்மீகத்தின் மிகப் பெரிய குணசியம்.

தன்னிச்சையான இயல்பை விவரிக்கும் மற்றொரு நிகழ்ச்சி: நான் ஒரு சமயம் இலவசமாக உபனிடதத்தைப் பற்றி சொற்பொழிவில் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். நல்ல கற்றறிந்த வித்வான்கள் போன்று தோற்றம் கொண்ட ஒரிசிலவர்கள்நிற்கச் செய்து கொண்டிருந்த அரங்கிற்குள் நுழைந்தார். என்னுடைய சொற்பொழிவு முடிந்ததும் 'சுடன் இப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுடன் பெரிய ஆளாக முடியுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கணடவர் என்ற தற்கை கனவை நிலாமைக் உடல், பொருள்; இவை இணைத்தையும் செவிழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிகரமாக முடித்தார்.'

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அகரங்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒர்வெளித்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு இப்போதுதான் நேரு கிடைத்தது. அதன் பலனை அனுபவிக்கத் தெரிந்தது...

'ஜயா, வழியில் ஒரு மேசை இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். தயவு செய்து அந்தப் பக்கம் வாருங்கள்' அவர் நின்று அருகில் வந்தார். பிறகு நான் சொன்னேன், 'ஜயா, நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்டு விட்டேன். உங்களுடைய உங்கள் பேச்சைக் கேட்க முடியுமா?'. நான் சொன்னேன், 'ஜயா தயவு செய்து இந்தப் பக்கம் வாருங்கள், பிறகு நான் சொல்லப் போவதைக் கேளுங்கள்'. அவர் அந்தப் பக்கம் வந்தார், பிறகு நான் சொன்னேன், 'ஜயா, வழியில் ஒரு மேசை இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். தயவு செய்து அந்தப் பக்கம் வாருங்கள்'!

உங்களால் ஒரு போதும் தன்னிச்சையான இயல்பிலிருந்து தப்ப முடியாது. இந்த நிகழ்வை நடத்த சில இயங்க்களுக்குப் பிறகு நான் ஜெனின் துறவியின் வாழ்க்கையில் இதே மாதிரி நடந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றிப் புத்தகத்தைப் படித்தும் கொண்டிருந்தேன். வரலாறு மீண்டும் படைக்கப்படுவதைக் கண்டு ஒருச்சரியமாட்டேன். உங்களிடம் தன்னிச்சையாச் செயல்படும் இயல்பு இருந்தால் எதுவும் உங்களை நிறுத்த முடியாது. தன்னிச்சையாகச் செயல்படும் தன்மை ஆன்மீகத்தின் மிகப் பெரிய குணாதிசயம். இங்கு கிருஷ்ணன் நான்கு விதியாசமான உபாயங்களைக் குறிப்பிடுகிறார். நீங்கள் உங்கள் பக்தி யோகத்திலும் எடுதப்பட்டுக் கொள்ளலாம் அல்லது ஆன்மீகத்தை உங்களுடைய திறன்சி வாழ்க்கையாக வாழலாம் அல்லது உங்களுடைய செயல்களின் பலன்களைக் கடவுளிடம் சமர்ப்பித்து விடலாம் அல்லது விழிப்புணர்வுடன் செயல்படலாம். உங்களால் எது முடியுமோ அதைச் செய்யுங்கள். அவர் சொல்கிறார், ‘இதைச் செய்ய முடியவில்லையென்றால் அதைச் செய்யுங்கள்’ இவையெல்லாம் முடியவில்லையென்றால், அதைச் செய்யுங்கள்’. நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால் கிருஷ்ணன் சொன்ன பல உபாயங்களில் ஒன்றிலேயாவது உபாயத்தைப் பின்பற்றுவதே நில்லாது, எப்போதும் நன்மை மேல் நோக்கி உயர்த்தி நன்மை விரிவடையச் செய்யும் உயர்ந்த நிலை உபாயத்தைப் பின்பற்ற முயற்சி செய்ய வேண்டும். உங்களுக்கு உயர்ந்த நிலைக்கு முன்னேற முடியவில்லையென்றால், இச்சு நிலையில் இருந்து கொண்டு உங்களுடைய அனைத்து முயற்சி களையும் லட்சியத்தைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்ள வேண்டும். மேல் நிலையை அடைவதையே வேண்டும். என்னிடம் ஒருவர் கேட்டார், ‘கவலை, இந்தியாவிலும் இழக்குப் பகுதியிலும் ஏன் இயற்கைக் கடவுள்கள் இருக்கின்றன? உள்ளகின் இழக்குப் பகுதியில் உள்ள மதங்களில் பல கடவுள்கள் இருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு இந்த மதம், புத்த மதம், ஜைன மதம். அந்த மதங்களில் பல கடவுள்கள், பல சந்நியாசிகள் மற்றும் பல குருமார்கள். ஆனால், மேற்குப் பகுதியில் உள்ள நாடுகளில் உள்ள மதங்களில் ஒரே ஒரு கடவுள் மட்டும் இருக்கின்றன. ஏன்?’ விவேகானந்தர் இதை மிகவும் அழகாக தன் உரையில் விளக்குகிறார்.

வளர்ச்சியடைவதற்கு சுந்திரமான் அடிப்படையான விதி, எந்தத் துறையிலும், வளர்ச்சி அடைய வேண்டும் என்றால், சுந்திரமான் ஆதரவாக இருக்க வேண்டும். இழக்குப் பகுதியில் மக்கள் உள்ளுறைக் சுதந்திரத்தை அடைந்திருக்கிறார். இங்கு யாரும் உங்களுடைய முடிவைத் தெரிந்து செய்வதில்லை. ஆன்மீகப் பயிற்சி என்பது அவவர் தனி விருப்பத்தைப் பொறுத்தது. அதனால் தான் நம்மிடம்! இந்த தேவதை என்கிற விருப்பமான கடவுளை வணங்கும் கருத்து இருக்கின்றது. ‘இஷ்ட தேவை’ என்றால் உங்கள் மன நிலைக்கேற்ற கடவுளை நீங்கள் விரும்பிய வடிவத்தில் வணங்கலாம். நம்முடைய வேதங்கள் 33 கோடி தேவர்கள், உப கடவுள்கள் அல்லது கடவுள்களைப் பற்றி குறிப்பிடுகின்றன. உண்மையில் இந்த எண்ணிக்கை அந்தக் காலத்து மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையாக இருக்குமோ என்று நான் நினைக்கிறேன். ஒவ்வொரு மனிதனும் தனக்குப் பழக்கப்பட்ட கடவுளை ஏற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள்.அதனால் இயற்றப்பட்டால், 600 கோடி கடவுள்கள் இருப்பதாகச் சொல்லப்படும். தனக்குரிய பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் அனைவருக்கும் இருக்கின்றது. தன்னுடைய கடவுளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை இருக்கின்றது. ஒவ்வொருவருக்கும் தன்னிச்சை கடவுளாகக் கருதும் உரிமையும் உண்டு. என்றால் அவர்கள் தங்களுக்கு இருக்கும் தெய்வத்தை உணர்ந்திருப்பார்கள். மக்களுக்கு உள்ளுலகச் சுதந்திரம் இருப்பதால் தான் கீழை நாடுகள் ஆன்மீகத்தில் இவ்வளவு வளர்ச்சியடைந்துள்ளன. மேலைநாடுகளில் உங்களால் உங்களுடைய சொந்தக் கடவுளை வழிபட முடியாது. இந்தியாவிலேயே ஒருவர் தன்னை சந்நியாசி என்று சொல்லி கொள்ள முடியும். உங்களுக்குத் தகவையெல்லாம் விலகம்பரப்பலகைத் தயாரிக்கத் தேவையான பத்து ரூபாய் அல்லது பத்து ரூபாயை உங்களுக்குத் தரும் முன் வருவார். இதற்கு மேல் எதுவும் தேவையில்லை. நீங்கள் உங்களைத் துறவி என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம். ஒன்றும் பிரச்சினையில்லை. ஆனால், மேலைநாடுகளில் இருந்து மதிருவான்கள் உங்களைப் புனிதர் என்று தீர்ப்பளிக்கும். நிறுவனங்கள் தான் யார் புனிதர்? என்று முடிவு செய்யும்.

‘கடவ் அப்படித் சொல்கிறார்கள்?’ என என் விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே நான் கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிஜமாக்க டல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செய்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமானந்தார்.

[ERROR page 446 - NVIDIA client error]

கொண்டுள்ளனர். அந்த கோயில் அவர்கள் தெருவிலோ அல்லது வீட்டிற்கு அருகில் இருக்கும். 70% மக்கள் ஆன்மீத் தலங்களுக்க் செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர். அவர்கள் எப்பாடு பட்டாலும் அதைச் செய்து விடுவார். கீழை நாடுகளில் அளிக்கின்றன. நீங்கள் பட்டறிவு உடையவராக இருந்தால் சி வானைத் தேர்ந்தெடுத்து தொடர்ந்து உட்கார்ந்து தியானம் செய்யலாம். நீங்கள் பக்திமானாக இருந்தால் விஷ்ணுவைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம். விஷ்ணுவின் பாதையில் சைதன்யர் மரபினவப் போன்ற ஆடிக் கொண்டும் பாடிக் கொண்டும் இறைவனைப்புகழ்ந்துபாடிக்கொண்டிருக்கலாம். நீங்கள் யோகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தால் தேவியைத் தவிர வணங்கள், தாந்திரிகத்தை பயிற்சி செய்யலாம். பல்வேறு விதமான நுட்பங்களும், தேர்ந்தெடுக்கும் முறையும் இருக்கின்றன. அதனால் உங்களுக்கு மறுபடியும் மறுபடியும் தேர்வு செய்யும் உரிமை அளிக்கப்படுகின்றது. உங்களுக்குப் புழக்கமான வழிகள், பழக்கமான பாதைகள் உங்களுடைய வளர்ச்சிக்கு இருக்கின்றன. அதனால் எந்தப் பாதையில் இருந்தாலும், யார் வேண்டுமானாலும் அடைய வேண்டிய நிலையை அடைந்து விடுவார். அனாலத்துவதி ஏனிகளும், படிகளும் உங்களுக்குத் தொடர்ந்து வாய்ப்புகளும் தேர்வு செய்யும் முறைகளும் வழங்கப்படுகின்றன. இயற்கையாக ஒருவர் எதாவது ஒரு பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து முன்னேறுவார். கீழை நாடுகள் ஆன்மீகச் சுதந்திரத்தால், உள்ளுலக வெளியைப் பற்றி அதிகமாகப் பரிசோதித்து அதிக ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளனர். மேலை நாடுகள் சமுதாயச் சுதந்திரத்தால் பல சமுதாயத்தில் புலவற்றை சாதித்துள்ளனர். இந்தியா சமுதாயச் சுதந்திரம் இல்லாததால் பலவற்றை இழந்திருந்தாலும், ஆன்மீகச் சுதந்திரத்தால் அதீத லாபங்களை அடைந்துள்ளது. கீழை நாடுகளில் உள்ள குருமார்களை விட கருணையுடைய, அக்கறையுடைய, பரிவுடைய, தாராளமான ஒரு குருவை எங்கும் பார்க்க முடியாது. மேலை நாடுகளில் பல்வேறு உரிமைகளைக் கொடுப்பதால், சட்டம் கருணையுடன் இருக்கின்றது. கீழை நாடுகளில் பல்வேறு உரிமைகளைக் கொடுக்கும் ஆன்மீக அமைப்பு கருணையுடன் இருக்கின்றது.

மேலை நாடுகளில் ஒவ்வொரு மனிதரும் மதிக்கப்படும் துறையாக சில இடங்கள் உள்ளன. வாழ்க்கையாளர்கள் நலன் மற்றும் சில அதிகார வரம்புகள் சமுதாயச் குழலிலும் பல்வேறு உரிமைகள் அளிக்கப்படுகின்றன. ஒருவர் தன்னுடைய வாழ்க்கைத் துணைபுள்ள வாழ முடியாவிட்டால் அவர்கள் பிரிந்து விடலாம். யாரும் சமுதாயத்திற்கு கட்டுப்பட்டவர்களல்ல. எல்லோருக்கும் சுதந்திரம் உண்டு. ஆனால், இந்தியாவில் சுதந்திரம் முகியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. உள்நிலையில் ஆன்மீகச் சுதந்திரத்திற்கு அளிக்கப்படுகிறது. ஆன்மீகச் சுதந்திரத்திற்கான பிறிதினிகளே. இங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனின் மூலமாக நம் எல்லோருக்கும் அளிக்கின்றார்.

அப்பயாஸ் பயசாமர்த்தோனி மதகர்ம்பரமே பவ மதர்தம்பி கர்மாணி குர்வணீதி மவாப்ஸ்யலி உள்நால் பக்தி யோகத்தின் வழிகளைப் பயிற்சி செய்ய முடியாவிட்டால் என்க்காகவே கடமைகளைச் செய்ய முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தால் நீ சரியான நிலையான ஸ்திதி மவாப்ஸ்யஸ்யை அடைவாய். பிறகு அவர் ஒருவன் பின் ஒர்நாக எல்லா உபாயங்களையும் அளித்து பிறகு இறுதியில் சொல்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் ஸ்ரேயோலா ஹ்ரி ஜ்ஞானம்ப யோலாஜ் ஜ்ஞானாத் த்யானம் விபரிஷ்யதே த்யானாநாதரம் பலத்யாக உள்நால் இந்த எல்லா பயிற்சிகளையும் மேற்கொள்ள முடியாவிட்டால் கூட ஞானத்தை அடைய வேண்டி பழகு. அவர் சொல்கிறார், 'குறைந்தது இந்த ஞானக் கருத்துகளையெல்லாம் திரட்டு. ஞானத்தைப் பழகுவது என்றால் வாழ்க்கையில் ஏற்படக்கூடிய பல்வேறு தேவைகளான துக்கங்களிலிருந்து விடுபடுவது, தைரியமாக இருப்பது. மனோதிடத்துன் இருப்பது, தேவையற்ற ஆசைகளிலிருந்து விடுபடுவது, உணர்ச்சித் தடைகளை நீக்குவது போன்றவற்றை எப்படி பூர்த்தி செய்வது என்பதற்கான வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பதானால். வாழ்க்கைக்கான திறவாக விளங்கக் கூடிய ஞானக்

ஸ்த்யாகாக் சாந்திர தந்தரம் 'உள்நால் இந்த எல்லா பயிற்சிகளையும் மேற்கொள்ள முடியாவிட்டால் கூட ஞானத்தை அடைய வேண்டி பழகு. அவர் சொல்கிறார், 'குறைந்தது இந்த ஞானக் கருத்துகளையெல்லாம் திரட்டு. ஞானத்தைப் பழகுவது என்றால் வாழ்க்கையில் ஏற்படக்கூடிய பல்வேறு தேவைகளான துக்கங்களிலிருந்து விடுபடுவது, தைரியமாக இருப்பது, தேவையற்ற ஆசைகளிலிருந்து விடுபடுவது, உணர்ச்சித் தடைகளை நீக்குவது போன்றவற்றை எப்படி பூர்த்தி செய்வது என்பதற்கான வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பதானால். வாழ்க்கைக்கான திறவாக விளங்கக் கூடிய ஞானக்

[ERROR page 448 - NVIDIA client error]

[ERROR page 449 - NVIDIA client error]

13

இருபத்தைந்து வருடம்

மேன்மையாகவும், வேகமாகவும், மிகச் சிறமையாகவும் செயல்களைச் செய்து முடிப்போம். கிருஷ்ணனின் போதனைகள் ஆழ்ந்து பரிந்து மட்டுமல்லாமல், உயர்ந்த அளவில் நடைமுறைக்கு எற்றது. அவருடைய போதனைகள் வாழ்க்கைக்குப் பிறகு முன்னேற்றத்தை அறிப்பதோடு, நித்யகாலத்தில் வாழ்க்கையை நடத்துவதற்கும் துணையாக இருக்கும். யார் ஒருவர் செய்யின் பலனைத் துறக்கிறானோ அவருக்கு அழிவற்ற அதித என்பது உடனடி விளைவாக இருக்கும் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். நாம் செய்யும் செயலைச் சொந்தம் கொண்டாடாமல், அதன் உரிமையை இறைவனிடம் ஒப்படைத்தால், அமைதியும் ஆனந்தமும் நம்மைப் பொறியும். நம்முடைய செயல்களின் பலன்பீது இருக்கும் பற்றுதலை விட்டுவிட்டு, நமக்கு உண்மையான விடுதலை கிடைக்கும். எதிரொலித்துப் எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாதபோது நம்முடைய இனு விருப்பை நிறைவேற்றப் போது செய்யின் பலனிலிருந்து நம்மை விடுவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இது நம்மை நம் கையிலிருந்து விஷயத்தில் முழுமையாக சுடப்பட அளுமித்து, இந்த சூழ்நிலை நாம் செய்யும் எ விளைவுகளில் சுடப்படுத்தும் நிகழ்காலத்தில் நிலைத்திருப்பதுதான் அமைதி, ஆனந்தம், விடுதலை அல்லது மோட்சமாகும். கேள்வி : அன்புள்ள சுவாமிஜி, ஒருவர் தன் வாழ்நாள் முழுவதையும் பணத்தை நினைத்துக் கொண்டே வாழ்ந்தால், அவர் தன்னுடைய அடுத்த பிறவியிலேய் எந்தவிதமான வாழ்க்கையை வாழ்வார்? செல்வந்தராகவா அல்லது ஏழையாகவா? நீங்கள் இந்த வாழ்க்கையில், இந்தப் பிறவியில் என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பற்றி அக்கறையற்று இருக்க வேண்டும். இந்த விஷயத்தை அசட்டை செய்து விட்டு இறந்த பின்பு என்ன நடக்கும் என்று ஒரு கவலைக் கொள்ள வேண்டும்? நீங்கள் இப்போது எப்படி வாழ்க்கையை வாழ்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்துதான் வருங்காலம் அமையும். இருந்தாலும் உங்களுடைய கேள்விக்குப் பதில் தருவதற்காகச் சொல்வது என்னவென்றால், பணம் உங்களுக்கும் உங்களைச் சுற்றி வாழ்பவர்களுக்கும் உண்மையான சந்தோஷத்தைக் கொடுத்ததா இல்லை துக்கத்தைக் கொடுத்ததா என்பதைப் பொறுத்துதான் உங்களுடைய மரணத்திற்குப் பிறகான வாழ்க்கை அமையும்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

அது பெரும்பாலும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ளும் உங்களுடைய அறிவார்ந்தலைச் சார்ந்ததான இருக்கும். நீங்கள் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ளும் அளவிற்கு புத்திசாலியாக இருந்தால், அடுத்த பிறவியைப் பற்றிக் கவலைப்பட வேண்டாம். இந்தப் பிறவியிலேயே நீங்கள் செல்வந்தரின் வாழ்க்கையை வாழ்வீர்கள். அதை அடைய முயற்சி செய்யாமல் இருந்தால், நீங்கள் இந்தப் பிறவியிலும் செல்வந்தரின் வாழ்க்கையை வாழ மாட்டீர்கள். மேலும் அடுத்தகட்டத் திட்ட பிறவியிலும் அதைத் தவற விடுவீர்கள். செல்வந்தரின் வாழ்க்கையை வாழ்வதற்குத் தேவையான எல்லா குணங்களையும் கொண்டிருக்க நீங்கள் தயாராக இருந்தால், இப்பொழுதே செல்வந்தராக வாழ்வீர்கள். உதாரணத்திற்கு நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட உணவைத் தயாரிக்கத் தேவையான எல்லா பொருட்களையும் சேர்க்க வேண்டும். இல்லையென்றால் அந்த உணவைச் சமைக்க முடியாது. ஒரு விருந்தை நாம் சமைக்க வேண்டும். அவருடைய கண்ணிய சமையலறைக்கு வந்து, ‘என்ன சமைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்?’ என்று கேட்டார். அந்தப் பெண், ‘நான் அதை எப்படி அழைப்பது என்று இன்னும் முடிவு செய்யவில்லை. உணவு தயாரானதும் அதற்குப் பெயர் வைக்க என்றால் முடியும்’ என்று பதில் சொன்னார். அதனால் சில வேளைகளில், நீங்கள் சேர்க்க வேண்டிய எல்லாப் பொருட்களையும் சேர்ந்த பிறகும் நீங்கள் எதிர்பார்த்த முடிவு ஏற்படவதில்லை. அது வெறும் நிறைவேறாத சிந்தனைகள், சேர்க்க வேண்டிய பொருட்களைச் சேர்ந்த பிறகு, முடிவு எப்படி இருக்கும் என்று பால், செல்வந்தரின் வாழ்வு வாழ்வதற்காக, நீங்கள் பொறுப்பணர்வு முடிவெடுக்கும் திறன், வாழ்க்கையை எதிர்காலின்றும் தைரியம் மற்றும் பல தேவையான விஷயங்களை வாழ்வில் சேர்க்க வேண்டும். உங்களிடம் இந்த எல்லாக் குணங்களும் இருந்தால், இந்திற்கே உங்கள் வாழ்வை வளப்படுத்த முடியும். நீங்கள் அடுத்த பிறவிக்காக காத்திருக்கத் தேவையில்லை.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

‘தான் இப்படிச் சொல்கிறேன்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘தான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென்றே சில வயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தன்மை. சகவே நினைக்கும் உடல், பொருள், ஆவி இனைந்தேயும் செயலித்து என்னைப் பழிக்க வந்தார். வெற்றிக்கு ளாகவிலித்தார்.

12

மக்கள் சில சமயங்களில் என்னிடம் கேட்பதுண்டு. யாரும் பிச்சைக்காரனாக பிறக்க நினைப்பதில்லை. அது சாத்தியமில்லை. பிறகு என் பிச்சைக்காரர்கள் இருக்கின்றார்கள்? ஒரு செல்வந்தரின் வாழ்க்கையில் எப்படும் பல அலுப்பங்கள் காரணமாக அவனுடைய ஆத்மா மீண்டும் ஒரு முறை பொறுப்பாக இருக்கவோ அல்லது செல்வத்தைச் சேர்க்கவோ விரும்புவதில்லை. அந்த ஆன்மா உடலை விட்டுப் பிறியும் போது இந்த எண்ணத்துடன் செல்லும். அந்த மனநிலை தான் வாசனை ஆன்மாவுடன் கூடச் செல்லும். அந்த மனநிலைதான் அடுத்தப் பிறவியில் எந்தவித பொறுப்பும் இல்லாத பிச்சைக்காரனாக இருக்க முடிவு செய்யும்.

12

நிறைய செல்வந்தர்கள் தங்களது மனம் இறந்து அவர்களுடைய பிரச்சினைகளை என்னிடம் சொல்வார்கள். பெரும்பாலும் விதி விலக்குமில்லாமல் அவர்களது பிரச்சனைகளுக்குக் காரணமே செல்வத்தின் மீது அவர்கள் கொண்டிருந்த மனப்பான்மையே. அவர்களுடைய செல்வம் அவர்களை மற்ற மக்களோடு இணைப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்களைத் தள்ளித்து விடுகின்றது. இந்த மாதிரி மனிதர்களுடலை விடும் பொழுது, செல்வத்தின் மீது ஆன்மா வெறுப்புடனே செல்வார்கள். அவர்களுடைய இந்த வாழ்க்கையில், செல்வம் அவர்களுக்கு துக்கங்கொண்டு வந்திருக்கின்றது. அவர்கள் இந்த மனநிலையுடன் உடலை விட்டால், செல்வத்தை சேர்க்க எந்த முயற்சியும் செய்ய வேண்டாம் என்ற விருப்பபட்டுடன் தான் இந்தக் கிரசத்தில் நுழைவார்கள்.

12

உங்களுடைய அடுத்த பிறவியில் எந்த நடக்க வேண்டும் என்பதற்கும், நீங்கள் இந்தப் பிறவியில் அனுபவித்துள்ள பொருளாதார நிலைமைக்கும் எந்தவிதத் தொடர்பும் இல்லை. மாறாக உங்களுடைய பொருளாதார நிலை மீது நீங்கள் கொண்டிருக்கும் அபிப்பிராயம்தான் முக்கியமானது. நீங்கள் எளியவராக இருந்தாலோ அல்லது செல்வந்தராக இருந்தீர்களா என்பது முக்கியமில்லை. ஆனால், செல்வத்தை இழுமாக இருந்தீர்களா அல்லது துக்கமாக இருந்தீர்களா என்பதுதான் முக்கியமாகும்.உங்களுடைய மனநிலைதான் உங்களுடைய அடுத்தப் பிறவியை முடிவு செய்யும்.

12

12.13,14. யார் வெறுத்து உயிர் மீது வெறுப்பு அல்லது பொறாமை அற்றவரே யார் எல்லோரிடத்திலும் நட்பாகவும், இரக்கத்துடனும் இருக்கின்றார்களோ, யார் “நான்”, “எனது” என்ற அகங்கார உணர்விலிருந்து விடுபட்டுள்ளாரோ, யார்

12

'என்னைப் போல் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆன்மாவேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்று வளர்ந்தவர். கனவு இழுமாக் உடல், பொருள், இன்பம் என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து துன்பத்திலும், இன்பத்திலும் சமமான மனநிலையைக் கொண்டுள்ளாரோ, மன்னிக்கும் தன்மை உடையவரோ, எப்போதும் இருப்பவரோ, யோகத்தில் இணைந்தவரோ, என்னிடம் பொறுப்பாக இருக்கின்றாரோ, யார் மனதையும், பட்டறிவையும் என் மீது வைத்திருக்கின்றாரோ அந்த பக்தர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்.

முன் சொன்ன எல்லா சுலோகங்களிலும் குறிப்பிட்ட இடத்தில் செய் அல்லது அதைச் செய் என்று சொல்கிறேன். இப்பொழுது இதைச் செய் அல்லது அதைச் செய் என்று சொல்லவில்லை. அவர் சொல்கிறார். 'யாரெல்லாம் இவற்றை எல்லாம் செய்கின்றார்களோ அவர்கள் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்', இவற்றை எல்லாம் செய்யவில்லை என்றால் அது என் கருத்து. இருப்பினும் எந்தச் சிறானும் நீங்கள் அவற்றைச் செய்யும் பொழுது எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்களாகிவிடுவீர்கள். ஒரு விதத்தில் இது ஒரு நெரிசலாக இல்லாத மறைமுக மிரட்டல். ஆனாலும் அது ஒரு நல்ல காரணத்திற்காகத்தான்.

யார் பொறாமையில்லாமல் எல்லா உயிர்களுக்கும் கருணை மிக்க நன்மனபாக உள்ளாரோ, யார் தன்னைச் செயல்களுக்குயிர்வராக நினைக்கிறாரோ, யார் தன்மையுடன் இருக்கின்றாரோ, யார் சகிப்புத் தன்மையுடன் இருக்கிறாரோ, யார் பக்திச் சேவையில் மூழ்கி மனதுள் இருக்கிறாரோ, யார் பத்திச் சேவையில் மூழ்கி மனதுள் செடுபட்டுள்ளாரோ, தன்னுடைய புத்தியை என்னிடம் செலுத்தியுள்ளாரோ, அந்த பக்தர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்.

'யார் பிறர் மீது பொறாமையில்லாமல் எல்லா உயிர்களுக்கும் கருணை மிக்க நன்மனபாக உள்ளாரோ, யார் தன்னைச் செயல்களுக்குயிர்வராக நினைக்கிறாரோ' என்று சொல்கிறார். எப்படை இங்கு புரிந்து கொள்ளவும். இவையிரண்டும் முக்கியமான குணங்கள். நம்முடைய மனதை ஆராய்வோம். நாம் நேர்மையாக நம் மனதை ஆராய்ந்தால், யாராவது

'சொன் அப்‌படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆன்மாவேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர். கனவு இழுமாக் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலிந்தார்.

உங்களிடம் வந்து அவர் நம்மீது அன்பு கொண்டுள்ளார் என்று சொன்னால் நீங்கள் அதை நம்ப மாட்டீர்கள். நீங்கள் செய்யும் முதல் காரியம் அந்த நபர் உங்களிடமிருந்து என்ன என்பதை எதிர்பார்க்கிறார் என்பதை அறிய முயற்சி செய்வீர்கள். நெசிக்கப்படுவதற்குத் தகுதியானவர் நீங்கள் என்பதை நம்பமாட்டீர்கள். அடுத்த உங்களை நேர்மையாக ஒருவர் நெசிக்கிறார் என்பதை நம்ப மாட்டீர்கள். எதை நீங்கள் நேசிக்கிறீர்களோ அதைத்தான் நீங்கள் நேசிக்கப்படுகிறீர்கள். நீங்கள் எதையும் கணக்கிட்டுப் பார்ப்பதால், மற்றவரும் அப்படித்தான் இருப்பார் என்று எதிர்பார்ப்பீர்கள். நம்முடைய அன்பெல்லாம் தேவனின் ஆழும் வழஙாதான். தேவனின் ஆழும் எல்லாவற்றையும் என்பது உங்களுக்குத் தெரியமே! கிறிஸ்துவின் இங்கு சொல்கிறார், எல்லோரிடமும் அன்பான நன்பனாக இருக்கும் ஒருவர், நேர்மையுடன் சேவை செய்வார் எல்லோரிடத்திலும் நட்பை உணர்வார். மமகாரத்தில் இருந்து விடுவட்டவராக இருக்கிறார். இங்கு இருக்கும் பம்பராம் என்ற வார்த்தையைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். மட்டும் அகங்காரம் இல்லை. நம்மிடம் இருப்பதை மறைப்பதும் அகங்காரமே. இரண்டு வகை அகங்காரங்கள் இருக்கின்றன. செயல்படும் அகங்காரம், செயல்படுத்தப்படும் அகங்காரம். அகங்காரம்என்பது இருப்பதை வெளிக்காட்டுவது செயல்படுத்தப்படும் அகங்காரம் என்பது ஒரு சாதாரண நான் என்ன செய்ய முடியும்? நான் ஒரு சாதாரண மனிதன். என்னால் எதையும் சாதிக்க முடியாது. பெருமையும் என்னால் எதையும் செய்ய முடியாது என்று என்னங்களால் உருவாக்கப்படுகின்றது. செயல்படுத்தப்படும் அகங்காரத்தின் விளைவுகளான இருவர் தங்களுக்கு இருப்பதை மறைப்பது. தாழ்வு மனப்பான்மை செயல்படுத்தப்படும் அகங்காரத்தின் வெளிப்பாடே. உயர்வு மனப்பான்மையில் குறைத்தது ஒரு நல்ல விஷயம் உண்டு. தன்னைப் பற்றிய உயர்ந்த என்னங்களைக் கொண்டு ஒருவர் எங்கு சென்றாலும், சழுதாயத்தில் பெரிய அன்பில் உதைக்கப்படுவார். இந்தச் சழுதாயம் உங்களை ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்கிவிடும். பிறகு நீங்கள் உங்களிடமிருக்கும் உணர்வு மனப்பான்மையிலிருந்து விடுபட முயற்சிப்பீர்கள். ஆனால், உங்களிடம் தாழ்வு மனப்பான்மை இருந்தால், சழுதாயம் உங்களை இருக்க முயற்சி செய்யாது. அது வாழ்க்கையிலிருந்து உங்களை மறைக்கும் கபடப் பாதையே. உங்களுக்கு உங்களுக்குத் தெரியாமல் போய்விடும். தன்னுடைய தாழ்வு மனப்பான்மையில் ஒளிந்து கொண்டிருக்கும் ஒருவரை

விட ஆழமாக அவதிப்படுகிறார். பெயர், புகழை விரும்பும் மனிதரும் பெயர், புகழை விரும்பாத மனிதரும் அகங்காரத்தை உடையவர்களே. நீங்கள் பெயரை விரும்பினால், அகங்காரம் கொண்டவர். பெயரை விரும்பாவிட்டால் மமகாரத்தைக் காட்டுகிறது. நீயும் நீயே என்ற ஆணவம் ஒருவரின் மற்றும் நீகழ்ச்சிகள் அவைகளிலே போக்கில் பொங்கி ஒட அனுமதிக்கும் ஒருவர் தான் உண்மையில் வாழ்கிறார்கள். இருஷ்ணர் விளக்கமளிக்கிறார், யாருக்குத் தெரியும் நீங்கள் யாதென்று? நீங்கள் மிகப் பெரியவர் என்றும், உங்கள் பெயர் மிகவும் பெரியது என்றும் எல்லோரும் உங்கள் பெயரை அறிவார்கள் என்றும், ஏன் நினைக்கிறீர்கள்? நீங்கள் உங்களை மிகவும் உயர்த்தி நினைக்கிறீர்கள். யாருக்கும் யாரும் வேண்டாம் என்று நினைக்கிறீர்கள். உங்கள் பெயர் தெரியாது. தள்வாக இருங்கள். கிறிஸ்து தெளிவாகக் கூறுகிறார், யாருக்கும் உங்கள் பெயர் தெரியாது. தள்வாக இருங்கள். யாருக்கும் நம்முடைய பெயர் தெரியாது. பெயர், புகழைக் கேட்பது மற்றும் பெயர் புகழ் வேண்டாம் என்று சொல்வது ஆகிய இரண்டும் அகங்காரம் மாறுபட்ட விதங்களே! குறைவான அகங்காரமும் அகங்காரமேயும். அதனால் தான் அவர் அதை மமகாரம் என்கிறார். நீங்கள் அகங்காரத்திலிருந்து மட்டும் விடுபட்டிருக்காமல் மமகாரத்திலிருந்து விடுபட்டிருக்க வேண்டும். தாழ்வு மனப்பான்மையில் உங்களை மறைத்துக் கொள்ளக் கூடாது. ஒரு சின்ன கதை ஒரு குரு தன்னுடைய சீடரிடம் சொல்கிறார், தயவு செய்து என்னுடைய பாதத்தைப் பிடித்து விடு என்று சீடர் சொல்கிறார். ஓ! நான் ஒரு பாவி, நான் எப்படி உங்கள் பாதத்தைத் தொட முடியும்? அவர் சொம்பொருளாக இருப்பதால் அன்றேச் செய்ய விரும்பவில்லை. அதனால் அவர் சொல்கிறார். நான் ஒரு பெரிய பாவி, நான் எப்படி உங்கள் பாதத்தைத் தொட முடியும்?. சிறிது நேரம் கழித்து ஒரு பக்தர் பழங்களையும், பிரசாதத்திற்குத் தவையான பொருள்களையும் கொண்டு வந்தார். ஒரு சிறிய துண்ணை எடுத்துத் தன் வாயில் போட்டு விட்டு மிச்சத்தை விட்டு விட்டார். அடுத்த நாள் தட்டில்

888

889

ஒன்றும் இல்லாதை அவர் கண்டார். அவர் தன்னுடைய சேடரைப் பார்த்துக் கேட்டார், ‘பழங்களும் பிரசாதமும் எந்ந ஆயிற்று?’ சேடர் சொன்னார், ‘அது குருவினுடைய பிரசாதம், அவருக்கு அளிக்கப்பட்டது. அது வீணாகப் போவதை என்னால் அனுமதிக்க முடியவில்லை. அது குருவினுடைய பிரசாதம் என்பதால், நான் அதை முழுமையாகத் தீர்த்து விட்டேன்.’

அது மனதின் நிலையைப் பாருங்கள் எவ்வளவு அருமையாக என்னங்களையும் கையாளுகிறது. தேவையே இல்லை என்று நமக்குத் தோதானவற்றை நாம் புகுத்தி விடுகிறோம். சேடருக்கு வேலை செய்ய விருப்பம் இல்லாத போது, அவர் சொன்னார், ‘இல்லை, நான் எப்படி உங்களுடைய பாதத்தைத் தொட முடியும்? நான் தகுதியானவன் இல்லை, நான் என் தகுதியான இடத்தை அடைந்து விட்டேன். அதனால் என்ன தேவையாக இருந்தாலும் அது சுருளியின் பிரசாதம். அனால் அதனால் அதிச் சாப்பிட்டு விட்டார். நன்முடைய கொள்கைகளுக்கேற்ற என்னங்களை நாம் சகரிப்போம். அதனால் தான் சாத்தான் வேதம் ஒதுகிறது என்று சொல்லப்படுகிறது. நீங்கள் எதையாவது குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்பொழுது, சாத்தானாகிறீர்கள். வேதத்தின் சாரத்தைப் புரிந்து கொள்ளும் பொழுது, நீங்கள் எதையாவது குறிப்பிட்டுச் செல்ல வேண்டியதில்லை. மக்கள் உங்கள் வார்த்தைகளை வேதமாகக் குறிப்பிடுவார்கள். நீங்கள் வேதத்தை நன்றாகப் புரிந்து உள் வாங்கியிருந்தால் வேதத்தைக் குறிப்பிடத் தேவையில்லை. மக்கள் உங்கள் வார்த்தைகளைக் குறிப்பிடுவார்கள். நீங்கள் வேதத்தை உள் வாங்காமல் வேதத்தைக் குறிப்பிடும் பொழுது, நீங்கள் சாத்தானாகிறீர்கள். சாத்தான் தான் வேதம் ஒதுமே தவிர வேதத்தைப் புரிந்து கொண்டவர் இல்லை.

நீங்கள் உங்களுடைய உடலியம் மற்றும் செல்வத்தின் அருமைம் கள்ளமையால் புரிந்து கொண்டவுடன், உங்களுடைய எதுவும் எப்போதும் இருக்காது என்பதைப் புரிந்து கொண்டவுடன் இந்த எல்லா தெய்வீகக் குணங்களும் உங்களுடைய

இருப்பிலிருந்து வெளிப்படும். மன்னிக்கும் குணமுடைய, மனதைச் சீராக, சமமாக வைத்திருக்கக் கூடிய, இருந்தியுடைய, போகாத்துடன் தொடர்பு உடைய மனிதராக நீங்கள் மாற்றமடைந்து விடுவீர்கள். உண்மையில் உள்ளே ஆழ்ந்தமயமாக நீங்கள் இருந்தால், இந்தக் குணங்களை வெளிப்படுத்துவீர்கள். முழுவதும் ஆழ்ந்தமயமாக உள்ள ஒரு மனிதர் ஆனந்தத்தை காரணமில்லாமல் வெளிப்படுத்துவார்.

நாம் எப்போதும் நமக்கு ஒருவித எரிச்சலைத் தாங்கிக் கொண்டு தான் செல்கிறோம். நாம் மக்கள் மீது எரிந்து விழும்போதெல்லாம் அது இருக்கின்றோம். வாய்ப்பு கிடைத்த கணமே, கசினமே, கதறி, சத்தம் போட்டு, வெடித்து விடுவோம். நாம் என்ன செய்கிறோம் என்று நமக்குத் தெரிவில்லை. ஒரு சிறு உந்துதலில் நாம் மக்கள் மீது பாய்ந்து கடித்து விடுவோம். எல்லோருக்கும் நாம் நமக்கு ஒருவித எரிச்சலை சுமந்து கொண்டிருக்கிறோம். நாம் மக்கள் மீது வாஞ்சி எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

நமக்குள் இருக்கும் நிலையான கவலை தொடர்ந்து உள்முகம் பேச்சு ஆகியவற்றின் காரணமாக இந்த எரிச்சல் தோன்றுகிறது. நாம் அடைய முடிவு செய்து அல்லது அடைய விரும்பியதைத் திட்டக்காமல் போய் விட்டோம் என்று நினைக்கின்றோம். கடந்த காலத்தில் நிகழ்ந்தவற்றின் அடிப்படையில் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கவலை இருக்கும். எதிர்காலம் நமக்காக என்ன வைத்திருக்கிறதோ என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்போம். நாம் எதிர்பார்த்தபடி கொண்டிருக்கிறோம். நாம் எதிர்பார்த்தபடி நடக்காதபோது நமக்கு என்று கிடைக்கும் என்று நாம் நினைக்கிறோம். நாம் நினைப்பதற்கும் உள்ள கவலைக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசம் தான் எரிச்சலாக வெடிக்கிறது. அதனால் நாம் எதிர்பார்த்தபடி நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுமா என்று நாம் கவலைப்படத் தொடங்கி விடுவோம்.

நாம் செய்யும் செயல்களின் முடிவைத் தீர்மானிப்பது நம்முடைய செயலின் மட்டுமல்லாமல் வேறுபலகாரணங்களிலும் இருப்பதால்கவலைப்படுவதுதேவையற்றது. விளைவுகள் எதிர்பார்த்தபடி இருக்காமல் போகக் கூடியதால் விளைவுகளைப் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு தவறானது. நாம் அடுத்த சமயம் என்று நம்மால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது. நம்முடைய செயல்கள் முடியும் நேர்மையோ நிர்ணயிக்கிறோம் என்று நினைப்பது எவ்வளவு செய்யும்?

‘சரன் அட்பஷ்ட் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சாதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை. கனவை நிறைக்க உடல், பொருள், ஆவி எல்லையும் செவவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

‘சரன் அட்பஷ்ட் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சாதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை. கனவை நிறைக்க உடல், பொருள், ஆவி எல்லையும் செவவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களித்தார்.

[ERROR page 454 - NVIDIA client error]

உங்கள் வீட்டிற்கு அருகில் வந்து பொறுத்களை இறக்கி விட்டுப் போகிறது. வண்டி என்பது வெறும் காற்று அல்ல. காற்றைச் சார்ந்தமாக வைத்து பிராணன் நுழைகிறது. காற்றின் நுண்ணிய பகுதி பிராணன். பிராண சக்தி என்பது ஆனந்த சக்தி.

அதனால் நீங்கள் மூச்சை இழுக்கும் போதெல்லாம் ஆனந்தத்தை உள்ளிழுப்பதாகப் பாவனை செய்யுங்கள். நீங்கள் மூச்சை வெளியே விடும் போதெல்லாம் ஆனந்தத்தை வெளியே விடுவதாக பாவனை செய்து கொள்ளுங்கள். வெளிச்சத்தை உள்ளிழுத்து வெளிச்சத்தை வெளியேற்றுங்கள். உங்களுடைய முழு உடலும் வெளிச்சத்தால் நிறப்பப்பட்ட ஒரு கோணிப்பையாக கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் உடல் ஆனந்தத்தாலும், வெளிச்சத்தாலும் நிறப்பப்பட்ட ஒரு கோணிப்பை என்று கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். தள்ளாதவரை நீங்கள் ஏறிச்சுலுக்குப் பிடித்து ஆளுகிறீர்கள். அதைப்போலதான் வெளிச்சம்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வெற்றி வேண்டாதென்றால் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு கற்பொழுந்தான நேரம் இடைத்தது. அதன் பயனாக என்னெனக்குத் தவான் எங்களுக்குத்

யாராவது இந்த வகையில் வாழ்ந்தால், அந்த பக்தர் எனக்கு நெருக்கமாவார்' என்று கிருஷ்ணர் சொல்லியிருக்கிறார். 'செய் அல்லது செய்யாதே' என்று அவர் சொல்லவில்லை. பல விதிகளை உருவாக்க அவர் நினைக்கவில்லை. விதிகளை உருவாக்கி அவர் சொல்லி விட்டார். உங்களால் முடிந்ததை என்ன செய்வது? எல்லையே இல்லை என்று சொல்லும் மனப்பக்குவம் அடுத்தும் நிலைக்கு அவர் சென்று விட்டார். அவர்களுடைய மனநிலையில் இருக்கிறார்.

இந்த நிலையை ஒரு சமயத்தில் அடைகிறார்கள். சில சமயங்கள் கடந்த பிறகு, 'சிறி உங்களால் என்ன முடிகிறதோ அதைச் செய்யுங்கள். வேறு என்ன செய்ய முடியும்?' அவர்கள் ஒரு துறத்திற்குள்தான் நடத்துவார்கள். அதற்கு மேல் குருமார்கள் உறுதியாக இருந்தால் மக்கள் நினைக்கத் தொடங்குவார்கள். எதோ தனிப்பட்ட விளைவுப்பம் இருக்கிறது என்று மக்கள் நினைக்கத்

குருமார்களுக்கு சொல்கத்தில் சிறப்பான இடம் கிடைக்கும் என்றோ அல்லது கடவுள் அல்லது சம்பளத்தை அடைகிறார்கள். ஆனந்தத்திலானும் மகிழ்ச்சியாலும் தான் குருமார்கள் தங்களிடம்

ஒரு சின்ன கதை : ஒரு கைதி நீதிமன்றத்தில் குற்றுக்கு விசாரணை செய்யப்பட்டார். வக்கீல் கேட்டார், 'உனக்கு இந்த மனிதரைத் தெரியுமா?' கைதி பதில் சொன்னார், 'எனக்கு எப்படித் தெரியவரும்?' வக்கீல் கேட்டார், 'இவர் உன்னிடமிருந்து பணம் கடன் வாங்கினாரா?' கைதி பதில் கூறினார், 'இவர் ஒரு என்னோடமிருந்து பணத்தைக் கடன் வாங்க வேண்டும்?'

இதற்குள் எளிசலடைந்த நீதிபதி கேள்விகள் கேட்கிறாய்? நீ என் வக்கீலின் கேள்விகளுக்கு வெறுமனே பதில் அளிக்கக் கூடாது?'

கைதி பதில் சொன்னார், 'நான் என் கேள்விகள் கேட்கக் கூடாது?' இது தான் வாழ்க்கையில் நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் குருவை நம்பத் தயாராக இல்லை. அவரை நீங்கள் தடுத்துக் கொண்டேயிருக்கிறீர்கள். 'நான்', 'எனது' ஆகியவற்றைக் கைவிடுங்கள் என்று குறும்பாடுழை மக்கள் ஒதேசு

குரு அவுற்றை எடுத்து தன்னுடன் வைத்துக் கொள்வாரோ என்று பயப்படுகின்றனர். அவர் எடுத்துக் கொண்டு போய்விடுவார். என்ன செய்ய? அவருக்குத் தான் அவுற்றைக் கைவிடும்படி சொல்வதாக மக்கள் நினைக்கிறார்கள். அவர்கள் நினைக்கிறார்கள், 'அவர்நம்மைக் கைவிடும்படி சொல்லுங்கள். அவ்வளவு தான் அவரால் எடுத்துக் கொள்ள முடியும்' என்று. மக்கள் சந்தோகமடை இராளர்கள். அதனால்

'இதைக் கற்பழி சொல்வீர்களா?' என்று விசாரித்தற்கு, 'காடன் பெய்த ஆனா வெண்டுமென, என் சிற்றியல்பினுள்ளே தவ ளண்டவர் என் தத்தை. என்னை திருமால் உடல், பொருள், இவை விளைத்தையும் செவாளித்து வெற்றிக்கு உட்படுத்தார்.'

இருபத்தைந்து வருடம்

[ERROR page 456 - NVIDIA client error]

12

அதனால் உங்கள் அருகில் இல்லை என்று நினைக்க உங்கள் வேண்டாம். திய சக்திகள் கட்டுக் கயங்காமல் இந்தப் பூமி கிரகத்தில் செயல்படுவதைத் தடுத்துக் கொண்டிருப்பது அவர்களுடைய சக்திதான். அவர்கள் உங்களுக்குப் பதில் சொல்வார்கள். உங்களுடைய பிரார்த்தனைகளுக்கு விடையளிப்பார்கள். அதே தர்க்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, உடலில் இருக்கும் குருமார்களுடைய உடலோ அல்லது உரவம்தான் உங்களுடைய தேடுதலின் முடிவு என்று நினைத்து விடாதீர்கள். வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் குரு தன்னுடைய உரவத்தை விட மிகவும் பெரியவர் என்னை இந்த ஆறு அடிக்கு அதில் மயங்கி விடாதீர்கள். நான் உங்கள் முன்பு இருக்கும் போது தான் இருப்பதாக நினைக்காதீர்கள். எனக்கு முன்னால் நீங்கள் இல்லாதபோது நான் உங்களிடம் இல்லை என்று நினைக்காதீர்கள். நான் என்னுடைய சீடர்களிடம் சொல்வதுண்டு, நீங்கள் என்னைப் பின் தொடர்வது உங்களுக்கு உதவாது. சங்கத்திற்காக உழைப்பவர்கள் அது இருப்பதன் தன்மையின் சங்கமே. நான் அப்போது உங்களைப் பின் தொடர்வேன். நான் உங்களுடைய இதயத்தில் இருப்பேன். இதுவே உயர்ந்த விழிப்புணர்வாகிய கிருஷ்ணனில் செய்தி. 12.15. யாரால் இந்த உலகம் மோசமாக பாதிக்கப்படவில்லையோ, யார் இந்த உலகத்தை மோசமாக பாதிப்பதில்லையோ, யார் மிகிழ்ச்சி, கோபம், கவலை ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டிருக்கிறார்களோ அவருக்கு பிரியமானவர்கள். கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், யார் இந்த உலகத்தால் மோசமாக பாதிக்கப்படவில்லையோ அல்லது துன்பப்படவில்லையோ அவர்தான் இந்த உலகத்தைப் பாதிப்பதும் இல்லை அல்லது உலகத்தில் கிளர்ச்சியைத் துண்டுவதில்லை. தன்னுடைய மையத்தில் நிலைகொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதனால் உயர்ந்த விழிப்புணர்வின் மையத்திலும் நிலை கொண்டு இந்த உலகத்தில் எந்த அழிவையும் ஏற்படுத்துவதில்லை. ஞானமடைந்த ஞானியின் முன்பு இருப்பதாலோயே நம்முடைய மனது சாந்தி அடைகிறது. நாம் நிலையாக இருப்போம். அந்த மனித மனிதர்களால் இந்த உலகம் மோசமாக பாதிக்கப்படையாமல் இருப்பது மட்டும் இல்லாமல் இந்த

12

உலகம் அவர்களுடைய இருத்தலினால் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறது. ஒரு மனிதன் தான் இறவனிடமிருந்தும், பிரபஞ்சத்திலிருந்தும் ஒருள்ள மற்றும் உயிரற்ற பொருள்களிருந்தும் வேறுபட்டவர் இல்லை என்பதை உணர்ந்தவுடன், பிறரிடம் சண்டை போடுவதற்கு எப்படி வாழ்ப்பிற்கும்? உலக வாழ்க்கையில் எப்படி நடக்கமுடியும்? தன் மீதும் பிறர் மீதும் ஆழமான அன்பும் கருணை உணர்வும்தான் அனுபவமாக இருக்கும். ஒருவர் தொடர்ந்து அழிவில்லாத ஆனந்தத்தை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் போது சிறு சந்தோஷங்களோ அல்லது குழப்பங்களோ எப்படி இருக்க முடியும்? சாத்தியமில்லை. சூழமைந்த ஒருவருக்கு, இது எல்லாமே ஒரு விளையாட்டாக மாறிவிடது. அவர் விளையாட்டைத் தன்னுள் நடப்பதைப் பார்க்கிறார் தன்னுள் விளையாட்டில் இல்லாததையும் காண்கிறார். எவர் ஒருவர் தன்னைச் சுற்றி நடக்கும் நிகழ்ச்சியினால்பாதிப்புஅடையாமல்தன்னுடைய ஆழத்திலிருந்து தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறாரோ, அவர் தன்னுள் மையம் கொண்டிருப்பதால், தனக்கு பிரியமானவர் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். நம்மில் பலருக்கும் இப்படி நாம் எப்பொழுதும் நம்முடைய குணாதிசயங்களை வெளிப்படுத்தித் தான் செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் குழப்பத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். நம்மில் பலருக்கும் சாத்தியமாக இன்பத்திற்கும் இடையே உள்ள காலம்தான். அது இரண்டும் போருக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் உள்ள நிரந்தரமற்ற உண்மையற்ற அமைதி உணர்ச்சிபூர்வமான மகிழ்ச்சியும் அல்லவேபோது ஏற்படும் இப்பொழுது எவ்வித மாற்றமுமில்லாமல் துன்பத்தை நோக்கிச் செல்லும். எதிர்பார்ப்பின் ஆசைகள் முதலில் நிறைவேறுவதின் பக்க விளைவுதான் மகிழ்ச்சி. நம்முடைய எதிர்பார்ப்பு முதல் முதலில் நிறைவேறும் போது மகிழ்ச்சி அடைவோம். பெரும்பாலும் அடுத்த முறை அது நடக்காது. அதனால் இன்பத்திற்கு மாறாக துன்பம் தோடரும். மகிழ்ச்சி என்பது நிரந்தரமாக இருந்தால் அது உள்ளுக்குள் அனுபவிக்கப்படும். அந்த மகிழ்ச்சியைத்தான் மிகச் சரியாக ஆனந்தம் என்கிறோம். ஆனந்தம் மகிழ்ச்சியைப் போல் நிரந்தரமற்ற இல்லாமல், அழியாமல் இருக்கும். ஆனந்தம் அழிவதில்லை.

[ERROR page 458 - NVIDIA client error]

எதிர்காலத்தைப் பற்றிய எண்ணத்தில்தான் கவலை வாழ்ந்து வளர்கிறது. அஞ்சுடைய ஆதாரம் அங்காரம். எதிர்பார்ப்புகள் உருவாக்கிறது. "நான்", "எனது", "தனித்துவம்" மற்றும் உரிமை "புன்" தொடர்புள்ள எதிர்பார்ப்புகள் தான் எதிர்பார்த்தது. நிகழாமல் போய்விடுமோ என்ற பயத்தை ஏற்படுத்தும். கவலையில் இருந்து வெளிவர நாம் நிகழ் காலத்திற்குள் வர வேண்டும். நஅத் இடத்தில் தான் நம்முடைய உள்பேச்சு நிற்கும் கவலை மறையும்.

கிருஷ்ணர், 'யார் கவலையில்லாமல் இருக்கிறாரோ அவர் என்னை அனுடவர்' என்று சொல்கிறார். அவர் நிகழ்காலத்தில் இருக்கும் ஒருவர் என்னை அடையகிறார். நிகழ்காலத்தில் நம்முடைய பிரபஞ்சத்தின் சத்தியத்தை கிருஷ்ணர் விழிப்புணர்வைக் தெரிவாகப் பார்த்து நாம் அவருடன் இணைகிறோம்.

கிருஷ்ணர், 'கோபத்தை விடு' என்கிறார். 'யார் கோபமில்லாமல் இருக்கிறாரோ அவர் என்னை அடைவார்' என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இந்த சொற்களின் அர்த்தத்தை மட்டும் புரிந்து கொண்டால், நாம் கிருஷ்ணரை அடைய முடியாது. நாம் எப்படி கோபத்தை வெளிக் காட்டுகிறோம் என்பது நேர்மறை சக்தி. கோபம் என்பது நேர்மறை சக்தி. கோபம் வெளிப்படுத்துவதற்கும், உள்வாக்குவதற்கும் நன்மை தரக் கூடியது. இது புதிராகத் தோன்றினாலும் உண்மையே.

குற்ற உணர்வின் வெளிப்படாமல் தான் பெரும்பாலும் கோபம் இருக்கும். நம்முடைய வாழ்க்கைத் துணை, அவர் எதிர்பார்ப்படி நாம் நடந்து கொள்ளாததை சுட்டிக் காட்டுவதால் நாம் நம்மை காத்துக் கொள்ள முயல்வோம். நாம் நம்மைக் காத்துக் கொள்வேன் நிலைக்கச் செல்வோம். நாம் தவறு செய்ததை உணரும்பொழுது குற்ற உணர்வை அடைகிறோம். ஆனால் குற்றத்தை ஒப்புக் கொள்வதை விட்டு விட்டு நாம் கோபம் அடைகிறோம். நம்முடைய குற்றத்தை நாம்

ரகசியமாக வைக்க விரும்புகிறோம். அது வெளியில் வரும்பொழுது அதைச் செய்த நாம் வெறுக்கிறோம். அது ஒரு தொழுநோயாளி தன்னுடைய புண்களைப் பார்க்க விரும்பாதது போல இருக்கிறது.

ஒரு விதத்தில் இந்தக் கோபம் நம்மைத் தாக்கும். நம்முடைய குறைப்பாடுகள் மீது நம் உள்ளிருக்கும் கோபம் குற்ற உணர்வாக வெளிப்படுகிறது. நாம் எந்த வகையில் எதைச் செய்கிறோமோ, அந்த வகையில் நமக்கிருந்த அறிவு மற்றும் விழிப்புணர்வைக் கொண்டுடன் செய்கிறோம். நாம் செய்ததை செய்வது முடிந்தவுடன், அதை மாற்றிக் கூடியது எல்லாம் நம்முடைய சக்திகள் இல்லை.

ஒமர் கயாம் தன்னுடைய ருபையாத் (Rubaiyat) என்ற புத்தகத்தில் 'அசையும் கள் எழுதியவறு அசந்து கொண்டேயிருக்கும்' எழுதியவனாலேயே அது அசைகும். உங்களுடைய கண்ணீரோ அல்லது உங்களுடைய எல்லா தெய்வ பக்தியோ அதைப் பின்னே தள்ளாது' என்று சொல்கிறார். இந்தக் காலத்தை திருத்த முடியாது. ஆனால், குற்ற உணர்வால் திருத்த முடியும். குற்ற உணர்வைத் தொலைக்க முடியும். நீங்கள் செய்ததை ஒப்புக் கொள்ள, முன்னால் போக முடியும். உங்களால் ஒப்புக் கொள்ள முடியாததைக் கூட ஒப்புக் கொண்டு முன்னால் போக முடியும். உங்களால் உங்களுடைய குற்ற

உணர்வை விட்டுவிட முடியும்.

நாம் நம்முடைய குற்ற உணர்வை விட்டு விட்டால் நம்முடைய கோபத்தை வெளிக்காட்ட முடியும். விட்டுவிட்டால் நம்முடைய குற்ற உணர்வால் அடக்கப்பட்ட கோபம் வருத்தம், தற்காத்துக் கொள்ளல் மற்றும் உள்ளிருக்கும் கோபம் அனைத்தையும் விட்டு உணர்வுகளான கோபம், வருத்தம், தற்காத்துக் கொள்ளல் மற்றும் விட்டால் உங்களுக்கு உணர்வுகளான கோபம், வருத்தம், தற்காத்துக் கொள்ளல் மற்றும் விட்டால் உங்களுக்கு உணர்வுகளான கோபம், வருத்தம், தற்காத்துக் கொள்ளல் மற்றும் விட்டால் உங்களுக்கு

பிறருக்கும் மோசமான விளைவை ஏற்படுத்தும் அல்லது அவர்களையே புற்று நோயால் அழித்து விடும். இது முற்றிலும் சத்தியம்.

மலேசிய கலாச்சாரத்தில் சிறு வயது முதல் எதிர்மறை உணர்வுகளான துக்கம், கோபம், எரிச்சல் போன்றவற்றை வெளிபடாமல் இருக்கக் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறார்கள். எல்லோரும் அனுசரித்து ஒற்றுமையுடனும் இருக்க

இருபத்தைந்து இருக்கிறார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோது அவர் துய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுசன் அப்படிச் சொல்வீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென,' என கனவு தீர்மானக் கண்டவர் என் தாதை. கனவை தீர்மானிக் உடல், பொருள், ஆவி அலைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழ்கமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் துய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அவருக்கு அப்ப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

[ERROR page 460 - NVIDIA client error]

[ERROR page 461 - NVIDIA client error]

நம்முடைய நித்தியானந்த ஸ்பரண வகுப்பில், நாம், நம்முடைய உடலை விடும் பொழுது, நம்முடைய ஆன்மா பயணிக்க கூடிய ஏழு தளங்களான சக்தி உடல்களுக்கு, நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்ற நபர்களை அழைத்து செல்வோம். இந்த முறையில் உடலைப் பிரிகின்ற ஆன்மா அந்த சஷணம் வரைக்கும் வாழ்க்கையில் நடந்த அனைத்தையும் நினைக்கும். நினைவில் hard disk-ல் பதிந்திருக்கும். வாழ்க்கையில் நடந்த அனைத்து நிகழ்ச்சிகளின் வேகமான மறு ஒட்டமாக இது இருக்கும்.

நான் ஒரு வகுப்பில் மக்களை அவர்களுடைய ஆசைகள் தேவைகள், விருப்பங்களைப் பட்டியலிடுமாறு சொல்வேன். அவர்கள் பக்கம் பக்கமாக எழுதுவார்கள். நான் அவர்களுடைய பட்டியலைப் பலமுறை பரிசோதித்துப் பார்க்கும்படி சொல்வேன். இயானத்தின் முடிவில் அவர்களுடைய ஆசைகளின் பட்டியலை நினைவுப் படுத்திப் பார்க்கும்படி சொல்வேன். அவர்களுடைய பட்டியலின் ஒரு பகுதியைத்தான் பொதுவாக அவர்களால் நினைவுபடுத்திப் பார்க்க முடியும். இது ஏனென்றால் அவர்கள் ஆரம்பிக்கும் பொழுது ஆசைகளாகிய இலைகளை கொண்டுள்ள ஒரு பெரிய மரத்தில் ஆரம்பித்து, இனோத்தின் முடிவில் காய்ந்த மக்கிய இலைகள் உதிர்வதைப் போன்று அந்த மரத்தில் இருந்த அவர்களுடைய ஆசைகளான அனைத்து இலைகளும் உதிர்ந்ததைப் போல இருக்கும். மீதியுள்ள இலைகள் தங்கத்தினாலான இலைகள் போன்று மின்னும்.

அவர்களுடைய நினைவில் இருக்கும் மீதமுள்ள ஆசைகள் தங்கத்தினால் போல் தெளிக்கும். அந்த ஆசைகள் மட்டும் தேவையான சக்தியைக் கொண்டிருக்கும். இந்த ஆசைகள்தான் அவர்கள் சுமந்து கொண்டிருக்கும் உண்மையான ஆசைகள். அந்த ஆசைகள் தளிப்பட்ட மனிதருக்கு சந்தோ தகுமிதறி நன்மை செய்வது மட்டுமல்லாமல் மனித சமுதாயத்திற்கே நன்மை செய்யும். அது போல சயனபில்லாத ஆசைகள் தான் பூர்த்தியடைவதற்கு தேவையான பிரபஞ்ச சக்தியைப் பெற்றிருக்கும்.

நம்முடைய ஆசைகள் நம்முடைய உண்மையான ஆசைகளாக இருக்கும்பொழுது அவை நம்முடைய உண்மையான தேவையாக வெளிப்படுத்துவதே தாடு நமக்குள் இருக்கும் சக்தியில் தங்கை வெளிப்படுத்தும் போது, அவுற்றை அடைய வேண்டும் என்ற பயமில்லாமல் நாம் இருப்போம். இயற்கையான நிகழ்வுளைப் போன்று அந்த ஆசைகள் பூர்த்தியாகிலும் என்ற தெளிவு நமக்குக் கிடைக்கும்.

நாம் விரட்டப்படுவோ அல்லது தொந்தரவுபடுவோ மாட்டோம். (இவையெல்லாம் நடக்கும் என்பதை நாம் ஒத்துக் கொள்வோம். அதனால் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு ஆலோசனை சொல்கிறார். ஆசைகளிலிருந்து விடுபட்டு சயனபில்லாமல் இருந்தால் நீ தொந்தரவு இல்லாமல் வாழ்வைப் பெற்று என்னை அடைவாய்.

கேள்வி : மதிப்பிற்குரிய சுவாமிஜி, நான் ஒவ்வொரு நாளும் அற்புதமான அறிவைப் பெற்று மிக்க மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். பிறகு வீட்டுக்குப் போனவுடன் சிறிது குழப்படைவதுடன் மன அழுக்கத்திற்கும் ஆளாகிறேன். என்ன நடக்கிறது?

நல்ல விஷயம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. கவலைப்பட வேண்டாம். நடப்பது எல்லாம் நன்றாகவே நடக்கிறது. ஆரம்ப நிலையில் அது அப்படித்தான் நடக்கும். நீங்கள் மனச்சோர்வு அடையும் சூழ்நிலைகளை நினைக்க வேண்டாம். அதற்குப் பதிலாக ஆசீர்வாதங்கள் என்னுங்கள். தன்னுடைய சொந்த வெளிச்சத்தினாலேயே நிலா தன்னுடைய வெளிச்சத்தைக் காண்பிக்கின்றது. அது போல உங்களுடைய பழிச்சாசித்தனத்தைக் கொண்டே நீங்கள் எப்படி மன அழுக்கத்திற்கும் குழப்பத்திற்கும் ஆளாகிறீர்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் புத்தசாலித் தனமாக வாழ்ச்சியைத் தேடிக்கொள்ளும் அறிவு ஒளி வெளிப்படத் தொடங்கி விட்டது என்பதையும் காட்டுகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் என்குறித்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான் என்குறித் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டார்.

நீங்கள் போசிக்கும்போது இருக்கும்பொழுது, உங்களிடம் குழப்பம் இல்லை. வாழ்க்கையின் உயர்ந்த இலட்சியத்தைப் பற்றிய கவலை எதுவும் இல்லாத பொழுது, நீங்கள் எப்போதும் செய்து கொண்டிருக்கும் விஷயங்களைச் செய்து கொண்டிருப்பீர்கள். எந்த போசனையும் இல்லாத மக்கள் தங்கள் வாழ்வில் சந்தோ தாஷ்யமாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மிருகங்களைப் போல செயல்படுகிறார்கள். ஒரு விலங்கு சுகத்தைத் தேடுவதைப் போல அவர்கள் தேடுவதல்லாம் மிருகத்தனமான சுகத்தைத்தான். அந்த நிலையில் தான் அவர்கள் இருந்து விடுகிறார்கள். அப்படியே வாழ்ந்து அவர்கள் இறந்து விடுகிறார்கள்.

நீங்கள் போசிக்கும் பொழுது, பிரச்சனைகளில் சிக்கிக் கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய்யவில்லை என்பதை உணர்கிறீர்கள்.

908

909

12

நீங்கள் லட்சியத்தைத் தேடத் துவங்குகிறீர்கள். நீங்கள் குழப்பமடைகிறீர்கள். நீங்கள் நிலையில்லாமல் இருக்கிறீர்கள். ஒரு சுழலும், உங்களை இதுவரையிலும் ஆட்டுகொண்டிருக்கிறதென்பதைப் புரிந்து அவசரமாய் உங்களைத் தயார்படுத்தி வைய நிடிக்கச் செய்யாது என்று நினைப்பதால், அவற்றை ஒழுக்கி விடுகிறீர்கள். நீங்கள் வெறிச்சத்தைக் காணத் தொடங்குவீர்கள். படிப்படியாக, மெதுவாக, மிக மெதுவாக நீங்கள் இருட்டிலிருந்து வெறிச்சத்திற்குச் செல்கிறீர்கள்.

12

அங்குதான் குரு வருகிறார். அவர் உங்களை அறியாமை என்ற இருட்டிலிருந்து உண்மை - சத்தியம் என்ற வெறிச்சத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார். பிறகு நீங்கள் மனமற்ற, எண்ணமற்ற நிலையை அடைகிறீர்கள். அது எண்ணங்களற்ற நிலையைப் போன்றதல்ல. எண்ணங்களற்ற நிலையை எப்பது மிருகங்களின் கற்பிக்கப்படாத நிலை. மனமற்ற, எண்ணமற்ற நிலை எப்பது தான் கடவுளுடைய நிலை, உணர்வு நிலை. மனமற்ற, எண்ணமற்ற நிலை என்பது மனிதர்களுடைய நிலை, தர்க்கரீதியான மனதின் நிலை.

12

கீதையில் இருக்கும் எல்லா உரையாடல்களும், எண்ணமுள்ள மனிதனாக இருக்கும் அர்ஜுனனுடைய குழப்பத்திலிருந்து தோன்றி மிக உயர்ந்த விழிப்புணர்வோடிய கிருஷ்ணனின் என்ணமற்ற நிலையில் இருந்து விளக்கப்படுகிறது. அவை எண்ணமுள்ள நிலையிலிருந்து எண்ணமற்ற நிலைக்குச் செல்லும் மாற்றத்தின் விளைவுகள்.

12

மனிதர்கள் சுபாவத்தால் இயல்பான தன்மையிலிருந்து மாறுபட்டவர்கள். நம்முடைய புலன்கள் எப்போதும் நம்மை புலனறிவின் விளிம்பிற்கு அழைத்துச் சென்று வெளி உலகத்திற்குள் நம்மை புலப்படுத்துகிறது. நாம் இப்படித்தான் துன்பத்தையும் அனுபவித்து இரண்டிற்கும் அடிமையாகிறோம். திடீரென்று நம்மில் சிலர் நம்மை உள்ளே இழுக்கும் ஒரு இழுப்பை அனுபவிக்கிறோம். ஒள்ள், எப்படி என்று தெரியாமல் நம்மில் சிலர், நம்முடைய புலன்களின் வசீகரத்தை விட்டு விட்டு, தக்கோலிகளாக மாறி உள்ளே செல்கிறோம். ஆனால், இது நீண்ட நேரம் நிலைபெற்றில்லை. நாம் மீண்டும் விளிம்பிற்கு இழுக்கப்படுகிறோம்.

12

அதனால் நாம் உள்ளேயும் வெளியேயும் ஊசலாடிக் கொண்டேயிருக்கிறோம். ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘ஏன்ன் பெரிய ஆனால வேண்டுமென்றே, என் சிறுவயதிலிருந்தே எல்லாவற்றையும் கண்டவர் என் தந்தை. கனவு நிழலாடக் கூடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைப்பதோர்.’

12

ராம். நிச்சயமாக அனைவரும் இல்லாமல் ஆனால் மிகப் பலர் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு நம்முடைய இயற்கையாககே சுபாவத்தின் ருசி மற்றும் துளியை அனுபவத்திற்கே திருக்கிறோம். உள்ளேயும், வெளியேயும் ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கும் எல்லா மனிதர்களில்லாமல், விளிம்பிலுமில்லாமல் நடுவில் எதோ ஒர் இடத்தில் தங்கி விடுகிறோம். அதனால் இயற்கையான தன்மையிலிருந்து மாறுபட்டவராக ஆகி விடுகிறோம்.

12

இதுதான் உங்களுக்கு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. நீங்கள் ஞான சக்கரவான திருவண்ணலின் வார்த்தைகளிலும் சத்தியானந்தரினும் மூழ்க மூச்சு, உள்ளே போவது எளிதானது என்பது மட்டுமல்லாமல் ஆனந்தமானது என்பதையும் கண்டு கொள்வீர்கள். முடிவில் உங்களுடைய மையமான, அழிவில்லாத ஆனந்தமான நித்யியானந்தத்தில் நிலைத்து விடுவீர்கள்.

12

12.17. யார் மகரிஷிகளுடைய வழியைப் பின்பற்றுகிறாரோ, துயரப்படுவதில்லையோ, நல்லதும் தியாகமுடைய செயல்கள் அனைத்தையும் துறந்தவரோ, பக்தியால் நிரம்பியவரோ அந்த பக்தர் எனக்கு பிரியமானவர்".

12

திருவண்ணல் இப்படிது மனதைக் கட்டுப்படுத்தும் அடுத்த நிலைக்குச் செல்கின்றார். அவர் விருப்பு, வெறுப்பு இல்லாத ஒருவரைக் குறிப்பிடுகிறார். அவர் யாரையும் நேசிக்காதவர்பற்றி பேசவில்லை. நாம் வாழ்க்கையில் எதிர்பார்ப்புகளுடனும் நாம் நேசிக்கும் விதத்தில் நேசிக்கும் போது, அந்த எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறும் வரை அது சுமையாக மாறி செல்லும். நாம் விரும்புகின்ற விதத்தில் நடக்கும் போது காரியம் நிகழ்ந்துவிடும். க்ஷணிக்கணம் பழுதுவிடுபோல் அன்பு மறைந்து விடும். அப்பிரிந்த இடத்தில் வெறுப்பு குடி கொள்ளும்.

12

விதிகளுக்குப்பட்டு அன்பிருக்கும்வரை, அன்பும், வெறுப்பும்னாயத்தின் இரு பக்கங்களைப் போல இருக்கும். நம்முடைய எதிர்பார்ப்புகள் தகர்க்கப்படுகின்றன என்பதை உணர்ந்த சுழனையே, அன்பு வெறுப்பாக மாறிவிடும்.

12

இந்த வகையான அன்பில், உணர்ச்சி இருக்கும்வரை, வெறுப்புபடையான இரு பக்கங்களைப் போல இருக்கும். நம்முடைய எதிர்பார்ப்புகள் தகர்க்கப்படுகின்றன.

‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘ஏன்ன் பெரிய ஆனால வேண்டுமென்றே, என் சிறுவயதிலிருந்தே எல்லாவற்றையும் கண்டவர் என் தந்தை. கனவு நிழலாடக் கூடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைப்பதோர்.’

‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘ஏன்ன் பெரிய ஆனால வேண்டுமென்றே, என் சிறுவயதிலிருந்தே எல்லாவற்றையும் கண்டவர் என் தந்தை. கனவு நிழலாடக் கூடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செவ்வித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைப்பதோர்.’

கொண்டாட்டம், இன்பத்திலும் மகிழ்ச்சியிலும் பங்கு கொள்ளுதல் பகிரங்கமாக மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தலில் ஆகியவை இருக்கும். அநேகமாக அன்பில் அல்லது அன்பு என்று நாம் நம்பிக் கொண்டிருக்கும் அன்பாது காலம் மற்றும் இடைவெளியைச் சார்ந்திருக்கும். நாம் நேசிப்பதாக நடித்துக் கொண்டிருக்கும் நபரிடம் சேர்ந்து இருக்கும் காலம் குறைவாகவும் இடைவெளி அதிகமாகவும் இருக்கும் வரையில் அந்த நபரிடம் நாம் சிறு சிறு குறைகளைக் காண்போம். நம்முடைய எதிர்பார்ப்புகளை இணிக்கும் வகையில் அவருடன் நாம் அதிக நேரம் சேர்ந்திருப்பதில்லை. இருந்தாலும் நாம் நேசிக்கும் அன்புதான் அதனையும் நேராகச் செல்வழிக்குத் திருத்தியவடன், உண்மையான ரூபத்தைக் காண்போம். “பழகப் பழக பாலும் புளிக்கும்” என்று சொல்வதில் வியப்பதும் இல்லை. அது அன்பாயும் வெறுப்பாக மாற்றி விடும். நாம் புரிந்து கொள்ளக்கும் உண்மை நிலையின் இரு வேறு வெளிப்படுதல்களான அன்பு மற்றும் வெறுப்பைக் கடக்க, நாம் எதிர்பார்ப்புகளைக் கைவிட வேண்டும். நாம் ஒருவித பற்றுதலில்லாத தன்மையை உரவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். நாம் நம்முடைய அன்பில் கட்டுப்பாடுகள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும். நம்முடைய வாழ்க்கையில் பல்வேறு நிலைகளைக் கடக்கின்றோம். இருக்கும் பொறாது பெற்றோர்களை முழுமையாகச் சுற்றந்தருக்கின்றோம். பெற்றோர்கள் நம்முடைய ஆதர்க்கம் செலுத்துகின்றனர். நம்முடைய பெற்றோர்கள் மீது நாம் வைத்திருக்கும் அன்பு வரைமுறைக்குப்பட்டது. வேறு வழியில்லாததால் நாம் அவர்கள் மீது அன்பு செலுத்துகிறோம். ஒரு குழந்தை வாழ்வதற்காக ‘தன்னுடைய பெற்றோரைச் சார்ந்திருக்கின்றது. ஒரு குழந்தையின் இயற்கையான சபாவம் சகனல்தை ஆதாரமாகக் கொண்டிருக்கும். மேலும் பெற்றோர் அல்லது கப்பாளர்கள் மீது கொண்டுள்ள அதனுடைய எல்லாவித இயற்கையான உணர்ச்சிகளும் தன்னுடைய வாழ்வைச் சுற்றியே இருக்கும். அது முற்றிலும் சார்ந்திருக்கும் தன்மையிலானது.

இருப்பதுத்து வருடம் போராடினார்கள். இமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... “சுவான் அப்பச்சி சொல்கிறீகள்??” என்று விசாரித்தற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஜூனாக வேண்டுமென்று, என்று பெரியப்பா சொல்லியிருக்கிறார் என்று கணவர் என் தாதையைக் கண்டவர் என் தாதை. கணவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், இவை இணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படுக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

நாம் வளர்ந்து பருவம் அடையும்பொழுது, நாம் வெளிப்படையாக உலகத்தைப் பார்த்துப் பேச ஆரம்பிப்போம். மேலும் குழந்தைகளாக இருக்கும் போது எல்லாம் எதிராக எடுத்துக் கொண்ட விஷயங்களை எல்லாம் கேள்வி கேட்க ஆரம்பிப்போம். அஞானாக்கான் வாலிப வயதினர் எதிர்கின்றனர். பெற்றோர்கள் மற்றும் பெரியோர்கள் மீதும் கொண்டிருந்த சார்ந்திருத்தலை, வாலிபர்கள் தூக்கியெறிகின்றனர். அவர்கள் சுதந்திரமாக இருக்க விரும்புகின்றனர். அவர்கள் விதிகளை மீறுகின்றனர்.

வாலிப வயதில், இந்த சமுதாயத்தில் வாழ்வதற்கும், பிறருடன் சர்ந்து செல்வதற்கும், சமுதாய விதிகளையும், மரபுகளையும் கடைப்பிடிக்க வண்ணமும் எண்படைக் கொள்கிறோம். பிறரை அனுசரித்துச் செல்வதற்குத் தேவையான பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்கிறோம். நம்பிக்கை என்பதைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்கிறோம். சேர்ந்து வேலை செய்வதற்கும், உறவு கொள்வதற்குக் கற்றுக் கொள்கிறோம். இல்லையென்றால் நாம் இந்த உலகில் வாழத் தகுதியற்றவர்களாக மாறி விடுகிறோம். பிற மக்களின் அர்த்தமுள்ள வகையில் உறவு கொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரு மிக முக்கியமான பாடத்தை வாலிப வயதில் மக்கள் கற்றுக் கொள்கின்றனர்.

இருப்பதுத்து வருடம் போராடினார்கள். இமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... நாம் வளர்ந்து மனமுதிர்ச்சி அடையும்பொழுது நம்முடைய ஆன்மா மற்றும் அதன் வளர்ச்சி முக்கியமானதாகத் தான்றுவதுபோல்வது, வழிகாட்டுதலை நாடும். நாம் ஒரு குருவைத் தேடுகின்றோம். குருவிடம் நமக்குள்ள உள்ளது என்னும் நம்முடைய குழந்தையைப் பறவத்து உறவுகளின் எதிர்ப்பதமே. நாம் மீண்டும் வாழ்வைப் பற்றி சிந்திக்கின்றோம். ஆனால், அது உடல் மனம் சம்பந்தப்படாமல் ஆன்மா இருப்பதைப் பற்றியதாக இருக்கும். இந்த ஆன்ம வளர்ச்சியில் நாம் மீண்டும் ஒரு முறை முழுமையாகக் குருவின் மீது சார்ந்திருக்கும் உறவு வேண்டியுள்ளது. ஆனால், அதில் மாற்றமும் இருக்கிறது. அந்த உறவு வளர்ச்சிகு முற்றிலும் கட்டப்பாடில்லாமல் ஆனால் ஆழ்ந்த விழுவாசத்துடன் இருக்க வேண்டும்.

குருவின் நிலைக்குக் கடிய உறவு என்பது முழுமையான கட்டுப்பாடுகள் இல்லாத அன்பே அதுவே முழுக்க சரணாகதி. சரணாகதி, அன்பு மற்றும் வெறுப்பைத் தாண்டிச் செல்லும். ஒருவர் குருவிடம் முழுமையாக சரணாகதி அடையும் போது குரு அல்லது கடவுளிடம் இறண்தும் வேறல்ல. ஒன்றுதான் என்ற உணர்வு ஏற்படும்.

முழுமையாகச் சரணடையும் மன நிலையில் இருக்கும் பொழுது நல்லது கெட்டது, பாவம், புண்ணியம் போன்ற கருத்துக்கள் மறைந்து விடும். ஆன்மீக உணர்வில் பாவம் என்று சொல்லக் கூடியது எதுவும் இல்லை. யாரும் நோயுடப் புத்தகம் மற்றும் பெண்சிலை வைத்துக் கொண்டு நாம் செய்த பாவங்களைக் கணக்கிட்டு நாம் சொர்க்கத்திற்கு போக வேண்டுமோ இல்லை நரகத்திற்கு போக வேண்டுமோ என்று முடிவு செய்வதற்கு அங்கு உட்கார்ந்திருக்கவில்லை. சொர்க்கமோ நரகமோ கிடையாது. சொர்க்கம் அல்லது நரகம் புவியியல் ரீதியானது இல்லை. அவை உணர்வு ரீதியானவை. நம்முடைய மனம் மற்றும் மனப்பாங்கு சம்பந்தப்பட்டது. நாம் நம்முடைய நரகத்தில் இருப்பதால் தான் பாவங்களைச் செய்கிறோம். நாம் சொர்க்கம் அல்லது ஆனந்தமாக இருக்கும்பொழுது பிறருக்கு நன்மை செய்கிறோம்.

பாவம், புண்ணியம் போன்ற கருத்துக்களைக் கொண்டு மதங்கள் நம்மைக் கட்டுப்படுத்தி முடக்கி செய்கின்றன. பாவம், நரகம் அல்லது சொர்க்கம் என்று எதுவும் இல்லை ஏனெனில் தயவு செய்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்களைப் பாவிகள் என்று குறுப்பவர்கள்தான் பாவிகள். அவர்கள் உங்களைக் கட்டுப்படுத்த விரும்புவதால் தான் அப்படி சொல்கின்றனர். இல்லை மதங்களும் உங்களை ஆசை மற்றும் அச்சத்தின் மூலமாக கட்டுப்படுத்தி முயல்கிறது. கிருஷ்ணர் அருந்த அச்சை உடைக்கிறார். அவர் 'பாவ, புண்ணியத்தைக் கடந்து போ' என்று சொல்கிறார். நல்லது அல்லது கெட்டது என்று எதுவும் இல்லாதால் அவர் அப்படிச் சொல்கிறார். எல்லாம் நம்முடைய தாள் இருக்கின்றது. நாம் இந்த சத்தியத்தை உணர்ந்து நம்முடைய இராஜயத்தில் இருப்போம். அவர் அளிக்கும் அதிகாரத்தில் இருப்போம்.

சத்தியம் இது. கேள்வி : அன்புள்ள சுவாமிஜி, மகாபாரதப் போர் நடக்கும்பொழுது எல்லோரும் அழிவு வழியைப் பின்பற்றினார்கள் ஏன்? மகாபாரதப் போரின் துவக்கத்தில் எல்லோரும் தர்மத்தையே கடைப்பிடித்தார்கள். ஆனால், சிறிது நாட்களுக்குப்பிறகு நாம் இருவரே நிற்கும் அதர்ம நிகழ்ச்சிகள் நடந்ததைப் பார்க்கிறோம். பாண்டவர்களுடைய ஜந்து புத்திர்களும் துர்க்கிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது கொல்லப்படுகிறார்கள்.

நிராயுதபாணியாக நின்றிருக்கும்பொழுது அர்ஜுனன் அவரைத் தாக்குகிறார். அபிமன்யு வீரர்களின் கூட்டத்தால் கொலப்படுகிறார். அவர் தேர் இல்லாமல் நிராயுதபாணியாக இருந்தார். அவருடைய தாத்தாவின் முன்னிலையில் அவருடைய சொந்த உறவினர்களே அவரைக் கொன்றனர். அவருக்கு அப்போது வயது பதினெட்டு மட்டுமே.

நீங்கள் கேட்கும் கேள்வி சரியானது. சரியாக என்றால் நடந்தது என்றால் போரின் துவக்கத்தில் அது தர்மத்திற்கான போராக இருந்தது. மெதுவாக, கொலரவர்கள் ஒர் அடி முன் வைத்துடன் பாண்டவர்களும் தர்மத்தைத் தாண்டி ஓர் அடி முன் வைத்தார்கள். பகிலுக்கு கொளரவர்கள் சத்தியத்தின் விதிகளை அதிகமாக மீறினார்கள். அவர்களுக்கு இணையாக பாண்டவர்களும் நடந்தார்கள்.

பத்தாவது நாள் நெருங்குருவர்களும் எல்லா வழிகளும் மற்றப்பட்டு அநீதி போர்க் களமாக மாறியது. பத்து நாட்களுக்கு பிறகு அது தர்ம சேதனிரமாகத் திகழ்வில்லை. பீஷ்மர் பாணத்திலையாக இருந்தபோது அது தர்ம சேதனிரமாக இருந்தது. பீஷ்மர் போர் களத்தை விட்டு விலகிய நாளிருந்து அது தர்ம சேதனிரமாகத் திகழ்வில்லை. அது போர்க்களமாக இல்லாமல் வெறும் கொலைக்களமாக மாறியது.

மகாபாரதப் போர் நடந்தபோது மக்களுடைய வாழ்க்கை முறை எப்படி இருந்தது என்பதைப் பிரதிபலிக்கும் வண்ணம் அது நடந்தது. மகாபாரதத்தின் இயற்றிய வியாசர் எல்லவற்றிலும் அதை மெருகேற்றியுள்ளார். மக்கள் மகாபாரதப் போரை என்று ஒன்று நிகழ்ந்ததா என்று கேளுங்கள். உங்களுக்கு இதைத் தான் மகாபாரதப் போர் உண்மைக் கதையாக இல்லாமல் கற்பனைக் கதையாக இருந்தது. வியாசரின் படைப்புக் திறனுக்காக அவருக்கு இலக்கிய உலகின் மிகப் பெரிய விருதான புலிட்சர் (Pulitzer prize) விருது அளிக்கப்பட வேண்டும். உலகத்தின் மிகப் பெரிய காவியம் மகாபாரதம். கிரேக்க காப்பியங்கள் விட பெரியது. வியாசரின் கணினி அல்லது பேச்சைப் பதிவு செய்து பின்னர் எழுதி வெளியிட்டு விட்டு எடுத்து வருவதற்கு எதுவான டேப் ரிகார்டரும் இல்லை. அவர் சொல்ல விளக்கப் பெருமான் எழுதினார்.

மகாபாரதத்தில் குறைந்தது பத்தாயிரம் கிலைக் கதைகளாவது இருக்கும். இந்த எல்லாக் கிளைக் கதைகளும் தனித்தனி நிகழ்ச்சியாக இருந்தாலும்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். களேரியாவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழு அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் விடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத் திருமணம் ஆயிற்று.

''அதன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'' என்று விசாரித்ததற்கு, சுவாமி பெரிய ஞானக் கண்ணடவர் என்று, என் சிறுவயதிலிருந்தே கேள்வி கணவை திருமால் உடல், பொருள், ஆவி இலைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பசிப்பிக் கவைத்தார். வெற்றிக்கு உக்மலின்றார்.

13

இருபத்தைந்து வருடம்

இலகுவாக பிரதானக் கதையுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இலட்சக்கணக்கான கதாபாத்திரங்களை உருவாக்கி பதிப்பாசிரியரின் உத்தியின்றி காவியம் முழுவதிலும் அவர்களுடைய மேன்மை குறையாமல் இருக்க வைக்க எவ்வளவு றுமை வேண்டும் என்பதைச் சிறிது எண்ணி பாருங்கள் இன்று யாராவது இதைச் செய்ய முடியும் என்று நினைக்கிறீர்களா?

இப்படிப்பட்ட கற்பனைக் காவியத்தை உருவாக்க முடியாது என்ற காரணத்தினால், எங்களுடைய வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மூன்றாவது யுகமான இரேதா யுகத்தில் வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கை முறையைப் பிரதிபலிக்கின்ற உண்மை நிகழ்ச்சிகளின் தொகுப்புதான் மகாபாரதம் என்று ஒத்துக் கொள்ள வேண்டும். மக்கள் இப்படித்தான் அந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்தார்கள். இந்தக் காலத்திலும் இப்படித்தான் வாழ்கிறார்கள்.

12.18.17

அவமரியாதை, வெப்பம், குளிர்ச்சி, இன்பம், துன்பம், புகழ்ச்சி, இகழ்ச்சி இவ்வற்றை யார் சமமாக எற்றுக் கொள்கிறாரோ, யார் எப்போதும் எதிலும் இருப்பதில்லை, தனக்கென்று நிரந்தர வீடில்லாமல் மலர்தல் நிலைக்கொண்டு என்னிடம் பக்தியுடன் இருக்கிறாரோ அந்த மனிதர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்.

12.20

யார் மிக்க நம்பிக்கையுடன் அழிவில்லாத இந்தப் பாதையை என்னையே உயர்ந்த இலட்சியமாகக் கொண்டு பின்பற்றுகிறார்களோ, அவர்கள் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.

மீண்டும் இராவணர் சொல்கிறார். ‘முழுதும் பக்தியால் நிரம்பியவர் எனக்கு பிரியமானவர்’ அவர் இதற்கு மேல் எந்த விதிகளையும் சொல்ல தயங்காத இல்லை. அதாவது அவர் தன்னுடைய உடலென்ற தையும் முடித்துக் கொள்ளும் தருணத்தில் இருக்கிறார் என்பது தெளிவாகிறது. அவர் கூற்றுப்படி, ‘யாராவது ஒரு பாதை, யாராவது இதை விரும்பினால் நாள் அவர்களை நெரிக்கிறேன். அவ்வளவு தான். எல்லாம் விருப்பம் இல்லை’ என்று அவர் சொல்கிறார். ‘யார் நம்பர் மற்றும் பசிதவர்களிடத்தில் பேதமின்றி இருக்கிறாரோ, மரியாதை மற்றும் அவமரியாதையில், வெப்பம் மற்றும் குளிர்ச்சில், இன்பம் மற்றும் துன்பத்தில் ஒரே மாதிரி இருக்கிறாரோ,

செயலின் பலன் மீது பந்தம் கொள்ளாமல் இருக்கிறாரோ, யார் நிலைவுடன் யார் கிடைத்தாலும் திருப்தியுடன் இருக்கிறாரோ, எந்த வீட்டைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் மனதில் நிலை கொண்டு பக்தியில் நிரம்பியுள்ளாரோ அந்த மனிதர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்.

ஓர் அழகான சோற்றொடர் சொல்லப்பட்டுள்ளது, ‘யார் ஒர்ந்த வீட்டைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் தனக்கென்று ஒரு வீட்டைக் கட்டிக் கொள்ள வேண்டும் என்று கவலை கொள்ளாமல்’ ???????? நான் உங்களுக்கு ஒரு கதை சொல்கிறேன். இராவணன் ஒரு கல்ப காலம், அதாவது பல்லாயிரக் கணக்கான ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார். வியாசர் நான்கு கல்ப காலம் வாழ்ந்தார். இராவணன் தன்னுடைய தலைநகரமான இலங்காபுரியைக் கட்டிக் கொண்டு இருந்தார். அவர் சிவனிடமிருந்து லக்ஷகணர்பயப் பெற்று அமேன்மையாக்கிக் கொண்டிருந்தார். வியாசர் அந்த நகரத்திற்கு வந்தபொழுது, ‘ஓ வியாசரே, என்னுடைய நகரத்தையும் நாட்டையும் பார்த்தீரா’ என்று இராவணன் கேட்டார். வியாசர் பதில் சொன்னார், ‘ஆமாம். நான் அவற்றைப் பார்த்தேன்.’ இராவணன் வியாசருக்கு அவற்றைப் பெருமையுடன் காட்டிக் கொண்டிருந்தார், ‘நீங்கள் என் உங்களுக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டிக் கூடாது?’

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவும் எனக்கு வேளை கிடைத்தபோதெல்லாம் கவர் ஒப்புவித்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. பகன்பாற் தெரிந்தது…

‘சுசன் கப்பல் சொல்வீர்களா…’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்றால், என் விருத்ததிற்கு, ‘சுவான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்றால், கனவு கண்டவர் எல் தத்தை. கனவை நிறமாக உடல், பொருள், ஆவி அலைத்தையும் செவாழித்து எனைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு இக்கமனித்தார்.

வியாசர் புன்னகைத்துக் கொண்டே சொன்னார், ‘என்னுடைய வாழ்க்கை வெறும் நான்கு கல்ப காலம் வரைந்தான். வீடுகளைக் கட்டுவதில் நேரத்தை வீணடிக்கின்ற அளவுக்கு எனக்கு நேரம் இல்லை. நான் வெறும் நான்கு கல்ப காலம் வாழ்ந்த போதும் மிகப் பெரிய வீட்டைக் கட்டி

இராவணன் வெறும் ஒரு கல்ப காலம் தான் வாழ்ந்த போதும் மிகப் பெரிய வீட்டைக் கட்டிக் கொண்டான்.

கட்டினார். வியாசர்நான்கு கல்ப காலம் வாழ்ந்து போதும் வீடுகளைக்கட்டி தன்னுடைய வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியை வீணாகப்பது தேவையற்றது என்று என்ணினார். 'யார் தனக்கென்று ஒரு வீட்டைச் சொந்தமாக்கிக் கொள்ள வேண்டுமென்று நினைக்காமல் இருக்கின்றாரோ அவர் பக்தியால் நிரம்பி இருக்கின்றார். அவர் எனக்கு நெருக்கமானவர், பிரியமானவர். கிருஷ்ணர் இந்த அத்தியாயத்தைப் பக்தியோகத்தில் அதாவது யார் சத்தியத்துடன் வாழ்கிறாரோ அவர் என்னிடம் பக்தியுள்ளவர்" என்று சொல்லி முடிக்கிறார்.

தர்மம் என்பது ஆன்மீக நெறுவழி. சமுதாய மற்றும் மதங்கள் வகுத்த விதி முற்றும் கட்டுப்படாதவர்களுக்கு எத்ஹ சம்பந்தமும் இல்லை. விதிகளை மீறவது மனித இயல்பு. வேசத் தடை இருக்கும் போது ஒட்டுநர், போக்குவரத்து அதிகாரி இல்லை என்று உணர்ந்தால், வேகத்தைக் கட்டுவார், விதிகள் முறையாகச் செயல்படும் ஒருவருடைய சுதந்திரமான உணர்வையும் நடமாட்டத்தையும் கட்டுப்படுத்துகின்றன. விதிகள் மற்றவர்களுக்குத்தான், நமக்கல்ல.

மதத்தின் விதிகளினும், கட்டளைகளும் இன்னும் மோசமானவே அவை ஆசை மற்றும் அச்சத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, கட்டப்படுத்தப்படுவதாகக் கருதப்படுவதால். சமுதாய தலைவர்களைப் போலவேல்லாது, மதத் தலைவர்களுக்கு கட்டுப்படுத்திக் கூடிய சட்டபூர்வமான அதிகாரம் அவர்களுக்கு இல்லையென்று தெரியும். அதனால் அவர்களுக்கு நுண்ணிய கட்டுப்பாட்டு நுழைவாயில்கள் அஜாக்கிரதையாக அவர்கள் பாவம் என்ற கருத்தைக் கொண்டு வந்தார்கள். பாவத்துடன், சொர்க்கம்,நரகம் போன்றவற்றையும் மதங்கள் ஏற்படுத்தின.

நீங்கள் பாவியல்ல என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நமக்குள் தெய்வீகம் வாழ்கின்றது. நம்முடைய ஒரே பாவம், உண்மையான பாவம் நமக்குள் இருக்கும் தெய்வீகத்தை உணராததுதான். அதனால் முத்தியடைவதற்கு நாம் பாடுபட வேண்டியதில்லை. நாம் வெறுமனே நமக்குள் இருக்கும் தெய்வீகத்தை உணர்ந்தால் போதும். இந்து வேதத்தில் ஆன்மீக உண்மைகள் 'யமா' என்று அழைக்கப்படுகின்றன. அதாவது சத்யம், அஹிம்சை, அஸ்தேயம், அபரிகிரகம் மற்றும் பிரம்மச்சரியம்.

சத்யம் என்றால் உண்மை. என்ணத்தில், வார்தையில், செயலில் சத்யம்

இருப்பது. உள்ளோருப்பது வெளியே காட்டப்படுகிறது. ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன் நிகழ்காலத்தில் வாழும்போதும் மனமும் அகங்காரமும் செயல்பற்று இருக்கும் போதும், உள்ளே உணர்ந்ததை அகங்காரத்தைக் கொண்டு வடிகட்டாமல் எந்தவித மாற்றமில்லாமல் வெளிப்படுத்தும்பொழுது சத்தியத்தை வெளிப்படுத்த முடியும்.

அஹிம்சை என்பது தீங்கு செய்யாமல் இருத்தல், அதாவது என்ணத்தில், வார்தையில், செயலில் தீங்கு செய்யாமல் இருத்தல். பிறபஞ்ச விழிப்புணர்வை உணரும் போது, நாம் இந்தப் பிறபஞ்சத்தோடு ஒன்றிணைந்தவர் என்பதை உணரும்பொழுது மற்றும் பிறபஞ்சத்தில் இருக்கும் அத்தனை உயிரினங்களுடன் நாம் ஒன்றிணைந்தவர்கள் என்பதை உணர்ந்தோம் அஹிம்சை தானேற்கிறது. இந்த உணர்வில் மலரும்பொழுது, துன்பப்படுத்தும் செயலும் வேதனை மேலும் என்ன இருக்கும்? வன்முறை மறைந்து கருணை மலரும்.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் என்களுக்கு இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்

தான் என்னுடைய சகலவிதமான முன்னேற்றத்திற்க்காவும் தான்.

அஸ்தேயம் என்பது பேராசைப்படாமல் இருத்தல். அதாவது பொருள்கள் மீது பேராசைப் படாமல் இருப்பது மட்டுமல்லாமல் குணங்கள் அதாவது கவனத்தை ஈர்த்தல் போன்றவற்றை இருத்தல். பேராசைப்படாமல் இருத்தல். பிறபஞ்ச விழிப்புணர்வின் நிலையில் இருந்து தன்னுடைய தனித்துவத்தை உணர்ந்தால். மேலும் பிறபஞ்ச இருப்பு சமாநாவும் அனைவருக்கும் கருணையைப் பொழிகிறது என்பதை உணர்ந்து கொள்ளுநல். பிறகு மற்றவர்களுடைய தார்பீக உரிமையைப் பறிக்கும் வேண்டிய அவசியம் எதற்க்கு? முடிவு செய்யுங்கள். பிறபஞ்சும் பிறருக்கு என்ற அளிக்கனற்றோ அது அவர்களுடைய நன்மைக்காகத்தான் பொழிவது என்னுடைய மேன்மைக்காவும்

என்பது எழுமையாகவும் குறைந்த தேவைகளுடன் வாழ்வல் மற்றும் பேராசைக் கொண்டு ஆசைகளை வளர்த்து அவற்றைப் பின் தொடராமல் இருத்தல்.

பிரம்மச்சரியம் என்பது உண்மையுடனும் உண்மையோடும் வாழ்தல். இந்த வார்த்தை பெரும்பாலும் இருமணம் செய்யாமல் இருத்தல் என்ற தவறான அர்த்தத்தில் மொழி பெயர்க்கப்படுகின்றது. உண்மையில் அதன் பொருளானது ஒருவர் தன்னைப்

இருக்கும் போது அமைதியாக இருத்தல். அதனை அப்படியே விட்டுவிடுதல். அதன் பயன்

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் என்களுக்கு

தான் என்னுடைய சகலவிதமான முன்னேற்றத்திற்க்காவும் தான்.

பற்றியும் வாழ்க்கையைப் பற்றியும் கொண்டிருக்கும் கற்பனைகள், மாயைகள் மற்றும் எதிர்பார்ப்புகளை விடுத்தல் அதன் பெருள் புத்திசாலிதனத்துடன் தன்னிச்சையான இயல்புடன் நிகழ்காலத்தில் வாழதே.

இந்த புலத்திலும், இந்த நாட்களிலும் இந்த லட்சியங்களை முழு மனதுடன் பின்பற்றுவது என்பது மனிதர்களால் இயலாது. இந்த வாழ்வை வாழ்வதற்கான சுதந்திரத்தை எடுத்துக்கொண்ட சந்தியாக்கள் மிகவும் கஷ்டப்படுவார்கள். இன்சரி உலகியல் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பவர்களுக்கு இவையனைத்தையும் சாதிக்க முடியாது.

என்னுடைய அனுபவத்தில் யமாவில் கூறப்பட்டுள்ள ஆன்மீக தவுக்கதிற்குரிய விதிகள் அனைத்தும் முக்கியதைத்தினால் ஏற்பட்‌ட விலையுடனேயன்றி முக்கியதைவதற்கான பாதையல்ல. இந்த நவநாகரிக உலகத்தில் கிருஷ்ணர் தன்னை அடையாதற்கு சொல்லியிராப் பாதையைப் பின்பற்று, தியானப் பாதை. ஒருவர் தியானம் செய்யும் போது தானாகவே கிருஷ்ணர் என்கிற விழிப்புணர்வுக்கு எடுத்துச் செல்க்கூடிய பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வினில் தர்மச் சக்கரத்தில் இணைகிறார்.

மனதை அமைதிப்படுத்துவதற்கான முயற்சியே தியானம். மனமில்லா நிலையை அடைய முடியாத இந்த முயற்சியில் அகங்காரம் விழுகிறது. நம்முடைய உண்மையான இயல்பு தெய்வீகமே என்பதை உணர்வதற்கு இருக்கின்ற தடை நீங்குகிறது. நாம் யாரோ அதுவாக மாறுவோம். நாம் கடவுளுடன் ஒன்றிறைந்தவர்கள் என்பதை உணர்வோம்.

கேள்வி:ஒருவரைப்பற்றி பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவது?அது வாழ்க்கையிலிருந்து பிரிக்க முடியாததாக இருக்கிறது.

நான் என்னுடைய பக்தர்கள் வீட்டில் தங்கும்பொழுது அவர்கள் என்னிடம், 'சுவாமிஜி, நீங்கள் இந்தப் புடிய இடத்தில் நாற்றாகத் துங்குகிறீர்களா?' என்று கேட்பார்கள். நான் அவர்களிடம் சொல்வேன், 'நீங்கள் எதுவரை ஒரு வீட்டுடன் பந்தப்படும்போதுதான் வேறு ஒரு வீடு புடிய இடமாகி போராடுகிறீர்கள். உங்களுக்கு

எந்த வீட்டின் மீதும் பந்தம் இல்லாதபொழுது, நீங்கள் எங்கு சென்றாலும் இயல்பாக இருக்கிறீர்கள்.

எங்களுடைய ஆசிரமக் குடிப்புகள், நான் கடந்த இரண்டு வருடங்களில் 1200 வீடுகளுக்குச் சென்றுள்ளதாகச் சொல்கிறேறது. இந்தியாவில் ஒரு நாளைக்கு நான் நாற்பது வீடுகளுக்குச் செல்வேன். இந்த உலகம் முழுவதும் நான் நாற்றுக்கணக்கான வீடுகளுக்குச் சென்றிருந்தாலும் எந்த ஒரு இடத்தையும் புடித்து என்று நினைத்ததில்லை. நான் எங்கு சென்றாலும் இயல்பாகத்தான் உணர்வேன்.

மக்கள் என்னிடம் மறுநாள் கேட்பார்கள், சுவாமிஜி, நீங்கள் நாற்றாகத் துங்குகிறீர்களா?

நான் சொல்வேன், 'இதில் என்ன இருக்கிறது? நான் என் கைகையை நீட்டினால், நிலை உணவு கிடைக்கிறது. என் கால்களை நீட்டினால் துங்குகிறேன். அவ்வளவுதான். அது என் வாழ்க்கை வேறு ஒன்றும் இல்லை. நீங்கள் ஒரு வீட்டுடன் பந்தம் இருக்கிறதால், இந்த உலகம் முழுவதிலும் இயல்பாக இருப்பீர்கள். நீங்கள் உலகத்தில் எங்கிருந்தாலும் தள்ர்வாக இருப்பீர்கள்.

மக்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு, 'சுவாமிஜி, நீங்கள் எப்படி தொடர்ந்து பிரார்த்தனை செய்கிறீர்கள்?

இருபத்தைந்து வருடங்கள் போராடினால் எல்லாம் அமைதிக்குள் எனக்கு வேண்டியதைக் கிடைத்தபின்பு என் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்பாலாயுதான் தேர்ந்தது. பின்னான எனக்குத் தெரிந்தது...

'சுவாமி அப்படிய் சொல்கிறீர்கள்!'

என விழித்திற்கு, 'சுவாமி பேசிய துளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என் தாத்தா. கனவை திரும்பக் கண்டவர் என் தத்தை. உடல், பொருள், இன்பம், அலை அனைத்தையும் செவைழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.'

'இது அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விழித்திற்கு, 'சுவாமி பேசிய பேச்சைத் துளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கற்றவர் என் தாத்தா. கனவை திரும்பக் கண்டவர் என் தத்தை. உடல், பொருள், இன்பம், அலை அனைத்தையும் செவைழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.'

இந்த கேள்வி வரும். அவர்கள் சொல்வார்கள், 'நாங்கள் ஒன்று அல்லது இரண்டு இடத்திற்குச் சென்று திரும்பி வந்துடன், மீண்டும் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி, தினசரிக் கடமைகள் மற்றும் இன்சரி வாழ்க்கையில் திணசரி வாழ்க்கையை ஏடுபட்டு செய்கிறீர்களா உணர்வு பெற ஒரு வாரமாவது தேவைப்படும், 'உங்களால் எப்படி தொடர்ந்து பிரார்த்தனை செய்ய முடிகிறது?' நான் ஒரு வாரத்திற்கு மேல் எந்த இடத்திலும் தங்குவதில்லை. இப்பொழுது இங்கு ஆசிரமம் இருப்பதால் ஒரு வாரத்திற்கு தங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். இல்லையென்றால் ஒரு வாரத்திற்கு மேல் எப்போதும் தங்க மாட்டேன்.

ரகசியம் என்னவென்றால் நான் ஒரு

920

921

வீட்டுடன் இணைத்துக் கொள்வதிலை. பிறகு இந்த முழு உலகத்துடன் நீங்கள் இணைக்கப்படுவீர்கள். முழு உலகத்துடன் நீங்கள் சொந்த வீட்டில் இருக்கிற உணர்வை அடைவீர்கள். நீங்கள் எங்கு சென்றாலும், ஆசாமானா, தளர்வானா, ஆனந்தம் மற்றும் பெருமகிழ்ச்சியை அனுபவிப்பீர்கள். இங்கு கிருஷ்ணர் சொல்லது போல, ‘யார் எந்த வீட்டைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், பதிபூர்வமாக இருக்கிறாரோ அவர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவார்’. ஒருவர் இந்த இடத்துடன் நிலை கொள்ளாமல் இருந்தால் தான், தன்னுடைய மனதில் நிலைகொள்ள முடியும். மக்கள் ரமண மகரிஷியிடம் தியானம் செய்வதற்கான ஒரு வழி முறையைச் சொல்லுமாறு கேட்டபொழுது, அவர் மக்களை அருணாச்சல மலையின் மீது கவனத்தை வைத்து, அதை வலம் வருமாறு அறிவுறுத்தினார். அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். ‘ஏன்? என் இடத்தில் தியானம் செய்யுங்கள் கேட்டுக்கொள்ளும் பொழுது எப்படி தியானிக்க முடியும்? எல்லா தியானங்களும் கால்களை மடக்கி உட்கார்ந்து கைகளை மூடித்தான் செய்ய முடியும்’. அப்படி இல்லை. உடல் அசையும்பொழுது, மனதை நிலை நிறுத்தச் செய்வது எளிது எப்படிப் பிரிந்து கொள்ளுங்கள். எங்கெல்லாம் சக்கரங்களின் சக்தியைப் பெருக்குகிற நிகழ்வில் விழுந்து சக்கரத்தின்கண் தியானம் ஒன்று இருக்கிறது. இந்தத் தியானம், மனதை விழுந்து சக்கரத்தில் வைத்து உடலை அசைக்கும், கிட்டத்தட்ட ஒருகின்ற செயலைக் கொண்டுள்ளது. சக்தியை புகுத்துவதன் ஆழமான தியானம் இது. உடல் அசையும் பொழுது மனதை நிலைநிறுத்துவது எளிதான செயல். ஒருவர்க்கிழாக்காலத்தில் இருக்கும்பொழுது, ஒருவர் தெளிவாக இருக்கும்பொழுது, ஒருவருடைய விழிப்புணர்வு மலர்ந்திருக்கும் பொழுது, அங்கு பன்மை இருக்க முடியாது. நான்கால்* கலந்து விடுகிறது. நாம் தெய்வத்துடன் இணைகிறோம். எல்லோரிலும் நாம் தான் பிறகு அங்கு நண்பர், பகவர் என்ற பேச்சுக்கு இடமேது? நாம் இயற்கையுடன் ஒன்றிமிருக்கிறோம். வெப்பம், குளிர்ச்சி போன்ற உணர்வுகளுக்கு இடமேது? நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத் தாடு இணைந்திருக்கும் பொழுது, எல்லாம் ஒன்றாக இருக்கும்போது, மரியாதை, அவமரியாதை என்ற கேள்விக்கு இடமேது? யாரிடமிருந்து, யாருக்கு, யாரால்? அனுபவமும் அனுபவத்தை அனுபவிப்பவரும் ஒருவரே. அனுபவமும், வெளிப்பாடும் ஒன்றாகி விடும். கிருஷ்ணர் நம்மை எல்லா வேற்றுமைகளும் மறைகின்றன. இறைவே ள்நடு ஒன்றிய நிலைக்கு, இருஷ்ண உணர்வு நிலைக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.

கேள்வி : சுவாமிஜி, ஒவ்வொரு விழிப்பும், துக்கமும், இன்பம், இன்பமோடு தோடர்படையதா? பிறப்பின் போது உலக வாழ்க்கையை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம் என்றால் ஒவ்வொரு துக்கத்திற்குப் பிறகு வரும் விழிப்புணர்வு நம் இப்போதைய வடிவத்திற்கு ஒரு புதிய வாழ்க்கைக்கான வாய்ப்பாக இருக்குமா? ஆமாம், ஒவ்வொரு நாளும் நம் உடலையும், மனதையும் மாற்றிக் கொள்வதற்கான வாய்ப்பே! உங்களுக்கு நாள் ஒன்றைத் தெளிவாக சொல்கின்றேன். உங்களால் உங்கள் உடலையும் மாற்ற முடியும். உங்கள் மனதை மட்டும் அல்ல. உங்கள் உடலையும் மாற்ற முடியும். ஏனென்றால் உங்கள் உடல் உங்கள் மனதால் உருவாக்கப்பட்டது. நம்முடைய கொள்கைகள் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் சந்தர்ப்பமே ஒவ்வொரு நாள் துக்கமும், இன்பம் ஒவ்வொரு நாளும் நம் வாழ்க்கையை மாற்றிக் கொள்வதற்காக நமக்கு உள்ள சந்தர்ப்பம். விழிக்கும்பொழுது உங்களுடைய குட்சும் உடல் உங்கள் ஸ்தூல உடலில் குடியேறுகிறது. அப்போது உங்கள் மனதில் தோன்றும் எண்ணங்கள் நாள் முழுவதற்கும் உங்களுடைய மனநிலை மற்றும் யோக்யதை முடிவு செய்யக் கூடிய மனப்போக்காக மாறும். நீங்கள் காவலையில் எழுந்திருக்கும் பொழுது, படுக்கையில் இருந்து கொண்டே உங்களைக் காண லுச்சத்திலிருந்து கால் வரை நுனி வரை எடுத்துச் செல்லுங்கள். உங்கள் கைகள் உங்கள் தலையை உணர்ந்து பொழுது உங்களுக்கு அழகான தலையை அற்புதமான தலைமுடி இருப்பதாக உங்களிடம் சொல்லுங்கள். உங்களுக்கு இருக்கிற இல்லை அப்படி இருப்பதாக நீங்கள் நம்புகிறீர்களா என்பதைப் பற்றி எல்லாம் கவலைப்பட வேண்டாம். வெறுமனே சொல்லுங்கள். பிறகு உங்களுக்கு இப்படி ஒரு அழகான தலையையும், அழகான முகத்தையும் கொடுத்ததற்கு நன்றி செல்லுங்கள். இந்த மாதிரி, உங்கள் தலை முதல் பாதம், கால் விரல்கள் வரை போய் ஒவ்வொரு அங்கத்தையும் உணர்ந்து உங்களுடைய நன்றியை எல்லா அங்கத்திற்கும் அளியுங்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தயம் எங்களுக்கு இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தயம் எங்களுக்கு

கவலைப்பட வேண்டாம். வெறுமனே சொல்லுங்கள். பிறகு உங்களுக்கு இப்படி ஒரு அழகான தலையையும், அழகான முகத்தையும் கொடுத்ததற்கு நன்றி செல்லுங்கள். இந்த மாதிரி, உங்கள் தலை முதல் பாதம், கால் விரல்கள் வரை போய் ஒவ்வொரு அங்கத்தையும் உணர்ந்து உங்களுடைய நன்றியை எல்லா அங்கத்திற்கும் அளியுங்கள். இந்த முழு பயிற்சியையும் செய்வதற்கு பத்து நிமிடங்கள் ஆகும். இந்தத் தியானம் அந்த நாளுக்குரிய உங்கள் மன நிலையை முடிவு செய்வதோடு மட்டுமல்லாமல் உங்களைப் பற்றிய அபிப்ராயத்தை எற்படுத்தி உங்களை நீங்கள் நேசி

[ERROR page 470 - NVIDIA client error]

[ERROR page 471 - NVIDIA client error]