13. Chapter 13

।। इति ।। (अनुपूर्वेण यथापूर्ववद्बोधिसत्त्वप्रमुखाः स्वपुरं प्रक्रामन्त ) ।। इति श्रीललितविस्तरे शिल्पसंदर्शनपरिवर्तो नाम द्वादशमो ऽध्यायः ।। स्तर्त् परिवर्त १३ संचोदनापरिवर्तस्त्रयोदशः । इति हि भिक्षव आत्मरुतहर्षमुदीरयन्त आगता आसन् बोधिसत्त्वस्यान्तःपुरमध्यगतस्य अनेकैर्देवैर्नागयक्षगन्धर्वासुरगरुडकिन्नरमहोरगशक्रब्रह्मलोकपालाः, ये बोधिसत्त्वस्य पूजाकर्मणे औत्सुक्यमापत्स्यन्ते स्म ।। तत्र भिक्षवो अपरेण समयेन संबहुलानां देवनागयक्षगन्धर्वासुरगरुडकिन्नरमहोरगशक्रब्रह्मलोकपालानामेतदभवत् - अतिचिरं बतायं सत्पुरुषो ऽन्तःपुरे विलम्बितः । ये चास्येमे दीर्घरात्रं परिपाचिताः सत्त्वाश्चतुर्भिः संग्रहवस्तुभिर्दानेन प्रियवाक्येनार्थक्रियया समानार्थतया, यस्य बोधिप्राप्तस्य धर्मदेशितमाज्ञास्यन्ति, तत्सहैव च तानि धर्मभाजनानि सर्वाण्यन्तर्हितानि भविष्यन्ति । बोधिसत्त्वश्च पश्चादभिनिष्क्रम्यानुत्तरां सम्यक्संबोधिमभिसंभोत्स्यते ।। ततस्ते सगौरवाः सप्रतीक्षाः प्राञ्जलीभूता बोधिसत्त्वं नमस्यन्ति स्म । एवमभिप्रायाश्चोदीक्षमाणाः स्थिता अभूवन् - कदा च नाम तद्भविष्यति यद्वयं वरप्रवरं शुद्धसत्त्वमभिनिष्क्रामन्तं पश्येम, अभिनिष्क्रम्य च तस्मिन् महाद्रुमराजमूले ऽभिनिषद्य सबलं मारं धर्षयित्वा अनुत्तरां सम्यक्संबोधिमभिसंबुद्धं दशभिस्तथागतबलैः समन्वागतं चतुर्भिश्च तथागतवैशारद्यैः समन्वागतमष्टादशभिश्चावेणिकैर्बुद्धधर्मैः समन्वागतं त्रिपरिवर्तं द्वादशाकारमनुत्तरं धर्मचक्रं प्रवर्तयन्तं महता बुद्धविक्रीडितेन सदेवमानुषासुरलोकं यथाधिमुक्त्या सुभाषितेन संतोषयन्तमिति ।। तत्र भिक्षवो बोधिसत्त्वो दीर्घरात्रमसंख्येयान् कल्पानुपादाय सततं समितमपरप्रणेयो ऽभूत् । सर्वलौकिकलोकोत्तरेषु धर्मेषु स्वयमेवाचार्यः सर्वकुशलमूलधर्मचर्यासु दीर्घकालं च कालज्ञो वेलाज्ञः समयज्ञो ऽभूदच्युतो ऽभिज्ञः पञ्चाभिज्ञाभिः समन्वागतो ऽभूत् । ऋद्धिपादविक्रीडतः सर्वेन्द्रियकुशलः कालाकालज्ञः कालवेषी महासागर इव प्राप्तां वेलां नातिक्रामति स्म । सो ऽभिज्ञज्ञानबलेन समन्वागतः स्वयमेव सर्वं जानाति स्म । अस्यायं कालः प्रग्रहस्य, अयं कालो निग्रहस्य, अयं कालः संग्रहस्य, अयं कालो ऽनुग्रहस्य, अयं काल उपेक्षायाः, अयं कालो भाषितस्य, अयं कालस्तूष्णींभावस्य, अयं कालो निष्क्रम्यस्य, अयं कालः प्रव्रज्यायाः, अयं कालः स्वाध्यायस्य, अयं कालो योनिशोमनस्कारस्य, अयं कालः प्रविवेकस्य, अयं कालः क्षत्रियपर्षदमुपसंक्रमितुं.............पेयालं...............यावदयं कालो ब्राह्मणगृहपतिपर्षदमुपसंक्रमितुम्, अयं कालो देवनागयक्षगन्धर्वासुरगरुडकिन्नरमहोरगशक्रब्रह्मलोकपालभिक्षुभिक्षुण्युपासकोपासिकापर्षदमुपसंक्रमितुम्, अयं कालो धर्मदेशनायाः, अयं कालः प्रतिसंलयनस्य । सर्वत्र बोधिसत्त्वो नित्यकालं कालज्ञो भवति स्म कालवेषी ।। अथ च पुनर्भिक्षवो धर्मताप्रतिलम्भ एष च चरमभाविकानां बोधिसत्त्वानां यदवश्यं दशदिग्लोकधातुस्थितैर्बुद्धैर्भगवद्भिरन्तःपुरमध्यगताः संगीतितूर्यनिर्नादितैरेभिरेवंरूपैर्धर्ममुखैः संचोदितव्या भवन्ति ।। तत्रेदमुच्यते - ये सत्त्वाग्रा दशदिग्लोके तेषु विशेषात्तत्र रतितुरियैः । गाथा गीता इम रतिमधुरा संचोदेन्ती नरवरप्रवरम् ॥ १३.१ ॥

// iti // (anupūrveṇa yathāpūrvavadbodhisattvapramukhāḥ svapuraṃ prakrāmanta ) // iti śrīlalitavistare śilpasaṃdarśanaparivarto nāma dvādaśamo 'dhyāyaḥ // start parivarta 13 saṃcodanāparivartastrayodaśaḥ / iti hi bhikṣava ātmarutaharṣamudīrayanta āgatā āsan bodhisattvasyāntaḥpuramadhyagatasya anekairdevairnāgayakṣagandharvāsuragaruḍakinnaramahoragaśakrabrahmalokapālāḥ, ye bodhisattvasya pūjākarmaṇe autsukyamāpatsyante sma // tatra bhikṣavo apareṇa samayena saṃbahulānāṃ devanāgayakṣagandharvāsuragaruḍakinnaramahoragaśakrabrahmalokapālānāmetadabhavat - aticiraṃ batāyaṃ satpuruṣo 'ntaḥpure vilambitaḥ / ye cāsyeme dīrgharātraṃ paripācitāḥ sattvāścaturbhiḥ saṃgrahavastubhirdānena priyavākyenārthakriyayā samānārthatayā, yasya bodhiprāptasya dharmadeśitamājñāsyanti, tatsahaiva ca tāni dharmabhājanāni sarvāṇyantarhitāni bhaviṣyanti / bodhisattvaśca paścādabhiniṣkramyānuttarāṃ samyaksaṃbodhimabhisaṃbhotsyate // tataste sagauravāḥ sapratīkṣāḥ prāñjalībhūtā bodhisattvaṃ namasyanti sma / evamabhiprāyāścodīkṣamāṇāḥ sthitā abhūvan - kadā ca nāma tadbhaviṣyati yadvayaṃ varapravaraṃ śuddhasattvamabhiniṣkrāmantaṃ paśyema, abhiniṣkramya ca tasmin mahādrumarājamūle 'bhiniṣadya sabalaṃ māraṃ dharṣayitvā anuttarāṃ samyaksaṃbodhimabhisaṃbuddhaṃ daśabhistathāgatabalaiḥ samanvāgataṃ caturbhiśca tathāgatavaiśāradyaiḥ samanvāgatamaṣṭādaśabhiścāveṇikairbuddhadharmaiḥ samanvāgataṃ triparivartaṃ dvādaśākāramanuttaraṃ dharmacakraṃ pravartayantaṃ mahatā buddhavikrīḍitena sadevamānuṣāsuralokaṃ yathādhimuktyā subhāṣitena saṃtoṣayantamiti // tatra bhikṣavo bodhisattvo dīrgharātramasaṃkhyeyān kalpānupādāya satataṃ samitamaparapraṇeyo 'bhūt / sarvalaukikalokottareṣu dharmeṣu svayamevācāryaḥ sarvakuśalamūladharmacaryāsu dīrghakālaṃ ca kālajño velājñaḥ samayajño 'bhūdacyuto 'bhijñaḥ pañcābhijñābhiḥ samanvāgato 'bhūt / ṛddhipādavikrīḍataḥ sarvendriyakuśalaḥ kālākālajñaḥ kālaveṣī mahāsāgara iva prāptāṃ velāṃ nātikrāmati sma / so 'bhijñajñānabalena samanvāgataḥ svayameva sarvaṃ jānāti sma / asyāyaṃ kālaḥ pragrahasya, ayaṃ kālo nigrahasya, ayaṃ kālaḥ saṃgrahasya, ayaṃ kālo 'nugrahasya, ayaṃ kāla upekṣāyāḥ, ayaṃ kālo bhāṣitasya, ayaṃ kālastūṣṇīṃbhāvasya, ayaṃ kālo niṣkramyasya, ayaṃ kālaḥ pravrajyāyāḥ, ayaṃ kālaḥ svādhyāyasya, ayaṃ kālo yoniśomanaskārasya, ayaṃ kālaḥ pravivekasya, ayaṃ kālaḥ kṣatriyaparṣadamupasaṃkramituṃ.............peyālaṃ...............yāvadayaṃ kālo brāhmaṇagṛhapatiparṣadamupasaṃkramitum, ayaṃ kālo devanāgayakṣagandharvāsuragaruḍakinnaramahoragaśakrabrahmalokapālabhikṣubhikṣuṇyupāsakopāsikāparṣadamupasaṃkramitum, ayaṃ kālo dharmadeśanāyāḥ, ayaṃ kālaḥ pratisaṃlayanasya / sarvatra bodhisattvo nityakālaṃ kālajño bhavati sma kālaveṣī // atha ca punarbhikṣavo dharmatāpratilambha eṣa ca caramabhāvikānāṃ bodhisattvānāṃ yadavaśyaṃ daśadiglokadhātusthitairbuddhairbhagavadbhirantaḥpuramadhyagatāḥ saṃgītitūryanirnāditairebhirevaṃrūpairdharmamukhaiḥ saṃcoditavyā bhavanti // tatredamucyate - ye sattvāgrā daśadigloke teṣu viśeṣāttatra ratituriyaiḥ / gāthā gītā ima ratimadhurā saṃcodentī naravarapravaram (13.1)

।। पूर्वि तुभ्यं अयु कृतु प्रणिधी दृष्ट्वा सत्त्वान् दुःखशतभरितान् । लेनं त्राणं जगनिजशरणे भेष्ये नाथु हितकरु परमः ॥ १३.२ ॥

// pūrvi tubhyaṃ ayu kṛtu praṇidhī dṛṣṭvā sattvān duḥkhaśatabharitān / lenaṃ trāṇaṃ jaganijaśaraṇe bheṣye nāthu hitakaru paramaḥ (13.2)

।। साधो वीरा स्मर चरि पुरिमां या ते आसीज्जगहितप्रणिधिः । कालो वेला अयु तव समयो निष्क्रम्याही ऋषिवरप्रवरा ॥ १३.३ ॥

// sādho vīrā smara cari purimāṃ yā te āsījjagahitapraṇidhiḥ / kālo velā ayu tava samayo niṣkramyāhī ṛṣivarapravarā (13.3)

।। यस्यार्थे ते धनवर विविधा त्यक्ता पूर्वे शिरकरचरणा । भेष्ये बुद्धो नरमरुदमको लोकस्याग्रो गुणशतनिचितः ॥ १३.४ ॥

// yasyārthe te dhanavara vividhā tyaktā pūrve śirakaracaraṇā / bheṣye buddho naramarudamako lokasyāgro guṇaśatanicitaḥ (13.4)

।। त्वं शीलेन व्रततपचरितः त्वं क्षान्तीये जगहितकरणः । त्वं वीर्येणा शुभगुणनिचितो ध्याने प्रज्ञे न तु समु त्रिभवे ॥ १३.५ ॥

// tvaṃ śīlena vratatapacaritaḥ tvaṃ kṣāntīye jagahitakaraṇaḥ / tvaṃ vīryeṇā śubhaguṇanicito dhyāne prajñe na tu samu tribhave (13.5)

।। क्रोधाविष्टा खिलमलबहुला ते मैत्रीये त्वयि स्फुट सुगता । कारुण्यं ते बहुविधमबुधे मिथ्यात्वेषू शुभगुणरहिते ॥ १३.६ ॥

// krodhāviṣṭā khilamalabahulā te maitrīye tvayi sphuṭa sugatā / kāruṇyaṃ te bahuvidhamabudhe mithyātveṣū śubhaguṇarahite (13.6)

।। पुण्यज्ञाने शुभानिचितात्मा ध्यानाभिज्ञो प्रतपसि विरजो । ओभासेसी दश इम दिशतो मेघा मुक्तः शशिरिव विमलः ॥ १३.७ ॥

// puṇyajñāne śubhānicitātmā dhyānābhijño pratapasi virajo / obhāsesī daśa ima diśato meghā muktaḥ śaśiriva vimalaḥ (13.7)

।। एते चान्ये बहुविध रुचिरा तूर्यैर्घोषां जिनरुतरवना । ये चोदेन्ती सुरनरमहितं निष्क्रम्याही अयु तव समयु ॥ १३.८ ॥

// ete cānye bahuvidha rucirā tūryairghoṣāṃ jinarutaravanā / ye codentī suranaramahitaṃ niṣkramyāhī ayu tava samayu (13.8)

।। इति ।। बोधिसत्त्वस्य खलु पुनर्भिक्षवस्तस्मिन् गृहवरप्रधाने सर्वोपकरणसमृद्धिसमुदिते यथाभिप्रायसुखविहारानुकूले अमरपुरभवनप्रकाशे वितर्दिनिर्यूहतोरणगवाक्षहर्म्यकूटागारप्रासादवरप्रवरे सर्वरत्नविचित्रालंकारविविधभक्तिसुविभक्ते उच्छ्रितछत्रध्वजपताकानेकरत्नकिङ्किणीजालसमलंकृते अनेकपट्ठदामशतसहस्राभिप्रलम्बिते नानारत्नप्रत्युप्ते मुक्ताहाराभिप्रलम्बिते विचित्रपट्टरत्नसंक्रमोपशोभिते अवसक्तपट्टमाल्यदामकलापे गन्धघटिकानिर्धूपिते अवश्यायपटविततवितानेसर्वर्तुकपुष्पपरमसुगन्धिसुरुचिराभिप्रकीर्णपुष्करिणीपुण्डरीकनवनलिनीजाल - संस्थानपरिभोगबहुले पत्रगुप्तशुकसारिककोकिलहंसमयूरचक्रवाककुनालकलविङ्कजीवजीवकादिनानाविधद्विजगणमधुर स्वरनिकूजितेनीलवैडूर्यमये धरणीतलसंस्थानपरिभोगे सर्वरूपप्रतिभाससंदर्शने अतृप्तनयनाभिरम्ये (वैद्य ११३) परमप्रीतिप्रामोद्यसंजनने तस्मिन् गृहवरप्रधाने ऽध्यावसतो बोधिसत्त्वस्योदारवरशरणभवननिवासिनो ऽमलविमलनिर्मलाङ्गस्यामुक्तमाल्याभरणस्य प्रवरसुरभिगन्धानुलेपनानुलिप्तगात्रस्य शुक्लशुभविमलविशुद्धनिर्मलवस्त्रप्रावृतशरीरस्य अनेकदिव्यदूष्यसूक्ष्मसुविन्यस्तमृदुकाचिलिन्दिकसुखसंस्पर्शवराङ्गरचितशयनतलाभिरूढस्य अमरवधूभिरिव सर्वतो अनवद्याप्रतिकूलदर्शनशुभोपचारचरितस्य अभिरूपान्तःपुरमध्यगतस्य शङ्खभेरीमृदङ्गपणवतुणववीणावल्लकिसंपताडकिपलनकुलसुघोषकमधुरवेणुनिर्नादितघोषरुतनानातूर्यसंगीतिसंप्रयोगप्रतिबोधितस्य ये च नारीगणाः स्निग्धमधुरमनोज्ञस्वरवेणुनिर्नादितनिर्घोषरुतेन बोधिसत्त्वं प्रतिसंबोधयन्ति स्म, तेषां दशदिगवस्थितानां बुद्धानां भगवतामधिस्थानेन तेभ्यो वेणुतूर्यनिनादनिर्घोषरुतेभ्य इमा बोधिसत्त्वस्य संचोदना गाथा निश्चरन्ति स्म - या नार्यो मुदितमनाः प्रसन्नचित्ता वेणुभ्यो मधुरमनोरमं रणन्ते । आवेशाद्दशदिग्गतां जिनोत्तमानां गाथेमा विविधविचित्रचित्ररूपाः ॥ १३.९ ॥

// iti // bodhisattvasya khalu punarbhikṣavastasmin gṛhavarapradhāne sarvopakaraṇasamṛddhisamudite yathābhiprāyasukhavihārānukūle amarapurabhavanaprakāśe vitardiniryūhatoraṇagavākṣaharmyakūṭāgāraprāsādavarapravare sarvaratnavicitrālaṃkāravividhabhaktisuvibhakte ucchritachatradhvajapatākānekaratnakiṅkiṇījālasamalaṃkṛte anekapaṭṭhadāmaśatasahasrābhipralambite nānāratnapratyupte muktāhārābhipralambite vicitrapaṭṭaratnasaṃkramopaśobhite avasaktapaṭṭamālyadāmakalāpe gandhaghaṭikānirdhūpite avaśyāyapaṭavitatavitānesarvartukapuṣpaparamasugandhisurucirābhiprakīrṇapuṣkariṇīpuṇḍarīkanavanalinījāla - saṃsthānaparibhogabahule patraguptaśukasārikakokilahaṃsamayūracakravākakunālakalaviṅkajīvajīvakādinānāvidhadvijagaṇamadhura svaranikūjitenīlavaiḍūryamaye dharaṇītalasaṃsthānaparibhoge sarvarūpapratibhāsasaṃdarśane atṛptanayanābhiramye (vaidya 113) paramaprītiprāmodyasaṃjanane tasmin gṛhavarapradhāne 'dhyāvasato bodhisattvasyodāravaraśaraṇabhavananivāsino 'malavimalanirmalāṅgasyāmuktamālyābharaṇasya pravarasurabhigandhānulepanānuliptagātrasya śuklaśubhavimalaviśuddhanirmalavastraprāvṛtaśarīrasya anekadivyadūṣyasūkṣmasuvinyastamṛdukācilindikasukhasaṃsparśavarāṅgaracitaśayanatalābhirūḍhasya amaravadhūbhiriva sarvato anavadyāpratikūladarśanaśubhopacāracaritasya abhirūpāntaḥpuramadhyagatasya śaṅkhabherīmṛdaṅgapaṇavatuṇavavīṇāvallakisaṃpatāḍakipalanakulasughoṣakamadhuraveṇunirnāditaghoṣarutanānātūryasaṃgītisaṃprayogapratibodhitasya ye ca nārīgaṇāḥ snigdhamadhuramanojñasvaraveṇunirnāditanirghoṣarutena bodhisattvaṃ pratisaṃbodhayanti sma, teṣāṃ daśadigavasthitānāṃ buddhānāṃ bhagavatāmadhisthānena tebhyo veṇutūryaninādanirghoṣarutebhya imā bodhisattvasya saṃcodanā gāthā niścaranti sma - yā nāryo muditamanāḥ prasannacittā veṇubhyo madhuramanoramaṃ raṇante / āveśāddaśadiggatāṃ jinottamānāṃ gāthemā vividhavicitracitrarūpāḥ (13.9)

।। पूर्वे ते अयु (कृतु) प्रणिधी अभूषि वीरा दृष्ट्वेमां जनत सदा अनाथभूताम् । शोचिष्ये जरमरणात्तथान्यदुःखाद् बुद्धित्वा पदमजरं परं अशोकम् ॥ १३.१० ॥

// pūrve te ayu (kṛtu) praṇidhī abhūṣi vīrā dṛṣṭvemāṃ janata sadā anāthabhūtām / śociṣye jaramaraṇāttathānyaduḥkhād buddhitvā padamajaraṃ paraṃ aśokam (13.10)

।। तत्साधो पुरवर इत शीघ्रं निष्क्रम्या पुरिमऋषिभि चीर्णम् । आक्रम्या धरणितलप्रदेशं संबुद्ध्या असदृशजिनज्ञानम् ॥ १३.११ ॥

// tatsādho puravara ita śīghraṃ niṣkramyā purimaṛṣibhi cīrṇam / ākramyā dharaṇitalapradeśaṃ saṃbuddhyā asadṛśajinajñānam (13.11)

।। पूर्वे ते धनरतन विचित्रा त्यक्ताभूत् करचरणप्रियात्मा । एषो ऽद्या तव समयु महर्षे धर्मौघं जगि विभज अनन्तम् ॥ १३.१२ ॥

// pūrve te dhanaratana vicitrā tyaktābhūt karacaraṇapriyātmā / eṣo 'dyā tava samayu maharṣe dharmaughaṃ jagi vibhaja anantam (13.12)

।। शीलं ते शुभ विमलखण्डं पूर्वान्ते वर सततमभूषी । शीलेनानतिसदृशु महर्षे शोचेही जगु विविधकिलेशैः ॥ १३.१३ ॥

// śīlaṃ te śubha vimalakhaṇḍaṃ pūrvānte vara satatamabhūṣī / śīlenānatisadṛśu maharṣe śocehī jagu vividhakileśaiḥ (13.13)

।। क्षान्तीये भव शतचरितस्त्वं क्षान्तास्ते जगि विविध दुरुक्ताः । क्षान्ताये क्षमदमनिरतात्म नैष्क्रम्ये मति कुरु द्विपदेन्द्रा ॥ १३.१४ ॥

// kṣāntīye bhava śatacaritastvaṃ kṣāntāste jagi vividha duruktāḥ / kṣāntāye kṣamadamaniratātma naiṣkramye mati kuru dvipadendrā (13.14)

।। वीर्यं ते दृढमचलमकम्प्यं पूर्वान्ते पृथु सुगत अभूवन् । धर्षित्वा नमुचि शठं ससैन्यं शोषिष्ये त्रय सकलअपायात् ॥ १३.१५ ॥

// vīryaṃ te dṛḍhamacalamakampyaṃ pūrvānte pṛthu sugata abhūvan / dharṣitvā namuci śaṭhaṃ sasainyaṃ śoṣiṣye traya sakalaapāyāt (13.15)

।। यस्यार्थे व्रततप चरितस्त्वं ध्यायित्वा कलिकलुषकिलेशां । त्वं वर्षा अमृतजलमोघं तर्पेही चिरतृषित अनाथां ॥ १३.१६ ॥

// yasyārthe vratatapa caritastvaṃ dhyāyitvā kalikaluṣakileśāṃ / tvaṃ varṣā amṛtajalamoghaṃ tarpehī ciratṛṣita anāthāṃ (13.16)

।। तां पूर्वां गिरवरमनुचिन्त्या निष्क्रम्या पुरवर इत शीघ्रम् । बुद्धित्वा पदममृतमशोकं तर्पिष्ये अमृतरसि तृषार्तां ॥ १३.१७ ॥

// tāṃ pūrvāṃ giravaramanucintyā niṣkramyā puravara ita śīghram / buddhitvā padamamṛtamaśokaṃ tarpiṣye amṛtarasi tṛṣārtāṃ (13.17)

।। प्रज्ञाया परिचरिकुशल त्वं ज्ञानं ते पृथु विपुलमनन्तम् । मूढानां विमतिपथस्थितानां प्रज्ञाभां शुभरुचिर कुरु त्वम् ॥ १३.१८ ॥

// prajñāyā paricarikuśala tvaṃ jñānaṃ te pṛthu vipulamanantam / mūḍhānāṃ vimatipathasthitānāṃ prajñābhāṃ śubharucira kuru tvam (13.18)

।। मैत्रायां भव शतचरितस्त्वं कारूण्ये वर मुदित उपेक्षे । यामेवा वरचरि चरितस्त्वं तामेवा चरिं विभज जगस्य ॥ १३.१९ ॥

// maitrāyāṃ bhava śatacaritastvaṃ kārūṇye vara mudita upekṣe / yāmevā varacari caritastvaṃ tāmevā cariṃ vibhaja jagasya (13.19)

।। एवं दश दिश जिनतेजैर्गाथा वै गुणकुसुमविचित्राः । तूर्येभ्यो विविधमनुरवन्ते चोदेन्ती शयनगतकुमारम् ॥ १३.२० ॥

// evaṃ daśa diśa jinatejairgāthā vai guṇakusumavicitrāḥ / tūryebhyo vividhamanuravante codentī śayanagatakumāram (13.20)

।। यद पुन प्रमुदित रतिकर प्रमदा सुरुचिर सुमधुर प्रभणिषु तुरियैः । अथ जिन दशदिशि सुरनरदमकाः गिरवरमनुरवि ततु रवि तुरियैः ॥ १३.२१ ॥

// yada puna pramudita ratikara pramadā surucira sumadhura prabhaṇiṣu turiyaiḥ / atha jina daśadiśi suranaradamakāḥ giravaramanuravi tatu ravi turiyaiḥ (13.21)

।। कृत त्वयि हितकर बहुगुण जनतो निजिनितु निजगुण विचरति गतिषू । स्मर स्मर पुरिमक ब्रततपचरण लघु व्रज द्रुमवरु स्पृश पदममृतम् ॥ १३.२२ ॥

// kṛta tvayi hitakara bahuguṇa janato nijinitu nijaguṇa vicarati gatiṣū / smara smara purimaka bratatapacaraṇa laghu vraja drumavaru spṛśa padamamṛtam (13.22)

।। सुतृषित नरमरु जिनगुणरहिता त्वयि मति प्रतिबलु अमृतरसददा । दशबलगुणधर बुधजनमहितं लघु त्वयि नरपति विभजहि अमृतम् ॥ १३.२३ ॥

// sutṛṣita naramaru jinaguṇarahitā tvayi mati pratibalu amṛtarasadadā / daśabalaguṇadhara budhajanamahitaṃ laghu tvayi narapati vibhajahi amṛtam (13.23)

।। त्यजि त्वयि पुरि भवि धनमणिकनका सखि प्रिय सुत महि सनगरनिगमा । शिरमपि त्यजि स्वकु करचरनयना जगति य हितकरु जिनगुणनिरता ॥ १३.२४ ॥

// tyaji tvayi puri bhavi dhanamaṇikanakā sakhi priya suta mahi sanagaranigamā / śiramapi tyaji svaku karacaranayanā jagati ya hitakaru jinaguṇaniratā (13.24)

।। पुरि तुम नरवरसुतु नृपु यदभू नरु तव अभिमुख इम गिरमवची । दद मम इम महि सनगरनिगमां त्यजि तद प्रमुदितु न च मनु क्षुभितो ॥ १३.२५ ॥

// puri tuma naravarasutu nṛpu yadabhū naru tava abhimukha ima giramavacī / dada mama ima mahi sanagaranigamāṃ tyaji tada pramuditu na ca manu kṣubhito (13.25)

।। पुरि तुम नरपति स्वकु द्विज यदभू गुरुजनि परिचरि न च द्रुहि परतो । स्थपयिसु द्विजवर बहुजन कुशले च्युतु ततु भवगतु मरुपुरनिलयम् ॥ १३.२६ ॥

// puri tuma narapati svaku dvija yadabhū gurujani paricari na ca druhi parato / sthapayisu dvijavara bahujana kuśale cyutu tatu bhavagatu marupuranilayam (13.26)

।। पुरि तुम नृपसुत ऋषिवरु यदभू छिनि तव तनुरुह कलिनृपु रुषितो । कृत त्वयि कुलक्रिय न च मनु क्षुभितो पयु तव स्रवि तद करतलचरणैः ॥ १३.२७ ॥

// puri tuma nṛpasuta ṛṣivaru yadabhū chini tava tanuruha kalinṛpu ruṣito / kṛta tvayi kulakriya na ca manu kṣubhito payu tava sravi tada karatalacaraṇaiḥ (13.27)

।। स्यमु पुन ऋषिसुत त्वयि पुरि यदभू व्रतरतु गुरुभरु गिरिवरनिलये । हत भव नृपतिन विषकृत ईषुणा कृप तव तहि नृप न च मनु क्षुभितो ॥ १३.२८ ॥

// syamu puna ṛṣisuta tvayi puri yadabhū vrataratu gurubharu girivaranilaye / hata bhava nṛpatina viṣakṛta īṣuṇā kṛpa tava tahi nṛpa na ca manu kṣubhito (13.28)

।। पुरि तुम गुणधर मृगपति यदभू गिरिनदिबहुजलि दुयमनु पुरुषो । हित भव त्वयि नरु स्थलपथि स्थपितो उपनयि तव अरि न च मनु क्षुभितो ॥ १३.२९ ॥

// puri tuma guṇadhara mṛgapati yadabhū girinadibahujali duyamanu puruṣo / hita bhava tvayi naru sthalapathi sthapito upanayi tava ari na ca manu kṣubhito (13.29)

।। पुरि तुम नरवर त्यजि सुतु यदभू मणि तव प्रपतितु जलधरि विपुले । च्यवयितु क्षपयितु त्वय महौदधिं लभि तद धनमणि दृढबल वषभी ॥ १३.३० ॥

// puri tuma naravara tyaji sutu yadabhū maṇi tava prapatitu jaladhari vipule / cyavayitu kṣapayitu tvaya mahaudadhiṃ labhi tada dhanamaṇi dṛḍhabala vaṣabhī (13.30)

।। पुरि तुम सुपुरुष ऋषिवरु यदभू द्विज तव उपगतु भव मम शरणम् । भणि ऋषि द्विजवर मम रिपुउपने त्यजि त्वय स्वकि तनु न च द्विज त्यजसे ॥ १३.३१ ॥

// puri tuma supuruṣa ṛṣivaru yadabhū dvija tava upagatu bhava mama śaraṇam / bhaṇi ṛṣi dvijavara mama ripuupane tyaji tvaya svaki tanu na ca dvija tyajase (13.31)

।। स्यमु ऋषि उपगतु पुरि द्रुमनिलये रुचि भणि तरुरुह कति इम गणये । सुविदित सुगणित यथ तहि किशला तथ तव अवितथ समगिर रचिता ॥ १३.३२ ॥

// syamu ṛṣi upagatu puri drumanilaye ruci bhaṇi taruruha kati ima gaṇaye / suvidita sugaṇita yatha tahi kiśalā tatha tava avitatha samagira racitā (13.32)

।। सुकुल सुगुणधर पुरि द्रुमि वसतो क्षयगतु न च त्यजि कृतु स्मरि पुरिमम् । मरुपति प्रमुदितु तव गुण स्मरतो श्रियकरि द्रुमवरि यथरिव पुरिमा ॥ १३.३३ ॥

// sukula suguṇadhara puri drumi vasato kṣayagatu na ca tyaji kṛtu smari purimam / marupati pramuditu tava guṇa smarato śriyakari drumavari yathariva purimā (13.33)

।। इति तव असदृश व्रततपचरणा बहुगुण गुणधर गुणपथि चरतो । त्यजि महि सनगरि अयु तव समयो लघु जगु स्थपयहि जिनगुणचरणे ॥ १३.३४ ॥

// iti tava asadṛśa vratatapacaraṇā bahuguṇa guṇadhara guṇapathi carato / tyaji mahi sanagari ayu tava samayo laghu jagu sthapayahi jinaguṇacaraṇe (13.34)

।। यद प्रमदरतना शुभवस्त्रा भूषितगात्रा वरप्रवरु तुरिया सुमनोज्ञा संप्रभणीषु । अथ दशसू दिशतो जिनतेजैर्गाथ विचित्रा इति रविषू मधुरा रुतघोषा तूर्यस्वरेभ्यः ॥ १३.३५ ॥

// yada pramadaratanā śubhavastrā bhūṣitagātrā varapravaru turiyā sumanojñā saṃprabhaṇīṣu / atha daśasū diśato jinatejairgātha vicitrā iti raviṣū madhurā rutaghoṣā tūryasvarebhyaḥ (13.35)

।। तव प्रणिधी पुरिमे बहुकल्पां लोकप्रदीपा जरमरणग्रसिते अहु लोके त्राणु भविष्ये । स्मर पुरिमप्रणिधिं नरसिंहा या ति अभूषी अयु समयो त्वमिहा द्विपदेन्द्रा निष्क्रमणाय ॥ १३.३६ ॥

// tava praṇidhī purime bahukalpāṃ lokapradīpā jaramaraṇagrasite ahu loke trāṇu bhaviṣye / smara purimapraṇidhiṃ narasiṃhā yā ti abhūṣī ayu samayo tvamihā dvipadendrā niṣkramaṇāya (13.36)

।। भवनयुते त्वमिहा बहुदानं दत्तमनेकं धनकनका रतना शुभवस्त्रा रत्नविचित्रा । करचरणा नयना प्रियपुत्रा राज्य समृद्धं त्वयि त्यजितं न च ते खिलदोषा याचनकेषु ॥ १३.३७ ॥

// bhavanayute tvamihā bahudānaṃ dattamanekaṃ dhanakanakā ratanā śubhavastrā ratnavicitrā / karacaraṇā nayanā priyaputrā rājya samṛddhaṃ tvayi tyajitaṃ na ca te khiladoṣā yācanakeṣu (13.37)

।। शिशुनृपति त्वमिहा शशिकेतो आसि सुदंष्ट्रो कृप करुणामनसो मणिचूडो चन्द्रप्रदीपः । इति प्रमुखा करिया दृढशूरो राजसुनेत्रो बहु नृपति नयुता रत दाने त्वं सविकुर्वन् ॥ १३.३८ ॥

// śiśunṛpati tvamihā śaśiketo āsi sudaṃṣṭro kṛpa karuṇāmanaso maṇicūḍo candrapradīpaḥ / iti pramukhā kariyā dṛḍhaśūro rājasunetro bahu nṛpati nayutā rata dāne tvaṃ savikurvan (13.38)

।। तव सुगता चरितो बहुकल्पां शीलचरीये मणिरत्ना विमला सदृशाभूच्छीलविशुद्धिः । त्वयि चरता चमरी यथ बालं रक्षितु शीलं कृतु त्वमिहा जगति विपुलार्थं शीलरतेना ॥ १३.३९ ॥

// tava sugatā carito bahukalpāṃ śīlacarīye maṇiratnā vimalā sadṛśābhūcchīlaviśuddhiḥ / tvayi caratā camarī yatha bālaṃ rakṣitu śīlaṃ kṛtu tvamihā jagati vipulārthaṃ śīlaratenā (13.39)

।। गजवरु त्वमिहा रिपुलुब्धे विद्धु इषूणा कृप करुणा जनिया अतिरौद्रे छादितु शोभे । परित्यजि ते रुचिरा शुभदन्ता न च त्यजि शीलं इति प्रमुखा करिया बहु तुभ्यं शीलविकुर्वी ॥ १३.४० ॥

// gajavaru tvamihā ripulubdhe viddhu iṣūṇā kṛpa karuṇā janiyā atiraudre chāditu śobhe / parityaji te rucirā śubhadantā na ca tyaji śīlaṃ iti pramukhā kariyā bahu tubhyaṃ śīlavikurvī (13.40)

।। त्वयि सहिता जगतो ऽहित अनेका दुःखसहस्रा बहुकटुकावचनं वधबन्धा क्षान्तिरतेना । परिचारित पुरिमे नर ये ते सर्वसुखेना पुन वधकास्तव तेह अभूवन् तच्च ति क्षान्तम् ॥ १३.४१ ॥

// tvayi sahitā jagato 'hita anekā duḥkhasahasrā bahukaṭukāvacanaṃ vadhabandhā kṣāntiratenā / paricārita purime nara ye te sarvasukhenā puna vadhakāstava teha abhūvan tacca ti kṣāntam (13.41)

।। गिरिप्रवरानिलये तुम नाथा ऋक्षु यदासी हिमकिरणा सलिला भयभीतं त्वं नरु गृह्य । परिचरसि विविधा फलमूलैः सर्वसुखेना लघु वधकां स तवा उपनेत्री तं च ति क्षान्तम् ॥ १३.४२ ॥

// giripravarānilaye tuma nāthā ṛkṣu yadāsī himakiraṇā salilā bhayabhītaṃ tvaṃ naru gṛhya / paricarasi vividhā phalamūlaiḥ sarvasukhenā laghu vadhakāṃ sa tavā upanetrī taṃ ca ti kṣāntam (13.42)

।। दृढु संस्थितमचलमकम्प्यं वीर्यु तवासीत् व्रततपसा विविधा गुणज्ञानं एषत बोधिम् । कृतु अबलो नमुची वशवर्ती वीयबलेना अयु समयो त्वमिहा नरसिंहा निष्क्रमणाय ॥ १३.४३ ॥

// dṛḍhu saṃsthitamacalamakampyaṃ vīryu tavāsīt vratatapasā vividhā guṇajñānaṃ eṣata bodhim / kṛtu abalo namucī vaśavartī vīyabalenā ayu samayo tvamihā narasiṃhā niṣkramaṇāya (13.43)

।। हयप्रवरू त्वमिहा पुरि आसी हेमसुवर्णो लघु गगने वज्रसे कृपजातो राक्षसिद्वीपम् । व्यसनगत मनुजां तद गृह्या क्षेमि थपेसी इति प्रमुखा करिया बहु तुभ्यं वीर्यविकुर्वा ॥ १३.४४ ॥

// hayapravarū tvamihā puri āsī hemasuvarṇo laghu gagane vajrase kṛpajāto rākṣasidvīpam / vyasanagata manujāṃ tada gṛhyā kṣemi thapesī iti pramukhā kariyā bahu tubhyaṃ vīryavikurvā (13.44)

।। दमशमथेः नियमाहतक्लेशा ध्यायिन अग्रा लघु चपलं विषयै रतिलोलं चित्तु दमित्वा । कृतु स्वगुणो त्वमिहा जगतो ऽर्थे ध्यानरतेना अयु समयो त्वमिहा वरसत्त्वा ध्यानविकुर्वा ॥ १३.४५ ॥

// damaśamatheḥ niyamāhatakleśā dhyāyina agrā laghu capalaṃ viṣayai ratilolaṃ cittu damitvā / kṛtu svaguṇo tvamihā jagato 'rthe dhyānaratenā ayu samayo tvamihā varasattvā dhyānavikurvā (13.45)

।। त्वं पुरिमे ऋषि सुस्थितु आसी ध्यानरतीये नृपरहिता मनुजा त्वमु गृह्या राज्यभिषिञ्ची । दशकुशली जनिता थपिता ते ब्रह्मपथेषु च्युत मनुजा व्रजिषू तद सर्वे ब्रह्मनिकेतम् ॥ १३.४६ ॥

// tvaṃ purime ṛṣi susthitu āsī dhyānaratīye nṛparahitā manujā tvamu gṛhyā rājyabhiṣiñcī / daśakuśalī janitā thapitā te brahmapatheṣu cyuta manujā vrajiṣū tada sarve brahmaniketam (13.46)

।। दिशिविदिशि विविधागतिज्ञाने त्वं सुविधिज्ञो परचरिता जगति रुतज्ञाने इन्द्रियज्ञाने । नयविनये विविधामतिधारे पारगतस्त्वं अयु समयो त्वमिहा नृपसूनो निष्क्रमणाय ॥ १३.४७ ॥

// diśividiśi vividhāgatijñāne tvaṃ suvidhijño paracaritā jagati rutajñāne indriyajñāne / nayavinaye vividhāmatidhāre pāragatastvaṃ ayu samayo tvamihā nṛpasūno niṣkramaṇāya (13.47)

।। त्वयि पुरिमा जनता इम दृष्ट्वा दृष्टिविपन्ना जरमरणा विविधा बहुदुःखे कृछ्रगता हि । भवविभवंकरणो ऋजुमार्गे स्वामनुबद्धा हततमस त्वमिहा कृतु लोके अर्थु महन्तो ॥ १३.४८ ॥

// tvayi purimā janatā ima dṛṣṭvā dṛṣṭivipannā jaramaraṇā vividhā bahuduḥkhe kṛchragatā hi / bhavavibhavaṃkaraṇo ṛjumārge svāmanubaddhā hatatamasa tvamihā kṛtu loke arthu mahanto (13.48)

।। इति विविधा रुचिरा गुणयुक्ता गाथ विचित्रा ततु रविषु तुरियेभी जिनतेजा चोदयि वीरम् । दुःखभरितजनते इह दृष्ट्वा मा त्वमुपेक्षा अयु समयो त्वमिहा वरबुद्धे निष्क्रमणाय ॥ १३.४९ ॥

// iti vividhā rucirā guṇayuktā gātha vicitrā tatu raviṣu turiyebhī jinatejā codayi vīram / duḥkhabharitajanate iha dṛṣṭvā mā tvamupekṣā ayu samayo tvamihā varabuddhe niṣkramaṇāya (13.49)

।। विचित्रवस्त्ररत्नहारगन्धमाल्यभूषिता प्रसन्नचित्त प्रेमजात नारियो प्रहर्षिता । प्रबोधयन्ति ये ऽग्रसत्त्व तूर्यसंप्रवादितैः जिनानुभावि एकरूप गाथ तूर्य निश्चरी ॥ १३.५० ॥

// vicitravastraratnahāragandhamālyabhūṣitā prasannacitta premajāta nāriyo praharṣitā / prabodhayanti ye 'grasattva tūryasaṃpravāditaiḥ jinānubhāvi ekarūpa gātha tūrya niścarī (13.50)

।। यस्यार्थि तुभ्य कल्प नैक त्यक्तु त्याग दुस्त्यजा सुचीर्ण शीलु क्षान्ति वीर्य ध्यान प्रज्ञ भाविता । जगद्धितार्थ सो ति कालु सांप्रतं उपस्थितो नैष्क्रम्यबुद्धि चिन्तयाशु मा विलम्ब नायक ॥ १३.५१ ॥

// yasyārthi tubhya kalpa naika tyaktu tyāga dustyajā sucīrṇa śīlu kṣānti vīrya dhyāna prajña bhāvitā / jagaddhitārtha so ti kālu sāṃprataṃ upasthito naiṣkramyabuddhi cintayāśu mā vilamba nāyaka (13.51)

।। त्युक्तु पूर्वि रत्नकोश स्वर्णरूप्यभूषणा यष्टा ति यज्ञ नैकरूप तासु तासु जातिषु । त्यक्त भार्य पुत्र धीत कायु राज्यु जीवितं बोधिहेतुरप्रमेय त्यक्तुःदुस्त्यजा त्वया ॥ १३.५२ ॥

// tyuktu pūrvi ratnakośa svarṇarūpyabhūṣaṇā yaṣṭā ti yajña naikarūpa tāsu tāsu jātiṣu / tyakta bhārya putra dhīta kāyu rājyu jīvitaṃ bodhiheturaprameya tyaktuḥdustyajā tvayā (13.52)

।। अभूषि त्वं अदीनपुण्य राज विश्रुतश्रियो निमिंधरो निमिश्च कृष्ण(बन्धु) ब्रह्मदत्त केसरी । सहस्रयज्ञ धर्मचिन्ति अर्चिमान् दृढधनु सुचिन्तितार्थ दीनसत्त्व येःति त्यक्त दुस्त्यजा ॥ १३.५३ ॥

// abhūṣi tvaṃ adīnapuṇya rāja viśrutaśriyo nimiṃdharo nimiśca kṛṣṇa(bandhu) brahmadatta kesarī / sahasrayajña dharmacinti arcimān dṛḍhadhanu sucintitārtha dīnasattva yeḥti tyakta dustyajā (13.53)

।। सुतसोम दीप्तवीर्य पुण्यरश्मि यो सो ऽभू महत्यागवन्तु स्थामवन्तु यः कृतज्ञ त्वं अभूः । राजर्षि चन्द्ररूपवन्तु शूर सत्यवर्धनो सुभाषितंगवेषि राजि असि सुमतिं च सूरतो ॥ १३.५४ ॥

// sutasoma dīptavīrya puṇyaraśmi yo so 'bhū mahatyāgavantu sthāmavantu yaḥ kṛtajña tvaṃ abhūḥ / rājarṣi candrarūpavantu śūra satyavardhano subhāṣitaṃgaveṣi rāji asi sumatiṃ ca sūrato (13.54)

।। चन्द्रप्रभो विशेषगामि रेणुभू दिशांपति प्रदानशूर काशिराजु रत्नचूड शान्तगः । एति चान्यि पार्थिवेन्द्र येभि त्यक्त दुस्त्यजा यथा ति वृष्ट त्यागवृष्टि एष धर्म वर्षही ॥ १३.५५ ॥

// candraprabho viśeṣagāmi reṇubhū diśāṃpati pradānaśūra kāśirāju ratnacūḍa śāntagaḥ / eti cānyi pārthivendra yebhi tyakta dustyajā yathā ti vṛṣṭa tyāgavṛṣṭi eṣa dharma varṣahī (13.55)

।। दृष्टा ति पूर्विं सत्त्वसार गङ्गवालुकोपमा कृता ति तेष बुद्धपूज अप्रमेयचिन्तिया । वराग्रबोधि एषमाण सत्त्वमोक्षकारणादू अयं स कालु प्राप्तु सूरु निष्क्रमा पुरोत्तमात् ॥ १३.५६ ॥

// dṛṣṭā ti pūrviṃ sattvasāra gaṅgavālukopamā kṛtā ti teṣa buddhapūja aprameyacintiyā / varāgrabodhi eṣamāṇa sattvamokṣakāraṇādū ayaṃ sa kālu prāptu sūru niṣkramā purottamāt (13.56)

।। प्रथमेन ते अमोघदर्शि शालपुष्पपूजितो विरोचनः प्रसन्नचित्त प्रेक्षितः क्षणान्तरम् । हरीतकी च एक दत्त दुन्दुभिस्वराय ते तृणोत्थ गृह्य धारिता ति दृष्ट चन्दनं गृहम् ॥ १३.५७ ॥

// prathamena te amoghadarśi śālapuṣpapūjito virocanaḥ prasannacitta prekṣitaḥ kṣaṇāntaram / harītakī ca eka datta dundubhisvarāya te tṛṇottha gṛhya dhāritā ti dṛṣṭa candanaṃ gṛham (13.57)

।। पुरप्रवेशि रेणु दृष्ट क्षिप्तु चूर्णमुष्टिका धर्मेश्वराय साधुकारु दत्तु धर्म भाषतो । नमो नमः समन्तदर्शि दृष्ट वाच भाषिता महार्चिस्कन्धि स्वर्णमाल क्षिप्त हर्षितेन ते ॥ १३.५८ ॥

// purapraveśi reṇu dṛṣṭa kṣiptu cūrṇamuṣṭikā dharmeśvarāya sādhukāru dattu dharma bhāṣato / namo namaḥ samantadarśi dṛṣṭa vāca bhāṣitā mahārciskandhi svarṇamāla kṣipta harṣitena te (13.58)

।। धर्मध्वजो दशाप्रदानि रोधु मुङ्ग मुष्टिना अशोकपुष्पि ज्ञानकेतु य्वागुपान सारथिः । रत्नशिखी च दीपदानि पद्मयोनि ओषधी सर्वाभिभूश्च मुक्तहारि पद्मदानि सागरो ॥ १३.५९ ॥

// dharmadhvajo daśāpradāni rodhu muṅga muṣṭinā aśokapuṣpi jñānaketu yvāgupāna sārathiḥ / ratnaśikhī ca dīpadāni padmayoni oṣadhī sarvābhibhūśca muktahāri padmadāni sāgaro (13.59)

।। वितानदानि पद्मगर्भि सिंहु वर्षसंस्तरे शालेन्द्रराज सर्पिदानि क्षीरत्यागि पुष्पिती । यशोदत्तु कुरुण्टपुष्पि सत्यदर्शि भोजने कायु प्रणामि ज्ञानमेरु नागदत्तु चीवरे ॥ १३.६० ॥

// vitānadāni padmagarbhi siṃhu varṣasaṃstare śālendrarāja sarpidāni kṣīratyāgi puṣpitī / yaśodattu kuruṇṭapuṣpi satyadarśi bhojane kāyu praṇāmi jñānameru nāgadattu cīvare (13.60)

।। अत्युच्चगामि चन्दनाग्रि तीक्ष्णलोहमुष्टिना महावियूह पद्मदानि रश्मिराज रत्नभिः । शाक्यमुनि च सुवर्णमुष्टि इन्द्रकेतु संस्तुतो सूर्याननो वतंसके हि स्वर्णपट्टि सूमती ॥ १३.६१ ॥

// atyuccagāmi candanāgri tīkṣṇalohamuṣṭinā mahāviyūha padmadāni raśmirāja ratnabhiḥ / śākyamuni ca suvarṇamuṣṭi indraketu saṃstuto sūryānano vataṃsake hi svarṇapaṭṭi sūmatī (13.61)

।। नागाभिभू मणिप्रदानि पुष्य दूष्यसंस्तरे भैषज्यराजु रत्नछत्रि सिंहकेतु आसने । गुणाग्रधारि रत्नजालि सर्ववादि काश्यपो गन्धाग्रि चूर्णि मुक्त अर्चिकेतु पुष्पचैत्यके ॥ १३.६२ ॥

// nāgābhibhū maṇipradāni puṣya dūṣyasaṃstare bhaiṣajyarāju ratnachatri siṃhaketu āsane / guṇāgradhāri ratnajāli sarvavādi kāśyapo gandhāgri cūrṇi mukta arciketu puṣpacaityake (13.62)

।। अक्षोभ्यराज कूटागारि माल्य लोकपूजितो तगरशिखि च राज्यत्यागि सर्वगन्धि दुर्जयो । महाप्रदीप आत्मत्यागि भूषणे पद्मोत्तरो विचित्रपुष्पि धर्मकेतु दीपकारि उत्पलैः ॥ १३.६३ ॥

// akṣobhyarāja kūṭāgāri mālya lokapūjito tagaraśikhi ca rājyatyāgi sarvagandhi durjayo / mahāpradīpa ātmatyāgi bhūṣaṇe padmottaro vicitrapuṣpi dharmaketu dīpakāri utpalaiḥ (13.63)

।। एति चान्यि सत्त्वसार ये ति पूर्व पूजिता नानारूप विचित्र पूज अन्यजन्यकुर्वता । स्मराहि ते अतीत बुद्ध ता च पूज शास्तुनां अनाथसत्त्व शोकपूर्ण मा उपेक्षि निष्क्रमा ॥ १३.६४ ॥

// eti cānyi sattvasāra ye ti pūrva pūjitā nānārūpa vicitra pūja anyajanyakurvatā / smarāhi te atīta buddha tā ca pūja śāstunāṃ anāthasattva śokapūrṇa mā upekṣi niṣkramā (13.64)

।। दीपंकरेति दृष्टमात्रि लब्ध क्षान्ति उत्तमा अभिज्ञ पञ्च अच्युता ति लब्ध आनुलोमिका । अतोत्तरेण एकमेक बुद्ध पूजचिन्तिया प्रवर्तिता असंख्यकल्प सर्वलोकधातुषू ॥ १३.६५ ॥

// dīpaṃkareti dṛṣṭamātri labdha kṣānti uttamā abhijña pañca acyutā ti labdha ānulomikā / atottareṇa ekameka buddha pūjacintiyā pravartitā asaṃkhyakalpa sarvalokadhātuṣū (13.65)

।। क्षीणा ति कल्प अप्रमेय ते च बुद्ध निर्वृता तवापि सर्व आत्मभावि ते च नाम क्व गता । क्षयान्तधर्मि सर्वि भावु नास्ति नित्यु संस्कृते अनित्य काम राज्यभोग निष्क्रमा पुरोत्तमात् ॥ १३.६६ ॥

// kṣīṇā ti kalpa aprameya te ca buddha nirvṛtā tavāpi sarva ātmabhāvi te ca nāma kva gatā / kṣayāntadharmi sarvi bhāvu nāsti nityu saṃskṛte anitya kāma rājyabhoga niṣkramā purottamāt (13.66)

।। जरा च व्याधि मृत्यु एन्ति दारुणा महाभया हुताशनो व उग्रतेज भीम कल्पसंक्षये । क्षयान्तधर्मि सर्वि भावु नास्ति नित्यु संस्कृते सुकृच्छ्र प्राप्त सत्त्व* * निष्क्रमा गुणंधरा ॥ १३.६७ ॥

// jarā ca vyādhi mṛtyu enti dāruṇā mahābhayā hutāśano va ugrateja bhīma kalpasaṃkṣaye / kṣayāntadharmi sarvi bhāvu nāsti nityu saṃskṛte sukṛcchra prāpta sattva * niṣkramā guṇaṃdharā* (13.67)

।। यद नारिगणस्तुणवेणुरवैः विविधैस्तुरियैः प्रतिबोधयिषु । सुखशयनगतं मनुजाधिपतिं तद तूर्यरवो अयु निश्चरते ॥ १३.६८ ॥

// yada nārigaṇastuṇaveṇuravaiḥ vividhaisturiyaiḥ pratibodhayiṣu / sukhaśayanagataṃ manujādhipatiṃ tada tūryaravo ayu niścarate (13.68)

।। ज्वलितं त्रिभवं जरव्याधिदुखैः मरणाग्निप्रदीप्तमनाथमिदम् । भवनि शरणे सद मूढ जगत् भ्रमती भ्रमरो यथ कुम्भगतो ॥ १३.६९ ॥

// jvalitaṃ tribhavaṃ jaravyādhidukhaiḥ maraṇāgnipradīptamanāthamidam / bhavani śaraṇe sada mūḍha jagat bhramatī bhramaro yatha kumbhagato (13.69)

।। अध्रुवं त्रिभवं शरदभ्रनिभं नटरङ्गसमा जगि रूर्मिचुती । गिरिनद्यसमं लघुशीघ्रजवं व्रजतायु जगे यथ विद्यु नभे ॥ १३.७० ॥

// adhruvaṃ tribhavaṃ śaradabhranibhaṃ naṭaraṅgasamā jagi rūrmicutī / girinadyasamaṃ laghuśīghrajavaṃ vrajatāyu jage yatha vidyu nabhe (13.70)

।। भुवि देवपुरे त्रिअपायपथे भवतृष्णअविद्यवशा जनता । परिवर्तिषु पञ्चगतिष्वबुधाः यथ कुम्भकरस्य हि चक्रभ्रमी ॥ १३.७१ ॥

// bhuvi devapure triapāyapathe bhavatṛṣṇaavidyavaśā janatā / parivartiṣu pañcagatiṣvabudhāḥ yatha kumbhakarasya hi cakrabhramī (13.71)

।। प्रियरूपवरैः सह स्निग्धरुतैः शुभगन्धरसै वरस्पर्शसुखैः । परिषिक्तमिदं कलिपाश जगत् मृगलुब्धकपाशि यथैव कपि ॥ १३.७२ ॥

// priyarūpavaraiḥ saha snigdharutaiḥ śubhagandharasai varasparśasukhaiḥ / pariṣiktamidaṃ kalipāśa jagat mṛgalubdhakapāśi yathaiva kapi (13.72)

।। सभया सरणाः सद वैरकराः बहुशोक उपद्रव कामगुणाः । असिधारसमा विषपत्रनिभा जहितार्यजनैर्यथ मीढघटाः ॥ १३.७३ ॥

// sabhayā saraṇāḥ sada vairakarāḥ bahuśoka upadrava kāmaguṇāḥ / asidhārasamā viṣapatranibhā jahitāryajanairyatha mīḍhaghaṭāḥ (13.73)

।। स्मृतिशोककरास्तमसीकरणाः भयहेतुकरा दुखमूल सदा । भवतृष्णलताय विवृद्धिकराः सभया सरणा सद कामगुणाः ॥ १३.७४ ॥

// smṛtiśokakarāstamasīkaraṇāḥ bhayahetukarā dukhamūla sadā / bhavatṛṣṇalatāya vivṛddhikarāḥ sabhayā saraṇā sada kāmaguṇāḥ (13.74)

।। यथ अग्निखदा ज्वलिता सभया तथ काम इमे विदितार्यजनः । महपङ्कसमा असिसुन्धुसमाः मधुदिग्ध इव क्षुरधार यथा ॥ १३.७५ ॥

// yatha agnikhadā jvalitā sabhayā tatha kāma ime viditāryajanaḥ / mahapaṅkasamā asisundhusamāḥ madhudigdha iva kṣuradhāra yathā (13.75)

।। यथ सर्पिसरो यथ मीढघटाः तथ काम इमे विदिता विदुषाम् । तथ शूलसमा द्विजपेशिसमाः यथ श्वान करङ्क सवैरमुखाः ॥ १३.७६ ॥

// yatha sarpisaro yatha mīḍhaghaṭāḥ tatha kāma ime viditā viduṣām / tatha śūlasamā dvijapeśisamāḥ yatha śvāna karaṅka savairamukhāḥ (13.76)

।। उदचन्द्रसमा इमि कामगुणाः प्रतिबिम्ब इव गिरिघोष यथा । प्रतिभाससमा नटरङ्गसमाः तथ स्वप्नसमा विदितार्यजनैः ॥ १३.७७ ॥

// udacandrasamā imi kāmaguṇāḥ pratibimba iva girighoṣa yathā / pratibhāsasamā naṭaraṅgasamāḥ tatha svapnasamā viditāryajanaiḥ (13.77)

।। क्षणिका वशिका इमि कामगुणाः तथ मायमरीचिसमा अलिकाः । उदबुद्बुदफेनसमा वितथा परिकल्पसमुछित बुद्ध बुधैः ॥ १३.७८ ॥

// kṣaṇikā vaśikā imi kāmaguṇāḥ tatha māyamarīcisamā alikāḥ / udabudbudaphenasamā vitathā parikalpasamuchita buddha budhaiḥ (13.78)

।। प्रथमे वयसे वररूपधरः प्रिय इष्ट मतो इय बालचरी । जरव्याधिदुखै हततेजवपुं विजहन्ति मृगा इव शुष्कनदीम् ॥ १३.७९ ॥

// prathame vayase vararūpadharaḥ priya iṣṭa mato iya bālacarī / jaravyādhidukhai hatatejavapuṃ vijahanti mṛgā iva śuṣkanadīm (13.79)

।। धनधान्यवरो बहुद्रव्यबली प्रिय इष्ट मतो इय बालचरी । परिहीनधनं पुन कृच्छ्रगतं विजहन्ति नरा इव शून्यटवीम् ॥ १३.८० ॥

// dhanadhānyavaro bahudravyabalī priya iṣṭa mato iya bālacarī / parihīnadhanaṃ puna kṛcchragataṃ vijahanti narā iva śūnyaṭavīm (13.80)

।। यथ पुष्पद्रुमो सफलेव द्रुमो नरु दानरतस्तथ प्रीतिकरो । धनहीन जरार्तितु याचनको भवते तद अप्रियु गृध्रसमः ॥ १३.८१ ॥

// yatha puṣpadrumo saphaleva drumo naru dānaratastatha prītikaro / dhanahīna jarārtitu yācanako bhavate tada apriyu gṛdhrasamaḥ (13.81)

।। प्रभु द्रव्यबली वररूपधरः प्रियसंगमनेन्द्रियप्रीतिकरो । जरव्याधिदुखार्दितु क्षीणधनो भवते तद अप्रियु मृत्युसमः ॥ १३.८२ ॥

// prabhu dravyabalī vararūpadharaḥ priyasaṃgamanendriyaprītikaro / jaravyādhidukhārditu kṣīṇadhano bhavate tada apriyu mṛtyusamaḥ (13.82)

।। जरया जरितः समतीतवयो द्रुम विद्युहतेव यथा भवति । जरजीर्ण अगारु यथा सभयो जरनिःसरणं लघु ब्रूहि मुने ॥ १३.८३ ॥

// jarayā jaritaḥ samatītavayo druma vidyuhateva yathā bhavati / jarajīrṇa agāru yathā sabhayo jaraniḥsaraṇaṃ laghu brūhi mune (13.83)

।। जर शोषयते नरनारिगणं यथ मालुलता घनशालवनम् । जर वीर्यपराक्रमवेगहरी जर पङ्कनिमग्न यथा पुरुषो ॥ १३.८४ ॥

// jara śoṣayate naranārigaṇaṃ yatha mālulatā ghanaśālavanam / jara vīryaparākramavegaharī jara paṅkanimagna yathā puruṣo (13.84)

।। जर रूपसुरूपविरूपकरी जर तेजहरी बलस्थामहरी । सद सौख्यहरी परिभावकरी जर मृत्युकरी जर ओजहरी ॥ १३.८५ ॥

// jara rūpasurūpavirūpakarī jara tejaharī balasthāmaharī / sada saukhyaharī paribhāvakarī jara mṛtyukarī jara ojaharī (13.85)

।। बहुरोगशतै घनव्याधिदुखैः उपसृष्ट जगज्ज्वलतेव मृगाः । जरव्याधिगतं प्रसमीक्ष्व जगत् दुखनिःसरणं लघु देशयही ॥ १३.८६ ॥

// bahurogaśatai ghanavyādhidukhaiḥ upasṛṣṭa jagajjvalateva mṛgāḥ / jaravyādhigataṃ prasamīkṣva jagat dukhaniḥsaraṇaṃ laghu deśayahī (13.86)

।। शिशिरे हि यथा हिमधातु महान् तृणगुल्मवनौषधिओजहरो । तथ ओजहरो अहु व्याधिजरो परिहीयति इन्द्रिय रूप बलम् ॥ १३.८७ ॥

// śiśire hi yathā himadhātu mahān tṛṇagulmavanauṣadhiojaharo / tatha ojaharo ahu vyādhijaro parihīyati indriya rūpa balam (13.87)

।। धनधान्यमहार्थक्षयान्तकरो परितापकरः सहव्याधिजरो । प्रतिघातकरः प्रियु द्वेषकरः परिदाहकरो यथ सूर्य नभे ॥ १३.८८ ॥

// dhanadhānyamahārthakṣayāntakaro paritāpakaraḥ sahavyādhijaro / pratighātakaraḥ priyu dveṣakaraḥ paridāhakaro yatha sūrya nabhe (13.88)

।। मरणं चवनं चुति कालक्रिया प्रियद्रव्यजनेन वियोगु सदा । अपुनागमनं च असंगमनं द्रुमपत्रफला नदिस्रोत यथा ॥ १३.८९ ॥

// maraṇaṃ cavanaṃ cuti kālakriyā priyadravyajanena viyogu sadā / apunāgamanaṃ ca asaṃgamanaṃ drumapatraphalā nadisrota yathā (13.89)

।। मरणं वशितामवशीकुरुते मरणं हरते नदि दारु यथा । असहायु नरो व्रजते ऽद्वितियो स्वककर्मफलानुगतो विवशः ॥ १३.९० ॥

// maraṇaṃ vaśitāmavaśīkurute maraṇaṃ harate nadi dāru yathā / asahāyu naro vrajate 'dvitiyo svakakarmaphalānugato vivaśaḥ (13.90)

।। मरणो ग्रसते बहुप्राणिशतं मकरेव जला हरि भूतगणम् । गरुडो उरगं मृगराजु गजं ज्वलनेव तृणोषधिभूतगणम् ॥ १३.९१ ॥

// maraṇo grasate bahuprāṇiśataṃ makareva jalā hari bhūtagaṇam / garuḍo uragaṃ mṛgarāju gajaṃ jvalaneva tṛṇoṣadhibhūtagaṇam (13.91)

।। इम ईदृशकै बहुदोषशतैः जगु मोचयितुं कृत या प्रणिधि । स्मर तां पुरिमां प्रणिधानचरीं अयु कालु तवा अभिनिष्क्रमितुम् ॥ १३.९२ ॥

// ima īdṛśakai bahudoṣaśataiḥ jagu mocayituṃ kṛta yā praṇidhi / smara tāṃ purimāṃ praṇidhānacarīṃ ayu kālu tavā abhiniṣkramitum (13.92)

।। यद नारिगणः प्रहर्षितो बोधयती तुरियैर्महामुनिम् । तद गाथ विचित्र निश्चरी तूर्यशब्दात् सुगतानुभावतः ॥ १३.९३ ॥

// yada nārigaṇaḥ praharṣito bodhayatī turiyairmahāmunim / tada gātha vicitra niścarī tūryaśabdāt sugatānubhāvataḥ (13.93)

।। लघु तद्भञ्जति सर्वसंस्कृतं अचिरस्थायि नभेव विद्यतः । अयु कालु तवा उपस्थितः समयो निष्क्रमणाय सुव्रत ॥ १३.९४ ॥

// laghu tadbhañjati sarvasaṃskṛtaṃ acirasthāyi nabheva vidyataḥ / ayu kālu tavā upasthitaḥ samayo niṣkramaṇāya suvrata (13.94)

।। संस्कार अनित्य अध्रुवाः आमकुम्भोपम भेदनात्मकाः । परकेरक याचितोपमाः पांशुनगरोपम तावकालिकाः ॥ १३.९५ ॥

// saṃskāra anitya adhruvāḥ āmakumbhopama bhedanātmakāḥ / parakeraka yācitopamāḥ pāṃśunagaropama tāvakālikāḥ (13.95)

।। संस्कार प्रलोपधर्मिमे वर्षकालि चलितं च लेपनम् । नदिकूल इवा सवालुकं प्रत्ययाधीन स्वभावदुर्बलाः ॥ १३.९६ ॥

// saṃskāra pralopadharmime varṣakāli calitaṃ ca lepanam / nadikūla ivā savālukaṃ pratyayādhīna svabhāvadurbalāḥ (13.96)

।। संस्कार प्रदीपअचिवत् क्षिप्रौत्पत्तिनिरोधधर्मिकाः । अनवस्थित मारुतोपमाः फेनपिण्डवे असार दुर्बलाः ॥ १३.९७ ॥

// saṃskāra pradīpaacivat kṣiprautpattinirodhadharmikāḥ / anavasthita mārutopamāḥ phenapiṇḍave asāra durbalāḥ (13.97)

।। संस्कार निरीह शून्यकाः कदलीस्कन्धसमा निरीक्षतः । मायोपम चित्तमोहना बालौल्लापन उक्त मुष्टिवत् ॥ १३.९८ ॥

// saṃskāra nirīha śūnyakāḥ kadalīskandhasamā nirīkṣataḥ / māyopama cittamohanā bālaullāpana ukta muṣṭivat (13.98)

।। हेतूभि च प्रत्ययेभि चा सर्वसंस्कारगतं प्रवर्तते । अन्योन्य प्रतीत्य हेतुतः तदिदं बालजनो न बुध्यते ॥ १३.९९ ॥

// hetūbhi ca pratyayebhi cā sarvasaṃskāragataṃ pravartate / anyonya pratītya hetutaḥ tadidaṃ bālajano na budhyate (13.99)

।। यथ मुञ्ज प्रतीत्य बल्वजं रज्जु व्यायामबलेन वर्तिता । घटियन्त्र सचक्र वर्तते एष एकैकश नास्ति वर्तना ॥ १३.१०० ॥

// yatha muñja pratītya balvajaṃ rajju vyāyāmabalena vartitā / ghaṭiyantra sacakra vartate eṣa ekaikaśa nāsti vartanā (13.100)

।। तथ सर्वभवाङ्गवर्तिनी अन्यमन्योपचयेन निश्रिता । एकैकश तेषु वर्तिनी पूर्वपरान्तत नोपलभ्यते ॥ १३.१०१ ॥

// tatha sarvabhavāṅgavartinī anyamanyopacayena niśritā / ekaikaśa teṣu vartinī pūrvaparāntata nopalabhyate (13.101)

।। बीजस्य सतो यथाङ्कुरो न च यो बीज स चैव अङ्कुरो । न च ततो न चैव तत् एवमनुच्छेद अशाश्वत धर्मता ॥ १३.१०२ ॥

// bījasya sato yathāṅkuro na ca yo bīja sa caiva aṅkuro / na ca tato na caiva tat evamanuccheda aśāśvata dharmatā (13.102)

।। संस्कार अविद्यप्रत्ययाः ते संस्कारे न सन्ति तत्त्वतः । संस्कार अविद्य चैव हि शून्य एके प्रकृतीनिरीहकाः ॥ १३.१०३ ॥

// saṃskāra avidyapratyayāḥ te saṃskāre na santi tattvataḥ / saṃskāra avidya caiva hi śūnya eke prakṛtīnirīhakāḥ (13.103)

।। मुद्रात्प्रतिमुद्र दृश्यते मुद्रसंक्रान्ति न चोपलभ्यते । न च तत्र न चैव शाश्वतो एव संस्कारानुच्छेदशाश्वताः ॥ १३.१०४ ॥

// mudrātpratimudra dṛśyate mudrasaṃkrānti na copalabhyate / na ca tatra na caiva śāśvato eva saṃskārānucchedaśāśvatāḥ (13.104)

।। चक्षुश्च प्रतीत्य रूपतः चक्षुविज्ञानमिहोपजायते । न च चक्षुषि रूप निश्रित रूपसंक्रान्ति न चैव चक्षुषि ॥ १३.१०५ ॥

// cakṣuśca pratītya rūpataḥ cakṣuvijñānamihopajāyate / na ca cakṣuṣi rūpa niśrita rūpasaṃkrānti na caiva cakṣuṣi (13.105)

।। नैरात्म्यशुभाश्च धर्मिमे पुनरात्मेति शुभाश्च कल्पिताः । विपरीतमसद्विकल्पितं चक्षुविज्ञान ततोपजायते ॥ १३.१०६ ॥

// nairātmyaśubhāśca dharmime punarātmeti śubhāśca kalpitāḥ / viparītamasadvikalpitaṃ cakṣuvijñāna tatopajāyate (13.106)

।। विज्ञाननिरोधसंभवं विज्ञानोत्पादव्ययं विपश्यति । अकहिं च गतं अनागतं शून्य मायोपम योगि पश्यति ॥ १३.१०७ ॥

// vijñānanirodhasaṃbhavaṃ vijñānotpādavyayaṃ vipaśyati / akahiṃ ca gataṃ anāgataṃ śūnya māyopama yogi paśyati (13.107)

।। अरणिं यथ चोत्तरारणिं हस्तव्यायाम त्रयेभि संगति । इति प्रत्ययतो ऽग्नि जायते जातु कृतार्थु लघु निरुध्यते ॥ १३.१०८ ॥

// araṇiṃ yatha cottarāraṇiṃ hastavyāyāma trayebhi saṃgati / iti pratyayato 'gni jāyate jātu kṛtārthu laghu nirudhyate (13.108)

।। अथ पण्डितु कश्चि मार्गते कुतयं आगतु कुत्र याति वा । विदिशो दिशि सर्वि मार्गतो नागति नास्य गतिश्च लभ्यते ॥ १३.१०९ ॥

// atha paṇḍitu kaści mārgate kutayaṃ āgatu kutra yāti vā / vidiśo diśi sarvi mārgato nāgati nāsya gatiśca labhyate (13.109)

।। स्कन्धधात्वायतनानि धातवः तृष्ण अविद्या इति कर्मप्रत्यया । सामग्रि तु सत्त्वसूचना स च परमार्थतु नोपलभ्यते ॥ १३.११० ॥

// skandhadhātvāyatanāni dhātavaḥ tṛṣṇa avidyā iti karmapratyayā / sāmagri tu sattvasūcanā sa ca paramārthatu nopalabhyate (13.110)

।। कण्ठोष्ठ प्रतीत्य तालुकं जिह्वापरिवर्ति अक्षरा । न च कण्ठगता न तालुके अक्षरैकैक तु नोपलभ्यते ॥ १३.१११ ॥

// kaṇṭhoṣṭha pratītya tālukaṃ jihvāparivarti akṣarā / na ca kaṇṭhagatā na tāluke akṣaraikaika tu nopalabhyate (13.111)

।। सामग्रि प्रतीत्यतश्च सा वाचमनबुद्धिवशेन निश्चरी । मन वाच अदृश्यरूपिणी बाह्यतो ऽभ्यन्तर नोपलभ्यते ॥ १३.११२ ॥

// sāmagri pratītyataśca sā vācamanabuddhivaśena niścarī / mana vāca adṛśyarūpiṇī bāhyato 'bhyantara nopalabhyate (13.112)

।। उत्पादव्ययं विपश्यतो वाच रुतघोषस्वरस्य पण्डितः । क्षणिकां वशिकां तदा दृशी सर्वा वाच प्रतिश्रुतकोपमाम् ॥ १३.११३ ॥

// utpādavyayaṃ vipaśyato vāca rutaghoṣasvarasya paṇḍitaḥ / kṣaṇikāṃ vaśikāṃ tadā dṛśī sarvā vāca pratiśrutakopamām (13.113)

।। यथ तन्त्रि प्रतीत्य दारू च हस्तव्यायाम त्रयेभि संगति । तुणवीणसुघोषकादिभिः शब्दो निश्चरते तदुद्भवः ॥ १३.११४ ॥

// yatha tantri pratītya dārū ca hastavyāyāma trayebhi saṃgati / tuṇavīṇasughoṣakādibhiḥ śabdo niścarate tadudbhavaḥ (13.114)

।। अथ पण्डितु कश्चि मार्गते कुतयं आगतु कुत्र याति वा । विदिशो दिशि सर्वि मार्गतः शब्दगमनागमनं न लभ्यते ॥ १३.११५ ॥

// atha paṇḍitu kaści mārgate kutayaṃ āgatu kutra yāti vā / vidiśo diśi sarvi mārgataḥ śabdagamanāgamanaṃ na labhyate (13.115)

।। तथ हेतुभि प्रत्ययेभि च सर्वसंस्कारगतं प्रवर्तते । योगी पुन भूतदशनात् शून्य संस्कार निरीह पश्यति ॥ १३.११६ ॥

// tatha hetubhi pratyayebhi ca sarvasaṃskāragataṃ pravartate / yogī puna bhūtadaśanāt śūnya saṃskāra nirīha paśyati (13.116)

।। स्कन्धायतनानि धातवः शून्य अध्यात्मिक शून्य बाह्यकाः । सत्त्वात्मविविक्तमनालया धर्माकाशस्वभावलक्षणाः ॥ १३.११७ ॥

// skandhāyatanāni dhātavaḥ śūnya adhyātmika śūnya bāhyakāḥ / sattvātmaviviktamanālayā dharmākāśasvabhāvalakṣaṇāḥ (13.117)

।। इय ईदृश धर्मलक्षणा बुद्ध दीपंकर दर्शने त्वया । अनुबुद्ध स्वयं यथात्मना तथ बोधेहि सदेवमानुषां ॥ १३.११८ ॥

// iya īdṛśa dharmalakṣaṇā buddha dīpaṃkara darśane tvayā / anubuddha svayaṃ yathātmanā tatha bodhehi sadevamānuṣāṃ (13.118)

।। विपरीतअभूतकल्पितैः रागदोषैः परिदह्यते जगत् । कृपमेघसमाम्बुशीतलां मुञ्च धाराममृतस्य नायका ॥ १३.११९ ॥

// viparītaabhūtakalpitaiḥ rāgadoṣaiḥ paridahyate jagat / kṛpameghasamāmbuśītalāṃ muñca dhārāmamṛtasya nāyakā (13.119)

।। त्वयि यस्य कृतेन पण्डिता दत्तु दानं बहुकल्पकोटिषु । संप्राप्य हि बोधिमुत्तमां आर्यधनसंग्रह करिष्य प्राणिनाम् ॥ १३.१२० ॥

// tvayi yasya kṛtena paṇḍitā dattu dānaṃ bahukalpakoṭiṣu / saṃprāpya hi bodhimuttamāṃ āryadhanasaṃgraha kariṣya prāṇinām (13.120)

।। तां पूर्वचरीमनुस्मरा नार्य धनहीन दरिद्र दुःखिताम् । मा उपेक्षहि सत्त्वसारथे आर्यधनसंग्रहि तेषु कुर्वहि ॥ १३.१२१ ॥

// tāṃ pūrvacarīmanusmarā nārya dhanahīna daridra duḥkhitām / mā upekṣahi sattvasārathe āryadhanasaṃgrahi teṣu kurvahi (13.121)

।। त्वयि शील सदा सुरक्षितं पिथनार्थाय अपायभूमिनाम् । स्वर्गामृतद्वारमुत्तमां दर्शयिष्ये बहुसत्त्वकोटिनाम् ॥ १३.१२२ ॥

// tvayi śīla sadā surakṣitaṃ pithanārthāya apāyabhūminām / svargāmṛtadvāramuttamāṃ darśayiṣye bahusattvakoṭinām (13.122)

।। तां पूर्वचरीमनुस्मरा बद्ध्वा द्वार निरयाय भूमिनाम् । स्वर्गामृतद्वार मुञ्चही ऋद्ध्यहि शीलवतो विचिन्तितम् ॥ १३.१२३ ॥

// tāṃ pūrvacarīmanusmarā baddhvā dvāra nirayāya bhūminām / svargāmṛtadvāra muñcahī ṛddhyahi śīlavato vicintitam (13.123)

।। त्वयि क्षान्ति सदा सुरक्षिता प्रतिघक्रोधशमार्थ देहिनाम् । भावार्णव सत्त्व तारिया स्थापयिष्ये शिवि क्षेमि निर्ज्वले ॥ १३.१२४ ॥

// tvayi kṣānti sadā surakṣitā pratighakrodhaśamārtha dehinām / bhāvārṇava sattva tāriyā sthāpayiṣye śivi kṣemi nirjvale (13.124)

।। तां पूर्वचरीमनुस्मरा वैरव्यापादविहिंसआकुलाम् । मा उपेक्ष विहिंसचारिणः क्षान्तिभूमीय स्थपे इमं जगत् ॥ १३.१२५ ॥

// tāṃ pūrvacarīmanusmarā vairavyāpādavihiṃsaākulām / mā upekṣa vihiṃsacāriṇaḥ kṣāntibhūmīya sthape imaṃ jagat (13.125)

।। त्वयि वीर्य यदर्थ सेवितं धर्मनावं समुदानयित्वना । उत्तार्य जगद्भवार्णवात् थपयिष्ये शिवि क्षेमि निर्ज्वले ॥ १३.१२६ ॥

// tvayi vīrya yadartha sevitaṃ dharmanāvaṃ samudānayitvanā / uttārya jagadbhavārṇavāt thapayiṣye śivi kṣemi nirjvale (13.126)

।। तां पूर्वचरीमनुस्मरा चतुरोघैरिव मुह्यते जगत् ।। लघु वीर्यबलं पराक्रमा सत्त्व संतारयही अनायकां ॥ १३.१२७ ॥

// tāṃ pūrvacarīmanusmarā caturoghairiva muhyate jagat // laghu vīryabalaṃ parākramā sattva saṃtārayahī anāyakāṃ (13.127)

।। त्वय ध्यानकिलेशध्येषणा भाविता यस्य कृतेन सूरता । भ्रान्तेन्द्रिय प्राकृतेन्द्रियां क्वपि चित्तार्यपथे स्थपेष्यहम् ॥ १३.१२८ ॥

// tvaya dhyānakileśadhyeṣaṇā bhāvitā yasya kṛtena sūratā / bhrāntendriya prākṛtendriyāṃ kvapi cittāryapathe sthapeṣyaham (13.128)

।। तां पूर्वचरीमनुस्मरा क्लेशजालैरिहमाकुलं जगत् । मा उपेक्षहि क्लेशुपद्रुतां ध्यानैकाग्रि स्थपेहिमां प्रजाम् ॥ १३.१२९ ॥

// tāṃ pūrvacarīmanusmarā kleśajālairihamākulaṃ jagat / mā upekṣahi kleśupadrutāṃ dhyānaikāgri sthapehimāṃ prajām (13.129)

।। त्वयि प्रज्ञ पुरा सुभाविता मोहविद्यान्धतमोवृते जगे । बहुधर्मशताभिलोकने दास्ये चक्षुषि तत्त्वदर्शनम् ॥ १३.१३० ॥

// tvayi prajña purā subhāvitā mohavidyāndhatamovṛte jage / bahudharmaśatābhilokane dāsye cakṣuṣi tattvadarśanam (13.130)

।। तां पूर्वचरीमनुस्मरा मोहविद्यान्धतमोवृते जगे । ददही वरप्रज्ञ सुप्रभा धर्मचक्षुं विमलं निरञ्जनम् ॥ १३.१३१ ॥

// tāṃ pūrvacarīmanusmarā mohavidyāndhatamovṛte jage / dadahī varaprajña suprabhā dharmacakṣuṃ vimalaṃ nirañjanam (13.131)

।। इयमीदृश गाथ निश्चरी तूर्यसंगीतिरवातु नारिणाम् । यं श्रुत्व मिद्धं विवर्जिया चित्तु प्रेषेति वराग्रबोधये ॥ १३.१३२ ॥

// iyamīdṛśa gātha niścarī tūryasaṃgītiravātu nāriṇām / yaṃ śrutva middhaṃ vivarjiyā cittu preṣeti varāgrabodhaye (13.132)

।। इति ।। इति हि भिक्षवो ऽन्तःपुरमध्यगतो बोधिसत्त्वो ऽविरहितो ऽभूद्धर्मश्रवणेन, अविरहितो ऽभूद्धर्ममनसिकारेण । तकस्माद्धेतोः? तथा हि भिक्षवो बोधिसत्त्वो दीर्घरात्रं सगौरवो ऽभूत् । धर्मेषु धर्मभाणकेषु चाध्याशयेन धर्मार्थिको धर्मकामो धर्मरतिरतो ऽभूत् । धर्मपर्येष्ट्यतृप्तो यथाश्रुतधर्मसंप्रकाशकः, अनुत्तरो महाधर्मदानपतिः, निरामिषधर्मदेशको धर्मदानेनामत्सरः, आचार्यमुष्टिविगतो धर्मानुधर्मप्रतिपन्नो धर्मप्रतिपत्तिशूरः, धर्मलयनो धर्मत्राणो धर्मशरणो धर्मप्रतिशरणो धर्मपरायणः धर्मनिध्याप्तिः क्षान्तिनिर्यातः प्रज्ञापारमिताचरित उपायकौशल्यगतिं गतः ।। तत्र भिक्षवो बोधिसत्त्वो महोपायकौशल्यविक्रीडितेन सर्वान्तःपुरस्य यथाधिमुक्त्या ईर्यापथमुपदर्श्य, पौर्विकाणां च बोधिसत्त्वानां लोकविषयसमतिक्रान्तानां लोकानुवर्तनक्रियाधर्मतामनुवर्त्य, दीर्घरात्रं सुविदितकामदोषः सत्त्वपरिपाकवशादकामात्कामोपभोगं संदर्श्य, अपरिमितकुशलमूलोपचयपुण्यसंभारबलविशेषणासदृशीं लोकाधिपतेयतां संदर्श्य, देवमनुष्यातिक्रान्तं सारोदारविविधविचित्ररूपशब्दगन्धरसस्पर्शपरमरतिरमणीयं कामरतिरसौख्यमुपदर्श्य, सर्वकामरतिस्वविषयेष्वपर्यन्तत्वात् स्वचित्तवशवर्तितां संदर्श्य, पूर्वप्रणिधानबलसहायकुशलमूलोपचितान् सत्त्वान् समानसंवासतया परिपाच्य, सर्वलोकसंक्लेशमलासंक्लिष्टचित्ततयान्तःपुरमध्यगतो यथाभिनिमन्त्रितस्य सत्त्वधातोः परिपाककालमवेक्षमाणो भूयस्या मात्रया बोधिसत्त्वस्तस्मिन् समये पूर्वप्रतिज्ञामनुस्मरति स्म, बुद्धधर्मांश्चामुखीकरोति स्म, प्रणिधानबलं चाभिनिर्हरति स्म । सत्त्वेषु च महाकरुणामवक्रामति स्म । सत्त्वप्रमोक्षं च चिन्तयति स्म । सर्वसंपदो विपत्तिपर्यवसाना इति प्रत्यवेक्षते स्म । अनेकोपद्रवभयबहुलं च संसारमुपपरीक्षते (वैद्य १३१) स्म । मारकलिपाशांश्च संछिनत्ति स्म । संसारप्रबन्धाच्चात्मानमुच्चारयति स्म । निर्वाणे च चित्तं संप्रेषयति स्म ।। तत्र भिक्षवो बोधिसत्त्वः पूर्वान्तत एव सुविदितसंसारदोषः संस्कृतेनाध्याशयेनानर्थिकः सर्वोपादानपरिग्रहैरनर्थिको बुद्धधर्मनिर्वाणाभिमुखः संसारपराङ्मुखस्तथागतगोचराभिरतः मारविषयगोचरासंसृष्टः आदीप्तभवदोषदर्शी त्रैधातुकान्निःशरणाभिप्रायः संसारदोषादीनवनिःसरणकुशलः प्रव्रज्याभिलाषी निष्क्रमणाभिप्रायो विवेकनिम्नो विवेकप्रवणो विवेकप्राग्भारः आरण्यप्रारण्याभिमुखः प्रविवेकप्रशमाभिकाङ्क्षी आत्मपरहितप्रतिपन्नः अनुत्तरप्रतिपत्तिशूरो लोकस्यार्थकामो हितकामः सुखकामो योगक्षेमकामो लोकानुकम्पको हितैषी मैत्रीविहारी महाकारुणिकः संग्रहवस्तुकुशलः सततसमितमपरिखिन्नमानसः सत्त्वपरिपाकविनयकुशलः सर्वसत्त्वेष्वेकपुत्रकप्रेमानुगतमनसिकारः सर्ववस्तुनिरपेक्षपरित्यागी दानसंविभागरतः प्रयुक्तत्यागः प्रयतपाणिः त्यागशूरो यष्टयज्ञः सुसमृद्धपुण्यः सुसंगृहीतपुण्यः परिष्कारविगतमलामात्सर्यसुनिगृहीतचित्तो ऽनुत्तरो महादानपतिर्दत्त्वा च विपाकाप्रतिकाङ्क्षी प्रदानशूरः इच्छामहेच्छालोभद्वेषमदमानमोहमात्सर्यप्रमुखसर्वारिक्लेशगणप्रत्यर्थिकनिग्रहायाभ्युत्थितः सर्वज्ञताचित्तोत्पादप्रबन्धाच्चलितः महात्यागचित्तसंनाहसुसंनद्धः लोकानुकम्पको हितैषीव वर्मितकवचितवीर्यः सत्त्वप्रमोक्षालम्बनमहाकरुणाबलविक्रमपराक्रमः अवैवर्तिकसर्वसत्त्वसमचित्तत्यागप्रहरणो यथाभिप्रायसत्त्वाशयसंतोषणो बोधिभाजनीभूतः कालाक्षुण्णधर्मवेधी बोधिपरिणामप्रणिधिः अनवनामितध्वजस्त्रिमण्डलपरिशोधनदानपरित्यागी ज्ञानवरवज्रदृढप्रहरणः सुनिगृहीतक्लेशप्रत्यर्थिकः शीलगुणचारित्रप्रतिपन्नः स्वारक्षितकायवाङ्भनस्कर्मान्तो ऽणुमात्रावद्यभयदर्शी सुपरिशुद्धशीलः अमलविमलनिर्मलचित्तः सर्वदुरुक्तदुरागतवचनपथाक्रोशपरिभाषणकुत्सनताडनतर्जनवधबन्धनावरोधनपरिक्लेशालुडितचित्तो ऽक्षुभितचित्तः क्षान्तिसौरभ्यसंपन्नः अक्षतो ऽनुपहतो ऽव्यापन्नचित्तः सर्वसत्त्वहितार्थायोत्तप्तवीर्यारम्भी दृढसमादानसर्वकुशलमूलधर्मसमुदानयनाप्रत्युदावर्त्यस्मृतिमान् सुसंप्रज्ञासुसमाहितो ऽविक्षिप्तचित्तो ध्यानैकाग्रमनसिकारो धर्मप्रविचयकुशलो लब्धालोको विगततमोन्धकारः अनित्यदुःखात्माशुभाकारपरिभावितचेताः स्मृत्युपस्थानसम्यक्प्रहाणऋद्धिपादेन्द्रियबलबोध्यङ्गमार्गार्य सत्यसर्वबोधिपक्षधर्मसुपरिकर्मकृतमनसिकारः शमथविपश्यनासुपर्यवदातबुद्धिः प्रतीत्यसमुत्पादसत्यदर्शी सत्यानुबोधादपरप्रत्ययस्त्रिविमोक्षसुखविक्रीडितो मायामरीचिस्वप्नोदकचन्द्रप्रतिश्रुत्काप्रतिभासोपमसर्वधर्मनयावतीर्णः ।। इति हि भिक्षवो बोधिसत्त्वस्यैवं भवति प्रतिकृतिः - एवं धर्मविहारी एवं गुणमाहात्म्यविहारी एवं सत्त्वार्थाभियुक्तविहारी अभूत् । भूयस्या मात्रया आभिर्दशदिग्बुद्धाधिष्ठानतूर्यसंगीतिविनिःसृताभिर्गाथाभिः संचोदितः स तस्यां वेलायां पूर्वेषां च बोधिसत्त्वानां चरमभवोपगतानामन्तःपुरपरिपाचितानि (वैद्य १३२) चत्वारि धर्ममुखान्यामुखीकरोति स्म । कतमानि चत्वारि? यदिदं दानं प्रियवचनमर्थक्रियां समानार्थतां च । चतुःसंग्रहवस्तुप्रयोगनिर्हारविशुद्धिं च नाम धर्ममुखमामुखीकरोति स्म । त्रिरत्नवंशसाधारणाभिप्रायो विप्रणाशसर्वज्ञताचित्तप्रणिधानबलाधानावैवर्त्यविषयं च नाम धर्ममुखमामुखीकरोति स्म । सर्वसत्त्वापरित्यागाध्याशयमहाकरुणावतारतां च नाम धर्ममुखमामुखीकरोति स्म । सर्वबोधिपक्षधर्मपदे प्रभेदार्थाभिनिश्चयज्ञानसंसारबलविशेषसमुदानयमहाव्यूहं च नाम धर्ममुखमामुखीकरोति स्म । इमानि चत्वारि धर्ममुखान्यामुखीकृत्य बोधिसत्त्वः सर्वस्यान्तःपुरस्य परिपाचनार्थं तस्यां वेलायां तथारूपमृद्ध्यभिसंस्कारमभिसंस्करोति स्म, यथारूपेण ऋद्ध्यभिसंस्कारेणाभिसंस्कृतेन तेभ्यः संगीतिरुतेभ्यो बोधिसत्त्वानुभावेनेमान्येवंरूपाणि धर्ममुखशतसहस्राणि निश्चरन्ति स्म । तद्यथा - उदारछन्देन च आशयेन अध्याशयेना करुणाय प्राणिषु । उत्पद्यते चित्तु वराग्रबोधये शब्दे च रूपस्तुरियेभि निश्चरी ॥ १३.१३३ ॥

// iti // iti hi bhikṣavo 'ntaḥpuramadhyagato bodhisattvo 'virahito 'bhūddharmaśravaṇena, avirahito 'bhūddharmamanasikāreṇa / takasmāddhetoḥ? tathā hi bhikṣavo bodhisattvo dīrgharātraṃ sagauravo 'bhūt / dharmeṣu dharmabhāṇakeṣu cādhyāśayena dharmārthiko dharmakāmo dharmaratirato 'bhūt / dharmaparyeṣṭyatṛpto yathāśrutadharmasaṃprakāśakaḥ, anuttaro mahādharmadānapatiḥ, nirāmiṣadharmadeśako dharmadānenāmatsaraḥ, ācāryamuṣṭivigato dharmānudharmapratipanno dharmapratipattiśūraḥ, dharmalayano dharmatrāṇo dharmaśaraṇo dharmapratiśaraṇo dharmaparāyaṇaḥ dharmanidhyāptiḥ kṣāntiniryātaḥ prajñāpāramitācarita upāyakauśalyagatiṃ gataḥ // tatra bhikṣavo bodhisattvo mahopāyakauśalyavikrīḍitena sarvāntaḥpurasya yathādhimuktyā īryāpathamupadarśya, paurvikāṇāṃ ca bodhisattvānāṃ lokaviṣayasamatikrāntānāṃ lokānuvartanakriyādharmatāmanuvartya, dīrgharātraṃ suviditakāmadoṣaḥ sattvaparipākavaśādakāmātkāmopabhogaṃ saṃdarśya, aparimitakuśalamūlopacayapuṇyasaṃbhārabalaviśeṣaṇāsadṛśīṃ lokādhipateyatāṃ saṃdarśya, devamanuṣyātikrāntaṃ sārodāravividhavicitrarūpaśabdagandharasasparśaparamaratiramaṇīyaṃ kāmaratirasaukhyamupadarśya, sarvakāmaratisvaviṣayeṣvaparyantatvāt svacittavaśavartitāṃ saṃdarśya, pūrvapraṇidhānabalasahāyakuśalamūlopacitān sattvān samānasaṃvāsatayā paripācya, sarvalokasaṃkleśamalāsaṃkliṣṭacittatayāntaḥpuramadhyagato yathābhinimantritasya sattvadhātoḥ paripākakālamavekṣamāṇo bhūyasyā mātrayā bodhisattvastasmin samaye pūrvapratijñāmanusmarati sma, buddhadharmāṃścāmukhīkaroti sma, praṇidhānabalaṃ cābhinirharati sma / sattveṣu ca mahākaruṇāmavakrāmati sma / sattvapramokṣaṃ ca cintayati sma / sarvasaṃpado vipattiparyavasānā iti pratyavekṣate sma / anekopadravabhayabahulaṃ ca saṃsāramupaparīkṣate (vaidya 131) sma / mārakalipāśāṃśca saṃchinatti sma / saṃsāraprabandhāccātmānamuccārayati sma / nirvāṇe ca cittaṃ saṃpreṣayati sma // tatra bhikṣavo bodhisattvaḥ pūrvāntata eva suviditasaṃsāradoṣaḥ saṃskṛtenādhyāśayenānarthikaḥ sarvopādānaparigrahairanarthiko buddhadharmanirvāṇābhimukhaḥ saṃsāraparāṅmukhastathāgatagocarābhirataḥ māraviṣayagocarāsaṃsṛṣṭaḥ ādīptabhavadoṣadarśī traidhātukānniḥśaraṇābhiprāyaḥ saṃsāradoṣādīnavaniḥsaraṇakuśalaḥ pravrajyābhilāṣī niṣkramaṇābhiprāyo vivekanimno vivekapravaṇo vivekaprāgbhāraḥ āraṇyaprāraṇyābhimukhaḥ pravivekapraśamābhikāṅkṣī ātmaparahitapratipannaḥ anuttarapratipattiśūro lokasyārthakāmo hitakāmaḥ sukhakāmo yogakṣemakāmo lokānukampako hitaiṣī maitrīvihārī mahākāruṇikaḥ saṃgrahavastukuśalaḥ satatasamitamaparikhinnamānasaḥ sattvaparipākavinayakuśalaḥ sarvasattveṣvekaputrakapremānugatamanasikāraḥ sarvavastunirapekṣaparityāgī dānasaṃvibhāgarataḥ prayuktatyāgaḥ prayatapāṇiḥ tyāgaśūro yaṣṭayajñaḥ susamṛddhapuṇyaḥ susaṃgṛhītapuṇyaḥ pariṣkāravigatamalāmātsaryasunigṛhītacitto 'nuttaro mahādānapatirdattvā ca vipākāpratikāṅkṣī pradānaśūraḥ icchāmahecchālobhadveṣamadamānamohamātsaryapramukhasarvārikleśagaṇapratyarthikanigrahāyābhyutthitaḥ sarvajñatācittotpādaprabandhāccalitaḥ mahātyāgacittasaṃnāhasusaṃnaddhaḥ lokānukampako hitaiṣīva varmitakavacitavīryaḥ sattvapramokṣālambanamahākaruṇābalavikramaparākramaḥ avaivartikasarvasattvasamacittatyāgapraharaṇo yathābhiprāyasattvāśayasaṃtoṣaṇo bodhibhājanībhūtaḥ kālākṣuṇṇadharmavedhī bodhipariṇāmapraṇidhiḥ anavanāmitadhvajastrimaṇḍalapariśodhanadānaparityāgī jñānavaravajradṛḍhapraharaṇaḥ sunigṛhītakleśapratyarthikaḥ śīlaguṇacāritrapratipannaḥ svārakṣitakāyavāṅbhanaskarmānto 'ṇumātrāvadyabhayadarśī supariśuddhaśīlaḥ amalavimalanirmalacittaḥ sarvaduruktadurāgatavacanapathākrośaparibhāṣaṇakutsanatāḍanatarjanavadhabandhanāvarodhanaparikleśāluḍitacitto 'kṣubhitacittaḥ kṣāntisaurabhyasaṃpannaḥ akṣato 'nupahato 'vyāpannacittaḥ sarvasattvahitārthāyottaptavīryārambhī dṛḍhasamādānasarvakuśalamūladharmasamudānayanāpratyudāvartyasmṛtimān susaṃprajñāsusamāhito 'vikṣiptacitto dhyānaikāgramanasikāro dharmapravicayakuśalo labdhāloko vigatatamondhakāraḥ anityaduḥkhātmāśubhākāraparibhāvitacetāḥ smṛtyupasthānasamyakprahāṇaṛddhipādendriyabalabodhyaṅgamārgārya satyasarvabodhipakṣadharmasuparikarmakṛtamanasikāraḥ śamathavipaśyanāsuparyavadātabuddhiḥ pratītyasamutpādasatyadarśī satyānubodhādaparapratyayastrivimokṣasukhavikrīḍito māyāmarīcisvapnodakacandrapratiśrutkāpratibhāsopamasarvadharmanayāvatīrṇaḥ // iti hi bhikṣavo bodhisattvasyaivaṃ bhavati pratikṛtiḥ - evaṃ dharmavihārī evaṃ guṇamāhātmyavihārī evaṃ sattvārthābhiyuktavihārī abhūt / bhūyasyā mātrayā ābhirdaśadigbuddhādhiṣṭhānatūryasaṃgītiviniḥsṛtābhirgāthābhiḥ saṃcoditaḥ sa tasyāṃ velāyāṃ pūrveṣāṃ ca bodhisattvānāṃ caramabhavopagatānāmantaḥpuraparipācitāni (vaidya 132) catvāri dharmamukhānyāmukhīkaroti sma / katamāni catvāri? yadidaṃ dānaṃ priyavacanamarthakriyāṃ samānārthatāṃ ca / catuḥsaṃgrahavastuprayoganirhāraviśuddhiṃ ca nāma dharmamukhamāmukhīkaroti sma / triratnavaṃśasādhāraṇābhiprāyo vipraṇāśasarvajñatācittapraṇidhānabalādhānāvaivartyaviṣayaṃ ca nāma dharmamukhamāmukhīkaroti sma / sarvasattvāparityāgādhyāśayamahākaruṇāvatāratāṃ ca nāma dharmamukhamāmukhīkaroti sma / sarvabodhipakṣadharmapade prabhedārthābhiniścayajñānasaṃsārabalaviśeṣasamudānayamahāvyūhaṃ ca nāma dharmamukhamāmukhīkaroti sma / imāni catvāri dharmamukhānyāmukhīkṛtya bodhisattvaḥ sarvasyāntaḥpurasya paripācanārthaṃ tasyāṃ velāyāṃ tathārūpamṛddhyabhisaṃskāramabhisaṃskaroti sma, yathārūpeṇa ṛddhyabhisaṃskāreṇābhisaṃskṛtena tebhyaḥ saṃgītirutebhyo bodhisattvānubhāvenemānyevaṃrūpāṇi dharmamukhaśatasahasrāṇi niścaranti sma / tadyathā - udārachandena ca āśayena adhyāśayenā karuṇāya prāṇiṣu / utpadyate cittu varāgrabodhaye śabde ca rūpasturiyebhi niścarī (13.133)

।। श्रद्धा प्रसादो अधिमुक्ति गौरवं निर्मानता ओनमना गुरूणाम् । परिपृच्छना किंकुशलंगवेषणा अनुस्मृतीभावनु शब्द निश्चरी ॥ १३.१३४ ॥

// śraddhā prasādo adhimukti gauravaṃ nirmānatā onamanā gurūṇām / paripṛcchanā kiṃkuśalaṃgaveṣaṇā anusmṛtībhāvanu śabda niścarī (13.134)

।। दाने दभे संयमशीलशब्दः क्षान्तीय शब्दस्तथ वीर्यशब्दः । ध्यानाभिनिर्हारसमाधिशब्दः प्रज्ञा उपायस्य च शब्द निश्चरी ॥ १३.१३५ ॥

// dāne dabhe saṃyamaśīlaśabdaḥ kṣāntīya śabdastatha vīryaśabdaḥ / dhyānābhinirhārasamādhiśabdaḥ prajñā upāyasya ca śabda niścarī (13.135)

।। मैत्राय शब्दः करुणाय शब्दो मुदिताउपेक्षाय अभिज्ञशब्दः । चतुसंग्रहावस्तुविनिश्चयेन सत्त्वान परिपाचनशब्द निश्चरी ॥ १३.१३६ ॥

// maitrāya śabdaḥ karuṇāya śabdo muditāupekṣāya abhijñaśabdaḥ / catusaṃgrahāvastuviniścayena sattvāna paripācanaśabda niścarī (13.136)

।। स्मृतेरुपस्थानप्रभेदशब्दः सम्यक्प्रहाणास्तथ ऋद्धिपादा । पञ्चेद्रिया पञ्चबलप्रभेदा बोध्यङ्गशब्दस्तुरियेभि निश्चरी ॥ १३.१३७ ॥

// smṛterupasthānaprabhedaśabdaḥ samyakprahāṇāstatha ṛddhipādā / pañcedriyā pañcabalaprabhedā bodhyaṅgaśabdasturiyebhi niścarī (13.137)

।। अष्टाङ्गिको मार्गबलप्रभेदः शमथस्य शब्दो ऽथ विपश्यनायाः । अनित्यदुःखार्तिअनात्मशब्दः अशुभार्तिशब्दो तुरियेभि निश्चरी ॥ १३.१३८ ॥

// aṣṭāṅgiko mārgabalaprabhedaḥ śamathasya śabdo 'tha vipaśyanāyāḥ / anityaduḥkhārtianātmaśabdaḥ aśubhārtiśabdo turiyebhi niścarī (13.138)

।। विरागशब्दश्च विवेकशब्दः क्षयज्ञानशब्दो अनुत्पादशब्दः । अनिरोधशब्दश्च अनालयं च निर्वाणशब्दस्तुरियेभि निश्चरी ॥ १३.१३९ ॥

// virāgaśabdaśca vivekaśabdaḥ kṣayajñānaśabdo anutpādaśabdaḥ / anirodhaśabdaśca anālayaṃ ca nirvāṇaśabdasturiyebhi niścarī (13.139)

।। इम एवरूपास्तुरियेभि शब्दाः संबोधिशब्दश्चनुभाव निश्चरी । यं श्रुत्व सर्वा प्रमदा नु शिक्षिता वराग्रसत्त्वे प्रणिधेन्ति बोधये ॥ १३.१४० ॥

// ima evarūpāsturiyebhi śabdāḥ saṃbodhiśabdaścanubhāva niścarī / yaṃ śrutva sarvā pramadā nu śikṣitā varāgrasattve praṇidhenti bodhaye (13.140)

।। इति हि भिक्षवो अन्तःपुरमध्यगतेन बोधिसत्त्वेन तानि चतुरशीतिस्त्रीसहस्राणि परिपाचितान्यभूवन् अनुत्तरायां सम्यक्संबोधौ बहूनि च देवताशतसहस्राणि ये तत्र संप्राप्ता अभूवन् ।। तथा अभिनिष्क्रमणकाले तस्मिन् समये बोधिसत्त्वस्य ह्रीदेवो नाम तुषितकायिको देवपुत्रो ऽनुत्तरायाः सम्यक्संबोधेः स रात्रौ प्रशान्तायां द्वात्रिंशता देवपुत्रसहस्रैः परिवृतः पुरस्कृतो येन बोधिसत्त्वस्योपस्थानप्रासादस्तेनोपसंक्रामत् । उपसंक्रम्य गगनतलगत एव बोधिसत्त्वं गाथाभिरध्यभाषत - च्युति दर्शिता अतियशा जन्म च संदर्शितं पुरुषसिंह । अन्तःपुरं विदर्शितु कृतानुवृत्तिस्त्वया लोके ॥ १३.१४१ ॥

// iti hi bhikṣavo antaḥpuramadhyagatena bodhisattvena tāni caturaśītistrīsahasrāṇi paripācitānyabhūvan anuttarāyāṃ samyaksaṃbodhau bahūni ca devatāśatasahasrāṇi ye tatra saṃprāptā abhūvan // tathā abhiniṣkramaṇakāle tasmin samaye bodhisattvasya hrīdevo nāma tuṣitakāyiko devaputro 'nuttarāyāḥ samyaksaṃbodheḥ sa rātrau praśāntāyāṃ dvātriṃśatā devaputrasahasraiḥ parivṛtaḥ puraskṛto yena bodhisattvasyopasthānaprāsādastenopasaṃkrāmat / upasaṃkramya gaganatalagata eva bodhisattvaṃ gāthābhiradhyabhāṣata - cyuti darśitā atiyaśā janma ca saṃdarśitaṃ puruṣasiṃha / antaḥpuraṃ vidarśitu kṛtānuvṛttistvayā loke (13.141)

।। परिपाचिता ति बहवो देव मनुज लोकि धर्ममनुप्राप्य । अयमद्य कालसमयो निष्क्रम्ये मति विचिन्तेहि ॥ १३.१४२ ॥

// paripācitā ti bahavo deva manuja loki dharmamanuprāpya / ayamadya kālasamayo niṣkramye mati vicintehi (13.142)

।। न हि बद्ध मोचयाती न चान्धपुरुषेन दर्शियति मार्गः । मुक्तस्तु मोचयाती सचक्षुषा दर्शयति मार्गः ॥ १३.१४३ ॥

// na hi baddha mocayātī na cāndhapuruṣena darśiyati mārgaḥ / muktastu mocayātī sacakṣuṣā darśayati mārgaḥ (13.143)

।। ये सत्त्व कामदासा गृहे धने पुत्रभार्यपरिश्रद्धाः । ते तुभ्य शिष्यमाणा नैष्क्रम्यमतौ स्पृहां कुर्युः ॥ १३.१४४ ॥

// ye sattva kāmadāsā gṛhe dhane putrabhāryapariśraddhāḥ / te tubhya śiṣyamāṇā naiṣkramyamatau spṛhāṃ kuryuḥ (13.144)

।। ऐश्वर्य कामक्रीडा चतुद्वीपा सप्त रत्न विजहित्वा । निष्क्रान्त त्वां विदित्वा स्पृहयेत्सनरामरो लोकः ॥ १३.१४५ ॥

// aiśvarya kāmakrīḍā catudvīpā sapta ratna vijahitvā / niṣkrānta tvāṃ viditvā spṛhayetsanarāmaro lokaḥ (13.145)

।। किं चापि ध्यानसौख्यैर्विहरसि धर्मैर्न चासि कामरतः । अथ पुन चिरप्रसुप्तां बोधय मरुमानुषशतानि ॥ १३.१४६ ॥

// kiṃ cāpi dhyānasaukhyairviharasi dharmairna cāsi kāmarataḥ / atha puna ciraprasuptāṃ bodhaya marumānuṣaśatāni (13.146)

।। अतिपतित यौवनमिदं गिरिनदि यथ चञ्चलप्रचलवेगा । गतयौवनस्य भवतो नैष्क्रम्यमतिर्न शोभेते ॥ १३.१४७ ॥

// atipatita yauvanamidaṃ girinadi yatha cañcalapracalavegā / gatayauvanasya bhavato naiṣkramyamatirna śobhete (13.147)

।। तत्साधु तरुणरूपे प्रथमे वरयावने ऽभिनिष्क्रम्य । उत्तारय प्रतिज्ञां कुरुष्व चार्थं सुरगणानाम् ॥ १३.१४८ ॥

// tatsādhu taruṇarūpe prathame varayāvane 'bhiniṣkramya / uttāraya pratijñāṃ kuruṣva cārthaṃ suragaṇānām (13.148)

।। न च कामगुणरतीभिस्तृप्तिर्लवणोदधेर्यथाम्भोभिः । ते तृप्त येष प्रज्ञा आर्या लोकोत्तरा विरजा ॥ १३.१४९ ॥

// na ca kāmaguṇaratībhistṛptirlavaṇodadheryathāmbhobhiḥ / te tṛpta yeṣa prajñā āryā lokottarā virajā (13.149)

।। त्वमिह प्रियो मनापो राज्ञः शुद्धोदनस्य राष्ट्रस्य । शतपत्रसदृशवदना नैष्क्रम्यमतिं विचिन्तेहि ॥ १३.१५० ॥

// tvamiha priyo manāpo rājñaḥ śuddhodanasya rāṣṭrasya / śatapatrasadṛśavadanā naiṣkramyamatiṃ vicintehi (13.150)

।। आदीप्त क्लेशतापैरनिःशरणैर्गाढबन्धनैर्बद्धां । शीघ्रं प्रमोक्षमार्गे स्थापय शान्ते असमवीरा ॥ १३.१५१ ॥

// ādīpta kleśatāpairaniḥśaraṇairgāḍhabandhanairbaddhāṃ / śīghraṃ pramokṣamārge sthāpaya śānte asamavīrā (13.151)

।। त्वं वैद्य धातुकुशलश्चिरातुरां सत्त्वरोगसंस्पृष्टां । भैषज्यधर्मयोगैर्निर्वाणसुखे स्थपय शीघ्रम् ॥ १३.१५२ ॥

// tvaṃ vaidya dhātukuśalaścirāturāṃ sattvarogasaṃspṛṣṭāṃ / bhaiṣajyadharmayogairnirvāṇasukhe sthapaya śīghram (13.152)

।। अन्धातमा अनयना मोहाकुलदृष्टिजालबद्धाः । प्रज्ञाप्रदीपचक्षुः शोधय शीघ्रं नरमरूणाम् ॥ १३.१५३ ॥

// andhātamā anayanā mohākuladṛṣṭijālabaddhāḥ / prajñāpradīpacakṣuḥ śodhaya śīghraṃ naramarūṇām (13.153)

।। समुदीक्षन्ते बहवो देवासुरनागयक्षगन्धर्वाः । द्रक्ष्याम बोधिप्राप्तं निरुत्तरं धर्म श्रोष्यामः ॥ १३.१५४ ॥

// samudīkṣante bahavo devāsuranāgayakṣagandharvāḥ / drakṣyāma bodhiprāptaṃ niruttaraṃ dharma śroṣyāmaḥ (13.154)

।। द्रक्ष्यति च भुजगराजो भवनं अवभासितं तव शिरीये । करियति अनन्तपूजा पूरेहि व्रताशयस्तस्य ॥ १३.१५५ ॥

// drakṣyati ca bhujagarājo bhavanaṃ avabhāsitaṃ tava śirīye / kariyati anantapūjā pūrehi vratāśayastasya (13.155)

।। चत्वारि लोकपालाः ससैन्यकास्ते तव प्रदीक्षन्ते । दास्याम चतुरि पात्रां बोधिध्वजि पूर्णमनसस्य ॥ १३.१५६ ॥

// catvāri lokapālāḥ sasainyakāste tava pradīkṣante / dāsyāma caturi pātrāṃ bodhidhvaji pūrṇamanasasya (13.156)

।। ब्रह्म प्रशान्तचारी उदीक्षते मैत्रवाक्वरुणलाभी । अध्योषिष्ये नरेन्द्रं वर्तेन्ति निरुत्तरं चक्रम् ॥ १३.१५७ ॥

// brahma praśāntacārī udīkṣate maitravākvaruṇalābhī / adhyoṣiṣye narendraṃ vartenti niruttaraṃ cakram (13.157)

।। बोधिपरिपाचिकापि च देवत अभिवुस्त बोधिमण्डेस्मिं । उत्पत्स्ये ऽयं सत्य ति द्रक्ष्याम्यभिबुध्यतो बोधिम् ॥ १३.१५८ ॥

// bodhiparipācikāpi ca devata abhivusta bodhimaṇḍesmiṃ / utpatsye 'yaṃ satya ti drakṣyāmyabhibudhyato bodhim (13.158)

।। सत्यं हि बोधिसत्त्वा अन्तःपुरिये क्रिया विदर्शेन्ति । पूर्वंगमो भव त्वं मा भेष्यसि पश्चिमस्तेषाम् ॥ १३.१५९ ॥

// satyaṃ hi bodhisattvā antaḥpuriye kriyā vidarśenti / pūrvaṃgamo bhava tvaṃ mā bheṣyasi paścimasteṣām (13.159)

।। मञ्जुरुत मञ्जुघोषा स्मराहि दीपंकरस्य व्याकरणम् । भूतं तथा अवितथा जिनघोषरुतं उदीरेहि ॥ १३.१६० ॥

// mañjuruta mañjughoṣā smarāhi dīpaṃkarasya vyākaraṇam / bhūtaṃ tathā avitathā jinaghoṣarutaṃ udīrehi (13.160)