1. Sarada_tilaka_Tantra_-_Jibananda_Vidyasagara_1892

सारदातिलकम्

तन्त्रम्

श्रोलक्ष्मणाचार्यैः सङ्गलितम्

শ্রীলক্ষ্মণাচার্য্যঃ সংগলিতম্

पण्डितकुलपतिना वि, ए उपाधिधारिणा

পণ্ডিতকুলপতিনা বি, এ উপাধিধারিণা

श्रोजौवानन्दविद्यासागरभट्टाचार्यैः वा

শ্রীজৌবানন্দবিদ্যাসাগরভট্টাচার্য্যঃ বা

संस्कृतं प्रकाशितञ्च

সংস্কৃতং প্রকাশিতঞ্চ

द्वितीयसंस्करणम्

कलिकातानगरे

কলিকাতানগরে

सरस्वतीयन्ने सुविद्रितम्

সরস্বতীযন্ত্রে সুविद्रितম্

१५१२

১৫১২

প্রকাশক শ্রীজীবানন্দবিদ্যাসাগর বি, এ,

২ নং রমানাথমজুমদারের দ্বীট্ কলিকাতা।

বিশ্বনাথ শ্রীকেত্রমোহনমুখোপাধ্যায়

৪৫ নং আমহাষ্ট ষ্ট্রীট্ কলিকাতা।

पश्चिमटकुलपति

श्रीजीवानन्दविद्यासागरभट्टाचार्यं वि, ए,

Pandit

Jibananda Vidyasagara B. A.

1

नित्यानन्दपुनर्न्तरंगितपद्मास्पदद्र्ष्टे: ऋमात् व्याप्तं येन चराचराक्षकमिदं शब्धार्थरूपं जगत् । शाब्द्ब्रह्म यदूचिरे सुधातिन: चैतन्यमनुगतं तदोडव्यादनिघ्नं प्रथयास्सदनं वाचामधौषधं सह: ॥ १ ॥

নিত্যানন্দপুনর্ন্তরঙ্গিতপদ্মাস্পদদ্র্ষ্টে: ঋমাত্ ব্যাপ্তং যেন চরাচরাক্ষকমিদং শব্ধার্থরূপং জগত্ । শাব্দ্ব্রহ্ম যদূচিরে সুধাতিন: চৈতন্যমনুগতং তদোঽব্যাদনিঘ্নং প্রথযাস্সদনং বাচামধৌষধং সহ: ॥ ১ ॥

2

ग्रन्थ:स्मितोऽसितमिन्दुकलावतंस-मिन्दीवरोदरसरहोन्दरणेवघोभि । हेतु:स्खिलोकविभवस्य नवेन्तुमौले-रन्त:पुरं दिश्रतु मङ्गलमादराह: ॥ २ ॥

গ্রন্থ:স্মিতোঽসিতমিন্দুকলাবতंस-মিন্দীবরোদরসরহোন্দরণেবঘোভি । হেতু:স্খিলোকবিভবস্য নবেন্তুমৌলে-রন্ত:পুরং দিশ্রতু মङ্গলমাদরাহ: ॥ ২ ॥

3

संसरासिन्योस्तररगेैकहेतून् दधे गुरुन्नूग्दि: शिवस्रुपान् । रजांसि येषां पदपङ्कजानां तौर्थ्याभिषेकश्रियंसमावहन्ति ॥३॥

সংসরাসিন্যোস্তররগৈকহেতূন্ দধে গুরুন্নূগ্দি: শিবস্রুপান্ । রজাংসি যেষাং পদপঙ্কজানাং তৌর্থ্যাবিষেকশ্রিয়ংসমাবহন্তি ॥৩॥

4

सारं वच्यामि तन्वाख्यां सारदातिलकं शुभम् । धर्मार्थेकाममोच्चाथां प्राप्ते: प्रथमकारणम् ॥ ४ ॥

সারং বচ্যামি তন্বাখ্যাং সারদাতিলকং শুভম্ । ধর্মার্থেকামমোচ্চাথাং প্রাপ্তে: প্রথমকারণম্ ॥ ৪ ॥

5

शब्दार्थस्वष्टिमूर्निभिच्छन्दोभिदैवतै: सह । विधेये मन्त्रयन्त्राख्यां तन्त्राख्याम्नायभेदयो: ॥ पू ॥

শব্দার্থস্বষ্টিমূর্নিভিচ্ছন্দোভিদৈবতৈ: সহ । বিধেয়ে মন্ত্রযন্ত্রাখ্যাং তন্ত্রাখ্যাম্নায়ভেদযো: ॥ পূ ॥

6

निर्गुण: सगुणश्शेति शिवो ज्ञेय: सनातन: । निर्गुण: प्रकतिरन्थ: सगुण: सकल: स्मृत: ॥ ६ ॥

নির্গুণ: সগুণশ্শেতি শিবো জ্ঞেয়: সনাতন: । নির্গুণ: প্রকতিরন্থ: সগুণ: সকল: স্মৃত: ॥ ৬ ॥

7

सच्चिदानन्दविभवात् सकलात् परमेश्ररात् । श्रामोच्र्क्तिस्वतो नादो नादादिन्दुसमुज्नव: ॥ ७ ॥

সচ্চিদানন্দবিভবাত্ সকলাত্ পরমেশ্ররাত্ । শ্রামোচ্র্ক্তিস্বতো নাদো নাদাদিন্দুসমুজ্নব: ॥ ৭ ॥

8

पर: शक्तिमय: साच्चात् त्रिधासौ भिद्यते पुन: । विन्दुनादौ वौजस्स्पति तस्य भेदा: समीरिता: ॥ ५ ॥

পর: শক্তিময: সাচ্চাত্ ত্রিধাসৌ ভিদ্যতে পুন: । বিন্দুনাদৌ বৌজস্স্পতি তস্য ভেদা: সমীরিতা: ॥ ৫ ॥

३

विन्दुः शिवात्मकं वोजं शक्तिरीन्दुस्रयोमिथः । समवायः समाख्यातः सर्वांगमविसारदैः ॥ ९ ॥

বিন্দুঃ শিবাত্মকং বোজং শক্তিরীন্দুস্রযোমিথঃ । সমবায্রঃ সমাখ্যাতঃ সর্বাঙ্গমবিসারদৈঃ ॥ ৯ ॥

रौद्रौ विन्द्वोस्ततो नादाज्जेष्ठा वौजादजायत । वामा ताम्यः ससुत्पन्ना रुद्रब्रह्मसमाराधिना ॥ १० ॥

রৌদ্রৌ বিন্দ্বোস্ততো নাদাজ্জেষ্ঠা বৌজাদজায্রত । বামা তাম্যাঃ সসুত্পন্না রুদ্রব্রহ্মসমারাধিনা ॥ ১০ ॥

तं ज्ञानेच्छाक्रियात्मानो वन्हौन्धकंसहरूपिणः । भिध्यमानात् पराविन्दोरवयवात्मकावरोडभवत् ॥ ११ ॥

তং জ্ঞানেচ্ছাক্রিয্রাত্মানো বন্হৌন্ধকংসহরূপিণঃ । ভিধ্যমানাত্ পরাবিন্দোরবযবাত্মকাবরোডভবত্ ॥ ১১ ॥

शब्दब्रह्मोति तं प्राहुः सर्वांगमविसारदाः । शब्दब्रह्मोति शब्दार्थे शब्दमित्यपरे जगुः ॥ १२ ॥

শব্দব্রহ্মোতি তং প্রাহুঃ সর্বাঙ্গমবিসারদাঃ । শব্দব্রহ্মোতি শব্দার্থে শব্দমিত্যপরে জগুঃ ॥ ১২ ॥

नहि तेषां तयोः सिद्धिजेडवादुभयोरपि । चैतन्यं सर्वभूतानां शब्दब्रह्मति मे मतिः ॥ १३ ॥

নহি তেষাং তয্রোঃ সিদ্ধিজেডবাদুভযোরপি । চৈতন্যং সর্বভূতানাং শব্দব্রহ্মতি মে মতিঃ ॥ ১৩ ॥

तत् प्राप्य कुरुतां रूपं प्राप्नुवन् देहमध्यगम् । वर्षौऽननाविभेदेन गद्यपद्यादिभेदतः ॥ १४ ॥

তত্ প্রাপ্য কুরুতাং রূপং প্রাপ্নুবন্ দেহমধ্যগম্ । বর্ষৌऽননাবিভেদেন গদ্যপদ্যাদিভেদতঃ ॥ ১৪ ॥

अ्रथ विन्द्वात्मनः शब्दोः कालवशोः कलात्मकः । अ्रजायत जगच्चेऽं सर्वव्यापी सदाशिवः ॥ १४ ॥

অ্রথ বিন্দ্বাত্মনঃ শব্দোঃ কালবশোঃ কলাত্মকঃ । অ্রজায্রত জগচ্চেঽং সর্বব্যাপী সদাশিবঃ ॥ ১৪ ॥

सदाशिवाज्जवेदौचः ततोज रुद्रससुज्ववः । ततो विष्णुस्ततो ब्रह्मा तेषामेव समुज्ववः ॥ १६ ॥

সদাশিবাজ্জবেদৌচঃ ততোজ রুদ্রসসুজ্ববঃ । ততো বিষ্ণুস্ততো ব্রহ্মা তেষামেব সমুজ্ববঃ ॥ ১৬ ॥

मूलभूतात्मकतत्त्वैकतत्त्वं परवस्तुनः । अ्रासौत् किल महत्तत्त्वं गुणान्तःकारणात्मकम् ॥ ९० ॥

মূলভূতাত্মকতত্ত্বৈকতত্ত্বং পরবস্তুনঃ । অ্রাসৌত্ কিল মহত্তত্ত্বং গুণান্তঃকারণাত্মকম্ ॥ ৯০ ॥

प्रभूतस्मादहङ्कारः सात्विको वैकारिकस्तथा । दिग्वाताकैप्रचेतोर्डश्ववड्कोन्द्रोपेन्द्रमिलकाः ॥ १९ ॥

প্রভূতস্মাদহঙ্কারঃ সাত্ত্বিকো বৈকারিকস্তথা । দিগ্বাতাকৈপ্রচেতোর্ডশ্ববড্কোইন্দ্রোপেন্দ্রমিলকাঃ ॥ १९ ॥

तैजसादिन्द्रियाख्यासंस्तनमात्राक्रमयोगतः । भूतादिकादहङ्कारात् पञ्चभूतानि जायिरे ॥ १५ ॥

তৈজসাদিন্দ্রিয্রাখ্যাসংস্তনমাত্রাক্রমযোগতঃ । ভূতাদিকাদহঙ্কারাত্ পঞ্ছভূতানি জায্রিরে ॥ ১৫ ॥

शब्दात् पूर्वं वियत् स्याद्वायुरूपाच्चुताघनः । तस्मादभ्रः चमा गन्यादिति तेषां समुज्ववः ॥ २० ॥

শব্দাত্ পূর্বং বিয্ত্ স্যাদ্বায্রুরূপাচ্চুতাঘনঃ । তস্মাদভ্রঃ চমা গন্যাদিতি তেষাং সমুজ্ববঃ ॥ ২০ ॥

शक्कं त्रियम्बकं कष्यो रक्षोडग्निमविस्रदं पयः ॥ २२ ॥

শক্কং ত্রিয্রম্বকং কষ্যো রক্ষোডগ্নিমবিস্রদং পয্রঃ ॥ ২২ ॥

1

पौता भूमिः पञ्चभूताच्येकाधारतो विदुः । शब्दस्पर्शरूपरसगन्धा भूतगुणाः स्मृता: ॥ २२ ॥

পৌতা ভূমিঃ পঞ্চভূতাচ্যেকাধারতো বিদুঃ । শব্দস্পর্শরূপরসগন্ধা ভূতগুণাঃ স্মৃতা: ॥ ২২ ॥

1

एतद् दिव्यस्तत् पञ्चविन्दुलाञ्चितं सातरिष्वभन् । त्रिकोषं स्वस्तिकोपेतं वज्रेरडेइन्दुसंयुतम् ॥ २३ ॥

এতদ্ দিব্যস্তত্ পঞ্চবিন্দুলাঞ্চিতং সাতরিষ্বভन् । ত্রিকোষং স্বস্তিকোপেতং বজ্রেরডেইন্দুসংয়ুতম্ ॥ ২৩ ॥

1

श्रभ्रोजमभ्रसो भूमौशतुरसं सवज्ञकम् । तत्क्षूतरसमाधानि मणडलानि विदुर्बुधाः ॥ २४ ॥

শ্রভ্রোজমভ্রসো ভূমৌশতুরসং সবজ্ঞকম্ । তৎক্ষূতরসমাধানি মণডলানি বিদুর্বুধাঃ ॥ ২৪ ॥

1

वर्षे: क्षैराच्चितान्यान्तु: क्ष्वाननामाद्भुतान्यपि । धरादिपञ्चभूतानां निवृच्याद्या: कला: स्मृता: ॥ २५ ॥

বর্ষে: ক্ষৈরাচ্চিতান্যান্তু: ক্ষ্বাননামাদ্ভুতান্যপি । ধরাদিপঞ্চভূতানাং নিবৃচ্যাদ্যা: কলা: স্মৃতা: ॥ ২৫ ॥

1

निर्वृत्ति: सम्प्रतिष्ठा स्वाधिष्ठा म्यान्तरनन्तरा । म्रान्त्यतौतेति ता चर्या नाददेहसमुन्नवा: ॥ २६ ॥

নির্বৃত্তি: সম্প্রতিষ্ঠা স্বাধিষ্ঠা ম্যান্তরনন্তরা । ম্রান্ ত্যতৌতেতি তা চর্যা নাদদেহসমুন্নবা: ॥ ২৬ ॥

1

पञ्चभूतात्मकं सर्वं वराचरामिदं जगत् । अच्वरा बहुधा भिन्ना गिरिवच्चादिभेदत: ॥ २७ ॥

পঞ্চভূতাত্মকং সর্বং বরাচরামিদং জগত্ । অচ্বরা বহুধা ভিন্না গিরিবচ্চাদিভেদত: ॥ ২৭ ॥

1

चरास्तु त्रिविधा: प्रोक्ता: स्वेदाजाडजजरायुजा: । स्वेदजा: कीटिदंशाद्या अश्वजा: पन्नगादय: ॥ २८ ॥

চরাস্তু ত্রিবিধা: প্রোক্তা: স্বেদাজাডজজরায়ুজা: । স্বেদজা: কীটিদংশাদ্যা অশ্বজা: পন্নগাদয়: ॥ ২৮ ॥

1

जरायुजा मनुष्याद्यास्वेष्टु नृषां निगद्यते । उद्भव: पृथिव्योयोगी मुक्त्वाच्छोषितसंयुतात ॥ २९ ॥

জরায়ুজা মনুষ্যাদ্যাস্বেষ্ঠু নৃষাং নিগদ্যতে । উদ্ভব: পৃথিব্যোযোগী মুক্ত্বাচ্ছোষিতসংয়ুতাত ॥ ২৯ ॥

1

विन्दुरेको विष्णेद गर्भसुभयास्या ऋमादसौ । रजोऽधिकोऽभवेनारौ भवेद्रेतोऽधिक: पुमान् ॥ ३० ॥

বিন্দুরেকো বিষ্ণেদ গর্ভসुभয়াস্যা ঋমাদসৌ । রজোঽধিকোঽভবেনারৌ ভবেদ্রেতোঽধিক: পুমান্ ॥ ৩০ ॥

1

उभयो: समतायान्तु नपुंसकामिति स्मृतम् । पूर्वंकर्मानुरूपेष मोहपाशेन यन्नित: ॥ ३१ ॥

উভয়ো: সমতায়ান্তু নপুংসকামিতি স্মৃতম্ । পূর্বংকর্মানুরূপেষ মোহপাশেন যন্নিত: ॥ ३१ ॥

1

काश्विदात्मा तदा तस्मिन् जीवभावं प्रपद्यते ॥ ३१ ॥

কাশ্বিদাত্মা তদা তস্মিন্ জীবভাবং প্রপদ্যতে ॥ ৩১ ॥

1

अथ मानवाक्तैरनै: पानादै: पोषित: ऋमात् । दिनात् पञ्चात्ततो मासादू वर्धते तत्त्वदर्शवान् ॥ ३२ ॥

অথ মানবাক্তৈরনৈ: পানাদৈ: পোষিত: ঋমাত্ । দিনাত্ পঞ্চাত্ততো মাসাদূ বর্ধতে তত্ত্বদর্শবান্ ॥ ৩২ ॥

1

दोषैदूषै: सुखं प्राप्नो व्यक्तिं याति निजोद्भवै: । वातपित्तकफा दोषा दूष्या: सु: सप्तधातव: ॥ ३३ ॥

দোষৈদূষৈ: সুখং প্রাপ্নো ব্যক্তিং যাতি নিজোদ্ভবৈ: । বাতপিত্তকফা দোষা দূষ্যা: সু: সপ্তধাতব: ॥ ৩৩ ॥

1

त्वगवस्थां समेदोऽदोषमज्जाथकृपाणि तान् विदु: ।

ত্বগবস্থাং সমেদোঽদোষমজ্জাথকৃপাণি তান্ বিদু: ।

ज्ञानेंद्रियाणि श्रोत्रत्वक्‌चक्षुर्जिह्वाघ्राणानि विक्टुः ॥ ३४ ॥

জ্ঞানেন্দ্রিয়াণি শ্রোত্রত্বক্‌চক্ষুর্জিহ্বাঘ্রাণানি বিক্টুঃ ॥ ৩৪ ॥

ज्ञानेंद्रियाध्यः ग्रब्दाद्या: श्रोता कर्मेंद्रियाख्यापि ।

জ্ঞানেন্দ্রিয়াধ্যঃ গ্রব্দাদ্যা: শ্রোতা কর্মেন্দ্রিয়াখ্যাপি ।

वाक्पाणिपादपायूपस्थसंघ्रान्याहुरिनौपिक्रः ॥ ३५ ॥

বাক্পাণিপাদপায়ূপস্থসংঘ্রান্নাহুরিনৌপিক্রঃ ॥ ৩৫ ॥

वचनादानगमय: विसर्गानंदसंयुताः ।

বচনাদানগময: বিসর্গানন্দসংযুতাঃ ।

कर्मेंद्रियाथः संप्रोक्ता: शन्त:करणमात्मनः ॥ ३६ ॥

কর্মেন্দ্রিয়াথঃ সংপ্রোক্তা: শন্ত:করণমাত্মনঃ ॥ ৩৬ ॥

मनो बुड्ढिरहंकारश्चित्तञ्च परिकोर्तितम् ।

মনো বুড্ঢিরহংকারশ্চিত্তঞ্চ পরিকোর্তিতম্ ।

दशेन्द्रियाणि भूतानि मनसा सह घोडशः ॥ ३७ ॥

দশেন্দ্রিয়াণি ভূতানি মনসা সহ ঘোড়শঃ ॥ ৩৭ ॥

विकाराः खः प्रकृतयः पश्चभूतान्यहंकृतिः ।

বিকারাঃ খঃ প্রকৃতয: পশ্চভূতান্যহংকৃতিঃ ।

प्रव्यक्तं महदिव्यष्टौ तन्मात्राश्च महानपि ॥ ३८ ॥

প্রব্যক্তং মহদিব্যষ্টৌ তন্মাত্রাশ্চ মহানপি ॥ ৩৮ ॥

साङ्ख्यकारा: विजान्तय: सप्त तत्त्वविदो विदुः ।

সাঙ্খ্যকারা: বিজানন্তয: সপ্ত তত্ত্ববিদো বিদুঃ ।

प्रक्निसोमात्मकौ देहौ विन्दुर्युदुभयात्मकः ॥ ३९ ॥

প্রক্নিসোমাত্মকৌ দেহৌ বিন্দুর্যুদুভয়াত্মকঃ ॥ ৩৯ ॥

द्विचत्वारिंशदंग्र: कृतः सूर्यो वामभागे निपत्करः ।

দ্বিচত্বারিংশদংগ্র: কৃতঃ সূর্যো বামভাগে নিপত্করঃ ।

नाडीदेश विदुस्तास्तु मुख्यास्त्वष्टौ प्रकीर्तिताः ॥ ४० ॥

নাডীদেশ বিদুস্তাস্তু মুখ্যাস্ত্বষ্টৌ প্রকীর্তিতাঃ ॥ ৪০ ॥

इडा वामे तनोमध्ये सुषुम्ना पिङ्गला परे ।

ইডা বামে তনোমধ্যে সুষুম্না পিঙ্গলা পরে ।

मध्या तास्वपि नाडी स्वादग्निसोमसूर्यरुपिणी ॥ ४१ ॥

মধ্যা তাস্বপি নাডী স্বাদগ্নিসোমসূর্যরুপিণী ॥ ৪১ ॥

गान्धारी हस्तिजिह्वाख्या सुपूषालम्बुषा तथा ।

গান্ধারী হস্তিজিহ্বাখ্যা সুপূষালম্বুষা তথা ।

यशस्विनी पुष्किनी च कुष्ठ: स्यु: सप्तनााडयः ॥ ४२ ॥

যশস্বিনী পুষ্কিনী চ কুষ্ঠ: স্যু: সপ্তনাাডয: ॥ ৪২ ॥

नाड्योऽनन्ता: समुत्पन्ना: सुषुम्नापच्वपर्वसु ।

নাড্যোঽনন্তা: সমুত্পন্না: সুষুম্নাপচ্বপর্বসু ।

मूलाधारोद्गतः प्राण: स्वाभिव्यान्त: प्रततनुम् ॥ ४३ ॥

মূলাধারোদ্গত: প্রাণ: স্বাভিব্যান্ত: প্রততনুম্ ॥ ৪৩ ॥

वायवोडत्र दश प्रोक्ता वच्जयस दश स्मृता ।

বায়বোডত্র দশ প্রোক্তা বচ্জযস দশ স্মৃতা ।

प्राणाद्या मरणात् पश्चात् नाग: कूर्मो धनञ्जयः ॥ ४४ ॥

প্রাণাদ্যা মরণাত্ পশ্চাত্ নাগ: কূর্মো ধনঞ্জয: ॥ ४४ ॥

क्कार: स्वाधिष्ठे वदत्त इति नामभिरौरिता: ।

ক্কার: স্বাধিষ্ঠে বদত্ত ইতি নামভিরৌরিতা: ।

षट्चक्रो दोषदूष्येषु संलोना दश देहिनः ॥ ८५ ॥

ষট্চক্রো দোষদূষ্যেষু সংলোনা দশ দেহিনঃ ॥ ৮৫ ॥

बुभुक्षा च पिपासा च प्राणस्य मनस: कृतौ ।

বুবুক্ষা চ পিপাসা চ প্রাণস্য মনস: কৃতৌ ।

शोकमोहौ शरीरस्य जरा मृत्युः षडूर्मयः ॥ ४६ ॥

শোকমোহৌ শরীরস্য জরা মৃত্যুঃ ষডূর্ময: ॥ ৪৬ ॥

क्षायक्षिमम्नाश्रकलत्रांसस्नास्वपि च योषिताम् ।

ক্ষায়ক্ষিমম্নাশ্রকলত্রাংসস্নাস্বপি চ যোষিতাম্ ।

जायृक्षिमम्नाश्रकलवज्रांसासाझापि च योषितान्त् ॥ ४७ ॥

জায়ৃক্ষিমম্নাশ্রকলবজ্রাংসাসাঝাপি চ যোষিতান্ত্ ॥ ৪৭ ॥

1

षट्कौषिकामिति प्रोक्तं सर्वदेवेषु देविनाम् ।

1

इत्यंभूतस्तदा मभूत्पूर्वजस्य शुभाशुभम् ।

1

अरार्निर्हति हुःखास्मा कृत्वादेहो न जायुषा ॥ ४५ ॥

1

कालक्रमेष स शिष्यर्मातरं क्लेषयत्यापि ।

1

सम्प्राप्यतथ्यरोडयं जायतेsयमवाङ्ङुखः ॥ ४६ ॥

1

चतयं तिष्ठति निशेषो भूत्या रोदितुरिमच्छति ।

1

तत्स्वैतन्यरूपा सा सर्वंगा विश्वरूपिणी ॥ ४७ ॥

1

शिवसन्निधिमात्राच नित्यानन्दगुणोदया ।

1

दिक्कालाद्यनवच्छिन्ना सर्व्वेदार्थंगा शुभा ॥ ४८ ॥

1

परापरविभागेन परमात्मक्रियं मता ।

1

योगिनां हृदयामध्ये नृत्यन्तौ नित्यमच्युतौ ॥ ४९ ॥

1

आधारे सर्वभूतानां स्फुरन्तौ विधुनाद्ध्रुति ।

1

आद्धावर्तक्रमाद देवौ सर्वंसाह्य तिष्ठति ॥ ५० ॥

1

कुछडलौभूतसर्पाचामद्रश्रियुपेयुषौ ।

1

सर्व्वेदमयी देवौ सर्वंसनन्मयी शिवा ॥ ५१ ॥

1

सर्वंतत्त्वमयी मातृ चैतन्य चैतन्यतरा विभः ।

1

विधामजननी देवौ शाब्दब्रह्मास्वरूपिणी ॥ ५२ ॥

1

दिक्त्वारिंप्यदर्शोमा पञ्चब्रह्मष्करूपिणी ।

1

गुषिता सर्वंगत्रेश कुङ्कुमी परदेवता ॥ ५३ ॥

1

विश्वात्मना प्रभुचा सा सूते मन्त्रमयी जगत् ।

1

एकैवा गुषिता शक्ति: सर्व्वविश्वप्रवर्त्तिनी ॥ ५४ ॥

1

वेदादिवेदं श्रीवेदं प्रकृतिवीजं मनोभवम् ।

1

प्रसादं तुम्बुरुं पिङ्कं चिन्तारत्नं गयेश्वरम् ॥ ५५ ॥

1

मार्त्तण्डमैरबं दोर्भ्यां नारसिंहं वराहजम् ।

1

वामदेवं हयग्रीवं वीजं श्रीपुरुषोत्तमम् ॥ ५६ ॥

1

मन्यान्यपि च बीजानि तदोपादयति ध्रुवम् ।

यदा भवति सा संविद् दिगुष्णोकृतविग्रहा ॥ ६० ॥ हंसवर्णौ परात्मानौ शब्दार्थौ वासरचन्द्रपैः । स्रजत्यौ षा परा देवौ तदा प्रकृतिपुरुषौ ॥ ६१ ॥

यद् यदन्यज्जगत्यस्मिन् युग्मं तत्‍तदजायत । दिगुष्णोकतसर्वाङ्गो चिद्रूपा शिवगोद्वयौ ॥ ६२ ॥ प्रसृते वैपुरं मन्त्रं मन्त्रं शक्तिविनायकम् । पाश्राद्‌बलप्रवरं मन्त्रं तैपुरं चर्चनायकम् ॥ ६३ ॥

सौरं मृत्युञ्जयं शक्तिं शान्तवं विनतासुतम् । वागीशौकतचरं मन्त्रं नोलकण्ठं विषापहम् ॥ ६४ ॥ यन्त्रं दिगुषितं देव्या लोकत्रयगुणान्वितम् । धामत्रयं सा वेदानां वयञ् वर्षत्रयं शुभा ॥ ६५ ॥

तिपुष्करं खराननं देवी ब्रह्मादीनां वयम् । वङ्क्षे: कालत्रयं शक्तित्रयञ् हृत्त्रयं महत् ॥ ६६ ॥ नाडीत्रयं त्रिवर्ग स यद् यदन्यच्चिधा मतम् । चतुःप्रकारा गुप्तिता शक्ताभ्यां श्रमदायिनौ ॥ ६७ ॥

तदानीं पञ्चिनौबम्भो: करोति चतुरङ्गम् । चतुर्वेदं महादेव्या देवौत्कृष्टचतुष्टयम् ॥ ६८ ॥ चतुरः सागरान्तःकरषानां चतुष्टयम् । शक्त्यादीन्‍द्रतुरो भावान् विष्णोरूपान्‍तिंचतुष्टयम् ॥ ६९ ॥

चतुष्टयं गभेष्टानामातादौनां चतुष्टयम् । तथा पूजादिकं पौठं धर्मादौनां चतुष्टयम् ॥ ७० ॥ दमकादौनं गजानं देवौ यद् यदन्यच्चतुष्टयम् । पञ्चधा गुप्तिता पञ्च शब्धोः सर्वोत्तमादिनौ ॥ ७१ ॥

त्रिपुरा पञ्चकूटं स तथा: पञ्चाच्चरहरम् । पञ्चरत्नं महादेव्या: सर्वकामफलप्रदम् ॥ ७२ ॥ पञ्चाच्चरं महेशस्य पञ्चवर्गं गरलसतः ।

प्रथमः पटलः

सम्पोचनान् पञ्चवाणान् कामान् पञ्चसुरडुमान् ॥ ७३ ॥ पञ्चप्राणादिकान् वायून् पञ्चवर्षान् महेशितुः । मूर्तिं पञ्चकलां पञ्च पञ्च ब्रह्मा ऋचः स्मरति ॥ ७४ ॥

সম্পোচনান্ পঞ্চবাণান্ কামান্ পঞ্চসুরডুমান্ ॥ ৭৩ ॥ পঞ্চপ্রাণাদিকান্ বায়ূন্ পঞ্চবর্ষান্ মহেশিতুঃ । মূর্তিং পঞ্চকলাং পঞ্চ পঞ্চ ব্রহ্মা ঋচঃ স্মরতি ॥ ৭৪ ॥

प्रथमः पटलः

ऋजव्येषा परा ध्यातिरवेदवेदार्थरूपिषो । प्रोढ़ा सा गुप्तिता देवौ धत्ते मन्त्रं षडधरम् ॥ ७५ ॥

ঋজব্যেষা পরা ধ্যাতিরবেদবেদার্থরূপিষো । প্রৌঢ়া সা গুপ্তিতা দেবৌ ধত্তে মন্ত্রং ষড়ধরম্ ॥ ৭৫ ॥

प्रथमः पटलः

षट्कूटं त्रिपुराम्नं गायत्रपद्यं षडधरम् । षड्चक्रं हिमरुचेनोरसिंहं षडधरम् ॥ ७६ ॥

ষট্কূটং ত্রিপুরাম্নং গায়ত্রপদ্যং ষড়ধরম্ । ষড়চক্রং হিমরুচেনোরসিংহং ষড়ধরম্ ॥ ৭৬ ॥

प्रथमः पटलः

ऋतून् वसन्तमुख्यान् षडामोदादीन् गन्धाधिपान् । कोषानूमीन् रसान् षट्तौडिकिन्याद्या: षडध्वन: ॥ ७७ ॥

ঋতূন্ বসন্তমুখ্যান্ ষড়ামোদাদীন্ গন্ধাধিপান্ । কোষানূমীন্ রসান্ ষট্তৌড়িকিন্যাদ্যা: ষড়ধ্বন: ॥ ৭৭ ॥

प्रथमः पटलः

यं तं षड्गुषितं धत्ते षडाधारानुजोजनत् । षड्विधं यज्जगत्यास्मिन् सर्वं तत् परमेश्वरौ ॥ ७८ ॥

যং তং ষড়্গুষিতং ধত্তে ষড়াধারানুজোজনত্ । ষড়্বিধং যজ্জগত্যাস্মিন্ সর্বং তৎ পরমেশ্বরৌ ॥ ৭৮ ॥

प्रथमः पटलः

सप्तधा गुप्तिता नित्या षड्दराड्‌घ्रिगरीपिषो । सप्ताङ्गं त्रिपुराम्नं सप्तवर्गं विनायकम् ॥ ७९ ॥

সপ্তধা গুপ্তিতা নিত্যা ষড়্দরাড্‌ঘ্রিগরীপিষো । সপ্তাঙ্গং ত্রিপুরাম্নং সপ্তবর্গং বিনায়কম্ ॥ ৭৯ ॥

प्रथमः पटलः

सप्तकं व्याकृतौनां सा सप्तवर्गं सुरद्गनम् । लोकान् गिरौन् मरान् धातून् सुनौन् सप्तग्रहान् धीषान् ॥ ८० ॥

সপ্তকং ব্যাকৃতৌনাং সা সপ্তবর্গং সুরদ্গনম্ । লোকান্ গিরৌন্মরান্ ধাতূন্ সুনৌন্সপ্তগ্রহান্ ধীষান্ ॥ ८० ॥

प्रथमः पटलः

सप्तविधं सार्धसङ्क्षातां सप्तसिद्धिं हविर्भुजाम् । अन्यत् सप्तविधं यद् यत्तद्‌दस्यामजायत ॥ ८१ ॥

সপ্তবিধং সার্ধসঙ্ক্ষাতাং সপ্তসिद्धिं হবिর্ভুজাম্ । অন্যত্ সপ্তবিধং যদ্ যত্তদ্‌দস্যামজায়ত ॥ ८१ ॥

प्रथमः पटलः

अष्टधा गुप्तिता शक्तिः श्रैवमष्टाचरदयम् । विष्णो: श्रोकरणामानं मन्त्रमष्टाचरं परम् ॥ ८२ ॥

অষ্টধা গুপ্তিতা শক্তিঃ শ্রৈবমষ্টাচরদয়ম্ । বিষ্ণো: শ্রোকরণামানং মন্ত্রমষ্টাচরং পরম্ ॥ ८२ ॥

प्रथमः पटलः

अष्टाच्चरं हरेः शक्तेरष्टाचरयुगं परम् । भानोरष्टाच्चरं दैर्घ्यमष्टाच्चैः परमात्मनः ॥ ८३ ॥

অষ্টাচ্চরং হরেঃ শক্তেরষ্টাচ্চরযুগং পরম্ । ভানোরষ্টাচ্চরং দৈর্ঘ্যমষ্টাচ্চৈঃ পরমাত্মনঃ ॥ ८३ ॥

प्रथमः पटलः

अष्टाखं नौककलस्य वासुदेवात्मकं मनुः । यन्‍नं कामाग्निं दिव्यं देवौयन्तं घटार्गलम् ॥ ८४ ॥

অষ্টাখং নৌককলস্য বাসুদেবাত্মকং মনুঃ । যন্ল্লং কামাগ্নিং দিব্যং দেবৌয়ন্তং ঘটার্গলম্ ॥ ८४ ॥

प्रथमः पटलः

गन्साष्टकं शुभं देवो देवानां हृदयङ्गमम् । बाह्नग्राद्या मैरवान् सर्पाष्टमूत्तीरासां वचूनपि ॥ ८५ ॥

গন্সাষ্টকং শুভং দেবো দেবানাং হৃদয়ঙ্গমম্ । বাহ্নগ্রাদ্যা মৈরবান্ সর্পাষ্টমূত্তীরাসাং বচূনপি ॥ ८५ ॥

प्रथमः पटलः

अष्टपीठं महादेव्या अष्टाष्टकसमन्वितम् ।

অষ্টপীঠং মহাদেব্যা অষ্টাষ্টকসমন্বিতম্ ।

षष्टौ ताः प्रकृतौविंद्रावक्रतुङ्गादिकान् क्रमात् ॥ ५६ ॥

ষষ্ঠৌ তাঁ প্রকৃতৌবিন্দ্রাবক্রতুঙ্গাদিকান্ ক্রমাত্ ॥ ৫৬ ॥

ध्यायमादिगुष्ठान्तान् वद्रे मूर्त्तीयिमादिकान् । षष्टात्मकं जमत्यन्यात् सर्वं वितनुते सदां ॥ ५७ ॥

ধ্যায়মাদিগুষ্ঠান্তান্ বদ্রে মূর্ত্তীয়িমাদিকান্ । ষষ্ঠাত্মকং জমত্যন্যাত্ সর্বং বিতনুতে সদাং ॥ ৫৭ ॥

गुषितान नवधा नित्यां सूते मन्त्रं तदात्मकम् । नवकं शक्तितत्त्वानां तत्त्वरूपा महेश्वरी ॥ ५८ ॥

গুষিতান নবধা নিত্যাং সূতে মন্ত্রং তদাত্মকম্ । নবকং শক্তিতত্ত্বানাং তত্ত্বরূপা মহেশ্বরী ॥ ৫৮ ॥

नवकं पौठशक्तीनां शृङ्गारादीन् रसान् नव । मातृक्यादीनि रस्यानि नववर्गयुतानि च ॥ ५९ ॥

নবকং পৌঠশক্তীনাং শৃঙ্গারাদীন্ রসান্ নব । মাতৃক্যাদীনি রস্যানি নববর্গযুতানি চ ॥ ৫৯ ॥

नवकं प्राणदूतानां मच्छदनं नवकं शुभम् । यदू यद्नवात्मकं लोकं सर्वमस्यामुदीर्य्यतां ॥ ६० ॥

নবকং প্রাণদূতানাং মচ্ছদনং নবকং শুভম্ । যদূ যদ্নবাত্মকং লোকং সর্বমস্যামুদীর্য্যৎ ॥ ৬০ ॥

दशधा विकृतां शम्भोर्भावनेनो भवेत्कृतिः । दशाचारं गषपतिस्वरितया दशाचारम् ॥ ६१ ॥

দশধা বিকৃতাং শম্ভোর্ভাবনেনো ভবেত্কৃতিঃ । দশাচারং গষপতিস্বরিতযা দশাচারম্ ॥ ৬১ ॥

त्रिपुरा दशकूटं स्वाङ्क्चपुराया दशाचारम । दशाचारं सरस्वत्या यचिच्छाः स्वादशाचारम ॥ ६२ ॥

ত্রিপুরা দশকূটং স্বাঙ্ক্চপুরাযা দশাচারম । দশাচারং সরস্বত্যা যচিচ্ছাঃ স্বাদশাচারম ॥ ৬২ ॥

वासुदेवात्मकं मन्त्रमखारूढा दशाचारगम् । नाम्ना पद्मावतीमन्त्रं वायुमन्त्रं दशाचारम ॥ ६३ ॥

বাসুদেবাত্মকং মন্ত্রমখারূঢা দশাচারগম্ । নাম্না পদ্মাবতীমন্ত্রং বায়ুমন্ত্রং দশাচারম ॥ ৬৩ ॥

दशकं शक्तितत्त्वानां तत्त्वरूपा महेश्वरी । नाडीना दशकं विश्वोरवतारान् दश क्रमा ॥ ६४ ॥

দশকং শক্তিতত্ত্বানাং তত্ত্বরূপা মহেশ্বরী । নাডীনা দশকং বিশ্বোরবতারণ্ দশ ক্রমা ॥ ৬৪ ॥

दशकं लोकपालानां यदू यद्नचत् सृज्यवसौ । एकादश क्रमा सर्वज्ञज्ञानभासां जगन्मयौ ॥ ६५ ॥

দশকং লোকপালানাং যদূ যদ্নচত্ সৃজ্যৰসৌ । একাদশ ক্রমা সর্বজ্ঞজ্ঞানভাসাং জগন্মযৌ ॥ ৬৫ ॥

रुद्रैकादशिनोमाद्याशक्तेरेकादशाचरम । एकादशाच्चरं वाख्यां रुद्रानेकादश क्रमा ॥ ६६ ॥

রুদ্রৈকাদশিনোমাদ্যাশক্তেরেকাদশাচরম । একাদশাচ্চরং বাখ্যাং রুদ্রানেকাদশ ক্রমা ॥ ৬৬ ॥

समुद्रगिराति सर्वज्ञा गुषितां द्वादश क्रमा । नित्यामन्त्रं महेशान्चा वासुदेवात्मकं मनुम ॥ ६७ ॥

সমুদ্রগিরাতি সর্বজ্ঞা গুষিতাং দ্বাদশ ক্রমা । নিত্যামন্ত্রং মহেশান্চা বাসুদেবাত্মকং মনুম ॥ ৬৭ ॥

राशीन् भानून् हरेभूत्तीयिन्दु' स्वाद् द्वादशात्मकम । अन्यदेतादशं सर्वं यत्तद्स्यामजायत ॥ ६८ ॥

রাশীন্ ভানূন্ হরেভূত্তীযিন্দু' স্বাদ্ দ্বাদশাত্মকম । অন্যদেতাদশং সর্বং যৎতদ্স্যামজাযত ॥ ৬৮ ॥

चतुर्विंशातितत्त्वात्मा यदा भवति शोभना ।

চতুর্বিংশাতিতত্ত্বাত্মা যদা ভবতি শোভনা ।

1

गायत्रीं सवितुः शभोर्गायत्रीं मदनात्तिकाम्। गायत्रीं विष्णुगायत्रीं गायत्रीं त्रिपुरामनः॥ १००॥

গায়ত্রীং সবিতুঃ শভোর্গায়ত্রীং মদনাত্তিকাম্। গায়ত্রীং বিষ্ণুগায়ত্রীং গায়ত্রীং ত্রিপুরামনঃ॥ ১০০॥

1

चतुर्विंश्रातितत्त्वानि तस्यामासनं परामनि। द्वात्रिंशद्भेदगुष्पिता सर्वमन्त्रमयी विभुः॥ १०१॥

চতুর্বিংশ্রাতিতত্ত্বানি তস্যামাসনং পরামনি। দ্বাত্রিংশদ্ভেদগুষ্পিতা সর্বমন্ত্রময়ী বিভুঃ॥ ১০১॥

1

सूते सत्युज्जयं मन्त्रं नारसिंहं महामनुः। लवष्याधं मनुं मन्त्री वरष्यास्रं महामनः॥ १०२॥

সূতে সত্যউজ্জয়ং মন্ত্রং নারসিংহং মহামনুঃ। লবষ্যাধং মনুং মন্ত্রী বরষ্যাস্রং মহামনঃ॥ ১০২॥

1

हयग्रीवमन्त्रं दौर्गे वाराहं वडिनायकम्। गखेशितुमंहामन्त्रं मन्त्रं सेनाधिपस्य सा॥ १०३॥

হযগ্রীবমন্ত্রং দৌর্গে বারাহং বডিনায়কম্। গখেশিতুমংহামন্ত্রং মন্ত্রং সেনাধিপস্য সা॥ ১০৩॥

1

मन्त्रं सौदर्शनामूत्तेर्महासैन्यनायकं यतेभवः। तिष्ठभं वनवासिन्या: स्रघोराख्यं महामनुमं॥ १०८॥

মন্ত্রং সৌদর্শনামূত্তের্মহাসৈন্যনায়কং যতেভবঃ। তিষ্ঠভং বনবাসিন্যা: স্রঘোরাখ্যং মহামনুমং॥ ১০৮॥

1

भद्रकालोमनुं लच्मीमालामन्वं यमात्तकम्। मन्त्रं सा देवकोषुनोर्मन्रं शौपुरुषोत्तमम्॥ १०४॥

ভদ্রকালোমনুং লচ্মীমালামন্বং যমাত্তকম্। মন্ত্রং সা দেবকোষুনোর্মন্রং শৌপুরুষোত্তমম্॥ ১০৪॥

1

श्रीगोपालमनुं भूमेमनुं तारामनुं क्रमात्। महामन्रं महालच्क्ष्मन्रं भूतेष्टद्रष्य सा॥ १०६॥

শ্রীগোপালমনুং ভূমেমনুং তারামনুং ক্রমাত্। মহামন্রং মহালচ্ক্ষ্মন্রং ভূতেষ্ঠদ্রষ্য সা॥ ১০৬॥

1

चेतपालात्मकं मन्त्रं मन्त्रमापन्निवारकम्। सूते मार्तण्डिनोवियाम् सिद्धाविचां शुभोदयाम्॥ १०९॥

চেতপালাত্মকং মন্ত্রং মন্ত্রমাপন্নিবারকম্। সূতে মার্তণ্ডিনোবিয়াম্ সিদ্ধাবিচাং শুভোদয়াম্॥ ১০৯॥

1

अननेन क्रमयोगेन गुष्पिता शिववज्रभा। षट्त्रिंशत्पश्च तत्वानि श्रैवानि रचयत्यसौ॥ १०५॥

অননেন ক্রমযোগেন গুষ্পিতা শিববজ্রভা। ষট্ত্রিংশত্পশ্চ তত্ত্বানি শ্রৈবানি রচযত্যসৌ॥ ১০৫॥

1

ग्रन्यान्तमनुष्ठ यन्त्राणि शुभदानी प्रसूयते। द्विचत्वारिंशता मूले गुष्पिता विश्वनायिका॥ १०७॥

গ্রন্যান্তমনুষ্ঠ যন্ত্রাণি শুভদানী প্রসূযতে। দ্বিচত্বারিংশতা মূলে গুষ্পিতা বিশ্বনায়িকা॥ ১০৭॥

1

सा प्रभूते कुरुकुल्लिनी शबदब्रह्मामयी विभुः। भजिहस्तो भयनिस्रमानादस्तमाविरोधिका॥ ११०॥

সা প্রভূতে কুরুকুল্লিনী শবদব্রহ্মাময়ী বিভুঃ। ভজিহস্তো ভযনিস্রমানাদস্তমাবিরোধিকা॥ ১১০॥

1

ततोऽडे़न्दुसतो विन्दुसख्यादाश्रित परा ततः। पश्वान्ति मध्यमा वाचौ वैखरी शबदजन्मभूः॥ १११॥

ততোঽডে়ন্দুসতো বিন্দুসখ্যাদাশ্রিত পরা ততঃ। পশ্বান্তি মধ্যসা বাচৌ বৈখরী শবদজন্মভূঃ॥ ১১১॥

1

इच्छाज्ञानक्रियात्मासौ तेजोरूपगुष्पात्मिका।

ইচ্ছাজ্ঞানক্রিযাত্মাসৌ তেজোরূপগুষ্পাত্মিকা।

1

ऋमेशानेन ह्यजति कुण्डली वर्षमालिकाम् ॥ ११२ ॥

ঋমেশানেন হ্যজতি কুণ্ডলী বর্ষমালিকাম্ ॥ ১১২ ॥

1

ऋकारादिसकारान्तां द्विचत्वारिंशदात्मकाम् । पञ्चाघदारगुष्पितां पञ्चाघटक्षेमालिकाम् ॥ ११३ ॥

ঋকারাদিসকারান্তাং দ্বিচত্বারিংশদাত্মকাম্ । পঞ্চাষ্টারগুষ্পিতাং পঞ্চাষ্টক্ষেমালিকাম্ ॥ ১১৩ ॥

1

सूते तद्गतौ भिद्यन्ते कलारुद्रादिकान् ऋमात् । निरोधिका भवेऽड़रदेन्दुः स्वान्तनिषाकारः ॥ ११४ ॥

সূতে তদ্গতৌ ভিদ্যন্তে কলারুদ্রাদিকান্ ঋমাত্ । নিরোধিকা ভবেঽড়রদেন্দুঃ স্বান্তনিষাকারঃ ॥ ১১৪ ॥

1

षट्कः स्वादुभयोरंगो विन्दुबिन्दुस्तेजसां निधिः । जाता वष्टी यतो विन्दोः शिवशक्तिमयादतत् ॥ ११५ ॥

ষট্কঃ স্বাদুভযোরংগো বিন্দুবিন্দুস্তেজসাং নিধিঃ । জাতা বষ্টী যতো বিন্দোঃ শিবশক্তিমযাদতত্ ॥ ১১৫ ॥

1

श्रग्निसोमात्मकास्ते स्युः शिवशक्तिमयाद्रवे: । येन सभ्यवमान्नाः सोमसूर्याग्निरुहपिषः ॥ ११६ ॥

শ্রগ্নিসোমাত্মকাস্তে স্যুঃ শিবশক্তিমযাদ্রবে: । যেন সভ্যবমান্নাঃ সোমসূর্যাগ্নিরুহপিষঃ ॥ ১১৬ ॥

1

इति श्रीसारदातिलके तत्रिविधानं नाम प्रथमः पटलः ।

ইতি শ্রীসারদাতিলকে তত্রिविधানং নাম প্রথমঃ পটলঃ ।

2

द्वितीयः पटलः ।

দ্বিতীযঃ পটলঃ ।

2

ततो व्यक्तिं प्रचक्ष्यामि वर्णानां वदने नृणाम् । प्रेरिता मरुता नित्यं सुपुञ्जारम्भनिर्गता: ॥ १ ॥

ততো ব্যক্তিং প্রচক্ষ্যামি বর্ণানাং বদনে নৃণাম্ । প্রেরিতা মরুতা নিত্যং সুপুঞ্জারম্ভনির্গতা: ॥ ১ ॥

2

कष्ठादिकारषट्कैर्वा ऋमादाविभ्रेवन्ति ताः । एषु स्वरा: स्मृताः सौम्याः सश्वाः सौरास्ततो द्वयः ॥ २ ॥

কষ্ঠাদিকারষট্কৈর্বা ঋমাদাবিভ্রেবন্তি তাঃ । এষু স্বরা: স্মৃতাঃ সৌম্যাঃ সশ্বাঃ সৌরাস্ততো দ্বয: ॥ ২ ॥

2

ग्राम्नेया व्यापकाः सर्वे सोमसूर्याग्निरुहपिषः । स्वरा: षोडश विख्याताः सश्वांशो पञ्चविंशतिः ॥ ३ ॥

গ্রাম্নেযা ব্যাপকাঃ সর্বে সোমসূর্যাগ্নিরুহপিষঃ । স্বরা: ষোড়শ বিখ্যাতাঃ সশ্বাংশো পঞ্চবিংশতিঃ ॥ ৩ ॥

2

तत्त्वात्मान: स्मृताः सर्गा मकार: पुरुषो यतः । व्यापकां दश ते कामधनधर्मप्रदायिन: ॥ ४ ॥

তত্ত্বাত্মান: স্মৃতাঃ সর্গা মকার: পুরুষো যতঃ । ব্যাপকাং দশ তে কামধনধর্মপ্রদাযিন: ॥ ৪ ॥

2

ऋषु: स्वरेषु पूर्वोत्कः परो दौर्घ: ऋमादिमे । शिवशक्तिमयास्ते स्वविन्दुसर्गावसानकाः ॥ ५ ॥

ঋষু: স্বরেষু পূর্বোত্ক: পরো দৌর্ঘ: ঋমাদিমে । শিবশক্তিমযাস্তে স্ববিন্দুসর্গাবসানকাঃ ॥ ৫ ॥

2

विन्दुः पुमान् रवि: प्रोक्तः सर्गः शक्तिनियाकारः । स्वराणां मध्यगं यत् तु चतुष्कं तन्नपुंसकम् ॥ ६ ॥

বিন্দু: পুমান্ রবি: প্রোক্ত: সর্গ: শক্তিনিযাকার: । স্বরাণাং মধ্যগং যত্ তু চতুষ্কং তন্নপুংসকম্ ॥ ৬ ॥

2

पिङ्गलायां स्थिरा ऋषा ईड़ायां सड़ता: परे ।

পিঙ্গলাযাং স্থিরা ঋষা ঈড়াযাং সড়তা: পরে ।

द्वितीयः पटलः

सुषुम्ना मध्यगा'डेया चत्वारो ये नपुंसकाः॥ ९ ॥

সুষুম্না মধ্যগা'ঙেয়া চত্বারো যে নপুংসকাঃ॥ ৯ ॥

द्वितीयः पटलः

विना खरैस्तु नान्येषां जायते व्यक्तिरजसा। शिवशक्तिमयान् प्राहुस्तत्त्वज्ञाह्यां मनोषिषः॥ ५ ॥

বিনা খরৈস্তু নান্যেষাং জায়তে ব্যক্তিরজসা। শিবশক্তিময়ান্ প্রাহুস্তত্ত্বজ্ঞাহ্যাং মনোষিষঃ॥ ৫ ॥

द्वितीयः पटलः

कारष्याद् पञ्चभूतानामुद्भूता मण्डकायतः। ततो भूतात्मकाः वर्णाः पञ्च पञ्च विभागतः॥ ६ ॥

কারষ্যাদ্ পঞ্চভূতানামুদ্ভূতা মণ্ডকায়তঃ। ততো ভূতাত্মকাঃ বর্ণাঃ পঞ্চ পঞ্চ বিভাগতঃ॥ ६ ॥

द्वितीयः पटलः

वाय्वग्निभूजलाकाशाः पञ्चार्घ्वास्तिपयः ऋमात्। पञ्च क्ष्वा: पञ्च दौर्घ्यो विन्दन्ता: सन्धिसम्भवा:॥ १०॥

বায়্বগ্নিভূজলাকাশাঃ পঞ্চার্ঘ্বাস্তিপয়ঃ ঋমাত্। পঞ্চ ক্ষ্বা: পঞ্চ দৌর্ঘ্যো বিন্দন্তা: সন্ধিসম্ভবা:॥ ১০॥

द्वितीयः पटलः

पञ्चग्राः कादयः यच्चलसमहान्ताः समौरिता:। सोमसूर्यौऽग्निभेदेन माठकावर्णसम्भवा:॥ ११ ॥

পঞ্চগ্রাঃ কাদয়ঃ যচ্চলসমহান্তাঃ সমৌরিতা:। সোমসূর্যৌঽগ্নিভেদেন মাঠকাবর্ণসম্ভবা:॥ ১১ ॥

द्वितीयः पटलः

ऋष्टादशात्मकलाख्यस्तन्रहृडलेषु व्यवस्थिताः। ऋमृता मानदा पुरषा तुष्टिः पुष्टौऽतिधृंतिः॥ १२ ॥

ঋষ্টাদশात्मकলাখ্যস্তন্রহৃডলেষু ব্যবস্থিতাঃ। ঋমৃতা মানদা পুরষা তুষ্টিঃ পুষ্টৌঽতিধৃন্তিঃ॥ ১২ ॥

द्वितीयः पटलः

शशिनी चन्द्रिका कान्तिज्योत्स्ना श्री: प्रीतिरूद्गता। पूर्षा पूर्षौऽमृता कामदायिन्यः खरजा: कला:॥ १३ ॥

শশিনী চন্দ্রিকা কান্তিজ্যোৎস্না শ্রী: প্রীতিরূদ্গতা। পূর্ষা পূর্ষৌঽমৃতা কামদায়িন্যঃ খরজা: কলা:॥ ১৩ ॥

द्वितीयः पटलः

तपिनौ तापिनौ धूम्रा मरीचिजालिनी कूचि। सुषुम्ना भोगदा विश्वा बोधिनौ धारिणी धमा॥ १४ ॥

তপিনৌ তাপিনৌ ধূম্রা মরীচিজালিনী কূচি। সুষুম্না ভোগদা বিশ্বা বোধিনী ধারিণী ধমা॥ ১৪ ॥

द्वितीयः पटलः

कभावद्रा वसुदा: सौरा: ठडान्ता द्वादशेरिता:। धूर्मार्चिरुष्मा ज्योतिर्नी ज्योालिनी विश्वुलिङ्गिनी॥ १५ ॥

কভাবদ্রা বসুদা: সৌরা: ঠডান্তা দ্বাদশেরিতা:। ধূর্মার্চিরুষ্মা জ্যোতির্নী জ্যোালিনী বিশ্বুলিঙ্গিনী॥ ১५ ॥

द्वितीयः पटलः

सुष्यो सुरुपा कपिला हव्यङ्कव्यवद्धा ऋ्माप। यादीनां दशवर्णानां कला धर्मप्रदा इमा:॥ १६ ॥

সুষ্যো সুরুপা কপিলা হব্যङ্কব্যবদ্ধা ঋ্মাপ। যাদীনাং দশবর্ণানাং কলা ধর্মপ্রদা ইমা:॥ ১৬ ॥

द्वितीयः पटलः

ऋभवेष्टाकरा, होषा: ऋतेपोताकृता: ऋमात्। तारस्य पञ्चभेदेभ्यः पञ्चाग्रहवर्णगा: कला:॥ १७ ॥

ঋভবেষ्टাকরা, হোষা: ঋতেপোতাকৃতা: ঋমাত্। তারস্য পঞ্চভেদেভ্যঃ পঞ্চাগ্রহবর্ণগা: কলা:॥ ১৭ ॥

द्वितीयः पटलः

ऋष्टिकृडि: स्मृतिमृङ्गा कान्तिरचन्द्र्यो हृृतिः क्षिता। क्षितो: शाङ्करीप्रकृता: कञ्चवङ्कला: ऋमात॥ १८ ॥

ঋষ্টিকৃডি: স্মৃতিমৃঙ্গা কান্তিরচন্দ্র্যো হৃৃতিঃ ক্ষিতা। ক্ষিতো: শাঙ্করীপ্রকৃতা: কঞ্চবঙ্কলা: ঋমাত॥ ১৮ ॥

द्वितीयः पटलः

ऋकाराद् ब्रह्मेपोत्पन्नास्त्वमचामोकरप्रभा:। एताः करष्ठताच्चक्रपञ्जज्हयकुरुचिकका:॥ १९ ॥

ঋকারাদ্ ব্রহ্মেপোত্পন্নাস্ত্বমচামোক্রপ্রভা:। এতা: করষ্ঠতাচ্চক্রপঞ্জজ্হয়কুরুচিককা:॥ ১৯ ॥

द्वितीयः पटलः

नया च पालिनी मान्तरौश्वरी रतिकालिके

নয়া চ পালিনী মান্তরৌশ্বরী রতিকালিকে

वरदा ज्ञादिनौ पौतिदौर्वो रुष्टतवर्गजा: ॥ २० ॥

বরদা জ্ঞাদিনৌ পৌতিদৌর্বো রুষ্টতবর্গজা: ॥ ২০ ॥

उकारात् विष्णुनेत्पन्नास्तमालदलसन्निभा: ।

উকারাত্ বিষ্ণুনেত্পন্নাস্তমালদলসন্নিভা: ।

श्रभौतिवरचक्रेष्ठबाहुः परिकरीत्तिता: ॥ २१ ॥

শ্রভৌতিবরচক্রেষ্ঠবাহুঃ পরিকরীত্তিতা: ॥ ২১ ॥

तौ चैषा रौद्रो भया निद्रा तन्द्रा भूतं क्रोधिनौ क्रिया ।

তৌ চৈষা রৌদ্রো ভয়া নিদ্রা তন্দ্রা ভূতং ক্রোধিনৌ ক্রিয়া ।

उत्कारो म्लुरिता: स्यु: काथिता: पयवगजा: ॥ २२ ॥

উত্কারো ম্লুরিতা: স্যু: কাথিতা: পযবগজা: ॥ ২২ ॥

हद्रेशा मार्षादुत्पन्ना: घरचन्द्रनिभप्रभा: ।

হদ্রেষা মার্ষাদুত্পন্না: ঘরচন্দ্রনিভপ্রভা: ।

उडहल्योऽभयं शूलं कपालं बाहुभिवरेरम् ॥ २३ ॥

উডহল্যোঽভয়ং শূলং কপালং বাহুভিবরেরম্ ॥ ২৩ ॥

ईश्वरेप्सोदिता विन्दो: पौता श्वेतारुषा सिता ।

ঈশ্বরেপ্সোদিতা বিন্দো: পৌতা শ্বেতারুষা সিতা ।

अनन्ता चयवक्त्रा ज्वाकुसुमसन्निभा: ॥ २४ ॥

অনন্তা চযবক্ত্রা জ্বাকুসুমসন্নিভা: ॥ ২৪ ॥

अभयं हरिषं टङ्कं दधाना बाहुभिवरेरम् ।

অভয়ং হরিষং টঙ্কং দধানা বাহুভিবরেরম্ ।

निर्वत्ति: सप्रतिष्ठा स्वाहिद्या शान्तिरन्तरम् ॥ २४ ॥

নির্বত্তি: সপ্রতিষ্ঠা স্বাহিদ্যা শান্তিরন্তরম্ ॥ ২৪ ॥

दैतिका दौपिका चैव रेचिका मोचिका परा ।

দৈতিকা দৌপিকা চৈব রেচিকা মোচিকা পরা ।

सृक्का सृक्कामृता ज्ञानामृता चाप्यायनी तथा ॥ २६ ॥

সৃক্কা সৃক্কামৃতা জ্ঞানামৃতা চাপ্যায়নী তথা ॥ ২৬ ॥

व्यापिनी व्योमरूपा सुरनन्ता: स्वरमत्तय: ।

ব্যাপিনী ব্যোমরূপা সুরনন্তা: স্বরমত্তয়: ।

सदाशिवेन सज्ञाता नादादेता: सितात्विष: ॥ २७ ॥

সদাশিবেন সজ্ঞাতা নাদাদেতা: সিতাত্বিষ: ॥ ২৭ ॥

अचञ्चुपुस्तकगुप्तकपालाल्यकराम्बुजा: ।

অচঞ্চুপুস্তকগুপ্তকপালাল্যকরাম্বুজা: ।

न्यासे तु योजयेदौ षोडशस्वरगा: कला: ॥ २५ ॥

ন্যাসে তু যোজয়েদৌ ষোড়শস্বরগা: কলা: ॥ ২৫ ॥

दूति पञ्चाशदाख्यात: कला: सर्वसमृद्धिदा: ।

দূতি পঞ্চাশদাখ্যাত: কলা: সর্বসমৃদ্ধিদা: ।

शोकऱहाननसूलाश्व त्रिमूत्तिरमरेश्वरा: ॥ २८ ॥

শোক঱হাননসূলাশ্ব ত্রিমূত্তিরমরেশ্বরা: ॥ ২৮ ॥

अर्घींशो भारभूतिः स्यात् तिथौषः स्वाश्रको हर: ।

অর্ঘীংশো ভারভূতি: স্যাত্ তিথৌষঃ স্বাশ্রকো হর: ।

भिरटौशो भौतिक: सद्योजातस्थानुग्रहेश्वर: ॥ २० ॥

ভিরটৌশো ভৌতিক: সদ্যোজাতস্থানুগ্রহেশ্বর: ॥ ২০ ॥

अक्रूरस्म महासेन: षोडश स्वरमूत्तम: ।

অক্রূরস্ম মহাসেন: ষোড়শ স্বরমূত্তম: ।

पञ्चात् क्रोधौ स्मृदेहेगप्रज्ञात्मकशिवोत्तमा: ॥ ३० ॥

পঞ্চাত্ ক্রোধৌ স্মৃদেহেগপ্রজ্ঞাত্মকশিবোত্তমা: ॥ ৩০ ॥

स्याथैकरुद्रकूर्मकने चाङ्चतुरानना: ।

স্যাথৈকরুদ্রকূর্মকনে চাঙ্চতুরাননা: ।

अजेशसर्वसोमेशारथा लाझलिदारकौ ॥ ३२ ॥

অজেশসর্বসোমেশারথা লাঝলিদারকৌ ॥ ৩২ ॥

हृदनारौखरशोमकान्तराशादिदक्षिणो ।

হৃদনারৌখরশোমকান্তরাশাদিদক্ষিণো ।

द्वितीयः पटलः

सुरद्रिमौनमेषाख्या लोच्दितस्य शिखा तथा । कङ्गलाखडिरख्खेभौ समहाकालवालिनौ ॥ ३३ ॥

द्वितीयः पटलः

भुजङ्गेशः पिनाकीग्रः खड्गेश्राख्यावकेशकः । प्रभञ्जनोष्णकरिशिरा संवर्तकस्ततः ॥ ३४ ॥

द्वितीयः पटलः

एते रुद्रा: स्मृता रक्षा हृदयस्थूलकपालका: । पूर्वोदरौ स्यादिरजा ग्रास्मलौ तदनन्तरम् ॥ ३५ ॥

द्वितीयः पटलः

लोलाच्चौ वचुलच्चौ च दीर्घघोषा समीरिता । सुन्दौघमुखौगोमुख्यौ दीर्घोजिहा तथैव च ॥ ३६ ॥

द्वितीयः पटलः

कुङ्गोदयौध्वकेशौ च तथैव विकृतमुखपि । ज्वालामुखौ ततस्तौ जेया पञ्चादल्कामुख्यौ ततः ॥ ३७ ॥

द्वितीयः पटलः

सुस्नीमुखो च विद्यासुख्ये तौ: सु: स्वरशक्तय: । महाकालौ सरख्खौ च सर्वसिद्धिसमन्विते ॥ ३८ ॥

द्वितीयः पटलः

गौरी तैलोक्यविद्या स्थानन शक्तिस्थित: परम् । ग्रामघातिभूतमाता तथा लम्बोदरी कल ॥ ३९ ॥

द्वितीयः पटलः

द्वाविण्णौ नागरी भूय: खेचरौ चापि मञ्जरौ । रूपिण्णौ वारिण्णौ पञ्चात् काकोदर्याप पूतना ॥ ४० ॥

द्वितीयः पटलः

स्वोदू भद्रकालीयोगिन्या ग्राहिणी गर्जना तथा । कालरात्रिर्वा कुण्डलिन्या कर्पादिन्यापि वज्रया ॥ ४१ ॥

द्वितीयः पटलः

जया च सुमुखे श्वेत्या रेवती साधवी तत: । वारुण्यो वायवी चोक्ता पञ्चादू रक्तोविदारिण्णो ॥ ४२ ॥

द्वितीयः पटलः

ततस्स सहजा लच्छौऽपिनौ माययान्विता । एतां रुद्राक्षपोठस्था: सिन्दूरारुणविग्रहा: ॥ ४३ ॥

द्वितीयः पटलः

रक्तोत्पलकपालाभ्यामलकूटकरान्वजा: । केशवो नारायणो माधवगोविन्दोविष्णव: ॥ ४४ ॥

द्वितीयः पटलः

मधुमूदनसञ्जोडनघ: स्यातू त्वविक्रमवामनौ । श्रीधरस्व हृषीकेश: पञ्चनाभस्तत: परम् ॥ ४५ ॥

दामोदरो वासुदेवः सङ्कर्षण इतोरितः । प्रत्युम्नश्चानिरुद्धश्च स्वराश्यां मूर्त्तयः स्वमाः ॥ ४८ ॥

দামোদরো বাসুদেবঃ সঙ্কর্ষণ ইতোরিতঃ । প্রত্যুম্নশ্চানিরুদ্ধশ্চ স্বরাশ্যাং মূর্ত্তযঃ স্বমাঃ ॥ ৪৮ ॥

पश्चाच्चक्र्री गदो शाङ्गी खड्गी गाङ्गी हलो पुनः । मूषलो शूलिसंहृत्यः पाश्री स्वादंशुशो पुनः ॥ ४९ ॥

পশ্চাচ্চক্রী গদো শাঙ্গী খড্গী গাঙ্গী হলো পুনঃ । মূষলো শূলিসংহৃত্যঃ পাশ্রী স্বাদংশুশো পুনঃ ॥ ৪৯ ॥

मुकुन्दो नन्दजो नन्दो नरौ नरकजिद्दरौ । कृष्णः सत्यः सालवतः स्वाच्छौरीः शूरो जनार्दनः ॥ ५० ॥

মুকুন্দো নন্দজো নন্দো নরৌ নরকজিদ্দরৌ । কৃষ্ণঃ সত্যঃ সালবতঃ স্বাচ্ছৌরীঃ শূরো জনার্দনঃ ॥ ৫০ ॥

भूधरो विष्णुमूर्त्तिश्च वैकुण्ठः पुरुषोत्तमः । बल्लो बलानुजो वालो हृषीकेशोऽषः पुनः ॥ ५१ ॥

ভূধরো বিষ্ণুমূর্ত্তিশ্চ বৈকুণ্ঠঃ পুরুষোত্তমঃ । বল্লো বলানুজো ভালো হৃষীকেশোঽষঃ পুনঃ ॥ ৫১ ॥

हंसो वराहो विमलो नृसिंहो मूर्त्तेयोऽव्ययः । केशवाधा इति ख्याताः प्रमथाद्यैः सतेजसः ॥ ५२ ॥

হংসো বরাহো বিমলো নৃসিংহো মূর্ত্তেযোঽব্যযঃ । কেশবাধা ইতি খ্যাতাঃ প্রমথাদ্যৈঃ সতেজসঃ ॥ ৫২ ॥

कौन्त्तिः कान्तिसृष्टिपुष्टो ध्यातिः ध्यान्तः क्रियादयाः । मेधा सङ्कर्षः श्रद्धा स्वाहा स्वधा वच्मीः सरस्वती ॥ ५३ ॥

কৌন্ত্তিঃ কান্তিসৃষ্টিপুষ্টো ধ্যাতিঃ ধ্যান্তঃ ক্রিয়াদয়াঃ । মেধা সঙ্কর্ষঃ শ্রদ্ধা স্বাহা স্বধা বচ্মীঃ সরস্বতী ॥ ৫৩ ॥

प्रोतोरतिरिमा: प्रोत्काः क्रियेषा स्वरशक्तयः । जयदुर्गा प्रभा सत्यास चण्डा वागी विलासिनी ॥ ५४ ॥

প্রোতোরতিরিমাঃ প্রোত্কাঃ ক্রিয়েষা স্বরশক্তযঃ । জয়দুর্গা প্রভা সত্যস চণ্ডা বাগী বিলাসিনী ॥ ৫৪ ॥

विजया विरजा विद्या विनदा सुनदा स्मृतिः । ऋद्धिः समृद्धिः पुष्टिः स्वाङ्गकितिरुज्जृम्भितिः चमा ॥ ५५ ॥

বিজয়া বিরজা বিদ্যা বিনদা সুনদা স্মৃতিঃ । ঋদ্ধিঃ সমৃদ্ধিঃ পুষ্টিঃ স্বাঙ্গকতিরুজ্জৃম্ভিতিঃ চমা ॥ ৫৫ ॥

रमोभा लो दिने लो किन्ना वसुदा वसुधा परा । घरा परायक्षा सूक्ष्मा सम्या प्रज्ञा प्रभा निशाः ॥ ५६ ॥

রমোভা লো দিনে লো কিন্না বসুদা বসুধা পরা । ঘরা পরায়ক্ষা সূক্ষ্মা সম্যা প্রজ্ঞা প্রভা নিশাঃ ॥ ৫৬ ॥

श्रमोघा वियुता चेति कौत्स्याद्या: सर्वकामदाः । एता: प्रियतमादिषु निष्षा: साक्ष्मतातनाः ॥ ५७ ॥

শ্রমোঘা বিযুতা চেতি কৌৎস্যাদ্যা: সর্বকামদাঃ । এতা: প্রিয়তমাদিষু নিষ্ষা: সাক্ষ্মতাতনাঃ ॥ ৫৭ ॥

विद्युद्गास्समानाद्यौ पद्मजाभयवाचवः । माठरावर्षभेदेश्यः सर्वेमन्त्रा: प्रजाप्चिरे ॥ ५८ ॥

বিদ্যুদ্গাস্সমানাদ্যৌ পদ্মজাভযবাচবঃ । মাঠরাবর্ষভেদেশ্যः সর্বেমন্ত্রা: প্রজাপ্চিরে ॥ ৫৮ ॥

मन्त्राविद्या विभागेन द्विविधा मन्त्रजातियः । मन्त्रा: पुंदेवता श्रेया विद्या स्त्रीदेवता: स्मृताः ॥ ५९ ॥

মন্ত্রাবিদ্যা বিভাগেন দ্বিবিধা মন্ত্রজাতিযঃ । মন্ত্রা: পুন্দেবতা শ্রেয়া বিদ্যা স্ত্রীদেবতা: স্মৃতাঃ ॥ ৫৯ ॥

पुंस्त्वे नपुंसकत्वानो मन्त्रा: सर्वे समीरिताः । पुंस्तन्मात्रे हि फड़त्ता: स्वीयै ठान्ताश्र कियौ मताः ॥ ६० ॥

পুংস্ত্বে নপুংসকত্বানো মন্ত্রা: সর্বে সমীরিতাঃ । পুংস্তন্মাত্রে হি ফড়ত্তা: স্বীয়ৈ ঠান্তাশ্র কিয়ৌ মতাঃ ॥ ৬০ ॥

द्वितीयः पटलः

शपुष्का नमोङ्क्ता: सुरतियुक्ता मनवक्चिधा । शस्तास्ते विविधा मन्त्रा वश्यक्रान्त्यभिचारिके ॥ ५० ॥ श्रमिसोमात्मकाः मन्त्रा विचिन्त्याः क्रूरसौम्ययोः । कर्मषोर्वीजितारान्त्यावियतृपाया: समौरिता: ॥ ६० ॥

শপুষ্কা নমোঙ্ক্তা: সুরতিযুক্তা মনবক্চিধা । শস্তাস্তে বিবিধা মন্ত্রা বশ্যক্রান্ত্যভিচারিকে ॥ ৫০ ॥ শ্রমিসোমাত্মকাঃ মন্ত্রা বিচিন্ত্যাঃ ক্রূরসৌম্যযোঃ । কর্মষোর্বীজিতারান্ত্যাবিয়তৃপায়া: সমৌরিতা: ॥ ৬০ ॥

आग्रेया मानवः सौम्या भूरिष्ठेन्वमताच्चरा: । आग्रेया: सम्प्रबुध्यन्ते प्राणे चरति दचिच्चे ॥ ६१ ॥

আগ্রেয়া মানবঃ সৌম্যা ভূরিষ্ঠেন্বমতাচ্চরা: । আগ্রেয়া: সম্প্রবুচ্চ্যন্তে প্রাণে চরতি দচিচ্চে ॥ ৬১ ॥

भागेन्द्याश्रिते शिते प्राणे सौष्ठ्यं बोधं प्रयान्ति च । नाङ्गौदयं गते प्राणे सर्वे बोधं प्रयान्ति च ॥ ६२ ॥

ভাগেন্দ্র্যাশ্রিতে শিতে প্রাণে সৌষ্ঠ্যং বোধং প্রয়ান্তি চ । নাঙ্গৌদযং গতে প্রাণে সর্বে বোধং প্রয়ান্তি চ ॥ ৬২ ॥

प्रयच्छन्ति फलं सर्वे प्रवृत्ता मन्त्रिषां सदा । किन्वादृष्टफलास्वन्ते न साधकान् ॥ ६३ ॥

প্রযচ্ছন্তি ফলং সর্বে প্রবৃত্তা মন্ত্রিষাং সদা । কিন্বাদৃষ্টফলাস্বন্তে ন সাধকান্ ॥ ६३ ॥

किनो तद्: शक्तिहीन: पराधीनः ख इतोऽरितः । वधिरो नेच्छोनस्य कौलितः स्वाभितस्तथा ॥ ६४ ॥

কিনো তদ্: শক্তিহীন: পরাধীনঃ খ ইতোঽরিতঃ । বধিরো নেচ্ছোনস্য কৌলিতঃ স্বাভিতস্তথা ॥ ৬৪ ॥

दग्धः सस्तस्य भौतस्य मलिनस्य तिरस्कृतः । भेदितस्य सुपुष्टस्य मदोन्मत्तस्य मूच्छितः ॥ ६५ ॥

দগ্ধঃ সস্তস্য ভৌতস্য মলিনস্য তিরস্কৃতঃ । ভেদিতস্য সুপুষ্টস্য মদোন্মত্তস্য মূচ্ছিতঃ ॥ ৬৫ ॥

क्षतवोर्यस्य होनस्य प्रध्वस्तो बालकः पुनः । कुमारस्य युवा प्रौढो वृद्धो निक्षिप्तग्रकस्तथा ॥ ६६ ॥

ক্ষতবৌর্যস্য হোনস্য প্রধ্বস্তো বালকঃ পুনঃ । কুমারস্য যুবা প্রৌঢ়ো বৃদ্ধো নিক্ষিপ্তগ্রকস্তথা ॥ ৬৬ ॥

निर्वीर्यः: शिथिलोनस्य मन्दः कूटस्तथा पुनः । निरङ्घः सस्तच्चोनस्य केकारो वौजजोनकः ॥ ६७ ॥

নির্বীর্য্যঃ: শিথিলোনস্য মন্দঃ কূটস্তথা পুনঃ । নিরঙ্ঘঃ সস্তচ্চোনস্য কেকারো বৌজজোনকঃ ॥ ৬৭ ॥

धूमितालिङ्गितौ स्वाच्च मोहितस्तु बुधार्त्तकः । अतिद्रुतोऽरुचोनः स्वादतिक्रुछः समौरितः ॥ ६८ ॥

ধূমিতালिङ্গিতৌ স্বাচ্চ মোহিতস্তু বুধার্ত্তকঃ । অতিদ্রুতোঽরুচোনঃ স্বাদতিক্রুছঃ সমৌরিতঃ ॥ ৬৮ ॥

प्रतिकूरस्य सत्रौडः: प्रान्तमानस एव च । स्थानभ्रष्टस्य विकलः सातिहृदः प्रकुप्तितः ॥ ६९ ॥

প্রতিকূরস্য সত্রৌডঃ: প্রান্তমানস এব চ । স্থানভ্রষ্টস্য বিকলঃ সাতিহৃদঃ প্রকুপ্তিতঃ ॥ ৬৯ ॥

निःश्वेद्: प्रौढतामुपि वज्ञास्पदं च न लज্জास्पदं । मनोयस्यादिमध्यान्ते त्वानिचं वौजमुच्यते ॥ ७० ॥

নিঃশ্বেদ্: প্রৌঢ়তামুপি বজ্ঞাস্পদং চ ন লজ্জাস্পদং । মনোযস্যাদিমধ্যান্তে ত্বানিচং বৌজমুচ্যते ॥ ७० ॥

संयुक्तं वा वियुक्तं वा स्वराक्रान्तं त्रिधा मुनः । चतुर्धा पञ्चधा वाथ स मन्त्राश्चिन्तनसञ्जकः ॥ ७१ ॥

সংযুক্তং বা বিযুক্তং বা স্বরাক্রান্তং ত্রিধা মুনঃ । চতুর্ধা পঞ্চধা বাথ স মন্ত্রাশ্চিন্তনসञ्जকः ॥ ७१ ॥

३२

आदिमध्यावसानेषु भुवौजोहननलाञ्चितः । हृद्रमन्त्रः स विज्ञेयो मुक्तिस्मुक्तिविवर्जितः ॥ ७२ ॥

আদিমধ্যাবসানেষু ভুবৌজোহননলাঞ্চিতঃ । হৃদ্রমন্ত্রঃ স বিজ্ঞেয়ো মুক্তিস্মুক্তিবিবর্জিতঃ ॥ ৭২ ॥

३२

मायाविनतस्वश्रीवौजरावह्निनस्तु यो मनुः । शक्तिहीनः स कथितो यस्य मध्ये न विद्यते ॥ ७३ ॥

মায়াবিনতস্বশ্রীবৌজরাবহ্নিনস্তু যো মনুঃ । শক্তিহীনঃ স কথিতো যস্য মধ্যে ন বিদ্যতে ॥ ৭৩ ॥

३२

कामवौजं सुखे माया शिरस्यडुश्रेमेव वा । असौ पराड्मुखः प्रोक्तो हकारो विन्दुलाञ्चितः ॥ ७४ ॥

কামবৌজং সুখে মায়া শিরস্যডুশ্রেমেব বা । অসৌ পরাড্মুখঃ প্রোক্তো হকারো বিন্দুলাঞ্চিতঃ ॥ ৭৪ ॥

३२

आद्यन्तमध्येोर्विन्दुभिः न भवेदधिरः स्मृतः । पञ्चवर्गो मनुर्यः स्याद्रेफार्केन्दुविवर्जितः ॥ ७५ ॥

আদ্যন্তমধ্যেোর্঵িন্দুভিঃ ন ভবেদধিরঃ স্মৃতঃ । পঞ্চবর্গো মনুর্যঃ স্যাদ্রেফার্কেন্দুবিবর্জিতঃ ॥ ৭৫ ॥

३२

नेत्रहोनः स विज्ञेयो दुःखप्रोकोमयप्रदः । आदिमध्यावमानिष्ठ हंसः प्राणादिवाचकः ॥ ७६ ॥

নেত্রহোনঃ স বিজ্ঞেয়ো দুঃখপ্রোকোময়প্রদঃ । আদিমধ্যাবমানিষ্ঠ হংসঃ প্রাণাদিবাচকঃ ॥ ৭৬ ॥

३२

हकारो विन्दुमान् जप्त्वा रावं वापि चतुष्कलम् । मायां नमामि च पठे नाक्षरा यस्यांश कोलितः ॥ ७७ ॥

হকারো বিন্দুমান্ জপ্ত্বা রাবং वापि চতুষ্কলম্ । মায়াং নমামি চ পঠে নাক্ষরা যস্যাংশ কোলিতঃ ॥ ৭৭ ॥

३२

एक मध्ये तुयं मूर्ध्नि यस्यनक्षपुरन्दरौ । विद्यते स तु मन्त्रः स्यात् स्वाभितः सिद्धिदायकः ॥ ७८ ॥

এক মধ্যে তুয়ং মূর্ধ্নি যস্যনক্ষপুরন্দরৌ । বিদ্যতে স তু মন্ত্রঃ স্যাত্ স্বাভিতঃ সিদ্ধিদায়কঃ ॥ ৭৮ ॥

३२

वाङ्वीरोयुसमायुक्तो यस्य मन्त्रस्य मूर्धनि । सप्तधा दृश्यते तन्तु दग्धं मन्त्रीतमन्त्रवित् ॥ ७९ ॥

বাঙ্বীরোয়সমাযুক্তো যস্য মন্ত্রস্য মূর্ধনি । সপ্তধা দৃশ্যতে তন্তু দগ্ধং মন্ত্রীতমন্ত্রবিত্ ॥ ৭৯ ॥

३२

अस्तं वाभ्यां विभिः षड् भिरष्टाभिः षट्त्रिदशभिः । सस्तः सौडभिचिहतो यस्य सुखेन प्रसावः स्मृतः ॥ ८० ॥

অস্তং বাভ্যাং বিভিঃ ষড়্ ভিরষ্টাভিঃ ষট্ত্রিদশভিঃ । সস্তঃ সৌডভিচিহতো যস্য সুখেন প্রসাবঃ স্মৃতঃ ॥ ৮০ ॥

३२

शिवो वा शक्तिरथवा भूताक्षः स प्रकौर्तितः । आदिमध्यावसानेषु भवेद्वाडचतुष्टयम् ॥ ८१ ॥

শিবো বা শক্তিরথবা ভূতাক্ষঃ স প্রকৌর্তিতঃ । আদিমধ্যাবসানেষু ভবেদ্বাডচতুষ্টয়ম্ ॥ ৮১ ॥

३२

यस्य मन्त्रः समाहोनो मन्त्रवित्तं विवर्जयेत् । यस्य मध्ये दकारो वा क्रोधो वा मूर्ध्नि विधृतः ॥ ८२ ॥

যস্য মন্ত্রঃ সমাহোনো মন্ত্রবিত্তং বিবর্জযেত্ । যস্য মধ্যে দকারো বা ক্রোধো বা মূর্ধ্নি বিধৃতঃ ॥ ৮২ ॥

३२

शस्तं तिष्ठति मन्त्रः सः मुखं विरक्त उदाहृतः । आदयं हृदये शोषं वषड्वौषट् च मध्यतः ॥ ८३ ॥

শস্তং তিষ্ঠতি মন্ত্রঃ সঃ মুখং বিরক্ত উদাহৃতঃ । আদয়ং হৃদযে শোষং বষড়্বৌষট্ চ মধ্যতঃ ॥ ৮৩ ॥

३२

यस्यासौ मेदिनी मन्त्रस्याज्यः सिद्विषु सूरिभिः । त्रिवर्गो हंसहोनो यः सुषुमः स उदाहृतः ॥ ८४ ॥

যস্যাসৌ মেদিনী মন্ত্রস্যাজ্যः সিদ্বিষু সূরিভিঃ । ত্রিবর্গো হংসহোনো যঃ সুষুমঃ স উদাহৃতঃ ॥ ৮৪ ॥

2

सन्तौ वायुगृवाविद्या सक्राधिकारदशाच्चरः । फट्कारपश्चकादियौ मदोन्मत्त उदौरितः ॥ ५४ ॥

সন্তৌ বায়ুগ্রবাবিদ্যা সক্রাধিকারদশাচ্চরঃ । ফট্কারপশ্চকাদিযৌ মদোন্মত্ত উদৌরিতঃ ॥ ৫৪ ॥

2

तद्देशे स्थितं मध्यो यस्स मन्त्रः स मूल्मन्त्रकः । विरामस्थानगं यस हृतवौर्ह्यः स कथ्यते ॥ ५६ ॥

তদ্দেশে স্থিতং মধ্যো যস্স মন্ত্রঃ স মূল্মন্ত্রকঃ । বিরামস্থানগং যস হৃতবৌর্হ্যঃ স কথ্যতে ॥ ৫৬ ॥

2

ष्रादौ मध्ये तथा मूर्ध्र्नि चतुरक्षयुतो मनुः । ज्ञातव्यो ह्योन इत्येषः ष्रादष्टादशाच्चरः ॥ ५९ ॥

ষ্রাদৌ মধ্যে তথা মূর্ধ্র্নি চতুরক্ষযুতো মনুঃ । জ্ঞাতব্যো হ্যোন ইত্যেষঃ ষ্রাদষ্টাদশাচ্চরঃ ॥ ५९ ॥

2

एकोनविंशत्यक्षरो वा यो मन्त्रस्तारसंयुतः । ऋषेखाङ्गुषवौजाल्यः सः प्रध्वस्तस्थ कथ्यते ॥ ५५ ॥

একোনবিংশত্যাক্ষরো বা যো মন্ত্রস্তারসংযুতঃ । ঋষেখাঙ্গুষবৌজাল্যঃ সঃ প্রধ্বস্তস্থ কথ্যতে ॥ ५५ ॥

2

समवर्षो मनुवोलालः कुमारोष्टाच्चरस्तु यः । षोडशाक्षोडीयवा प्रौढशव्वारिंशल्लिपिमन्तुः ॥ ५८ ॥

সমবর্ষো মনুবোলালঃ কুমারোষ্টাচ্চরস্তু য ঃ । ষোড়শাক্ষোড়ীযবা প্রৌঢশব্বারিংশল্লিপিমন্তু ঃ ॥ ৫৮ ॥

2

चिंशदक्षेषतुःपष्टिवर्षो मन्त्रः ष्राताच्चरः । चतुःषताच्चरस्याप हृदय इत्यभिधीयते ॥ ६० ॥

চিংশদক্ষেষতু ঃপষ্টিবর্ষো মন্ত্র ঃ ষ্রাতাচ্চর ঃ । চতু ঃষতাচ্চরস্যাপ হৃদয ইত্যভিধীযতে ॥ ৬০ ॥

2

नवाच्चरो धुवयुतो मनुनिष्क्तिं शा ईरितः । यस्यावसाने हृदयं ष्ररोमन्लो च मध्यतः ॥ ६१ ॥

নবাচ্চরো ধুভযুতো মনুনিষ্ক্তিং শা ঈরিত ঃ । যস্যাবসানে হৃদয ং ষ্ররোমন্লো চ মধ্যত ঃ ॥ ৬১ ॥

2

शिखा वमे च न स्वातां वौष्ट फट्कार एव वा । शिवशक्तिविहीनो वा स निवायी इति स्मृतः ॥ ६२ ॥

শিখা বমে চ ন স্বাতাং বৌষ্ট ফট্কার এব বা । শিবশক্তিবিহীনো বা স নিবাযী ইতি স্মৃত ঃ ॥ ৬২ ॥

2

एषु स्थानेषु फट्कारः षोडा यक्ष्मन् प्रतिष्ठते । स मन्त्रः सिद्धिहोनः स्यान्न्तः पञ्चदशरो मनुः ॥ ६३ ॥

এষু স্থানেষু ফট্কার ঃ ষোড়া যক্ষ্মন্ প্রতিষ্ঠতে । স মন্ত্র ঃ সিদ্ধিহোন ঃ স্যাত্ন্ত ঃ পঞ্চদশরো মনু ঃ ॥ ৬৩ ॥

2

कूर एकाच्चरो मन्त्रः स एवोँ निरंगकः । द्वियँः स तु होनः स्याच्चतुर्वर्ग्यान्तु केकरः ॥ ६८ ॥

কূর একাচ্চরো মন্ত্র ঃ স এবোঁ নিরংগক ঃ । দ্বিয ঃ স তু হোন ঃ স্যাচ্চতুর্বর্গ্যান্তু কেকর ঃ ॥ ৬৮ ॥

2

षडच्चरो वौजहीनस्वरः सप्ताच्चरो मनुः । साढढादशवर्षो वा धूमितः स हि निन्दितः ॥ ६४ ॥

ষড্চ্চরো বৌজহীনস্বর ঃ সপ্তাচ্চরো মনু ঃ । সাঢঢাদশবর্ষো বা ধূমিত ঃ স হি নিন্দিত ঃ ॥ ৬৪ ॥

2

साढेवौजस्वरस्थितदेकविंशातिवर्षकः । विंशलत्यर्षष्षडग्रदर्शो यः ष्रादालिङ्गितस्तु सः ॥ ६६ ॥

সাড়েবৌজস্বরস্থিতদেকবিংশাতিবর্ষক ঃ । বিংশলত্যর্ষষ্ণডগ্রদর্শো য ঃ ষ্রাদালিঙ্গিতস্তু স ঃ ॥ ৬৬ ॥

2

द्वाविंशत्यच्चरो मन्त्रो मोहितः परिकौत्सितः । द्वात्रिंशदर्शो मन्त्रो यः सप्तविंशतिवार्षकः ॥ ६७ ॥

দ্বাবিংশত্যাচ্চরো মন্ত্রো মোহিত ঃ পরিকৌত্সিত ঃ । দ্বাত্রিংশদর্শো মন্ত্রো য ঃ সপ্তবিংশতিবার্ষক ঃ ॥ ৬৭ ॥

बुधात्तः: स तु विचार्यस्ततुर्विंशातिवर्षकः ।

९५

एकादशाच्चरो वापि पश्चविंशातिसंख्यकः ॥ ९५ ॥

वयोविचारविध्यर्थं वा मन्त्रो ह्युदाहृतः ।

९६

षड्विंशात्यच्चरो मन्त्रः षट्त्रिंशद्दशाक्षरस्तथा ॥ ९६ ॥

त्रिंशद्दशाक्षरो वाप्यष्टादशोनोऽभिधीयते ।

९७

प्रष्टाविंशात्यच्चरो य एकादशांशदयापि वा ॥ ९७ ॥

प्रतिकृदः: स कथितो निन्दितः सर्वकर्मसु ।

९८

तिंशद्दशारको मन्त्रोऽथवाष्टादशदयापि वा ॥ ९८ ॥

प्रतिकृरः: स विचार्यो निन्दितः सर्वकर्मसु ।

९९

चत्वारिंशतमारभ्य त्रिषष्टियोन्वता भवेत् ।

१००

तावत्संख्या निगदिता मन्त्राः सत्कर्मसञ्चकाः: ॥ १०० ॥

पञ्चषष्ठच्चरा ये खुरमन्त्रास्ते शान्तिमानसाः ।

१०१

एकोनषतपर्थेन्तं पञ्चषष्ठचचरादितः ॥ १०१ ॥

ये मन्त्रास्ते निगदिताः खानभ्रष्टाच्चयाबुधैः ।

१०२

द्वयोदशाच्चरा ये खुरमन्त्राः पञ्चदशाच्चराः ॥ १०२ ॥

विकलाक्षोभिधीयान्ते म्रतं सादंश्रतं तु वा ।

१०३

म्रतदय दिनवतिरेकचतुर्दशान्त्यवापि सा ॥ १०३ ॥

म्रतवयं वा यत्संख्या निख़्रेहास्ते समौरिताः ।

१०४

चतुःष्रतमथारभ्य यावदशंसहसकम् ॥ १०४ ॥

प्रतिबद्ध: स यागेषु परिवज्यः सदा बुधैः ।

१०५

सहस्राक्षीधिका मन्त्रा दख़डका: पौडिताच्चया: ॥ १०५ ॥

दिसहसाच्चरा मन्त्राः: खड्कका: म्रतधा क्रतT: ।

१०६

ज्ञातव्यास्तोनरूपास्ते मन्त्रा एते यथास्थिताः ॥ १०६ ॥

तथा विद्या वोधव्या मन्त्राभिः काय्यकर्मसु ।

१०७

दोषानिमानविज्ञाय यो मन्त्रं भजते जनः ॥ १०७ ॥

सिद्धिन जायते तस्य कल्पकोटिशतैरपि ।

द्वितीयः पटलः

इत्यादिदोषदुष्टांस्ताच्चमन्त्रानाक्षनि योजयन् । योजयेदृपपवनो वधया योनिमुद्रया ॥ १९० ॥

द्वितीयः पटलः

मन्न्राणां दश कध्यान्ते संस्काराः सिदिददायिनः ।

द्वितीयः पटलः

जननं जीवनं पश्यात्ताड़नं बोधनं तथा । षथाभिषेको विमलीकरणं चाभ्यायने पुनः ॥ १९२ ॥

द्वितीयः पटलः

तर्पणं दीपनं गुप्तिदीयेता मन्त्रसंस्कृ या: । मन्न्राणां माढकामध्यादुद्भारो जननं स्मृतम् ॥ १९३ ॥

द्वितीयः पटलः

ऋषवान्तरितान् कत्वा मन्त्रवर्गान् जपेत् सुधीः । एतज्जीवनमित्याहुमन्नतत्त्वविशारदाः ॥ १९४ ॥

द्वितीयः पटलः

मन्त्रवर्गान् समालिख्य ताड़येद्वनदनाभया । प्रत्येकं वायुना मन्त्री ताड़नं तदुदाहृतम् ॥ १९५ ॥

द्वितीयः पटलः

विलिख्य मन्त्रं तं मन्त्री प्रपूनेहः करवौर्जैः । तन्मन्न्रादरसंख्यातैर्ह्याद्रान्तेन बोधनम् ॥ १९६ ॥

द्वितीयः पटलः

स्वतन्त्रोक्तविधानेन मन्त्रो मन्त्रार्थसंख्यया । ऋद्धयत्पञ्चवैर्मन्त्रमभिषिञ्चेद् विशुद्धये ॥ १९७ ॥

द्वितीयः पटलः

साङ्ख्यै मनसा मन्त्रं ज्योतिर्मन्न्रेण निर्दिशेत् । मन्त्रे मलत्रयं मन्त्रो विमलोकरणान्विदम् ॥ १९८ ॥

द्वितीयः पटलः

तारव्योंमाग्निमनुरुचक द्रक्ष्यो ज्योतिर्मनुरुच्यते: । कुशोदकैन जलेन प्रत्यष्णं प्रोक्ष्यष्णं मनुः ॥ १९९ ॥

द्वितीयः पटलः

तेन मन्त्रेण विधिवदेवताप्यानं मतम् । मन्त्रेष वारिषा मन्त्रैः तर्पणं तर्पणं मतम् ॥ १२० ॥

द्वितीयः पटलः

तारमायारमायोगो मनोद्रौपनमुच्यते । जप्यमात्रस्य मन्त्रस्य गोपनं त्वप्रकाशनम् ॥ १२१ ॥

द्वितीयः पटलः

संस्कारा दश सम्प्रोक्ताः सर्वतन्न्रेषु गोपिताः । यान् कत्वा सम्प्रदायेन मन्त्रो वाच्छितमश्नुते ॥ १२२ ॥

द्वितीयः पटलः

स्वतारराधिकोष्ट्रानामचूकू लान् मनून् भजेत् ।

प्राप लोभात् पयः प्राप्यं हृद्रस्याद्रिरुहः करम् ॥ १२३ ॥

लोभलोपपटुः प्रायः बुलोकार्देष भेदिता । वयः ऋमात् स्वरान्नयो तु रेवत्यग्रगतस्तदा ॥ १२४ ॥

जन्म सम्पादिपत् नैमः प्रत्यरिः साधको बधः । मिलन् परममिल्नञ्जन्मादौ न पुनः पुनः ॥ १२५ ॥

वालं गौरं खुरं घ्रेयः श्रमो नोपैति राङ्ऋषु । ऋमेया भेदिता वयाः कन्यायां खादयः स्थिताः ॥ १२६ ॥

लङ्नो धनं 'झाल्म्यचुपुनर्मिलनकलत्का । मरगां धर्मकर्मण्ययथादग्रराङ्गयः ॥ १२७ ॥

चतुरङ्गे लिखिते च चतुष्कोष्टसमन्विते । आकारादिचतुष्कान्तान् खनामाद्यचतुरादितः ॥ १२८ ॥

निःशादोन् कल्पयेत् मन्त्रो कुय्यांत् सिद्धादितः पुनः । सिद्धादोनं सिध्दः सिद्धो जपात् साधो हुतादिभिः ॥१२९॥

सुसिद्धः प्राप्तिमात्रेण स साधकं भजचेदरिः । सिद्धार्था बान्धवा प्राण्ताः साध्यार्थाः सेवकाः स्मृताः ॥१३०॥

सुसिद्धा पोषका ज्ञेया भववो भातका मता । दोपख्यानं समारम्य कर्तं कमफलप्रदम् ॥

चतुरस्रां भुवं भित्वा कोष्टानां नवकं लिखितं । पूर्वकोष्टाद् विलिख्येत समस्तवर्णानुक्रमात् ॥ १३१ ॥

लक्ष्मौघे मध्येक्ष्ठे स्वरान् युग्मक्रमास्सिखेत । दिन्दु पूर्वादितो यन्त्र चेताः ख्याद्यचचरं स्थितं ॥

मुखं तस्य तु जानीयात हस्तावभयतः स्थितौ ॥ १३२ ॥

काछे कृचिरुभे पादौ डे शिष्टं मुच्छमौरितं । ऋमेषाननेन विभजेद् यथ्यखमपि भागतः ॥ १३४ ॥

सुखस्यो लभते सिद्धिं करणखः खल्ज्जीवनः । उदासीनः कुचिसंस्कः पदख्यो दुःखमाप्नु यातु ॥ १३५ ॥

२१

पुच्छस्थः पीड्यते मन्त्रो बन्धनोच्छाटनादिभिः । कूर्मेचक्रान्तिमं प्रोक्तं मन्त्राणां सिद्धिसाधकम् ॥ १२६ ॥

পুচ্ছস্থঃ পীড়্যতে মন্ত্রো বন্ধনোচ্ছাটনাদিভিঃ । কূর্মেচক্রান্তিমং প্রোক্তং মন্ত্রাণাং সিদ্ধিসাধকম্ ॥ ১২৬ ॥

पुखयचक्रं नदोतौरं गुदादपंवतमस्थकम् ।

পুখযচক্রং নদোতৌরং গুদাদপংবতমস্থকম্ ।

तौर्थप्रदेशा: सस्यूनां सङ्ग्रह: पावनं वनम् ॥ १२९ ॥

তৌর্থপ্রদেশা: সস্যূনাং সঙ্‌গ্রহ: পাবনং বনম্ ॥ ১২৯ ॥

उद्यानानि विविक्तानि विखममूलं तटं गिरेः ।

উদ্যানানি বিবিক্তানি বিখমমূলং তটং গিরেঃ ।

देवतातयनं कूलं समुद्रस्य निजं गृहं ॥ १३५ ॥

দেবতাতযং কূলং সমুদ্রস্য নিজং গৃহং ॥ ১৩৫ ॥

साधनेषु प्रशस्ते स्थाने नाच्चेतार्न मन्त्रिष्याम् ॥ १३६ ॥

সাধনেষু প্রশস্তে স্থানে নাচ্চেতার্ন মন্ত্রিষ্যাম্ ॥ ১৩৬ ॥

पुरुषार्थसमावास्यै सच्चिष्यो गुरुमाश्रयेत् ।

পুরুষার্থসমাবাস্যৈ সচ্চিষ্যো গুরুমাশ্রযেত্ ।

माढत: पिठत: श्रेष्ठ: श्रद्धाभावो जितेन्द्रिय: ॥ १४० ॥

মাড়ত: পিঠত: শ্রেষ্ঠ: শ্রদ্ধাভাবো জিতেন্দ্রিয: ॥ ১৪০ ॥

सर्वाङ्गमानां सारज्ञ: सर्वशास्त्रार्थतत्त्ववित् ।

সর্বাঙ্গমানাং সারজ্ঞ: সর্বশাস্ত্রার্থতত্ত্ববিত্ ।

परोपकारनिरतो जपपूजार्दितत्पर: ॥ १४१ ॥

পরোপকারনিরতো জপপূজার্দিতত্পর: ॥ ১৪১ ॥

श्रामायवचन: श्रान्तो वेदवेदाड़पारग: ।

শ্রামাযবচন: শ্রান্তো বেদবেদাড়পারগ: ।

योगमार्गोधिसंस्थायो देवताहृदयज्ञभः ॥ १४२ ॥

যোগমার্গোধিসংস্থাযো দেবতাহৃদযজ্ঞভঃ ॥ ১৪২ ॥

इत्यादिगुणसम्पन्नो गुरुरागमसम्प्रत: ।

ইত্যাদিগুণসম্পন্নো গুরুরাগমসম্প্রত: ।

शिष्य: कुलीन: श्रद्दात्मा पुरुषार्थेपरायण: ॥ १५३ ॥

শিষ্য: কুলীন: শ্রদ্দাত্মা পুরুষার্থেপরাযণ: ॥ ১৫৩ ॥

श्रद्धोत्तवेद: कुशलो दूरत्यक्तमनोभव: ।

শ্রদ্ধোত্তবেদ: কুশলো দূরত্যক্তমোনোভব: ।

हितेषो प्रार्थना नित्यं मातृकोत्कर्षयोनासक्त: ॥ १३८ ॥

হিতেষো প্রার্থনা নিত্যং মাতৃকোত্কর্ষযোনাসক্ত: ॥ ১৩৮ ॥

स्वधर्मोन्नतो भक्त्या पिठमाराधितोभयत: ।

স্বধর্মোন্নতো ভক্ত্যা পিঠমারাধিতোভযত: ।

वाड्मन: कायवाचाभरगुरु:सुस्पूष्यो रत: ॥ १४५ ॥

বাড়মন: কাযবাচাভরগুরু:সুস্পূষ্যো রত: ॥ ১৪৫ ॥

एतादृशगुणोपेत: शिष्यो नवर्यात् नापर: ।

এতাদৃশগুণোপেত: শিষ্যো নবর্যাত্ নাপর: ।

एकाग्रदन भवेद् योग्या ब्राज्ञाख्योद्बोधयान्त्रप: ॥ १८६ ॥

একাগ্রদন ভবেদ্ যোগ্যা ব্রাজ্ঞাখ্যোদ্বোধযান্ত্রপ: ॥ ১৮৬ ॥

वैश्यो वर्षीन्स्त्रिभ: श्रेष्ठस्त्रिभवेक्षररैर्गुरो: ।

বৈশ্যো বর্ষীন্স্ত্রিভ: শ্রেষ্ঠস্ত্রিভবেক্ষররৈর্গুরো: ।

सुशिष्यश्व परिग्राह्यो दीक्षायागव्रतादिषु ॥ १४७ ॥

সুশিষ্যশ্ব পরিগ্রাহ্যো দীক্ষাযাগব্রতাদিষু ॥ ১৪৭ ॥

इति श्रीसारदातिलके महातन्त्रे द्वितीय: पटल: ।

ইতি শ্রীসারদাতিলকে মহাতন্ত্রে দ্বিতীয়: পটল: ।

ततो वक्ष्यामि द्विचत्वारिंशद्वास्तुयोगपुरःसरम् ।

१

क्षतेन येन सन्ध्ययोर्दीक्षायाः फलमश्नुते ॥ १ ॥

२

राजतं वाऽथ कांस्यनासं तत्त्वाभिष्ठाय तत्त्वतुः ।

स्थितास्तिपद्याश्रहे वास्तेभ्यः पूर्वं बलिं हरेत् ॥ २ ॥

३

बलिमखडलमेतेषां यथावदभिधीयते ।

पूर्वापरायतं सूत्रं विन्यसेदुक्तप्रमानतः ॥ ३ ॥

४

तन्मध्ये किंचिदालम्ब्र मातृकौ द्वौ परितो लिखितौ ।

तयोर्मध्येsस्थितं सूत्रं विन्यसेहचिष्योत्तरम् ॥ ४ ॥

५

दाभ्यां दाभ्यां तथाऽयाभ्यां कोषेषु मकरान् लिखेत् ।

मध्यमध्यस्थिताग्राभ्यां तत् सूत्राभ्यां पातयेत् ॥ ५ ॥

६

चतुरसं भवेततत्र चतुःषकोष्टसमन्वितम् ।

तत् पुनर्विंभजेन्त्रौ चतुःषष्टिपदं यथा ॥ ६ ॥

७

दिग्देशाद्देशान्तं यावद् यावदग्ने: प्रभञ्जनम् ।

एवं सूत्रद्वयं दद्यात् कर्णश्रुतं समाहितः ॥ ७ ॥

८

ब्रह्माणं पूजयेदादौ मध्ये कोष्टचतुष्टये ।

दिक्चतुष्ट्वेषु पूर्वादि यथादेशं प्रकल्पयेत् ॥ ८ ॥

९

कोषाष्टकोष्टमध्येषु वन्ह्यादिपरित: पुनः ।

विवक्षन्तं ततो मित्रं महोधरमतः परम् ॥ ९ ॥

१०

सावित्रीं सवितारज्ञां रज्ञुमिन्द्रजय पुनः ।

रुद्रं रुद्रजय विध्नानपञ्चायपपवर्गकम् ॥ १० ॥

११

तत्कर्षश्चतुलोभयतः कोष्टमध्येषु देशिकः ।

सर्वं गुद्यं चाऽयंप्यं जम्भकं लिपिपिटकाम् ॥ ११ ॥

१२

चरकोष्ट विदारीच्च पूतनामर्चयेत् क्रमात् ।

अथषोडशपटलः ।

१२

अष्टभ्योहि चतुः पूर्वोदीच्याद्यन्तपदेष्टिमान् ।

অষ্টভ্যোহি চতুঃ পূৰ্বোদীচ্যাদ্যন্তপদেষ্টিমান্ ।

१३

षष्टाष्टवस्थविभागेन देवान् देशिकसत्तमः ।

ষষ্টাষ্টবস্থবিভাগেন দেবান্ দেশিকসত্তমঃ ।

१३

क्रमादीशान पर्यन्तं नता जयन्तं शक्रभास्करौ ॥

ক্রমাদীশান পর্য্ন্তং নতা জয়ন্তং শক্রভাস্করৌ ॥

१४

सत्योच्ययान्तरौ चैव च दिक्षु प्राच्यामवस्थिताः ।

সত্যোচ্য্যান্তরৌ চৈব চ দিক্ষু প্রাচ্যামবস্থিতাঃ ।

१४

अग्निः पूषा च वितथो यमश्च गडहस्तकः ॥

অগ্নিঃ পূষা চ বিতথো যমশ্চ গঢহস্তকঃ ॥

१५

गसर्वो भृङ्गराजश्च मगो दन्दिगास्थितः ।

গসৰ্বো ভৃঙ্গরাজশ্চ মগো দন্দিগাস্থিতঃ ।

१५

निकृतितिदौवारिकश्च सुग्रीववरुणौ ततः ॥

নিকৃতিতিদৌবারিকশ্চ সুগ্রীববরুণৌ ততঃ ॥

१६

पुष्पदन्तासुरौ प्रेतरागौ प्रत्यग्दिशि स्थिताः ।

পুষ্পদন্তাসুরৌ প্রেতরাগৌ প্রত্যগ্দিশি স্থিতাঃ ।

१६

वायुरनङ्गौषमुख्यश्च सोमो भल्लाट एव च ॥

বায়ুরনঙ্গৌষমুখ্যশ্চ সোমো ভল্লাট এব চ ॥

१७

स्कलाक्षोऽदितिदितौ च कुबेरस्य दिशि स्थिताः ।

স্কলাক্ষোঽদিতিদিতৌ চ কুবেরস্য দিশি স্থিতাঃ ।

१७

उक्तानामिति देवानां पदान्यापूर्यं पञ्चभिः ॥

উক্তানামিতি দেবানাং পদান্যাপূৰ্য্ং পঞ্চভিঃ ॥

१८

रजोभिश्चेष्ययो तैष्यः पायसादनं बल्लि हरित् ।

রজোভিশ্চেষ্যयो তৈষ্যঃ পায়সাদনং বল্লি হরিত্ ।

१८

ग्रयं वास्तुवली: प्रोक्तः सर्वसम्पत्प्रदायकः ॥

গ্রযং বাস্তুবলী: প্রোক্তঃ সৰ্বসম্পত্প্রদায়কঃ ॥

१९

नक्षत्रवारराशीनामशुकूले शुभेऽध्वनि ।

নক্ষত্রবাররাশীনামশুকূলে শুভেঽধ্বনি ।

१९

ततो भूमितले शुद्धे तुषाझाराविवर्जिते ॥

ততো ভূমিতলে শুদ্ধে তুষাঝারাবিবর্জিতে ॥

२०

पुष्क्राहं वार्चयित्वा तु मण्डपं रचयेच्छुभम् ।

পুষ্ক্রাহং বার্চয়িত্বা তু মণ্ডপং রচযেচ্ছুভম্ ।

२०

पञ्चाभिः सर्वभिः हस्तैर्नवभिर्वा मितान्तरम् ॥

পঞ্চাভিঃ সৰ্বভিঃ হস্তৈর্নবভির্বা মিতান্তরম্ ॥

२१

घोडशस्तम्भसंयुक्तं चतुरस्त्रं घु मध्यगः ।

ঘোড়শস্তম্ভসংযুক্তং চতুরস্ত্রং ঘু মধ্যগঃ ।

२१

षष्टिहस्तसमुच्च्याया: संख्याभ्यो हादशाभितः ॥

ষষ্টিহস্তসমুচ্চ্যায়া: সংখ্যাভ্যো হাদশাভিতঃ ॥

२२

पञ्चहस्तप्रमााणास्ते निर्मिच्छिद्रा ऋतजवः शुभाः ।

পঞ্চহস্তপ্রমাণাস্তে নির্মিচ্ছিদ্রা ঋতজবঃ শুভাঃ ।

२२

तत्पञ्चमांशं निखनेन्वो दिन्यां मन्वावित्समः ॥

তত্পঞ্চমাংশং নিখনেন্বো দিন্যাং মন্বাবিত্সমঃ ॥

२३

नारिकेलदलैवेङ्गैर्मेष्टाद्यैत्तत् समन्ततः ।

নারিকেলদলৈবেঙ্গৈর্মেষ्टাদ্যৈত্তত্ সমন্ততঃ ।

२३

दारुष्ट तोरणानि स्थात् क्रमात् चौरमहोरुहाम ॥

দারুষ্ট তোরণানি স্থাত্ ক্রমাত্ চৌরমহোরুহাম ॥

२४

स्तम्भोच्चायः स्मृतस्तिष्ठां समहस्तैः पृथक् पृथक् ।

স্তম্ভোচ্চায়ঃ স্মৃতস্তিষ্ঠাং সমহস্তৈঃ পৃথক্ পৃথক্ ।

२४

दशाङ्गुलप्रमाणेन तत्परोष्ठाद् ईरितः ॥

দশাঙ্গুলপ্রমাণেন তত্পরোষ্ঠাদ্ ঈরিতঃ ॥

तिथ्येकफलकमानं स्वात् स्वभानामूर्ध्वमानतः ।

তিথ্যেকফলকমানং স্বাত্ স্বভানামূৰ্ধ্বমানতঃ ।

मूलालिं कल्पयेत्सध्ये तोरक्षे हस्तमानतः ॥ २४ ॥

दिङ्नु ध्याज्ञानिबद्धोयाल्लोकपालसमप्रभान् । वितानदभेमानध्यैररडुर्वोंत मख्खपम् ॥ २६ ॥

तत्त्विभागंमिते चैचे डरत्निमात्रसमुन्नताम् । चतुरश्रां ततों वेदों मख्खलाय प्रकल्पयेत ॥ २७ ॥

प्रागेव दोर्द्वादशातः समभिविंधिवाहिनः । सर्वमडलसम्पत्तै विदध्यादडुरापंषम् ॥ २५ ॥

सखडपस्योत्तरे भागे शालां पूर्वापरायताम् । गूढां कुर्य्यात् ततस्तस्यां मख्खडलं रचयेत सुधीः ॥ २८ ॥

पञ्चहस्तप्रभाशान्ति पञ्चमूर्ध्वाक्षि पातयेत । पूर्वापरायतान्येषामन्तरं द्वादशाडुलम ॥ ३० ॥

द्वादशोत्तरसूत्राणि तद्हदेकादशार्पयेत । पद्मानि तत् जायन्ते चत्वारिंशत् प्रमार्जयेत ॥ ३? ॥

पङ्क्या वौथ्योश्वतस्रोडन्तस्तुष्कोभयपार्श्वयोः । वौध्यो हे च चतुष्कोष्ठदयमाचावग्रिष्यते ॥ ३२ ॥

पदानि रक्षयेतानि श्वेतपौतारुणासितैः । रजोराभः श्यामलेनाथ वौथोरापूरयेत सुधीः ॥ ३३ ॥

पत्नापि त्रिविधान्याहुरडुरापंषकर्मोचिषा । पालिक्रा: पञ्चमुखैश्वर प्रावावास चतुष्कूमात ॥ ३४ ॥

प्रोक्ता: स्त्रः: सर्वत्रैषु हरिद्रद्रवशिवात्मकाः । एषामुखेषु उन्नेयः षाड्गुण्यादग्नाष्ठभिः ॥ ३५ ॥

षाड्गुण्यैः काम्यस्तानि स्तम्भान्यावेष्ट्य तन्तुना । मातृकाक्षरकोष पञ्चे पातयेत् हितपौलिषु ॥ ३६ ॥

सगन्धदभेकूर्चेषु पश्चिमादि निवेशयेत । करोषवालुकामृदिस्थानि पत्नापि पूरयेत ॥ ३७ ॥

सुधावौजेन वीजनि दुग्र्भे प्रच्चाल्य तन्त्रवित् ।

द्वितीयः पटलः

मूलमन्त्राभिजपानन्तरं पञ्चघोषपुरःसरम् । श्रायोवीजगर्भहृदजातोनां मध्ये लाचारपूर्वकं ।। निर्वपेत्तेषु पञ्चेषु देशिको यतमानसः ॥ ३५ ॥

মূলমন্ত্রাভিজপানন্তরং পঞ্চঘোষপুরঃসরম্ । শ্রাযোভীজগর্ভহৃদজাতোনাং মধ্যে লাচারপূর্বকম্ ।। নিৰ্বপেত্তেষু পঞ্চেষু দেশিকো যতমানসঃ ॥ ৩৫ ॥

द्वितीयः पटलः

शालिश्यामाढकोमुद्रातिलनिष्पावसर्षपा: । कुलस्थकन्दुमासाश्च वौजान्यझुरकर्मण्यपी ॥ ४० ॥

শালিশ্যামাঢকোমুদ্রাতিলনিষ্পাবসর্ষপা: । কুলস্থকন্দুমাসাশ্চ বৌজান্যঝুরকর্মণ্যপী ॥ ৪০ ॥

द्वितीयः पटलः

हरिद्राडङ्ग: समभ्युद्य वन्हेराच्छाद्य देशिक: । बालं विविधपात्राथां दद्याद पूर्वोदितं द्विपेत् ॥ ८१ ॥

হরিদ্রাডঙ্গ: সমভ্যুদ্য বনহেরাচ্ছাদ্য দেশিক: । বালং বিভিন্নপাত্রাথাং দদ্যাদ পূর্বোদিতং দ্বিপেত্ ॥ ৮১ ॥

द्वितीयः पटलः

प्रणवादैनमोडन्तैषु रात्रौ रात्रौषनानभिः । भूतानि पितरो यच्च नागा ब्रह्मा शिवो हरिः ।। सप्तानामपि रात्रौषां देवता: समुदीरिता: ॥ ८२ ॥

প্রণবাদৈনমোডন্তৈষু রাত্রৌ রাত্রৌষনানভিঃ । ভূতানি পিতরো যচ্চ নাগা ব্রহ্মা শিবো হরিঃ ।। সপ্তানামপি রাত্রৌষাং দেবতা: সমুদীরিতা: ॥ ৮২ ॥

द्वितीयः पटलः

भूतेभ्य: स्थूलंजतिलहरिद्रादधिपक्कव: । सान्ना: पिटभ्य: सतिलखास्र्पडुला: परिकौतितंता: ॥ ८३ ॥

ভূতেভ্যঃ স্থূলংজতিলহরিদ্রাদধিপক্কবঃ । সান্নাঃ পিটভ্যঃ সতিলখাস্র্পডুলাঃ পরিকৌতিতন্তা: ॥ ৮৩ ॥

द्वितीयः पटलः

करम्भलाजौ रचेभ्यो नारिकेलोदकान्वितम् । श्रक्रुपिष्टड्य नागेभ्यो ब्रह्मष्णे पडजाच्चतंम ॥ ४४ ॥

করম্ভলাজৌ রচেভ্যো নারিকেলোদকান্বিতম্ । শ্রক্রুপিষ্টড্য নাগেভ্যো ব্রহ্মষ্ণে পডজাচ্চতম ॥ ৪৪ ॥

द्वितीयः पटलः

सापूपमन्नं सर्वंय विष्णावै स्याद गुडौदनम् । तथा लोकेश्वरेभ्योऽपि विधिवद वितरेंद बलिम ॥ ८४ ॥

সাপূপমন্নং সর্বংয বিষ্ণাবৈ স্যাদ গুডৌদনম্ । তথা লোকেশ্বরেভ্যোঽপি বিধিবদ্‌ বিতরেংদ বলিম ॥ ৮৪ ॥

द्वितीयः पटलः

दधिक्षीरान्नभक्ष्येणु नैवेष्टेषु प्रवेष्टनम् । उत्सवेपु च सम्पत्त्यै विदध्यादुरापेक्षस ॥ ८६ ॥

দধিক্ষীরান্নভক্ষ্যেণু নৈবেষ्टেষু প্রবেশনম্ । উৎসবেপু চ সম্পত্ত্যৈ বিদধ্যাদুরাপেক্ষস ॥ ৮৬ ॥

द्वितीयः पटलः

प्राक्प्रोक्तो मण्डले विधानं वैदिकाया बहिष्कृथा । चेतां विभज्य मध्यांगे पूर्वोक्तं परिकल्पयेत ॥ ४९ ॥

প্রাক্প্রোক্তো মণ্ডলে বিধানং বৈদিকাযা বহিষ্কৃথা । চেতাং বিভজ্য মধ্যাংগে পূর্বোক্তং পরিকল্পযেত ॥ ৪৯ ॥

द्वितीयः पटलः

वष्टास्वागामसु कुड्यान् रम्याकाराच्चनुक्रमात । चतुरसं यत्नमर्हच्च त्रसम सुवतुलं ॥ ४८ ॥

বষ্টাস্বাগামসু কুড্যান্‌ রম্যাকাারাচ্চনুক্রমাত । চতুরসং য়ত্নমর্হচ্চ ত্রসম সুবতুলম্ ॥ ৪৮ ॥

द्वितीयः पटलः

षडध्रं पडजाकारमष्टासं तद्‌ न नमत: । श्राचार्यकुरडं मध्ये स्यान्नौपातिमहेंद्रयो: ॥ ४८ ॥

ষড়ধ্রং পডজাকাারমষষ্টাসং তদ্‌ ন নমতঃ । শ্রাচার্য্যকুরডং মধ্যে স্যাদৌপাতিমহেন্দ্রযো: ॥ ৪৮ ॥

द्वितीयः पटलः

इह स्थानमितां भूमिम पूर्ववत् पारिसृचयेत । समनन्तात् कुड्यमतत् स्यात्तचतुरसं शुभावहम ॥ ५० ॥

ইহ স্থানমিতাং ভূমিম পূর্ববৎ পারিসৃচযেত । সমনন্তাত্ কুড্যামতত্ স্যাত্তচতুরসং শুভাবহম ॥ ৫০ ॥

चतुर्विंश्यद्रुलाब्यं हस्तं तत्त्वविदो विदुः । कनिष्ठिकानामिकाभ्यां ह्यस्य मध्यमाड़ुलिपर्वणः ॥ ५१ ॥

मध्यख्य दौर्घेमानेन मानाडुल्यमुदौहितम् । यवानामश्रिमे: कृृ्तं माखाडुल्यमितौहितम् ॥ ५२ ॥

चतुरश्रोक्तं बेतं पञ्चधा विभजेत् सुधीः । न्यसेत् पुरस्तादेकांगं कोष्ठाडकोनप्रकाशातः ॥ ५३ ॥

भ्रामयेत् कोष्ठमानेन तथान्यदपि मन्त्रवित् । सूत्रयुग्मं ततो दद्यात् कुण्डं योनिनिमं भवेत् ॥ ५४ ॥

चतुरश्रोक्तं बेतं दशधा विभजेत् सुधीः । एकमेकं तु योजयेदंगमध्य ऋजु तत्त्ववित् ॥ ५५ ॥

ज्यास्त्रूयं पातयेदग्रे तत्त्वनादू भ्रामयेततत् । श्रेष्ठचन्द्रनिभं कुण्डं रमणीयमिदं भवेत् ॥ ५६ ॥

चतुर्धा भेदिते चैत्रे न्यसेदुभयपाश्वयोः । एकैकमंशं तत्त्वनाद्यतो लाञ्छयेततत् ॥ ५७ ॥

सूत्रद्वयं बुधः कुुर्यांत् ततस्तं कुण्डमुदाहृतम् । श्रेष्ठादशांगमे चैत्रे डयं न्यसेदेकं बहिर्बुंधः ॥ ५८ ॥

भ्रामयेततत् मानेन वत्तं कुण्डमुदाहृतम् । अष्टधा विभजेत् चैत्रं मध्यसूत्रस्य पाश्वयोः ॥ ५९ ॥

भागं न्यसेदेकं मानेनानेन मध्यतः । कुुर्यात् पाश्वद्वये माख्यचतुष्कं तत्त्ववित्तमः ॥ ६० ॥

सूत्राष्टकं ततो दद्यात् घडयं कुण्डमुत्तमम् । चतुल्याष्टोक्तं चैत्रं विभज्याष्टादशांगतः ॥ ६१ ॥

एकं भागं बहिर्वेश्य भ्रामयेत् वसुलोभेद् । वत्तान् कर्षणिकादोनां बहिःक्षोणीषु प्रकल्पयेत् ॥ ६२ ॥

पञ्चकुण्डमिदं प्रोक्तं विक्लोचनमनोहरम् । पूर्वोक्तं विभजित् चैत्रं चतुर्विंशतिभागतः ॥ ६३ ॥

॥ तृतीयः पटलः ॥

एकं भागं बहिर्यस्य चतुरसं प्रकल्पयेत् । अन्तःस्वचतुरसमस्य कोषाग्रार्धप्रमााणतः ॥ ६४ ॥ बाह्यस्य चतुरसस्य कोषाभ्यां परिलाच्चयेत् । तद्रसं प्रति यथान्यायमष्टौ स्रावाञ्च पातयेत् ॥ ६५ ॥ षष्टासं षडधमेताङ्ग तन्वविग्रहदाहतं । यावान् कुष्ठस्य विस्तारः खननं तावदेव हि ॥ ६६ ॥ कुष्ठानां यात्रग्रं रूपं मेखलानाञ्च तादृग्रं । कुष्ठानां मेखलाक्षि स्तो सृष्टिमात्रे तु ताः क्रमात् ॥ ६७ ॥ उत्सेधायामतो ज्ञेयास्वे कार्याङ्गुलसम्भिता: । षरत्निमात्रे कुष्ठे तु स्यास्तिस्रहेकाङ्गुलालिका: ॥ ६८ ॥ एता हस्तामिते कुष्ठे वेदाङ्गनयनाङ्गुला: । मेखलानां भवेदन्तः पारितो नेमिरङ्गुला: ॥ ६९ ॥ एकहस्तस्य कुष्ठस्य वर्धयेतां क्रमात् सुधीः । दशग्रहस्तान्तमष्यामर्द्धाङ्गुलवश्रातं पृथक् ॥ ७० ॥ कुष्ठे द्विहस्ते तु ज्ञेया रसवेदगुणाङ्गुला: । चतुर्हस्ते तु कुष्ठे तु वसुतर्केयुगाङ्गुला: ॥ ७१ ॥ कुष्ठे रसकरेऽपि तु शु दशाष्टत्व झुलाङ्किता: । वसुहस्तामिते कुष्ठे मानुपञ्च्यष्टकाङ्गुला: ॥ ७२ ॥ दशग्रहस्तामिते कुष्ठे मनुभानुदशाङ्गुला: । विस्तारोत्सेधतो ज्ञेया मेखला: सर्वतो बुधैः ॥ ७३ ॥ होतुरग्रे योनिराश्रुपच्ये षख्य पतत्व । षष्टारत्नैकहस्तानां कुष्ठानां योनिरोरिता ॥ ७४ ॥ षट्चतुरङ्गह्रुलायामविस्तारोन्तिर्ध्वालिनी । एकाङ्गुलन्तु योन्यग्रे कुर्थादोषदघोः सुखं ॥ ७५ ॥ एकैकाङ्गुलतो योनिं कुष्ठेष्वनेषु वर्धयेत् । यवहयक्रमेणैव योन्यग्रमपि वर्धयेत् ॥ ७६ ॥

একং ভাগং বহির্যস্য চতুরসং প্রকল্পযেত্ । অন্তঃস্বচতুরসমস্য কোষাগ্রার্ধপ্রমাণতঃ ॥ ৬৪ ॥ বাহ্যস্য চতুরসস্য কোষাভ্যাং পরিলাচ্চযেত্ । তদ্রসং প্রতি যথান্যায়মষ্টৌ স্রাবাঞ্চ পাতযেত্ ॥ ৬৫ ॥ ষষ্টাসং ষড়ধমেতাঙ্গ তন্ববিগ্রহদাহতং । যাবান্ কুষ্ঠস্য বিস্তারঃ খননং তাবদেব হি ॥ ৬৬ ॥ কুষ্ঠানাং যাত্রগ্রং রূপং মেখলানাঞ্চ তাদৃগ্রং । কুষ্ঠানাং মেখলাক্ষি স্তো সৃষ্টিমাত্রে তু তাঃ ক্রমাত্ ॥ ৬৭ ॥ উৎসেধায়ামতো জ্ঞেয়াস্বে কার্যাঙ্গুলসম্ভিতা: । ষরত্নিমাত্রে কুষ্ঠে তু স্যাস্তিস্রহেকাঙ্গুলালিকা: ॥ ৬৮ ॥ এতা হস্তামিতে কুষ্ঠে বেদাঙ্গনযনাঙ্গুলা: । মেখলানাং ভবেদন্তঃ পারিতো নেমিরঙ্গুলা: ॥ ৬৯ ॥ একহস্তস্য কুষ্ঠস্য বর্ধযেতাং ক্রমাত্ সুধীঃ । দশগ্রহস্তান্তমষ্যামর্দ্ধাঙ্গুলবশ্রাতং পৃথক্ ॥ ৭০ ॥ কুষ্ঠে দ্বিহস্তে তু জ্ঞেয়া রসবেদগুণাঙ্গুলা: । চতুর্হস্তে তু কুষ্ঠে তু বসুতর্কেযুগাঙ্গুলা: ॥ ৭১ ॥ কুষ্ঠে রসকরেঽপি তু শু দশাষ্টত্ব ঝুলাঙ্কিতা: । বসুহস্তামিতে কুষ্ঠে মানুপঞ্চ্যষ্টকাঙ্গুলা: ॥ ৭২ ॥ দশগ্রহস্তামিতে কুষ্ঠে মনুভানুদশাঙ্গুলা: । বিস্তারোৎসেধতো জ্ঞেয়া মেখলা: সর্বতো বুধৈঃ ॥ ৭৩ ॥ হোতুরগ্রে যোনিরাশ্রুপচ্যেষখ্য পতত্ব । ষষ্টারত্নৈকহস্তানাং কুষ্ঠানাং যোনিরোরিতা ॥ ৭৪ ॥ ষট্চতুরঙ্গহ্রুলায়ামবিস্তারোন্তিৰ্ঘ্বালিনী । একাঙ্গুলন্তু যোন্যগ্রে কুর্য্যাদোষদঘোঃ সুখং ॥ ৭৫ ॥ একৈকাঙ্গুলতো যোনিং কুষ্ঠেষ্বনেষু বর্ধযেত্ । যবহযক্রমেণৈব যোন্যগ্রমপি বর্ধযেত্ ॥ ৭৬ ॥

स्थादारारभ्य नालं स्वादू योन्या मध्ये सरसृकम्।

नापंयेत् कुरुङ्कोषेषु योनीं तां तन्नावित्तमः॥ ७९ ॥

कुङ्गानां कल्पयेदन्तर्नाभिमुखुजस्तानिभ्रम्।

तत्तत्कुङ्गानि रूपं वा मालमस्य निगद्यते ॥ ७५ ॥

स्रष्टारत्नं कलस्तानां नाभिहृद्येषधातारः।

नेत्रवेदाङ्गुलोपेतां कुङ्गे षड्चन्या षु वर्जयेत् ॥ ७८ ॥

यवद्वयक्रमेषैव नाभिं पृथगुदारधौः।

यो निकुङ्गे योनिमञ्जकुङ्गे नाभिंं विवर्जयेत्॥ ८० ॥

नाभिच्छेदं विधा कत्वा मध्ये कुर्वीत कर्मिकाम्।

बाहिरङ्गं च येनाङ्गे प्रपञ्चं प्रतिकलयेत् ॥ ५१ ॥

सृष्टिमात्रावलितं कुङ्गंं प्रतार्ङ्गं संपचच्यते।

स्रष्टरोमैडनिमाचंं हस्तमात्रं सहस्रके ॥ ८२ ॥

द्विहस्तमयुतेन च चतुर्हस्तमुदीरितम्।

द्विगुणद्वेषु षड्ङ्गस्तं कोव्यामष्टकरं स्मृतम् ॥ ५३ ॥

एकहस्तामितं कुङ्गमेकलच्चे विधीयते।

लचायाां द्विगुणं यावत्तावदस्तेन वर्जयेत् ॥ ५८ ॥

द्विगहस्तामितं कुङ्गं कोटिहोमैडाप्यस्यते।

सर्वसिद्धिकरं कुङ्गं चतुरसमुदाहृतम् ॥ ८५ ॥

पुच्छप्रदं योनिकुङ्गमदेङ्ग्र्धां शुभप्रदम्।

प्रतुच्छयकरं वङ्गं वक्तुंल्यं ध्यान्तिकर्मेऽपि ॥ ८६ ॥

क्षेदमात्रायोः कुङ्गं षडङ्गं पद्मासनिभम्।

पुष्टिदं रोगघ्नमष्टास्रमौरितम् ॥ ८७ ॥

विप्राणां चतुरस्रं स्वादार्ज्जां वक्त्रलासमयते।

वैश्यनामडेच्चन्द्राभं शूद्राणां वङ्गमौरितम् ॥ ८८ ॥

चतुरसन्तु सर्वेषां केचितादचर्ज्जान्ति तान्त्रिकाः।

कुङ्गस्य रूपं जानौयात् परमं प्रकृतेःपु: ॥ ८९ ॥

प्राच्यां शिरः समाख्यातं बाढं दक्षिषपक्षयोः । उदरं कुण्डलित्युक्तं योनिः पादौ तु पार्श्वयोः ॥ ५० ॥

नित्यं नैमित्तिकं कार्यं स्वकपिले वा समाचरेत् । हस्तमानेष तत् कुय्यांत् शालुकाभिः सुगोभनम् ॥ ५१ ॥

ग्रंथिलोत्पलसंयुक्तं चतुरसं समन्ततः । एवं प्रोक्तानि कुण्डानि कल्पेते सुकसुवौ ततः ॥ ५२ ॥

प्रकल्पयेत् सुचं याम्ये वच्यमानेन वर्त्मना । शोभर्षी सिंह्रपञ्चोश्रग्राख्यषट्केतमं गुरु ॥ ५३ ॥

ऋद्धहोलां विभजेद्यस्तावत् घट्टचिंघ्रता पुनः । पिंडमाल्यं श्रैबंवेधि कुर्याद् वेदौ तैर्‌ष्ठिभंवेधि ॥ ५४ ॥

एकांशेन मितः कराठः सप्तभागामृतं सुखम् । वेदौत्रां शेन विस्तारः कराठस्य परिकौत्थितः ॥ ५५ ॥

मुखं कराठसमानं स्वालमुखे मार्गं प्रकल्पयेत् । कनिष्ठाज्ज्वलिमानेन सर्पिषो निर्गमाय च ॥ ५६ ॥

वेदौमध्ये विधातव्या भागेनैकेन कार्षिका । विदर्धौत बहिःस्थत्वा एकांशेनाभितो वटम् ॥ ५७ ॥

तस्य खातं त्रिभिभागैर्वेष्टसमर्हांशतो बंधः । ग्रंशेनैकेन परितो दर्वान्न परिकल्पयेत् ॥ ५८ ॥

मेखला सुखवेद्यैः स्वालं परितोऽज्ज्ञां श्रमानतः । दर्वन्मूलात्रयोः कुत्रो गुषंवेदाज्ज्वलैः क्रमात् ॥ ५९ ॥

ग्रंथिलोयुगं यमांश्रैः श्यातं कुण्डस्यानाच ईरितः । षड्भिरंश्रैः पृष्ठभागो वेत्ता कूमोल्लितिभंवेधि ॥ १०० ॥

हंसमस्य हस्तिनो वापि पोत्रियो वा मुखं लिखेत् । मुखस्य पृष्ठभागेड्याः संप्रोक्तं लचणं सुचः ॥ १०१ ॥

सुचच्हतुविच्छ्रिताभिर्गैरारचयेत् स्ववम् । द्वाविंशत्या दर्वमानसंघैरतस्य कौत्थितं तम् ॥ १०२ ॥

३

चतुर्भिरंगैःरानाढः कर्षोऽग्र्याश्चितविच्छरः । अंग्रष्टयेन निखनितं पद्मं सृगपदाक्रांतिम् ॥ १०३ ॥

চতুর্ভিরঙ্গৈঃরানাঢঃ কর্ষোঽগ্র্যাশ্চিতবিচ্ছরঃ । অঙ্গ্রষ্টযেন নিখনিতং পদ্মং সৃগপদাক্রান্তিম্ ॥ ১০৩ ॥

३

दृढमूलाधयोगेनैव भवेत् काद्रवभूषिता । मुखस्य विधिराय्यातः कौच्यन्ते मंडलान्यथा ॥ १०४ ॥

দৃঢমূলাধযোগেনৈব ভবেত্ কাদ্রবভূষিতা । মুখস্য বিধিরায্যাতঃ কৌচ্যন্তে মন্ডলান্যথা ॥ ১০৪ ॥

३

चतुरसे चतुःकोषे कर्षस्वरसमन्विते । चतुष्पं च कोषेषु कोषसूत्रवचतुष्टयम् ॥ १०५ ॥

চতুরসে চতুঃকোষে কর্ষস্বরসমন্বিতে । চতুষ্পং চ কোষেষু কোষসূত্রবচতুষ্টযম্ ॥ ১০৫ ॥

३

मध्ये मध्ये यथा मध्या भवेयुः पातयेत्तथा । पूर्वापरायते ह्रे ह्रे मल्लो यास्योत्तरायते ॥ १०६ ॥

মধ্যে মধ্যে যথা মধ্যা ভবেযুঃ পাতযেত্তথা । পূর্বাপরায্তে হ্রে হ্রে মল্লো যাস্যোত্তরায্তে ॥ ১০৬ ॥

३

पातयेत् तेषु मध्ये षु समं चतुष्टयम् । पूर्ववत् कोषकोषेषु कर्षसूत्रावधि पातयेत् ॥ १०७ ॥

পাতযেত্ তেষু মধ্যে ষু সমং চতুষ্টযম্ । পূর্ববত্ কোষকোষেষু কর্ষসূত্রাবধি পাতযেত্ ॥ १०৭ ॥

३

यावच्चतुरयं मल्लो षट्पंचाश्रपदान्यपि । तावत् तेनैव विधिना तत् सूत्राणि पातयेत् ॥ १०८ ॥

যাবচ্চতুরযং মল্লো ষট্পঞ্চাশ্রপদান্যপি । তাবত্ তেনৈব বিধিনা তত্ সূত্রাণি পাতযেত্ ॥ ১০৮ ॥

३

षट्कोणं षत् पदैर्मध्ये लिखेत् पद्मं सुलचछायाम् । वह्निः पद्मकृत्या भवेत् पौठं पद्मक्तियुग्मे न चोथिका ॥ १०९ ॥

ষট্কোণং ষত্ পদৈর্মধ্যে লিখেত্ পদ্মং সুলচ্ছাযাম্ । বহ্নিঃ পদ্মকৃত্যা ভবেত্ পৌঠং পদ্মক্তিযুগ্মে ন চোথিকা ॥ ১০৯ ॥

३

दारूघोभोपघोबास्मान् शिष्टाभ्यां परिकलपयेत् । शास्त्रोक्तविधिना मल्लो ततः पद्मं समालिखेत् ॥ ११० ॥

দারূঘোভোপঘোবাস্মান্ শিষ্টাভ্যাং পরিকল্পযেত্ । শাস্ত্রোক্তবিধিনা মল্লো ততঃ পদ্মং সমালিখেত্ ॥ ১১০ ॥

३

पद्मचतुष्य संलज्य द्वादशांग्रं वह्निः सुधीः । तन्मध्ये विभजेद् वृत्तं द्वादशभिः समविभागतः ॥ १११ ॥

পদ্মচতুষ্য সংলজ্য দ্বাদশাংগ্রং বহ্নিঃ সুধীঃ । তন্মধ্যে বিভজেদ্ বৃত্তং দ্বাদশভিঃ সমবিভাগতঃ ॥ ১১১ ॥

३

आद्यं स्यात् काष्ठिकाक्षानं केशराग्रेषु हितोयकम् । हृतोयं तत् पद्माग्रां सुत्कांग्रेन दलात्रकम् ॥ ११२ ॥

আদ্যং স্যাত্ কাষ্ঠিকাক্ষানং কেশরাগ্রেষু হিতোযকম্ । হৃতোযং তত্ পদ্মাগ্রাং সুত্কাংগ্রেন দলাত্রকম্ ॥ ১১২ ॥

३

वह्निहस्तान्तरालस्य मानेन विधिना सुधीः । निधाय केशराग्रेषु परितोऽङ्कं निधाकरेत् ॥ ११३ ॥

বহ্নিহস্তান্তরালস্য মানেন বিধিনা সুধীঃ । নিধায কেশরাগ্রেষু পরিতোঽঙ্কং নিধাকরেত্ ॥ ১১৩ ॥

३

लिखित्वा मकरसंस्थान् तत् सूत्राणि पातयेत् । दलाग्राणां च यन्मानं तन्मानं वृत्तमालिखेत् ॥ ११४ ॥

লিখিত্বা মকরসংস্থান্ তত্ সূত্রাণি পাতযেত্ । দলাগ্রাণাং চ যন্মানং তন্মানং বৃত্তমালিখেত্ ॥ ১১৪ ॥

३

तदन्तरालं तन्मध्यसूत्रस्योभयतः सुधीः । मालिखेत् वन्हिहस्ते न दलाग्राणि समन्नतः ॥ ११५ ॥

তদন্তরালং তন্মধ্যসূত্রস্যোভযতঃ সুধীঃ । মালিখেত্ বন্হিহস্তে ন দলাগ্রাণি সমন্নতঃ ॥ ১১৫ ॥

हततौयः पटलः ।

१११६

दलमूलेषु क्रमशः केशराराशि प्रकल्पयेत् । एतत् साधारणं प्रोक्तं पद्मजं तन्त्रवेदिभिः ॥ १११६ ॥

দলমূলেষু ক্রমশঃ কেশরারাশি প্রকল্পযেত্ । এতৎ সাধারণং প্রোক্তং পদ্মজং তন্ত্রবেদিভিঃ ॥ ১১১৬ ॥

१११७

पदानि द्वौष्ष पदार्थौं पौठकोषेषु मार्जंयेत् । स्वर्वाष्टेः पद्मैर्विंधनं पौठगात्राषि कल्पयेत् ॥ १११७ ॥

পদানি দ্বৌষ্ষ পাদার্থৌঁ পৌঠকোষেষু মার্জংযেত্ । স্বৰ্বাষ্টেঃ পদ্মৈৰ্বিংধনং পৌঠগাত্রাষি কল্পযেত্ ॥ ১১১৭ ॥

१११८

पदानि वौधौसंख्यानि मार्जयेत् पङ्क्त्यमेदतः । दिचु द्वाराषि रचयेत् द्विचतुष्कोष्टकैः स्तातः ॥ १११८ ॥

পদানি বৌধৌসংখ্যানি মার্জযেত্ পঙ্ক্ত্য মেদতঃ । দিচু দ্বারাষি রচযেত্ দ্বিচতুষ্কোষ্ঠকৈঃ স্তাতঃ ॥ १११८ ॥

१११९

पद्मैः खभिरथैकैन मोभा: सुरदारपाष्वयोः । उपमोभा: सुरेकैन त्रिभिः कोष्ठैरनन्तरम् ॥ १११९ ॥

পদ্মৈঃ খভিরথৈকৈন মোভাঃ সুরদারপাষ্বযোঃ । উপমোভাঃ সুরৈকৈন ত্রিভিঃ কোষ্ঠৈরনন্তরম্ ॥ ১১১৯ ॥

११२०

स्वर्वाष्टेः पदैः षड्भिः कोष्ठानां स्वाच्चनुष्ठयम् । रञ्जयेत् पञ्चभिर्वर्णैर्मण्डलं तमोनोहरम् ॥ ११२० ॥

স্বৰ্বাষ্টেঃ পদৈঃ ষড়্ভিঃ কোষ্ঠানাং স্বাচ্চনুষ্ঠযম্ । রঞ্জযেত্ পঞ্চভিৰ্বর্ণৈর্মণ্ডলং তমোনোহরম্ ॥ ১১২০ ॥

११२१

पौतं हरिद्राचूर्णं श्वेतं सितं तक्रुलसंभवम् । कुसुम्भचूर्णमरुणं काष्ठां दग्धपुलाकजम् ॥ ११२१ ॥

পৌতং হরিদ্রাচূর্ণং শ্বেতং সিতং তক্রুলসংভবম্ । কুসুম্ভচূর্ণমরুণং কাষ্ঠাং দগ্ধপুলাকজম্ ॥ ११२१ ॥

११२२

विल्वादिपत्रजं श्याममिलयुक्त वष्णपञ्चकम् । शुद्धलोत्तसेधविस्थारा: सौमारेखा: सिता: शुभा: ॥ ११२२ ॥

বিল্বাদিপত্রজং শ্যামমিলযুক্ত বষ্ণপঞ্চকম্ । শুদ্ধলোত্তসেধবিস্থারা: সৌমারেখা: সিতা: শুভা: ॥ ११२२ ॥

११२३

कार्षिकां पौतवर्णां केशराराक्षरुषेण च । शुभवर्णैन पत्राषि तत्समौनं ध्यामलेन च ॥ ११२३ ॥

কার্ষিকাং পৌতবর্ণাং কেশরারাক্ষরুষেণ চ । শুভবর্ণৈন পত্রাষি তৎস মৌনং ধ্যামলেন চ ॥ ११२३ ॥

११२४

रजसा रञ्जयेत्स्तल्ली यथा पौतैव कार्षिका । केशरा: पौतरक्ता: सुररुषाणि दलान्त्याप ॥ ११२४ ॥

রজসা রঞ্জযেত্স্তল্লী যথা পৌতৈব কার্ষিকা । কেশরা: পৌতরক্তা: সুররুষাণি দলান্ ত্যাপ ॥ ११२४ ॥

११२५

सम्न्यः काष्ठावर्यांच सितेनार्यांसितेन वा । रञ्जयेत् पौठगर्भाषि पादा: सुरकषप्रभा: ॥ ११२५ ॥

সম্ন্যঃ কাষ্ঠাবর্যংচ সিতেনার্যংসিতেন বা । রঞ্জযেত্ পৌঠগর্ভাষি পাদা: সুরকষপ্রভা: ॥ ११२५ ॥

११२६

गात्राषि तस्य भक्तानि वौधौषु चतसृष्वाप । ग्रालिखेत् कल्पलतिका दलपुष्पफलान्विता: ॥ ११२६ ॥

গাত্রাষি তস্য ভক্তানি বৌধৌষু চতসৃষ্বাপ । গ্রালিখেত্ কল্পলতিকা দলপুষ্পফলান্বিতা: ॥ ११२৬ ॥

११२७

वर्णैरन्तर्गतिविधैश्चित्रा: सर्वाडष्टमयोगचाः । द्वाराषि श्वेतवर्णानि ग्रोभा रक्ता: समौदिता: ॥ ११२७ ॥

বর্ণৈরন্তর্গতিবিধৈশ্চিত্রা: সর্বাডষ্টমযোগচাঃ । দ্বারাষি শ্বেতবর্ণানি গ্রোভা রক্তা: সমৌদিতা: ॥ ११२७ ॥

११२८

उपग्रोभा: पौतवर्णा: कोष्ठान्यसितभानि च । तिस्रो रेखा वडिं: कुर्यात् सितरक्तासिता: क्रमात् ॥ ११२८ ॥

উপগ্রোভাঃ পৌতবর্ণা: কোষ্ঠান্যসিতভানি চ । তিস্রো রেখা বডিং: কুর্য্যাত্ সিতরক্তাসিতা: ক্রমাত্ ॥ ११२८ ॥

३

मखडलं सर्वतोभद्रमेतत् साधारण्यं स्मृतम्। चतुरस्रां भुवं भित्वा दिगऋभ्यो द्वादशधा सुधीः॥ १२८॥ पातयेतत् सूक्ष्मदिशा कोष्ठानां दृश्यते मतम्। चतुष्षष्ट्यारिंश्रताध्यक्षं पश्चात् पट्टविंश्रतात्मकमुजम्॥ १३० ॥ कोष्ठे: प्रकल्पयेत् पौठं पड्क्त्या चैवान्तर्वौधिका:। द्वादशोभे यथा पूर्वं सुपस्मोभा न दृश्यते ॥ १३१ ॥ श्रवणष्टष्टे: पदैः कुर्वीत षड्भिः कोष्ठानि तन्न्रावित्। विदध्यात् पूर्ववच्चैवमेवं वा मखडलं स्मृतम्॥ १३२ ॥ चतुरस्रे चतुःषष्टिपदान्यारचयेत् सुधीः। पदैश्चतुभिः पञ्चभि: पञ्चभि: खामध्ये तत्त्वरहितं पुनः॥ १३३ ॥ वौधिकौष्ठतस्र: कुवीत मखडलान्तावसानका:। दिग्गतेपु चतुष्केषु पञ्जानी समालिखेत्॥ १३४ ॥ विदिग्गतचतुष्काष्ठि भित्वा घोडशधा सुधी:। मार्जयेत् स्वस्तिकाकारं खेचत्पौतारुष्यासितैः॥ १३४ ॥ रजोभिः पूरयेतानि स्वस्तिकानि शिवादितः। प्राक् प्रोक्तेनैव मार्गेण श्रेष्ठमन्यत् समापयेत्॥ १३६ ॥ नवनाभिमिदं प्रोक्तं मखडलं सर्वसिद्धिदम्। पश्चाज्जमखडलं प्रोक्तमेतत् स्वस्तिकवर्जितम्॥ १३७ ॥ द्वादशायां देवपूजार्थं मखडलानां चतुष्टयम्। सर्वतन्नानुसारेण प्रोक्तं सर्वसमृद्धिदम्॥ १३८ ॥

মখডলং সর্বতোভদ্রমেতৎ সাধারন্যাং স্মৃতম্৷ চতুরস্রাং ভুবং ভিত্বা দিগঋভ্যো দ্বাদশধা সুধীঃ॥ ১২৮॥ পাতযেতৎ সূক্ষ্মদিশা কোষ্ঠানাং দৃশ্যতে মতম্৷ চতুষ্ষষ্ট্যারিংশ্রতাধ্যক্ষং পশ্চাত্ পট্টবিংশ্রতাত্মকমুজম্॥ ১৩০ ॥ কোষ্ঠে: প্রকল্পযেত্ পৌঠং পঙক্ত্যা চৈবান্তর্বৌধিকা:৷ দ্বাদশোভে যথা পূর্বং সুপসমোভা ন দৃশ্যতে ॥ ১৩১ ॥ শ্রবণষ্টষ্টে: পদৈঃ কুর্বীত ষড্ভিঃ কোষ্ঠানি তন্ন্রাবিত্৷ বিদধ্যাত্ পূর্ববচ্চৈবমেবং বা মখডলং স্মৃতম্॥ ১৩২ ॥ চতুরস্রে চতুঃষষ্টিপদান্যাচযেত্ সুধীঃ৷ পদৈশ্চতুভিঃ পঞ্চভি: পঞ্চভি: খামধ্যে তত্ত্বরহিতং পুনঃ॥ ১৩৩ ॥ বৌধিকৌষ্ঠতস্র: কুবীত মখডলান্তাবসানকা:৷ দিগ্গতেষু চতুষ্কেষু পঞ্জানি সমালিখেত্॥ ১৩৪ ॥ বিদিগ্গতচতুষ্কাষ্ঠি ভিত্বা ঘোড়শধা সুধী:৷ মার্জযেত্ স্বস্তিকাকারং খেচত্পৌতারুষ্যাসিতৈঃ॥ ১৩৪ ॥ রজোভিঃ পূরযেতানি স্বস্তিকানি শিবাদিতঃ৷ প্রাক্ প্রোক্তেনৈব মার্গেণ শ্রেষ্ঠমন্যত্ সমাপযেত্॥ ১৩৬ ॥ নবনাভিমিদং প্রোক্তং মখডলং সর্বসিদ্ধিদম্৷ পশ্চাজ্জমখডলং প্রোক্তমেতৎ স্বস্তিকবর্জিতম্॥ ১৩৭ ॥ দ্বাদশাযাং দেবপূজার্থং মখডলানাং চতুষ্টযম্৷ সর্বতন্নানুসারেণ প্রোক্তং সর্বসমৃদ্ধিদম্॥ ১৩৮ ॥

इति श्रीसारदातिलके महातन्न्रराजे द्वादशः नाम तृतीय: पटल:॥

ইতি শ্রীসারদাতিলকে মহাতন্ন্ররাজে দ্বাদশঃ নাম তৃতীয়: পটল:॥

४

चतुर्थ: पटल:। अथ द्वादशां प्रवच्यामि मन्त्राणां हितकाम्यया। विनानया न लभ्यते सर्वमन्न्रफलं यतः॥ १॥

চতুর্থ: পটল:। অথ দ্বাদশাং প্রবচ্যামি মন্ত্রাণাং হিতকাম্যযা। বিনানযা ন লভ্যতে সর্বমন্ন্রফলং যতঃ॥ ১॥

चतुर्थः पटलः

ज्ञानं दिव्यं यतो दद्यात् कुय्याद् वापचयञ् यतः। तस्माद्दीचेत सा प्रोक्ता देशिकैस्तत्त्ववेदिभिः॥ १॥

জ্ঞানং দিব্যং যতো দদ্যাৎ কুর্য্যাদ্ বাপচয়ঔ যুতঃ। তস্মাদ্দীচেত সা প্রোক্তা দৈশিকৈস্তত্ত্ববেদিভিঃ॥ ১॥

चतुर्थः पटलः

चतुर्विधा सा सान्निष्ठा क्रियावत्यादिभेदतः। क्रियावती वषांमयी कलात्मा वेधमयी चापि॥ २॥

চতুর্বিধা সা সান্নিষ্ঠা ক্রিয়াবত্যাদিভেদতঃ। ক্রিয়াবতী বষাময়ী কলাত্মা বেধময়ী চাপি॥ ২॥

चतुर्थः पटलः

सा ऋषिमेव कथयन्ते तन्निष्ठोऽस्मिन् सम्प्रदायतः। देशिको विधिवत् स्वात्मा ऋत्वा पूर्वाधिकृतोऽपि वा॥ ३॥

সা ঋষিমেব কথয়ন্তে তন্নিষ্ঠোঽস্মিন্ সম্প্রদায়তঃ। দৈশিকো বিধিবৎ স্বাত্মা ঋত্বা পূর্বাধিকৃতোঽপি বা॥ ৩॥

चतुर्थः पटलः

यागादिलक्षितो मौनो यागायैर् यागमण्डलम्। श्राचम्य विधिवत् तत्र सामान्याद्यं विधाय च॥ ४॥

যাগাদিলক্ষিতো মৌনো যাগায়ৈর্ যাগমণ্ডলম্। শ্রাচম্য বিধিবৎ তত্র সাধারণ্যাদ্যং বিধায় চ॥ ৪॥

चतुर्थः पटलः

दारं मन्त्राक्षरैः प्रोच्य हारपूजां समाचरेत्। ऋद्धिंऋद्धिकरो विधिर्हि महालक्ष्मीं सरस्वतीम्॥ ५॥

দারং মন্ত্রাক্ষরৈঃ প্রোচ্য হারপূজাং সমাচরেত্। ঋদ্ধিংঋদ্ধিকরো বিধির্হি মহালক্ষ্মীং সরস্বতীম্॥ ৫॥

चतुर्थः पटलः

ततो दर्शयेद्भाख्यां विघ्नं नेतेशमन्यतः। तयोः पाश्वङ्गता गद्या यसुना पुष्पवासरिभिः॥ ६॥

ততো দর্শয়েদ্ভাখ্যাং বিঘ্নং নেতেশমন্যতঃ। তযোঃ পাশ্বঙ্গতা গদ্যা যসুনা পুষ্পবাসরিভিঃ॥ ৬॥

चतुर्थः पटलः

देहल्याम्चंयेदक्षं प्रतिहारामति क्रमात्। ज्ञानन्तरं देशिकेन्द्रे दिव्यदृश्शावलोकनात्॥ ७॥

দেহল্যাম্চংযেদক্ষং প্রতিহারামতি ক্রমাত্। জ্ঞানন্তরং দৈশিকেন্দ্রে দিব্যদৃশ্শাবলোকনাত্॥ ৭॥

चतुर्थः पटलः

दिव्यानृत्सारयेद् विध्नान्नादिभ्योऽनतरौद्धगान्। पार्श्वौवातैस्तथिभिरौन्मार्गान्निर्वारयेत्॥ ८॥

দিব্যানৃত্সারয়েদ্ বিঘ্নান্নাদিভ্যোঽনতরৌদ্ধগান্। পার্শ্বৌবাতৈস্তথিভিরৌন্মার্গান্নিবারয়েত্॥ ৮॥

चतुर्थः पटलः

काञ्चित् स्पर्शनं वामपाखां देहलीं लङ्घयेद् गुरुः। श्राद्धं सङ्कोचयन्नत्रः प्रविशेद्दिव्याद्धृदं प्रियः॥ ९॥

কাঞ্চিত্ স্পর্শনং বামপাখাং দেহলীং লঙ্ঘয়েদ্ গুরুঃ। শ্রাদ্ধং সঙ্কোচয়ন্নত্রঃ প্রবিশেদ্দিব্যাদ্ধৃদং প্রিয়ঃ॥ ৯॥

चतुर्थः पटलः

नैकत्र त्यां दिशि वास्त्वोष्ठं ब्रह्माण्डस्थं समर्चयेत्। पञ्चभिर्याध्यैस्तोयाभ्यां प्रोचयेद् यागमण्डपम्॥ १०॥

নৈকত্র ত্যাং দিশি বাস্ত্বোষ্ঠং ব্রহ্মাণ্ডস্থং সমর্চযেত্। পঞ্চভির্য্যাধ্যৈস্তোয়াভ্যাং প্রোচয়েদ্ যাগমণ্ডপম্॥ ১০॥

चतुर्थः पटलः

चतुःपथान्तं तच्छुण्डीं विदध्याद् वौषटादिभिः। वौषट्यां मूलमन्त्रेण मारिषा प्रोच्यष्यं मतम्॥ ११॥

চতুঃপথান্তং তচ্ছুণ্ডীং বিদধ্যাদ্ বৌষটাদিভিঃ। বৌষট্যাং মূলমন্ত্রেণ মারিষা প্রোচ্যষ্যং মতম্॥ ১১॥

चतुर्थः पटलः

नन्दनाद्रुकल्पैरुद्भवपदैरन्तरं सुभौः। विकिरान् विकिरेत् तत्न समजमान् शराशनाः॥ १२॥

নন্দনাদ্রুকল্পৈরুদ্ভবপদৈরন্তরং সুভৌঃ। বিকিরান্ বিকিরেত্ তত্ন সমজমান্ শরাশনাঃ॥ ১২॥

चतुर्थः पटलः

लाजचन्दनसिद्धार्थंभक्षादूर्वाकुष्णाचता। विकिरा इति सान्निष्ठा सर्वविघ्नौघनाशना॥ १३॥

লাজচন্দনসিদ্ধার্থভক্ষাদূর্বাকুষ্ণাচতা। বিকিরা ইতি সান্নিষ্ঠা সর্ববিঘ্নৌঘনাশনা॥ ১৩॥

श्रस्तजपे न दर्भांश्च मुष्टिना मार्जयेच्चताम् । दीर्घस्य दिशि वामेन्यां ग्रासनाय प्रकल्पयेत् ॥ १४ ॥

শ্রস্তজপে ন দর্ভাংশ্চ মুষ্টিনা মার্জযেচ্ছতাম্ । দীর্ঘস্য দিশি বামেন্যাং গ্রাসনায় প্রকল্পযেত্ ॥ ১৪ ॥

पुष्पाहं वाचयित्वा च ब्राझ्मणान् परितोषयेत् । उत्तमे पुरुषलेख्येन वेदिकाभ्यां समालिखेत् ॥ १६ ॥

পুষ্পাহং বাচযিত্বা চ ব্রাঝ্মণান্ পরিতোষযেত্ । উত্তমে পুরুষলেখ্যেন বেদিকাভ্যাং সমালিখেত্ ॥ ১৬ ॥

विश्रेमृतासने मन्न्नौ प्राप्त्वा खो वायुदश्श खः । वडपद्मासने मौनौ समाधितार्तेन्द्रियः ॥ १७ ॥

বিশ্রেমৃতাসনে মন্ন্নৌ প্রাপ্ত্বা খো বাযুদশ্শ খঃ । বডপদ্মাসনে মৌনৌ সমাধিতার্তেন্দ্রিয্ঃ ॥ ১৭ ॥

स्थापयेद्दक्षिणे भागे पूजार्द्रस्याच्चा देशिकः । सुवासिताक्षसम्पूर्ं सर्वे कुम्भं सुघोभनम् ॥ १८ ॥

স্থাপযেদ্দক্ষিণে ভাগে পূজার্দ্রস্যাচ্চা দেশিকঃ । সুবাসিতাক্ষসম্পূর্ং সর্বে কুম্ভং সুঘোবনম্ ॥ ১৮ ॥

प्रचालनाय करयोः पत्त्रं पश्वादनिवेशयेत् । छतप्रत्नालितान् द्वौपान् स्थापयेत् परितः शुचान् ॥ १९ ॥

প্রচালনায করযোঃ পত্ত্রং পশ্বাদনিবেশযেত্ । ছতপ্রত্নালিতান্ দ্বৌপান্ স্থাপযেত্ পরিতঃ শুচান্ ॥ ১৯ ॥

दर्पणं चामरं कलं तालवृन्तं मनोहरम् । मृदङ्गं कुलपात्राणि स्थापयेद्दक्षिणे देशिकः ॥ २० ॥

দর্পণং চামরং কলং তালবৃন্তং মনোহরম্ । মৃদঙ্গং কুলপাত্রাণি স্থাপযেদ্দক্ষিণে দেশিকঃ ॥ ২০ ॥

स्त्रातान्नलिपुटो भुत्वा वामदक्षिणपाश्र्वयोः । नत्वा गुरुं गयेशानं भूतेशादिमथाचरेत् ॥ २१ ॥

স্ত্রাতান্নলিপুটো ভুত্বা বামদক্ষিণপাশ্র্বযোঃ । নত্বা গুরুং গযেশানং ভূতেশাদিমথাচরেত্ ॥ ২১ ॥

करपुटिं समासाद्य कुर्वीताननचयं ततः । उद्बुजोर्ध्वमुखमन्न्नाभि दिग्बन्धनमपि देशिकः ॥ २२ ॥

করপুটিং সমাসাদ্য কুর্বীতাননচযং ততঃ । উদ্বুজোর্ধ্বমুখমন্ন্নাভি দিগ্বন্ধনমপি দেশিকঃ ॥ ২২ ॥

तत्र सन्ध्यातं तेजोरचां कुर्वीत् समन्ततः । सुषुम्नावल्मं नामानं परमात्मनि योजयेत् ॥ २३ ॥

তত্র সন্ধ্যাতং তেজোরচাং কুর্বীত্ সমন্ততঃ । সুষুম্নাবল্মং নামানং পরমাত্মনি যোজযেত্ ॥ ২৩ ॥

योगयुक्तो न विधिना चिन्त्येश्ष समाहितः । कारये सर्वपोतानां तत्वान्यपि विचिन्तयेत् ॥ २४ ॥

যোগযুক্তো ন বিধিনা চিন্ত্যেশ্ষ সমাহিতঃ । কারযে সর্বপোতানাং তত্বান্যপি বিচিন্তযেত্ ॥ ২৪ ॥

वोजभावेन लौनानि व्युत्क्रमात् परमात्मनि । तत्संशोधयेद् देहं वायुवोजेन वायुना ॥ २५ ॥

বোজভাবেন লৌনানি ব্যত্ক্রমাত্ পরমাত্মনি । তত্সংশোধযেদ্ দেহং বাযুবোজেন বাযুনা ॥ ২৫ ॥

वड्जिवोजेन तेनैव सन्धेहृत् सकलां तनुम् । विशोषयन्सदा दोषान्मृतो नामताभसा ॥ २६ ॥

বডজিবোজেন তেনৈব সন্ধেহৃত্ সকলাং তনুম্ । বিশোষযন্সদা দোষান্মৃতো নামতাভসা ॥ ২৬ ॥

ग्रापाद्य प्रावयेद् देहमपादतलमस्तकम् । ग्रात्मबोनानि तत्वानि स्वस्थानं प्रापयेत् तदा ॥ २७ ॥

গ্রাপাদ্য প্রাবযেদ্ দেহমপাদতলমস্তকম্ । গ্রাত্মবোনানি তত্বানি স্বস্থানং প্রাপযেত্ তদা ॥ ২৭ ॥

चतुर्थः पटलः

आत्मानं हृदयाम्भोजे ध्यानयेत् परमात्मनः । मनुना हंसदेवस्य कुय्र्यादग्रादिकं ततः ॥ २८ ॥

আত্মানং হৃদযাম্ভোজে ধ্যানযেত্ পরমাত্মনঃ । মনুনা হংসদেবস্য কুয্যাদগ্রাদিকং ততঃ ॥ ২৮ ॥

चतुर्थः पटलः

ऋषिमक्खन्‍दो दैवतानि ऋष्य मन्त्रस्य मन्त्रवित् । आत्मनो मूर्ति वदने हृदये च यथाक्रमात् ॥ २९ ॥

ঋষিমক্খন্দো দৈবতানি ঋষ্য মন্ত্রস্য মন্ত্রবিত্ । আত্মনো মূর্ত্তি বদনে হৃদযে চ যথাক্রমাত্ ॥ ২৯ ॥

चतुर्थः पटलः

विधाय मूलमन्त्रेण प्राणप्रायामं यथाविधि । विध्याद्याहटकान्यासं मन्बन्यासमनन्तरम् ॥ ३० ॥

বিধায মূলমন্ত্রেণ প্রাণপ্রাযামং যথাবিধি । বিধ্যাদ্যাহটকান্যসং মন্বন্যসমনন্তরম্ ॥ ৩০ ॥

चतुर्थः पटलः

अङ्गुष्ठादिवङ्गुलोषु न्यसेदङ्गैः सजातिभिः । अस्खं तत्तत्नयोर्न्य स कुय्र्यादन्तालवयं ततः ॥ ३१ ॥

অঙ্গুষ্ঠাদিবঙ্গুলোষু ন্যসেদঙ্গৈঃ সজাতিভিঃ । অস্খং তত্তত্নযোর্ন্য স কুয্যাদন্তালবযং ততঃ ॥ ৩১ ॥

चतुर्थः पटलः

दिग्वास्वैनैव बन्धोयाच्चोटिकाभिः समाहितः । हृदयादिषु विन्यसेदङ्गमन्त्रास्ततः सङ्घौः ॥ ३२ ॥

দিগ্বাস্বৈনৈব বন্ধোযাচ্চোটিকাভিঃ সমাহিতঃ । হৃদযাদিষু বিন্যসেদঙ্গমন্ত্রাস্ততঃ সঙ্ঘৌঃ ॥ ৩২ ॥

चतुर्थः पटलः

हृदयाय नमः पूर्वं शिरसे वद्‌नवस्‍लभा । शिखायै वर्षाढ्य हतां कवचाय हुमौरितम् ॥ ३३ ॥

হৃদযায নমঃ পূর্বং শিরসে বদ্‌নবস্‌লভা । শিখাযৈ বর্ষাড্য হতাং কবচায হুমৌরিতম্ ॥ ৩৩ ॥

चतुर्थः पटलः

नेत्रत्रयाय वौषट् स्यादक्षाय फट्‌ति क्रमात् । षडङ्गमन्त्रानिल्य क्रा षडङ्गेषु नियोजयेत् ॥ ३४ ॥

নেত্রত্রযায বৌষট্ স্যাদক্ষায ফট্‌তি ক্রমাত্ । ষডঙ্গমন্ত্রানিল্য ক্রা ষডঙ্গেষু নিযোজযেত্ ॥ ৩৪ ॥

चतुर्थः पटलः

पञ्चाझानि मनोर्यस्य तत् नेत्रमनुं त्यजेत् । अङ्गहीनस्य मन्त्रस्य नैवाझानि च कल्पयेत् ॥ ३५ ॥

পঞ্চাঝানি মনোর্যস্য তত্ নেত্রমনুং ত্যজেত্ । অঙ্গহীনস্য মন্ত্রস্য নৈবাঝানি চ কল্পযেত্ ॥ ৩৫ ॥

चतुर्थः पटलः

तत्तत्कल्पन्र्निवोधनात् न्यासान्न्यान्न् समाचरेत् । कल्पयेदात्मनो देहेः पौठं धर्मादिभिः क्रमात् ॥ ३६ ॥

তত্তত্কল্পন্র্নিবোধনাত্ ন্যসান্ন্যান্ন্ সমাচরেত্ । কল্পযেদাত্মনো দেহেঃ পৌঠং ধর্মাদিভিঃ ক্রমাত্ ॥ ৩৬ ॥

चतुर्थः पटलः

अङ्गोयुम्मयोविन्दान् प्रादचिक्खेन देशिकः । धर्मे ज्ञानं सवैराग्यैश्वर्यं न्यस्य तु क्रमात् ॥ ३७ ॥

অঙ্গোযম্মযোবিন্দান্ প্রাদচিক্খেন দেশিকঃ । ধর্মে জ্ঞানং সবৈরাগ্যৈশ্বর্যং ন্যস্য তু ক্রমাত্ ॥ ৩৭ ॥

चतुर्थः पटलः

मुखपाश्वेनाभिपाश्वेन्‍ स्वधर्मादौ न् प्रकल्पयेत् । धर्मादयः स्मृताः पादाः पौठमावाह्य चापरे ॥ ३८ ॥

মুখপাশ্বেনাভিপাশ্বেন্‌ স্বধর্মাদৌ ন্ প্রকল্পযেত্ । ধর্মাদযঃ স্মৃতাঃ পাদাঃ পৌঠমাবাহ্য চাপরে ॥ ৩৮ ॥

चतुर्थः पटलः

आनन्‍त’ हृदये पञ्‍ञ मक्खिनं सूय्येन्दुपावकान् । एषु स्वस्कलान् न्यसेत् नामादचचरपूर्वकान् ॥ ३९ ॥

আনন্‌ত’ হৃদযে পন্জ মক্খিনং সূয্যেন্দুপাবকান্ । এষু স্বস্কলান্ ন্যসেত্ নামাদচচরপূর্বকান্ ॥ ৩৯ ॥

चतुर्थः पटलः

सच्चादीन्स्खीन् पुनर्न्यस्य तथैवात् गुरुत्तमः । आत्मानमन्त्रात्मानं परमात्मानमन्त्र तु ॥ ४० ॥

সচ্চাদীন্স্খীন্ পুনর্ন্যস্য তথৈবাত্ গুরুত্তমঃ । আত্মানমন্ত্রাত্মানং পরমাত্মানমন্ত্র তু ॥ ৪০ ॥

॥ ६ ॥

ज्ञानास्नानं प्रविन्यास्य न्यस्येत् पौठमनु ततः । वज्रं देहमये पौठे चिन्तयेदिष्टदेवतम् ॥ ४१ ॥

জ্ঞানাস্নানং প্রবিন্যাস্য ন্যস্যেত্ পৌঠমনু ততঃ । বজ্রং দেহমযে পৌঠে চিন্তযেদিষ্টদেবতাম্ ॥ ৪১ ॥

सूत्रा: प्रदर्श्यं विधिवद्‌ध्यं खापानमाचरेत् । ग्राह्यमस्थान्‌भसा प्रोच्य वामतो वज्रहूंङ्करे ॥ ४२ ॥

সূত্রা: প্রদর্শ্যং বিধিবদ্‌ধ্যং খাপানমাচরেত্ । গ্রাহ্যমস্থান্‌ভসা প্রোচ্য বামতো বজ্রহুঙ্করে ॥ ৪২ ॥

नाधारं स्थापयेद्‌विधिना विन्दुस्रुतसुधामयैः । तोयैः सुगन्धिपुष्पादैः पूरयेत् तत् यथाविधि ॥ ४३ ॥

নাধারং স্থাপযেদ্‌বিধিনা বিন্দুস্রুতসুধামযৈঃ । তোযৈঃ সুগন্ধিপুষ্পাদৈঃ পূরযেত্ তত্ যথাবিধি ॥ ৪৩ ॥

ग्राधारं पावकं ग्राह्यं सूर्य्यं तोयं सुधाकरम् । सरेद् वज्राक्चन्द्रार्क्यां कलास्तस्ते ऽनुक्रमात् ॥ ४४ ॥

গ্রাধারং পাবকং গ্রাহ্যং সূর্য্যং তোযং সুধাকরম্ । সরেদ্ বজ্রাক্চন্দ্রার্ক্যাং কলাস্তস্তে ঽনুক্রমাত্ ॥ ৪৪ ॥

मूलमन्त्रं जपेत् स्पष्ट्रां न्यसेत् तस्या आङ्‌मझ्झित । हस्ताङ्गुलीभिरमृतैः हस्ताभ्यां क्रियते न वा ॥ ४५ ॥

মূলমন্ত্রং জপেত্ স্পষ্ট্রাং ন্যসেত্ তস্যা আঙ্‌মঝ্ঝিত । হস্তাঙ্গুলীভিরমৃতৈঃ হস্তাভ্যাং ক্রিযতে ন বা ॥ ৪৫ ॥

जपेद् विद्यां यथान्यायं देशिको देवताधिया । ग्रास्मन्र्रेया सन्चित्य कवचेनावगुंछत् च ॥ ४६ ॥

জপেদ্ বিদ্যাং যথান্যাযাং দেশিকো দেবতাধিযা । গ্রাস্মন্র্রেযা সঞ্চিত্য কবচেনাবগুংছত্ চ ॥ ৪৬ ॥

घेतु मुद्रां समासाद्य बोधयेत् तत् स्वमुद्रया । दच्यो प्रोच्यैषपात्रमाधायाड्‌ङि: प्रपूंरयेत ॥ ४७ ॥

ঘেতু মুদ্রাং সমাসাদ্য বোধযেত্ তত্ স্বমুদ্রযা । দচ্যো প্রোচ্যৈষপাত্রমাধাযাড্‌ঙি: প্রপূংরযেত ॥ ৪৭ ॥

किश्चित् दश्योन्दि संगृह्या प्रोचखयभसि योजयेत । शष्यं स्वोत्तरतः कायं पाद्यमा च मनौयकम ॥ ४८ ॥

কিঞ্চিত্ দশ্যোন্দি সংগৃহ্যা প্রোচখযভসি যোজযেত । শষ্যং স্বোত্তরতঃ কায্যং পাদ্যামা চ মনৌযকম ॥ ৪৮ ॥

ग्रात्मानं यागवस्तूनि मखडपं प्रोचयेद् गुरुः । प्रोचखयोपात्तोयेन मनुनान्यापि ऋमात ॥ ४९ ॥

গ্রাত্মানং যাগবস্তূনি মখডপং প্রোচযেদ্ গুরুঃ । প্রোচখযোপাত্তোযেন মনুনান্যাপি ঋমাত ॥ ৪৯ ॥

न्यासक्रमेग देहिष्‌धर्मोन्दोनू पूजयेत् ततः । पुष्पादैः पौठमवृतं तद्विशेष परदेवताम् ॥ ५० ॥

ন্যাসক্রমেগ দেহিষ্‌ধর্মোন্দোনূ পূজযেত্ ততঃ । পুষ্পাদৈঃ পৌঠমবৃতং তদ্বিশেষ পরদেবতাম্ ॥ ५० ॥

पश्चाक्तः पुनः कुर्वीत पुष्पाच्छलिमनन्यधीः । उत्तमा डहदाराधारपादसर्वाङ्‌के ऋमात ॥ ५१ ॥

পশ্চাক্তঃ পুনঃ কুর্বীত পুষ্পাচ্ছলিমনন্যধীঃ । উত্তমা ডহদারাধারপাদসর্বাঙ্‌কে ঋমাত ॥ ৫১ ॥

विना नैवेद्यं मांसादिहैचारः समाचरेत । गुरु: पदिष्ट‌विधिना श्रेषमन्त्रत समापयेत ॥ ५२ ॥

বিনা নৈবেদ্যং মাংসাদিহৈচারঃ সমাচরেত । গুরু: পদিষ্ট‌বিধিনা শ্রেষমন্ত্রত সমাপযেত ॥ ৫২ ॥

सर्वमेतत् प्रयुज्योत प्रोचखौखेन वारांशा । विसृज्य तोयं प्रोचख्या पूरयेतां यथा पुरा ॥ ५३ ॥

সর্বমেতত্ প্রয়ুজ্যোত প্রোচখৌখেন বারাংশা । বিসৃজ্য তোযং প্রোচখ্যা পূরযেতাং যথা পুরা ॥ ৫৩ ॥

चतुर्थः पटलः

ततस्तन्मण्डलं मन्त्रैर्गन्धाद्यैः साधु पूजयेत् । श्राश्रिभिः कर्षिंकामध्यमापूर्व्योपरि तत्पदलेैः ॥ ५८ ॥ मलड्कृत्य पुनस्ते पू दर्शानास्तौर्थे मन्त्रावित् । कूर्चेमच्छतसंयुक्तं न्यसेत्तेषामध्योपरि ॥ ५९ ॥ श्राधारशक्तिमारभ्य पौठं मन्त्रमयं यजेत् । श्राधः कूर्मेशिलाधारां गरखचन्द्रनिभप्रभाम् ॥ ६० ॥ श्राधारशक्तिं प्रयजेत् पद्मजाहयधारिणीम । मूर्धि तस्याः समासीनं कूर्मं नौलाभमर्च्चयेत् ॥ ६१ ॥ उड्डयं ब्रह्मशिलासौममनन्तं कुलसन्निभम् । यजेन्नकधरं मूर्धि वारिणन्तं वसुमध्र्यगम् ॥ ६२ ॥ तमालशश्यामलं तत्र नौलेन्दीवरधारिणीम् । श्रभ्यर्च्चयेहसुमतों सुरक्षागरमेखलाम् ॥ ६३ ॥ तस्यां रत्नमयं द्वौपं ताव्क्ष्षं स मणौमकडपम् । यजेत् कल्पतरुं स्तक्मन् साधकाभीष्टसाधिदान् ॥ ६० ॥ श्रद्धस्तात् पूजयेत् तिषां वेदिकां मण्डलोज्ज्वलाम् । पश्चाद्भ्यर्च्चयेत्तस्यां पौठं धर्मौद्भिः मुनेः ॥ ६१ ॥

ততস্তন্মণ্ডলং মন্ত্রৈর্গন্ধাদ্যৈঃ साधु पूजयेत् । আাশ্রিবিঃ কর্ষিঙ্কামধ্যমাপূর্ব্যোপরি তৎপদলৈঃ ॥ ৫৮ ॥ মলড্কৃত্য পুনস্তে পু দর্শানাস্তৌর্থে মন্ত্রাবিত্ । কূর্চেমচ্ছতসংযুক্তং ন্যসেত্তেষামধ্যোপরি ॥ ৫৯ ॥ আাধারশক্তিমারব্য পৌঠং মন্ত্রময়ং যজেৎ । আাধঃ কূর্মেশিলাধারাং গরখচন্দ্রনিভপ্রভাম্ ॥ ৬০ ॥ আাধারশক্তিং প্রয়জেৎ পদ্মজাহয়ধারিণীম । মূর্ধি তস্যাঃ সমাসীনং কূর্মং নৌলাভমর্চ্চয়েৎ ॥ ৬১ ॥ উড্ডয়ং ব্রহ্মশিলাসৌমমনন্তং কুলসন্নিভম্ । যজেন্নকধরং মূর্ধি বারিণন্তং বসুমধ্র্যগম্ ॥ ৬২ ॥ তমালশশ্যামলং তত্র নৌলেন্দীবরধারিণীম্ । আভ্যর্চ্চযেহসুমতাং সুরক্ষাগরমেখলাম্ ॥ ৬৩ ॥ তস্যাং রত্নময়ং দ্বৌপং তাব্ক্ষ্ষং স মণৌমকডপম্ । যজেৎ কল্পতরুং স্তক্মন্ সাধকাভীষ্টসাধিদান্ ॥ ৬০ ॥ আদ্ধস্তাত্ পূজয়েৎ তিষাং বেদিকাং মণ্ডলোজ্জ্বলাম্ । পশ্চাদভ্যর্চ্চযেত্তস্যাং পৌঠং ধর্মৌদ্ভিঃ মুনেঃ ॥ ৬১ ॥

चतुर्थः पटलः

रक्तप्यामञ्चरिद्रेन्द्रीनौलाभानू पद्मरूपीषः । वृक्षकेशविभूतेभरूपान् धर्मौदिकान् यजेत् ॥ ६२ ॥ गात्रेषु पूजयेतांस्तु नखपूवोंनुत्तमचषान् । श्राग्नेयादिषु कोणेपु दिक्षु चाश्वासृजं यजेत् ॥ ६३ ॥ श्रानन्दकन्दप्रथर्मं संविदालममन्तरम् । सर्वतस्वात्मकं पद्ममभ्यचंतदनन्तरम् ॥ ६४ ॥ मन्त्रौ प्रकृतिपुराणौ विकारमथकेसरान् । पश्चाग्रधरंवौजाद्यां कर्षिंकाद्य यजेतततः ॥ ६५ ॥ कलाभिः पूजयेत् साधं तस्यां सूयैन्दुपावाकान् । प्रश्नवस्य त्रिभिर्वींैरथ सख्वादिकान् गुष्पान् ॥ ६६ ॥

রক্তপ্যামচ্ছরিদ্রেন্দ্রীনৌলাভানূ পদ্মরূপীষঃ । বৃক্ষকেশবিভূতেভরূপান্ ধর্মৌদিকান্ যজেৎ ॥ ৬২ ॥ গাত্রেষু পূজযেতাংস্তু নখপূবোংনুত্তমচষান্ । আাগ্নেয়াদিষু কোণেপু দিক্ষু চাশ্বাসৃজং যজেৎ ॥ ৬৩ ॥ আানন্দকন্দপ্রথমং সংবিদালমমন্তরম্ । সর্বতস্বাত্মকং পদ্মমভ্যচন্তদনন্তরম্ ॥ ৬৪ ॥ মন্ত্রৌ প্রকৃতিপুরাণৌ বিকারমথকেসরান্ । পশ্চাগ্রধরংবৌজাদ্যাং কর্ষিঙ্কাদ্য যজেতততঃ ॥ ৬৫ ॥ কলাভিঃ পূজয়েৎ সাধং তস্যাং সূযৈন্দুপাবাকান্ । প্রশ্নবস্য ত্রিভির্বীঁরৈরথ সখ্বাদিকান্ গুষ্পান্ ॥ ৬৬ ॥

२५

आत्मानमन्त्रात्मकानं परमात्मानमर्चयेत् । ज्ञानात्मकं विधिवत् पौठमन्त्रावसानकम् ॥ ६९ ॥ पौठशक्ती: केशरेषु मध्ये च सवराभया: । हेमादिराचितं कुंभमस्त्राड्गै: बालितान्तरम् ॥ ७० ॥ चन्दनागुरुकर्पूरधूपितं शोभनात्मकम् । आवेष्टिताढ्यं नौरम्यं तन्त्रुना त्रिगुणात्मकम् ॥ ७१ ॥ श्रचितं गभ्यपुष्पाद्यै: कूर्चाचतसमन्वितम् ! नवरत्नोदकं मन्त्रौ स्थापयेत् तारमुचरण् ॥ ७२ ॥ ऐक्यं सङ्लप पौठस्य कुंभस्य च विधानवित् । नौरद्रुमकषायैष प्रलाशयेत्स्राभवेन वा ॥ ७३ ॥

আত্মানমন্ত্রাত্মকানং পরমাত্মানমর্চয়েত্ । জ্ঞানাত্মকং বিধিবৎ পৌঠমন্ত্রাবসানকম্ ॥ ৬৯ ॥ পৌঠশক্তীঃ কেশরেষু মধ্যে চ সবরাভয়া: । হেমাদিরাচিতং কুভমাস্ত্রাঙৈঃ বালিতান্তরম্ ॥ ৭০ ॥ চন্দনাগুরুকর্পূরধূপিতং শোভনাত্মকম্ । আবেষ্টিতাঢ্যং নৌরম্যং তন্ত্রুণা ত্রিগুণাত্মকম্ ॥ ৭১ ॥ শ্রচিতং গভ্যপুষ্পাদ্যৈঃ কূর্চাচতসমন্বিতম্ ! নবরত্নোদকং মন্ত্রৌ স্থাপযেত্ তারমুচরণ্ ॥ ৭২ ॥ ঐক্যং সঙ্লপ পৌঠস্য কুভস্য চ বিধানবিত্ । নৌরদ্রুমকষাযৈষ প্রলাশযেত্স্রাভবেন বা ॥ ৭৩ ॥

२५

तौर्योदकैर्वा कर्पूरगम्रपुष्पसुवासितै: । आत्माभेदेन विधिवन्नाढकां प्रतिलोमतः ॥ ७४ ॥ जपनमूलमन्त्रं तदत् पूरयेद् देवताधिया । आदौ वाथामुसम्पूर्णे गभ्याष्टकमभोष्टकम् ॥ ७५ ॥ विलोड्य पूजयेत् तस्मिन् द्रावाद्यौ सकृत्कृत: कलT: ! दश वक्त्रे: कला: घूवें हादश द्वादशात्मक: ॥ ७६ ॥ कला: षोडशमस्य पश्चात् पञ्चश्रतं कलT: ! जपित्वा प्रतिलोमेन मूलमन्त्रस्य मन्त्रावित् ॥ ७७ ॥ समाहितेन मनसा ध्यानमन्त्रस्य देवताम् । प्राणप्रतिष्ठां कुर्वीत तत् तत् विचचत्रया: ॥ ७८ ॥ कलात्मकं श्रद्धसंख्यं वाथ कुंभे विनिच्चिपेत् । गभ्याष्टकं तच्चिविधं मत्त्रिविधुशिवात्मकम् ॥ ७९ ॥ नवनागकचौरे: कृतककुम्भुं मसृणयका: । जटामांसौदर्यामति विष्णोर्गभ्याष्टकं विदु: ॥ ८० ॥ चन्दनागुरुकर्पूरचोरकुङ्कुमरोचना: । जटामांसौर्कापिस्रव्य मत्त्रेर्गभ्याष्टकं विदु: ॥ ८१ ॥

তৌর্যওদকৈর্বা কর্পূরগম্রপুষ্পসুবাসিতৈঃ । আত্মাভেদেন বিধিবন্নাঢকাং প্রতিলোমতঃ ॥ ৭৪ ॥ জপনমূলমন্ত্রং তদত্ পূরযেদ্ দেবতাধিযা । আদৌ বাথামুসম্পূর্ণে গভ্যাষ্টকমভোষ্টকম্ ॥ ৭৫ ॥ বিলোড্য পূজযেত্ তস্মিন্ দ্রাবাদ্যৌ সকৃত্কৃত: কলT: ! দশ বক্ত্রে: কলা: ঘূবৈ হাদশ দ্বাদশাত্মক: ॥ ৭৬ ॥ কলা: ষোডশমস্য পশ্চাত্ পঞ্চশ্রতং কলT: ! জপিত্বা প্রতিলোমেন মূলমন্ত্রস্য মন্ত্রাবিত্ ॥ ৭৭ ॥ সমাহিতেন মনসা ধ্যানমন্ত্রস্য দেবতাম্ । প্রাণপ্রতিষ্ঠাং কুর্বীত তত্ তত্ বিচচত্রযা: ॥ ৭৮ ॥ কলাত্মকং শ্রদ্ধসংখ্যং বাথ কুভে বিনিচ্চিপেত্ । গভ্যাষ্টকং তচ্চিবিধং মত্ত্রিবিধুশিবাত্মকম্ ॥ ৭৯ ॥ নবনাগকচৌরে: কৃতককুভুং মসৃণযকা: । জটামাংসৌদর্যমতি বিষ্ণোর্গভ্যাষ্টকং বিদু: ॥ ৮০ ॥ চন্দনাগুরুকর্পূরচোরকুঙ্কুমরোচনা: । জটামাংসৌর্কাপিস্রব্য মত্ত্রের্গভ্যাষ্টকং বিদু: ॥ ৮১ ॥

चतुर्थः पटलः

चन्दनागुरुकपूरतमालजलकुङ्कुमम् । कुङ्कोदकुङ्कसंयुक्तं श्रेष्ठं गन्धाष्टकं विदुः ॥ ५० ॥ पाश्चादिग्रचवरामान्ते स्वादिमध्ये पदं पुनः । क्रमात् प्राणादश प्राणास्थया जीवं इह स्थितः ॥ ५१ ॥ श्रमुष्य सर्वेन्द्रियाथि भूयोऽमुष्य पदं भवेत् । वाद्यनोनयनश्वेताश्वप्राणापदान्नियत् ॥ ५२ ॥ पाश्चादिहागत्य सुखं चिरं तिष्ठन्तु ठदयम् । अयं प्राणप्रदः प्रोक्तः सर्वजीवप्रदायकः ॥ ५३ ॥ पाश्चादग्रस्थापनस्चूतकोमलपद्मवैः । इन्द्रवज्रौषिमौर्वीदः सुरेभुमाधिया गुरुः ॥ ५४ ॥ कुभ्भवक्त्रं पिधायार्थं चषकं सफलाच्चतम । संस्क्षापयेत् फलधिया वृद्धिवत् कल्पग्राखिनाम ॥ ५४ ॥ ततः कुभं निर्मलेन चोभयुम्मे न वेष्टयेत् । मूलेन मूत्तिंः कृत मार्जनं क्षायायां कल्पग्राखिनाम ॥ ५६ ॥ श्रावाद्या पूजयेतस्यां मन्त्रो मन्त्रस्य देवताम । मूलमन्त्रं समुच्चायै रुधुनावर्कना सुधीः ॥ ५७ ॥ श्रानौयं तेजः स्वस्थानावासिकारनृपान्नर्गतं । करष्यमाढकाभोजे चैतन्यं पुष्टिसस्र्यये ॥ ५८ ॥ संयोज्य ब्रह्मरत्रे च मूत्तिं मावाद्ययेत सुधीः । संस्क्षापनं सन्निधानं सन्निरोधमतः परम ॥ ५७ ॥ सकलौकरषं पाश्चादध्यादवगुढनम । श्रमृतोकरषं कत्वा कुर्वीत परमौकतम ॥ ५८ ॥ श्रमादितानि कुर्वीत कलुश्रान्तिः समाहितः । प्राथोपचारान् कुर्वीता मन्त्रावित स्वागातादिकान ॥ ५९ ॥ स्वागतं कुङ्गलप्रश्नं निगदेद्यतो गुरुः । पाद्यं पादाम्बुजे दद्यात् देवस्य हृदयासुना ॥ ९० ॥

एतच्छ्रामाकटूवां च विष्णुकान्तामभिरौहितम् । सुधामन्नेषा बदने दद्यादाचमनौयकम् ॥ ८१ ॥

এতচ্ছামাকটূবাং চ বিষ্ণুকান্তামভিরৌহিতম্ । সুধামন্নেষা বদনে দদ্যাদাচমনৌযকম্ ॥ ৮১ ॥

जातोऽवद्यककोऽस्तदुक्तं तन्त्रवेदिभिः । गृह्योऽपि दिशेततो मूलं शिरोमन्न्रे षा देशिकैः ॥ ८२ ॥

জাতোঽবদ্যককোঽস্তদুক্তং তন্ত্রবেদিভিঃ । গৃহ্যোঽপি দিশেততো মূলং শিরোমন্ন্রে ষা দেশিকৈঃ ॥ ৮২ ॥

सटूर्वे: सर्वदेवान्वितद्रव्यं सुदौसितम् । सुधामनुं ततः कुय्यादधुपकं मुखाम्बुजे ॥ ८३ ॥

সটূর্বে: সর্বদেবান্বিতদ্রব্যং সুদৌসিতম্ । সুধামনুং ততঃ কুয্যাদধুপকং মুখাম্বুজে ॥ ८३ ॥

प्राज्यं दधिमधूभ्यां च समेतदुक्तं मनौर्षिभिः । तेनैव मनुना कुयाद्दिग्निराचमनौयकम् ॥ ८४ ॥

প্রাজ্যং দধিমধূব্যাং চ সমেতদুক্তং মনৌর্ষিভিঃ । তেনৈব মনুনা কুযাদ্দিগ্নিরাচমনৌযকম্ ॥ ८४ ॥

गन्धाद्रिः कार्येत खातं वाससो परिवापयेत् । दद्यादधिव्योपवस्त्रं हाराव्याभरणै: सह ॥ ८५ ॥

গন্ধাদ্রিঃ কার্যেত খাতং বাসসো পরিবাপযেত্ । দদ্যাদধিব্যোপবস্ত্রং হারাব্যাভরণৈ: সহ ॥ ८५ ॥

न्यासक्रमेषा मनुना पुष्टितैर्मौक्तिकाचरै: । गृह्येऽपि देवं गन्धाद्यै रक्षाद्रौ पुनरर्चयेत् ॥ ८६ ॥

ন্যাসক्रमেষা মনুনা পুষ্টিতৈর্মৌক্তিকাচরৈ: । গৃহ্যেঽপি দেবং গন্ধাদ্যৈ রক্ষাদ্রৌ পুনরर्चযেত্ ॥ ८६ ॥

गन्धान्तनकपूरकलालागुरुभीरौहितम् । कमले करवीरे च के कुसुते तुलसौदयम् ॥ ८७ ॥

গন্ধান্তনকপূরকলালাগুরুভীরৌহিতম্ । কমলে করবীরে চ কে কুসুতে তুলসৌদযম্ ॥ ८७ ॥

जातोऽयं केतकी हे कदम्बरं चम्पकोत्पले । कुन्दमन्दारपुष्पागपाटलानागचम्पकम् ॥ ८८ ॥

জাতোঽযং কেতকী হে কদম্বরং চম্পকোত্পলে । কুন্দমন্দারপুষ্পাগপাটলানাগচম্পকম্ ॥ ८८ ॥

सारङ्गवधं कार्णिकारं पावन्तौ नवमालिका । सोगन्धिकं सकोरटं पलाशाद्योकमल्लिका: ॥ ८९ ॥

সারঙ্গবধং কার্ণিকারং পাবন্তৌ নবমালিকা । সোগন্ধিকং সকোরটং পলাশাদ্যোকমল্লিকা: ॥ ८९ ॥

धुस्तूरं सर्जंकं विल्वमर्जुनं सुनिपुष्पकम् ॥ ९० ॥

ধুস্তূরং সর্জংকং বিল্বমর্জুনং সুনিপুষ্পকম্ ॥ ৯০ ॥

अन्यान्यपि सुगन्धीनि पुष्पपत्रादिषि देशिकैः । उपादिष्टानि पूजायामाददौत विचक्षणै: ॥ ९१ ॥

অন্যান্যাপি সুগন্ধীনি পুষ্পপত্রাদিষি দেশিকৈঃ । উপাদিষ্টানি পূজাযামাদদৌত বিচক্ষণৈ: ॥ ৯১ ॥

मालिनं भूमिसंस्थं च कामिकैरादितूषितम् । पञ्चसंख्यष्टमात्रातं त्यजेत् पर्युषितं गुरो: ॥ ९२ ॥

মালিনং ভূমিসংস্থং চ কামিকৈরাদিতূষিতম্ । পञ्चসংখ্যষ্টমাত্রাতং ত্যজেত্ পর্যুষিতং গুরো: ॥ ৯২ ॥

देवस्य मस्तकं कुर्वीत कुशमोपहितं सदा । पूजाकाले देवताया नोपर्ति भासयेत् करम् ॥ ९३ ॥

দেবস্য মস্তকং কুর্বীত কুশমোপহিতং সদা । পূজাকালে দেবতাযা নোপর্তি ভাসযেত্ করম্ ॥ ৯৩ ॥

प्रगुरुग्रोरगुगुरुबुधर्करांमधुचन्द्रनैः । धूपयेदाज्यसंमिश्रैनैवचन्दनवस्य देशिकः ॥ १०४ ॥

প্রগুরুগ্রোরগুগুরুবুধর্করাংমধুচন্দ্রনৈঃ । ধূপয়েদাজ্যসংমিশ্রৈনৈবচন্দনবস্য দেশিকঃ ॥ ১০৪ ॥

वस्त्रां कार्यार्घ्याभिषेक मरिष्य तिलतैल वा । मारोप्य दर्शयेद्देवोपानुच्चैः सौरभसालिनः ॥ १०५ ॥

বস্ত্রাং কার্য্যার্ঘ্যাভিষেক মরিষ্য তিলতৈল বা । মারোপ্য দর্শয়েদ্দেবোপানুচ্চৈঃ সৌরভসালিনঃ ॥ ১০৫ ॥

स्वाढूपदंशं विमलं पायसं सहस्रकरम् । कदलीफलसंयुक्तमाज्यं मन्त्रौ निवेदयेत् ॥ १०६ ॥

স্বাঢূপদংশং বিমলং পায়সং সহস্রকরম্ । কদলীফলসংযুক্তমাজ্যং মন্ত্রৌ নিবেদয়েত্ ॥ १০৬ ॥

तत्तत् जलं दद्यादुपचारान्तरान्तरा । श्रद्धादिलोकपालान्तं यजेदावरणान्यपी ॥ १०७ ॥

তত্তৎ জলং দদ্যাদুপচারান্তরান্তরা । শ্রদ্ধাদিলোকপালান্তং যজেদাবরণান্যপী ॥ ১০৭ ॥

केशरेष्वग्निकोशादिर्हृदयादौ न पूजयेत् । नेत्रमध्ये दिगाख्यस्तं ध्यात्वा ऋद्धिदेवता ॥ १०८ ॥

কেশরেষ্বগ্নিকোশাদির্হৃদয়াদৌ ন পূজযেত্ । নেত্রমধ্যে দিগাখ্যস্তং ধ্যাত্বা ঋদ্ধিদেবতা ॥ ১০৮ ॥

तुषारस्कटिकश्यामनौलकश्यकराञ्चिषः । वरदाभयधारिक्यः प्रधानतनवः स्वियः ॥ १०८ ॥

তুষারস্কটিকশ্যামনৌলকশ্যকরাঞ্চিষঃ । বরদাভযধারিক্য ঃ প্রধানতনব ঃ স্বিয ঃ ॥ ১০৮ ॥

पक्षाद्भ्यर्चनौवा स्युः कल्पोक्ता हतयः क्रमात् । वस्त्रौ यजे लोकपालामूलपारिषदांन्ततान् ॥ ११० ॥

পক্ষাদ্ভ্যর্চনৌবা স্যুঃ কল্পোক্তা হতয ঃ ক্রমাত্ । বস্ত্রৌ যজে লোকপালামূলপারিষদাংন্ততান্ ॥ ११० ॥

हेतिजात्याधिपोपेतान् दिक्चु पूर्वादिकः क्रमात् । इन्द्रादिमिनं यमं रक्षोभ्रुषं पवनं विधम ॥ १११ ॥

হেতিজাত্যাধিপোপেতান্ দিক্চু পূর্বাদিক ঃ ক্রমাত্ । ইন্দ্রাদিমিনং যং রক্ষোভ্রুষং পবনং বিধম ॥ १११ ॥

ईशानं पत्नगाधौश्रमध ऊर्ध्वे पितामहम । पौतो रक्तोदरतो धूम्रः शक्रो धूम्रसिताक्षभौ ॥ ११२ ॥

ঈশানং পত্নগাধৌশ্রমধ ঊর্ধ্বে পিতামহম । পৌতো রক্তোদরতো ধূম্র ঃ শক্রো ধূম্রসিতাক্ষভৌ ॥ ११२ ॥

गौरोडरुष्णः क्रमादेवे वर्षन्तः परिकौर्तिता । वस्म्रं शक्तिं दण्डमसिं पाशमद्भुश्चकं गदाम ॥ ११३ ॥

গৌরোডরুষ্ণ ঃ ক্রমাদেবৈ বর্ষন্ত ঃ পরিকৌর্তিতা । বস্ম্রং শক্তিং দণ্ডমসিং পাশমদ্ভুশ্চকং গদাম ॥ ११३ ॥

शूलं चक्रं पद्ममेषामायुधानि क्रमाद् विन्दुः । पौतष्क्कसिताकाशविद्युद्र्क्सितासिता ॥ ११४ ॥

শূলং চক্রং পদ্মমেষামাযুধানি ক্রমাদ্ বিন্দু ঃ । পৌতষ্ক্সিতাকাশবিদ্যুদ্র্ক্সিতাসিতা ॥ ११৪ ॥

करवन्दपाटलाभा वक्ष्याद्या: परिकौर्तिता । एवं संपूज्य विधिवन्निवेदान्तं ततो गुरु ॥ ११५ ॥

করবন্দপাটলাভা বক্ষ্যাদ্যাঃ পরিকৌর্তিতা । এবৎ সংপূজ্য বিধিবন্নিবেদান্তং ততো গুরু ॥ ११५ ॥

दद्यियौ स्वर्णिलं कृत्वा तद्नाधाय हुताशनस । संस्कृत्य विधिवद्वानं वैश्वदेव समाचरेत ॥ ११६ ॥

দদ্যিযৌ স্বর্ণিলং কৃত্বা তদ্নাধায হুতাশনস । সংস্কৃত্য বিধিবদ্বানং বৈশ্বদেব সমাচরেত ॥ ११६ ॥

४२

तत् संपूज्य गन्धाद्यैर्देवतामुक्त्वाविधान् । तावद्रूयाद्वाऽऽहुतिभिः वा मूलमन्त्रेण मन्न्रवित् ॥ ११९ ॥

তত্ সম্পূজ্য গন্ধাদ্যৈদেবতামুক্ত্বাবিধান্ । তাবদ্রূযাদ্বাঽঽহুতিভিঃ বা মূলমন্ত্রেণ মন্ন্রবিত্ ॥ ১১৯ ॥

४२

सर्पिष्मता पायसेन पञ्चविंशतिसंख्यया । हुत्वा वा ऽऽहुतिभिर्भूयो गन्धाद्यै: पुनरर्चयेत् ॥ ११५ ॥

সর্পিষ্মতা পায্সেন পঞ্চবিংশতিসংখ্যযা । হুত্বা বা ঽঽহুতিভির্ভূযো গন্ধাদ্যৈঃ পুনরর্চযেত্ ॥ ১১৫ ॥

४२

तां योजयित्वा पीठस्थमूर्तौ वङ्किं विसर्जयेत् । श्रवणेष्टेन हविषा विकिरेत् परितो बलिम् ॥ ११६ ॥

তাং যোজযিত্বা পীঠস্থমূর্তৌ বঙ্কিং বিসর্জযেত্ । শ্রবণেষ্টেন হবিষা বিকিরেত্ পরিতো বলিম্ ॥ ১১৬ ॥

४२

देवताया: पार्षदाभ्यो गन्धपुष्पाद्यैर्नितम् । ततो नैवेद्यमुद्रृत्य ग्रोधयित्वा खलं पुन: ॥ १२० ॥

দেবতাযাঃ পার্ষদাভ্যো গন্ধপুষ্পাদ্যৈর্নিতম্ । ততো নৈবেদ্যমুদ্রৃত্য গ্রোধযিত্বা খলং পুনঃ ॥ ১২০ ॥

४२

पञ्चोपचारै: संपूजय दर्‌शयेच्छ्लतमचामरे । कार्यं शक्तोऽपि नित्यं वा नित्यं वा नित्यं विशेद्धरेत् ॥ १२१ ॥

পঞ্চোপচারৈঃ সম্পূজয দর্শযেচ্ছ্লতমচামরে । কার্যং শক্তোঽপি নিত্যং বা নিত্যং বা নিত্যং বিশেদ্ধরেত্ ॥ ১২১ ॥

४२

सहस्रावृत्य संजप्य मूलमन्त्रमनन्यधी: । तं जपं सर्वसम्पद्यै देवतायै समर्पयेत् ॥ १२२ ॥

সহস্রাবৃত্য সংজপ্য মূলমন্ত্রমনন্যধীঃ । তং জপং সর্বসম্পদ্যৈ দেবতাযৈ সমর্পযেত্ ॥ ১২২ ॥

४२

तत: शक्तोऽर्िंशि गुराविकरेत् पूर्ववच्चरेत् । हेमवस्वादिसंयुक्तां कर्करीं तोयपूरिताम् ॥ १२३ ॥

ততঃ শক্তোঽর্িংশি গুরাবিকরেত্ পূর্ববচ্চরেত্ । হেমবস্বাদিসংযুক্তাং কর্করীং তোযপূরিতাম্ ॥ ১২৩ ॥

४२

संख्या‌ऽभ्य तस्यां सिंहस्थां खड्गखेटकधारिषोम् । घोररूपां पाशिमास्यां पूजयेदक्षदेवताम् ॥ १२४ ॥

সংখ্যা‌ঽভ্য তস্যাং সিংহস্থাং খড্গখেটকধারিষোম্ । ঘোররূপাং পাশিমাস্যাং পূজযেদক্ষদেবতাম্ ॥ ১২৪ ॥

४२

चलासनेन संपूज्य तामादाय गुरु: पुन: । रक्षेत् ति लोकपालानां नालमुक्ते न वारिषा ॥ १२४ ॥

চলাসনেন সম্পূজ্য তামাদায গুরুঃ পুনঃ । রক্ষেত্ তি লোকপালানাং নালমুক্তে ন বারিষা ॥ ১২৪ ॥

४२

देवात्नां स्तावयन्तनं: परिहृत्य प्रदक्षिणम् । शस्त्रमन्त्रै: समुच्चार्ये यथापूर्वं निवेदयेत् ॥ १२६ ॥

দেবাত্নাং স্তাবযন্তনংঃ পরিহৃত্য প্রদক্ষিণম্ । শস্ত্রমন্ত্রৈঃ সমুচ্চার্যৈ যথাপূর্বং নিবেদযেত্ ॥ ১২৬ ॥

४२

श्रप्यच्च भूयो गन्धाद्रै:ख तनु स्थिरासनने । ततस्तं संहृत्य वङ्कौ गौचौरेष चहं पचेत् ॥ १२७ ॥

শ্রপ্যচ্চ ভূযো গন্ধাদ্রৈঃখ তনু স্থিরাসননে । ততস্তং সংহৃত্য বঙ্কৌ গৌচৌরেষ চহং পচেত্ ॥ ১২৭ ॥

४२

प्रस्थलेन जालिनिे पात्रे, नते वामनसादरात् । तण्डुलान् मालिसभूतान् मूलमन्न्राभिमन्न्रितान् ॥ १२७ ॥

প্রস্থলেন জালিনিে পাত্রে, নতে বামনসাদরাত্ । তণ্ডুলান্ মালিসভূতান্ মূলমন্ন্রাভিমন্ন্রিতান্ ॥ ১২৭ ॥

४२

प्रस्ततोनां पञ्चदश निर्वाप्यास्त्रमन्न्रं जपन । प्राणाल्य पात्रवदनं पिधाय कवचानुना ॥ १२९ ॥

প্রস্ততোনাং পঞ্চদশ নির্বাপ্যাস্ত্রমন্ত্রং জপন্ । প্রাণাল্য পাত্রবদনং পিধায কবচানুনা ॥ ১২৯ ॥

प्रथमः पटलः

प्राप्तः खो मूलमन्त्रेण देशिकेन्द्रेश्वरं पचेत् । सुवेषाढ्येन संस्नानैर्देव्यातत्त्वाभिधारणषम् ॥ १३० ॥

প্রাপ্তঃ খো মূলমন্ত্রেণ দেশিকেন্দ্রেশ্বৰং পচেত্ । সুবেষাধ্যেন সংস্নানৈদ্দেব্যাতত্ত্বাভিধারণষম্ ॥ ১৩০ ॥

प्रथमः पटलः

मूलेन पश्चात्तृप्तिं च कवचेनावतारयेत् । श्रख्नजपं कुष्णास्त्रेण मण्डलेन विधिवत् गुरोः ॥ १३१ ॥

মূলেন পশ্চাত্তৃপ্তিং চ কবচেনাবতারযেত্ । শ্রখ্নজপং কুণ্ঠাস্ত্রেণ মণ্ডলেন বিধিবৎ গুরোঃ ॥ ১৩১ ॥

प्रथमः पटलः

तं विभज्य विधा भागमेकं देवाय कल्पयेत् । अन्यस्मिन् प्रजुहुयादपरं देशिकः स्वयम् ॥ १३२ ॥

তং বিভজ্য বিধা ভাগমেকং দেবায কল্পযেত্ । অন্যস্মিন্ প্রজুহুযাদপরং দেশিকঃ স্বযম্ ॥ ১৩২ ॥

प्रथमः पटलः

प्रक्षेपे सार्द्धं भुञ्जीत विधिताचमनः पुनः । प्राचान्तं शिष्यमानोय सकलौकृत्य देशिकः ॥ १३३ ॥

প্রক্ষেপে সার্দ্ধং ভুঞ্জীত বিধিতাচমনঃ পুনঃ । প্রাচান্তং শিষ্যমানোয সকলৌকৃত্য দেশিকঃ ॥ ১৩৩ ॥

प्रथमः पटलः

तालप्रमााणं तज्ज्ञैः चतुर्विधादिसंभवम् । दन्तकाष्ठं ततो दद्याद्विच्छिद्राय नियतात्मने ॥ १३४ ॥

তালপ্রমাণং তজ্ঞৈঃ চতুর্বিধাদিসংভবম্ । দন্তকাষ্ঠং ততো দদ্যাদ্বিচ্ছিদ্রায নিযাতাত্মনে ॥ ১৩৪ ॥

प्रथमः पटलः

दन्तान् विशोधय स पुनस्तत् प्रक्षाल्य विसर्जयेत् । यथाविधितमाचान्तं शिक्षावतामभिरतचित्तम् ॥ १३५ ॥

দন্তান্ বিশোধয স পুনস্তত্ প্রক্ষাল্য বিসর্জযেত্ । যথাবিধিতমাচান্তং শিক্ষাবতামভিরতচিত্তম্ ॥ ১৩৫ ॥

प्रथमः पटलः

विधाय सार्द्धमसुना वेध्या दरभास्तरे गुरोः । नयौत तस्यां तां रात्रिमधिवासः समौहितः ॥ १३६ ॥

বিধায সার্দ্ধমসুনা বেধ্যা দৰ্ভাস্তরে গুরোঃ । নযৌত তস্যাং তাং রাত্রিমধিবাসঃ সমৌহিতঃ ॥ ১৩৬ ॥

प्रथमः पटलः

इति श्रीसारदातिलके चतुर्थः पटलः ॥

ইতি শ্রীসারদাতিলকে চতুর্থঃ পটলঃ ॥

प्रथमः पटलः

ततोऽग्निजननं वच्ये सर्वतन्त्रानुसारतः । प्राचार्यकुले विधिवत् संस्कृतेऽग्रिकवर्त्मना ॥ ९ ॥

ততোঽগ্নিজননং বচ্যে সর্বতন্ত্রানুসারতঃ । প্রাচার্যকুলে বিধিবৎ সংস্কৃতেঽগ্নিকবর্ত্মনা ॥ ৯ ॥

प्रथमः पटलः

प्रष्टादश सः संस्काराः कुषण्डानां तन्त्रदेष्टिताः । वेध्र्यं मूलमन्त्रेण श्रेष्ठ प्रोक्ष्यं मतम् ॥ २ ॥

প্রষ্টাদশ সঃ সংস্কারাঃ কুণ্ডানাং তন্ত্রদেষ্টিতাঃ । বেধ্র্যাং মূলমন্ত্রেণ শ্রেষ্ঠ প্রোক্ষ্যং মতম্ ॥ ২ ॥

प्रथमः पटलः

तेनैव ताडनं दर्भैर्वर्माङ्गाङ्ग्यङ्ग्यं मतम् । श्रख्नेष खननोदारौ हव्यमन्त्रेण प्रपूरणम् ॥ ३ ॥

তেনৈব তাডনং দৰ্ভৈর্ব্মাঙ্গাঙ্গ্যাঙ্গ্যং মতম্ । শ্রখ্নেষ খননোদারৌ হব্যমন্ত্রেণ প্রপূরণম্ ॥ ৩ ॥

प्रथमः पटलः

समीकारणमन्त्रेण वेधनं वर्मेणा मतम् । कुष्ठं हेतिमन्त्रेण वर्ममन्त्रेण मार्जनम् ॥ ४ ॥

সমীকরণমন্ত্রেণ বেধনং বর্মেণা মতম্ । কুণ্ঠং হেতিমন্ত্রেণ বর্মমন্ত্রেণ মার্জনম্ ॥ ৪ ॥

विलेपनं कलारूपकम्पनं तदनन्तरम्‌ ।

বিলেপনং কলারূপকম্পনং তদনন্তরম্‌ ।

विसृतोकरषं पश्चाच्चृदयेनार्चनं मतम्‌ ॥ ३ ॥

বিসৃতোক্রষং পশ্চাচ্চৃদযেনার্চনং মতম্‌ ॥ ৩ ॥

प्रस्तुतेया वचोकरषं छिन्नमालेय कुरुः शुभे: ।

প্রস্তুতেযা বচোকরষং ছিন্নমালেয কুরুঃ শুভে: ।

चतुःपथं तनुत्रेष तन्वया दचपाटनम्‌ ॥ ६ ॥

চতুঃপথং তনুত্রেষ তন্বযা দচপাটনম্‌ ॥ ৬ ॥

यागे कुण्डानि संस्कुर्यात् संस्कारैरैरिभिरौषटैः ।

যাগে কুণ্ডানি সংস্কুর্যাত্ সংস্কারৈরৈরিভিরৌষটৈঃ ।

प्रथवा तानि स संस्कुर्यांचतुभिर्वर्णार्दिभिः ॥ ९ ॥

প্রথবা তানি স সংস্কুর্যাংচতুভির্‌বর্ণার্দিভিঃ ॥ ৯ ॥

तिर्यास्तस्वा लिखेद्रेखा हृदा प्रागुदगयका: ।

তির্যাস্তস্বা লিখেদ্রেখা হৃদা প্রাগুদগযকা: ।

प्रागग्राभ्यां स्थिता देवा मुखुन्देऽपुनर्द्रव: ॥ ५ ॥

প্রাগগ্রাভ্যাং স্থিতা দেবা মুখুন্দেঽপুনর্দ্রব: ॥ ৫ ॥

रेखाभ्यामुदगप्राभ्यां ब्रज्यावैवस्तनन्दवः ।

রেখাভ্যামুদগপ্রাভ্যাং ব্রজ্যাবৈবস্তনন্দবঃ ।

प्रथवा षट्कोसावृत्तं विकोशं तत्र संलिखिते ॥ ६ ॥

প্রথবা ষট্কোসাবৃত্তং বিকোশং তত্র সংলিখিতে ॥ ৬ ॥

सर्वांघ्रभुज्य तारेष योगपोठमध्याच्चयेत्‌ ।

সর্বাংঘ্রভুজ্য তারেষ যোগপোঠমধ্যাচ্চযেত্‌ ।

वागौघरौषतुत्रातां नीलेन्दीवरसन्निभाम्‌ ॥ १० ॥

বাগৌঘরৌষতুত্রাতাং নীলেন্দীবরসন্নিভাম্‌ ॥ ১০ ॥

वागौघ्वरष संयुक्यासुपचारैः प्रपूजयेत्‌ ।

বাগৌঘ্বরষ সংযুক্যাসুপচারৈঃ প্রপূজযেত্‌ ।

पूथैकान्तादिसम्भूतं यथा शास्त्रयगेहजम्‌ ॥ १२ ॥

পূথৈকান্তাদিসম্ভূতং যথা শাস্ত্রযগেহজম্‌ ॥ १२ ॥

प्राणोय वृद्धिं पातेय ऋव्यादंशं पारित्यजेत्‌ ।

প্রাণোয বৃদ্ধিং পাতেয ঋব্যাদংশং পারিত্যজেত্‌ ।

संस्कुर्यांत तु यथान्यायं देवेशो वौ चर्षादिभिः ॥ १२ ॥

সংস্কুর্যাংত তু যথান্ন্যাযাং দেবেশো বৌ চর্ষাদিভিঃ ॥ ১২ ॥

पौदय्यवैन्तवाग्न्यां भौमष्केकं श्वरन् वसोः ।

পৌদয্যৈন্তবাগ্ন্যাং ভৌমষ্কেকং শ্বরন্ বসোঃ ।

योजयेहऋविजेन चैतन्यं पाक्षे तदा ॥ १३ ॥

যোজযেহঋবিজেন চৈতন্যং পাক্ষে তদা ॥ ১৩ ॥

तारेष मन्त्रं मन्त्रो धेनुमुद्राचतोक्कतम्‌ ।

তারেষ মন্ত্রং মন্ত্রো ধেনুমুদ্রাচতোক্কতম্‌ ।

प्रस्तुतेय रचितं कुय्यांत तन्मनोऽषावगुचिततम्‌ ॥ १४ ॥

প্রস্তুতেয রচিতং কুয্যাংত তন্মনোঽষাবগুচিততম্‌ ॥ ১৪ ॥

प्राचिन्तं त्रिः परिभ्राम्य कुरुत्स्योपरि देशिकः ।

প্রাচিন্তং ত্রিঃ পরিভ্রাম্য কুরুৎস্যোপরি দেশিকঃ ।

प्रादक्ष्यं तदा तारमन्नोचारषपूर्वकम्‌ ॥ १५ ॥

প্রাদক্ষ্যং তদা তারমন্নোচারষপূর্বকম্‌ ॥ १५ ॥

श्रीमत्पीठं वृक्षं जानुस्पृष्टमहातलैः ।

শ্রীমত্পীঠং বৃক্ষং জানুস্পৃষ্টমহাতলৈঃ ।

शिववीराध्या देव्या योनावेनं विनिःस्पृशेत ॥ १६ ॥

শিববীরাধ্যা দেব্যা যোনাবেনং বিনিঃস্পৃশেত ॥ ১৬ ॥

पश्चाहे वस देव्याष दचयादाचमनादिकम्‌ ।

পশ্চাহে বস দেব্যাষ দচযাদাচমনাদিকম্‌ ।

न्यालध्येनानुनानेन तमजन्मथ देशिकः ॥ १७ ॥

ন্যালধ্যেনানুনানেন তমজন্মথ দেশিকঃ ॥ ১৭ ॥

पश्चमः पटलः 1

चित्तोपप्लवहनदहपचयुम्मान्युदौयं च । सर्वज्ञया द्वापय स्वाहा मन्बोदयमुदीरितः ॥ १५ ॥

पश्चमः पटलः 1

श्रृणिं प्रज्ञालितं वन्दे इत्थां ज्ञातवेदसम् । सुवर्णवर्णममलं सङ्क्षं विश्वतोमुखम् ॥ १६ ॥

पश्चमः पटलः 1

उपतिष्ठेत विधिवद्पुनानेन पावकम् । विन्यसेदात्मकं देवं देहेऽस्मैजिन्द्ध हृआवभूजः ॥ २० ॥

पश्चमः पटलः 1

लिङ्गपायुयुगिरावक्त्रापयनिलेषु सर्वतः । वडिरघ्रीभयसेयुक्ता: सादियान्ता: सबिन्दुकाः ॥ २१ ॥

पश्चमः पटलः 1

वड्देभंव्या: समुदिष्टा जिह्नानां सप्त देविकाः । जिह्वास्ता विविधाः प्रोक्ता गुणभेदेन कर्मसु ॥ २२ ॥

पश्चमः पटलः 1

हिरख्या गगनारक्ता रक्तान्या सुप्रभा मता । बहुरूपातिरक्ता च शान्तिकाद्यो यागकर्मसु ॥ २३ ॥

पश्चमः पटलः 1

पञ्चरागा सुवर्णान्या वतौया भद्रलोहिता । लौहितानन्या रक्तेतो धूमिनौ च करालिका ॥ २४ ॥

पश्चमः पटलः 1

राजस्योरसना वक्त्रर्बोहिता: काम्यकर्मसु । विश्वमूर्तिं सकृलिड्न्यो धम्नवर्णो मनोजवा ॥ २५ ॥

पश्चमः पटलः 1

लोहितान्या करालाख्या कालो तमस्स ईरिता: । एता: सप्त नियुज्यन्ते क्रूरकर्मसु मन्त्रिभिः ॥ २६ ॥

पश्चमः पटलः 1

स्वस्तनामसमाभाः खुजिन्द्रहा: कष्याखरेतसः । पमत्स्यपिठगमर्वैयाचनामपिग्राचकम् ॥ २७ ॥

पश्चमः पटलः 1

राचस्या: सप्तजिह्वानामौरिता षडधिदेवता: । वड्देरड्मनून् न्यसेत्तनावृत्तेन वंष्या ॥ २८ ॥

पश्चमः पटलः 1

सहस्वान्तः स्वस्तिपूर्खे उत्किष्ठ पुष्प: पुनः । भूमध्यापौ सप्तजिह्नो धनुर्धर इति क्रमाৎ ॥ २९ ॥

पश्चमः पटलः 1

षड्ढ़मनवः प्रोक्ता जातिभिः षड् संयुताः । मूत्तिरष्टौ तनौ न्यस्येद्द देहिको जातवेदसः ॥ ३० ॥

४३

मूर्ध्नि प्रापाश्विकांसुकटिपाश्विकांषकेषु च । प्रदक्षिणावशान्रास्ये ददुच्यन्ते ता यथाक्रमम् ॥ ३२ ॥

४३

जातवेदाः सप्तारज्हो हव्यवाहनसंज्ञकः । स्कन्ददेवजसंज्ञोन्यः पुनर्वैष्णानराध्वर्यः ॥ ३३ ॥

४३

कौमारतेजाः शाद्दिश्वमुखो देवमुखः स्मृतः । ताराग्नये पदाच्चा: शुनैश्चन्ता वाड्निमूर्त्तियैः ॥ ३३ ॥

४३

आासनं कल्पयित्वाग्रे मूत्तिं तस्य विचिन्तयेत् । इष्टं शक्तिं स्वसृत्तिं कामोभितिमुचैर्दींवैर्दींर्भिरंधकारयन्तं जवाभम् ॥

४३

हेमकल्पं पद्मसंस्थं विनेतं ध्यायेद्र्वक्कं बद्मोचिल जटाभिः ॥ ३४ ॥

४३

परिषिञ्चेततस्ततोयैविंशखद्यैमेंखलोपरि । दर्भैरर्गर्भैमेंध्यस्थमेखलायां परिस्तरेत् ॥ ३५ ॥

४३

निधाय दचुं परिधौनं प्राचौवजं गुरुत्तमः । प्रादक्षिण्येन संपूज्यास्थेषु ब्रह्मादिमूत्त्तयः ॥ ३६ ॥

४३

ध्यातं वड्निं यजेन्मध्ये गन्धादिभिर्मेंनुनासुना । वैष्णवान्जातवेदेपदे पञ्चादिचाहवच ॥ ३७ ॥

४३

लोहिताच्चपद्यास्ते सर्वकर्मोषि साधय । वाड्निजायावधि: प्रोक्ता मन्त्रः पावकवस्सभः ॥ ३५ ॥

४३

मध्ये षट्स्वपि कोषेषु जिह्वाम्बा साधुचो यजित् । केशरे शुच्रमाग्र्यंशा पूजयेद्दशदेवताः ॥ ३९ ॥

४३

दलेपु पूजयेद्दशर्त्तीः शक्त्तोः स्वासृतिकधारिषीः । दलाग्रे मात्रः पूज्या: सर्वसिद्ध्यादिभैरवाः ॥ ८० ॥

४३

लोकपालांस्स्थलो दचुं पूजयेद्दशकलच्यान् । पश्चादादाय पाशादिभ्यां सुकृसुवौ तावधोमुखौ ॥ ८१ ॥

४३

वश्यः प्रतापयेद्द्रों दभौनादाय देशिकः ।

पश्चिमः पटलः

तदग्रे मध्यमूलादि प्रोध्येयत्तैरैर्यथाक्रमम्‌ ॥ ४२ ॥

তদগ্রে মধ্যমূলাদি প্রোধ্যেয়ত্তৈরৈর্যথাক্রমম্‌ ॥ ৪২ ॥

पश्चिमः पटलः

गृहीत्वा वामहस्तेन प्रोच्चयेद्धं च दिक्षेन तौ । पुनः प्रत्यास्यते मन्त्रौ दर्भान् वज्रौ विनिक्षिपेत्‌ ॥ ४३ ॥

গৃহীত্বা বামহস্তেন প্রোচ্চয়েদ্ধং চ দিক্ষেন তৌ । পুনঃ প্রত্যাস্যতে মন্ত্রৌ দর্ভান্ বজ্রৌ বিনিক্ষিপেত্‌ ॥ ৪৩ ॥

पश्चिमः पटलः

ब्रातनो दचि षे भागे खापयेतौ कुषान्तरे । राजखालौ मध्यादाय प्रोचयेदक्षवारिषा ॥ ४४ ॥

ব্রাতনো দচি ষে ভাগে খাপয়েতৌ কুষান্তরে । রাজখালৌ মধ্যাদায় প্রোচয়েদক্ষবারিষা ॥ ৪৪ ॥

पश्चिमः पटलः

तस्यामाज्यं विनिच्चिप्य संस्कृतं वच्यादिभिः । निरुद्धा वायवोदारान् हृदा लेष्टु निवेशयेत्‌ ॥ ४५ ॥

তস্যামাজ্যং বিনিচ্চিপ্য সংস্কৃতং বচ্যাদিভিঃ । নিরুদ্ধা বায়বোদারান্ হৃদা লেষ্ঠু নিবেশয়েত্‌ ॥ ৪৫ ॥

पश्चिमः पटलः

दंतं तापनमुष्टिं देवैकस्थानेवेदिभिः । संदृश्य दर्भयुगलमध्ये चिम्बानले चिपेत॥ ४६ ॥

দন্তং তাপনমুষ্টিং দেবৈকস্থানেবেদিভিঃ । সন্দৃশ্য দর্ভযুগলমধ্যে চিম্বানলে চিপেত॥ ৪৬ ॥

पश्चिमः पटलः

गुरोरहृदयं नेष्टे पावकोरक्षणान्वितम्‌ । दौष्णेन दर्भसुखेन नीराज्याज्ञ' सर्वमेधया ॥ ४७ ॥

গুরোরহৃদয়ং নেষ্ঠে পাবকোরক্ষণান্বিতম্‌ । দৌষ্ণেন দর্ভসুখেন নীরাজ্যাজ্ঞ' সর্বমেধয়া ॥ ৪৭ ॥

पश्चिमः पटलः

अग्नौ विसर्जयेद्भमभिचोतनमौषितम्‌ । छते प्रज्वालितान् दर्भान् प्रदर्श्याक्षानुना गुरु: ॥ ४८ ॥

অগ্নৌ বিসর্জয়েদ্ভমভিচোতনমৌষিতম্‌ । ছতে প্রজ্বালিতান্ দর্ভান্ প্রদর্শ্যাক্ষানুনা গুরুঃ ॥ ४८ ॥

पश्चिमः पटलः

जातवेदसि तान् न्यस्ये दुयोतनमिदं तलम्‌ । गृहीत्वा छतमझारान् संयोज्याग्नौ जलं स्पृशेत्‌ ॥ ४९ ॥

জাতবেদসি তান্ ন্যস্যে দুয়োতনমিদং তলম্‌ । গৃহীত্বা ছতমঋারান্ সংযোজ্যাগ্নৌ জলং স্পৃশেত্‌ ॥ ৪৯ ॥

पश्चिमः पटलः

अङ्ङष्ठोपकनिष्ठाभ्यां दर्भौ प्रादेशर्संप्रतौ । छत्वोत्तपुनोयाद्‌लेष्ट छतमृत्पवर्नान्वितम्‌ ॥ ५० ॥

অঙ্ঙষ্ঠোপকনিষ্ঠাভ্যাং দর্ভৌ প্রাদেশর্সম্প্রতৌ । ছত্বোত্তপুনোয়াদ্‌লেষ্ঠ ছতমৃত্পবর্নান্বিতম্‌ ॥ ५० ॥

पश्चिमः पटलः

तत्तदृदयं नेक्षे कुषायामात्संसुखम्‌ । छते संप्रवनं कुय्यात् संस्कारा: षडुदीरिता: ॥ ५१ ॥

তত্তদৃদয়ং নেষ্ঠে কুষায়ামাত্সংসুখম্‌ । ছতে সংপ্রবনং কুয্যাত্ সংস্কারা: ষড়ুদীরিতা: ॥ ५१ ॥

पश्चिमः पटलः

प्रादेशमात्रं सथान्य दर्भयुग्मं छतान्तरे । निच्छिप्य भागौ हौ कृत्वा पचौ शिखोतरौ स्मरत॥ ५२ ॥

প্রাদেশমাত্রং সথান্য দর্ভযুগ্মং ছতান্তরে । নিচ্ছিপ্য ভাগৌ হৌ কৃত্বা পচৌ শিখোতরৌ স্মরত॥ ५২ ॥

पश्चिमः पटलः

वामे नाड़ीमूर्धां भागे दचि षे 'पडखां पुनः । कुबुध्ना मध्यतो व्यालवा कुथ्यादौ यथाविधि ॥ ५३ ॥

বামে নাড়ীমূর্ধাং ভাগে দচি ষে 'পডখাং পুনঃ । কুবুধ্না মধ্যতো ব্যালবা কুথ্যাদৌ যথাবিধি ॥ ५३ ॥

पश्चिमः पटलः

दुवेपा दचि षाझागादादायाज्यं हृदा गुरु: । जुहुयादग्नये स्वाइङ्ग्नेदचि षालोचने ॥ ५४ ॥

দুবেपा দচি ষাঝাগাদাদায়াজ্যং হৃদা গুরুঃ । জুহুয়াদগ্নয়ে স্বাইঙ্গ্নেদচি ষালোচনে ॥ ५৪ ॥

पश्चिमः पटलः

वामत्सावदादाय वामे वज्रिविलोचने ।

বামত্সাবদাদায় বামে বজ্রিবিলোচনে ।

४५

जुहूयादघ सोमाय स्वाहेति हृदयाकमना ॥ ४५ ॥

জুহূযাদঘ সোমায স্বাহেতি হৃদযাকমনা ॥ ৪৫ ॥

४६

मध्यादाघं समादाय वक्रेभौर्वावलोचने ।

মধ্যাদাঘং সমাদায বক্রেভৌর্বাবলোচনে ।

४७

जुहूयादग्निसोमाभ्यां स्वाहेति हृदयात्मना ॥ ४७ ॥

জুহূযাদগ্নিসোমাভ্যাং স্বাহেতি হৃদযাত্মনা ॥ ৪৭ ॥

४८

हृक्सान्नेषु सुवेषाच्छं भागादादाय दद्विष्याम् ।

হৃক্ষান্নেষু সুবেষাচ্ছং ভাগাদাদায দদ্বিষ্যাম্ ।

४९

जुहूयादग्नये स्वाहेति तन्मुखी ॥ ४९ ॥

জুহূযাদগ্নযে স্বাহেতি তন্মুখী ॥ ४९ ॥

५०

हेतिसंपादयोर्भंगेप्वाज्यस्यालंबनाद्रुतिः क्रमात् ।

হেতিসম্পাদযোর্ভঙ্গেপ্বাজ্যস্যালম্বনাদ্রুতিঃ ক্রমাত্ ।

५१

इत्यग्निनेतृवक्त्राषां कुय्यादुद्दुष्टचाटनं गुरु: ॥ ५१ ॥

ইত্যগ্নিনেতৃবক্ত্রাষাং কুয্যাদুদ্দৃষ্টচাটনং গুরু: ॥ ५१ ॥

५२

सताराभिर्यांच्हति भिराज्येन जुहूयात् पुनः ।

সতারাভির্যাংচ্ছতি ভিরাজ্যেন জুহূযাত্ পুনঃ ।

५३

जुहूयादग्निसक्लृप्ते या त्रिवारं देशिकोत्तमः ॥ ५३ ॥

জুহূযাদগ্নিসক্লৃপ্তে যা ত্রিবারং দেশিকোত্তমঃ ॥ ५৩ ॥

६०

गर्भाधानादिकावकृधे: क्रियांषि वर्त्तयेत् क्रमात् ।

গর্ভাধানাদিকাবকৃধে: ক্রিযাংষি বর্ত্তযেত্ ক্রমাত্ ।

६१

ऋष्टाभिरांज्याहुतिभिः प्रष्ठवेन पृथक् पृथक् ॥ ६१ ॥

ঋষ্টাভিরাংজ্যাহুতিভিঃ প্রষ্ঠবেন পৃথক্ পৃথক্ ॥ ৬১ ॥

६१

गर्भाधानं पुसवनं सौमन्तोदयर्नं पुनः ।

গর্ভাধানং পুসবনং সৌমন্তোদযর্নং পুনঃ ।

६१

अनन्तरं जातकर्म स्वानामकार्षं तथा ॥ ६१ ॥

অনন্তরং জাতকর্ম স্বানামকার্ষং তথা ॥ ৬১ ॥

६२

उपानिष्क्रुमंषं पश्चादनप्राग्यनमौतितम् ।

উপানিষ্ক্রুমংষং পশ্চাদনপ্রাগ্যনমৌতিতম্ ।

६२

चौड़ोपनयने भूयो महानाम्ना' महान्ततम् ॥ ६२ ॥

চৌড়োপনযনে ভূযো মহানাম্না' মহান্ততম্ ॥ ৬२ ॥

६३

तथोपनिषदं पश्चाद् गोदानोऽप्याहकास्त्रितः ।

তথোপনিষদং পশ্চাদ্ গোদানোঽপ্যাহকাস্ত্রিতঃ ।

६३

शुभेषु स्युविवाहान्ता: क्रियांस्ता: क्रूरकर्मसु ॥ ६३ ॥

শুভেষু স্যুবিবাহান্তা: ক্রিযাংস্তা: ক্রূরকর্মসু ॥ ६३ ॥

६४

मरषान्ता: मसुहिष्टा वक्रेरागमवेदिभिः ।

মরষান্তা: মসুহিষ্টা বক্রেরাগমবেদিভিঃ ।

६४

तत: स्वापितरौ तस्य संपूज्यात्मनि योजयेत् ॥ ६४ ॥

তত: স্বাপিতরৌ তস্য সম্পূজ্যাত্মনি যোজযেত্ ॥ ६४ ॥

६५

ससिध: पच्च जुहूयान्तमूलाग्रषतसंप्रुता: ।

সসিধ: পচ্চ জুহূযান্তমূলাগ্রষতসম্প্রুতা: ।

६५

मन्त्रैर्जिह्वाझमुत्रैर्नां क्रमात्कऋज्येयथाविधि ॥ ६५ ॥

মন্ত্রৈর্জিহ্বাঝমুত্রৈর্নাং ক্রমাত্কऋজ্যেযথাবিধি ॥ ६५ ॥

६६

प्रत्येकं जुहूयादेकामहुतिं सम्मावित्तम: ।

প্রত্যেকং জুহূযাদেকামহুতিং সম্মাবিত্তম: ।

६६

अवदाय सुवेषाच्छं चतुर्मुर्चि पिधाय तत् ॥ ६६ ॥

অবদায সুবেষাচ্ছং চতুর্মুর্চি পিধায তত্ ॥ ६६ ॥

६७

सुवेषा तिष्ठ नैवान्ग्नौ देशिको यतमनस: ।

সুবেষা তিষ্ঠ নৈবাঙ্গ্নৌ দেশিকো যতমনস: ।

६७

जुहूयादग्निसक्लृप्तेषा वौषडन्तेन । सम्पदे ॥ ६७ ॥

জুহূযাদগ্নিসক্লৃপ্তেষা বৌষডন্তেন । সম্পদে ॥ ৬৭ ॥

६८

विद्ये खरसय मन्त्रेष जुहूयादाहृतौदेष ।

বিদ্যে খরসয মন্ত্রেষ জুহূযাদাহৃতৌদেষ ।

५

सामान्यं सर्वमन्त्राणामितदग्निमुखं मतम् । ६५ ।

५

तत: पौठं समभ्यर्च्य देवताया हुताशने । आचैयेदग्निरूपां तां देवतामिष्ठदात्यनौम् । ६६ ।

५

तन्मुखे जुष्टयान्नौ पञ्चविंशातिसंख्यया । आाज्येन मूलमन्त्रेण वन्हैग्नोक्कारषान्वितम् । ६७ ।

५

वाङ्‌देवतयोरैक्यमात्रेण सह भावयेत् । मूलमन्त्रेण जुष्टयाद्र्ज्येनैकादशाहुतो: । ६८ ।

५

नाडौसन्धानसुस्थितमेतदागमवेदिभि: । जुष्टयाद्र्गुख्यानामाहुतोनामतुक्क्रमात् । ६९ ।

५

एकैकामार्जनातं सम्यक् सूर्यपिष्णा देशिकोत्तम: । ततोऽन्ये षडपि सुघृक्षु संस्कृतेषु यथार्विधि । ७० ।

५

आाचार्यो वितरेदग्निं पूर्वादिषु समाहित: । हृत्तत्प्रजो गव्यपुष्पैश्चिराद्यायाभरणान्विताम् । ७१ ।

५

मन्त्रौक्तां देवतामिष्ठा पञ्चविंशातिसंख्यया । मूलेनाज्येन जुष्टवु: साज्येन च हुताशा तथा । ७२ ।

५

प्रातरुत्थाय जुष्टवु: पुनराज्यांन्वितै: स्वलै: । द्रव्यैर्वा कल्पोक्तैर्हैत: सहस्रं षाष्टकं पृथक् । ७३ ।

५

तत: शुद्धौततत्त्वाब्जं स्वातं शिष्यं समाहितम् । पार्यायित्वा पञ्चगव्यं कुण्डस्यात्तिकमानयेत् । ७४ ।

५

विलोक्य दिव्यदृष्ट्या तं तत्त्वतत्त्वं हृदाखुजात् । गुरुमार्गानुसंयोज्य कुर्वीत तद्विशोधनम् । ७५ ।

५

उक्तं कलाध्वा तथ्वाध्वा भुवनाध्वेति च त्रयम् । वर्णाध्वा च पदाध्वा च मन्त्राध्वेयपरं त्रयम् । ७६ ।

५

नित्यस्याच्च: कला: पञ्च कलाध्वेऽपि प्रकृतिचिता: । तत् तत्त्वस्था बहुधा भेदो नैवाच्चागमसिद्धत: । ७७ ।

५

षट्त्रिंशच्चैवतत्त्वानि द्वात्रिंशद्धैष्यावानि च । ४-मातृका

चतुर्विंशतितत्त्वानि मैत्रायै प्रकृतेः पुनः ॥ ५८ ॥

उक्तानि दशतत्त्वानि सप्त च त्रिपदात्मकम् ।

तत्त्वानि शैवान्युच्यन्ते शिवः शक्तिः सदाशिवः ॥ ५९ ॥

ईश्वरो विद्याया मायां पञ्चसुब्धान्यसौ हनः ।

मायाकललष्ष नियति: कलाविद्या पुनः स्मृता ॥ ६० ॥

रागः पुरुष एतानि शुद्धाशुद्धानि सप्त च ।

प्रकृतिबुद्धरहिता यो मनो ज्ञानेंद्रियाश्रयः ॥ ६१ ॥

कर्मेन्द्रियाणि तन्मात्रा: पञ्चभूतानि देशिकाः ।

एतान्याहुर्युदात्तानि चतुर्विंशतिमागमे ॥ ६२ ॥

शैवानामिति तत्त्वानां विभागोऽत्र प्रदर्शितः ।

जीवप्राणाधियारूढं ज्ञानकर्मेन्द्रियाश्रयः ॥ ६३ ॥

तन्मात्रा: पञ्चभूतानि हृत्पद्मं तेजसां वयम् ।

वासुदेवाद्यैरैश्वर्यैस्तत्त्वान्येतानि सांख्यया: ॥ ६४ ॥

पञ्चभूतानि तन्मात्रा इन्द्रियाणि मनस्तथा ।

गर्वो बुद्धिः प्रधानस्थ मैत्रायौति वितद्बुधा: ॥ ६५ ॥

निवृत्त्याख्या: कला: पञ्च ततों विन्दुः कला पुनः ।

नादः शक्तिसमापूर्वः शिवस्य प्रकृतेर्विन्दुः ॥ ६६ ॥

श्रद्धाविद्या शिवः पश्चाच्च्छिवो विद्या स्वयं पुनः ।

सर्वस्साक्ष्ष तत्वानि प्रोक्तानि विपदात्मकम् ॥ ६७ ॥

तत्माध्वा कार्या तेऽत्रोष तत्तदागमवेदिभिः ।

दर्शितो भुवनाध्वेतत् भुवनानि मनौषिभिः ॥ ६८ ॥

वर्णाध्वेतिवदन्यर्षैरादिच्छान्तान्तान् मनौषिकः ।

वर्गसंघः पदाध्वाख्या स्थाम्नाख्या मंल्तराशयः ॥ ६९ ॥

क्रमादेतानष्ढ्वनः षट् ग्रोधयेद् गुरुमत्तमः ।

पादाब्धुनाभिहृद्भास्मूर्दन्याप गृशिखा: स्वरितं ६९ ॥

ततः शून्यं विधिवत् तं सश्रुयं जुष्टयाद् गुरुः ।

५

श्राचार्य्यकुरुङ्गे संपूज्यैवस्थलैराज्यपरिमृदुतैः ॥ ६८ ॥

५

यो धयास्यां धमभ्यानं स्वाहेति पृथगध्वनः ।

५

ताराद्यमाहुतौ रक्षो क्मात्तानं विलयं नयेत् ॥ ६९ ॥

५

शिवे शिवान्तानं सलौकानं जनयेत् शौचिमार्गतः ।

५

विलोकनं दिव्यदृश्या तं शिष्यं' देशिकोत्तमः ॥ ৩० ॥

५

आत्मस्थितं तचैतन्यं पुनः शिष्ये नियोजयेत् ।

५

मुचा पूर्वाह्नतिं कृत्वा मूलमन्त्रैैा देशिकः ॥ ৩৫ ॥

५

उद्वास्य देवतां कुम्भे साड्र्ं सावरणां गुरु: ।

५

पुनर्यान्तिर्भूत्वा जिह्वादौनां विभावसोः ॥ ৩२ ॥

५

एतै कामादिरुतिं दद्यात् पारशिष्याग्निराक्मनि ।

५

पावकं योजयित्वा खे परिधौ च सपरिष्करान् ॥ ৩३ ॥

५

नैमित्तिके दहेभ्नौ नित्ये तु न दहेदिमान् ।

५

नत्नै शिष्यस्य बन्धौयाद्नेवमन्त्रेष वाससा ॥ ৩८ ॥

५

करै गृहीत्वा तं शिष्यं कुड्ङतो मण्डलं नयेत् ।

५

तस्याम्नलिं पुनः पुष्पैः पूरयित्वा यथाविधि ॥ ৩৯ ॥

५

कलसैर्देवताप्रोक्तैः प्राञ्चिेपिष्म लसूचयन् ।

५

व्यापाद्यै तन्न देवेशं पात्रे स्थापयेत्सुधीः ॥ ৩२ ॥

५

आत्मयागक्रमादू भूयः संस्कृत्य पात्रदेविकः ।

५

तत्मन्वोदितान् न्यासान् कुय्याद्द हे शिष्योचद्दा ॥ ৩३ ॥

५

पञ्चोपचारैः कुम्भाख्यां पूजयित्वेष्टदेवताम् ।

५

तत्संस्तलोक्तमागेऽपि विदध्यात् सकलोकृतिम् ॥ ७८ ॥

५

मण्डलेन खतं शिष्यमन्यानुपविश्वयेत् ।

५

नदत्सुखश्र्च राजेषु साड्ङ विप्रेष सद्गुरुः ॥ ७५ ॥

५

विधिवत् कुम्भमध्ये तन्मुखस्थान् सुरदुमान् ।

५

शिष्योः शिरसि विन्यस्य मातृकां मनसा जपन् ॥ ७६ ॥

५

मूलेन साधितैस्तोयैरभिषिञ्चेत् तमाल्मकित् ।

पूजितां पुनरादाय वर्धेनिं मन्त्रहृपिष्वोम् ॥ १०७ ॥

तस्या: सुसाधितेस्तोयंविल्वाद्रूवचार्थमञ्जसा । श्रवणिष्टेन तोयेन शिष्यमाचामयेद् गुरु: ॥ १०८ ॥

ततस्तं सकलौक्यार्थे देवतात्मानमालम्बित । उत्साय शिष्यो विमले वाससो परिधाय च ॥ १०९ ॥

श्राचम्य वाग्यतो भूत्वा निषौदेत् सन्निधौ गुरो: । देवतात्मान: शिष्ये सङ्कान्तां देशिकोत्तम: ॥ ११० ॥

पूजयेद् गनपुष्पाद्यैैरेकं सभावयन्स्थयी: । दयादिव्यां तत्स्थस्मै विनौतायार्घपूर्यकम् ॥ १११ ॥

गुरोलेप्या पुनर्विद्यां ऋषिकुल्लो जपेत् शुभौ: । गुरुवियादेवतानामैकं सभावयन् धिया ॥ ११२ ॥

प्रागमेष्टङ्गवद् भूमौ गुरुं तं देवतात्मकम् । तस्य पादाम्बुजेन्हि निजमूर्धि नियोजयेत् ॥ ११३ ॥

श्रोरसन्धे प्राणांश् सर्वं तत्स्थै समर्पयेत् । तत: प्रहृष्टतनुर्वीत गुरो: प्रियमनन्यधी: ॥ ११४ ॥

ऋत्विग्भयो ददिग्यां दद्यात् समग्रां प्रीतमानस: । ब्राह्मणान्सत्पयेत् पश्चादिच्छ्यभोज्यै: सदक्षिणै: ॥ ११४ ॥

एषा क्रियावतां द्वैचा प्रोक्ता सर्वसमृद्धिदा । श्रय वत्स! ङिकां वच्ये द्वैचामागमदेगिताम् ॥ ११६ ॥

पुंप्रकृत्यात्मकां वर्णा: श्रोरस्माभि तादृशम् । यतस्तद्वातनौ न्यस्येह्यां शिष्यस्य द्रोगक: ॥ ११७ ॥

तस्मादृतेपाच्य तान् वर्णान् न्यस्येच्छियतनौ पुन: । ऋषिक्रमेध विविधैकतन्निष्ठा नियोजयेत् ॥ ११५ ॥

जायते देवताभाव: परानन्दमय: शिष्य: । एषा वत्स! मयो द्वैचा प्रोक्ता ज्ञानप्रदायिनो ॥ ११९ ॥

तत: कलावतो द्वैचा यथावदभिषिच्योयते ।

५

निरवद्याचाः कला: पश्च भूतानां शक्तियोगतः ॥ १२१ ॥

নিরবদ্যাচাঃ কলা: পশ্চ ভূতানাং শক্তিযোগতঃ ॥ ১২১ ॥

५

तस्माद् भूतमये देहे ध्यात्वा तां बोधयेच्छिवोः । निरवज्ञानपर्यन्तं तत्त्वादारभ्य संस्थिताम् ॥ १२२ ॥

তস্মাদ্ ভূতমযে দেহে ধ্যাত্বা তাং বোধযেচ্ছিবোঃ । নিরবজ্ঞানপর্যন্তং তত্ত্বাদারভ্য সংস্থিতাম্ ॥ ১২২ ॥

५

जानुनोरभिपर्यन्तं प्रतिष्ठा व्याप्य तिष्ठति । ध्यानाभिकष्ठतो व्याप्या विद्या शान्तिस्थिता परम् ॥ १२३ ॥

জানুনোরভিপর্যস্তং প্রতিষ্ঠা ব্যাপ্য তিষ্ঠতি । ধ্যানাভিকষ্ঠতো ব্যাপ্যা বিদ্যা শান্তিস্থিতা পরম্ ॥ ১২৩ ॥

५

करङ्लाटपर्यन्तं व्याप्या तस्माच्छिरोडवधि । शान्त्यतौता कला ज्ञेया कला व्याप्तिरितोरिता ॥ १२४ ॥

করঙ্লাটপর্যন্তং ব্যাপ্যা তস্মাচ্ছিরোঽবধি । শান্ত্যতৌতা কলা জ্ঞেযা কলা ব্যাপ্তিরিতৌরিতা ॥ ১২৪ ॥

५

संहारक्रमयोगेन स्थानात् स्थानान्तरे गुरुः । संयोज्य वेधयेद्विधानं स्थानत्रया च शिरोडवधि ॥ १२५ ॥

সংহারক্রমযোগেন স্থানাত্ স্থানান্তরে গুরুঃ । সংযোজ্য বেধযেদ্বিধানং স্থানত্রযা চ শিরোঽবধি ॥ ১২৫ ॥

५

इयं प्रोक्ता कला दीक्षा दिव्यभावप्रदायिनी । ततः वेधमयीन् वाचो दीक्षां संसारमोचिनीम् ॥ १२६ ॥

ইযং প্রোক্তা কলা দীক্ষা দিব্যভাবপ্রদাযিনী । ততঃ বেধমযীন্ বাচো দীক্ষাং সংসারমোচিনীম্ ॥ ১২৬ ॥

५

ध्यायेच्छिवतनोर्मध्ये मूलाधारे चतुदले । त्रिकोणमध्ये विमले तेजस्व्यविर्जितामते ॥ १२७ ॥

ধ্যাযেচ্ছিবতনোর্মধ্যে মূলাধারে চতুদলে । ত্রিকোণমধ্যে বিমলে তেজস্ব্যবিরজিতামতে ॥ ১২৭ ॥

५

वलयत्रयसंयुक्तां तडिल्लोटिसमप्रभाम् । शिवशक्तिमयीन् देवीन्, चेतनामात्रवियुताम् ॥ १२८ ॥

বলযত্রযসংযুক্তাং তডিল্লোটিসমপ্রভাম্ । শিবশক্তিমযীন্ দেবীন্, চেতনামাত্রবিযুতাম্ ॥ ১২৮ ॥

५

सूक्ष्मात् सूक्ष्मतरां शक्तिं भित्वा शक्तिचक्रमध्यगा । गच्छन्तीं मध्यमाग्नेया दिव्यां परशिवावाधि ॥ १२९ ॥

সূক্ষ্মাত্ সূক্ষ্মতরাং শক্তিং ভিত্বা শক্তিচক্রমধ্যগা । গচ্ছন্তীং মধ্যমাগ্নেযা দিব্যাং পরশিবাবাধি ॥ ১২৯ ॥

५

वादिशान्तदलस्थार्धान् संहरेत् कमलासने । ततृषट्पत्रनये पद्मे वादिशान्तान्तचारान्विते ॥ १३० ॥

বাদিশান্তদলস্থার্ধান্ সংহরেত্ কমলাসনে । ততৃষট্পত্রনযে পদ্মে বাদিশান্তান্তচারান্বিতে ॥ ১৩০ ॥

५

स्वाधिष्ठाने समायोज्य वेधयेदाज्ञया गुरुः । तान् वर्णान् संहरेद्विष्णौ तं पुनर्नाभिपद्मजे ॥ १३१ ॥

স্বাধিষ্ঠানে সমাযোজ্য বেধযেদাজ্ঞযা গুরুঃ । তান্ বর্ণান্ সংহরেদ্বিষ্ণৌ তং পুনর্নাভিপদ্মজে ॥ ১৩১ ॥

५

दशपञ्चडादिकालवर्णाढ्यो योजयेद् गुरुः । तान् सर्वान् संहरेदुदरे तं पुनर्हृदयाम्बुजे ॥ १३२ ॥

দশপঞ্চডাদিকালবর্ণাঢ্যো যোজযেদ্ গুরুঃ । তান্ সর্বান্ সংহরেদুদরে তং পুনর্হৃদযাম্বুজে ॥ ১৩২ ॥

५

कार्ष्ठान्तार्धपदाब्द्धो योजयिलेखबरेँ गुरुः । तान् सर्वान् संहरेदक्षान् तं भूयः कण्ठपद्मजे ॥ १३३ ॥

কার্ষ্ঠান্তার্ধপদাব্দ্ধো যোজযিলেখবরে গুরুঃ । তান্ সর্বান্ সংহরেদক্ষান্ তং ভূযঃ কণ্ঠপদ্মজে ॥ ১৩৩ ॥

५

स्वार्धं षोडशदलके योजयाल्वा स्वरान् पुनः ।

স্বার্ধং ষোড়শদলকে যোজযাল্বা স্বরান্ পুনঃ ।

सदाग्रिवे तानू संध्यंय तं पुनर्हंसरोचहे ॥ १३३ ॥

সদাগ্রিভে তানূ সন্ধ্যংয় তং পুনর্হংসরোচহে ॥ ১৩৩ ॥

दिपले हंसलसिते योजयित्वा ततः गुरु: । ततोड्यौँ संहरेद्विद्य: कलायां तं नियोजयेत् ॥ १३४ ॥

দিপলে হংসলসিতে যোজযিত্বা ততঃ গুরুঃ । ততোড্যৌঁ সংহরেদ্বিদ্য: কলাযাং তং নিযোজযেত্ ॥ ১৩৪ ॥

तां नादेनान्तरं नादं नादान्ते योजयेद् गुरु: । तद्दन्यान् समायोज्य विष्णुवक्त्रान्तरे च ताम् ॥ १३५ ॥

তাং নাদেনান্তরং নাদং নাদান্তে যোজযেদ্ গুরুঃ । তদ্দন্যান্ সমাযোজ্য বিষ্ণুবক্ত্রান্তরে চ তাম্ ॥ ১৩৫ ॥

तत् पुनर्गुरुवक्त्रे तु योजयेद् ध्रिकोत्तम: । सहैवमालना शक्तिं वेधयेत् परमे शिवे ॥ १३६ ॥

তত্ পুনর্গুরুচক্ত্রে তু যোজযেদ্ ধ্রিকোত্তম: । সহৈবমালনা শক্তিং বেধযেত্ পরমে শিবে ॥ ১৩৬ ॥

गुवांजया श्रृणु प्रास्तदा शिष्य: पतञ्जलि । सज्ञातदिव्यवोधीषौ सर्वं वदति तत्क्षणात् ॥ १३७ ॥

গুবাংজযা শ্রৃণু প্রাস্তদা শিষ্য: পতञ্জলি । সজ্ঞাতদিব্যবোধীষৌ সর্বং বদতি তৎক্ষণাত্ ॥ १৩७ ॥

साज्ञाक्तिवो भवत्येष नात्र कार्यो विचारणा । एषा वेधमयी देवो प्रोक्ता संवित्प्रदायिनी ॥ १३५ ॥

সাজ্ঞাক্তিবো ভবত্যেষ নাত্র কার্যো বিচারণা । এষা বেধমযী দেবো প্রোক্তা সংবিত্প্রদাযিনী ॥ ১৩৮ ॥

ऋमाचतुर्विधा देवो तन्वेधेन सम्यगोरिता । ऋथाह होमद्रव्याणां प्रमाणमभिधीयते ॥ १३९ ॥

ঋমাচতুর্বিধা দেবো তন্বেধেন সম্যগোরিতা । ঋথাহ হোমদ্রবযাণাং প্রমাণমভিধীযতে ॥ ১৩৯ ॥

कर्दमात्रं छतं चीने मुक्तिमानं पय: स्मृतम् । उत्तानि पञ्चगव्यानी तत्समानि मनौषभिः ॥ १४० ॥

কর্দমাত্ৰং ছতং চীনে মুক্তিমানং পয: স্মৃতম্ । উত্তানি পञ्चগব্যানি তৎসমানি মনৌষভিঃ ॥ ১৪০ ॥

तत्समं मधुदुग्धानामचमात्रावमुदाहृतम् । दधिप्रहृतिमात्रं साज्ञाज: शुमुचिसंमिता: ॥ १४१ ॥

তৎসমং মধুদুগ্ধানামচমাত্ৰাবমুদাহৃতম্ । দধিপ্রহৃতিমাত্ৰং সাজ্ঞাজ: শুমুচিসংমিতা: ॥ ১৪১ ॥

मुयकास्तत्प्रमाणाच्छ शक्तिवोडपि तथोदिता: । गुडं पञ्चाड्मातं श्याकरौपि तथा स्मृता ॥ १४२ ॥

মুযকাস্তত্প্রমাণাচ্ছ শক্তিবোড়পি তথোদিতা: । গুড়ং পञ्चাড়্মাতং শ্যাক্করৌপি তথা স্মৃতা ॥ ১৪২ ॥

ग्राभाडं चरुमानं स्वादिनु: पर्वोवाध: स्मृतः । पकैकं तिलपुष्पार्घ्य तथौ पूपश्च कल्पयेत् ॥ १४३ ॥

গ্রাভাড়ং চরুমানং স্বাদিনু: পর্বোবাধ: স্মৃতঃ । পকৈকং তিলপুষ্পার্ঘ্য তথৌ পূপশ্চ কল্পযেত্ ॥ ১৪৩ ॥

कदलीफलनार्झफलान्ये कैकग्रो तवदु: । मातुलुङ्कं चतुःक्षाराढ् पञ्चमं दशाङ्धा कततम् ॥ १४४ ॥

কদলীফলনার্ঝফলান্যে কৈকগ্রো তবদু: । মাতুলুঙ্কং চতুঃক্ষারাড়্ পञ्चমং দশাঙ্ধা কততম্ ॥ ১৪৪ ॥

क्षप्ठधा नारिकेलानि खाद्यदतानि विदुर्बुधा: । विधा हुतं फलं वस्वं कपिल्यं खाद्यतं विधि ॥ १४५ ॥

ক্ষপ্ঠধা নারিকেলানি খাদ্যদতানি বিদুর্বুধা: । বিধা হুতং ফলং বস্বং কপিল্যং খাদ্যতং বিধি ॥ ১৪৫ ॥

फलान्य न्यथ न्यथ खाद्यान् समिध: शुद्धेभाजुला: ।

ফলান্য় ন্যথ ন্যথ খাদ্যান্ সমিধ: শুদ্ধেভাজুলা: ।

प्रथमः पटलः

दूर्वादयं समुद्धिष्टं गूडूचौ चतुरङ्गुला ॥ १४६ ॥

দূর্ব্বাদয়ং সমুদ্ধিষ্টং গূঢূচৌ চতুরঙ্গুলা ॥ ১৪৬ ॥

प्रथमः पटलः

त्रौदयो मृष्टिमालाः सुरमुस्ता माषा यवा ऋृदाप ।

ত্রৌদয়ো মৃষ্টিমালাঃ সুরমুস্তা মাষা যরা ঋদাপ ।

प्रथमः पटलः

तण्डुला: सृष्टद्रव्यों या: कोद्रवा मृष्टिसम्मताः ॥ १४७ ॥

তণ্ডুলাঃ সৃষ্টদ্রব্যোঁ যাঃ কোদ্রবা মৃষ্টিসম্মতাঃ ॥ ১৪৭ ॥

प्रथमः पटलः

गोधूमो रक्तकलेशा मोदकिता मृष्टिमानतः ।

গোধূমো রক্তকলেশা মোদকিতা মৃষ্টিমানতঃ ।

प्रथमः पटलः

तिलाश्च मृष्टिमाञ्चाः स्युः सर्षपास्तत्प्रमाणकाः ॥ १४८ ॥

তিলাশ্চ মৃষ্টিমাঞ্চাঃ স্যুঃ সর্ষপাস্তত্প্রমাণকাঃ ॥ ১৪৮ ॥

प्रथमः पटलः

शक्तिप्रमाणं लवयं मरिचान्यपि विंध्याति ।

শক্তিপ্রমাণং লবয়ং মরিচান্যাপি বিংধ্যাতি ।

प्रथमः पटलः

पुरं बदरमानं स्वाद्रामठं तत्त्रमं स्मृतम् ॥ १४९ ॥

পুরং বদরমানং স্বাদ্রামঠং তত্ত্রমং স্মৃতম্ ॥ ১৪৯ ॥

प्रथमः पटलः

चन्दनागुरुकार्पूरकस्तूरीकुञ्चुमानन च ।

চন্দনাগুরুকাপূরকস্তূরীকুঞ্চুমানন চ ।

प्रथमः पटलः

रत्नत्नाडौ वीजमानान्तन समुद्धिटानि देशिकैः ॥ १५० ॥

রত্নত্নাডৌ বীজমানান্তন সমুদ্ধিটানি দেশিকৈঃ ॥ ১৫০ ॥

प्रथमः पटलः

वैश्वानरं स्थितं ध्यायेत् समिद्धोमेषु देशिकः ।

বৈশ্বানরং স্থিতং ধ্যায়েত্ সমিদ্ধোমেষু দেশিকঃ ।

प्रथमः पटलः

प्रयाजनाम्यहोमेषु निपस्खं प्रोक्षवस्तुषु ॥ १५१ ॥

প্রযাজনাম্যহোমেষু নিপসখং প্রোক্ষবস্তুষু ॥ ১৫১ ॥

प्रथमः पटलः

श्रास्यो च जुष्टयादक्षैरपक्षितं सर्वकर्मसु ।

শ্রাস্যো চ জুষ্টযাদক্ষৈরপক্ষিতং সর্বকর্মসু ।

प्रथमः पटलः

कपाले होमे भवेत् व्याधिनेंदोषत्वमुदीरितम् ॥ १५२ ॥

কপালে হোমে ভবেত্ ব্যাধিনেন্দোষত্বমুদীরিতম্ ॥ ১৫২ ॥

प्रथमः पटलः

नासिकायां मनःपौडा मस्तके धनसंचयः ।

নাসিকায়াং মনঃপৌডা মস্তকে ধনসংচয়ঃ ।

प्रथमः पटलः

यतः काष्ठं ततः श्रोतं यतो भूमौद्रव नारिका ॥ १५३ ॥

যতঃ কাষ্ঠং ততঃ শ্রোতং যতো ভূমৌদ্রব নারিকা ॥ ১৫৩ ॥

प्रथमः पटलः

यतस्तु ज्वलनं नेत्रं यत्राझारस्ततः शिरः ।

যতস্তু জ্বলনং নেত্রং যন্ত্রাঝারস্ততঃ শিরঃ ।

प्रथमः पटलः

यत्र प्रज्वलिता उद्वारा जिह्वा ता जातवेदः ॥ १५४ ॥

যত্র প্রজ্বলিতা উদ্বারা জিহ্বা তা জাতবেদঃ ॥ ১৫৪ ॥

प्रथमः पटलः

स्वर्षीसन्तूरवालार्कजो मच्चौद्रस्सान्नभः ।

স্বর্ষীসন্তূরবালার্কজো মচ্চৌদ্রস্সান্নভঃ ।

प्रथमः पटलः

सुवर्षैरतसो वर्षः श्रौभनः परिकौत्सितः ॥ १५५ ॥

সুৰ্ষৈরতসো ৰ্ষঃ শ্রৌভনঃ পরিকৌৎসিতঃ ॥ ১৫৫ ॥

प्रथमः पटलः

भेरौरवोऽथ हस्लोन्द्रैर्निर्वैक्रे: शुभावहः ।

ভেরৌরবোঽথ হস্লোন্দ্রৈর্নির্ব্বৈক্রেঃ শুভাবহঃ ।

प्रथमः पटलः

नागचम्पकपुनागपाटलायूथिकान्नभः ॥ १५६ ॥

নাগচম্পকপুনাগপাটলাযূথিকান্নভঃ ॥ ১৫৬ ॥

प्रथमः पटलः

पद्मेन्द्रैवरकहारसं पङ्गुं गगुलुर्सान्नभः ।

পদ্মেন্দ্রৈবরকহারসং পঙ্গুং গগুলুর্সান্নভঃ ।

प्रथमः पटलः

पावकस्य शुभो गन्ध इत्युक्तस्तन्नवेदिभिः ॥ १५७ ॥

পাবকস্য শুভো গন্ধ ইত্যুক্তস্তন্নবেদিভিঃ ॥ ১৫৭ ॥

प्रथमः पटलः

प्रदक्षिणा च शस्य तु कम्पा: कलाभा: शिखिनः शिखा: ।

প্রদক্ষিণা চ শস্য তু কম্পাঃ কলাভাঃ শিখিনঃ শিখাঃ ।

प्रथमः पटलः

शुभदा यजमानस्य राज्ञः स्वापि विशेषतः ॥ १५८ ॥

শুভদা যজমানস্য রাজ্ঞঃ স্বাপি বিশেষতঃ ॥ ১৫৮ ॥

प्रथमः पटलः

कुन्देन्दुश्ववजो धूमो वक्रो: प्रोक्तः शुभावहः ।

কুন্দেন্দুশ্ববজো ধূমো ৰক্রোঃ প্রোক্তঃ শুভাবহঃ ।

४

अथाः ऋष्यागतेर्षीणां यजमानं विनाशयेत् ॥ १४५ ॥ ऋतेो राष्ट्रं निचिन्त्याशु राज्यमक्षरसम्निभः । अक्षरक्षरसमो वचने धर्षीणः सर्वविनाशकृत् ॥ १४६ ॥ पूतिगन्धो हुतभुजो होतुद्रःखप्रदो भवेत् । छिन्नहत्ता श्रिखा कुय्यादमृत्युः धनपरिच्छयम् ॥ १४७ ॥ मुकपच्तनिभो धूमः पारावतसमप्रभः । हानिस्थिरगजातीनां गवादि कुहरटेडिचिरात् ॥ १४८ ॥ एवंविधेयु दोषेषु प्रायश्चित्ताय देशिकः । मूलेनाज्येन जुहुयात् पद्मविंशतिमाहुतीः ॥ १४९ ॥ इति सारदातिलके पञ्चमः पटलः ॽ

অথাঃ ঋষ্যাগতের্ষীণাং যজমানং বিনাশযেত্ ॥ ১৪৫ ॥ ঋতো রাষ্ট্রং নিচিন্ত্যাশু রাজ্যমক্ষরসম্নিভঃ । অক্ষরক্ষরসমো বচনে ধর্ষীণঃ সর্ববিনাশকৃত্ ॥ ১৪৬ ॥ পূতিগন্ধো হুতভুজো হোতুদ্রঃখপ্রদো ভবেত্ । ছিন্নহত্তা শ্রিখা কুয্যাদমৃত্যুঃ ধনপরিচ্ছযম্ ॥ ১৪৭ ॥ মুকপচ্তনিভো ধূমঃ পারাবতসমপ্রভঃ । হানিস্থিরগজাতীনাং গবাদি কুহরটেডিচিরাত্ ॥ ১৪৮ ॥ এবংবিধেযু দোষেষু প্রাযশ্চিত্তায দেশিকঃ । মূলেনাজ্যেন জুহুযাত্ পদ্মবিংশতিমাহুতীঃ ॥ ১৪৯ ॥ ইতি সারদাতিলকে পঞ্চমঃ পটলঃ

षष्ठः

अथ वर्षेतनुं वच्ये विध्नबोधविधायिनौम् । ऋषिभिरद्या समुजिष्टो गायच्चोक्तन्द धीरतम् ॥ १ ॥ सरस्वत्याः समाख्याता देवता देशिकोत्तमैः । अथौवक्षद्वदौघान्तर्गतेः षड्वर्गकैः ऋमात् ॥ २ ॥ षडङ्गानि विधेयानि जातियुक्तानि देशिकैः । पद्याश्र्लोपीभिविभक्तमुखदोःपञ्चध्यवच्चः स्वलान् ॥ भाषाश्रौर्लीलानबद्धचन्द्रश्रकलामापीनतुङ्गस्तनेम् । मुद्रामचगुषं शुध्यासकलं विद्याश्र हस्ताम्बुजे- विम्बाश्रां विश्रदप्रभां चिनयनां वाग्दे वतामाश्रये ॥३॥ ललाटसमभुग्भागोर्मध्यतोमौष्ठ मसद्योः । श्रोष्ठदन्तोत्तमाङ्गस्थोःपत्सम्यग्रकेषु च ॥ ४ ॥ पाश्वयोः पृष्ठनाभौ च जठरे हृदयेडङ्कके । ककुद्यंश्रे च हृत्पूर्वंपार्श्वपादे युगे ततः ॥ ५ ॥

অথ বর্ষেতনুং বচ্যে বিধ্নবোধবিধাযিনৌম্ । ঋষিভিরদ্যা সমুজিষ্টো গাযচ্ছোক্তন্দ ধীরতম্ ॥ ১ ॥ সরস্বত্যাঃ সমাখ্যাতা দেবতা দেশিকোত্তমৈঃ । অথৌবক্ষদ্বদৌঘান্তর্গতেঃ ষড্বর্গকৈঃ ঋমাত্ ॥ ২ ॥ ষডঙ্গানি বিধেযানি জাতিযুক্তানি দেশিকৈঃ । পদ্যাশ্র্লোপীভিবিভক্তমুখদোঃপঞ্চধ্যবচ্চঃ স্বলান্ ॥ ভাষাশ্রৌর্লীলানবদ্ধচন্দ্রশ্রকলামাপীনতুঙ্গস্তনেম্ । মুদ্রামচগুষং শুধ্যাসকলং বিদ্যাশ্র হস্তাম্বুজে- বিম্বাশ্রাং বিশ্রদপ্রভাং চিনযনাং বাগ্দে বতামাশ্রযে ॥৩॥ ললাটসমভুগ্ভাগোর্মধ্যতোমৌষ্ঠ মসদ্যোঃ । শ্রোষ্ঠদন্তোত্তমাঙ্গস্থোঃপত্সম্যগ্রকেষু চ ॥ ৪ ॥ পাশ্বযোঃ পৃষ্ঠনাভৌ চ জঠরে হৃদযেডঙ্ককে । ককুদ্যংশ্রে চ হৃৎপূর্বংপার্শ্বপাদে যুগে ততঃ ॥ ৫ ॥

षष्ठः पटलः

जठरानलयोर्न्यस्य मातृकाश्चान् यथाक्रमात् । दीप्तः प्रोक्तमार्गेणाभ्यसेत्सचं समार्चितः ॥ ६ ॥ jपेत्तत्संख्यया विद्यानयुतं मधुरासूतः । विदधेति तिलैर्होमं मातृकामन्चहं यजेत् ॥ ७ ॥ व्योमेनद्धौसनार्चकर्षिकमचां हृद्बैः स्मुरतके श्वरं पञ्चान्तर्गतपञ्चमवर्गीयघल्लार्षीदिव्यषङ्क्रमात् । ग्राष्मास्वसृपु लान्तलाङ्‌लियुजा द्वौष्योपुरेष्याहृतं पञ्चं कल्पितमत्र पूजयतु तां वर्षार्षिकां देवताम् ॥ ८ ॥ ग्राधारषट्किमारभ्य पौठप्रकृत्यन्तमचंयेत् । मेधाप्रज्ञाप्रभाविद्याधौष्ठतिस्नातिबन्धयः ॥ ९ ॥ विद्ये क्षरौति संप्रोक्ता भारत्या नवग्रहायः । वर्षांजो नासनं दत्वा मूत्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ १० ॥ ग्रावाह्या पूजयेतत्सां देवौमावरकैः सह । ग्रज्ञैरावृतं पूर्वं हित्वोयं युगग्रः स्वरैः ॥ ११ ॥ ग्रष्टवर्गैस्त्रूतोयं स्वत्तचर्याक्तिाभरणन्तरम् । पश्च्चमं मातृभिः प्रोक्तं षष्टं लोकैष्वरैः क्रमात् ॥ १२ ॥ लोकपालाः स्वर्गः प्रकृति वज्राद्रः सप्तम त्तः । विधिनानेन वर्षैग्रोमुपचारैः प्रपूजयेत् ॥ १३ ॥ yापिनो पालिनो पश्चात् पावनो ऋौदिनो तथैव तु । धारयष्टी मालिनो भूयो हांसनो शाक्तिनो स्मृतः ॥ १४ ॥ शुभा: पत्रे षु संपूज्या छत्ताच्चगुष्पपुस्तका: । ब्राञ्ञो माहेष्वरौ भूय: कौमारौ वैष्णावौ तथा ॥ १५ ॥ वाराञ्जान्तरेन्द्राष्यो चामुऱ्या सप्तमौ तथा । ग्रष्टमौ स्वात्महाले ष्यैः प्रोक्ता: स्युर्विश्वमातरः ॥ १६ ॥ दक्षं कामपङ्‌कलुं पश्चाद्च्च्वत्मयाभयम् । विभ्रती ऋनक च्छाया ब्राञ्ञी ऋष्या जिनोच्चला ॥ १७ ॥

45

मूलं परशुधं चुद्रदुन्दुभिं नक्रोत्कटिकाम् । वसन्तौ हिमसङ्काशा ध्येया माहेश्वरी शुभा ॥ १५ ॥

মূলং পরশুধং চুদ্রদুন্দুভিম্ নক্রোৎকটিকাম্ । বসন্তৌ হিমসঙ্কাশা ধ্যেয়া মাহেশ্বরী শুভা ॥ ১৫ ॥

45

आजुगां दण्डखड्गाढ्यो पाशाङ्कुश दशतो करैः । ध्येया वाराहसङ्काशा कौमारो कामदायिनी ॥ १६ ॥

আজুগাং দণ্ডখড্গাঢ্যো পাশাঙ্কুশ দশতো করৈঃ । ধ্যেয়া বারাহসঙ্কাশা কৌমারী কামদায়িনী ॥ ১৬ ॥

45

चक्रं शरटां कपालस्थ रक्ताक्ष दधतो करैः । तमालश्यामला ध्येया वैष्णवी विभ्रमोज्ज्वला ॥ २० ॥

চক্রং শরটাং কপালস্থ রক্তাক্ষ দধতো করৈঃ । তমালশ্যামলা ধ্যেয়া বৈষ্ণবী বিভ্রমোজ্জ্বলা ॥ ২০ ॥

45

मुषलं करवालश्च खेटकं दधतो करैः । हलं चर्तुर्भिरोरास्थो ध्येया कालकनकच्छवि: ॥ २२ ॥

মুষলং করওালশ্চ খেটকং দধতো করৈঃ । হলং চর্তুর্ভিরোরাস্থো ধ্যেয়া কালকনকচ্ছবিঃ ॥ ২২ ॥

45

आजुगां तोमरं विद्युत्कुलिशे विभ्रती करैः । इन्द्रनीलनिभेन्द्रास्या ध्येया सर्वसमृद्धिदा ॥ २३ ॥

আজুগাং তোমরং বিদ্যুৎকুলিশে বিভ্রতী করৈঃ । ইন্দ্রনীলনিভেন্দ্রাস্যা ধ্যেয়া সর্বসমৃদ্ধিদা ॥ ২৩ ॥

45

मूलं शम्पाश्च नृमुण्ड: कपालं दधतो करैः । मुखडास्यमपि रक्तता ध्येया चामुण्डा रक्तविप्रहा ॥ २३ ॥

মূলং শম্পাশ্চ নৃমুণ্ডঃ কপালং দধতো করৈঃ । মুখডাস্যমপি রক্ততা ধ্যেয়া চামুণ্ডা রক্তবিপ্রহা ॥ ২৩ ॥

45

श्रृणास्यं वौजपूर्ण कपालं प्रहसन् करैः । वहन्तौ हेमसङ्काशा महालक्ष्मी: समौरिता ॥ २४ ॥

শৃণাস্যং বৌজপূর্ণ কপালং প্রহসন্ করৈঃ । বহন্তৌ হেমসঙ্কাশা মহালক্ষ্মীঃ সমৌরিতা ॥ ২৪ ॥

45

प्रयजेन्नाष्टकारामित्यं नित्यं साधकसत्तम: । न्यसेत् स्वर्गादिकर्त्तां शक्त्या ध्यात्वा देवीं यथाविधि ॥ २५ ॥

প্রযজেন্নাষ্টকারামিত্যং নিত্যং সাধকসত্তমঃ । ন্যসেত্ স্বর্গাদিকর্ত্তাং শক্ত্যা ধ্যাত্বা দেবীং যথাবিধি ॥ ২৫ ॥

45

सर्वविन्दुस्थितिकां न्यसेद्वेधार्षैश्च स्थितिकर्मणा । विद्यां पूर्वोदितां विद्यान् नृश्यादिनक्षत्रत: ॥ २६ ॥

সর্ববিন্দুস্থিতিকাং ন্যসেদ্বেধার্ষৈশ্চ স্থিতিকর্মণা । বিদ্যাং পূর্বোদিতাং বিদ্যান্ নৃশ্যাদিনক্ষত্রতঃ ॥ ২৬ ॥

45

ध्यायेद्धृदयेश्वरी मन्दौ वेधमेन समन्विताम् । सिन्दूरकान्तिममिताभरणां विनेधां विद्याच्च सूत्रमृगपोतवरान् दधानाम् ॥ २७ ॥

ধ্যায়েদ্ধৃদয়েশ্বরী মন্দৌ বেধমেন সমন্বিতাম্ । সিন্দূরকান্তিমমিতাভরণাং বিনেধাং বিদ্যাচ্চ সূত্রমৃগপোতবরান্ দধানাম্ ॥ ২৭ ॥

45

धायेँव कराश्रितां भगवतीं मातृकाच्छनाभां शवय्चार्नादिकं स्वं निदध्यात् पूर्ववद्बना । विन्दुयुतामनिमान् न्यसेत् सशक्त्य प्रणवोSस्तक: ॥ २८ ॥

ধায়েঁব করাশ্রিতাং ভগবতীং মাতৃকাচ্ছনাভাং শবয্চার্নাদিকং স্বং নিদধ্যাত্ পূর্ববদ্বনা । বিন্দুযুক্তামনিমান্ ন্যসেত্ সশক্ত্য প্রণবোহস্তকঃ ॥ ২৮ ॥

45

विद्यां पूर्वोदितां विद्यान् नृश्यादिनक्षत्रपश्चिताम् ।

বিদ্যাং পূর্বোদিতাং বিদ্যান্ নৃশ্যাদিনক্ষত্রপশ্চিতাম্ ।

षष्टः पटलः

ध्येया वर्षमये पद्मे देवो वाग्वद्भा शिवा ॥ २९ ॥ श्रचत्स्रज' हरिरसमुदगट्डं तथा विद्यां करैराविरतं दधतीं विनेतनाम् । भारान्दुमालामकरूषामरविन्दरामां वर्गाश्रयीं प्रशममत्सुनभारणस्वाम् ॥ ३० ॥ न्यामाचेंनाटिकं सर्वं कुय्यांत् पूर्वोक्तवत् सदा । तारोध्याभिः कलाभिस्तां न्यसेत् साधकसत्तमः ॥ ३? ॥ वर्गोध्याक्षारसंयुक्ता न्यस्तव्यस्ता नमोड्निका: । चहोष: प्रजापतिम्बहृदो गायच्चौसमुदाहृतम् ॥ ३२ ॥ कलाकला वर्षंजननै देवता शारदा स्मृता । कलादौर्घान्तर्गतैः षड्‌ड्र्ंं प्रप्यावैः स्मृतम् ॥ ३३ ॥ हस्तैः पद्मं विभ्राश्यां गुप्तामयहरिष्यं पुस्तकं चाचमालां चक्रं शुभ्रं कपालं वरमृततलसत् हेमन्तं वहन्तीम् । मुक्ताविद्रुमपयोदस्किटकनवराबसुरैः पञ्चवक्त्रै- स्त्यैर्वैन्दवोज्ज्वलम्यां सकलगुणनिभां शारदां तां नमामि ॥३४॥ अर्चयेदुक्तमार्गेण प्ररदां सर्वकामदाम् । तार्तीयपूजां न्यस्योचैर्नमयोग्नां कुरुत्सङ्गुताम् ॥ ३५ ॥ सङ्कातुप्राप्तसंत्यक्यासमुक्तायादिषु ते क्रमात् । ऋषि: स्वाहादिगामूत्तिं गर्गोयचोछन्द ईरितम् ॥ श्रद्‌नारोष्वर: प्रोक्तो देवतातत्त्ववेदिभिः । हमाषड्‌डौर्घयुक्केन कुय्याद्‌ड्रानि देशिकः ॥ ३७ ॥ वम्भूककाच्चननिभं रुचिराच्चमालां पाश्राड्र्श्रौ च वरदं निजबाहुदण्डैः । विभ्राशमिन्दुशकलांभरश्यं विनेतम् श्रद्‌बीखिकेशर्मनिषं वपुराश्रयामः ॥ ३८ ॥ पूर्वोक्तनेव मार्गेष पूजयेतां यथाविधि ।

स्वराद्यां माढकां नस्ये तं केशवादिनमोङ्किताम् ॥३९॥

স্বরাদ্যাং মাঢকাং নস্যে তং কেশবাদিনমোঙ্কিতাম্ ॥৩৯॥

सधातुप्राणासंत्यक्तामुक्त्यादिषु विष्णान् । ऋषि: प्रजार्पति: प्रोक्तो गायत्रीचौक्न्द ईरिरम् ॥ ८० ॥

সধাতুপ্রাণাসন্ত্যক্তামুক্ত্যাদিষু বিষ্ণান্ । ঋষি: প্রজার্পতি: প্রোক্তো গায়ত্রীচৌক্ন্দ ঈরিরম্ ॥ ৮০ ॥

श्रृङ्गारच्चौहार: सङ्कीर्ण वतानौ समीरिता । दौर्घयक्लेन वौजेन षड्जाद्यान् समाचरेत् ॥ ४१ ॥

শৃঙ্ঙারচ্চৌহার: সঙ্কীর্ণ বতানৌ সমীরিতা । দৌর্ঘযক্লেন বৌজেন ষড্জাদ্যান্ সমাচরেত্ ॥ ৪১ ॥

हस्तैरविभ्रत् सर्र्वासजगदामृङ्चक्राक्षि विद्यां पद्माद्यै: कनककलशं मेघविद्यादिलाससम् ।

হস্তৈরবিভ্রত্ সর্র্বাসজগদামৃঙ্চক্রাক্ষি বিদ্যাং পদ্মাদ্যৈ: কনককলশং মেঘবিদ্যাদিলাসসম্ ।

वामां तुड़स्तनमविरलाकम्पमाश्वे श्लोभा- देकौभूतं वपुरवतु य: पुख्खरोका चलत्क्नगा: ॥ ८२ ॥

বামাং তুড়স্তনমবিরলাকম্পমাশ্বে শ্লোভা- দেকৌভূতং বপুরবতু য: পুখ্খরোকা চলত্ক্নগা: ॥ ৮২ ॥

प्रथयच्चौनादिकं सदयं प्राहवमन्त्री समाचरेत् । प्रक्तिपूर्वं तनौ नस्ये बाढकां मनुवित्तस्म: ॥ ८३ ॥

প্রথযচ্চৌনাদিকং সদয়ং প্রাহবমন্ত্রী সমাচরেত্ । প্রক্তিপূর্বং তনৌ নস্যে বাঢকাং মনুবিত্তস্ম: ॥ ৮৩ ॥

ऋषि: शक्ति: स्मृतम्चन्द्रो गायत्री देवता बुधै: । संप्रोक्ता विश्वजननी सर्वसौभाग्यदायिनी । दौर्घौडेनुजयाज्ञानि कुर्व्याद्वायाथवा बुध: ॥ ८८ ॥

ঋষি: শক্তি: স্মৃতম্চন্দ্রো গায়ত্রী দেবতা বুধৈ: । সংপ্রোকতা বিশ্বজননী সর্বসৌভাগ্যদায়িনী । দৌর্ঘৌডেনুজযাজ্ঞানি কুর্ব্যাদ্বাযাথবা বুধ: ॥ ৮৮ ॥

उद्यत्कोटीटिदिवाकरप्रतितटो तुड़रोहूपीनस्तनी बद्धौडेनुकिरौटहारवसनामञ्जोरसंश्लोभिता ।

উদ্যত্কোটীটিদিবাকরপ্রতিতটো তুড়রোহূপীনস্তনী বদ্ধৌডেনুকিরৌটহারবসনামঞ্জোরসংশ্লোভিতা ।

वौराख्यां करपद्मे जपवटीं पाश्राद्र्शौ पुस्तकं *** त्रिनयना पद्मे निष्णता मुखम् ॥ ४५ ॥

বৌরাখ্যাং করপদ্মে জপবটীং পাশ্রাদ্র্শৌ পুস্তকং *** ত্রিনযনা পদ্মে নিষ্ণতা মুখম্ ॥ ৪৫ ॥

पुरोदितेन विधिना देवौस्नवच्छमरचयेत् । न्यसेत् श्रीवौजमप्यां माढकां विधिना तनौ ॥ ८६ ॥

পুরোদিতেন বিধিনা দেবৌস্নবচ্ছমরচযেত্ । ন্যসেত্ শ্রীবৌজমপ্যাং মাঢকাং বিধিনা তনৌ ॥ ৮৬ ॥

ऋषिरश्रृङ्ग: स्मृतम्चन्द्रो गायत्री देवता स्मृता । समस्तसम्पदामादिजंमतां नायिका बुधै: । प्राक्प्रदक्षिणं वौजेन कुध्यादिज्ञानि साधकं ॥ ८७ ॥

ঋষিরশৃঙ্গ: স্মৃতম্চন্দ্রো গায়ত্রী দেবতা স্মৃতা । সমস্তসম্পদামাদিজংমতাং নাযিকা বুধৈ: । প্রাক্প্রদক্ষিণং বৌজেন কুধ্যাদিজ্ঞানি সাধকং ॥ ৮৭ ॥

विद्युद्वाससमप्रभा द्विमगिरिप्रख्यै शत्रूभिर्र्जै: श्रृङ्गाद्र्डसमुद्रृ तास्त्रृतघटैर्गासिच्यमानार्समाम् । बिभ्र्राखा करपद्मजे जंपवटीं पद्मदयं पुस्तकं

বিদ্যুদ্বাসসমপ্রভা দ্বিমগিরিপ্রখ্যৈ শত্রূভির্র্জৈ: শৃঙ্গাদ্র্ডসমুদ্রৃ তাস্ত্রৃতঘটৈর্গাসিচ্যমানার্সমাম্ । বिभ্র্রাখা করপদ্মজে জંপবটীং পদ্মদয়ং পুস্তকং

षष्ठः पटलः

भास्करद्रत्सुमङ्गलां कुचनतां ध्यायेज्जगत्खामिनौम् । स्माराधयेदिमां प्रोक्तां त्वरचित्राकुलुसुमादिभिः । न्यसेत् स्वराभ्यां वपुषि माठकां मङ्गलप्रदाम् ॥ ४५ ॥

ভাস্করদ্রৎসুমঙ্গলাং কুচনতাং ধ্যায়েজ্জগত্খামিনৌম্ । স্মারাধয়েদিমাং প্রোক্তাং ত্বরচিত্রাকুলুসুমাদিভিঃ । ন্যসেত্ স্বরাভ্যাং বপুষি মাঠকাং মঙ্গলপ্রদাম্ ॥ ৪৫ ॥

षष्ठः पटलः

ऋषिः सम्मोहनः प्रोक्तो गायत्रीछन्दो गायत्रमुच्यते । देवता मन्त्राभिः प्रोक्ता समस्तजननौ परा । स्वरेषु दौर्वर्णयुक्तेन विद्याद्यादृकल्पनम् ॥ ५० ॥

ঋষিঃ সম্মোহনঃ প্রোক্তো গায়ত্রীছন্দো গায়ত্রমুচ্যতে । দেবতা মন্ত্রাভিঃ প্রোক্তা সমস্তজননৌ পরা । স্বরেষু দৌর্বর্ণযুক্তেন বিদ্যাদ্যাদৃকল্পনম্ ॥ ५० ॥

षष्ठः पटलः

बालार्ककोटिरकाचिं स्कटिकाचमालां कोदण्डमिच्चजनितं स्वरपञ्चबाणान् । विद्याद्य हस्तकसिर्दृषतीं विनेतां ध्यायेत् समस्तजननीं नवचन्द्रचूडाम् ॥ ५१ ॥

বালার্ককোটিরকাচিং স্কটিকাচমালাং কোদণ্ডমিচ্চজনিতং স্বরপঞ্চবাণান্ । বিদ্যাদ্য হস্তকসির্দৃষতীং বিনেতাং ধ্যায়েত্ সমস্তজননীং নবচন্দ্রচূড়াম্ ॥ ५१ ॥

षष्ठः पटलः

स्रचचनादिक्रिया: सर्वाः प्रोक्ताः पूर्वविधानतः । प्रकृतिः शक्तिकामाद्यां देवीं वर्षतनुं न्यसेत् ॥ ५२ ॥

স্রচচনাদিক্রিয়া: সর্বাঃ প্রোক্তাঃ পূর্ববিধানতঃ । প্রকৃতিঃ শক্তিকামাদ্যাং দেবীং বর্ষতনুং ন্যসেত্ ॥ ५२ ॥

षष्ठः पटलः

ऋषिः पूर्वोदितश्छन्दो गायच्चौ देवता बुधैः । सम्मोहिनो समुहिष्ठा सर्वलोकवशङ्करो । स्वारवक्त्रैस्त्रिखाभिरोंजे: षड्ज्ञानि प्रकल्पयेत् ॥ ५३ ॥

ঋষিঃ পূর্বোদিতশ্ছন্দো গায়চ্চৌ দেবতা বুধৈঃ । সম্মোহিনো সমুহিষ্ঠা সর্বলোকবশঙ্করো । স্বারবক্ত্রৈস্ত্রিখাভিরোঞ্জৈ: ষড়জ্ঞানি প্রকল্পয়েত্ ॥ ५३ ॥

षष्ठः पटलः

ध्यायेयमवलयेच्चुसवासपाशान् पद्माहयाड्कुशवरासनपुस्तकञ्च । स्वाभिभ्रतीं निजकरैररुणां कुचार्त्रां सम्मोहिनीं विनयनां तरुणेन्तुचूडाम् ॥ ५८ ॥

ধ্যায়েয়মবলয়েচ্চুসবাসপাশান্ পদ্মাহয়াঙ্কুশবরাসনপুস্তকঞ্চ । স্বাভিভ্রতীং নিজকরৈররুণাং কুচাত্রাং সম্মোহিনীং বিনয়নাং তরুণেন্তুচূড়াম্ ॥ ५८ ॥

षष्ठः पटलः

सज्ञेऽपि शवरूपैः साधे: सुपचारैः शुभोदयाम् । प्रपञ्चयागं वच्यामि सच्चिदानन्दसिद्धिदम् ॥ ५५ ॥

সজ্ঞেঽপি শবরূপৈঃ সাধেঃ সুপচারৈঃ শুভোদয়াম্ । প্রপঞ্চয়াগং বচ্যামি সচ্চিদানন্দসিদ্ধিদম্ ॥ ५५ ॥

षष्ठः पटलः

वेदादिः प्रकृतिरजपा परमात्मा महामनुः । वच्मेज्यां च कथयतः पञ्चमन्त्राः शुभावहाः ॥ ५६ ॥

বেদাদিঃ প্রকৃতিরজপা পরমাত্মা মহামনুঃ । বচ্মেজ্যাং চ কথযতঃ পঞ্চমন্ত্রাঃ শুভাবহাঃ ॥ ५৬ ॥

षष्ठः पटलः

तामात्रक्त्यादिका न्यसे द्रजपारमादिठान्तिकाम् । माठकासुत्तमार्गेय खस्थ्या देहे विधानवित् ॥ ५९ ॥

তামাত্রক্ত্যাদিকা ন্যসে দ্রজপারমাদিঠান্তিকাম্ । মাঠকাসুত্তমার্গেয় খস্থ্যা দেহে বিধানবিত্ ॥ ५९ ॥

षष्ठः पटलः

ऋषिर्ब्रह्मा समुहिष्ठश्छन्दो गायच्चमौरितम् ।

ঋষির্ব্রহ্মা সমুহিষ্ঠশ্ছন্দো গায়চ্চমৌরিতম্ ।

३

समस्तवस्तुसंव्यासं परं तेजोदच देवता ॥ ५९ ॥ स्वाहायै: पञ्चमन्नुभि: पञ्चाज्ञानि प्रकल्पयेत् । ब्रक्तं दित्ये बुध: कुय्याद भूयो हरिहराचरै: ॥ ५७ ॥ तारादिपञ्चमन्नुभि: परिचोयमानां ध्यानैककाम्यमनिशं जगदेकमूलम् । संवित्समस्तागमनेः्वरसंचयुतं तत् तेज: परं भजत सान्द्रसुधाख्वराश्रिम ॥ ६० ॥ पञ्चभूतमया वर्णो बहुधा प्रागुदीरिता: । तत्रातं ज्ञानेंद्रियां मानं प्रपञ्चतन्मयं विदुः ॥ ६१ ॥ तेऽहेरूपीत्रासुरां स्तास्मिन न्यस्त वर्णान विनोमतः । तत्क्षानयुतान्नौ जुष्टयात् परतेजसि ॥ ६२ ॥ एवमर्थमयं छोमं कृत्वादिव्यतनुर्भवेत् । न्यस्त मन्नौ यथान्यायं देहें विश्वस्य मातरम ॥ ६३ ॥ जपेन्मन्नौ भजेद्वेहान यजेदग्निमनन्यधी: । दृश्यैष जुष्टयादन्नौ मन्नाविचत्नदे शितै: ॥ ६४ ॥ प्रभवस्योडम्बररथान्नयो धर्षसामर्धास्थल: । सिद्धार्थंपायसाज्यानी दृश्याचष्टे विदुबुंधा: ॥ ६५ ॥ श्रमौभिजुं ह्यायस्चं तदर्थं वा समाहित: । सर्वान् कामान्वप्नोति परां सि‌द्धिष विन्दति ॥ ६६ ॥ एभिर्किंस सहस्राणि हृत्वा मन्नौ विनाशयेत । रिपूर्ण नुद्रान ग्रह्नान भूतान जालेन पान सपन्नगान ॥ ६७ ॥ मन्नाश्रयामयथार्वत्तिप्रतिपत्तिसमुञ्जवान । विकाराभिप्रवेशेऽपि छोमौषं सहदौरित: ॥ ६८ ॥ एभिक्षिमधुरोपेतैजु ह्यायस्चमानत: । आचिरादेव स भवेत साक्षान्नूमिपुरंदर: ॥ ६९ ॥ श्रमौभि: साधको भूत्वा वश्यादौर्न्याप साधयेत् ।

সমস্তবস্তুসংব্যাসং পরং তেজোদচ দেবতা ॥ ৫৯ ॥ স্বাহাযৈ: পঞ্চমন্নুভি: পঞ্চাজ্ঞানি প্রকল্পযেত্ । ব্রক্তং দিত্যে বুধ: কুয্যাদ ভূযো হরিহরাচরৈ: ॥ ৫৭ ॥ তারাদিপঞ্চমন্নুভি: পরিচোযমানাং ধ্যানৈককাম্যমনিশং জগদেকমূলম্ । সংবিত্সমস্তাগমনেঃ্বরসঞ্চযুতং তৎ তেজ: পরং ভজত সান্দ্রসুধাখ্বরাশ্রিম ॥ ৬০ ॥ পঞ্চভূতমযা বর্ণো বহুধা প্রাগুদীরিতা: । তত্রাতং জ্ঞানেন্দ্রিযাং মানং প্রপঞ্চতন্মযং বিদু: ॥ ৬১ ॥ তেঽহেরূপীত্রাসুরাং স্তাস্মিন ন্যস্ত বর্ণান বিনোমত: । তত্তক্ষানযুতান্নৌ জুষ্টযাত্ পরতেজসি ॥ ৬২ ॥ এবমর্থমযং ছোমং কৃত্বাদিব্যতনুর্ভবেত্ । ন্যস্ত মন্নৌ যথান্ন্যাযাং দেহে বিশ্বস্য মাতরম্ ॥ ৬৩ ॥ জপেন্মন্নৌ ভজেদ্বেহান যজেদগ্নিমনন্যধী: । দৃশ্যৈষ জুষ্টযাদন্নৌ মন্নাবিচত্নদে শিতৈ: ॥ ৬৪ ॥ প্রভবস্যোডম্বররথান্নযো ধর্ষসামর্ধাস্থল: । সিদ্ধার্থংপায্সাজ্যানী দৃশ্যাচষ্টে বিদুবুন্ধা: ॥ ৬৫ ॥ শ্রমৌভিজুং হ্যায্সচং তদর্থং বা সমাহিত: । সর্বান্ কামান্বপ্নোতি পরাং সি‌দ্ধিষ বিন্দতি ॥ ৬৬ ॥ এভির্কিংস সহস্রাণি হৃত্বা মন্নৌ বিনাশযেত্ । রিপূর্ণ নুদ্রান গ্রহ্নান ভূতান জালেন পান সপন্নগান ॥ ৬৭ ॥ মন্নাশ্রযামযথার্বত্তিপ্রতিপত্তিসমুঞ্জবান্ । বিকারাভিপ্রবেশেঽপি ছোমৌষং সহদৌরিত: ॥ ৬৮ ॥ এভিক্ষিমধুরোপেতৈজু হ্যায্সচমানত: । আচিরাদেব স ভবেত্ সাক্ষান্নূমিপুরন্দর: ॥ ৬৯ ॥ শ্রমৌভি: সাধকো ভূত্বা বশ্যাদৌর্ন্যাপ সাধযেত্ ।

षष्ठः पटलः

हुला लचं तिलैः शुद्धैर्मुंचते सर्वपातकैः ॥ ७० ॥ पायसाद्रेन जुहुयादन्नं सर्वसमृद्धये । पद्मे नालचतुष्टोमेन महतां त्रियमाप्नुयात् ॥ ७१ ॥ छृतैर्न जुहुयाद्रव्यं प्राप्तं यात् कीर्तिसुताम् । जातो कुड्महोमेन सर्वलोकवशं नयेत् ॥ ७२ ॥ संगोधितैः स्त्रीमध्यस्थैर्लवनैलंच्छमानतः । जुहुयाद् गुठिकां कत्वा वश्ययेहि श्वमच्नसा ॥ ७३ ॥ श्वेतं वा शक्तितो दद्याद् यथोक्तं फलमाप्नुयात् । अनया सहस्रसंज्ञं पिबेत् प्रातर्दिने दिने ॥ ७४ ॥ सलिलं स भवेदाग्नेय लभते कवितां पराम् । ब्राह्मणौ रसे वचा कल्पे पयसा विपचेद् छृतम् ॥ ७५ ॥ प्रयुतं षट्काजपसर्चितं स्वविधानतः । पिबेत् प्रातः स मेधावी भवेदाकल्पतिसन्निभः ॥ ७६ ॥ ब्राह्म्यां सहस्रसंज्ञां वचां वा पयसा पिबेत् । लभते महतीं मेधामाचिरान्नात् संग्रयः ॥ ७७ ॥ पूर्वोक्तं पड्जं कत्वा कुंभं संक्षाप्य पूर्ववत् । काञ्चन पूर्वपात्रस्थं वचापत्रं चतुर्थ्याकिनाम् ॥ ७८ ॥ रक्तरक्तं विलोक्याक्षिन् नवरत्नसमन्विते । श्रावाच्छा पूरयेद् वीं षट्कामुक्तमार्गतः ॥ ७८ ॥ सहस्रसाधितैस्त्वोयैर् आभिषिक्त प्रियं नरम् । भानुवारे शुभे लग्नेऽन्नं ब्राह्मणानपि पूजयेत् ॥ ८० ॥ गुरवे द्रविणां दद्याद् भक्तियुक्तः स्वशक्तितः । रक्ताक्षरं विशेषेषु कत्वा द्वेषोपघातिदम् ॥ ८१ ॥ ऐश्वर्य्यजननं पुंसां सर्वसौभाग्यसिद्धिदम् । श्राभिषेकसिद्धं प्राहुः विंशकसंमोहनप्रदम् ॥ ८२ ॥ पूर्वोक्तं मण्डलं कत्वा मन्त्री नवपदान्वितम् ।

হুলা লচং তিলৈঃ শুদ্ধৈর্মুঞ্চতে সর্বপাতকৈঃ ॥ ৭০ ॥ পায়সাদ্রেন জুহুয়াদন্নং সর্বসমৃদ্ধয়ে । পদ্মে নালচতুষ্টোমেন মহতাং ত্রিয়মাপ্নুয়াত্ ॥ ৭১ ॥ ছৃতৈর্ন জুহুয়াদ্রব্যং প্রাপ্তং যাত্ কীর্তিসুতাম্ । জাতো কুড্মহোমেন সর্বলোকবশং নয়েত্ ॥ ৭২ ॥ সংগোধিতৈঃ স্ত্রীমধ্যস্থৈর্লবনৈলংচ্ছমানতঃ । জুহুয়াদ্ গুঠিকাং কত্বা বশ্যয়েহি শ্বমচ্নসা ॥ ৭৩ ॥ শ্বেতং বা শক্তিতো দদ্যাদ্ যথোক্তং ফলমাপ্নুয়াত্ । অনয়া সহস্রসঞ্জ্ঞং পিবেত্ প্রাতর্দিনে দিনে ॥ ৭৪ ॥ সলিলং স ভবেদাগ্নেয় লভতে কবিতাং পরাম্ । ব্রাহ্মণৌ রসে বচা কল্পে পয়সা বিপচেদ্ ছৃতম্ ॥ ৭৫ ॥ প্রয়ুতং ষট্কাজপসর্চিতং স্ববিধানতঃ । পিবেত্ প্রাতঃ স মেধাবী ভবেদাকল্পতিসন্নিভঃ ॥ ৭৬ ॥ ব্রাহ্ম্যাং সহস্রসঞ্জ্ঞাং বচাং বা পয়সা পিবেত্ । লভতে মহতীং মেধামাচিরান্নাত্ সংগ্রয়ঃ ॥ ৭৭ ॥ পূর্বোক্তং পড্জং কত্বা কুভং সংক্ষাপ্য পূর্ববৎ । কাঞ্চন পূর্বপাত্রস্থং বচাপত্রং চতুর্থ্যাকিনাম্ ॥ ৭৮ ॥ রক্তরক্তং বিলোক্যাক্ষিন্ নবরত্নসমন্বিতে । শ্রাবাচ্ছা পূরয়েদ্ বীং ষট্কামুক্তমার্গতঃ ॥ ৭৮ ॥ সহস্রসাধিতৈস্ত্বোয়ৈর্ আভিষিক্ত প্রিয়ং নরম্ । ভানুবারে শুভে লগ্নেঽন্নং ব্রাহ্মণানপি পূজযেত্ ॥ ৮০ ॥ গুরবে দ্রবিণাং দদ্যাদ্ ভক্তিযুক্তঃ স্বশক্তিতঃ । রক্তাক্ষরং বিশেষেষু কত্বা দ্বেষোপঘাতিদম্ ॥ ৮১ ॥ ঐশ্বর্য্যজননং পুংসাং সর্বসৌভাগ্যসিদ্ধিদম্ । শ্রাভিষেকসিদ্ধং প্রাহুঃ বিংশকসংমোহনপ্রদম্ ॥ ৮২ ॥ পূর্বোক্তং মण्डলং কত্বা মন্ত্রী নবপদান্বিতম্ ।

मध्येन्द्रियं स्थापयेच्चेषु पादेषु कलसान्नव ।

५३

तन्तुभिरेवेष्टितान्तः शुद्धान्तर्बहिरन्दनचर्चितान्त ।

५४

स्वधूपवासितान्तर्मन्त्रोच्चारतसमन्वितान्त ॥

५५

ग्रापूर्वं शुद्धतयोस्तान्वेष्टयेदेशककस्तु तान् ।

५५

सक्तामाशिकवैदूर्यगोमेदान्नवज्रविद्रुमौ ॥

५६

ग्रद्धारागं मरकतं नोचैन्तं चैति यथाक्रमात् ।

५६

उक्तानि नवरत्नानि तेषु कुंभेषु निःक्षिपेत् ॥

५७

विष्णुक्रान्तामिन्द्रनीलदेवों पूर्वाच्च निर्झिपेत् ।

५७

स्थापयेत्कुम्भवक्त्रेषु कोमलांशूतपत्रवान् ॥

५८

विन्यस्ये देवतोपेतांशुनकांशं फलान्वितान् ।

५८

मध्यकुम्भे समाराध्य मन्त्रो देवों वषाडितः ॥

५९

ग्रर्चयेदेवचकुम्भेषु व्यापिन्याद्या: पुरोदिता: ।

५९

वर्गेमन्त्रयुताः प्रोक्तलक्म्या: सर्वसिद्धिदाः ॥

६०

मकरराष्ट्रतसंयुक्तं पायसन्ध्रं निवेदयेत् ।

६०

सृष्ट्वा कुंभान्कुरैर्दीधान्जपेत्सायं शतमग्रतम् ॥

६१

ग्राभिषिच्ये हिलोमेन साध्यान्ते दत्तदक्षिणाम् ।

६१

सर्वपापप्रणाशकरं शुभदं कान्तिसिद्धिदम् ॥

६२

कत्वा द्वादशदिग्मनं सौभाग्यश्रीजकप्रदम् ।

६२

पुनःप्रदक्षिणं वस्याभिरमिषेकमिदं विदुः ॥

६३

कूर्मतस्य पुरःस्थिता जपेत्सायं सहस्रकम् ।

६३

ज्वरो रक्ष्यति तत्राशु चुद्रभूतग्रहाद्रिप ॥

६४

परतेजसि सक्षिन्ये शुभ्रं श्वेतशुभामयम् ।

६४

विधं विद्यां जपेद्योगौ विषयोगविनाशकृत् ॥

६५

वल्लौपलितरोगण्णः चुद्रपिपासाप्रणाशनः ।

६५

पुष्टिदः सर्वसौभाग्यदायी लच्दौशुभप्रदः ॥

६६

सोमसूर्याग्निरूपा: सूर्यवर्गा लौकद्रयं तथा ।

षष्ठः पटलः

रौप्यामिन्दुः स्मृतो हेम स्वयङ्स्वाम्न इताङ्गनः ॥ ८४ ॥ लौहभागः समुदिष्टः काराद्वादशरसंख्यया । तैलौौहैः कार्येन द्वादशोलितसङ्कृताम् ॥ ८५ ॥ सायङ् सहस्रं संजयेन् सृष्ट्वा मां जुष्टयात्ततः । तस्य संपातयेनम्लौौ सर्पिषा पूर्वसंख्यया ॥ ८६ ॥ नित्चिप्य कुभ्भे तां सुध्रामभिषेकोक्तवर्मना । स्वावाङ्ङ पूजयेद्दे वौौषुपचारैः समाहितः ॥ ८७ ॥ स्वभिषिच्य विनीताय दद्यात्तां सुध्रिकां गुरु: । इयं सुध्रा चुद्रोगविषज्वरविनाशिनी ॥ ९० ॥ शीलचारस्थितिगदाभ्यां रक्षां कुय्यादिहेश्वरः । युद्धे विजयमाप्रोति धारयेन्तमनुजे ख्वरः ॥ ९१ ॥ विभवेन्नाठकां मन्त्रौौ नवरत्नं यथाक्रमात् । शष्टावष्टौ स्वरा: सर्पीः पच्ङ्ङशो व्यापकौौ अपि ॥ ९२ ॥ नवरत्नसमुत्पन्ना नवरत्न ख्वरौौ गृहा: । अर्केन्दुरक्तजगुरुम्रुगुमन्दाशिकेतवः ॥ ९३ ॥ माषिक्यं मौक्तिकं चाद विद्रुमं गारुडं पुनः । पद्मरागं लसदष्षं नीलं गोमेदकं शुभम् ॥ ९४ ॥ वैदूर्य्यं नवरत्नानि सुध्रां तैः कार्येत्त शुभाम् । जपहोमादिकं कुय्यांत् पूर्वोक्तवत्स॑ना ॥ ९५ ॥ यो सुध्रां धारयेदेतां तस्य खु वंशगा ग्रहा: । वर्धते तस्य सौभाग्यं बच्चोरव्याहता भवेत् ॥ ९६ ॥ कत्वा द्रोहादिषि नश्यन्ति नश्यन्ति सकलापदः । ऋद्धौौतपिप्रिषाचादिदेवतेन तं भजाकुलाः ॥ ९७ ॥ उपध्युपरि वड्ढन्ते धनरत्नादिसम्पदः । तत्त्रीयाज्ज्वलकर्णिकं स्वरयुगैराविर्सवत् केशवं वर्गोश्वासि वसुच्चदं वसुमतौगेहेन संवेष्टितम्

রৌপ্যামিন্দুঃ স্মৃতো হেম স্বয়ঙ্স্বাম্ন ইতাঙ্গনঃ ॥ ৮৪ ॥ লৌহভাগঃ সমুদিষ্টঃ কারাদ্বাদশরসংখ্যয়া । তৈলৌহৈঃ কার্যেন দ্বাদশোলিতসঙ্কৃতাম্ ॥ ৮৫ ॥ সায়ঙ্ সহস্রং সংজয়েন্ সৃষ্ট্বা মাং জুষ্টয়াত্ততঃ । তস্য সম্পাতয়েনম্লৌ সর্পিষা পূর্বসংখ্যয়া ॥ ৮৬ ॥ নিত্চিপ্য কুঙ্খে তাং সুধ্রামভিষেকোক্তবর্মনা । স্বাভাঙ্ঙ পূজয়েদ্দে বৌষুপচারৈঃ সমাহিতঃ ॥ ৮৭ ॥ স্বভিষিচ্য বিনীতায় দদ্যাত্তাং সুধ্রিকাং গুরুঃ । ইয়ং সুধ্রা চুদ্রোগবিষজ্বরবিনাশিনী ॥ ৯০ ॥ শীলচারস্থিতিগদাভ্যাং রক্ষাং কুয়্যাদিহেশ্বরঃ । যুদ্ধে বিজয়মাপ্রোতি ধারয়েন্তমনুজে খ্বরঃ ॥ ৯১ ॥ বিভবেন্নাঠকাং মন্ত্রৌ নবরত্নং যথাক্রমাত্ । শষ্টাবষ্টৌ স্বরা: সর্পীঃ পচ্ঙ্ঙশো ব্যাপকৌ অপি ॥ ৯২ ॥ নবরত্নসমুৎপন্না নবরত্ন খ্বরৌ গৃহাঃ । অর্কেন্দুরক্তজগুরুম্রুগুমন্দাশিকেতবঃ ॥ ৯৩ ॥ মাষিক্যং মৌক্তিকং চাদ বিদ্রুমং গারুড়ং পুনঃ । পদ্মরাগং লসদষ্ষং নীলং গোমেদকং শুভম্ ॥ ৯৪ ॥ বৈদূর্যং নবরত্নানি সুধ্রাং তৈঃ কার্যেত্ত শুভাম্ । জপহোমাদিকং কুয়্যাত্ পূর্বোক্তবত্স॑না ॥ ৯৫ ॥ যো সুধ্রাং ধারয়েদেতাং তস্য খু বংশগা গ্রহাঃ । বর্ধতে তস্য সৌভাগ্যং বচ্চোরব্যাহতা ভবেত্ ॥ ৯৬ ॥ কৃত্বা দ্রোহাদিষি নশ্যন্তি নশ্যন্তি সকলাপদঃ । ঋদ্ধৌতপিপ্রিষাচাদিদেবতেন তং ভজাকুলাঃ ॥ ৯৭ ॥ উপধ্যুপরি বঢ্ঢন্তে ধনরত্নাদিসম্পদঃ । তত্ত্রীয়াজ্জ্বলকর্ণিকং স্বরযুগৈরাবির্সবত্ কেশবং বর্গোশ্বাসি বসুচ্ছদং বসুমতৌগেহেন সংবেষ্টিতম্

6

ताराधीश्वरवासिन्यैविलासदिकोपाससंघोभिना यन्त्रं वर्षतनोः परं निर्गादितं सर्वामयघ्नं परम्‌ ॥ २० ॥ इति सारदातिलके षष्ठः पटलः ।

7

सप्तमः पटलः ।

7

अथ भूतलिपिं वच्मि सुगोष्ठामतिदुर्लंभाम्‌ । यां प्राप्य मुनयः सन्तः सर्वान्‌ कामान्‌ प्रपेदिरे ॥ १ ॥ पञ्चवर्गा: सविग्रहा व्योमेवाग्निजलस्वरा ।

7

अनन्यमाद्यं हितोयघ्न चतुर्थं मध्यमं क्रमात्‌ ॥ पञ्चवर्गोच्चरार्णा यु रन्तस्ये तेन्‌दुभिः सह । एषा भूतलिपिः प्रोक्ता दिवल्वारिंघददचरे: ॥ २ ॥

7

अनैव वर्षा वर्गांषां पञ्चमा: सार्षंसंयुता: । वर्गोद्या इति विज्ञेया नववर्षा: स्मृता वयमे ॥ ३ ॥ व्योमेवाग्निजलचोषी वर्गवर्गा पृथक्‌पृथक्‌ ।

7

दितीयवर्गेन्दुन्‌ स्वारविन्देन जलेघरा ॥ ४ ॥ विरिद्विविष्णुरुद्रादिषिप्रजापतिदिगीश्वराः । क्रियादिशक्तिसाहिताः क्रमात्‌ सूर्यवर्गदेवताः ॥ ५ ॥

7

ऋषि: स्वाह्विष्यामूर्तिंरगायच्चौच्छन्द ईरितम्‌ । देवता काथिता सड्‌जः साध्याद्यै:श्वरौ परा ॥ ७ ॥

7

हादि षड्‌वर्गंकै: कुर्यातं षड्‌घाननि सजातिभिः । ध्याये हिल्वतरों मूले देवीं तन्रयपञ्जजे ॥ ८ ॥

7

वदन्ति सुधियो नित्यं वच्चं वर्षंमयं शुभम्‌ । परसंविन्म यावीजं विन्दुनादमहाश्रिफम्‌ ॥ ९ ॥ पृथिव्यच नरशाखाभिः सर्वां शान्तिविजृम्भितम्‌ ।

सम्रमः पटलः १

सलिलाच्चरपदैः स्वैः संकादितजगच्चयम्‌ ॥ १० ॥

व॑कृवर्ग॑जुरैरदौः रत्नैरिव सुरद्रुमम्‌ । मरुद्र्णलमतृपुष्पै दिवोतियतं वपुःस्रियं ॥ ११ ॥

ग्राकाशग्राफलनेत्रः सर्वभूताश्रयः परम्‌ । परामृताज्यमधुभिः सिच्यन्तं परमेश्वरौम्‌ ॥ १२ ॥

वेदागमार्तिभिः ऋृृृग्‌ मं समुन्नतिमनोहरम्‌ । शिवप्रक्तिमयं शाद्वातं क्षायारहितजगच्चयम्‌ । एनमार्शिल्य सुधियः सर्वान्‌ कामानवाप्नुयुः ॥ १३ ॥

श्रद्धोनुक्रमप्रहृदङ्कोटिसदृशोर्मापोनतुजःस्तनौ चन्द्रार्कौद्धृतमस्तकां मध्यमदादालोलनेत्रवयाम्‌ । विभ्राज्ञामनिर्य वरोजपवटीं विचां कपालं करे- राध्यां यौवनगर्वितां ललिपतनुं वागौश्वरौमाश्रये ॥ १४ ॥

विन्दौ नादे ततः श्रध्यां श्रिवे देशिकसत्तमः । नवाधारेषु विद्या स्थात्‌ स्वरानुग यथाविधि ।

ग्रादिवर्णाक्ततो न्यसेन्मुखेषुधुजांरितः सुधौः ॥ १६ ॥

कज्जलाहेलया मोदकपुष्पैर्मेष समाहितः । दोःपतसु पञ्चवर्गोऽपि वर्षान्‌ देशिकसत्तमः ॥ १७ ॥

ग्रग्र मूलोपमूलाग्रमध्यदेशक्रमेण तु । जठरे पार्श्वयुगले नाभौ पृष्ठे समाहितः ॥ १८ ॥

गुह्य हृद्भुविले न्यसेत्‌ ग्रादिवर्णद्वयं क्रमात्‌ । रध्यां स्वर्गावग्रोलः स्थात्‌ स्थितौ वाङ्मसरत्नुपयः ॥ १९ ॥

विदद्भूमौः कमानशेत्‌ सदा स्वर्गावसानिकाम्‌ । संहलौ प्रतिलो मेन विन्यस्ये दिन्दुभूषितं ॥ २० ॥

ग्रागमोक्तेन मार्गेण दैवचतः साधकोत्तमः । लचं न्यस्ये जपेतावजपूयादयुतं तिलैः ॥ २१ ॥

पूजयेद्न्वहं देवीं पौठे प्रागौरिते बुधौः। वयाँडो नासनं कुर्यात् मूत्तिं मूलेन कल्पयेत्। देवीं संपूजयेत्स्मादडावारवरखैः सह ॥ २३ ॥

ग्रादावडार्वति: पश्चादश्विकाच्छाभिरोरिता ॥ द्वितौया माढभिः प्रोक्ता द्वितौयावस्थयक्तिभिः । चतुर्थों पश्चमौ प्रोक्ता द्वात्रिंशदुभिः पुनः पुनः ॥ २४ ॥

चतुःषष्ठा स्मृता षष्टौौगक्तिभिरलौकपालकैः । सप्तमौ पुनरेषामखैः स्वादष्टमाढभिः ॥ २५ ॥

एवं पूज्या जगद्वातौ श्रोभूतल्निपदेवता । खानि षट्त्रिंषु विविधवेदभ्यचाङ्गानि पूवर्कत् ॥ २६ ॥

श्रकिकां वाग्भवौ दुर्गा: श्रोगक्त्तो: प्रोक्तलचष्या । ब्रज्याद्या: पूर्ववत् पूज्या: करालौ विकराल्युमात ॥ २७ ॥

सरसतो श्रोदुर्गोषा लचमौ: सत्या स्मृतिरृषृंतिः । श्रद्धा मेधा मतिः कान्तिरार्यां घोडशकक्तयः ॥ २८ ॥

खड्गखेटकधारिणी: श्यामा: पूज्या: स्वलज्चिता । विद्याज्ञोपुष्टय: प्रज्ञा: सिनौवालौ कुद्ध: पुनः ॥ २९ ॥

रुद्रवौयं प्रभानन्दा पोष्षौ सिद्विदा शुभा । कां लरालिंमेंहारात्रिभेदकालौ कपर्दिनौ ॥ ३० ॥

विकातिदंडमुष्टिह्यो सेन्दुः खड्गा शिखडि्डनो । निशुम्भशुम्भमथनो महिषासुरघातिनो ॥ ३१ ॥

इन्द्राग्नो चैव रुद्राचो ग्राद्दरार्क्षोग्ररौद्रियौ । नारौ नारायचौ चैव त्रिशूलिन्यपि पालिनौ ॥ ३२ ॥

श्राभंका द्वादिनो चैव हातिवेशच्छक्तयः स्मृता: । चक्रहस्ता पिशाचावस्या संपूज्याश्चारुभूषणा ॥ ३३ ॥

पिड्लाचौ विश्वलाचौौ सम्रडिबुंदिरेव च । श्रद्धा स्वाहा स्वधा भिच्चा माया संज्ञा वसुन्धरा ॥ ३४ ॥

सप्तमः पटलः १

त्रिलोकधात्री सारित्री गायत्री त्रिदशेश्वरी । सुरूपा बहुरूपा च स्कन्धमाताच्युतप्रिया ॥ ३५ ॥

ত্রিলোকধাত্রী সারিত্রী গায়ত্রী ত্রিদশেশ্বরী । सुरूपा बहुरूपा চ স্কन्धমাতাচ্যুতপ্রিযা ॥ ৩৫ ॥

सप्तमः पटलः १

विमला चामला पद्माहारषी पुष्टिवारुणी । प्रकृतातिविकृती: सृष्टि: स्थिति: संहृतिरेव च ॥ ३६ ॥

বিমলা চামলা পদ্মাহারষী পুষ্টিবারুণী । প্রকৃতাতিবিকৃতীঃ সৃষ্টিঃ স্থিতিঃ সংহৃতিরেব চ ॥ ৩৬ ॥

सप्तमः पटलः १

सन्ध्या माता सतौ हंसौ मातृका वडविका परा । देवमाता भगवती देवकी कमलासना ॥ ३७ ॥

সন্ধ্যা মাতা সতৌ হংসৌ মাতৃকা বঢবিকা পরা । দেবমাতা ভগবতী দেবকী কমলাসনা ॥ ৩৭ ॥

सप्तमः पटलः १

विमुखी तत्सुखन्या सुरासुरावरमर्दिनी । लक्मौष्ट्रो चोद्भकेम्री च बहुग्रौर्षी हकोदरी ॥ ३८ ॥

বিমুখী তৎসুখন্যা সুরাসুরাবরমর্দিনী । লক্মৌষ্ট্রো চোদ্ভকেম্রী চ বহুগ্রৌর্ষী হকোদরী ॥ ৩৮ ॥

सप्तमः पटलः १

रथरेखाच्छाया पश्चाच्छिखरेखा तथा परा । गगना पवना वेगा वसुधा तदनन्तरम् ॥ ३९ ॥

রথরেখাচ্ছাযা পশ্চাচ্ছিখরেখা তথা পরা । গগনা পবনা বেগা বসুধা তদনন্তরম্ ॥ ৩৯ ॥

सप्तमः पटलः १

ततो भुवनपालाख्या ततः स्थान्मदनातुरा । श्रान्तज्ञानझमदना थैवानझमेखला ॥ ४० ॥

ততো ভুবনপালাখ্যা ততঃ স্থান্মদনাতুরা । শ্রান্তজ্ঞানঝমদনা থৈবানঝমেখলা ॥ ৪০ ॥

सप्तमः पटलः १

श्रान्तकुसुमा विश्वरुपस्वरभयङ्करी । श्रृङ्गारसत्यवादिन्यो वज्ररूपा शुचिव्रता ॥ ४१ ॥

শ্রান্তকুসুমা বিশ্বরূপস্বরভযঙ্করী । শৃঙ্গারসত্যবাদিন্যো বজ্ররূপা শুচিব্রতা ॥ ৪১ ॥

सप्तमः पटलः १

वरदाख्याथ भागेशी चतुःषष्टि: समौसिता । चापवाणधरा: सर्वा ज्वालाजिह्वा महाप्रभा: ॥ ४२ ॥

বরদাখ্যাথ ভাগেশী চতুঃষষ্টিঃ সমৌসিতা । চাপবাণধরা: সর্বা জ্বালাজিহ্বা মহাপ্রভা: ॥ ৪২ ॥

सप्तमः पटलः १

दंष्ट्राकरालवदनेन ग्रसनोत्पत्तिमानस: । सर्वाभरणसन्दीप्ता: पूजनौया: प्रयत्नत: ॥ ४३ ॥

দংষ্ট্রাকরালবদনেন গ্রসনোৎপত্তিমানস: । সর্বাভরণসন্দীপ্তা: পূজনীযা: প্রয়ত্নত: ॥ ৪৩ ॥

सप्तमः पटलः १

लोकेप्सा: पूर्ववत् पूज्यास्वहद्रादिकान्यापि । इत्थं य: पूजयेक्मन्त्री श्रीभूतलिपिदेवताम् ॥ ४४ ॥

লোকেপ্সা: পূর্ববৎ পূজ্যাস্বহদ্রাদিকান্যানিপ । ইত্থং যঃ পূজযেক্মন্ত্রী শ্রীভূতলিপিদেবতাম্ ॥ ৪৪ ॥

सप्तमः पटलः १

श्रीविश्व: स भवेद् भूमिदेवैरप्यभिवन्द्यते । कमलैरयुतं हत्वा राजानं वश्यमानयेत् ॥ ४५ ॥

শ্রীবিশ্ব: স ভবেদ্ ভূমিদেবৈরপ্যভিবন্দ্যতে । কমলৈরযুতং হত্বা রাজানং বশ্যমানযেত্ ॥ ৪৫ ॥

सप्तमः पटलः १

उत्पलैर्जप्यहूयातत्तन्महालच्मी: प्रजायते । पलाशै: कुषुमैर्हुल्वा वशरेषा कविर्भवेत् ॥ ४६ ॥

উত্পলৈর্জপ্যহূযাতত্তন্মহালচ্মী: প্রজাযতে । পলাশৈ: কুষুমৈর্হুল্বা বশরেষা কবিরভবেত্ ॥ ৪৬ ॥

सप्तमः पटलः १

राजीवमल्होमेन वशिन्तां वश्यमानयेत् । माघकान्तानि कमरौष कुय्याद्वार्ताप साधक: ॥ ४७ ॥

রাজীবমল্হোমেন বশিন্তাং বশ্যমানযেত্ । মাঘকান্তানি কমরৌষ কুয্যাদ্বার্তাপ সাধক: ॥ ৪৭ ॥

भूतलिप्या पुटौकृत्य यो मन्त्रं भजते नरः । क्रमोत्क्रमाच्युताहुत्या तस्य सिद्धो भवेद्‌मृतुः ॥ ४५ ॥

प्रसुभुजगाकारा कुषडलीं मध्यवर्त्मना । सृजमये परं क्षानं प्राप्यहृत्तां परासृते: ॥ ४८ ॥

प्रावयन्मूर्धि मूर्तान्तं योगो यः सर्वसिद्धिदः । भानया न्यस्तदेहस्तु वेजसा भास्करो भवेत् । यन्त्रक्रियाविशेषांश्‍ा सत्त्वा कर्मोपि साधयेत् ॥ ५० ॥

विन्दाख्यं गगनं तदेव शिवयुक्तं ज्ञानी चतुर्थाख्युतो नृत्यन्नतो मनुरेष मध्यावहितः साध्यस्य बश्रीदृशे: । पञ्चेशान्तरघो हकारपुटितांस्तद्भूतसंश्रयं तथा चान्त्यदले विलिख्य मतिमान् हृत्तेन संवेष्टयेत् ॥ ५१ ॥

वियदन्तमिदं लाञ्छाचन्दनेन विनिर्मितम् । रोहिद्रासुदये बाहौ विष्णुं सर्वज्ञान्तिदम् ॥ ५२ ॥

यौ हौ साच्चधरेन्दुखण्डमिरसौ स्यातां ऋमात् डेयुतं कोपेषुं नमसाचिवतं विरचयनमध्ये दलेषश्टस्मु । वायव्याग्निसम्भू टानं विलिख्य विधिना शिष्टांशमन्तोदले यन्त्रं वाच्छारुद्रेश वेष्टितमिदं शक्तालपर्याश्रितम् ॥ ५३ ॥

स्वाल्यां मन्त्रोदरे यन्त्रं वायव्यान् निष्कनेद्रिपोः । हायूंचाटनकृत्‌ तस्य मर्तिवा भवति भुवम् ॥ ५४ ॥

वङ्खेवीजयुगं ऋमात् सर्वासत्यौचिन्द्रयुक्तं स्वातं खरौ वौष्टं हन्मरेशमध्यविहितः पञ्चेषु वर्गेष्ट्रवान् । वर्षान् वङ्खिनीतोधितान् प्रविलिखेत् साध्याच्चरैर्देशकै- रत्न्यं चान्त्यदले ऋष्यातनुपरं भृङ्गोदरे कवचितम् ॥ ५५ ॥

शुभवारच्चसंयोगे वाच्चाकृतू स्मकल्पितम् । रक्षाकृत सर्वभूतानां यन्त्रमाग्नेयमौहितम् ॥ ५६ ॥

घातकाचारमिश्रं तत्क्रत्तिकिकायां कुजोदये ।

सप्तमः पटलः

चितारेखया तहस्तलेखितं नासापुटयोरिद्रुपुम्‌ ॥ ५७ ॥

सप्तमः पटलः

नासाग्रेन्दुतदम्बुतकनयुतं साध्येन्दुनिर्हन्तो विधुबन्धे भूवने नमो निगदितो मध्ये मनुर्द्वारक्षात् । वेधान् पञ्चपुटे स्वाचरपुटान् साध्यस्य वन्धूचरैः श्लिख्यात्‌पुरेक्ष वेष्टितासिमदं यन्त्रं भवेदाखुषम्‌ ॥ ५८ ॥

सप्तमः पटलः

भूर्जे‌पने लिख्हेदेतद्यन्त्रचन्दनवारिषा । वारुणो‌चदिते काले यन्त्रं वश्यादिकञ्चवेत् ॥ ५९ ॥

सप्तमः पटलः

गृध्ये विन्दुविमूषितो वसुमतौ स्वात्ताद्र्धो गृध्यो-मध्यस्थौ तु जगौ नकैन तृतीयं मन्त्रं लिखेन्मध्यतः । लान्तान् लाञ्छपुटौक्तान् वसुमतौ वर्षाणां दलेष्वालिखेत् खेवा वर्षयुतान् यथाविधि गुरोगैर्हेन सवेष्ट्ये‌त् कलिङ्गव्येष्ठायासु‌दिते सौ‌षे मृद्गैः‌करकानिर्मितम्‌ । पार्थिवं यन्त्रमाचरात् सर्वं स्तम्भकञ्चवेत् ॥ ६० ॥

सप्तमः पटलः

गुह्याद् गुह्यतरां नित्यां श्रीमूर्त्तलिपिदेवताम्‌ । यः सेवते शुभैः पुच्चोर्ध्वन्धान्यैः स वृध्द्यते ॥ ६१ ॥

सप्तमः पटलः

श्रीद्रिवेष्टयसंरुढे़ वाग्वादिनि च ठद्यम्‌ । वागीश्वद्या दे‌गो‌ष्ठितं मन्त्रं वाग्भवमुद्रितः ॥ ६२ ॥

सप्तमः पटलः

ऋषिः कष्ठे विराट्‌चन्द्रो देवता वाग्यौरिता । भियः स्ववषयुज्नासा वदनासुगुदेषिमान्‌ । न्यस्यार्थान्‌ प्राग्वदध्वनि माठकोटानि कल्पयेत् ॥ ६३ ॥

सप्तमः पटलः

तद्रषमकलामिन्दो‌र्बिम्बन्तौ शुभ्रकान्तिं कुचभरनमिताङ्गीं‌ सन्निसन्ना सिताङ्गीं । निजकरमलो‌द्दक्षेखनौपुष्टकश्रीः सकलविभवसिद्धेत्र पातु वाग्‌देवता नः ॥ ६४ ॥

सप्तमः पटलः

दगलद्धं नपे‌मन्नं द्रांशं जुद्वूयात्ततः । पु‌खडरोकेः पयोयुक्तैस्तिलैर्वा मधुरास्वते ॥ ६५ ॥

माठकादौऽरिते पौठे वागौशौमर्चयेत् सुधीः ।

६९

वर्षांजो नामसं दद्यात् मूर्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥

ग्रादावड्रानि संपूज्य पश्चादुक्तौऽरिमा यजेत् ।

६५

योगा सत्या च विमला ज्ञाना बुद्धिः स्मृतिः पुनः ॥

मेधा प्रज्ञा च पवेषु सुद्रापुस्तकधारिणीः ।

६६

दलाग्रेषु समभ्यर्च्य ब्राह्माद्यास्ता यथाविधि ॥

लोकपालान् बहिः पूज्यास्रेषामन्त्रैस्तद्बहिः ।

६७

एवं संपूजयेद्‌नानौ जपहोमादितत्परः ॥

ब्रह्मचार्य्यरतः श्रुढः श्रुतदन्तानखादिकः ।

७१

संमार्जन सर्व्वर्त्मता: सततं देवताधिया ॥

कवित्वं लभते धीमान् मासैर्द्वादशभिरिभ्रुवम् ।

७२

पौला तन्मात्रितां तोयं सहमन्त्रं प्रत्यहं जपेत् ॥

महाकविर्भवेद्‌वत्सरेणैव वत्सरेऽपि न संशयः ।

७३

डरोमानोदके स्थित्वा ध्यानमारच्यडमण्डले ॥

स्थितौ देवौ प्रतिदिनं त्रिसहस्रं जपेत्सानुम् ।

७४

लभते महतां सिद्धिं वाचामप्रतिमां भुवि ॥

पलाशपुष्पवल्कुल्लहस्तेन जप्त्वान्त्यधुरोचिता: ।

७५

समिद्धिर्व्वांतमूलग्राभियोगः प्राप्नोति वीर्यवतः ॥

हृदयान्ते भगवति वद शब्दयुगं ततः ।

७६

वाग्देवि ! वाङ्जिजायान्तं वाग्भवायां समुंदरितं ॥

मनुं षोडशवार्च्यं वागैश्वर्यप्रदायकम् ।

७७

मनोः षड्भः पदैः कुर्वीत षडङ्गं जातिसंयुतम् ॥

शुभ्रांऽग्रच्यविलेपमाक्षयवसनां शुभ्रांङ्गरुचोऽचला: ।

७८

व्याख्यामद्गुणं शुद्धाव्याकलसं विद्याश्च ह्स्ताम्बुजे: ।

विभ्राजां कमलासनं कुचततां वाग्देवतां सादरितां ।

७८

वन्दे वाग्भवपदां जिननयना सौभाग्यसम्पत्तकरौम् ॥

सत्तमः पटलः

हविष्याशी जपेत् सम्यक् वडुलत्तमनन्यधीः । दशांगं जुष्टयादन्ते तिलैराज्यपरिसृ तैः ॥७८॥

হবিষ্যাশী জপেত্ সম্যক্ বডুলত্তমনন্যধীঃ । দশাঙ্গং জুষ্টযাদন্তে তিলৈরাজ্যপরিসৃ তৈঃ ॥৭৮॥

सत्तमः पटलः

माठकोटे यजेत् पौठे देवीनां प्रागौऱितं क्रमात् । निवेश्यान्नित्यं तत्र प्रतीःकोलि दिने दिने ॥ ८० ॥

মাঠকোটে যজেত্ পৌঠে দেবীনাং প্রাগঊৱিতং ক্রমাত্ । নিবেশ্যন্নিত্যং তত্র প্রতীঃকোলি দিনে দিনে ॥ ৮০ ॥

सत्तमः पटलः

विधानं वक्ततो मन्त्रौ भवेद्वाक्त्र विचारणा । ऋऋभिषिच्चेज्जलैजंसरामानं ज्ञानकर्मणि ॥ ८१ ॥

বিধানং বক্ততো মন্ত্রৌ ভবেদ্বাক্ত্র বিচারণা । ঋঋভিষিচ্চেজ্জলৈজংসেরামানং জ্ঞানকর্মণি ॥ ৮১ ॥

सत्तमः पटलः

तपयेतां जलैः शुद्धैरतिमेधामवाप्नु यात् । पुष्पगन्धादिकं सर्वं तज्जप्तं धारयेत् सुधीः ॥ ८२ ॥

তপযেতাং জলৈঃ শুদ্ধৈরতিমেধামবাপ্নু যাত্ । পুষ্পগন্ধাদিকং সর্বং তজ্জপ্তং ধারযেত্ সুধীঃ ॥ ৮২ ॥

सत्तमः पटलः

मभायां पूजितः सदा्वान्दे च विजयौ भवेत् । तारो मायाधरो विन्दुः शक्तिस्तारः सरस्वतौ ॥ ८३ ॥

মভাযাং পূজিতঃ সদা্বান্দে চ বিজযৌ ভবেত্ । তারো মাযাধরো বিন্দুঃ শক্তিস্তারঃ সরস্বতৌ ॥ ৮৩ ॥

सत्तमः पटलः

डेक्तनत्यकौ मन्त्रः प्रोक्त एकादशाक्षरः । ब्रह्मरन्ध्रे भु वोर्मध्ये नवरन्ध्रेषु च क्रमात् ॥ ८४ ॥

ডেক্তনত্যকৌ মন্ত্রঃ প্রোক্ত একাদশাক্ষরঃ । ব্রহ্মরন্ধ্রে ভু বোর্মধ্যে নবরন্ধ্রেষু চ ক্রমাত্ ॥ ৮৪ ॥

सत्तमः पटलः

मन्त्रवर्णान् न्यसेन्मन्त्रौ वाग्भवेनाङ्ककल्पना । वाच्चीं पूष्णेनिष्कारोज्ज्वलमुखीं कर्पूरकुन्दप्रभां ॥ ८५ ॥

মন্ত্রবর্ণান্ ন্যসেন্মন্ত্রৌ বাগ্ভবেনাঙ্ককল্পনা । বাচ্চীং পূষ্ণেনিষ্কারোজ্জ্বলমুখীং কর্পূরকুন্দপ্রভাং ॥ ৮৫ ॥

सत्तमः पटलः

चन्द्रार्धांकितमस्तकां निजकरैः संविभजतोमादरात् । वौषामच्चगुणां शुद्धाव्यकलसं विद्याच्च तुष्टस्तनौ ॥ ८५ ॥

চন্দ্রার্ধাঙ্কিতমস্তকাং নিজকরৈঃ সংবিভজতোমাদরাত্ । বৌষামচ্চগুণাং শুদ্ধাব্যকলসং বিদ্যাচ্চ তুষ্টস্তনৌ ॥ ৮৫ ॥

सत्तमः पटलः

दद्यैराभरणैर्विभूषिततनुं हंषाधिरूढां भजे । जपेद् द्वादशलच्याख्यं तत्स्वरूपं सितार्कबुजे ॥ ८६ ॥

দদ্যৈরাভরণৈর্বিভূষিততনুং হংষাধিরূঢাং ভজে । জপেদ্ দ্বাদशलচ্যাখ্যং তৎস্বরূপং সিতার্কবুজে ॥ ৮৬ ॥

सत्तमः पटलः

नागचम्पकपुष्पैर्वा जुष्टयाद् साधकोत्तमः । माठकोटे यजेत् पौठे वच्यमाणक्रमेणै ताम् ॥ ८७ ॥

নাগচম্পকপুষ্পৈর্বা জুষ্টযাদ্ সাধকোত্তমঃ । মাঠকোটে যজেত্ পৌঠে বচ্যমাণক্রমেণৈ তাম্ ॥ ৮৭ ॥

सत्तमः पटलः

वर्षाणो नामसं सूर्यादित् मूत्तिं मूलेन कल्पयेत् । देव्या दर्शिषातः पूज्या संस्कृता वाग्भयौ ततः ॥ ८८ ॥

বর্ষাণো নামসং সূর্যাদিত্ মূত্তিং মূলেন কল্পযেত্ । দেব্যা দর্শিষাতঃ পূজ্যা সংস্কৃতা বাগ্ভযৌ ততঃ ॥ ৮৮ ॥

सत्तमः पटलः

प्राक्तता वामतः पूज्या वाग्भयौ सर्वेसिद्धिदा । इष्ट्रा पूर्ववदज्ञां प्रज्ञादां प्रयजेत् पुनः ॥ ८९ ॥

প্রাক্ততা বামতঃ পূজ্যা বাগ্ভযৌ সর্বেসিদ্ধিদা । ইষ্ট্রা পূর্ববদজ্ঞাং প্রজ্ঞাদাং প্রয়জেত্ পুনঃ ॥ ৮৯ ॥

सत्तमः पटलः

प्रज्ञा मेधा स्मृतिः श्रात्तिः स्मृतिरवागौष्वरौ मतिः । स्वातिस्थेति समाख्याता वाग्भ्राव्यास्वदनन्तरम् ॥ ९० ॥

প্রজ্ঞা মেধা স্মৃতিঃ শ্রাত্তিঃ স্মৃতিরবাগৌষ্বরৌ মতিঃ । স্বাতিস্থেতি সমাখ্যাতা বাগ্ম্রাব্যাস্বদনন্তরম্ ॥ ৯০ ॥

लोकेशानचंयेद् भूयस्तदक्षराणि च तदर्ब्वदि: ॥ ८० ॥ इति संपूजयेद्देवों साच्चिदानन्दसभो भवेत् । दशाचारौसमुच्चारै: कर्माङ्खवारपि साधयेत् ॥ ८१ ॥ वाचस्पतिमते भूय: भुव: श्रृणु रिति कौत्सयेत् । वागाद्यो सुरनिभ: प्रोक्तो रुद्रमुख्याच्चरो मनु: ॥ ८२ ॥ कुर्यात्कारनि विधिवद्वागाद्यै: पञ्चभि: पदै: । ग्रासौना कमले करेज्जपवटों पञ्चदयं पुष्पकं विभ्राग्रा तरुणेनदुग्धमुकुटा मुक्तेन्दुकुन्दप्रभा । भालोन्नौसितलोचना कुचभराक्रान्ताभवडू तनु- भूयाहारधिदेवता सुनिगकैरासेव्यमानानिशम् ॥ ८३ ॥ रुद्रलक्षं जपेन्मक्लं दशांशं जुहुयाद् हुताशे: । माठरकाक्लिप्ते पौठे पूजयेतां यथा पुरा ॥ ८४ ॥ पलाशकुसुमैर्हुता परां सिधिं समाप्रयात् । कदम्बकुसुमैस्तदत् फलै: श्रौहच्चसभ्ववै: ॥ ८५ ॥ ग्राचारात् श्रियमाप्रोति वाचां कुन्दसमुङ्गवै: । नन्याावत्तंप्रमुनेकार्नो हत्वा वाग्वसभो भवेत् ॥ ८६ ॥ ब्रह्मारसवचोऽक्ले: कोपिलोऽ्जय पंचज्जपन् । पिपीलिनादौ तद्व्रतं सर्वग्रासार्थिविज्ञवेत् ॥ ८७ ॥ मनया विद्याया जमं ब्राह्मीपन्चं प्रभञ्चयेत् । न विश्वाराति मेधावी शुल्वा वेदागमान् पुन: ॥ ८८ ॥ बहुना किमियं विद्या भजतां कामदो मखि: । तोस्यं श्रयानं विष्णो: सेके वलचतुर्मुख: ॥ ८९ ॥ विन्दुग्रोनाशयुतो वज्राविन्दुसहाख्यान् भृगु: । उक्तानि द्वादशौजानि मडि: सारसतात्थिनाम् । प्राणानि कल्पयेद्धौजैहृतैर्जान्तिसकृत्तै: ॥ ९० ॥

লোকে শানচযেদ্ ভূযস্তদক্ষরাণি চ তদর্ব্বদি: ॥ ৮০ ॥ ইতি সংপূজযেদ্দেবাং সাচ্চিদানন্দসভো ভবেত্ । দশাচারৌসমুচ্চৈর্ কর্মাঙ্খবারপি সাধযেত্ ॥ ৮১ ॥ বাচস্পতিমতে ভূয: ভুব: শৃণু রিতি কৌৎসযেত্ । বাগাদ্যো সুরনিভ: প্রোক্তো রুদ্রমুখ্যাচ্চরো মনু: ॥ ৮২ ॥ কুর্য্যাত্কারনি বিধিবদ্বাগাদ্যৈ: পঞ্চভি: পদৈ: । গ্রাসৌনা কমলে করেজ্জপটাং পঞ্চদযং পুষ্পকং বিভ্রাগ্রা তরুণেনদুগ্ধমুকুটামুক্তেন্দুকুন্দপ্রভা । ভালোন্নৌসিতলোচনা কুচভরাক্রান্তাভবডূ তনু- ভূযাহারধিদেবতা সুনিগকৈরাসেব্যমানানিশম্ ॥ ৮৩ ॥ রুদ্রলক্ষং জপেন্মক্লং দশাংশং জুহুযাদ্ হুতাশে: । মাঠরকাক্লিপ্তে পৌঠে পূজযেতাং যথা পুরা ॥ ৮৪ ॥ পলাশকুসুমৈর্হুতা পরাং সিধিং সমাপ্রযাত্ । কদম্বকুসুমৈস্তদত্ ফলৈ: শ্রৌহচ্চসভ্ববৈ: ॥ ৮৫ ॥ গ্রাচারাত্ শ্রিযমাপ্রোতি বাচাং কুন্দসমুঙ্গবৈ: । নন্যাাবত্তংপ্রমুনেকার্নো হত্বা বাগ্বসভো ভবেত্ ॥ ৮৬ ॥ ব্রহ্মারসবচোঽক্লে: কোপিলোঙ্জয পঞ্চজ্জপন্ । পিপীলিনাদৌ তদ্ব্রতং সর্বগ্রাসার্থিবিজ্ঞবেত্ ॥ ৮৭ ॥ মনযা বিদ্যাযা জমং ব্রাহ্মীপঞ্চং প্রভঞ্চযেত্ । ন বিশ্বারাতি মেধাবী শুল্বা বেদাগমান্ পুন: ॥ ৮৮ ॥ বহুना কিমিযং বিদ্যা ভজতাং কামদো মখি: । তোযস্যাং শ্রযানং বিষ্ণো: সেকে বলচতুর্মুখ: ॥ ৮৯ ॥ বিন্দুগ্রোনাশযুতো বজ্রাবিন্দুসহাখ্যান্ ভৃগু: । উক্তানি দ্বাদশৌজানি মডি: সারসতাত্থিনাম্ । প্রাণানি কল্পযেদ্ধৌজৈহৃতৈর্জান্তিসকৃত্তৈ: ॥ ৯০ ॥

सप्तमः पटलः

व्याख्यां वर्षाख्यमालां मषिपयकलसं पुस्तककष्ठोभित्क्षोम्‌ । स्वापोनो तुष्टवद्रोषदभ्राविलसन्मध्यदेशेऽमधौष्यां वाचामौडि चिराय तृभुवननन्मतां पुष्टिरौके निषण्णाम्‌ ॥ १०१॥

विलेप्तिं प्रज्वलन्मनौ जुडितयतिहृद्याभीतिः । पायसेनार्ज्यसक्तेन संस्कृते हव्यवाहने ॥ १०२॥

वागौश्रियां पूजयेत् पौठे विराधना माठकोदिते । प्राक् प्रयुक्तो न मार्गेऽपि प्रत्येकं साधकोत्तमः ॥ १०३॥

व्याघ्रातकुसुमैर्हुत्वा वाक्सिद्धिमतुलां लभेत् । जातो पुण्यैः सतां भोजैः सिकतैः सन्नतिवारिषा ॥ १०४॥

नन्याावर्त्तः शुभैः कुन्दैर्हुत्वा वाक्सिद्धिमाप्नुयात् । जपनं वौजवयं मन्त्री सभायां जयमाप्नुयात्‌ ॥ १०५॥

ॠतां वर्चा वा ब्राह्मीं वा जप्तां खादेऽहिनागमे । मेधां कामान् वा प्राति साधको नात्र संशयः ॥ १०६॥

एवसुक्तेषु मन्त्रेषु दोचितो यतमानसः । एवं यो भजते भक्त्या स भवेद्‌ भुक्तिसुक्तिभाक्‌ ॥ १०९॥

सुसितैः गन्यकुसुमैः पूजा सारस्वते विधौ । टूर्वाग्रपुष्पैः पूजा राजद्वेषविनाशनम्‌ ॥ १०५॥

भतृपलानि प्रभस्तानि सिन्दुवाराजुराज्ञा च । भजन्‌ सरस्वतीं नित्यमेतानि परिवर्जयेत् ॥ १०८॥

ग्राम्यातं रज्यनं विह्वयं कल्कष्णं लसनं तथा । तैलं पलाशकृत्पिष्टाकं घृताटुमपि भोजन ॥ ११०॥

सर्वं पर्युषितं त्याज्यं सदा सारस्वतार्थिना । नाचरेन्नित्य ताम्बूलं क्षीरं गच्छेदिव न च ॥ १११॥

न सम्ययोः खपेज्जातु ना शुचिः किश्चिदचरेत् । प्रदोषेषु भजेन्मौनं दिग्वधां न विलोकयेत् ॥ ११२

न पुष्टितां क्षीरं गच्छेद्‌ निन्दे द्वाम्लोचनाम्‌ ।

७

न सृप्यावचनं ब्रूयान्नाक्षमेत् पुस्तकं सुधीः ॥ १९३ ॥ ग्रन्थराल्यानि पठार्जि नोपचेत् न च लालयेत् । चतुर्दशषटमोपरि प्रतिपद्ग्रहणेषु च ॥ १९४ ॥ संक्रमेषु च सर्वेषु विचिं नैव पठेद् बुधः । yाघ्राद्यैः संयजिनिद्रामालस्यं जृम्भया बुधः ॥ १९५ ॥ क्रोधं निष्ठौवनं तन्द्रां चाङ्गस्पर्शेनं तथा । मनुष्यसर्पैर्माजौग्मूलौकनकुलादयः ॥ १९६ ॥ ग्रन्थानां यदि गच्छेयुस्तदाध्यायं परित्यजेत् । निष्पांसु दौपग्रेषु सत्या: पाठं परित्यजेत् ॥ १९७ ॥ ज्ञात्वा दोषानिमान् सम्यक् भक्त्या यो भारतिं भजेत् । वाचां सिद्धिमवाप्नोति वाचस्पतिरिवापरः ॥ १९८ ॥ इति सारदातिलके सप्तमः पटलः ॥

अष्टमः पटलः

अथ वच्ये ऽत्रियो मन्त्रान् श्रीसौभाग्यबलप्रदान् । यस्याः कटाक्षमात्रेणैव लोकयात्राविनिर्वृते ॥ १ ॥ वान्तं वडिशमारुह्य वामनेन्दुसंयुतम् । वौजमेतत् स्मयं: प्रोक्तं चिन्तारत्नमिवापरम् ॥ २ ॥ ऋषिभिःगुरुनिहच्च न्द्रो देवतास्मो: समौरिता । षड्दोर्घयुक्तवौजेन कुय्यादङ्गानि षट्क्रमात् ॥ ३ ॥ कान्या काष्ठानसत्रिभं हिमगिरिप्रख्यैष्यतुभिर्गजै- र्दंष्ट्रोत्कटदिक्कहिरण्मयारक्तघटैरासिच्यमानां स्वयम् । विभ्राष्यां वरमजयुग्ममभयं हस्तै: किरीटोज्ज्वलै- र्दौमाबर्हणितस्वबलालतां वन्देऽरविन्दे क्षिताम् ॥ 8 ॥ भानुमदं जपेन्मान्त्रौ दौचितो विजितेन्द्रियः ।

1

श्रियमभ्यर्चयेवित्यं सुरगन्धकुसुमादिभिः ॥ ५ ॥

1

महसं जुष्टयान्नल्ली तैलैर्वा मधुराम्बु तैः ।

1

वेल्लैः फलैर्वा जुष्टयार्चिभिरवा साधकोत्तमः ॥ ६ ॥

1

अर्चावाह्यां यजेत्तदेवे परिवारे समन्विताम् ।

1

वज्राद्यमासनं दत्वा मूलेन कल्पयेत् ॥ ७ ॥

1

यजेत्पूर्ववदज्ञानी पिङ्गलेप्वरर्चयेत् ततः ।

1

वासुदेवं सगर्षभं प्रद्युम्नमनिर्ऋद्धकम् ॥ ८ ॥

1

हंमपौततमालेन्ट्रनीलाभान् पौतवाससः ।

1

चक्रशङ्खगदापद्मधारीपद्मासन चतुभुजं जान् ॥ ९ ॥

1

र्वादग्दलेश पत्नेश तमकादीन् यजेन्निजान् ।

1

तमकं सलिलग्चैव गुग्गुलुच्च कुरुठकम् ॥ १० ॥

1

यजेच्छङ्खादिनार्घं दैव्या दर्शिष्णे दयितान्वितम् ।

1

मुक्तामालाक्षसज्जाप्रैः किरीटं क्ष्मातमुखाम्बुजौ ॥ ११ ॥

1

ग्रन्थोन्यालिङ्गनपरौ प्रादुपद्यजधारिणौ ।

1

वगलद्रत्नवर्षाभ्यां प्रहाभ्यां मूर्धि लाञ्छितौ ॥ १२ ॥

1

तुन्दिलं कामुकानिधिं वसुधारां घटस्तनीम् ।

1

वामतः पद्मजार्घं प्रियया सहिते यजेत् ॥ १३ ॥

1

सिन्दूराभौ भुजागस्थौ रक्तपद्मोत्पलान्वितौ ।

1

निःसरद्रत्नवर्षाभ्यां प्राभ्यां मूर्धि राजितौ ॥ १४ ॥

1

तुन्दिलं पद्मजार्घं तन्वीं वसुमतीमपि ।

1

दलाग्रेशु यजेतेता वलाकाद्या: समन्ततः ॥ १६ ॥

1

वलाका विमला चैव कमला वनमालिका ।

1

पद्मजादयधारिक्यो मुक्ताहारसमप्रभा: ॥ १७ ॥

1

लोकेशान् पूजयेदन्ते वज्राद्यास्त्राणि तद्बरौः ।

1

इत्थं यो भजते देवीं विधिना साधकोत्तमः ॥ १८ ॥

1

धनधान्यसमृद्धोऽसौ स्यात् श्रियामात्रोल्यनिन्दिताम् ।

वचःप्रमाणे सलिले स्थित्वा मन्त्रमिमं जपेत् ॥ १९ ॥ त्रिलकं सज्नपेन्मन्त्रो देवं ध्यात्वाक्षरमडले । स लवेत्स्पकाच्छिन रमाया वर्षातं शिवराम ॥ २० ॥

বচঃপ্রমাণে সলিলে স্থিত্বা মন্ত্রমিমং জপেত্ ॥ ১৯ ॥ ত্রিলকং সজ্জপেন্মন্ত্রো দেবং ধ্যাত্বাক্ষরমণ্ডলে । স লবেত্স্পকাচ্ছিন্ন রমাযা বর্ষাতং শিবরাম ॥ ২০ ॥

विष्णोर्मह्यविमले मूलमाश्राय मन्त्रावित् । त्रिलकं प्रजपेन्मन्त्रो वाच्छितं फलमाप्नुयात् ॥ २१ ॥ अग्रोकवृक्षो जपुयात्त्रिकुलैराञ्ज्यलोहितैः । वश्यत्याचिरादेव तैलोऽक्षस्माप मन्त्रवित् ॥ २२ ॥

বিষ্ণোর্মহ্যম্বিমলে মূলমাশ্রায মন্ত্রাবিত্ । ত্রিলকং প্রজপেন্মন্ত্রো বাচ্ছিতং ফলমাপ্নুযাত্ ॥ ২১ ॥ অগ্রোকবৃক্ষো জপুযাত্ত্রিকুলৈরাঞ্জ্যলোহিতৈঃ । বশ্যত্যাচিরাদেব তৈলোঽক্ষস্মাপ মন্ত্রবিত্ ॥ ২২ ॥

जपुयात्त्रिकुलैः शुद्धैरकोग्नौ नियुतं वश्री । राज्याश्रयमवाप्ति हरितुल्यां महौषसम् ॥ २३ ॥ जपुयात्खड्गहस्ते वृक्षो तदुलैर्मंधरोच्चते । राजावश्यो भवेत् विप्रं महालक्ष्मीष वर्धते ॥ २४ ॥

জপুযাত্ত্রিকুলৈঃ শুদ্ধৈরকোগ্নৌ নিযুতং বশ্রী । রাজ্যাশ্রযমবাপ্তি হরিতুল্যাং মহৌষসম্ ॥ ২৩ ॥ জপুযাত্খড্গহস্তে বৃক্ষো তদুলৈর্মধরোচ্চতে । রাজাবশ্যো ভবেত্ বিপ্রং মহালক্ষ্মীষ বর্ধতে ॥ ২৪ ॥

विल्वच्छायामधिवसन् विल्वामृतहराविष्यभुक् । सवत्सरदयं हुल्वा तत्फलैरघवास्मुजैः ॥ २५ ॥ साधकेंद्रो महालक्ष्मीं चतुष्पाद पश्यति भुवम् । हविषा ह्यर्तसिक्तेन पायसेन ससर्पिषा ॥ २६ ॥

বিল্বচ্ছাযামধিবসন্ বিল্বামৃতহরাবিষ্যভুক্ । সবৎসরদযং হুল্বা তত্ফলৈরঘবাস্মুজৈঃ ॥ ২৫ ॥ সাধকেন্দ্রো মহালক্ষ্মীং চতুষ্পাদ পশ্যতি ভুবম্ । হবিষা হ্যর্তসিক্তেন পায্সেন সসর্পিষা ॥ ২৬ ॥

हुल्वा श्रियंवपन्नोति निष्फलं मन्त्रवित्तमः । मधुराक्तिबिसान्भोज जपुयात्सिद्धिमादरात् ॥ २७ ॥ न मुच्यति रमा तस्य वश्रमाभूतसंश्रवम् । वाग्भवं वर्णिता विष्णोर्मायासकरकेतनः ॥ २८ ॥ चतुर्वीजात्मको मन्त्रःशतरुर्गफलावहः । आह्वानि कुर्थाद् दूर्घौषि रमावोजे न मन्त्रवित् ॥ २९ ॥

হুল্বা শ্রিযংবপন্নোতি নিষ্ফলং মন্ত্রবিত্তমঃ । মধুরাক্তিবিসান্ভোজ জপুযাত্সিদ্ধিমাদরাত্ ॥ ২৭ ॥ ন মুচ্যতি রমা তস্য বশ্রমাভূতসংশ্রবম্ । বাগ্ভবং বর্ণিতা বিষ্ণোর্মাযাসকরকেতনঃ ॥ ২৮ ॥ চতুর্বীজাত্মকো মন্ত্রঃশতরুর্গফলাবহঃ । আহ্বানি কুর্থাদ্ দূর্ঘৌষি রমাবোজে ন মন্ত্রবিত্ ॥ ২৯ ॥

माधुर्यप्रातमप्रभं हिमनिभैस्तुङ्गैस्तुविभ्रजै- र्हस्तग्राहितरनकुंभरसिकैलैरासच्यमानां सदा । हस्ताजे वरदानमम्बु जयुगाभौतौर्दधानां हरेः । कान्तां कार्तिकपारिजातलतिकां वन्दे सरोज्ञासनाम् ॥ ३० ॥

মাধুর্যপ্রাতমপ্রভং হিমনিভৈস্তুঙ্গৈস্তুবিভ্রজৈ- র্হস্তগ্রাহিতরনকুভ্রসিকৈলৈরাসচ্যমানাং সদা । হস্তাজে বরদানমম্বু জযুগাভৌতৌর্দধানাং হরেঃ । কান্তাং কার্তিকপারিজাতলতিকাং বন্দে সরোজ্ঞাসনাম্ ॥ ৩০ ॥

षष्टम; पटल: १

जुहुयादरूपैः पुष्टैस्तत् सहस्रं जितेन्द्रियः ॥ ३१ ॥

জুহুযাদরূপৈঃ পুষ্টৈস্তত্ সহস্রং জিতেন্দ্রিয্ঃ ॥ ৩১ ॥

षष्टम; पटल: १

रमया: कल्पिते पीठे तदिधानेन पूजयेत् ।

রমযা: কল্পিতে পীঠে তদিধানেন পূজযেত্ ।

षष्टम; पटल: १

कुर्य्यात् प्रयोगान्स्तवस्थाननुनाननेन साधकः ॥ ३२ ॥

কুর্য্যাত্ প্রযোগান্স্তবস্থাননুনাননেন সাধকঃ ॥ ৩২ ॥

षष्टम; पटल: १

॥वर्धिष्णुभिः सिच्यते नित्यं मूर्त्तिं मण्डलमध्ये तैः ।

॥বর্ধিষ্ণুভিঃ সিচ্যতে নিত্যং মূর্ত্তিং মण्डলমধ্যে তৈঃ ।

षष्टम; पटल: १

दौर्गौया द्विवर्गान्तो ब्रह्मा भानुवद्गुस्वरः ॥ ३३ ॥

দৌর্গৌযা দ্বিবর্গান্তো ব্রহ্মা ভানুবদ্গুস্বরঃ ॥ ৩৩ ॥

षष्टम; पटल: १

वान्तोऽत्रिये प्रिया कूर्मेनुः प्रेतो दम्याचरः ।

বান্তোঽত্রিযে প্রিযা কূর্মেনুঃ প্রেতো দম্যাচরঃ ।

षष्टम; पटल: १

ऋषिद्वेचो विराट्चन्द्रौ देवताश्चौः समौरिता ॥ ३८ ॥

ঋষিদ্বেচো বিরাট্চন্দ্রৌ দেবতাশ্চৌঃ সমৌরিতা ॥ ৩৮ ॥

षष्टम; पटल: १

देव्यै हृदयमाख्यातं पञ्जन्या: शिर ईरितम् ।

দেব্যৈ হৃদযমাখ্যাতং পञ্জন্যা: শির ঈরিতম্ ।

षष्टम; पटल: १

॥विष्णुपन्नै शिखा प्रोक्ता वरदायै तनुच्छदं ॥ ३५ ॥

॥বিষ্ণুপন্নৈ শিখা প্রোক্তা বরদাযৈ তনুচ্ছদং ॥ ৩৫ ॥

षष्टम; पटल: १

अस्त्रं कमलरूपायै नमोऽन्ता: प्रथयाविदिका: ।

অস্ত্রং কমলরূপাযৈ নমোঽন্তা: প্রথযাবিদিকা: ।

षष्टम; पटल: १

अङ्गमन्त्राः समुद्धिष्टा ध्यायेद्देवौमनन्यधीः ॥ ३६ ॥

অঙ্গমন্ত্রাঃ সমুদ্ধিষ্টা ধ্যাযেদ্দেবৌমনন্যধীঃ ॥ ৩৬ ॥

षष्टम; पटल: १

आसौना सरसौरहे स्मितमुखौ हस्ताभ्यां जै विभ्रतौ

আসৌনা সরসৌরহে স্মিতমুখৌ হস্তাভ্যাং জৈ বিভ্রতৌ

षष्टम; पटल: १

दानं पञ्जयुगभङ्गये च वपुषा सौदामिनीसन्निभा ।

দানং পञ্জযুগভঙ্গযে চ বপুষা সৌদামিনীসন্নিভা ।

षष्टम; पटल: १

मुक्तादामाविराजमानप्रथुलोष्ठुऋष्टनोझ्रासने

মুক্তাদামাবিরাজমানপ্রথুলোষ্ঠুঋষ্টনোঝ্রাসনে

षष्टम; पटल: १

पायाद्ध: कमला कलार्च्चावभवैरानन्दयन्नौ हरिम् ॥३७॥

পাযাদ্ধ: কমলা কলার্চ্চাবভবৈরানন্দযন্নৌ হরিম্ ॥৩৭॥

षष्टम; पटल: १

दशश्लोचं जपेत्तेन मन्त्राविहर्ज्जर्तेन्द्रियः ।

দশশ্লোচং জপেত্তেন মন্ত্রাবিহর্জ্জর্তেন্দ্রিয্ঃ ।

षष्टम; पटल: १

दशांशं जुहुयाद्बलिं मधुराक्तिः सरोरुहैः ॥ ३८ ॥

দশাংশং জুহুযাদ্বলিং মধুরাক্তিঃ সরোরুহৈঃ ॥ ৩৮ ॥

षष्टम; पटल: १

स्वोपीठे पूजयेद्देवीमड़ानी प्रथमं यजेत् ।

স্বোপীঠে পূজযেদ্দেবীমড়ানী প্রথমং যজেত্ ।

षष्टम; पटल: १

वलाकाद्या: ततः पूज्या लोकेशाख्यात्रयी स्वपि ॥३ह॥

বলাকাদ্যা: ততঃ পূজ্যা লোকেশাখ্যাত্রযী স্বপি ॥৩হ॥

षष्टम; पटल: १

इति संपूजयेद्देविं सम्पदामालयो भवेत् ।

ইতি সংপূজযেদ্দেবিং সম্পদামালযো ভবেত্ ।

षष्टम; पटल: १

समुद्रगायां सर्पिति करटमाचने जले स्थितः ॥ ४० ॥

সমুদ্রগাযাং সর্পিতি করটমাচনে জলে স্থিতঃ ॥ ৪০ ॥

षष्टम; पटल: १

चिलच्चं प्रजपेन्मन्त्रं साधकाहैस्वर्य्यशो भवेत् ।

চিলচ্চং প্রজপেন্মন্ত্রং সাধকাহৈস্বর্যযশো ভবেত্ ।

षष्टम; पटल: १

॥आराध्योत्तरनच्चले देवों शकचन्द्रनादिभिः ॥ ४१ ॥

॥আরাধ্যোত্তরনচ্চলে দেবোং শকচন্দ্রনাদিভিঃ ॥ ৪১ ॥

षष्टम; पटल: १

नन्या:वार्त्तंभवैः पुण्पैः सहस्रं जुहुयात् ततः ।

নন্যা:বার্ত্তংভবৈঃ পুণ্পৈঃ সহস্রং জুহুযাত্ ততঃ ।

षष्टम; पटल: १

पौष्णंमास्यां फलैर्वैलेर्ज्जुहुयान्मधुराफलैः ॥ ४२ ॥

পৌষ্ণংমাস্যাং ফলৈর্বৈলৈর্জ্জুহুযান্মধুরাফলৈঃ ॥ ৪২ ॥

षष्टम; पटल: १

पञ्चम्यां विषदाभोजैः शुक्रवारे सुरगान्सभिः ।

পञ্চম্যাং বিষদাভোজৈঃ শুক্রবারে সুরগান্সভিঃ ।

अन्यैव विष्णोः पुष्पैः प्रतिमासं विष्णालधीः ।। ८३ ।।

অনৈ্যেব বিষ্ণোঃ পুষ্পৈঃ প্রতিমাসং বিষ্ণালধীঃ ।। ৮৩ ।।

स भवेदब्धिमात्रेष सर्वदा सम्पदां निधिः । वाग्भवा शक्तिरनिता रमा मकरकेतनः ।। ८४ ।।

স ভবে দব্ধিমাত্রেষ সর্বদা সম্পদাং নিধিঃ । বাগভবা শক্তিরনিতা রমা মকরকেতনঃ ।। ৮৪ ।।

तत्क्षोभात् जगत्पाश्र्वो वाचि वोजसमुज्ज्वलः । अर्धांशालच्योभ्रुगुल्फैहस्तमुद्रोडयं द्वादशाचरः ।। ८५ ।।

তত্ক্ষোভাত্ জগত্পাশ্র্বো বাচি বোজসমুজ্জ্বলঃ । অর্ধাংশালচ্যোভ্রুগুল্ফৈহস্তমুদ্রোঽযং দ্বাদশাচরঃ ।। ৮৫ ।।

महालचमा समुस्थितस्तारायः सर्वसिद्धिः । ऋष्षाणब्रह्मा सुहृष्टश्चन्द्रो गायच्चमौतितम ।। ८६ ।।

মহালচমা সমুহ্মিতস্তারাযঃ সর্বসিদ্ধিঃ । ঋষ্ষাণব্রহ্মা সুহৃষ্টশ্চন্দ্রো গাযচ্চমৌতিতম ।। ৮৬ ।।

देवता जगतमारादर्मंहालचोः समौतिता । हस्तौ संग्रोध्य मन्त्रेष तारादिहृदयान्तकम ।। ८७ ।।

দেবতা জগতমারাদর্মংহালচোঃ সমৌতিতা । হস্তৌ সংগ্রোধ্য মন্ত্রেষ তারাদিহৃদযান্তকম ।। ৮৭ ।।

वोजानां पञ्चकं नस्ये तडुलोष यथाक्रमं । मन्त्रं शेषं नयेच्छन्त्रो तलयोरुभयोरपि ।। ८८ ।।

বোজানাং পঞ্চকং নস্যো তডুলোষ যথাক্রমং । মন্ত্রং শেষং নযেচ্ছন্ত্রো তলযোরুভযোরপি ।। ৮৮ ।।

मूर्ध्नादिचरखं यावन्मन्त्रेष व्यापकं न्यसेत् । मूर्ध्नादिच्चिवचोग्र्यादग्रौ पञ्चवोजानि विन्यसेत ।। ८९ ।।

মূর্ধ্নাদিচরখং যাবন্মন্ত্রেষ ব্যাপকং ন্যসেত্ । মূর্ধ্নাদিচ্চিবচোগ্র্যাদগ্রৌ পঞ্চবোজানি বিন্যসেত ।। ৮৯ ।।

मेषान् नयसेच्छक्तीनां हृदये सधातुषु । श्रद्धानि पञ्चभिर्वीजै रक्षं शिष्टाच्चरैर्भवेत् ।। ९० ।।

মেষান্ নযসেচ্ছক্তীনাং হৃদযে সধাতুষু । শ্রদ্ধানি পঞ্চভির্বীজৈ রক্ষং শিষ্টাচ্চরৈর্ভবেত্ ।। ৯০ ।।

ज्ञाने श्वयादिभिर्युक्तैः सतुर्यांतैः सजातिभिः । ज्ञाने श्वयंशक्तौ च बलवौः सते जसो ।। ९१ ।।

জ্ঞানে শ্বযাদিভির্যুক্তৈঃ সতুর্য্যাতৈঃ সজাতিভিঃ । জ্ঞানে শ্বযংশক্তৌ চ বলবৌঃ সতে জসো ।। ৯১ ।।

ज्ञाने श्वयादियः प्रोक्ता घटक्रमाद्देवता । एवं नस्ये रोरोडसौ स्वरेंदुच्यानमडुतम ।। ९२ ।।

জ্ঞানে শ্বযদিযাঃ প্রোক্তা ঘটক্রমাদ্দেবতা । এবঞ্চ নস্যো রোরোডসৌ স্বরেংদুচ্যানমডুতম ।। ৯২ ।।

चम्पकाशोकपुनागपाटलै रुपश्रोभितम । लवड्मालतोर्वल्बदेवदारुनमेरूशाभः ।। ९३ ।।

চম্পকাশোকপুনাগপাটলৈ রূপশ্রোবিতম । লবড্মালতোর্ল্বদেবদারুনমেরুশাভঃ ।। ৯৩ ।।

मन्दारपारिजातादैः कल्पवृचैः सुपूजितैः । चन्दने: कर्पूरैश्च मातुलुङ्गैश्च मज्जुलैः ।। ९४ ।।

মন্দারপারিজাতাদৈঃ কল্পবৃচৈঃ সুপূজিতৈঃ । চন্দনেঃ কর্পূরৈশ্চ মাতুলুঙৈশ্চ মজ্জুলৈঃ ।। ৯৪ ।।

दारिमोलकुचाझोभैः पूगैः करुवकैरपि । कदलो कुन्दमन्दारनारिकेलैरलंकृतम ।। ९५ ।।

দারিমোলকুচাঝোভৈঃ পূগৈঃ করুবকৈরপি । কদলো কুন্দমন্দারনারিকেলৈরলংকৃতম ।। ৯৫ ।।

अन्यैः सुरग्निस्पुष्पाढैः हच्चपङ्कैश मक्षितम ।

অনৈঃ সুরগ্নিস্পুষ্পাডৈঃ হচ্চপঙ্কৈশ মক্ষিতম ।

प्रथमः पटलः

माधवोमाल्लिकाजातैकेतकौस्ततपचकैः ॥ ५६ ॥ पावनैस्तुलसौन्यावर्तैर्दैमनकैरपि । सर्वैः कुसुमोपेतैः सविष्टिरुपशोभितम् ॥ ५७ ॥ मन्दमालिङ्गितसौम्येन कुसुमावेष्टित दृढं खगम् । तस्य मध्ये सदा फुल्लैः कुमुदोत्पलपत्रजैः ॥ ५८ ॥ सौगन्धिकैैश्व कह्वारैैर्वैः कुवलयैर्राप । हंससारसकारण्डभ्रमरैैश्वरनामभिः ॥ ५९ ॥ अन्यैः कमलकल्हारविहङैैरुपशोभिते । महासरासि तन्मध्ये पुलिनेरडातमनोहरे ॥ ६० ॥ परितः पारिजाताब्जैः मखडपं मणिकुञ्जितम् । उददादित्यसङ्काशं भास्वरं श्राश्रिौौतलम् ॥ ६१ ॥ चतुर्दारसमायुक्तं हेमप्राकारघोभितम् । रक्तोपलैः परिसङ्घैविचित्रपाटाष्टकसयुतम् ॥ ६२ ॥ नवरत्नसमाकीर्णं मतुड़ङ्गपुरतोरणम् । हेमदण्डग्रिखालस्फिवजावालिपरिष्कृतम् ॥ ६३ ॥ नवरत्नसमावडस्तम्भराजिविचित्रितम् । महामणौःपसंयुक्तद्वारद्वारविभूषितम् ॥ ६४ ॥ तस्मच्छाटकसङ्कीर्णं सवातायनमनोहरम् । नानावर्यैः शुकोनडसुवर्णप्रतकोटिभिः ॥ ६५ ॥ विचित्रैः स्वस्तववर्षैश्च वितानैः रुपशोभितम् । सर्वरत्नसमायुक्तं हेमकुडसमुज्ज्वलम् ॥ ६६ ॥ केतकोमालतोजातौ चम्पकोत्पलकेशरैः । माल्लिकातुलसोजातैरन्यावर्तकचम्पकैः ॥ ६७ ॥ एतैरन्यैश्च कुसुमैरडकृतमहोतलम् । ब्रह्मकाश्मीरकस्तूरौषगनाभितमालकैः ॥ ६८ ॥ चन्दनागुरुकर्पूरैरामोदितदिगन्तरम् ।

52

एवं सच्चिन्त्य मनसा मकारपं सुमनोहरम्‌ ॥ ६६ ॥ तन्मध्ये भावयेच्चौौ पारिजातं मनोहरम् । तस्याधस्तात्‌ सरेच्चौौ रत्नासिंहासनं महत्‌ ॥ ६७ ॥ तस्मिन्‌ सच्चिन्त्येन्द देवीं महालक्ष्मीं मनोहराम्‌ । बालाकैध्य तिमन्दुकाष्ठविलसत्कोटौररत्नच्छलां रक्ताकल्पविभूषितां कुचनतां स्मालेः करे मञ्जरौौम्‌ ॥ ६८ ॥ पद्मौ कौस्तुभरत्नमध्यविरतं संबिभ्रतीं सर्वतः फुल्लाभोजविलोचनत्रयुतां ध्यायेत्‌ परां देवताम्‌ ॥ ६९ ॥ सच्चिन्मज्जौरसंग्रोभिपादाभोजविराजिताम्‌ । नवरत्नाश्रगकाञ्चीदामविमूषिताम्‌ ॥ ७० ॥ मुक्तामाशिक्यवैडूर्यसन्नद्धोदरवसनाम्‌ । वब्राजमानां मध्याेन वलितवितयभ्रोभिना ॥ ७१ ॥ जाझवौौसलिलावर्तंशोभिनाभिविभूषिताम्‌ । पट्टोरपद्मकपूररत्कुञ्जुमालच्छतस्तनोभ्‌ ॥ ७२ ॥ वारिवाहावलीनमुक्तमुक्ताहारगरौौयसोभ्‌ । विभ्रतौमुक्तराशिं दुकूलं परिकल्पितम्‌ ॥ ७३ ॥ कृ्त्‌ सकाञ्चनसन्नद्धवैडूर्योज्ज्वलभूषगाम्‌ । पद्मरागस्फुरत्स्रग्यकडकश्रेण्यन्वकाराम्वुजाम्‌ ॥ ७४ ॥ माणिक्यशकलावद्धसुध्रिकाभरलज्ज्विताम्‌ । तत्सहाटकसकृ्त्‌ समधीयै वैड्योभिताम्‌ ॥ ७५ ॥ विविधनविधाकल्पां कम्बु, सङ्घाशकमेश्वराम्‌ । उद्यत्किरणकारानयनत्रयसुन्दरोभ्‌ ॥ ७६ ॥ भ्रूलताजितकन्दर्पकरकार्मुकविभ्रमाम्‌ । विकसत्कलपुष्पश्रीविजयोच्चतनासिकाम्‌ ॥ ७७ ॥ सलाटकान्ताविराजताद्दे सुधाकराम्‌ । सान्द्रसौरभसम्पन्नकस्तूरीतिलकाञ्जिताम्‌ ॥ ७८ ॥

अष्टमः पटलः

मत्तालिमालाविलसदलकाक्षि मुखाम्बुजाम् । पारिजातप्रसूनश्रौवारहिधाम्नाSSजवन्तनाम् ॥ ५१ ॥

মত্তালিমালাবিলসদলকাক্ষি মুখাম্বুজাম্ । পারিজাতপ্রসূনশ্রৌবারহিধাম্নাSSজবন্তনাম্ ॥ ৫১ ॥

अष्टमः पटलः

स्नध्यं रत्नाढ्याटतमसु कुटाजितमस्तकाम् । सर्वालङ्कारसंयुक्तं भवन्तं विश्वमातरम् ॥ ५२ ॥

স্নধ্যং রত্নাঢ্যাটতমসু কুটাজিতমস্তকাম্ । সর্বালঙ্কারসংযুক্তং ভবন্তং বিশ্বমাতরম্ ॥ ৫২ ॥

अष्टमः पटलः

संजसां जन्मभूमिं तां महालक्ष्मीं मनोज्ञदाम् । एवं सस्निन्तयनं देवीं हरावस्थाग्रौ जितेन्द्रियम् ॥ ५३ ॥

সঞ্জসাং জন্মভূমিং তাং মহালক্ষ্মীং মনোজ্ঞদাম্ । এবম্ সস্নিন্তয়নং দেবীং হরাবস্থাগ্রৌ জিতেন্দ্রিয়ম্ ॥ ৫৩ ॥

अष्टमः पटलः

भानुलतां जपेन्नित्यं देहांरागं जुहुद्राद् छुतेः । जुहुयात् श्रौफलैः पद्मैः प्रत्येकमयुतं ततः ॥ ५४ ॥

ভানুলতাং জপেন্নিত্যং দেহাংরাগং জুহুদ্রাদ্ ছুতেঃ । জুহুয়াত্ শ্রৌফলৈঃ পদ্মৈঃ প্রত্যেকমযুতং ততঃ ॥ ৫৪ ॥

अष्टमः पटलः

तर्पयेत् सर्पिलैः श्रुभैः सुगन्धै रयुतहयम् । श्रौवौजस्योदितं पौठे महालक्ष्मीं प्रपूजयेत् ॥ ५५ ॥

তর্পযেত্ সর্পিলৈঃ শ্রুভৈঃ সুগন্ধৈ রযুতহযম্ । শ্রৌবৌজস্যোদিতং পৌঠে মহালক্ষ্মীং প্রপূজযেত্ ॥ ৫৫ ॥

अष्टमः पटलः

श्रौवौजिनासनं दत्वा मूर्त्तिं मूलेन कल्पयेत् । पूजयेत् दधिक्षे पाखण्डे देव्या: श्रद्धरनन्दनम् ॥ ५६ ॥

শ্রৌবৌজিনাসনং দত্বা মূর্ত্তিং মূলেন কল্পযেত্ । পূজযেত্ দধিক্ষে পাখণ্ডে দেব্যা: শ্রদ্ধরনন্দনম্ ॥ ৫৬ ॥

अष्टमः पटलः

अन्यतः पुष्पधन्वानं पुष्पाञ्जालकरं यजेत् । श्राद्धानि पूर्वमुक्रेषु क्षानेषु विधिवद् यजेत् ॥ ५७ ॥

অন্যতঃ পুষ্পধন্বানং পুষ্পাঞ্জালকরং যজেত্ । শ্রাদ্ধানি পূর্বমুক্রেষু ক্ষানেষু বিধিবদ্ যজেত্ ॥ ৫৭ ॥

अष्टमः पटलः

उमाद्या: पत्रमध्येस्थाः प्रक्कौरष्टौ यजेत् तु क्रमात् । अथोमाSSद्यौ सरस्वत्यौ दुर्गा घराविसंयुता ॥ ५८ ॥

উমাদ্যা: পত্রমধ্যেস্থাঃ প্রক্কৌরষ্টৌ যজেত্ তু ক্রমাত্ । অথোमाSSদ্যৌ সরস্বত্যৌ দুর্গা ঘরাবিসংযুতা ॥ ৫৮ ॥

अष्टमः पटलः

गायत्र्यादिव्यशा वेदि प्रतिष्ठा रहस्यगा । जप्हृद्यैसुते पूज्ये पादप्रक्षालनोचयते ॥ ५९ ॥

গায়ত্র্যাদিব্যশা বেদি প্রতিষ্ঠা রহস্যগা । জপ্হৃদ্যৈসুতে পূজ্যে পাদপ্রক্ষালনোচযতে ॥ ৫৯ ॥

अष्टमः पटलः

श्रद्धुपर्णानिधौ पूज्यौ पाखण्डेयौष्ठतचामरौ । धृतातपत्रं वसुधां पूजयेत् पञ्चिमे ततः ॥ ६० ॥

শ্রদ্ধুপর্ণানিধৌ পূজ্যৌ পাখণ্ডেযৌষ্ঠতচামরৌ । ধৃতাতপত্রং বসুধাং পূজযেত্ পञ्चिमे ততঃ ॥ ৬০ ॥

अष्टमः पटलः

संपूज्य राघिं परितो यजेत् दधं नवग्रहान् । श्रर्चयेद् दिग्गजान् दिव्यं चतुर्दन्तविभूषितान् ॥ ६१ ॥

সংপূজ্য রাঘিং পরিতো যজেত্ দধং নবগ্রহান্ । শ্রর্চযেদ্ দিগ্গজান্ দিব্যং চতুর্দন্তবিভূষিতান্ ॥ ৬১ ॥

अष्टमः पटलः

ऐरावत: पुष्डरोको वामन: कुमारदोज्ज्वल: । पुष्पदन्त: सर्वभौम: सुप्रतीकष्य दिग्गजा: ॥ ६२ ॥

ঐরাবত: পুষ্ডরোকো বামন: কুমারদোজ্জ্বল: । পুষ্পদন্ত: সর্বভৌম: সুপ্রতীকষ্য দিগ্গজা: ॥ ६२ ॥

अष्टमः पटलः

प्रभ्यचयेदश्रेन्द्रादिसतदक्षाख्यपि तद्वहि: । श्रागमोक्ते न विधिना सुगन्धै: सु मनोहरै: ॥ ६३ ॥

প্রভ্যচযেদশ্রেন্দ্রাদিসতদক্ষাখ্যপি তদ্বহি: । শ্রাগমোক্তে ন বিধিনা সুগন্ধৈ: সু মনোহরৈ: ॥ ৬৩ ॥

पूजयेद् गन्धपुष्पाद्यैर्देवो मन्वहमादरात् । दूरवीभिराज्यसिक्ताभिजुं हृयादायुषे नरः ॥ ९४ ॥

গন্ধপুষ্পাদিদ্বারা অহঙ্কারসহকারে দেবতাকে পূজা করিবে এবং দূরে হোম করিবে, তাহাতে আয়ুর বৃদ্ধি হয় ॥ ৯৪ ॥

दशरात्रं समिद्धोऽग्नावष्टोत्तरसहस्रकम् । गुडूचोराज्यसंसिक्तं जुहुयात् सप्तवासरम् ॥ ९५ ॥

সপ্তাহকাল প্রত্যহ অষ্টোত্তর সহস্র সংখ্যায় গুড়ূচীর রস ও ঘৃতসিক্ত আহুতি প্রদান করিবে, অগ্নি প্রজ্জ্বলিত রাখিয়া দশ দিবস এইরূপ করিবে ॥ ९५ ॥

वृष्टोत्तरसहस्रं वा स जपेवीच्करदां प्रथम् । हुला तिलान् छताभक्तान् दीर्घमायुरवाप्नु यात् ॥ ९६ ॥

অথবা সহস্র আটবার জপ করিবে অথবা তিল হোম করিবে, তাহাতে আয়ুর বৃদ্ধি হয় ॥ ९६ ॥

आरभ्याक्षौदनं मन्त्रौ दशरात्रं दिने दिने । राज्यात्ताकैरसाम्बोमादारोग्यं लभते भुवम् ॥ ९७ ॥

অম্বুবাচীর মধ্যে দশ দিবস অক্ষৌদন ভোজন করিবে, তাহাতে পৃথিবীর রাজ্য ও আরোগ্য লাভ হয় ॥ ९७ ॥

करहमातोदके दृष्ट्वा ध्यात्वा देवीन् दिवाकरेँ । ऋष्यबाहुद्रदेवग्रताष्टोत्तरमिमं जपेत् ॥ ९८ ॥

সূর্যোদয়ে ঋষিপ্রদর্শিত জলে করহমাতা দেবীর ধ্যান করিয়া অষ্টোত্তর শতসংখ্যক এই মন্ত্র জপ করিবে ॥ ९८ ॥

आरोग्य लभते सद्यो वाज्छितान्याप मन्त्रावलिम् । मालिभिजुं हतो नित्यमष्टोत्तरसहस्रकम् ॥ ९९ ॥

তাহাতে আরোগ্য লাভ হয় এবং অভীষ্ট সিদ্ধ হয়, এই মाला মন্ত্রের অষ্টোত্তর সহস্র জপ করিবে ॥ ९९ ॥

आचरादेव महती लक्ष्मौः सञ्जायते भुवम् । प्रसूनेजुं हुतायाम्नौ लक्ष्मौवस्लोसमुइवैः ॥ १०० ॥

পুষ্প দ্বারা অগ্নিতে হোম করিলে এবং লক্ষ্মীকবচ পাঠ করিলে পৃথিবীতে মহালক্ষ্মী জন্মগ্রহণ করেন ॥ १०० ॥

नन्या वत्ससमुखे व्रीहि सिद्धार्थैंश छतस्रु तैः । महतीं श्रियमा प्राप्नोति मान्यतां सर्वजन्तुभिः ॥ १०१ ॥

বৎসের মুখে ভুক্ত অন্নের তুষ দ্বারা হোম করিলে মহালক্ষ্মী লাভ হয় এবং সর্বজীব কর্তৃক পূজিত হইয়া থাকে ॥ १०१ ॥

महैश्चौरिक्यैर्निर्ह्रेकैर्निकेतनविधौ युतः । सगुडै र राज्यसंपकैरपूपैरराज्यलोभितैः ॥ १०२ ॥

চৌর্য্যনিবৃত্তি ও গৃহাদি নির্মাণকল্পে গুড় দ্বারা রাষ্ট্রসিদ্ধি করাইয়া লোভনীয় অপূপ দ্বারা হোম করিবে ॥ १०२ ॥

जुहुयात् पायसाहारो मन्त्रविद्विजितेन्द्रियः । वृष्टोत्तरस्रतं नित्यं मखडलादनदो भवेत् ॥ १०३ ॥

মন্ত্রবিদ্ হইয়া ইন্দ্রিয় সংযম করতঃ পায়সান্ন দ্বারা অষ্টোত্তর শত হোম করিলে মण्डल অন্নদাতা হয় ॥ १०३ ॥

हविषा गुडमिश्रेण जुहुयादाहव्नवान् भवेत् । जवपुष्पार्घ्यै जुहुयादष्टोत्तरसहस्रकम् ॥ १०४ ॥

গুড়মিশ্রিত হবিঃ দ্বারা হোম করিলে আহবানকারী হয় এবং জবপুষ্পার্ঘ্য দ্বারা অষ্টোত্তর সহস্র হোম করিবে ॥ १०४ ॥

महौला प्रजपेद् भस्म नागवकैरसान्वितम् । तिलकं तनुपातन सर्ववश्यकरं भवेत् ॥ १०५ ॥

নাগকेशর ও ভस्म দ্বারা তिलक করিলে শরীর কৃশ হয় এবং সর্বপ্রকার বশীকরণ হয় ॥ १०५ ॥

ब्रह्माद्वद्र्समित्पुष्पैर्ब्रह्मण्यां वश्ययेद् वशगी । जातिपुष्पैश्च राजानं वैश्यानृत्तो त्पलैः सुधीः ॥ १०६ ॥

ব্রह्मविद্যার উপাসনা দ্বারা ব্রাহ্মণীকে, जातिপুষ্প দ্বারা রাজাকে, উৎপल দ্বারা বৈশ্যকে এবং सुधीকে বশ করিবে ॥ १०६ ॥

शूद्राद्वैलोत्पलैर्है त्वच वच्रामनयाति स्वियः ।

१०३

कत्वा नवपदालमानं मरडलं यन्त्रभूषितम् ॥ १०३ ॥

কৃত্বা নবপদালমানং মরুণ্ডলং যন্ত্রভূষিতম্ ॥ ১০৩ ॥

ऋभिषेकं प्रकुर्वीत विधानात सर्वसिद्धये ।

ঋভিষেকং প্রকুর্বীত विधानাত সর্বসিদ্ধযে ।

१०४

कलशान् स्थापयेत तत्र पञ्चषु शुभलक्षणान् ।

কলশান্ স্থাপযেত তত্র পঞ্চষু শুভলক্ষণান্ ।

चन्दनालिमसर्वौषध्नान्तू दुर्वांचतसमन्वितान् ।

চন্দনালিমসর্বৌষধ্নান্তূ দুর্বাচতসমন্বিতান্ ।

१०५

दुकूलवेष्टितानेतान् पूरयेत्‌तौर्घवारिभिः ॥ १०५ ॥

দুকূলবেষ্টিতানেতান্ পূরযেত্‌তৌর্ঘবারিভিঃ ॥ ১০৫ ॥

नवरत्नसमावडं कर्षकाञ्जनकल्पितम् ।

নবরত্নসমাবডং কর্ষকাঞ্জনকল্পিতম্ ।

१२०

मध्यकुम्भे चिन्पेत् पद्मं यन्त्रालिख्यं देशिकोत्तमः ॥ १२० ॥

মধ্যকুম্ভে চিন্পেত্ পদ্মং যন্ত্রালিখ্যং দেশিকোত্তমঃ ॥ ১২০ ॥

चन्दनौघैरपूर रजतिककलशैर मम् ।

চন্দনৌঘৈরপূর রজতিককলশৈর মম্ ।

१११

कृष्णागुरुतमालैर्बजुतं संपूष्य भजत: ॥ १११ ॥

কৃষ্ণাগুরুতমালৈর্বজুতং সংপূষ্য ভজত: ॥ ১১১ ॥

त्रिलोच सर्वकुम्भेषु वन्हान्च्याप विनिन्चिपेत् ।

ত্রিলোচ সর্বকুম্ভেষু বনহান্চ্যাপ বিনিন্চিপেত্ ।

११२

लच्मौ दूर्वा सदा भद्रा महादेवैषु मधुव्रता ॥ ११२ ॥

লচ্মৌ দূর্বা সদা ভদ্রা মহাদেবৈষু মধুব্রতা ॥ ১১২ ॥

ऋगनौ शतुवचो च कान्तापामार्गपचक्रम् ।

ঋগনৌ শতুৰচো চ কান্তাপামার্গপচক्रम् ।

११३

प्रियङ्गुमुद्गौघ्रस्न्रीचीन्व सतिलान् यवान् ॥ ११३ ॥

প্রিযङ্গুমুদ্গৌঘ্রস্ন্রীচীন্ব সতিলান্ যৱান্ ॥ ১১৩ ॥

ग्रालितहुलमाषांश्य प्रचाख्य तेमु निन्चिपेत् ।

গ্রালিতহুলমাষাংশ্য প্রচাখ্য তেমু নিন্চিপেত্ ।

११४

घातोलकुचविक्लानां कदलौनारिकेलयोः ॥ ११४ ॥

ঘাতোলকুচৰিক্লানাং কদলৌনারিকেলযোঃ ॥ ১১৪ ॥

फलान्यपि विनिन्ज्यास्मि सुपात्र्यो तान् विनिम्निसेत् ।

ফলান্যপি বিনিন্জ্যাস্মি সুপাত্র্যো তান্ বিনিম্নিসেত্ ।

११५

पद्मं नैर्ग्यान्यकं जातिमल्लिकावकुलं तथा ॥ ११५ ॥

পদ্মং নৈর্গ্যান্যকং জাতিমল্লিকাবকুলং তথা ॥ ১১৫ ॥

चम्यकाशोकपुनागतुलसोकेतकोड्किदम् ।

চম্যকাশোকপুনাগতুলসোকেতকোঙ্কিদম্ ।

११६

पद्मादनि वटाश्वत्थाम्रचूडुम्बरशाखाननाम् ॥ ११६ ॥

পদ্মাদনি বটাশ্বত্থাম্রচূডুম্বরশাখাননাম্ ॥ ১১৬ ॥

ऋद्धाकूर्चवच नि:चिप्य चषकै: सफलाश्चतै: ।

ঋদ্ধাকূর্চৰচ নিঃচিপ্য চষকৈ: সফলাশ্চতৈ: ।

११७

रिपधाय कुभवत्न्नार्घ्य दौमैगाच्छादचेसत! ॥ ११७ ॥

রিপধায কুভৰত্ন্নার্ঘ্য দৌমৈগাচ্ছাদচেসত! ॥ ১১৭ ॥

ग्रावाद्यै: मध्यकलसे महालच्मीं प्रपूजयेत् ।

গ্রাবাদ্যৈ: মধ্যকলসে মহালচ্মীং প্রপূজযেত্ ।

११५

यजेदुमाच्चा: शिटेषु कलसेष्वष्टसु क्रमात् ॥ ११५ ॥

যজেদুমাচ্চা: শিটেষু কলসেষ্বষ্টসু ক্রমাত্ ॥ ১১৫ ॥

गन्धैर्मनोहरै: पुष्फैर्ध्रूपदौपसमन्वितै: ।

গন্ধৈর্মনোহরৈ: পুষ্ফৈর্ধ্রূপদৌপসমন্বিতৈ: ।

१२२

ऋनवेद्य भद्रभोज्यानि तत्र सृष्ट्वा प्रजपेन्ननुम् ॥ १२२ ॥

ঋনৰেদ্য ভদ্রভোজ্যানি তত্র সৃষ্ট্বা প্রজপেন্ননুম্ ॥ ১২২ ॥

विसहस्रं प्रज्वाल्यन्ते सार्धमानौौ संयतम् । संख्याभ्यां स्पृष्ट्वाडलेन पौठं तस्मिंस्तं विनिवेशयेत् ॥ १२० ॥ वन्यैराभररैवैस्तैरतद्रुल्य तमादरात् । सुमज्ज्वलाभिनोरोभिः चित्पुष्पैश्चतुरश्चितम् ॥ १२१ ॥

বিসহস্রং প্রজ্বাল্যন্তে সার্ধমানৌৌ সংযতম্ । সংখ্যাভ্যাং স্পৃষ্ট্বাডলেন পৌঠং তস্মিংস্তং বিনিবেশযেত্ ॥ ১২০ ॥ বন্যৈরাভররৈবৈস্তৈরতদ্রুল্য তমাদরাত্ । সুমজ্জ্বলাভিনোরোভিঃ চিত্পুষ্পৈশ্চতুরশ্চিতম্ ॥ ১২১ ॥

नदतं सु पञ्चवायौषु मुर्हर्तं शोभने सुधीः । मध्यस्थं कुंभमुजृंभ्य महालक्ष्मोमनुं स्मरन् ॥ १२२ ॥

নদতং সু পঞ্চবায়ৌষু মুর্হর্তং শোভনে সুধীঃ । মধ্যস্থং কুভমুজৃভ্য মহালক্ষ্মোমনুং স্মরন্ ॥ ১২২ ॥

प्राभिमुख्ख्वेत् ऋमाद्न्यैः कलसैरपि देशिकः । करेष्यामस्य पारः सृष्टा प्रयुज्योताश्रिषं गुरुः ॥ १२३ ॥

প্রাভিমুখখ্বেত্ ঋমাদ্ন্যৈঃ কলসৈরপি দেশিকঃ । করেষ্যামস্য পারঃ সৃষ্টা প্রয়ুজ্যোতাশ্রিষং গুরুঃ ॥ ১২৩ ॥

भद्रमस्तु शिवज्ञास्तु महालक्ष्मीः प्रसोदतु ॥ १२४ ॥ रचयन्तु ल्वां सदाऽदेवाः सम्पदः सन्तु सर्वदा । अधोऽध्यायारभिषक्तः सन् वाससौ परिधाय च ॥ १२४ ॥

ভদ্রমস্তু শিবজ্ঞাস্তু মহালক্ষ্মীঃ প্রসোদতু ॥ ১২৪ ॥ রচয়ন্তু ল্বাং সদাঽদেবাঃ সম্পদঃ সন্তু সর্বদা । অধোঽধ্যায়ারভিষক্তঃ সন্ বাসসৌ পরিধায় চ ॥ ১২৪ ॥

यथार्विधि समाचस्य प्रषमेहर्हवदृ गुहं । वस्तैराभररैधौधैर्नैर्गोमहिष्यादिभिः ॥ १२६ ॥ द्वासौदासैषु विधिवत्तोषयेद्द वताधियाः । ब्राह्मण्यां भोजयित्वा पश्चात् दीनान्सकपयैः सह ॥ १२७ ॥

যথার্বিধি সমাচস্য প্রষমেহর্হবদৃ গুহং । বস্তৈরাভররৈধৌধৈর্নৈর্গোমহিষ্যাদিভিঃ ॥ ১২৬ ॥ দ্বাসৌদাসৈষু বিধিবত্তোষয়েদ্দ বতাধিয়াঃ । ব্রাহ্মণ্যাং ভোজয়িত্বা পশ্চাত্ দীনান্সকপয়ৈঃ সহ ॥ ১২৭ ॥

महान्तमुत्सर्व कुल्ल्यांत भवन वसुंधरा संह । तदा ऋतार्थमालसं मन्यते मनुजोत्तम ॥ १२७ ॥

মহান্তমুৎসর্ব কুল্ল্যांत ভবন বসুধরা সংহ । তদা ঋতার্থমালসং মন্যতে মনুজোত্তম ॥ ১২৭ ॥

अभिषिक्तो नरपतिः परान विजयतेsचिरात । नारैतु पतिमाप्रोति राजपुचं न संशयः ॥ १२८ ॥

অভিষিক্তো নরপতিঃ পরান বিজয়তেsচিরাত । নারৈতু পতিমাপ্রোতি রাজপুচং ন সংশয়ঃ ॥ ১২৮ ॥

अभिषिक्ता सते वन्या सूते पुचं महामतिम् । महारोगेषु जालेषु खादद्रोहेषु देशिकः ॥ १३० ॥

অভিষিক্তা সতে বন্যা সূতে পুচং মহামতিম্ । মহারোগেষু জালেষু খাদদ্রোহেষু দেশিকঃ ॥ ১৩০ ॥

भूतेषु दुरनिमिचादौ विदध्यादभिषेचनम् । सर्वसम्पत्करं पुंसां सर्वसौभाग्यसिद्धिदम् ॥ १३१ ॥

ভূতেষু দুরনিমিচাদৌ বিদধ্যাদভিষেচনম্ । সর্বসম্পত্করং পুংসাং সর্বসৌভাগ্যসিদ্ধিদম্ ॥ ১৩১ ॥

सर्वरोगप्रशमनं सर्वोपद्रविवारणम् । गर्भरक्षाकरं स्त्रीणां दौर्वांयुज्ङमकं परम् ॥ १३२ ॥

সর্বরোগপ্রশমনং সর্বোপদ্রবিবারণম্ । গর্ভরক্ষাকরং স্ত্রীণাং দৌর্বায়ুজ्ङমকং পরম্ ॥ ১৩২ ॥

षष्ठमः पटलः

प्रसूतानामपि स्त्रीणां स्तनतिकागाररचककम् । प्रणष्टपूर्वंगर्भाणां परगर्भाभिरच्यष्यम् ॥ १३३ ॥

প্রসূতানামপি স্ত্রীণাং স্তনতিকাগাররচককম্ । প্রণষ্টপূর্বঙ্গর্ভাণাং পরগর্ভাভিরচ্যষ্যম্ ॥ ১৩৩ ॥

षष्ठमः पटलः

श्रासनस्थानुभोतिनां नाम्नादृष्ट महौषजाम् । श्रीभिषकाममे प्रातरोगमाथाविघ्नारदाम् ॥ १३४ ॥

শ্রাসনস্থানুভোতিনাং নাম্নাদৃষ্ট মহৌষজাম্ । শ্রীভিষকামমে প্রাতরোগমাথাবিঘ্নারদাম্ ॥ ১৩৪ ॥

षष्ठमः पटलः

वेदादिष्वितसाधनारमयुग्मश्रौषज्यतिमार्ज्जान्वितं किञ्चल्क्के षु दिनेशपतत्रविलसन्नान्तचरं तद्वहिः । पद्मं व्यञ्जनकेसरं स्वरलसत्पन्नाष्टयुग्मं धरा- विश्वाभ्यां वषडन्तया त्वरितया यत्नं लिखेद् वैष्णतम् ॥ १३ ॥

বেদাদিষ্বিতসাধনারমযুগ্মশ্রৌষজ্যতিমার্জ্জান্বিতং কিঞ্চল্ক্কে ষু দিনেশপতত্রবিলসন্নান্তচরং তদ্বহিঃ । পদ্মং ব্যঞ্জনকেসরং স্বরলসৎপন্নাষ্টযুগ্মং ধরা- বিশ্বাভ্যাং বষড়ন্তয়া ত্বরিতয়া যত্নং লিখেদ্ বৈষ্ণতম্ ॥ ১৩ ॥

षष्ठमः पटलः

भूपूररहयकोषेषु हस्तौ लेखौ पुनः पुनः । महालक्ष्मीयान्तिमदं सर्वेश्वर्य फलप्रदम् ॥ १३५ ॥

ভূপূররহযকোষেষু হস্তৌ লেখৌ পুনঃ পুনঃ । মহালক্ষ্মীযান্তিমদং সর্বেশ্বর্যফলপ্রদম্ ॥ ১৩৫ ॥

षष्ठमः पटलः

सर्वेभ्यःखप्रशमनं सर्वौपद्रविवारणम् । बहुना किंचिदोक्तेन न परमस्थानं विद्दते ॥ १३६ ॥

সর্বেভ্যঃখপ্রশমনং সর্বৌপদ্রবিবারণম্ । বহুনা কিঞ্চিদোক্তেন ন পরমস্থানং বিদ্দতে ॥ ১৩৬ ॥

षष्ठमः पटलः

श्रीभूपट्टो श्रिया रक्ता कामो भगवती महौ । बद्ध्वादित्यो धरा दीर्घां लच्मादि भगवान्मरुत् ॥ १३७ ॥

শ্রীভূপট্টো শ্রিযা রক্তা কামো ভগবতী মহৌ । বদ্ধ্বাদিত্যো ধরা দীর্ঘাং লচ্মাদি ভগবান্মরুত্ ॥ ১৩৭ ॥

षष्ठमः पटलः

प्रसौद युगलं भूयः श्रीरुद्रा भुवनेङ्खरी । महालच्यो नमोडन्तः स्वातृं प्रशवादिरयं मनुः ॥ १३८ ॥

প্রসৌদ যুগলং ভূয ঃ শ্রীরুদ্রা ভুবনেঙ্খরী । মহালচ্যো নমোডন্তঃ স্বাতৃং প্রশবাদিরযং মনুঃ ॥ ১৩৮ ॥

षष्ठमः पटलः

सर्वाविंशतिचक्रादिः शोकं सर्वसमृद्धिदः । कमले हृदयं प्रोक्तं शिरः ख्यातं कमलालये ॥ १८० ॥

সর্বাবিংশতিচক্রাদিঃ শোকং সর্বসমৃদ্ধিদঃ । কমলে হৃদয়ং প্রোক্তং শিরঃ খ্যাতং কমলালযে ॥ ১৮০ ॥

षष्ठमः पटलः

शिखां प्रसौद नैव कवचं चतुरचरैः । ऋषभमेतैः पदैः कुध्यातः श्रीवौजपुरंटितैः पृथक् ॥१८१॥

শিখাং প্রসৌদ নৈব কবচং চতুরচরৈঃ । ঋষভমেতৈঃ পদৈঃ কুধ্যাত ঃ শ্রীবৌজপুরটিতৈঃ পৃথক্ ॥১৮১॥

षष्ठमः पटलः

सिन्दूराक्रान्तरज्ज्वसातं सौन्दर्यववारां निधिं कोटोराढदहारकुङ्कुमटौचूर्णादिभिमूषणिताम् । हस्ताञ्जेऽङ्गुसुपत्नमन्यगुलालादर्शैरौ वहन्तीं परामावौतां परिचारिकाभिरनिशं ध्यायेत् प्रियां स्वाप्निकः ॥ १४२ ॥

সিন্দূরাক্রান্তরজ্জ্বসাতং সৌন্দর্যববারাং নিধিং কোটোরাঢদহারকুঙ্কুমটৌচূর্ণাদিভিমূষণিতাম্ । হস্তাঞ্জেঽঙ্গুসুপত্নমন্যগুলালাদর্শৈরৌ বহন্তীং পরামাবৌতাং পরিচারিকাভিরনিশং ধ্যাযেত্ প্রিযাং স্বাপ্নিক ঃ ॥ ১৪২ ॥

षष्ठमः पटलः

लचं जपेत् फलैवेष्टै है जुङ्ग्यान्मधुरोचते । दध्यांश्रसंस्कृते वक्रो प्रागुक्तो नैव वर्म ना ॥ १४३ ॥

লচং জপেত্ ফলৈবেষ्टৈ হৈ জুঙ্গ্যান্মধুরোচতে । দধ্যাংশ্রসংস্কৃতে বক্রো প্রাগুক্তো নৈব বর্ম না ॥ ১৪৩ ॥

श्रीवीजोक्ते यजे तं पौठे वच्यमाणक्रमेण ताम् । श्रद्धाततेर्न्द्र: पूज्या मूर्त्तं य: श्रीधरादय: ॥ १४४ ॥ श्रीधराख्य* हषीकेशं वैकुण्ठं विश्वरूपकं । वासुदेवं सङ्कर्षणं प्रद्युम्नं सम्मानिरुष्टिकैम् ॥ १४५ ॥

दलमूलेपु संपूज्य पत्रमध्येपु सयजेत् तु । भारतों पार्वतीं चान्द्रीं श्रचोच्य दमकादिकान् ॥ १४६ ॥ तदग्रे स्वर्चयेद् बाषान् महालक्ष्मी: ऋमादिमून् । अनुरागं च संवादं विजयं वस्त्रं दमम् ॥ १४७ ॥

हषें वलद्य तेजस्व लोकपालाननन्तरम् । तदायुधानि तद्वाहो पूजयेत् साधकोत्तम: ॥ १४८ ॥ अनेन विधिना देवोंं महालक्ष्मीमुपासते । एतेषु निवसेक्षचोरस्मरन्तो निजालयम् ॥ १४८ ॥

उत्पलेैजुं हयास्वं चन्दनाभ्रसि संक्षिताै: । लभेत् राज्यं श्रचुनाग्रं बिना युद्धेन पार्थिव: ॥ १५० ॥ जपन्राजसभां गच्छेत् सभाध्ये तया नर: । दूरां देवैौ महालक्ष्मीर्वैष्णुक्रान्ता मधुन्रता ॥ १५२ ॥

प्रधननां श्रक्रवेल्लों च सदां भद्राज्ञाल: प्रिया । हरिचन्दनकपू रलाचाचन्दनरोचना: ॥ १५२ ॥ मालूरकेशरौ कुष्ठ* सर्वें पिष्ट्रा निग्पारसै: । राष्ट्रोत्तरसहस्रनु जपिला तिलकाक्रियाम् ॥ १५३ ॥

कुर्वतो मन्त्रष: सर्वें वशे तिष्ठन्यह्नान्निशम् । श्रियो मन्त्रं जपेद्नलौ श्रीसूक्तान्त्याप संजपेत् ॥ १५८ ॥ भूयसों श्रियमा कुड्य्न सत्यवादी भवेत् सदा ।

प्रत्यगाशामुखोज्र्यौयात् क्षितपूर्व प्रयं वदेत । भूषयेद गन्पपुष्पादैरालसान् नियत: शुचि: ॥ १५४ ॥ श्योते शुद्धशय्यायां तरक्ष्या सह भाष्येया ॥ १५५ ॥

नवमः पटलः

नग्नो नावतरेंदुभस्ति लाभ्यक्को न भचयेत्। हरिद्रां न मुखे लिम्पे न सुप्यादशुचः काचित् ॥ १५७ ॥ न वध्या विरिखेदू भूमिं न विब्बं द्रोणाम्बुजं । न धारयेत् शूद्रचैव नान्यजातं तैलाद्यं कैंवल्यं ॥ १५८ ॥ मलिनो न भवेज्जातु कृत्सितान्नं न भचयेत् । दोषपन्न्जविल्वानि पद्म्यान जातु न लढ्ढयेत् ॥ १५९ ॥ महादेवौमिन्द्रवल्लों स्मोदेविं विष्णुवसुभाम् । कन्यान जंबूप्रवालच्छ धारयेन मूर्ध्नि सर्वदा ॥ १६० ॥ इत्याचारपरों नित्यं विष्णुभक्तो हृदन्रतः । ऋषयमाप्नोति महतों देवानामपि दुर्लभाम् ॥ १६१ ॥

নগ্নো নাবতরেন্দুভস্তি লাভ্যক্কো ন ভচযেত্। হরিদ্রাং ন মুখে লিম্পে ন সুপ্যাদশুচঃ কাচিত্ ॥ ১৫৭ ॥ ন বধ্যা বিরিখেদূ ভূমিং ন বিব্বং দ্রোণাম্বুজং । ন ধারযেত্ শূদ্রচৈব নান্যজাতং তৈলাদ্যাং কৈবল্যং ॥ ১৫৮ ॥ মলিনো ন ভবে জ্জাতু কৃত্সিতান্নং ন ভচযেত্ । দোষপন্ন্জবিল্বানি পদ্ম্যান জাতু ন লঢঢযেত্ ॥ ১৫৯ ॥ মহাদেবৌমিন্দ্রবল্লোং স্মোদেবিং বিষ্ণুবসুভাম্ । কন্যান জম্বূপ্রবালচ্ছ ধারযেন মূর্ধ্নি সর্বদা ॥ ১৬০ ॥ ইত্যাচারপরো নিত্যং বিষ্ণুভক্তো হৃদন্রতঃ । ঋষযমাপ্নোতি মহতোং দেবানামপি দুর্লভাম্ ॥ ১৬১ ॥

नवमः पटलः

अथ वच्ये जगदालौमधुना भुवनेश्वरोम । ब्रह्मादयोऽपि यां ज्ञात्वा लेभिरे श्रियमूर्जिताम् ॥ २ ॥ नकुलाश्चोऽपि गिन्मार्चिता वामनवाच्चिचन्व्रवान् । वीजं तस्या यथाख्यातं सेविचं सिडिकाङ्गिभिः ॥ ३ ॥ ऋषिः शक्तिरभवेच्छन्नो गायच्चो देवता मनोः । कविथिता स्वरसड्डेन सेविचा भुवनेश्वरो ॥ ३ ॥ षड्दोर्घंयुक्तवौजे न कुयादज्ञानि षट्क्रमात् । संहारसृष्टिमार्गेष माठकान् यस्माद्विग्रहः ॥ ४ ॥ मन्त्रन्यासं ततः कुर्याद देवताभावसिद्धये । हस्तेखां मूर्ध्रिं वदने गगनां छृदयाकुजे ॥ ५ ॥ रक्तां कारालिकां गुच्हे महोच्चनां पदहये । जंबूप्राग्दक्षिषे देव्या: पाङिमेषु मुखैषु च ॥ ६ ॥

অথ বচ্যে জগদালৌমধুনা ভুবনেশ্বরোম । ব্রহ্মাদযোঽপি যাং জ্ঞাত্বা লেমিরে শ্রিযমূর্জিতাম্ ॥ ২ ॥ নকুলাশ্চোঽপি গিন্মার্চিতা বামনবাচ্চিচন্ব্রবান্ । বীজং তস্যা যথাখ্যাতং সেবিচং সিডিকাঙ্গিভিঃ ॥ ৩ ॥ ঋষিঃ শক্তিরভবেচ্ছন্নো গায্যচ্ছো দেবতা মনোঃ । কবিথিতা স্বরসড্ডেন সেবিচা ভুবনেশ্বরো ॥ ৩ ॥ ষড্দোর্ঘংযুক্তবৌজে ন কুযাদজ্ঞানি ষট্ক্রমাত্ । সংহারসৃষ্টিমার্গেষ মাঠকান্ যস্মাদ্বিগ্রহঃ ॥ ৪ ॥ মন্ত্রন্যসং ততঃ কুর্যাদ দেবতাভাবসিদ্ধযে । হস্তেখাং মূর্ধ্রিং বদনে গগনাং ছৃদযাকুজে ॥ ৫ ॥ রক্তাং কারালিকাং গুচ্ছে মহোচ্চনাং পদহযে । জম্বূপ্রাগ্দক্ষিষে দেব্যা: পাঙিমেষু মুখৈষু চ ॥ ৬ ॥

सत्यादिग्रहस्वौजाढच्रा न्यस्ताव्या भूतसंपभा: ।

९

शृङ्गार्तान् विन्यसेत् पश्चाज्जातियुक्तानि च क्रमात् ॥

ब्रज्यां विन्यसेदाले गायत्रा सह मंयुक्तम् ।

११

सविवेक्रां संयुक्तं विष्णुं कपालें दधिच्च्र्र न्यसेत् ॥

वामगोऽयां समायुक्तं वामगरुडे महेऽ्वरम् ।

१२

श्रियं धनपतिं न्यस्येद् वामकर्यांग्रके पुन: ॥

रक्चा स्वरं मुखे न्यस्य पुष्ट्या गप्पतिं न्यसेत् ।

१३

सव्यकर्णोपरि विध्नो कर्यांगरुडान्तरालयो: ॥

न्यस्तव्यौ वदने मूंलं भूयश्चै तां स्तनौ न्यसेत् ।

१४

कप्ठमूले स्तनद्वन्द्वं वामांघ्रे हृदयास्र्जे ॥

सव्यांघ्रे पाश्चद्युगले नाभिदेशे च देशिक: ।

१५

मालांग्रपाश्चवेजद्र्रे पाश्चांग्रसापरके हृदि ॥

ब्रज्यांग्राद्यास्ततो न्यस्या विरिधिना प्रोक्तलचणT: ।

१६

मूलेन व्यापकं देहेऽपि न्यस्य देवों विचिन्तयेत् ॥

उच्चाटनकरयुक्तिमन्द्रैरौटतुङ्क्जुचां विनयनयुक्त्याम् ।

१७

क्षेममूखीं वरदाढच्र् वपाप्याभौतिकरां प्रभजे भुवनेशोम ॥

प्रजद्रन्मेल्ल्र्राविन्मन्थं दान्त्रग्रसचन्द्र्रसाननत: ।

१८

विस्फाद्रयुक्तै जूं चूयाद्रष्टद्र्रैद्रेशांगत: ॥

दद्याद्रध्यां दिनेशाय तनु सद्चिन्त्य पार्वतौम् ।

१९

पज्जमष्टदलं बाढ्यो वत्तं घोड्रेशाभिद्र्रले: ॥

विलिखेत् कर्पिकासध्ये पटकोऽप्रमातिसुन्दरम् ।

१९

ततः संपूजयेत् पौठं नवशक्तिसमन्वितम् ॥

जयाख्या विजया पश्चाद्र्रजिता चापराजिता ।

२०

नित्या विलासिनौ दोष्म्री त्वग्वोरा मढ़ला नव ॥

वौजाढच्रामासनं दत्वा मूत्तिं तेनैव कल्पयेत् ।

२१

तस्यां संपूजचेहे वीमावाह्यावरशै: क्रमात् ॥

नवमः पटलः

मध्यप्रागुदङ्मुखे दिगपाशिमेषु यथाक्रमात् । हस्ते खड्गाद्या: समभ्यर्च्यै: पञ्चभूतसमप्रभा: ॥ २० ॥

মধ্যপ্রাগুদঙ্মুখে দিগপাশিমেষু যথাক্রমাত্ । হস্তে খড্গাদ্যা: সমভ্যর্চ্যৈ: পঞ্চভূতসমপ্রভা: ॥ ২০ ॥

नवमः पटलः

वरपाशाद्युश्शोभितधारिक्छो मितभूषणा: । स्थानेषु पूर्वयुक्तेषु पूजयेद्दशदेवता: ॥ २१ ॥

বরপাশাদ্যুশ्शোভিতধারিক्छো মিতভূষণা: । স্থানেষু পূর্বযুক্তেষু পূজযেদ্দশদেবতা: ॥ ২১ ॥

नवमः पटलः

षट्कोणेपु यजेन्मन्त्री पञ्चान्नैर्युनदेवता: । इन्द्रकोणे लसद्धृडकुञ्चिकाचक्रगुणाभयाम् ॥ २२ ॥

ষট্কোণেপু যজেন্মন্ত্রী পঞ্চান্নৈর্যউনদেবতা: । ইন্দ্রকোণে লসদ্ধৃডকুঞ্চিকাচক্রগুণাভযাম্ ॥ ২২ ॥

नवमः पटलः

गायत्नों पूजयेन्त्रौ ब्रह्माणामपि तादृशम् । रक्त:कोणे प्राज्चक्रग्रदापज्जधारिषोम् ॥ २३ ॥

গাযন্ত্রীং পূজযেন্ত্রৌ ব্রহ্মাণামপি তাদৃশম্ । রক্ত:কোণে প্রাজ্চক্রগ্রদাপজ্জধারিষোম্ ॥ ২৩ ॥

नवमः पटलः

सावित्रीं पौतवसनां यजेदिच्चुश्र तादृशम् । वायुकोणे परञ्ज्योतिरनाभयवरान्विताम् ॥ २४ ॥

সাবিত্রীং পৌতবসনাং যজেদিচ্চুশ্র তাদৃশম্ । বাযুকোণে পরঞ্জ্যোতিরনাভযবরান্বিতাম্ ॥ ২৪ ॥

नवमः पटलः

यजेत् सरस्वतीमच्छां रुद्रं तादृशलच्शणाम् । वाक्कोणे यजेन्द्रनकुब्जं मणिकरण्ठककम् ॥ २५ ॥

যজেত্ সরস্বতীমচ্ছাং রুদ্রং তাদৃশলচ্ছণাম্ । বাক্কোণে যজেন্দ্রনকুব্জং মণিকরণ্ঠককম্ ॥ ২৫ ॥

नवमः पटलः

काराभ्यां विभृतं पीतं तुन्दिलं धननायकम् । आलिङ्ग्य सत्यहस्तेन वामेनाम्बुजधारिषोम् ॥ २६ ॥

কারাভ্যাং বিভৃতং পীতং তুন্দিলং ধননাযকম্ । আলিঙ্গ্য সত্যহস্তেন বামেনাম্বুজধারিষোম্ ॥ ২৬ ॥

नवमः पटलः

धनदाच्चसमारुह्य मिन्नालच्छीं प्रपूजयेत् । वाक्रुये मदनं वाणापाशाद्युश्शरासननाम् ॥ २७ ॥

ধনদাচ্চসমারুহ্য মিন্নালচ্ছীং প্রপূজযেত্ । বাক্রুযে মদনং বাণাপাশাদ্যুশ्शরাসননাম্ ॥ ২৭ ॥

नवमः पटलः

धारयन्तं जवारक्तं पूजयेद्रनभूषगाम् । सद्येन प्रतिमां स्वस्था वामेनोत्पलधारिषोम् ॥ २८ ॥

ধারযন்தং জবারক্তং পূজযেদ্রনভূষগাম্ । সদ্যেন প্রতিমাং স্বস্থা বামেনোত্পলধারিষোম্ ॥ ২৮ ॥

नवमः पटलः

पराशिना रमयादृक्षां रातिं सम्पर्कमर्चयेत् । ऐशान्ये पूजयेत् सम्रन्नव्नराजं प्रियान्वितम् ॥ २९ ॥

পরাশিনা রমযাদৃক্ষাং রাতিং সম্পর্কমর্চযেত্ । ঐশান্যে পূজযেত্ সম্রন্নব্নরাজং প্রিযান্বিতম্ ॥ ২৯ ॥

नवमः पटलः

मूलपाश्रधरं कान्तावराढ्रसृकृ कराढ्रुचिसम् । माघ्योपूर्वै:कपालाठ्यां विग्नराजं दिगम्बरम् ॥ ३० ॥

মূলপাশ্রধরং কান্তাবরাট্রসৃকৃ করাট্রুচিসম্ । মাধ্যোপূর্বৈ:কপালাঠ্যাং বিগ্নরাজং দিগম্বরম্ ॥ ৩০ ॥

नवमः पटलः

मूष्करे विगलद्रस्फुरच्चषकधारिषाम् । सिन्दूरसह्शाकारां मुण्डाममदविभ्रमाम् ॥ ३१ ॥

মূষ্করে বিগলদ্রস্ফুরচ্চষকধারিষাম্ । সিন্দূরসহ्शাকারাং মুণ্ডামমদবিভ্রমাম্ ॥ ৩১ ॥

नवमः पटलः

षट्तरक्तोत्पलामन्यपार्श्वस्था तर्ज्जयस्वश्रम् । स्वाश्चाष्टकान्तामृग्यां पुष्टिमध्ये दिगम्बरीम् ॥ ३२ ॥

ষট্তরক্তোত্পলামন্যপার্শ্বস্থা তর্জ্জযস্বশ্রম্ । স্বাশ্চাষ্টকান্তামৃগ্যাং পুষ্টিমধ্যে দিগম্বরীম্ ॥ ৩২ ॥

२

कर्रिकायां निधौ पूज्यौ घटकोट्यास्वाथ पार्वद्योः । ग्रहृद्रानि केशरेष्वेतः पश्वात् पञ्चेषु पूजयेत् ॥ ३३ ॥

করকিকায়াং নিধৌ পূজ্যৌ ঘটকোট্যাস্বাথ পার্বদ্যোঃ । গ্রহৃদ্রানি কেশরেষ্বেতঃ পশ্বাত্ পঞ্ঝেষু পূজযেত্ ॥ ৩৩ ॥

२

ग्रानङ्कुसुमा पश्चादनङ्कुसुमातुरा । ग्रानङ्मदना तद्वदनङ्मदनातुरा ॥ ३४ ॥

গ্রানঙ্কুসুমা পশ্চাদনঙ্কুসুমাতুরা । গ্রানঙ্মদনা তদ্বদনঙ্মদনাতুরা ॥ ৩৪ ॥

२

भुवनपाला गगनवेगा चैव ततः परम् । ग्राशिरेखा गङ्गारेखा चेत्यष्टशक्त्यः परा: ॥ ३५ ॥

ভুবনপালা গগনবেগা চৈব ততঃ পরম্ । গ্রাশিরেখা গঙ্ঙারেখা চেত্যতষ্টশক্ত্যঃ পরা: ॥ ৩৫ ॥

२

पाशाङ्कुशवराभीतिधारिखोडहृसाविग्रहा: । ततः प्रोङ्ङापलेपु करालो विकरालाख्युम ॥ ३६ ॥

পাশাঙ্কুশবরাভীতিধারিখোড়হৃসাবিগ্রহা: । ততঃ প্রোঙ্ঙাপলেপু করালো বিকরালাখ্য়ুম ॥ ৩৬ ॥

२

सरखती सौदुर्गया लच्मौशुत्यौ कृतिधृक् त्वित: । शृधा मेधा मति: कान्तिरार्यो प्रोङ्गम शक्तय: ॥ ३७ ॥

সরখতী সৌদুর্গযা লচ্মৌশুত্যৌ কৃতিধৃক্ ত্বিত: । শৃধা মেধা মতি: কান্তিরার্যো প্রোঙ্ঙম শক্তয: ॥ ৩৭ ॥

२

खड्गखेटकधारिरिपु: श्यामा: पूज्या: समन्नत: । पद्माद् बन्ध: समरध्यार्हा: शक्तय: परिचारिका: ॥ ३८ ॥

খড়্গখেটকধারিরিপু: শ্যামা: পূজ্যা: সমন্নত: । পদ্মাদ্ বন্ধ: সমরধ্যার্হা: শক্তয: পরিচারিকা: ॥ ৩৮ ॥

२

प्रथममानङ्ङदपा ग्रादनङ्मदना तत: । मदनातुरा भुवनवेग भुवनपालिका ॥ ३९ ॥

প্রথমমানঙ্ঙদপা গ্রাদনঙ্মদনা তত: । মদনাতুরা ভুবনবেগ ভুবনপালিকা ॥ ৩৯ ॥

२

स्यात् सर्वाङ्गशिरानङ्वदनानङ्मेखला । चषकं तालहस्तश्व तालबूलं कलमुज्ज्वलम् ॥ ४० ॥

স্যাত্ সর্বাঙ্গশিরানঙ্বদনানঙ্মেখলা । চষকং তালহস্তশ্ব তালবূলং কলমুজ্জ্বলম্ ॥ ৪০ ॥

२

चामरे चौषकं पुष्पं विभ्राषा करपल्लवै: । सर्वाभरसमन्दौष्तान् लोकपालान् वशीर्यजेत् ॥ ४१ ॥

চামরে চৌষকং পুষ্পং বিভ্রাষা করপল্লবৈ: । সর্বাভরসমন্দৌষ্তান্ লোকপালান্ বশীর্যেজেত্ ॥ ৪১ ॥

२

वज्रादीन्यपि तद्वाहो देवौमित्यं प्रपूजयेत् । पूष्यते सकलैर्देवै: किं पुनर्मनुजोत्तमै: ॥ ४२ ॥

বজ্রাদীন্যপি তদ্বাহো দেবৌমিত্যং প্রপূজযেত্ । পূষ্যেতে সকলৈর্দেবৈ: কিং পুনর্মনুজোত্তমৈ: ॥ ৪২ ॥

२

मल्लो त्रिमधुरोपेतैस्त्वाहुत्यरससिम्हरे: । ज्ञाझ्वाणन् वशयेच्चौत्रं पार्थिवान् पद्माहोमत: ॥ ४३ ॥

মল্লো ত্রিমধুরোপেতৈস্ত্বাহুত্যরসসিম্হরে: । জ্ঞাঝ্বাণন্ং বশযেচ্চৌত্রং পার্থিবান্ পদ্মাহোমত: ॥ ৪৩ ॥

२

पलाशपुष्पै: स्वस्तप्ताभि: मान्त्रीन् कमुदै रपि । पञ्चविंशतिसंख्यैस्तै: स्वानं दिने दिने ॥ ४४ ॥

পলাশপুষ্পৈ: স্বস্তপ্তাভি: মান্ত্রীন্ কমুদৈ রপি । পঞ্ঝবিংশতিসঙ্খ্যস্তৈ: স্বানং দিনে দিনে ॥ ৪৪ ॥

२

ग्रात्मानमभिषिञ्चेदू य: सर्वसौभाग्यवान् भवेत् । पञ्चविंशतिसंख्यं जलं प्रात: पिबेन्नर: ॥ ४५ ॥

গ্রাত্মানমভিষিঞ্চেদূ য: সর্বসৌভাগ্যবান্ ভবেত্ । পঞ্ঝবিংশতিসঙ্খ্যং জলং প্রাত: পিবেন্নর: ॥ ৪৫ ॥

श्रवणाभ्यां महतीं प्रज्ञां कवचेनामग्रणौर्भवेत्।

कपूरागुरु संयुक्तं कुड्कुं स्वादुसारंधतम्॥ ४६ ॥

गृहीत्वा तिलकं कुयाद् यंत्रराजवश्यमनुत्तमम्।

भाली पिष्टमयो: कल्कै: पुत्तली मधुरान्विताम्॥ ४७ ॥

जप्त्वा प्रतिष्ठतप्राणां भक्तो वेदविद् विवासरे।

वशं नयति राजानं नारी वा नरमेव वा॥ ४८ ॥

करङ्कमातोदके श्वेतव वृक्ष तोयगतं रविम्।

त्रिसहस्रं जपन् नित्यमिष्टकन्या लभेत् सः॥ ४८ ॥

ग्रन्थं तन्नाम्नतं मन्त्रै: मुग्ज्जोत श्रीप्रसिद्धये।

लिखित्वा भस्मना मायां सुसाध्या फलकारादि षु।

तत्काले दर्शयेल्लक्षं सुख्यं सूय्येत् गरिम्पसी॥ ५० ॥

प्रत्चन्तः क्षितमाद्यकरम्भवे वज्रहस्तं शक्तिभि-

बाह्यो कोशगते डयुतं हरिहरे रेवत्सै: कपोलापिंतैः।

पश्चात्तै: पुनरिङ्गयुतैर्दीपैर् भिरण्यावौ ताम्रिष्ठायंदं

मन्त्रं भूपुरमध्यगं त्रिगुणितं सौभाग्यसम्पत्प्रदम्॥ ५? ॥

वौजान्तः क्षितसाधनाग्रशरशो मायारमामनुध्यै।

वीं वज्रपुरद्रय रसपुटस्वालिख्य वौजवेयम्।

मायामातृ कमौ शिखं हरिहरे राबद्धगडं वज्रिः

षड्वेधैर् अनुबद्धरसार्कैर् पिआभर्वीतं गृदहाभ्या भुवः॥ ५२ ॥

चिन्तामणिगर्भास संच्छाभ्या लसत्को र्पामिदं लिखेत्।

यं तं षड्गुणितं दिव्यं वहतां सर्वौ सिद्धिदम्॥ ५३ ॥

वौजं व्याप्रह्नातिभिवृंतं गृद्युगदहन्त्रे वसो: कोषागं

दौगें वौजमनुत्तरैलौंपरे रैराबद्धगडं लिखेत्।

गायत्रा रविशक्तिकृद् विविधं विस्तुवृत्तं तत् ततो

वौजं माहकया धरापुरयुगे संसिद्धचिन्तामणिं

यं तं दिनेशगुषितं प्रोक्तं रत्नाप्रसिद्धिदम्।

34

सर्वसौभाग्यजननं सर्वशत्रुनिवारक्रम् ।

সর্বসৌভাগ্যজননং সর্বশত্রুনিবারকৃম্ ।

34

लिखेत् सरोज' रसपदयुतं मध्ये दले शप्यभिलिख्य मायाम् ।

লিখেত্ সরোজ’ রসপদযুতং মধ্যে দলে শপ্যাভিলিখ্য মাযাম্ ।

34

स्वरावृतं यन्त्रमिदं बधूनां पुष्टिप्रदं भूमिग्रहशान्तिरश्मम् ॥५६॥

স্বরাবৃতং যন্ত্রমিদং বধূনাং পুষ্টিপ্রদং ভূমিগ্রহশান্তিরশ্মম্ ॥৫৬॥

34

घट' कोषमध्ये प्रविलिख्य शक्तिं कोषेषु तामेव लिख्य भूयः ।

ঘট’ কোষমধ্যে প্রবিলিখ্য শক্তিং কোষেষু তামেব লিখ্য ভূযঃ ।

34

समध्यगमे वसुधापुरस्थं यन्त्रं भवेदश्वकरं नराणाम् ॥५७

সমধ্যগমে বসুধাপুরস্থং যন্ত্রং ভবেদঅশ্বকরং নরাণাম্ ॥৫৭

34

वाग्भवं शरभुवान्तिता रमावोजलयात्मकम् ।

বাগভবং শরভুবান্তিতা রমাবোজলযাত্মকম্ ।

34

मन्त्रं समुदरेत्साल्वी तिरर्गफलसाधनम् ॥ ५८ ॥

মন্ত্রং সমুদরেত্সাল্বী তিরর্গফলসাধনম্ ॥ ৫৮ ॥

34

षड्दौर्घंभाजा मध्ये न वाग्भवाधेन कल्पयेत् ।

ষড্দৈর্ঘ্যভাজা মধ্যে ন বাগভবাধেন কল্পযেত্ ।

34

षड्द्धानि मनोरस्य जातियुक्तानि मन्त्रावित् ।

ষডদ্ধানি মনোরস্য জাতিযুক্তানি মন্ত্রাবিত্ ।

34

कुर्यात् पूर्वोदितार्यासान् तथैवान्त्यापि साधकः ॥ ५९ ॥

কুর্যাত্ পূর্বোদিতার্যাসান্ তথৈবান্ত্যাপি সাধকঃ ॥ ৫৯ ॥

34

सिन्दूरारुणविग्रहां विनयनां मार्षिक्यमौलिस्थतरानायकग्रे खरां स्मितसुखोमाॅपीनवचोरुहाम् ।

সিন্দূরারণবিগ্রহাং বিনযনাং মার্ষিক্যমৌলিস্থতরানায্যকগ্রে খরাং স্মিতসুখোমাৗপীনবচোরুহাম্ ।

34

पाणिभ्यां मधिरत्नशृङ्गचषकं रक्तोत्पलं विभ्रतों सौम्यां रत्नघटस्थचरणां ध्यायेत् परामम्बिकाम ॥६०॥

পাণিভ্যাং মধিরত্নশৃঙ্গচষকং রক্তোৎপলং বিভ্রতৌং সৌম্যাং রত্নঘটস্থচরণাং ধ্যাযেত্ পরামম্বিকাম ॥৬০॥

34

रविलचं जपेन्मालां पायसैर्मंधुरामृतैः ।

রবিলচং জপেন্মালাং পাযৈর্মধুরামৃতৈঃ ।

34

दशांशं जुहुयादम्लौ पौठे प्रागौदिते यजेत् ॥ ६१ ॥

দশাংশং জুহুযাদম্লৌ পৌঠে প্রাগৌদিতে যজেত্ ॥ ৬১ ॥

34

देवैः प्रागुक्तसामग्री गन्धाद्यैर्द्रवतिशोभनैः ।

দেবৈঃ প্রাগুক্তসামগ্রী গন্ধাদ্যৈর্দ্রবতিশোভনৈঃ ।

34

हुत्वा पलाशकुसुमैर्‌वाक्रियं महतीं लभेत् ॥ ६२ ॥

হুত্বা পলাশকুসুমৈর্ঽাক্রিযাং মহতীং লভেত্ ॥ ६२ ॥

34

ब्राह्मीष्ठतं पिवेज्जलं कविलं वत्सराजध्वजेत् ।

ব্রাহ্মীষ্ঠতং পিবেজ্জলং কবিলং বত্সরাজধ্বজেত্ ।

34

सिद्धार्थान् लघयोपेतान् हत्वा मन्त्री वशं नयेत् ॥ ६३ ॥

সিদ্ধার্থান্ লঘযোপেতান্ হত্বা মন্ত্রী বশং নযেত্ ॥ ৬৩ ॥

34

नरनारोनरपतोनान्न कार्य्या विचारणा ।

নরনারোনরপতোনান্ন কার্য্যা বিচারণা ।

34

चतुरङ्गुलजैः पुष्पैः चन्दनाभ्रः समुच्चितैः ॥ ६४ ॥

চতুরঙ্গুলজৈঃ পুষ্পৈঃ চন্দনাভ্রঃ সমুচ্চিতৈঃ ॥ ৬৪ ॥

34

हत्वा वश्योकरोल्याशु तैलोक्यमपि साधकः ।

হত্বা বশ্যোক্রোল্যাশু তৈলোক্যমপি সাধকঃ ।

34

जुहुयादरुणैर्भोजैरयुतं मधुरामृतैः ।

জুহুযাদরুণৈর্ভোজৈরযুতং মধুরামৃতৈঃ ।

34

राज्यं श्रियं वान्नोति सतैलभुनैकस्थया ।

রাজ্যং শ্রিযং বান্নোতি সতৈলভুনৈকস্থযা ।

34

प्रागुक्तान्यपि कर्माणि मन्त्रे श्रानेन साधयेत् ॥ ६५ ॥

প্রাগুক্তান্যপি কর্মাণি মন্ত্রে শ্রানে সাধযেত্ ॥ ৬५ ॥

नवमः पटलः

वाग्बोजमुदिता माया विधेयं व्राचरती मता। मध्येन दौर्घयुक्तेन वक्रमुटेन प्रकल्पयेत्॥ ६७ ॥ श्रद्धानि जातियुक्तानि ऋमेणैष मनुवित्तमः। यथा पुरा समुचित्था न्यासान्कुर्यात्त मन्त्रवित्त॥ ६८ ॥ श्यामाङ्कों शशिशेखरां निजकरैरदानच्य रत्तोत्पलं रत्नाल्यं चषकं परं भयहरं संविभ्रतीं श्राघतोम्। मुक्ताहारखसतृपयोधारनतां नेत्रत्रयोज्ज्वासिनीं वन्देऽहं सुरपूजितां हरबधूः रत्नारविन्दे स्थिताम्॥ ६९ ॥ तत्त्वलचं जपेन्नत्वा शुध्यियात्तन्मयाङ्ग्रुतः। पलाशपुष्पैः स्वाहाक्तैः पुष्पैर्वा राजहच्जैः॥ ७० ॥ ह्स्तेर्बाविधितं पौठे पूजयेत् परमेश्वरौम्। मध्यादि पूजयेत् मन्त्रो ह्स्लेखाद्या: पुरोदिता:॥ ७१ ॥ मिथुनानि यजेन्मन्त्रौ षट्कोशेषु यथा पुरा। श्रद्धपूजा कैशरेषु पूज्या: पवेषु मारुत:॥ ७२ ॥ वैष्णाव्जसमारूढा: खेचरव्ना मदालसा:। श्रासिताङ्गो रत्नखङ्ग: क्रोधोन्मत्तसञ्ज्ञक:॥ ७३ ॥ कमालाके भौषधं पद्महृद् मञ्जरी चाष्टमेरपदैः। शूलं कपालं प्रे तत्त्व विभ्राश्च: चुद्रुदुद्भिम्॥ ७४ ॥ जगद्धिग्बरा भौमा: झुटिलालकश्योभिन:। दौर्घौद्या मातर: प्रेत्या ह्स्लाव्या भैरवा: स्मृताः॥ ७४ ॥ पूज्या: षोडशपद्ने षु कराल्याव्या: पुरोदिता:। तद्वह्ङोनड्र्कपाव्या लोकेग्रास्याषि तद्वहि:॥ ७५ ॥ एवमाराधयेद् देवं श्राघ्रोत्कटेन तु वर्म्मना। वशं नयति राजानं रमिताश्र मदालसा:॥ ७७ ॥ मनुनावेन जुहुयाह्भते वसुं वान्छितम्। सुगन्धे: कुषुमेङ्कृत्वा श्रियमाप्रोति वर्षाच्छताम्॥ ७८ ॥

२६

मन्त्रे ध्यानेन संजप्तसमस्तशौचादनमन्वहम् । भवेदरोगी नियतं दौर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ ७९ ॥

মন্ত্রে ধ্যানেন সংজপ্তসমস্তশৌচাদনমন্থহম্ । ভবেদরোগী নিয়তং দৌর্ঘমাযুরবাপ্নুযাত্ ॥ ৭৯ ॥

२६

ज्ञानन्तो विन्दुसंयुक्तो मायाब्रह्माग्नितारवान् । पाशादितिग्रहो मन्त्रः सर्वबन्धफलप्रदः ॥ ८० ॥

জ্ঞানন্তো বিন্দুসংযুক্তো মাযাব্রহ্মাগ্নিতারবান্ । পাশাদিতিগ্রহো মন্ত্রঃ সর্ববন্ধফলপ্রদঃ ॥ ৮০ ॥

२६

ऋष्याद्या: पूर्वसूक्ता: सूर्योर्जिनाड़ीक्रिया मता । वराहो ग्रहपग्रामभौतिकविद्या करैर्वहन्तीं कमलासनखाम् ॥ ८१ ॥

ঋষ্যাদ্যা: পূর্বসূক্তা: সূর্যোর্জিনাডীক্রিযা মতা । বরাহো গ্রহপগ্রামভৌতিকবিদ্যা করৈর্বহন্তীং কমলাসনখাম্ ॥ ৮১ ॥

२६

वालार्ककोटिप्रतिमां त्रिनेत्रां भजे डह्मामायां भुवनेश्वरीं ताम् ॥ ८१ ॥

বালার্ককোটিপ্রতিমাং ত্রিনেত্রাং ভজে ডহ্মামাযাং ভুবনেশ্বরীং তাম্ ॥ ৮১ ॥

२६

हरविष्णुभूगजपेन्द्रां तत्सलचं जितेन्द्रिय: । घटस्रह्मं प्रजप्याज्जपान्ते मन्त्रावत्तम: ॥ ८२ ॥

হরবিষ্ণুভূগজপেন্দ্রাং তৎসলচং জিতেন্দ্রিয: । ঘটস্রহ্মং প্রজপ্যাজ্জপান্তে মন্ত্রাবত্তম: ॥ ৮২ ॥

२६

दधिच्चौदशतताभि: सुमित्रि: चौरभ्रुकुहाम । तत्संचयात्तिलै: शुद्धै: जलास्रैर्जुहुयात्तत: ॥ ८३ ॥

দধিচ্চৌদশততাভি: সুমিত্রি: চৌরভ্রুকুহাম । তৎসঞ্চযাত্তিলৈ: শুদ্ধৈ: জলাস্রৈর্জুহুযাত্তত: ॥ ৮৩ ॥

२६

हस्रेखाकल्पते पौठे नवशक्तिरसमन्चितं । प्रचंयेत परमेशानों वध्यमाषाक्रमेण ताम् ॥ ८८ ॥

হস্রেখাকল্পতে পৌঠে নবশক্তিরসমন্চিতং । প্রচংযেত পরমেশানোং বধ্যমাষাক্রমেণ তাম্ ॥ ৮৮ ॥

२६

हस्रेखाद्या यजेदादौ कशिकायां यथाविंध । श्रद्धानि केशरेपु स्थ: पत्रस्था मातर: क्रमात् ॥ ८५ ॥

হস্রেখাদ্যা যজেদাদৌ কশিকাযাং যথাবিংধ । শ্রদ্ধানি কেশরেপু স্থ: পত্রস্থা মাতর: ক্রমাত্ ॥ ৮৫ ॥

२६

इन्द्रादय: पुन: पूर्व्या स्तेषामस्रार्चनं तदुर्धि: । एवं सपूजयेद देवीं साच्चाहैमश्रियो भवेत ॥ ८६ ॥

ইন্দ্রাদয: পুন: পূর্ব্যা স্তেষামস্রার্চনং তদুর্ধি: । এবম্ সপূজযেদ দেবীং সাচ্চাহৈমশ্রিযো ভবেত ॥ ৮৬ ॥

२६

वन्ध्यते सकलैरौकैस्तेजर्स्स भास्करोपम: । अनेनार्धिष्ठितं गेहं नि:शेष दौपशिखाकुलम ॥ ८७ ॥

বন্ধ্যতে সকলৈরৌকৈস্তেজর্স্স ভাস্করোপম: । অনেনার্ধিষ্ঠিতং গেহং নি:শেষ দৌপশিখাকুলম ॥ ৮৭ ॥

२६

दूष्यते प्राणिभि: सर्वैरमेल्लस्यास्य प्रभावात: । सर्वपैलौषसंभूतश्रैरात्यैर्जुहुयान्निशि ॥ ८८ ॥

দূষ্যতে প্রাণিভি: সর্বৈরমেল্লস্যাস্য প্রভাবাত: । সর্বপৈলৌষসংভূতশ্রৈরাত্যৈর্জুহুযান্নিশি ॥ ৮৮ ॥

२६

राजान वशयेतु सत्यस्तत्पनौर्माप साधक: । अनवाचाननो मेन श्रौमाननवहताडवेत ॥ ८९ ॥

রাজান বশযেতু সত্যস্তত্পনৌর্মাপ সাধক: । অনবাচাননো মেন শ্রৌমাননবহতাডবেত ॥ ৮৯ ॥

२६

राजहृदसमूते: पुष्पैर्हुत्त्वा कविर्भवेत । श्रोमोति तिलहोमेन घटेनायुरवाप्नुयात ॥ ९० ॥

রাজহৃদসমূতে: পুষ্পৈর্হুত্বা কবির্ভবেত । শ্রোমোতি তিলহোমেন ঘটেনাযুরবাপ্নুযাত ॥ ৯০ ॥

२६

प्राक्प्रोक्तान् यपि कर्माणि साधयेत साधकोत्तम: । ९० ।

প্রাক্প্রোক্তান্ যপি কর্মাণি সাধযেত সাধকোত্তম: । ৯০ ।

नवमः पटलः

श्रालिख्याष्टदिग्गलान्युदरगं पाश्र्वादिकं वृत्तवरं कोष्ठेष्वड्मनूनं परेधु विलिखेदष्टार्षेमन्वहयम् । श्रचपूपर्वीपरष्टद्रयुगलबयवरान् व्योमासनानर्गले-स्वालिख्येन्द्रजालाधिपादिगुष्पग्रः पद्मक्निहयात्तत्परम् ॥ ५१ ॥

আলিখ্যাষ্টদিগ্গলানুযদরগং পাশ্র্বাদিকং বৃত্তবরং কোষ্ঠেষ্বঙ্গমূনং পরেধু বিলিখেদাষ্টার্ষেমন্বহযম্ । অচপূর্বীপরষ্টদ্রযুগলবযবরান্ ব্য়োমাসনানর্গলে-স্বালিখ্যেন্দ্রজালাধিপাদিগুষ্পগ্রঃ পদ্মক্নিহযাত্তত্পরম্ ॥ ৫১ ॥

नवमः पटलः

कोष्ठेषष्टयुगार्षैमालसहितां युग्मस्वरान्तर्गतां मायां केशरागां दलेषु निवेश्य विलिखेन्मूलं त्रिपड्क्तिक्रमात् । त्रिःपाश्र्वाद् ऋमेष्टितचत् लिपिपदैर्चींतं क्रमादुत्क्रमात् पद्ममध्ये घटेन पद्मजमुखेनावेष्टितं तद्वहिः ॥ ५२ ॥

কোষ্ঠেষ্টযুগার্ষৈমালসহিতাং যুগ্মস্বরান্তর্গতাং মাযাং কেশরাগাং দলেষু নিবেশ্য বিলিখেন্মূলং ত্রিপঙক্তিক্রমাত্ । ত্রিঃপাশ্র্বাদ্ ঋমেষ्टিতচত্ লিপিপদৈর্চীন্তং ক্রমাদুত্ক্রমাত্ পদ্মমধ্যে ঘটেন পদ্মজমুখেনাবেষ্টিতং তদ্বহিঃ ॥ ৫২ ॥

नवमः पटलः

घटार्गलमिदं यत्नं मन्त्रिष्यां श्रौपदं महत् । पाश्र्वयोरमृत्निकल्पकामग्कोत्रद्वयग्रान् ग्रा ॥ ५३ ॥

ঘটার্গলমিদং যত্নং মন্ত্রিষ্যাং শ্রৌপদং মহত্ । পাশ্র্বযোরমৃত্নিকল্পকামগ্কোত্রদ্বযগ্রান্ গ্রা ॥ ৫৩ ॥

नवमः पटलः

प्रथमोष्टाच्चरो.मन्त्रसुतः कामिनी रक्ष्यते । स्वाहान्तोष्टाच्चरः सद्भिरपरः कौत्सितो मनुः ॥ ५४ ॥

প্রথমোষ্টাচ্চরো.মন্ত্রসুতঃ কামিনী রক্ষ্যতে । স্বাহান্তোষ্টাচ্চরঃ সদ্ভিরপরঃ কৌৎসিতো মনুঃ ॥ ৫৪ ॥

नवमः पटलः

कीं गौरि रुद्रदेवि ते योगेश्व्रि सर्वेक्टरादढान्तः । षोडशार्योङं मन्त्रः सद्भिरिह सदौरितः ॥ ५५ ॥

কীং গৌরি রুদ্রদেবি তে যোগেশ্ব্রি সর্বেক্টরাদঢান্তঃ । ষোড়শার্যোঙং মন্ত্রঃ সদ্ভিরিহ সদৌরিতঃ ॥ ৫৫ ॥

नवमः पटलः

लिखित्वा भूर्यंपत्रे यन्मेतद् यथाविधि । ध्यात्वायनं वामवाच्चो वा कप्ठे वा निजमूर्धनि ॥ ५६ ॥

লিখিত্বা ভূর্য্যংপত্রে যন্মেতদ্ যথাবিধি । ধ্যাত্বাযনং বামবাচ্চো বা কপ্ঠে বা নিজমূর্ধনি ॥ ৫৬ ॥

नवमः पटलः

वश्श्रयेत् सकलान् मन्त्रान् विश्रपष्क महौपतोन् । तौौलपदे विलिखेतद् गुटिकां कृत्य तत् पुनः ॥ ५७ ॥

বশ्श্রযেত্ সকলান্ মন্ত্রান্ বিশ্রপষ্ক মহৌপতোন্ । তৌলপদে বিলিখেতদ্ গুটিকাং কৃত্য তত্ পুনঃ ॥ ৫৭ ॥

नवमः पटलः

साध्यप्रतिक्कते: सिक्तथनिमिताया हृदि न्यसेत् । पद्मे त्रिमधुरापूर्ष्यं निःच्चिप्यैनां विधानतः ॥ ५८ ॥

সাধ্যপ্রতিক্কতে: সিক্তথনিমিতাযা হৃদি ন্যসেত্ । পদ্মে ত্রিমধুরাপূর্ষ্যং নিঃচ্চিপ্যেনাং বিধানতঃ ॥ ৫৮ ॥

नवमः पटलः

संपूज्य मन्त्रपुष्पाद्चैनं निःचिप्य रात्रिषु । मूलमन्त्रं जपेच्चैन्मौ नित्यमष्टसहस्रकम् ॥ ५९ ॥

সংপূজ্য মন্ত্রপুষ্পাদ্চৈনং নিঃচিপ্য রাত্রিষু । মূলমন্ত্রং জপেচ্চৈন্মৌ নিত্যমষ্টসহস্রকম্ ॥ ৫৯ ॥

नवमः पटलः

सप्ताहाद्राच्चितां नारौमाकर्षेत् करविच्चलाम् । भूर्यंपत्रे विलिखैतद् गुटिकां कृत्य तत् पुनः ॥ ६० ॥

সপ্তাহাদ্রাচ্চিতাং নারৌমাকর্ষেত্ করবিচ্চলাম্ । ভূর্য্যংপত্রে বিলিখৈতদ্ গুটিকাং কৃত্য তত্ পুনঃ ॥ ৬০ ॥

नवमः पटलः

लाच्चया ताम्रजतकाष्ठनैर्वेष्टयेत् क्रमात् । तत्कुभ्भो न्यस्य संपूज्य यथावदुवनेखरौम् ॥ १०१ ॥

লাচ্চযা তাম্রজতকাষ্ঠনৈর্নৈর্বেষ্টযেত্ ক্রমাত্ । তত্কুভো ন্যস্য সংপূজ্য যথাবদুবনেখরৌম্ ॥ ১০১ ॥

9

संक्षेप्तं तं जपेन्नित्यं दिवाकरसहस्रकम् । स्वाभिषिच्य प्रियं साध्यं बन्धौयाद् यन्त्रमाभिषेक् ॥ १०२॥

সংক্ষেপ্তং তং জপেন্নিত্যং দিবাকরসহস্রকম্ । স্বাভিষিচ্য প্রিয্নং সাধ্যং বন্ধৌযাদ্ যন্ত্রমাভিষেক্ ॥ ১০২॥

9

कान्तिपुष्टिधनारोग्ययोग्यांश्चि लभते नरः। भित्तौ बिलिख्य तत्सन्नं पूजयेद्वित्रियमादरात् ॥ १०३॥

কান্তিপুষ্টিধনায্নোগ্যযোগ্যাংশ্চি লভতে নরঃ। ভিত্তৌ বিলিখ্য তত্সন্নং পূজয্নেদ্বিত্রিয্নমাদরাত্ ॥ ১০৩॥

9

भूतप्रेतपिशाचाश्च न वोचितुमपि चमाः । तद्बिलिख्य गिरिकाष्ठे साधितं साधयनु भटः ॥

ভূতপ্রেতপিশাচাশ্চ ন বোচিতুমপি চমাঃ । তদ্বিলিখ্য গিরিকাষ্ঠে সাধিতং সাধয্ননু ভটঃ ॥

9

युद्धे रिपून् बन्धनं हत्वा जयमाप्नोति पार्थिवत् । वज्रादिकते वज्रिपुरत्वमेतां

যুদ্ধে রিপূন্ বন্ধনং হত্বা জযমাপ্নোতি পার্থিবত্ । বজ্রাদিকতে বজ্রিপুরত্বমেতাং

9

पार्थाजुष्याम्बुसुदरखसाध्याम् । मध्ये च कोष्ठे च बाह्यावृत्ते

পার্থাজুষ্যাম্বুসুদরখসাধ্যাম্ । মধ্যে চ কোষ্ঠে চ বাহ্যাবৃত্তে

9

पुनः पुनरस्त्रान् विलिखेत् समस्तात् ॥ १०४ ॥

পুনঃ পুনরস্ত্রান্ বিলিখেত্ সমস্তাত্ ॥ ১০৪ ॥

9

भूर्जे लिखितमितस्तत् स्वातं सर्ववशङ्करं नृपाम् । आरोग्यैश्वर्य्ययजनं युद्धेषु विजयप्रदम् ॥ १०६ ॥

ভূর্জে লিখিতমিতস্তত্ স্বাতং সর্ববশঙ্করং নৃপাম্ । আয্নোগ্যৈশ্বর্য্য্যজনং যুদ্ধেষু বিজয্নপ্রদম্ ॥ ১০৬ ॥

9

लिखितं सर्जे स्वरकेसरालक-वर्णाष्टपत्ते वसुधापुरक्षे ।

লিখিতং সরজে স্বরকেশরালক-বর্ণাষ্টপত্তে বসুধাপুরক্ষে ।

9

पार्थाजुष्याभ्यां गुप्तग्रः प्रभवं मायां लिखित्वमध्ये गतां सुसाध्याम् ॥ १०७ ॥

পার্থাজুষ্যাভ্যাং গুপ্তগ্রঃ প্রভবং মায্নাং লিখিত্বমধ্যে গতাং সুসাধ্যাম্ ॥ ১০৭ ॥

9

सर्वोत्तमसिद्धं यन्त्रं धारितं कुरुतेऽत्र नृपाम् । आरोग्यैश्वर्य्यसौभाग्यविजयादौनवान्मुयात् ॥ १०५ ॥

সর্বোত্তমসিদ্ধং যন্ত্রং ধারিতং কুরুতে�ত্র নৃপাম্ । আয্নোগ্যৈশ্বর্য্যসৌভাগ্যবিজয্নাদৌনবান্মুয্নাত্ ॥ ১০৫ ॥

9

इति सारदातिलके नवमः पटलः ॥

ইতি সারদাতিলকে নবমঃ পটলঃ ॥

10

दशमः पटलः ।

দশমঃ পটলঃ ।

10

ततोऽभिषास्ये त्वरितां त्वरितं फलदायिनीम् । तारो माया वर्मवेधस्त्रिदिरोघस्सरान्विता ॥ १ ॥

ততোঽভিষাস্যে ত্বরিতাং ত্বরিতং ফলদায্নিনীম্ । তারো মায্না বর্মবেধস্ত্রিদিরোঘস্সরান্বিতা ॥ ১ ॥

10

क्षुरं खड्गदन्तो भगवाव् चक्रवीरौघनतुष्टदम् ।

ক্ষুরং খড্গদন্তো ভগবাব্ চক্রবীরৌঘনতুষ্টদম্ ।

संवर्त्तो भगवान्मायाफड़न्तो षादशाब्दरः ॥ २ ॥

সংবর্ত্তো ভগবান্মায়াফড়ন্তো ষাদশাব্দরঃ ॥ ২ ॥

सुनिर्ज्जनं श्राख्याते विराट्कन्या समौरितम् । त्वरिता देवता प्रोक्ता पुरुषार्थफलप्रदा ॥ ३ ॥

সুনির্জ্জনং শ্রাখ্যাতে বিরাট্কন্যা সমৌরিতম্ । ত্বরিতা দেবতা প্রোক্তা পুরুষার্থফলপ্রদা ॥ ৩ ॥

मायाविवर्ज्जितान् वर्ध्यान् मूर्ध्रिि भाले गले हृदि । नाभिगुह्योदरयुग्मे षु जानुजङ्घापदेशु च ॥ ८ ॥

মায়াবিবর্জ্জিতান্ বর্ধ্যান্ মূর্ধ্রিি ভালে গলে হৃদি । নাভিগুহ্যোদরযুগ্মে ষু জানুজঙ্ঘাপদেশু চ ॥ ৮ ॥

विन्यास्य व्यापकं कुर्थात् समस्ते नैव साधकः । कूर्मोद्धैः सषभिर्वेधैः पूर्वंपूर्वविवर्ज्जितैः ॥ ४ ॥

বিন্যাস্য ব্যাপকং কুর্থাত্ সমস্তে নৈব সাধকঃ । কূর্মোদ্ধৈঃ সষভির্বেধৈঃ পূর্বংপূর্ববিবর্জ্জিতৈঃ ॥ ৪ ॥

द्वाभ्यां द्वाभ्यां षडङ्गानि कल्पयेत् साधकोत्तमः । श्यामां वक्रिकलापत्रेखरयुतामाबद्धपञ्चाङ्कुकां

দ্বাভ্যাং দ্বাভ্যাং ষড়ঙ্গানি কল্পযেত্ সাধকোত্তমঃ । শ্যামাং বক্রিকলাপত্রেখরযুতামাবদ্ধপঞ্চাঙ্কুকাং

गुह्याहारलसत्पयोधरभरतत्क्षीबद्धविभ्रमा । बाढङ्काढदमेखलागुबरगनमज्जोरतां प्राप्तिन्तान्

গুহ্যাহারলসত্পযোধরভরতত্ক্ষীবদ্ধবিভ্রমা । বাড়ঙ্কাড়দমেখলাগুবরগনমজ্জোরতাং প্রাপ্তিন্তান্

कैरातों वरदाभयैातकरां देवों तिनेतां भजे ॥ ६ ॥

কৈরাতাং বরদাভযঐাতকরাং দেবাং তিনেতাং ভজে ॥ ৬ ॥

लचं संजय मन्त्रेणो मन्त्रमेनं जितेन्द्रियः । दशांगैर्ज्जुं ह्ययाहि्वैमंधुराक्तेः समिहरैः ॥ ७ ॥

লচং সংজয মন্ত্রেণো মন্ত্রমেনং জিতেন্দ্রিয়ঃ । দশাঙ্গৈর্জ্জুং হ্যযাহি্বৈমंधুরাক্তেঃ সমিহরৈঃ ॥ ৭ ॥

छलेखाकल्पिते पौठे नवधाक्रिसमन्विते । पूजयेच्वरितां देवों वच्यमाणविधानतः ॥ ५ ॥

ছলেখাকল্পিতে পৌঠে নবধাক্রিসমন্বিতে । পূজযেচ্বরিতাং দেবাং বচ্যমাণবিধানতঃ ॥ ५ ॥

संवर्त्तको विन्दुयुतः कवचं सकलं वियत् । गजयुग्मं वियत्सेन्तुर्वर्मोक्तो दौर्घविन्दुमानू ॥ ८ ॥

সংবর্ত্তকো বিন্দুযুতঃ কবচং সকলং বিযত্ । গজযুগ্মং বিযত্সেন্তুর্বর্মোক্তো দৌর্ঘবিন্দুমানূ ॥ ८ ॥

पञ्चाननाय हृदयं पौठमन्नः प्रकौचितः । द्वादासनमेतैेन मूत्तिं मूलेन कष्पयेत् ॥ १० ॥

পঞ্চাননায হৃদয়ং পৌঠমন্নঃ প্রকৌচিতঃ । দ্বাদাশনমেতৈেন মূত্তিং মূলেন কষ্পযেত্ ॥ १० ॥

षड्धैः प्रणीतां गायत्रीं केष्मरेष्वरचयेंत् ऋमात् । दलेपु पूजयेदेताः श्रीवोजाद्या: सुभूषिता: ॥ ११ ॥

ষড্ধৈঃ প্রণীতাং গাযত্রীং কেষ্মরেষ্বরচযেংত্ ঋমাত্ । দলেপু পূজযেদেতাঃ শ্রীবোজাদ্যা: সुभूষিতা: ॥ ११ ॥

हुंकारों खेचरौं चक्रां क्षेत्नों चेपषां स्वियाम । क्रोंकारो चेमकारौच लोकै साबुधभूषषाम ॥ १२ ॥

হুংকারো খেচরৌং চক্রাং ক্ষেত্নাং চেপষাং স্বিযাম । ক্রোংকারো চেমকারৌচ লোকৈ সাবুধভূষষাম ॥ १२ ॥

फट्कारोमयतो बाहुं कोदख्यघरधारिपीोम । द्वारस पार्ख्योः पूज्ये हैमवेचकरार्कुजे ॥ १३ ॥

ফট্কারোমযতো বাহুং কোদখ্যঘরধারিপীোম । দ্বারস পার্খ্যোঃ পূজ্যে হৈমবেচকরার্কুজে ॥ १३ ॥

जयाश्या विजयाश्या च किङ्कराय पदन्ततः । रक्त रक्त पदस्नते त्वरिताज्ञा स्थिरो भव ॥ १४ ॥

জযাশ্যা বিজযাশ্যা চ কিঙ্করায পদন্ততঃ । রক্ত রক্ত পদস্নতে ত্বরিতাজ্ঞা স্থিরো ভব ॥ ১৪ ॥

वामपादाक्रान्तेन मुखेन किङ्करं बहुधिङ्गितैः । लगुडं विभ्रतं कृष्णं कृष्णावचंसमूर्छनम् ॥ १५ ॥

বামপাদাক্রান্তেন মুখেন কিঙ্করং বহুধিঙ্গিতৈঃ । লগুডং বিভ্রতং কৃষ্ণং কৃষ্ণাবচংসমূর্ছনম্ ॥ ১৫ ॥

श्रारक्षे वार्त्तयैः पुष्पै रतिरस्यैः सुगन्धिभिः । पूजयेदूपपदीपाद्यैर्नृत्यगीतैर्मनोहरैः ॥ १६ ॥

শ্রারক্ষে বার্ত্তযৈঃ পুষ্পৈ রতিরস্যৈঃ সুগন্ধিভিঃ । পূজযেদূপপদীপাদ্যৈর্নৃত্যগীতৈর্মনোহরৈঃ ॥ ১৬ ॥

एवं सिद्धमनुस्मृत्वा नरनारौनरेश्वरैः । मान्यते वसुराद्वाकं लक्ष्म्या जितधनेश्वरः ॥ १७ ॥

এবং সিদ্ধমনুস্মৃত্বা নরনারৌনরেশ্বরৈঃ । মান্যতে বসুরাদ্বাকং লক্ষ্ম্যা জিতধনেশ্বরঃ ॥ ১৭ ॥

यो निकुञ्जं प्रकल्प्यात्र कुर्वीतेऽनुज्ञां निजेच्छया । मत्तिका कुसुमैर्हुला वसनयेदखिलं जनम् ॥ १८ ॥

যো নিকুঞ্জং প্রকল্প্যাত্র কুর্বীতেঽনুজ্ঞাং নিজেচ্ছযা । মত্তিকা কুসুমৈর্হুলা বসনযেদখিলং জনম্ ॥ ১৮ ॥

कत्वा द्वेषादिशमनं पलाशकुसुमैर्हुतम् । इचुकुरुः शुभैर्हुल्वा महतोऽस्र्दिसामप्र, यात् ॥ १९ ॥

কত্বা দ্বেষাদিশমনং পলাশকুসুমৈর্হুতম্ । ইচুকুরুঃ শুভৈর্হুল্বা মহতোঽস্র্দিসামপ্র, যাত্ ॥ ১৯ ॥

दौर्घमायुरवाप्नोति धूर्वांधोमेन साधकः । ध्यानैः प्रचालितैर्हुल्वा स्थिरमिष्टामवाप्र यात् ॥ २० ॥

দৌর্ঘমাযুরবাপ্নোতি ধূর্বাংধোমেন সাধকঃ । ধ্যানৈঃ প্রচালিতৈর্হুল্বা স্থিরমিষ্টামবাপ্র যাত্ ॥ ২০ ॥

यवैर्धान्यसमृद्धिः स्यात् खाद् गोधूमैरिष्टसिद्धयः । तगरैर्लचया सिद्धि: शार्ङ्गडिसंहितो भले: ॥ २१ ॥

য঵ৈর্ধান্যসমৃদ্ধিঃ স্যাত্ খাদ্ গোধূমৈরিষ্টসিদ্ধযঃ । তগরৈর্লচযা সিদ্ধি: শার্ঙ্গডিসংহিতো ভলে: ॥ ২১ ॥

मन्त्रो नीलोत्पलैर्हुल्वा नृपपत्तों वशं नयेत् । प्रभुधैः पद्मजै हु्लवा वशं नयति मेदिनोम् ॥ २२ ॥

মন্ত্রো নীলোৎপলৈর্হুল্বা নৃপপত্তों বশং নযেত্ । প্রভুধৈঃ পদ্মজৈ হুল্বা বশং নযতি মেদিনোম্ ॥ ২২ ॥

अश्वोकैः पुत्रमाप्नोति मधुकै रिष्टमाश्र यात् । फलैर्ज म्बूभवै हुं त्वा लभते धनमौषधितम् ॥ २३ ॥

অশ্বোকৈঃ পুত্রমাপ্নোতি মধুকৈ রিষ্টমাশ্র যাত্ । ফলৈর্জ ম্বূভবৈ হুং ত্বা লভতে ধনমৌষধিতম্ ॥ ২৩ ॥

पुष्पैः पाटलिसम्भूतै रिष्टामाप्रोति सुन्दरोम् । पुष्पै वंकुलसभूतैः कौत्सिः स्वादनपायिनी ॥ २४ ॥

পুষ্পৈঃ পাটলিসম্ভূতৈ রিষ্টামাপ্রোতি সুন্দরোম্ । পুষ্পৈ বঙ্কুলসভূতৈঃ কৌত্সিঃ স্বাদনপাযিনী ॥ ২৪ ॥

दौर्घमायुभवेदात्मवंशम्पकैः काञ्चन लभेत् । कुर्वीत सर्षपैर्होमं शत्रुनाशकर' सुधोः ॥ २५ ॥

দৌর্ঘমাযুভবেদাত্মবংশম্পকৈঃ কাঞ্চন লভেত্ । কুর্বীত সর্ষপৈর্হোমং শত্রুনাশকর' সুধোঃ ॥ ২৫ ॥

पत्ते वंकुलजे हु्लवा शत्रुसुतर्सादयेदरीन । शात्क्मलोपनछोमेन सपन्नान नाशयेत धुवम ॥ २६ ॥

পত্তে বঙ্কুলজে হুল্বা শত্রুসুতর্সাদযেদরীন । শাত্ক্মলোপনছোমেন সপন্নান নাশযেত ধুবম ॥ ২৬ ॥

दशमः पटलः

कोद्रवैः कुष्ठलैस्तण्डैर्निम्बैर्बिल्वैः सिमिथो इनेत् । माषहोमेन मूत्रः स्वादुन्नमत्तोडचैर्भवेदरि ॥ २० ॥ प्रयुतं होमसंख्या स्वाज्यपस्तावान् प्रकुर्तितः । ध्वान्तं तेनान्तत तौ च सर्वव्याधिहरं स्मृतम् ॥ २१ ॥ तद्भस्मं चुलुकं तेन मुखे चिरसं विषापहम् । मार्त्तण्डभेषजं दध्यान्नक्तेयानेन मन्त्रितम् ॥ २२ ॥ स भवेद् व्याधिनिर्मुक्तो मन्त्रस्यास्य प्रभावतः । तिलौहैर्मुद्रिका तेन मनुना साधुसाधिता ॥ २३ ॥ कत्वा द्वादशमानौ सर्वव्याधिविनाशिनौ । सर्वसम्पत्प्रदा नित्यं सर्ववश्यकरी मता ॥ २४ ॥ यद् यदाक्षरति मन्त्राक्षरस्तत्तदेकैन साधयेत् । मध्ये सरोजे दशपंचमुखे मायां लिखेदीक्षाक्षरतसाध्यां गर्भाम् ॥ २५ ॥ तारादिवर्णान् दशपंचसंख्यान् षट्कोणेष्वोतं वसुधापुरख्यम् । स्वयद्वादशमसं व्यालचौरभयापहम् । विद्रुमं त्वरितायन्तं विशेषादिजयप्रदम् ॥ २६ ॥ तारं हूँ विर्वालखेत् सरोजकुठरे साध्याभिधानान्तं मन्ल्राक्षरं वसुसंख्यया वसुदलैर्वालिख्य तद्वीजं तत् । शक्त्या तिलः परिवेष्टितं घटगतं मध्यस्थमज्ञनानं मन्त्रं वश्यकरं ग्रहादिभयहलच्छौप्रदं कौतुकं तदम् ॥ २७ ॥ कोष्ठानां पत्मेकाविंशतियुतं कत्वा भ्रुवं मध्यतः साध्याक्षं त्वरितं शिवादि विविधिखिलेखां विना मन्त्रवित् । रेखाग्रेषु नसक्तं निशूलमसक्तं संजप्य सम्पातितं यन्त्रं डेड़मद्वाभिचारगमनं वश्यकवचं श्रोप्रदम् ॥ २८ ॥ एकारोलिपदेशु टान्ताविवरे साध्यं लिखेन्मध्यतः पश्चात् पंचभिु दिगुगतासु द्वीपग्रो हंसं लिखान्तं लिखेत् । पृष्ठेक्षोणनिम्नावरादि विर्वालिखेख्छीमनुं पंचनिमः

मस्तादिवेषडन्तया त्वरितया वोतं चतुर्दिक्षपि ॥३६॥

लान्तैः प्रज्वितं कमलासनैन घटेन वौज कमलासनैन । सर्वाधितं चक्रंनुप्रहाख्यं तद्वाद्रू यथावत् कनकादिवद्धम् ॥३७॥

क्वापमृत्युरोगादिदुःखेभूतमच्छाग्रहान् । जित्वा वर्षग्रतां पुत्तैः पौच्छै सच्चेष्ट नन्दति ॥ ३५ ॥

शौसामा याया मासा शौसानोयाज्ञे श्रेया नोसा । माया नौला नालौ यामा श्रेया लानोनौलायाज्ञा ॥३९॥

लिखेच्चतुःपष्टिपद्मु विद्यानीग्रादिकन्यादिरामनुन्तु । वाहो क्यावस्स्तिवाराभिवोतं लालैष वोतं वरकाझ्झनस्खम् ॥४०॥

देवं पुरे वा नगरेऽटव्यां वा विनीतिपच्तक्रौमेद यथावित् । तत्र भुवं गोमचिपादिवक्त्रिः सस्यक प्रजाशस्यसमृद्धयर्थः स्वः ॥४१॥

कवचं भगवांश्चखडो मेकः सर्गसम्भवत् । त्रिकत्रिकौ समाख्याता विद्यावशित्वात्त्वमिकता ॥४२॥

दिक्कलैमेल्लवर्हः स्यादङ्कृत् मिसन्दोरिता ॥४२॥

नौला नामेरधस्तादङ्कुशैरौचिधरः कघहदेशात् पसतास्या युक्तैर्देशरालैरदरपरिगतैर्भीषयाडेशतुर्भिः ।

दौपं कखु रघाझूं करसरसिरहैधैःरियन्ती जटान्ते स्फूर्जेन्तो तां सुखक्ङां भवतु भयहरी देवता या त्रिनेला ॥४३॥

त्रिलचं प्रजपेन्नमाज्येनान्ते दशांशग्रतं । हुत्वा पूर्वोक्तमार्गेष पूजयेतां त्रिकषटकोम ॥४४॥

त्रिमूलसुद्रां पाझिम्यां बडकामानं त्रिकषटकोम । ध्यानं सक्ष्टा जपेत ग्रन्य सचस्र मुर्याति ग्रहः ॥४५॥

खे कक्षा दिवाकरौदयं विद्यावशेषा त्रिकषटको । मन्त्रार्चिरौषिषतैः कुुर्यादष्टकं यथा पुरा ॥४६॥

पूर्वोक्तां देवतां ध्यानं मन्त्रं वौषि ग्रतं जपेत । दशांशं सर्पिषा हुत्वा वशयेव्वरिता नरान ॥४७॥

दशमः पटलः

तारो माया वभान्तो निर्यंकिने मदद्रवे। वाद्यायां वाक्किजायान्तो मन्त्रः पश्चादशाचरः॥ ४५॥

वाद्यां वाद्यां पुनर्होभ्यां वाद्यां पश्चाभिरचरैः। वाद्यं विनां समस्तेनाप्यष्टकं मध्याचरंतं॥ ४६॥

दौपं त्रिकोणाविलयं सुरद्रुममनोहरम्। कूजत्कोकिलनादाढ्यं मन्त्रमातृतसेवितम्॥ ४७॥

भृङ्गपुष्पलताकौशीं उद्यच्चन्द्रदिवाकरम्। स्मृत्वा सुरांबिमध्यस्थं तस्मिन् माराचक्रमर्दपे॥ ४८॥

रत्नसिंहासनोपेते त्रिकोणोज्ज्वलकार्चिके। पद्मे संचित्तयेद देविं साक्षाच्चै लोक्यमोहिनीम्॥ ४९॥

नित्यां भजे बालरूपांचूडां पाशाढुगृहैः कल्पलतां कपालम्। हस्तैर्वहन्तौमरुप्यां त्रिनेत्रामास्कालयन्तं कलवल्लकोन्ताम्॥ ५०॥

विलदनं प्रजपेत पौठं चतुःपक्तिसमन्वितम्। शांपूर्वीं द्वादशीं रामां शम्भुकोषे समर्चयेत्॥ ५१॥

श्राद्धादकारिषीं ये ठामोङ्काराभ्यां हुताशने। पूजयेत चोभयीरौद्रीं मूकाराद्यान्निषाधिपे॥ ५२॥

वायौ रजोगुणं गुह्यशक्तिं वामपाद्यां विशिष्या। मायाबध्यासनं दत्वा मूत्तिं मूलेन कल्पयेत्॥ ५३॥

श्रत्न संपूजयेद्वेधीं वच्यमाशाविधानतः। श्रद्धार्चना केशवेशु दलेषु ताः समर्चयेत्॥ ५४॥

श्राध्या नित्या सुबद्धाङ्या मझला नववोरिषी। शुभगा दुर्भगा भूयः सप्तमौ स्थानमोचकौ॥ ५५॥

श्रष्टमौ भद्ररूपा च वोषावादनतत्परा। रक्ता मनोहरा दूत्यः सुवेशा मदमथ्थरा॥ ५६॥

श्रादान्तयुग्मरचिताः स्वराः क्लोर्वीवर्जिता। विन्दन्ता मनवस्तासामनङ्गशरमध्यगा॥ ६०॥

कामो मार्ष पञ्चे षुः पाशाङ्कुशयधनुर्बाणैः । अपराधविषाढ्या रक्षा: पूज्या: स्वभूषषैषाT: ॥ ६१ ॥

मान्रयं व्योमसर्गाढ्यं तेषां वैजमुदाहतम् । रति: स्वादिर्यात: पौतिरपौतिमतिदुर्मतौ ॥ ६२ ॥

रति: स्वादिर्यातिसृष्टिरतुष्टिरतिशय स्मृता: । रक्षा वृषावरा हे हे कामानां पार्श्वयो: स्थिता: ॥६३॥

सर्वांभरखासम्पन्ना: पूज्या: खेचरमुखाम्बुजा: । क्षौवौष्ठहरानिर्मुक्तसुराढच्वतुरानन: ॥ ६४ ॥

विन्दुमान् वैजमेतासां क्रमाल्लोकेश्वरान्वहि । पञ्चं सम्पूजयेद्वीरों देवानार्च्चपि दर्लंभास ॥ ६५ ॥

परमैश्वर्यमाप्रोति प्रार्थ्यते वनिताजने: । वामभवं मातृयं वैजं नित्याक्किने मदे पुन: ॥ ६६ ॥

द्रवे वाक्किबधूर्मेल्लो द्रादशार्कोडियमौरित: । ऋषि: स्वादोषणम्कुन्दो विविधनित्या च देवता ॥ ६७ ॥

वाचा कलया षड्र्घ्रानि नित्यां ध्यायेब्रिजेष्टदाम् । अड्रेन्दुमौलिमरुण्यासमराभिवन्या-

मम्भोजपाशश्र्योऽपूर्वकपालिहस्ताम् । रत्ताज्ञरागवसनाभरखां त्रिनेत्रां ध्यायेच्छिवस्य वनितां मदविह्हलाड्गीम् ॥ ६८ ॥

चतुर्बाहुं जपिल्वान्तो मधुरात्कैरम्भूकजे: । कुसुमैरयुतं हत्वा तोषयेद् गुरुमातृन: ॥ ६९ ॥

प्रकृतिपौठे यजे हे वीरं वच्यमाख्येन वल्गु नो । श्रद्धान्यचेंन्दु यथापूर्वं ततः प्रक्कोरिमा यजे ॥ ७० ॥

नित्या निरञ्जना किन्तु कौतदने मदनातुरा । सद्द्रवा द्राविष्णी च द्रविखेटश्रेष्ठमक्नय: ॥ ७१ ॥

नीलोत्पलवलुपालालाद्यकदा रक्ताक्षुजे दयाम् ।

लोकपालान् यजेत्तत्र वाहनायुधसंयुतान् ।

লোকপালান্ যজেত্তত্র বাহনাযুধসংযুতান্ ।

73

सिद्धमन्त्रो जपेन्मन्त्री सहस्रं प्रयतने स्थितः ।

সিদ্ধমন্ত্রো জপেন্মন্ত্রী সহস্রং প্রয়তনে স্থিতঃ ।

73

यां वाचिन्य स्क्रियं रात्रौ सा समायाति ततृचषात् ॥

যাং ঈৰচিন্য স্ক্রিয়ং রাত্রৌ সা সমায়াতি ততৃচষাত্ ॥

74

वीरुमायोनित्तर मूर्धा नित्याक्षीं मदद्रवै ।

বীরুমাযোনিত্তর মূর্ধা নিত্যাক্ষীং মদদ্রবৈ ।

74

दितान्तो रविसंख्याषीं मन्त्रो वश्यप्रदायकः ॥

দিতান্তো রবিসংখ্যাষীং মন্ত্রো বশ্যপ্রদাযকঃ ॥

75

प्रदिरा: स्वाहोषिकृतषुपचन्नो मुनिभिरौैरितम ।

প্রদিরা: স্বাহোষিকৃতষুপচন্নো মুনিভিরৌএরিতম ।

75

वज्रप्रस्तारिषी प्रेत्क्रा देवताभीष्टदार्घ्रायनो ॥

বজ্রপ্রস্তারিষী প্রেত্ক্রা দেবতাভীষ্টদার্ঘ্রাযনো ॥

76

वाग्भवेन षडड्रान विदध्यानम्लवित्तमः ।

বাগ্ভবেন ষড়ড়্রান বিদধ্যান্ম্লবিত্তমঃ ।

76

वज्रप्रस्तारिषीं ध्यायेत् समाहितमनास्ततः ॥

বজ্রপ্রস্তারিষীং ধ্যাযেত্ সমাহিতমনাস্ততঃ ॥

77

रक्ताष्षौ रत्नपोते रक्तदलकमलाभ्यन्तरे सन्निषकां

রক্তাষ্ষৌ রত্নপোতে রক্তদলকমলাভ্যন্তরে সন্নিষকাং

77

रक्ताड्रों रक्तमौलिस्फुरितश्रिकलां स्मो रवन्तां विनिन्दाम ।

রক্তাড্রৌং রক্তমৌলিস্ফুরিতশ্রিকলাং স্মো রবন্তাং বিনিন্দাম ।

77

वौजापौरेपापाड़ुष्मदनधनुःसत्कपालान् हस्सै-

বৌজাপৌরেপাপাড়ুষ্মদনধনুঃসত্কপালান্ হস্সৈ-

78

विम्राषामानताड़िं स्तनभरनमितारमकिकामाष्यामः ॥

বিম্রাষামানতাড়িং স্তনভরনমিতারমকিকামাষ্যামঃ ॥

78

मन्त्रं मन्त्रो जपेक्ष्चं जपान्ते जुहुयात् पुनः ।

মন্ত্রং মন্ত্রো জপেক্ষ্চং জপান্তে জুহুযাত্ পুনঃ ।

78

ग्रस्तं राजहृदयैर्हृतमिश्रैः समिधरैः ॥

গ্রস্তং রাজহৃদযৈর্হৃতমিশ্রৈঃ সমিধরৈঃ ॥

79

यक्तिपीठे यजेद् देवौमरौषैः कुसुमार्ढिभः ।

যক্তিপীঠে যজেদ্ দেবৌমরৌষৈঃ কুসুমারঢিভঃ ।

79

श्रद्धानि केशवेषु शुरुदेवौषा दलेखषमा: ॥

শ্রদ্ধানি কেশবেষু শুরুদেবৌষা দলেখষমা: ॥

80

हस्सेखा क्षो दिनौ कलिन्ना चोभिषो मदनातुरा ।

হস্সেখা ক্ষো দিৌ কলিন্না চৌভিষো মদনাতুরা ।

80

निरञ्जना रागवतो सप्तमौ मदनावतो ॥

নিরঞ্জনা রাগবতো সপ্তমৌ মদনাবতো ॥

81

मेखला द्वाविषो पश्चादेगवत्यपरा स्वरा ।

মেখলা দ্বাবিষো পশ্চাদেগবত্যপরা স্বরা ।

81

कपालोत्रपलधारिक्यः प्रकृतयो रक्ताविग्रहाः ॥

কপালোত্রপলধারিক্য: প্রকৃতযো রক্তাবিগ্রহাঃ ॥

82

मातरो दिग्विदिक्चर्या: पुनः पूज्या: दिगौष्वराः ।

মাতরো দিগ্বিদিক্চর্যা: পুনঃ পূজ্যা: দিগৌষ্বরাঃ ।

82

भजन् मन्त्रमतुं नित्यमर्चैनादिभिरादरात् ॥

ভজন্ মন্ত্রমতুং নিত্যমর্চৈনাদিভিরাদরাত্ ॥

83

दरिद्रों रोगनिमुत्तः स जीवेच्चिरदां शतम ।

দরিদ্রো রোগনিমুক্ত: স জীবেচ্চিরদাং শতম ।

83

स्वक्षान् मन्त्रे ततो मन्त्री वशयेदखिलं जगत् ॥

স্বক্ষান্ মন্ত্রে ততো মন্ত্রী বশযেদখিলং জগত্ ॥

नित्यामन्त्रैर्ध: कुत्र्यान्मुखचालनम्न्चहम ।

নিত্যামন্ত্রৈর্ধ: কুত্র্যান্মুখচালনম্ন্চহম ।

९०३

ग्रज्ञानं तिलकं पुष्पं धारयेन्‍मन्त्रितं सुधीः । ताम्बूलं मन्त्रितं खादेन्मन्त्रो स स्वाज्ञगतप्रियः ॥ ५४ ॥

গ্রজ্ঞানং তিলকং পুষ্পং ধারযেন্মন্ত্রিতং সুধীঃ । তাম্বূলং মন্ত্রিতং খাদেन्मন্ত্রো স স্বাজ্ঞগতপ্রিয্ঃ ॥ ৫৪ ॥

९०३

श्रीमाया मदने: प्रोक्तो मन्त्रो वौजवयात्मकः । ऋषि: सम्भोचनगन्धो गायत्री देवता स्मृता ॥ ५५ ॥

শ্রীমাযা মদনেঃ প্রোক্‌তো মন্ত্রো বৌজবযাত্মকঃ । ঋষিঃ সম্ভোচনগন্ধো গাযত্রী দেবতা স্মৃতা ॥ ৫৫ ॥

९०३

त्रिपुटाख्या विरुदैस्तैर्वीजैरद्भिान्‍ षट्क्रमात् । वारिजातवने रम्ये मणिपे मणिकुट्टिमे ॥ ५७ ॥

ত্রিপুটাখ্যা বিরুদৈস্তৈর্বীজৈরদ্ভিান্‍ ষট্ক্রমাত্ । বারিজাতবনে রম্যে মণিপে মণিকুষ্টিমে ॥ ৫৭ ॥

९०३

रत्नसिंहासने रम्ये पद्मे षट्कोषपद्मोभिते । अ्रधस्तात् कल्पवल्लस्य निष्पद्मां देवतां स्मरेत् ॥ ५८ ॥

রত্নসিংহাসনে রম্যে পদ্মে ষট্কোষপদ্মোভিতে । অ্রধস্তাত্ কল্পবল্লস্য নিষ্পদ্মাং দেবতাং স্মরেত্ ॥ ৫৮ ॥

९०३

चापं पाशार्कबुजैरसितान्‍यद्धं पुष्पगाश्चान्‍ । विध्नायां तां करसारसिजे रत्नमौलिं विनिर्वाम् ॥ ५९ ॥

চাপং পাশার্কবুজৈরসিতান্‌যদ্ধং পুষ্পগাশ্চান্‍ । বিধ্নাযাং তাং করসারসিজে রত্নমৌলিং বিনির্বাম্ ॥ ৫৯ ॥

९०३

हेमाभां कुचभरनतां रत्नमञ्जोरकाञ्चो- मग्रवेयाचैर्विलसिततनुं भावयेच्चकितमादाम् ॥ ६० ॥

হেমাভাং কুচভরনতাং রত্নমঞ্জোরকাঞ্চো- মগ্রবেযাচৈর্বিলসিততনুং ভাবযেচ্চকিতমাদাম্ ॥ ৬০ ॥

९०३

चामरादर्शेताम्बूलकरङ्कसमुद्धकान् । वहन्तोभि: कुचाग्राभिडृतौभि: परिवारिताम् ॥ ६१ ॥

চামরাদর্শেতাম্বূলকরঙ্কসমুদ্ধকান্ । বহন্তোভিঃ কুচাগ্রাভিডৃতৌভিঃ পরিবারিতাম্ ॥ ৬১ ॥

९०३

करुणास्रतरवृष्णिा पश्यन्तीं साधकं दृशा । भानुलचं जपेदेनं मन्त्रं तावत् सहस्रकम् ॥ ९१ ॥

করুণাস্রতরবৃষ্ণিা পশ্যন্তীং সাধকং দৃশা । ভানুলচং জপেদেনং মন্ত্রং তাবত্ সহস্রকম্ ॥ ৯১ ॥

९०३

विल्वार्जवधसम्भूतिमधुरार्क्तः: सर्वमदरः । जपापुष्पै: स शुचियत्तोषयेहसुना गुरुं ॥ ९२ ॥

বিল্বার্জবধসম্ভূতিমধুরার্ক্তঃঃ সর্বমদরঃ । জপাপুষ্পৈঃ স শুচিযাত্তোষযেহসুনা গুরুং ॥ ৯২ ॥

९०३

हस्तेखाविहिते पौठे पूजयेतां यथाविधि । ग्रन्यात्‌टिषट्सु कोषेषु लचग्राद्या: परिपूजयेत् ॥ ९३ ॥

হস্তেখাবিহিতে পৌঠে পূজযেতাং যথাবিধি । গ্রন্যাত্‌টিষট্সু কোষেষু লচগ্রাদ্যা: পরিপূজযেত্ ॥ ৯৩ ॥

९०३

लच्यो हेमप्रभां तन्वीं शवराजयुगाभयाम् । चक्रगदाभ्जधारं हेमनिभं हरिम् ॥ ९४ ॥

লচ্যো হেমপ্রভাং তন্বীং শবরাজযুগাভযাম্ । চক্রগদাভ্জধারং হেমনিভং হরিম্ ॥ ৯৪ ॥

९०३

पाशाद्ध शाभयाविष्टधरां गौरी' जवालुपाम् । श्रगट्दाभयाभीष्टधरं क्ष्वेणनिभं शिवम् ॥ ९५ ॥

পাশাদ্ধ শাভযাবিষ্টধরাং গৌরী' জবালুপাম্ । শ্রগট্দাভযাভীষ্টধরং ক্ষ্বেণনিভং শিবম্ ॥ ৯৫ ॥

९०३

नीलोत्पलकरां सौम्यां रतिं काञ्चनसन्निभाम् । ष्टतपाशाद्ध श्रेष्वासं पुष्पे शुमरुणं स्मरेम् ॥ ९६ ॥

নীলোৎপলকরাং সৌম্যাং রতিং কাঞ্চনসন্নিভাম্ । ষ্টতপাশাদ্ধ শ্রেষ্বাসং পুষ্পে শুমরুণং স্মরেম্ ॥ ৯৬ ॥

दशमः पटलः

पूर्वंवत्‌ त्रिविधियुक्तं यजे‌दुभयपाश्र्वद्वयोः । बहिरद्धानि संपूज्य पूज्याः पञ्चेषु मात्रः ॥ ९० ॥

পূৰ্ব্বংবত্‌ ত্রিবিধিযুক্তং যজেদুভযপার্শ্বদ্বযোঃ । বহিরদ্ধানি সংপূজ্য পূজ্যাঃ পঞ্চেষু মাতরঃ ॥ ৯০ ॥

दशमः पटलः

लोकेशान् वानितारूपानर्चयेत् सौम्यविग्रहाम् । इत्थं यः पूजयेदेवौः नित्यं मन्त्रैःसमन्वितः ॥ ९५ ॥

লোকেশান্ বানিতারূপানর্চযেত্ সৌম্যবিগ্রহাম্ । ইথং যঃ পূজযেদেবৌঃ নিত্যং মন্ত্রৈঃসমন্বিতঃ ॥ ৯৫ ॥

दशमः पटलः

संप्राप्य कवितां दिव्यां प्राप्य लक्मीमनखराम् । सौभाग्यमतुलं लब्ध्वा विहरते‌ सुधियं भुवि ॥ ९९ ॥

সংপ্রাপ্য কবিতাং দিব্যং প্রাপ্য লক্মীমনখরাম্ । সৌভাগ্যমতুলং লব্ধ্বা বিহরতে‌ সুধিযাং ভুবি ॥ ৯৯ ॥

दशमः पटलः

पाशाञ्जघुपुटा यत्तिभिरेष्टौशो गगनं सकृत् । परमेश्वरि श्रब्दान्ते विठान्तः प्रवणादिकः ॥ १०० ॥

পাশাঞ্জঘুপুট যাত্তিভিরেষ्टৌশো গগনং সকৃত্ । পরমেশ্বরိ শ্রব্ধান্তে বিঠান্তঃ প্রবণাদিকঃ ॥ ১০০ ॥

दशमः पटलः

स्ववारूढा मनुः प्रोक्रःषोदशभिरदचरैः । द्वाभ्यामेकैन चैकैन द्वाभ्यां पञ्चाभिरदचरैः ॥ १०१ ॥

স্ববারূঢা মনুঃ প্রোক্কঃষোদশভিরদচরৈঃ । দ্বাভ্যামেকৈন চৈকৈন দ্বাভ্যাং পঞ্চাভিরদচরৈঃ ॥ ১০১ ॥

दशमः पटलः

द्वाभ्यामद्भ्यां षट् कुर्यादत्ततो देवौ विचिन्तयेत् । रक्तामश्वारूढां रश्मधरशकलां वडवामूर्तिलचिनेचा ॥ १०१ ॥

দ্বাভ্যামদ্ভ্যাং ষট্ কুর্যাদত্ততো দেবৌ বিচিন্তযেত্ । রক্তামশ্বারূঢাং রশ্মধরশকলাং বঢবামূর্তিলচিনেচা ॥ ১০১ ॥

दशमः पटलः

पाशेनाबद्धसाध्यां षरशराववश्या दरतिच्छेदनाज्ञयलोम । हस्तेनान्जेन वेतां वरकनक मयं धारयन्तौ मनोज्ञां ॥ १०२ ॥

পাশেনাবদ্ধসাধ্যাং ষরশরাববশ্যা দরতিচ্ছেদনাজ্ঞযলোম । হস্তেনান্জেন বেতাং বরকনক মযং ধারযন্তৌ মনোজ্ঞাং ॥ ১০২ ॥

दशमः पटलः

देवौ ध्यानेऽदसं कुचभरन्नामतां दिव्यहाराभिरामाम् । वाचालचं जपेन्मन्त्रमाच्चे नान्ते जितेन्द्रियः ॥ १०२ ॥

দেবৌ ধ্যানেঽদসং কুচভরন্নামতাং দিব্যহারাভিরামাম্ । বাচালচং জপেন্মন্ত্রমাচ্চে নান্তে জিতেন্দ্রিয্ঃ ॥ ১০২ ॥

दशमः पटलः

दशाङ्गं जपुयाहुदेवौ यत्तिपीठे समर्चयेत् । पाशादिलप्रचरौचैन विधानेन समार्च्चितः ॥ १०३ ॥

দশাঙ্গং জপুযাহুদেবৌ যাত্তিপীঠে সমর্চযেত্ । পাশাদিলপ্রচরৌচৈন বিধানেন সমার্চ্চিতঃ ॥ ১০৩ ॥

दशमः पटलः

स्राज्यालब्धहुताश्चत्लौ वार्च्चितं लभते वशु । लवणैरंधुरारासक्तैर्होमिन वज्रयेद्रूपान् ॥ १०४ ॥

স্রাজ্যালব্ধহুতাশ্চত্লৌ বার্চ্চিতং লভতে বশু । লবণৈরংধুরারাসক্তৈর্হোমিন বজ্রযেদ্রূপান্ ॥ ১০৪ ॥

दशमः पटलः

तेनैव विधिना मल्लौ वज्रयेद वानितामपि । स्वालेख्य कोष्ट्रान विकारसंख्यान्यस्तं चतुष्के प्रपञ्चं सुगाध्यम् ॥ १०५ ॥

তেনৈব বিধিনা মল্লৌ বজ্রযেদ বানিতামপি । স্বালেখ্য কোষ্ট্রান বিকারসংখ্যান্যস্তং চতুষ্কে প্রপঞ্চং সুগাধ্যম্ ॥ ১০৫ ॥

दशमः पटलः

स्वन्येष्टच द्वादशमन्द्रार्षा लिक्षेदिदं यन्त्र मग्रेषवध्यम् । मायां हृज्जगवद्यन्ते माहेश्वरपदं भवेत् ॥ १०६ ॥

স্বনযেষ্টচ দ্বাদশমন্দ্রার্ষা লিক্ষেদিদং যন্ত্র মগ্রেষবধ্যম্ । মাযাং হৃজ্জগবদ্যন্তে মাহেশ্বরপদং ভবেত্ ॥ ১০৬ ॥

दशमः पटलः

स्वनपूर्वं ठयुगलं मनुः सप्तदशाचरः । स्वाहानि मायया कुयादत्ततो देवौ विचिन्तधीत ॥ १० ॥

স্বনপূর্ব্বং ঠযুগলং মনুঃ সপ্তদশাচরঃ । স্বাহানি মাযযা কুয্যাদত্ততো দেবৌ বিচিন্তধীত ॥ ১০ ॥

रक्तां विचित्रवसनां नवचन्द्रचूडा-मदप्रदाननिरतां स्थानभरणकाम् । नृत्यन्तीमिन्दुशकलाभरणां विलोक्य हस्तां भजे भवतीं भवदुःखहन्त्रीं ॥ १०५ ॥

यथाविधि जपेन्मन्त्रं वसुयुग्मसहस्रकम् । साज्येनाब्जे न जुहुयाद्वैश्रांग्रं तदनन्तरम् ॥ १०६ ॥

शक्तिपीठे यजे हे वौमझालोकेश्वरायुधे । प्रातरुत्थाय जपेन्मन्त्रं नित्यमष्टोत्तरं शतम् ॥ १०७ ॥

तस्मादनन्यसक्तिः स्याच्छिवया सह महेश्वरी । माया पद्मावतीपदं ततः प्राप्नुयात्परं पदम् ॥ १०८ ॥

सप्तार्षी मनुराख्यातः सर्ववश्यप्रदायकः । ऋद्धानि मायया क्ल्वा ध्यायेत् त्रैलोक्यमोहिनीस् ॥ १०९ ॥

पद्मासनस्थां करपद्मजां रत्नोत्पल्नं सन्दधतीं चिन्तेताम् । श्वाबिभ्रतीमाभरणानि रक्तां पद्मावतीं पद्ममुखीं नमामि ॥ ११० ॥

पद्मालचं जपेन्मन्त्रं दशांशैर्‌जुहुयाद् हुतेः । शक्तिपीठे यजे हे वौमझार्धावरमूर्तिताम् ॥ १११ ॥

किञ्चिल्लक्षे स्वर्णपूजा स्वात् पूज्या: पत्रे षु मात्रः । लोकपाला बन्धः पूज्या स्तदक्ष्षाभि ततः वन्धः ॥ ११२ ॥

इतयं यो भजते मन्त्रं जपहोमार्चनादिभिः । सुभगः सर्वनारोभ्यां भवेत काम इवापरः ॥ ११३ ॥

षट्समध्य प्रविष्टिक्‍या शक्तिं कोशेषु निष्ठितां षडधारा‌ऽऽत्मि । तदाज्ञातो मातृकया‌ऽभिषिक्तं पद्मावतीयुग्ममिदं प्रयस्तम ॥ ११४ ॥

तारं शिरसि विन्यस्येह वां सच्चिन्त्य भारतोमू । शक्तिवीजं न्यसेद्‌जालं संस्कृत्य भुवनेश्वरीम ॥ ११५ ॥

अयसौ नेत्रयोस्थ क्यो ध्यात्वा सूर्यं हृताशनम ।

एकादशः पटलः ।

सुखहस्ते च विन्यस्येहस्तं चन्द्रमतुं स्मरन् ॥ भ१९॥ जिह्वायां विन्यसेद् वौजं रमायास्तां विचिन्तयन् । स्वाधिष्ठाने गडयोन्येत्तद्गजेन्द्राधिया सुधीः ॥ १२० ॥ भ्रमठन्यामनाख्याति कुवलयं प्रातःोदिनं नरः । कौतिंश्रिकान्तरेष्वानं वसुभो भवति ध्रुवम् ॥ १२१ ॥

एकादशः पटलः ।

इति श्रीसारदातिलके दशमः पटलः ॥

एकादशः पटलः ॥

ततो दूगां मनुं वच्ये दृष्टादृष्टफलप्रदम् । मायाब्रिकर्षविनिर्माल्यो भूयोडसौ सर्गगान् भवेत् ॥ १ ॥ पञ्चात्मकः प्रतिष्ठावान्मारुतो भौतिकासनः । नारादिद्हदयान्तं डयं मन्त्रो वसुद्वारात्मकः ॥ २ ॥ ऋषिः स्वानारदच्छन्दो गायत्री देवता मनोः । दुर्गा समीरिता सडिदुंरितापनिवारिणी ॥ ३ ॥ नमस्कारविधानेन मूलमन्त्रेण साधकः । क्रमाधः सद्यः कुर्वीत वडहोमान् यथाविधि ॥ ४ ॥ सिंहदंष्ट्रा मथि मेथखरा मरकतप्रख्या चतुर्भिर्भुजैः म्रगशं चक्रधनुःम्ररांध्र दधती नेचैकाङ्गािभः शोभिता । श्रामुक्ता झदहारकाझकरशात्काझीकृतानूपुरा दुर्गा दुर्गेःतिहारिपौ भवतु वो रत्नोक्कसस्रूचडला ॥ ५ ॥ वसुलदं जपेन्मन्रं तिलैर्मंधुरलोलितैः । पयोङ्न्यासावाजुहुयात्तस्सहस्रं जितेन्द्रियः ॥ ६ ॥ पौठमित्यं यजेत् सम्यङ्नवग्राक्तिसर्मन्नितम् । प्रभा माया जया शुद्धा विशुद्वा नन्दिनो पुनः ॥ ७ ॥ सुप्रभा विजया सर्वसिद्धिदा नव मक्त्तयः ।

खरेऽक्षखवयहकूवराचितैः पूजयेदिमाम्‌ ॥ ९ ॥

प्रशवावनन्तरं वज्रनखदंष्ट्रायुधाय च ।

महासिंहाय वर्माङ्कितः सिंहमनुरमन्तः ॥ ९ ॥

द्वादासनाम्ना मूलेन कल्पयेत्‌ ।

तस्यां प्रपूजयेद्भूतां देवौमावाह्य मन्त्रवित्‌ ॥ १० ॥

ब्रजाह्वातिं पुराभ्यर्चं प्रकृतौः पतेपु पूजयेत्‌ ।

जया च विजया कौत्सिः प्रोतिः पश्चात्‌ प्रभा पुनः ॥ ११ ॥

श्रद्धा मेधा स्मृति: प्रोक्ता शननामाद्यचतुष्टयिका: ।

पञ्चाद्रेश्वर्चयेदष्टावायुधानी यथाक्रमम्‌ ॥ १२ ॥

ब्रह्मचक्रदधृक्खड्गापाशाढ्येष्ट्रासन धृक्‌ धनः ।

लोकोेश्वरास्ततो वाच्यो तेषामख्यानन्तरम्‌ ॥ १३ ॥

दस्यु जपादिर्भम्नौ जपसिद्धिविधानवित्‌ ।

कुर्यात प्रयोजनैस्तेन मनुना सुमनोषिताम्‌ ॥ १४ ॥

प्रतिष्ठाप्य विधानेन कलसान्नव शोभनान्‌ ।

रत्नहेमादिसंयुक्तान् पदेषु नव संस्कृतान्‌ ॥ १४ ॥

मध्ये च पूजयेद्देवौमितरेषु जयादिकाः ।

संपूज्य गणपुष्पाद्यै रभिषिञ्चेनराधिपम्‌ ॥ १६ ॥

राजा विजयते शत्रून्‌ योद्धको विजयिष्यति ।

प्राप्नोति योगे दौर्घांयुः सर्वव्याधिविवर्जितः ॥ १७ ॥

वश्याभिषिक्ता विधिना लभते तनयं वरम्‌ ।

मन्त्रे शानैः संजप्यमाज्यं चुद्रग्रहापहम्‌ ।

गर्भेष्वपूनां विप्रेषां जपं भक्त्यादिकं तथा ॥ १५ ॥

मध्ये तारे वौजवन्तः खसाध्यं पचेश्वष्टौ मन्त्रवर्णान्‌ विलिख्य ।

वृष्टिबन्धौ वृष्टितं मारुतक्रूरैरैन्द्रैर्द्वौ भूपुरस्थं विदध्यात्‌ ॥ १९ ॥

चुद्रभूतमहाग्रोगरपञ्चार्कनिवारणम्‌ ।

विजयं शौप्रदं पुंसां गर्भेष्वोनां सुतप्रदम्‌ ॥ २० ॥

एकादशः पटलः

भ्रान्तं चिरं सनयेनं श्वेतसर्पादिनि ठद्यम् । ऋष्टाङ्गरौमाख्याता विच्चा महिषसर्दिनो ॥ २१ ॥

महिषपोऽहिके हुँ फट् खड्गेन परिकीजितम् । महिषघ्नो याविं हुँ फट् शिरः समुदाहृतम् ॥ २२ ॥

महिषं हेषय हन्व हूँ फड़न्तं शिखामनु: । महिषं हन युग्मान्ते देवि हुँ फट् तनुच्छदम् ॥ २३ ॥

महिषान्तो सृद्रिन हुँ फड़न्तं मन्त्रमौरितम् । मन्त्रैरैतैर्जीतिपुष्पै: पञ्चाझानि प्रकल्पयेत् ॥ २४ ॥

गारूड़ोपलसंभ्रां महिषयकुङ्कलमरिडतां नौमि भालविलोचनां महिषोत्तमाझानिषेधुषीम् । चक्रग्रहकपासखेटकरालकामेकघूलकान् तर्जनौमपि बिम्वतो निजवाहुभि: प्रास्त्रिम्रिखराम् ॥ २५ ॥

ऋष्टलद्धं जपेन्मन्त्रं तत्सहस्रं तिलै: शुमै: । हुत्वा प्रागौद्रिते पौष्ठे यजेन्महिषसर्दिनौम् ॥ २६ ॥

संपूज्याझानि पत्ते खु दुर्गाभ्यां वरवार्षिनोम् । ग्रार्योऽहयां हतौयार्च्च चतर्थों कनकप्रभाम् ॥ २७ ॥

पञ्चमौ कृतकिकां सञ्चऋं षष्टौमपयभयप्रदाम् । कन्या सुरूपां प्रयजेन्मन्त्रौ दौघंसकरै: ऋमात् ॥ २५ ॥

यजे दग्रेष्वायुधानि चक्रग्रहासिखेटकान् । बाघं बाघासनं शूलं कपालं तर्जनीं ऋमात् ॥ २८ ॥

लोकपाल: पुन: पूज्यास्वदक्षाषि ततः परम् । वश्योत्तिलद्धोमेन नरानरपतोनपि ॥ ३० ॥

सिद्धार्थजु हुषान्नक्री रोगान्मुच्यते ततुच्छषात् । पच्चै हुत्वा जयेच्छत्रून्दूवांभि: शान्तिमाप्नु यात् ॥ ३१ ॥

पलाशकुसुमै: पुष्टिं धान्यैर्धान्याश्रयिं व्रजेत् । काकपच्चै: कतो होमो हे षं वितनुते ऋषाम् ॥ ३२ ॥

सरिच्छोमात्मकरणं रिपुराप्रोति सर्वथा । छुद्रारिचौरभूतादानं ध्यात्वा देवौं विनाशयेत् ॥ ३३ ॥

সরিচ্ছোমাত্মকরণং রিপুরাপ্রোতি সর্বথা । ছুদ্রারিচৌরভূতাদানং ধ্যাত্বা দেবৌ বিনাশযেত্ ॥ ৩৩ ॥

तारो दुर्गे यगं रक्तनुच्चारं सलोचनम् । विठान्ता जयदुर्गेयं विद्या वेदा-दघाच्चरौ ॥ ३४ ॥

তারো দুর্গে যগং রক্তনুচ্চারং সলোচনম্ । বিঠান्ता জযদুর্গেযং বিদ্যা বেদা-দঘাচ্চরৌ ॥ ৩৪ ॥

तारादि दुर्गें हृदयं दुर्गें शिर उच्चौरितम् । दुर्गायै स्वाच्छिखा वर्मभूतरचिॆषा कोत्ति‌ं तम् ॥ ३५ ॥

তারাদি দুর্গেং হৃদয়ং দুর্গেং শির উচ্চৌরিতম্ । দুর্গাযৈ স্বাচ্ছিখা বর্মভূতরচিॆষা কোত্তি‌ং তম্ ॥ ३५ ॥

तारादि दुर्गें हितयं रक्तिशिखाचि समौरितम् । aradi दुर्गें युगलं रक्तिशिखान्तमुदौरितम् ॥ ३६ ॥

তারাদি দুর্গেং হিতয়ং রক্তিশিখাচি সমৌরিতম্ । তারাদি দুর্গেং যুগলং রক্তিশিখান্তমুদৌরিতম্ ॥ ৩৬ ॥

कालाभ्रां तां कटाच्चैररि कुलभयदां मौलिबद्धे न्दुलेखां पूर्य्यं चक्रं कपार्घ्यं त्रिभिखमपि करे वहहन्तीं विनेवाम् । सिंहस्कन्धाधिरूढां त्रिभुवनमखिलं तेजसा पूरयन्तीं ध्यायेद् दुर्गां जयाश्यां त्रिदशपरिचरितां से‌वितां रससिद्धिकामैः ॥ ३७ ॥

কালাভ্রাং তাং কটাচ্চৈররি কুলভযদাং মৌলিবদ্ধে ন্দুলেখাং পূর্য্যাং চক্রং কপার্ঘ্যাং ত্রিভিখমপি করে বহহন্তীং বিনেবাম্ । সিংহস্কন্ধাধিরূঢাং ত্রিভুবনমখিলং তেজসা পূরযন্তীং ধ্যাযেদ্ দুর্গাং জযাশ্যাং ত্রিদশপরিচরিতাং সেঽবিতাং রসসিদ্ধিকামৈঃ ॥ ৩৭ ॥

वार्शलचं जपेन्नित्यं ऋतेन जुहुयात्ततः । दशांशं संस्कृते वङ्गी ब्राञ्ञयोनिपि भोजयेत् ॥ ३८ ॥

বার্শলচং জপেন্নিত্যং ঋতেন জুহুযাত্ততঃ । দশাংশং সংস্কৃতে বঙ্‌গী ব্রাঞ্‌যযোনিপি ভোজযেত্ ॥ ৩৮ ॥

प्रष्टाचरोदिले पौठे पूजयेत् पूर्ववत् सुधीः । मन्त्रं जपनू विन्भस्लचं शक्त‌ हन्या हि श्रपेतः ॥ ३९ ॥

প্রষ্টাচরোদিলে পৌঠে পূজযেত্ পূর্ববত্ সুধীঃ । মন্ত্রং জপনূ বিন্ভস্লচং শক্ত‌ হন্যা হি শ্রপেতঃ ॥ ৩৯ ॥

प्रजपेद् व्यवचारादौ तवार्घि विजयौ भवेत् । अर्चयेदेक्तमग्राच्चि युज्यार्थी विद्यायानया ॥ ८० ॥

প্রজপেদ্ ব্যবচারাদৌ তবার্ঘি বিজযৌ ভবেত্ । অর্চযেদেক্তমগ্রাচ্চি যুজ্যার্থী বিদ্যাযানযা ॥ ৮০ ॥

ज्वल ज्वल पत्स्यन्तो मूलिनौचपदन्ततः । दुष्टग्रहै ह्मस्रान्तो वङ्ङिजायावधिमन्तुः ॥ ८२ ॥

জ্বল জ্বল পত্স্যন্তো মুলিনৌচপদন্ততঃ । দুষ্টগ্রহৈ হ্মস্রান্তো বঙ্‌ঙিজাযাবধিমন্তুঃ ॥ ৮২ ॥

भूतं न्द्रियाच्चरैः प्रोक्तो बुद्रग्रहर्विनाशनः । ऋषिद्रौर्घितपाः प्रोक्तः ककुप्छनद उदाच्चितम ॥ ८२ ॥

ভূতং ন্দ্রিযাচ্চরৈঃ প্রোক্‌তো বুদ্রগ্রহর্হবিনাশনঃ । ঋষিদ্রৌর্ঘিতপাঃ প্রোক্‌তঃ ককুপ্‌ছনদ উদাচ্চিতম ॥ ৮২ ॥

शूलिनौ देवतां प्राप्यौ समस्तसुरवन्दितां । दुर्गें हृदरदे श्रोत्रं विन्दुवासिनि तच्चिखा ॥ ८३ ॥

শূলিনৌ দেবতাং প্রাপ্যৌ সমস্তসুরবন্দিতাং । দুর্গেং হৃদরদে শ্রোত্রং বিন্দুবাসিনি তচ্ছিখা ॥ ৮৩ ॥

असुरान्तो मर्दनौ स्वादु युद्धपूर्वक्रिये सुनः । वासय हितयं धर्मदेवासिद्धसुपूजिते ॥ ८४ ॥

অসুরান্তো মর্দনৌ স্বাদু যুদ্ধপূর্বক্ৰিযে সুনঃ । বাসয হিতয়ং ধর্মদেবাসিদ্ধসুপূজিতে ॥ ৮৪ ॥

11

नन्दिनि स्वातु चुद्रयुगं महायोगेश्वरि क्रमात्। मूलिन्याधा हुँफडन्ता पञ्चाङ्मनवः शृता: ॥ ४४ ॥

নন্দিনি স্বাতু চুদ্রযুগং মহাযোগেশ্বরি ক্রমাত্। মূলিন্যাধা হুঁফডন্তা পঞ্চাঙ্মনবঃ শৃতা: ॥ ৪৪ ॥

11

सध्याह्दां सृगेन्द्रं सजलजलधरश्यामलां हस्तपद्मै: मूलं वाचा कल्पयन्तीसजलजगदावाष्पपांशुभिर्वहतीम् । चन्द्रोत्तंसां विनेतुं चतुरभिरसिना खेटकं विभ्रतौभि: कन्यााभ: सेव्यमानां प्रतिभयभयदां भूतिनौ भावयामि ॥४ ६॥

সধ্যাহ্দাং সৃগেন্দ্রং সজলজলধরশ্যামলাং হস্তপদ্মৈ: মূলং বাচা কল্পযন্তীসজলজগদাবাষ্পপাংশুভির্বহতীম্ । চন্দ্রোত্তসং বিনেতুং চতুরভিরসিনা খেটকং বিভ্রতৌভি: কন্যাাভ: সেব্যমানাং প্রতিভযভযদাং ভূতিনৌ ভাবযামি ॥৪ ৬॥

11

मनुमेनं जपेन्मालां वर्णैलकं विचच्रष: । सर्पिषात्रेण जुहुयाततदग्रांपेन साधक: ॥ ४७ ॥

মনুমেনং জপেন্মালাং বর্ণৈলকং বিচচ্রষ: । সর্পিষাত্রেণ জুহুযাততদগ্রাংপেন সাধক: ॥ ৪৭ ॥

11

प्रागुक्ते पूजयेत् पोठे वच्यमाखेन वत्स्ना । विधाय पूजामज्ञानां पूज्या: पत्नोषु शक्तय: ॥ ४८ ॥

প্রাগুক্তে পূজযেত্ পোঠে বচ্যমাখেন বত্স্না । বিধায পূজামজ্ঞানাং পূজ্যা: পত্নোষু শক্তয: ॥ ৪৮ ॥

11

दुर्गाया वरदांवस्यवासिन्यसुरमर्दिनौ । युद्धप्रियापञ्चमौ स्वाद्वेग्रि त्वं सुपूजिता ॥ ४९ ॥

দুর্গাযা বরদাংবস্যবাসিন্যসুরমর্দিনৌ । যুদ্ধপ্রিযাপঞ্চমৌ স্বাদ্বেগ্রি ত্বং সুপূজিতা ॥ ৪৯ ॥

11

सप्तमौ नन्दिनि प्रोक्ता महायोगेश्वरौ परा । दलाग्रेषु तदक्षर्या चक्रं ग्रह्हमसिं पुन: ॥ ५० ॥

সপ্তমৌ নন্দিনি প্রোক্তা মহাযোগেশ্বরৌ পরা । দলাগ্রেষু তদক্ষর্যা চক্রং গ্রহ্হমসিং পুন: ॥ ৫০ ॥

11

दलेषु चापशूलानि पाशं पश्चाद् दिगोडधिपान् । इत्यं जपादिभि: सिद्ध: कुय्यांत् कर्म निजेप्सितम् ॥ ५१ ॥

দলেষু চাপশূলানি পাশং পশ্চাদ্ দিগোড়ধিপান্ । ইত্যৎ জপাদিভি: সিদ্ধ: কুয্যাত্ কর্ম নিজেপ্সিতম্ ॥ ৫১ ॥

11

श्रेष्ठतरसहेतुं याष्टिकाक्षमधुराश्रित: । नित्यं प्रजुहुयात्तस्य शक्त्ति: स्वादातिमानुषी ॥ ५२ ॥

শ্রেষ্ঠতরসহেতুং যাষ্টিকাক্ষমধুরাশ্রিত: । নিত্যং প্রজুহুযাত্তস্য শক্ত্তি: স্বাদাতিমানুষী ॥ ৫২ ॥

11

श्रेष्ठोत्तरघृतं नित्यं सर्पिषा जुहुयान्र: । वाच्छितं वत्सराद्देवक् प्राप्तोति महतोऽपि शियं ॥ ५३ ॥

শ্রেষ্ঠোত্তরঘৃতং নিত্যং সর্পিষা জুহুযান্র: । বাচ্ছিতং বত্সরাদ্দেবক্ প্রাপ্তোতি মহতোऽপি শিযৎ ॥ ৫৩ ॥

11

दूर्वाङहोमो भवेदृशां सर्ववाच्छितसिद्धिद: । कुरिकाद्यानी शस्र्राणि जप्त्वानि मनुनासुना ॥ ५४ ॥

দূর্বাঙহোমো ভবেদৃশাং সর্ববাচ্ছিতসিদ্ধিদ: । কুরিকাদ্যানি শস্র্রাণি জপ্ত্বানি মনুনাসুনা ॥ ৫৪ ॥

11

सम्पाताज्यविलिस्रानि वितन्वन्ति जयराश्रयम् । श्रभ्वत्कसमीपद्वा तिलैर्वा मधुरोचते: ॥ ५५ ॥

সম্পাতাজ্যবিলিস্রানি বিতন্বন্তি জযরাশ্রযম্ । শ্রভ্বত্কসমীপদ্বা তিলৈর্বা মধুরোচতে: ॥ ৫৫ ॥

11

होमो वश्ययति चिप्रमौषधातन् मन्त्रितो न तान् । च्चदायुधधृशृां तां देवौं कालघनप्रभाम् ॥ ५६ ॥

হোমো বশ্যযতি চিপ্রমৌষধাতন্ং মন্ত্রিতো ন তান্ । চ্চদাযুধধৃশৃাং তাং দেবৌ কালঘনপ্রভাম্ ॥ ৫৬ ॥

११४

ध्यात्वात्मानं जपेन्मन्त्रं स्पष्टदन्तः सुरर्षिभिः ग्रहैः । सपरिखद्वादशोद्दीनां विषमाश्व विनाशयेत् ॥ ४९ ॥

ধ্যাত্বাত্মানং জপেন্মন্ত্রং স্পষ্টদন্তঃ সুরর্ষিভিঃ গ্রহৈঃ । সপরিখদ্বাদশোদ্দীনাং বিষমাশ্ব বিনাশযেত্ ॥ ৪৯ ॥

मतुनानेन विधिवन्मन्त्रः सिद्यिसुपेयिवान् । मन्त्रे शान्तेन संजसैनं बाष्पानादाय योद्धकः ॥ ५० ॥

মতুনানেন বিধিবন্মন্ত্রঃ সিদ্যিসুপেযিবান্ । মন্ত্রে শান্তেন সংজসৈনং বাষ্পানাদায যোদ্ধকঃ ॥ ৫০ ॥

विमुञ्चे तं प्रतिसेनायां सा द्रुतं विद्रुता भवेत् । भूतपाशधरां देवौँ ध्यात्वात्मानमनाकुलः ॥ ५१ ॥

বিমুঞ্চে তং প্রতিসেনাযাং সা দ্রুতং বিদ্রুতা ভবেত্ । ভূতপাশধরাং দেবৌঁ ধ্যাত্বাত্মানমনাকুলঃ ॥ ৫১ ॥

प्रविश्रेद युद्धतेशं यो जित्वा याति स निःश्वितम् । जपुयान्त्रिलषदर्थैयीलचमेकं यथाविधि ॥ ५२ ॥

প্রবিশ্রেদ যুদ্ধতেশং যো জিত্বা যাতি স নিঃশ্বিতম্ । জপুযান্ত্রিলষদর্থৈযীলচমেকং যথাবিধি ॥ ৫২ ॥

नामयुक्तं जपेन्मन्त्रं यस्यासौ सूतिमेष्यति । मृदुपकां शोषयित्ना हुता चोतरसंकया ॥ ५३ ॥

নামযুক্তং জপেন্মন্ত্রং যস্যাসৌ সূতিমেষ্যতি । মৃদুপকাং শোষযিত্না হুতা চোতরসংকযা ॥ ৫৩ ॥

सम्मोहात् कुत्रते मन्त्री विशेषं स्त्रिग्योर्मिशः । गच्छेद्वा गोमयं व्योम्नि विसदृशं जपेत ततः ॥ ५४ ॥

সন্মোহাত্ কুত্রতে মন্ত্রী বিশেষং স্ত্রিগ্যোর্মিশঃ । গচ্ছেদ্বা গোমযং ব্যোম্নি বিসদৃশং জপেত ততঃ ॥ ৫৪ ॥

गमिष्यतां द्वादशे निखातं स्तम्भनं भवेत । बहुनोक्रे न किं सर्व साधयेत मनुनासुना ॥ ५५ ॥

গমিষ্যতাং দ্বাদশে নিখাতং স্তম্ভনং ভবেত । বহুনোক্রে ন কিং সর্ব সাধযেত মনুনাসুনা ॥ ৫৫ ॥

उत्तिष्ठपद्माभाष्य गुरु: शिष्ये पद पुनः । पितामहः सनेन नुः स्वप्नपाश स्वाभयच्य मे ॥ ५६ ॥

উত্তিষ্ঠপদ্মাভাষ্য গুরুঃ শিষ্যে পদ পুনঃ । পিতামহঃ সনেন নুঃ স্বপ্নপাশ স্বাভযচ্য মে ॥ ৫৬ ॥

समुपार्श्वतसुचायं यदि शाक्यमनन्तरम् । ऋषिकां वा पुनस्तस्मै वदेज्जगवतोन्ततः ॥ ५७ ॥

সমুপার্শ্বতসুচাযং যদি শাক্যমনন্তরম্ । ঋষিকাং বা পুনস্তস্মৈ বদেজ্জগবতোন্ততঃ ॥ ৫৭ ॥

समयाग्निं बधूः सप्तनिःश्रयपात्को मनुः । ऋषिरारक्षकः प्रोक्तश्छन्दोऽनुष्टुपुदाहृतम ॥ ५८ ॥

সমযাগ্নিং বধূঃ সপ্তনিঃশ্রযপাত্কো মনুঃ । ঋষিরারক্ষকঃ প্রোক্তশ্ছন্দোঽনুষ্টুপুদাহৃতম ॥ ৫৮ ॥

देवता नवदुर्गा वा सर्वदुर्गतिमोचनो । पदाष्टसन्निप्सु गुदलिल्काधारोदरेपु च ॥ ५९ ॥

দেবতা নবদুর্গা বা সর্বদুর্গতিমোচনো । পদাষ্টসন্নিপ্সু গুদলিল্কাধারোদরেপু চ ॥ ৫৯ ॥

पार्थिहेतू स्वकायेषु पुनर्लीचछसनिपुः । मुखनासाकपोलाचिकर्णेभू मध्यमूर्धसु ॥ ६० ॥

পার্থিহেতূ স্বকাযেষু পুনর্লীচছসনিপুঃ । মুখনাসাকপোলাচিকর্ণেভূ মধ্যমূর্ধসু ॥ ६० ॥

यन्त्र. द्वाराशि विन्यसेद देवताभावसिद्धये । षड्भिम्वरुभिर्मृष्टाभिरष्टभिरष्टदृश्टिमिः ॥ ६१ ॥

যন্ত্র. দ্বারাশি বিন্যসেদ দেবতাভাবসিদ্ধযে । ষড়্ভিম্বরুভিমিৰ্ষ্টাভিরাষ্টভিরাষ্টদৃশ্টিমিঃ ॥ ৬১ ॥

षड्भिरिवष्टदृश्टाभिरष्टभिरिवचिन्त्रयैः ।

ষড়্গিরিবাষ্টদৃশ্টাভিরাষ্টভিরিবচিন্ত্রযৈঃ ।

एकादश्यः पटलः १

मन्त्रार्थैरङ्कक्रमः स्वाज्ञाद्रिग्युक्तै यैथाक्रमम् ॥ ६९ ॥ सौवर्णाम्बुजमध्येगां विनयनां सौदामिनीसन्निभां चक्रं षड्द्ववराभयानि दधतोमिन्द्रः कलां विभ्रतौम् । प्रवेष्टार्कदधानहस्तकुरुङ्गलघोरामुखखेटलौच्यौः सुतां ध्यायेदिन्द्रनिवासिनोंऽ घ्रिग्रिसुखौं पार्श्वखपद्माननाम् ॥ ७० ॥ एवं ध्यात्वा जपेष्ट्वचतुष्कं तद्र्श्रांग्रतः । जुहुयाद्रविषा मन्त्रौ श्रालिभिः सार्पिंषा तिलैः ॥ ७१ ॥ प्रागौरिते यजेत् पौठे देवौमऴगणैः सह । ऋद्धपूजा यथापूर्वं दलमूलेश्विमाः पुनः ॥ ७२ ॥ ग्रार्य्या दुर्गाय भद्राख्या भद्रकालौ ततोडङ्गिका । धर्माख्या वेदगर्भाख्या चेमड्झयेष्ठप्रकृतयः ॥ ७३ ॥ ग्रस्थायि पत्ममध्ये चक्रग्रद्धासिखेटकान् । बाणैकोदड्भूलानि कपालान्तानि पूजयेत् ॥ ७८ ॥ ब्राझ्माख्या: शुद्रैलग्रेशु लोकपालास्ततः परम् । सिद्धमन्त्रप्रयोगेषु देवौमित्यं विचिन्तयेत् ॥ ७५ ॥ कालपावकसन्निभां कलितादिचन्द्रग्रिरोकहां मालिनीशाविभागेशां भयदायीसंहृतौतुषाम् । चक्रग्रद्धकपाशाखेटकचापबाणकरोटिकां मूलवाराहभुजां भजे विजितार्किलासुरसैनिकाम् ॥ ७६ ॥ प्रातःस्नानरतो नित्यमष्टोत्तरसहस्रकम् । जपेततस्याशु सिद्धिान्ति धनधान्यादिसम्पदः । ग्रनैनैव विधानैन ग्रहच्चैवारिपून् जयेत् ॥ ७७ ॥ नाभिमात्रोदके श्वला देवौमकङ्गतां स्ररन् । जपेदष्टोत्तरशतं लभते मच्तोऽ श्रियम् ॥ ७८ ॥ ग्रयुतं वटवच्चोदैः सगुढैरर्चिते डनले । होमं समिद्दरैः कुुर्यान्नामयेदापदां कुलम् ॥ ७९ ॥

११६

घोराभिचारान् भूतादौन् श्रीमयैषिधिनासुना । न्यासामार्गसमिद्धिर्वा तिलैर्वा कननोद्ववैः ॥ ५० ॥

सर्षपैर्वा ऋतो होमः क्षुद्रापस्मारनाशनः । शत्रभौष्टसिद्धयै जपुयादेकैर्मन्त्रैौ समिद्धरैः ॥ ५१ ॥

संहस्रमर्कंवारादिदिवसान् दश संयतः । सारान् मृजान् समादाय सकलान् मनुनासुना ॥ ५२ ॥

जपुयादेधिते वृक्षे सप्तरावमतन्द्रितः । साधयेद्विखिलं श्रेभदभौष्टं मन्त्रावित्तमः ॥ ५३ ॥

कुसुमैर्वृष्यैषिदप्रान् नृपतीन् पद्महोमतः । तत्पदैः सहितृपसैः पुण्यैश्चैषिद्यात् कलघ्चोरतः ॥ ५४ ॥

भूतान् लवणहोमेन जातौपुष्पैः सतां पुनः । व्रीहिध्नाभिजं हयादित्यं वत्सराढु व्रीहिमान् भवेत् ॥ ५५ ॥

दूर्वाङहोमेन दूर्घीयुर्मधुमा रत्नवान् भवेत् । श्रवणै रत्नसमृद्धिः स्यादाज्येन लभते धनम् ॥ ५६ ॥

गोदुग्धेन गवां वृद्धिामपु यात्रातः संग्रयः । क्षीरें गर्दैः गृहे सर्पिं तर्ज्जन्या संस्पृशन् जपेत् ॥ ५७ ॥

निधायाग्रे जपेन्मन्त्रमष्टोत्तरसहसकम् । सन्ध्यासु पद्ममध्ये वशमायाति वाच्छितम् ॥ ५८ ॥

श्रभ्यर्चं देवोमनले तौच्र्षतैलेन मन्त्रवित् । हुत्वायुतं निधायाग्रे तौच्र्षान् स्त्रीङग्रच्चरान् पुनः ॥ ५९ ॥

तेषु सम्पातयेद्भूयः सृष्टा तान्द्रियुतं जपेत् । वैधयेत् परसेनायां चापान्नष्ठा दिशो दश ॥ ६० ॥

प्राप्तु यात्रासंज्ञा सा पलायनपरायणा । जपित्वा स्तिमितभूज्ञानां कुड्वं कुलिकोदरे ॥ ६१ ॥

विकिरेच्च तुसेनायां गूढश्क्खनपलादिषु । ज्वरमारौ महारोगैः पौडिताः सैन्यनायकैः ॥ ६२ ॥

एकादशः पटलः

परस्परविरोधेन नश्यंतं सेना ततःपरम् । सेनासंस्थाभने मन्त्रौ कारस्कारसमुद्भवैः ॥ ९३ ॥ पुष्पैः सहसं जुछुयादुत्पलैस्थाप्यनिवारयेत् । ग्राझारवारे कुलिके जप्या भस्म चितोङ्कवम् ॥ ९४ ॥ निर्द्रिपेत्समूर्धनि रिपोर्विंदृष्टो देशतों व्रजे तु । मकरत्रिपातितैः पत्तैः कारस्कारसमुद्भवैः ॥ ९५ ॥ तस्य पादरजोयुक्तं हेमाद्रुचाटयेदरौन । कारस्करमयीं कृत्वा पतिमामतिशोभनाम् ॥ ९६ ॥ नम्या प्रतिष्ठितप्रायां क्षिप्रयेदङ्गशः पुनः । कारस्कारकषायेण मधुना च सरिद्वककम् ॥ ९७ ॥ रक्तापञ्चतुरङ्गेश्यां हविर्ग्राने हव्यवाचने । जुछुयात् क्रियतेरातिरेवमेव दिनक्षयात् ॥ ९८ ॥ उदग्त्तसविधा होमान्त्ता: स्यु: शत्रव: क्षयात् । उलूककाकयो: पचैस्थासारक्तासंयुक्तैः ॥ ९९ ॥ जुछुयाद्विप्रि कान्तारे शत्रु: कालातियिर्भवेत् । शत्रो: प्रतिर्यातिं मन्त्रो प्रतिष्ठितसमौषधाम् ॥ १०० ॥

विषाष्टकान्तौ लम्पाढ्योम्लयुषा निर्द्रिपेत्पज्जलैः । ज्वराक्रान्तो भवेच्छत्रुस्तं नचेद् यमसादनम् ॥ १०१ ॥ तर्जनीं चित्रशिख' दोर्भ्यां धारयन्तीं भयङ्करौम् । रक्तां ध्यात्वा रवेर्बिम्बे प्रजपेद्गुतं मनुम् ॥ १०२ ॥ मारयेदचिरादेव रिपून् वसुसमन्न्वितान् । बाणखेटकरां कुर्यां सवाणां भानुमण्डले ॥ १०३ ॥ ध्यात्वा मन्त्रं जपेन्मन्त्रौ पूर्ववद्राश्रयेदरौन ।

चापबाणधरां भौमां सिंहस्थां जलनोपमाम् । ॥ १०४ ॥ रजन्तीं वाच्चनिवचानं धावन्तौ ताटकं रिपुम् । ध्यात्वा जपेन्मन्रिममयुतं तोयमध्येगः ॥ १०५ ॥

१०

रिपूंश्च परसेनाच्च दृप्तमुचाटयेद् भुवम्। अनित्यकसमिद्धोमैश्च्यते रोगतो गजः॥ १०६॥

রিপূংশ্চ পরসেনাচ্চ দৃপ্তমুচাটযেদ্ ভূবম্। অনিত্যকসমিদ্ধোমৈশ্চ্যতে রোগতো গজঃ॥ ১০৬॥

१०

पुष्पैः स्तदौयैर्वंशयेनमधुराक्षैर्मतङ्गजान्। रक्तायैः पञ्चगव्येन लिपेज्जप्त्वा न दन्तिनः॥ १०७॥

পুষ্পৈঃ স্তদৌযৈর্বংশযেনমধুরাক্ষৈর্মতঙ্গজান্। রক্তাযৈঃ পঞ্চগব্যেন লিপেজ্জপ্ত্বা ন দন্তিনঃ॥ ১০৭॥

१०

गव्याज्येन तिलैः सिद्धैरौषधैरानित्यकसमिद्धरैः। दुर्भानुपञ्चमग्न्याभ्यां तर्पयेलेन छुतेन च॥ १०८॥

গব্যাজ্যেন তিলৈঃ সিদ্ধৈরৌষধৈরানিত্যকসমিদ্ধরৈঃ। দুর্ভানুপঞ্চমগ্ন্যাভ্যাং তর্পযেলেন ছুতেন চ॥ ১০৮॥

१०

एतैः पृथक् पृथग्द्रव्यैरष्टोत्तरसहस्रकम्। जुहुयादिनशो विप्रान् भोजयेदमधुरादिभिः॥ १०९॥

এতৈঃ পৃথক্ পৃথগ্দ্রব্যৈরষ্টোত্তরসহস্রকম্। জুহুযাদিনশো বিপ্রান্ ভোজযেদমধুরাদিভিঃ॥ ১০৯॥

१०

गुरवे दचिषां द्वादश वस्त्राभरणसंयुताम्। मातङ्गस्य तुङ्गाश्च वडवां दत्त्वा विधिनामनु॥ ११०॥

গুরবে দচিষাং দ্বাদশ বস্ত্রাভরণসংযুতাম্। মাতঙ্গস্য তুঙ্গাশ্চ বডবাং দত্ত্বা বিধিনামনু॥ ১১০॥

१०

सर्वव्याधिविनिर्मुक्ता जुद्रपोडाविवर्जिता। कारयेद् ब्रह्महद्रेणा शिबिकानायुःपञ्चकम्॥ १११॥

সর্বব্যাধিবিনির্মুক্তা জুদ্রপোডাবিবর্জিতা। কারযেদ্ ব্রহ্মহদ্রেণা শিবিকানাযুঃপঞ্চকম্॥ ১১১॥

१०

गृध्रकङ्करथाङ्गानि शृङ्गां कौमोदकौः क्रमात्। पञ्चगव्येषु निःक्षिप्य तानि स्रष्टा जपेन्तुमुम्॥ ११२॥

গৃধ্রকঙ্করথাঙ্গানি শৃঙ্গাং কৌমোদকৌঃ ক্রমাত্। পঞ্চগব্যেষু নিঃক্ষিপ্য তানি স্রষ্টা জপেন্তুমুম্॥ ১১২॥

१०

सम्यक् पञ्चसहस्राणि तेषु सम्पातयन पुनः। तावदाज्येन जुहुयाद्भले: स्वैः पूजयेत् क्रमात॥ ११३॥

সম্যক্ পঞ্চসহস্রাণি তেষু সম্পাতযন্ পুনঃ। তাবদাজ্যেন জুহুযাদ্ভলৈঃ স্বৈঃ পূজযেত্ ক্রমাত॥ ১১৩॥

१०

उदृत्य पञ्चगव्य भः पूर्ववत् प्रजपेत्नुमुम्। अवटान् पञ्च निखनेहिचु मध्यादिषु क्रमात॥ ११४॥

উদৃত্য পঞ্চগব্য ভঃ পূর্ববৎ প্রজপেত্নুমুম্। অবটান্ পঞ্চ নিখনেহিচু মধ্যাদিষু ক্রমাত॥ ১১৪॥

१०

अवटेष्वेषु पूरेषु पञ्चगव्येन साधकः। आयुधानि प्रजप्त्वान् पञ्चघोषपुरःसरम्॥ ११५॥

অবটেষ্বেষু পূরেষু পঞ্চগব্যেন সাধকঃ। আযুধানি প্রজপ্ত্বান্ পঞ্চঘোষপুরঃসরম্॥ ১১৫॥

१०

विन्यसेत्तेषु मध्यादि पूजां कुयाद् यथा पुरा। वालुकाभिः समापूर्य स्तम्भः कुय्याद् समं खलम्॥ ११६॥

বিন্যসেত্তেষু মধ্যাদি পূজাং কুয্যাদ্ যথা পুরা। বালুকাভিঃ সমাপূর্য স্তম্ভঃ কুয্যাদ্ সমং খলম্॥ ১১৬॥

१०

बलिं च विकिरेत्तत्र तेभ्यां मन्त्रैर्यथाक्रमम्। दिक्पतिभ्यो बलिं दत्वा ब्राह्मणान् भोजयेच्चत॥ ११७॥

বলিং চ বিকিরেত্তত্র তেভ্যাং মন্ত্রৈর্যথাক্রমম্। দিক্পতিভ্যো বলিং দত্বা ব্রাহ্মণান্ ভোজযেচ্চত॥ ১১৭॥

१०

दोनाम्बरकपणादौ स्वतो षयेद्नोजनादिभिः। गुरवे दचिषां द्वादशावित्तानुसारतः॥ ११८॥

দোনাম্বরকপণাদৌ স্বতো ষযেদ্নোজনাদিভিঃ। গুরবে দচিষাং দ্বাদশাবিত্তানুসারতঃ॥ ১১৮॥

11

यत्रेयं विधिता रच्रा देशे वा नगरे पुरे। ग्रामे सङ्केडयवा तव वर्धन्ते सर्वसम्पदः॥११९॥

যত্রেয়ং বিধিতা রচ্চা দেশে বা নগরে পুরে। গ্রামে সঙ্কেঢয়বা তব বর্ধন্তে সর্বসম্পদঃ॥১১৯॥

11

ऋषभपातादयो दोषा भूतप्रेतादिसंयुताः। ग्रामाभिचारकृताः कृत्या विप्रचोराद्युपद्रवा॥१२०॥

ঋষভপাতাদয়ো দোষা ভূতপ্রেতাদিসংযুক্তাঃ। গ্রামাভিচারকৃতাঃ কৃত্যা বিপ্রচোরাদ্যুপদ্রবা॥১২০॥

11

नेच्छन्ते तां दिशं भूत्या तर्जन्ति तां देवताञ्जया। पद्मं भानुदलावृतं प्रविलिखेत्तत्कार्यंकायां पुनः॥ स्वारं शक्तिगवौजसाध्यसहितं तत्क्षेत्रेषु क्रमात्। मदीन्या मनुसम्भवान् युगलश्रोवर्य्यांन् पुनः पत्रगान्॥ मन्त्रार्थान् युगशो विधाय विलिखेदन्त्यं तदन्ते दिशि॥१२१॥

নেচ্ছন্তে তাং দিশং ভূত্যা তর্জন্তি তাং দেবতাঞ্জয়া। পদ্মং ভানুদলাবৃতং প্রবিলিখেত্তত্কার্যঙ্কায়াং পুনঃ॥ স্বারং শাক্তিগবৌজসাধ্যসহিতং তত্ক্ষেত্রেষু ক্রমাত্। মদীন্যা মনুসম্ভবান্ যুগলশ্রোভর্য্যাং্ন্ পুনঃ পত্রগান্॥ মন্ত্রার্থান্ যুগশো বিধায় বিলিখেদন্ত্যং তদন্তে দিশি॥১২১॥

11

माठकावर्ग्यसंवृतां भूपूररहयसन्धिगम्। यन्त्रं विस्नानिवासिन्या प्रोक्तं सर्वेसमृद्धिदम्॥१२२॥

মাঠকাবর্গ্যসংবৃতাং ভূপূররহযসন্ধিগম্। যন্ত্রং বিস্নানিবাসিন্যা প্রোক্তং সর্বেসমৃদ্ধিদম্॥১২২॥

11

रच्नाकरं विशिष्टेभे दुद्रभूतारिनाशनम्। राज्यदं भ्रष्टराज्यानां वश्यदं वश्यामिच्छताम्॥ सुतार्थिनोर्न सुन्दरं रोगिणां रोगप्रशान्तिदम्। बहुना किमिहोक्तेन यन्त्रं तत् कामदो मणि॥१२४॥

রচ্নাকরং বিশিষ্টেভে দুদ্রভূতারিনাশনম্। রাজ্যদং ভ্রষ্টরাজ্যানাং বশ্যদং বশ্যামিচ্ছতাম্॥ সুতার্থিনোর্ন সুন্দরং রোগিণাং রোগপ্রশান্তিদম্। বহুনা কিমিহোক্তেন যন্ত্রং তত্ কামদো মণি॥১২৪॥

11

इति सारदातिलके एकादशः पटलः॥

ইতি সারদাতিলকে একাদশঃ পটলঃ॥

12

अज्ञानतिमिररन्ध्रंस्ति संसारार्क्षवतारकम्। ज्ञानन्दवौजसवतादतर्क्यं नैपुरं महः॥१॥

অজ্ঞানতিমিররন্ধ্রংস্তি সংসারার্ক্ষবতারকম্। জ্ঞানন্দবৌজসবতাদতর্ক্যং নৈপুরং মহঃ॥১॥

12

अथ वक्ष्ये परां विद्यां विपुरामृतिगोपिताम्। यां ज्ञात्वा सिद्धसङ्घानामधिपो जायते नरः॥२॥

অথ বক্ষ্যে পরাং বিদ্যাং বিপুরামৃতিগোপিতাম্। যাং জ্ঞাত্বা সিদ্ধসঙ্ঘানামধিপো জায়তে নরঃ॥২॥

12

विददृङ्मगुहूताश्रयो भूतको विद्वेषघख्वरः। वियत्तदादिकेन्द्राग्निक्षितं वामाचिविन्दुमत्॥३॥

বিদদৃঙ্মগুহূতাশ্রযো ভূতকো বিদ্বেষঘখ্বরঃ। বিযত্তদাদিকেন্দ্রাগ্নিক্ষিতং বামাচিবিন্দুমত্॥৩॥

12

आकाशगुरुवाक्षषो मनुः सर्गेन्दुख्खडवान्।

আকাশগুরুবাক্ষষো মনুঃ সর্গেন্দুখ্খডবান্।

वामभवं प्रथमं वीजं कामवोजं द्वितीयकम् ।

शक्तिवोजाख्यं त्रिभिर्वोजै रितौरिता ।

पञ्चकूटात्मिका विद्या वेध्या त्रिपुरभैरवी ॥ ४ ॥

ऋषि: श्यामाच्चिपा मूर्त्तिर्मच्छन्द: पङ्क्ति: समौरिता ।

देवता देशिकैकत्तां देवी त्रिपुरभैरवी ॥ ५ ॥

नामेरावरखं न्यस्येदाग्रयं मन्त्रवित् पुन: ।

हृदयान्नाभिपर्यन्तं कामवोजं प्रविन्यसेत् ॥ ७ ॥

विशेष्रात् हृत्प्रदेशान्तं तत्त्रीयं विन्यसेत् पुन: ।

ग्राद्यं द्वितीयं करयोस्सात्त्रीयमुभयो न्यसेत् ॥ ८ ॥

मूलग्राधारे हृदि न्यस्य द्वे मूला वीजद्वयं किलात् ।

नवयोन्यात्मकं न्यासं कुय्याद्दोजै: स्वशि: पुन: ॥ ९ ॥

वर्ष्मयोर्देशवके भूयो गाढ़योर्वेदनने पुन: ।

नीचयोनिंसि विन्यस्सेदंशयोजं ठरे पुन: ॥ १० ॥

तत: कूर्परयो: कुचौ जानुनो रेजमूर्धनि ।

पादयोगुयादेशे च पार्श्वेयोर्हृदयाम्बुजे ॥ ११ ॥

स्थानदये करदश्रेषु रत्यादिमथ विन्यसेत् ।

मूले रतिं हृदिद प्रौतिं भुवोमध्ये मनोभवाम् ॥ १२ ॥

बालावोजै र्विभिन्यस्येत् खानेष्वेघु विलोमत: ।

श्रततेश्रोण्य योगेषुं विश्वयोनिं क्रमादिमा: ॥ १३ ॥

विलोमवोजै र्विन्यास्य मूर्त्तिन्यासं यथाचरेत् ॥

खस्तनामादिकं पूर्वं मूर्धोश्रानं मनोभवम् ॥ १४ ॥

न्यासेदहो तत्पुरुषं सकरघ्नजमार्घवित् ।

हृदयघोरात्मक्लृप्तपें तदनन्तरम् ॥ १५ ॥

गुह्यादेशे प्रविन्यस्येदामदेवादिमध्यमम् ।

सच्याजातं क्रमादेवं पादयोगु विन्यसेत्तत: ॥ १६ ॥

जघनाग्रद्चिषोदचपश्चिमेषु सुखेषु तान् ।

प्रविन्यसेत् यथापूर्वं श्रगुरुच्योमरामिसंखितम्‌ । १९ ।

প্রবিন্যসেত্ যথাপূর্ব্বং শ্রগুরুচ্যোমরামিসংখিতম্ । ১৯ ।

सत्यादि पञ्चकलाला वौजमेषां प्रकल्पितम्‌ ।

সত্যাদি পঞ্চকলালা বৌজমেষাং প্রকল্পিতম্ ।

घटद्वययुते नादे न वायुर्नाडिक्रिया मता । १८ ।

ঘটদ্বযযুতে নাদে ন বাযুর্নাডিক্রিযা মতা । ১৮ ।

पश्चाद्वायांसततो न्यस्ये चन्तो चैलेक्यमोहनान्‌ ।

পশ্চাদ্বাযাংস্ততো ন্যস্যে চন্তো চৈলোক্যমোহনান্ ।

द्राम्यां द्राविषीं मूर्ध्रि द्रोम्यां चोभिषीं पदे । १९ ।

দ্রাম্যাং দ্রাবিষীং মূর্ধ্রি দ্রোম্যাং চোভিষীং পদে । ১৯ ।

स्त्रीं वशीकरणीं वक्त्रे गुह्ये वौ‌ वीजपूर्वविकाम्‌ ।

স্ত্রীং বশীকরণীং বক্ত্রে গুহ্যে বৌ‌ বীজপূর্ব্বিকাম্ ।

ग्राकारिषीं हृदि पुनर्वर्गान्तभगुसंयुताम्‌ । २० ।

গ্রাকারিষীং হৃদি পুনর্ব্বর্গান্তভগুসংযুতাম্ । ২০ ।

सम्पोहिनीं क्रमादेव वर्णच्यासोडयमोरितः ।

সম্পোহিনীং ক্রমাদেব বর্ণচ্যাসোঽযমোরিতঃ ।

भालभ्रू मध्ये अवने दृष्ट्टिकाकषठहतत्सु च । २१ ।

ভালভ্রূ মধ্যে অবনে দৃষ্ট্টিকাকষঠহতত্সু চ । ২১ ।

नाभ्याधिष्ठानयोः पश्चात्‌ तारादाः सुभगादिकाः ।

নাভ্যাধিষ্ঠানযোঃ পশ্চাত্‌ তারাদাঃ সुभগাদিকাঃ ।

न्यस्तव्या विधिना देवो मन्त्रेषा सुभगा भगः । २२ ।

ন্যস্তব্যা বিধিনা দেবো মন্ত্রেষা সुभগা ভগঃ । ২২ ।

भगसर्पिंक्षयथ परा भगमालिन्यनन्तरम्‌ ।

ভগসর্পিংক্ষযথ পরা ভগমালিন্যনন্তরম্ ।

ग्रानङ्कानङ्कुसुमं भूरिङ्खानङ्कमेखला । २३ ।

গ্রানঙ্কানঙ্কুসুমং ভূরिङ्खানঙ্কমেখলা । ২৩ ।

ग्रनङ्कमदना सर्वो मदविभ्रममन्यरा ।

গ্রনঙ্কমদনা সর্ব্বো মদবিভ্রমমন্যরা ।

प्रधानदेवता वर्षंद्रूष्याद्वैरलग्नुता । २४ ।

প্রধানদেবতা বর্ষন্দ্রূষ্যাদ্বৈরলগ্নুতা । २४ ।

ग्रवश्यकपुष्ककाभीतिवरदाख्यकराम्बुजा ।

গ্রবশ্যকপুষ্ককাভীতিবরদাখ্যকরাম্বুজা ।

वक्त्रामो वौ‌ स्त्रीं सस्ताराः तथा पश्चोदितास्त्रिमौ‌ । २४ ।

বক্ত্রামো বৌ‌ স্ত্রীং সস্তারাঃ তথা পশ্চোদিতাস্ত্রিমৌ‌ । ২४ ।

न्यासं कुर्याद् भूषषाख्यं ततः साधकसत्तमः ।

ন্যসং কুর্যাদ্ ভূষষাখ্যং ততঃ সাধকসত্তমঃ ।

न्यसेच्छरसि भाले भूकर्योच्चियुगले नखि । २५ ।

ন্যসেচ্ছরসি ভালে ভূকর্যোচ্চিযুগলে নখি । ২৫ ।

गण्डयोरोष्ठयोरन्तःपड्क्त्योराश्रे न्यसेत् खरान्‌ ।

গণ্ডযোরোষ্ঠযোরন্তঃপঙক্ত্যোরাশ্রে ন্যসেত্ খরান্ ।

चिबुकेऽथ गले कण्ठे पाश्वयोः स्तनयुग्मके । २७ ।

চিবুকেঽথ গলে কণ্ঠে পাশ্বযোঃ স্তনযুগ্মকে । ২৭ ।

दोर्मूलयोः कूर्परयोः पाखोस्तत्पृष्ठदेशगत्‌ ।

দোর্মূলযোঃ কূর্পরযোঃ পাখোস্তত্পৃষ্ঠদেশগত্ ।

नाभौ गुह्ये पुनर्वीजानुनासै डीयास्थितः । २८ ।

নাভৌ গুহ্যে পুনর্ব্বীজানুনাসৈ ডীযাস্থিতঃ । ২৮ ।

स्फिचौ पत्तलयोः पादयोरखाजुष्ठयोर्द्वयोः ।

স্ফিচৌ পত্তলযোঃ পাদযোরখাজুষ্ঠযোর্দ্বযোঃ ।

कादिवान्तान्‌ न्यसेद्वर्णान्‌ स्वानेष्वेषु समाहितः । २९ ।

কাদিবান্তান্ ন্যসেদ্বর্ণান্ স্বানেষ্বেষু সমাহিতঃ । ২৯ ।

काद्यां प्रवेशयेत् पश्चात्‌ करणके हृदि गुह्यके ।

কাদ্যাং প্রবেশযেত্ পশ্চাত্ করণকে হৃদি গুহ্যকে ।

कर्णकुण्डलयोमैैलौ वनलान् घत्तसां यहो ॥ ३० ॥ श्रष्टाविमान् प्रविभ्यखेदेकं देशिकसत्तमः । एवं न्यस्तशरोरोडसौ ध्यायेत् विपुरभैरवोभ् ॥ ३१ ॥

उद्यज्ञानुसहस्रान्तिममलचौमां शिरोमालिकां रक्तालिस्रपयोधारां जपवटों विद्यामभोति वरम् । हस्ताञ्जैर्द्धतौं त्रिनेत्रविलसहकाराविन्दद्वयस्यं देवों वडविमांभरमसुकुटां वन्दे समन्दक्षताम् ॥ ३२ ॥

दौच्चां प्राप्य जपेन्मन्त्रं तत्क्षलचं जितेन्द्रियः । पुष्पैर्भानुसहस्रार्ङि जुदुयाद् ब्रह्माद्रवच्चजैः ॥ ३३ ॥ तिलसक्तकैः प्रसौर्वा करवौसमुचिवैः । पद्मं वसुदलोपेतं नवयोऽन्या ङ्ककार्षिकम् ॥ ३४ ॥

इच्छादिशक्तिभिर्युक्तं भैरव्या: पौठमर्चयेत् । इच्छाज्ञानां क्रियां पञ्चात् कामिनीकामदायिनो ॥३५ रतीरातिप्रयानन्दा नवमौ स्यात्‌मनोंमनी । वरदाभयधार्ति ष: संप्रोक्ता नवशक्तयः ॥ ३६ ॥

वाक्प्रभवं लोचितायै शोकऋहो लोहितो डप्रभः । दौर्घवाखै तथा पश्चादपरायै हसौ पुनः ॥ ३७ ॥ मटार्शिवमद्राप्रे तडिडन्तं पद्यासनं नमः । भनेन मनुना टद्यादासनं श्रोगुरुक्रमम् ॥ ३८ ॥

प्राग्वध्ययोरन्तराले पूजयेत् कल्पयेत ततः । पञ्चभिः प्रश्नवैर्मूर्ति तस्यामावाद्या देवताम् ॥ ३८ ॥ पूजयेदागमोक्तेन विधानेन समाहितः । तारावाकशक्तिकमला हसखफे हसौ स्मृता ॥ ८० ॥

वामकोषे यजे तु देव्या रतिमिन्दुसमप्रभाम् । रतिं पाशाघरो' सौम्यां मदविभ्रमविच्छलाम् ॥ ८१ ॥ प्रोति दच्चिषकोऽक्ष्यां तस्ककाञ्चनसविभाम् ।

१

श्रद्धुश्रे प्रति दोभ्योंष्ठ धारयन्तीं समाचरेत् । श्रद्धे मनोभवां रत्नां रक्पुष्पादालकृताम् ॥ ४२ ॥

१

इषुकामुकपुष्पे शुभे रत्नेऽपि च सार्क्षतताननाम् । श्रद्धान्यभ्यर्चयेत् पश्वाद् यथापूर्वं विधानवित् ॥ ४३ ॥

१

दिक्वस्त्रे च निजैर्मन्त्रैः पूजयेद् बाष्पदेवताम् । हस्ताभ्यां धृतपुष्पे शुभे प्रच्यामाभूतसप्रभाः ॥ ४४ ॥

१

श्रष्टुयोनिंश्वष्टशक्तिः पूजयेत् सुभगांदिकाम् । मातरो भैरवाड्याश्च मदाविभ्रमविच्छलाः ॥ ४५ ॥

१

श्रष्टपत्न्येष संपूज्या यथावत् कुसुमादिभिः । लोकपालास्ततो दिक्पु तेषां मन्त्रादि तद्वहिः ॥ ४६ ॥

१

पूर्वजन्मकृतैः पुण्यैर्नैव नां वरदेवताम् । यो भजेद्दुष्टमार्गेण स लभेत् सम्पदां पदम् ॥ ४७ ॥

१

एवं सिद्धमनुस्मृत्य साधयेदिष्टसाधनः । जुष्टयादर्शणाभोजे रदोषैरमंशुराशि तैः ॥ ४८ ॥

१

लचसंख्या तदर्द्धं वा प्रत्यहं भोजयेद्विजान् । वानितां युवतीं रस्यान् पूजयेद्वतां धियाम् ॥ ४९ ॥

१

होमन्ते धनधान्याद्यैः स्तोषयेद् गुरुमात्मनः । एवं स्ते जगदम्बायै पमाया भवनं लभेत् ॥ ५० ॥

१

रक्तोत्पलैरक्षतैर्मध्यकैरक्षैरवारिजैः । पुष्पैः पयोद्भिः सस्नैर्होमाहविष्कं व्र्षं नयेत् ॥ ५१ ॥

१

वाक्सिद्धिं लभते मन्त्री पलाशकुसुमैर्हुतात् । कर्पूरागुरुसंयुक्तं गुग्गुलुं जुहुयात् सुधीः ॥ ५२ ॥

१

ज्ञानं दिव्यमवाप्नोति तेनैव स भवेत् कविः । क्षौद्रार्कै रमृताखण्डैर्होमः सर्वोपमृत्युञ्जित ॥ ५३ ॥

१

दूर्वाभिराज्यहोमः स्वातं क्षौराज्ञामभिदिनवयम् । गिरिकर्पूरिभवैः पुष्पैर्बौद्धपानं व्र्जयेद् द्रुतम् ॥ ५४ ॥

१२४

कद्वारे: पार्थिवान् पुष्पै: स्वबन्धू: कार्यकारकै: । मल्लिकाकुसुमैर्द्रवा राजपुत्रान् वशं नयेत् । कोद्रङ्कुसुमैर्वशान् वश्लान् पाटलोद्ववै: ॥ ४६ ॥

ग्नुलोमाविलोमाल्ताक्षयत साध्या नरान्वितम् । मन्त्रमुचार्यै जुडयान्नलौ मधुरलोहितै: ॥ ४७ ॥

सर्पैै: पटुसंमिश्रैर्वंगयेत् पार्थिवान् द्रवात् । ग्नानेैव विद्यानैव तत्पल्नों तत्सुतानपि ॥ ४८ ॥

जातिविल्वभवै: पुष्पैर्मंधुरत्रयसंयुतै: । नरनारीनरपतोन् होमतो वश्ययेद् भुवम् ॥ ४९ ॥

मालतीवकुलोद्भवै: पुष्पै: खबन्धनलोहितै: । जुडुयात् कवितां मन्त्रौ लभते वत्सरान्तरे ॥ ५० ॥

मधुरत्रयसंयुक्तै: मकलैविल्वसमुज्झवै: । जुडुयादघयेस्सोकं श्रियमा नोति वार्च्छिताम् ॥ ५१ ॥

पाटलै: कुसुमै: कुन्दैस्तृपलेनांगचम्पकै: । नन्द्यावर्तैविकसितै: ऋतमालैर्जु होति य: ॥ ५२ ॥

जायते वत्सराद्वीकं श्रिया विजितपार्थिव: । साज्यमन्त्रं प्रजुहुयाद् भवेदवन्ध्यमस्त्रौषिमान् ॥ ५३ ॥

कस्तूरीकुङ्कुमोपेतं कपूरं जुहुयादघ्रभौ । कन्टपौदारिकं स्रज: सौन्दर्येमाधिगच्छति ॥ ५४ ॥

लाजान् प्रजुहुयान्नलौ दधिच्चौरमधुप्रुतान् । विजित्य रोगान् निखिलान् स जैवेक्करदां शतम् ॥ ५५ ॥

पादङयं मलयजं पादं कुड्कुमकेशरम् । पादं गोरोचना चैवं यानि पिष्टा हि साङ्खना ॥ ५६ ॥

विदध्यात्तिलकं भूले यान् पश्वेद् यैविलोक्यते । यान् स्पृशेत् सृश्यते यैवां वश्या: स्यात्तस्य तेडचिरात् ॥ ५७ ॥

कपूरकपिचौराभि: समभागानि कल्पयेत् ।

१२४

चतुर्भोंगा जटामांसौ भारतौ रोचना मता ॥ ६५ ॥ कुञ्जुमं सप्तभागं स्याहिरिभागं चन्दनं मतम् । स्वगुरुन्नवभागः स्वादिदितिभागक्रमेया च ॥ ६६ ॥

চতুর্ভোঙ্গা জটামাংসৌ ভারতৌ রোচনা মতা ॥ ৬৫ ॥ কুঞ্জুমং সপ্তভাগং স্যাহিরিভাগং চন্দনং মতম্ । স্বগুরুন্নভাগঃ স্বাদিদিতিভাগক्रमেয়া চ ॥ ৬৬ ॥

हिमाद्रि: कन्यया पृष्टमेतत् सर्वं सुसाधिततम् । स्वादाय तिलकं भाले कुुर्याद् भूमिपतेन नरान् ॥ ७० ॥

হিমাদ্রি: কন্যয়া পৃষ্ঠমেতত্ সর্বং সুসাধিততম্ । স্বাদায় তিলকং ভালে কুুর্যাদ্ ভূমিপতেন নরান্ ॥ ৭০ ॥

वनितामदगर्वोद्धान् मदोद्धतान् मतृजान् । सिंहव्याघ्रमहासर्पान् भूतवेतालराक्षसान् ॥ ७१ ॥

বনিতামদগর্বোদ্ধান্ মদোদ্ধতান্ মতৃজান্ । সিংহব্যাঘ্রমহাসর্পান্ ভূতবেতালরাক্ষসান্ ॥ ৭১ ॥

दशभिर्नादेव वध्योत्तिलकं धारयेत्नर: । मध्याद् नवयोनिषु प्रविलिखेदोजानि वर्षांष्किश्शो गायत्रा: पुनरष्टपत्रविवरे लिख्य निरीक्ष्यते । भुविस्मृश्येन मन्त्रघ्नजाकोषेषु संवीक्षितं ॥ ७२ ॥

দশভিर्नাদেব বধ্যোত্তিলকং ধারযেত্নর: । মধ্যাদ্ নবযোনিষু প্রবিলিখেদোজানি বর্ষাংষ্কিশ्शো গায়ত্রা: পুনরষ্টপত্রবিবরে লিখ্য নীরীক্ষ্যতে । ভুবিস্মৃশ্যেন মন্ত্রঘ্নজাকোষেষু সংবীক্ষিতং ॥ ৭২ ॥

यन्त्रं वैपुरमौरितं विभुवनप्रचोदकं श्रोपद्म ॥ ७२ ॥ स्वक्षिन् यन्त्रे समावाच्छ सम्यक् संपूज्य देवताम् । होमेन षट्सम्पातं लाच्चालोहितयावतम् ॥ ७३ ॥

যন্ত্রং বৈপুরমৌরিতং বিভুবনপ্রচোদকং শ্রোপদ্ম ॥ ৭২ ॥ স্বক্ষিন্ যন্ত্রে সমাবাচ্ছ সম্যক্ সংপূজ্য দেবতাম্ । হোমেন ষট্সম্পাতং লাচ্চালোহিতযাবতম্ ॥ ৭৩ ॥

विश्वतं बाहुना यन्त्रं युडेपु विजयावहम् । वादे वाग्जयं कुुर्यात् कवित्वं पुष्टिलं दिशेत् ॥ श्रायुारारोग्यसम्पाप्तौ पुष्टिं पातुं विवर्द्धयेत् ॥ ७४ ॥

বিশ্বতং বাহুনা যন্ত্রং যুডেপু বিজয়াবহম্ । বাদে বাগ্জযং কুুর্যাত্ কবিত্বং পুষ্টিলং দিশেত্ ॥ শ্রায়ুারারোগ্যসম্পাত্তৌ পুষ্টিং পাতুং বিবর্দ্ধযেত্ ॥ ৭৪ ॥

कामं घटकोषमध्ये लिखतु पुनरिमं घटसु कोषेषु पश्चात् पन्चेषु ह्यष्टसंख्या वसुसथ परतो व्योमवौजेन वीतस्म । षडौषौविस्वान्तरस्थं भुजदललिखितं रोचनाकुञ्जुमाभ्यां प्रोतां सौभाग्यसम्पन्निरुपमकविताकौचिंदं यन्मेतत् ॥ ७५ ॥

কামং ঘটকোষমধ্যে লিখতু পুনরিমং ঘটসু কোষেষু পশ্চাত্ পঞ্চেষু হ্যাষ্টসংখ্যা বসুসথ পরতো ব্যোমবৌজেন বীতস্ম । ষডৌষৌবিস্বান্তরস্থং ভুজদললিখিতং রোচনাকুঞ্জুমাভ্যাং প্রোতাং সৌভাগ্যসম্পন্নিরুপমকবিতাকৌচিংদং যন্মেতত্ ॥ ৭৫ ॥

वज्ञेङ्गहुगान्तरस्थमदने मायां लिखेद्राग्भवं घटकोषेष्वथ सन्निषु प्रविलिखेत् वु झारमावेष्टयेत् । षडौवौजेन समीरितं विभुवनप्रचोभषं वैपुरं यन्त्रं मन्त्रमनोभवात्मकमिदं सौन्दर्य सम्पन्नरम् ॥ ७६ ॥

বজ্ঞেঙ্গহুগান্তরস্থমদনে মায়াং লিখেদ্রাগ্ভবং ঘটকোষেষ্বথ সন্নিষু প্রবিলিখেত্ ভু ঝারমাবেষ্টযেত্ । ষডৌবৌজেন সমীরিতং বিভুবনপ্রচোভষং বৈপুরং যন্ত্রং মন্ত্রমনোভবাত্মকমিদং সৌন্দর্য সম্পন্নরম্ ॥ ৭৬ ॥

स्वाधारादिन्दुमानाद् ब्रह्म न्रष्ट: स्रश्रौयुतः ।

স্বাধারাদিন্দুমানাদ্ ব্রহ্ম ন্রষ্ট: স্রশ্রৌযুতঃ ।

१२६

द्वितीयं भृगुसर्गाख्यं मनुस्तोक्तं तीयमौरितम् । ७४ ॥

एषा बालैति विख्याता त्रैलोक्यवशङ्कारिप्सोः । जपपूजादिकं सर्वमस्याः पूर्वैवदाचरेत् ॥ ७५ ॥

मान्त्रार्थं त्रिपुरा देवी विग्रहैः पदमुच्यते । उत्का कामेश्वरिपदं प्रवदेदग्रे धौर्महि ॥ ७६ ॥

तदन्ते प्रवदेद् भूयश्च्चनं क्लिन्ने प्रचोदयात् । गायत्र्यै षा समाख्याता नैपुरो सर्वसिद्धिदा ॥ ७७ ॥

स्तुल्यानया त्वां त्रिपुरे तोष्येऽभौष्टफलामये । या व्रजन्ति तां लक्ष्मीं मनुजा: सुरपूजिताम् ॥ ७८ ॥

ब्रह्मादय: सुरतिशयैरपि सूच्यरूपां जानन्ति नैव जगदादिमनादिमूर्त्तिम् । तस्मादयं कुर्च्चनतां नवकुजुमाभां स्थूलां स्तुम: सकलवाङ्मयमातृभूताम् ॥ ७९ ॥

विद्याच्च सूक्तवरदाभयचिच्ञ हस्तां नैवोत्तमपलैस्त्रिभिरलङ्कृतवक्त्रपद्मां । त्वां तारिणीमवाचर ! त्रिपुरे ! भजाम: ॥ ८० ॥

सिन्दूरपूरकिरणं कुचभरणास्म- जन्मान्तरेषु ऋतपुष्फफलेकगम्यम् । अन्योन्यभेदकलङ्काकुलमानभेदै- जानीन्ति किं जड़धियस्त्वत्‌ रूपमस्म ! ॥ ८१ ॥

स्थूलां वदन्ति सुनयः शृतयो ग्रयन्ति सूक्ष्मां वदन्ति वचसामधिवासमन्ये ।

त्वां मूलमाहुरपरे जगतां भवानि ! मन्यामहे वयमपारकपापपुराशिम् ॥ ८२ ॥

चन्द्रावतं सकलितां मरदिन्दुशुम्भां

१२६

पद्माप्रदत्ततरुमयीं हृदि भावयन्ति । त्वां पुस्तकं जपवटौमृततावकुम्भं व्याख्यादृष्टहस्तकमलैरङ्घ्रितिं चिनेत्काम् ॥ ८६ ॥

পদ্মাপ্রদত্ততরুময়ীং হৃদি ভাবয়ন্তি । ত্বাং পুস্তকং জপবটৌমৃততাবকুম্ভং ব্যাখ্যাদৃষ্টহস্তকমলৈরঙ্ঘ্রিতিং চিনেত্কাম্ ॥ ৮৬ ॥

शम्भोस्त्वन्मात्रनयनयैकलिताष्टभागो विष्णुस्त्वन्मुखम् ! कमलापरिबद्धदृशः । पद्मोऽङ्घ्रिस्वमपि वागधिवासभूमि- स्तोर्था क्रियाश्र जगतां त्रिपुरे ! त्वमेव ॥ ८७ ॥

শম্ভোস্ত্বন্মাত্রনয়নয়ৈকলিতাষ্টভাগো বিষ্ণুস্ত্বন্মুখম্ ! কমলাপরিবদ্ধদৃশঃ । পদ্মোঽঙ্ঘ্রিস্বমপি বাগধিবাসভূমি- স্তোর্থা ক্রিয়াশ্র জগতাং ত্রিপুরে ! ত্বমেব ॥ ৮৭ ॥

ग्रास्यित्य वाग्भवभवांशतुरः परादौन् भावान् पदेष्टु विधिलान् समुदीरयन्तीम् । कष्ठादिभिः शिव करषैः परदेवतां तां संविभ्रयीं हृदि कदापि न विस्मरामि ॥ ८८ ॥

গ্রাস্যিত্য বাগ্ভবভবাংশতুরঃ পরাদৌন্ ভাবান্ পদেষ্টু বিধিলান্ সমুদীরয়ন্তীম্ । কষ্ঠাদিভিঃ শিব করষৈঃ পরদেবতাং তাং সংবিভ্রয়ীং হৃদি কদাপি ন বিস্মরামি ॥ ৮৮ ॥

श्राकुच्य वाद्यमरजल्य च वैरिषट्क- मालोक्य निष्पलधिया निजनासिकाग्रम् । ध्यायन्ति मूर्ध्रिं कलितेन्तुकलावतंसं तद्रूपमस्म! कृतिनस्तरुषार्कमिच्चम् ॥ ८९ ॥

শ্রাকুচ্য বাদ্যমরজল্য চ বৈরিষট্ক- মালোক্য নিষ্পলধিযা নিজনাসিকাগ্রম্ । ধ্যায়ন্তি মূর্ধ্রিং কলিতেন্তুকলাবতংসং তদ্রূপমস্ম! কৃতিনস্তরুষার্কমিচ্চম্ ॥ ৮৯ ॥

त्वं प्राप्य मन्त्रवरिपोविपुरद्रेभागं दृष्टिं करोषि जगतीमिति वेदवादः । सत्यं तदूद्व्रतनये ! जगदेकमात- न्नौ चेदश्रेषजगतः स्थिरिरेव न स्यात् ॥ ९० ॥

ত্বং প্রাপ্য মন্ত্রবরিপোবিপুরদ্রেভাগং দৃষ্টিং করোষি জগতীমিতি বেদবাদঃ । সত্যং তদূদ্ব্রতনযে ! জগদেকমাত- ন্নৌ চেদশ্রেষজগতঃ স্থিরিরেব ন স্যাত্ ॥ ৯০ ॥

पूजां विधाय कुसुमैः सुरपादपानां पौठे तवाख्य ! कनकाचलगद्वरेषु । गायन्ति सिद्धवनिता: सह किन्नरौभि- रास्वादितास्वरसारह्नपद्मनेवा: ॥ ९१ ॥

পূজাং বিধায কুসুমৈঃ সুরপাদপানাং পৌঠে তবাখ্য ! কনকাচলগদ্বরেষু । গায়ন্তি সিদ্ধবনিতা: সহ কিন্নরৌভি- রাস্বাদিতাস্বরসারহ্নপদ্মনেবা: ॥ ৯১ ॥

विद्युदिल्लासवपुषः श्रियमुद्वहन्तीं यान्तीं स्वासभवनाच्चवराजधानौम् सौसुन्नवर्त्मकमलानि विकाशयन्तीं

বিদ্যুদিল্লাসবপুষঃ শ্রিযমুদ্বহন্তীং যান্তীং স্বাসভবনাচ্চবরাজধানৌম্ সৌসুন্নবর্ত্মকমলানি বিকাশয়ন্তীং

५२

देवौ' भजे हृदि परामृतसिक्तगात्रौम् ॥ ५२ ॥ ज्ञानानन्दजन्माभवनं भवनं श्रुतौनां चैतन्यमात्रवपुरम्र तवास्म्ययामि । ब्रह्मेशविष्णुरुपासितपादपद्मां सौभाग्यजनद्वयस्रतिं चिपुरे ! यथावत् ॥ ५३ ॥ शब्दार्थभावितभुवनं रजतौन्दुरुपा यावादिर्भक्तिं पुनरकर्तनुः स्वशक्त्या । वङ्गालिका हरति तत् सकलं युगान्ते तां शारदां मनसि जातु न विस्मरामि ॥ ५८ ॥ नारायणौति नरकाष्ठवतारिषौति गौरीति खेदशमनौति सरस्वतौति । ज्ञानप्रदेति नयनवयभूषितेति तामद्विराजतनये ! विविधा भजन्ति ॥ ९५ ॥ ये सुवन्ति जगत्रातः शोकहृद्रोगशम्भिः ऋमात् । त्वामख ! प्राप्य वाक्सिद्धिं प्राप्तुयुःते परां श्रियम् ॥ ८६ ॥ वाग्व्यायाकमलातङ्कं नमोडन्ते भगवत्यथ । श्रीमातृझंकार वदतां सर्वजनमनोहर ॥ ९७ ॥ सर्वौदितमुखवाच्यांते सर्वौदितमुखरञ्जन । सर्वराजवशं पश्यात्करि सर्वपदं वदेत् ॥ ९८ ॥ स्त्रीपुरुषवशं ब्रह्मा नेत्रममन्यासनं ततः । सर्वदुष्टमृगवशङ्कारि सर्वभृगुन्ततव ॥ ९९ ॥ ग्राह्यति स्यात् सर्वलोकमसुकं शिवयुग्यविः । वशग्रामानय जायाम्ने राष्ट्रियौत्पात्यचरो मनुः ॥ १०० ॥ मासान्मध्ये तनौ कुयाद् वच्यमाणान् यथाक्रमम् । शिरोललाटे भूमध्ये तालुकण्ठगलोरसि ॥ १०१ ॥ जान्हतभुजदण्डे जठरे नाभिमग्डले ।

দেবৌ' ভজে হৃদি পরামৃতসিক্তগাত্রৌম্ ॥ ৫২ ॥ জ্ঞানানন্দজন্মাভবনং ভবনং শ্রুতৌনাং চৈতন্যমাত্রবপুরম্র তবাস্ম্যযামি । ব্রহ্মেশবিষ্ণুরুপাসিতপাদপদ্মাং সৌভাগ্যজনদ্বযস্রতিং চিপুরে ! যথাবত্ ॥ ৫৩ ॥ শব্দার্থভাবিতভুবনং রজতৌন্দ্ররূপা যাবাদির্ভক্তিং পুনরকর্তনুঃ স্বশক্ত্যা । বঙ্ঙালিকা হরতি তৎ সকলং যুগান্তে তাং শারদাং মনসি জাতু ন বিস্মরামি ॥ ৫৮ ॥ নারাযণৌতি নরকাষ্ঠবতারিষৌতি গৌরীতি খেদশমনৌতি সরস্বতৌতি । জ্ঞানপ্রদেতি নযনবযভূষিতেতি তামদ্বিরাজতনযে ! বিভিন্না ভজন্তি ॥ ৯৫ ॥ যে সুবন্তি জগত্রাতঃ শোকহৃদ্রোগশম্ভিঃ ঋমাত্ । ত্বামখ ! প্রাপ্য বাক্সিদ্ধিং প্রাপ্তুযুস্তে পরাং শ্রিযং ॥ ৮৬ ॥ বাগ্ব্যাযাকমলাতঙ্কং নমোডন্তে ভগবত্যথ । শ্রীমাতৃঝংকার বদতাং সর্বজনমনোহর ॥ ৯৭ ॥ সর্বৌদিতমুখবাচ্যাংতে সর্বৌদিতমুখরঞ্জন । সর্বরাজবশং পশ্যাত্করি সর্বপদং বদেত্ ॥ ৯৮ ॥ স্ত্রীপুরুষবশং ব্রহ্মা নেত্রমমন্যাসনং ততঃ । সর্বদুষ্টমৃগবশঙ্কারি সর্বভৃগুন্ততব ॥ ৯৯ ॥ গ্রাহ্যতি স্যাত্ সর্বলোকমসুকং শিবযুগ্যবিঃ । বশগ্রামানয জাযাম্নে রাষ্ট্রিযৌত্পাত্যচরো মনুঃ ॥ ১০০ ॥ মাসান্মধ্যে তনৌ কুযাদ্ বচ্যমাণান্ যথাক্রমম্ । শিরোললাটে ভূমধ্যে তালুকণ্ঠগলোরসি ॥ ১০১ ॥ জান্হতভুজদণ্ডে জঠরে নাভিমগ্ডলে ।

१

स्वाधिष्ठाने गुह्यदेशे पादयोर्‌र्द्वयोर्‌न्ययोः ॥ १०२ ॥

স্বাধিষ্ঠানে গুহ্যদেশে পাদযোর্দ্বয়োর্ন্যয়োঃ ॥ ১০২ ॥

१

मूलाधारे गुडे न्यस्येत् पदाञ्चेष्टादश क्रमात् ।

মূলাধারে গুডে ন্যস্যেত্ পদাঞ্চেষ्टাদশ ক্রমাত্ ।

१

गुञ्चैकारादिचतुःषड्भिर्वसुपत्रं तु तार्तिभिः ॥ १०३ ॥

গুঞ্চৈকারাদিচতুঃষড্ভির্বসুপত্রং তু তার্তিভিঃ ॥ ১০৩ ॥

१

दशपक्चाष्टवेदांगिन्चन्द्रयुग्मगुष्णां चांभः ।

দশপঞ্চাষ্টবেদাঙ্গিন্চন্দ্রযুগ্মগুষ্ণাং চাংভঃ ।

१

पदक्‍लसिरियं प्रोक्ता मन्त्रवत्‌वर्णैर्यथाक्रमात् ॥ १०४ ॥

পদক্‌লসিরিয়ং প্রোক্তা মন্ত্রবত্‌বর্ণৈর্যথাক্রমাত্ ॥ ১০৪ ॥

१

रत्याद्या मूलहृदयभू मध्येषु विचिन्तयाः ।

রত্যাদ্যা মূলহৃদয়ভূ মধ্যেষু বিচিন্তয়াঃ ।

१

वाक्‌पुष्पाक्तिलच्झौवौजाच्चा मातृज्नताः प्रविन्यसेत् ॥ १०४ ॥

বাক্‌পুষ্পাক্তিলচ্ঝৌবৌজাচ্চা মাতৃজ্ঞতাঃ প্রবিন্যসেত্ ॥ ১০৪ ॥

१

शिरोवदनहृद्‌गुह्यपादेषु विधिना न्यसेत् ।

শিরোভদনহৃদ্‌গুহ্যপাদেষু বিধিনা ন্যসেত্ ।

१

ह्सौलेखां गगनां रक्तां भूयो मन्त्रो करालिकाम् ॥ १०५ ॥

হ্সৌলেখাং গগনাং রক্তাং ভূযো মন্ত্রো করালিকাম্ ॥ ১০৫ ॥

१

महो च्छनां स्वनामादिर्वर्णैवौजपुरःसरः ।

মহো চ্ছনাং স্বনামাদির্বর্ণৈবৌজপুরঃসরঃ ।

१

मातृज्नताः षड्ज्ञानिन ततः कुर्वीत माधकः ॥ १०५ ॥

মাতৃজ্ঞতাঃ ষড্জ্ঞানিন ততঃ কুর্বীত মাধকঃ ॥ ১০৫ ॥

१

वर्गेःस्वतुविभद्रदाया बुद्धौन्द्रदशाभिः शिरः ।

বর্গেঃস্বতুবিভদ্রদায়া বুদ্ধৌন্দ্রদশাভিঃ শিরঃ ।

१

शिखाष्टादशाभिः प्रोक्ता वर्म तावडिरच्चरैः ॥ १०५ ॥

শিখাষ্টাদশাভিঃ প্রোক্তা বর্ম তাবডিরচ্চরৈঃ ॥ ১০৫ ॥

१

न्यसेच्चयोदशैनेतन् द्वाभ्या मस्तक्‍ समौदितम् ।

ন্যসেচ্চয়োদশৈনেতন্ং দ্বাভ্যাং মস্তক্‌ সমৌদিতম্ ।

१

विभक्तं मूंलमन्त्रार्ंवर्णैचन्यासमथाचरत् ॥ १०८ ॥

বিভক্তং মূংলমন্ত্রার্ংবর্ণৈচন্যসমথাচরত্ ॥ ১০৮ ॥

१

मूर्डेपादास्यगुह्येषु हृदभ्जो जे प्रविन्यसेत् ।

মূর্ডেপাদাস্যগুহ্যেষু হৃদভজো জে প্রবিন্যসেত্ ।

१

द्वादिशिं शोशिषिं मूर्धा वन्धनां मोचनीहि पुनः ॥ १०८ ॥

দ্বাদিশিং শোশিষিং মূর্ধা বন্ধনাং মোচনীহি পুনঃ ॥ ১০৮ ॥

१

स्वाकांर्षिप्यों स्वनामादिर्वौजाच्चा: शुभलच्झणा: ।

স্বাকাংর্ষিপ্যোং স্বনামাদির্বৌজাচ্চা: শুভলচ্ঝণা: ।

१

मातृज्नतास्ततो न्यस्येन्मध्यान् वदनांगयेः ॥ ११२ ॥

মাতৃজ্ঞতাস্ততো ন্যস্যেন্মধ্যান্ বদনাংগয়েঃ ॥ ১১২ ॥

१

पार्थ्ं कवचां नामिदेशे कटिपार्थ्ंअङ्कके पुनः ।

পার্থ্ং কবচাং নামিদেশে কটিপার্থ্ংঅঙ্ককে পুনঃ ।

१

वौजचयादिकांमन्त्रैरमृतं सकरध्वजम् ॥ ११२ ॥

বৌজচয়াদিকাংমন্ত্রৈরমৃতং সকরধ্বজম্ ॥ ১১২ ॥

१

मदनं पुष्पधन्वानं पच्ंचमं कुसुमायुधम् ।

মদনং পুষ্পধন্বানং পচ্ংচমং কুসুমায়ুধম্ ।

१

षष्टं कन्दर्पैनामानं मनोभवरातिप्रियै ॥ ११३ ॥

ষষ্টং কন্দর্পৈনামানং মনোভবরাতিপ্রিয়ৈ ॥ ১১৩ ॥

१

मातृज्नतास्ततो न्यस्ये तु खानेष्वेतेषु मन्त्रवित् ।

মাতৃজ্ঞতাস্ততো ন্যস্যেত্ তু খানেষ্বেতেষু মন্ত্রবিত্ ।

१

प्रथममान्डकुसुमा भूयोङन्यान्डमेखला ॥ ११४ ॥

প্রথমমান্ডকুসুমা ভূযোঙন্যান্ডমেখলা ॥ ১১৪ ॥

१

ज्ञानड्मदना तद्‌दनड्मदनाह्वरा ।

জ্ঞানড্মদনা তদ্‌দনড্মদনাহ্বরা ।

ज्ञानङ्गमदना वेगा भूयस्वानङ्गसम्भवा । सप्तस्यानङ्गभुवनपालिनी स्वादग्राष्टमौ ॥ ११५ ॥

জ্ঞানাঙ্গমদনা বেগা ভূযস্বানঙ্গসম্ভবা । সপ্তস্যানঙ্গভুবনপালিনী স্বাদগ্রাষ্টমৌ ॥ ১১৫ ॥

अनङ्गग्ररेखाख्या मातङ्गान्ता: समौषिता: । विन्यस्यव्यस्ततां मूलेऽड्ध्रिष्ठानं मोषपूर्वके ॥ ११६ ॥

অনঙ্গগ্ররেখাখ্যা মাতঙ্গান্তা: সমৌষিতা: । বিন্যস্যব্যস্ততাং মূলেऽড্ঙ্ঘ্রিষ্ঠানং মোষপূর্বকে ॥ ১১৬ ॥

हृत्करहास्यो भुवोमध्ये मस्तके मान्यगा ततः । आद्यो लच्मौसरस्व्यौ रतिः प्रौत्स्य कौत्तिमे काऽ। मान्तः पुष्टिस्था तुष्टिस्तिमातङ्गौ पदग्रेखरा: ॥ ११७ ॥

হৃৎকরহাস্যো ভুবোমধ্যে মস্তকে মান্যগা ততঃ । আদ্যো লচ্মৌসরস্ব্যৌ রতিঃ প্রৌৎস্য কৌত্তিমে কাঽ। মান্তঃ পুষ্টিস্থা তুষ্টিস্তিমাতঙ্গৌ পদগ্রেখরা: ॥ ১১৭ ॥

मूलमन्त्रं प्रविन्यस्य त्रिजमूर्द्धनि मन्त्रवित् । आधारदेशेऽङ्घ्रिष्ठाने नाभौ पश्चादनाहते ॥ ११८ ॥

মূলমন্ত্রং প্রবিন্যস্য ত্রিজমূর্দ্ধনি মন্ত্রবিত্ । আধারদেশেঽঙ্ঙ্ঘ্রিষ্ঠানে নাভৌ পশ্চাদনাহতে ॥ ১১৮ ॥

करहृद् वन्हो भुवोमध्ये मस्तके विन्यसेत् क्रमात् । आद्यग्राव्या: पूर्वंसुविष्टा मातङ्गी पदपङ्किमा: ॥ १२० ॥

করহৃদ্ বন্হো ভুবোমধ্যে মস্তকে বিন্যসেত্ ক্রমাত্ । আদ্যগ্রাব্যা: পূর্বংসুবিষ্টা মাতঙ্গী পদপঙ্কিমা: ॥ १२० ॥

एषु स्थानेषु विन्यस्ये दसिताझादिभैरवान् । मान्तङ्गान्तान् न्यसेन्मन्त्रो मूलमन्त्रं स्ममूर्द्धनि ॥ १२१ ॥

এষু স্থানেষু বিন্যস্যে দসিতাঝাদিভৈরবান্ । মান্তঙ্গান্তান্ ন্যসেন্মন্ত্রো মূলমন্ত্রং স্মমূর্দ্ধনি ॥ ১২১ ॥

आधारदेशेऽङ्घ्रिष्ठाने नाभौ पश्चादनाहते । करहृद्देशे भुवोमध्ये विन्दुर् भूयः कलापदे ॥ १२२ ॥

আধারদেশেঽঙ্ঙ্ঘ্রিষ্ঠানে নাভৌ পশ্চাদনাহতে । করহৃদ্দেশে ভুবোমধ্যে বিন্দুর্ ভূয়ঃ কলাপদে ॥ ১২২ ॥

निरोधितायामङ्ग न्दौ नादनादान्तयो: पुनः । उद्भवतां विश्नुवक्त्रे च भ्रुवमण्डलके शिवे ॥ १२३ ॥

নিরোধিতায়ামঙ্গ ন্দৌ নাদনাদান্তযো: পুনঃ । উদ্ভবতাং বিশ্নুবক্ত্রে চ ভ্রুবমণ্ডলকে শিবে ॥ ১২৩ ॥

मातङ्गान्ता: प्रविन्यस्ये द्वादशान्ते परमं परम् । रौद्रौ प्रगान्तौ ग्रादाख्यां पुनर्महेखरौ स्मथ ॥ १२८ ॥

মাতঙ্গান্তা: প্রবিন্যস্যে দ্বাদশান্তে পরমং পরম্ । রৌদ্রৌ প্রগান্তৌ গ্রাদাখ্যাং পুনর্মহেখরৌ স্মথ ॥ ১২৮ ॥

क्रियाशक्तिं सुलचमौष्ठ्य स्वाधिष्ठसंज्ञाश्च मोहिनीम् । प्रथमां स्वाधिनों विद्युज्नतां विच्च्छक्तिमपयथ ॥ १२४ ॥

ক্রিয়াশক্তিং সুলচমৌষ্ঠ্য স্বাধিষ্ঠসঞ্জ্ঞাশ্চ মোহিনীম্ । প্রথমাং স্বাধিনों বিদ্যুজ্জতাং বিচ্ছক্তিমপযথ ॥ ১২৪ ॥

त्वत्तः सुतु परा नन्दा नन्दबुद्धिर् इमा: क्रमात् । शिरोभालहृद्दाधारैर् इता वौजलयादिका: ॥ १२६ ॥

ত্বত্তঃ সুতু পরা নন্দা নন্দবুদ্ধির্ ইমা: ক্রমাত্ । শিরোভালহৃদ্দাধারৈর্ ইতা বৌজলয়াদিকা: ॥ ১২৬ ॥

मातङ्गान्ता: प्रविन्यस्ये तु यथावद् ग्रिकोत्तमः । मातङ्गों महदाख्यां तां महालच्मौपदादिकाम् ॥ १२७ ॥

মাতঙ্গান্তা: প্রবিন্যস্যে তু যথাবদ্ গ্রিকোত্তমঃ । মাতঙ্গों মহদাখ্যাং তাং মহালচ্মৌপদাদিকাম্ ॥ ১২৭ ॥

सिद्धलच्मौपदाद्यां तां मूलमाधारमण्डले ।

সিদ্ধলচ্মৌপদাদ্যাং তাং মূলমাধারমণ্ডলে ।

द्वादशः पटलः

न्यस्य तेनैव कुर्वीत व्यापकं देशिकोत्तमः । एवं न्यस्तमरोरोडसौ चिन्तयेद्मनलदेवताम् ॥ १२८ ॥

ন্যস্য তেনৈব কুৰ্বীত ব্যাপকং দেশিকোত্তমঃ । এবম্ ন্যস্তমরোরোঽসৌ চিন্তযেদমলদেবতাম্ ॥ ১২৮ ॥

द्वादशः पटलः

ध्यायेडहं रत्नपौठे शुभकुलपठितां शृण्वतीं श्यामगात्रीं न्यस्तैकां द्विप्रि सरोज गात्रशशिकलधरां वन्दितां वादयन्तीम् । कण्ठाराबद्धमालां नियमितविलसचूचुलिकां रक्तवक्त्रां मातङ्गीं श्रृङ्गपचां मधुमदविषयां चित्ककोज्जांसभालाम् ॥ १२९ ॥

ধ্যাযেডহম্ রত্নপৌঠে শুভকুলপঠিতাম্ শৃণ্বতীম্ শ্যামগাত্ৰীম্ ন্যস্তৈকাম্ দ্বিপ্রি সরোজ গাত্রশশিকলধরাম্ বন্দিতাম্ বাদযন্তীম্ । কণ্ঠারাবদ্ধমালাম্ নিয্যমিতবিলসচূচুলিকাম্ রক্তবক্ত্ৰাম্ মাতঙ্গীম্ শৃঙ্গপচাম্ মধুমদবিষযম্ চিত্ককোজ্জ্বান্সভালাম্ ॥ ১২৯ ॥

द्वादशः पटलः

श्रयुतं प्रजपेन्मन्त्रं तद्रश्मिं मधूकजैः । पुष्पैश्चिमधुरोपेतैर्जुहुयाद्मन्वासदये ॥ १३० ॥

শ্রযুতং প্রজপেন্মন্ত্রং তদ্রশ্মিম্ মধূকজৈঃ । পুষ্পৈশ্চিমধুরোপেতৈর্জুহুযাদ্মন্বাসদযে ॥ ১৩০ ॥

द्वादशः पटलः

त्रिकोषकर्षिकं पद्ममष्टपत्नं प्रकल्पयेत् । षट्पतावृतं बाह्ये वत्तं षोडशभिद्रलैः ॥ १३१ ॥

ত্রিকোষকর্ষিকং পদ্মমষ্টপত্নং প্রকল্পযেত্ । ষট্পতাবৃতং বাহ্যে বত্তং ষোড়শভিদ্রলৈঃ ॥ ১৩১ ॥

द्वादशः पटलः

चतुरससमायुक्तं कान्या दृष्टिमनोहरम् । एतस्मिन् पूजयेत् पौठे नवशक्तीः क्रमादिमाः ॥ १३२ ॥

চতুরসসসমাযুক্তং কান্য দৃষ্টিমনোহরম্ । এতস্মিন্ পূজযেত্ পৌঠে নবশক্তীঃ ক্রমাদিমাঃ ॥ ১৩২ ॥

द्वादशः पटलः

विभूतिरुद्गतिः कान्तिः शृष्टिः कौत्स्न्य सन्निधिः । तुष्टिस्त्रिकाष्ठिका दिव्या मातङ्ग्यौपदपञ्चिमा: ॥ १३३ ॥

বিভূতিরুদ্গতিঃ কান্তিঃ শৃষ্টিঃ কৌত্স্ন সন্নিধিঃ । তুষ্টিস্ত্রিকাষ্ঠিকা দিব্যা মাতঙ্গ্যৌপদপঞ্চিমাঃ ॥ ১৩৩ ॥

द्वादशः पटलः

सर्वान्ते शक्तिकमलासनाय नम इत्यथ । वाक्शक्तिलच्मीवोजाढ्यो मनुरासनसञ्च्चकः ॥ १३४ ॥

সর্বান্তে শক্তিকমলাসনায নম ইত্যথ । বাক্শক্তিলচ্মীবোজাঢ্যো মনুরাসনসঞ্চ্চকঃ ॥ ১৩৪ ॥

द्वादशः पटलः

मूलेन मूर्तीं मुकुल्पां तस्यामावाह्य देवताम् । श्रचंयेर्द्विधिनानेन वच्यमाषेन मन्त्रावित् ॥ १३४ ॥

মূলেন মূর্তীং মুকুল্পাম্ তস্যামাবাহ্য দেবতাম্ । শ্রচংযের্দ্বিধিনানেন বচ্যমাষেন মন্ত্রাবিত্ ॥ ১৩৪ ॥

द्वादशः पटलः

रव्याद्यास्वेषु कोषेषु पूजयेत् पूर्ववत् सुधीः । हस्ते खाद्या: पञ्च पूजा मध्ये दिन्चु च मल्लिशा ॥ १३६ ॥

রব্যাদ্যাস্বেষু কোষেষু পূজযেত্ পূর্ববত্ সুধীঃ । হস্তে খাদ্যাঃ পঞ্চ পূজা মধ্যে দিন্চু চ মল্লিশা ॥ ১৩৬ ॥

द्वादशः पटलः

पाशाङ्कुशाभयाभीष्टधारिक्खो भूतसप्रभा: । श्रृङ्गानि पूजयेत् पञ्चात् यथापूर्वं विधानवित् ॥ १३७ ॥

পাশাঙ্কুশাভযাবীষ্টধারিক্খো ভূতসপ্রভাঃ । শৃঙ্গানি পূজযেত্ পঞ্চাত্ যথাপূর্বং বিধানবিত্ ॥ ১৩৭ ॥

द्वादशः पटलः

वाषानभ्यर्चयेदिच्चु पञ्चमं पुरतो यजेत् । दलग्येषु सपूज्याश्च नङ्कुसुमसादयः ॥ १३८ ॥

বাষানভ্যর্চযেদিচ্চু পঞ্চমং পুরতো যজেত্ । দলগ্যেষু সপূজ্যাশ্চ নঙ্কুসুমসাদযঃ ॥ ১৩৮ ॥

द्वादशः पटलः

पाशाङ्कुशाभयाभीष्टधारिखोऽद्रुरविप्रहा: । पत्ताग्रेषु पुनः पूज्या लचग्राद्या वसकोकरा: ॥ १३९ ॥

পাশাঙ্কুশাভযাবীষ্টধারিখোঽদ্রুরবিপ্রহাঃ । পত্তাগ্রেষু পুনঃ পূজ্যা লচগ্রাদ্যা বসকৌকরাঃ ॥ ১৩৯ ॥

१३२

वज्ररष्टदलेष्वर्च्यो मन्त्रथाद्या मदोषताः । स्वपराधिनिषेधनाटतैः पुष्पास्वेषु धनुर्धराः ॥ १४८ ॥

पञ्चस्था मात्रः पूज्या ब्रह्माद्याः प्रोक्तलक्ष्माः । तदग्रेस्थचतयेदिहान्तः स्वसिताजादिमैरवान् ॥ १४९ ॥

पुनः षोडषपद्ने षु पूज्या: षोडशप्रकृतयः । मायाद्या: कलवेदाभिगीयान्यः ध्यामविग्रहाः ॥ १५० ॥

चतुरश्चतुर्दिक्षु चतस्रः पूजयेत् पुनः । मातृकाद्या मदोन्ततत्रौषाललितंपादयः ॥ १५१ ॥

आग्नेयकोणे विध्रे षुं दुर्गां नैशाचरे यजेत् । वायव्ये वटुकं पाशादौषाने जपेत्पुनः यजेत् ॥ १५२ ॥

लोकपालान् वद्धिः पूज्या वज्रादैरायुधैः सह । मन्त्रेऽक्षरान् साधयते मन्त्री साधयेदिष्टमात्रतः ॥ १५३ ॥

मन्त्रिकाजातिपुनर्गैर्होमाद् भाग्यालयो भवेत् । फलैर्विल्वसमूढूतैस्तत्पदैर्वा हुताद् भवेत् ॥ १५४ ॥

राजपुत्रस्य राज्यासः पङ्कजे स्वियमाप्नु यात् । उत्पलैर्वा ग्रयेदिक्ष्वं लच्मौपुष्पैस्तथा नरः ॥ १५५ ॥

वंशीकुपुष्पैर्वकुलजयैस्तैः किंशुकैरपि वा । वश्याय जपुयामन्त्रो मधुना सर्वसिद्धये ॥ १५६ ॥

स्ववर्णमधुरोपेतैर्हुत्वाकर्षणति सुन्दरैः । वज्रनस्य समिदोमाद् वृष्टिं वितनुतेऽचिरात् ॥ १५७ ॥

चौरात्तैरमृताख्यैर्होमो नाशयति ज्वरम् । टूवांभोराज्यमाप्नोति कदम्बैर्वंश्यमामु यात् ॥ १५८ ॥

अन्नवहन्नहोमेन तदुलैर्धनवान् भवेत् । सर्वे विमधुरोपेतं होमद्रव्यसुदार्शतम् ॥ १५९ ॥

नव्या वत्तं भवैः पुष्पैर्होमो वाक्सिद्धिदायकः । निःशप्रसूनैर्जपुयादौष्मतां श्रियंमसृते ॥ १५२ ॥

१

पञ्चाङ्गकुसुमैर्होंमात् तेनस्त्री जायते नरः । चन्दनागुरुकपूररोचनाकुङ्कुमादिभिः ॥ १५३ ॥

१

वश्याय जुष्टियान्त्रौ वश्ययेदखिलं जगत् । ऐशान्यां जन्मना तिलकं कुत्राप्याकर्षणं भवेत् ॥ १५४ ॥

१

निर्मृडोेमूलहोमेन निगदात्सुच्यते नरः । निःस्वतैलान्वितैलौजैर्होंमः शत्रुविनाशनः ॥ १५५ ॥

१

हरिद्राचूर्णसंमिश्रेैलैपैर्नोऽप्ययेत् परान् । रसवङ्गिः फलेैः पुष्पैः परिमलान्वितैः ॥ १५६ ॥

१

हुला स्वर्गमवाप्नोति साधकः सर्वमौषधम् । देवतां जगतां चात्र मातृङ्गोमिष्टदायिनोम् ॥

१

श्रवाप्रोतिं द्रुतां वाचं भूषयेद्रत्नमालया ॥ १५९ ॥

१

श्राराध्य मातृसरण्यांबुजे ते ब्रह्मादयो विश्रुतकीर्त्तिं आप्नु: । श्रन्ये परं वाङ्भवं सुनौन्द्रः परां श्र्रियं भक्तिभरेणा चान्ये ॥१५५

१

नमामि देवों नवचन्द्रमौलेर्मातृङ्गिनीं चन्द्रकलावतंसाम् । श्रन्नाय वाग्भः प्रतिपादितार्थीं प्रबोधयन्तीं शु्कमारदेहा ॥१५९॥

१

विनम्रदेवासुरमौलिरत्नै निोङ्कार्जितां ते चरणारविन्दम् । भजन्ति ये त्वां व्रजन्ति ते समृद्धिं भजन्ति ते त्वां व्रजन्ति ते समादरेण ॥१६०

१

मातृङ्गलोला गमने भवत्या: श्रिष्टानमच्छौरमिषादिजन्ते । मातृस्वदौयं चरणारविन्दमकरिमाष्यां वचसां निगुम्फ्ताः ॥ १६१॥

१

पदात् पदं श्रि्ज्जिततूपुराभ्यां कतार्थयन्तौ पदवीं पदाभ्याम् । श्रास्फालयन्तौ कलकङ्कौ तां मातृङ्गनीं महृडयं धिनोतु ॥ १६२

१

नीलांशुकाबद्धनितम्बाविश्वां तालौदलेनार्पितकर्णभूषाम् । माध्वीमदागूषितनेत्रपद्मां घनस्तनेभ्यो नमामि ॥ १६३॥

१

तड़िल्लतातन्तमनङ्गभूषं चिरेश लक्ष्मी नवरोमराज्या । स्वरामि भक्त्या जगतामधीशे ! वलित्रयाढच् तव मध्यमञ्ञ ॥ १६४

१

नीलोत्पलानां स्रियमावहन्तीं कान्त्या कटाच्चैः कमलाकराश्चाम् ।

१२८

कदम्बमालाधृतकेशपाशां मातङकन्यां हृदि भावयामि ॥१६५॥ ध्यायेदह्मारक्तकपोलकान्तं विम्बाधरं न्यस्तललाटमकरस्यम् । श्रालोललोचनकमायताचं मुन्द्राक्षतं ते वदनं महिषि ! ॥१६६॥ स्तुत्यानया शङ्करधामपन्ना मातङकन्या वागाधिदेवता ताम् । सुतुवन्ति ये भक्तियुता मनुष्या: परां श्रियम् नित्यमुपास्यरन्ति॥ १६७ इति सारदातिलके द्वादश: पटल: !

কদম্বমালাধৃতকেশপাশাং মাতঙকন্যাং হৃদি ভাবয়ামি ॥১৬৫॥ ধ্যায়েদহ্মারক্তকপোলকান্তং বিম্বাধরং ন্যস্তললাটমকরস্যম্ । শ্রালোললোচনকমায়তাচং মুদ্রাক্ষতং তে বদনং মহিষি ! ॥১৬৬॥ স্তুত্যানয়া শঙ্করধামপন্না মাতঙকন্যা বাগাধিদেবতা তাম্ । সুতুवन্তি যে ভক্তিযুতা মনুষ্যা: পরাং শ্রিয়ং নিত্যমুপাস্যরন্তি॥ ১৬৭ ইতি সারদাতিলকে দ্বাদশ: পটল: !

चयोदश:

श्रथ वच्ये गृहमपतेर्मन्वान् सर्वार्थसिद्धिदान् । यान् लब्ध्वा मानवो नित्यं साधयन्ति मनोरथान् ॥ १ ॥ पञ्चाननं रक्तशिवं वौजं गृहपतिबिन्दु: । गृहक: स्वान्मु.निश्चन्द्रो विर्याधिष्ठानोऽस्य देवता ॥ षड्द्वादशभाजा वौजेन षड्ज्ञान प्रकल्पयेत् ॥ २ ॥ सिन्दूराभं त्वनेनैव शृङ्गतरजटं हस्तपञ्चैर्दिङ्मुखं दन्तं पाशाङ्कुशप्रेष्ठान्युरुकराविलसहौजपूराभिरामम् । बालेन्टूद्योतमौलिं करिपतिवदनं दानपरवीरङ्गरागं यजेत्स्त्राबद्धभूषणं भजत गृहपतिं रक्तवस्त्रान्तरागम् ॥ ३ ॥ वेदलतं जपेक्षतं द्रयाङ्गं जुष्टयात्तत: । मोदकै: पृथुकैलञ्जै: रक्ताभिषेकद्रुपव्मि: ॥ ४ ॥ नारिकेलैरैलस्थै: श्रेष्ठै: सुपक्वै: कदलीफलै: । श्रेष्ठद्रव्यैश्च विप्रेभ्य: कथितानि मनौषिभि: ॥ ४ ॥ नानादिश्यक्तिभिर्युक्ते पौठे विप्रे श्वरं यजेत् । नानाव्या जालिनी नन्दा भोगदा कामरूपिणी । अत्य्रा तेजोवती शक्त्या नवमी विद्यनाशिनी ॥ ७ ॥ सर्वादिश्शक्तिकमलासनाय हृदयावधि

শ্রথ বচ্যে গৃহমপতের্মন্বান্ সর্বার্থসিদ্ধিদান্ । যান্ লব্ধ্বা মানবো নিত্যং সাধয়ন্তি মনোরথান্ ॥ ১ ॥ পঞ্ছাননং রক্তশিবং বৌজং গৃহপতিবিন্দু: । গৃহক: স্বান্মু.নিশ্চন্দ্রো বির্যাধিষ্ঠানোঽস্য দেবতা ॥ ষট্দ্বাদশভাজা বৌজেন ষট্ঞ্জান প্রকল্পয়েত্ ॥ ২ ॥ সিন্দূরাভং ত্বনেনৈব শৃঙ্গতরজটং হস্তপঞৈর্দिङ্মুখং দন্তং পাশাঙ্কুশপ্রেষ্ঠানুরুকরাবিলসহৌজপূরাভিরামম্ । বালেন্টূদ্যোতমৌলিং করিপতিবদনং দানপরবীরঙ্গরাগং যজেৎস্রাবদ্ধভূষণং ভজত গৃহপতিং রক্তবস্ত্রান্তরাগম্ ॥ ৩ ॥ বেদলতং জপেক্ষতং দ্রয়াঙ্গং জুষ্টযাত্তত: । মোদকৈ: পৃথুকৈলঞ্জৈ: রক্তাভিষেকদ্রুপব্মি: ॥ ৪ ॥ নারিকেলৈরৈলস্থৈ: শ্রেষ্ঠৈ: সুপক্বৈ: কদলীফলৈ: । শ্রেষ্ঠদ্রব্যৈশ্চ বিপ্রেভ্য: কথিতানি মনৌষিভি: ॥ ৪ ॥ নানাদিশ্যক্তিভিরযুক্তে পৌঠে বিপ্রে শ্বরণ্ং যজেৎ । নানাব্যা জালিনী নন্দা ভোগদা কামরূপিণী । অত্যশ্রা তেজস্বতী শক্ত্যা নবমী বিদ্যনাশিনী ॥ ৭ ॥ সর্বাদিশ্শক্তিকমলাসনায় হৃদয়াবধি

पाठमन्त्रोदयमेतेन प्रदद्यादासनं विभोः। मूलेन मूत्तिं सङ्कल्प्य तस्यां विष्णुं समर्चयेल् ॥ ५ ॥

कषिकायां चतुर्दिक्षु प्रथमं पूजयेदिमान् । गणाधिपगणेशानं हृततौयं गणनायकम् ॥ ६ ॥

गणाकरोडं पौतगैररक्तानोल्लोचः ऋमात् । सर्वान् नागेन्द्रभूषाढ्यान् वचोडलक्ष्मतपुष्करान् ॥ १० ॥

यथाक्रमं तथाभ्यर्चितं केशवेऽक्षदशदेवता: । पत्नमध्ये तु विधिवदक्रतुराडादिकान् यजेत् ॥ ११ ॥

वक्तुरडमेकदंशं महोदरगजाननौ । लम्बोदराख्यं विकटं विघ्नराजमनन्तरम् ॥ १२ ॥

भूमिवर्ण दलाग्रेषु ब्राह्मग्राद्या: पूजयेतततः । लोकपालान्स्तदक्षाणि देवामित्यं समर्चयेत् ॥ १३ ॥

सिद्धमन्त्र: प्रकुवेंत प्रयोगान् कल्पचोदितान् । तर्पयेत् सलिलैः श्रेष्ठैर्दिनेशो गणनायकम् ॥ १४ ॥

चतुःषत्वारिंग्रदाच्चं चतुःषतमतन्द्रितः । प्राप्त्रु यात् मणडलादर्वांगभोष्टमधिकं नर: ॥ १५ ॥

नारिकेलः कीर्त्तो होमिषतुज्या श्चोत्पदा भवेत् । मूलपच्चप्रतिपदमारभ्य दिनेशः: सुधीः ॥ १६ ॥

चतुर्यन्तं नारिकेलशकतुलाजतिलैः ऋमात् । चतुःषतं प्रजुहुयादभ्या: स्युः सर्वजन्तवः ॥ १७ ॥

ऋतिलैस्तुड्डलैर्होमो लड्भीविवश्यप्रदो भवेत् । लाजैश्चिमधुरोपेतैर्होमः कन्यां प्रयच्छति ॥ १८ ॥

अन्नेन विधिना कन्या वरमाप्नोति वाञ्छितम् । राज्यार्थकहविषा होमः साधयेदेष्टितं नृपाम् ॥ १९ ॥

दक्षा विलोड़ितैरजैर्होमो निष्ठ चतुर्दिनम् । सम्प्रोति कुरुत तद्यस्य वितनुने सदा ॥ २० ॥

श्वेताकं तारकमूलेन रक्तचन्दनद्रुचया । इष्टभम्नेन निख्वेने दन्तदत्ते न वा क्षतम् ॥ २१ ॥

শ্বেতাকং তারকমূলেন রক্তচন্দনদ্রুচযা । ইষ্টভম্নেন নিখ্বেনে দন্তদত্তে ন বা ক্ষতম্ ॥ ২১ ॥

विद्येश ख्वरं समभ्यच्यं श्रौतां शुग्रग्रहखे जपेत । सृष्टा मन्त्रो निराधारस्तं शिक्षार्य समुद्धरेत् ॥ २२ ॥

বিদ্যেশ খ্বরং সমভ্যচ্যं শ্রৌতাং শুগ্রগ্রহখে জপেত । সৃষ্টা মন্ত্রো নিরাধারস্তং শিক্ষার্য সমুদ্ধরেত্ ॥ ২২ ॥

युडेष्टु व्यवहारादौ विजर्याश्रियमात्रं यात् ॥ २२ ॥ मन्त्रेपानेन संजप्ता रोचनारक्तबुद्बुसुता ।

যুডেষ্টু ব্যবহাৱাদৌ বিজর্যাশ্রিযামাত্রং যাত্ ॥ ২২ ॥ মন্ত্রেপানেন সংজপ্তা রোচনাৱক্তবুদ্বুসুতা ।

तिलकक्रियया सर्वान् वशं नयति मानवान् ॥ २३ ॥ अनुलोमविलोमश्वौजेनासनमालिखे तु ।

তিলকক্রিযাযা সর্বান্ বশং নযতি মানবান্ ॥ ২৩ ॥ অনুলোমবিলোমশ্বৌজেনাসনমালিখে তু ।

नवनौते समभ्यच्यं सृष्टा प्राणं मनुं जपेत ॥ २४ ॥ सृष्टोत्तरशतं भूतानि लमन्ते प्रजल्प्य ततः ।

নবনৌতে সমভ্যচ্যं সৃষ্টা প্রাণং মনুং জপেত ॥ ২৪ ॥ সৃষ্টোত্তরশতং ভূতানি লমন্তে প্রজল্প্য ততঃ ।

भद्रयेन्नौनमाख्राय याविन्यां समवासरम् ॥ २५ ॥ स वश्यो जायते धीग्र्रं साधकस्य न संशयः ।

ভদ্রযেন্নৌনমাখ্রায যাবিন্যাং সমবাসরম্ ॥ ২৫ ॥ স বশ্যো জাযতে ধীগ্র্রং সাধকস্য ন সংশযঃ ।

श्रौषष्किस्सरभूविद्यौजानि प्रथमं बदेत् ॥ २६ ॥ डेडन्तं गष्प्रपतिं पश्चाह्नान्ते वरदं पदम् ।

শ্রৌষষ্কিস্সরভূবিদ্যৌজানি প্রথমং বদেত্ ॥ ২৬ ॥ ডেডন্তং গষ্প্রপতিং পশ্চাহ্নান্তে বরদং পদম্ ।

उक्ता सर्वजनं मैत्रे वश्यमानाय ठद्यमं ॥ २७ ॥ सृष्टाविंश्रतयच्चरोजं ताराख्यो मनुरौरितः ।

উক্তা সর্বজনং মৈত্রে বশ্যমানায ঠদ্যমং ॥ ২৭ ॥ সৃষ্টাবিংশ্রতযচ্চরোজং তাৱাখ্যো মনুরৌরিতঃ ।

गणकः स्वाहापन्चकैर्गावौतौ विदद्वन्विता ॥ २८ ॥ महागष्प्रपतिः प्रेत्स्नो देवता देवर्वान्विता ।

গণকঃ স্বাহাপঞ্চকৈর্গাবৌতৌ বিদদ্বন্বিতা ॥ ২৮ ॥ মহাগষ্প্রপতিঃ প্রেত্স্নো দেবতা দেবর্বান্বিতা ।

षड्वौजस्वस्वौजेन दौर्घंभाजा प्रकल्पयेत् ॥ २८ ॥ षडड्र्द्रानि मनोरस्य यथाविधि विधान्र्रावित् ।

ষড্বৌজস্বস্বৌজেন দৌর্ঘভাজা প্রকল্পযেত্ ॥ ২৮ ॥ ষডড্র্দ্রানি মনোরস্য যথাবিধি বিধান্র্রাবিত্ ।

नवरन्नमयं द्वौपं स्मरौदचुरसास्प्र धौ ॥ ३० ॥ तद्रोचौचौतपद्यन्तं मन्त्रमातृसेवितम् ।

নবরন্নমযং দ্বৌপং স্মরৌদচুরসাস্প্র ধৌ ॥ ৩০ ॥ তদ্রোচৌচৌতপদ্যন্তং মন্ত্রমাতৃসেবিতম্ ।

मन्दारपारिजातादिकष्पवृक्षलताकुलम् ॥ ३१ ॥ तदूतरनच्छायाभिरकृष्णौक्तभूतलम् ।

মন্দারপারিজাতাদিকষ্পবৃক্ষলতাকুলম্ ॥ ৩১ ॥ তদূতরনচ্ছাযাভিরকৃষ্ণৌক্তভূতলম্ ।

उद्याहिनकरन्दुभ्यामुज्जासितदिगन्तरम् ॥ ३२ ॥ तस्य मध्ये पारिजातं नवरनमयं स्मरेत् ।

উদ্যাহিনকরেন্দুভ্যামুজ্জাসিতদিগন্তরম্ ॥ ৩২ ॥ তস্য মধ্যে পারিজাতং নবরনমযং স্মরেত্ ।

१२९

ऋतुभिः सेवन्तं षड्भिरननिशं प्रोतिवृद्धैर्नैः ॥ ३३ ॥

तस्याधस्तान्महापीठे रतिके माठकाम्बुजे ।

षट्कोषान्तःस्थितकोषं महाग्रष्पपतिं स्मरेत् ॥ ३४ ॥

हस्तोन्द्राननमिन्दुचूड़ामरुहाच्छायं त्रिनेत्रं रसा-

दास्विष्ठं प्रियया सपन्नकरया स्वाधिष्ठया सन्ततम् ।

वौजाधूरगदाधनुर्बिग्रहयुक्चक्राजपाशोत्पलं

श्रीद्वयेऽस्वविषाणरत्नकलसान् हस्तैर्वंहन्तं भजे ॥ ३५ ॥

गङ्डपालोगलहामपूरलालसमांसान् ।

हिरेफान् कर्षततालाभ्यां वारयन्तं मुहर्मुंडः ॥ ३६ ॥

कराराध्यतमाश्चिकुसुम्भवक्त्रविनिःसृतैः ।

रत्नवर्षैः प्रीणयन्तं साधकं मदविच्छलम् ॥ ३७ ॥

माणिक्यसमुटोपेतं वस्वाभरणभूषितम् ।

ध्यायेन्मन्र्लं जपेम्न्र्लौ चतुर्ल्चं समाहितः ॥ ३८ ॥

चतुःसहस्रसंयुक्तं चल्वारिंशत्सहस्रकम् ।

दशांग्रं जुहुयाद् द्रवैरष्टभिर्मौदकादिभिः ॥ ३९ ॥

तर्पयेऽहिनशो विश्वं प्रागुक्तो नैव वच्मि ना ।

प्रागुक्तं पूजयेत् पीठे विविन्मा गृह्णात्ययकम् ॥ ४० ॥

त्रिकोणबाह्ये पूर्वादिचतुर्दिश्नु समर्चयेत् ।

श्र्यग्रश्रविल्वटच्चाधः श्रयिं श्रोपतिमर्चयेत् ॥ ४१ ॥

पद्मयुग्मधरा पद्मा ग्राङ्चक्रधरो हरिः ।

दच्त्र्ये वटहच्चाधो गौरीं गौरोपतिं यजेत् ॥ ४२ ॥

पाशाङ्कुशौ रथराश्च गौरी टङ्कशूलधरो हरिः ।

पश्चिमे पिप्पलस्थाधो रतिं रतिपतिं यजेत् ॥ ४३ ॥

रतिरत्नपलहस्ताभ्या कोदण्डास्नधरः स्मरः ।

सौम्ये प्रियङ्गुवच्चाधो महीं पोत्नियामर्चयेत् ॥ ४४ ॥

मुकन्द्रीद्यग्रहस्वाभूर्गदाचक्रधरः पतिः ।

देवाग्रे पूजयेदक्ष्मीशहितं गजानायकम् ॥ ४५ ॥

षट्कोणेषु च संपूज्या ग्रामोदाद्या: प्रियांन्विता: । ग्रामोदं सिद्धिसहितमग्रकोषे समर्चयेत् ॥ ४६ ॥

समृद्धिदा युतमभ्यच्यैत् प्रमोदं वाङ्किकोणतः । सुमुखं कान्तिसंयुक्तामौषकोषे समर्चयेत् ॥ ४७ ॥

दुमुखं मदनावल्या यजेदहृक्षकोषके । विद्नं मदभ्रमायुक्तं कोषे नैऋाचरेडर्चयेत् ॥ ४८ ॥

वायव्ये विद्नकर्तारं द्वाविध्या सह संयजेत् । पाशाढ़, ग्रामयाभीष्टधारिखोऽवयवविग्रहा: ॥ ४९ ॥

गरुडभित्तिगलह्यानपरघौतमुखाख्य जा: । विद्वास्तत्प्रमद: सर्वो: सदा भूषितलোচना: ॥ ५० ॥

एकहस्तश्रताभोजा इतराैलिङ्गितप्रिया: । षट्कोणापाश्वं'यो: पूज्यौ ग्रहपद्मानिधौ क्रमात् ॥ ५१ ॥

निजप्रियाभ्यां सहितौ पूर्वोत्तरितलक्ष्म्यौ । केशरेष्वडपूजा स्वादू ब्रह्मग्राद्या: पत्रमध्येगा: ॥ ५२ ॥

बहिरलोंकेश्वरा: पूज्या वज्रादौन ततः परम् । इत्थं जपादि: साध्र: प्रयोक्तुं शुमनोभितान् ॥ ५३ ॥

साध्येदष्टभिद्रंचैर्वो रच्यैर्वो कल्पनोदितै: । पद्महोमेन भूपालांस्तत्पनौौत्पलै: शुभै: ॥ ५४ ॥

मन्न्रिषा: कुमुदै: पुष्टे विंप्रान् पिप्पलसभ्भवै: । समिहैरैनरपतीन्दुतुष्करसमुज्ज्वै: ॥ ५५ ॥

मुचैर्वैणैष्ठान् वटोद्भवै: शूद्रान्मनौौ वशं नयेत् । मध्युना स्वर्णलाभे स्वादू गोधुग्धेन लभेत गा: ॥ ५६ ॥

स्वाज्यहोमेन महतीं स्वियमाेति मानव: । दक्ष्षा सर्वेसम्र्ट: स्वादनै रत्नपतिभवेत् ॥ ५७ ॥

हस्तिकाम: प्रजुहुयादै तसानां समिहैरै: ।

यसुभकुसुमैर्द्वा वामांसि लभतेsचिरात् । प्रत्ये कामादौ मूलेन चतुर्वारं प्रतर्पयेत् ॥ सयोगतिरतिभुक्तौ; खवोजाधा: प्रियान्विता: ॥ ४५ ॥ ग्रामोदादौ खवोजाधां युक्तियुक्तांश तरपयेत् । चतुष्तः प्रथयन्तौ ग्राङ्गपरस्पानिशौ पुनः ॥ ४६ ॥ नामादिवीजसंहितौ तरपंयेत् स्वप्रियान्वितौ ।। तर्पणेनामुनाल्लीर्यामिष्टमाप्रोति मक्षलात् । कृतिस्थमासनं विन्दुयुतं भूवोजमोरितम् ॥ ४७ ॥ वीजं षट्कोषमध्ये सुरदनलपुरे मार्ग दिशु लभ्यो- ल्लोभेन्दुपभूभिरसृदिनुरसपुटैवोलिखहृदयिष्ठकम् । तत्संलिखष्वझ्मन्वान् वसुदलकमले मूलमन्लस्य वर्षान् पिष्टान् पलेषु विद्यान् विलिखतु युग्मघश्वान्न्यमल्गे पलाशे ॥ ४८ ॥

যসুভকুসুমৈর্দ্বা বামাংসি লভতেsচিরাত্ । প্রত্যে কামাদৌ মূলে চতুর্বারং প্রতর্পযেত্ ॥ সযৌগতিরতিভুক্তৌ; খবোজাধা: প্রিযান্বিতা: ॥ ৪৫ ॥ গ্রামোদাদৌ খবোজাধাং যুক্তিযুক্তাংশ তর্পযেত্ । চতুষ্তঃ প্রথযন্তৌ গ্রাঙ্গপরস্পানিশৌ পুনঃ ॥ ৪৬ ॥ নামাদিবীজসংহিতৌ তর্পংযেত্ স্বপ্রিযান্বিতৌ ।। তর্পণেনামুনাল্লীর্যমিষ্টমাপ্রোতি মক্ষলাত্ । কৃতিস্থমাসনং বিন্দুযতং ভূবোজমোরিতম্ ॥ ৪৭ ॥ বীজং ষট্কোষমধ্যে সুরদনলপুরে মার্গ দিশু লভ্যো- ল্লোভেঽন্দুপভূভিরসৃদিনুরসপুটৈবোলিখহৃদযিষ্ঠকম্ । তৎসংলিখষ্বজ্মন্বান্ বসুদলকমলে মুলমন্লস্য বর্ষান্ পিষ্টান্ পলেষু বিদ্যান্ বিলিখতু যুগ্মঘশ্বান্ন্যমল্গে পলাশে ॥ ৪৮ ॥

श्रावोतं लिपिभि: क्रमोत्रक्रमवश्यात् पाशाढ्यं शध्यारमपि ध्वागेहदितयेन संयुतमिदं यन्नं गणाधीश्वरितुः । लाञ्छाकुञ्जमरोचनाष्टगमदैर्भंजे वरे हेत्नि वा संलिख्याभरमां लभेत सकलैः सम्भार्थनोयां स्तियम् ॥ ४९ ॥ उत्कं महागयापतेर्विधानं सुरपूजितम् । सर्वसिद्धिकरं पुंसां समस्तपुरुषायेदम् ॥ ६० ॥ मायाविधिपदैर्न्द्र ततो गयपतिं वदेत् । खड्गौशपावकौ पद्माइ्रात्नो प्रवदेत पुनः ॥ ६१ ॥ सर्वेलोकं मे प्रदान्तो वशमानय ठदयम् । वडिंविगलितधैर्ये मन्त्रो भजता सुरपादपम् ॥ ६२ ॥ गयक: स्वात्मच्छन्दो गायत्रं देवता मनोः । विधिविप्ने ख्वराः प्रोक्तो भजतां सर्वकामदः ॥ ६३ ॥ शन्तःकरणवेद षु भूतपञ्चविलोचनैः ।

শ্রাবোতং লিপিভি: ক্রমোত্রক্রমবশ্যাত্ পাশাঢ্যং শধ্যারমপি ধ্বাগেহদিতযেন সংযুতমিদং যন্নং গণাধীশ্বরিতুঃ । লাঞ্ছাকুঞ্জমরোচনাষ্টগমদৈর্ভঞ্জে বরে হেত্নি বা সংলিখ্যাভরমাং লভেত সকলৈঃ সম্ফার্থনোযাং স্তিযম্ ॥ ৪৯ ॥ উত্কং মহাগযাপতের্বিধানং সুরপূজিতম্ । সর্বসিদ্ধিকরং পুংসাং সমস্তপুরুষাযেদম্ ॥ ৬০ ॥ মাযাবিধিপদৈর্ন্দ্র ততো গযপতিং বদেত্ । খড্গৌশপাবকৌ পদ্মাইগ্রাত্নো প্রবদেত পুনঃ ॥ ৬১ ॥ সর্বেলোকং মে প্রদান্তো বশমানয ঠদযম্ । বডিংবিগলিতধৈর্যে মন্ত্রো ভজতা সুরপাদপম্ ॥ ৬২ ॥ গযক: স্বাটমচ্ছন্দো গাযত্রং দেবতা মনোঃ । বিধিবিপ্নে খ্বরাঃ প্রোক্তো ভজতাং সর্বকামদঃ ॥ ৬৩ ॥ শন্তঃকরণবেদ ষু ভূতপঞ্চবিলোচনৈঃ ।

एवं विभक्तैर्मन्त्रैश्चर्ममयोयाधैरड्ककल्पना । महाग्रषपते: प्रोक्तस्थाने मन्त्रौ विचिन्तयेत् ॥ ६५ ॥

এবং বিভক্তৈর্মন্ত্রৈশ্চর্ম্মমযোযাধৈরঙ্ককল্পনা । মহাগৃষপতে: প্রোক্তস্থানে মন্ত্রৌ বিচিন্তযেত্ ॥ ৬৫ ॥

सिन्दूराभनिभाननं विनयनं हस्तेऽपु पाशाङ्कुशौ । विभ्राणं मध्यमवलपalmमनिर्घ सांद्रन्दुमौली भजे ॥ पुष्पैरसिततनुं षड्जाग्रकरया पञ्जोक्ससङ्कस्र्तया । तयोर्न्याधितपादेऽमात्तवसुमत्पनोऽ्क्ससत्पुष्करम् ॥ ६६ ॥

সিন্দূরাভনিভাননং বিনযনং হস্তেঽপু পাশাঙ্কুশৌ । বিভ্রাণং মধ্যমবলপalmমনির্ঘ সান্দ্রন্দুমৌলী ভজে ॥ পুষ্পৈরসিততনুং ষড়জাগ্রকরযা পঞ্জোক্সসঙ্কস্র্তযা । তযোর্ন্যাধিতপাদেঽমাত্তবসুমত্পনোঙ্ক্সসত্পুষ্করম্ ॥ ৬৬ ॥

चतुलेऽदं जपेन्मन्त्रं तदंशांशं हुतक्रिया । प्राक्प्रोक्तै रष्टभिद्रैर्वैक्लिमधक्तै: समीरिता ॥ ७० ॥

চতুলেঽদং জপেন্মন্ত্রং তদংশাংশং হুতক্রিযা । প্রাক্প্রোক্তৈ রষ্টভিদ্রৈর্বৈক্লিমধক্তৈ: সমীরিতা ॥ ৭০ ॥

पूर्वोक्तै: पूजयेत् पीठे तत्रादिनववस्त्र्र्रिके । मूलेन मूत्र्त्तं साज्यप्त तन्र्रावाद्यार्चयेदिभुम् ॥ ७१ ॥

পূর্বোক্তৈ: পূজযেত্ পীঠে তত্রাদিনববস্ত্র্র্রিকে । মূলেন মূত্র্ত্তং সাজ্যপ্ত তন্র্রাবাদ্যার্চযেদিভুম্ ॥ ৭১ ॥

मिथुनाव्हतिरात्राया स्वादामोदायैदिङ्गक्बरे: । दितोयाद्रे: स्त्रतोय्रा स्वाच्चतुर्थी मार्डभि: कृत: ॥ ७२ ॥

মিথুনাব্হতিরাত্রাযা স্বাদামোদাযৈদिङ্গক্বরে: । দিতোযাদ্রে: স্ত্রতোয্রা স্বাচ্চতুর্থী মার্ডভি: কৃত: ॥ ৭২ ॥

पञ्चमो लोकपालै: स्वात् पष्ठौ वज्रादिभि: स्मृत: । एवं सिध्दमनुस्म्रैश्च प्रफुल्सै: सरसोदहे: ॥ ७३ ॥

পঞ্চমো লোকপালৈ: স্বাত্ পষ্ঠৌ বজ্রাদিভি: স্মৃত: । এবম্ সিধ্দমনুস্ম্রৈশ্চ প্রফুল্সৈ: সরসোদহে: ॥ ७৩ ॥

जुष्टयादग्रगा: सर्वे तच्छङ् लैक्लसमिस्र्रितै: । हत्वा विजयमाप्रोति पार्थिवो युद्धभूमिषु ॥ ७४ ॥

জুষ্টযাদগ্রগা: সর্বে তচ্ছঙ্ লৈক্লসমিস্র্রিতৈ: । হত্বা বিজযমাপ্রোতি পার্থিবো যুদ্ধভূমিষু ॥ ७৪ ॥

भक्तवत्सलतां व्रतं नमति पार्थिवान् । भद्यभोज्यादिकं सर्वं हित्वाभौष्ठानि साधयेत् ॥ ७५ ॥

ভক্তবৎসলতাং ব্রতং নমতি পার্থিবান্ । ভদ্যবোজ্যাদিকং সর্বং হিত্বাবৌষ্ঠানি সাধযেত্ ॥ ৭৫ ॥

प्रक्निरुद्रं निजं वीजं महाग्रषपतिं वदेत् । डेङ्नतमग्निबधू: प्रोक्तो मन्त्रोऽयं द्वादशाचर: ॥ ७६ ॥

প্রক্নিরুদ্রং নিজং বীজং মহাগৃষপতিং বদেত্ । ডেঙ্নতমগ্নিবধূ: প্রোক্তো মন্ত্রোঽযং দ্বাদশাচর: ॥ ৭৬ ॥

गणक: स्वार्षिमद्बन्दो गायत्रो विविधादिका । उदिता देवता तत्र नाम्ना प्रक्निगणाधिप: ॥

গণক: স্বার্ষিমদ্বন্দো গাযত্রো বিবিধাদিকা । উদিতা দেবতা তত্র নাম্না প্রক্নিগণাধিপ: ॥

वक्षे: शमस्त्रैर्मन्त्रस्य पदैरङ्कानि कल्पयेत् ॥ ७९ ॥

বক্ষে: শমস্ত্রৈর্মন্ত্রস্য পদৈরঙ্কানি কল্পযেত্ ॥ ७৯ ॥

मुक्तागौरं मदगजसुखं चन्द्रचूडं विनेतं । हस्ते: क्षोयेदघतमरविन्दाकुज्र्रयौ रत्नकुभ्भम् ॥

মুক্তাগৌরং মদগজসুখং চন্দ্রচূড়ং বিনেতং । হস্তে: ক্ষোযেদঘতমরবিন্দাকুজ্র্রযৌ রত্নকুভ্মম্ ॥

तयोदयः पटलः ।

८५

देव्या योनौ विनिच्चितकरं रत्नमौलिं भजामः ॥

দেব্যা যোনৌ বিনিচ্চিতকরং রত্নমৌলিং ভজামঃ ॥

८६

लक्ष्मेकं जपेन्मन्त्रमपूपैस्तंर्घ्रांघ्रतः । जप्तुयादचिंते वज्रादि दिनेषो देवमर्चयेत् ॥

লক্ষ্মেকং জপেন্মন্ত্রমপূপৈস্তংর্ঘ্রাংঘ্রতঃ । জপ্তুযাদচিংতে বজ্রাদি দিনেষো দেবমর্চযেত্ ॥

८७

प्राक्‌प्रोत्क्षे पूजयेत् पौठे प्रागुत्तेनैव वर्म्म ना । हृद्वे चुखरैर्मातिमान्नाज्यस्रियमवाप्नु यात् ॥

প্রাক্‌প্রোত্ক্ষে পূজযেত্ পৌঠে প্রাগুত্তেনৈব বর্ম্ম না । হৃদ্বে চুখরৈর্মাতিমান্নাজ্যস্রিযামবাপ্নু যাত্ ॥

८८

नारिकेलैः फलैः रक्तैरभ्यापकफलैस्तथः । वध्यत्यर्थाखिलं लोकं पृथुकैः शक्करीभवते ॥

নারিকেলৈঃ ফলৈঃ রক্তৈরভ্যাপকফলৈস্তথঃ । বধ্যত্যর্থাখিলং লোকং পৃথুকৈঃ শক্করীভবতে ॥

८९

वयं नर्याति राजानं रक्तसुभिरन्वितान् शुभैः । छत्रचामेर धनवान् जायते नात्र संशयः ॥

বয়ং নর্যতি রাজানং রক্তসুভিরন্বিতান্ শুভৈঃ । ছত্রচামের ধনবান্ জাযতে নাত্র সংশযঃ ॥

९०

भक्त्याद्रिं निज वाचं वध्वमानियं ठकारम् । ताराभो मनुराक्यातो हृत्संख्याचरान्वितः ॥

ভক্ত্যাদ্রিং নিজ বাচং বধ্বমানিযং ঠকারম্ । তারাপো মনুরাক্যাতো হৃৎসংখ্যাচরান্বিতঃ ॥

९१

कष्याद्राः पूर्वसूक्ता: स्युरङ्कं मन्त्रपदैरभवेत् । एकेनादौ त्रिभिः पद्यां त्रिभिरह्नामनन्तरम् ॥

কষ্যাদ্রাঃ পূর্বসূক্তাঃ স্যুরঙ্কং মন্ত্রপদৈরভবেত্ । একেনাদৌ ত্রিভিঃ পদ্যাং ত্রিভিরহ্নামনন্তরম্ ॥

९२

समस्तेनाख्यमाख्यातमजल्कं स्रिदियं मता । हस्तैर्विभ्रतमिचुद्रडवरदौ पाद्याद्र,गौ पुष्कर- ॥

সমস্তেনাখ্যমাখ্যাতমজল্কং স্রিদিযং মতা । হস্তৈর্বিভ্রতমিচুদ্রডবরদৌ পাদ্যাদ্র,গৌ পুষ্কর- ॥

९३

सृष्टिस्थप्रमदावरारमनयासिष्टं भजाम्यस्थिरा । श्यामाङ्गया विश्वताजया विनयनं चन्द्राडिचूडं जवा- ॥

সৃষ্টিস্থপ्रमদावरारমন্যাসিষ্টং ভজাম্যস্থিরা । শ্যামাঙ্গযা বিশ্বতাজযা বিনযনং চন্দ্রাডিচূড়ং জवा- ॥

९४

रक्तां हस्तिमुखं सराराम सततं भोगातिशोषं विभुम् । लब्ध्वा जपेन्‌मन्त्रमिचुद्रडदेव्ह्यांघ्रत: ॥

রক্তাং হস্তিমুখং সরারাম সততং ভোগাতিশোষং বিভুম্ । লব্ধ্বা জপেন্‌মন্ত্রমিচুদ্রডদেব্হ্যাংঘ্রত: ॥

९५

प्रप्‍‌पैराज्ययुक्तैर्वी जप्तुयान्नल्वासिषये । स्वगुढ़ं धनधान्यैश्चैः प्रो‍‌षयेत् प्रीतमानसः ॥

প্রপ্‍‌পৈরাজ্যযুক্তৈর্বী জপ্তুযান্নল্বাসিষযে । স্বগুঢ়ং ধনধান্যৈশ্চৈঃ প্রো‍‌ষযেত্ প্রীতমানসঃ ॥

९६

पूजा पूर्ववदादिष्टा ततः कर्माङ्गिं साधयेत् । इत्थं पूजाविशेषैश्चैर्बहुयेद् भुवि पार्थिवान् ॥

পূজা পূর্ববদাদিষ্টা ততঃ কর্মাঙ্গিং সাধযেত্ । ইত্থং পূজাবিশেষৈশ্চৈর্বহুযেদ্ ভুবি পার্থিবান্ ॥

९७

चतुर्थ्या नारिकेलेन महतां स्रियमा‌प्नु यात् । लवक्षैर्मधुसंयुक्तैर्‌वशयेहनिताजनम् ॥

চতুর্থ্যা নারিকেলেন মহতাং স্রিযামা‌প্নু যাত্ । লবক্ষৈর্মধুসংযুক্তৈর্‌বশযেহনিতাজনম্ ॥

९८

संवर्त्तको नेवयुग्मः पाखण्डो वधायनक्षितः ॥

সংবর্ত্তকো নেবযুগ্মঃ পাখণ্ডো বধাযনক্ষিতঃ ॥

प्रसादनाय हृदयस्य स्वौजस्यादो दशाक्षरः । गङाको मुनिवश्यः स्याद्विराट्कन्या उदौरितम् ॥ ५० ॥

প্রসাদনায় হৃদয়স্য স্বৌজস্যাদো দশাক্ষরঃ । গঙাকো মুনিবশ্যঃ স্যাদ্বিরাট্কন্যা উদৌরিতম্ ॥ ৫০ ॥

चित्रप्रसादनो विद्रो देवता च समौरिता । दौर्घयुक्केन वीजेन शड्‌खान् प्रकल्पयेत् ॥ ५१ ॥

চিত্রপ্রসাদনো বিদ্রো দেবতা চ সমৌরিতা । দৌর্ঘযুক্তেন বীজেন শড্‌খান্ প্রকল্পযেত্ ॥ ৫১ ॥

पाशाढ्यौौ कल्पतां विषाणं दधतां स्वहस्ताहृतवैजपूरः । रक्षास्वनेतैस्तथैवैन्दुमौलिहरोज्ज्वलो हस्लिमुखोद्वतः ॥ ५२ ॥

পাশাঢ্যৌৌ কল্পতাং বিষাণং দধতাং স্বহস্তাহৃতবৈজপূরঃ । রক্ষাস্বনেতৈস্তথৈবৈন্দুমৌলিহরৌজ্জ্বলো হস্লিমুখোদ্বতঃ ॥ ५२ ॥

लचं जपेज्जपस्थान्ते जुहुयादयुतं तिलैः । समधृतितयैन्द्रं वैरथवाश्रभिरोरिरोचतैः ॥ ५३ ॥

লচং জপেজ্জপস্থান্তে জুহুযাদযুতং তিলৈঃ । সমধৃতিতযৈন্দ্রং বৈরথবাশ্রভিরোরিরোচতৈঃ ॥ ৫৩ ॥

एकाकरोदिते पीठे वच्यमाषेन वर्णन । पूजयेद्नपुष्पैश्च धूपपादौपैगंजाननम् ॥ ५४ ॥

একাকরোদিতে পীঠে বচ্যমাষেন বর্ণন । পূজযেদ্নপুষ্পৈশ্চ ধূপপাদৌপৈগঞ্জাননম্ ॥ ५४ ॥

शड्‌खानि पूर्वमभ्यर्च्य विध्नानष्टौ यजेत् ततः । विध्नविनायकं वैरं मूरूं वरदसंज्ञकम् ॥ ५५ ॥

শড্‌খানি পূর্বমভ্যর্চ্য বিধ্নানষ্টৌ যজেত্ ততঃ । বিধ্নবিনায্যকং বৈরং মূরূং বরদসঞ্জ্ঞকম্ ॥ ५५ ॥

इभवक्त्रं चैकदन्तं लम्बोदरमनन्तरम् । पञ्चाङ्गे स्वर्चयेत् पश्चाद्‌ ब्रह्मग्राम्यास्तदनन्तरम् ॥ ५६ ॥

ইভবক্ত্রং চৈকদন্তং লম্বোদরমনন্তরম্ । পञ্চাঙ্গে স্বর্চযেত্ পশ্চাদ্‌ ব্রহ্মগ্রাম্যাস্তদনন্তরম্ ॥ ५६ ॥

लोकपालान्स्तदङ्‌गैश्च विष्णुपूजा समौरिता । राज्यादौ जुं हयादियं वत्सरादनवान् भवेत् ॥ ५७ ॥

লোকপালান্স্তদঙ্‌গৈশ্চ বিষ্ণুপূজা সমৌরিতা । রাজ্যাদৌ জুং হযাদিযং বত্সরাদনবান্ ভবেত্ ॥ ५७ ॥

पायसाज्येन मधुना श्रियमाज्ञाति साधकः । राज्यहोमेन वश्ययेत् प्राणिनः सकलान् सुधीः ॥ ५८ ॥

পাযাসাজ্যেন মধুনা শ্রিযামাজ্ঞাতি সাধকঃ । রাজ্যহোমেন বশ্যযেত্ প্রাণিনঃ সকলান্ সুধীঃ ॥ ५८ ॥

नारिकेलफलं पक्वं लोष्ट्रचूर्णैः समन्वितम् । जुहुयात् प्रत्यहं मन्त्री मख्खलात् सिद्धिमाप्नुयात् ॥ ५९ ॥

নারিকেলফলং পক্বং লোষ্ট্রচূর্ণৈঃ সমন্বিতম্ । জুহুযাত্ প্রত্যহং মন্ত্রী মখখলাত্ সিদ্ধিমাপ্নুযাত্ ॥ ५९ ॥

जुहुयादष्टभिद्रैवैष मङ्‌घुरचयसंयुतैः । वश्ययेत् पार्थिवान् सर्वान्स्तत्पन्नौविधिनामुना ॥ ६० ॥

জুহুযাদষ্টভিদ্রৈবৈষ মঙ্‌ঘুরচযসংযুক্তৈঃ । বশ্যযেত্ পার্থিবান্ সর্বান্স্তত্পন্নৌবিধিনামুনা ॥ ৬০ ॥

दिनादिद्दु चतुस्त्वारिंश्रहारं शुभोदकैः । तर्पयेद्विन्नराजस्य मस्तके श्रौप्रसिद्धये ॥ १०१ ॥

দিনাদিদ্দু চতুস্ত্বারিংশ্রহারং শুভোদকৈঃ । তর্পযেদ্বিন্নরাজস্য মস্তকে শ্রৌপ্রসিদ্ধযে ॥ १०१ ॥

पाशाढ्यौौ कल्पतां स्वदन्तं करैवंहन्तं कनकादिकान्तम् ।

পাশাঢ্যৌৌ কল্পতাং স্বদন্তং করৈবংহন্তং কনকাদিকান্তম্ ।

1

सोपानपङ्क्त्या दिननाथविग्ब-दायातमभ्जोजगतं विचिन्त्य ॥ १०२ ॥ प्रागुक्तमन्वसंप्रोक्तान् प्रयोगान् मनुनासुचा । तैरस्तदन्थवा प्रोक्तान् कुर्यात्त्वमन्विधानवित् ॥ १०३ ॥ पञ्चामृतको विन्दुयुक्तो वामकर्णविभूषितः । तारादिहृदयान्तोडयं हेरम्बमन्तुरौषितः ॥ १०४ ॥ चतुर्वर्गात्मको न्यासां चतुर्वर्गफलप्रदः । षडङ्गौषधभाजा वौजन षडङ्गानि समाचरेत् ॥ १०४ ॥ सुक्तकाच्चननौलकुन्दमश्वपुष्पैश्चिन्तितेर्वान्वितै-र्नागास्यै हेरिवाहनं श्राश्रिधरं हेरम्बमकुंप्रभम् । हेमं दानमभौतिमोदकरदान्तकं गिरौद्वालिकां मालां मुत्तामरत्नं गं व्रजाशिखकं दोभिरिंद्रधानं भजे ॥ १०६ ॥ लच्वयं जपेन्मन्त्रं द्रग्रांश्रं जुहुयात्तिलैः । तौत्रादिपूजितं पौठे देवं हेरम्बमर्चयेत् ॥ १०७ ॥ प्रणवः कवचं हस्त्रं महासिंहाय गां ततः । हेरम्बेति पदं पश्चात्सासनाय हृदन्नितम् ॥ १०५ ॥

1

ध्यानमासादरक्तः स्वात्मन् प्रदर्शयेद्गुमासनम् । तारादिविश्ववौजेन मूत्तिं तस्य प्रकल्पयेत् ॥ १०५ ॥ ग्रावाच्चा पूजयेत्स्तस्माझावरसंसयुतम् । वाघे लोकेश्वराः पूज्या वज्राद्दौनि ततः परम् ॥ ११० ॥ एवमभ्यर्चयेविल्यं साधयेत् खमनोंषितान् । मोदकैर्जुहुयात् षष्टग्रामष्टम्यां कुसुमैस्तथा ॥ १११ ॥ चतुर्दशौदिनेSपूपैर्जुहुयाद्वाच्छतात्मये । एभिद्रवैः प्रयुज्यान्नो पर्वदिनेष्वपि । साधयेत् सक्कलान् कामान् प्रयत्ले नैव साधकः ॥ ११२ ॥

1

सम्भोजं प्रथमं लिखेन्चक्रदलं मध्ये स्ववौजान्तरे

साध्याख्यां वद्धिरड्मन्त्राविलसत् किञ्चक्ल्संग्रेभितम् । पत्राग्रामुदरे विग्रह्य मुनिग्रे मालामनून् ग्रेभितान् । मडवर्षांशरमे दले परिवृतान् शक्तवदरे: संयुतान् ॥ ११३ ॥

সাধ্যাখ্যং বদ্ধিরড্মন্ত্রাবিলসৎ কিঞ্চক্ল্সংগ্রেভিতম্ । পত্রাগ্রামুদরে বিগ্রহ্য মুনিগ্রে মালামনূন্ গ্রেভিতান্ । মডবর্ষাংশরমে দলে পরিবৃতান্ শক্তবদরে: সংযুতান্ ॥ ১১৩ ॥

रौचनामदकाश्मरीभूर्जपत्रे लिखच्ह्रुत: । वेष्टितं श्वेतसूत्रेण लोहेनैवाभिरपि क्रमात् ॥ ११८ ॥

রৌচনামদকাশ্মরীভূর্জপত্রে লিখচ্ছ্রুত: । বেষ্টিতং শ্বেতসূত্রেণ লোহেনৈবাভিরপি ক্রমাত্ ॥ ১১৮ ॥

धारयेद्राहुना यन्त्रं सर्वकामानवाप्नुयात् । शक्त्यडुश्रेई भुवान्तस्थात् स्ववौजं हृदयं तत: ॥ ११९ ॥

ধারযেদ্রাহুনা যন্ত্রং সর্বকামানবাপ্নুযাত্ । শক্ত্যাডুশ্রেঈ ভুবান্তস্থাত্ স্ববৌজং হৃদযং তত: ॥ ১১৯ ॥

सर्वविध्नाधिपायान्ते डेडन्तं सर्वार्थसिद्धिदम् । प्रवदेत् सर्वदुःखप्रशमनाय पदं ततः ॥ ११६ ॥

সর্ববিধ্নাধিপাযান্তে ডেডন্তং সর্বার্থসিদ্ধিদম্ । প্রবদেত্ সর্বদুঃখপ্রশমনায পদং তত: ॥ ১১৬ ॥

एतद् हि भगवान् ! सर्वान् खादय स्थभय हृयम् ! भुवनेभ्य: स्ववौजं गां नति: पावकवश्नभा ॥ ११९ ॥

এতদ্ হি ভগবান্ ! সর্বান্ খাদয স্থভয হৃযম্ ! ভুবনেভ্যঃ স্ববৌজং গাং নতি: পাবকবশ্নভা ॥ ১১৯ ॥

पुनरडुश्रामायान्तं पञ्चपञ्चाश्रप्रदचरे: । मालामन्लोडयमुनां प्रयोगान् साधयेत् शुषौ: ॥ ११८ ॥

পুনরডুশ্রামাযান্তং পঞ্চপঞ্চাশ্রপ্রদচরে: । মালামন্লোডযমুনাং প্রযেগান্ সাধযেত্ শুষৌ: ॥ ১১৮ ॥

तारं खड्गौश्वर: कूर्मो निऋरो ध्यान्त इंतित: । भुवे नति: सप्तवर्ण: सुत्रज्राख्य षट्को मनु: ॥ ११९ ॥

তারং খড্গৌশ্বর: কূর্মো নিঋরো ধ্যান্ত ইংতিত: । ভুবে নতি: সপ্তবর্ণ: সুত্রজ্রাখ্য ষট্কো মনু: ॥ ১১৯ ॥

वडिवौजेन षड्दौर्घंयुक्षेनार्घ्याक्रया मता ॥ १२८ ॥

বডিবৌজেন ষড্দৌর্ঘংযুক্ষেনার্ঘ্যাক্রযা মতা ॥ ১২৮ ॥

सिन्दूरारुणकान्तिभिरनुविदधत् केयूरहारादिभि: । दृश्यै राभरखैविंभूषितमनुं स्वर्गस्य सौख्यप्रदम् ॥ १२९ ॥

সিন্দূরারণকান্তিভিরনুবিদধত্ কেযূরহারাদিভি: । দৃশ্যৈ রাভরখৈবিংভূষিতমনুং স্বর্গস্য সৌখ্যপ্রদম্ ॥ ১২৯ ॥

श्रभोजाभयश्रक्तिकुटधरं रक्ताज्ञानामुखं । सुत्रज्राखमुपाक्रहे प्रहसमान् भौतिक्रप्राशयोभताम् ॥ १२० ॥

শ্রভোজাভযশ্রক্তিকুটধরং রক্তাজ্ঞানামুখং । সুত্রজ্রাখমুপাক্রহে প্রহসমান্ ভৌতিক্রপ্রাশযোভতাম্ ॥ ১২০ ॥

लचमेकं जपेन्मन्त्रं साज्येन हविषा ततः । दध्यांशं जुहुयादन्ते ब्राज्ञाशानपि भोजयेत् ॥ १२१ ॥

লচমেকং জপেন্মন্ত্রং সাজ্যেন হবিষা ততঃ । দধ্যাংশং জুহুযাদান্তে ব্রাজ্ঞাশানপি ভোজযেত্ ॥ ১২১ ॥

धर्मीदर्कालिपते पौठे वाड्मयडलपद्मे । पूजयेदिधिना देवमुपचारैर्योगोदितै: ॥ १२२ ॥

ধর্মীদর্কালিপতে পৌঠে বাড্মযডলপদ্মে । পূজযেদিধিনা দেবমুপচারৈর্যগোদিতৈ: ॥ ১২২ ॥

केमरेव्वृपपूजा स्वात् पत्रमध्येगतानिमान् । जयन्ताख्यसम्निवेशं कात्विकापुतसंच्रकम् ॥ १२३ ॥

কেমরেব্বৃপপূজা স্বাত্ পত্রমধ্যেগতানিমান্ । জযন্তাখ্যসম্নিবেশং কাত্বিকাপুতসঞ্চ্রকম্ ॥ ১২৩ ॥

12

अथान्तरं भूतपति सेनान्यं गुहुसंज्ञकं । एवमभूल् विशालाक्ष्यं यत्तिवचकरान् यजते तु ॥ १२४ ॥ दिग्दलाग्रेषु पूर्वादि देवसेनापतिं पुनः । विधां मेधां ततों वच्च कोषस्थान् प्राक्तिकुक्कुटे ॥ १२५ ॥ मयुरं हिममभ्यचर्य वाचालोकेश्वरान् पुनः । भास्कराशि तेऽभिमन्त्र सु: स्वाहास्वाख्यर्चनेरिता ॥ १२६ ॥ स्वादुभर्भंचभोज्याद्यै: षडङ्गं प्रौषयेद्विजानन् । पूजयेद्हे वताबुद्रौ कुमारान् ब्रह्मचारिणा: ॥ १२७ ॥ सन्तानं विजयं वौथ्यं रचामायुः शिवयं यशः । प्रदद्यात् साधकस्याग्रे स्वब्रह्माख्य: सुराचिन्तः ॥ १२८ ॥ जपतर्पणपूजार्द्रैर्विध्नेभ्यं सर्वास्सिद्धिदम् । प्रौणयेदनया स्तुत्या प्राप्यये सर्वसम्पदाम् ॥ १२९ ॥ ओंकारमाद्यं प्रवदन्ति सन्तो वाच: सुतोर्नामपि यं ग्रथन्ति । गजाननं देवगणातिट्टिप्रिं भजे ड्ह महेन्द्रुक्कतावतंसंम् ॥१३०॥ पादारविन्दाचेनतत्पराशां संसारदावानलभड्रदलम् । निरन्तरं निर्गतदातोयैस्त्रां नौमि विध्नेभ्वरमुद्राभम् ॥१३१॥ कीर्त्तौड़रागं नवकुङ्कुमेन मत्तालिमालाल मदपड्कनिनाम् । निवारयन्तं निजकर्षताले: को विघ्नरित: पुङ्गवमड्गयत्रो: ॥१३२॥ शम्भोजटाजूटनिरासिगडाजलं समादाय कराम्बुजे न । लोलाभिरारार्किकवर्चयन्तं गजाननं तं श्ररक्षं भजामि ॥१३३॥ कुमारभुक्तौ पुनराज्ञहेतो: पयोधरौ परवतराजपुत्रा: । प्रच्यालयन्तं करघौकरेण सौम्येभ्रन तं नाममुखं भजामि ॥ १३४ ॥ त्वया समुद्धृत्य गजाश्चहस्तात् ये श्रौकाराः पुष्ट्करान्सुमुक्ता: । व्योमादृक्षो ते विचरान्ति तारा: कालार्कसंकां मौक्तिकतुच्छभासः ॥१३५॥

অথান্তরং ভূতপতি সেনান্যং গুহুসংজ্ঞকং । এবমভূল্ বিশালাক্ষ্যং যত্তিবচকরান্ যজতে তু ॥ ১২৪ ॥ দিগ্দলাগ্রেষু পূর্ব্বাদি দেবসেনাপতিং পুনঃ । বিধাং মেধাং ততোঃ বচ্চ কোষস্থান্ প্রাক্তিকুক্কুটে ॥ ১২৫ ॥ মযুরং হিমমভ্যচর্য্য বাচালোকেশ্বরান্ পুনঃ । ভাস্করাশি তেঽভিমন্ত্র সুঃ স্বাহাস্বাখ্যর্চ্চনেরিতা ॥ ১২৬ ॥ স্বাদুভর্ভঞ্চভোজ্যাদ্যৈঃ ষড়ঙ্গং প্রৌষযেদ্বিজানন্ । পূজযেদহে বতাবুদ্রৌ কুমারান্ ব্রহ্মচারিণা: ॥ ১২৭ ॥ সন্তানং বিজযং বৌথ্যং রচামাযুঃ শিবযং যশঃ । প্রদদ্যাত্ সাধকস্যাগ্রে স্বব্রহ্মাখ্যঃ সুরাচিন্তঃ ॥ ১২৮ ॥ জপতর্পণপূজার্দ্রৈর্ব্বিধ্নেভ্যং সর্ব্বাস্সিদ্ধিদম্ । প্রৌণযেদনযা স্তুত্যা প্রাপ্যযে সর্ব্বসম্পদাম্ ॥ ১২৯ ॥ ওঁকারমাদ্যং প্রবদন্তি সন্তো বাচঃ সুতোর্নামপি যং গ্রথন্তি । গজাননং দেবগণাতিট্টিপ্রিং ভজে ড্হ মহেন্দ্রুক্কতাবতংসংম্ ॥১৩০॥ পাদারবিন্দাচেনতত্পরাশাং সংসারদাবানলভড্রদলম্ । নিরন্তরং নির্গতদাতোযস্ত্রাং নৌমি বিধ্নেভ্বরমুদ্রাভম্ ॥১৩১॥ কীর্ত্তৌড়রাগং নবকুঙ্কুমেন মত্তালিমালাল মদপঙ্কনিনাম্ । নিবারযংতং নিজকর্ষতালেঃ কো বিঘ্নরিতঃ পুঙ্গবমড্গযত্রোঃ ॥১৩২॥ শম্ভোজটাজূটনিরাসিগডাজলং সমাদায করাম্বুজে ন । লোলাভিরারার্কিকবর্চ্চযংতং গজাননং তং শ্ররক্ষং ভজামি ॥১৩৩॥ কুমারভুক্তৌ পুনরাজ্ঞহেতোঃ পযোধরৌ পরবতরাজপুত্রাঃ । প্রচ্যালযংতং করঘৌকরেণ সৌম্যেভ্রন তং নামমুখং ভজামি ॥ ১৩৪ ॥ ত্বযা সমুদ্ধৃত্য গজাশ্চহস্তাত্ যে শ্রৌকারাঃ পুষ্ট্করান্সুমুক্তাঃ । ব্যোমাদৃক্ষো তে বিচরান্তি তারা: কালার্কসঙ্কাং মৌক্তিকতুচ্ছভাসঃ ॥১৩৫॥

क्रौडारत्ते वार्सिन्ध्रौ गजारोहे केलामतिकाम्बरे । वारणीयूरे ४

ক্রৌড়ারত্তে বার্সিন্ধ্রৌ গজারোহে কেলামতিকাম্বরে । বারণীযূরে ৪

कल्पावसाने प्रविचिन्त्य देवा: कैलासनाथं सुरुतिभि: स्तुवन्ति मार्गानने नागखतोरौये क्रौङ्काराते देवकुमारसङ्घै: । ल्वयि चर्या कालहरन्ति विहाय तौ प्राप्ततु: कनकतामिलेन्दू १३७ मदोद्गतपङ्क्तिसुखैरजस्रमध्यापयन्तं सकलागमार्थिनं । देवानृषीणां भक्तजनैकमित्रं हेरम्बमकाण्डप्रमाथनायाम् ॥१३८॥ धादाखुजाभ्यामतिवामनाभ्यां कतार्थयन्तं ऋषयां धरित्रीम् । प्रकार्षं कारणमात्रवाचां तं नागवक्त्रं न जहाति चेत: ॥१३९॥ येनापितं सत्यवतौसुताय पुराश्रमालिख्य विष्णाखकोषा । तं चन्द्रमौलिंस्तनयं तपोऽभिराराध्यमाननिध्वनं भजामि ॥१४०॥

पदं श्रुतो नामपदं स्तुतोनां लोलावतारं परमार्थमूर्तिं । नागात्मकं वा पुरुषात्मकं वै वेधभेदामायं भज विश्रराजम् १४१ पाशाङ्कुशौ भग्नरदं लभोष्ठं करैर्दधानं कररश्मिमुक्तै: । मुक्ताफलाभै: पृषधैकरौघै: सृचामणडं शिवयोगभाजामि ॥१४२॥ शनैकमेकं गजमेकदन्तं चैतन्यरूपं जगदादिदेवम् । ब्रह्माद्यैर्यं ब्रह्माविदो वदन्ति तं शम्भुमूलं भजामि ॥१४३॥ साधौंखताया निजकृत्यभाया मुखाग्नि ज्वालाकननलेनम् । सेररनालं मदवैभविन रुधिरं भजे विष्णुविमोहनं तम् ॥१४४॥ ये पूर्वमाराध्य गजाननं त्वां सर्वज्ञ भाषाल्पि पठन्ति तेषाम् । त्वतोऽन्वन्यत् प्रतिपाद्यमास्थि तदस्ति चेत् सर्वसमत्यकल्पम्

॥१४५॥ हिरण्यवर्णे जगदैकपितारे करिं पुरारे रविमण्डलस्थम् । गजाननं यं प्रतिग्रहणित सन्तत्स्तुतृकालयोगैस्तमहं प्रपद्ये ॥१४६॥ वेदान्तगोत्रं पुरषं भजे स्म शानन्दमानन्दघनं हृदि स्मराम् । गजाननं यस्सहसा जनानां विश्वान्तकारो विलयं प्रयाति ॥१४७॥ यश्भो: समालोक्य लटाकलापे मयूराडिखण्डं निजपुष्करेष ।

चतुर्दशः पटलः

स्वभक्तदत्तं प्रतिचिन्त्य मौष्ठगादान्रोष्टुकामः स्निग्धमात्रनोचु विद्नागेलानाम विनिपाटनार्थ य नारिकेलैः कदलीफलाक्षैः । प्रतारयन्तो मदवार्षास्यं प्रापुनैराडभौष्टमधुं भजे तम् ॥ १४८ ॥ यच्चैरनैकैर्बहुभिस्तपोऽभिराराधयमाद्य गजराजवक्लाम् । सुल्यानया ये विधिना स्तुवन्ति ते सर्वलक्ष्मीन्द्रनिधयो भवन्ति ॥ १५० ॥

স্বভক্তদত্তং প্রতিচিন্ত্য মৌষ্ঠগাদান্রোষ্টুকামঃ স্নিগ্ধমাত্রনোচু বিদ্নাগেলানাম্‌ বিনিপাটনার্থ য নারিকেলৈঃ কদলীফলাক্ষৈঃ । প্রতারয়ন্তো মদবার্ষাস্যং প্রাপুনেরাডভৌষ্টমধুং ভজে তম্‌ ॥ ১৪৮ ॥ যচ্চেরনৈকৈর্বহুভিস্টপোঽভিরারাধযমাদ্য গজরাজবক্লাম্‌ । সুল্যানযা যে বিধিনা স্তুবন্তি তে সর্বলক্ষ্মীন্দ্রনিধযো ভবন্তি ॥ ১৫০ ॥

चतुर्दशः पटलः

इति सारदातिलके त्रयोदशः पटलः ।

ইতি সারদাতিলকে ত্রযোদশঃ পটলঃ ।

चतुर्दशः पटलः

चतुर्दशः पटलः । श्रध्योच्यते चन्द्रमसो मनुः सर्वसमृद्धिदः । खड्गोऽग्रस्यो ऋगुविन्दुमनूत्तसम्भवतः ॥ १ ॥ सोमाय हृद्यायै मन्त्रः प्रोक्तः षडङ्गवरः । ऋषिरुक्तो ऋगुम्नन्दः पद्ड़ङ्कः सोमोऽस्य देवता ॥ २ ॥ दौर्घंभाजा स्ववैजेन मनोरञ्जक्रिया मता । कपूरस्फटिकावदातर्मणिं पूष्णेन्दुविलोकनं । स्रक्तादामविभूषितेन वपुषा निर्मूलयन्तं तमः ॥ हस्ताभ्यां कुमुदं वरच दधतं लोलालकौज्ज्वलितं । स्वस्याऽइखमृगोदितताश्रयगुरुषं सोमं सुघार्क्षं भजे ॥ ३ ॥ वसुलचं जपेन्मन्रं साधको विजितेन्द्रियः । घट्सहस्रं प्रजुहुयात् पायसेन सरसपिषा ॥ ४ ॥ सोमालं पूजयेत पौठे पुजयेद्रौहिषोपरिम । श्रद्धान केशरेषु शुस्स्रहे व्यः पत्रमध्येगा: ॥ ५ ॥ रोहिषो कात्तिका भूयो रेवती भरणषौ पुनः । रात्रिराद्या तथा ज्योत्षा सुञ्ञाहारसमप्रभा: ॥

চতুর্দশঃ পটলঃ । শ্রধ্যোচ্যতে চন্দ্রমসো মনুঃ সর্বসমৃদ্ধিদঃ । খড্গোঽগ্রস্যো ভৃগুভিন্দুমনূত্তসম্ভবতঃ ॥ ১ ॥ সোমায হৃদ্যাযৈ মন্ত্রঃ প্রোক্তঃ ষডঙ্গবরঃ । ঋষিরুক্তো ভৃগুম্নন্দঃ পদ্ডঙ্কঃ সোমোঽস্য দেবতা ॥ ২ ॥ দৌর্ঘংভাজা স্ববৈজেন মনোরঞ্জকৃদৃশা মতা । কপূরস্ফটিকাবদাতর্মণিং পুষ্ণেন্দুৰিলোকনং । স্রক্তাদামবিভূষিতেন বপুষা নির্মূলযন্তং তমঃ ॥ হস্তাভ্যাং কুমুদং বরচ দধতং লোলালকৌজ্জ্বলিতং । স্বস্যাঽইখমৃগোদিততাশ্রযগুরুষং সোমং সুঘার্ক্ষং ভজে ॥ ৩ ॥ বসুলচং জপেন্মন্রং সাধকো বিজিতেন্দ্রিয: । ঘট্সহস্রং প্রজুহুযাত্ পায্সেন সরসপিষা ॥ ৪ ॥ সোমালং পুজযেত পৌঠে পুজযেদ্রৌহিষোপৰিম । শ্রদ্ধান কেশরেষু শুস্স্রহে বয: পত্রমধ্যেগা: ॥ ৫ ॥ রোহিষো কাত্তিকা ভূযো রেবতী ভরণষৌ পুনঃ । রাত্রিরাদ্যা তথা জ্যোত্ষা সুজ্ঞাহারসমপ্রভা: ॥

ध्रुवेतमाल्यांवरवधू सुक्ताहारविभूषणा: ।

८

पयोधरभराक्रान्ता रचिताज्जलया शुभा ॥ ८ ॥

वस्त्रभासक्तमनसो मदविभ्रममन्यरा: ।

९

सम्भ्रयच्यो: सरोजाक्षी शनैर्वीक्ष्यनिभानना: ॥ ९ ॥

श्रादित्यमणिकुलबुधमन्व्वाकार्परिराक्रहव ।

१०

शुककेतयुता: पूज्या दलाग्रेषु गृहा ददे ॥ १० ॥

स्वस्ववर्णाम्बरोपिता: स्वनामाद्यर्षवोजका: ।

११

रक्तारुणाः खेतेनोलपोंतभून्नामितासिता: ॥ ११ ॥

वामोरुस्ततद्रुता दचिर्षेन ध्रुताभया: ।

१२

श्रामजानुंकरो भानुदेशाभोममुख: श्मशान: ॥ १२ ॥

राजहविकृतवक्त्र: स्यात्केतु: स्वाधिष्ठिताज्ञलि: ।

१३

लोकपालास्ततः पूज्या वज्राद्रहस्तै: सह क्रमात् ॥ १३ ॥

एवं मिचमलुर्मन्त्रो सम्पदां वसतिर्भवेत् ।

१४

हतपुष्करौकमध्ये तारहाराविभूषितम् ॥ १४ ॥

ताराप्रतीतं स्वरच्रन्न्नौ विसहसं मनु जपेत् ।

१४

राज्येध्वर्यो दरिद्रोऽपि प्राप्नुयादक्षरान्तरे ॥ १४ ॥

पूर्वोक्तिसंख्यां प्रजपेच्छोभन श्रीभ्रू चिन्तयन् ।

१६

रोगापस्मृत्युदुःखार्त्तान् जित्वा वर्षशतं वसेत् ॥ १६ ॥

अन्नाचर्यरतः शुद्धस्तुलसीमिं जपेत् ।

१९

निधानं भोगतं सद्य: प्राप्नु यावृद्युवर्जितम् ॥ १९ ॥

जितेन्द्रियौ जपेन्मन्त्रं पौष्णमास्यां विशेषतः ।

१८

भवेत्सौभाग्यनिलय: सम्पदामपरो निधि: ॥ १८ ॥

घोरक्वरार्शिररोगानभिचाराद्यपद्रवान् ।

१९

विषाषामपि सड्घातान्मुच्यते मनुनासुना ॥ १९ ॥

पौष्णमास्यां निराहारो दचादर्धं विधूदये ।

२०

प्राक् प्रत्युदगायनं कुर्वादिति सूत्रले मचकलवयम् ॥ २० ॥

चतुर्दंशः पटलः

निष्प्रः पश्विमे मण्डौ मण्डले विहिताशने । मध्ये स्थापयेत् पश्चाद् पूजाद्रव्यसमप्रेश्रत ॥ २२ ॥

নিষ্প্রঃ পশ্বিমে মণ্ডৌ মণ্ডলে বিহিতাশনে । মধ্যেে স্থাপযেত্ পশ্চাদ্ পূজাদ্রব্যসমপ্রেশ্রত ॥ ২২ ॥

चतुर्दंशः पटलः

अन्यस्मिन् मण्डले सोममर्चयित्वाम्बुजान्ते । रागतं चषकं पश्चाद् स्थापयेत् पुरतः सुधीः ॥ २३ ॥

অন্যস্মিন্ মণ্ডলে সোমমর্চযিত্বাম্বুজান্তে । রাগতং চষকং পশ্চাদ্ স্থাপযেত্ পুরতঃ সুধীঃ ॥ ২৩ ॥

चतुर्दंशः पटलः

गोदुग्धेन समापूर्यं सृष्ट्या तत् प्रजपेन्मनुम् । श्रृणोत्तरोच्चरत् पश्चाद् विद्यामन्त्रेषु देशिकः ॥ २४ ॥

গোদুগ্ধেন সমাপূর্যং সৃষ্ট্যা তৎ প্রজপেন্মনুম্ । শ্রৃণোত্তরোচ্চরত্ পশ্চাদ্ বিদ্যামন্ত্রেষু দেশিকঃ ॥ ২৪ ॥

चतुर्दंशः पटलः

दद्यादध्यं श्रगाढ़ाय सर्वकामार्थसिद्धये । अनेन विधिना कुर्वन् प्रतिमासमतन्द्रितः ॥ २५ ॥

দদ্যাদধ্যং শ্রগাড়ায সর্বকামার্থসিদ্ধযে । অনেন বিধিনা কুর্বन् প্রতিমাসমতন্দ্রিতঃ ॥ ২৫ ॥

चतुर्दंशः पटलः

वस्मासाभ्यन्तरे तस्मिं साधकेन्द्रः समं भवेत । शिवामर्षजितां तां प्रज्ञां सौभाग्यं च पुष्कलं यशः ॥ २६ ॥

বসমাসাভ্যন্তরে তস্মিং সাধকেন্দ্রঃ সমং ভবেৎ । শিবামর্ষজিতাং তাং প্রজ্ঞাং সৌভাগ্যং চ পুষ্কলং যশঃ ॥ ২৬ ॥

चतुर्दंशः पटलः

कन्या मिष्टान्नवाप्रोति कन्यामपि वरमाप्नु मात् । बहुना किं मिहोक्तेन सर्वं दद्यान्निष्फलं पतिः ॥ २७ ॥

কন্যা মিষ্টান্নবাপ্রোতি কন্যমপি বরমাপ্নু মাত্ । বহুনা কিং মিহোক্তেন সর্বং দদ্যান্নিষ্কলং পতিঃ ॥ ২৭ ॥

चतुर्दंशः पटलः

विद्याविद्ये मानिनि स्थापयित्वा न्ति ततो भवेत । पुनश्चन्द्रमुखी स्वाहा विम्बामन्त उदाहृतः ॥ २८ ॥

বিদ্যাবিদ্যে মানিনি স্থাপযিত্বা ন্তি ততো ভবেত । পুনশ্চন্দ্রমুখী স্বাহা বিম্বামন্ত উদাহৃতঃ ॥ ২৮ ॥

चतुर्दंशः पटलः

तारो हृश्विर्भृङ्गु: पश्चाह्नाकरर्णाविभूषितः । वज्रासनो मरुच्छेष्ठः सनेवोडहिष्टपश्चिम ॥ २९ ॥

তারো হৃশ্বির্ভৃঙ্গুঃ পশ্চাহ্নাকরর্ণাবিভূষিতঃ । বজ্রাসনো মরুচ্ছেষ্ঠঃ সনেবোডহিষ্টপশ্চিম ॥ ২৯ ॥

चतुर्दंशः पटलः

श्रृणादरो मनुः प्रोक्तो भानोराभिमतप्रदः । देवभागो मुनिः प्रोक्तो गायत्री छन्द इरितम ॥ ३० ॥

শ্রৃণাদরো মনুঃ প্রোক্তো ভানোরাভিমতপ্রদঃ । দেবভাগো মুনিঃ প্রোক্তো গায্ত্রী ছন্দ ইরিতম ॥ ৩০ ॥

चतुर्दंशः पटलः

ग्रादित्यो देवता प्रोक्तो दृष्टादृष्टफलप्रदः । सत्याय हृदयं प्रोक्तं ब्रह्माणये शिर ईरितम ॥ ३१ ॥

গ্রাদিত্যো দেবতা প্রোক্তো দৃষ্টাদৃষ্টফলপ্রদঃ । সত্যায হৃদযং প্রোক্তং ব্রহ্মাণযে শির ইরিতম ॥ ৩১ ॥

चतुर्दंशः पटलः

विष्णावे स्वाहिखा वर्मं कद्रवाय परिकौत्तितं तम । अग्नये नेत्रमाख्यातं शर्वो यास्व मुदाहृतम ॥ ३२ ॥

বিষ্ণাবে স্বাহিখা বর্মং কদ্রবায পরিকৌত্তিতং তম । অগ্নযে নেত্রমাখ্যাতং শর্বো যাস্ব মুদাহৃতম ॥ ৩২ ॥

चतुर्दंशः पटलः

तेजोज्ज्वालामपे दू फट् हि षान्तः पृथगोरिताः । ग्रह्मान्त्रान् पुनश्चै खेत् पश्चमूत्तरी यथाक्रमात ॥ ३३ ॥

তেজোজ্জ্বালামপে দূ ফট্ হি ষান্তঃ পৃথগোরিতাঃ । গ্রহ্মান্ত্রান্ পুনশ্চৈ খেত্ পশ্চমূত্তরি যথাক্রমাত ॥ ৩৩ ॥

चतुर्दंशः पटलः

ग्रादित्य विन्यसेद्भूमिं रावं सुखगतं न्यसेत । हृदये मानुनामानं भास्करं गुद्यदेशतः ॥ ३४ ॥

গ্রাদিত্য বিন্যসেদ্ভূমিং রাবং সুখগতং ন্যসেত । হৃদযে মানুনামানং ভাস্করং গুদ্যদেশতঃ ॥ ৩৪ ॥

सृथ्यच्चरापयोंचैशेद् द्रव्यै: संख्यादिपञ्चभिः । प्रधानमूत्तिं प्रतिमा: सर्वाभरणभूषिता: ॥ ३४ ॥ मूर्ध्नि यकृत् हृदकुचिनाभिगुदा ध्वजाड्ग्रिप्रुषु । सक्थिवपान् न्यसेदष्टौ प्रत्येकं प्रष्ठवादिकान् ॥ एवं न्यस्थशरोऽसौ चिन्तयेतेजसा निर्घनम् ॥ ३५ ॥ रत्नाजयुग्माभयदानचिह्नं केयूरहाराढ्यकुङ्डलालयम् । मार्तिक्यमौलिं दिननाथमौढे बन्मूर्धान्तं विलसच्चिनेचम् ॥ ३६ ॥

সৃথ্যচ্চরাপয়োঙৈশেদ্ দ্রব্যৈঃ সংখ্যাদিপঞ্চভিঃ । প্রধানমূত্তিং প্রতিমাঃ সর্বাভরণভূষিতাঃ ॥ ৩৪ ॥ মূর্ধ্নি যকৃত্ হৃদকুচিনাভিগুদা ধ্বজাডঙ্গ্রিপ্রুষু । সক্থিবপান্ ন্যসেদষ্টৌ প্রত্যেকং প্রষ্ঠবাদিকান্ ॥ এবং ন্যস্থশরোঽসৌ চিন্তয়েতেজসা নির্ঘনম্ ॥ ৩৫ ॥ রত্নাজযুগ্মাভয়দানচিহ্নং কেযূরহারাঢ্যকুঙ্ডলালযম্ । মার্তিক্যমৌলিং দিননাথমৌঢে বন্মূর্ধান্তং বিলসচ্চিনেচম্ ॥ ৩৬ ॥

वर्गेलच्चं जपेन्तम्लं समिद्धि: चौरभूषं हाम् । तत्सहस्रं प्रजुहुयात् ज्वोरक्ताभर्जितेन्द्रिय: ॥ ३७ ॥ पौठस्थ्य कृत् स्ति: प्राथमं दिच्चु मध्ये च संयजेत् । प्रभूतं विमलं सारं समाराध्यमनन्तरम् ॥ ३८ ॥ परमादिसुख' पौठं स्वविभान्तं प्रकल्पयेत् । दौष्पा सूच्मा जया भद्रा विभूतिरविमला पुन: ॥ ३९ ॥ श्रमोघा विद्युता शक्कितोमुखी पौठप्रकय: । दौषद्दोपप्रशमाकारा वौजान्यासां विदुः ऋमात् ॥ ८० ॥ शक्ताविकस्वान्तयशस्रान् विन्ध्याग्निसंयुतान् । बदेत् पदं चतुर्थींतं ब्रह्मादिविष्णुशिवात्मकम् ॥ ८१ ॥ सौराय योगपौठाय नमः पदमनत्तरम् । पौठमन्योड्यमाख्यातो दिनेशस्य जगत्पते: ॥ ८२ ॥ तारादि खं खमौल्क्काय मनुना मूत्तिं कल्पना । काद्धियां सर्वलोकानां तस्यामावाच्चा पूजयेत् ॥ ८३ ॥ श्रज्ञानि पूजयेदादौ दिक्पतेश्चक्रमूत्त्तं य: । श्रादिल्याद्याश्चतस्रोड्चा: शक्तय: कोषपच्चगा: ॥ ८८ ॥ स्वशक्तनामादिवर्घा: शुक्तासां वौजान्यनुक्रमात् । उषा प्रज्ञा प्रभा सख्या शक्तय: परिकोच्त्त ता: ॥ ८५ ॥

বর্গেলচ্চং জপেন্তম্লং সমিদ্ধি: চৌরভূষং হাম্ । তৎসহস্রং প্রজুহুযাত্ জ্বোরক্তাভর্জিতেন্দ্রিয়: ॥ ৩৭ ॥ পৌঠস্থ্য কৃত্ স্তি: প্রাথমং দিচ্চু মধ্যে চ সংযজেত্ । প্রভূতং বিমলং সারং সমারাধ্যমনন্তরম্ ॥ ৩৮ ॥ পরমাদিসুখ' পৌঠং স্ববিভান্তং প্রকল্পযেত্ । দৌষ্পা সূচ্মা জযা ভদ্রা বিভূতিরবিমলা পুন: ॥ ৩৯ ॥ শ্রমোঘা বিদ্যুতা শক্কিতোমুখী পৌঠপ্রকয: । দৌষদ্দোপপ্রশমাকারা বৌজান্যসাং বিদুঃ ঋমাত্ ॥ ৮০ ॥ শক্কাবিকস্বান্তযশস্রান্ বিন্ধ্যাগ্নিসংযুতান্ । বদেত্ পদং চতুর্থীন্তং ব্রহ্মাদিবিষ্ণুশিবাত্মকম্ ॥ ৮১ ॥ সৌরায যৌগপৌঠায নমঃ পদমনত্তরম্ । পৌঠমন্যোড্যমাখ্যাতো দিনেশস্য জগত্পতে: ॥ ৮২ ॥ তারাদি খং খমৌল্ক্কায মনুনা মূত্তিং কল্পনা । কাদ্ধিযাং সর্বলোকানাং তস্যামাবাচ্চা পূজযেত্ ॥ ৮৩ ॥ শ্রজ্ঞানি পূজযেদাদৌ দিক্পতেশ্চক্রমূত্ত্তং য: । শ্রাদিল্যাদ্যাশ্চতস্রোড্চা: শক্তয: কোষপচ্চগা: ॥ ৮৮ ॥ স্বশক্তনামাদিবর্ঘা: শুক্তাসাং বৌজান্যানুক্রমাত্ । উষা প্রজ্ঞা প্রভা সখ্যা শক্তয: পরিকোচ্ত্ত তা: ॥ ৮৫ ॥

चतुर्देशः पटलः १

पञ्चाग्रसंख्या ब्राझाग्राच्चा: पुषतोडरुणमर्चयेत् । चन्द्रादौ पूजयेत् पश्वाद् ऋषीनष्टौ ततो बहिः ॥ ४६ ॥

পঞ্চাগ্রসংখ্যা ব্রাহ্মাগ্রাচ্চা: পুষতোড়রুণমর্চযেত্ । চন্দ্রাদৌ পূজযেত্ পশ্চাদ্ ঋষীনষ্টৌ ততো বহিঃ ॥ ৪৬ ॥

चतुर्देशः पटलः १

इन्द्राद्यष्टादशाभि यथापूर्वं समर्चयेत् । एवं सपूज्य विधिवज्ञास्कारं भक्तवत्सलम् ॥ ४७ ॥

ইন্দ্রাদ্যষ্টাদশাভি যথাপূর্বং সমর্চযেত্ । এবম্ সপূজ্য বিধিবজ্ঞাস্কারং ভক্তবৎসলম্ ॥ ৪৭ ॥

चतुर्देशः पटलः १

दध्यादशं प्रतिदिनं वारे वा तस्य चोदकते । प्रभाते मङ्गलं कृत्वा पूर्ववत् पौठमर्चयेत् ॥ ४८ ॥

দধ্যাদশং প্রতিদিনং বারো বা তস্য চোদকতে । প্রভাতে মঙ্গলং কৃত্বা পূর্ববত্ পৌঠমর্চযেত্ ॥ ৪৮ ॥

चतुर्देशः पटलः १

पात्रं ताम्रमयं प्रक्षं तोयग्राहि मनोहरम् । विधाय तत् मतुनान पूरयेत तत् शुभोदकैः ॥ ४९ ॥

পাত্রং তাম্রমযং প্রক্ষং তোযগ্রাহি মনোহরম্ । বিধায তত্ মতুনান পূরযেত তত্ শুভোদকৈঃ ॥ ৪৯ ॥

चतुर्देशः पटलः १

कुञ्चुमं रोचनाराजिरक्तचन्दनवेष्टितम् । करकौरजवाश्चान्निकषाभ्यामाकृतमण्डलाम् ॥ ५० ॥

কুঞ্চুমং রোচনারাজিরক্তচন্দনবেষ্টিতম্ । করকৌরজবাশ্চান্নিকষাভ্যামাকৃতমণ্ডলাম্ ॥ ৫০ ॥

चतुर्देशः पटलः १

नि:श्विपेच्छुभ्रभिने तस्मिनैवं सङ्कल्प्य भानुना । सार्ङ्गमभ्यर्चयेत् तत्र भास्करं प्रोत्कलचषाम् ॥ ५१ ॥

নিঃশ্বিপেচ্ছুভ্রভিনে তস্মিনৈবং সঙ্কল্প্য ভানুনা । সাঙ্গমভ্যর্চযেত্ তত্র ভাস্করং প্রোত্কলচষাম্ ॥ ৫১ ॥

चतुर्देशः पटलः १

गन्धपुष्पादिनैवैद्यैर्याविधि विधान्नावत् । तत् पिधाय जपेन्मन्त्रं सम्यगष्टोत्तरं शतम् ॥ ५२ ॥

গন্ধপুষ্পাদিনৈবৈদ্যৈর্যবিধি বিধান্নাবত্ । তত্ পিধায জপেন্মন্ত্রং সম্যগষ্টোত্তরং শতম্ ॥ ৫২ ॥

चतुर्देशः पटलः १

पुनः सपूज्य गन्धादिर्जानुष्यामवनौज्झत । ग्रामस्थकं तदुषृत्य व्योम्नि सावरष्णो रवौ ॥ ५३ ॥

পুনঃ সপূজ্য গন্ধাদির্জানুষ্যামবনৌজ্ঝত । গ্রামস্থকং তদুষৃত্য ব্যোম্নি সাবরষ্ণো রবৌ ॥ ৫৩ ॥

चतुर्देशः पटलः १

हृद्टिं विधाय स्तोत्रे मूलमन्त्रं धिया जपन । तद्वादशं दिनेशाय प्रसन्नेनान्तरात्मना ॥ ५४ ॥

হৃদ্টিং বিধায স্তোত্রে মূলমন্ত্রং ধিযা জপন । তদ্বাদশং দিনেশায প্রসন্নেনান্তরাত্মনা ॥ ৫৪ ॥

चतुर्देशः पटलः १

कला पुष्पाञ्जलौ भूयो जपेदष्टोत्तरं शतम । यावदध्यास्रतं भानु समाददे निजैः करैः ॥ ५५ ॥

কলা পুষ্পাঞ্জলৌ ভূযো জপেদষ্টোত্তরং শতম । যাবদধ্যাস্রতং ভানু সমাদদে নিজৈঃ করৈঃ ॥ ৫৫ ॥

चतुर्देशः पटलः १

तेन हस्तो दिनपतिर्यादेकै मनोरथान । ऋष्यं दानमिदं पुसामायु:आरोग्यवद्धनम ॥ ५६ ॥

তেন হস্তো দিনপতির্যাদৈকৈ মনোরথান । ঋষ্যং দানমিদং পুসামাযু:আরোগ্যবদ্ধনম ॥ ৫৬ ॥

चतुर्देशः पटलः १

धनधान्यपशुच्चैवपुत्रामित्यकलावददम । तेजोवैर्ययशः कान्तिर्विद्याविभवभाग्यदम ॥ ५७ ॥

ধনধান্যপশুচ্চৈবপুত্রামিত্যকলাবদদম । তেজোবৈর্যযশঃ কান্তিবিদ্যাবিভবভাগ্যদম ॥ ৫৭ ॥

चतुर्देशः पटलः १

ऋष्योकामम्निदौर्घ्येन्तुसंयुतां भुवनेष्टरौम । सर्गान्ततो भवेद् भानोश्चरो मन्त्र ईरितः ॥ ५८ ॥

ঋষ্যোকামম্নিদৌর্ঘ্যেন্তুসংযুতাং ভুবনেষ্ঠরৌম । সর্গান্ততো ভবেদ্ ভানোশ্চরো মন্ত্র ঈরিতঃ ॥ ৫৮ ॥

आधारादिपदायान्तं कष्ठादाधारकावधि । मूर्धादिकग्हपयन्तं क्रमाद् वौजवयं न्यसेत् ॥ पडङ्घौधस्वरयुक्‍ते न मध्येनाड़ानि कल्पयेत् ॥ ५९ ॥

আধারাদিপদাযান্তং কষ্ঠাদাধারকাবধি । মূর্ধাদিকগ্হপযন্তং ক্রমাদ্ বৌজবযং ন্যসেত্ ॥ পডঙ্ঘৌধস্বরযুক্‍তে ন মধ্যেনাডানি কল্পযেত্ ॥ ৫৯ ॥

रक्ताम्बु जासनम्रेषु गुह्येकासिस्थं भानुं समस्तजगतामधिपं भजामि । पञ्चहयाभयरानन्दधतं कराङ्कै- मोष्ठैक्य मौलिमथ्याङ्कुराचिं विनेत्रम् ॥ ५८ ॥

রক্তাম্বু জাসনম্রেষু গুহ্যেকাসিস্থং ভানুং সমস্তজগতামধিপং ভজামি । পঞ্চহযাভযরানন্দধতং করাঙ্কৈ- মোষ্ঠৈক্য মৌলিমথ্যাঙ্কুরাচিং বিনেত্রম্ ॥ ৫৮ ॥

भानुलचं जपेन्मन्रमब्जाच्येन दशाङ्ग्रत: । तिलैर्वा मधुना वक्त्रैजुंहुयाद्विजितेन्द्रिय: ॥ ६० ॥

ভানুলচং জপেন্মন্রমব্জাচ্যেন দশাঙ্গ্রত: । তিলৈর্বা মধুনা বক্ত্রৈজুংহুযাদ্বিজিতেন্দ্রিয: ॥ ६० ॥

पूर्वोक्तं पूजयेत् पौठे विधानेनामुनारविम् । प्रथमाव्‍न्तरालस्थात् परा चन्द्रादिभिर्युतै: ॥ ६१ ॥

পূর্বোক্তং পূজযেত্ পৌঠে বিধানেনামুনারবিম্ । প্রথমাব্‍ন্তরালস্থাত্ পরা চন্দ্রাদিভির্যুতৈ: ॥ ৬১ ॥

द्वतोया लोकपालै: स्याचतुर्थी स्यात्तदायुधै: । इति संपूज्य निर्मलिंयं तेजस्वरुडाय दौयताम् ॥ ६२ ॥

দ্বতোযা লোকপালৈ: স্যাচতুর্থী স্যাত্তদাযুধৈ: । ইতি সংপূজ্য নির্মলিংযং তেজস্বরুডায দৌযতাম্ ॥ ৬২ ॥

ऋष्यं प्रागोरितं ध्याज्ञानवे विजितेन्द्रिय: । सोऽपि बन्धनं धान्यं पुच्तपौष्ययश:पथून् ॥ ६३ ॥

ঋষ্যং প্রাগোরিতং ধ্যাজ্ঞানবে বিজিতেন্দ্রিয: । সোঽপি বন্ধনং ধান্যং পুচ্তপৌষ্যযশ:পথূন্ ॥ ৬৩ ॥

वस्त्राद्यैर्भूषयादीनं दद्यात्कै न संशय: । श्राकाशम्भोनिपवनमध्यान्ताधारग्रविन्दुमत् ॥ ६४ ॥

বস্ত্রাদ্যৈর্ভূষযাদীনং দদ্যাত্কৈ ন সংশয: । শ্রাকাশম্ভোনিপবনমধ্যান্তাধারগ্রবিন্দুমত্ ॥ ৬৪ ॥

मातृखडभैरवं नाम वोजमेतदुदाहृतम् । पुष्टितं विश्ववीजेन सर्वकामफलप्रदम् ॥ ६४ ॥

মাতৃখডভৈরবং নাম বোজমেতদুদাহৃতম্ । পুষ্টিতং বিশ্ববীজেন সর্বকামফলপ্রদম্ ॥ ৬৪ ॥

तान्तं दहननेत्रुसहितं तदुदीरितम् । पश्चाद्रस्वाद्यवोजेन न पश्चान्मूत्तिं प्रविन्यसेत् ॥ ६५ ॥

তান্তং দহননেত্রুসহিতং তদুদীরিতম্ । পশ্চাদ্রস্বাদ্যবোজেন ন পশ্চান্মূত্তিং প্রবিন্যসেত্ ॥ ৬৫ ॥

श्रृड्ङ्‌षाड्कनिष्ठार्कमड्झुलो शुक्रमादिमान् । सूर्य्यस्तु भास्करो भानुरस्तो राविदिवाकरौ ॥ ६९ ॥

শ্রৃড্ঙ্‌ষাড্কনিষ্ঠার্কমড্ঝুলো শুক্রমাদিমান্ । সূর্য্যস্তু ভাস্করো ভানুরস্তো রাবিদিবাকরৌ ॥ ৬৯ ॥

शिरोवदनहृद्गुह्यपाददेशेषु तान् पुन: । दोर्घयुक्ते न वौजे न नेतार्नाझानि विन्यसेत् । व्यापकं मूलवोजेन न कुर्वोंल तद्रनन्तरम् ॥ ६५ ॥

শিরোবদনহৃদ্গুহ্যপাদদেশেষু তান্ পুন: । দীর্ঘযুক্তে ন বৌজে ন নেতার্নাঝানি বিন্যসেত্ । ব্যাপকং মূলবোজেন ন কুর্বोंল তদ্রনন্তরম্ ॥ ৬৫ ॥

चतुर्दशः पटलः

हेमाम्भोजप्रवालप्रतिमनिजकचिं चाक्रखट्वाङ्कपद्मौ चक्रं शक्तिं सपाशं सृणिं मणिरुचिरामचमालाकपालम्। हस्ताम्भोजैर्दधानं विनयनविलसत्पेदवक्वाभिरामं मातङ्गडं वज्रभाङ्गं महिषमयमुकुटं हारदौःखं भजामः ॥ ६८ ॥

लक्ष्मीललयं जपेन्मन्त्री वीजं विश्वपुटोऽकृतम् । द्रव्याङ्ग्रं कमलैः पुबैर्जपहुयाद्यैर्धुरोचतैः ॥ ७० ॥

पौठे दौर्वादिभिर्युक्ते कर्पूरकायामृशादिका । पूर्वादिदिक्षु संपूज्य मूत्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ ७१ ॥

नावाह्यां पूजयेदेवं वच्यमाणविधानतः । कुर्यादौस्तरतो दिने दिवौत्थानं समर्जयेत् ॥ ७२ ॥

श्रद्धापूजा यथापूर्वं नेत्वमोष्ठान्नदिग्गतम् । ध्याननिष्ठौ ततो बाढ्यं लोकपालानतः परम् ॥ ७३ ॥

शिष्यं प्रदानं प्रजनिकाम्बो मार्तण्डभैरवम् । इति सिद्धानुसन्धौ साध्येयोदृष्टमात्रनः ॥ ७४ ॥

ग्रस्थाज्यतिलवस्त्राणां लच्छोमाद्वेन्निधिः । राजहस्तसमूकूतैः पुष्टैर्हेमो रमाकरः ॥ ७५ ॥

जवाकुसुमहोमेन वश्ययन्दाचारान्वितः पान् । मातुलुङ्गफलैर्द्ध वा धरणामिष्टं लभेत सः ॥ ७६ ॥

इदं मन्त्रं जपन्नर्थीः कौत्सिं पुच्छान् धनं ध्रुवम् । वाक्सिद्धिममितां लच्छ्मीं सौभाग्यमपि साधयेत् ॥ ७७ ॥

विददृशेन्दुललितं तदाद्रिः स्वर्गसंयुतः । भजपाक्षो मतुः प्रोक्तो हृदचरः स्वरपादपः ॥ ७८ ॥

ऋषिभिः साङ्ग ऋतवो देवौ गायच्चो कल्म इरितः । देवता जगतामादिः संप्रोक्तो गिरिजापतिः ॥ ७९ ॥

छंसा षड्दौर्घ्युक्तेन कुर्यादङ्कक्रिया मनोः ॥ ८० ॥

उदद्यनुसृतु दिग्दादिकारमद्धारकेशं

पाप्राभोतिवरदपरघून् सन्धधानं करालं: । दिव्याकल्पैनैवसर्पसमयै: श्रोभितं विश्वमूलं सौस्याग्नेयं वपुरवतु वज्रचूडं विनेतवम् ॥ ५० ॥

भ्यानुलचं जपेन्मन्त्रं पायसेन ससर्पिषा । दशांगं जुहुयात् सम्यक् तत: सिद्धो भवेद्‌भनु: ॥ ५१ ॥

दौ:सादिपूर्जिते पीठे प्रागुक्तं पूजयेदिभू: । मूत्तिं मूलेन सङ्कल्प्य यजे द्र्जादिभि: सह ॥ ५२ ॥

चतं वसुं नवववौ दिग्दलेपु विदिच्चृथ । श्रच्चंयेत् ऋतजां गोजामजामथार्द्रजां पुन: ॥ ५३ ॥

लोकेश्वरांस्तटाकेषु पायेजेह वमत्कृथाम् । श्रवंच्च त्रिविधधातृ प्रागुक्तैनैव वत्त्मना ॥ ५४ ॥

मन्लाध्यमाढकामोजे पूर्णकुम्भं निधाय तम् । पिधाय वामहस्तेन न्यस्तमन्येन संयत: ॥ ५५ ॥

श्रष्टोत्तरशतं मन्लं जपेत्तोयं स्वधामयम् । स्मृत्वा तेनाभिषिच्चेद् यं स भवेदिगतातमय: ॥ ५६ ॥

आयुरारोग्यावभवानमितान् लभते नर: । अनेनैव विधानेन विषार्तो निर्विषो भवेत् ॥ ५७ ॥

विन्दुभ्यां विगलेत्सुधापरिहृतं मन्लान्वयौजं तत: । प्रच्योततृपरमामृताद्रेशपिना संस्कृतमादयं स्मरन् ॥

मन्लो मन्त्राममं जपेदिषगदौमादापमृत्युच्चरान् । जित्वा वर्षघर्तं विशिष्टविभवो जीवेत सुखं बम्सुमि: ॥५८॥

व्याह्हतित्रयमग्नि: स्वाज्जातवेद इहावच । सर्वेकर्मीषु सभाष्य साधयाम्निप्रियां तत: ॥ ५९ ॥

ताराधोडयं मनु: प्रोक्त: पञ्चाविंशतिचतुष्पवान् । ऋषिविश्रेगुर्भवेच्छदो गायच्चौदेवता मत: ॥ ९० ॥

विभत्तै: पञ्चभि: षड्भिम्नतुभि: पञ्चभिक्किभि: ।

हाभ्यामङ्कक्रिया प्रोक्ता वर्णैर्मूलसमनो: ऋषिमात् ।

ऋंसासक्तसुवर्णंमाल्यमाल्यं सकृच्चन्दनालक्षितं ।

ज्वालापुञ्जजटाकलापविलासमौलिलिप्त शुक्तांशुकषम् ।

शक्तिस्रस्तिकदर्भंमुष्टिकजपसकृसुगर्भवाभौवरान् ।

दोर्भिर्विभ्रतमक्षितं तिनयनं रक्ताभमि ङ्गं' भजे ॥ ८२ ॥

गुरोल्बन्धमनुर्मनौ चतुर्दंश्यामुपोषित: ।

जपेन्नानुमहर्षार्थं मुनीनाचारो जितेन्द्रिय: ॥ ८३ ॥

श्रमावस्यादिने विप्रान् भोजयेद्मधुरोत्तरै: ।

भद्रयैर्भोज्यैरैर्यथाशक्ति दद्यात्तेभ्योऽपि दक्षिणाम् ॥ ८४ ॥

यत्क्षतं स्वयमुनानौ होमद्रव्याशा शोधयेत् ।

शपथं दिनमात्रं च होमं कुय्यादर्तान्त्रत: ॥ ८५ ॥

क्रमाहटसमिट्ट्वौचितकराराजहविषृंतै: ।

प्रत्येकमष्टोत्तरशतं जुहुयादिह्नम: सुधी: ॥ ८६ ॥

दशाहमेवं निर्वैष्यो विधानेन विधानवित् ।

दक्षां पूर्णाहुतिं साद्यं सद्यगेहाद्यां हिजोत्तमान् ॥ ८७ ॥

संपूज्य तर्पयेदित्तैर्यथाविधवमादरात् ।

गुरुवं दक्षिणाभिर्दद्यादरुण्या मातृपितृनपि ॥ ८८ ॥

वासांसि धनधान्यानि दक्षा संप्रेषयेत् गुरुम् ।

सुमङ्गलान्तं प्रजपेत् पौठं सनवशात्तिकम् ॥ ८९ ॥

पौता श्वेतारुण्या ऋष्या भूम्रा तौच्य्या स्फुलिङ्गिनो ।

कविरा ज्वालिनी प्रोक्ता: ऋषमानोर्नवघातकय: ॥ ९० ॥

स्ववेजिनासनं दक्षा मूर्त्तिं मूलेन कल्पयेत् ।

तत्तत् संपूजयेद्बौज्जं विधिना प्रोक्तलच्ष्म ॥ १०१ ॥

षडङ्गपूजां पुरा कृत्वा मूत्तीरीष्टो दलेश्वमा: ।

जातवेदा: सप्ताज हरे हव्यवाहनसञ्जक: ॥ १०२ ॥

पङ्कोदरजसंयुक्त्य; पुनर्वेधानराहय: ।

१४६

कौमारतेजा: स्वादिश्ममुखो देवमुख: पर: ॥ १०३ ॥

१४६

श्रच्यो: स्वस्तिकपदाक्रिभ्यां विराजितकरास्खुजा । लोकेभ्रानचंयेधार्त्रे वज्ञाद्रायुधसंयुतान् ॥ १०४ ॥

१४६

इति संपूजयेद्बिल्तं जपेत् साष्टसहस्रकम् । जायते ऋषरादवौक धनधान्यसमन्वित: ॥ १०४ ॥

१४६

साज्यमन्त्र प्रजुहुयादतस्सराष्ट्रमभते स्थिर्यम् । कुसुमैरैन्द्रीदहनस्य दधिच्चौदृष्टतमुत्तै: ॥ १ ६ ॥

१४६

करवोरप्रसूनैर्वा सगडलात्स्वात समृद्धिमान् । पञ्चमासं कपिलाज्येन जुहुयादतस्सरान्तरे ॥ १०९ ॥

१४६

तस्य सज्जायते लक्ष्मो: कीर्त्तिश्च लोकरवन्दिता । मालिभिजुञ्जयाहुतिं विधिनाष्टोत्तरं शतम् ॥ १०५ ॥

१४६

त्रौचिगोमाधिवासार्थैर्भंवन तस्य पूयते । तिलहोमेन महतीं लक्ष्मौमाप्रोति मानव: ॥ १०८ ॥

१४६

पलाग्राविक्ल्वखादिरघमौदुग्समहौककान् ! विकङ्कतारग्वधयै: समिद्भि: करवोरजै: ॥ ११० ॥

१४६

प्रधूनै: कुसुमै: पद्यै: कच्चारैररुक्याप्तपचै: । जातिप्रसूनदूर्वाभिर्नियमैरष्टोत्तर शतम् ॥ १११ ॥

१४६

एकेन जुहुयान्म्लो प्रतिपत्स्थथवा सुधी: । साधयेदखिलान कामान् श्रक्मासावात्न संशय: ॥ ११२ ॥

१४६

उत्तिष्ठ पुरुषं ब्रूयात् दरिपिक्ललतत्परम् । लोचित्राचपदं देहि मे ददापय ठद्यम् ॥ ११२ ॥

१४६

वतुविंशत्यच्चरात्मा सच्छिदमनुरौरित: । ऋथादग्र: पुरा प्रोक्ता: षड्भूतकरषैक्रिभि: ॥ ११८ ॥

१४६

चतुर्भियुगैर्नैचानैमौबन्दसमुद्धवै: । विद्धौत शड़दारान् जातियुक्तान् सम्भवितन् ॥ ११४ ॥

१४६

स्वर्षाम्बुर्यार्वनिम्तं इतवर्हं छिन्द्रुपुच्त्रप्रभं

चतुर्देशः पटलः १

स्वालाभिनिर्विचितादरोरम निचयङ्काम्याजगन्मोचनम्‌ । प्रभाकारमनस्यरत्नाविलसद्भूषालसत्कन्यकर्म रत्नैरिन्द्रियानिर्गतैरिव सुमतौमाच्छादयन्त स्मरत॥११६॥

স্বালাভিনির্বিচিতাদরোমনিচয়ঙ্কাম্যাজগন্মোচনম্‌ । প্রভাকারমনস্যরত্নাবিলসদ্ভূষালসৎকন্যকর্ম রত্নৈরিন্দ্রিয়ানির্তৈরিব সুমতৌমাচ্ছাদয়ন্ত স্মরত॥১১৬॥

लचं सतु जपेदेनं पद्यो‌ऽदेनं ससरपिंषा । दघांश्र जुद्ययाहकैै तुरज्ञामिनमनुं स्मरन॥११७॥

লচং সতু জপেদেনং পদ্যো‌ঽদেনং সসরপিংষা । দঘাংশ্র জুদ্যযাহকৈৈ তুরজ্ঞামিনমনুং স্মরন॥১১৭॥

पौठे प्रागोरिते‌ऽध्यचिंदकशेस तमूर्सिंभिः सह । प्राघापालैस्तदौयस्थै रचयेदघयवाहनम्‌॥११८॥

পৌঠে প্রাগোরিতে‌ঽধ্যচিন্দকশেস তমূর্সিংভিঃ সহ । প্রাঘাপালৈস্তদৌযস্থৈ রচয়েদঘযবাহনম্‌॥১১৮॥

प्रातः स्नानरतो मन्त्रो सहस्रं यो जपे‌ऽनुमन्‌ । जित्वा रोगान्‌ सुखं जीवेच्छतं वर्षशतं नरः॥११९॥

প্রাতঃ স্নানরতো মন্ত্রো সহস্রং যো জপে‌ঽনুমন্‌ । জিত্বা রোগান্‌ সুখং জীবেচ্ছতং বর্ষশতং নরঃ॥১১৯॥

हस्तप्रमाे जले स्थित्वा भानुमालोक्य संयतः । चतुःसहस्रं प्रजपेनित्यं संवत्सरावधि॥१२०॥

হস্তপ্রমাে জলে স্থিত্বা ভানুমালোক্য সংযতঃ । চতুঃসহস্রং প্রজপেনিত্যং সংবৎসরাবধি॥১২০॥

अ्रपमृत्युभयं रोगव्यादारिद्र्यसभवान्‌ । क्षेमान्निहत्य तेजस्वी जीवेद्वर्षशतं सुखम्‌॥१२१॥

অ্রপমৃত্যুভয়ং রোগব্যাদারিদ্র্যসভবান্‌ । ক্ষেমান্নিহত্য তেজস্বী জীবেদ্বর্ষশতং সুখম্‌॥১২১॥

कत्तिकायां प्रतिपदि शालित्रो होमो धनप्रदः । दध्नाक्षतयस्समङ्गिवा प्रातिपत्स भवेधनम्‌॥१२२॥

কত্তিকাযাং প্রতিপদি শালিত্রো হোমো ধনপ্রদঃ । দধ্নাক্ষতযস্সমঙ্গিবা প্রতিপত্স ভবেধনম্‌॥১২২॥

इष्टावासिर्भवेद्राज्ञः पद्यैरौममवाप्र यात्‌ । तैलध्योतिष्यतश्वतौभृतिरिपुराष्ट्र जयेत्नृपः॥१२३॥

ইষ্টাবাসির্ভবেদ্রাজ্ঞঃ পদ্যৈরৌমমবাপ্র যাত্‌ । তৈলধ্যোতিষ্যতশ্বতৌভৃতিরিপুরাষ্ট্র জযেত্নৃপঃ॥১২৩॥

श्रद्धथ्य समिधो होमे छत्रातङ्का जुद्रयान्नरः । कन्याामिष्टामवाप्रोति सापि तं प्राप्र यात्‌ पतिम्‌॥१२४॥

শ্রদ্ধথ্য সমিধো হোমে ছত্রাতঙ্কা জুদ্রযান্নরঃ । কন্যামিষ্টামবাপ্রোতি সাপি তং প্রাপ্র যাত্‌ পতিম্‌॥১২৪॥

श्रृद्राज्येन कतो होमो ज्वरनाशकारः स्मृतः । सप्ताहं जुहुयान्मलौ वन्धूककुसुमैः शुमेः॥१२५॥

শ্রৃদ্রাজ্যেন কতো হোমো জ্বরনাশকারঃ স্মৃতঃ । সপ্তাহং জুহুযান্মলৌ বন্ধূককুসুমৈঃ শুমেঃ॥১২৫॥

सार्ं सहस्रमवचिराहुतिं श्रियं स्मृते । मांसं चौरिष मव्येन चौराहारो जितेन्द्रियः॥१२६॥

সার্ং সহস্রমবচিরাহুতিং শ্রিয়ং স্মৃতে । মাংসং চৌরিষ মব্যেন চৌরাহারো জিতেন্দ্রিয়ঃ॥১২৬॥

सहस्रं जुहुयान्मलौ सम्पदामाचिपो भवेत्‌ । श्राज्यातटूर्वीहोमेन जीवेद्वर्षशतं नरः॥१२७॥

সহস্রং জুহুযান্মলৌ সম্পদামাচিপো ভবেত্‌ । শ্রাজ্যাতটূর্বীহোমেন জীবেদ্বর্ষশতং নরঃ॥১২৭॥

ष्टोत्तरशतं नित्यं हविषा स्वगुसुद्रया ।

ষ্টোত্তরশতং নিত্যং হবিষা স্বগুসুদ্রযা ।

जुद्धतो जायतेऽलक्ष्मीोधनधान्यसमृद्धिदा ॥ १२५ ॥

জুদ্ধতো জায়তে�লক্ষ্মীোধনধান্যসমৃদ্ধিদা ॥ ১২৫ ॥

प्रतिमासं प्रतिपदि ज जुयादयुतं छतैः ।

প্রতিমাসং প্রতিপদি জ জুয়াদযুতং ছতৈঃ ।

श्रीमंवेक्ष्यहतो तस्य षष्मासादनपायिनी ॥ १२६ ॥

শ্রীমংবেক্ষ্যহতো তস্য ষষ্মাসাদনপায়িনী ॥ ১২৬ ॥

अरुयैः कत्पलैः फुल्लैर्मेधुररवयसंयुतैः ।

অরুযঐঃ কত্পলৈঃ ফুল্লৈর্মেধুররবযসংযুতৈঃ ।

जुद्धयाहत्सरादर्शं स भवेदिन्दिरापतिः ॥ १३० ॥

জুদ্ধযাহত্সরাদর্শং স ভবেদিন্দিরাপতিঃ ॥ ১৩০ ॥

अरुयाभैः स्विमध्यस्थैर्जुड़यादन्वहं सुधौः ।

অরুযাভৈঃ স্বিমধ্যস্থৈর্জুড়যাদন্বহং সুধৌঃ ।

सहस्त्रं वस्सरार्जेन भवेद् भूमिपुरन्दरः ॥ १३१ ॥

সহস্ত্রং বস্সরার্জেন ভবেদ্ ভূমিপুরন্দরঃ ॥ ১৩১ ॥

वस्सरं जुद्धतस्तैः स्यान्नक्षोरीरिन्द्रेधा वार्चिता ।

বস্সরং জুদ্ধতস্তৈঃ স্যন্নক্ষোীরীন্দ্রেধা বার্চিতা ।

जुजुयादमताखर्हैः पयोज्जैः समवासरान् ॥ १३२ ॥

জুজুয়াদমতাখর্হৈঃ পযোজ্জৈঃ সমবাসরান্ ॥ ১৩২ ॥

तिसृभिसं प्रतिदिनं सकलावाद्यताम्बरौः ।

তিসৃভিসং প্রতিদিনং সকলাবাদ্যতাম্বরৌঃ ।

कल्याद्रोच्यरोम्बादरोगाच्छिल्वा निरन्तरम् ॥ १३३ ॥

কল্যাদ্রোচ্যরোম্বাদরোগাচ্ছিল্বা নিরন্তরম্ ॥ ১৩৩ ॥

जीवेदर्षंघ्रतं हत्वा तेजसा भास्करप्रभः ।

জীবেদর্ষংঘ্রতং হত্বা তেজসা ভাস্করপ্রভঃ ।

करवौराजवाविल्पलाग्न्रपभूवृहाम् ॥ १३४ ॥

করবৌরাজবাবিল্পলাগ্ন্রপভূবৃহাম্ ॥ ১৩৪ ॥

प्रसूने: कुसुदैः फुल्लैः कुरुप्टैर्जातिसम्भवैः ।

প্রসূনেঃ কুসুদৈঃ ফুল্লৈঃ কুরুপ্টৈর্জাতিসম্ভবৈঃ ।

पुष्पैर्हुंल्वा त्रिमधुरैर्मन्वोी प्रतिपदं प्रति ॥ १३५ ॥

পুষ্পৈর্হুংল্বা ত্রিমধুরৈর্মন্বোী প্রতিপদং প্রতি ॥ ১৩৫ ॥

प्राप्नुयान्महतों लक्मीं वस्सरार्जाच्चिताधिका ।

প্রাপ্নুয়ান্মহতों লক্মীং বস্সরার্জাচ্চিতাধিকা ।

ग्रादाय तचुलप्रस्थं निर्मलं साधुयोधितम् ॥ १३६ ॥

গ্রাদায তচুলপ্রস্থং নির্মলং সাধুযোধিতম্ ॥ ১৩৬ ॥

गोदुग्धेन हविःपचकवलान्तेन कल्पयेत् ।

গোদুগ্ধেন হবিঃপচকবলান্তেন কল্পযেত্ ।

ग्राज्यातं तत् समादाय पूजिते हव्यवाहने ॥ १३९ ॥

গ্রাজ্যাতং তত্ সমাদায পূজিতে হব্যবাহনে ॥ ১৩৯ ॥

अन्पुष्पादिभिः सस्यगर्जिप्लाष्टोत्तरं घतम् ।

অন্পুষ্পাদিভিঃ সস্যগর্জিপ্লাষ্টোত্তরং ঘতম্ ।

जुद्धयात् प्रतिपच्योनिं घात्वोत्तरपर्यायचम् ॥ १३५ ॥

জুদ্ধযাত্ প্রতিপচ্যোনিং ঘাত্বোত্তরপর্যাযচম্ ॥ ১৩৫ ॥

जायते वस्सरादेव लक्मीोखै लोक्यमोंधिनो ।

জায়তে বস্সরাদেব লক্মীোখৈ লোক্যমोंধিনো ।

सक्लेषान्तेन संजातं वचां खादेदिमासमे ॥ १३८ ॥

সক্লেষান্তেন সংজাতং বচাং খাদেদিমাসমে ॥ ১৩৮ ॥

भारतो निर्सेतस्ख्य सुखाभोजे विनिस्चलाः ।

ভারতো নির্সেতস্খ্য সুখাভোজে বিনিস্চলাঃ ।

शष्टोत्तरमतिं जकं जलं प्रातः पिबेद्नरः ॥ १४० ॥

শষ্টোত্তরমতিং জকং জলং প্রাতঃ পিবেদ্নরঃ ॥ ১৪০ ॥

जठराम्निज्ज्व लै तस्म्म छुतैदिव हुताग्ननः ।

জঠরাম্নিজ্জ্ব লৈ তস্ম্ম ছুতৈদিব হুতাগ্ননঃ ।

चतुर्दशः पटलः

कत्वा नवपद्मासनं मगङलं प्रागुदौरितम् । कलसाद्रव कल्वाणान् स्थापयेत् प्रोक्तवर्णना ॥ १४१ ॥ चोरहचत्वगूढोत्तः काथैस्तान् पूजयेत् क्रमात् । वस्वादिभिरलङ्कृत्य नवरत्नान् निःक्षिपेत् ॥ १४२ ॥ मध्ये संपूजयेदग्निं मूर्तिंरिष्टौ दिगां क्रमात् । कुम्भेषु गम्भुष्पादौर्ध्वपदोपमनोहरैः ॥ १४३ ॥ सृष्ट्या जपेनवकुम्भान्वमष्टोत्तरं शतम् । श्रभिषिच्चे तु पुनः साध्यं विनीतं दत्तदक्षिणम् ॥ १४४ ॥ ज्वरग्रहमहारोगादिदुष्टग्रादीन् विजित्य सः । जीवैर्हषैः श्वेतं सम्यगभिषिक्तः स्मिया सह ॥ १४५ ॥

पञ्चदशः पटलः

ग्रथ्य वच्ये महामन्त्रान् विष्णोः सर्वार्थसाधकान् । यस्य संस्काररात् सन्ति भावाः पारमाश्रिताः ॥ १ ॥ तारं नमः पदं तुभ्यं श्रीयुक्तौ दैवसंनिधौ । पवनोष्णाय मन्त्रोऽयं प्रोक्तो वस्चरारात्कः ॥ २ ॥ साध्यो नारायणः प्रोक्तो मुनिभिः श्चन्द उदाहृतम् । मन्त्रस्य देवौ गायत्रौ देवता विष्णुरेव यः ॥ ३ ॥ श्रुढोल्काय हृदाख्यातां महोल्काय गिरः स्मृतम् । वौरोल्काय शिखा प्रोक्ता उल्काय कवचं स्मृतम् ॥ ४ ॥ सहस्रोल्कायास्त्र मुच्चामपद्कृं सिरियं मता । भूयो वचैर्मनोः षड्भिः षडङ्गानि समाचरेत् ॥ ५ ॥ श्रवशिष्टौ पुनर्वचैः विन्यसेत् कूर्चिपृष्ठयोः । बट्कदिक्चक्रमध्ये ष मन्त्रवर्णांस्तनौ न्यसेत् ॥ ६ ॥

माधारे हृदये वन्हे दोःपद्ममूलेपु नाभिके । ककधे नामौ हृदि कुचे पार्श्वप्रष्टेपु तत्परम् ॥ ८ ॥ मूर्धास्रवक्ने चैक द्वादशेषु तदनन्तरम् । दोःपादसम्यङ्नुलौ च भ्रुवोर्मध्येपु हृत्खले ॥ ९ ॥ मूर्धेन्दुपाश्चादटुक्कुर्चिसोरज्ज्ञापददये । एकैकग्रो न्यसेह्यैनं मण्डलांशोऽुपदेषु च ॥ ९ ॥ मृदुचक्रगदाभोजपदेशर्वाचितो न्यसेत् । मृष्टोष्ट्रोष्टोदष्टप्रकृत्यात्मा श्रेयोऽष्टसौ चतुराश्रननाम् ॥ १० ॥ संयोजः स्वरिभः प्रोक्तो विशिष्टो हादघ्याच्चरः । अतस्तन्मनुवर्णाच्चा हादघ्यश्वरसंयता: ॥ ११ ॥ हादघ्यादित्यसहितां मूर्तीन्धींादश्म विन्यसेत् । केशवाद्या: ऋमाह्दहे वच्यमाणविधानतः ॥ १२ ॥ सलाटे केशवं ध्यात्वा कुचौ नारायणं पुनः । प्रघ्येन्तां हृदि मित्रेशं साधर्वं कुहुदेश्वत: ॥ १३ ॥ वक्षषेन च गोविन्दं पुनर्द्विचिषपार्श्वके । भ्रंसेन विष्णुमंंसस्थं भग्नेन मधुसूदनम् ॥ १४ ॥ गले विवर्तिता बुद्धे तत्त्वोक्तिक्रमसंनतरम् । वामपार्श्वेस्थमिन्द्रेशे वामनाख्यमतदांशके ॥ १५ ॥ पुष्या शौधरनामानं गले पज्ज् न्यसंयुतम् । ऋषोकेरयाहयं पृष्ठे पज्ज्ञानाभं नत: शरम् ॥ १६ ॥ त्वक्ष्रा दामोदरं पश्चादिष्यूनाङ् करुज्वाद न्यसेत् । हादघ्याषं महासंख्यं ततों मूर्तीन्प्रापविन्यसेत् ॥ १९ ॥ पुनः किरीटमक्नेपु व्यापकं विन्यसेत्ततः । ब्रूयात् किरीटकेयूरहारं मकरमख्डलम् ॥ १५ ॥ मृदुचक्रगदाभोजाहक्षं घौताम्बरं धरम् । श्रौवत्सार्ज्जितवचनेन्टे खलग्रमादसुदोर्येत ॥ १६ ॥

श्रीभूमिसहितं साक्षाज्ज्योतिरिङ्गयसुदाहरेत् । पञ्चाहोसिकरायेऽति सहस्रादित्यतेजसे ॥ २० ॥

नमोऽन्तः प्रज्ववाडयं किरोटमनुरोरितः । रत्नं न्यासं तनौ कृत्वा ध्यायिनारायणं परम् ॥ २१ ॥

ऋद्यात्कोटिदिवाकराभमनियं श्रृङ्गं मदापतजचक्रं विभ्रतामिन्द्रावसुमतौसंशोभिपाश्र्वन्धदयम् । कोटीराङ्गदहारकुङ्कललधरं पौताम्बरं कौस्तुभदौमं' विश्वधरं स्ववच्चसि लसच्छोभोत्रसचिह्नं भजे ॥ २२ ॥

विकारलतनं प्रजपेच्चतुमेनं समाहितः । तद्भागं सरसिजेन्द्रहयाश्वमेधुरासूतैः ॥ २३ ॥

पौठे संपूजयेद्र वं विमलार्दिसर्मान्वितम् । विमलोत्कर्षिणा पौरे ज्ञाना क्रिया योगा ततः परम् ॥ २८ ॥

श्रद्धा सत्या तथेष्टानानुप्रहा नवमौ मतौ । नमो भगवते बृंयात् विष्णुवेङ्य पदं बदेत् ॥ २५ ॥

सर्वभूतालने वासुदेवायेति बदेतततिः । सर्वात्मसंयोगपदाद् योगपज्ञापदं पुनः ॥ २६ ॥

पोठालने हृदन्तोयं मन्न्नागारादिगौrit: । ध्याननेनासनं मन्न्नौ मूत्तिंं मूनल्नेन कल्पयेत ॥ २७ ॥

श्रय्या्च्चा पूजयेद्र वें सुगन्धिकुसुमादिभिः । श्रज्ञान्यभ्यच्यं मन्न्नाग्रान् केशवार्श्व समर्चयेत ॥ २८ ॥

दलेपु वासुदेवाच्चा मूत्तीः श्याक्त्रिसमन्विता: । वासुदेवं सगर्ष्ष्यं प्रद्युम्नर्मनिरुधकम ॥ २९ ॥

हिमपौततंमालेष्टनोलाभा: पौतवाससः । श्रद्धचक्रगदाभाजधरा एते चतुर्ुजा: ॥ ३० ॥

ध्यान्तिं श्रियं सरस्वत्या रातिं कोषदलेषु ताः । श्वेतकाछनगोदुमृदूवापर्या: सुरभूषिता: ॥ ३१ ॥

हेतोरचंचलताप्रेऽपि ग्राह्यं चक्रं गदाम्बुजे। कौस्तुभं सुष्टयं खाद्यं वनमालां यथाक्रमम् ॥ ३३ ॥

रक्ताजपोतकनकश्यामकृष्णासितपारडु रान् । बाहिरग्रे समभ्यचेऽग्रे गरुडं कुड्कुमप्रभम् ॥ ३४ ॥

मुक्तामाणिक्यसंद्राशौ दधद्योत्तमयोरिंदौ। ध्वजं वरुणदिग्जानी श्यामलं पूजयेततः ॥ ३५ ॥

श्रृण्वन् विप्रप्रतापं श्याममाक्रं निष्पाचरे। श्यामां दुर्गां वायुकोषे सेनान्यं प्रोतमोषधरे ॥ ३६ ॥

इन्द्रादीन् पूजयेत् पश्वात् वज्राद्यायुधसंयुतान् । इति संपूजयेदिक्षु प्रोत्कृष्टैर्वररैः सह ॥ ३७ ॥

धर्मार्थकामान् लब्ध्वान्ते विष्णोः सायुज्यमाप्नुयात् । प्रधावो ऋद्धिगवते वासुदेवाय कौरव्वितः ॥ ३८ ॥

प्रधानं वैष्णवे तन्त्रे मन्त्रौडयं द्वादशाक्षरः । ऋषिः प्रजापतिः छन्दो गायत्री परिकौर्तितम् ॥ ३९ ॥

देवता अस्य मनोः प्रोत्कृष्टो वासुदेवो मनीषिभिः । तारेया हृदयं प्रोक्तं नमसा शिव इति द्वितम् ॥ ४० ॥

चतुर्वर्गः शिखा प्रोक्ता पञ्चाक्षः कवचं मतम् । समस्तेन भवेदक्षमड्कलपनमौरितम् ॥ ४१ ॥

मूर्धि भाले हृशोरास्ते गलदोर्हृदयान्बुजे । कुक्षौ नाभौ ध्वजे जानुद्वये पादद्वये न्यसेत् ॥ ४२ ॥

विष्णुं शारदचन्द्रकोटिसट्कं म्रडं रथाङ्गदाद्यम्भोजदघतं सितारुणिलयङ् कान्त्या जगन्मोहनम् । आवड्काद्धारकुण्डलमणिमौलिं स्क्फुरत्काञ्चनश्रीवत्साङ्कमुदारकौस्तुभधरं वन्दे मुनोन्द्रसुतम् ॥ ४३ ॥

पौठे प्रागौरिते मन्त्रौ मूर्त्तिं मूलेन कल्पयेत् । पूजयेद्द्विधिनानेन वासुदेवं विधानवित् ॥ ४४ ॥

পৌঠে প্রাগৌরিতে মন্ত্রৌ মূর্ত্তিং মূলে ন কল্পযেত্ । পূজযেদ্দ্বিধিনানেন বাসুদেবং বিধানবিত্ ॥ ৪৪ ॥

प्रथमा वतिरह्नैः स्वाहासुदेवादिभिः परा । ध्यान्याादशाक्तिस्ततः परा द्वादशमूर्त्तिभिः ॥ ४५ ॥

প্রথ মা বতিরহ্নৈঃ স্বাহাসুদেবাদিভিঃ পরা । ধ্যান্যাাদশাক্তিস্ততঃ পরা দ্বাদশমূর্ত্তিভিঃ ॥ ৪৫ ॥

चतुर्थी स्वरपाथीयाैव्ज्ञाच्चैः पञ्चमौ मता । एवं संपूरिते विष्णौ प्रदच्यादिष्टमात्मनः ॥ ४६ ॥

চতুর্থী স্বরপাথীযৌৗজ্ঞাচ্চৈঃ পঞ্চমৌ মতা । এবং সংপূরিতে বিষ্ণৌ প্রদচ্যাদিষ্টমাত্মনঃ ॥ ৪৬ ॥

पायसेन षट्ताक्तो न मन्त्रवर्णीसहसकम् । जप्तुयान्मनसः श्रेष्ठौ सर्वमिङ्गः चौरभूруहाम् ॥ ४७ ॥

পায সেন ষট্তাক্তো ন মন্ত্রবর্ণীসহসকম্ । জপ্তুযান্মনসঃ শ্রেষ্ঠৌ সর্বমিঙ্গঃ চৌরভূরুহাম্ ॥ ৪৭ ॥

तत्संख्यया पयोक्ताभिः सर्वपापाविमुक्तये । हस्ते खादौजयुगलं रमावौजयुगं पुनः ॥ ४८ ॥

তত্সংখ্যযা পযোক্তাভিঃ সর্বপাপাবিমুক্তযে । হস্তে খাদৌজযগলং রমাবৌজযং পুনঃ ॥ ৪৮ ॥

लक्ष्मान्तो वासुदेवाय हृदन्तः प्रथमाादिकः । चतुर्देशाच्चरः प्रोक्तो मन्त्रोऽयं सुरपादपः ॥ ४९ ॥

লক্ষ্মান্তো বাসুদেবায হৃদন্তঃ প্রথমাাদিকঃ । চতুর্দেশাচ্চরঃ প্রোক্তো মন্ত্রোঽযং সুরপাদপঃ ॥ ৪৯ ॥

हृदयं शक्तिवौजाभ्यां रमाभ्यां शिर ईरितम् । लक्ष्माग्राः प्रोक्तं शिखावर्म वासुदेवाय कोर्त्तितम् ॥

হৃদযং শক্তিবৌজাভ্যাং রমাভ্যাং শির ঈরিতম্ । লক্ষ্মাগ্রাঃ প্রোক্তং শিখাবর্ম বাসুদেবায কোর্ত্তিতম্ ॥

नमसास्त्रं समुच्चिष्टं सर्वतारादि कल्पयेत् ॥ ५० ॥

নমসাস্ত্রং সমুচ্চিষ্টং সর্বতারা দি কল্পযেত্ ॥ ৫০ ॥

विद्युचन्द्रनिभं वपुः कमलजावैकुरुढयोरेकतां प्रापं केचवने रक्तविलसद्गुमूवाभरणालंकृतम् ।

বিদ্যুচচ্ছদ্রনিভং বপুঃ কমলজাবৈকুরুঢযোরেকতাং প্রাপং কেচবনে রক্তবিলসদ্গুমূবাভরণালংকৃতম্ ।

विद्यापङ्कजदर्पण्ठास्स्थिमयं कुम्भं सरोजं गदां शङ्खं च क्रममूनि विभ्नतमिमां दिश्याच्छ्रियमं वः सदा ॥५१॥

বিদ্যাপঙ্কজদর্পণ্ঠাস্স্থিমযং কুম্ভং সরোজং গদাং শঙ্খং চ ক্রমমূনি বিভ্নতমিমাং দিশ্যাচ্ছ্রিয মং বঃ সদা ॥৫১॥

वर्षसहस्रं जपेतेनो तत्ससहस्रं सरोरुहैः । होमं कुयीतदिक्सितैतैर्मेधुरतवयसंयुतैः ॥ ५२ ॥

বর্ষসহস্রং জপেতেনো তত্সসহস্রং সরোরুহৈঃ । হোমং কুযীতদিক্সিতৈতৈর্মেধুরতবযসংযুতৈঃ ॥ ৫২ ॥

पूजा स्यादैशिके पौठे हादशाच्चरवल्लंना । पायसेन शतो होमो लक्ष्मौवैष्णवप्रदायकः ॥ ५३ ॥

পূজা স্যাদৈশিকে পৌঠে হাদশাচ্চরবল্লংনা । পায সেন শতো হোমো লক্ষ্মৌবৈষ্ণবপ্রদাযকঃ ॥ ৫৩ ॥

मधुरात्रैक्वलैहृत्वा सर्वकायैैैषि साध येत् । तारो हृदि ष्ववे पञ्चात् डेन्तः स्वरपातिभवेत् ॥ ५४ ॥

মধুরাত্রৈক্বলৈহৃত্বা সর্বকাযৈৈৈষি সাধ যেত্ । তারো হৃদিষ্ববে পঞ্চাত্ ডেন্তঃ স্বরপাতিভবেত্ ॥ ৫৪ ॥

महाबलाय ठद्नं मनुरष्टादशाच्चरः ।

মহাবলায ঠদ্নং মনুরষ্টাদশাচ্চরঃ ।

विधिविन्दुबिराट्चन्द्रो देवता दध्यिवामनः ॥ ५६ ॥

हृदेकैल षिरो हाभ्यां शिखाभ्यां विभिदद्वयकता । कवचं पञ्चभिः प्रोक्तं नेत्रन्वावडिररचरे: ॥ ५७ ॥

दाभ्यामस्त्रामति प्रोक्तं प्रकारोडज्ञस्य सूरिभिः । मूर्धि भाले हशोयुग्मे कर्णनासौष्ठतालयुषु ॥ ५८ ॥

कष्ठे बाहुद्वये पखाद् हृदयोदरनाभिषु । गुह्योरुजानुयुग्मे घु जद्ययोः पादयोर्न्यसेत् ॥

श्रष्टादश मनोवृक्षाणं पश्चाद देवं विचिन्तयेत् ॥ ५९ ॥

सुक्कागौरं नवमाल्यसदभूषण्यचन्द्रसंख्यं शुद्धाकारैर्वनकल्करैः श्रोभिवन्छावारिन्दकम् । हस्ताजाभ्यां कनककलसं शुद्धतोयारिभपूषंं दध्यन्नाद्यं कनकवषकं धारयन्तं भजामः ॥ ६० ॥

गुञ्जाललं जपेन्मन्त्रं तददशांशं छुताश्नु तैः । पायसान्नैः प्रजुहुयाद दध्यन्नैर्वो यथाविधि ॥ ६१ ॥

चन्द्रान्तकल्पिते पौठे प्रागुक्ते तं समर्चयेत् । मूत्तिं मूलेन सड्कल्पवच्यमात्राविधानतः ॥ ६२ ॥

घट्डज्ञान समभ्यच्येत् कमरपुष्पैः यथा पुरा । श्रभ्यच्यं वासुदेवादीनं भजादौनचंयेत ततः ॥ ६३ ॥

केशवाद्या दलाग्रेषु सुरेन्द्रादौननन्तरम् । वज्ञादीनि गजानष्टौ सम्पावृत्यमोरितम ॥ ६४ ॥

विधानमेतद् वश्य क्रोञ्चतन्तं सुरपूजितम् । पायसाज्येन जुहुयात् सहसं श्रियमा यात ॥

धान्यहोमेन धान्याप्तिः श्रतपुष्पासमृद्धवैः । वोजैः सहस्रसंख्यातैर्यों मो भयविनाशनः ॥ ६६ ॥

दध्योदनेन गुज्जेन हुत्वा मुच्ये त दुर्गते: । स्फुला विविधकं रूपं जपनन्नसमन्यघोः ॥ ६७ ॥

पश्चदशः पटलः १

मुक्तोऽन्यांश्च वेत्स्यो नाम्न कार्यो विचारयेत् । पट्टे संपूज्य देवेशं भित्तौ वा पूजयेत् सुधीः ॥ सुगन्धिकुसुमैर्नित्यं महतीं स्वियमृतुं ते ॥ ६५ ॥

মুক্তোঽন্যাংশ্চ বেত্স্যো নাম্ন কার্যো বিচারযেত্ । পট্টে সম্পূজ্য দেবেশং ভিত্তৌ বা পূজযেত্ সুধীঃ ॥ সুগন্ধিকুসুমৈর্নিত্যং মহতীং স্বিযামৃতুং তে ॥ ৬৫ ॥

समध्येताराज्यैर्बीजैःकार्यमष्टाचरैरज्जवलकेश्वराढ्यम् । मन्त्राच्चरह्नद्युताष्टपदं पिष्टार्थयुग्मौत्समौत्सान्निध्यपदम् ॥ ६७ ॥

সমধ্যেতারাজ্যৈর্বীজৈঃকার্যমষ্টাচরৈরজ্জ্বলকেশ্বরাঢ্যম্ । মন্ত্রাচ্চরহ্নদ্যুতাষ্টপদং পিষ্টার্থযুগ্মৌত্সমৌৎসান্নিধ্যপদম্ ॥ ৬৭ ॥

हादशाच्चरसहितं तत्परं माठृकाच्छरे: । विदध्याश्चे स्थितं यन्त्रं सर्वसम्पत्प्रदायकम् ॥ ७० ॥

হাদশাচ্চরসহিতং তৎপরং মাঠৃকাচ্ছরে: । বিদধ্যাশ্চে স্থিতং যন্ত্রং সর্বসম্পত্প্রদাযकम् ॥ ৭০ ॥

उदङ्गिरत् पद्माभाष्य प्राग्वेदगोत्रगण्दत: । सर्ववागौखररैस्त्यान्तो प्रवन्ददौख्वरेलयः ॥ ७१ ॥

উদঙ্গিরত্ পদ্মাভাষ্য প্রাগ্বেদগোত্রগণ্দত: । সর্ববাগৌখররৈস্ত্যান্তো প্রবন্দদৌখ্বরেলয: ॥ ৭১ ॥

सर्ववेदमयांचन्द्र पदाङ्क्ते सर्वमुखरित । बोधय हितयान्त्रोडयं मन्त्रस्वारादिरौतत: ॥ ७२ ॥

সর্ববেদমযাংচন্দ্র পদাঙ্ক্তে সর্বমুখরিত । বোধয হিতযান্ত্রোঽযং মন্ত্রস্বারাদিরৌতত: ॥ ৭২ ॥

ऋषिभिर्वेष्टितस्य नित्यं वोढुष्टबुदाद्रिहतम् । देक्ता स्वातं ह्यग्रौवो वागेश्वद्यै: प्रदायक: ॥

ঋষিভिর্বেষ্টিতস্য নিত্যং वोঢুষ্টবুদাদ্রিহতম্ । দেক্তা স্বাতং হ্যাগ্রৌবো বাগেশ্বদ্যৈ: প্রদাযক: ॥

तारिष्णु पादैर्मेलस्य पश्चाद्यान प्रकल्पयेत् ॥ ७३ ॥

তারিষ্ণু পাদৈর্মেলস্য পশ্চাদ্যান প্রকল্পযেত্ ॥ ৭৩ ॥

शरच्छशाङ्क्रप्रभमणडलं मुक्तामयैराभररैचैव पेतिम् । रथाङ्गमणडलविचारचक्रं जानुद्वयान्त:स्तकरं भजाम: ॥ ७४ ॥

শরচ্ছশাঙ্ক্রপ্রভমণডলং মুক্তামযৈরাভররৈচৈব পেতিম্ । রথাঙ্গমণডলবিচারচক্রং জানুদ্বযান্ত:স্তকরং ভজাম: ॥ ৭৪ ॥

वज्रलेपं जपेद्वीजं कुलेशेभ्य: प्रपूजयेत् । दशांशं वैष्णवे वक्रो जुहुयाद्यन्नसिद्धये ॥ ७५ ॥

বজ্রলেপং জপেদ্বীজং কুলেশেভ্য: প্রপূজযেত্ । দশাংশং বৈষ্ণবে বক্রো জুহুযাদ্যন্নসিদ্ধযে ॥ ৭৫ ॥

श्रेष्ठाचरोदिते पीठे हयग्रीवं प्रपूजयेत् । वौजेन मूत्तिं सङ्कल्प वौजसृष्टियते यथा ॥ ७६ ॥

শ্রেষ্ঠাচরোদিতে পীঠে হযগ্রীবং প্রপূজযেত্ । বৌজেন মূত্তিং সঙ্কল্প বৌজসৃষ্টিযতে যথা ॥ ৭৬ ॥

विदद्रुगुखमच्यैर्ं विन्दुमदौजमौसितम् । केशरेषु चतुर्वेदान्स्तदिन्दु समर्चयेत् ॥ ७७ ॥

বিদদ্রুগুখমচ্যৈর্ং বিন্দুমদৌজমৌসিতম্ । কেশরেষু চতুর্বেদান্স্তদিন্দু সমর্চযেত্ ॥ ৭৭ ॥

विदिच्छिद्यसृतिन्यायसर्वभावाढ्यापि पूजयेत् । अर्चयेत् पद्ममध्ये ऽपि विधानैराढ्यदेवताः ॥ ७८ ॥

বিদিচ্ছিদ্যসৃতিন্যাযসর্বভাবাঢ্যাপি পূজযেত্ । অর্চযেত্ পদ্মমধ্যে ঽপি বিধানৈরাঢ্যদেবতা: ॥ ৭৮ ॥

बाह्रे लोकेश्वराख्यां षां वज्राद्याश्रापि संयजे तु । एवं यो भजते देवं साच्छाद वागीश्वरो भवेत् ॥ ८० ॥

বাহ্রে লোকেশ্বরাখ্যাং ষাং বজ্রাদ্যাশ্রাপি সংযजे তু । এবঞ্চ যো ভজতে দেবং সাচ্ছাদ বাগীশ্বরো ভবেত্ ॥ ৮০ ॥

९६

विल्वैः फलैः रक्ततो होमः शोकहरः परिकीर्तिते । कुन्दपुष्पैश्च जप्त्वयादिच्छन् वाक्स्रियमुत्तमाम् ॥ ५० ॥

বিল্বৈঃ ফলৈঃ রক্ততো হোমঃ শোকহরঃ পরিকীৰ্তিতে । কুন্দপুষ্পৈশ্চ জপ্ত্বয়াদিচ্ছন্ বাক্স্রিয়মুত্তমাম্ ॥ ৫০ ॥

मनुनानेन संजप्तं छ्रुतं ब्राह्मौरसैः ऋतम् । कवितामाहरन् पुंसामनङ्गो विजृम्भितोभवम् ॥ ५१ ॥

মনুনানেন সংজপ্তং ছ্রুতং ব্রাহ্মৌরসৈঃ ঋতম্ । কবিতামাহরন্ পুংসামনঙ্গো বিজৃম্ভিতোভবম্ ॥ ५१ ॥

वचमननेन संजप्तां भद्रं येत् प्रातरन्वहम् । सर्ववेदागमादीनां व्याख्याता जायतेsचिरात् ॥ ५२ ॥

বচমমননেন সংজপ্তাং ভদ্রং যেত্ প্রাতরন্বহম্ । সর্ব্বেদাগমাদীনাং ব্যাখ্যাতা জায়তেsচিরাত্ ॥ ५२ ॥

मनोरस्य समो नास्ति ज्ञानेऽप्यवश्यं प्रदः पुनः । ग्रन्थोऽन्यस्यासनः सेन्दुवोजं रामाय हनन्तु नः ॥ ५३ ॥

মনোরস্য সমো নাস্তি জ্ঞানেऽপ্যবশ্যং প্রদঃ পুনঃ । গ্রন্থোऽন্যস্যাসনঃ সেন্দুবোজং রামায় হনন্তু নঃ ॥ ५३ ॥

षड्चरोsन्यमादिष्टो भजतां कामदो मणिः । ब्रह्मा प्रोक्को मुनि श्रेष्ठन्द्रो गायच्चं देवता मनोः ॥ ५४ ॥

ষড্চরোsন্যমাদিষ্টো ভজতাং কামদো মণিঃ । ব্রহ্মা প্রোক্কো মুনি শ্রেষ্ঠন্দ্রো গায়চ্ছং দেবতা মনোঃ ॥ ५४ ॥

देशिकेन्द्रैः समाख्यातो रामो राजर्षिसम्रदैनः । दौर्घभाजा खवैजेन कुय्योदर्ज्जानि षट् ऋमात् ॥ ५५ ॥

দেশিকেন্দ্রৈঃ সমাখ্যাতো রামো রাজর্ষিসম্রদৈনঃ । দৌর্ঘভাজা খবৈজেন কুয্যোদর্জ্জানি ষট্ ঋমাত্ ॥ ५५ ॥

ब्रह्मारन्ध्रे भुवो मध्ये हृदयाक्षसुषु पादयोः । षड्चरारोषु न्यसेदन्नस्य मनुवित्तमः ॥ ५६ ॥

ব্রহ্মারন্ধ্রে ভুবো মধ্যে হৃদয়াক্ষসুষু পাদয়োঃ । ষড্চরারোষু ন্যসেদন্নস্য মনুবিত্তমঃ ॥ ५६ ॥

कालाम्भोधरकान्तिमनिशं वीरासनाध्यासिनं । सुद्रां ज्ञानमयीं दधानमपरं हस्ताम्बुजं जानुनि ॥ सौतां पाश्च गता शराविष्करां विधुं निभां राघवं पश्यन्तं मुकुटार्ज्जादिविविधाकल्पोच्यलाज्ञां भजे ॥ ५७ ॥

কালাম্ভোধরকান্তিমনিশং বীরাসনাধ্যাসিনং । সুদ্রাং জ্ঞানময়ীং দধানমপরং হস্তাম্বুজং জানুনি ॥ সৌতাং পাশ্চ গতা শরাবিষ্করাং বিধুং নিভাং রাঘবং পশ্যন্তং মুকুটার্জ্জাদিবিবিধাকল্পোচ্চলাজ্ঞাং ভজে ॥ ५७ ॥

वर्षैलच्चं जपेन्मन्रं दशाङ्गं कमलैः शुभैः । जप्त्वयादिचिंते वाञ्छो ब्राह्माणान् भोजयेत् ततः ॥ ५८ ॥

বর্ষৈলচ্ছং জপেমন্রং দশাঙ্গং কমলৈঃ শুভৈঃ । জপ্ত্বয়াদিচিন্তে বাঞ্ছো ব্রাহ্মাণান্ ভোজয়েত্ ততঃ ॥ ५८ ॥

पूजयेहैैशयाे पिठे मूत्तिं मूलेन कल्पयेत् । श्रीं सौतायै निठान्तेन सौतां पाश्च गतां यजेत् ॥ ५९ ॥

পূজযেহৈৈশযাে পিঠে মূত্তিং মূলেন কল্পযেত্ । শ্রীং সৌতাযৈ নিঠান্তেন সৌতাং পাশ্চ গতাং যজেত্ ॥ ५९ ॥

साग्रे पाश्वं दये साद्रं श्ररषाझानि तदर्बुदाः । हनुमन्तं ससुतौवं भरतं सर्वभौषषम् ॥ ६० ॥

সাগ্রে পাশ্বং দযে সাদ্রং শ্ররষাঝানি তদর্বুদাঃ । হনুমন্তং সসুতৌবং ভরতং সর্ব্বভৌষষম্ ॥ ৬০ ॥

लच्मीपाझदग्रदश्रान् जाम्बवन्तं दलेश्विमान् । वारयन्तं हनूमन्तमग्रतो षतपुस्तकम् ॥ ६१ ॥

লচ্মীপাঝদগ্রদশ্রান্ জাম্ববন্তং দলেশ্বিমান্ । বারযন্তং হনূমন্তমগ্রতো ষতপুস্তকম্ ॥ ৬১ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

भजे डरतमतुस्न्रो पक्षं योषिततचामरौ । धृतातपत्रं हस्ताभ्यां लच्यां पञ्चिमे यजे तु ॥ ९२ ॥

ভজে ডরতমতুস্ন্রো পক্ষং যোষিততচামরৌ । ধৃতাতপত্রং হস্তাভ্যাং লচ্যাং পঞ্শিমে যজে তু ॥ ৯২ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

ष्टष्टं जयतं विजयं राष्ट्रं राष्ट्रवर्धनम् । शकोपं धर्मपालाख्यं सुमकृताश्र दलाग्रतः ॥ ९३ ॥

ষ্টষ্টং জযতং বিজযং রাষ্ট্রং রাষ্ট্রবর্ধনম্ । শকোপং ধর্মপালাখ্যং সুমকৃতাশ্র দলাগ্রতঃ ॥ ৯৩ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

सर्वांभरगासम्पन्नान् लोकेशानर्चयेतततः । ततस्तानि ततो काङ्क्षे वज्रादीन् प्रपूजयेत् ॥ ९४ ॥

সর্বাংভরগাসম্পন্নান্ লোকেশানর্চযেতততঃ । ততস্তানি ততো কাঙ্ক্ষে বজ্রাদীন্ প্রপূজযেত্ ॥ ৯৪ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

एवं पूजादिभिः षड्भे मनौ कर्माणि साधयेत् । जातिप्रसूनैर्जुहुयाच्चन्दनाभ्रःसरुच्चितैः ॥ ९५ ॥

এবং পূজাদিভিঃ ষড্ভে মনৌ কর্মাণি সাধযেত্ । জাতিপ্রসূনৈর্জুহুযাচ্চন্দনাভ্রঃসরুচ্চিতৈঃ ॥ ৯৫ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

राजवैश्याय कमलेऽर्धनधान्यादिसम्पदे । नीलोत्पलानां होमेन वश्येदीखिलं जगत् ॥ ९६ ॥

রাজবৈশ্যায কমলেঽর্ধনধান্যাদিসম্পদে । নীলোৎপলানাং হোমেন বশ্যেদীখিলং জগত্ ॥ ৯৬ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

विल्वप्रसूनैर्जुहुयादिन्द्रावाप्तये नरः । दूर्वाहोमेन दौर्घायुभवेन्नलो निरामयः ॥ ९७ ॥

বিল্বপ্রসূনৈর্জুহুযাদিন্দ্রাবাপ্তযে নরঃ । দূর্বাহোমেন দৌর্ঘাযুভবেন্নলো নিরামযঃ ॥ ৯৭ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

रक्तोत्पलहुतान्नल्की धनमाप्त्योति वाज्छितम् । मेधाकामेन होतव्यं पलाश्रकुसुमैर्नरैः ॥ ९८ ॥

রক্তোৎপলহুতান্নল্কী ধনমাপ্ত্যোতি বাজ্ছিতম্ । মেধাকামেন হোতব্যং পলাশ্রকুসুমৈর্নরৈঃ ॥ ९৮ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

तज्जप्तमभः प्रतिबन्धं कविर्भवंवति वत्सरात् । तन्मान्नतान्नं भुञ्जीत महद्दारोग्यमाप्तुयात् ॥ ९९ ॥

তজ্জপ্তমভঃ প্রতিবন্ধং কবির্ভবংভতি বৎসরাত্ । তন্মান্নতান্নং ভুঞ্জীত মহদ্দারোগ্যমাপ্তুযাত্ ॥ ৯৯ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

तांर मन्त्रं विलिख्य तु मनु शाटकं बिभर्ति सन्स्पृष्टं मायां मारमपि लिखेत् कोषाग्रेऽडकेषु पश्चात् । किञ्जल्केषु स्वरगभमथो पञ्चमध्येषु माला-मन्लोडस्यार्प्यान् गृहमुखग्मितानष्टमे पञ्चवष्यान् ॥ १०० ॥

তাংর মন্ত্রং বিলিখ্য তু মনু শাটকং বিভর্তি সন্স্পৃষ্টং মাযাং মারমপি লিখেত্ কোষাগ্রেঽডকেষু পশ্চাত্ । কিঞ্জল্কেষু স্বরগভমথো পঞ্শমধ্যেষু মালা-মন্লোডস্যার্প্যান্ গৃহমুখগ্মিতানষ্টমে পঞ্শবষ্যান্ ॥ ১০০ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

दिग्वाचरेषा संवेष्ट्या कार्डवर्गेषु भूपुरे । दिङ्विदिङ्व लिखेद्दौजो नरसिंहवराहयोः ॥ १०१ ॥

দিগ্বাচরেষা সংবেষ্ট্যা কার্ডবর্গেষু ভূপুরে । দিঙ্বিদিঙ্ব লিখেদ্দৌজো নরসিংহবরাহযোঃ ॥ ১০১ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

नमो भगवते ब्रयाचतुथ्यां रघुनन्दनम् । रक्तोत्पलविषदायान्ति मधुरादि समौरयेत् ॥ १०२ ॥

নমো ভগবতে ব্রযাচতুথ্যাং রঘুনন্দনম্ । রক্তোৎপলবিষদাযান্তি মধুরাদি সমৌরযেত্ ॥ १०२ ॥

पञ्चदश्यः पटलः १

प्रसन्नवदनायेतिं पञ्चादिमिततेजसे । बलाय पश्चाद्रमाय विष्णवे तदनन्तरम् ॥ १०३ ॥

প্রসন্নবদনাযেতিং পঞ্শাদিমিততেজসে । বলায পশ্চাদ্রমায বিষ্ণবে তদনন্তরম্ ॥ १०३ ॥

३

प्रखवादि नमोऽन्तोऽयं मालामनुरुुदौरितः । जानकोवसभायाथ भवेत् पावकवन्भभा ॥ १०८ ॥

প্রখবাদি নমোঽন্তোঽযং মালামনুরুদৌরিতঃ । জানকৌবসভায়াথ ভবেত্ পাবকবন্ ভবা ॥ ১০৮ ॥

३

हुमादिरेषु कथितो राममन्नो दशाच्चरः । जपादिसार्चितं यन्त्रं खपुष्पादिकल्पितम् ॥ १०४ ॥

হুমাদিরেষু কথিতো রামমন্নো দশাচ্চরঃ । জপাদিসার্চিতং যন্ত্রং খপুষ্পাদিকল্পিতম্ ॥ ১০৪ ॥

३

बाह्ना विश्वतं दध्यात् विजयश्रीपराक्रमान् । गदितं रामचन्द्रस्य तावधानं सुरपूजितम् ॥ १०६ ॥

বাহ্না বিশ্বতং দধ্যাত্ বিজযশ্রীপরাক্রমান্ । গদিতং রামচন্দ্রস্য তাবধানং সুরপূজিতম্ ॥ ১০৬ ॥

३

तारं नमो भगवते वराहपदमौरचेत् । रूपाय भूम्नुवः सः स्यात् पतये तदनन्तरम् ॥ १०७ ॥

তারং নমো ভগবতে বরাহপদমৌরচেত্ । রূপায বহ্মুণবঃ সঃ স্যাত্ পতযে তদনন্তরম্ ॥ ১০৭ ॥

३

भूपतित्वं मे पत्न्ये तेऽपि देयान्ते च ददापय । वाङिजयावधिमन्त्रः स्यात् वर्यासंग्रहद्चरः ॥ १०५ ॥

ভূপতিত্বং মে পত্ন্যেঽপি দেযান্তে চ দদাপয । বানিজযাবধিমন্ত্রঃ স্যাত্ বর্যসংগ্রহদ্ চরঃ ॥ १०५ ॥

३

भागे वो सुरनारायातमश्चन्द्रोडनुष्ठ,बुदाद्धतम् । देवतादिवरारोहस्य मन्त्रस्य कथितो बुधैः ॥ १०२ ॥

ভাগে বো সুরনারাযাতমশ্চন্দ্রোডনুষ্ঠ,বুদাদ্ধতম্ । দেবতাদিবরারোহস্য মন্ত্রস্য কথিতো বুধৈঃ ॥ ১০২ ॥

३

एकदन्त्राय हृदयं योमोल्काय शिरः कृतम् । शिखा तेजोऽधिपतये विश्वरूपाय वर्म च ॥

একদন্ত্রায হৃদযং যোমোল্কায শিরঃ কৃতম্ । শিখা তেজোঽধিপতযে বিশ্বরূপায বর্ম চ ॥

३

महादन्त्राय मस्तकं स्यात् पञ्चादर्शमिति कल्पयेत् ॥ ११० ॥

মহাদন্ত্রায মস্তকং স্যাত্ পঞ্চাদর্শমিতি কল্পযেত্ ॥ ১১০ ॥

३

व्यापादं जानुदेशादारकनकानिमं नाभिदेशादधस्ता-न्मूलोभं कर्णद्वयाच्चतुष्करावानिमं मस्तकान्तरालम् । तत्रैव हस्तद्वयान्तर्गतरथचरणौ खड्गखेटौ गदाख्यां शक्तिं दानाभये च चितिधररत्नसहं डिम्भाच्चं वराहम् ॥१११॥

ব্যাপাদং জানুদেশাদারকনকানিমং নাভিদেশাদধস্তা-ন্মূলোভং কর্ণদ্বযাচ্চতুষ্করাবানিমং মস্তকান্তরালম্ । তত্রৈব হস্তদ্বযান্তর্গতরথচরণৌ খড্গখেটৌ গদাখ্যাং শক্তিং দানাভযে চ চিতিধররত্নসহং ডিম্ভাচ্চং বরাহম্ ॥১১১॥

३

लक्ष्मींग मनुं जपेन्मन्नं मधुराक्षैः सरोरुहैः । जुहुयात्तदूदरंग्रेन पौठे विष्णोः प्रपूजयेत् ॥ ११२ ॥

লক্ষ্মীংগ মনুং জপেন্মন্নং মধুরাক্ষৈঃ সরোরুহৈঃ । জুহুযাত্তদূদরংগ্রেন পৌঠে বিষ্ণোঃ প্রপূজযেত্ ॥ ১১২ ॥

३

मूत्तिं मूलेन सकृलपत्र वच्यमाषावधानतः । पूर्वादिषु चतुर्दिक्षु हृदाद्यज्ञैर्नि पूजयेत् ॥ ११३ ॥

মূত্তিং মূলেন সকৃলপ্তর বচ্যমাষাবধানতঃ । পূর্বাদিষু চতুর্দিক্ষু হৃদাদ্যজ্ঞৈর্নি পূজযেত্ ॥ ১১৩ ॥

३

प्रक्तं कोषेश्वधश्शोध्वं चक्रादिस्थाप्य तद्वाहिः । चक्रं ग्रहमसिं खेटं गदां शक्तिं वराभये ॥ ११४ ॥

প্রক্তং কোষেশ্বধশ্শোধ্বং চক্রাদিস্থাপ্য তদ্বাহিঃ । চক্রং গ্রহমসিং খেটং গদাং শক্তিং বরাভযে ॥ ১১৪ ॥

३

संपूज्य बाढ्यो लोकेशान् वदिरक्षाभिः पूजयेत् ॥

সংপূজ্য বাঢ্যো লোকেশান্ বদিরক্ষাভিঃ পূজযেত্ ॥

ध्यानाहे वो धनं दद्याच्चोमाह्वादसुनस्वराम् । १९५ ।

प्रणवाज्जपपूजादौर्ध्यानधान्यं महीं श्रियं ।

रवौ सिंहगतेऽष्टस्यां भक्तपचे सितां शिलां । १९६ ।

पञ्चवर्गे ऽथु नःस्थिय स्वधा तामयुतं जपेत् ।

उत्तराभिमुखो भूत्वा तां शिलां निखनेदुविः । १९७ ।

अथ चोरमहाभूते: कृतां बाधां विनाशयेत् ।

भानूध्ये भौमवारे साध्येच्चेष्टवत् समाहरेत् । १९८ ।

ऋतुस्थितां संजप्तान्तं तां पुनर्विभजेत् त्रिधा ।

चुर्यामेकं समारोप्य पाकयात्रे तथा परम् । १९९ ।

गोदुग्धे परमालोच्य प्रोक्षितांस्त्रिःपुटलान् क्षिपेत् ।

संस्कृताग्नौ पचेत् सम्यक् चरुं मन्न्रौ जपन्नुमुम् । १२० ।

श्रवतार्ये चरुं पश्चादग्नौ देवं यथाविधि ।

भूपदौपादिकैरिष्टा पुनराज्यप्रृदुत्त चरम् । १२१ ।

जुहुयादेधिते वन्हौ यावदृष्टोत्तरं नतम् ।

एवं जपारवारेषु जुहुयात् चेष्टसिद्धये । १२२ ।

ग्रातःकाले भृगोवादी हुतं साध्यमहो नलात् ।

स्वादाय द्वावरूपादि पूर्ववत् जुहुयात् सुधीः । १२३ ।

विरोधो नश्यति चेष्टे सह चौराद्यैः पदत्रवैः ।

राजह्नसमुत्थाभि: समिद्धिर्मनुनासुना । १२४ ।

त्रिसहस्रं प्रजुहुया तत्तस्य शुः सर्वसम्पदः ।

आलिभिञ्जुहुयान्नलौ नित्यमष्टोत्तरं नतम् । १२५ ।

सस्रृडेधौ न्यसंधातैः शोभते तस्य मन्दिरम् ।

तावदाज्येन जुहुयात् मखडला त् सर्वमाप्तु यात् । १२७ ।

लाजैः कन्यामवप्रोति मध्यकतै निजवाञ्छितम् ।

मधुरतयसंसिक्ते जुहुयादुत्पलैनैवैः ।

मा—१५

महतों त्रियमाम्नोति मण्डलात् पूर्वसंख्यया। १२७। मध्ये वीजं स्ततार्द्धं हस्तपुरयुग्मे चक्रवर्णान् पडङ्गेष्टालिख्यादौ नानासिद्धयथ करणादलैरम्भुजं केशरेषु । नष्टार्चिषां पतवम्श्रेः लिखित्वा वसुसमितामन्ववर्णस्तुथैः पिष्टं पञ्चेषुधास्थातं वसुदलकमले कैङ्कररक्षाकरायैः १२८। मन्नार्चिषाम् वेदसंख्यादलमनुर्वालिखेदन्त्यमन्त्रे यथ वाच्छे किङ्करैः कामदिशीविकसितकमले पोड़शारे यथावत् । मन्नार्चिषां युग्मगात्राङ्गरमदलगतं पिष्टवर्ण लिखित्वा तारचाकोषवीजं स्तदनुपरिवृतं साध्यनामार्चिषैः १२९। शुभितः साध्यनामार्चिष्मन्मुद्रार्ङ्गेषु ह्रतं बुद्धिः । भुवौजिनास्थ कोषेषु भुवौजं साध्यसंयुतम् १३०। नष्टमूलेषु वाराहिं भुवौजसहितं लिखेत् । सार्ध्रीघ्रविन्दुगनं वौजं वाराहमूर्त्तिमत् १३१। रोचनागुरु कर्पूररञ्चाकुरुक मचन्दनैः । गोमयाभ्रभसि संपीठे लिखेद् यन्त्रं शुभे दिने १३२। लेखन्या हेममया च सर्वकामप्रसिद्धये । स्वेषपट्टे लिखित्वा यन्त्रं राज्येष्टौ समवासयेत् १३३। ग्रामसिद्धै च रजते ताम्रपट्टे धनासये । भूर्जपत्रे निजेष्टास्थै चौमे भूसिद्धये लिखिते १३४। जपपूजादिभिः सिद्धं यन्त्रं कुर्झान्निजे स्पितम् । ग्रामपत्तनराष्ट्रेषु यन्नमेतत् सुसाधितम् १३५। लिखने च्छुभवारादौ स्वाह्रं दिङ्मु समर्चयेत् । तद्र्रापमृत्यु चौरादिभूतव्यालमहाभयैः १३६। न जक्यते परं दृष्टं तं देशं देवताबलात् । हृदयं भगवल्यै स्वात् धरखै तदनन्तरम् १३७। धररक्षान्ते धरद्र्नं दिठाम्बरौदयं धरादिकः

एकोनविंशत्यपों च धरा हृदयमौरितम् । १३९ ॥

वराहस्य मनुः प्रोक्तो ब्रहुदुदाङ्घ्रितम् ।

देवता सर्वभूतानां प्रकृतिश्च सुधा मता ॥ १३९ ॥

हृदयं विश्रमराश्यालं चतुष्कं मिर: द्वादशतम् ।

ऋचिभि: शिखा समुजिष्ठा पञ्चभि: कवचं मतम् ॥ १४० ॥

ह्वाभ्यां नेत्रं समाख्यातं ह्वाभ्यामक्शं पुनर्भवेत् ।

सन्तवर्गै: घडङ्गानि कुर्वीत देवं विधानवित् ॥ १४१ ॥

घ्र्यामां विचित्रां शुकारनभूषणां

पद्मासनां तुजपयोधारान्ताम् ।

इन्द्रौवरे हे नवग्रालिमञ्जरिं

शुकं दधानां वसुधां भजामहे ॥ १४२ ॥

सच्चमानं जपेन्मल्लौ धराहृदयमादरात् ।

सर्षपिंषा पायसेन जुहुयात्तद्र्घ्राङ्गत: ॥ १४३ ॥

तां विष्णो: पूजयेत् पौठे वच्यमाषविधानत: ।

भद्रादौ पूजयेदादौ भूरडिजलमार्ततान् ॥ १४४ ॥

दिक्पञ्चेषु समभ्यच्यं कोषपञ्चेषु तत्कलाः ।

आग्रापाल: पुन: पञ्च्या वच्यावश्वासमन्विता: ॥ १४५ ॥

एवं सिद्धमनुस्मृत्वा साधयेत् सुमनोरयान् ।

मधुरत्रयस्सिक्तैर्जुहुयादक्शोत्पलै: ॥ १४६ ॥

सहस्रं भूसुरेभ्य: द्यात्तथा नीलोत्पलै: शुभै: ।

प्रियङ्गुपुष्पैर्मेध्यैर्धेनुधान्यमचौश्रिय: ॥ १४७ ॥

मञ्जरिं मालिसम्भूतां मधुरत्रयलोङिताम् ।

जुहुयात् साधिते वङ्कौ मधुल्लातं स्वादरापतिं ॥ १४८ ॥

शुक्रवारे दिनमुखे मङ्गालौ साधिभूतेन्द्रम् ।

ताम्रपात्र विनिच्चित्य शोभितेन्द्न चरं पचेत ॥ १४९ ॥

पयोष्टताभ्यां सहितं जुहुयातं हुताशने ।

वरामासं शुक्रवारेषु हुत्वैवं प्राप्तुयाद्रराम्‌ । शुक्रः ॥

বরামাসং শুক্রবারেষু হুত্বৈবং প্রাপ্তুযাদ্ররাম্‌ । শুক্রঃ ॥

धरामेवं जपेन्मन्त्रो पासुरनधनादिभिः ।

ধরামেবং জপেন্মন্ত্রো পাসুরনধনাদিভিঃ ।

धराया वश्भः स स्वान्तात् कार्यो विचार्यताम्‌ ॥ १४७ ॥

ধরাযা বশ্ভঃ স স্বান্তাত্ কার্যো বিচার্যতাম্‌ ॥ ১৪৭ ॥

इति सारदातिलकं पञ्चदशः पटलः ।

ইতি সারদাতিলকং পঞ্চদশঃ পটলঃ ।

षोडशः पटलः ।

ষোড়শঃ পটলঃ ।

प्रथाभिधास्ये विविधवर्णासिंहं महामनुम्‌ ।

প্রথাভিধাস্যে বিভিন্নবর্ণাসিংহং মহামনুম্‌ ।

उग्रं वीरं वदेत् पूर्वं मकारविष्णुमनन्तरम्‌ ॥ १ ॥

উগ্রং বীরং বদেত্ পূর্বং মকারবিষ্ণুমনন্তরম্‌ ॥ ১ ॥

ज्वलन्तं पदमाभाष्य सर्वतोमुखमौरयेत् ।

জ্বলন্তং পদমাভাষ্য সর্বতোমুখমৌরযেত্ ।

नृसिंहं भौष्यं भद्रं मृत्युमृत्युं वदेत् ततः ॥ २ ॥

নৃসিংহং ভৌষ্যং ভদ্রং মৃত্যুমৃত্যুং বদেত্ ততঃ ॥ ২ ॥

नमाम्यहमयं प्रीत्या मन्त्रराजः सुराद्रुमः ।

নমাম্যহমযং প্রীত্যা মন্ত্ররাজঃ সুরাদ্রুমঃ ।

जटामृतेश्चन्दनडोष्टुष्ठबुदाच्चहतम्‌ ॥ ३ ॥

জটামৃতেশ্চন্দনডোষ্ঠুষ্ঠবুদাচ্চহতম্‌ ॥ ৩ ॥

देवता नरसिंहोऽस्य सुरासुरनमस्कृतः ।

দেবতা নরসিংহোঽস্য সুরাসুরনমস্কৃতঃ ।

चतुर्मीह्नदयं प्रोक्तं शिरस्तावज्जिरेचरे: ॥ ८ ॥

চতুর্মীহ্নদযং প্রোক্তং শিরস্তাবজ্জিরেচরেঃ ॥ ৮ ॥

शिखाष्टभिः समारादिष्टा षड्भिः कवचमौरितम्‌ ।

শিখাষ্টভিঃ সমারাদিষ্টা ষড্ভিঃ কবচমৌরিতম্‌ ।

तावदिक्नवयं प्रोक्तं शस्तं शक्तं पराक्रमैः ॥ ४ ॥

তাবদিক্নবযং প্রোক্তং শস্তং শক্তং পরাক্রমৈঃ ॥ ৪ ॥

शिरोऽललाटनेत्रेषु सुखवाहडङ्गप्रसन्निषु ।

শিরোঽললাটনেত্রেষু সুখবাহডঙ্গপ্রসন্নিষু ।

साग्रेषु कुचौ हृदये मले पार्श्वदये पुनः ।

সাগ্রেষু কুচৌ হৃদযে মলে পার্শ্বদযে পুনঃ ।

अपराज्ञे करुर्दि च न्यसेद् वर्षान् यथाक्रमम्‌ ॥ ५ ॥

অপরাজ্ঞে করুর্দি চ ন্যসেদ্ বছ্রান্ যথাক্রমম্‌ ॥ ৫ ॥

मागिक्वादिसमप्रं निजरुचा संवत्सरचोमगं ।

মাগিক্বাদিসমপ্রং নিজরুচা সংবৎসরচোমগং ।

जानुन्यस्तकराम्बुजं त्रिनयनं रक्तोष्मसद्भूषणम्‌ ।

জানুন্যস্তকরাম্বুজং ত্রিনযনং রক্তোষ্মসদ্ভূষণম্‌ ।

वाहुभ्यां छत्रचक्रंमणिग्रहाणिग्रदण्डोग्रवज्रोद्गस-

বাহুভ্যাং ছত্রচক্রংমণিগ্রহাণিগ্রদণ্ডোগ্রবজ্রোদ্গস-

ज्वालाजिह्वमुदग्रकेशानिचयं वन्दे नृसिंहं विभुम्‌ ॥ ७ ॥

জ্বালাজিহ্বমুদগ্রকেশানিচযং বন্দে নৃসিংহং বিভুম্‌ ॥ ৭ ॥

वर्षेलचं जपेन्त्वं तत्सहचं छत्रपुतेन ।

বর্ষেলচং জপেন্ত্বং তৎসহচং ছত্রপুতেন ।

पायसाने: प्रजुहुयादिधिवत् पूजितेऽनले ॥ ८ ॥

পাযাসানে: প্রজুহুযাদিধিবত্ পূজিতেऽনলে ॥ ৮ ॥

घोटकाश्रः पटलः १

छठं ऋते भवेत्स्त्रो सिढमन्रः प्रतापवान् । पूजा प्रागैरिते पौठे मूत्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ ९ ॥ पूजयेदधिवस्त्र्यां दैत्यशत्रुमनन्यधीः । ऋज्ञानादौ समाराध्य दिग्दले पूजयेदयम् ॥ १० ॥ घटोन्द्रम् शद्करं श्रेषमभ्योनिं यथाक्रमम् । 'श्रियं कियं ध्रूतिं पुष्टिमन्यादिषु यजेत् पुनः ॥ ११ ॥ लोकपाला: समभ्यर्च्यौद्दशाभि: ततः परम् । दशं जपादिभिः सिद्धे मन्त्रै कास्म्यानि साधयेत् ॥ १२ ॥ उयवृकोटिरविप्रभं नरहरिं कोटोरद्वारोज्ज्वलं दंष्ट्राभौममुखं लासन्मुखखेःदृशौर्ज्ज्वलरनेकभूः जैः । निभिन्नासुरनाथमभिनग्राधिभृतं सूर्य्यामनिवव्रय विद्युत्पुञ्जसटाकलापभयदं वडिं वमन्तं भजे ॥ १३ ॥ सौम्ये सौम्यं स्मरेत् कार्य्ये क्रूरे क्रूरमिमं भजेत् । स्वोपूष्पैर्ज्जु हयान्नलो विड्वकाष्ठेधितेऽनले ॥ १४ ॥ सहस्रं शियमाेति पचैर्वा विड्वसभवैः । प्रस्तून्नैर्वा फलैस्थहृत् दूर्वाङहोमादरोमताम् ॥ १५ ॥ मन्त्रजप्यां वह्निं शिखतां भद्रयेत् प्रातरन्न्वहम् । वाक्सिसिं लभते मन्त्री वाचस्पतिरिवापरः ॥ १६ ॥ सकिले देवमभ्यर्च्य मन्त्रपुष्पादिभिः शुभैः । दूर्वाभिस्नात्वा जप्यादिन्त्यमष्टोत्तरं शतम् ॥ १७ ॥ उपसर्गा विनश्यन्ति भूतज्वरादिभिः । दुःखे निम्रि सज्जाते स्वात्मा मन्त्रमनुं जपेत् ॥ १५ ॥ शानिद्दो मन्त्रवित् पशात् सुखप्रस्रस्य जायते । व्यापन्नचोरश्मादिभ्यो महारखे भयाकुले ॥ १९ ॥ रक्षेत्नतुरयं जप्तो भयेऽश्वन्थेषु मन्त्रषाम् । धनेन मन्त्रितं भस्म विषग्रहसहाभयम् ॥ २० ॥

ছঠং ঋতে ভবেন্স্ত্রী সিডঢমন্ত্রঃ প্রতাপবান্ । পূজা প্রাগৈরিতে পৌঠে মূত্তিং মূলে কল্পযেত্ ॥ ৯ ॥ পূজযেদধিবস্ত্র্যাং দৈত্যশত্রুমনন্যধীঃ । ঋজ্ঞানাদৌ সমারাধ্য দিগ্দলে পূজযেদযম্ ॥ ১০ ॥ ঘটৌন্দ্রং শদ্করং শ্রেষমভযোনিং যথাক্রমম্ । 'শ্রিযাং ক্রিযাং ধ্রৃতিং পুষ্টিমন্যদিষু যজেত্ পুনঃ ॥ ১১ ॥ লোকপালাঃ সমভ্যর্চ্যৌদ্দশাভিঃ ততঃ পরম্ । দশং জপাদিভিঃ সিদ্ধে মন্ত্রৈ কাম্যানি সাধযেত্ ॥ ১২ ॥ উযবৃকোটিরবিপ্রভং নরহরিং কোটোরদ্বারোজ্জ্বলং দংষ্ট্রাভৌমমুখং লাসন্মুখখৈদৃশৌর্জ্জ্বলরনেকভূঃ জৈঃ । নিভিন্নাসুরনাথমভিনগ্রাধিভৃতং সূর্য্যামনিবব্রয বিদ্যুত্পুঞ্জসটাকলাপভযদং বডিং বমন্তং ভজে ॥ ১৩ ॥ সৌম্যে সৌম্যং স্মরেত্ কার্য্যে ক্রূরে ক্রূরমিমং ভজেত্ । স্বোপুষ্পৈর্জ্জু হযান্নলো বিড্বকাষ্ঠেধিতেঽনলে ॥ ১৪ ॥ সহস্রং শিযামপ্রোতি পচৈর্বা বিড্বসম্ভবৈঃ । প্রস্তূন্নৈর্বা ফলৈস্থহৃত্ দূর্বাঙহোমাদরোগতাম্ ॥ ১৫ ॥ মন্ত্রজপ্যাং বহ্নিং শিখতাং ভদ্রযেত্ প্রাতরন্ন্বহম্ । বাক্সিসিং লভতে মন্ত্রী বাচস্পতিরিবাপরঃ ॥ ১৬ ॥ সকিলে দেবমভ্যর্চ্য মন্ত্রপুষ্পাদিভিঃ শুভৈঃ । দূর্বাভিস্নাত্বা জপ্যাদিন্ত্যমষ্টোত্তরং শতম্ ॥ ১৭ ॥ উপসর্গা বিনশ্যন্তি ভূতজ্বরাদিভিঃ । দুঃখে নিম্রি সজ্জাতে স্বাত্মা মন্ত্রমনুং জপেত্ ॥ ১৫ ॥ শানিদ্দো মন্ত্রবিত্ পশাত্ সুখপ্রস্রস্য জাযতে । ব্যাপন্নচোরস্মাদিভ্যো মহারখে ভযাকুলে ॥ ১৯ ॥ রক্ষেত্নতুরযং জপ্তো ভযেঽশ্বন্থেষু মন্ত্রষাম্ । ধনেন মন্ত্রিতং ভস্ম বিষগ্রহসহাভযম্ ॥ ২০ ॥

नाशयेदचिरादेव मन्त्रसिद्धस्य प्रभावतः । घोराभिचारे सौम्यादे महोत्सपाते महाभये ॥ २२ ॥

जपेन्मन्रं सरेत् देवं दु:खान्मुक्तो भवेद्‌बुधः । सिद्धरूपं महाभोगीं नखदंष्ट्राविभोषणाम्‌ ॥ २३ ॥

सृज्वा मानं रिपुं पश्यात् ध्यायेन्‍मूर्तिंरिपुं पुनः । निर्ग्रहितैनखदंष्ट्रादेः खड्गग्रामानं रिपुं स्मरेत् ॥ २४ ॥

नित्यमष्टोत्तरशतं जपेन्मन्रमतन्द्रितः । जायते मण्डलाद्‌वेष्टं शत्रुवेष्टवसतत्प्रियः ॥ २५ ॥

यत्नं कुर्वीत विधिवच्छत्रुसेनानिवारणं । त्रिभौतिकाष्ठैर्ज्वालते पावके रिपुमर्दनम् ॥ २६ ॥

विचिन्त्य देवं नृहरिं संपूज्य कुसुमार्चिभिः । समूलचूतैर्ज'ह्याच्छरैर्दंशघातं शृथक् ॥ २६ ॥

रिपुं खादन्निव जपेत् निर्भिद्यन्निव तान् निपेत् । हृत्वा सप्तदिनं मत्तो सेनामिष्टां महौपते ॥ २७ ॥

प्रस्थापयेच्चुभे लग्नेः परराष्ट्रजयेच्छया । तस्याः पुरस्तानृहरीन् निन्याद्‌ रिपुमथडलम् ॥ २८ ॥

सृष्ट्वा प्रयोक्ते कुवते यावद्‌दायाति सा पुनः । विजित्य निखिलान् मचून् सह वीराश्रया सुखम् ॥ २९ ॥

आगमय विजयी राजा ग्रामचेतघनादिभिः । प्रेषयेन्‍मन्त्रान्‍तः सस्याद्‌गर्भवैः प्रोतमानसः ॥ ३० ॥

मत्तो यदि न स्तुष्येद्‌नर्घः स्वात्माहौपते । वीज' साध्यसन्नितं प्रविष्टलिखेन्नध्येशु पत्ने स्वथो ॥

मन्त्रार्थान् सृजितशो विभज्य विलिखेल्लिप्यापिबिहवेष्टयेत् । बाह्यो कोशद्वैजवसुधाग्निहृदयेनाहृतं ॥

यत्नं चुद्राविषग्रामय रिपुप्रध्वंसनं श्रौपदम् ॥ ३१ ॥

कत्वा नवपदालानं मण्डलं यन्त्र संयुतम् ।

1

श्राक्तिनू संखापचेयंन्रो कीलसान्वव शोभनानू। ॥ ३२ ॥

শ্রাক্তিনূ সংখাপচেয়ংন্রো কীলসান্বব শোভনানূ। ॥ ৩২ ॥

1

काषायतोयसंपूषर्णन् वस्सरदारिसंयुतान्।

কাষায়তোয়সম্পূষর্ণन् বস্সরদারিসংযুতান্।

1

मध्ये संपूजयेदें वं न्ट्रिंचं शान्तविध्नचम् ॥ ३३ ॥

মধ্যে সংপূজয়েদেং বং ন্ট্রিংচং শান্তবিধ্নচম্ ॥ ৩৩ ॥

1

तच्चादौतन् पूजयैक्न्नौ पूवींनादिषु यथाक्रमम् ।

তচ্চাদৌতन् পূজয়ৈক্ন্নৌ পূবীংনাদিষু যথাক্রমম্ ।

1

दति संघोषितैस्तोयैर्‌ऋभिषिञ्चेत् प्रियं नरम् ॥ ३४ ॥

দতি সংঘোষিতৈস্তোয়ৈর্‌ঋভিষিঞ্চেত্ প্রিয়ং নরম্ ॥ ৩৪ ॥

1

श्रभिषारयज्होमाद्या विनध्यान्त्यरिभिः सह ।

শ্রভিষারযজ্হোমাদ্যা বিনধ্যান্ত্যরিভিঃ সহ ।

1

श्रभिषिक्तस्तदा विप्रान् प्रभजेह्‌ वताधियया ॥ ३५ ॥

শ্রভিষিক্তস্তদা বিপ্রান্ প্রভজেহ্‌ বতাধিয়য়া ॥ ৩৫ ॥

1

यथावत् पूजयेत पश्चात्तथा गुरुमवच्चयन् ।

যথাবত্ পূজয়েত পশ্চাত্তথা গুরুমবচ্চয়न् ।

1

राजा विजयमान्रोति युद्धेषु विधिनामुना ॥ ३६ ॥

রাজা বিজয়মান্রোতি যুদ্ধেষু বিধিনামুনা ॥ ৩৬ ॥

1

वौजाद्ंं फषपच्ञजं प्रविलिखे च्छेषस्य भोगे पुन‌·

বৌজাদ्ंং ফষপচ्ञজং প্রবিলিখে চ্ছেষস্য ভোগে পুন‌·

1

होतिं शत् पदसंयुते प्रविलिखेन्न्त्वाचराषि कमात् ।

হোতিং শত্ পদসংযুতে প্রবিলিখেন্ন্ত্বাচরাষি কমাত্ ।

1

पुच्छे नामजपादिसंभितमिदं होमेन सम्य्यातितं

পুচ্ছে নামজপাদিসংভিতমিদং হোমেন সম্য্যাতিতং

1

भूतापसृतिदुःखरोगशमनं यन्त्रं रिपुद्धंसनम् ॥ ३७ ॥

ভূতাপসৃতিদুঃখরোগশমনং যন্ত্রং রিপুদ্ধংসনম্ ॥ ৩৭ ॥

1

ककारो वर्णमारुढो मनुःसरसर्मान्वत: ।

ককারো वर्णমারुढো মনুঃসরসর্মান্বত: ।

1

विन्दुनादलसंभूषो वौजं नरहरिर्‌मेतम् ॥ ३८ ॥

বিন্দুনাদলসংভূষো বৌজং নরহরির্‌মেতম্ ॥ ৩৮ ॥

1

वौजं नमो भगवते नरसिंहाय तप्तरम् ।

বৌজং নমো ভগবতে নরসিংহায় তপ্তরম্ ।

1

शक्तियोगात्नितने पञ्चात् द्वौतद्वैताय तत्परम् ॥ ३९ ॥

শক্তিযোগাত্নিতনে পञ্চাত্ দ্বৌতদ্বৈতায় তৎপরম্ ॥ ৩৯ ॥

1

श्रग्निनेदाय सर्वोद्दिष्टचोञ्ञाय पदं बदेत् ।

শ্রগ্নিনেদায় সর্বোদ্দিষ্টচোঞ্ঞায় পদং বদেত্ ।

1

सर्वभूतविनाशान्ते नकारो दौर्घंवान्न्त्तत् ॥ ८० ॥

সর্বভূতবিনাশান্তে নকারো দৌর্ঘংবান্ন্ত্তত্ ॥ ৮০ ॥

1

सर्वज्वरविनाशान्तो नायार्शो दयुग्मकम् ।

সর্বজ্বরবিনাশান্তো নায়ার্শো দযুগ্মকম্ ।

1

पचङयं रचयुरुमं हुं फट् स्वाहा धुवादिक: ॥ ८१ ॥

পচङয়ং রচযুরুমং হুং ফট্ স্বাহা ধুবাদিক: ॥ ৮১ ॥

1

सम्पष्षचाचरै: प्रोक्तो वचालामालो महामनु: ।

সম্পষ্ষচাচরৈ: প্রোক্তো বচালামালো মহামনু: ।

1

हचयौद्रभिः प्रोक्तं शिरो द्रघाभिरौसितम् ॥ ८२ ॥

হচযৌদ্রভিঃ প্রোকতং শিরো দ্রঘাভিরৌসিতম্ ॥ ৮২ ॥

1

श्रिखैकादशाभिः प्रोक्ता वर्माष्टादशाभिर्‌मंतम् ।

শ্রিখৈকাদশাভিঃ প্রোকতা বর্মাষ্টাদশাভির্‌মন্তম্ ।

1

वर्षैर्‌होदशाभिर्‌नेतं श्रक्त्रं स्यात् करषाच्चरै: ।

বর্ষৈর্‌হোদশাভির্‌নেতং শ্রক্ত্রং স্যাত্ করষাচ্চরৈ: ।

1

एवमज्ञानि विन्यस्य चिन्तयेन्म्नदेवताम् ॥ ८३ ॥

এবমজ্ঞানি বিন্যস্য চিন্তয়েন্ম্নদেবতাম্ ॥ ৮৩ ॥

४

उज्ज्वलप्रलयानलाभमयुग्मनेत्रमनारतं भास्वतं शशिखनः शिखाभिरुदग्रदेदीप्यमुखास्यमुज्वलम् । रक्तसां भयं विकौष्मसटाकलापविभूषणं ग्रहृचक्रकपाटखेटकध्वारिक्षं नृहैरिं भजे ॥ ४८ ॥

४

लक्षमेकं जपेन्तमनुं तद्ग्रांशं समाहितः । कपिलाज्येन जुहुयात् समृद्धे हव्यवाचने ॥ ४९ ॥

४

प्रागुक्ते पूजयेत् पीठे देवं प्रागुक्तवर्त्मना । कुर्वीत मन्त्रराजोक्तान् प्रयोगान्मनुनासुना ॥ ५० ॥

४

विप्रेषात् शुद्रभूतादिनाग्ननोडयं मनुः कृतः । पाशः शक्तिनेरहरिरज्जपो वर्मे फट् मनुः ॥ ५१ ॥

४

षडङ्गरो नरहरिः कथितः सर्वकामदः । ऋषिःब्रह्मा समुचिष्टः पङ्क्तिश्च्छन्द उदाहृतम् ॥

४

देवता नरसिंहस्य षड्वोर्जेरड्ककल्पना । कोपादालोलजिह्वं विश्वस्तनिजमुखं सोमसूर्याग्निनेत्रं पादादानाभिरक्तप्रभमुपरि सितं भिन्ददैलेन्द्रगात्रम् ॥

४

ग्राहुं चक्रं सपाशार्ज्ञ शङ्कुलिघ्नगदादार्षण्युज्झन्तं भासं तोष्णायदेशं मातृमयाविविधाकल्पैरिडे टौसीडहम् ॥ ५२ ॥

४

ऋतुलचं जपेदेनं छ्रतेन जुहुयात्ततः । तक्षकस्य समिद्धेऽग्नौ तोषयेद् द्रविणैर्गरुडम् ॥ ५३ ॥

४

श्र्चां प्रगौरिते पीठे मूत्तिं मूलेन कल्पयेत् । श्रद्धावतेर्बहिष्क्रं ग्राहं पाशादिमूर्तौ पुनः ॥ ५४ ॥

४

वज्रं कौमोदकीं खड्गखेटकौ पट्टैषु पूजयेत् । वज्रादीनि तदृक्षाणि पूजयेत् बाह्यातः सुभोः ॥ ५५ ॥

४

एवं कत्वा पुरषर्यां सन्नेधानेन मन्त्रवित् । प्रयोगान् कवचादिष्टान् कुर्यात् स्वस्य परस्य वा ॥ ५६ ॥

४

रक्तोत्पलैःक्षिमध्ये तौः सहसं जुहुयान्नवैः ।

5

नित्यं मासान्वितदृष्टं वसुराजनधान्यवान् । रक्तैः क्षितिमधुरोपेतैः पद्मैर्भानुसहस्रकम् ॥ ५८ ॥

নিত্যং মাসান্বিতদৃষ্টং বসুরাজনধান্যবান্ । রক্তৈঃ ক্ষিতিমধুরোপেতৈঃ পদ্মৈর্ভানুসহস্রকম্ ॥ ৫৮ ॥

5

जुहुयान्महतीं लब्ध्वा मायुवेश्यं समवाप्नु यात् । लाजान्क्षितिमधुरोपेतान् प्रातःकाले षु जुह्हत: ॥ ५९ ॥

জুহুযান্মহতীং লব্ধ্বা মাযুৰেশ্যং সমবাপ্নু যাত্ । লাজান্ক্ষিতিমধুরোপেতান্ প্রাতঃকালে ষু জুহ্হতঃ ॥ ৫৯ ॥

5

कन्यासिद्धिर्भवेत् पश्चात् कन्याया: सद्गरो भवेत् । दूरेऽपयोष्ठताम्रैर्हि दृष्टोत्तरगतं सुधो: ॥

কন্যাসিদ্ধির্ভবেত্ পশ্চাত্ কন্যাযাঃ সদ্গরো ভবেত্ । দূরে�পযোষ্ঠতাম্রৈর্হি দৃষ্টোত্তরগতং সুধোঃ ॥

5

ग्रन्थं जुहुयात् सम्यक्कृदौर्घ्यमायुरवाप्नु यात् ॥ ५९ ॥ तस्य रोगा: प्रशाम्यन्ति ध्रुत्या द्रोहादिभि: संह ।

গ্রন্থং জুহুযাত্ সম্যক্কৃদৌর্ঘ্যমাযুরবাপ্নু যাত্ ॥ ৫৯ ॥ তস্য রোগাঃ প্রশাম্যন্তি ধ্রুত্যা দ্রোহাদিভিঃ সংহ ।

5

सपच्चगव्यां जुहुयादपामार्गस्य मज्जरोम ॥ ५९ ॥ नित्यं सहस्रमानिनं सक्क्रहं विजितेन्द्र्रिय: ।

সপচ্চগব্যাং জুহুযাদপামার্গস্য মজ্জরোম ॥ ৫৯ ॥ নিত্যং সহস্রমানিনং সক্ক্রহং বিজিতেন্দ্র্রিয: ।

5

होमोडयं सर्वथा भूतकत्यरोगान् प्राणापानयेत् ॥ ५९ ॥ अतिलैराश्यपामर्गहविराद्यैर्यंधाक्रमम् ।

হোমোঽযং সর্বথা ভূতকত্যরোগান্ প্রাণাপানযেত্ ॥ ৫৯ ॥ অতিলৈরাশ্যপামর্গহবিরাদ্যৈর্যংধাক্রমম্ ।

5

दिसहस्रं प्रजुहुयात् चुद्ररोगग्रहान् जयेत् ॥ ६० ॥ जयोत्तमर्ताखषंइक्षिसहस्रं चतुर्गुणोपम् ।

দিসহস্রং প্রজুহুযাত্ চুদ্ররোগগ্রহান্ জযেত্ ॥ ৬০ ॥ জযোত্তমর্তাখষংইক্ষিসহস্রং চতুর্গুণোপম্ ।

5

ऋणेन विहितो होमो ग्राहच्वरविनाशन: ॥ ६१ ॥ नृसिंहशक्तिवौजे हे मूले तारगते लिखेत् ।

ঋণেন বিহিতো হোমো গ্রাহচ্ছরবিনাশন: ॥ ৬১ ॥ নৃসিংহশক্তিবৌজে হে মূলে তারগতে লিখেত্ ।

5

तं च प्रहाति मस्कव्यपक्ष्मके पदग्रहान् ॥ ६१ ॥ श्राविष्टं सद्यस्तं मुर्धेत् यग्रह: शान्तिं भयाकुल: ।

তং চ প্রহাতি মস্কব্যপক্ষ্মকে পদগ্রহান্ ॥ ৬১ ॥ শ্রাবিষ্টং সদ্যস্তং মুর্ধেত্ যগ্রহঃ শান্তিং ভযাকুল: ।

5

श्रालिख्याग्निपुरहयां तदुदरे शक्तिं ससाध्वां लिखेत् बटकोपे शु शदनराशय मनो: किश्चल्कसंस्थानं स्मरन् ।

শ্রালিখ্যাগ্নিপুরহযাং তদুদরে শক্তিং সসাধ্বাং লিখেত্ বটকোপে শু শদনরাশয মনো: কিংচল্কসংস্থানং স্মরन् ।

5

पते श्वस्तु मन्त्रराजेन्विहितान् वर्षाणन् क्रमाद् दम: कार्येष्ट: पुनराहृतं चितिपुरे कोपे चिन्तामणिप्रियम् ॥ ६३ ॥

পতে শ্বস্তু মন্ত্ররাজেন্বিহিতান্ বর্ষাণन् ক্রমাদ্ দম: কার্যেষ्ट: পুনরাহৃতং চিতিপুরে কোপে চিন্তামণিপ্রিযাম্ ॥ ৬৩ ॥

5

नारासिंचमिदं यत्नं लिखितं भुंजं पचके । विष्टृतं शिरसा पौषं रोगमूतच्वरान् हरेत् ॥ ६८ ॥

নারাসিংচমিদং যত্নং লিখিতং ভুঞ্জং পচকে । বিষ্ঠৃতং শিরসা পৌষং রোগমূতচ্ছরান্ হরেত্ ॥ ৬৮ ॥

5

बहुना किंमिहोतेन मन्त्रैरतेहदौरितै: । शमो नार्क्ष मनु: कार्षच्यापानुग्रहकारक: ॥ ६९ ॥

বহুনা কিংমিহোতেন মন্ত্রৈরতেহদৌরিতৈ: । শমো নার্ক্ষ মনু: কার্ষচ্যাপানুগ্রহকারক: ॥ ৬৯ ॥

158

तारो भगवतीयड्भूयस्तदादौ वड्निदीर्घंयुतम् । पादकौ कवचान्तो मनुः सप्ताच्चैः स्मृतः ॥ ६६ ॥

তারো ভগবতীযড্ভূযস্তদাদৌ বড্নিদীর্ঘংযুতম্ । পাদকৌ কবচান্তো মনুঃ সপ্তাচ্চৈঃ স্মৃতঃ ॥ ৬৬ ॥

ऋषिभिः सुनीभः प्रोक्तः षड्न्तोऽष्टपुबुदाद्रितम् । देवता सुनीभः प्रोक्तः षड्क्ररुपो हि सः स्मृतः ॥ ६७ ॥

ঋষিভিঃ সুনীভঃ প্রোক্তঃ ষড্ন্তোঽষ্টপুবুদাদ্রিতম্ । দেবতা সুনীভঃ প্রোক্তঃ ষড্ক্ররূপো হি সঃ স্মৃতঃ ॥ ৬৭ ॥

आचक्राय हृदाख्यातां विचक्राय शिरः स्मृतम् । सुचक्राय शिखा प्रोक्ता धौचक्राय तनुच्छदम् ॥ ६८ ॥

আচক্রায হৃদাখ্যাতাং বিচক্রায শিরঃ স্মৃতম্ । সুচক্রায শিখা প্রোক্তা ধৌচক্রায তনুচ্ছদম্ ॥ ৬৮ ॥

सच्चक्राय स्मृतं नेत्रं ज्वालाचक्राय तत्परम् । षडड्न्मन्वा प्रत्येकं हिठान्ता जातिसंयुता ॥ ६९ ॥

সচ্চক্রায স্মৃতং নেত্রং জ্বালাচক্রায তৎপরম্ । ষডড্ন্মন্বা প্রত্যেকং হিঠান্তা জাতিসংযুতা ॥ ৬৯ ॥

ऐन्द्रेचक्रेऽपि बद्धान्तो नमश्चक्राय च हयम् । मन्त्रेष्वान्तेन कुर्वीत दिव्यां प्रागादिबस्ननम् ॥ ७० ॥

ঐন্দ্রেচক্রেঽপি বদ্ধান্তো নমশ্চক্রায চ হযম্ । মন্ত্রেষ্বান্তেন কুর্বীত দিব্যাং প্রাগাদিবস্ননম্ ॥ ৭০ ॥

लो लोक्यन्तो रचयुगं हुं फट् स्वाहा भुवादिकः । अग्निप्राकारमन्त्रोडयं रचार्थी पुनरात्मनः ॥ ७१ ॥

লো লোক্যন্তো রচযুগং হুং ফট্ স্বাহা ভুবাদিকঃ । অগ্নিপ্রাকারমন্ত্রোযং রচার্থী পুনরাত্মনঃ ॥ ७१ ॥

प्राकारं तेन कुर्वीत मन्त्रेषु मनुवित्तमः । सतरक्ताक्षनप्रख्यं तारं मूर्ध्नि प्रविन्यसेत् ॥ ७२ ॥

প্রাকারং তেন কুর্বীত মন্ত্রেষু মনুবিত্তমঃ । সতরক্তাক্ষনপ্রখ্যং তারং মূর্ধ্নি প্রবিন্যসেত্ ॥ ৭২ ॥

अन्याननिभालं वर्णान् भु वोर्मध्ये सुरैरपि । गुद्यानाभिपदह्नद्वसानुषु क्रमशो नयसेत् ॥ ७३ ॥

অন্যাননিভালং বর্ণান্ ভু বোর্ মধ্যে সুরৈরপি । গুদ্যানাভিপদহ্নদ্বসানুষু ক্রমশো নযসেত্ ॥ ৭৩ ॥

कल्पान्तौ कल्पकल्पितां त्रिभुवनमाखिलं तेजसा पूरयित्वा रक्तार्चं पिङ्कलेशं रिपुकुलभयदं भूतदंशाद्रिहासम् । चक्रं ग्रहं गदां च पृथुतरमुषलं चापपाशाद्युभयान् खैर्विभ्रायं दोभिरादाय मनसा सुरारिपुं भावयेच्चक्रसंञ्जम् ॥ ७४ ॥

কল্পান্তৌ কল্পকল্পিতাং ত্রিভুবনমাখিলং তেজসা পূরযিত্বা রক্তার্চং পিঙ্কলেশং রিপুকুলভযদং ভূতদংশাদ্রিহাসম্ । চক্রং গ্রহং গদাং চ পৃথুতরমুষলং চাপপাশাদ্যুভযান্ খৈর্বিভ্রাযাং দোভিরাদায মনসা সুরারিপুং ভাবযেচ্চক্রসংঙ্জম্ ॥ ৭৪ ॥

अर्कालचं जपेन्मन्त्रं जपुयात्तत्सहस्रकम् । तिलैः सर्षपैः पद्मैर्विल्वैर्दूङ्गौदनैः क्रमात् ॥ ७५ ॥

অর্কালচং জপেন্মন্ত্রং জপুযাত্তত্সহস্রকম্ । তিলৈঃ সর্ষপৈঃ পদ্মৈর্বিল্বৈর্দূঙ্গৌদনৈঃ ক্রমাত্ ॥ ৭৫ ॥

विष्णोः संपूजयेत् पौठे मूत्तिं मूलेन कल्पयेत् । अर्च्यादि पूर्ववद्यच्चक्राद्यस्त्राद्यधीः ॥ ७६ ॥

বিষ্ণোঃ সংপূজযেত্ পৌঠে মূত্তিং মূলেন কল্পযেত্ । অর্চ্যাদি পূর্ববদ্যৎচক্রাদ্যস্ত্রাদ্যধীঃ ॥ ৭৬ ॥

चक्रं ग्रहं गदां पद्मं मुशलं सगरं धनुः । पाशाद्युषौ दलाग्रेषु लच्म्याद्या: पूजयेच्च ताः ॥ ७७ ॥

চক্রং গ্রহং গদাং পদ্মং মুশলং সগরং ধনুঃ । পাশাদ্যুষৌ দলাগ্রেষু লচ্ম্যাদ্যা: পূজযেচ্চ তাঃ ॥ ৭৭ ॥

1

लक्ष्मीं सरस्वतीं पश्वात् रतिं प्रौतिं ततः परम् । कीर्तिं कान्तिं तुष्टिपुष्टौ सर्वां एताः स्मृता दिशः ॥ पौतरक्तासितश्यामा इन्द्राय्यक्षस्वाधि तद्बुधैः ॥ ४२ ॥

1

इति सिद्धे मनौ मन्त्री प्रयोगान् कर्तुमर्हति ॥ ४३ ॥ आत्मनो वा परस्यार्थेन् हस्तादृष्टफलप्रदान् । दूर्वाञ्जोमो विधातव्यो दौर्वमायुरभोष्टता ॥ ४० ॥

1

शौकामो जुहुयात् पद्मैः फुलैरार्ज्यपरिस्रुतैः । मेधाकामेन होतव्यं प्रजापत्नेब्रह्मावचजैः ॥ ४१ ॥

1

दिनवयं यो जुहोति तिलकैः पुष्टिनिमित्तैः । श्रीषष्करसहोदरेषा व उक्तोदितविभवाप्तिः ॥ ४२ ॥

1

गव्ये नाक्येन गोमिद्यै जुछुयादिवसत्रयम् । उडुम्बरसमिद्धोमः पुष्टिदायो भवेनृणाम् ॥ ४३ ॥

1

प्रलयाग्निसमं चक्रम यस्थ मूर्ध्नि चिन्तयेत् । सप्ताहाख्वरमूर्छां ततो मखडलान्मृतिमेति सः ॥ ४४ ॥

1

अकारादिस्वरावोतं याध्रि याध्रि पदाष्टकम् । सकारं चिन्तयेच्चनोमृदोचाटनमावहेत् ॥ ४५ ॥

1

अनेन विधिना मत्तु मखडलान्मृत्यु भाग भवेत् । अरचन्ट्रनिभं साध्यं सुदाघाराभिवर्षणयाम् ॥ ४६ ॥

1

अरेप्मडनी यस्यासौ स जीवेदिगतासयः । आत्मानं चक्रनाभिख्यं ध्यात्वा मन्त्रमसं जपनू ॥ ४९ ॥

1

एकोऽपि रषभूमिस्थो जयेत प्रत्यर्थिनो बलान् । अपामार्गस्य समिधो जुहुयादयुतावाधि ॥ ४८ ॥

1

ज्वरभूतपिशाचादि पीडा तस्य न जायते । निर्गुण्डोसर्ज कनकक्षितकिंशुकसम्भवैः ॥ ४९ ॥

1

सामिहोः ऋतो होमः चुद्ररोगग्रहापहः । अपामार्गस्य समिधः संपिर्ये स्वस्तस्वरः ॥ ५० ॥

95

साज्यमेतानि जुहुयादष्टोत्तरशतं पृथक् । साधकाय पुनर्देयाचरुसम्पातसाधितम् ॥ ९५ ॥

সাজ্যমেতানি জুহুযাদষ্টোত্তরশতং পৃথক্ । সাধকায পুনর্দেযাচরুসম্পাতসাধিতম্ ॥ ৯৫ ॥

96

श्रभिचारकता द्वेष्यास्तस्य नश्यन्ति सर्वथा । श्रपामार्गस्य समिधः श्रृङ्गवद्यपरिस्रुता: ॥ ९६ ॥

শ্রভিচারকতা দ্বেষ্যাস্তস্য নশ্যন্তি সর্বথা । শ্রপামার্গস্য সমিধঃ শ্রৃঙ্গবদ্যপরিস্রুতাঃ ॥ ৯৬ ॥

97

जुहुयादयुतं मन्त्रौ निम्रासु बलिमाचरेत् । द्व्योदनेन मधुना चन्द्रोमादिग्रान्तये ॥ ९७ ॥

জুহুযাদযুতং মন্ত্রৌ নিম্রাসু বলিমাচরেত্ । দ্ব্যোদনেন মধুনা চন্দ্রোমাদিগ্রান্তযে ॥ ৯৭ ॥

98

चौरहस्तसमित्क्षौरैर्हंविराज्यै: पृथक् पृथक् । चतुःसहस्रं होतव्यं शान्तः सर्वतोमुखी ॥ ९८ ॥

চৌরহস্তসমিতক্ষৌরৈর্হংবিরাজ্যৈঃ পৃথক্ পৃথক্ । চতুঃসহস্রং হোতব্যং শান্তঃ সর্বতোমুখী ॥ ৯৮ ॥

99

दधिक्षीरौत्तरगं मन्त्रो चक्रयुक्तं समालिखेत् । वेदाद्रौर्विलिखेन्मध्ये मुखवर्णान् षडाननेषु ॥ ९९ ॥

দধিক্ষীরৌত্তরগং মন্ত্রৌ চক্রযুক্তং সমালিখেত্ । বেদাদ্রৌর্বিলিখেন্মধ্যে মুখবর্ণান্ ষডাননেষু ॥ ৯৯ ॥

100

मध्ये पौतं कोष्ठकं रक्तं श्याममन्तरम् । नेमिं श्वेतां लसत्काञ्चाङ्खखाभिरुपशोभिताम् ॥ १०० ॥

মধ্যে পৌতং কোষ্ঠকং রক্তং শ্যামমন্তরম্ । নেমিং শ্বেতাং লসৎকাঞ্চাঙ্খখাভিরূপশোভিতাম্ ॥ ১০০ ॥

101

पार्थिवं मण्डलं वाह्यो कुर्वीतद्रेवं यथाविधि । रक्ततोयेन सम्पूर्णं कुभं सौम्ये प्रविन्यसेत् ॥ १०१ ॥

পার্থিবং মণ্ডলং বাহ্যো কুর্বীতদ্রেবং যথাবিধি । রক্ততোযেন সম্পূর্ণং কুভং সৌম্যে প্রবিন্যসেত্ ॥ ১০১ ॥

102

ग्रावाच्छा पूजयेत् तस्मिं शङ्क्रात्मानं जनार्दनम् । द्विचत्वे मण्डले कुर्वीतद्रोमकर्म विधानवित् ॥ १०२ ॥

গ্রাবাচ্ছা পূজযেত্ তস্মিং শঙ্ক্রাত্মানং জনার্দনম্ । দ্বিচত্বে মণ্ডলে কুর্বীতদ্রোমকর্ম্ম বিধানবিত্ ॥ ১০২ ॥

103

क्रमात् संप्राप्यमार्गस्थरत्न: सप्तपदस्वले: । पायसेगव्यसरपिङ्यां षड्विङ्ग्रत्यधिकं ग्रतम् ॥ १०३ ॥

ক্রমাত্ সংপ্রাপ্যমার্গস্থরত্নঃ সপ্তপদস্বলে: । পাযেসেগব্যসরপिङ্যাং ষড্বिङ্গ্রত্যধিকং গ্রতম্ ॥ ১০৩ ॥

104

जुहुयाद्रेधिते वङ्कौ प्रतिद्रव्यं विधानवित् । सम्पातयेत् कुभतांये पूजिते सौम्यमण्डले ॥ १०४ ॥

জুহুযাদ্রেধিতে বঙ্কৌ প্রতিদ্রব্যং বিধানবিত্ । সম্পাতযেত্ কুভতাংযে পূজিতে সৌম্যমণ্ডলে ॥ ১০৪ ॥

105

प्रख्वांश्च चरुपा परशं कृत्वा तस्मिन् विनिचिपेत् । वाह्यो बलिप्रदानार्थं तदङ्गमवशेषयेत् ॥ १०५ ॥

প্রখ্বাংশ্চ চরুপা পরশং কৃত্বা তস্মিন্ বিনিচিপেত্ । বাহ্যো বলি প্রদানার্থং তদङ্গমবশেষযেত্ ॥ ১০৫ ॥

106

शान्तं विशुद्धवस्वलाञ्छं साध्यमानौषधं तु पुन: । दक्षिणे खादयेत्स्तो कुभाभिनध्यामनन्तरम् ॥ १०६ ॥

শান্তং বিশুদ্ধবস্বলাঞ্ছং সাধ্যমানৌষধং তু পুনঃ । দক্ষিণে খাদযেত্স্তো কুভাভিনধ্যামনন্তরম্ ॥ ১০৬ ॥

107

नौराज्य तौ नयेद्वाह्ये ग्रासादष्टमराशिके । स्थापयेतौ यथापूर्वं सपरिस्थारस्थे क्रमात् ॥ १०७ ॥

নৌরাজ্য তৌ নযেদ্বাহ্যে গ্রাসাদষ্টমরাশিকে । স্থাপযেত্তৌ যথাপূর্বং সপরিস্থারস্থে ক্রমাত্ ॥ ১০৭ ॥

षोडश्य: पटल:

हुत्वा वाक्क्रै यथापूर्वं स्थापिताक्षेन वलिं हरेत् । मनुना वश्यमाषेण दृढदित्थं यथाविधि ॥ १०३ ॥

হুত্বা বাক্ক্রে যথাপূর্বং স্থাপিতাক্ষেন বলিং হরেত্ । মনুনা বশ্যমাষেণ दृঢদিত্থং যथাবিধি ॥ ১০৩ ॥

षोडश्य: पटल:

सह्हविष्युग्नेऽभ्योँल्ने सर्वमान्तिकरे पुनः । तौ वलौौ प्रतिगृह्यन्तु शान्त्यै हृदयं ततः ॥ १०४ ॥

সহ্হবিষ্যুগ্নেঽভ্যোঁল্নে সর্বমান্তিকরে পুনঃ । তৌ বলৌৌ প্রতিগৃহ্যন্তু শান্ত্যৈ হৃদয়ং ততঃ ॥ ১০৪ ॥

षोडश्य: पटल:

ब्राह्मणान् भोजयेत् सम्यक् शुद्धैरत्तरमादरात् । गुरवे दद्यां दचयादक्षरभूषण्यसंयुताम् ॥ १०६ ॥

ব্রাহ্মণান্ ভোজযেত্ সম্যক্ শুদ্ধৈরত্তরমাদরাত্ । গুরবে দদ্যাং দচযাদক্ষরভূষণ্যসংযুতাম্ ॥ ১০৬ ॥

षोडश्य: पटल:

हन्यादयं विधिः पुंसां कत्यान्नोगज्वरग्रहान् । रक्तःपित्ताच्चमादिकृत् शान्तिं नैवं न संग्रयः ॥ १०९ ॥

হন্যাদয়ং বিধিঃ পুংসাং কত্যান্নোগজ্বরগ্রহান্ । রক্তঃপিত্তাচ্চমাদিকৃত্ শান্তিং নৈবং ন সংগ্রয: ॥ ১০৯ ॥

षोडश्य: पटल:

विधाय पञ्जरं मन्त्री फलकैः चौर्य्याखिनाम्ना । पञ्चगव्येन संपूज्य तद्भिः साधं निवेष्टयेत् ॥ १०५ ॥

বিধায পঞ্ররং মন্ত্রী ফলকৈঃ চৌর্য্যাখিনাম্না । পঞ্চগব্যেন সংপূজ্য তদ্ভিঃ সাধং নিবেষ्टযেত্ ॥ ১০৫ ॥

षोडश्य: पटल:

धौतवस्त्रं विशुद्धाज्ञं सृष्ट्वा सम्यक् जपेन्मनुम् । पूर्वोक्तदित्थं संस्थाप्य वाक्क्रं ब्राह्मयासत्तमैः ॥ १०८ ॥

ধৌতবস্ত্রং বিশুদ্ধাজ্ঞং সৃষ্ট্বা সম্যক্ জপেন্মনুম্ । পূর্বোক্তদিত্থং সংস্থাপ্য বাক্ক্রং ব্রাহ্মযাসত্তমৈঃ ॥ ১০৮ ॥

षोडश्य: पटल:

कारयेत् पूर्वसंस्थितैर्हैँहीं विध्नान्वितं । तोषयेद्ध्न्रियाम्रिस्थान् यजमानः स्वधाकृतिः ॥ ११० ॥

কারযেত্ পূর্বসংস্থিতৈর্হৈঁহীং বিঘ্নান্বিতং । তোষযেদ্ধ্ন্রিযাম্রিস্থান্ যজমানঃ স্বধাকৃতিঃ ॥ ११० ॥

षोडश्य: पटल:

गुरुश्च धनधान्याच्चैर्नैव सप्रीपयेत् तदा । सर्वरोगप्रशमनः कल्याद्रौचादिनाशनः ॥ १११ ॥

গুরুশ্চ ধনধান্যাচ্চৈর্নৈব সপ্রীপযেত্ তদা । সর্বরোগপ্রশমনঃ কল্যাদ্রৌচাদিনাশনঃ ॥ ১১১ ॥

षोडश्य: पटल:

श्रपसृत्य हरिः पुंसां गुञ्जां विधिरेष प्रकीर्तितः । पञ्चगव्यैः कषायैर्वा चौरभूर्ज्जसम्भवैः ॥ ११२ ॥

শ্রপসৃত্য হরিঃ পুংসাং গুঞ্জাং বিধিরেষ প্রকীর্তিতঃ । পঞ্চগব্যৈঃ কষাযৈর্বা চৌরভূর্জ্জসম্ভবৈঃ ॥ ১১২ ॥

षोडश्य: पटल:

पूर्तितैः सकलैर्ज्जैः क्ष्तसम्पातसंयुतैः । श्राभिषिक्तैद्र. ग्रहाविष्टमभिचारातुरं नरम् ॥ ११३ ॥

পূর্তিতৈঃ সকলৈর্জ্জৈঃ ক্ষ্তসম্পাতসংযুতৈঃ । শ্রাভিষিক্তৈদ্র. গ্রহাবিষ্টমভিচারাতুরং নরম্ ॥ ১১৩ ॥

षोडश्य: पटल:

स्वस्थो भर्वात श्रौत्रश्च विधानेनामुना नरः । भानुवाराड़भिषेकस्य विधानेन सुसाधितैः ॥ ११८ ॥

স্বস্থো ভর্বাত শ্রৌত্রশ্চ বিধানেনামুনা নরঃ । ভানুवाराडবিষেকস্য বিধানেন সুসাধিতৈঃ ॥ ১১৮ ॥

षोडश्य: पटल:

सलिलैः स्वापयेद्भार्गीं सुखप्रसवकार्ट्टिषोम् । सप्तवाराभिषेकेषु सर्वे नश्यन्त्यु पद्रवाः ॥ ११५ ॥

সলিলৈঃ স্বাপযেদ্ভার্গীং সুখপ্রসবকার্ট্টিষোম্ । সপ্তवारাভিষেকেষু সর্বে নশ্যন্ত্যু পদ্রবাঃ ॥ ১১৫ ॥

षोडश्य: पटल:

पञ्चगव्ये रक्तं संपीर्मेलितं मनुनामुना । गभिंषणीनां ग्रहार्तानां सेवितं तत् शुभावहम् ॥ ११६ ॥

পঞ্চগব্যে রক্তং সংপীর্মেলিতং মনুনামুনা । গভিংষণীনাং গ্রহার্তানাং সেবিতং তত্ শুভাবহম্ ॥ ১১৬ ॥

उद्यस्थानेगते मुक्ते मनुना साधुसाधिता ।

উদ্যস্থানেগতে মুক্তে মনুনা সাধুসাধিতা ।

चतुसोहमुद्रिका हन्याद् बुद्रभूतप्रहर्षणान् ।

চতুসোহমুদ্রিকা হন্যাদ্ বুদ্রভূতপ্রহর্ষণান্ ।

तद्वर्णसंख्या सूत्रे रत्नौन कला जपादिभिः ।

তদ্বর্ণসংখ্যা সূত্রে রত্নৌন কলা জপাদিভিঃ ।

साधितं कष्पयेद्देवि कष्ठे वा दुःखस्यान्तये ॥ १२५ ॥

সাধিতং কষ্পযেদ্দেবি কষ্ঠে বা দুঃখস্যান্তযে ॥ ১২৫ ॥

पञ्चगव्यं जपेत् सृष्ट्या मन्त्रं दशगुणातराधि ।

পঞ্চগব্যং জপেত্ সৃষ্ট্যা মন্ত্রং দশগুণাতরাধি ।

न्यासं तत् पञ्चपादौ पञ्चो वा ब्रह्महवजे ॥ १२६ ॥

ন্যাসং তৎ পঞ্চপাদৌ পঞ্চো বা ব্রহ্মহবজে ॥ १२६ ॥

फले विलिख्य वां मन्त्री गृहे शस्य परस्य वा ।

ফলে বিলিখ্য বাং মন্ত্রী গৃহে শস্য পরস্য বা ।

निखननं सर्वरक्षा खादन्ते सर्वसम्पदः ॥ १२७ ॥

নিখননং সর্বরক্ষা খাদন্তে সর্বসম্পদঃ ॥ ১২৭ ॥

पलाशचौरिहचाङ्कां त्वचा मलयजं परम् ।

পলাশচৌরিহচাঙ্কাং ত্বচা মলযজং পরম্ ।

कुष्टं यामिनीकाष्ठेन बिल्वापामार्गसंयुतं पान् ॥ १२८ ॥

কুষ্টং যামিনীকাষ্ঠেন বিল্বাপামার্গসংযুতং পান্ ॥ ১২৮ ॥

तिलदूर्वायवान देवीन् तुलसीयुगलं कुष्ठम् ।

তিলদূর্বাযুবান দেবীন্ তুলসীযুগলং কুষ্ঠম্ ।

लक्ष्मीं गोरोचनां पञ्चं वचां गोमयसंयुताम् ॥ १२९ ॥

লক্ষ্মীং গোরোচনাং পঞ্চং বচাং গোমযসংযুতাম্ ॥ ১২৯ ॥

विष्णुक्रान्तामकुयुतां जपन्मन्वो विनि‌चिपेत् ।

বিষ্ণুক্রান্তামকুযতাং জপন্মন্বো বিনি‌চিপেত্ ।

पञ्चगव्येन संपूर्णे पात्रे तत्संस्कृतेऽनले ॥ १३० ॥

পঞ্চগব্যেন সংপূর্ণে পাত্রে তৎসংস্কৃতে�নলে ॥ ১৩০ ॥

संक्षाप्य क्राथयेत् सम्यगारोग्याय भविष्यति ।

সংক্ষাপ্য ক্রাথযেত্ সম্যগারোগ্যায ভবিষ্যতি ।

तदादाय जपेद् भूतो धायुतं देवताधिया ॥ १३१ ॥

তদাদায জপেদ্ ভূতো ধাযুতং দেবতাধিযা ॥ ১৩১ ॥

विप्रेत सर्वाङ्गमेलनं काङ्गिच्छररासि निःचिपेत् ।

বিপ্রেত সর্বাঙ্গমেলনং কাঙ্গিচ্ছররাসি নিঃচিপেত্ ।

कत्याद्रोधनगृह्होक्तद्रव्याधिदु:खानिवारणम् ॥ १३२ ॥

কতযাদ্রোধনগৃহ্হোক্তদ্রব্যাধিদুঃখানিবারণম্ ॥ ১৩২ ॥

सर्वेषामुपप्रग्रहणं सर्वपापहरं परम् ।

সর্বেষামুপপ্রগ্রহণং সর্বপাপহরং পরম্ ।

शुभदं वाञ्छदं पुंसां समस्तापन्निवारणम् ॥ १३३ ॥

শুভদং বাঞ্ছদং পুংসাং সমস্তাপন্নিবারণম্ ॥ ১৩৩ ॥

गर्भिण्यौवालकुगृहानां विशेषेण प्रशस्यते ।

গর্ভিণ্যৌবালকুগৃহানাং বিশেষেণ প্রশস্যতে ।

प्रस्तात परतरा वच्चा नास्ति लोके च कोर्त्तितम् ॥ १३४ ॥

প্রস্তাত পরতরা বচ্চা নাস্তি লোকে চ কোর্ত্তিতম্ ॥ ১৩৪ ॥

मुक्त्वा मुखे निशा वक्तिफलेऽला यथार्थवच वृषा ।

মুক্ত্বা মুখে নিশা বক্তিফলেঽলা যথার্থবচ বৃষা ।

पाठा विडङ्गमिश्रितष्टा द्वाचदार्वी सरोरिहषी ॥ १३५ ॥

পাঠা বিড়ঙ্গমিশ্রিতষ্টা দ্বাচদার্বী সরোরিহষী ॥ ১৩৫ ॥

फलत्रयस्थ तैः कल्पैः पञ्चगव्ये बु सर्पिषाम् ।

ফলত্রযস্থ তৈঃ কল্পৈঃ পঞ্চগব্যে বু সর্পিষাম্ ।

प्रखे पचेद् यथान्यायं सम्यग्जाननेन साधितम् ॥ १३६ ॥

প্রখে পচেদ্ যথান্যার্ম সম্যগ্জাননেন সাধিতম্ ॥ ১৩৬ ॥

कोड़यः पटलः ।

१३०

शान्तिदं सुतदं सौख्यां भूतप्रेतामयापहम् । गर्भरक्षाकरं शुभ्रं पश्चमवर्ग्यश्रतं विदुः ॥

শান্তিদং সুতদং সৌখ্যাং ভূতপ্রেতামযাপহম্ । গর্ভরক্ষাকরং শুভ্রং পশ্চমবর্গ্যশ্রতং বিদুঃ ॥

१३१

तान्त्रान् सेष लिखेद्वाधे षट्सु कोषेषु तेष्वधः । मन्त्रवर्गान् लिखेदेतच्चक्रमापन्निवारणम् ॥

তান্ত্রান্ সেষ লিখেদ্বাধে ষট্সু কোষেষু তেষ্বধঃ । মন্ত্রবর্গান্ লিখেদেতচ্চক্রমাপন্নিবারণম্ ॥

१३२

षट्कोषमध्ये लिखेद्यासाध्यं तारं षड्देवर्वाष्टवर्गान् । षड्वानि तत्त्वानिस्थ यन्मेतत् करोति रक्षां विधिवत् प्रजस्मै

ষট্কোষমধ্যে লিখেদ্যাসাধ্যং তারং ষড্দেবর্বাষ্টবর্গান্ । ষড্বানি তত্ত্বানিস্থ যন্মেতত্ করোতি রক্ষাং বিধিবত্ প্রজস্মৈ

१३३

सारं लिखेत् तान्त्रतं सुसाधं कोषेषु शिष्टं मनुवर्गषट्कम् । षड्वानि सप्तस्वपि षोडशारं सषोडग्रार्ष सप्तौड़्यार्ष वसुधापुरक्षम् ॥

সারং লিখেত্ তান্ত্রতং সুসাধং কোষেষু শিষ্টং মনুবর্গষট্কম্ । ষড্বানি সপ্তস্বপি ষোড়শারং সষোড়গ্রার্ষ সপ্তৌড়্যার্ষ বসুধাপুরক্ষম্ ॥

१३४

अभिचारग्रहहोमादान् यन्मेतदिनदिनाघयेत् । मध्ये तारं सुसाधं मनुमध्ये लिखेत् षट्सु कोषेषु सन्नि-

অভিচারগ্রহহোমাদান্ যন্মেতদিনদিনাঘযেত্ । মধ্যে তারং সুসাধং মনুমধ্যে লিখেত্ ষট্সু কোষেষু সন্নি-

१३५

षड्वान्यन्ते कलानां युगयुगविलसत्केशराष्टार्षपदाम् । किष्किन्धान् कार्तिकेयौद्भवसुदललसतृषोडग्रार्ष सप्तौड़्यार्ष स्वानान्त हच्चाभ्यां निःपरौतं लिखतु परिवतं तत्प्रपास्मायुज्याभ्याम्

ষড্বান্যান্তে কলানাং যুগযুগবিলসৎকেশরাষ্টার্ষপদাম্ । কিষ্কিন্ধান্ কার্তিকে্যৌদ্ভবসুদললসৎরষোড়গ্রার্ষ সপ্তৌড়্যার্ষ স্বানান্ত হচ্চাভ্যাং নিঃপরৌতং লিখতু পরিবতং তৎপ্রপাস্মাযুজ্যাভ্যাম্

१३६

तारं नमो भगवते महासुदर्शनाय च । वर्मोस्कान्तक्रमान् पोड़शाचर इरितः ॥

তারং নমো ভগবতে মহাসুদর্শনায চ । বর্মোস্কান্তক্রমান্ পোড়শাচর ইরিতঃ ॥

१३७

चक्रमन्यमिदं प्रोत्कं सर्वभौतिकनिवारणम् । चुद्रापमृत्यु समनं राज्ञां विजयवर्धनम् ॥

চক্রমন্যমিদং প্রোত্কং সর্বভৌতিকনিবারণম্ । চুদ্রাপমৃত্যু সমনং রাজ্ঞাং বিজযবর্ধনম্ ॥

१३८

रेखा लिख्याष्टभिरांसि तासामावध्य बाढ्यो शुचिभिः क्रमेध । खाने हृषौकेशमतुं विभज्य पादालिखेत् कोष्टचतुष्टयख्यान्

রেখা লিখ্যাষ্টভিরাংসি তাসামাবধ্য বাঢ্যো শুচিভিঃ ক্রমেধ । খানে হৃষৌকেশমতুং বিভজ্য পাদালিখেত্ কোষ্টচতুষ্টযখ্যান্

१३९

अष्टाचारार्षैः परिदर्भितां स्थान् कोष्टमध्ये चक्रमणु यथावत् । मध्ये षट्कोष्ठे त्रिलिखित सुसाध्यं स्वात्म सप्तकोष्टादियन्मेतत्

অষ্টাচারার্ষৈঃ পরিদর্ভিতাং স্থান্ কোষ্টমধ্যে চক্রমণু যথাবত্ । মধ্যে ষট্কোষ্ঠে ত্রিলিখিত সুসাধ্যং স্বাত্ম সপ্তকোষ্ঠাদিযন্মেতত্

स्थानेऽहषीकेश ! तव प्रकृत्या जगत् प्रहृष्टमनुरज्यते च । रच्यां सि भूतानि दृश्योदरन्ति सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥ १४ ॥ धारितं सककोषं तत्त्वायते महतो भयात् । दुःखाद्दुःखान्तरादेशमन्य कोऽचिन्तं बुधे ॥ १५ ॥

इति श्रीसारदार्तिलके षोडशः पटलः ॥

सम्पदशः पटलः ॥

प्रथ वच्ये जगन्मूलं मत्तं श्रीपुरुषोत्तमम् । गोपीतं वैष्णवे तत्त्वं शक्तित्रयसुविग्रहप्रदम् ॥ १ ॥

तारमाररमावौजं नत्यान्ते पुरुषोत्तमम् । पुनरप्यतिरूपान्ते ततः लक्ष्म्यौग्रहाय च ॥ २ ॥

सकलान्ते जगत्पूर्वं चोभयेऽति पदं पुनः । सर्वशौद्रदयो पेटाविदारस्थपदं पुनः ॥ ३ ॥

ततः परं त्रिसुवर्णमदोन्मादकरं ततः । मनांसि तापय चन्द्रं द्वौपय हितयं पुनः ॥ ४ ॥

शोषय हितयं भूयो मारय हितयं पुनः । स्तम्भय हितयं पश्चात् मोहय हितयं परम् ॥ ५ ॥

भावय हितयं पश्चात् मोहय हितयं परम् । द्रावय हितयं पश्चादाकर्षय युगन ततः ॥ ६ ॥

समस्तपरमोपेतसुभगेनच संयुक्तम् । सर्वसौभाग्यशब्दाक्तो करोति पदसंयुते ॥ ७ ॥

सर्वकामप्रदपद्मकं हन युग्मकम् । चक्रे च गदया पश्चात् खड्गे न तदनन्तरम् ॥ ८ ॥

सर्ववाराश्राभिन्दि युगं पाशेनैति पदं ततः । कद्रयान्ते उडुपेन ताडय हितयं पुनः ॥ ९ ॥

1

गुरुमब्द्बध्यमथो किम् तिष्ठसि पदं पुनः । तावद्यावत्पदस्थान्ते समोहितमनन्तरम् ॥ १० ॥

গুরুমব্দ্বধ্যমথো কিম্ তিষ্ঠসি পদং পুনঃ । তাবদ্যাবত্পদস্থান্তে সমোহিতমনন্তরম্ ॥ ১০ ॥

1

ततो मे सिद्धमाभाष्य भवत्यत्तो सवमेफट् । नमोऽस्तुते नमः प्रेतो दिवि गतश्चरसंयुतः ॥ ११ ॥

ততো মে সিদ্ধমাভাষ্য ভবত্যত্তো সবমেফট্ । নমোঽস্তুতে নমঃ প্রেতো দিবি গতশ্চরসংযুতঃ ॥ ১১ ॥

1

जैमिनिनिमुनिर्निराख्यातम्च्छन्दोद्वयामितमौरितम् । समस्तजगतामादिंवता पुरुषोत्तमः ॥ १२ ॥

জৈমিনিনিমুনির্নিরাখ্যাতম্চ্ছন্দোদ্বযামিতমৌরিতম্ । সমস্তজগতামাদিঁবতা পুরুষোত্তমঃ ॥ ১২ ॥

1

पुरुषोत्तमघब्दान्ते वदेत् त्रिभुवनं पुनः । मदोऽमादकरान्ते हृदयं सकलं ततः ॥ १३ ॥

পুরুষোত্তমঘব্দান্তে বদেত্ ত্রিভুবনং পুনঃ । মদোঽমাদকরান্তে হৃদয়ং সকলং ততঃ ॥ ১৩ ॥

1

जगतच्चोभघब्दान्तो लच्मोदयितहुङ् मिरः । मन्योत्तमसंयुक्तमज्ञजे कामदायिनी ॥ १४ ॥

জগতচ্চোবঘব্দান্তো লচ্মোদযিতহুঙ্ মিরঃ । মন্যোত্তমসংযুক্তমজ্ঞজে কামদাযিনী ॥ ১৪ ॥

1

हुङ् शिखापरमोपेतसुगाच्चरसंयुतम् । सर्वेसौभाग्यकरहं कवचं परिकौत्तितं तम् ॥ १५ ॥

হুঙ্ শিখাপরমোপেতসুগাচ্চরসংযুতম্ । সর্বেসৌভাগ্যকরহং কবচং পরিকৌত্তিতং তম্ ॥ ১৫ ॥

1

उक्ता सुरासुरोपेतमुज्वालान्वितसुन्दरोम् । ततः परस्तात् हृदयविदारषपदं वदेत् ॥ १६ ॥

উক্তা সুরাসুরোপেতমুজ্বালান্বিতসুন্দরোম্ । ততঃ পরস্তাত্ হৃদযবিদারষপদং বদেত্ ॥ ১৬ ॥

1

सवंप्रहरषधर सर्वकामिक तत्परम् । हन हयच्च हृदयबस्तान्ति ततः परम् ॥ १७ ॥

সবংপ্রহরষধর সর্বকামিক তৎপরম্ । হন হযচ্চ হৃদযবস্তান্তি ততঃ পরম্ ॥ ১৭ ॥

1

श्राकर्षेय पदद्वन्द्वम्हावलहुमन्त्रकम् । त्रिंभुवनेख्वरपदं ततः सर्वजनं ततः ॥ १८ ॥

শ্রাকর্ষেয পদদ্বন্দ্বম্হাবলহুমন্ত্রকম্ । ত্রিংভুবনেখ্বরপদং ততঃ সর্বজনং ততঃ ॥ ১৮ ॥

1

मनांसि हन युञ्मान्तो दारय हितयच्च मे । वश्मानय हुङ् नेत्त्वं ताराव्या: फट् नमोडन्तिका: ॥ १९ ॥

মনাংসি হন যুঞ্মান্তো দারয হিতযচ্চ মে । বশ্মানয হুঙ্ নৈত্ত্বং তারাব্যা: ফট্ নমোডান্তিকা: ॥ ১৯ ॥

1

षडङ्गमन्त्राः सन्दिष्टा नेचान्तास्ववेदिभिः । चैलोक्यमोहनार्थान्तो हषौकेशपदं पुनः ॥ २० ॥

ষড়ঙ্গমন্ত্রাঃ সন্দিষ্টা নেচান্তাস্ববেদিভিঃ । চৈলোক্যমোহনার্থান্তো হষৌকেশপদং পুনঃ ॥ ২০ ॥

1

पश्चाद्प्रतिरुपादि मन्त्रान्तरं वदेत् । सर्वादि स्वापदं पश्चात् हृदयाकर्षणं ततः ॥ २१ ॥

পশ্চাদ্প্রতিরুপাদি মন্ত্রান্তরং বদেত্ । সর্বাদি স্বাপদং পশ্চাত্ হৃদযাকর্ষণং ততঃ ॥ ২১ ॥

1

श्राग च्छागच् मन्लोडयं ताराद्यो मनसान्वितः । ज्ञानैन मनुना कल्वा व्यापकं न्यस्त बाङ्मयु ॥ २२ ॥

শ্রাগ চ্ছাগচ্ মন্লোডযং তারাদ্যো মনসান্বিতঃ । জ্ঞানৈন মনুনা ক্ল্বা ব্যাপকং ন্যস্ত বাঙ্মযু ॥ ২২ ॥

अष्टायुधानि मुद्राभिरिम्बकैः साडिं विचिन्त्य चित् । चोरारातिमनिधिमध्यस्थं निरन्तररतद्रुमम् ॥ २३ ॥

उद्यक्कज्ज्वलमामोदप्रहृष्टहृदयशङ्कुलम् । कूजत्कोकिलसङ्घेन वाचालितदिगन्तरम् ॥ २४ ॥

नानाकुसुमसौरभ्यवाताहतगन्धवह्नितम् । कल्पवल्कलिनिकुञ्जेषु क्रौड़त्सिद्धकदम्बकम् ॥ २५ ॥

देवगन्धर्वनाराभिरगायन्तीभिरलङ्कृतम् । घनैकदोर्ध्विकायुक्तमुद्यानं महदद्भुतम् ॥ २६ ॥

तस्य मध्ये मणिमये मण्डपे तोरणशोभिते । चतुर्भिः षट्भिरानिर्घं सेवन्तस्य महौषधम् ॥ २७ ॥

सुरद्रुमस्य मूलस्थे महासिंहासने शुभे । रक्तारविन्दपत्रस्थखगूडखोपविष्टतम् ॥

ध्यायेत् वच्भया साडिं जगन्नाथं जगन्मयम् । देवं श्रीपुरुषोत्तमं कमलया स्वाङ्क्षया पद्मजं ॥ २८ ॥

विभ्रत्सुं पारवत्सङ्क्षुजदेहां तस्यां निवद्ध चेतसम् । ध्यायेच्चेतसि यद्पांमुषलांशापारितस्खलज्जं गदां �n हस्तैरड्कुशमुष्टिमरुणं स्मेरारविन्दाननम् ॥ २९ ॥

एवं ध्यात्वा प्रियः कान्तं मनुं लड्क्चतुष्टयम् । जपेदघ्री विधायाथ कुन्दमध्येन्दुसदृशभ्रम् ॥ ३० ॥

जुष्टयाहैैैष वच्जौ पञ्चैर्जातिसमुझ्वैः । पुष्पैर्यैवैः ऋमातं पञ्चादौ ब्रह्माद्यानपि भोजयेत् ॥ ३१ ॥

अर्च्ययिष्यन् जगन्नाथं गायचग्रा परिशोधयेत् । गालान् यागवस्तून् यागभूमिष्ठ देहिकः ॥ ३२ ॥

वैशोक्कमोचनासेति विद्रहे पद्मौरयेत् ।

1

क्षराय धौमर्हि पश्वात्तन्वो विष्णुः प्रचोदयात् ॥ ३८ ॥

ক্ষরায় ধৌমর্হি পশ্বাত্তন্বো বিষ্ণুঃ প্রচোদযাত্ ॥ ৩৮ ॥

1

गायच्च्रे षा समाख्याता वैष्णवी सर्वरिसिद्धिदा ।

গায়চ্চ্রে ষা সমাখ্যাতা বৈষ্ণবী সর্বরিসিদ্ধিদা ।

1

प्राक्‌प्रोक्तो वैष्णवे पौठे कल्पयेदासनं ततः ॥ ३५ ॥

প্রাক্‌প্রোকতো বৈষ্ণবে পৌঠে কল্পযেদাসনং ততঃ ॥ ৩৫ ॥

1

पाद्यराजीयं ठद्वन्मध्ये मन्त्रः प्रकीर्तित तः ।

পাদ্যরাজীযং ঠদ্বন্মধ্যে মন্ত্রঃ প্রকীর্তিত তঃ ।

1

सङ्कल्पितायां मूलेन मूत्तौ देवमनुयधौः ॥ ३६ ॥

সঙ্কল্পিতাযাং মূলে ন মূত্তৌ দেবমনুয ধৌঃ ॥ ৩৬ ॥

1

प्रणवाच्च मनुनाथ विधन् व्याप्तिकेन समर्चयेत् ।

প্রণবাচ্চ মনুনাথ বিধন্ ব্যাপ্তিকেন সমর্চযেত্ ।

1

भृगुलान्तयुतः सेन्दुवीजं देव्या: प्रकीर्तितं तम् ॥ ३७ ॥

ভৃগুলান্তযুতঃ সেন্দুবীজং দেব্যা: প্রকীর্তিতং তম্ ॥ ৩৭ ॥

1

कर्रिंकायां यजेत्तदौ विधानेनाङ्गदेवता: ।

কর্রিঙ্কাযাং যজেত্তদৌ বিধানেনাঙ্গদেবতা: ।

1

दलेषु पूजयेत् पश्चाद्वग्न्राद्या धृतचामरा: ॥ ३५ ॥

দলেষু পূজযেত্ পশ্চাদ্বগ্ন্রাদ্যা ধৃতচামরা: ॥ ৩৫ ॥

1

मुक्ताहारलसच्चारुपयोधरभरणानता: ।

মুক্তাহারলসচ্চারুপযোধরভরণানতা: ।

1

जवाकुसुमसङ्काशा सदविभ्रमसमन्वरा: ॥ ३५ ॥

জবাকুসুমসঙ্কাশা সদবিভ্রমসমন্মরা: ॥ ৩৫ ॥

1

ऋतवयल्लीवसगर्हितस्वरध्योभितम् ।

ঋতবযল্লীবসগর্হিতস্বরধ্যোভিতম্ ।

1

देव्या वौजं क्रमादासां मन्त्रमाहुर्मनीषिष: ॥ ४० ॥

দেব্যা বৌজং ক্রমাদাসাং মন্ত্রমাহুর্মনীষিষ: ॥ ৪০ ॥

1

दलाग्रेषु यजेत् श्रद्धं ग्राद्रं चक्रमध्ये गदाम् ।

দলাগ্রেষু যজেত্ শ্রদ্ধং গ্রাদ্রং চক্রমধ্যে গদাম্ ।

1

ग्राद्रं ग्रं मुषलं पाशमितान्विता ग्राड्न्रिप्रा: ॥ ४१ ॥

গ্রাদ্রং গ্রং মুষলং পাশমিতান্বিতা গ্রাড্ন্রিপ্রা: ॥ ৪১ ॥

1

समुद्राभिः समनुविः कथ्यन्तो मनवः क्रमात् ।

সমুদ্রাভিঃ সমনুবিঃ কথ্যন্তো মনবঃ ক্রমাত্ ।

1

प्राद्यो जलाच्चरायात्के ठदयं मनुरोचिरत: ॥ ४२ ॥

প্রাদ্যো জলাচ্চরাযাত্কে ঠদযং মনুরোচিরত: ॥ ৪২ ॥

1

ग्राड्न्रीय समराद्यन्ते स्वाहान्तोऽनन्तरो मनुः ।

গ্রাড্ন্রীয সমরাদ্যন্তে স্বাহান্তোঽনন্তরো মনুঃ ।

1

सुदर्शनमच्चाचक्रान्ते स्यात् हनदयम् ॥ ४३ ॥

সুদর্শনমচ্চাচক্রান্তে স্যাত্ হনদযম্ ॥ ৪৩ ॥

1

सर्वडुष्ठभयं पश्यात् कुरु कित्रिस्थ युगं पृथक् ।

সর্বডুষ্ঠভযং পশ্যাত্ কুরু কিত্রিস্থ যুগং পৃথক্ ।

1

विदारय पदहद्रं परमान्वान् यत्र यत्र ॥ ४४ ॥

বিদারয পদহদ্রং পরমান্বান্ যত্র যত্র ॥ ৪৪ ॥

1

भद्राय वासय हन्रं प्रत्येकं वर्षंफटदयम् ।

ভদ্রায বাসয হন্রং প্রত্যেকং বর্ষংফটদযম্ ।

1

चक्र्राय नम इतये षष्ठ भतोयो मत्त ईरित: ॥ ४५ ॥

চক্র্রায নম ইতযে ষষ্ঠ ভতোযো মত্ত ঈরিত: ॥ ৪৫ ॥

1

बह्ज्तोच्यपदात्ने स्यात् कित्रिस्थि खञ्जयुगं पृथक् ।

বহ্জ্তোচ্যপদাত্নে স্যাত্ কিত্রিস্থি খঞ্‌জযুগং পৃথক্ ।

1

चतुर्थोडयं मनुः प्रोक्तः कौमोदकी मदावलि ॥ ४६ ॥

চতুর্থোডযং মনুঃ প্রোকতঃ কৌমোদকী মদাবলি ॥ ৪৬ ॥

1

सर्वेश्वरान्तकिपदं प्रसोद युगवमफट ।

সর্বেশ্বরান্তকিপদং প্রসোদ যুগবমফট ।

स्वाहालोडयं मनुः प्रोक्तः षड्भिः कौमोदकौप्रियः ॥ ८९ ॥ श्राद्धे शान्ते कटयुगां षष्ठोडयं मनुरोच्यते । संवर्त्तेकान्ते मुषणं प्रोथय द्वितयं पुनः ॥ ४८ ॥

डं फट् द्विठान्तो मल्लोडयं सप्तमः परिकोर्त्तितः । पापवश्यदयेन पश्वादाकर्षय पदद्वयम् ॥ ४९ ॥ वड्जिजायावाधिः सदृभिरष्टमो मन्त्र ईरितः । लोकेशानं पूजयेत् पश्वाद्जयाच्चै रायुधैः सह ॥ ५० ॥

द्वयं समर्चयेद्विव्यं यथावत् पुरुषोत्तमम् । स्वाप्रोति स हन्तो लक्ष्मों सौभाग्यमतुलं यशः ॥ ५१ ॥

आयतु रौस्यमैश्वर्यै मनोभोष्टान्न विन्दति । हयारिक्जुसुमैर्देवमर्चयित्वा यथाविधि ॥ ५२ ॥

श्रियमप्रसूनैर्जुष्टं हृयादष्टोत्तरसहस्रकम् । मासमाचरेत् या वश्यास्तस्य स्यु: सकला नृपा: ॥ ५३ ॥

हुल्वा विल्वफलैः पक्वैः क्षीरं विन्दे दरिद्रिताम् । प्रफुल्लै ररुण्याभोजैः स्त्रीमेव लभते पुनः ॥ ५४ ॥

हुल्वा ज्योतिष्मतीतैलैः सहस्रं वसुसंख्यकम् । सुभगो जायते सद्यः सर्वैः सर्वां नान्न संशयः ॥ ५५ ॥

विधानेनासुना मन्त्रो महारोगात् प्रमुच्यते । ऋत्विजा त्वसमिधो होमः पराहतधनावहः ॥ ५६ ॥

राज्यात्तदूर्वाहोमेन मुच्यते महतो भयात् । यस्य नामयुतं मन्त्रं जपेद्युतसंख्यया ॥ ५७ ॥

स भवेद्वासवत्तस्य नात्र कार्य्यो विचारणा । बुधना किनिहोक्तेन मन्त्रेण साधकोत्तमः ॥ ५८ ॥

साध्येदखिलान् कामान् साध्वाहिषुरिवापरः । उत्तिष्ठ वर्षमाभाष्य शोक्रोधौषहताशने: ॥ ५९ ॥

वड्जिजायावधिमन्त्रो वसच्चरसमन्वितः ।

सप्तदश्यः पटलः

करिष्य भवेद्रामपड्क्तिनृसिंहचन्द्र उदाहृतम् । शङ्कराख्यो हरिः प्रोक्तो देवताभ्यो मनौषिभिः ॥ ६१ ॥

করিষ্য ভবেদ্রামপঙক্তিনৃসিংহচন্দ্র উদাহৃতম্ । শঙ্করাখ্যো হরিঃ প্রোক্তো দেবতাভ্যো মনৌষিভিঃ ॥ ৬১ ॥

हृदयं भोषय हन्वन्तं वासय हितयं गिरः । शिखां प्रेमदयं युग्मं वेष्टं प्रक्षय इत्यम् ॥ ६२ ॥

হৃদয়ং ভোষয় হন্বন্তং বাসয় হিতয়ং গিরঃ । শিখাং প্রেমদয়ং যুগ্মং বেষ্টং প্রক্ষয় ইত্যম্ ॥ ৬২ ॥

अक्षं रक्त युगं सर्वं हुमन्ता: समुदीरिता: । मूर्धि नेत्रदये काञ्छे हृदयोदरयो: पुनः ॥ ६३ ॥

অক্ষং রক্ত যুগং সর্বং হুমন্তাঃ সমুদীরিতাঃ । মূর্ধি নেত্রদয়ে কাঞ্ছে হৃদযোদরযোঃ পুনঃ ॥ ৬৩ ॥

जरजापद्वयेन्ते मन्त्रवर्षान् प्रविन्यसेत् । मुखे न्यसेद् ब्राञ्छपोडस्य मुखमासौदयं मनुः ॥ ६४ ॥

জরজাপদ্বযেন্তে মন্ত্রবর্ষান্ প্রবিন্যসেত্ । মুখে ন্যসেদ্ ব্রাঞ্ছপোড়স্য মুখমাসৌদয়ং মনুঃ ॥ ৬৪ ॥

बाहु राजन्य: क्षतोऽयं न्यस्तथ्यो बाहुयुग्मके । ऊरु तदस्य यद्‌ हृदय इदमूर्त्तये न्यसेत् ॥ ६५ ॥

বাহু রাজন্য: ক্ষতোঽযং ন্যস্তথ্যো বাহুযুগ্মকে । ঊরু তদস্য যদ্‌ হৃদয় ইদমূর্ত্তযে ন্যসেত্ ॥ ৬৫ ॥

पादद्वये न्यसेन्मन्त्रं पड्गां शूद्रोदजात् । चक्रं शङ्खं गदां पद्मं हस्ताय्रे षथ विन्यसेत् ॥ ६६ ॥

পাদদ্বযে ন্যসেন্মন্ত্রং পঙগাং শূদ্রোদজাত্ । চক্রং শঙ্খং গদাং পদ্মং হস্তায্রে ষথ বিন্যসেত্ ॥ ৬৬ ॥

दूत्यं न्यासं तनौ कृत्वा देवं पूर्वोक्तमराडपे । रक्तपद्मासनस्थ ख खगृहद्रवोपविष्टतम् ॥ ६७ ॥

দূত্যং ন্যাসং তনৌ কৃত্বা দেবং পূর্বোক্তমরাড়পে । রক্তপদ্মাসনস্থ খ খগৃহদ্রবোপবিষ্টতম্ ॥ ৬৭ ॥

काञ्छनाद्रिसमप्रभं कमलासनं कमलेच्छया चक्रशङ्खमदामरोजधरं मनोहरदर्शनम् ।

কাঞ্ছনাদ্রিসমপ্রভং কমলাসনং কমলেচ্ছযা চক্রশঙ্খমদামরোজধরং মনোহরদর্শনম্ ।

कौमुभार्चिततनुं वरे सुरकुटिलद्विपविभूषितम् । ताम्बूलवाहनमच्युतं हृदि भावयामि जगत्प्रतिम् ॥ ६८ ॥

কৌমুভার্চিততনুং বরে সুরকুটিলদ্বিপবিভূষিতম্ । তাম্বূলবাহনমচ্যুতং হৃদি ভাবযামি জগত্প্রতিম্ ॥ ৬৮ ॥

श्रीष्टलक्न' जपेन्मन्त्रो मन्त्रमेनं दशांशतः । विश्व चौरदुमोत्याभिः समिधिरुह्यनाम्बुजैः ॥ ६९ ॥

শ্রীষ্টলক্ন' জপেন্মন্ত্রো মন্ত্রমেনং দশাংশতঃ । বিশ্ব চৌরদুমোত্যাভিঃ সমিধিরুহ্যনাম্বুজৈঃ ॥ ৬৯ ॥

पयोऽन्नैः सपिषा हुत्वा गुरुं सन्तोषयेद्‌नेनः । मूर्तीं मूलेन कृत भायां पूजयेद्‌ हवम्न्च्चम् ॥ ७० ॥

পযোঽন্নৈঃ সপিষা হুত্বা গুরুং সন্তোষযেদ্‌নেনঃ । মূর্তীং মূলে কৃত ভাযাং পূজযেদ্‌ হবম্ন্চ্চম্ ॥ ৭০ ॥

ग्रह्नाद्यौ समाराध्य दिक्पतये षु समर्चयेल् । श्रियं रतिं ऋतिं कान्तिं लोलापङ्कजधारिणीम् ॥ ७१ ॥

গ্রহ্নাদ্যৌ সমারাধ্য দিক্পতযে ষু সমর্চযেল্ । শ্রিযাং রতিং ঋতিং কান্তিং লোলাপঙ্কজধারিণীম্ ॥ ৭১ ॥

पौतारुणाक्ष्यामनौलरविकपतये षु पूजयेत् । वामवेदादिका मूर्तीः पाश्वाद्योनिधियुग्मकम् ॥ ७२ ॥

পৌতারুণাক্ষ্যামনৌলরবিকপতযে ষু পূজযেত্ । বামবেদাদিকা মূর্তীঃ পাশ্বাদ্যোনিধিযুগ্মকম্ ॥ ৭২ ॥

९८

विश्वक्सेनं यजेदीषे लोकपालानमनन्तरम् । एवं सम्पूयेह वे साधयेदिष्टमामनः ॥ ७२ ॥ दूर्वाचरुभ्यां साज्याभ्यां जुहुयादयुतं बुधः । सम्पातितं चरुं पश्चात् सार्धं भुञ्जीत साधितम् ॥ ७३ ॥ ब्राह्मणान् भोजन्ते सम्यक् मधुरैर्होमवासरे । तोषयेद् गुरुमथैनां वस्त्रैर्द्रव्यैर्विभूषयैः ॥ ७४ ॥ जित्वापश्र्युरोगादीन् दौर्भाग्यमाशु स विन्दति । राज्यासक्तः सरसिजैरजुंहयादयुततयम् ॥ ७५ ॥ निवसेत् कमलां तस्मिन् न त्यजेत् तत्सुतानपि । विल्वपत्रसमिद्धोऽपि साङ्गोऽनुष्ठानतर्पितः ॥ ७६ ॥ पूगपुष्पसमायुक्तैस्तिलैर्हुलैर्मधुरोदकैः । जुहुयादचिरादेव सम्पदां जायते निधिः ॥ ७६ ॥ भाज्येन लब्धं जुहुयात् परान् जयति पार्थिवः । बलक्षतं भुजे बद्धं मन्त्रनानेन साधितम् ॥ ७७ ॥ रोगापमृत्यु दुःखानि नाशयेद् वाथ संशयः । जलाच्चलिभिरालानमभिषिच्चेद् दिने दिने ॥ ७८ ॥ ज्ञानकालेषु स भवेत् सौभाग्यस्थौ सुरचिनान् । जप्त्वा बाढृदृयो मन्त्रो पश्नवृद्धादिल्यमखलम् ॥ ७९ ॥ सहस्रमानं प्रजप्तेन निश्र्चितधौर्यमन्त्रनुम् । सर्वे मनोरथास्तस्य सिद्ध्येयुरान्त संशयः ॥ ८० ॥ काष्ठाय पद्माभाष गोविन्दाय ततः परम् । गोपौजनपदक्षास्ते वशभाय द्विठावधि: ॥ ८१ ॥ कामवौजादिराक्यातो मनुरष्टादशाक्षरः । नारदोक्तः सुनीः प्रोक्तो गायत्रं छन्द उच्यते ॥ ८२ ॥ देवताकथितः शप्था: सर्वकामफलप्रदः । चतुष्करषवेदाक्षिनेत्रसङ्ख्याचरे: क्रमात् ॥ ८३ ॥

पञ्चज्ञानि मनोः कुयियाद्मनोविज्ञातिसंयुतैः ।

कारहृन्दावने रस्ये मोदयन्तमनारतम् ॥ ५४ ॥

गोविन्द पुण्डरोत्काचं गोपकन्याः सहस्रशः ।

स्वात्मनो वदनाश्लाघ्ये प्र रितान्तरमधुक्रता ॥ ५५ ॥

पौडिताः कामवाणेन चिरमाद्ये षष्योत्मुका: ।

मुक्ताहारलसत्पौनतुङ्गस्थानभरा नता: ॥ ५६ ॥

सस्त्रधम्मिल्लसवसना मदखर्वलितभाषणाः ।

दन्तपङ्क्तिप्रभोज्ज्वातिसिन्दूमानाधराश्रिता: ।

विलोमयन्तौर्विविधैरविभ्रमैर्भावगवितैः ॥ ५७ ॥

फण्टेन्दीवरकान्तिमनुवदनं वह्नावतंसप्रियं

सौवत्सराजमुदारकौस्तुभधरं पौताम्बरं सुन्दरम् ।

गोपौनां नयनोत्सवार्चिततनुं गोमोपसद्धावतं

गोविन्दं कलवेष्टवदनपरं दिव्याङ्गभूषं भजे ॥ ५८ ॥

मन्न्रमेनं यथान्यायमयुक्तद्वितयं जपेत् ।

जुष्टयादृपाम्नोजैस्तद्ग्रान्थं समार्ङ्गितः ॥ ५९ ॥

वैष्णावे पूजयेत् पौठे यथावद् देवकौसुतम् ।

ऋषिरवैष्णवाचार्यैः पञ्चपू पूजयेत् प्रियाः ॥ ६० ॥

कार्लिन्दौ नाग्नजिताख्या मिवविन्दा ततः परम् ।

चारहासिन्यथ परा रोहिणी जाम्बवत्यथ ॥ ६१ ॥

रुक्मिण्यौ सत्यभामेति कथिताष्टारभूषणाः ।

पौताम्बरधराः सौम्याः कराम्बुजश्रताम्बुजा: ॥ ६२ ॥

ऐरावतादीनभ्यश्रेष्टैर्गजानष्टैस्ततो ब्राहि: ।

लोकपालान् यथेष्टन्नो वज्राद्यास्र्राऽऽदि तद्वहिः ॥ ६३ ॥

इति संपूजयेद् देवं गोविन्दं जगतां परम् ।

कुर्वीत कष्पनिदेशान् प्रयोगान्निजवाञ्छितान् ॥ ६४ ॥

लक्ष्मीप्रसूनैर्‌इयातां स्त्रियंनेतारमाननिन्दिताम् ।

स्वाच्ये नाम्ना जुहुयादाच्यानस्य समृद्धये ॥ ९३ ॥

স্বাচ্যে নাম্না জুহুযাদাচ্যানস্য সমৃদ্ধযে ॥ ৯৩ ॥

स्वारक्षैः कुष्मैर्विप्रान् जातिभिः श्रुतिविप्रतौपैः ।

স্বারক্ষৈঃ কুষ্মৈর্বিপ্রান্ জাতিভিঃ শ্রুতিবিপ্রতৌপৈঃ ।

प्रसूनैररसितैर्वैश्यान् शूद्रान्नीलोत्पलैर्नैवैः ॥ ९४ ॥

প্রসূনৈররসিতৈর্বৈশ্যান্ শূদ্রান্নীলোৎপলৈর্নৈবৈঃ ॥ ৯৪ ॥

वश्येक्षवर्गैः सर्वान् पञ्जैर् वान्तिताजनम् ।

বশ্যেক্ষবর্গৈঃ সর্বান্ পঞ্জৈর্ বান্তিতাজনম্ ।

गोश्रालासु ऋतौ होमः पायसेन सरसर्पिषा ॥ ९५ ॥

গোশ্রালাসু ঋতৌ হোমঃ পায্সেন সরসর্পিষা ॥ ৯৫ ॥

गवां श्रान्तं करोत्याशु गोविन्दो गोकुलप्रियः ।

গবাং শ্রান্তং করোত্যাশু গোবিন্দো গোকুলপ্রিয্ঃ ।

शिशुवेष्ट्रधरं दिव्यकिङ्किणीदानघोभितम् ॥ ९६ ॥

শিশুবেড়ধরং দিব্যকিঙ্কিণীদানঘোভিতম্ ॥ ৯৬ ॥

स्मृत्वा प्रतप्येनकुल्लो दुग्धबुद्ध्या शुभैर्ज लैः ।

স্মৃত্বা প্রতপ্যেনকুল্লো দুগ্ধবুদ্ধ্যা শুভৈর্জ লৈঃ ।

धनध्यान्यांशुकादौनि प्रोत्खातकैर्ददाति सः ॥ ९७ ॥

ধনধ্যান্যাংশুকাদৌনি প্রোত্খাতকৈর্দদাতি সঃ ॥ ৯৭ ॥

पिङ्गं मूलेन वोतं दहनपरयुगे कोशराजदर्शैः ।

পিঙ্গং মূলেন বোতং দহনপরযুগে কোশরাজদর্শৈঃ ।

सु यांत् पद्मं दम्रांशैः सुरितदमदलं कामवोजेन वीतं ।

সু যান্ত্ পদ্মং দম্রাংশৈঃ সুরিতদমদলং কামবোজেন বীতং ।

पद्मं किञ्जल्कसंख्यं सरविकृतदलं प्रोक्तसमृषोडघ्रायां ।

পদ্মং কিঞ্জল্কসংখ্যং সরবিকৃতদলং প্রোক্তসমৃষোডঘ্রাযাং ।

किञ्जल्कैर् युग्मनाक्रों विकृतयुगदलेष्वपिंततानुष्ठ बर्हिः ॥ ९८ ॥

কিঞ্জল্কৈর্ যুগ্মনাক্রোং বিকৃতযুগদলেষ্বপিংততানুষ্ঠ বর্হিঃ ॥ ९৮ ॥

पागाडयुगाभ्यामावीतं चौषधीपुरयुगाक्षिषु ।

পাগাডযুগাভ্যামাবীতং চৌষধীপুরযুগাক্ষিষু ।

व्रष्टांबरेषु लसितं यन्म गोविन्ददेवतम् ॥ ९९ ॥

ব্রষ্টাংবরেষু লসিতং যন্ম গোবিন্দদেবতম্ ॥ ৯৯ ॥

धर्मार्थकामफलदं सर्वरचाकरं स्मृतम् ।

ধর্মার্থকামফলদং সর্বরচাকরং স্মৃতম্ ।

पञ्चान्तको धरासंख्यां मत्तविन्दूरविभूषितः ॥ १०० ॥

পঞ্চান্তকো ধরাসংখ্যাং মত্তবিন্দূরবিভূষিতঃ ॥ ১০০ ॥

पिङ्गद्वोजमिदं प्रोक्तं सर्वसिद्धिकरं परम् ।

পিঙ্গদ্বোজমিদং প্রোক্তং সর্বসিদ্ধিকরং পরম্ ।

स्मार कृष्णाय ठद्ब्रह्म षड्‌भ्यो मतुरोरितः ॥ १०१ ॥

স্মার কৃষ্ণায ঠদ্ব্রহ্ম ষড্‌ভ্যো মতুরোরিতঃ ॥ ১০১ ॥

गोपौजनान्ते प्रवदेह्नभायागिनसुन्दरौम् ।

গোপৌজনান্তে প্রবদেহ্নভাযাগিনসুন্দরৌম্ ।

आयं दशाक्षरो मन्नो दृष्टादृष्टफलप्रदः ॥ १०२ ॥

আযং দশাক্ষরো মন্নো দৃষ্টাদৃষ্টফলপ্রদঃ ॥ ১০২ ॥

प्रश्नवं हृदयं कर्षां डेड्नत्सुखा ततः परम् ।

প্রশ্নবং হৃদযং কর্ষাং ডেড্নৎসুখা ততঃ পরম্ ।

तादृशं देवकौपुत्रं हुँ फट् स्वाहासमन्बितम् ॥ १०३ ॥

তাদৃশং দেবকৌপুত্রং হুঁ ফট্ স্বাহাসমন্বিতম্ ॥ ১০৩ ॥

मोडशाचरमन्नोडयं गोविन्दस्य समौरितः ।

মোড়শাচরমন্নোডযং গোবিন্দস্য সমৌরিতঃ ।

पिङ्गं रतिपतेर्वीजं नमो. भगवते ततः ॥ १०४ ॥

পিঙ্গং রতিপতের্বীজং নমো. ভগবতে ততঃ ॥ १०४ ॥

नन्दपुत्राय बालादिवपुषे श्यामलाय च ।

নন্দপুত্রায বালাদিবপুষে শ্যামলায চ ।

सददृशः पटलः ।

१०४

गोपोजनपदखान्ते वस्नभायं हि ठावाधिः ॥

গোপোজ়নপদখান্তে বস্নভায়ং হি ঠাবাধিঃ ॥

१०५

प्रनष्टपमान्न ज्ञायातो गोपाळस्य जगत्पतेः । अनङः षष्ठयोगिन्द्रौ डेढ़न्तावष्टाचरो मनुः ॥

প্রনষ্টপমান্ন জ্ঞায়াতো গোপाळস্য জগত্পতেঃ । অনঙঃ ষষ্ঠযোগিন্দ্রৌ ডেঢ়ন্তাবষ্টাচরো মনুঃ ॥

१०६

श्रीकृष्णप्रियम्बादौ चित्रादिम्बो लिखितं स्वशेखरीचतुष्की- कोषोदच्चूलमुकुटं वलययुगयुतं मध्यपूर्वं तदन्तम् । शोकस्यार्णांन् परस्तात्सुपदविररेष्टवर्षं लिखित्वा तदाच्छे द्वादशांश्स्तथ्नुपरिचितं देवकौपुत्रयन्त्रम् ॥

শ্রীকৃষ্ণপ্রিয়ম্বাদৌ চিত্রাদিম্বো লিখিতং স্বশেখরীচতুষ্কী- কোষোদচ্ছূলমুকুটং বলয়যুগযুতং মধ্যপূর্বং তদন্তম্ । শোকস্যারণাঁ্ পরস্তাত্সুপদবিররেষ्टবর্ষং লিখিত্বা তদাচ্ছে দ্বাদশাংশ্স্তথ্নুপরিচিতং দেবকৌপুত্রযন্ত্রম্ ॥

१०७

तं शुक्तौ देवदेवेतं तं वेदे परतोऽरतम् । तं वातातुद्रताख्यातं तं ख्यातं देवकोशुतम् ॥

তং শুক্তৌ দেবদেবেতং তং বেদে পরতোঽরতম্ । তং বাতাতুদ্রতাখ্যাতং তং খ্যাতং দেবকোশুতম্ ॥

१०८

लिखितं भूर्जपदादौ यन्त्रमेतद् यथाविधि । विश्वतं बान्धुना नित्यं सर्वकामफलप्रदम् ॥

লিখিতং ভূর্জপদাদৌ যন্ত্রমেতদ্ যথাবিধি । বিশ্বতং বান্ধুনা নিত্যং সর্বকামফলপ্রদম্ ॥

१०९

पलाशपत्रचफलके लिखितं साधुसाधितम् । गोष्ठाने विलिखे देतत् गवां वत्सैर्भवेत् सदा ॥

পলাশপত্রচফলকে লিখিতং সাধুসাধিতম্ । গোষ্ঠানে বিলিখে দেতত্ গবাং বত্সৈর্ভবেত্ সদা ॥

११०

शोकं चतुःषष्टिपदेशु भूर्जे शिवादिदैवत्यादि लिखेत् क्रमेष । तत् सर्वतोभद्रमिति प्रासङ्गं यन्त्रं यशःशोभिजयप्रदायि ॥

শোকং চতুঃষষ্টিপদেশু ভূর্জে শিবাদিদৈবত্যাদি লিখেত্ ক্রমেষ । তত্ সর্বতোভদ্রমিতি প্রাসঙ্গং যন্ত্রং যশঃশোভিজয়প্রদায়ি ॥

१११

फलके खादिरे कृत्स्नं गवां गोष्ठे निवेष्टितम् । वत्साकृतं चतुरस्रोष्ठं सबत्समानां गवां हितम् ॥

ফলকে খাদিরে কৃত্স্নং গবাং গোষ্ঠে নিবেষ्टিতম্ । বত্সাকৃতং চতুরস্রোষ্ঠং সবত্সমানাং গবাং হিতম্ ॥

११२

चौरगोपपगोरचौ रचयमाचच्यमाचर । गोमानो गगनोमागोपचगतय्चनच्चप ॥

চৌরগোপপগোরচৌ রচযমাচচ্যমাচর । গোমানো গগনোমাগোপচগতয্চনচ্চপ ॥

११३

ब्रह्मा भूम्यासनासीनः शान्तविन्दुविभूषितः । वौजं मनोभवं प्रोक्तं जगच्चितयमोहनम् ॥

ব্রহ্মা ভূম্যাসনাসীনঃ শান্তবিন্দুবিভূষিতঃ । বৌজং মনোভবং প্রোক্তং জগচ্চিতযমোহনম্ ॥

११४

ऋषिभिः सम्मोहनः प्रोक्तो गायत्रं क्रुन्द ईरितम् । सर्वसम्मोहनः साचादु देवता मकरध्वजः ॥

ঋষিভিঃ সম্মোহনঃ প্রোক্তো গায়ত্রং ক্রুন্দ ঈরিতম্ । সর্বসম্মোহনঃ সাচাদু দেবতা মকরধ্বজঃ ॥

११५

वौजेन द्वौयुतेन षडङ्गविधिरोरितः । जवारुणं रत्नविभूषाद्यं मौनभ्रज्वारुकताडरागम् ॥

বৌজেন দ্বৌযুতেন ষড়ঙ্গবিধিরোরিতঃ । জবারুণং রত্নবিভূষাদ্যং মৌনভ্রজ্বারুকতাড়রাগম্ ॥

११६

काराङ्कुजे रड्डुगमिचुचार्प पुष्पाक्षपाम्यौ दशतं भजामि ॥

কারাঙ্কুজে রড়্গমিচুচার্প পুষ্পাক্ষপাম্যৌ দশতং ভজামি ॥

लचततयं जपेन्मन्त्रं मधुरलयसंयुतैः । युष्मैः किंशुकजैः फुल्लैर्जुंहुयात्तह्यांशूभृतः ॥ ११९ ॥

वच्यमाषे यजेत्पीठे विधिना मकाराख्यजं । मोदिनौ शोभयौ वासा स्थापिन्याकर्षण्यौ पुनः ॥ १२० ॥

द्राविषो खादिनौ क्षित्नाक्षे दिन्यः पौठमकृत्यः । वीजाक्षरामासनं दत्वा मूर्तिं मूलेन कल्पयेत॥ १२१ ॥

तस्यां सम्पूजयजेद्देवं वच्यमाषेन वर्चसा । दृष्टाझावारणं पूर्वं मध्यादिक्षर्चयेच्छरान् ॥ १२२ ॥

द्रामाद् घोषस्यं पूर्वं कौमादयं मोहनं ततः । मुक्तौपचार्यं कौमार्यं वमादयं तर्पणं पुनः ॥ १२३ ॥

सर्गान्तभुगुप्ता भूयो मदनं पञ्चमं यनेत् । प्रयामबाषाहरस्ताजा ध्येयास्ता बाषदेवता: ॥ १२४ ॥

संपूज्याः पञ्चमध्ये षु शक्तयोडष्टौ यथाक्रमम्‌। अनङ्कुपात्यानङ्गमदनानङ्कमनमथया ॥ १२५ ॥

अनङ्कुसुमा पश्चादनङ्कुसुमातुरा । अनङ्कुशिरानङ्गमेखलानङ्कदोपिका ॥ १२६ ॥

लोलाकमलधारिणी: स्वे रवन्त्राः सुभूषिता: । बन्धि: षोडशपद्नेषु पूज्या: षोडशयकत्नय: ॥ १२७ ॥

भुवतिर्विप्रलम्भान्या ज्योत्स्ना सुभ्रुमंदद्रवा । सुरता वारुणी लोला कान्तिः सौदामिनी पुनः ॥ १२८ ॥

कामच्छता चन्द्रलेखा शुक्तौ स्यान्मदना पुनः । योनिर्मायावती तत्र: स्युः कद्नारविलसत्कराः ॥ १२९ ॥

स्वे रवन्त्रा युवतयो मदमत्तरविव्रह्ना । दलाग्रेषु पुनः पूज्याः सारस्स परिचारकाः ॥ १३० ॥

शाको मोहो विलासोडन्यो विभ्रमो मदनातुर: । अपतापोयुवाकामौ षड्तपुष्पो रातिप्रिय: ॥ १३१ ॥

1

श्रौष्ठ्य स्थापन्त उर्जोंड्नयो हेमन्तः श्रिमिरो मदः । इत्वुकामंकपुष्पैः षु धरा रक्त्ता सुभूषिता ॥ १३२ ॥ श्रपराङनिषक्नाव्या वनिता सक्तमानसा । रातौ प्रियानिष्टाद्रु यज्ञदृष्टा विविधष्ठिता ॥ १३३ ॥ परभृत्सारभौ पथ्यात्र् शीकमेयाच्छयः पुनः । श्रपाङभूविलासै दौ छावभावौ प्रकौचितौ ॥ १३४ ॥ चतुरसस्य कोषेषु पूज्यास्तत्परिचारिकाः । श्राधवी मालती पश्यात्र हरिणाच्चौ मदोत्कटा ॥ १३५ ॥ सितचामरधारिक्क्षः सर्वाभरणभूषिता । वाघ्रे लोकेश्वरान पश्याद्‌ग्राखभ्यर्च्यंयेत पुनः ॥ १३६ ॥

1

दत्यं यो भजते देवं सुरगन्धिकुसुमादिभिः । स संवेष्ट्य सौभाग्यो लाञ्छनां जितधनेन्द्र्वरः ॥ १३७ ॥ श्रशोकपुष्पैर्मेध्यनैर्जुहुयाद् दिवसं तथा । श्रष्टोत्तरसहसं यः स भवेज्जगतां प्रियः ॥ १३८ ॥ मद्येनाज्येन जुहुयाच्च्नलेषाष्टोत्तरं यतम् । साधकेन्द्रः ससम्पातमर्चिते हव्यवाञ्चने ॥ १३९ ॥ सम्पाताज्येन वनिता भोजयेदामनः पतिम् । श्रनया यत् समारदिष्टं स तततत् कुरुतेऽलदा ॥ १४० ॥ कन्यार्थी जुहुयाज्जैर्ंदृश्ष्टकैर्मेङ्खलान्तरे । कन्यामिष्टामवाप्नोति सापि सत्प्रतिमाप्नु यात् ॥ १४१ ॥ कामोझासितसाध्यमध्येविलसतृषट्कोषमेतद्वचि-गौयत्रीगुङ्गावर्खंवदसुद्रलं मालामनोरच्वरैः । षट्संख्यैः साहिताष्टपञ्चलसितं चौषौपुरेषाऽऽहृतं कोषण्य स्तमनोभवेन कथितं यन्त्रं जगन्मोहनम् ॥ १४२ ॥ कामदेवाय शब्दान्तो विज्ञहे डेन्तमोरयेत् । पुष्पबाणं धौमश्च स्वात्मनोऽनङ्गः प्रचोदयात् ॥ १४३ ॥

नमोऽन्तः कामदेवाय वदेत सर्वजनं ततः । प्रियाय सर्वजन्तून्ते जनसम्भोहनाय च ॥ १४४ ॥ ज्वलदयं प्रज्वलार्षान् वदेत सर्वजनस्य च । हृदयं मम शब्दान्ते वशं कुरु युगस्य च ॥ शिरोमालामनुरयं चल्वारिंघञ्जिरच्वरैः । साध्याख्याः पुष्टितैः स्वरैः परिखतं कामं लिखेर्ब्रष्तः । पञ्चात्तारविकारपचकपरानासाडनिभिरष्टौभवान् । मूलाल्योष्टदलेषु साधु विलिखेत्तारमूलपञ्जोदरे यन्त्रं यां निमित्त खाडयेत कृतजपं वश्या भवेत्सखा सा ॥ १४६ ॥

নমোঽন্তঃ কামদেবায় বদেত সর্বজনং ততঃ । প্রিযায সর্বজন্তূন্তে জনসম্ভোহনায চ ॥ ১৪৪ ॥ জ্বলদযং প্রজ্বলার্ষান্ বদেত সর্বজনস্য চ । হৃদযং মম শব্দান্তে বশং কুরু যুগস্য চ ॥ শিরোমালামনুরযং চল্বারিংঘঞ্জিরচ্বরৈঃ । সাধ্যাখ্যাঃ পুষ্টিতৈঃ স্বরৈঃ পরিখতং কামং লিখের্ব্রষ্তঃ । পঞ্চাত্তারবিকারপচকপরানাসাডনিভিরষ্টৌভবান্ । মূলাল্যোষ্টদলেষু সাধু বিলিখেত্তারমূলপঞ্জোদরে যন্ত্রং যাং নিমিত্ত খাডযেত কৃতজপং বশ্যা ভবেত্সখা সা ॥ ১৪৬ ॥

कथितं पञ्चवाणस्य साधोपाङ्गुसमुच्चनम । सौभाग्यकान्तिविभवदारपुत्रसमृद्धिदम ॥ १४७ ॥ आदाय वेदा: सकलाः समुत्रान्विघ्नह्य ग्रामासुरमत्युदग्र । दत्ता: पुरा येन पितामहाय विष्णुं तमाद्यं भज मत्यरुपम ॥ दिव्यामृतार्थे मधिते महाश्वो देवासुरैरकोसुकिमन्त्रास्याम । भूमेमंहावेष्टविघूर्षिंतायास्तं कूर्मेमाधारगतं स्वरारामि ॥ १४९ ॥ समुद्रकान्तोमारिडतदुत्साहा वसुम्तरा मेरुमकरोटहार । दंष्ट्राप्रतो येन समुद्रता भूत्समादिकोलं घररयं प्रपद्यो ॥ ১৫० ॥ भक्त्या तिंभऋदचमया धिया यः स्तभान्तरालादुदितो नृसिंहः । रिपुं सुराशां निमित्तैनखाग्रैविदारयन्तं न च विकरामि ॥

কথিতং পঞ্চবাণস্য সাধোপাঙ্গসমুচ্চনম । সৌভাগ্যকান্তিবিভবদারপুত্রসমৃদ্ধিদম ॥ ১৪৭ ॥ আদায বেদাঃ सकলাঃ সমুত্রান্বিঘ্নহ্য গ্রামাসুরমত্যুদগ্র । দত্তাঃ পুরা যেন পিতামহায বিষ্ণুং তমাদ্যাং ভজ মত্যরূপম ॥ দিব্যামৃতার্থে মধিতে মহাশ্বো দেবাসুরৈরকোসুকিমন্ত্রাস্যাম । ভূমেমংহাবেষ্টবিঘূর্ষিংতাযাস্তং কূর্মেমাধারগতং স্বরারামি ॥ ১৪৯ ॥ সমুদ্রকান্তো মারিডতদুত্সাহা বসুম্তরা মেরুমকরোটহার । দংষ্ট্রাপ্রতো যেন সমুদ্রতা ভূত্সমাদিকোলং ঘরযং প্রপদ্যো ॥ ১৫০ ॥ ভক্ত্যা তিংভঋদচমযা ধিযা যঃ স্তভান্তরালাদুদিতো নৃসিংহঃ । রিপুং সুরাশাং নিমিত্তৈনখাগ্রৈবিদারযতং ন চ বিকরামি ॥

चतुःसमुद्राभरणा धरित्री न्यासाय नालं चरकस्य यस्स । एकस्य नान्यस्य पदं सुराशां त्रिविक्रमं सर्वगतं नमामि ॥ १५२ ॥ त्रिःसमवारं नृपतौर्निघ्नत्य यस्त्रपेणं रक्तमयं पितृभ्यः । चकार दोददैखबलैन सम्यक तस्मादिशूरं प्रणमामि विष्णुम् ।५। कुलेऽ रक्षोणां समवाप्य जन्म विधाय सेतुं जलधेरर्ज्ञान्तः ॥

চতুঃসমুদ্রাভরণা ধরিত্রী ন্যাসায নালং চরকস্য যস্স । একস্য নান্যস্য পদং সুরাশাং ত্রিবিক্রমং সর্বগতং নমামি ॥ ১৫২ ॥ ত্রিঃসমবারং নৃপতৌর্নিঘ্নত্য যন্ত্রপেণং রক্তমযং পিতৃভ্যঃ । চকার দোদৈখবলৈন সম্যক তস্মাদিশূরং প্রণমামি বিষ্ণুম্ ।৫। কুলেঽ রক্ষোণাং সমবাপ্য জন্ম বিধায সেতুং জলধের্জ্ঞান্তঃ ॥

ष्टादशः पटलः १

लोकेश्वरं यः प्रमयाच्छकार सौतापतिं तं प्रथमामि भक्त्या।१५४।हलेन सर्वान्सुरान् विक्क्ष्य चक्कार चूर्षान् सुष्टुप्रहारैः। यः कृष्णमासाद्य बलं बलोयान् भक्त्या भजे तं बलभद्रासम्

ष्टादशः पटलः १

पुरा सुराषामसुरान् विजेतुं सभावयनं चोवराचिह्नवेषम्। चक्कार यः शास्त्रमयोऽक्कल्हं तं मूलभूतं प्रषतोऽस्मि बुध्दम्।१५५

ष्टादशः पटलः १

कल्पावसाने निखिलं खुरैः खैः संघट्टयामास निमेषमानात्। यस्तेनसा निदेँहलौत भोमो विषात्मकं तं तुरगं भजामः।१५६ग्रहं सचक्रं सगदं सरोजं दोभिंदंधानं गरूड़ाधिरूढम्। शौवत्साचिह्नं जगदादिमूर्त्तं तमालनौलं हृदि विभुमीड्य

ष्टादशः पटलः १

चोराराम्बौधौ शेषशरोरतल्पे शयानमन्तः क्षितगोभिवल्कलम्। उदत्फुल्लनेलाब्जमसुदाभमाल्यं शुतोनामसङ्कृतं सूरामि।१५७प्रणमयेदनया स्तुत्या जगन्नाथं जगन्मयम्। धर्मार्थकाममोचषां प्राप्यये पुरुषोत्तमम्।१५८इति श्रीतन्तिलके सम्पदशः पटलः।

ष्टादशः पटलः १

श्रय वच्यो महेशस्य मन्त्रान् सर्वार्थसिद्धिदान्। यैः पूर्वर्षषयः प्राप्ताः शिवसायुज्यमञ्जसा।१श्रदयं वपुं साच्ची जान्तो नन्तान्वितो मवत्। पद्याच्चरो मनुः प्रोक्तः शोकस्ताराद्योऽय शडचरः।२वामदेवो सुनिर्म्मलः पक्तिरौषौडष देवा। षड्भिर्वर्णैः शडज्ञानि कुध्यान्मन्वस देविकः।३

मन्त्रवर्णोदिका न्यस्येत् पञ्चमूत्तींरियीया क्नसम् । तर्जनीमध्ययोर्न्यानामिकाङ्गुष्ठके पुनः ॥ ८ ॥

ताः सुसत्नुपुराङ्घ्रिरसच्योवामेषसञ्ज्ञकाः । वङ्क्षणहृत्पादगुल्फेषु निजमूले न ताः पुनः ॥ ९ ॥

प्राग्यामस्यवारुष्णोदौच्यमध्यवङ्क्षे षु पञ्चसु । मन्त्राङ्गानि न्यसेत् पञ्चाज्जातियुक्तानि पट्क्रमात् ॥ ६ ॥

कुर्वीत गोलकन्यासं रचयैच तदनन्तरम् । हृदि वङ्क्षांसयोर्हस्तौः करषे नाभौ हिपाङ्घ्रयोः ॥ ९ ॥

पृष्ठे हृदि ततो मूर्ध्नि वदने नेवयोनिमोः । दोःपत्सरम्ये षु रागेषु विन्यासतदनन्तरम् ॥ ५ ॥

शिरोवदनहृत्त्रिक्बिसोरपादद्वये पुनः । हृदि वङ्क्षाम्बुजे टङ्के शृगाभयवरेष्वथ ॥ १० ॥

वङ्क्षांसहृत्त्सु पादोरुजठरेषु ऋमात्न्यसेत् । मूलमन्त्रस्य षड्वर्णान् यथावद्देविकोत्तमः ॥ ९९ ॥

मूर्ध्नि भालोदरांशेषु हृदये ताः पुनर्न्यसेत् । पश्चादनेन मन्त्रेण कुर्वीत व्यापकं बुधः ॥ १२ ॥

नमोडस्तु खाशुभूताय ज्योतिरलिङ्गामृतात्मने । चतुर्मूर्तिंवपुर्म्मायाभासिताङ्गाय शम्भवे ॥ १३ ॥

एवं न्यस्तग्ररीरोडसौ चिन्तयेत् पार्वतीपतिम् । ध्यायेन्नित्यं महेशं रजतगिरिनिभं चारुचन्द्रावतंसं । रत्नाकल्पोज्ज्वलाङ्गं परमसुगवराभौतिहस्तं प्रसन्नम् ॥ पद्मासौनं समन्तात् सुतनुमरगणैर्र्योंपकान्तिं वसानं । विश्वाद्यं विश्ववोजं निखिलभयहरं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रम् ॥ १४ ॥

तत्त्वलचं जपेदम्न्नं द्विच्चितः श्रैववर्म्मना । तावत्संख्यमइषाशी जुङ्जयात् पायसे: शुभैः ॥ १४ ॥

ततः सिद्धो भवेत्मन्त्रः साधकाभीष्टसिद्धिदः ।

देवं संपूजयेत् पौठे वामादिनवशक्तिकैः ॥ १६ ॥

দেবং সংপূজযেত্ পীঠে বামাদিনবশক্তিকৈঃ ॥ ১৬ ॥

वामा ज्येष्ठा तथा रौद्री कालो कलपादिका ।

বামা জ্যেষ্ঠা তথা রৌদ্রী কালী কল্পাদিকা ।

विकरष्यभया प्रोक्ता बलाद्या'विकरष्यय ॥ १७ ॥

বিকর্ষ্যভযা প্রোক্তা বলাদ্যা'বিকর্ষ্যয় ॥ ১৭ ॥

बलप्रमथनो पश्चात् संवृतदमन्यथा ।

বলপ্রমথনো পশ্চাত্ সংবৃতদমন্যথা ।

मनोऽक्षनोऽति संपोक्ता शैवपौठस्थ शक्तयः ॥ १८ ॥

মনোঽক্ষনোঽতি সংপোক্তা শৈবপীঠস্থ শক্তযঃ ॥ १८ ॥

नमो भगवते पश्चात् सकलादि वदेत् पुनः ।

নমো ভগবতে পশ্চাত্ সকলাদি বদেত্ পুনঃ ।

शुष्कालमशक्तियुक्ताय ततोडनन्ताय तत्परम् ॥ १९ ॥

শুষ্কালমশক্তিযুক্তায ততোঽনন্তায তৎপরম্ ॥ ১৯ ॥

योगपौठात्मने भूयये नमस्कारादिको मनुः ।

যোগপীঠাত্মনে ভূয্যে নমস্কারাদিকো মনুঃ ।

श्रमुना मतुना दूयादासनं गिरिजापते: ॥ २० ॥

শ্রমুনা মতুনা দ্বযাদাসনং গিরিজাপতে: ॥ ২০ ॥

मूत्तिं मूलेन संस्कृतां तत्रावाद्या यजेत् शिवम् ।

মূত্তিং মূলেন সংস্কৃতাং তত্রাবাদ্যা যজেত্ শিবম্ ।

कर्षिंकायां यजेत् मूत्तिं रौद्रेशमौशानदिग्मतम् ॥ २१ ॥

কর্ষিংকাযাং যজেত্ মূত্তিং রৌদ্রেশমৌশানদিগ্মতম্ ॥ ২১ ॥

शुभ्रस्फटिकसदृशां रदच्यु तत्पुरुषादिका: ।

শুভ্রস্ফটিকসদৃশাং রদচ্যু তৎপুরুষাদিকা: ।

पौताज्जनाभेतरक्ता: प्रधानाः सहश्रायुधा: ॥ २२ ॥

পীতাজ্জনাভেতরক্তা: প্রধানাঃ সহশ্রাযুধা: ॥ ২২ ॥

चतुर्वक्त्रसमायुक्ता यथावत् संप्रपूजयेत् ।

চতুর্বক্ত্রসমাযুক্তা যথাবত্ সংপ্রপূজযেত্ ।

कोषेष्वचैर्विहत्यादौ शक्तेजोरुपा: कला: ऋजमात् ॥ २३ ॥

কোষেষ্বচৈর্বিহত্যাদৌ শক্তেজোরূপা: কলা: ঋজমাত্ ॥ ২৩ ॥

श्रद्धानि केशरस्थां विद्या ज्ञानं पतगान् यजेत् ।

শ্রদ্ধানি কেশরস্থাং বিদ্যা জ্ঞানং পতগান্ যজেত্ ।

ऋजुतां ऋजुतानामां शिवोत्तममनुत्तमम् ॥ २४ ॥

ঋজুতাং ঋজুতানামাং শিবোত্তমমনুত্তমম্ ॥ ২৪ ॥

एकनेत्रमेकरुद्रं चिमूत्तिं तदनन्तरम् ।

একনেত্রমেকরুদ্রং চিমূত্তিং তদনন্তরম্ ।

पश्चात् शौरकथनास्मानं शिखाच्छिनर्नमिति ऋजमात् ॥ २४ ॥

পশ্চাত্ শৌরকথনাস্মানং শিখাচ্ছিনর্নমিতি ঋজমাত্ ॥ ২৪ ॥

रक्तपौतासितारक्तकषायश्वेतरक्तान् ।

রক্তপীতাসিতারক্তকষাযশ্বেতরক্তান্ ।

किरोटार्पितबालेन्तून् पञ्चरश्मान् भूषणान्वितान् ॥ २६ ॥

কিরোটার্পিতবালেন্তূন্ পঞ্চরশ্মান্ ভূষণান্বিতান্ ॥ ২৬ ॥

चिनेतान् मूलवश्यक्चापहस्तान् मनोरमान् ।

চিনেতান্ মূলবশ্যাঞ্চাপহস্তান্ মনোরমান্ ।

उत्तरादि यजेत् पश्चादुमां चक्षेश्वरीं पुनः ॥ २७ ॥

উত্তরাদি যজেত্ পশ্চাদুমাং চক্ষেশ্বরীং পুনঃ ॥ ২৭ ॥

ततो नन्दिसदाशिवकौ मखेशहरेभौ पुनः ।

ততো নন্দিসদাশিবকৌ মখেশহরেভৌ পুনঃ ।

अथ भृङ्गिरिटं स्कन्दमेतान् पञ्चासनस्थितान् ॥ २८ ॥

অথ ভৃঙ্গিরিটং স্কন্দমেতান্ পঞ্চাসনস্থিতান্ ॥ ২৮ ॥

स्वशक्ततोयार्करश्म्यामुक्तेन्दुसितपाटलान् ।

স্বশক্ততোযার্করশ্ম্যামুক্তেন্দুসিতপাটলান্ ।

इन्द्रादयस्तत्पूज्या वज्राद्यायुधसंयुताः ॥ २९ ॥

इत्यं संपूजयेद्वें सड्क्ष्मं नियग्र्यो जपेत ।

सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रामु याथार्थिकतां शिवम् ॥ ३० ॥

विसहस्रं जपेद्योगासुच्यते नात्र संशयः ।

विसहस्रं जपेन्मन्त्रं दीर्घमायुरवामुयात ॥ ३१ ॥

सहस्रहद्दाग्र प्रजप्तं सर्वान्कामानवामुयात ।

प्राज्यान्वितैस्ततः शुद्धैरजुहुयाज्जुह्यमादरात ॥ ३२ ॥

उत्पातजनितान्क्लेशान्को ग्रहान्प्रशयेत्नात्र संशयः ।

षटंच लचं जपेत साच्चात्स शिवो भवति मानवः ॥ ३३ ॥

षडध्वरः प्राक्कृतः काङ्कितोऽष्टाच्चरो मनुः ।

अटषिमश्चन्द्रः पुरा प्रोक्तो देवता स्वादुमापतिः ॥ ३४ ॥

ऋद्धानि पूर्वसुक्तानि सोममौषधं विचिन्तयेत ।

वामूकां तिलनेत्रां श्रृङ्गकलधरं श्वेतवक्त्रं वहन्तं ।

हस्तैर्मूलं कपालं वरदमभयदं चारुहारं भजामि ॥ ३५ ॥

वामोरुस्थभगाग्या: करतलाविलसच्चारुरक्तोत्पलाया ।

हस्तेनाक्षष्टदेहं मधुमयविलसद्भूषष्णाया: प्रियाया: ॥ ३६ ॥

मन्तुलचं जपेदन्तं नततृचहस्रं यथाविधि ।

जुहुयाज्जपुरासिततैवारगवधर्सामिधरैः ॥ ३७ ॥

प्राक् प्रोक्तो पूजयेत्पौठे गन्धपुष्पैः कमापतिम ।

ऋद्धावतेवैंचः पूज्या हस्लेखाव्या यथा पुरा ॥ ३८ ॥

मध्यप्रागुद्च्चिषोद्च्चपश्चिमेषु विधानतः ।

हस्लेखा गगना रक्षा चतुर्थों तु करालिका ॥ ३९ ॥

महोच्छला क्रमदेता: पश्चभूतसमप्रभा ।

पाशाङ्कुशवराभौतिर्धारिक्षोडङ्कितभूषष्णा: ॥ ४० ॥

यजेत्पूर्वादिपञ्चेषु षडभावानुक्रमात ।

हिमाद्रयाभं वृषभं तौच्च्यमश्वं त्रिलोचनम ॥ ४? ॥

ष्टारद्र: पटल: १

सर्वाभरणसम्पन्नं साच्चात् सर्वेश्वरिपिशाम् । कपालधूलिविलसल्लकरं कालाग्निप्रभम् ॥ ४१ ॥ दैत्पपालं जिनयनं दिगम्बरमध्यार्च्चयेत् । भूलटङ्काच्चवल्यकमण्डलुस्तकरम् ॥ ४२ ॥ रक्ताकारं त्रिनयनं चक्रह्रग्रमध्य पूजयेत् । चक्राङ्कखाभयाभीष्टकरां मरकतप्रभाम् ॥ ४३ ॥ दुर्गां प्रपूजयेत् सौम्यां त्रिनेत्रां चारुभूषनां । कल्पशाखां रत्नघटां दधानं द्वादशाधरम् ॥ ४४ ॥ बालार्काभं शिशुं कान्तं सम्भ्रखं पूजयेत्स्ततः । नन्दिनं पूजयेत् सौम्यं रत्नभूषणसंयुतम् ॥ ४५ ॥ परश्वेन वराभौतिंविधारिणां ध्यानविग्रहम् । पाशाङ्कुशवराभीष्टधारिणां कुण्डलुसंप्रभम् ॥ ४६ ॥ विनायकमभयच्चे चन्द्राङ्केकतशेखरम् । श्यामं रक्तोत्पलकरं वामाङ्घ्र्यस्ततत्करम् ॥ ४७ ॥ त्रिनेत्रं रक्तवस्त्राभं सेनापतिमथार्च्चयेत् । ततोऽष्टौ मातृः पूज्या ब्राह्म्याद्या: प्रोत्कलचक्रा: ॥ ४८ ॥ इन्द्रादिकान् लोकपालान् धर्मादीन् समर्च्चयेत् । वज्रादौनि तदक्षालै: तद्वाहैश्च क्रमशो यजेत् ॥ ४९ ॥ एवं यो भजते मन्त्री देवेन्द्रं तसुमापतिम् । स भवेत् सर्वलोकानां क्षिय: सौभाग्यसम्पदाम् ॥ ५० ॥ सान्तमौक्तिकसंयुक्तो विन्दुभूषितमस्तक: । प्रासादाग्र्यो मनु: प्रोक्तो भजतां सर्वसिद्धिद: ॥ ५१ ॥ वडवाग्नियुक्तवैजेन शड्करवविधिरोरस: । वामदेवो सुनिम्म्च्छच: पङ्तिदैक: सदाशिव: ॥ ५२ ॥ ईशानादि न्यसेन्मूर्तीरडुशुारादिषु दैशिक: । ईशानास्यं तत्पुरमघोरं तदनन्तरम् ॥ ५३ ॥

वामदेवाच्चयं सद्य ग्रासां वौज' क्रमाद्दुदुः ।

ग्रो'काराच्चैः पञ्चाक्षैरौवीलोमात् संयुक्तं वियत् ॥ ५८ ॥

तत्तद्रुलिभिभूयःखत्तत्त्रोजादिकाग्यसेत् ।

शिरोवदनहृद्रुह्यपाददेशे यथाक्रमम् ॥ ५५ ॥

यथ्वेप्राग्दचि षोच्चैःपक्षिमेषु सुखेष्ट ताः ।

सतः प्रविन्यसेहिदानषति' भक्तलास्तनौ ॥ ५६ ॥

दंपानाच्चा ऋचः सम्यगड़लोष्ठ यथाक्रमम् ।

आढ़ुष्टादिकनिष्ठान्त' न्यसेद्दे शिखिकसतमः ॥ ५७ ॥

मूर्ध्नः स्थहृदयाभोजगुह्यपादेषु ताः पुनः ।

वक्त्रे पूर्वादि वियक्खेद् भूयोदक्जानि प्रकल्पयेत् ॥ ५५ ॥

तारपञ्चकमुच्चाथे सर्वज्ञाय हृदोरितम् ।

ग्रस्ततेजोमाबिनि हसायेति पदं पुनः ॥ ५९ ॥

वदन्ते ब्रह्माशिरसे शिरोऽजं क्षालितं ततः ।

श्रिखि शिखाय परतोऽनादिबोधाय तच्चिखा ॥ ६० ॥

वज्रिणे वज्रहस्ताय तदख्वाय तनुच्छदम् ।

सौ' वो' हौमिति सभाष्य परतोऽलुशपक्तये ॥ ६१ ॥

नेत्रमुक्ता' धीं पद्मां च हूँ फट्कारे तु न्त्ररेकरे ।

ग्रस्त्रमुक्तं' पड्रानि कुय्यादेवं समाहितः ॥ ६२ ॥

पूर्वेदचि षपास्वात्सौम्यमध्येषु पञ्चसु ।

वक्त्रे षु पञ्च विन्यास्येदौघानस्य कला: ऋमात् ॥ ६३ ॥

दंघानः सर्वविद्यानां ग्राथिनौ प्रयमा कला ।

दृश्वरः सर्वभूतानामढ़दा तदनन्तरम् ॥ ६४ ॥

ब्रह्माधिपतिमग्राब्दान्ते ब्रह्मयोऽधिपतिः पुनः ।

ब्रह्मेष्ठदा हतौया स्वाच्छिवो मे डस्तु ततः परा ॥ ६५ ॥

मरोचिः कथिता तन्ने चतुर्थी च सदाशिवः ।

श्रृंशुमालिन्यथ परा प्रथवाद्या नमोडन्विता; ॥ ६६ ॥

पञ्चादश्य: पटल: १

पूर्वपश्चिमयोर्याम्योदयवक्लेषु तदनन्तरम् । चतस्रो विन्यसेन्माली पुरुषस्य कला: क्रमात् ॥ ६७ ॥

পূর্বপশ্চিমযোর্যম্যোদযবক্রেষু তদনন্তরম্ । চতস্রো বিন্যসেন্মালী পুরুষস্য কলা: ক্রমাত্ ॥ ৬৭ ॥

स्वाधा तत्पुरुषायेतिं विमोहे ध्यान्तरीचिता । महादेवाय शब्बान्ते धीमहि स्वात् तत: परम् ॥ ६५ ॥

স্বাধা তৎপুরুষাযেতিং বিমোহে ধ্যান্তরীচিতা । মহাদেবায শব্বান্তে ধীমহি স্বাত্ তত: পরম্ ॥ ৬৫ ॥

निवृत्तस्वात्परा सर्वी प्रष्ठवाधा नमोडन्विता: । हृदग्रेवांसडये नामै कुचौ पृष्ठे च वच्चसि ॥ ६९ ॥

নিবৃত্তস্বাত্পরা সর্বী প্রষ্ঠবাধা নমোঽন্বিতা: । হৃদগ্রেবাংসডযে নামৈ কুচৌ পৃষ্ঠে চ বচ্চসি ॥ ৬৯ ॥

स्वघोरस्य कला न्यसेदष्टौ मन्त्री यथाविधि । स्वघोरेभ्यस्तथा पूर्वमैरिता प्रथमा कला ॥ ७० ॥

স্বঘোরস্য কলা ন্যসেদষ্টৌ মন্ত্রী যথাবিধি । স্বঘোরেভ্যস্তথা পূর্বমৈরিতা প্রথমা কলা ॥ ७० ॥

अथ घोरेभ्य इत्यन्ते मोहा स्वात्तदनन्तरा । वोरायै स्वात् चपा पाशावृत्या पारिकौचितता ॥ ७१ ॥

অথ ঘোরেভ্য ইত্যন্তে মোহা স্বাত্তদনন্তরা । বোরাযৈ স্বাত্ চপা পাশাবৃত্যা পারিকৌচিততা ॥ ७१ ॥

घोरतरेभ्यो निद्राभ्या सर्वत: सर्वतत्परा । व्याप्तस्तु पञ्चमी प्रोक्ता सर्वेभ्यस्तदनन्तरम् ॥ ७२ ॥

ঘোরতরেভ্যো নিদ্রাভ্যা সর্বত: সর্বতত্পরা । ব্যাপ্তস্তু পঞ্চমী প্রোকতা সর্বেভ্যস্তদনন্তরম্ ॥ ७২ ॥

कृत्युनिर्गदिता षष्ठौ नमस्तेऽस्तु तत: परम् । चुघा स्वात् सप्तमी काद्रूपेभ्य: काथिता हषा ॥ ७३ ॥

কৃত্যুনির্গদিতা ষষ্ঠৌ নমস্তেঽস্তু তত: পরম্ । চুঘা স্বাত্ সপ্তমী কাদ্রূপেভ্য: কাথিতা হষা ॥ ७৩ ॥

अष्टमी काथिता एता भुवाद्या नमसान्विता: । गुडामुखकोटयुम्मेषु जातुजडायुगेऽसृचो: ॥ ७४ ॥

অষ্টমী কাথিতা এতা ভুবাদ্যা নমসান্বিতা: । গুডামুখকোটযুম্মেষু জাতুজডাযুগেঽসৃচো: ॥ ७४ ॥

कव्यान् पाश्वङ्दये वामकला न्यसेद्ययोग्रे । प्रथमा वामदेवाय नमोडन्ते स्वाद्जा कला ॥ ७५ ॥

কব্যান্ পাশ্বঙ্দযে বামকলা ন্যসেদ্যযোগ্রে । প্রথমা বামদেবায নমোঽন্তে স্বাদ্জা কলা ॥ ७५ ॥

स्वाङ्ग्रे डाय नमो रचा दितौया परिकौचितता । स्वात् रुद्राय नम: पश्चात् वतौया रतिरौचिता ॥ ७६ ॥

স্বাঙ্গ্রে ডায নমো রচা দিতৌযা পারিকৌচিততা । স্বাত্ রুদ্রায নম: পশ্চাত্ বতৌযা রতিরৌচিতা ॥ ७६ ॥

कालायै नम इत्यन्ते पालिनौ परिकौचितता । कलकामा पञ्चमी स्वात्ततो विकरणाय च ॥ ७७ ॥

কালাযৈ নম ইত্যন্তে পালিনৌ পারিকৌচিততা । কলকামা পঞ্চমী স্বাত্ততো বিকরণায চ ॥ ७७ ॥

नम: संयमनौ षष्ठौ काथिता तदनन्तरम् । बलक्रियासमार्दिष्टा कलाविकरणाय च ॥ ७८ ॥

নম: সংযমনৌ ষষ্ঠৌ কাথিতা তদনন্তরম্ । বলক্রিযাসমার্দিষ্টা কলাবিকরণায চ ॥ ७८ ॥

नमो हृदिरष्टमौ स्वाङ्ग्रान्ते च स्थिरा कला । पश्चात् प्रमथनायान्ते नमो रात्रिविधौरिता ॥ ७९ ॥

নমো হৃদিরষ্টমৌ স্বাঙ্গ্রান্তে চ স্থিরা কলা । পশ্চাত্ প্রমথনাযান্তে নমো রাত্রিবিধৌরিতা ॥ ७९ ॥

अद्भूतदर्शनाय नमोऽस्तु भामिन्यै कलायै ।

मनोऽन्ते मोहनाख्ये प्रोक्ता मन्त्रशब्दादग्र्यै कलाया ।

उदक्नाय नमः प्रोक्ता प्रज्ञाक्षरैः प्रोक्ता त्र्यक्षराख्यैः ।

प्रथनाव्याप्ततुष्ट्यैस्तत नमोऽन्तराश्चः प्रकीर्तिता ।

पाददोः शीतनासासु मूर्ध्नि वायुर्युगि न्यसेत् ।

सद्योजातोऽत्रवा सद्यगग्रेऽस्तु मन्त्री कलायाः ऋमात्तु ।

सद्योजातं प्रपद्यामि सिद्विः स्यात् प्रथमा कला ।

सद्योजाताय वै भूयो नमः स्यादृङ्ङिरोवृता ।

भवे रतिसृतौऽया स्याद्भवे तदनन्तरम् ।

लक्ष्मीशतुर्थी कारिता ततः नातिभवे पदम् ।

मेधा स्यात् पञ्चमी प्रोक्ता कला भूयो भजस्व माम् ।

प्रज्ञा समौदिता षष्ठी भवन्ती स्यात् प्रभाकरला ।

उज्ज्वाय नमः पञ्चात् स्यादष्टस्यै कला ।

प्रथनाव्याप्ततुष्ट्यैस्ततः कलायाः सर्वाः नमोऽन्त्विता ।

श्रृष्टतिङ्ग्रतं कलायाः प्रोक्ता पञ्चब्रह्मपदादिका ।

इति विन्यस्तदेहेऽसौ भवेद् गूढाध्वरः स्वयम् ।

ततः समाहितो भूत्वा ध्यायेद्देवं सदाशिवम् ।

सुखापौतपयोदक्निर्ज्जलवावृतं मुखेऽभैः ।

स्त्रगचैररचितमौलिमन्दसुकुटं पूर्वेन्दुकोटिप्रभम् ।

भूर्लं टङ्कपाशवज्रदहनाद्रागेन्द्रवराटाज्ञान् ।

पार्श्वं भूतिहरन्धानममिताकल्पोज्ज्वलं चिन्मयेत् ।

एवं ध्यात्वा जपेन्मन्त्रं पञ्चलचं सधुलं तैः ।

प्रचून्नः करवालाग्रे तु इयात्तदहंशायकम् ।

पूर्वोक्तैः प्रयजेत् पौठे मूत्तिं मूलेन कलपयेत् ।

स्वावाह्य पूजयेच्चास्यां मूच्योद्यावारकैः सह ।

शक्तिडमरुकाभीतिवरान् संविभज्यतं करैः ।

५

ईशानं त्रिलोचनं शर्वमेषां दिक्षु पूजयेत् ॥ ५१ ॥ परश्वेषवराभौतद्र्धानं विध्रुटुच्चलम् । चतुर्मुखं तत्पुरुषं विनेतॄं भूरितोऽर्चंयेत् ॥ ५२ ॥ श्रृण्णस्रजं वेदपाशौ मृगव्याघ्रडमरुकं ततः । खट्वाङ्गं निःश्रितं शूलं कपालं विभ्रतं करैः ॥ ५३ ॥ प्रज्नानाभं चतुवक्त्रं भौमदंष्ट्रं भयावहम् । अघोरं द्वौचक्षुं यास्ये घूर्जये॑नुवित्तमः ॥ ५४ ॥ कूर्मनाभं चतुवे॒क्क्रं वामदेवं त्रिलोचनम् । कपूरेंदुनिभं देवं सद्योजातं त्रिलोचनम् ॥ ५५ ॥ हरिणाच्छगुषाभौतिवाराहक्षं चतुर्मुखकम् । नालेन्दुग्रेखरोज्ज्वलासिमुकुटं पार्श्वे यजेत् ॥ ५६ ॥ वराभयाचवळयकुठारादीन् ध्तं करैः । तद्विलासिनं स्मे रव॒कृ सौस्यं सम्यक् समर्चयेत् ॥ ५७ ॥ नित्याद्याश्चात्र तः प्रोक्ते तेजोरूपाः कलाः ऋमात् । विद्येश्वैराननंताद्यान् पत्रे षु परितो यजेत् ॥ ५८ ॥ उमादिकांस्ततो वाद्यो म॒क्राद्यनायुधे: सह । हृति संपूज्य देवेशं मथवा परमया धुतः ॥ ५९ ॥ प्रौ॒षयेदृ॒ृगमौताद्यैः स्तोत्रैवैं मन्न्नैर्मनोहरैः । तारोमायावियहिन्दुमनु॒खरससन्न्चितम् ॥ १०० ॥ पद्माच्चरसामायुक्तो व॒द्वर्‌षो मनुमंतः । पद्माच्चरो॒क॑वत् कुय॑द॒न्यासादिकं बुधः ॥ १०१ ॥ वन्दे सिन्दूरवर्णं म॒पिसुकुटलसच्चारुचन्द्रावतंसं भालो॒भने ब॑मौ॒षं रक्तसुखकमलं दिव्यभूषाझरागम् । वामो॒न्यस्तपाशार॑कुवलय॒ सम्दध॑त्या: प्रियाया हत्तो॑तु॒कृ॒धनाप्रे निर्‌ऋतकरत॑ं वेदट॒डौ ष्टहस्ताम् ॥१०२॥ षट्‌लचं जपेदेनं म॒तुं म॒र्नुव॑र्द्धा वरः ।

ঈশানং ত্রিলোচনং শর্বমেষাং দিক্ষু পূজযেত্ ॥ ৫১ ॥ পরশ্বেষবরাভৌতদ্র্‌ধানং বিধ্রুটুচ্চলম্ । চতুর্মুখং তৎপুরুষং বিনেতॄং ভূরিতোঽর্চঁযেত্ ॥ ৫২ ॥ শৃণ্ণস্রজং বেদপাশৌ মৃগব্যাঘ্রডমরুকং ততঃ । খট্বাঙ্গং নিঃশ্রিতং শূলং কপালং বিভ্রতং করৈঃ ॥ ৫৩ ॥ প্রজ্ঞানাভং চতুবক্ত্রং ভৌমদংষ্ট্রং ভযাবহম্ । অঘোরং দ্বৌচক্ষুং যাস্যে ঘূর্জযে॑নুবিত্তমঃ ॥ ৫৪ ॥ কূর্মনাভং চতুবে॒ক্ক্রং বামদেবং ত্রিলোচনম্ । কপূরেন্দুনিভং দেবং সদ্যোজাতং ত্রিলোচনম্ ॥ ৫৫ ॥ হরিণাচ্ছগুষাভৌতিবারাহক্ষং চতুর্মুখকম্ । নালেন্দুগ্রেখরোজ্জ্বলাসিমুকুটং পার্শ্বে যজেত্ ॥ ৫৬ ॥ বরাভযাচবলযকুঠারাদীন্ ধ্তং করৈঃ । তদ্বিলাসিনং স্মে রব॒কৃ সৌস্যং সম্যক্ সমর্চযেত্ ॥ ৫৭ ॥ নিত্যাদ্যাশ্চাত্র তঃ প্রোক্তে তেজোরূপাঃ কলাঃ ঋমাত্ । বিদ্যেশ্বৈরাননন্তাদ্যান্ পত্রে ষু পরিতো যজেত্ ॥ ৫৮ ॥ উমাদিকাংস্ততো বাদ্যো ম॒ক্রাদ্যনাযুধে: সহ । হৃতি সংপূজ্য দেবেশং মথবা পরমযা ধৃতঃ ॥ ৫৯ ॥ প্রৌ॒ষযেদৃ॒ৃগমৌতাদ্যৈঃ স্তোত্রৈবৈঁ মন্ন্‌নৈর্মনোহরৈঃ । তারোমাযাবিযহিন্দুমনু॒খরসসন্ন্চিতম্ ॥ ১০০ ॥ পদ্মাচ্চরসামাযুক্তো ব॒দ্বর্‌ষো মনুমন্তঃ । পদ্মাচ্চরো॒ক॑বত্ কুয॑দ॒ন্যসাদিকং বুধঃ ॥ ১০১ ॥ বন্দে সিন্দূরবর্ণং ম॒পিসুকুটলসচ্চারুচন্দ্রাবতংসং ভালো॒ভনে ব॑মৌ॒ষং রক্তসুখকমলং দিব্যভূষাঝরাগম্ । বামো॒ন্যস্তপাশার॑কুবলয॒ সম্দধ॑ত্যা: প্রিযাযা হত্তো॑তু॒কৃ॒ধানাপ্রে নিৰ্‌ঋতকরত॑ং বেদট॒ডৌ ষ্ঠহস্তাম্ ॥১০২॥ ষট্‌লচং জপেদেনং ম॒তুং ম॒র্নুব॑র্দ্ধা বরঃ ।

२०३

तत्सहस्रं प्रजुङ्ज्यात् पायसान्नैर्ऋतभृतः तैः ॥ १०३ ॥ प्राक् पौठे मूलमन्त्रेण मूर्तिं सङ्कल्प्य पूजयेत् । श्रद्धावारुणसं पूर्वं मन्त्रैरैरनुस्सरम् ॥ १०४ ॥ षण्मासादौः समुत्तृष्टं ध्यात्वा तौयं लोकनायकैः । चतुर्थं पञ्चमं तेषामायुधे: परिकौर्त्तितम् ॥ १०५ ॥ एवं प्रतिदिनं देवं पूजयेत् साधकोत्तमः । पुरा मिलादिसहितां श्रियं प्राप्य प्रमोदते ॥ १०६ ॥ तारे स्थिरा सकल्पान्‍द्रुहे: सर्गसरमान्वतः । व्रतचर्या निगदितो मन्त्रो मृत्युञ्जयात्मकः ॥ १०७ ॥ ऋषिः कहोलो देव्यादि गायत्री कुन्‍द ईरितम् । मृत्युञ्जयो महादेवो देवतास्य समीरितः ॥ १०८ ॥ श्रुगुप्ता दीर्घयुक्‍तेन षड्‌ङ्गानि समाचरेत् । चन्द्रार्काग्निविलोचनं क्षितिसुखं पद्मार्धयान्तःस्थितं मुद्रापाशाक्षगाच्चमूत्रविलसतृपाशिं हिमांशुप्रभम् । कोटीरन्दुगलत्सुधामृततनुं हारादिभूषोज्ज्वलं कान्त्या विश्वविमोहनं पश्चुपतिं मृत्युञ्जयं भावयेत् ॥ १०९ ॥ गुप्तैलेच्छं जपन् मन्त्रं तैश्रोग्रेण विशालिधीः । जुहुयादमृताख्येऽपि शुभद्रुम्बाज्यलोलितैः ॥ ११० ॥ श्रैलेग्रं पूजयेत् पौठे मूर्तिं मूलेन कल्पयेत् । श्रद्धावरामवाह्य पश्चाक्षौंकेश्वरान् यजेत् ॥ १११ ॥ तदक्षार्णैष ततो बाध्यो पूजयेत् साधकोत्तमः । जपपूजार्द्धिः सिद्धे मन्त्रे डाकिनीसतुना क्रमात् ॥ ११२ ॥ कुय्यात प्रयोजनं कल्पोक्तानभिष्‍टफलसिद्धये । दुर्गयुते: सुभखर्हैर्मन्त्रो मासं सहस्रकम् ॥ ११३ ॥ स्वाराधितेऽम्नौ जुहुयादार्द्धवहिजितेन्द्रियः । सन्तुष्‍ट: सह्‍द्रस्तेन सुभद्राज्ञावितविग्रहः ॥ ११४ ॥

তৎসহস্রং প্রজুঙ্জ্যাত্ পায়সান্নৈঋতভৃতঃ তৈঃ ॥ ১০৩ ॥ প্রাক্ পৌঠে মূলমন্ত্রেণ মূর্তিং সঙ্কল্প্য পূজযেত্ । শ্রদ্ধাবারুণসং পূর্বং মন্ত্রৈরৈরনুস্সরম্ ॥ ১০৪ ॥ ষণ্মাসাদৌঃ সমুত্তৃষ্টং ধ্যাত্বা তৌয়ং লোকনায়কৈঃ । চতুর্থং পঞ্চমং তেষামায়ুধৈ: পরিকৌর্ত্তিতম্ ॥ ১০৫ ॥ এবং প্রতিদিনং দেবং পূজযেত্ সাধকোত্তমঃ । পুরা মিলাদিসহিতাং শ্রিয়ং প্রাপ্য প্রমোদতে ॥ ১০৬ ॥ তারে স্থিরা সকল্পান্‍দ্রুহে: সর্গসরমান্বতঃ । ব্রতচর্যা নিগদিতো মন্ত্রো মৃত্যুঞ্জযাত্মকঃ ॥ ১০৭ ॥ ঋষিঃ কহোলো দেব্যাদি গায়ত্রী কুন্‍দ ঈরিতম্ । মৃত্যুঞ্জযো মহাদেবো দেবতাস্য সমীরিতঃ ॥ ১০৮ ॥ শ্রুগুপ্তা দীর্ঘযুক্তেন ষড্‌ঙ্গানি সমাচরেত্ । চন্দ্রার্কাগ্নিবিলোচনং ক্ষিতিসুখং পদ্মার্ধযান্তঃস্থিতং মুদ্রাপাশাক্ষগাচ্চমূত্রবিলসতৃপাশিং হিমাংশুপ্রভম্ । কোটীরন্দুগলৎসুধামৃততনুং হারাদিভূষোজ্জ্বলং কান্ত্যা বিশ্ববিমোহনং পশ্চুপতিং মৃত্যুঞ্জযং ভাবযেত্ ॥ ১০৯ ॥ গুপ্তাইলেচ্ছং জপন্ মন্ত্রং তৈশ্রোগ্রেণ বিশালিধীঃ । জুহুযাদমৃতাখ্যেঽপি শুভদ্রুম্বাজ্যলোলিতৈঃ ॥ ১১০ ॥ শ্রাইলেং পূজযেত্ পৌঠে মূর্তিং মূলেন কল্পযেত্ । শ্রদ্ধাবরামবাহ্য পশ্চাক্ষৌঁকেশ্বরান্ যজেত্ ॥ ১১১ ॥ তদক্ষার্ণৈষ ততো বাধ্যো পূজযেত্ সাধকোত্তমঃ । জপপূজার্দ্ধিঃ সিদ্ধে মন্ত্রে ডাকিনীসতুনা ক্রমাত্ ॥ ১১২ ॥ কুয্যাত্ প্রয়োগানং কল্পোক্তানভিষ্‍টফলসিদ্ধযে । দুর্গযুক্তে: সুভখর্হৈর্মন্ত্রো মাসং সহস্রকম্ ॥ ১১৩ ॥ স্বারাধিতেঽম্নৌ জুহুযাদার্দ্ধবহিজিতেন্দ্রিয: । সন্তুষ্‍ট: সহ্‍দ্রস্তেন সুভদ্রাজ্ঞাবিতবিগ্রহঃ ॥ ১১৪ ॥

अष्टादशः पटलः

आयुरारोग्यसम्पत्तियशःपुवानं विवर्द्धयेत् । सुधा वस्रा तिला द्वेर्वा पयः सर्पिः पयो हविः ॥ ११४ ॥

इत्य,जुष्टं सुभिदं दृष्ट्वैज्येन हुत्वा समुवासरेत् । ऋमाइष्यतं नित्यमष्टोत्तरमत्रान्वितः ॥ ११५ ॥

सप्ताधिका न्निजातिथ्यं भोजयेन्त्रधुरान्वितम् । विकारानुगुणं मन्त्रैवर्द्धयेदोमवासरेत् ॥ ११६ ॥

होतृभ्यो दद्याद्रुषां गां पयस्विनीम् । गुरुं सम्पूजयेत् पश्चात् धनाद्यैर्देवतातिथिया ॥ ११७ ॥

अन्नेन विधिना साध्यः कतवा द्रोहज्वरादिभिः । विमुक्तः सूचरैरुच्यैर्जप्यैश्चरद्य गतमद्रिजैः ॥ ११८ ॥

अभिचारे ऽन्वरं तत्रैव घोरेऽभिचादे शिरोगदे । असाध्यरोगे क्ष्वेडातौ मोहो दाहे महाभये ॥ ११९ ॥

होमोऽयं शान्तिदः प्रोक्तः सर्वसम्पत्प्रदायकः । दृश्यैररैतैः प्रजुष्टघ्यात् त्रिजन्मसु यथाविधि ॥ १२० ॥

भोजयेन्त्रधुरैर्भोंज्यैबान्धवैः शान्त्वेदपारगान् । दौःष्मायुरवाप्नोति वाच्छितां विन्दति श्रियम् ॥ १२१ ॥

एकादशाहुतौ नित्यं द्वादशाभिजुहुयाद् बुधः । अपमृत्युजिदेषः स्वाद्आयुरारोग्यवर्द्धनः ॥ १२२ ॥

त्रिजन्मसु सुधावस्स्रैकाक्षरोकाक्षरोकुलोद्ववैः । समिद्धरैः कतो होमः सर्वमृत्यु गदापहः ॥ १२३ ॥

सिद्धार्थैरिहितो होमो महाज्वरविनाशनः । अपामार्गैः समिद्धोमः सर्वोमयनि षूदनः ॥ १२४ ॥

प्रशस्तरोचतनालं मन्त्रमध्याङ्गपत् । अगुविलसितमध्यं पद्मयुग्मं तदन्तः ॥ १२५ ॥

ततवसतिमुमित्रं वर्षानिय्येतसुधाद्रै कालयतु द्रिड नित्यं सर्वदुःखप्रशान्तये ॥ १२६ ॥

३०५

यन्त्राख्यो कमले सौम्यं कलसैः प्रोक्तवर्त्मना । नवरत्नसमायुक्तं दुकूलाभ्यांमलड्कृतम् ॥ १२७ ॥ प्राप्तपूर्ये सलिलैः क्षुद्रैस्तथान् देवं प्रपूजयेत् । उपचारैः षोडशविधानैर्न विधानेन विना कचित् ॥ १२८ ॥ ग्राभिषिञ्चेत् प्रियं साध्यं विनतं दत्तदक्षिणम् । ग्राह्याधियाधिमहारोगकृत्याद्दोषनिवार्यः ॥ ग्राह्याभिषेकोड्यमाख्यातः कान्तिलच्मोजयप्रदः ॥ १२९ ॥ मध्ये साध्याचराच्चं भुवमभिलिख्ये नध्यमं दिग्दलखं कोषेष्वन्वं मनोऽस्तु चितिभवनमथो दिवु चन्द्रान् विदिचु । तान्तं मन्त्रं तदक्तं सकलभयहरं श्रेष्ठड्भूतापमूल्य-व्याधिय्यामोऽहदुःखप्रशमनमुदितं श्रौतं कौतिंदार्चि ॥१३०॥ इति सारदातिलके अष्टादशः पटलः ।

যন্ত্রাখ্যো কমলে সৌম্যং কলসৈঃ প্রোক্তবর্ত্মনা । নবরত্নসমাযুক্তং দুকূলাভ্যাংমলঙ্কৃতম্ ॥ ১২৭ ॥ প্রাপ্তপূর্যে সলিলৈঃ ক্ষুদ্রৈস্তথান্ দেবং প্রপূজযেত্ । উপচারৈঃ ষোড়শবিধানৈর্ন বিধানেন বিনা কচিত্ ॥ ১২৮ ॥ গ্রাভিষিঞ্চেত্ প্রিয়ং সাধ্যং বিনতং দত্তদক্ষিণম্ । গ্রাহ্যাধিযাধিমহারোগকৃত্যাদ্দোষনিবার্য্যাঃ ॥ গ্রাহ্যাভিষেকোড্যমাখ্যাতঃ কান্তিলচ্মোজয্যপ্রদঃ ॥ ১২৯ ॥ মধ্যে সাধ্যাচরাচ্চং ভুবমভিলিখ্যে নধ্যমং দিগ্দলখং কোষেষ্বন্বং মনোঽস্তু চিতিভবনমথো দিবু চন্দ্রান্ বিদিচু । তান্তং মন্ত্রং তদক্তং সকলভযহরং শ্রেষ্ঠড্ভূতাপমূল্য-ব্যাধিয্যামোঽহদুঃখপ্রশমনমুদিতং শ্রৌতং কৌতিন্দার্চি ॥১৩০॥ ইতি সারদাতিলকে অষ্টাদশঃ পটলঃ ।

उनविंशः पटलः । ऋषे वच्ये मन्त्रवरं समस्तपुरुषार्थदम् । स्वापुरुषैर्न जप्तेन दिव्यं ज्ञानं मुनौष्कराः ॥ १ ॥ दचिशामूर्त्तये पूर्वं तुभ्यं पदमनुत्तमम् । वटमूलपदस्थान्ते पदं पश्चान्निवासिने ॥ २ ॥ ध्यानैकनिरताय पश्चाद् ब्रूयाद्यामःपदम् । रुद्राय शम्भवे तारशक्तिरुद्गोडयमौरितः ॥ ३ ॥ षट्तत्त्वप्रदचरो मन्त्रः सर्वकामफलप्रदः । मुनिः शुचः समुर्हृष्टश्छन्दोडनुष्टुप्रस्मौरितम् ॥ ४ ॥ दचिशामूर्त्तिनामास्य देवता शम्भुरौरितः । षड्भिर्वेश्रेहृदाख्यातं हाव्यां शिर उदौरितम् ॥ ४ ॥ शिखाष्टभिः सुरारादिष्टा वसवैः कवचं मतम् ।

ঊনবিংশঃ পটলঃ । ঋষে বচ্যে মন্ত্রবরং সমস্তপুরুষার্থদম্ । স্বাপুরুষৈর্ন জপ্তেন দিব্যং জ্ঞানং মুনৌষ্করাঃ ॥ ১ ॥ দচিশামূর্ত্তযে পূর্বং তুভ্যং পদমনুত্তমম্ । বটমূলপদস্থানতে পদং পশ্চান্নিবাসিনে ॥ ২ ॥ ধ্যানৈকনিরতায পশ্চাদ্ ব্রূযাদ্যামঃপদম্ । রুদ্রায শম্ভবে তারশক্তিরুদ্গোডযমৌরিতঃ ॥ ৩ ॥ ষট্তত্ত্বপ্রদচরো মন্ত্রঃ সর্বকামফলপ্রদঃ । মুনিঃ শুচঃ সমুর্হৃষ্টশ্ছন্দোডনুষ্টুপ্রসমৌরিতম্ ॥ ৪ ॥ দচিশামূর্ত্তিনামাস্য দেবতা শম্ভুরৌরিতঃ । ষড্ভির্বেশ্রেহৃদাখ্যাতং হাব্যাং শির উদৌরিতম্ ॥ ৪ ॥ শিখাষ্টভিঃ সুরারাদিষ্টা বসবৈঃ কবচং মতম্ ।

पश्चादिभेदमाख्यातं विविधरत्नमुदाहृतम् ॥ ६ ॥

পশ্চাদিভেদমাখ্যাতং বিবিধরত্নমুদাহৃতম্ ॥ ৬ ॥

घटेते तारशक्त्याद्या ज्ञातवक्ता: स्वजातय: ।

ঘটে তে তারশক্ত্যাদ্যা জ্ঞাতবক্তাঃ স্বজাতয়ঃ ।

श्रद्धा मन्त्रा: समुदिष्टा यथावद्दै शिकोत्तमै: ॥ ७ ॥

শ্রদ্ধা মন্ত্রাঃ সমুদিষ্টা যথাবদ্দৈ শিকোত্তমৈঃ ॥ ৭ ॥

मूर्ध्नि भाले दृशो: श्रेष्ठे मुखे मणडयुग्मे सनातनिके ।

মূর্ধ্নি ভালে দৃশোঃ শ্রেষ্ঠে মুখে মণ্ডযুগ্মে সনাতনিকে ।

ग्रास्ये दो:र्सन्धियुगले स्तनहृद्वाभिमण्डले ॥ ८ ॥

গ্রাস্যে দোঃসন্ধিযুগলে স্তনহৃদ্বাভিমণ্ডলে ॥ ৮ ॥

कव्वां गुह्ये पुन: परदस्मैष्वर्यौग्रयसेत् क्रमात् ।

কব্বাং গুহ্যে পুনঃ পরদস্মৈষ্বর্যৌগ্রযসেত্ ক্রমাত্ ।

व्यापकं तारशक्तिभ्यां कुय्याद् देहे तत: परम् ॥ ८ ॥

ব্যাপকং তারশক্তিভ্যাং কুয্যাদ্ দেহে ততঃ পরম্ ॥ ৮ ॥

हेमाचलतटे रम्ये विडाकिबरसेविते ।

হেমাচলতটে রম্যে বিড়াকিবরসেবিতে ।

विविधधूम्राख्याभि: सर्वतो वारितरत्नपे ॥ १० ॥

বিবিধধূম্রাখ্যাভিঃ সর্বতো বারিতরত্নপে ॥ ১০ ॥

सुपुष्पितैरूताजालैरावेष्ट्यष्टकुसुमद्रुमे ।

সুপুষ্পিতৈরূতাজালৈরাবেষ্ট্যষ্টকুসুমদ্রুমে ।

धिलादिवरनिगं च्छनिभ्रं रात्नजग्रौतले ॥ ११ ॥

ধিলাদিবরনিগং চ্ছনিভ্রং রাত্নজগ্রৌতলে ॥ ১১ ॥

मायाद्भुजाङनासंघे नृत्यदर्हिकदम्बके ।

মায়াদ্ভুজাঙনাসঙ্ঘে নৃত্যদর্হিকদম্বকে ।

कूजत्कोकिलसंघेन मुखरौक्तादिशि,ख्खे ॥ १२ ॥

কূজত্কোকিলসঙ্ঘেন মুখরৌক্তাদিশি,খ্খে ॥ ১২ ॥

परस्मरवनिमुक्तमात्राङ्गसैविते ।

পরস্মরবনিমুক্তমাত্রাঙ্গসৈবিতে ।

श्राद्धै: श्रुकाद्दैमुनिभिरजसं समुपाश्रिते ॥ १३ ॥

শ্রাদ্ধৈঃ শ্রুকাদ্দৈমুনিভিরজসং সমুপাশ্রিতে ॥ ১৩ ॥

पुरन्द्रमुखदैवै: सेवायातैर्विलोकिते ।

পুরন্দরমুখদৈবৈঃ সেবাযাতৈর্বিলোকিতে ।

वटवृक्षं महोच्छ्रायं पद्मरागकलाच्छलाम् ॥ १४ ॥

বটবৃক্ষং মহোচ্ছ্রায়ং পদ্মরাগকলাচ্ছলাম্ ॥ ১৪ ॥

गारुडमतमयै: पत्रैर्निरीडैर्हपग्रोभितम् ।

গারুড়মতমযৈঃ পত্রৈর্নিরীড়ৈর্হপগ্রোবিতম্ ।

नवरत्नमयाकल्पै: स्वमरनैरलक्ज्जुतम् ॥ १५ ॥

নবরত্নমযাকল্পৈঃ স্বমরনৈরলক্জ্জুতম্ ॥ ১৫ ॥

जलजै: स्थलजै: पुष्पैरामोदिभिरलक्ज्जुतम् ।

জলজৈঃ স্থলজৈঃ পুষ্পৈরামোদিভিরলক্জ্জুতম্ ।

सृखड्डिङ्गेन्द्रघासास्व षि मुकबन्दैर्निर्सौवतम् ॥ १६ ॥

সৃখঢ্ঢিঙ্গেন্দ্রঘাসাস্ব ষি মুকবন্দৈর্নির্সৌবতম্ ॥ ১৬ ॥

संसरत्नापविच्छेदकुसलच्छायमद्भुतम् ।

সংসরত্নাপবিচ্ছেদকুসলচ্ছায্যমদ্ভুতম্ ।

विचिन्त्य तस्य मूलस्थे रत्नासिंहासने शुभे ॥ १७ ॥

বিচিন্ত্য তস্য মূলস্থে রত্নাসিংহাসনে শুভে ॥ ১৭ ॥

श्वासौनमसिताकल्पं शरच्चन्द्रनिभाननम् ।

শ্বাসৌনমসিতাকল্পং শরচ্চন্দ্রনিভাননম্ ।

स्तूयमानं सुनिगदैर्दिव्यज्ञानाभिलाषिभि: ।

স্তূযমানং সুনিগদৈর্দিব্যজ্ঞানাভিলাষিভি: ।

संक्षेपतो जगतामाद्या दरिद्रषामूत्तिंमच्ययाम् ॥ १५ ॥

সংক্ষেপতো জগতামাদ্যা দরিদ্রষামূত্তিংমচ্যযাম্ ॥ ১৫ ॥

२१०

कैलासाद्रिनिभं घनाझषकलस्फुरज्जटामणि्डितं नासालोकनतत्परं विनयनं वीरासनाध्यासिनम्‌ । सुद्राटड्कुरङ्गजालुविलसत्पाशिं प्रशस्ताननं कदावबधुजङ्घम सुानिहतं वन्दे महेशं परम्‌ ॥ २८ ॥

प्रयुतहयसंयुक्तं गुष्पलचं जपेमनुम्‌ । तद्योगं तिलैः शुद्धैरजुहुयात चौरंसंसृते: ॥ २८ ॥

पञ्चाच्चरोदिते पौठे विद्धानेन प्रपूजयेत । उपचारै: समुत्पन्नै: पाद्याद्यै: परमेश्वरम्‌ ॥ २९ ॥

एवं षटपुरषर्यै: सिद्घमन्त्रो भवेत सुघो: । भिद्नाहारो जपेद्यासं मनुमेनं जितेन्द्रिय: ॥ २९ ॥

नित्यं सहस्रमष्टोर्धे परं विन्दति वाङ्मयम । त्रिवारं जपमेतेन मनुना सलिलं पिबेत ॥ २३ ॥

नित्यशो दचिषामूर्तिं ध्यानं साधकसत्तम: । प्रातव्याख्यानसामध्ये लभते वत्सरान्तरे ॥ २८ ॥

ब्राह्योसैश्वसिद्धार्थवचाजुष्ककषोत्पलै: । सुरत्नसंयुतै: कल्पकै: स्रतं ब्राज्ञौरसे षष्ठतम्‌ ॥ २५ ॥

मनुनानेन संक्ष्मयुतं सन्धिसूधितम । निपौतं कविताकान्तिरचायुःशौर्यतिप्रदम ॥ २६ ॥

प्रष्णवो हृदयं पश्वात्ततो भगवते पदम । डेधुतं दचिषामूर्तिं तं मह्यां मेधामुदीरयेत ॥ २९ ॥

प्रयचछ ठदयान्तोडयं द्वाविमशल्यचछरो मनु: । सुनिश्वतुमुखस्खल्दो गायच्चो देवता मनो: ॥ २५ ॥

दचिषामूर्तिं राख्यातो वेदवयाख्यानतत्पर: । ताररुछ: स्वरैद्रीचै: षड्भारभर्र्जान कलपयेत ॥ २९ ॥

अथवा मन्त्रमभूतै: पदैर्वा कलपयेत ऋमात । पूर्वोक्तवटमूलस्थ चिन्तयेन्मन्त्रनायकम ॥ ३० ॥

1

स्फटिकरजतवर्णं मोक्तिकौमचमालाम्‌। मण्ण्र्रत्नालसवियाम ज्ञानसूत्रं कराग्रे । दधतमुरगकचं चन्द्रचूडं त्रिनेत्रं विश्रृततनुबन्धभूष दंचशामूर्तिमौढं ॥ ३१ ॥

1

लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं ब्रह्मचारित्रते स्थितः । जुहुयात सघृतैः पद्मैर्देशांगं संस्कृतैर्द्रवसे ॥ ३२ ॥

1

पूर्वोक्तिते यजेत्त पोठे वच्यमाखेन वत्सना । ब्रह्मज्ञानभ्यचंयेह र्हे पद्मेष्टस पूजयेत ॥ ३३ ॥

1

सरसतीं वाचयन्तीं पुष्करं सक्तमाननाम्‌ । ब्रह्माख्यं सनकं पश्यात सनन्दनमतः परम् ॥ ३४ ॥

1

सनत्कुमारनामानं मुक्तं व्यासं गयेश्वसम् । सिद्धगम्वर्ययोगौन्र्रविद्याधरगणान् वदिंः ॥ ३५ ॥

1

वाच्यो लोकेश्वरान्चेदज्नायायुघसंयुतान् इत्यं पूजार्द्धिः सिद्धे मन्त्रेऽस्मिन साधकोत्तमः ॥ ३६ ॥

1

वश्यभो जायते वाचा वाचस्पतिरिवापरः । मन्त्रेषानैन संजयैविंशडेः सात्निलैः सुधीः ॥ ३७ ॥

1

श्रीमद्विशुद्धतत्त्वारिशिरिसंसेकमात्राय यत्‌ । कष्ठमात्रोदके स्थित्वा जपेन्मन्त्रं सहस्रकम् ॥ ३८ ॥

1

प्रत्यहं मण्डलादर्तों कवचामग्रणौंभवेत्‌ । गौथ्या पाश्वेष्टया सार्द्ध श्लोकामौ चिन्तयेद विभुम् ॥ ३९ ॥

1

ऋयुतं प्रजपेन्मन्त्रं भूयसीं श्रियमाप्नुयात् । भुज्नानः प्रयतो मन्त्री गोनूवे स्मृतमोदनम् ॥ ४० ॥

1

भिच्चान्नसथवा मन्त्रमयुताहितयं जपेत् । ऋष्युतान् वेदशास्त्रादोन व्याचष्टे नात्र संशयः ॥ ४१ ॥

1

सिद्धगम्वरसुनिभिर्यौगौन्रैरपि सेविचो । ज्ञानवार्गथिनां प्रोत्थै कश्वितो मन्त्रनायकौ ॥ ४२ ॥

लोहितोद्गन्यासं सब्यो विन्दुमान् प्रथमं ततः । हितोयं वङ्किवोज्ञा दैौष्ठौ स्रान्तः सुभूषितंतं हृदयं लाङ्गलो सर्गी मन्त्रो वौजनयायान्वितः । नोलकरहस्तकः प्रोत्कों द्विषत्सदयहरः परः ॥ ४३ ॥

हरदयं वङ्किजाया हृदयं परिकौसितंतम् । कापदिने ठयुगलं सिरोमन्त्र उदाहृतः ॥ ४५ ॥ नोलकरहाय ठद्बं शिखामन्त्रोऽयमौषितः । कालकूटपदस्थान्ते विषभचणडेयुतम् ॥ ४६ ॥ डं फट् कवचमादिष्टं विद्वजिन्रीलकाङ्क्षिणे । स्वाहान्तमन्वमेतानि पञ्चाङ्गानि मनोविन्दुः ॥ ४७ ॥

मूर्धि काष्ठे हृद्मोजे ऋमादौजययं न्यसेत् । ततः समाहितो भूत्वा नोलकरहं विचिन्तयेत् ॥ ४८ ॥ बालाकीयुततेजसं छितजटाजूटेनुबृंहृदोच्चवलं नागेन्द्रेः स्वातभूषितां जपवटीं मूलं कपालं करैः ॥ ४९ ॥ खड्गाङ्कं दधतं किनेरीवलसद्रूपपश्वाननं सुन्दरं व्यापृत्ककपरिधानमञ्जनिलयं श्रोुनोलकरहं भजे ॥ ५० ॥ लब्ध्वा यं जपकर्माणि तदंशांशं सरस्विपा । हृविषा जुहुयात्सम्पक् संस्कृते हव्यवाहने ॥ ५१ ॥

एवं पूजार्दिभिः सिद्धे मनौ मन्त्रो विषदयम् । नाशयेद्चिरादेव नोलकरह द्वापरः ॥ ५२ ॥ मनुनानेन संजस्रः कुम्भक्श्चै सलिलैः शुमैः । शाभिषिञ्चेद्विहीनान्तं स विषान्मुच्यते भुवम् ॥ ५३ ॥ सृष्ट्रा जपेद्विषग्रस्तं तत्क्षणात् निर्विषो भवेत् । वौजाभ्यां प्रथमन्ताभ्यां पार्श्वयोविषमाहरित ॥ ५४ ॥

५३

बहुना किंचिदेकेन मन्त्रेणानेन सङ्कितम् । कालकूटं विषं साधातं भुक्तं स्वात् परमामृतम् ॥ ४७ ॥

বহুনা কিংচিদেকেন মন্ত্রেণানেন সঙ্কিতম্ । কালকূটং বিষং সাধাতং ভুক্তং স্বাত্ পরমামৃতম্ ॥ ৪৭ ॥

५३

श्रग्निसंकर्त्तकादित्यवह्निलौष्ठविन्दुमान् । चिन्तामणिरिति ख्यातं वीजं सर्वसमृद्धिदम् ॥ ४८ ॥

শ্রগ্নিসঙ্কর্ত্তকাদিত্যবহ্নিলৌষ্ঠবিন্দুমান্ । চিন্তামণিরিতি খ্যাতং বীজং সর্বসমৃদ্ধিদম্ ॥ ४८ ॥

५३

काष्ठपो मुनिराख्यातश्चन्द्रोऽनुष्टुभुदाहृतम् । भैरवाध्वरवरो देक्ता जगतां पतिः ॥ ४९ ॥

কাষ্ঠপো মুনিরাখ্যাতশ্চন্দ্রোঽনুষ্টুভুদাহৃতম্ । ভৈরবাধ্বরবরো দেক্তা জগতাং পতিঃ ॥ ४९ ॥

५३

रेफादिव्यञ्जनैः षड्भिः कुयुज्याद्द्वानि षट् क्रमात् । नोलप्रकाशकरुचारं विलसद्वननेत्रैः ॥ ५० ॥

রেফাদিব্যঞ্জনৈঃ ষড্ভিঃ কুযুজ্যাদ্দ্বানি ষট্ ক্রমাত্ । নোলপ্রকাশকরুচারং বিলসদ্বননেত্রৈঃ ॥ ५० ॥

५३

पाशाद्युत्पलकल्पालमूलहृदयाष्टकं । षडङ्गमष्टमात्रं च प्रवभञ्जरभूषणं ॥ ५१ ॥

পাশাদ্যুত্পলকল্পালমূলহৃদয়াষ্টকং । ষডङ্গমষ্টমাত্রং চ প্রবভञ্জরভূষণং ॥ ५१ ॥

५३

बालेन्दुकुसुमुकुटं प्रथममालि हृपम् । एकलचं जपेदौर्जामल्यं मन्त्रौ विचिन्तयन् ॥ ५२ ॥

বালেন্দুকুসুমুকুটং প্রথমমালি হৃপম্ । একলচং জপেদৌর্জামল্যং মন্ত্রৌ বিচিন্তয়ন্ ॥ ५२ ॥

५३

ऋयुतं मधुरागासक्तैजुंहिर्यातततखडुलैः । घेवोदिते यजो तं पौठे प्राग्देशे: षड्भिरौचितैः ॥ ५३ ॥

ঋযুতং মধুরাগাসক্তেজুংহির্যাতততখডুলৈঃ । ঘেভোদিতে যজো তং পৌঠে প্রাগ্দেশে: ষড্ভিরৌচিতৈঃ ॥ ५३ ॥

५३

हषाढैर्मरौदाराभः पञ्चाखोकपञ्चादायुधैः । एवमध्यचंसेद देवमभैरवाध्वरं परम् ॥ ५४ ॥

হষাডৈর্মরৌদারাভঃ পঞ্ণাখোকপঞ্ণাদায়ুধৈঃ । এবমধ্যচংসেদ দেবমভৈরবাধ্বরং পরম্ ॥ ५४ ॥

५३

तेजः कान्तियशोमेधोचाचां भवति वल्लभः । प्रामादादयं जपेनम्भसुतं रोगघ्नान्तये ॥ ५५ ॥

তেজঃ কান্তিযশোমেধোচাচাং ভবতি বল্লভঃ । প্রামাদাদয়ং জপেনম্ভসুতং রোগঘ্নান্তয়ে ॥ ५५ ॥

५३

स्वाहान्तमिदं वीजं विगलत्परमामृतम् । चन्द्रविन्दुस्थितं मूर्धि ध्यातं च्छे डगदापहम् ॥ ५६ ॥

স্বাহান্তমিদং বীজং বিগলত্পরমামৃতম্ । চন্দ্রবিন্দুস্থিতং মূর্ধি ধ্যাতং চ্ছে ডগদাপহম্ ॥ ५६ ॥

५३

प्रतिलोमखरावौतं वीजं वर्ज्जयद्दशे स्थितम् । रेफादिव्यञ्जनोक्ताष्टकोणाभिततं बहिः ॥ ५७ ॥

প্রতিলোমখরাবৌতং বীজং বর্জ্জয়দ্দশে স্থিতম্ । রেফাদিব্যঞ্জনোক্তাষ্টকোণাভিততং বহিঃ ॥ ५७ ॥

५३

भूतादिस्थ मृतं मातृं भूतमातृ विनाशयेत् । वीजं चन्द्रगतं वातं स्वरैः षड्भि: क्रमात् ॥ ५८ ॥

ভূতাদিস্থ মৃতং মাতৃং ভূতমাতৃ বিনাশয়েত্ । বীজং চন্দ্রগতং বাতং স্বরৈঃ ষড্ভি: ক্রমাত্ ॥ ५८ ॥

५३

गलत्परसुधापूर्ण नेत्रे ध्यातं रुजं हरत् । एवमेव स्र तं वीजं कुचै गूलादिरोगनुदु ॥ ५९ ॥

গলত্পরসুধাপূর্ণ নেত্রে ধ্যাতং রুজং হরত্ । এবমেব স্র তং বীজং কুচৈ গূলাদিরোগনুদু ॥ ५९ ॥

स्फोटे विषज्वरे दाहे मोहे श्रौष्ठगदे भ्रमे ।

স্ফোটে বিষজ্বরে দাহে মোহে শ্রৌষ্ঠগদে ভ্রমে ।

वौजमेतत्तथा ध्यातं तत्तत्क्लेशान् विनाशयेत् ।

বৌজমেতত্তথা ধ্যাতং তত্তত্ক্লেশান্ বিনাশযেত্ ।

कुण्डुमाभमिदं वीजं चिकोषागतमुज्ज्वलम् ॥ ६९ ॥

কুণ্ডুমাভমিদং বীজং চিকোষাগতমুজ্জ্বলম্ ॥ ৬৯ ॥

यस्य मूर्धि स्मरेन्मन्त्रो स वश्यो जायतेsङ्ङरात् ।

যস্য মূর্ধি স্মরেন্মন্ত্রো স বশ্যো জায়তেsঙরাত্ ।

उड्डरेप्सितसाध्याख्यं वौजं वड्निग्रहे क्षितम् ॥ ७० ॥

উড্ডরেপ্সিতসাধ্যাখ্যং বৌজং বড্নিগ্রহে ক্ষিতম্ ॥ ৭০ ॥

वड्निग्रहद्वयेनापि नित्ययुक्तकोषेण संहतम् ।

বড্নিগ্রহদ্বযেনাপি নিত্যযুক্তকোষেণ সংহতম্ ।

प्रतिलोमस्वरावीतं चुल्लूकोस्थाने निवेश्रितम् ॥ ७१ ॥

প্রতিলোমস্বরাবীতং চুল্লূকোস্থানে নিবেশ্রিতম্ ॥ ৭১ ॥

वश्रीकरोति रमश्रीर्मचिरेखैव दासवत् ।

বশ্রীকরোতি রমশ্রীর্মচিরেখৈব দাসবৎ ।

मधुरत्रययुक्तेन मालिपिष्टेन पुत्तलौम् ॥ ७२ ॥

মধুরত্রযযুক্তেন মালিপিষ্টেন পুত্তলৌম্ ॥ ৭২ ॥

क्षत्वा प्रतिष्ठितप्राणां विभज्य जुहुयाद्भसौ ।

ক্ষত্বা প্রতিষ্ঠিতপ্রাণাং বিভজ্য জুহুযাদ্ভসৌ ।

त्रिवासरमनेनैव साध्यस्य वश्गो भवेत् ॥ ७३ ॥

ত্রিবাসরমনেৈনৈব সাধ্যস্য বশ্গো ভবেত্ ॥ ৭৩ ॥

मकारगतसाध्याख्यमनलस्थं गदाध्वयम् ।

মকারগতসাধ্যাখ্যমনলস্থং গদাধ্বযম্ ।

चन्द्रगत्वतुरद्वेष टान्तकोषेन वेष्टितम् ॥ ७४ ॥

চন্দ্রগত্বতুরদ্বেষ টান্তকোষেন বেষ্টিতম্ ॥ ७४ ॥

वौजं ताम्बूलपत्रस्थं प्रजसं मनुनामुना ।

বৌজং তাম্বূলপত্রস্থং প্রজসং মনুনামুনা ।

sभक्षितं नाशयेत् सम्यक् शिरोरोगं न संशयः ॥ ७५ ॥

sভক্ষিতং নাশযেত্ সম্যক্ শিরোরোগং ন সংশয: ॥ ৭৫ ॥

लिखित्वा वसुकेनैव त्रिकोणं वौजगर्भितम् ।

লিখিত্বা বসুকেনৈব ত্রিকোণং বৌজগর্ভিতম্ ।

शस्त्रे वड्नि समाधाय सस्यगाराध्य देवताम् ॥ ७६ ॥

শস্ত্রে বড্নি সমাধায সস্যগারাধ্য দেবতাম্ ॥ ৭৬ ॥

जुहुयात् क्षतसम्पातं सर्पिषाष्टोत्तरं शतम् ।

জুহুযাত্ ক্ষতসম্পাতং সর্পিষাষ্টোত্তরং শতম্ ।

सम्पाताज्ज्येन संसिक्ता त्रिलोचकृतमुद्रिका ।

সম্পাতাজ্জ্যেন সংসিক্তা ত্রিলোচকৃতমুদ্রিকা ।

विधृता भूतवेतालकृत्यारोगाविनाशिनी ॥ ७७ ॥

বিধৃতা ভূতবেতালকৃত্যারোগাবিনাশিনী ॥ ৭७ ॥

जडोsवड्निमहितं मनुनेन वड्निग्रहयुगलेन परिलिखितम् ।

জডোsবড্নিমহিতং মনুনেন বড্নিগ্রহযুগলেন পরিলিখিতম্ ।

sग्रिन्मक्षिषु महौपध्रा धृतं यन्त्रमेतदुद्भवितं ग्रहवैरकृत् ॥ ७८ ॥

sগ্রিন্মক্ষিষু মহৌপধ্রা ধৃতং যন্ত্রমেতদুদ্ভবিতং গ্রহবৈরকৃত্ ॥ ৭৮ ॥

sग्रिन्त्रौजलसत्तकोषान्तकोषे लिखिखते भुवे ।

sগ্রিন্ত্রৌজলসত্তকোষান্তকোষে লিখিখতে ভুবে ।

शरावे कापिलाज्येनसूतदौपं प्रविन्यसेत् ॥ ७९ ॥

শরাবে কাপিলাজ্যেনসূতদৌপং প্রবিন্যসেত্ ॥ ৭৯ ॥

घटेनैव पिधायास्य पृष्ठे यन्त्रमिदं लिखे त् ।

ঘটেনৈব পিধাযাস্য পৃষ্ঠে যন্ত্রমিদং লিখে ত্ ।

भूताच्चैमन्त्र संख्या चिन्तामणिमनुं जपेत् ॥ ८० ॥

ভূতাচ্চৈমন্ত্র সংখ্যা চিন্তামণিমনুং জপেত্ ॥ ৮০ ॥

1

तमाविश्य वपानुभवेद् ग्रहः ॠतोडपि सर्वथा ॥ ७५ ॥ कमानुभवनहये मनुरूमिमं लिखित्वा पुन- स्तद्विसृषु हृदो लिखेत् स्वरयुगं ततः सन्निधौ । भुवेष्टं परिवेष्टितं धरांरगैडहमध्यास्थितं । मनोरथफलप्रदं भवति यन्नमेतनृणांम् ॥ ७६ ॥ घटकोपान्तसिकोषे लिखहतु मनुरूमिमं साध्यनामाचरान्का घटकोपेषुड़मन्त्रान् वसुदलद्विररेष्टष्टमन्वादरागान् । वोतं वाद्यो कलाभिस्तदनुपरिवतं कार्दिभिरवांदिभिस्सतं चौडौविस्बेन युक्तं नृहरिमनुयज'यन्नमापद्र्रयचिन्त्रम् ॥ ८० ॥ ग्रक्स्मिन् यन्ते प्रतिष्ठाप्य कलसं प्रोक्तवत्सं न च ॥ ८१ ॥ कतोऽभिषेकः स्यात् कत्याभूतद्रोहार्दिशान्तिकः । स्वरान्वितमन्नु लिखख्तटान्तमध्ये ततः षडङ्गिसृषु हृतामनं तदनकादिवर्गेष्टंवतम् । धरापुरयुगैन तं नृहरिवौजयुक्त्रार्च्चेया प्रेवेष्टितसुदाहृतं दुरितरोगकृतव्यापदहम् ॥ ८२ ॥ चकारोमाग्नपवनवामकराशीडचन्द्रवान् । उक्तं तुच्छकलैन्तु येन सिद्धयन्ति साधकाः ॥ ८३ ॥ षडङ्गदौर्ध्वभाजा वौजेन षडङ्गानि प्रकल्पयेत् । चकाररहितं वौजं क्रमात् जम्भसहान्वितम् ॥ ८४ ॥ चल्वारि देवीजानि देव्याज्ञेया इमाः क्रमात् । जयाख्या विजया पश्चादजिता चापराजिता ॥ ८५ ॥ वीजमझ्ङलिषु न्यस्य करयोव्योंपकं ततः । कनिष्ठादिषु विन्यस्येत् षडङ्गानि तलावाधि ॥ ८६ ॥ देव देवौ स्ववौजानि कनिष्ठादिषु विन्यस्येत् । पादान् मूर्ध्वादि न्यस्येन्तु ष्ठिनावयवेषु तत् ॥ ८९ ॥ तलाम्यां व्यापकं कुुर्य्यान्मूर्ध्वोदीचरणावधि ।

তমাবিশ্য বষানুভবেদ্ গ্রহঃ ঋতোঽপি সর্বথা ॥ ৭৫ ॥ কমানুভবনহয়ে মনুরূমিমং লিখিত্বা পুন- স্তদ্বিসৃষু হৃদো লিখেত্ স্বরযুগং ততঃ সন্নিধৌ । ভুবেষ্টং পরিবেষ্টিতং ধরাংরগৈডহমধ্যাস্থিতং । মনোরথফলপ্রদং ভবতি যন্নমেতনৃণাংম্ ॥ ৭৬ ॥ ঘটকোপান্তসিকোষে লিখহতু মনুরূমিমং সাধ্যনামাচরান্কা ঘটকোপেষুড়মন্ত্রান্ বসুদলদ্বিররেষ্টষ্টমন্বাদরাগান্ । ভোতং বাদ্যো কলাভিস্তদনুপরিবতং কার্দিভিরবাংদিভিস্সতং চৌডৌবিস্বেন যুক্তং নৃহরিমনুযজ'যন্নমাপদ্র্রযচিন্ত্রম্ ॥ ৮০ ॥ গ্রক্স্মিন্ যন্তে প্রতিষ্ঠাপ্য কলসং প্রোক্তবৎসং ন চ ॥ ৮১ ॥ কতোঽভিষেকঃ স্যাত্ কত্যাভূতদ্রোহার্দিশান্তিকঃ । স্বরান্বিতমন্নু লিখখ্তটান্তমধ্যে ততঃ ষড়ঙ্গিসৃষু হৃতামনং তদনকাদিবর্গেষ্টংবতম্ । ধরাপুরযুগৈন তং নৃহরিবৌজযুক্ত্রার্চ্চেয়া প্রেবেষ্টিতসুদাহৃতং দুরিতরোগকৃতব্যাপদহম্ ॥ ৮২ ॥ চকারোমাগ্নপবনবামকরাশীডচন্দ্রবান্ । উক্তং তুচ্ছকলৈন্তু যেন সিদ্ধয়ন্তি সাধকাঃ ॥ ৮৩ ॥ ষড়ঙ্গদৌর্ধ্বভাজা বৌজেন ষড়ঙ্গানি প্রকল্পযেত্ । চকাররহিতং বৌজং ক্রমাত্ জম্ভসহান্বিতম্ ॥ ৮৪ ॥ চল্বারি দেবীজানি দেব্যাজ্ঞেয়া ইমাঃ ক্রমাত্ । জযাখ্যা বিজযা পশ্চাদজিতা চাপরাজিতা ॥ ৮৫ ॥ বীজমঝ্ঙলিষু ন্যস্য করযোব্যোংপকং ততঃ । কনিষ্ঠাদিষু বিন্যস্যেত্ ষড়ঙ্গানি তলাবাধি ॥ ৮৬ ॥ দেব দেবৌ স্ববৌজানি কনিষ্ঠাদিষু বিন্যস্যেত্ । পাদান্ মূর্ধ্বাদি ন্যস্যেন্তু ষ্ঠিনাবযবেষু তত্ ॥ ৮৯ ॥ তলাম্যাং ব্যাপকং কুর্য্যান্মূর্ধ্বোদীচরণাবধি ।

२१८

षड्‌झानि ततः क्षिपेद् यथाश्रानं विशालधौः । हृदयं देवोयंथा पूवें मूर्ध्नास्ये हृदयाम्बुजे ॥ ५९ ॥

ষড়ঋানী ততঃ ক্ষিপেদ যথাশ্রানং বিশালধৌঃ । হৃদয়ং দেবোযংথা পূর্বেং মূর্ধ্নাস্যে হৃদযাম্বুজে ॥ ৫৯ ॥

२१८

नामौ गुह्ये क्रमात्तस्म पदाहेवन विचिन्तयेम् । रक्नाभोमनुद्रुकलाभरणे तननत्रं खड्‌गाङ्कपाशाङ्कुशभृङ्‌कपालहस्ताम् ॥ ६० ॥

নামৌ গুহ্যে ক্রমাত্তস্ম পদাহেং বন বিচিন্তযেম্ । রক্তাবোমনুদ্রুকলাভরণে তননত্রং খড়্গাঙ্কপাশাঙ্কুশভৃঙ্কপালহস্তাম্ ॥ ৬০ ॥

२१८

वेधानं निविडनासमनघ्र्या भूमिं रक्ताङ्करागकुसुमांशुकमौक्तिकमोड़े ॥ ६१ ॥

বেধানং নিবিড়নাসমনঘ্র্যা ভূমিং রক্তাঙ্করাগকুসুমাংশুকমৌক্তিকমোড়ে ॥ ৬১ ॥

२१८

लचमालां जपेन्मन्त्रं जुहुयात्‌ सर्पिषा युतम् । वध्यमाश्व यजेत्ततो देवतावरक्यैः सह ॥ ६२ ॥

লচমালাং জপেন্মন্ত্রং জুহুযাত্‌ সর্পিষা যুতম্ । বধ্যমাশ্ব যজেত্ততো দেবতাবরক্যৈঃ সহ ॥ ৬২ ॥

२१८

नपुंसकस्वरैरविद्धाननुयोगाविलोसगैः । धर्मोद्धिकानधर्मज्ञां पाद्याद्गान्राशि विन्यसेत्‌ ॥ ६३ ॥

নপুংসকস্বরৈরবিদ্ধাননুযোগাবিলোসগৈঃ । ধর্মোদ্ধিকানধর্মজ্ঞাং পাদ্যাদ্গান্রাশি বিন্যসেত্‌ ॥ ৬৩ ॥

२१८

एकारेऽत्र न्यसेत्‌ पश्याद्दूर्वाद्र्ङ्‌कुपान् गुणानथ । श्रान्त्या तदुपरिस्थेन मायाविद्यामयैः क्रमात्‌ ॥ ६४ ॥

একাত্রেঽত্র ন্যসেত্‌ পশ্যাদ্দূর্বাদ্রঙ্কুপান্ গুণানথ । শ্রান্ত্যা তদুপরিস্থেন মাযাবিদ্যামযৈঃ ক্রমাত্‌ ॥ ৬৪ ॥

२१८

स्राधुद्र्डुच्छदे न्यस्ते दधौग्रेन तत्क्षड्‌बुजम् । सन्न्यस्तरैयजेन्मालो यत्तोर्वींसादिका: क्रमात्‌ ॥ ६५ ॥

স্রাধুদ্র্ডুচ্ছদে ন্যস্তে দধৌগ্রেন তৎক্ষড়্বুজম্ । সন্ন্যস্তরৈযজেন্মালো যৎত্তোর্ধ্বীংসাদিকাঃ ক্রমাত্‌ ॥ ৬৫ ॥

२१८

वामां ज्येष्ठां ततो रौद्रीमिक्रां न्यासाक्षरौपिशोभम् । एवं प्रकार्ज्जिते पीठे मूत्तिं मूलन कलिप्रयत्‌ ॥ ६६ ॥

বামাং জ্যেষ্ঠাং ততো রৌদ্রীমিক্রাং ন্যাসাক্ষরৌপিশোভম্ । এবং প্রকার্জ্জিতে পীঠে মূত্তিং মূলন কলিপ্রযত্‌ ॥ ৬৬ ॥

२१८

मावाह्या पूजयेदेवं तस्यामावरक्यैः सह । प्राणप्रतेर्ंह्रिर्देवैरिंदकूपचंषु समर्चयेत्‌ ॥ ६७ ॥

মাবাহ্যা পূজযেদেবং তস্যামাবরক্যৈঃ সহ । প্রাণপ্রতের্ংহ্রিদেবৈরিন্দকূপচংষু সমর্চযেত্‌ ॥ ৬৭ ॥

२१८

जयाद्राः स्वकवौजेन रक्तारकानुलेपना । स्रतस्यांभुकपुष्पाद्यास्त्राक्षोभूूषितानना ॥ ६८ ॥

জযাদ্রাঃ স্বকবৌজেন রক্তারকানুলেপনা । স্রতস্যাংভুকপুষ্পাদ্যাস্ত্রাক্ষোভূষিতাননা ॥ ৬৮ ॥

२१८

वह्नौवादनपरा मदनोन्मथपौड़िता: । त्रींशादिकोषेष्वभ्यर्च्चैंद भूतोर्वीजार्ङ्‌दिका: क्रमात्‌ ॥ ६९ ॥

বহ্নৌবাদনপরা মদনোন্মথপৌড়িতাঃ । ত্রীংশাদিকোষেষ্বভ্যর্চ্চৈন্দ ভূতোর্বীজার্জদিকাঃ ক্রমাত্‌ ॥ ৬৯ ॥

२१८

दुर्भगां सुभगां भूय: करालां मोहिनोमिमा: । बहिर्द्र्जालिपुटा: किाङ्‌क्षितदान्नवदनाम्बुजा: ॥ ७० ॥

দুর্ভগাং সुभগাং ভূয়ঃ করালাং মোহিনোমিমাঃ । বহিদ্র্জালিপুটাঃ কিঙ্ক্ষিতদান্নবদনাম্বুজা ॥ ७० ॥

२१८

देवौसद्र्घभूषाव्या दूतौमन्नान् विदु: क्रमात्‌ ।

দেবৌসদ্র্ঘভূষাব্যা দূতৌমন্নান্ বিদুঃ ক্রমাত্‌ ।

चतुरः स्वादिकान् वचोनदें न्दुकतन्रेखरान् । लोकपालान् यजेहादौ वज्राद्यायुधसंयुतान् । एवं यो भजते भक्त्या देवसुत्के न वध्नाति ॥ १०१ ॥

न तस्य दुर्लभं किञ्चित् त्रिषु लोकेषु विद्यते । वामवाड्निपुरान्तस्थं वीजं स्मृत्वा जपेत् सुद्धीः ॥ १०२ ॥

ज्वरभूतमहारोगा नश्यन्ति तेन तत्क्षणात् । ज्वरान् श्रद्धया ध्यात्वा जपेहौजमनन्यधीः ॥ १०३ ॥

स वध्यो जायते प्रोक्तं मन्त्रस्यास्य प्रभावतः । हृद्रोगे कामला रोगे विषंष्टे ख्वासकासयोः ॥ १०४ ॥

एतज्जपं जलं प्रातः पिबेद्रोगोपशान्तये । कृत्वा नवपदात्स्नानं मुखहस्तं ततः शोभनम् ॥ १०५ ॥

कलसान् स्थापयेत् मन्त्री नव पूर्वोक्तलचणान् । मध्ये देवं यजेत् सस्बैर्ग देवैः पूर्वादिक्रमभागः ॥ १०६ ॥

ईशकोणे स्थिता दूती पराभिषिक्ता पतिव्रता । नारदो वा लभते पुत्रं वश्यामपि किमुतापरा ॥ १०७ ॥

भूतकृत्याग्रहद्रोहाद्यान्त्रिदः सम्पदावहः । अभिषेको यमाज्ञातो गुरुभिः विजयव्रतैः ॥ १०८ ॥

मन्त्रवीजं स्वरगणनत्केश्वरं तस्य वाच्यो देवो दूतो मनुयुतदबं दिग्विदिग्दिक् कमेभः । कादिवर्णैर्वृतमथ वचिछमेगैरेन वौतं यन्त्रं प्रोक्तं सकलसुखदं रोगकृत्याग्रहद्नम् ॥ १०९ ॥

प्रणवो हृदयं पञ्चात् डेन्तं पशुपतिं पुनः । व्याप्त्रचमं पदस्यात्ने परिधानाय तत्परम् ॥ ११० ॥

प्रभादिकतग्बन्धान्तं शंखराय ततः परम् । ऋष्यासंपदं पञ्चात्ततो यज्ञोपवौतिने ॥ १११ ॥

चतयुग्मं वलयुगसंगिनवत्तंकपालिने ।

कलयुगं ततः भूतांशासय द्वितयं पुनः ॥ ११२ ॥

কলযুগং ততঃ ভূতাংশাসয দ্বিতযং পুনঃ ॥ ১১২ ॥

भूमी सुरङ्गलभध्ये स्वातं कलयुगं ततः परम् ।

ভূমী সুরঙ্গলভধ্যে স্বাতং কলযুগং ততঃ পরম্ ।

तद्राजुग्रेन ग्रामय प्रवेष्टय युगं ततः ॥ ११३ ॥

তদ্রাজুগ্রেন গ্রাময প্রবেষ্টয যুগং ততঃ ॥ ১১৩ ॥

ग्रामावेष्टय युगं पश्वाद्रङ्गादि पदमौरयेत् ।

গ্রামাবেষ্টয যুগং পশ্বাদ্রঙ্গাদি পদমৌরযেত্ ।

धाराधिपतिरुद्रौध स्नापयव्यग्रिनसुन्दरी ॥ ११४ ॥

ধারাধিপতিরুদ্রৌধ স্নাপযব্যগ্রিনসুন্দরী ॥ ১১৪ ॥

खड्गवारणमन्बोडयं सप्तसूडयमताचरः ।

খড্গবারণমন্বোডযং সপ্তসূডযমতাচরঃ ।

भूताधिपतये स्वाहा पूजामन्बोडयमौदितः ॥ ११५ ॥

ভূতাধিপতযে স্বাহা পূজামন্বোডযমৌদিতঃ ॥ ১১৫ ॥

सत्यादिपञ्चकस्वाह्याकान्तवौजादिकान् न्यसेत् ।

সত্বাদিপঞ্চকস্বাহ্যাকান্তবৌজাদিকান্ ন্যসেত্ ।

ईशानाद्या: पञ्चमूर्त्तीन्दहे वज्रौ शु च क्रमात् ।

ঈশানাদ্যা: পঞ্চমূর্ত্তীন্দহে বজ্রৌ শু চ ক্রমাত্ ।

षड्‌ द्वौर्घविन्दुयुत्कान्ते नाङ्क्रिया मता ॥ ११६ ॥

ষড্‌ দ্বৌর্ঘবিন্দুযত্কান্তে নাঙ্ক্রিযা মতা ॥ ১১৬ ॥

घण्टाकपालश्रृङ्गासुमृगड्कपाशखेट-

ঘণ্টাকপালশ্রৃঙ্গাসুমৃগড্কপাশখেট-

खट्वाङ्गशूलडमरुं ध्याभयं दशाननम् ।

খট্বাঙ্গশূলডমরুং ধ্যাভযং দশাননম্ ।

रक्तास्रुबिन्दुसकलाभरपं विनेतं

রক্তাস্রুবিন্দুসকলাভরপং বিনেতং

पश्चाननाजमकृष्णांशुकमौग्यमौड़े ॥ ११७ ॥

পশ্চাননাজমকৃষ্ণাংশুকমৌগ্যমৌডে ॥ ১১৭ ॥

रयुतदितयं मन्त्रं जपित्वा तद्र्यांश्रत: ।

রযুতদিতযং মন্ত্রং জপিত্বা তদ্র্যাংশ্রত: ।

पायसेन घृताक्तेन जुहुयात्तस्य सिद्धये ॥ ११८ ॥

পায্সেন ঘৃতাক্তেন জুহুযাত্তস্য সিদ্ধযে ॥ ১১৮ ॥

पश्चाद्विधाय पोठे पूजयेत् खड्गवारणम् ।

পশ্চাদ্বিধায পোঠে পূজযেত্ খড্গবারণম্ ।

वौजेन मूर्च्छितक्रष्ण: स्वाहत्तं कालते मनुविन्दुमत् ॥ ११९ ॥

বৌজেন মূর্চ্ছিতক্রষ্ণ: স্বাহত্তং কালতে মনুবিন্দুমত্ ॥ ১১৯ ॥

ब्रह्माणि दलमध्येपु भूतौ: पद्ये शु संयजेत् ।

ব্রহ্মাণি দলমধ্যেপু ভূতৌ: পদ্যে শু সংযজেত্ ।

हिलचाया प्रकृति लिङ्गीं हृदौयां ऋष्ष्यापीडलाम् ॥ १२० ॥

হিলচাযা প্রকৃতি লिङ্গীং হৃদৌযাং ঋষ্ষ্যাপীডলাম্ ॥ ১২০ ॥

फाल्ला नीलटोविदिन् पञ्चमीन् मन्त्रमालिकाम् ।

ফাল্লা নীলটোविदिन् পঞ্চমীন্ মন্ত্রমালিকাম্ ।

सस्समीन् श्रद्विनीन् पश्चाचन्द्राद्वितजटामिमाम् ॥ १२१ ॥

সস্সমীন্ শ্রদ্বিনীন্ পশ্চাচন্দ্রাদ্বিতজটামিমাম্ ॥ ১২১ ॥

पूर्वपञ्चादि सप्तो न खड्गधारस्यवश्नभाम् ।

পূর্বপঞ্চাদি সপ্তো ন খড্গধারস্যবশ্নভাম্ ।

ऐन्द्रों कौमारिकों ब्राक्ष्मों वाराहों वैष्णवीं सुक्तः ॥ १२२ ॥

ঐন্দ্রোং কৌমারিকোং ব্রাক্ষ্মোং বারাহোং বৈষ্ণবীং সুক্তঃ ॥ ১২২ ॥

वैनायिकौष्ठ चामुण्डां साहेग्रों दिङ्नु पूजयेब् ।

বৈনাযিকৌষ্ঠ চামুণ্ডাং সাহেগ্রোং দिङ্নু পূজযেব্ ।

द्वारपालान् यजे हि दू दू प्रागादिद्देशिक: ॥ १२३ ॥

দ্বারপালান্ যজে হি দূ দূ প্রাগাদিদ্দেশিক: ॥ ১২৩ ॥

विंशः पटलः

बौद्ध्रपिड़लनामानौ हो कौषधानौऽभोषपौ । हृद्कर्षं भृङ्गरिटिमदौचग्रामर्चयेत् पुनः ॥ १२४ ॥ ग्रामदेकमहाकालौ कोषपानान् यजे त्ततः । कुंभवर्षमत्सकाख्यं भल्लाटं जातहारकं ॥ १२५ ॥ इन्द्रादिकान् लोकपालान् सायुधान् प्रयजे त्ततः । धूपदीपादिभिर्देवं प्रोषयित्वा महेश्वरं ॥ १२६ ॥ पश्चाकू राम्ससा चाज्ञे ततो भूतबर्हिं हरेत् । एवं पूजादिभिः सिद्धे मन्त्रे मन्त्रविदांवरः ॥ १२७ ॥ नागयेत् सकलान् भूतान् कृत्याग्रहमहाभयान् । प्रादमे तस्य कुर्वीत पूतां भूतां महोत्सवंः ॥ १२८ ॥ बहुना किंिहोक्तेन मन्त्रेषानेन भूतले । सदशो नास्ति मन्त्रोड्यो भूतनिग्रहसाधनः ॥ १२९ ॥ इति सारदातिलके तंत्रविंशः पटलः ।

विंशः पटलः

अथांभिधास्ये विधिवद् घोराक्ष्मनुसुत्तमं । यस्य संश्रयादेव सर्वे नश्यन्त्यु, पद्रवाः ॥ १ ॥ मायास्क र्हियं भूयः प्रस्कृ रहितयं ततः । घोरघोरतरैरध्यन्ने तनुरूपपदं पुनः ॥ २ ॥ चटयुग्मं तदन्ते शातृ प्रचटदितयं ततः । करयुगं रमहन्व' ततो वषटयुगं पुनः ॥ ३ ॥ घातय हितयं वर्मफडन्तः समुदौरितः । एकपञ्चायदेशोडयमघोराक्ष्महामनुः ॥ ४ ॥ अघोरेष्ट्र सुनिः प्रोक्तोऽम्चन्द्रक्षित्टुबुदाहतम् । अघोरमन्त्रः सन्धिष्टो देवता मन्त्रवित्तमैः ॥ ५ ॥

हृदयं पश्चभिः प्रोक्तं गिरः षड्भिरुदाहृतम् । शिखा दशभिराख्याता तावद्रिः कवचं वतम् ॥ वसुवरैः स्मृतं नेत्रं मासाष्टैर्नखमोदितम् । मूर्धनेत्रास्यकर्णेषु हुं ह्रीं अष्टद्रूनं ऋमात् ॥

হৃদযং পশ্চভিঃ প্রোক্তং গিরঃ ষড্ভিরুদাহৃতম্ । শিখা দশভিরাখ্যাতা তাবদ্রিঃ কবচং বতম্ ॥ বসুবরৈঃ স্মৃতং নেত্রং মাসাষ্টৈর্নখমোদিতম্ । মূর্ধনেত্রাস্যকর্ণেষু হুং হ্রীং অষ্টদ্রূনং ঋমাত্ ॥

जातुजपाददशने कद्रुभिन्नाचरैरन्सेत । पश्चभिरपि पुनः षड्भिरह्यामष्टभिरचरे: ॥ ५ ॥ चतुर्वर्गैः षड्वर्गैश्च करणैः करफैः पुनः । चतुभिः षड्भिरादिभ्यां क्षेमे देवोडयमोदितः ॥ ६ ॥

জাতুজপাদদশনে কদ্রুভিন্নাচরৈরন্সেত । পশ্চভিরপি পুনঃ ষড্ভিরহ্যামষ্টভিরচরেঃ ॥ ৫ ॥ চতুর্বর্গৈঃ ষড্বর্গৈশ্চ করণৈঃ করফৈঃ পুনঃ । চতুভিঃ ষড্ভিরাদিভ্যাং ক্ষেমে দেবোঢযমোদিতঃ ॥ ৬ ॥

सजलघनसमाभं भौमदन्त्रं विनेत्रं भुजगधरमघोरं रक्तवस्त्राढ्यरागम् । परशुडमकवजानं खेटकं वाणचापौ त्रिषिखनरकपालै विबभतं भावयाऽऽत्म ॥ ८ ॥

সজলঘনসমাভং ভৌমদন্ত্রং বিনেত্রং ভুজগধরমঘোরং রক্তবস্ত্রাঢ্যরাগম্ । পরশুডমকবজানং খেটকং বাণচাপৌ ত্রিষিখনরকপালৈ বিবভতং ভাবযাঽঽত্ম ॥ ৮ ॥

श्रभिचारे प्रहघ्नं च ऋष्षावर्गो भवेत् प्रसु: । वश्ये कुसुमसज्जापो मुक्तौ चन्द्रसमप्रभः ॥ ११ ॥ लडबमेकं जपेन्मन्त्रं छत्ततसक्तं तु शूलेः शुभैः । तथ्यांशं प्रजुहुयामन्त्रौ मन्त्रस्य सिध्दये ॥ १२ ॥

শ্রভিচারে প্রহঘ্নং চ ঋষ্ষাবর্গো ভবেত্ প্রসু: । বশ্যে কুসুমসজ্জাপো মুক্তৌ চন্দ্রসমপ্রভঃ ॥ ১১ ॥ লডবমেকং জপেন্মন্ত্রং ছত্ততসক্তং তু শূলৈঃ শুভৈঃ । তথ্যাংশং প্রজুহুযামন্ত্রৌ মন্ত্রস্য সিধ্দযে ॥ ১২ ॥

शैवे संपूजयेत् पौठं भटकोष्ठादिसंयुतम् । श्रृङ्गपूजां केशरेषु कत्वा पत्रेषु तत्परम् ॥ १३ ॥ परम्यं डमरुं खङ्गं खेटं वाणं कामुकम् । मूलं कपालं प्रयजे दष्टाश्चाख्यस्य दैंशकः ॥ १४ ॥

শৈবে সংপূজযেত্ পৌঠং ভটকোষ্ঠাদিসংযতম্ । শৃঙ্গপূজাং কেশরেষু কত্বা পত্রেষু তত্পরম্ ॥ ১৩ ॥ পরম্যং ডমরুং খঙ্গং খেটং বাণং কামুকম্ । মূলং কপালং প্রযজে দষ্টাশ্চাখ্যস্য দৈংশকঃ ॥ ১৪ ॥

दलाग्रेषु ततः पूज्या ब्रह्मराक्षा: प्रकीर्तिता: । लोकेशान् पूजयेल्लू सम्यगायुधैः सैः समन्वितान् ॥ १४ ॥ इति पूजार्दिभिः सिध्दे मन्त्रेघानेन साधक: । इष्टा । प्रयोगान् कुर्वीत सिध्दान्तोडयं न संशय: ॥ १५ ॥

দলাগ্রেষু ততঃ পূজ্যা ব্রহ্মরাক্ষা: প্রকীর্তিতা: । লোকেশান্ পূজযেল্লূ সম্যাগাযুধৈঃ সৈঃ সমন্বিতান্ ॥ ১৪ ॥ ইতি পূজার্দিভিঃ সিধ্দে মন্ত্রেঘানেন সাধক: । ইষ্টা । প্রয়োগান্ কুর্বীত সিধ্দান্তোঢযং ন সংশয: ॥ ১৫ ॥

क्रमं । सपिरपामार्गतिलशषेपपायसै: । साजः: सहस्रं प्रत्यहं यामिन्यां जुहुयात् सुधी: ॥ १९ ॥

ক্রমং । সপিরপামার্গতিলশষেপপাযসৈ: । সাজঃ: সহস্রং প্রত্যহং যামিন্যাং জুহুযাত্ সুধী: ॥ ১৯ ॥

होमोऽयं नामयैत सेयो भूतकृत्याऽयुपद्रवान् । सिताकिंशुकनर्गैडोहेमापामार्गेसभवैवैः ॥ १८ ॥

समिदरैः कत ओ होमः पूर्ववद् भूतयान्त्रदः । अपामार्गारिक्खवध्योः पञ्चगव्यसमुचिता: ॥ १९ ॥

समिधो जुहुयात कृत्स्नं पञ्चम्यां निशि संयतः । पृथक् सहस्रहोमेन भूतानां निग्रहो भवेत् ॥ २० ॥

क्रमात् सपिरपामार्गपद्मगव्यैर्हविर्वृतैः । हुत्वा सहस्रं प्रत्येकं पाने सम्पातयेत सुधीः ॥

सम्पातसंपिषा साध्यं भोजयेद् भूतयान्त्रये ॥ २१ ॥

मध्ये वातिं समाध्यां कुरुष्वमहितां केशरेखश्वेतपुष्पं पञ्चान्तमेन्त्रवश्यान् लिखतुं गुणामितानग्रदेशेषु तद्वत् । वर्मास्वोक्षाsसिकोशे दहनपुरयुगे कल्पिते भूपुराख्ये यन्नेsसिन् प्राणिवधानात् क्रतकलसविधिः सर्वडुःखापहारौ २२

घटकोषे प्रकिरन्तः स्फुटयुगलहस्ता प्रस्फुरह्नककोषे प्रष्टैर्मेन्त्रस्य वर्षैररकराशचतुःघटचतुर्वेदवेदैः । घडुमिः कृताष्टपतं दहनपुरयुगीनाहुतं वर्मफड भ्यां राजतकोषे न वाति धारोषपुरगत यन्त्रमाधारमेतत् ॥२३॥

यन्त्रमेतत् समाख्यातं सर्वसम्पत्प्रदायकंम् ॥ २४ ॥

तारो वान्तो धरासंक्षो वामनेतेन्दुभूषितः । पार्श्वोद्धकः कर्षयुतो वर्माङ्कान्तः षडङ्करः ॥ २५ ॥

मनुः पाशुप्रतापाख्यो ग्रहचन्द्रनिवारणः । षडभिरक्षैः षडङ्गानि हुं फडन्तेः सजान्तिभिः ॥ २६ ॥

मध्ये ऽजाक्षसमप्रभं षट्क्रिधरं भौमादि हासोच्छलं लाञ्छनं पञ्चभूषणं शिखिशिखामणसूत्रं नु कुण्डलम् । हस्ताजे ऽत्रिमुखिं समुन्द्रमतिं शक्तिं दधानं विषु'

२९

दंष्ट्राभोमचतुमुख पशुपातिं दिग्याद्रहूपं स्मरेत् ॥ २९ ॥

দংষ্ট্রাভোমচতুমুখ পশুপাতিং দিগ্যাদ্রহূপং স্মরেত্ ॥ ২৯ ॥

३०

वर्षैलचं जपेन्मन्त्रां जुष्टयात्तदग्रग्रतः । गव्येन सर्पिषा मन्त्रो संस्कृते हव्यवाहने ॥ ३० ॥

বর্ষৈলচং জপেন্মন্ত্রাং জুষ্ঠযাত্তদগ্রগ্রতঃ । গব্যেন সর্পিষা মন্ত্রো সংস্কৃতে হব্যবাহনে ॥ ৩০ ॥

३१

श्वेते पौठे यजेन्देवं प्राग्दशैरष्टमार्द्राभिः । इन्द्रादिभिर्लोकपालैर्वृतायै रायुद्वैष्ततः ॥ ३१ ॥

শ্বেতে পৌঠে যজেন্দেবং প্রাগ্দশৈরষ্টমার্দ্রাভিঃ । ইন্দ্রাদিবির্লোকপালৈর্বৃতাযৈ রাযুদ্বৈষ্ততঃ ॥ ৩১ ॥

३२

ग्रन्थेन मुक्तं तोयप्रख्यं बदने बिभेत । सद्यस्तं सुस्थिति कान्ति कान्तनू ग्रहो मन्त्रप्रभावतः ॥ ३२ ॥

গ্রন্থেন মুক্তং তোযপ্রখ্যং বদনে বিভেত । সদ্যস্তং সুস্থিতি কান্তি কান্তনূ গ্রহো মন্ত্রপ্রভাবতঃ ॥ ৩২ ॥

३३

ग्रमुना मन्त्रितान् वाषान् विशेजद् युद्धि भूपतिः । जयेद् दयेन निखिलाज्ञचतून् पार्थ इवापरः ॥ ३३ ॥

গ্রমুনা মন্ত্রিতান্ বাষান্ বিশেজদ্ যুদ্ধি ভূপতিঃ । জযেদ্ দযেন নিখিলাজ্ঞচতূন্ পার্থ ইবাপরঃ ॥ ৩৩ ॥

३४

वर्षान्त्यमे विन्द्युज्वलं चेत्पपालाय हन्मनुः । ताराद्यो वसुवर्गीयं चेत्पपालस्य कौर्त्तितः ॥ ३४ ॥

বর্ষান্ত্যমে বিন্দ্যুজ্বলং চেত্প্পালায হন্মনুঃ । তারাদ্যো বসুর্গীযং চেত্প্পালস্য কৌর্ত্তিতঃ ॥ ৩৪ ॥

३५

घड्दौर्घंभाजा वैन न घड्घान्यस्य संयजेत्व । नीलाच्छनाद्रिनभमूर्ध्वपिङ्गाङ्ककेशं हत्तोग्रलोचनमुपात्तगदाकलापम् ॥ ३५ ॥

ঘড্দৌর্ঘংভাজা বৈন ন ঘড্ঘান্যস্য সংযজেত্ব । নীলাচ্ছনাদ্রিনভমূর্ধ্বপिङ্গাঙ্ককেশং হত্তোগ্রলোচনমুপাত্তগদাকলাপম্ ॥ ৩৫ ॥

३६

ब्राह्मास्वरं भुजगभूषणासमुग्रदंष्ट्रं देवेभे ग्रामजुततनुं प्रथममार्मि देवम् ॥ ३६ ॥

ব্রাহ্মাস্বরং ভুজগভূষণাসমুগ্রদংষ্ট্রং দেবেভে গ্রামজুততনুং প্রথমমার্মি দেবম্ ॥ ৩৬ ॥

३७

लेखमेकं जपन्वन्त्रं जुष्टयात्तदग्रग्रतः । चरुषा छत्रतसिक्रेन ततः श्रेष्ठं च येत ॥ ३७ ॥

লেখমেকং জপন্বন্ত্রং জুষ্ঠযাত্তদগ্রগ্রতঃ । চরুষা ছত্রতসিক্রেন ততঃ শ্রেষ্ঠং চ যেত ॥ ৩৭ ॥

३८

धर्मादिकलिपते पौठे पूर्वमज्ञाति पूजयेत् । ग्रनलाख्यमणिनवेशं करालं तदनन्तरम् ॥ ३८ ॥

ধর্মাদিকলিপতে পৌঠে পূর্বমজ্ঞাতি পূজযেত্ । গ্রনলাখ্যমণিনবেশং করালং তদনন্তরম্ ॥ ৩৮ ॥

३९

घष्टारवमहाकोषं पिप्रितामनसञ्चकम् । पिङ्गलाचमूर्छकेन पंच शु परितोङचयेत ॥ ३९ ॥

ঘষ্টারবমহাকোষং পিপ্রিতামনসঞ্চকম্ । পिङ্গলাচমূর্ছকেন পঞ্চ শু পরিতোঙচযেত ॥ ৩৯ ॥

४०

प्रधानमूत्तिप्रतिमान्नानालङ्कारसंवृतान् । लोकपालान्स्तदङ्काश्च यथापूर्वं प्रपूजयेत ॥ ४० ॥

প্রধানমূত্তিপ্রতিমান্নানালঙ্কারসংবৃতান্ । লোকপালান্স্তদঙ্কাশ্চ যথাপূর্বং প্রপূজযেত ॥ ৪০ ॥

४१

तस्मै सपरिवाराय बलिमेतैन निहरेत् । पूर्वमेतद् इयं पश्रादिदुषि स्वात्म कुर्वदयम ॥ ४१ ॥

তস্মৈ সপরিবারায বলিমেতৈন নিহরেত্ । পূর্বমেতদ্ ইযং পশ্রাদিদুষি স্বাত্ম কুর্বদযম ॥ ৪১ ॥

विंध्य: पटल: १

भक्त्या दितयं भूयोऽपि त्तंय दितयं पुनः । ततो विघ्नपदहन्नं महाभैरवतत्परम् ॥ ३९ ॥ चेतपालवशिं गत्वा हयं पावकमुद्ररी । बालिमन्नोडीयमाख्यातः सर्वकामफलप्रदः ॥ ४० ॥ सोपदंश्रं वृहत् पिङ्गं कत्वा राविपथु साधकः । सृक्ला यथोक्तां चेत्ने ग्रहं तस्य हस्तो बलीं हरेत् ॥ ४१ ॥ बलिनानेन सन्तुष्टः चेतपालः प्रयच्छति । कान्तिमेधावलारोग्यतेजःपुष्टियशःश्रियः ॥ ४२ ॥ उदरे वटकं डेन्तमाप्तदुःदारं तथा । कुडु हयं पुनडेन्तं वटकं तं समुद्रहरेत् ॥ ४३ ॥

ভক্ত্যা দিতযং ভূযোঽপি ত্তংয দিতযং পুনঃ । ততো বিঘ্নপদহন্নং মহাভৈরবতৎপরম্ ॥ ৩৯ ॥ চেতপালবশিং গৎবা হযং পাবকমুদ্ররী । বালিমন্নোডীযমাখ্যাতঃ সর্বকামফলপ্রদঃ ॥ ৪০ ॥ সোপদংশ্রং বৃহৎ পিঙ্গং কৎবা রাবিপথু সাধকঃ । সৃক্লা যথোক্তাং চেত্নে গ্রহং তস্য হস্তো বলীং হরেত্ ॥ ৪১ ॥ বলিনানেন সন্তুষ্টঃ চেতপালঃ প্রযচ্ছতি । কান্তিমেধাবলারোগ্যতেজঃপুষ্টিযশঃশ্রিযঃ ॥ ৪২ ॥ উদরে বটকং ডেন্তমাপ্তদুঃদারং তথা । কুডু হযং পুনডেন্তং বটকং তং সমুদ্রহরেত্ ॥ ৪৩ ॥

एकविंशत्यच्चरात्मा घृक्तिरुद्रो महामनुः । प्रभोष्टफलसंसिद्धैः कीर्त्तिंतः सुरपादपः ॥ ४४ ॥ श्रृङ्गोदेहवक्रो षु मूर्त्तीन्यस्येद् यथा पुरा । सत्यादिपञ्चकस्वाङ्गप्रक्तिवोजपुरःसरम् ॥ ४५ ॥ वकारं पञ्चकस्वाङ्गयोगानादिषु योजयेत् । षड्दौर्घयुक्तया प्रकृत्या वकारेऽषु तद्तता ॥ ४६ ॥ श्रृङ्गानि जातिसंस्थानि प्राणाद्यैः कलयेत् । तस्या ध्यानं त्रिधा प्रोक्तं सात्विकादिविभेदतः ॥ ४७ ॥ वन्दे बालं स्फटिकसन्निभं कुत्रलोक्याशिवक्नं दिव्याकल्पैनैवमणिमयैः किड्किढ्योनूपुराचैः । दोषाकारं विश्रदवसनं सुप्रसन्नं विनेत्रं हस्ताञ्जाभ्यां वटुकमणिग्रं शूलदण्डैर्द्धयानम् ॥ ४८ ॥

একবিংশত্যচ্চরাত্মা ঘৃক্তিরুদ্রো মহামনুঃ । প্রভোষ্টফলসংশিদ্ধৈঃ কীর্ভ্তিঃতঃ সুরপাদপঃ ॥ ৪৪ ॥ শ্রৃঙ্গোদেহবক্রো ষু মূর্ত্তীন্যস্যেদ্ যথা পুরা । সত্যাদিপঞ্চকস্বাঙ্গপ্রক্তিবোজপুরঃসরম্ ॥ ৪৫ ॥ বকারং পঞ্চকস্বাঙ্গযোগানাদিষু যোজযেত্ । ষট্দৌর্ঘযুক্তযা প্রকৃত্যা বকারেঽষু তদ্ততা ॥ ৪৬ ॥ শ্রৃঙ্গানি জাতিসংস্থানি প্রাণাদ্যৈঃ কলযেত্ । তস্যা ধ্যানং ত্রিধা প্রোক্তং সাত্বিকাদিবিভেদতঃ ॥ ৪৭ ॥ বন্দে বালং স্ফটিকসন্নিভং কুত্রলোক্যাশিবক্নং দিব্যাকল্পৈনৈবমণিমযৈঃ কিড্কিড্যোনূপুরাচৈঃ । দোষাকারং বিশ্রদবসনং সুপ্রসন্নং বিনেত্রং হস্তাঞ্জাভ্যাং বটুকমণিগ্রং শূলদণ্ডৈর্দ্ধযানম্ ॥ ৪৮ ॥

[ इति सांख्यिकं ध्यानम् ] उदयज्ञास्करसानिभं दिनयं रक्ताङ्कुरागमञ्ज शिरासं वरदं कपालमभयं शूलं दधानं करैः । नौबध्रीवसुदारभूषमभयतं श्वेतांशुचूडोज्ज्वलं

[ ইতি সাংখ্যিকং ধ্যানম্ ] উদযজ্ঞাস্করসানিভং দিনযং রক্তাঙ্কুরাগমঞ্জ শিরাসং বরদং কপালমভযং শূলং দধানং করৈঃ । নৌবধ্রীবসুদারভূষমভযতং শ্বেতাংশুচূড়োজ্জ্বলং

वन्दे वादशवासं भयहरं देवं सदाभावये ॥ ४९ ॥

[ राजसं ध्यानम् ]

ध्यायेत्नीलाद्रिकान्तं प्रप्रथितकलधरं सुवडवमालं महेशं । दिग्वस्त्रं पिङ्ककेशं डमरुमथस्त्रिशूलं खड्गपाशाभयांह्रै। नागं घटाटां कपालं करसरसिरुहैविभ्रतं भीमदंष्ट्रं । सर्पांकलपं त्रिनेत्रं भजिमयविलसत्किडख्बोनूपुरालं ॥ ५० ॥

[ तामसं ध्यानम् ]

सात्विकं ध्यानमाख्यातमपमृत्यु निवारक्षम् । श्रायुारोग्यजननमपवर्गफलप्रदम् ॥ ५१ ॥

राजसं ध्यानमाख्यातं धर्मैकामार्थसिद्धिदम् ।

तामसं शत्रुघ्नमनुं कृत्याभूतगदापहम् । वश्यैलद्रं जपेन्मन्त्रं हविष्याशी जितेन्द्रिय: ॥ ५२ ॥

तदद्रग्रांशं प्रजुहुयात्तिलैर्मधुरसंयुतै: । धर्माधिदिभ: सुतमे पीठे पञ्जश्रोभिते ॥ ५३ ॥

घटकोषान्तस्तिकेष्वक्षे व्योमपञ्जससंयुते । वटुकं पूजयेद्देवं मूत्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ ५४ ॥

सत्योजातेन मन्त्रेण देवमावाहयेत्स्ततः । मूलादिवासदेवेन स्थापयेल्परमेश्वरम् ॥ ५५ ॥

मूलमन्त्रेण कर्तव्यं सात्विकं तदनन्तरम् । अघोरेश सुधी: कुर्याद्यावत्सर्विरोधमथनन्तरम् ॥ ५६ ॥

पुरुषाख्येन मन्त्रेण योनिमुद्रां प्रदर्शयेत् । देवाय वन्दनं कुर्याद्दोषाणेन समाहित: ॥ ५७ ॥

एतत्सर्वं विधातव्यं तत्स्तन्मुद्राभिरादरात्तत् । ईशानादीन्यजेहेवान् न्यासमार्गेण देशिक: ॥ ५८ ॥

सकलौकरणं कृत्वा यजेन्मूत्ती यथा क्रमम् । व्योमपञ्जदलेप्स्वचर्दिसिताझादिभैरवान् ॥ ५९ ॥

५२८

श्रसिताङ्गं ररक्ताङ्घ्रिं क्रोधोन्मत्तस्य भैरवम् । कपालिनं भोषणाख्यं संहारस्य क्रमादिमून् । घटकोट्येषु पञ्जानि क्रमेशामर्चयेच्च सुन्धौः ॥ ६१ ॥ पूर्वादिदिग्ननुप्यन्ते तद्वाचि पूजयेदिमान् । डाकिन्यौ-पुत्तकान् पूर्वं राकिनो-पुत्तकांस्ततः ॥ ६२ ॥ लाकिन्यौ-पुत्तकान् पश्चात् काकिन्यौ-पुत्तकांस्ततः । साकिन्यौ-पुत्तकान् भूयो हार्किन्यौ-पुत्तकान् पुनः ॥ ६३ ॥ मार्तिन्यौ-पुत्तकान् पश्चारहे वो-पुत्तांस्ततः परम् । अथोमातृद्रमातृषां पुत्तान् द्विचत्वारिंशद् यजेत् ॥ ६८ ॥ उध्र्वमुख्या: सुतानूध्र्वं धोमुख्या: सुतानधः । इति संपूजयेम्न्नौ पुत्तवर्गान्स्त्रयोदश ॥ ६५ ॥ तद्वाचिः पद्मपञ्चेषु लोकेश्वरटुकान् यजेत् । ब्रह्माणौ-पुत्तकान् पूर्वं माहेश्वरो-पु तत्सौखरेः ॥ ६६ ॥ वैष्णावौपुत्तकं सौष्ये कौमारौपुत्तमस्तनिलेः । इन्द्राणीपुत्रकं भूयः पूजयेत् पञ्चिमे ततः ॥ ६७ ॥ महालक्ष्मौस्तुतं पश्चाद्वचोद्देशे समर्चयेत् । वाराहीपुत्तकं यास्यै चामुण्डास्ततमानिले ॥ ६८ ॥ वटुकान् दम्पदिक्संवेष्टेतुकं चिपुरान्तकम् । वेतालं वडिकिजिह्वाख्यं कालान्ताख्यं वारालकम् ॥ ६९ ॥ एकपादभोमदंष्ट्रम्चलं छाटकेश्वरम् । दिग्वादिक्स्सन्तरालेपु शोकऱ्ठादौन् यजे त पुनः ॥ ७० ॥ क्रोधोष्हरादिदिग्भनतांस्तहद्वाच्चो समर्चयेत् । ततस्तस्मिन् कुलौग्रादान् द्वाचत्वारिंशद् पूजयेत सुन्धौः ॥ ७१ ॥ इन्द्रियान्तरोद्भूमीस्थान् योगीशैचक्रस्थितान् सयुतान् । योगिनौभिः सद्याभ्यर्च्येद्योगनित्यततिक्षितान् ॥ ७२ ॥ इति संपूजयेद्वें वटुकं प्रोक्तवक् ना ।

धर्मार्थकाममोक्षाणां पतिभवेति मानवः ॥ ७३ ॥

विप्रं दुडडषंमाराध्य बलीं दत्वा विधाय च । काम्यानी साधयेत्सिद्धी यथोक्तां सिद्दिमाप्नुयात् ॥ ७८ ॥

ग्रात्येनं पलसं सहितैलाजचूर्णेनि शर्कराः । गुडोऽमृतरसापूर्वैष्णवत्कृतेः परिमिश्रितैः ॥ ७५ ॥

कत्वा कवलमाराध्य देवं प्रागुक्तवत्सना । रक्तचन्दनपुष्पाद्यैर्नैवेष्टि तत्समे बलिं हरेत् ॥ ७६ ॥

ततः सिध्यन्ति कार्याणि बलिनानेन मन्त्रिणा । जप्यात् सरिप्टा मन्त्री यथोक्तां सिद्दिमाप्नुयात् ॥ ७९ ॥

बन्ध्याय जायाद् विदिह्नु शाकलैकवंशयेक्नान् । जप्यात् पुष्ट्याभाय प्रफुल्लैः कैरवैः सुद्धौः ॥ ७८ ॥

धनधान्यादिसम्पत्त्यै जप्यात्तत्कृत्य तद्वद् लभेत् । विश्वप्रध्वनैनैज इयान्महतां विन्दति श्रियम् ॥ ७९ ॥

लोकेर्मंधुरसंमिश्रैवश्रयेदार्चितान् जनान् । दृष्टिकामेन होतव्यं वेतसानां समिद्दरैः ॥ ८० ॥

अन्नेन जप्ययानित्यं भूनधान्यादिसम्पदे । वश्यायै जप्ययान्न्ना मधुना दिवसक्रमयम् ॥ ८१ ॥

रोगोत्तौषधहोमेन रोगा नश्यन्ति तत्क्षयात् । कत्याद्रोहे ग्रहद्रोहे भूतापचारसद्भवे ॥ ८२ ॥

व्याघ्राजिने समासीनो जप्यादयुतं तिलैः । भूतादयः पालयन्ते नेभदन्ते तान् दिशो भयात् ॥ ८३ ॥

कृष्याष्टम्यां समारभ्य यावत् स्यात् चतुरङ्गशी । तिलैस्तिलुलसंमिश्रैर्मंधुरव्रतयलोलितैः ॥ ८४ ॥

विसहसं प्रतिदिनं जप्यात् संस्कृतेऽनले । वटुकेश्वरमभ्यर्च्य भक्ष्यभोग्यफलान्वितम् ॥ ८५ ॥

नित्यं नैवेद्यं मध्यरात्रे बलिं हरेत् ।

एवं जपित्वा प्रयतः सहस्राक्षेकविंग्रातिम्‌ ॥ ५६ ॥

समासादिदवसे राजावर्जं हत्वा वार्षिं हरेत्‌ ।

ततः कारयिता राजा तोषयेत साधकं धने: ॥ ५७ ॥

विधिनानेन सन्तुष्टो वटुकेश: प्रयच्छति ।

तेजो वचं यग्र: पुवान्न चान्ति' लच्छौमरोगिताम ॥५८॥

नश्यन्ति यतव: सर्वे वधेन्ते वसुवानसवा: ।

ग्रवग्रहो न जायेत विषये तस्य भूपते: ॥ ५८ ॥

जुहुयात केवलैलोलुपैर्युतं स्तभने च्छया ।

निगड़ादिविमोचाय प्रयोगाड्यसुदाहृत: ॥ ९० ॥

वचाचूषेपलं यत्नं गृहेनाज्येन लोडीतम ।

विभज्य भद्रयेदस्म्यां मगडलं पुञ्चकाद्दिगोम ॥ ९१ ॥

विनौतं पुवमाप्रोति मेधारोग्यबलान्वितम ।

ग्रादावन्ते प्रयोगस्य वटुकाय बलिं हरेत ॥ ९२ ॥

द्विविधो बलिराख्यातो राजस: सात्विको बुधै: ।

राजसो मांसरक्ताद्य: फलवयमर्मान्वितम ॥ ९३ ॥

सुरपायससंयुक्तो मध्यमवयलोडीत: ।

सात्विको मांसरहिद: श्रेष्ठभक्त: सुरोचकतम ॥ ९४ ॥

ब्राह्मण्यो नियत: शुचि: सात्विकं बलिमाहरेत ।

साध्येयेन्तुनानेन भव्स्सर्वार्थसिद्धिदम ॥ ९५ ॥

उद्गौरं चन्दनं कुष्ठं घनसारं सकुंकुमम ।

क्षेतार्कमूलं वाराही लच्छों चोरमहौषधाम ॥ ९६ ॥

त्वचो विल्वतरोमूलं श्रोधयिल्वाथ्य चूर्णीयेत ।

चूर्णं योजन गृहोतेन गोमयेन विरिमार्चितम ॥ ९७ ॥

कल्का पिट्टानि संग्रोथ संस्कृते हव्यवाहने ।

मूलेन दग्ध्वा तद्रक्ष्म शुद्धे पाने विनिच्चिपेत ॥ ९५ ॥

केतकोमालतोपुष्पैर्वारसयेडक्रमोषितम ।

श्रयुतं प्रजपेतान्नं सृष्ट्वा भस्म सुपूजितम्‌ ॥ ९९ ॥

अतद्वादाय दिनेशः प्रातः पुष्ट्यं करोति यः ।

तस्य रोगः प्रजायन्ति क्ल्याद्रोहचतुराग्रहाः ॥ १०० ॥

तत्पुचारसुगादिभ्यो भयमस्य न जायते ।

वर्धन्ते सम्पदः सर्वाः पूज्यते सकलैरजनैः ॥ १०१ ॥

राजा वश्यो भवेत्सस्य सामात्यः सपरिच्छदः ।

ग्राभिषेकं प्रकुर्वीत राज्ञो विजयकाङ्क्षया ॥ १०२ ॥

पूर्वोक्तो मण्डले कृत्स्ने वितानभ्राजधोभिते ।

सर्वतोभद्रमालिख्य कर्षिकां तस्य पूरयेत्‌ ॥ १०३ ॥

श्रष्टद्रोणप्रामाणेन शालिभिः सौमितैः स्तुभिः ।

ततूष्मिं तत्स्थलांस्तक्मिन् न्यस्य तूर्वीं च तान्वितान्‌ ॥ १०८ ॥

हेमार्दिविः बाहतं कुंभं नवरत्नसमन्वितम्‌ ।

संस्थाप्य विमले स्थीयैरापूर्व्यांकिसन्विनिःषिच्यते ॥ १०४ ॥

चोरदुमप्रवालाचिन लच्मीं तूर्वीं सहां पुनः ।

कर्परं चन्दनं विल्वमुशीरं कुङ्कुमं पुनः ॥ १०५ ॥

कक्कोलमगुडं जातीं मल्लिकाचम्पकोत्पलैः ।

गोमेदं दोड्डिमं पश्वान्तं पञ्चयुरैर्न वेष्टयेत्‌ ॥ १०६ ॥

तस्मिन्नावाच्च्य वटुकं राजसं सम्पूजयेत्‌ ।

बहिरष्टसु कुंभेषु भैरवानष्ट पूजयेत्‌ ॥ १०५ ॥

जयेद्भस्म कुंभेषु जयेद्भगणान्‌ यजेत्‌ ।

वाङ्यो दशसु कुंभेषु लोकेशानर्चयेत्‌ सुधीः ॥ १०८ ॥

तद्वाहिरष्टकुंभेषु श्रीकण्ठादीन्‌ सुरेश्वरान्‌ ।

पञ्चविंशदघटेष्ठचतुः कादिवर्गेऽङ्करान्‌ क्षिपात्‌ ॥ ११० ॥

इति गण्यादिभिः सम्यक्‌ पञ्चावरसमर्चयेत्‌ ।

श्रयुतं प्रज्ञपेत्‌ सृष्ट्वा प्रत्यहं बलिमाहरन्‌ ॥ १११ ॥

राजसक्तप्रकारेषु रात्रौ देशिकसत्तमः ।

१

शुद्धिने मोभने लग्ने वाचयित्वा हिजन्मभिः ॥ ११२ ॥

শুদ্ধিনে মোভনে লগ্নে বাচযিত্বা হিজন্মভিঃ ॥ ১১২ ॥

१

स्वस्ति मङ्गलवाक्यानि विशिष्टैर्वेदपारगैः ।

স্বস্তি মঙ্ঙলবাক্যানি বিশেষৈর্ব্বেদপারগৈঃ ।

१

नदतृषु पचवाये षु प्रशस्तेषु वटुकेस्खरम् ॥ ११३ ॥

নদতৃষু পচবাযে ষু প্রশস্তেষু বটুকেস্বরম্ ॥ ১১৩ ॥

१

ञ्जितेन्द्रिये शुद्धकाये राजानं ब्राह्मणप्रियम् ।

ঙ্জিতেন্দ্রিযে শুদ্ধকাযে রাজানং ব্রাহ্মণপ্রযম্ ।

१

स्वास्तिकं सत्यवचनमभिषिघेतं प्रसन्नधीः ॥ ११४ ॥

স্বাস্তিকং সত্যবচনমভিষিঘেতং প্রসন্নধীঃ ॥ ১১৪ ॥

१

श्रभिषिक्तो नरपतिः प्रतिपत्न्य सुरुचं परम् ।

শ্রভিষিক্তো নরপতিঃ প্রতিপত্ন্য সুরুচং পরম্ ।

१

भूयसीं दृश्यां दृश्यातं प्रसौदाति यथा गुरुुः ॥ ११५ ॥

ভূযসীং দৃশ্যাং দৃশ্যাতং প্রসৌদাতি যথা গুরুঃ ॥ ১১৫ ॥

१

राजाभिषिक्तो भवति साचाद्भूमिपुरन्दरः ।

রাজাভিষিক্তো ভবতি সাচাদভূমিপুরন্দরঃ ।

१

परान् विजयते भूपान्स्थूयते सकलैनरैः ॥ ११६ ॥

পরান্ বিজযতে ভূপান্স্থূযতে সকলৈনরৈঃ ॥ ১১৬ ॥

१

कृताभिषेकः संयुतं प्रतिमासं महीपतिः ।

কৃতাভিষেকঃ সংযুতং প্রতিমাসং মহীপতিঃ ।

१

चतुरभोधिवलयां श्रगास्ति सर्वां वसुन्धराम् ॥ ११७ ॥

চতুরভোধিবলযাং শ্রগাস্তি সর্ব্বাং বসুন্ধরাম্ ॥ ११७ ॥

१

गजाश्वरथान्तिविधये तेषां प्रालासु साधकः ।

গজাশ্বরথান্তিবিধযে তেষাং প্রালাসু সাধকঃ ।

१

कुङ्कं सत्वा विधानेन होमं कुर्वीत यथाविधि ॥ ११५ ॥

কুঙ্কং সত্বা বিধানেন হোমং কুর্ব্বীত যথাবিধি ॥ ১১৫ ॥

१

पायसान्न्यतिश्चैविधानयुतंवितयार्घ्य ।

পাযাসান্ন্যাতিশৈবিধানযুতংবিতযার্ঘ্য ।

१

ब्राह्मणान् भोजनैरिन्द्रन् भक्ष्यभोज्यफलादिभिः ॥ ११९ ॥

ব্রাহ্মণান্ ভোজনৈরিন্দ্রন্ ভক্ষ্যবোজ্যফলাদিভিঃ ॥ ১১৯ ॥

१

प्राकप्रोक्तविधिना कुभान् खारपयित्वात्न देशिकः ।

প্রাকপ্রোক্তবিধিনা কুভান্ খারপযিত্বাত্ন দেশিকঃ ।

१

श्रभ्यचं गन्धपुष्पादौ स्तज्जलेः प्रोक्ष्येैहजान ॥ १२० ॥

শ্রব্যচং গন্ধপুষ্পাদৌ স্তজ্জলৈঃ প্রোক্ষ্যৈহজান ॥ ১২০ ॥

१

श्रधिवासा ध्यानैनैव वर्धन्ते च दिवे दिवे ।

শ্রধিবাসা ধ্যানৈনৈব বর্ধন্তে চ দিবে দিবে ।

१

सुदेषु महत्वौ श्रक्तिज्जोयते पूर्वंतोऽधिका ॥ १२१ ॥

সুদেষু মহত্বৌ শ্রক্তিজ্জোযতে পূর্ব্বন্তোঽধিকা ॥ ১২১ ॥

१

सर्वें रोगाः प्रशाम्यन्ति कृत्याद्रोष्ठा: परैः कता ।

সর্ব্বেঁ রোগাঃ প্রশাম্যন্তি কৃত্যাদ্রোষ্ঠা: পরৈঃ কতা ।

१

श्रस्मात् परतरा रक्षा नास्ति तेषां महीतले ॥ १२२ ॥

শ্রস্মাত্ পরতরা রক্ষা নাস্তি তেষাং মহীতলে ॥ ১২২ ॥

१

श्रभिषिघेन्नहौपानं परेषां विजयोध्यतं ।

শ্রভিষিঘেন্নহৌপানং পরে ষাং বিজযোধ্যতং ।

१

उक्तेन विधिना सन्तौ यामिन्यां बलिमाहरंत् ॥ १२३ ॥

উক্তেন বিধিনা সন্তৌ যামিন্যাং বলিমাহরন্ত্ ॥ ১২৩ ॥

१

श्रनूनाद्भिर्जलौ राज्ञां प्रागुदैरितं ।

শ্রনূনাদ্ভির্জ্জলৌ রাজ্ঞাং প্রাগুদৈরিতং ।

१

बलिप्रदानसमये रिपूणां सर्वसैन्यकम् ॥ १२४ ॥

বলিপ্রদানসমযে রিপূণাং সর্ব্বসৈন্যকম্ ॥ १२४ ॥

१

निवेदयेद् बलिं तत्र न घटुकाय विशिष्टधीः ।

নিবেদযেদ্ বলিং তত্র ন ঘটুকায বিশিষ্টধীঃ ।

विदर्भीयेच्छतुनान्ना बलिमन्नं तथा सुधीः । १२४ ।

षट्चक्रस्य रधिरं पिप्रितस्य दिने दिने ।

भद्रयक्ष मघे: सार्द्धं सारमेयसमन्वितः ॥ १२५ ॥

बलिमन्नोडयमाख्यातः सर्वेषां विजयप्रदः ।

शनेन बलिना दृष्टो वटुकः परमेश्यकरः ॥ १२६ ॥

सर्वं गणेेभ्यो विभजेद्दारांशं ऋत्विग्मानसः ।

एवं कृते परबलं क्षोभयते नात्र संशयः ।

विजयार्थियमेंन राजा प्राप्नोत्यतन्द्रितः ॥ १२७ ॥

श्रीमायाख्यरकूटमत्न विलिखेत्सु मध्ये दलेष्वष्टसु ।

दिक्षु प्रोक्तं वटकाय शब्द्मपसारण मन्त्रस्य वश्यादिहः ।

श्रेष्ठह्नदलेषु तद्वहिरतस्त्रुसंख्यपटलेप्यथ ।

द्वात्रिंशद्लकादसान्तर्साहितं यन्त्रं लिखेद्भूर्जे ॥ १२८ ॥

अपत्यकरणं यन्त्रमपनत्न्युभयापद्हन् ।

सर्वसम्पत्प्रदं नित्यं सर्वसौभाग्यदायकम् ॥ १२९ ॥

रक्षाकरं ग्रहाचार्त्तानां राज्ञां विजयवद्धनम् ।

आपदुद्धारणाद्यादापदुद्धारणक्रमः ॥ १३० ॥

तन्त्रेषु नास्ति मन्त्राणां निर्णयो दृश्यते बुधैः ।

अर्घ्येभ्यो वाञ्छितश्वरोलान्त्रश्रो दान्त इहोच्यते ॥ १३१ ॥

फड़न्तश्वरडमन्ट्रोयं विविधाल्लोक समावृतः ।

अस्य तन्त्रिको मुद्रिः प्रोक्तः ॥ १३२ ॥

चक्रेभ्यो देवता प्रोक्ता कुयादड्काविधी पुनः ।

हृदयं फाड़ाति प्रोक्तं ज्वलफट् शिर इहोच्यते ।

शिखान्वालिने फट् तद्वन् फट् कवचं मतम् ॥ १३३ ॥

हन् फट् नेत्रसाख्यातं सर्वज्ञाल्लीन फट परम् ।

विन्यसेवं षडङ्कानि ततो देवं विचिन्तयेत् ॥ १३४ ॥

वरद्रेखां रक्ततुलं चिनेतं रक्तांशुकाद्यं हृदि भावयामि ।

टङ्कं त्रिशूलं स्फटिकाक्षमालां कमण्डलुं विभ्रन्निमित्तचूडम्

টঙ্কং ত্রিশূলং স্ফটিকাক্ষমালাং কমণ্ডলুং বিভ্রন্নিমিত্তচূডম্

वर्षालदं जप्त्वा मन्त्रं होमं कुर्याद्रव्याङ्ग्रत: ।

বর্ষালদং জপ্ত্বা মন্ত্রং হোমং কুর্যাদ্রব্যাঙ্গ্রতঃ ।

मधुरचयसंयुक्तैर्विंशडैरेक्षलतयाडुलै: ।

মধুরচযসংযুক্তৈর্বিংশডৈরেক্ষলতযাডুলৈঃ ।

१३७

पञ्चाच्चरोदिते पठे चरडे च साधु पूजयेत् ।

পঞ্চাচ্চরোদিতে পঠে চরডে চ সাধু পূজযেত্ ।

मूत्तों वौजेन रक्त सायां तत्कूर्म विन्दुसंयुत: ।

মূত্তৌঁ বৌজেন রক্ত সাযাং তৎকূর্ম বিন্দুসংযতঃ ।

१३५

चकडे शराय चचौजपूर्व: पूजामनुस्मरेत् ।

চকডে শরায চচৌজপূর্বঃ পূজামনুস্মরেত্ ।

घट्नैर्‌मौक्तिकभिरागे श्वेतैव्ज्जाथैरायुधैर्यजेत् ।

ঘট্নৈর্‌মৌক্তিকভিরাগে শ্বেতৈব্জ্জাথৈরাযুধৈর্যজেত্ ।

१३९

चतुरावरसं प्रोक्तं चरडेऽस्य समर्चनम् ।

চতুরাবরসং প্রোক্তং চরডেঽস্য সমর্চনম্ ।

इति सिधे मन्त्री मन्त्री धनवान् जायतेsचिरात् ।

ইতি সিধে মন্ত্রী মন্ত্রী ধনবান্ জাযতেঽচিরাত্ ।

१४०

तर्पयेद्रनुनान्तेन नित्यमष्टोत्तरं शतम् ।

তর্পযেদ্রনুনান্তেন নিত্যমষ্টোত্তরং শতম্ ।

स्तियमाप्रोति महतों पुत्रमिव समन्विताम् ।

স্তিযামাপ্রোতি মহতৌঁ পুত্রমিব সমন্বিতাম্ ।

१४१

प्रियङ्कुरुमै: फुल्लैस्त्रिकाष्ठज्वलितेऽनले ।

প্রিযঙ্কুরুমৈঃ ফুল্লৈস্ত্রিকাষ্ঠজ্বলিতেঽনলে ।

जुहुयादयुतं मन्त्री पुर:चोभ: प्रजायते ।

জুহুযাদযুতং মন্ত্রী পুরঃচৌভঃ প্রজাযতে ।

१४२

साध्यवच्चत्वचो क्षोणं पिष्टा विपिष्टसमन्वितम् ।

সাধ্যবচ্চত্বচো ক্ষোণং পিষ্টা বিপিষ্টসমন্বিতম্ ।

पुतलौँ वाचिरां कृत्वा प्रतिष्ठाप्य समौर्पयम् ।

পুতলৌঁঁ বাচিরাং কৃত্বা প্রতিষ্ঠাপ্য সমৌর্পযম্ ।

१४३

किचा किचा प्रजुहुयादष्टोत्तरषटं निधि ।

কিচা কিচা প্রজুহুযাদষ্টোত্তরষটং নিধি ।

सकामेन च कुब्जों त साध्यो दासो भवेत् खगम् ।

সকামেন চ কুব্জৌঁ ত সাধ্যো দাসো ভবেত্ খগম্ ।

१४४

ऐवमन्नेषु निष्ठातष चकडे खरमन्तुं भजेत् ।

ঐবমন্নেষু নিষ্ঠাতষ চকডে খরমন্তুং ভজেত্ ।

सर्वांन् कामानाप्रोति परवेध च नन्दति ।

সর্বাংন্ কামানাপ্রোতি পরবেধ চ নন্দতি ।

१४५

धराभग्नमृतत्र्योममखेग्रेनदकंमूत्तये ।

ধরাবগ্নমৃতত্র্যোমমখেগ্রেনদকংমূত্তযে ।

सर्वभूतान्तरस्थाय शड्कराय नमो नम: ।

সর্বভূতান্তরস্থায শঙ্করায নমো নমঃ ।

१४६

सुत्यन्सगंतवासाय शुतये शुचिर्जनने ।

সুত্যন্সগংতবাসায শুতযে শুচির্জননে ।

शतौनद्रियाय महेशाय शाभ्वताय नमो नम: ।

শতৌন্দ্রিযায মহেশায শাভ্বতায নমো নমঃ ।

१४९

शूलचचाविभागाभ्यां नमोद्देश्याय शम्भवे ।

শূলচচাবিভাগাভ্যাং নমোদ্দেশ্যায শম্ভবে ।

भवाय भवसभूतदुःखहन्त्रे नमोsस्तु ते ।

ভবায ভবসভূতদুঃখহন্ত্রে নমোহস্তু তে ।

१४५

तकंमार्गंतिदूराय तपसां फलदायिने ।

তকংমার্গংতিদূরায তপসাং ফলদাযিনে ।

चतुवर्गवदान्याय सर्वज्ञाय नमो नमः ॥ १४९ ॥

চতুৰ্গৰ্বদান্নায় সর্বজ্ঞায় নমো নমঃ ॥ ১৪৯ ॥

ग्रादिमध्यान्तशून्याय निरस्ताशेषभौतये ।

গ্রাদিমধ্যান্তশূন্য়ায় নিরস্তাশেষভৌতয়ে ।

योगिनोक्षेयाय महते निर्गुणाय नमो नमः ॥ १५० ॥

যোগিনোক্ষেযায় মহতে নিৰ্গুণায় নমো নমঃ ॥ ১৫০ ॥

विश्वात्मने विचित्ताय विलसच्चन्द्रसूर्यये ।

বিশ্বাত্মনে বিচিত্তায় বিলসচ্চন্দ্রসূর্য়য়ে ।

कल्पान्तर्पंकालाय कालकल्पे नमो नमः ॥ १५१ ॥

কল্পান্তর্পঙ্কালায় কালকল্পে নমো নমঃ ॥ ১৫১ ॥

विषाग्ननाय विध्रद्रहष्कन्धसुपेयुषे ।

বিষাগ্ননায় বিধ্রদ্রহষ্কন্ধসুপেয়ুষে ।

मरिद्वामसमाबद्धकपर्दाय नमो नमः ॥ १५२ ॥

মরিদ্বামসমাবদ্ধকপর্দায় নমো নমঃ ॥ ১৫২ ॥

शुद्धाय शुद्धभावाय शुद्धज्ञानान्तरात्मने ।

শুদ্ধায় শুদ্ধভাবায় শুদ্ধজ্ঞানান্তরাত্মনে ।

पुरान्तकाय पूष्णिय पुष्टिनाश्रे नमो नमः ॥ १५३ ॥

পুরান্তকায় পুষ্ণিয় পুষ্টিনাশ্রে নমো নমঃ ॥ ১৫৩ ॥

भक्ताय निजभक्तानां भुक्तिसुक्तिप्रदायिने ।

ভক্তায় নিজভক্তানাং ভুক্তিসুক্তিপ্রদায়িনে ।

विवाससे निवासाय विश्वेशाय नमो नमः ॥ १५४ ॥

বিবাসসে নিবাসায় বিশ্বেশায় নমো নমঃ ॥ ১৫৪ ॥

त्रिमूर्तिंमूलभूताय विनेत्राय निशूलीने ।

ত্রিমূর্তিংমূলভূতায় বিনেত্রায় নিশূলিনে ।

विधात्रे धामरूपाय जन्मात्राय नमो नमः ॥ १५५ ॥

বিধাত্রে ধামরূপায় জন্মাত্রায় নমো নমঃ ॥ ১৫৫ ॥

देवासुरगिरोरत्नकरण्याक्षितताद्ग्रये ।

দেবাসুরগিরোরত্নকরণ্যাক্ষিততাদ্গ্রয়ে ।

कान्ताय निजकान्तायै दत्ताद्धाय नमो नमः ॥ १५६ ॥

কান্তায় নিজকান্তায়ৈ দত্তাদ্ধায় নমো নমঃ ॥ ১৫৬ ॥

सोंचिष्यानेन धूजायां प्रोष्ययेग्नगतः परंतम् ।

সोंচিষ্যানেন ধূজায়াং প্রোষ্য়য়েগ্নগতঃ পরংতম্ ।

भुक्तिसुक्तिप्रदे भक्तौ सर्वज्ञे परमेश्वरम् ॥ १५७ ॥

ভুক্তিসুক্তিপ্রদে ভক্তৌ সর্বজ্ঞে পরমেশ্বৰম্ ॥ ১৫৭ ॥

द्रति सारदातिलके विंशः पटलः ।

দ্রতি সারদাতিলকে বিংশঃ পটলঃ ।

एकविंशः पटलः ।

একবিংশঃ পটলঃ ।

अथ वक्ष्यामि गायत्रीं तत्त्वरूपां तथोचयोम् ।

অথ বক্ষ্য়ামি গায়ত্রীং তত্ত্বরূপাং তথোচযোম্ ।

यथा प्रकाश्यते ब्रह्म सच्चिदानन्दलचयाम् ॥ १ ॥

যথা প্রকাশ্য়তে ব্রহ্ম সচ্চিদানন্দলচযাম্ ॥ ১ ॥

प्रणवाद्या व्याहृतयः सप्त शुसृतृपदादिकाः ।

প্রণবাদ্য়া ব্য়াহৃতয়ঃ সপ্ত শুসৃতৃপদাদিকাঃ ।

चतुर्विंश्यचचरार्त्मा गायत्री गिरसान्विता ॥ २ ॥

চতুর্বিংশ্য়চচরার্ত্মা গায়ত্রী গিরসান্বিতা ॥ ২ ॥

सर्ववेदोद्भूतसारो मन्त्रोऽयं समुदाहृतः ।

সর্ববেদোদ্ভূতসারো মন্ত্রোঽয়ং সমুদাহৃতঃ ।

ब्रह्मादेव्यादिगायत्रौ परमात्मा समौरिता ॥ ३ ॥

ব্রহ্মাদেব্য়াদিগায়ত্রৌ পরমাত্মা সমৌরিতা ॥ ৩ ॥

एकविंध्यः पटलः

यथाविधा: प्रथमस्यांते मुनिभि: परिकीर्तिता: । जमदग्निभरताद्राजभृगुव्यासमकाश्यपान् ॥ ४ ॥

যথাবিধা: প্রথমস্যান্তে মুনিভি: পরিকীর্তিতা: । জমদগ্নিভরতাদ্রাজভৃগুব্যাসমকাশ্যপান্ ॥ ৪ ॥

विश्वामित्रवशिष्ठाख्यौ सृपहतौनामृषीन्ं विदु: ! गायत्र्याश्चागयातुष्टुवहतो पङ्क्त्यै: पुन: ॥ ५ ॥

বিশ্বামিত্রবশিষ্ঠাখ্যৌ সৃপহতৌনামৃষীন্ং বিদু: ! গায়ত্র্যাশ্চাগয়াতুষ্টুবহতো পঙ্ক্ত্যৈ: পুন: ॥ ৫ ॥

चित्रग्यग्योम्चनदांसि कार्त्याननि मनौषिभि: । सप्तार्चिंर्बलिन: सूर्यो वाक्पतिवृष्णयो वृषा ॥ ६ ॥

চিত্রগ্যগ্যোম্চনদাংসি কার্ত্যাননি মনৌষিভি: । সপ্তার্চিন্বলিন: সূর্যো বাক্পতিবৃষ্ণযো বৃষা ॥ ৬ ॥

विश्वे देवाः ऋषादामां देवता: परिकीर्तिता: । गायत्रग्रा मुनिराख्यातो विश्वामित्रो महायुतिः ॥ ७ ॥

বিশ্বে দেবাঃ ঋষাদামাং দেবতা: পরিকীর্তিতা: । গায়ত্রগ্রা মুনিরাখ্যাতো বিশ্বামিত্রো মহাযুতিঃ ॥ ७ ॥

गायत्रीम्चनद्र इलं ऋतं देवता सविता कृतः । गिरसोड्या स्थाता मूले मुनिब्रह्मादिका: स्मताः ॥ ८ ॥

গায়ত্রীম্চনদ্র ইলং ঋতং দেবতা সবিতা কৃতঃ । গিরসোঽ্যা স্থাতা মূলে মুনিব্রহ্মাদিকা: স্মতাঃ ॥ ৮ ॥

गायत्नौ परमा माता श्राद्ध देवता कथिता बुधैः । व्याहृति: सप्तभूराद्या ह्नसुखांसोचयुग्मके ॥ ९ ॥

গায়ত্নৌ পরমা মাতা শ্রাদ্ধ দেবতা কথিতা বুধৈঃ । ব্যাহৃতি: সপ্তভূরাদ্যা হ্নসুখাংসোচযুগ্মকে ॥ ৯ ॥

जठरे नस्य मन्त्रञ्चो गायत्र्यांशास्तनौ न्यसेत् । तत्संनिधु ध्रजे नाभौ हृत्कर्णरहुजसनिषु ॥ १० ॥

জঠরে নস্য মন্ত্রঞ্চো গায়ত্র্যাংশাস্তনৌ ন্যসেত্ । তৎসন্নিধু ধ্রজে নাভৌ হৃত্কর্ণরহুজসনিষু ॥ ১০ ॥

वास्या नासाकपोलाच्चिकर्णाच्चिमस्तके पुन: । पाश्वाल्योत्तरयास्यप्रागूर्ध्वंवल्लोभु साधक: ॥ ११ ॥

বাস্যা নাসাকপোলাচ্চিকর্ণাচ্চিমস্তকে পুন: । পাশ্বাল্যোত্তরযাস্যপ্রাগূর্ধ্বংবল্লোভু সাধক: ॥ ১১ ॥

पद्मानि दश विनिक्षिप्तं खान्तेषु तनु मज्ज्वावित् । शिरोभूर्मध्यभूवक्त्रकर्णहद्नाभिगुह्यके ॥ १२ ॥

পদ্মানি দশ বিনিক্ষিপ্তং খান্তেষু তনু মজ্জ্বাবিত্ । শিরোভূর্মধ্যবূভক্ত্রকর্ণহদ্নাভিগুহ্যকে ॥ १२ ॥

जानुनो: पादयुग्मेस्चिरां शिरसि विन्यसेत् । ब्रह्माणे हृदयं प्रोतं विष्णावे शिर ईरितम् ॥ १३ ॥

জানুনো: পাদযুগ্মেস্চিরাং শিরসি বিন্যসেত্ । ব্রহ্মাণে হৃদয়ং প্রোতং বিষ্ণাবে শির ঈরিতম্ ॥ ১৩ ॥

शिखा रुद्राय कवचमीश्वराय समर्पितम् । नेत्रं सदाशिवायोक्तमस्त्रं सर्वालमने कृतम् ॥ १४ ॥

শিখা রুদ্রায় কবচমীশ্বরায় সমর্পিতম্ । নেত্রং সদাশিবাযুক্তমস্ত্রং সর্বালমনে কৃতম্ ॥ ১৪ ॥

षडङ्गान्येवमुन्नानि यथास्थानं प्रविन्यसेत् । मुक्ताहेमदुमानोलघवल्च्छायैमुखै: स्तो चषै- ॥

ষড়ঙ্গান্যেৱমুন্নানি যথাস্থানং প্রবিন্যসেত্ । মুক্তাহেমদুমানোলঘবল্চ্ছায়ৈমুখৈ: স্তো চষৈ- ॥

मुक्तामिन्दुनिबद्धरमसुकुटां तत्वामवर्णांनिक्वाम् । शाश्वत्चीं वरदाभयाद्नुशकरां पाशं कपालं गुह्यं

মুক্তামিন্দুনিবদ্ধরমসুকুটাং তত্ত্বামবর্ণাংনিক্বাম্ । শাশ্বত্চীং বরদাভয়াদ্নুশকরাং পাশং কপালং গুহ্যং

३२

घडुं चक्रंघाराविन्दयुगलं हस्तैर्वृश्चिक्रिं भजेतेऽथवा प्राणायामान् पुरा कृत्वा गायत्रीं सम्यगयोजयेत्। सप्तव्याहृतिसंयुक्तां गायत्रीं शिरसान्विताम् ॥ २८ ॥

ঘডুং চক্রমঘারাবিন্দযুগলং হস্তৈর্বৃশ্চিক্রিং ভজেতেঽথবা প্রাণাযামান্ পুরা কৃত্বা গাযাত্রীং সম্যগযোজযেত্। সপ্তব্যাহৃতিসংযুক্তাং গাযাত্রীং শিরসান্বিতাম্ ॥ ২৮ ॥

३२

निरंतरं धिया प्राणान् प्राणान् धारयेद् यतमानसः। प्राणायामो यथा न्यातः समस्तदुरितापहः ॥ २९ ॥

নিরন্তরং ধিযা প্রাণান্ প্রাণান্ ধারযেদ্ যতমানসঃ। প্রাণাযামো যথা ন্যাতঃ সমস্তদুরিতাপহঃ ॥ ২৯ ॥

३२

व्याहृतिवयवसंयुक्तां गायत्रीं द्वादशाक्षरां जपेत्। तत्क्षणाच्चं विधानेऽपि भिच्चाग्रौ विराजतेन्द्रियः ॥ ३० ॥

ব্যাহৃতিবযবসংযুক্তাং গাযাত্রীং দ্বাদশাক্ষরাং জপেত্। তৎক্ষণাচ্চং বিধানেऽপি ভিচ্চাগ্রৌ বিরাজতেন্দ্রিয্ঃ ॥ ৩০ ॥

३२

चौरौदनं तिलान् द्वौ चौरदुमसमिद्धरान्। पृथक् सहस्रं विंतयं जुहुयाद्ब्रह्मसिद्धये ॥ १५ ॥

চৌরৌদনং তিলান্ দ্বৌ চৌরদুমসমিদ্ধরান্। পৃথক্ সহস্রং বিংতযং জুহুযাদ্ব্রহ্মসিদ্ধযে ॥ ১৫ ॥

३२

विध्याय मुखडलं विहंस्चिकोशोभनलकर्षिकम्। सौरं पौठं यजेत्स्व देवीसादिनवशक्तिभिः ॥ २० ॥

বিধ্যায মুখডলং বিহংস্চিকোশোভনলকর্ষিকম্। সৌরং পৌঠং যজেত্স্ব দেবীসাদিনবশক্তিভিঃ ॥ ২০ ॥

३२

मूलमन्त्रेण वृक्षाणां मूत्तों देवीन् प्रपूजयेत्। कोषेषु विष्णु सम्पूच्य व्राच्चया वाच्चया यक्षयो वचि: ॥ ३१ ॥

মূলমন্ত্রেণ বৃক্ষাণাং মূত্তों দেবীন্ প্রপূজযেত্। কোষেষু বিষ্ণু সম্পূচ্য ব্রাচ্চযা বাচ্চযা যক্ষযো বচিঃ ॥ ৩১ ॥

३२

ग्रादित्यादिखत: पूज्या उपादिसहितः क्रमात्। ततः घड्झान्यभ्यर्च्चंतं केशरेषु यथाविधि ॥ ३२ ॥

গ্রাদিত্যাদিখতঃ পূজ্যা উপাদিসহিতঃ ক্রমাত্। ততঃ ঘড্ঝান্যব্যর্চ্চন্তং কেশরেষু যথাবিধি ॥ ৩২ ॥

३२

प्रच्झादिनीनां प्रभां: पश्याक्रिल्यां विघ्नखभरां पुनः। विलासिनौप्रभाकृत्यै जयां शान्तां यजेत् पुनः ॥ ३३ ॥

প্রচ্ঝাদিনীনাং প্রভাংঃ পশ্যাক্রিল্যাং বিঘ্নখভরাং পুনঃ। বিলাসিনৌপ্রভাকৃত্যৈ জযাং শান্তাং যজেত্ পুনঃ ॥ ৩৩ ॥

३२

कान्तिं दुर्गासरश्लयौ विद्या रुपां ततः परम्। विश्नलासंक्तितामौशां व्यापिनौं विमलां यजेत॥ ३४ ॥

কান্তিং দুর্গাসরশ্লযৌ বিদ্যা রূপাং ততঃ পরম্। বিশ্নলাসংক্তিতামৌশাং ব্যাপিনৌং বিমলাং যজেত॥ ৩৪ ॥

३२

तमोडपछारिकां सूच्यां विघ्नयोनीं जयापहामु। पज्ञालरयां परां श्रोभां पद्झारुपां ततोडर्च्चयेत ॥ ३५ ॥

তমোডপছারিকাং সূচ্যাং বিঘ্নযোনীং জযাপহামু। পজ্ঞালরযাং পরাং শ্রোভাং পড্ঝারুপাং ততোডর্চ্চযেত ॥ ৩৫ ॥

३२

ब्राच्च्राग्राग्रावरख्या वाच्चे पूजयेद् प्रोक्कलचयाः। ततोडभ्यचेंद मुखान वाच्चे शक्ताद्वैनायुग्धे: सह ॥ ३६ ॥

ব্রাচ্চ্রাগ্রাগ্রাবরখ্যা বাচ্চে পূজযেদ্ প্রোক্কলচযাঃ। ততোডব্যচেংদ মুখান বাচ্চে শক্তাদ্বৈনাযুগ্ধেঃ সহ ॥ ৩৬ ॥

३२

इत्यमावरशैदवीं दद्याभि: परिपूजयेत्। धर्मार्थंकाममोच्रां भोक्का स्वाहिजसत्तम: ॥ ३७ ॥

ইত্যমাবরশৈদদ্বীং দদ্যাভিঃ পরিপূজযেত্। ধর্মার্থंकামমোচ্রাং ভোক্কা স্বাহিজসত্তমঃ ॥ ৩৭ ॥

३२

तत्व संख्यासहचयापि मन्त्रंवित् जुहुयात्तिलै:।

তত্ব সংখ্যাসহচযাপি মন্ত্রংবিত্ জুহুযাত্তিলৈঃ।

121

सर्वपापविनिर्मुक्तो दौष्ष्षंमाकुः स विन्दति ॥ २५ ॥

সর্বপাপবিনির্মুক্তো দৌষ্ণমাকুঃ স বিন্দতি ॥ ২৫ ॥

121

प्रायुषे साङ्यहविषा केवलेनाथ सर्पिषा । दृङ्न्रिकैस्तलैर्मन्त्रैः शुहुयाच्चिसहसक्रम् ॥ २८ ॥

প্রাযুষে সাঙ্যহবিষা কেবলেনাথ সর্পিষা । দৃঙ্ন্তিকৈস্তলৈর্মন্ত্রৈঃ শুহুযাচ্চিসহসক्रम् ॥ ২৮ ॥

121

मदणान्ने सीमध्यत्तेऽचु इयादयुते ततः । महालक्ष्मीर्भवेत्सत्य पश्रमासान्नात्र संशयः ॥ २९ ॥

মদণান্নে সীমধ্যত্তেঽচু ইযাদযুতে ততঃ । মহালক্ষ্মীর্ভবেত্সত্য পশ্রমাসান্নাত্র সংশয॑ঃ ॥ ২৯ ॥

121

जप्याश्रयः प्रजुहुयात् प्रस्थनैकश्रृङ्गावचजैः । बहुना किंमिच्छोक्रे न ययावत् साधुसाधिता ॥ ३० ॥

জপ্যাশ্রযঃ প্রজুহুযাত্ প্রস্থনৈকশ্রৃঙ্ঙাবচজৈঃ । বহুনা কিংমিচ্ছোক্রে ন যযাবত্ সাধুসাধিতা ॥ ৩০ ॥

121

हिजज्ञानामियं विद्या ऋचिद्रा कामदय मता । श्राग्ने यमभिधास्यामि मन्त्रं सर्वार्थसाधकम् ॥ ३२ ॥

হিজ্ঞানামিয॑ং বিদ্যা ঋচিদ্রা কামদয মত। শ্রাগ্নে যমভিধাস্যামি মন্ত্র॑ং সর্বার্থসাধকম্ ॥ ৩২ ॥

121

मरौचिः काश्यपः प्रोक्का मुनिरस्य महामनोः । तिष्ठुप्कुन्दो देवतात्क जातवेदाग्निरौरसिः ॥ ३३ ॥

মরৌচিঃ কাশ্যপঃ প্রোক্কা মুনিরস্য মহামনোঃ । তিষ্ঠুপ্কুন্দো দেবতাত্ক জাতবেদাগ্নিরৌরসিঃ ॥ ৩৩ ॥

121

नवभिः सप्तभिः षड्भिः सप्तभिः पुनरष्टभिः । वसाभिमूलमन्त्रार्चैः षड्ढ्रविडिरौरसिः ॥ ३४ ॥

নবভিঃ সপ্তভিঃ ষড়্ভিঃ সপ্তভিঃ পুনরষ্টভিঃ । বসাভিমূলমন্ত্রার্চৈঃ ষট্‌ড্রবিড়িরৌরসিঃ ॥ ৩৪ ॥

121

श्रृद्धष्टगुल्फजङ्घासु जानुनोरुतयुग्मके । कव्यानुप्रनिराभिषु द्वादौ स्तनयोः पार्श्वयोर्द्वयोः ॥ ३५ ॥

শ্রদ্ধষ্টগুল্ফজঙ্ঘাসু জানুনোরুতযুগ্মকে । কব্যানুপ্রনিরাভিষু দ্বাদৌ স্তনযোঃ পার্শ্বযোর্দ্বযোঃ ॥ ৩৫ ॥

121

पूज्यते स्कन्धयोरमध्ये वाहुमूले डपि वाचुषु । प्रकाण्डपृष्ठोष्ठु मधितस्तलैकेष्य ॥ ३६ ॥

পূজ্যতে স্কন্ধযোরমধ্যে বাহুমূলে ডপি বাচুষু । প্রকাণ্ডপৃষ্ঠোষ্ঠু মধিতস্তলৈকেষ্য ॥ ৩৬ ॥

121

मुखनासाचिकरेङ्गु मस्त्रमस्तिष्कमूर्धसु । ऋमेण विन्यसेद्र्याश्चन् मन्त्रो मन्त्रमुद्रवान् ॥ ३७ ॥

মুখনাসাচিকরেঙ্গু মস্ত্রমস্তিষ্কমূর্ধসু । ঋমেণ বিন্যসেদ্র্যাশ্চन् মন্ত্রো মন্ত্রমুদ্রবান্ ॥ ৩৭ ॥

121

शिखाजलाटनयनक्रपौष्ठरशनामुखे । मुक्ताहवाच्चुतः कुचिक्कटिगुह्योरजनुषु ॥ ३८ ॥

শিখাজলাটনযনক্রপৌষ্ঠরশনামুখে । মুক্তাহবাচ্চুতঃ কুচিক্কটিগুহ্যোরজনুষু ॥ ৩৮ ॥

121

जङ्ङयोः पादयोन्यस्ये तु पादान्यस्य मनोः सुधीः । विद्युद्वाससमप्रभां मृगपतिस्कन्धवस्थितां भौष्ष्यां ॥ ३९ ॥

জঙ্ঙযোঃ পাদযোন্যস্যে তু পাদান্যস্য মনোঃ সুধীঃ । বিদ্যুদ্বাসসমপ্রভাং মৃগপতিস্কন্ধবস্থিতাং ভৌষ্ষ্যাং ॥ ৩৯ ॥

121

कन्याभिः करदलखेटविलसदस्ताभिरास्वितां हस्तैः श्वेतकगदासिखेटविप्रिशख्ं पाग्राजुषं तर्जनीं विभ्राषामन्वालिकां यक्षिषधरां दुम्नां विनेतवां करित॥ ३९ ॥

কন্যাভিঃ করদলখেটবিলসদস্তাভিরাস্বিতাং হস্তৈঃ শ্বেতকগদাসিখেটবিপ্রিশখ॑ং পাগ্রাজুষ॑ং তর্জনী॑ বিভ্রাষামন্বালিকাং যক্ষিষধরাং দুম্নাং বিনেতবাং করিত॥ ৩৯ ॥

३२

मन्त्रवर्गसहस्राणि जपेन्तं विष्णुरूपिणः । तदन्ते तिलतर्प्यार्थचिवरमूलैः समाहरैः ॥ ८० ॥

মন্ত্রবর্গসহস্রাণি জপেন্তং বিষ্ণুরূপিণঃ । তদন্তে তিলতর্প্যার্থচীবরমূলৈঃ সমাহরৈঃ ॥ ৮০ ॥

चौरदुमाष्यामाज्येन हविषा तृप्ततान्वितैः । चतुःसहस्रं जुहुयादर्च्चिंते हव्यवाहने ॥ ८१ ॥

চৌর্দুমাষ্যামাজ্যেন হবিষা তৃপ্ততান্বিতৈঃ । চতুঃসহস্রং জুহুযাদর্চ্চিংতে হব্যবাহনে ॥ ৮১ ॥

मरड्डले सर्वतोभद्रे षट्कोषषाड्वितकाशिंके । विधिना वच्यमानेन पौठे देव्या: प्रपूजयेत् ॥ ८२ ॥

মরড্ডলে সর্বতোভদ্রে ষট্কোষষাড্বিতকাশিংকে । বিধিনা বচ্যমানেন পৌঠে দেব্যা: প্রপূজযেৎ ॥ ৮২ ॥

जयाख्यां विजयां भद्रां भद्रकालोसनन्तरम् । सुमुखीं दुमुखीसंज्ञां पञ्चाह्नात्प्रभुखों पुनः ॥ ८३ ॥

জযাখ্যাং বিজযাং ভদ্রাং ভদ্রকালোসনন্তরম্ । সুমুখীং দুমুখীসংজ্ঞাং পঞ্চাহ্নাত্প্রভুখों পুনঃ ॥ ৮৩ ॥

अथ सिंहमुखीं दुर्गां नवशक्ती: प्रपूजयेत् । आसनं सिंहमन्त्रेण या दद्यात्कत्थनेन चैकः ॥ ८८ ॥

অথ সিংহমুখীং দুর্গাং নবশক্তীঃ প্রপূজযেৎ । আসনং সিংহমন্ত্রেণ যা দদ্যাত্কত্থনেন চৈকঃ ॥ ৮৮ ॥

मूत्तिंं मूलेन षड्ल्पा तस्यामावाह्या पूजयेत् । षडङ्गानि यथापूर्वं केशरेष्वर्च्चयेत् सुधीः ॥ ८५ ॥

মূত্তিংং মূলেন ষড্ল্পা তস্যামাবাহ্যা পূজযেৎ । ষডঙ্গানি যথাপূর্বং কেশরেষ্বর্চ্চযেৎ সুধীঃ ॥ ৮৫ ॥

अग्र्यादिपादाष्टकोत्पन्ना मूत्तं योऽर्च्च योऽच्युत: पुनः । जातवेदाः समजिह्वो हव्यवाहनसञ्चकः ॥ ८६ ॥

অগ্র্যাদিপাদাষ্টকোৎপন্না মূত্তং যোঽর্চ্চ যোঽচ্যুতঃ পুনঃ । জাতবেদাঃ সমজিহ্বো হব্যবাহনসঞ্চকঃ ॥ ৮৬ ॥

अखोदरजसंज्ञोऽन्य: पुनर्वैश्वानरार्हयः । कौमारतेजा: स्वादिख्वमुखो देवमुख: स्मृतः ॥ ८७ ॥

অখোদরজসংজ্ঞোঽন্য: পুনর্বৈশ্বানরার্হয: । কৌমারতেজা: স্বাদিখ্বমুখো দেবমুখ: স্মৃতঃ ॥ ৮৭ ॥

ततो भूस्वलिलाग्निंव्यूहक्रत्विनन्तान्मूर्त्तीन्तत: । चतुर्दिक्षु समभ्यर्च्चेत् कोषेष्वेतत्कला: पुनः ॥ ८८ ॥

ততো ভূস্বলিলাগ্নিংব্যূহক্রত্বিনন্তান্মূর্ত্তীন্তত: । চতুর্দিক্ষু সমভ্যর্চ্চেৎ কোষেষ্বেতৎকলা: পুনঃ ॥ ৮৮ ॥

पूर्वादिदिक्षु संपूज्या जोष्याद्या वर्षप्रकृतयः । जगतां तपनो वेदगर्भा दहनरुपिपक्षौ ॥ ८९ ॥

পূর্বাদিদিক্ষু সংপূজ্যা জোষ্যাদ্যা বর্ষপ্রকৃতয: । জগতাং তপনো বেদগর্ভা দহনরূপিপক্ষৌ ॥ ৮৯ ॥

सेन्ट्रग्राडा भुभचल्लो नभस्वारिखनन्तरम् । वागौषधौ मदवहा सोमरूपा मनोजवा ॥ ९० ॥

সেন্ট্রগ্রাডা ভুবচল্লो নভস্বারিখনন্তরম্ । বাগৌষধৌ মদবহা সোমরূপা মনোজবা ॥ ৯০ ॥

मरुदहेगा राविसंज्ञा तौव्रकोपा यशस्वती । तोयात्मिका पुनर्नित्या दयावत्या च पारिक्षी ॥ ९१ ॥

মরুদহেগা রাবিসংজ্ঞা তৌব্রকোপা যশস্বতী । তোযাত্মিকা পুনর্নিত্যা দযাবত্যা চ পারিক্ষী ॥ ९১ ॥

तिरस्कुर्या वेदमाता तत्परा मदर्नप्रिया । समाराध्या नृसिंहौ च परा रिपुविमर्दिनौ ॥ ९२ ॥

তিরস্কুর্যা বেদমাতা তৎপরা মদর্নপ্রিযা । সমারাধ্যা নৃসিংহৌ চ পরা রিপুবিমর্দিনৌ ॥ ৯২ ॥

षष्ठो ऽवदक्षिणो तोयमा दुर्गा गायतत्रानुसारम् ।

ষষ্ঠোহবদক্ষিণো তোযমা দুর্গা গাযতত্রানুসারম্ ।

निरवद्या विषालाचौ श्वासोच्छ्वासा च नादिनौ ॥ ४२ ॥

নিরবদ্যা বিশালাচৌ শ্বাসোচ্ছ্বাসা চ নাদিনৌ ॥ ৪২ ॥

वेदना वडिगभोक्ष्या सिंहवक्त्राद्वयातथा ।

বেদনা বডিগভোক্ষ্যা সিংহবক্ত্রাদ্বযাতথা ।

भुज्यो द्विविधा पक्षावसरेऽस्या तापहारकौ ॥ ४३ ॥

ভুজ্যো দ্বিবিধা পক্ষাবসরেsস্যা তাপহারকৌ ॥ ৪৩ ॥

व्यक्तदोषा निःसपत्नो चवारिंशघ्नतुयुता ।

ব্যক্তদোষা নিঃসপত্নো চবারিংশঘ্নতুযতা ।

लोकपालांश्वतोभ्यर्च्चै ज्वालायुधसंयुतान् ॥ ४४ ॥

লোকপালাংশ্বতোভ্যর্চ্চৈ জ্বালাযুধসংযতান্ ॥ ৪৪ ॥

दशं जपादिभि: सिद्धे मल्लेर्डकासनं साधकोत्तम: ।

দশং জপাদিভি: সিদ্ধে মল্লেড়কাসনং সাধকোত্তম: ।

आग्नेयाक्षाधिकारौ च स्वात्मविधानमुदीर्यते ॥ ४५ ॥

আগ্নেযক্ষাধিকারৌ চ স্বাত্মবিধানমুদীর্যতে ॥ ৪৫ ॥

आग्नेयाक्षामिति प्रोक्तं विलोमत्पठितो मनुः ।

আগ্নেযক্ষামিতি প্রোক্তং বিলোমত্পঠিতো মনুঃ ।

पूर्वोक्ता एवमुन्याद्या मन्त्रस्यास्य प्रकौर्तिता: ॥ ४६ ॥

পূর্বোক্তা এবমুন্যাদ্যা মন্ত্রস্যাস্য প্রকৌর্তিতা: ॥ ৪৬ ॥

प्रतिलोमक्रमादस्य षड्जादि प्रकल्पयेत् ।

প্রতিলোমক্রমাদস্য ষড্জাদি প্রকল্পযেত্ ।

वर्णान्यासपदन्यासी विधध्यात् प्रतिलोमतः ॥ ४७ ॥

বর্ণান্যসপদন্যসী বিধধ্যাত্ প্রতিলোমতঃ ॥ ४७ ॥

ध्यानमेदान् विजानीयात् गुर्वादेशान्नचान्यथा ।

ধ্যানমেদান্ বিজানীযাত্ গুর্বাদেশান্নচান্যথা ।

पूर्ववज्जपकृत् स्यात् जप्यात् पूर्वंसंख्या ॥ ४८ ॥

পূর্ববজ্জপকৃত্ স্যাত্ জপ্যাত্ পূর্বংসংখ্যা ॥ ৪৮ ॥

पश्चगव्यसुपक्वेन च रचा तस्य सिद्धये ।

পশ্চগব্যসুপক্বেন চ রচা তস্য সিদ্ধযে ।

अर्च्चनं पूर्ववत् कुय्याच्चकोसु प्रतिलोमतः ॥ ४९ ॥

অর্চ্চনং পূর্ববত্ কুয্যাচ্চকোসু প্রতিলোমতঃ ॥ ৪৯ ॥

मर्वतं देशिक: कुर्याद्वयमा हिगुष्णं जपम ।

মর্বতং দেশিক: কুর্যাদ্বযমা হিগুষ্ণং জপম ।

कूरकर्मोभि कुर्वीत प्रतिलोमविधानतः ॥ ५० ॥

কূরকর্মোভি কুর্বীত প্রতিলোমবিধানতঃ ॥ ৫০ ॥

शान्तिकं पौष्टिकं कर्म कर्त्तंव्यमतुलोमतः ।

শান্তিকং পৌষ্টিকং কর্ম কর্ত্তংব্যমতুলোমতঃ ।

प्रयोगकाले प्रजपेदष्टौ पादान् विलोमतः ॥ ५१ ॥

প্রযোগকালে প্রজপেদষ্টৌ পাদান্ বিলোমতঃ ॥ ৫১ ॥

साधितो जायते पश्चात् मन्त्रोऽयं विधिनासुना ।

সাধিতো জাযতে পশ্চাত্ মন্ত্রোঽযং বিধিনাসুনা ।

ग्राध्यै: पश्चाद्र: पादो जेयो ज्ञानेंद्रियात्मक: ॥ ५२ ॥

গ্রাধ্যৈ: পশ্চাদ্র: পাদো জেযো জ্ঞানেন্দ্রিযাত্মক: ॥ ५২ ॥

भूमाध्योऽन्य: पश्चवर्ग: स्मृत: कर्मेंद्रियात्मक: ।

ভূমাধ্যোऽনয: পশ্চবর্গ: স্মৃত: কর্মেন্দ্রিযাত্মক: ।

साज्यसृतोऽन्य: पश्चाख्या: पंचभूतमय: स्मृत: ॥ ५३ ॥

সাজ্যসৃতোऽনয: পশ্চাখ্যা: পঞ্চভূতময: স্মৃত: ॥ ५৩ ॥

स्याद्य: समाद्र: पादश्चतुर्यो घातुरूपक: ।

স্যাদ্য: সমাদ্র: পাদশ্চতুর্যো ঘাতুরূপক: ।

द: पूर्वं पश्चम:पाद: कूर्मी रूप: षडच्वर: ॥ ५४ ॥

দ: পূর্বং পঞ্চম:পাদ: কূর্মী রূপ: ষডচ্চর: ॥ ५৪ ॥

तवर्षादि षडवर्षीयस्य पाठकौशिकमयो मतः । सोपवर्षः पञ्चवर्षोऽन्यः शाब्दादिमय दैवितः ॥ ६५ ॥

তবর্ষাদি ষড়বর্ষীয়স্য পাঠকৌশিকমযো মতঃ । সোপবর্ষঃ পঞ্চবর্ষোঽন্যঃ শাব্দাদিময দৈবিতঃ ॥ ৬৫ ॥

सेवार्षान्त्योदष्टमो श्रेयः पञ्चवर्षोऽचिन्तादिकः । एवं तत्त्वसमायोगात् पादकृत् सिद्धदैरिता ॥ ६६ ॥

সেবার্ষান্ত্যোদষ্টমো শ্রেযঃ পঞ্চবর্ষোঽচিন্তাদিকঃ । এবং তত্ত্বসমাযোগাত্ পাদকৃত্ সিদ্ধদৈরিতা ॥ ৬৬ ॥

तत्त्वत्पादाचरोत्पन्नास्तावत्यो वृद्देवता । प्रधानमूर्तिंप्रतिमत् सखवर्षोऽदितप्रभा ॥ ६७ ॥

তত্ত্বত্পাদাচরোত্পন্নাস্তাবত্যো বৃদ্ধেবতা । প্রধানমূর্তিংপ্রতিমত্ সখবর্ষোঽদিতপ্রভা ॥ ৬৭ ॥

प्रज्वलत्केशरदला भौमदंश्रा भयावहा । देवता इन्द्रियोत्पन्ना ऊर्ज्जानटष्टया दैरिता ॥ ६८ ॥

প্রজ্বলত্কেশরদলা ভৌমদংশ্রা ভযাবহা । দেবতা ইন্দ্রিযোত্পন্না ঊর্জ্জানটষ্টযা দৈরিতা ॥ ৬৮ ॥

देवता भूतपादोद्भवाक्तियोगवक्त्रा प्रकौत्सिता । धातुरूपाचरोद्भूता उभयाननसोमिता ॥ ६९ ॥

দেবতা ভূতপাদোদ্ভবাক্তিযোগবক্ত্রা প্রকৌৎসিতা । ধাতুরূপাচরোদ্ভূতা উভযাননসোমিতা ॥ ৬৯ ॥

धर्मिजा ऋषिवन्दना शोकोत्थास्वस्थ्यगाननः । अन्वा सर्वा स्मृता कूरा इन्द्रियार्थोज्झिता स्वीय ॥ ७० ॥

ধর্মিজা ঋষিবন্দনা শোকোত্থাস্বস্থ্যগাননঃ । অন্বা সর্বা স্মৃতা কূরা ইন্দ্রিযার্থোজ্ঝিতা স্বীয ॥ ৭০ ॥

प्रधस्तिर्यग्बुखोपीता दैरिता वर्षदेवता । अभिमुख्य स्मृताः सौम्ये पराशु खोऽन्येकभूषित ॥ ७१ ॥

প্রধস্তির্যগ্বুখোপীতা দৈরিতা বর্ষদেবতা । অভিমুখ্য স্মৃতাঃ সৌম্যে পরাশু খোঽনেকভূষিত ॥ ৭১ ॥

साभ्यः संख्या समुत्पन्ना देवता जलितातनाः । याभिमन्नौ दहेच्छवो राज्यं सगिरिकाननम् ॥ ७२ ॥

সাভ্যাং সংখ্যা সমুত্পন্না দেবতা জলিতাতনাঃ । যাভিমন্নৌ দহেচ্ছবো রাজ্যং সগিরিকাননম্ ॥ ৭২ ॥

ततः स मनुजैर्वाचा धीरभिते विचचेष्ट । स्वासुरेषु प्रयुज्योत देवतारासु संहरेत् ॥ ७३ ॥

ততঃ স মনুজৈর্বাচা ধীরভিতে বিচচেষ্ট । স্বাসুরেষু প্রয়ুজ্যোত দেবতারাসু সংহরেত্ ॥ ৭৩ ॥

पूर्वोत्तरद्वयं पश्चाद्दरक्षार्द्राद्रौ रोहिष्यो । इमानि मानुषाक्षाहुनेर्बार्षि मनौषिष्यः ॥ ७४ ॥

পূর্বোত্তরদ্বযং পশ্চাদ্দরক্ষার্দ্রাদ্রৌ রোহিষ্যো । ইমানি মানষাক্ষাহুনের্বার্ষি মনৌষিষ্য ॥ ৭৪ ॥

च्येष्ठाश्वतभिषामूलधनिष्ठाश्वपतिकतिका । चित्रामघाविशाखा रु स्वातारा राक्षसदेवता ॥ ७५ ॥

চ্যেষ্ঠাশ্বতভিষামূলধনিষ্ঠাশ্বপ্তিকতিকা । চিত্রামঘাবিশাখা রু স্বাতারা রাক্ষসদেবতা ॥ ৭৫ ॥

अभ्विनौ रेवती पुष्यः स्वाती हस्तः पुनर्वसुः । अनुराधा मृगशिरः स्ववर्गादेवतारका ॥ ७६ ॥

অভ্বিনৌ রেবতী পুষ্যঃ স্বাতী হস্তঃ পুনর্বসু । অনুরাধা মৃগশিরঃ স্ববর্গাদেবতারকা ॥ ৭৬ ॥

उपक्रमेत नन्दा च सुहृदाख्यं विसर्जयेत । भद्रास्वाहारयं कुध्यातं जयाख्वयन्तं ततम ॥ ७७ ॥

উপক्रमेत নন্দা চ সুহৃদাখ্যং বিসর্জযেত । ভদ্রাস্বাহারযং কুধ্যাতং জযাখ্বযন্তং ততম ॥ ৭৭ ॥

षट्क्रामो भूमवारे ध्यानिवारे विसर्जनम् ।

ষট্ক্রামো ভূমবারে ধ্যানিবারে বিসর্জ্জনম্ ।

प्रतिसंधरणं वारे मुखे: शुक्रस्य वा भवेत् ॥ ४८ ॥

প্রতিসন্ধরণং বারেমুখে: শুক্রস্য বা ভবেত্ ॥ ৪৮ ॥

स्थिरेषु राशिष्वारभ्यरेखामासादिसर्जनम् ।

স্থিরেষু রাশিষ্বারভ্যরেখামাসাদিসর্জ্জনম্ ।

भस्मसंधारणं कुय्योदुभयेषु विचक्षण: ॥ ४९ ॥

ভস্মসন্ধারণং কুয্যোদুভযেষু বিচক্ষণ: ॥ ৪৯ ॥

ऋष्यापचेष्टं नाश्रयेत् विसर्जेच्छुभ्रिना पुन: ।

ঋষ্যাপচেষ্টং নাশ্রযেত্ বিসর্জ্জেচ্ছুভ্রিনা পুন: ।

शुक्रपचे ऋमादच् पुनरालमनि संहरेत् ॥ ५० ॥

শুক্রপচে ঋমাদচ্ পুনরালমনি সংহরেত্ ॥ ৫০ ॥

भानुना मोक्षसंहारौ कुय्यात् पञ्चहये सुभौ: ।

ভানুনা মোক্ষসংহারৌ কুয্যাত্ পঞ্চহযে সুভৌ: ।

पश्चिमाभिमुखो भूत्वा कर्म सर्वत्र साधयेत् ॥ ५१ ॥

পশ্চিমাভিমুখো ভূত্বা কর্ম সর্বত্র সাধযেত্ ॥ ५१ ॥

नववह्नचतुष्कालान् साध्यासुध्यान कर्मसंयुतान् ।

নববহ্নচতুষ্কালান্ সাধ্যাসুধ্যান কর্মসংযুতান্ ।

तत्तन्मन्वाचरोपेतान् मन्त्री मन्त्रार्थसंश्रय: ॥ ५२ ॥

তত্তন্মন্বাচরোপেতান্ মন্ত্রী মন্ত্রার্থসংশ্রয: ॥ ५२ ॥

जुहुयादेधिते वज्रो मारयेद्रिपुमालमन्: ।

জুহুযাদেধিতে বজ্রো মারযেদ্রিপুমালমন্ঃ ।

ऋष्याष्टमिं समारभ्य यावत् ऋष्यचतुर्दशो ॥ ५३ ॥

ঋষ্যাষ্টমিং সমারভ্য যাবত্ ঋষ্যচতুর্দ্দশো ॥ ५३ ॥

धुस्तूरहपुषहचाऽऽख्यभूकोहत्यादि संहरान् ।

ধুস্তূরহপুষহচা�ऽখ্যভূকোহত্যাদি সংহরান্ ।

राजौतैलेन संलिप्तान् पृथक् सप्तसहस्रकम् ॥ ५४ ॥

রাজৌতৈলেন সংলিপ্তান্ পৃথক্ সপ্তসহস্রকম् ॥ ५४ ॥

जुहुयात् संयतो भूत्वा रिपुयेऽसुरं व्रजेत् ।

জুহুযাত্ সংযতো ভূত্বা রিপুযেঽসুরং ব্রজেত্ ।

समरातं प्रजहुयात् सिध्यार्थच्चोऽहोलिङ्गितै: ॥ ५५ ॥

সমরাতং প্রজহুযাত্ সিধ্যার্থচ্চোऽহোলिङ্গিতৈ: ॥ ५५ ॥

आर्द्रेन्द्रो हस्तिकालेन मरौचमहुनाश्रयेत् ।

আর্দ্রেন্দ্রো হস্তিকালেন মরৌচমহুনাশ্রযেত্ ।

निगृह्णीयात् ज्वरेष्वारि: प्रहर्यामिन्समेन स: ॥ ५६ ॥

নিগৃহ্ণীযাত্ জ্বরেষ্বারি: প্রহর্যামিন্সমেন স: ॥ ५६ ॥

तालपञ्चे समालिख्य ग्रहुनाम यथाविधि ।

তালপঞ্চে সমালিখ্য গ্রহুনাম যথাবিধি ।

ग्राम्नेयास्लेष संवेष्ट्य कुड्यमध्ये निधापयेत् ॥ ५७ ॥

গ্রাম্নেযাস্লেষ সংবেষ্ট্য কুড্যমধ্যে নিধাপযেত্ ॥ ५७ ॥

जुहुयात्स्वारिच्चै: ऋक्षो ज्वराक्रान्त: स जायते ।

জুহুযাত্স্বারিচ্চৈ: ঋক্ষো জ্বরাক্রান্ত: স জাযতে ।

तद्वादाय द्विपेच्चोये पौलले स वशो भवेत् ॥ ५८ ॥

তদ্বাদায দ্বিপেচ্চোযে পৌললে স বশো ভবেত্ ॥ ५८ ॥

पिष्टापामार्गवौजानि मरौचं मधुसंयुतम् ।

পিষ্টাপামার্গবৌজানি মরৌচং মধুসংযুতম্ ।

बलिपुष्पे तौये निचिप्य क्राथयेत् तत: ॥ ५९ ॥

বলিপুষ্পে তৌযে নিচিপ্য ক্রাথযেত্ তত: ॥ ५৯ ॥

ऋचवच्चप्रतिगते हृदये बदने न: ।

ঋচবচ্চপ্রতিগতে হৃদযে বদনে ন: ।

किरीचिद्विपित्तोयं द्रवाक्रकारकोल्स्वभा ॥ ६० ॥

কিরীচিদ্বিপিত্তোযং দ্রবাক্রকারকোল্স্বভা ॥ ৬০ ॥

२४

ग्राम्नेयसुधाकरन् मन्त्रं सोडचिराज्ज्वलितो भवेत् । ऋथितेऽनभ्यासि तां दिव्यान्यांश्च कूनयन्ततः ॥ ९१ ॥

२४

तदैक्ष्ष्ये तैल संविष्टं शवमुपातिकृतिं निधि । तापयेदेधिते वङ्क्षे प्रतिलोममतुं जपन ॥ ९२ ॥

२४

वरेषु बाध्यते वह्निो होमादस्य रातिभवेत् । सामुद्रे सबिले चिह्नं दिव्यविषजौरकलोलिते ॥ ९३ ॥

२४

ऋथिते पुत्तबिं साध्यनच्वततदनिमिताम । श्रधोवक्त्रां विनिच्छिप्य यस्यां विषतरुस्यया ॥ ९८ ॥

२४

तच्छिरस्त्राड़ं कुर्वन् जपेदक्षं विलोमतः । समाहाररपणं याति प्रनुज्ज्व रविमोहितः ॥ ९५ ॥

२४

श्रादित्यरथनागेन्द्रस्यार्ङ्गं तदिषाहतम । नम्रं तैलेन लिप्तार्ङ्गं दग्धं भानुमरौचिभिः ॥ ९६ ॥

२४

श्रधोसुखं निजतिप्तुं ध्यात्वा ऋथितवारिषा । तर्पयेद्रातुमायोक्क यतनुमूर्व्य् प्रियो भवेत् ॥ ९७ ॥

२४

विमृतेतिं सुफलं मूलं ध्यात्वा काकबन्धनप्रभम । कर्पूरस्ववेजे निर्मथ्य पत्त्रैमेंषौष्टतमै तैः ॥ ९८ ॥

२४

हुला विधे षयेत् श्रावं न्नान्ते खानेन देशिकः । विभूषां तजं ने मूलं ध्यात्वा दुर्गां भयङ्करोम ॥ ९९ ॥

२४

महिषीष्टतसंस्कृतैः पद्मचैर्वीश्रवहच्जैः । हुल्वा रिङ्कोः नृपाद्वैनामुचाटयति मन्त्रवित् ॥ २०० ॥

२४

ध्यात्वा देविं पुरा प्रोक्तां चतुर्भिर्मैरिचालन्तैः । भजार्ङ्गधिरसंलिप्तैर्जुहुयाद्टिवससङ्ख्यम ॥ २०१ ॥

२४

रिपोद्द्वाटन कृत्वातः सैनानां नाश्र संशयः । शत्रुनिघ्नकरं दुर्गी ज्वलन्तीं प्रलयाग्निवत ॥ २०२ ॥

२४

ध्यात्वा रक्षपतैलाक्तैर्वीजैर्धुष्कतूरसम्भवैः । हुला विमोहयेच्चदून मच्चिरैर्वा संसॊपैः; ॥

एकविंशः पटलः

कालाग्निनिभां दुर्गां मूलकखड्गधरां स्मरेत् । नचलहरचसंभूतैश्च शक्तिक्रोशसंयुतैः ॥ १०८ ॥

কালাগ্নিনিভাং দুর্গাং মূলকখড্গধরাং স্মরেত্ । নচলহরচসংভূতৈশ্চ শক্কিক্রোশসংযুতৈঃ ॥ ১০৮ ॥

एकविंशः पटलः

समिद्धरैः प्रजुहुयादध्यात्मसेन वैरिषम् । निधानधुरंधरां धावन्तीं धावमान रिपुं प्रति ॥ १०९ ॥

সমিদ্ধরৈঃ প্রজুহুযাদধ্যাত্মসেন বৈরিষম্ । নিধানধুরন্ধরাং ধাবন্তীং ধাবমান রিপুং প্রতি ॥ ১০৯ ॥

एकविंशः पटलः

शरान् कामुकनिर्मुक्तान् वडिक्ज्वालासुखाकुलान् । सुवच्तीं संस्फुरन् दुर्गीं तर्पयेद्दुष्णावारिषा ॥ ११० ॥

শরান্ কামুকনির্মুক্তান্ বডিক্জ্বালাসুখাকুলান্ । সুৰচ্তীং সংস্ফুরন্ দুর্গীং তর্পযেদ্দুষ্ণাবারিষা ॥ ১১০ ॥

एकविंशः पटलः

भानुविम्बं समाखोक्य रिपोरचाटनं भवेत् । ऋतिदुर्गोमयोमृष्टिगदाहस्तां विचिन्तयेत ॥ १११ ॥

ভানুবিম্বং সমাখোক্য রিপোরচাটনং ভবেত । ঋতিদুর্গোমযোমৃষ্টিগদাহস্তাং বিচিন্তযেত ॥ ১১১ ॥

एकविंशः पटलः

विद्युद्गमसमानाभां सशिष्यौष्ठितसंयुतैः । फुस्फुरां जंघयादिबिम्बिविभूतकसमिद्धरैः ॥ ११२ ॥

বিদ্যুদ্গমসমানাভাং সশিষ্যৌষ্ঠিতসংযুতৈঃ । ফুস্ফুরাং জঙ্ঘযাদিবিম্বিবিভূতকসমিদ্ধরৈঃ ॥ ১১২ ॥

एकविंशः पटलः

कोटिवैरेय भन्रोष्ष सेनाया: स्वभ्रानं भवेत । श्रान्तपाषाण्डै; यां वक्त्रां गाविषिदुर्गामनुस्मरेत ॥ ११३ ॥

কোটিবৈরেয ভন্ম্রোষ্ঠ সেনাযা: স্বভ্রানং ভবেত । শ্রান্তপাষাণ্ডৈ; যাং ৰক্ত্রাং গাবিষিদুর্গামনুস্মরেত ॥ ১১৩ ॥

एकविंशः पटलः

लोके: समधुरै: साध्वच्चकाष्ठैर्धितेऽनले । जुहुयाद्दिशि सप्ताहवम्नाविष्ट वड्गयेन्द्रपान ॥ ११४ ॥

লোকে: সমধুরৈ: সাধ্বচ্চকাষ্ঠৈর্ধিতেऽনলে । জুহুযাদ্দিশি সপ্তাহবম্নাবিষ্ট ৰড্গযেন্দ্রপান ॥ ১১৪ ॥

एकविंशः पटलः

पाषाण्ड शधरां रक्तां विष्णुदुर्गां विचिन्तयन । फडिनोकुसुमै: फुल्लैर्ब्रननाभ:समुद्भितै: ॥ ११५ ॥

পাষাণ্ড শধরাং রক্তাং বিষ্ণুদুর্গাং বিচিন্তযন । ফডিনোকুসুমৈ: ফুল্লৈর্ব্রননাভ:সমুদ্ভিতৈ: ॥ ১১৫ ॥

एकविंशः पटलः

जुहुयाद्दिशि यो मन्त्रो तस्य विष्णुं वशं भवेत । शरचन्द्रनिभां देवीं विगालत्परमामृताम ॥ ११६ ॥

জুহুযাদ্দিশি যো মন্ত্রো তস্য বিষ্ণুং ৰশং ভবেত । শরচচন্দ্রনিভাং দেবীং বিগালত্পরমামৃতাম ॥ ১১৬ ॥

एकविंशः पटलः

पाषाण्ड शधरां ध्यात्वा सिसृदुर्गां समिद्धरै: । वेतसैर्मधुरासिक्तै जंघयाद् हस्तिसिद्धये ॥ ११७ ॥

পাষাণ্ড শধরাং ধ্যাত্বা সিসৃদুর্গাং সমিদ্ধরৈ: । বেতসৈর্মধুরাসিক্তৈ জঙ্ঘযাদ্ হস্তিসিদ্ধযে ॥ ১১৭ ॥

एकविंशः पटलः

कपालं त्रिशिखं पद्माज्ज शं विमृततों करै: । ज्वाकुसुमसद्राश्रामग्नदुर्गां विचिन्तयेत ॥ ११८ ॥

কপালং ত্রিশিখং পদ্মাজ্জ শং বিমৃততোং করৈ: । জ্বাকুসুমসদ্রাশ্রামগ্নদুর্গাং বিচিন্তযেত ॥ ১১৮ ॥

एकविंशः पटलः

हुला लवणापुत्कच्या मधुरत्नयुज्तया । आकर्षद्वाच्छितान साध्यान मन्त्राविन्द्रान संग्रय: ॥ ११९ ॥

হুলা লবণাপুত্কচ্যা মধুরত্নযুজ্তযা । আকর্ষদ্বাচ্ছিতান সাধ্যান মন্ত্রাবিন্দ্রান সংগ্রয: ॥ ১১৯ ॥

एकविंशः पटलः

श्रतिदुर्गयमत्या च वन्धता विष्णुरीरिता । दुर्वोन्तरध्मागाख्याचा गाविषिदुर्गा समौदिता ॥ १२० ॥

শ্রতিদুর্গযমত্যা চ বন্ধতা বিষ্ণুরীরিতা । দুর্বোন্তরধ্মাগাখ্যাচা গাবিষিদুর্গা সমৌদিতা ॥ ১২০ ॥

२१८

विश्वाद्यान्तचराल्ला सा विश्वदुर्गा समीरिता । सिन्ध्वाद्या सावकारान्ता सिन्धुदुर्गा निगद्यते ॥ ११९ ॥

বিশ্বাদ্যান্তচরাল্লা সা বিশ্বদুর্গা সমীরিতা । সিন্ধ্বাদ্যা সাবকারান্তা সিন্ধুদুর্গা নিগদ্যতে ॥ ১১৯ ॥

२१८

व्यान्तामम्यादिकामेतामविददुर्गो विदुर्बुधाः । शक्तने शक्तिं सत्त्वा सुरगणैः सुरसुन्दरीभिः ॥ १२० ॥

ব্যান্তামম্যাদিকামেতামবিদদুর্গো বিদুর্বুধাঃ । শক্তনে শক্তিং সত্ত্বা সুরগণৈঃ সুরসুন্দরীভিঃ ॥ १२० ॥

२१८

देवौमभ्यर्चयेवित्यं प्रागुक्तं नैव वर्णना । आहरेद्वात्रिषु वलिं चरुष्ठा सर्वसिद्धिदम् ॥ १२१ ॥

দেবৌমভ্যর্চযেবিত্যং প্রাগুক্তং নৈব বর্ণনা । আহরেদ্বাত্রিষু বলিং চরুষ্ঠা সর্বসিদ্ধিদম্ ॥ ১২১ ॥

२१८

क्षव्यारोगभयद्रोधभूतादीनाशयेदयम् । यथावदनिममाराध्य गन्धैः पुष्पैर्मनोरमैः ॥ १२२ ॥

ক্ষব্যারোগভযাদ্রোধভূতাদীনাশযেদযম্ । যথাবদনিমমারাধ্য গন্ধৈঃ পুষ্পৈর্মনোরমৈঃ ॥ ১২২ ॥

२१८

क्षित्वा तस्याग्रतो मन्त्री जपेन्तमनलमन्यधीः । जपोऽयं सर्वसिद्धैः स्थानाच्च कार्यो विचारयन् ॥ १२३ ॥

ক্ষিত্বা তস্যাগ্রতো মন্ত্রী জপেন্তমনলমন্যধীঃ । জপোঽযং সর্বসিদ্ধৈঃ স্থানাচ্চ কার্যো বিচারযন্ ॥ १२३ ॥

२१८

लवक्षैर्मधुरासिक्ते हुत्वायात् पञ्चसामुखः । मन्त्रार्थसंख्या मन्त्री तिपुमात्रवशं नयेत् ॥ १२४ ॥

লবক্ষৈর্মধুরাসিক্তে হুত্বাযাত্ পঞ্চসামুখঃ । মন্ত্রার্থসংখ্যা মন্ত্রী তিপুমাত্রবশং নযেত্ ॥ १२४ ॥

२१८

शब्दोनं प्रच्छाद्य संशोष्य शुष्कान् कुर्वीत तच्छुषं लान् । जपित्वा पञ्चवर्गे च हुत्वा च हव्यवाहने ॥ १२५ ॥

শব্দোনং প্রচ্ছাদ্য সংশোষ্য শুষ্কান্ কুর্বীত তচ্ছুষং লান্ । জপিত্বা পঞ্চবর্গে চ হুত্বা চ হব্যবাহনে ॥ १२५ ॥

२१८

मन्त्री चहं पञ्चभूतावतार्यं पुत्रः सुधीः । अर्चयित्वा विश्रदधौर्देवौमग्नौ यथा पुरा ॥ १२६ ॥

মন্ত্রী চহং পঞ্চভূতাবতার্য্যং পুত্রঃ সুধীঃ । অর্চযিত্বা বিশ্রদধৌর্দেবৌমগ্নৌ যথা পুরা ॥ १२६ ॥

२१८

ततो यथोक्तैस्तैः साध्यं सहस्रकम् । पात्रे सम्पातयंश्वर्यं साध्यं तत् प्राग्ययेत्त् पुनः ॥ १२७ ॥

ততো যথোক্তৈস্তৈঃ সাধ্যং সহস্রকম্ । পাত্রে সম্পাতযংশ্বর্য্যং সাধ্যং তত্ প্রাগ্যযেত্ত্ পুনঃ ॥ १२७ ॥

२१८

मित्रे तत्त्रिखयेद् द्वारि सम्प्राप्ते प्राग्यशान्तरे । क्षत्यारोग्य विनश्यन्ति सद्य भूतयचामयैः ॥ १२८ ॥

মিত্রে তত্ত্রিখযেদ্ দ্বারি সম্প্রাপ্তে প্রাগ্যশান্তরে । ক্ষত্যারোগ্য বিনশ্যন্তি সদ্য ভূতযচামযৈঃ ॥ १२८ ॥

२१८

परैः सत्पादितान् कत्वा पुनरस्तानेव भच्चयेत् । ब्रोधिहिरिहविषा चरैः 'पयोऽहचसामिहरैः ॥ १२९ ॥

পরৈঃ সত্পাদিতান্ কত্বা পুনরস্তানৈব ভচ্চযেত্ । ব্রোধিহিরিহবিষা চরৈঃ 'পযোঽহচসামিহরৈঃ ॥ १२९ ॥

२१८

राज्यैर्मधुरयोःपेतैरतैर्देशप्रशस्तं पुथक् । क्षुदुयात् सम्पदां भूमिः साधको भवति भुवम् ॥ १३० ॥

রাজ্যৈর্মধুরযোঃপেতৈরতৈর্দেশপ্রশস্তং পৃথক্ । ক্ষুদুযাত্ সম্পদাং ভূমিঃ সাধকো ভবতি ভুবম্ ॥ १३० ॥

२१८

भास्करे मेषराशिस्थे मन्त्रज्ञोडनुगुणे दिने । नद्यां सागरगामिन्यां सततं पुष्कलार्घ्यति ॥ १३१ ॥

ভাস্করে মেষরাশিস্থে মন্ত্রজ্ঞোঽনুগুণে দিনে । নদ্যাং সাগরগামিন্যাং সততং পুষ্কলার্ঘ্যতি ॥ १३१ ॥

इंद्रियार्थाय सिकता: संग्रृंथ्य परिशोधयेत् । निःसत्वा ताः पंचभूतेषु संस्कृते हव्यवाहने ॥ १३० ॥

ইংদ্রিয্যার্থায্য সিকতা: সংগ্রৃথ্য পরিশোধযেত্ । নিঃসত্বা তাঃ পংচভূতেষু সংস্কৃতে হব্যবাহনে ॥ ১৩০ ॥

भर्जयेत्स्थानुना सिद्धैर्दद्योर्ब्रह्मतृतीयया । सिंहंमेषेधनुःषट्कं काष्ठपचेष्ट्मयोति यौः ॥ १३१ ॥

ভর্জযেত্স্থানুনা সিদ্ধৈর্দ্দদ্যোর্ব্রহ্মতৃতীযযা । সিংহংমেষেধনুঃষট্কং কাষ্ঠপচেষ্ট্মযোতি যৌঃ ॥ ১৩১ ॥

विप्राख्यातिक्काममूलहस्तोत्तरंमध्यास्य च । रोहिद्रां स्वकषे वार्त्रे मन्त्रवाक्पतिदेवतौ ॥ १३२ ॥

বিপ্রাখ্যাতিক্কামমূলহস্তোত্তরংমধ্যাস্য চ । রোহিদ্রাং স্বকষে বার্ত্রে মংত্রবাক্পতিদেবতৌ ॥ ১৩২ ॥

विधायान्येषु कुर्वीत सिकताख्यापनं सुधीः । ग्रहम्रामादिराष्ट्राणां रचयार्थं सिकताः शुभाः ॥ १३३ ॥

বিধাযান্যেষু কুর্বীত সিকতাখ্যাপনং সুধীঃ । গ্রহম্রামাদিরাষ্ট্রাণাং রচযার্থং সিকতাঃ শুভাঃ ॥ ১৩৩ ॥

प्रक्षार्कघटोन्मानमध्येादिशु घटेऽत्रिमाः । नवस्थू प्रच्यपेक्ष्यन्तु तेभ्यः प्रपूजयेत् कामात् ॥ १३४ ॥

প্রক্ষার্কঘটোম্নানমধ্যোদিশু ঘটেঽত্রিমাঃ । নবস্থূ প্রচ্যেপেক্ষ্যন্তু তেভ্যঃ প্রপূজযেত্ কামাত্ ॥ ১৩৪ ॥

मध्यादिदेवौमस्त्राङ्गि कपालान्तानि देशिकः । चक्रं ग्रहमयं श्वेतं वास्त्वचार्पं त्रिशूलकम् ॥ १३५ ॥

মধ্যাদিদেবৌমস্ত্রাঙ্গি কপালান্তানি দেশিকঃ । চক্রং গ্রহমযং শ্বেতং বাস্ত্বচার্পং ত্রিশূলকম্ ॥ ১৩৫ ॥

कपालं स्वस्तिमध्ये ष संपूज्यन्ते बलिं हरेत् । नक्षत्रैर्हराश्चैतान् लोकेऽमानां बलिं हरेत् ॥ १३६ ॥

কপালং স্বস্তিমধ্যে ষ সংপূজ্যন্তে বলিং হরেত্ । নক্ষত্রৈর্হরাশ্চৈতান্ লোকেঽমানাং বলিং হরেত্ ॥ १৩৬ ॥

विहिता यत्न रचयेयं वर्जयते तत्त्व सम्पदः । शुद्रग्रहंहरारोगचौरभूतसरौषधा ॥ १३७ ॥

বিহিতা যত্ন রচযেযং বর্জযতে তত্ত্ব সম্পদঃ । শুদ্রগ্রহংহরারোগচৌরভূতসরৌষধা ॥ १৩৭ ॥

भमुना विवरणं दिशां नाति संशयः । सिकतानां विशुद्वानां विकारकुङ्कं सुधीः ॥ १३८ ॥

ভমুনা বিবরণং দিশাং নাতি সংশযঃ । সিকতানাং বিশুদ্বানাং বিকারকুঙ্কং সুধীঃ ॥ ১৩৮ ॥

पञ्चगव्ययुतं पञ्चे ब्रह्मादिदेवैष निर्मितम् । निश्चित्य विधिना यत्न स्थापयेततत्न तत्सद ॥ १३९ ॥

পংজ্ঞগব্যযযুতং পংচে ব্রহ্মাদিদেবৈষ নির্মিতম্ । নিশ্চিত্য বিধিনা যত্ন স্থাপযেততত্ন তৎসদ ॥ ১৩৯ ॥

दिने दिने प्रवर्द्धन्ते कालवृद्धयादिभिः सह । महोत्साहात्पाता विनश्यन्ति कत्याद्रोहा महारघाः ॥ १८० ॥

দিনে দিনে প্রবর্দ্ধংতে কালবৃদ্ধযাদিভিঃ সহ । মহোৎসাহাত্পাতা বিনশ্যন্তি কত্যাদ্রোহা মহাঘাঃ ॥ ১৮০ ॥

पञ्चगव्याशनां कुयीत स्थापनं विधानमुनात । गोमूत्रं प्रक्षालनं स्वाद्रे गोसयाम्रखादरइकम ॥ १४१ ॥

পংজ্ঞগব্যাশনাং কুযীত স্থাপনং বিধানমুনাত । গোমূত্রং প্রক্ষালনং স্বাদ্রে গোসযাম্রখাদরইকম ॥ ১৪১ ॥

ग्राज्याद् सक्तुगुयं चीरं गोमूत्रात् त्रिशुलं दधि । गोमूत्रे ष समं सर्पिः सर्वं वा समसुच्यते ॥ १४२ ॥

গ্রাজ্যাদ্ সক্তুগুযং চীরং গোমূত্রাত্ ত্রিশুলং দধি । গোমূত্রে ষ সমং সর্পিঃ সর্বং বা সমসুচ্যতে ॥ ১৪২ ॥

गाव: स्युः कपिलाख्ये तर्हिमधुस्नातृष्णाप्रभा: । ऋभावे गदिता: सर्वे: सर्वं वा कपिलोङ्गवम् ॥ १४२ ॥

एकोनवपञ्चाशत्फलके ब्रह्माशाखिन: । विद्वाय कोषकोष्ठान्न प्राक्त्यादि जातवत्ससम् ॥ १४३ ॥

लिखित्वा मध्यकोष्ठान्न पूजयेत् तन्न देवताम् । सत्वा होमं सम्पातं लिखयेत् तद् यथा पुरा ॥ १४४ ॥

दध्याढ़ बजिं यथापूर्वमस्य पूर्वोदितं फलम् । मध्ये मायामष्टकोष्ठेषु पादानष्टौ ऋत्वा माठकाष्ठै: प्रवर्त्ततम् ॥ १४५ ॥

भूविम्बस्थं सर्वभूतामयं रक्ताम: श्रीकौतुविदं यन्मितत् ॥ १४५ ॥

याग्नेयाक्तस्य जानाति विसर्गादानकर्मणो । य: पुरमान् गुरुचया शिष्टस्तस्याधौनं जगच्चयम् ॥ ८ ॥

इति सारदातिलके एकविंश: पटल: ॥

द्वाविंश: पटल: ।

अथो दिनाक्षं कत्यास्तं वच्ये शत्रुविमर्दनम् । अन्तदुगामनुं प्राक्तोदिनाक्षं मनुबिन्त्समा: ॥ २ ॥

प्रतिलोन्ममिं यन्थं कत्याक्षं परिचचले । दिनाक्षस्य षड्झादौनं प्रतिलोन्मोदितानं विदु: ॥ २ ॥

भानुविसर्गतं शत्रुमधोवक्त्रं विषाहतम् । मूलादावतया प्रस्तं कुषडक्या भावयनं सुगौ: ॥ ३ ॥

मूलाधारे चिपेत् सद्य: प्रस्तुर्तं कालपावके । दिनचयाच्चरराकान्तो रिपु: प्राणान् विमुञ्चति ॥ ८ ॥

दिनाक्षे य प्रविर्झाड़ं स्वाधिष्ठानमतं रिपुम् । पञ्चवायुसमिच्चेन वड्झिना गन्सविग्रहम् ॥ ५ ॥

ध्यानं मनुं जपेत् सद्य: स भवेद् यमवश्नभ: ।

द्वाविंशः पटलः

ऋषिपूर्गतं ज्ञानाग्निना द्विविधाहम् ॥ ६ ॥

द्वाविंशः पटलः

ध्यानं दिनास्त्रं प्रजपेत स मृत्योवैसति व्रजेत ।

द्वाविंशः पटलः

श्रानाहताहितः शुभनिर्देशो मन्त्रवाक्किना ॥ ७ ॥

द्वाविंशः पटलः

पाग्मन बहुधा शक्तिर इह नौयते यमकिङ्करे: ।

द्वाविंशः पटलः

विशुद्धिस्थानगो वैरो दिनबाणेन पौडितः ॥ ८ ॥

द्वाविंशः पटलः

श्रधोसुखः श्रुतसूक्ष्मं परायुः स्वाधीनतया त् ।

द्वाविंशः पटलः

ज्ञानया निहितं शुभं दृहेत ज्ञानाग्निना धिया ॥ ९ ॥

द्वाविंशः पटलः

पुर्वमिच्चकलवादौ हिला मृत्युपमास्येत ।

द्वाविंशः पटलः

नामिमालोदके स्थित्वा ध्यानं विष्ठे दिनेशितः ॥ १० ॥

द्वाविंशः पटलः

वैरिष्यं दग्धसर्वाड़ं मन्त्रमष्टोत्तरं शतम् ।

द्वाविंशः पटलः

जपेत सप्तदिनाद्वांग यमलोकं स गच्छति ॥ ११ ॥

द्वाविंशः पटलः

वारवारं समारभ्य सस्माचं प्रजपेन्मनुम् ।

द्वाविंशः पटलः

सूर्योदयं समारभ्य यावदस्तमयो भवेत ॥ १२ ॥

द्वाविंशः पटलः

सन्निपातज्वराविष्टो यमग्रस्तो भवेदरि: ।

द्वाविंशः पटलः

स्थिल्वा दुर्गालये मत्त्वा विराटं वज्रे ताड्यनः ॥ १३ ॥

द्वाविंशः पटलः

दिनबाणेन विद्धाड़ं वैरिष्यं प्रतिचिन्तयन् ।

द्वाविंशः पटलः

नप्तनिसं मनुं श्रावजं ततो मृत्युन व्रजेत ॥ १४ ॥

द्वाविंशः पटलः

सक्त्वा दुर्गां जपेन्मनस्म्रं स्विदिनं स्वारन् ।

द्वाविंशः पटलः

मूलप्रोतं निजरिपुं दिनाच्छेष प्रदौपितम ॥ १५ ॥

द्वाविंशः पटलः

ज्वरेप महताविष्टो जायते डसौ यमान्तिके: ।

द्वाविंशः पटलः

रविमण्डलगं मृत्युः दष्टं तद्रथयपनगै: ॥ १६ ॥

द्वाविंशः पटलः

विषानिदग्धसर्वाड़ं ध्यानं हस्तेन वारिषा ।

द्वाविंशः पटलः

तपैयो दिनबाणेन स्वादसौ यमवश्नभः ॥ १७ ॥

द्वाविंशः पटलः

रावणिविम्बादागतया कवलया ग्रस्ताविग्रहम ।

द्वाविंशः पटलः

रिपुं ध्यात्वा जपेन्मनं स क्रोडति यमान्तिके ॥ १८ ॥

द्वाविंशः पटलः

श्रह्ममूर्छाकविक्रव्यं विचं मन्दमयै; घरे; ।

२४६ं

प्रतिबद्धनिजं मन्त्रं जपेदयुक्तमनसा न्वितः ॥ १९ ॥

প্রতিবদ্ধনিজং মন্ত্রং জপেদযুক্তমনসা ন্বিতঃ ॥ ১৯ ॥

रिपुं नयति शोकं हि यमदूतीं यमालयम् । पुनर्यं मैन सड्कायां कालरात्रिं च मिवापराम् ॥ २० ॥

রিপুং নযতি শোকং হি যমদূতীং যমালযম্ । পুনর্যং মৈন সঙ্কাযাং কালরাত্রিং চ মিবাপরাম্ ॥ ২০ ॥

मूलपापंधरां घोरां सिंहस्कन्धस्थितनिष्फेटुषोम् । सवितुमेरूढलान्त्रां रक्तनेत्रवयाविन्तिताम् ॥ २१ ॥

মূলপাপন্ধরাং ঘোরাং সিংহস্কন্ধস্থিতনিষ্ফেটুষোম্ । সবিতুমেরূঢলান্ত্রাং রক্তনেত্রবযাবিন্তিতাম্ ॥ ২১ ॥

विस्फ़ुरिलिङ्गेनिदंध्रीन् रिपुमर्दनविग्रहाम् । स्पष्टदष्टाधरां नृत्यद्धृकुटौभोषणाननाम् ॥ २२ ॥

বিস্ফ়ুরিলिङ্গেনিদন্ধ্রীন্ রিপুমর্দনবিগ্রহাম্ । স্পষ্টদষ্টাধরাং নৃত্যদ্ধৃকুটৌভোষণাননাম্ ॥ ২২ ॥

तर्जयन्तीं निजं धात्रुं तर्जन्या भैमरूपया । दंष्ट्रामयूकजालेन चोतयन्तीं दिगन्तरम् ॥ २३ ॥

তর্জযতীং নিজং ধাত্রুং তর্জন্যা ভৈমরূপযা । দংষ্ট্রামযূকজালেন চোতযতীং দিগন্তরম্ ॥ ২৩ ॥

मूलतः वैरिणो वच्चो दारयन्तीं भयङ्करीम् । जपेदहिनवयं मन्त्रैरमारयेन्द्रिपुमान्नः ॥ २४ ॥

মূলতঃ বৈরিণো বচ্চো দারযতীং ভযঙ্করীম্ । জপেদহিনবযং মন্ত্রৈরমারযেন্দ্রিপুমান্নঃ ॥ ২৪ ॥

ऋष्यमन्त्रकृतन्यायः प्रलयाग्निसमप्रभाम् । रक्तवस्त्रधरां कृष्णां रक्तनेत्रवयाविन्तिताम् ॥ २५ ॥

ঋষ্যমন্ত্রকৃতনযাযঃ প্রলযাগ্নিসমপ্রভাম্ । রক্তবস্ত্রধরাং কৃষ্ণাং রক্তনেত্রবযাবিন্তিতাম্ ॥ ২৫ ॥

सिंहाधिरूढां धावन्तीं धावमानं रिपुं प्रति । खड्गेन तच्च्छरक्षला चण्डाज्ञोमस्वलं गताम् ॥ २६ ॥

সিংহাধিরূঢ়াং ধাবন্তীং ধাবমানং রিপুং প্রতি । খড্গেন তচ্ছরক্ষলা চণ্ডাজ্ঞোমস্বলং গতাম্ ॥ ২৬ ॥

ध्यात्वा दुर्गां जपेदमन्त्रं चिदिनं वज्रितानघानः । शत्रुनवं विधायेन रिपुमृत्युप्रिया भवत् ॥ २७ ॥

ধ্যাত্বা দুর্গাং জপেদমন্ত্রং চিদিনং বজ্রিতানঘানঃ । শত্রুনবং বিধাযেন রিপুমৃত্যুপ্রিযা ভবত্ ॥ ২৭ ॥

कर्माङ्केतानि कुर्वीत दिवसे न तु रात्रिषु । पश्चिमामुखलिङ्गस्य सजोङ्गं महिषं पुनः ॥ ३० ॥

কর্মাঙ্কেতানি কুর্বীত দিবসে ন তু রাত্রিষু । পশ্চিমামুখলिङ্গস্য সজোঙ্গং মহিষং পুনঃ ॥ ৩০ ॥

लिखित्वा तस्य शिरसि कुण्डं कृत्वा त्रिकोणकम् । तद्यन्त्रं समेधिते वज्रं यथावद्दैविकोत्तमः ॥ ३१ ॥

লিখিত্বা তস্য শিরসি কুণ্ডং কৃত্বা ত্রিকোণকম্ । তদ্যন্ত্রং সমেধিতে বজ্রং যথাবদ্দৈবিকোত্তমঃ ॥ ৩১ ॥

स त्रिकोणान् समन्वानं साधनानसमन्वितान् । ऋजारक्तेन संसिक्तान् कारस्करसमिहरान् ॥ ३२ ॥

স ত্রিকোণান্ সমন্বানং সাধনানসমন্বিতান্ । ঋজারক্তেন সংসিক্তান্ কারস্করসমিহরান্ ॥ ৩২ ॥

सहस्रं जप्ययाहे वेङ्ग ध्याला सविद्यमण्डले । प्रलयाग्निसमां घोरां द्वात्रिंघडुजयोभिताम् ॥ ३३ ॥

সহস্রং জপ্যযাহে ভেঙ্গ ধ্যালে সविद्यমण्डলে । প্রলযাগ্নিসমাং ঘোরাং দ্বাত্রিংঘডুজযোবিতাম্ ॥ ৩৩ ॥

उद्बुदायुभमन्दौकां द्रयन्तीं सिंहमस्तके ।

উদ্বুদাযুভমন্দৌকাং দ্রযন্তীং সিংহমস্তকে ।

द्वाविंशः पटलः

महादंश्रं महाभीमं ज्वलत्कनेग्रिं नदन्नु खड्गम् । रक्ताद्रैवसनामौषदूषितोथ्र्रभिलोचनाम् ।। मन्त्रेण विधिना यन्त्रमध्येsवरानिपीडितः ॥ २८ ॥

মহাদংশ্রং মহাভীমং জ্বলত্কনেগ্রিং নদন্নু খড়্গম্ । রক্তাদ্রৈবসনামৌষদূষিতোথ্র্রভিলোচনাম্ ।। মন্ত্রেণ বিধিনা যন্ত্রমধ্যেsবরানিপীড়িতঃ ॥ ২৮ ॥

विमुच्यते निजं देहं पुत्रादिसहितांस्तथा । अर्धेन सुप्ताभवसो मन्त्री लड्वयित्वा भुज ड्नमम् ॥ २९ ॥

বিমুচ্যতে নিজং দেহং পুত্রাদিসহিতাংস্তথা । অর্ধেন সুপ্তাভবসো মন্ত্রী লড়্বযিত্বা ভুজ ড্নমম্ ॥ ২৯ ॥

भानुविस्फुरतां दुर्गां सहस्रादित्यवर्णिभाम् । सहस्रपादिचरणां सहस्राच्चिमिरोमुखीम् ॥ ३० ॥

ভানুবিস্ফুরতাং দুর্গাং সহস্রাদিত্যবর্ণিভাম্ । সহস্রপাদিচরণাং সহস্রাচ্চিমিরোমুখীম্ ॥ ৩০ ॥

सहस्रनामवदनां त्रासयन्तीं जगत्नयम् । ध्यानननेन सर्पेणो तर्पयेदुष्णवारिषा ॥ ३१ ॥

সহস্রনামবদনাং ত্রাসয়ন্তীং জগত্নযম্ । ধ্যানননেন সর্পেণো তর্পযেদুষ্ণবারিষা ॥ ৩১ ॥

संयतः कालपासेन वैरौ मुष्टिंत खजोक्तितम् । मध्यज्ञाक्षरयुतप्रख्यां नदन्तीं नरसिंहवत् ॥ ३२ ॥

সংযতঃ কালপাসেন বৈরৌ মুষ্টিংত খজৌক্তিতম্ । মধ্যজ্ঞাক্ষরযুতপ্রখ্যাং নদন্তীং নরসিংহবত্ ॥ ৩২ ॥

घोरसिंहसमासौनां महाभौषधदर्शनाम् । मूलप्रोताहितां ध्यानं जपेद्वचनमनन्यधीः ॥ ८० ॥

ঘোরসিংহসমাসৌনাং মহাভৌষধদর্শনাম্ । মূলপ্রোতাহিতাং ধ্যানং জপেদ্বচনমনন্যধীঃ ॥ ৮০ ॥

तर्पयेदुष्णतोयेन सपीठकं दिनत्नयम् । यमस्य भवनं गच्छेदरार्तननाम संग्रयः ॥ ८१ ॥

তর্পযেদুষ্ণতোযেন সপীঠকং দিনত্নযম্ । যমস্য ভবনং গচ্ছেদরার্তননাম সংগ্রযঃ ॥ ৮১ ॥

ऋचत्वचत्प्रतीक्षंतिंं प्रतिष्ठितसमौरषा: । उग्रोदके विनि:क्षिप्त विधिना विप्रकोच तत्त् ॥ ३२ ॥

ঋচত্বচত্প্রতীক্ষন্তিং প্রতিষ্ঠিতসমৌরষা: । উগ্রোদকে বিনি:ক্ষিপ্ত বিধিনা বিপ্রকোচ তত্ত্ ॥ ৩২ ॥

अर्केन्दनलसच्छायां खड्गखेटकधारिषोम् । नयनत्रयानिर्गच्छद्विस्फुलिङ्गताकुलाम् ॥ ८३ ॥

অর্কেন্দনলসচ্ছাযাং খড়্গখেটকধারিষোম্ । নযনত্রযানির্গচ্ছদ্বিস্ফুলিঙ্গতাকুলাম্ ॥ ৮৩ ॥

सिंहस्थां सर्पभूषाढ्यां तैल्लोक्यभयधारिषोम् । खड्गकतार्चितां ध्यानं प्रजपेद्युतं मनुम् ॥ ८४ ॥

সিংহস্থাং সর্পভূষাড়্যাং তৈল্লোক্যভযধারিষোম্ । খড়্গকতার্চিতাং ধ্যানং প্রজপেদ্যুতং মনুম্ ॥ ৮৪ ॥

विधानेनामुना मत्रुग्रस्तो भवति शत्रुणा । प्रकल्प्य विधिवत् तत्त् त्रिकोषकुङ्मुत्तमम् ॥ ८५ ॥

বিধানেনামুনা মত্রুগ্রস্তো ভবতি শত্রুণা । প্রকল্প্য বিধিবত্ তত্ত্ ত্রিকোষকুঙ্মুত্তমম্ ॥ ৮৫ ॥

तत् संज्ञभिवे वड्नदे महिषौषप्रकताक्तताम् । पुत्तलोसजरक्ताकां प्रतिष्ठितसमौरषाम् ॥ ८६ ॥

তত্ সংজ্ঞভিবে বড়্নদে মহিষৌষপ্রকতাক্ততাম্ । পুত্তলোসজরক্তাকাং প্রতিষ্ঠিতসমৌরষাম্ ॥ ৮৬ ॥

किस्वा किन्वा प्रजुहुयादजरन्नान्वितां निमिप्र ।

কিস্বা কিন্বা প্রজুহুযাদজরন্নান্বিতাং নিমিপ্র ।

ध्यात्वा दुर्गां प्रणतां न्तीं महिषोःरःखलान्तरे ॥ ४७ ॥ शूलेन मधिषम्थाझं भिन्दन्तीं घोरदर्शनाम् । श्रृङ्गहासैरजसोत्यैभीःषितां सुरसेविताम् ॥ ४८ ॥

प्रलयानलसद्झाशां भसन्नेववदरयान्तिताम् । सन्त्रष्टाधरसम्भिन्नां दंष्ट्राभीममुखाखुब्जाम ॥ ४८ ॥

खड्ग खेटकयुक्ताभिः कन्यकााभिः समाह्र्त्ताम् । ग्रन्थेन विधिना श्रथः प्रयाति यमसद्निधिम् ॥ ५० ॥

दिनार्कमेवं कधितं ग्रन्थुनिग्रहकारकम् । अत्याक्षरदेर्शितान् कुुर्यांत् प्रयोगान् मन्क्षवित्तमः ॥ ४९ ॥

ग्राधारवह्नितान्देविं कुण्डलिं सर्पद्रिपुष्ठोम । तां ब्रह्मारन्ध्रमार्गेष यातां व्योमख्यलं ततः ॥ ५२ ॥

मुखेन ग्रनुमादाय निह्ह्त्तां स्वर्गरहं प्रति । ज्वलत्कालानलौष्ठां विचिन्त्य प्रजपेन्मनुम् ॥ ५३ ॥

ससम्भिवार्ंसरैः ग्रन्थुं प्राप्रोति मोहितः । ग्राझ़ारवारे चित्यग्नौ सर्षेपस्ने हलोदितम ॥ ५४ ॥

सिद्धार्थै कुडवै जतं जुहुयात् पचमात्रवत । कैलासे खेचरीद्यो दर्वी रिङ्पुरुपूजितं ॥ ५५ ॥

चतुदंशामदैरान्ते चिताख्यान्यष्टसाधकः । ऋष्यादैलविलिस्सानि चिताग्नौ जुहुयात्ततः ॥ ५६ ॥

ग्रन्थेन विधिना ग्रन्थुं श्लेष्ममेध्यति कातरः । मेधास्थिनिर्मितां ग्रन्थों यातेलपरिप्लु ताम् ॥ ५७ ॥

प्रतिमां स्थापतप्राथां जुहुयान्निशि साधकः । किल्वा किच्चाजरक्ते न समाधान् ल्नियते रिपुः ॥ ५८ ॥

क्षमघ्नान्वाक्काः सृष्टा साच्चतानियुतं जग्येत । विकिरित्तास्त्राडागादी ऋतुयाक्काथितं जलम ॥ ५९ ॥

वदौयं पौतसचिराद्विहन्ति सकलान् जनान् ।

कृष्णाऽऽराचतुर्दश्यां प्रजल्पैः प्रेतभस्माभिः ॥ ६८ ॥

কৃষ্ণাঽঽরাচতুর্দশ্যাং প্রজল্পৈঃ প্রেতভস্মাভিঃ ॥ ৬৮ ॥

महिषाज्येन लसितास्त्रन्नलाच्चरसंख्यया ।

মহিষাজ্যেন লসিতাস্ত্রন্নলাচ্চরসংখ্যয়া ।

निर्माय कुलिकां एताः संप्रगृजेत्समौषधा: ॥ ६९ ॥

নির্মায় কুলিকাং এতাঃ সংপ্রগৃজেত্সমৌষধা: ॥ ৬৯ ॥

चितिकाष्ठैर्धते बक्ज्रैं जुहुयाद हृद्मानसः ।

চিতিকাষ্ঠৈর্ধতে বজ্রৈং জুহুয়াদ হৃদ্মানসঃ ।

चतुर्दशौवयादर्वांक शनुमृत्यु वशो भवेत् ॥ ७० ॥

চতুর্দশৌবয়াদর্বাংক শনুমৃত্যু বশো ভবেত্ ॥ ৭০ ॥

रसस्थानभस्मासिद्धार्थीन् पञ्चगव्ये विर्निच्चिपेत ।

রসস্থানভস্মাসিদ্ধার্থীন্ পঞ্চগব্যে বির্নিচ্চিপেত ।

माङि्षे संस्कारेह कीं ज्वालाग्निसहस्रप्रभाम् ॥ ७१ ॥

মাঙিষে সংস্কারেহ কীং জ্বালাগ্নিসহস্রপ্রভাম্ ॥ ৭১ ॥

भर्ज्जयेत प्रजपन्नद्धं विषकाद्यै धितानले ।

ভর্জ্জযেত প্রজপন্নদ্ধং বিষকাদ্যৈ ধিতানলে ।

दुर्गागारे प्रजुह्यादनैनायुतमन्न्नावृतं ॥ ७२ ॥

দুর্গাগারে প্রজুহ্যাদনৈনাযুতমন্ন্নাবৃতং ॥ ৭২ ॥

पुनरादाय तद्भस्म सेनायां कैरिप्रा: चिच्चिपेत ।

পুনরাদায তদ্ভস্ম সেনাযাং কৈরিপ্রা: চিচ্চিপেত ।

सा सेना क्रुद्धा भिन्ना ज्वररोगविमोहिता ॥ ७३ ॥

সা সেনা ক্রুদ্ধা ভিন্না জ্বররোগবিমোহিতা ॥ ৭৩ ॥

आयुधानि परित्यज्य युद्धकालेऽपि पलायते ।

আযুধানি পরিত্যজ্য যুদ্ধকালেঽপি পলাযতে ।

मेचग्रामादिषु द्विषं कुज्ज्या टुच्चाटनं चरेत् ॥ ७४ ॥

মেচগ্রামাদিষু দ্বিষং কুজ্জ্যা টুচ্চাটনং চরেত্ ॥ ৭৪ ॥

सप्तवारेषु कुलिके दुर्गावेश्मसु शक्कराः ।

সপ্তবারেষু কুলিকে দুর্গাবেশ্মসু শক্করাঃ ।

सप्तमाहेन्ट्रदिग्वज्र्यं गृञहोत्वा प्रजपेन्न्तुम् ॥ ७५ ॥

সপ্তমাহেন্ট্রদিগ্বজ্র্যং গৃঞহোত্বা প্রজপেন্ন্তুম্ ॥ ৭৫ ॥

महिषोपचरे यथा शु भर्ज्जयेत तया यथा पुरा ।

মহিষোপচরে যথা শু ভর্জ্জযেত তযা যথা পুরা ।

भूयोज्जाप्य त्विक्करिके हेतुभ्रामपुरस्सरमः ॥ ७६ ॥

ভূযোজ্জাপ্য ত্বিক্করিকে হেতুভ্রামপুরস্সরমঃ ॥ ৭৬ ॥

स देशो नश्यति चिप्रं दग्धो मन्त्रभवा ऽऽत्मना ।

স দেশো নশ্যতি চিপ্রং দগ্ধো মন্ত্রভবা ঽঽত্মনা ।

बज्राद्रेडौं कर्कोटकां कराक्रान्तनिकां तयम् ॥ ७७ ॥

বজ্রাদ্রেডৌ কর্কোটকাং করাক্রান্তনিকাং তযম্ ॥ ৭৭ ॥

मौमवारस्थ कुलिके गृञहोल्वा प्रजपेन्न्तुम् ।

মৌমবারস্থ কুলিকে গৃঞহোল্বা প্রজপেন্ন্তুম্ ।

चतुर्दश्यां रिपोग्रहे लिखयेत प्रजपन्न्तुम् ॥ ७८ ॥

চতুর্দশ্যাং রিপোগ্রহে লিখযেত প্রজপন্ন্তুম্ ॥ ৭৮ ॥

साढं पुत्रकलत्रादेरक्षादो जायते रिपोः ।

সাঢং পুত্রকলত্রাদেরক্ষাদো জাযতে রিপোঃ ।

एकैकं वा लिख्खेन्त्राली मण्डलात तत्फलं भवेत् ॥ ७९ ॥

একৈকং বা লিখ্খেন্ত্রালী মण्डলাত তত্ফলং ভবেত্ ॥ ৭৯ ॥

षड्विन्दुष्टटकं पुत्तल्थां लिखयेदोदनान्चितम् ।

ষড্বিন্দুষ্টটকং পুত্তল্থাং লিখযেদোদনান্চিতম্ ।

सुस्न्र्क्षा तां प्रजपेदक्षां कृष्णाष्टम्यां निमार्ज्जनं ॥ ८० ॥

সুস্ন্র্ক্ষা তাং প্রজপেদক্ষাং কৃষ্ণাষ্টম্যাং নিমার্জ্জনং ॥ ৮০ ॥

षट्कुनामसमायुक्तं ह्सम्र्गाने लिखयेदिमम् ।

ষট্কুনামসমাযুক্তং হ্সম্র্গানে লিখযেদিমম্ ।

३५

प्रधर्षयेत् सं रिपुः शत्रुं सकुटुम्बः सबान्धवः ॥ ७३ ॥

প্রধর্ষযেত্ সং রিপুঃ শত্রুং সকুটুম্বঃ সবান্ধবঃ ॥ ৭৩ ॥

३५

कपालसकलाक्तान्त्रो षड्यास्त्राच्चरसङ्ख्यकान् । सृष्ट्वा तान् प्रजपेदक्षं प्राणप्रतिष्ठापनपूर्वकम् ॥ ७४ ॥

কপালসকলাক্তান্ত্রো ষড্যাস্ত্রাচ্চরসঙ্খ্যকান্ । সৃষ্ট্বা তান্ প্রজপেদক্ষং প্রাণপ্রতিষ্ঠাপনপূর্বকম্ ॥ ৭৪ ॥

३५

कष्यपाङ्गारचतुर्देशं श्मशाने विष्णुहृदयम् । जुहुयादजरत्तान्तान् कत्यास्त्रज्चालयात् ततः ॥ ७५ ॥

কষ্যপাঙ্গারচতুর্দেশং শ্মশানে বিষ্ণুহৃদযম্ । জুহুযাদজরত্তান্তান্ কত্যাস্ত্রজ্চালযাত্ ততঃ ॥ ৭৫ ॥

३५

रिपुर्यमपुरं गच्छेदश्माज्जरविमोचितः । अजरत्तेन संपूरे कलसै निर्झिपैर्दशिमन् ॥ ७५ ॥

রিপুর্যমপুরং গচ্ছেদশ্মাজ্জরবিমোচিতঃ । অজরত্তেন সংপূরে কলসৈ নিर्झিপৈর্দশিমन् ॥ ৭৫ ॥

३५

कपालेन पिधायेनं खादयेन्द्रकवाससा । पूजयेद्रक्तपुष्पाद्यैः सृष्ट्वा तमयुतं जपेत् ॥ ७६ ॥

কপালেন পিধাযেনং খাদযেন্দ্রকবাসসা । পূজযেদ্রক্তপুষ্পাদ্যৈঃ সৃষ্ট্বা তমযুতং জপেত্ ॥ ৭৬ ॥

३५