Books / Śivastotrāvalī of Utpaladeva — Sanskrit Text

1. Śivastotrāvalī of Utpaladeva

Stotra 1

1.1

भक्तिविलासाख्यं प्रथमं स्तोत्रम् ओं न ध्यायतो न जपतः स्याद् यस्याविधिपूर्वकम् एवम् एव शिवभासस् तं नुमो भक्तिशालिनम्

bhaktivilāsākhyaṃ prathamaṃ stotram oṃ na dhyāyato na japataḥ syād yasyāvidhipūrvakam evam eva śivabhāsas taṃ numo bhaktiśālinam

1.2

आत्मा मम भवद्भक्तिसुधापानयुवापि सन् लोकयात्रारजोरागात् पलितैर् इव धूसरः

ātmā mama bhavadbhaktisudhāpānayuvāpi san lokayātrārajorāgāt palitair iva dhūsaraḥ

1.3

लब्धतत्संपदां भक्तिमतां त्वत्पुरवासिनाम् संचारो लोकमार्गे ऽपि स्यात् तयैव विजृम्भया

labdhatatsaṃpadāṃ bhaktimatāṃ tvatpuravāsinām saṃcāro lokamārge 'pi syāt tayaiva vijṛmbhayā

1.4

साक्षाद्भवन्मये नाथ सर्वस्मिन् भुवनान्तरे किं न भक्तिमतां क्षेत्रम् मन्त्रः क्वैषाम् न सिद्ध्यति

sākṣādbhavanmaye nātha sarvasmin bhuvanāntare kiṃ na bhaktimatāṃ kṣetram mantraḥ kvaiṣām na siddhyati

1.5

जयन्ति भक्तिपीयूषरसासववरोन्मदाः अद्वितीया अपि सदा त्वद्द्वितीया अपि प्रभो

jayanti bhaktipīyūṣarasāsavavaronmadāḥ advitīyā api sadā tvaddvitīyā api prabho

1.6

अनन्तानन्दसिन्धोस् ते नाथ तत्त्वं विदन्ति ते तादृश एव ये सान्द्रभक्त्यानन्दरसाप्लुताः

anantānandasindhos te nātha tattvaṃ vidanti te tādṛśa eva ye sāndrabhaktyānandarasāplutāḥ

1.7

त्वम् एवात्मेश सर्वस्य सर्वश् चात्मनि रागवान् इति स्वभावसिद्धांस् त्वद्भक्तिं जानञ् जयेज् जनः

tvam evātmeśa sarvasya sarvaś cātmani rāgavān iti svabhāvasiddhāṃs tvadbhaktiṃ jānañ jayej janaḥ

1.8

नाथ वेद्यक्षये केन न दृश्यो ऽस्येककः स्थितः वेद्यवेदकसंक्षोभे ऽप्य् असि भक्तैः सुदर्शनः

nātha vedyakṣaye kena na dṛśyo 'syekakaḥ sthitaḥ vedyavedakasaṃkṣobhe 'py asi bhaktaiḥ sudarśanaḥ

1.9

अनन्तानन्दसरसी देवी प्रियतमा यथा अवियुक्तास्ति ते तद्वद् एका त्वद्भक्तिर् अस्तु मे

anantānandasarasī devī priyatamā yathā aviyuktāsti te tadvad ekā tvadbhaktir astu me

1.10

सर्व एव भवल्लाभहेतुर् भक्तिमतां विभो संविन्मार्गो ऽयम् आह्लाददुःखमोहैस् त्रिधा स्थितः

sarva eva bhavallābhahetur bhaktimatāṃ vibho saṃvinmārgo 'yam āhlādaduḥkhamohais tridhā sthitaḥ

1.11

भवद्भक्त्यमृतास्वादाद् बोधस्य स्यात् परापि या दशा सा मां प्रति स्वामिन् नासवस्येव शुक्तता

bhavadbhaktyamṛtāsvādād bodhasya syāt parāpi yā daśā sā māṃ prati svāmin nāsavasyeva śuktatā

1.12

भवद्भक्तिमहाविद्या येषाम् अभ्यासम् आगता विद्याविद्योभयस्यापि ता एते तत्त्ववेदिनः

bhavadbhaktimahāvidyā yeṣām abhyāsam āgatā vidyāvidyobhayasyāpi tā ete tattvavedinaḥ

1.13

आमुलाद् वाग्लता सेयं क्रमविस्फारशालिनी त्वद्भक्तिसुधया सिक्ता तद्रसाढ्यफलास्तु मे

āmulād vāglatā seyaṃ kramavisphāraśālinī tvadbhaktisudhayā siktā tadrasāḍhyaphalāstu me

1.14

शिवो भूत्वा यजेतेति भक्तो भूत्वेति कथ्यते त्वम् एव हि वपुः सारं भक्तैर् अद्वयशोधितम्

śivo bhūtvā yajeteti bhakto bhūtveti kathyate tvam eva hi vapuḥ sāraṃ bhaktair advayaśodhitam

1.15

भक्तानां भवदद्वैतसिद्ध्यै का नोपपत्तयः तदसिद्ध्यै निकृष्टानां कानि नावरणानि वा

bhaktānāṃ bhavadadvaitasiddhyai kā nopapattayaḥ tadasiddhyai nikṛṣṭānāṃ kāni nāvaraṇāni vā

1.16

कदाचित् क्वापि लभ्यो ऽसि योगेनेतीश वञ्चना अन्यथा सर्वकक्ष्यासु भासि भक्तिमतां कथम्

kadācit kvāpi labhyo 'si yogenetīśa vañcanā anyathā sarvakakṣyāsu bhāsi bhaktimatāṃ katham

1.17

प्रत्याहाराद्यसंस्पृष्टो विशेषो ऽस्ति महानयम् योगिभ्यो भक्तिभाजाम् यद् व्युत्थाने ऽपि समाहिताः

pratyāhārādyasaṃspṛṣṭo viśeṣo 'sti mahānayam yogibhyo bhaktibhājām yad vyutthāne 'pi samāhitāḥ

1.18

न योगो न तपो नार्चाक्रमः को ऽपि प्रनीयते अमाये शिवमार्गे ऽस्मिन् भक्तिर् एका प्रशस्यते

na yogo na tapo nārcākramaḥ ko 'pi pranīyate amāye śivamārge 'smin bhaktir ekā praśasyate

1.19

सर्वतो विलसद्भक्तितेजोध्वस्तावृतेर् मम प्रत्यक्षसर्वभावस्य चिन्तानाम् अपि नश्यतु

sarvato vilasadbhaktitejodhvastāvṛter mama pratyakṣasarvabhāvasya cintānām api naśyatu

1.20

शिव इत्य् एकशब्दस्य जिह्वाग्रे तिष्ठतः सदा समस्तविषयास्वादो भक्तेष्व् एवास्ति को ऽप्य् अहो

śiva ity ekaśabdasya jihvāgre tiṣṭhataḥ sadā samastaviṣayāsvādo bhakteṣv evāsti ko 'py aho

1.21

शान्तकल्लोलशीताच्छस्वादुभक्तिसुधाम्बुधौ अलौकिकरसास्वादे सुस्थैः को ऽनाम गण्यते

śāntakallolaśītācchasvādubhaktisudhāmbudhau alaukikarasāsvāde susthaiḥ ko 'nāma gaṇyate

1.22

सादृशैः किं न चर्व्येत भवद्भक्तिमहौषधिः तादृशी भगवन् यस्या मोक्षाख्यो ऽनन्तरो रसः

sādṛśaiḥ kiṃ na carvyeta bhavadbhaktimahauṣadhiḥ tādṛśī bhagavan yasyā mokṣākhyo 'nantaro rasaḥ

1.23

ता एव परमर्थ्यन्ते सम्पदः सद्भिर् ईश याः त्वद् भक्तिरससम्भोगविस्रम्भपरिपोषिकाः

tā eva paramarthyante sampadaḥ sadbhir īśa yāḥ tvad bhaktirasasambhogavisrambhaparipoṣikāḥ

1.24

भवद्भक्तिसुधासारस् तैः किम् अप्य् उपलक्षितः ये न रागादि पङ्के ऽस्मिंळ् लिप्यन्ते पतिता अपि

bhavadbhaktisudhāsāras taiḥ kim apy upalakṣitaḥ ye na rāgādi paṅke 'smiṃḷ lipyante patitā api

1.25

अणिमादिषु मोक्षान्तेष्व् अङ्गेष्व् एव फलाभिधा भवद्भक्तेर् विपक्वाया लताया इव केषु चित्

aṇimādiṣu mokṣānteṣv aṅgeṣv eva phalābhidhā bhavadbhakter vipakvāyā latāyā iva keṣu cit

1.26

चित्रं निसर्गतो नाथ दुःखबीजम् इदं मनः त्वद्भक्तिरससंसिक्तम् निःश्रेयसमहाफलम्

citraṃ nisargato nātha duḥkhabījam idaṃ manaḥ tvadbhaktirasasaṃsiktam niḥśreyasamahāphalam

Stotra 2

2.1

सर्वात्मपरिभावनाख्यं द्वितीयं स्तोत्रम् अग्नीषोमरविब्रह्मविष्णुस्थावरजङ्गम स्वरूप बहुरूपाय नमः संविन्मयाय ते

sarvātmaparibhāvanākhyaṃ dvitīyaṃ stotram agnīṣomaravibrahmaviṣṇusthāvarajaṅgama svarūpa bahurūpāya namaḥ saṃvinmayāya te

2.2

विश्वेन्धनमहाक्षारानुलेपशुचिवर्चसे महानलाय भवते विश्वैकहविषे नमः

viśvendhanamahākṣārānulepaśucivarcase mahānalāya bhavate viśvaikahaviṣe namaḥ

2.3

परमामृतसान्द्राय शीतलाय शिवाग्नये कस्मै चिद् विश्वसंप्लोषविषमाय नमो ऽस्तु ते

paramāmṛtasāndrāya śītalāya śivāgnaye kasmai cid viśvasaṃploṣaviṣamāya namo 'stu te

2.4

महादेवाय रुद्राय शङ्कराय शिवाय ते महेश्वरायापि नमः कस्मै चिन् मन्त्रमूर्तये

mahādevāya rudrāya śaṅkarāya śivāya te maheśvarāyāpi namaḥ kasmai cin mantramūrtaye

2.5

नमो निकृत्तनिःशोषत्रैलोक्यविगलद्वसा- वसेकविषमायापि मङ्गलाय शिवाग्नये

namo nikṛttaniḥśoṣatrailokyavigaladvasā- vasekaviṣamāyāpi maṅgalāya śivāgnaye

2.6

समस्तलक्षनायोग एव यस्योपलक्षणम् तस्मै नमो ऽस्तु देवाय कस्मै चिद् अपि शम्भवे

samastalakṣanāyoga eva yasyopalakṣaṇam tasmai namo 'stu devāya kasmai cid api śambhave

2.7

वेदागमविरुद्धाय वेदागमविधायिने वेदागमसतत्त्वाय गुह्याय स्वामिने नमः

vedāgamaviruddhāya vedāgamavidhāyine vedāgamasatattvāya guhyāya svāmine namaḥ

2.8

संसारैकनिमित्ताय संसारैकविरोधिने नमः सम्साररूपाय निःसंसाराय शम्भवे

saṃsāraikanimittāya saṃsāraikavirodhine namaḥ samsārarūpāya niḥsaṃsārāya śambhave

2.9

मूलाय मध्यायाग्राय मूलमध्याग्रमूर्तये क्षीनाग्रमध्यमूलाय नमः पूर्णाय शम्भवे

mūlāya madhyāyāgrāya mūlamadhyāgramūrtaye kṣīnāgramadhyamūlāya namaḥ pūrṇāya śambhave

2.10

नमः सुकृतसंभरविपाकः सकृद् अप्य् असौ यस्य नामग्रहस् तस्मै दुर्लभाय शिवाय ते

namaḥ sukṛtasaṃbharavipākaḥ sakṛd apy asau yasya nāmagrahas tasmai durlabhāya śivāya te

2.11

नमश्चराचराकारपरेतनिचयैः सदा क्रीडते तुभ्यम् एकस्मै चिन्मयाय कपालिने

namaścarācarākāraparetanicayaiḥ sadā krīḍate tubhyam ekasmai cinmayāya kapāline

2.12

मायाविने विशुद्धाय गुह्याय प्रकटात्मने सूक्ष्माय विश्वरूपाय नमश् चित्राय शम्भवे

māyāvine viśuddhāya guhyāya prakaṭātmane sūkṣmāya viśvarūpāya namaś citrāya śambhave

2.13

ब्रह्मेन्द्रविष्णुनिर्व्यूढजगत्संहारकेलये आश्चर्यकरणीयाय नमस् ते सर्वशक्तये

brahmendraviṣṇunirvyūḍhajagatsaṃhārakelaye āścaryakaraṇīyāya namas te sarvaśaktaye

2.14

तटेष्व् एव परिभ्रान्तैः लब्धास् तास् ता विभूतयः यस्य तस्मै नमस् तुभ्यम् अगाधहरसिन्धवे

taṭeṣv eva paribhrāntaiḥ labdhās tās tā vibhūtayaḥ yasya tasmai namas tubhyam agādhaharasindhave

2.15

मायामयजगत्सान्द्रपङ्कमध्याधिवासिने अलेपाय नमः शम्भुशतपत्राय शोभिने

māyāmayajagatsāndrapaṅkamadhyādhivāsine alepāya namaḥ śambhuśatapatrāya śobhine

2.16

मङ्गलाय पवित्राय निधये भूषणात्मने प्रियाय परमार्थाय सर्वोत्कृष्टाय ते नमः

maṅgalāya pavitrāya nidhaye bhūṣaṇātmane priyāya paramārthāya sarvotkṛṣṭāya te namaḥ

2.17

नमः सततबद्धाय नित्यनिर्मुक्तिभागिने बन्धमोक्षविहीनाय कस्मै चि द् अपि शम्भवे

namaḥ satatabaddhāya nityanirmuktibhāgine bandhamokṣavihīnāya kasmai ci d api śambhave

2.18

उपहासैकसारे ऽस्मिन्न् एतावति जगत्त्रये तुभ्यम् एवाद्वितीयाय नमो नित्यसुखासिने

upahāsaikasāre 'sminn etāvati jagattraye tubhyam evādvitīyāya namo nityasukhāsine

2.19

दक्षिणाचारसाराय वामाचाराभिलाषिणे सर्वाचाराय शर्वाय निराचाराय ते नमः

dakṣiṇācārasārāya vāmācārābhilāṣiṇe sarvācārāya śarvāya nirācārāya te namaḥ

2.20

यथा तथापि यः पूज्यो यत्र तत्रापि यो ऽर्चितः यो ऽपि वा सो ऽपि वा यो ऽसौ देवस् तस्मै नमो ऽस्तु ते

yathā tathāpi yaḥ pūjyo yatra tatrāpi yo 'rcitaḥ yo 'pi vā so 'pi vā yo 'sau devas tasmai namo 'stu te

2.21

मुमुक्षुजनसेव्याय सर्वसन्तापहारिणे नमो विततलावण्यवराय वरदाय ते

mumukṣujanasevyāya sarvasantāpahāriṇe namo vitatalāvaṇyavarāya varadāya te

2.22

सदा निरन्तरानन्दरसनिर्भरिताखिल- त्रिलोकाय नमस् तुभ्यं स्वामिने नित्यपर्वणे

sadā nirantarānandarasanirbharitākhila- trilokāya namas tubhyaṃ svāmine nityaparvaṇe

2.23

सुखप्रधानसंवेद्यसम्भोगैर् भजते च यत् त्वाम् एव तस्मै घोराय शक्तिवृन्दाय ते नमः

sukhapradhānasaṃvedyasambhogair bhajate ca yat tvām eva tasmai ghorāya śaktivṛndāya te namaḥ

2.24

मुनीनाम् अप्य् अविज्ञेयं भक्तिसम्बन्धचेष्टिताः आलिङ्गन्त्य् अपि यं तस्मै कस्मै चिद् भवते नमः

munīnām apy avijñeyaṃ bhaktisambandhaceṣṭitāḥ āliṅganty api yaṃ tasmai kasmai cid bhavate namaḥ

2.25

परमामृतकोशाय परमामृतराशये सर्वपारम्यपारम्यप्राप्याय भवते नमः

paramāmṛtakośāya paramāmṛtarāśaye sarvapāramyapāramyaprāpyāya bhavate namaḥ

2.26

महामन्त्रमयं नौमि रूपं ते स्वच्छशीतलम् अपूर्वमोदसुभगं परामृतरसोल्वणम्

mahāmantramayaṃ naumi rūpaṃ te svacchaśītalam apūrvamodasubhagaṃ parāmṛtarasolvaṇam

2.27

स्वातन्त्र्यामृतपूर्णत्वद् ऐक्यख्यातिमहापटे चित्रं नास्त्य् एव यत्रेश तन् नौमि तव शासनम्

svātantryāmṛtapūrṇatvad aikyakhyātimahāpaṭe citraṃ nāsty eva yatreśa tan naumi tava śāsanam

2.28

सर्वाशङ्कासनिं सर्वालक्ष्मीकालानलं तथा सर्वामङ्गल्यकल्पान्तं मार्गं माहेश्वरं नुमः

sarvāśaṅkāsaniṃ sarvālakṣmīkālānalaṃ tathā sarvāmaṅgalyakalpāntaṃ mārgaṃ māheśvaraṃ numaḥ

2.29

जय देव नमो नमो ऽस्तु ते सकलं विश्वम् इदं तवाश्रितम् जगतां परमेश्वरो भवान् परमेकः शरणागतो ऽस्मि ते

jaya deva namo namo 'stu te sakalaṃ viśvam idaṃ tavāśritam jagatāṃ parameśvaro bhavān paramekaḥ śaraṇāgato 'smi te

Stotra 3

3.1

प्रणयप्रसादाख्यं तृतीयं स्तोत्रम् सदसत्त्वेन भावानां युक्ता या द्वितयी गतिः ताम् उल्लङ्घ्य तृतीयस्मै नमश् चित्राय शम्भवे

praṇayaprasādākhyaṃ tṛtīyaṃ stotram sadasattvena bhāvānāṃ yuktā yā dvitayī gatiḥ tām ullaṅghya tṛtīyasmai namaś citrāya śambhave

3.2

आसुरर्षिजनाद् अस्मिन्न् अस्वतन्त्रे जगत्त्रये स्वतन्त्रास् ते स्वतन्त्रस्य ये तवैवानुजीविनः

āsurarṣijanād asminn asvatantre jagattraye svatantrās te svatantrasya ye tavaivānujīvinaḥ

3.3

अशेषविश्वखचितभवद्वपुर् अनुस्मृतिः येषाम् भवरुजाम् एकं भेषजं ते सुखासिनः

aśeṣaviśvakhacitabhavadvapur anusmṛtiḥ yeṣām bhavarujām ekaṃ bheṣajaṃ te sukhāsinaḥ

3.4

सितातपत्रं यस्येन्दुः स्वप्रभापरिपूरितः चामरं स्वर्धुनीस्रोतः स एकः परमेश्वरः

sitātapatraṃ yasyenduḥ svaprabhāparipūritaḥ cāmaraṃ svardhunīsrotaḥ sa ekaḥ parameśvaraḥ

3.5

प्रकाशां शीतलाम् एकां शुद्धां शशिकलाम् इव दृशं वितर मे नाथ काम् अप्य् अमृतवाहिनीम्

prakāśāṃ śītalām ekāṃ śuddhāṃ śaśikalām iva dṛśaṃ vitara me nātha kām apy amṛtavāhinīm

3.6

त्वच्चिदानन्दजलधेश् च्युताः संवित्तिविप्रुषः इमाः कथं मे भगवन् नामृतास्वादसुन्दराः

tvaccidānandajaladheś cyutāḥ saṃvittivipruṣaḥ imāḥ kathaṃ me bhagavan nāmṛtāsvādasundarāḥ

3.7

त्वयि रागरसे नाथ न मग्नं हृदयं प्रभो येषाम् अहृदया एव ते ऽवज्ञस्पदम् ईदृशाः

tvayi rāgarase nātha na magnaṃ hṛdayaṃ prabho yeṣām ahṛdayā eva te 'vajñaspadam īdṛśāḥ

3.8

प्रभुणा भवता यस्य जातं हृदयमेलनम् प्राभवीणां विभूतीनां परमेकः स भाजनम्

prabhuṇā bhavatā yasya jātaṃ hṛdayamelanam prābhavīṇāṃ vibhūtīnāṃ paramekaḥ sa bhājanam

3.9

हर्षाणाम् अथ शोकानां सर्वेषां प्लावकः समम् भवद्ध्यानामृतापूरो निम्नाणिम्नभुवाम् इव

harṣāṇām atha śokānāṃ sarveṣāṃ plāvakaḥ samam bhavaddhyānāmṛtāpūro nimnāṇimnabhuvām iva

3.10

केव न स्याद् दृशा तेषां सुखसम्भारनिर्भरा येषाम् आत्माधिकेनेश न क्वापि विरहस् त्वया

keva na syād dṛśā teṣāṃ sukhasambhāranirbharā yeṣām ātmādhikeneśa na kvāpi virahas tvayā

3.11

गर्जामि बत नृत्यामि पूर्णा मम मनोरथाः स्वामी ममैष घटितो यत् त्वम् अत्यन्तरोचनः

garjāmi bata nṛtyāmi pūrṇā mama manorathāḥ svāmī mamaiṣa ghaṭito yat tvam atyantarocanaḥ

3.12

नान्यद् वेद्यं क्रिया यत्र नान्यो योगो विदा च यत् ज्ञानं स्यात् किं तु विश्वैकपूर्णा चित्त्वं विजृम्भते

nānyad vedyaṃ kriyā yatra nānyo yogo vidā ca yat jñānaṃ syāt kiṃ tu viśvaikapūrṇā cittvaṃ vijṛmbhate

3.13

दुर्जयानाम् अनन्तानाम् दुःखानां सहसैव ते हस्तात् पलायिता येषां वाचि शश्वच्छिवध्वनिः

durjayānām anantānām duḥkhānāṃ sahasaiva te hastāt palāyitā yeṣāṃ vāci śaśvacchivadhvaniḥ

3.14

उत्तमः पुरुषो ऽन्यो ऽस्ति युष्मच्छेषविशेषितः त्वं महापुरुषस् त्व् एको निःशेषपुरुषाश्रयः

uttamaḥ puruṣo 'nyo 'sti yuṣmaccheṣaviśeṣitaḥ tvaṃ mahāpuruṣas tv eko niḥśeṣapuruṣāśrayaḥ

3.15

जयन्ति ते जगद्वन्द्या दासास् ते जगतां विभो संसारार्णव एवैष येषां क्रीडामहासरः

jayanti te jagadvandyā dāsās te jagatāṃ vibho saṃsārārṇava evaiṣa yeṣāṃ krīḍāmahāsaraḥ

3.16

आसतां तावद् अन्यानि दैन्यानीह भवज्जुषाम् त्वम् एव प्रकटीभूया इत्य् अनेनैव लज्ज्यते

āsatāṃ tāvad anyāni dainyānīha bhavajjuṣām tvam eva prakaṭībhūyā ity anenaiva lajjyate

3.17

मत्परं नास्ति तत्रापि जापको ऽस्मि तदैक्यतः तत्त्वेन जप इत्य् अक्षमालया दिशसि क्वचित्

matparaṃ nāsti tatrāpi jāpako 'smi tadaikyataḥ tattvena japa ity akṣamālayā diśasi kvacit

3.18

सतो ऽवश्यं परमसत् सच् च तस्मात् परं प्रभो त्वं चासतः सतश् चान्यस् तेनासि सदसन्मयः

sato 'vaśyaṃ paramasat sac ca tasmāt paraṃ prabho tvaṃ cāsataḥ sataś cānyas tenāsi sadasanmayaḥ

3.19

सहस्रसूर्यकिरणाधिकशुद्धप्रकाशवान् अपि त्वं सर्वभुवनव्यापको ऽपि न दृश्यसे

sahasrasūryakiraṇādhikaśuddhaprakāśavān api tvaṃ sarvabhuvanavyāpako 'pi na dṛśyase

3.20

जडे जगति चिद्रूपः किल वेद्ये ऽपि वेदकः विभुर् मिते च येनासि तेन सर्वोत्तमो भवान्

jaḍe jagati cidrūpaḥ kila vedye 'pi vedakaḥ vibhur mite ca yenāsi tena sarvottamo bhavān

3.21

अलम् आक्रन्दितैर् अन्यैर् इयद् एव पुरः प्रभोः तीव्रं विरौमि यन् नाथ मुह्याम्य् एवं विदन्न् अपि

alam ākranditair anyair iyad eva puraḥ prabhoḥ tīvraṃ viraumi yan nātha muhyāmy evaṃ vidann api

Stotra 4

4.1

सुरसोद्बलाख्यां चतुर्थं स्तोत्रम् चपलम् असि यद् अपि मानस तत्रापि श्लाघ्यसे यतो भजसे शरणानाम् अपि शरणं त्रिभुवनगुरुम् अम्बिकाकान्तम्

surasodbalākhyāṃ caturthaṃ stotram capalam asi yad api mānasa tatrāpi ślāghyase yato bhajase śaraṇānām api śaraṇaṃ tribhuvanagurum ambikākāntam

4.2

उल्लङ्घ्य विविधदैवतसोपानक्रमम् उपेय शिवचरणान् आश्रित्याप्य् अधरतरां भूमिं नाद्यापि चित्रम् उज्झामि

ullaṅghya vividhadaivatasopānakramam upeya śivacaraṇān āśrityāpy adharatarāṃ bhūmiṃ nādyāpi citram ujjhāmi

4.3

प्रकटय निजम् अध्वानं स्थगयतराम् अखिललोकचरितानि यावद् भवामि भगवंस् तव सपदि सदोदितो दासः

prakaṭaya nijam adhvānaṃ sthagayatarām akhilalokacaritāni yāvad bhavāmi bhagavaṃs tava sapadi sadodito dāsaḥ

4.4

शिव शिव शम्भो शङ्कर शरणागतवत्सलाशु कुरु करुणाम् तव चरणकमलयुगलस्मरणपरस्य हि सम्पदो ऽदूरे

śiva śiva śambho śaṅkara śaraṇāgatavatsalāśu kuru karuṇām tava caraṇakamalayugalasmaraṇaparasya hi sampado 'dūre

4.5

तावकाङ्घ्रिकमलासनलीना ये यथारुचि जगद् रचयन्ति ते विरिञ्चिम् अधिकारमलेनालिप्तम् अस्ववशम् ईश हसन्ति

tāvakāṅghrikamalāsanalīnā ye yathāruci jagad racayanti te viriñcim adhikāramalenāliptam asvavaśam īśa hasanti

4.6

त्वत्प्रकाशवपुषो न विभिन्नं किं चन प्रभवति प्रतिभातुम् तत् सदैव भगवन् परिलब्धो ऽसीश्वर प्रकृतितो ऽपि विदूरः

tvatprakāśavapuṣo na vibhinnaṃ kiṃ cana prabhavati pratibhātum tat sadaiva bhagavan parilabdho 'sīśvara prakṛtito 'pi vidūraḥ

4.7

पादपङ्कजरसं तव के चिद् भेदपर्युषितवृत्तिम् उपेताः के चनापि रसयन्ति तु सध्यो भातम् अक्षतवपुर् द्वयशून्यम्

pādapaṅkajarasaṃ tava ke cid bhedaparyuṣitavṛttim upetāḥ ke canāpi rasayanti tu sadhyo bhātam akṣatavapur dvayaśūnyam

4.8

नाथ विद्युद् इव भाति विभाते या कदा चन ममामृतदिग्धा सा यदि स्थिरतरैव भवेत् तत् पूजितो ऽसि विधिवत् किम् उतान्यत्

nātha vidyud iva bhāti vibhāte yā kadā cana mamāmṛtadigdhā sā yadi sthirataraiva bhavet tat pūjito 'si vidhivat kim utānyat

4.9

सर्वम् अस्यपरम् अस्ति न किं चिद् वस्त्व् अवस्तु यदि वेति महत्या प्रज्ञाय व्यवसितो ऽत्र यथैव त्वं तथैव भव सुप्रकटो मे

sarvam asyaparam asti na kiṃ cid vastv avastu yadi veti mahatyā prajñāya vyavasito 'tra yathaiva tvaṃ tathaiva bhava suprakaṭo me

4.10

स्वेच्छयैव भगवन् निजमार्गे कारितः पदम् अहं प्रभुनैव तत् कथं जनवद् एव चरामि त्वत्पदोचितम् अवैमि न किं चित्

svecchayaiva bhagavan nijamārge kāritaḥ padam ahaṃ prabhunaiva tat kathaṃ janavad eva carāmi tvatpadocitam avaimi na kiṃ cit

4.11

को ऽपि देव हृदि तेषु तावको जृम्भते सुभगभाव उत्तमः त्वत्कथाम्बुदनिनादचातका येन ते ऽपि सुभगीकृताश् चिरम्

ko 'pi deva hṛdi teṣu tāvako jṛmbhate subhagabhāva uttamaḥ tvatkathāmbudaninādacātakā yena te 'pi subhagīkṛtāś ciram

4.12

त्वज्जुषां त्वयि कयापि लीलया राग एष परिपोषम् आगतः यद् वियोगभुवि सङ्कथा तथा संस्मृतिः फलति संगमोत्सवम्

tvajjuṣāṃ tvayi kayāpi līlayā rāga eṣa paripoṣam āgataḥ yad viyogabhuvi saṅkathā tathā saṃsmṛtiḥ phalati saṃgamotsavam

4.13

यो विचित्ररससेकवर्धितः शङ्करेति शतशो ऽप्य् उदीरितः शब्द आविशति तिर्यगाशयेष्व् अप्य् अयं नवनवप्रयोजनः

yo vicitrarasasekavardhitaḥ śaṅkareti śataśo 'py udīritaḥ śabda āviśati tiryagāśayeṣv apy ayaṃ navanavaprayojanaḥ

4.14

ते जयन्ति मुखमण्डले भ्रमन् अस्ति येषु नियतं शिवध्वनिः यः शाशीव प्रसृतो ऽमृताशयात् स्वादु संस्रवति चामृतं परम्

te jayanti mukhamaṇḍale bhraman asti yeṣu niyataṃ śivadhvaniḥ yaḥ śāśīva prasṛto 'mṛtāśayāt svādu saṃsravati cāmṛtaṃ param

4.15

परिसमाप्तम् इवोग्रम् इदं जगद् विगलितो ऽविरलो मनसो मलः तद् अपि नास्ति भवत्पुरार्गलकवाटविघट्टनम् अण्व पि

parisamāptam ivogram idaṃ jagad vigalito 'viralo manaso malaḥ tad api nāsti bhavatpurārgalakavāṭavighaṭṭanam aṇva pi

4.16

सततफुल्लभवन्मुखपङ्कजोदरविलोकनलालसचेतसः किम् अपि तत् कुरु नाथ मनाग् इव स्फुरसि येन ममाभिमुखस्थितिः

satataphullabhavanmukhapaṅkajodaravilokanalālasacetasaḥ kim api tat kuru nātha manāg iva sphurasi yena mamābhimukhasthitiḥ

4.17

त्वदविभेदमतेर् अपरं नु किं सुखम् इहास्ति विभूतिर् अथापरा तद् इह तावकदासजनस्य किं कुपथम् एति मनः परिहृत्य ताम्

tvadavibhedamater aparaṃ nu kiṃ sukham ihāsti vibhūtir athāparā tad iha tāvakadāsajanasya kiṃ kupatham eti manaḥ parihṛtya tām

4.18

क्षणम् अपीह न तावकदासतां प्रति भवेयम् अहं किल भाजनम् भवदभेदरसासवम् आदराद् अविरतं रसयेयम् अहं न चेत्

kṣaṇam apīha na tāvakadāsatāṃ prati bhaveyam ahaṃ kila bhājanam bhavadabhedarasāsavam ādarād avirataṃ rasayeyam ahaṃ na cet

4.19

न किल पश्यति सत्यम् अयं जनस् तव वपुर् द्वयदृष्टिमलीमसः तद् अपि सर्वविदाश्रितवत्सलः किम् इदम् आरटितं न शृणोषि मे

na kila paśyati satyam ayaṃ janas tava vapur dvayadṛṣṭimalīmasaḥ tad api sarvavidāśritavatsalaḥ kim idam āraṭitaṃ na śṛṇoṣi me

4.20

स्मरसि नाथ कदाचिद् अपीहितं विषयसौख्यम् अथापि मयार्थितम् सततम् एव भवद्वपुरीक्षणामृतमभीष्टमलं मम देहि तत्

smarasi nātha kadācid apīhitaṃ viṣayasaukhyam athāpi mayārthitam satatam eva bhavadvapurīkṣaṇāmṛtamabhīṣṭamalaṃ mama dehi tat

4.21

किल यदैव शिवाध्वनि तावके कृतपदो ऽस्मि महेश तवेच्छया शुभशतान्युदितानि तदैव मे किम् अपरं मृगये भवतः प्रभो

kila yadaiva śivādhvani tāvake kṛtapado 'smi maheśa tavecchayā śubhaśatānyuditāni tadaiva me kim aparaṃ mṛgaye bhavataḥ prabho

4.22

यत्र सो ऽस्तम् अयम् एति विवस्वांश् चन्द्रमः प्रभृतिभिः सह सर्वैः कापि सा विजयते शिवरात्रिः स्वप्रभाप्रसरभास्वररूपा

yatra so 'stam ayam eti vivasvāṃś candramaḥ prabhṛtibhiḥ saha sarvaiḥ kāpi sā vijayate śivarātriḥ svaprabhāprasarabhāsvararūpā

4.23

अप्य् उपार्जितम् अहं त्रिषु लोकेष्व् अधिपत्यम् अमरेश्वर मन्ये नीरसं तद् अखिलं भवदङ्घ्रिस्पर्शनामृतरसेन विहीनम्

apy upārjitam ahaṃ triṣu lokeṣv adhipatyam amareśvara manye nīrasaṃ tad akhilaṃ bhavadaṅghrisparśanāmṛtarasena vihīnam

4.24

बत नाथ दृढो ऽयम् आत्मबन्धो भवदख्यातिमयस् त्वयैव कॢप्तः यद् अयं प्रथमानम् एव मे त्वाम् अवधीर्य श्लथते न लेशतो ऽपि

bata nātha dṛḍho 'yam ātmabandho bhavadakhyātimayas tvayaiva kḷptaḥ yad ayaṃ prathamānam eva me tvām avadhīrya ślathate na leśato 'pi

4.25

महताम् अमरेश पूज्यमानो ऽप्य् अनिशं तिष्ठसि पूजकैकरूपः बहिरन्तरपीह दृश्यमानः स्फुरसि द्रष्टृशरीर एव शश्वत्

mahatām amareśa pūjyamāno 'py aniśaṃ tiṣṭhasi pūjakaikarūpaḥ bahirantarapīha dṛśyamānaḥ sphurasi draṣṭṛśarīra eva śaśvat

Stotra 5

5.1

स्वबलनिदेशनाख्यं पञ्चमं स्तोत्रम् त्वत्पादपद्मसम्पर्कमात्रसम्भोगसङ्गिनम् गलेपादिकया नाथ मां स्ववेश्म प्रवेशय

svabalanideśanākhyaṃ pañcamaṃ stotram tvatpādapadmasamparkamātrasambhogasaṅginam galepādikayā nātha māṃ svaveśma praveśaya

5.2

भवत्पादाम्बुजरजोराजिरञ्जितमूर्धजः अपाररभसारब्धनर्तनः स्याम् अहं कदा

bhavatpādāmbujarajorājirañjitamūrdhajaḥ apārarabhasārabdhanartanaḥ syām ahaṃ kadā

5.3

त्वद् एकनाथो भगवन्न् इयद् एवार्थये सदा त्वदन्तर्वसतिर् मूको भवेयं मान्यथा बुधः

tvad ekanātho bhagavann iyad evārthaye sadā tvadantarvasatir mūko bhaveyaṃ mānyathā budhaḥ

5.4

अहो सुधानिधे स्वामिन्न् अहो मृष्ट त्रिलोचन अहो स्वादो विरूपक्षेत्य् एव नृत्येयम् आरटन्

aho sudhānidhe svāminn aho mṛṣṭa trilocana aho svādo virūpakṣety eva nṛtyeyam āraṭan

5.5

त्वत्पादपद्मसंस्पर्शपरिमीलितलोचनः विजृम्भेयभवद्भक्तिमदिरामदघूर्णितः

tvatpādapadmasaṃsparśaparimīlitalocanaḥ vijṛmbheyabhavadbhaktimadirāmadaghūrṇitaḥ

5.6

चित्तभूभृद् भुवि विभो वसेयं क्वापि यत्र सा निरन्तरत्वत्प्रलापमयी वृत्तिर् महारसा

cittabhūbhṛd bhuvi vibho vaseyaṃ kvāpi yatra sā nirantaratvatpralāpamayī vṛttir mahārasā

5.7

यत्र देवीसमेतस् त्वम् आसौधादा च गोपुरात् बहुरूपः स्थितस् तस्मिन् वास्तव्यः स्याम् अहं पुरे

yatra devīsametas tvam āsaudhādā ca gopurāt bahurūpaḥ sthitas tasmin vāstavyaḥ syām ahaṃ pure

5.8

समुल्लसन्तु भगवन् भवद्भानुमरीचयः विकसत्वेष यावन् मे हृत्पद्मः पूजनाय ते

samullasantu bhagavan bhavadbhānumarīcayaḥ vikasatveṣa yāvan me hṛtpadmaḥ pūjanāya te

5.9

प्रसीद भगवन् येन त्वत्पदे पतितं सदा मनो मे तत्तदास्वाद्य क्षीवेद् इव गलेद् इव

prasīda bhagavan yena tvatpade patitaṃ sadā mano me tattadāsvādya kṣīved iva galed iva

5.10

प्रहर्षाद् वाथ शोकाद् वा यदि कुङ्याद् धटाद् अपि बाह्याद् अथान्तराद् भावात् प्रकटीभव मे प्रभो

praharṣād vātha śokād vā yadi kuṅyād dhaṭād api bāhyād athāntarād bhāvāt prakaṭībhava me prabho

5.11

बहिर् अप्य् अन्तर् अपि तत् स्यन्दमानं सदास्तु मे भवत्पादाम्बुजस्पर्शामृतम् अत्यन्तशीतलम्

bahir apy antar api tat syandamānaṃ sadāstu me bhavatpādāmbujasparśāmṛtam atyantaśītalam

5.12

त्वत्पादसंस्पर्शसुधासरसो ऽन्तर्निमज्जनम् को ऽप्य् एष सर्वसम्भोगलङ्घी भोगो ऽस्तु मे सदा

tvatpādasaṃsparśasudhāsaraso 'ntarnimajjanam ko 'py eṣa sarvasambhogalaṅghī bhogo 'stu me sadā

5.13

निवेदितम् उपादत्स्व रागादि भगवन् मया आदाय चामृतीकृत्य भुङ्क्ष्व भक्तजनैः समम्

niveditam upādatsva rāgādi bhagavan mayā ādāya cāmṛtīkṛtya bhuṅkṣva bhaktajanaiḥ samam

5.14

अशेषभुवनाहारनित्यतृप्तः सुखासनम् स्वामिन् गृहाण दासेषु प्रसादालोकनक्षणम्

aśeṣabhuvanāhāranityatṛptaḥ sukhāsanam svāmin gṛhāṇa dāseṣu prasādālokanakṣaṇam

5.15

अन्तर्भक्तिचमत्कारचर्वणामीलितेक्षणः नमो मह्यं शिवायेति पूजयम् स्यां तृणान्य् अपि

antarbhakticamatkāracarvaṇāmīlitekṣaṇaḥ namo mahyaṃ śivāyeti pūjayam syāṃ tṛṇāny api

5.16

अपि लब्धभवद्भावः स्वात्मोल्लासमयं जगत् पश्यन् भक्तिरसाभोगैर् भवेयम् अवियोजितः

api labdhabhavadbhāvaḥ svātmollāsamayaṃ jagat paśyan bhaktirasābhogair bhaveyam aviyojitaḥ

5.17

आकाम्क्षणीयम् अपरं येन नाथ न विद्यते तव तेनाद्वितीयस्य युक्तं यत् परिपूर्णता

ākāmkṣaṇīyam aparaṃ yena nātha na vidyate tava tenādvitīyasya yuktaṃ yat paripūrṇatā

5.18

हस्यते नृत्यते यत्र रागद्वेषादि भुज्यते पीयते भक्तिपीयूषरसस् तत् प्राप्नुयां पदम्

hasyate nṛtyate yatra rāgadveṣādi bhujyate pīyate bhaktipīyūṣarasas tat prāpnuyāṃ padam

5.19

तत् तद् अपूर्वामोदत्वच्चिन्ताकुसुमवासना दृढताम् एतु मम मनसि यावन्न् अश्यतु दुर्वासनागन्धः

tat tad apūrvāmodatvaccintākusumavāsanā dṛḍhatām etu mama manasi yāvann aśyatu durvāsanāgandhaḥ

5.20

क्व नु रागादिषु रागः क्व च हरचरणाम्बुजेषु रागित्वम् इत्थं विरोधरसिकं बोधय हितम् अमर मे हृदयम्

kva nu rāgādiṣu rāgaḥ kva ca haracaraṇāmbujeṣu rāgitvam itthaṃ virodharasikaṃ bodhaya hitam amara me hṛdayam

5.21

विचरन् योगदशास्व् अपि विषयव्यावृत्तिवर्तमानो ऽपि त्वच्चिन्तामदिरामदतरलीकृतहृदय एव स्याम्

vicaran yogadaśāsv api viṣayavyāvṛttivartamāno 'pi tvaccintāmadirāmadataralīkṛtahṛdaya eva syām

5.22

वाचि मनोमतिषु तथा शरीरचेष्टासु करणरचितासु सर्वत्र सर्वदा मे पुरःसरो भवतु भक्तिरसः

vāci manomatiṣu tathā śarīraceṣṭāsu karaṇaracitāsu sarvatra sarvadā me puraḥsaro bhavatu bhaktirasaḥ

5.23

शिवशिवशिवेति नामनि तव निरवधि नाथ जप्यमाने ऽस्मिन् आस्वादयन् भवेयं कम् अपि महारसम् अपुनरुक्तम्

śivaśivaśiveti nāmani tava niravadhi nātha japyamāne 'smin āsvādayan bhaveyaṃ kam api mahārasam apunaruktam

5.24

स्फुरदनन्तचिदात्मकविष्टपे परिनिपीतसमस्तजडाध्वनि अगणितापरचिन्मयगण्डिके प्रविचरेयम् अहं भवतो ऽर्चिता

sphuradanantacidātmakaviṣṭape parinipītasamastajaḍādhvani agaṇitāparacinmayagaṇḍike pravicareyam ahaṃ bhavato 'rcitā

5.25

स्ववपुषि स्फुटभासिनि शाश्वते स्थितिकृते न किम् अप्य् उपयुज्यते इति मतिः सुदृढा भवतात् परं मम भवच्चरणाब्जरजः शुचेः

svavapuṣi sphuṭabhāsini śāśvate sthitikṛte na kim apy upayujyate iti matiḥ sudṛḍhā bhavatāt paraṃ mama bhavaccaraṇābjarajaḥ śuceḥ

5.26

किम् अपि नाथ कदाचन चेतसि स्फुरति तद् भवदंघ्रितलस्पृशाम् गलति यत्र समस्तमिदं सुधासरसि विश्वम् इदं दिश मे सदा

kim api nātha kadācana cetasi sphurati tad bhavadaṃghritalaspṛśām galati yatra samastamidaṃ sudhāsarasi viśvam idaṃ diśa me sadā

Stotra 6

6.1

अध्वविस्फुरणाख्यं सस्थम् स्तोत्रम् क्षणमात्रम् अपीशान वियुक्तस्य त्वया मम निबिडं तप्यमानस्य सदा भूया दृशः पदम्

adhvavisphuraṇākhyaṃ sastham stotram kṣaṇamātram apīśāna viyuktasya tvayā mama nibiḍaṃ tapyamānasya sadā bhūyā dṛśaḥ padam

6.2

वियोगसारे संसारे प्रियेण प्रभुणा त्वया अवियुक्तः सदैव स्यां जगतापि वियोजितः

viyogasāre saṃsāre priyeṇa prabhuṇā tvayā aviyuktaḥ sadaiva syāṃ jagatāpi viyojitaḥ

6.3

कायवाङ्मनसैर् यत्र यामि सर्वं त्वम् एव तत् इत्य् एष परमार्थो ऽपि परिपूर्णो ऽस्तु मे सदा

kāyavāṅmanasair yatra yāmi sarvaṃ tvam eva tat ity eṣa paramārtho 'pi paripūrṇo 'stu me sadā

6.4

निर्विकल्पो महानन्दपूर्णो यद्वद् भवांस् तथा भवत्स्तुतिकरी भूयाद् अनुरूपैव वाङ् मम

nirvikalpo mahānandapūrṇo yadvad bhavāṃs tathā bhavatstutikarī bhūyād anurūpaiva vāṅ mama

6.5

भवदावेशतः पश्यन् भावं भावं भवन्मयम् विचरेयं निराकाङ्क्षः प्रहर्षपरिपूरितः

bhavadāveśataḥ paśyan bhāvaṃ bhāvaṃ bhavanmayam vicareyaṃ nirākāṅkṣaḥ praharṣaparipūritaḥ

6.6

भगवन्भवतः पूर्णम् पश्येयम् अखिलं जगत् तावतैवास्मि सन्तुष्टस् ततो न परिखिद्यसे

bhagavanbhavataḥ pūrṇam paśyeyam akhilaṃ jagat tāvataivāsmi santuṣṭas tato na parikhidyase

6.7

विलीयमानास् त्वय्य् एव व्योम्नि मेघलवा इव भावा विभान्तु मे शश्वत् क्रमनैर्मल्यगामिनः

vilīyamānās tvayy eva vyomni meghalavā iva bhāvā vibhāntu me śaśvat kramanairmalyagāminaḥ

6.8

स्वप्रभाप्रसरध्वस्तापर्यन्तध्वान्तसन्ततिः सन्ततं भातु मे को ऽपि भवमध्याद् भवन्मणिः

svaprabhāprasaradhvastāparyantadhvāntasantatiḥ santataṃ bhātu me ko 'pi bhavamadhyād bhavanmaṇiḥ

6.9

कां भूमिकां नाधिशेषे किं तत् स्याद् यन् न ते वपुः श्रान्तस् तेनाप्रयासेन सर्वतस् त्वाम् अवाप्नुयाम्

kāṃ bhūmikāṃ nādhiśeṣe kiṃ tat syād yan na te vapuḥ śrāntas tenāprayāsena sarvatas tvām avāpnuyām

6.10

भवदङ्गपरिष्वङ्गसम्भोगः स्वेच्छयैव मे घटताम् इयति प्राप्ते किं नाथ न जितं मया

bhavadaṅgapariṣvaṅgasambhogaḥ svecchayaiva me ghaṭatām iyati prāpte kiṃ nātha na jitaṃ mayā

6.11

प्रकटीभव नान्याभिः प्रार्थनाभिः कदर्थनाः कुर्मस् ते नाथ ताम्यन्तस् त्वाम् एव मृगयामहे

prakaṭībhava nānyābhiḥ prārthanābhiḥ kadarthanāḥ kurmas te nātha tāmyantas tvām eva mṛgayāmahe

Stotra 7

7.1

विधुरविजयनामधेयं सप्तमं स्तोत्रम् त्वय्य् आनन्दसरस्वति समरसताम् एत्य नाथ मम चेतः परिहरतु सकृद् इयन्तं भेदाधीनं महानर्थम्

vidhuravijayanāmadheyaṃ saptamaṃ stotram tvayy ānandasarasvati samarasatām etya nātha mama cetaḥ pariharatu sakṛd iyantaṃ bhedādhīnaṃ mahānartham

7.2

एतन् मम न त्व् इदम् इति रागद्वेषादिनिगडदृढमूले नाथ भवन्मयतैक्यप्रत्ययपरशुः पतत्वन्तः

etan mama na tv idam iti rāgadveṣādinigaḍadṛḍhamūle nātha bhavanmayataikyapratyayaparaśuḥ patatvantaḥ

7.3

गलतु विकल्पकलङ्कावली समुल्लसतु हृदि निरर्गलता भगवन्न् आनन्दरसप्लुतास्तु मे चिन्मयी मूर्तिः

galatu vikalpakalaṅkāvalī samullasatu hṛdi nirargalatā bhagavann ānandarasaplutāstu me cinmayī mūrtiḥ

7.4

रागादिमयभवाण्डकलुठितं त्वद्भक्तिभावनाम्बिका तैस् तैः आप्याययतु रसैर् मां प्रवृद्धपक्षो यथा भवामि खगः

rāgādimayabhavāṇḍakaluṭhitaṃ tvadbhaktibhāvanāmbikā tais taiḥ āpyāyayatu rasair māṃ pravṛddhapakṣo yathā bhavāmi khagaḥ

7.5

त्वच्चरणभावनामृतरससारास्वादनैपुणं लभताम् चित्तम् इदं निःशेषितविषयविषासङ्गवासनावधि मे

tvaccaraṇabhāvanāmṛtarasasārāsvādanaipuṇaṃ labhatām cittam idaṃ niḥśeṣitaviṣayaviṣāsaṅgavāsanāvadhi me

7.6

त्वद्भक्तितपनदीधितिसंस्पर्शवशान् ममैष दूरतरम् चेतोमणिर् विमूञ्चतुरागादिकतप्तवह्निकणान्

tvadbhaktitapanadīdhitisaṃsparśavaśān mamaiṣa dūrataram cetomaṇir vimūñcaturāgādikataptavahnikaṇān

7.7

तस्मिन् पदे भवन्तं सततम् उपश्लोकयेयम् अत्युच्चैः हरिहर्यश्वविरिञ्चा अपि यत्र बहिः प्रतीक्षन्ते

tasmin pade bhavantaṃ satatam upaślokayeyam atyuccaiḥ hariharyaśvaviriñcā api yatra bahiḥ pratīkṣante

7.8

भक्तिमदजनितविभ्रमवशेन पश्येयम् अविकलं करणैः शिवमयम् अखिलं लोकं क्रियाश् च पूजामयी सकलाः

bhaktimadajanitavibhramavaśena paśyeyam avikalaṃ karaṇaiḥ śivamayam akhilaṃ lokaṃ kriyāś ca pūjāmayī sakalāḥ

7.9

मामकमनोगृहीतत्वद्भक्तिकुलाङ्गनाणिमादिसुतान् सूत्वा सुबद्धमूला ममेति बुद्धिं दृढीकुरुताम्

māmakamanogṛhītatvadbhaktikulāṅganāṇimādisutān sūtvā subaddhamūlā mameti buddhiṃ dṛḍhīkurutām

Stotra 8

8.1

अलौकिकोद्बलनाख्यम् अष्टमं स्तोत्रम् यः प्रसादलव ईश्वरस्थितो या च भक्तिर् इव माम् उपेयुषी तौ परस्परसमन्वितौ कदा तादृशे वपुषि रूढिम् एष्यतः

alaukikodbalanākhyam aṣṭamaṃ stotram yaḥ prasādalava īśvarasthito yā ca bhaktir iva mām upeyuṣī tau parasparasamanvitau kadā tādṛśe vapuṣi rūḍhim eṣyataḥ

8.2

त्वत्प्रभुत्वपरिचर्वणजन्मा को ऽप्य् उदेतु परितोषरसो ऽन्तः सर्वकालम् इह मे परम् अस्तु ज्ञानयोगमहिमादि विदूरे

tvatprabhutvaparicarvaṇajanmā ko 'py udetu paritoṣaraso 'ntaḥ sarvakālam iha me param astu jñānayogamahimādi vidūre

8.3

लोकवद्भवतु मे विषयेषु स्फीत एव भगवन्परितर्षः केवलं तव शरीरतयैतान्+ लोकयेयम् अहम् अस्तविकल्पः

lokavadbhavatu me viṣayeṣu sphīta eva bhagavanparitarṣaḥ kevalaṃ tava śarīratayaitān+ lokayeyam aham astavikalpaḥ

8.4

देहभूमिषु तथा मनसि त्वं प्राणवर्त्मनि च भेदम् उपेते संविदः पथिषु तेषु च तेन स्वात्मना मम भव स्फुटरूपः

dehabhūmiṣu tathā manasi tvaṃ prāṇavartmani ca bhedam upete saṃvidaḥ pathiṣu teṣu ca tena svātmanā mama bhava sphuṭarūpaḥ

8.5

निजनिजेषु पदेषु पतन्त्व् इमाः करणवृत्तय उल्लसिता मम क्षणमपीश मनाग् अपि मैव भूत् त्वदविभेदरसक्षतिसाहसम्

nijanijeṣu padeṣu patantv imāḥ karaṇavṛttaya ullasitā mama kṣaṇamapīśa manāg api maiva bhūt tvadavibhedarasakṣatisāhasam

8.6

लघुमसृणसिताच्छशीतलं भवदावेशवशेन भावयन् वपुर् अखिलपदार्थपद्धतेर् व्यवहारान् अतिवर्तयेय तान्

laghumasṛṇasitācchaśītalaṃ bhavadāveśavaśena bhāvayan vapur akhilapadārthapaddhater vyavahārān ativartayeya tān

8.7

विकसतु स्ववपुर् भवदात्मकं समुपयान्तु जगन्ति ममाङ्गताम् व्रजतु सर्वम् इदं द्वयवल्गितं स्मृतिपथोपगमे ऽप्य् अनुपाख्यताम्

vikasatu svavapur bhavadātmakaṃ samupayāntu jaganti mamāṅgatām vrajatu sarvam idaṃ dvayavalgitaṃ smṛtipathopagame 'py anupākhyatām

8.8

समुदियाद् अपि तादृशतावकानन विलोक परामृतसम्प्लवः मम घटेत यथा भवदद्वयाप्रथनघोरदरीपरिपूरणम्

samudiyād api tādṛśatāvakānana viloka parāmṛtasamplavaḥ mama ghaṭeta yathā bhavadadvayāprathanaghoradarīparipūraṇam

8.9

अपि कदाचन तावकसङ्गमामृतकणाच्छुरणेन तनीयसा सकललोकसुखेषु पराङ्मुखो न भवितास्म्य् उभयच्युत एव किम्

api kadācana tāvakasaṅgamāmṛtakaṇācchuraṇena tanīyasā sakalalokasukheṣu parāṅmukho na bhavitāsmy ubhayacyuta eva kim

8.10

सततम् एव भवच्चरणाम्बुजाकरचरस्य हि हंसवरस्य मे उपरि मूलतलाद् अपि चान्तराद् उपनमत्व् अज भक्तिमृणालिका

satatam eva bhavaccaraṇāmbujākaracarasya hi haṃsavarasya me upari mūlatalād api cāntarād upanamatv aja bhaktimṛṇālikā

8.11

उपयान्तु विभो समस्तवस्तून्य् अपि चिन्ताविषयं दृशः पदं च मम दर्शनचिन्तनप्रकाशामृतसाराणि परं परिस्फुरन्तु

upayāntu vibho samastavastūny api cintāviṣayaṃ dṛśaḥ padaṃ ca mama darśanacintanaprakāśāmṛtasārāṇi paraṃ parisphurantu

8.12

परमेश्वर तेषु तेषु कृच्छ्रेष्व् अपि नामोपनमत्स्व् अहं भवेयम् न परं गतभीस् त्वदङ्गसङ्गादुपजाताधिकसम्मदो ऽपि यावत्

parameśvara teṣu teṣu kṛcchreṣv api nāmopanamatsv ahaṃ bhaveyam na paraṃ gatabhīs tvadaṅgasaṅgādupajātādhikasammado 'pi yāvat

8.13

भवदात्मनि विश्वम् उम्भितं यद् भवतैवापि बहिः प्रकाश्यते तत् इति यद् दृढनिश्चयोपजुष्टं तद् इदानिं स्फुटम् एव भासताम्

bhavadātmani viśvam umbhitaṃ yad bhavataivāpi bahiḥ prakāśyate tat iti yad dṛḍhaniścayopajuṣṭaṃ tad idāniṃ sphuṭam eva bhāsatām

Stotra 9

9.1

स्वातन्त्र्यविजयाख्यं नवमं स्तोत्रम् कदा नवरसार्द्रार्द्रसम्भोगास्वादनोत्सुकम् प्रवर्तेत विहायान्यन् मम त्वत्स्पर्शने मनः

svātantryavijayākhyaṃ navamaṃ stotram kadā navarasārdrārdrasambhogāsvādanotsukam pravarteta vihāyānyan mama tvatsparśane manaḥ

9.2

त्वदेकरक्तस् त्वत्पादपूजामात्रमहाधनः कदा साक्षात्करिष्यामि भवन्तम् अयम् उत्सुकः

tvadekaraktas tvatpādapūjāmātramahādhanaḥ kadā sākṣātkariṣyāmi bhavantam ayam utsukaḥ

9.3

गाढानुरागवशतो निरपेक्षीभूतमानसो ऽस्मि कदा पटपटिति विघटिताखिलमहार्गलस् त्वाम् उपैष्यामि

gāḍhānurāgavaśato nirapekṣībhūtamānaso 'smi kadā paṭapaṭiti vighaṭitākhilamahārgalas tvām upaiṣyāmi

9.4

स्वसंवित्सारहृदयाधिष्ठानाः सर्वदेवताः कदा नाथ वशीकुर्यां भवद्भक्तिप्रभावतः

svasaṃvitsārahṛdayādhiṣṭhānāḥ sarvadevatāḥ kadā nātha vaśīkuryāṃ bhavadbhaktiprabhāvataḥ

9.5

कदा मे स्याद् विभो भूरि भक्त्यानन्दरसोत्सवः यदालोकसुखानन्दी पृथङ् नामापि लप्स्यते

kadā me syād vibho bhūri bhaktyānandarasotsavaḥ yadālokasukhānandī pṛthaṅ nāmāpi lapsyate

9.6

ईश्वरम् अभयम् उदारं पूर्णम् अकारणम् अपह्नुतात्मानं सहसाभिज्ञाय कदा स्वामिजनं लज्जयिष्यामि

īśvaram abhayam udāraṃ pūrṇam akāraṇam apahnutātmānaṃ sahasābhijñāya kadā svāmijanaṃ lajjayiṣyāmi

9.7

कदा काम् अपि तां नाथ तव वल्लभताम् इयाम् यया मां प्रति न क्वापि युक्तं ते स्यात् पलायितुम्

kadā kām api tāṃ nātha tava vallabhatām iyām yayā māṃ prati na kvāpi yuktaṃ te syāt palāyitum

9.8

तत्त्वतो ऽशेषजन्तूनां भवत्पूजामयात्मनाम् दृष्ट्यानुमोदितरसाप्लावितः स्यां कदा विभो

tattvato 'śeṣajantūnāṃ bhavatpūjāmayātmanām dṛṣṭyānumoditarasāplāvitaḥ syāṃ kadā vibho

9.9

ज्ञानस्य परमा भूमिर् योगस्य परमा दशा त्वद्भक्तिर् या विभो कर्हि पूर्ण मे स्यात् तदर्थिता

jñānasya paramā bhūmir yogasya paramā daśā tvadbhaktir yā vibho karhi pūrṇa me syāt tadarthitā

9.10

सहसैवसाद्य कदा गाढम् अवष्टभ्य हर्षविवशो ऽहम् त्वच्चरणवरनिधानं सर्वस्य प्रकटयिष्यामि

sahasaivasādya kadā gāḍham avaṣṭabhya harṣavivaśo 'ham tvaccaraṇavaranidhānaṃ sarvasya prakaṭayiṣyāmi

9.11

परितः प्रसरच्छुद्धत्वदालोकमयः कदा स्यां यथेश न किञ्चिन् मे मायाच्छायाबिलं भवेत्

paritaḥ prasaracchuddhatvadālokamayaḥ kadā syāṃ yatheśa na kiñcin me māyācchāyābilaṃ bhavet

9.12

आत्मसात्कृतनिःशेषमण्डलो निर्व्यपेक्षकः कदा भवेयं भगवंस् त्वद्भक्तगणनायकः

ātmasātkṛtaniḥśeṣamaṇḍalo nirvyapekṣakaḥ kadā bhaveyaṃ bhagavaṃs tvadbhaktagaṇanāyakaḥ

9.13

नाथ लोकाभिमानानाम् अपूर्वं त्वं निबन्धनम् महाभिमानः कर्हि स्यां त्वद्भक्तिरसपूरितः

nātha lokābhimānānām apūrvaṃ tvaṃ nibandhanam mahābhimānaḥ karhi syāṃ tvadbhaktirasapūritaḥ

9.14

अशेषविषयाशून्यश्रीसमाश्लेषसुस्थितः शयीयम् इव शीताङ्घ्रिकुशेशययुगे कदा

aśeṣaviṣayāśūnyaśrīsamāśleṣasusthitaḥ śayīyam iva śītāṅghrikuśeśayayuge kadā

9.15

भक्त्यासवसमृद्धायास् त्वत्पूजाभोगसम्पदः कदा पारं गमिष्यामि भविष्यामि कदा कृती

bhaktyāsavasamṛddhāyās tvatpūjābhogasampadaḥ kadā pāraṃ gamiṣyāmi bhaviṣyāmi kadā kṛtī

9.16

आनन्दबाष्पपूरस्खलितपरिभ्रान्तगद्गदाक्रन्दः हासोल्लासितवदनस् त्वत्स्पर्शरसं कदाप्स्यामि

ānandabāṣpapūraskhalitaparibhrāntagadgadākrandaḥ hāsollāsitavadanas tvatsparśarasaṃ kadāpsyāmi

9.17

पशुजनसमानवृत्ताम् अवधूय दशाम् इमां कदा शम्भो आस्वादयेय तावकभक्तोचितम् आत्मनो रूपम्

paśujanasamānavṛttām avadhūya daśām imāṃ kadā śambho āsvādayeya tāvakabhaktocitam ātmano rūpam

9.18

लब्धाणिमादिसिद्धिर् विगलितसकलोपतापसन्त्रासः त्वद्भक्तिरसायनपानक्रिढानिष्टः कदासीय

labdhāṇimādisiddhir vigalitasakalopatāpasantrāsaḥ tvadbhaktirasāyanapānakriḍhāniṣṭaḥ kadāsīya

9.19

नाथ कदा स तथाविध आक्रन्दो मे समुच्चरेद् वाचि यत् समनन्तरम् एव स्फुरति पुरस् तावकी मूर्तिः

nātha kadā sa tathāvidha ākrando me samuccared vāci yat samanantaram eva sphurati puras tāvakī mūrtiḥ

9.20

गाढगाढभवदङ्घ्रिसरोजालिङ्गनव्यसनतत्परचेताः वस्त्व् अवस्त्व् इदम् अयत्नत एव त्वां कदा समवलोकयितास्मि

gāḍhagāḍhabhavadaṅghrisarojāliṅganavyasanatatparacetāḥ vastv avastv idam ayatnata eva tvāṃ kadā samavalokayitāsmi

Stotra 10

10.1

अविच्छेदभङ्गाख्यं दशमं स्तोत्रम् न सोढव्यम् अवश्यम् ते जगदेकप्रभोर् इदम् माहेश्वराश् च लोकानाम् इतरेषां समाश् च यत्

avicchedabhaṅgākhyaṃ daśamaṃ stotram na soḍhavyam avaśyam te jagadekaprabhor idam māheśvarāś ca lokānām itareṣāṃ samāś ca yat

10.2

ये सदैवानुरागेण भवत्पादानुगामिनः यत्र तत्र गता भोगांस् ते कांश् चिद् उपभुञ्जते

ye sadaivānurāgeṇa bhavatpādānugāminaḥ yatra tatra gatā bhogāṃs te kāṃś cid upabhuñjate

10.3

भर्ता कालान्तको यत्र भवांस् तत्र कुतो रुजः तत्र चेतरभोगाशा का लक्ष्मीर् यत्र तावकी

bhartā kālāntako yatra bhavāṃs tatra kuto rujaḥ tatra cetarabhogāśā kā lakṣmīr yatra tāvakī

10.4

क्षनमात्रसुखेनापि विभुर् येनासि लभ्यसे तदैव सर्वः कालो ऽस्य त्वदानन्देन पूर्यते

kṣanamātrasukhenāpi vibhur yenāsi labhyase tadaiva sarvaḥ kālo 'sya tvadānandena pūryate

10.5

आनन्दरसबिन्दुस् ते चन्द्रमा गलितो भुवि सूर्यस् तथा ते प्रसृतः संहारी तेजसः कणः

ānandarasabindus te candramā galito bhuvi sūryas tathā te prasṛtaḥ saṃhārī tejasaḥ kaṇaḥ

10.6

बलिं यामस् तृतीयाय नेत्रायास्मै तव प्रभो अलौकिकस्य कस्यापि माहात्म्यस्यैकलक्ष्मणे

baliṃ yāmas tṛtīyāya netrāyāsmai tava prabho alaukikasya kasyāpi māhātmyasyaikalakṣmaṇe

10.7

तेनैव दृष्टो ऽसि भवद्दर्शनाद्यो ऽतिहृष्यति कथञ्चिद् यस्य वा हर्षः को ऽपि तेन त्वम् ईक्षितः

tenaiva dṛṣṭo 'si bhavaddarśanādyo 'tihṛṣyati kathañcid yasya vā harṣaḥ ko 'pi tena tvam īkṣitaḥ

10.8

येषाम् प्रसन्नो ऽसि विभो यैर् लब्धं हृदयं तव आकृष्य त्वत्पुरात्तैस् तु बाह्यम् आभ्यन्तरीकृतम्

yeṣām prasanno 'si vibho yair labdhaṃ hṛdayaṃ tava ākṛṣya tvatpurāttais tu bāhyam ābhyantarīkṛtam

10.9

त्वद् ऋते निखिलं विश्वं समदृग्यातम् ईक्ष्यताम् ईश्वरः पुनर् एतस्य त्वम् एको विषमेक्षणः

tvad ṛte nikhilaṃ viśvaṃ samadṛgyātam īkṣyatām īśvaraḥ punar etasya tvam eko viṣamekṣaṇaḥ

10.10

आस्तां भवत्प्रभावेण विना सत्तैव नास्ति यत् त्वद्दूषणकथा येषाम् त्वद् ऋते नोपपद्यते

āstāṃ bhavatprabhāveṇa vinā sattaiva nāsti yat tvaddūṣaṇakathā yeṣām tvad ṛte nopapadyate

10.11

बाह्यान्तरान्तरायालीकेवले चेतसि स्थितिः त्वयि चेत् स्यान् मम विभो किम् अन्यद् उपयुज्यते

bāhyāntarāntarāyālīkevale cetasi sthitiḥ tvayi cet syān mama vibho kim anyad upayujyate

10.12

अन्ये भ्रमन्ति भगवन्न् आत्मन्य् एवातिदुःस्थिताः अन्ये भ्रमन्ति भगवन्न् आत्मन्य् एवातिसुस्थिताः

anye bhramanti bhagavann ātmany evātiduḥsthitāḥ anye bhramanti bhagavann ātmany evātisusthitāḥ

10.13

अपीत्वापि भवद्भक्तिसुधाम् अनवलोक्य च त्वाम् ईश त्वत्समाचारमात्रात् सिद्ध्यन्ति जन्तवः

apītvāpi bhavadbhaktisudhām anavalokya ca tvām īśa tvatsamācāramātrāt siddhyanti jantavaḥ

10.14

भृत्या वयं तव विभो तेन त्रिजगतां यथा बिभर्ष्य् आत्मानम् एवं ते भर्त्तव्या वयम् अप्य् अलम्

bhṛtyā vayaṃ tava vibho tena trijagatāṃ yathā bibharṣy ātmānam evaṃ te bharttavyā vayam apy alam

10.15

परानन्दामृतमये दृष्टो ऽपि जगदात्मनि त्वयि स्पर्शरसे ऽत्यन्ततरसुत्कण्ठितो(?) ऽस्मि ते

parānandāmṛtamaye dṛṣṭo 'pi jagadātmani tvayi sparśarase 'tyantatarasutkaṇṭhito(?) 'smi te

10.16

देव दुःखान्य् अशेषाणि यानि संसारिणाम् अपि घृत्याख्यभवदीयात्मयुतान्य् आयान्ति सह्यताम्

deva duḥkhāny aśeṣāṇi yāni saṃsāriṇām api ghṛtyākhyabhavadīyātmayutāny āyānti sahyatām

10.17

सर्वज्ञे सर्वशक्तौ च त्वय्य् एव सति चिन्मये सर्वथाप्य् असतो नाथ युक्तास्य जगतः प्रथा

sarvajñe sarvaśaktau ca tvayy eva sati cinmaye sarvathāpy asato nātha yuktāsya jagataḥ prathā

10.18

त्वत्प्राणिताः स्फुरन्तीमे गुणा लोष्टोपमा अपि नृत्यन्ति पवनोद्धूताः कार्पासाः पिचवो यथा

tvatprāṇitāḥ sphurantīme guṇā loṣṭopamā api nṛtyanti pavanoddhūtāḥ kārpāsāḥ picavo yathā

10.19

यदि नाथ गुणेष्व् आत्माभिमानो न भवेत् ततः केन हीयेत जगतस् त्वदेकात्मतया प्रथा

yadi nātha guṇeṣv ātmābhimāno na bhavet tataḥ kena hīyeta jagatas tvadekātmatayā prathā

10.20

वन्द्यास् ते ऽपि महीयांसः प्रलयोपगता अपि त्वत्कोपपावकस्पर्शपूता ये परमेश्वर

vandyās te 'pi mahīyāṃsaḥ pralayopagatā api tvatkopapāvakasparśapūtā ye parameśvara

10.21

महाप्रकाशवपुषि विस्पष्टे भवति स्थिते सर्वतो ऽपीश तत् कस्मात् तमसि प्रसराम्य् अहम्

mahāprakāśavapuṣi vispaṣṭe bhavati sthite sarvato 'pīśa tat kasmāt tamasi prasarāmy aham

10.22

अविभागो भवान् एव स्वरूपम् अमृतं मम तथापि मर्त्यधर्माणाम् अहम् एवैकम् आस्पदम्

avibhāgo bhavān eva svarūpam amṛtaṃ mama tathāpi martyadharmāṇām aham evaikam āspadam

10.23

महेश्वरेति यस्यास्ति नामकं वाग्विभूषणम् प्रणामाङ्कश् च शिरसि स एवैकः प्रभावितः

maheśvareti yasyāsti nāmakaṃ vāgvibhūṣaṇam praṇāmāṅkaś ca śirasi sa evaikaḥ prabhāvitaḥ

10.24

सदसच् च भवान् एव येन तेनाप्रयासतः स्वरसेनैव भगवंस् तथा सिद्धिः कथं न मे

sadasac ca bhavān eva yena tenāprayāsataḥ svarasenaiva bhagavaṃs tathā siddhiḥ kathaṃ na me

10.25

शिवदासः शिवैकात्मा किं यन् नासादयेत् सुखम् तर्प्यो ऽस्मि देवमुख्यानाम् अपि येनामृतासवैः

śivadāsaḥ śivaikātmā kiṃ yan nāsādayet sukham tarpyo 'smi devamukhyānām api yenāmṛtāsavaiḥ

10.26

हृन्नाभ्योर् अन्तरालस्थः प्राणिनां पित्तविग्रहः ग्रससे त्वं महावह्निः सर्वं स्थावरजङ्गमम्

hṛnnābhyor antarālasthaḥ prāṇināṃ pittavigrahaḥ grasase tvaṃ mahāvahniḥ sarvaṃ sthāvarajaṅgamam

Stotra 11

11.1

औत्सुक्यविश्वसितनामैकादशं स्तोत्रम् जगद् इदम् अथवा सुहृदो बन्धुजनो वा न भवति मम किम् अपि त्वं पुनर् एतत् सर्वं यदा तदा को ऽपरो मे ऽस्तु

autsukyaviśvasitanāmaikādaśaṃ stotram jagad idam athavā suhṛdo bandhujano vā na bhavati mama kim api tvaṃ punar etat sarvaṃ yadā tadā ko 'paro me 'stu

11.2

स्वामिन् महेश्वरस् त्वं साक्षात् सर्वं जगत् त्वम् एवेति वस्त्व् एव सिद्धिम् एत्व् इति याच्ञा तत्रापि याच्ञैव

svāmin maheśvaras tvaṃ sākṣāt sarvaṃ jagat tvam eveti vastv eva siddhim etv iti yācñā tatrāpi yācñaiva

11.3

त्रिभुवनाधिपतित्वम् अपीह यत् तृणम् इव प्रतिभाति भवज्जुषः किम् इव तस्य फलं शुभकर्मणो भवति नाथ भवत्स्मरणाद् ऋते

tribhuvanādhipatitvam apīha yat tṛṇam iva pratibhāti bhavajjuṣaḥ kim iva tasya phalaṃ śubhakarmaṇo bhavati nātha bhavatsmaraṇād ṛte

11.4

येन नैव भवतो ऽस्ति विभिन्नं किञ्चनापि जगतां प्रभवश् च त्वद्विजृम्भितम् अतो ऽद्भुतकर्मस्व् अप्य् उदेति न तव स्तुतिबन्धः

yena naiva bhavato 'sti vibhinnaṃ kiñcanāpi jagatāṃ prabhavaś ca tvadvijṛmbhitam ato 'dbhutakarmasv apy udeti na tava stutibandhaḥ

11.5

त्वन्मयो ऽस्मि भवदर्चननिष्ठः सर्वदाहम् इति चाप्य् अविरामम् भावयन्न् अपि विभो स्वरसेन स्वप्नगो ऽपि न तथा किम् इव स्याम्

tvanmayo 'smi bhavadarcananiṣṭhaḥ sarvadāham iti cāpy avirāmam bhāvayann api vibho svarasena svapnago 'pi na tathā kim iva syām

11.6

ये मनाग् अपि भवच्चरणाब्जोद्भूतसौरभलवेन विमृष्टः तेषु विस्रम् इव भवति समस्तं भोगजातम् अमरैर् अपि मृग्यम्

ye manāg api bhavaccaraṇābjodbhūtasaurabhalavena vimṛṣṭaḥ teṣu visram iva bhavati samastaṃ bhogajātam amarair api mṛgyam

11.7

हृदि ते न तु विद्यते ऽन्यद् अन्यद् वचने कर्मणि चान्यद् एव शंभो परमार्थसतो ऽप्य् अनुग्रहो वा यदि वा निग्रह एक एव कार्यः

hṛdi te na tu vidyate 'nyad anyad vacane karmaṇi cānyad eva śaṃbho paramārthasato 'py anugraho vā yadi vā nigraha eka eva kāryaḥ

11.8

मूढो ऽस्मि दुःखकलितो ऽस्मि जरादिदोषभीतो ऽस्मि शक्तिरहितो ऽस्मि तवाश्रितो ऽस्मि शम्भो तथा कलय शीघ्रम् उपैमि येन सर्वोत्तमां धुरम् अपोज्झितदुःखमार्गः

mūḍho 'smi duḥkhakalito 'smi jarādidoṣabhīto 'smi śaktirahito 'smi tavāśrito 'smi śambho tathā kalaya śīghram upaimi yena sarvottamāṃ dhuram apojjhitaduḥkhamārgaḥ

11.9

त्वत्कर्णदेशम धिशय्य महार्घभावम् आक्रन्दितानि मम तुच्छतराणि यान्ति वंशान्तरालपतितानि जलैकदेशखण्डानि मौक्तिकमणित्वम् इवोद्वहन्ति

tvatkarṇadeśama dhiśayya mahārghabhāvam ākranditāni mama tucchatarāṇi yānti vaṃśāntarālapatitāni jalaikadeśakhaṇḍāni mauktikamaṇitvam ivodvahanti

11.10

किम् इव च लभ्यते बत न तैर् अपि नाथ जनैः क्षणम् अपि कैतवाद् अपि च ये तव नाम्नि रताः शिशिरमयूखशेखर तथा कुरु येन मम क्षतमरणो ऽणिमादिकम् उपैमि यथा विभवम्

kim iva ca labhyate bata na tair api nātha janaiḥ kṣaṇam api kaitavād api ca ye tava nāmni ratāḥ śiśiramayūkhaśekhara tathā kuru yena mama kṣatamaraṇo 'ṇimādikam upaimi yathā vibhavam

11.11

शम्भो शर्व शशङ्कशेखर शिव त्र्यक्षाक्षमालाधर श्रीमन्न् उग्रकपाललाञ्छन लसद्भीमत्रिशूलायुध कारुण्याम्बुनिधे त्रिलोकरचनाशीलोग्रशक्त्यात्मक श्रीकण्ठाशु विनाशयाशुभभरान् आधत् स्वसिद्धिं पराम्

śambho śarva śaśaṅkaśekhara śiva tryakṣākṣamālādhara śrīmann ugrakapālalāñchana lasadbhīmatriśūlāyudha kāruṇyāmbunidhe trilokaracanāśīlograśaktyātmaka śrīkaṇṭhāśu vināśayāśubhabharān ādhat svasiddhiṃ parām

11.12

तत् किं नाथ भवेन् न यत्र भगवान् निर्मातृताम् अश्नुते भावः स्यात् किम् उ तस्य चेतनवतो नाशास्ति यं शङ्करः इत्थं ते परमेश्वराक्षतमहाशक्तेः सदा संश्रितः संसारे ऽत्र निरन्तराधिविधुरः क्लिश्याम्य् अहं केवलम्

tat kiṃ nātha bhaven na yatra bhagavān nirmātṛtām aśnute bhāvaḥ syāt kim u tasya cetanavato nāśāsti yaṃ śaṅkaraḥ itthaṃ te parameśvarākṣatamahāśakteḥ sadā saṃśritaḥ saṃsāre 'tra nirantarādhividhuraḥ kliśyāmy ahaṃ kevalam

11.13

यद्य् अप्य् अत्र वरप्रदोद्धततमाः पीडाजरामृत्यव एते वा क्षणम् आसतां बहुमतः शब्दादिर् एवास्थिरः तत्रापि स्पृहयामि सन्ततसुखाकाङ्क्षी चिरं स्थास्नवे भोगास्वादयुतत्वदङ्घ्रिकमलध्यानाग्र्य जीवातवे

yady apy atra varapradoddhatatamāḥ pīḍājarāmṛtyava ete vā kṣaṇam āsatāṃ bahumataḥ śabdādir evāsthiraḥ tatrāpi spṛhayāmi santatasukhākāṅkṣī ciraṃ sthāsnave bhogāsvādayutatvadaṅghrikamaladhyānāgrya jīvātave

11.14

हे नाथ प्रणतार्तिनाशनपटो श्रेयोनिधे धूर्जटे दुःखैकायतनस्य जन्ममरणत्रस्तस्य मे साम्प्रतम् तच् चेष्टस्व यथा मनोज्ञविषयास्वादप्रदा उत्तमा जीवन्न् एव समश्नुवे ऽहम् अचलाः सिद्धीस् त्वदर्चापरः

he nātha praṇatārtināśanapaṭo śreyonidhe dhūrjaṭe duḥkhaikāyatanasya janmamaraṇatrastasya me sāmpratam tac ceṣṭasva yathā manojñaviṣayāsvādapradā uttamā jīvann eva samaśnuve 'ham acalāḥ siddhīs tvadarcāparaḥ

11.15

नमो मोहमहाध्वान्तध्वंसनानन्यकर्मणे सर्वप्रकाशातिशयप्रकाशायेन्दुलक्ष्मणे

namo mohamahādhvāntadhvaṃsanānanyakarmaṇe sarvaprakāśātiśayaprakāśāyendulakṣmaṇe

Stotra 12

12.1

रहस्यनिर्देशनाम द्वादशं स्तोत्रम् सहकारि न किञ्चिद् इष्यते भवतो न प्रतिबन्धकं दृषि भवतैव हि सर्वम् आप्लुतं कथम् अद्यापि तथापि नेक्षसे

rahasyanirdeśanāma dvādaśaṃ stotram sahakāri na kiñcid iṣyate bhavato na pratibandhakaṃ dṛṣi bhavataiva hi sarvam āplutaṃ katham adyāpi tathāpi nekṣase

12.2

अपि भावगणाद् अपीन्द्रियप्रचयाद् अप्य् अवबोधमध्यतः प्रभवन्तम् अपि स्वतः सदा परिपश्येयम् अपोढविश्वकम्

api bhāvagaṇād apīndriyapracayād apy avabodhamadhyataḥ prabhavantam api svataḥ sadā paripaśyeyam apoḍhaviśvakam

12.3

कथं ते जायेरन् कथम् अपि च ते दर्शनपथं व्रजेयुः केनापि प्रकृतिमहताङ्केन खचितः तथोत्थायोत्थाय स्थलजलतृणादेर् अखिलतः पदार्थद्यान्सृष्टिस्रवदमृतपूरैर्(?) विकिरसि

kathaṃ te jāyeran katham api ca te darśanapathaṃ vrajeyuḥ kenāpi prakṛtimahatāṅkena khacitaḥ tathotthāyotthāya sthalajalatṛṇāder akhilataḥ padārthadyānsṛṣṭisravadamṛtapūrair(?) vikirasi

12.4

साक्षत्कृत भवद्रूपप्रसृतामृततर्पिताः उन्मूलिततृषो मत्ता विचरन्ति यथारुचि

sākṣatkṛta bhavadrūpaprasṛtāmṛtatarpitāḥ unmūlitatṛṣo mattā vicaranti yathāruci

12.5

न तदा न सदा न चैकदेत्य् अपि सा यत्र न कालधीर् भवेत् तद् इदं भवदीयदर्शनं न च नित्यं न च कथ्यते ऽन्यथा

na tadā na sadā na caikadety api sā yatra na kāladhīr bhavet tad idaṃ bhavadīyadarśanaṃ na ca nityaṃ na ca kathyate 'nyathā

12.6

त्वद्विलोकनसमुत्कचेतसो योगसिद्धिर् इयती सदास्तु मे यद् विशेयम् अभिसन्धिमात्रतस् त्वत्सुधासदनम् अर्चनाय ते

tvadvilokanasamutkacetaso yogasiddhir iyatī sadāstu me yad viśeyam abhisandhimātratas tvatsudhāsadanam arcanāya te

12.7

निर्विकल्पभवदीयदर्शनप्रप्तिफुल्लमनसां महात्मनाम् उल्लसन्ति विमलानि हेलया चेष्टितानि च वचांसि च स्फुटम्

nirvikalpabhavadīyadarśanapraptiphullamanasāṃ mahātmanām ullasanti vimalāni helayā ceṣṭitāni ca vacāṃsi ca sphuṭam

12.8

भवन्भवदीयपादयोर् निवसन्न् अन्तर एव निर्भयः भवभूमिषु तासु तास्व् अहं प्रभुम् अर्चेयम् अनर्गलक्रियः

bhavanbhavadīyapādayor nivasann antara eva nirbhayaḥ bhavabhūmiṣu tāsu tāsv ahaṃ prabhum arceyam anargalakriyaḥ

12.9

भवदङ्घ्रिसरोरुहोदरे परिलीनो गलितपरैषणः अतिमात्रमधूपयोगतः परितृप्तो विचरेयम् इच्छया

bhavadaṅghrisaroruhodare parilīno galitaparaiṣaṇaḥ atimātramadhūpayogataḥ paritṛpto vicareyam icchayā

12.10

यस्य दम्भाद् इव भवत्पूजासङ्कल्प उत्थितः तस्याप्य् अवश्यम् उदितं सन्निधानं तवोचितम्

yasya dambhād iva bhavatpūjāsaṅkalpa utthitaḥ tasyāpy avaśyam uditaṃ sannidhānaṃ tavocitam

12.11

भगवन्न् इतरान् अपेक्षिणा नितराम् एकरसेन चेतसा सुलभं सकलोपशायिनं प्रभुम् आतृप्ति पिबेयम् अस्मि किम्

bhagavann itarān apekṣiṇā nitarām ekarasena cetasā sulabhaṃ sakalopaśāyinaṃ prabhum ātṛpti pibeyam asmi kim

12.12

त्वया निराकृतम् सर्वं हेयम् एतत् तद् एव तु त्वन्मयं समुपादेयम् इत्य् अयं सारसंग्रहः

tvayā nirākṛtam sarvaṃ heyam etat tad eva tu tvanmayaṃ samupādeyam ity ayaṃ sārasaṃgrahaḥ

12.13

भवतो ऽन्तरचारि भावजातं प्रभुवन्मुख्यतयैव पूजितं तत् भवतो बहिर् अप्य् अभावमात्रा कथम् ईशान् भवेत् समर्च्यते वा

bhavato 'ntaracāri bhāvajātaṃ prabhuvanmukhyatayaiva pūjitaṃ tat bhavato bahir apy abhāvamātrā katham īśān bhavet samarcyate vā

12.14

निःशब्दं निर्विकल्पं च निर्व्याक्षेपम् अथानिसम् क्षोभे ऽप्य् अध्यक्षमी क्षेयं त्र्यक्ष त्वाम् एव सर्वतः

niḥśabdaṃ nirvikalpaṃ ca nirvyākṣepam athānisam kṣobhe 'py adhyakṣamī kṣeyaṃ tryakṣa tvām eva sarvataḥ

12.15

प्रकटय निजधाम देव यस्मिंस् त्वम् असि सदा परमेश्वरीसमेतः प्रभुचरणरजःसमानकक्ष्याः किम् अविश्वासपदं भान्ति भृत्याः

prakaṭaya nijadhāma deva yasmiṃs tvam asi sadā parameśvarīsametaḥ prabhucaraṇarajaḥsamānakakṣyāḥ kim aviśvāsapadaṃ bhānti bhṛtyāḥ

12.16

दर्शनपथम् उपयातो ऽप्य् अपसरसि कुतो ममेश भृत्यस्य क्षणमात्रकम् इह न भवसि कस्य न जन्तोर् दृशोर् विषयः

darśanapatham upayāto 'py apasarasi kuto mameśa bhṛtyasya kṣaṇamātrakam iha na bhavasi kasya na jantor dṛśor viṣayaḥ

12.17

ऐक्यसंविदमृताच्छधारया सन्ततप्रसृतया कदा विभो प्लावनात् परमभेदमानयंस् त्वां निजं च वपुर् आप्नुयां मुदम्

aikyasaṃvidamṛtācchadhārayā santataprasṛtayā kadā vibho plāvanāt paramabhedamānayaṃs tvāṃ nijaṃ ca vapur āpnuyāṃ mudam

12.18

अहम् इत्य् अमुतो ऽवरुद्धलोकाद् भवदीयात् प्रतिपत्तिसारतो मे अणुमात्रकम् एव विश्वनिष्ठं घटतां येन भवेयम् अर्चिता ते

aham ity amuto 'varuddhalokād bhavadīyāt pratipattisārato me aṇumātrakam eva viśvaniṣṭhaṃ ghaṭatāṃ yena bhaveyam arcitā te

12.19

अपरिमितरूपम् अहं तं तं भावं प्रतिक्षणं पश्यन् त्वाम् एव विश्वरूपं निजनाथं साधु पश्येयम्

aparimitarūpam ahaṃ taṃ taṃ bhāvaṃ pratikṣaṇaṃ paśyan tvām eva viśvarūpaṃ nijanāthaṃ sādhu paśyeyam

12.20

भवदङ्गगतं तम् एव कस्मान् न मनः पर्यटतीष्टम् अर्थम् अर्थम् प्रकृतिक्षतिर् अस्ति नो तथास्य मम चेच्छा परिपूर्यते परैव

bhavadaṅgagataṃ tam eva kasmān na manaḥ paryaṭatīṣṭam artham artham prakṛtikṣatir asti no tathāsya mama cecchā paripūryate paraiva

12.21

शतशः किल ते तवानुभावाद् भगवन् के ऽप्य् अमुनैव चक्षुषा ये अपि हालिकचेष्टया चरन्तः परिपश्यन्ति भवद्वपुः सदाग्रे

śataśaḥ kila te tavānubhāvād bhagavan ke 'py amunaiva cakṣuṣā ye api hālikaceṣṭayā carantaḥ paripaśyanti bhavadvapuḥ sadāgre

12.22

न सा मतिर् उदेति या न भवति त्वदिच्छामयी सदा शुभम् अथेतरद् भगवतैवम् आचर्यते अतो ऽस्मि भवदात्मको भुवि यथा तथा सञ्चरन् स्थि तो ऽनिशम् अबाधितत्वदमलङ्घ्रिपूजोत्सवः

na sā matir udeti yā na bhavati tvadicchāmayī sadā śubham athetarad bhagavataivam ācaryate ato 'smi bhavadātmako bhuvi yathā tathā sañcaran sthi to 'niśam abādhitatvadamalaṅghripūjotsavaḥ

12.23

भवदीयगभीरभाषितेषु प्रतिभा सम्यग् उदेतु मे पुरो ऽतः तदनुष्ठितशक्तिर् अप्य् अतस् तद्भवदर्चाव्यसनं च निर्विरामम्

bhavadīyagabhīrabhāṣiteṣu pratibhā samyag udetu me puro 'taḥ tadanuṣṭhitaśaktir apy atas tadbhavadarcāvyasanaṃ ca nirvirāmam

12.24

व्यवहारपदे ऽपि सर्वदा प्रतिभात्व् अर्थकलाप एष माम् भवतो ऽवयवो यथा न तु स्वत एवादरणीयतां गतः

vyavahārapade 'pi sarvadā pratibhātv arthakalāpa eṣa mām bhavato 'vayavo yathā na tu svata evādaraṇīyatāṃ gataḥ

12.25

मनसि स्वरसेन यत्र तत्र प्रचरत्य् अप्य् अहम् अस्य गोचरेषु प्रसृतो ऽप्य् अविलोल एव युष्मत्परिचर्याचतुरः सदा भवेयम्

manasi svarasena yatra tatra pracaraty apy aham asya gocareṣu prasṛto 'py avilola eva yuṣmatparicaryācaturaḥ sadā bhaveyam

12.26

भगवन् भवदिच्छयैव दासस् तव जातो ऽस्मि परस्य नात्र शक्तिः कथम् एष तथापि वक्त्रबिम्बं तव पश्यामि न जातु चित्रम् एतत्

bhagavan bhavadicchayaiva dāsas tava jāto 'smi parasya nātra śaktiḥ katham eṣa tathāpi vaktrabimbaṃ tava paśyāmi na jātu citram etat

12.27

समुत्सुकास् त्वां प्रति ये भवन्तं प्रत्यर्थरूपाद् अवलोकयन्ति तेषाम् अहो किं तदुपस्थितं स्यात् किं साधनं वा फलितं भवेत् तत्

samutsukās tvāṃ prati ye bhavantaṃ pratyartharūpād avalokayanti teṣām aho kiṃ tadupasthitaṃ syāt kiṃ sādhanaṃ vā phalitaṃ bhavet tat

12.28

भावा भावतया सन्तु भवद्भावेन मे भव तथा न किञ्चिद् अप्य् अस्तु न किञ्चिद् भवतो ऽन्यथा

bhāvā bhāvatayā santu bhavadbhāvena me bhava tathā na kiñcid apy astu na kiñcid bhavato 'nyathā

12.29

यन् न किञ्चिद् अपि तन्न किञ्चिद् अप्य् अस्तु किञ्चिद् अपि किञ्चिद् एव मे सर्वथा भवतु तावता भवान् सर्वतो भवति लब्धपूजितः

yan na kiñcid api tanna kiñcid apy astu kiñcid api kiñcid eva me sarvathā bhavatu tāvatā bhavān sarvato bhavati labdhapūjitaḥ

Stotra 13

13.1

संग्रहस्तोत्रनाम त्रयोदशं स्तोत्रम् संग्रहेन सुखदुःखलक्षणं मां प्रति स्थितम् इदं शृणु प्रभो सौख्यम् एष भवता समागमः स्वामिना विरह एव दुःखिता

saṃgrahastotranāma trayodaśaṃ stotram saṃgrahena sukhaduḥkhalakṣaṇaṃ māṃ prati sthitam idaṃ śṛṇu prabho saukhyam eṣa bhavatā samāgamaḥ svāminā viraha eva duḥkhitā

13.2

अन्तर् अप्य् अतितराम् अणीयसी या त्वदप्रथनकालिकास्ति मे ताम् अपीश परिमृज्य सर्वतः स्वं स्वरूपम् अमलं प्रकाशय

antar apy atitarām aṇīyasī yā tvadaprathanakālikāsti me tām apīśa parimṛjya sarvataḥ svaṃ svarūpam amalaṃ prakāśaya

13.3

तावके वपुषि विश्वनिर्भरे चित्सुधारसमये निरत्यये तिष्ठतः सततम् अर्चतः प्रभुं जीवितं मृतम् अथान्यद् अस्तु मे

tāvake vapuṣi viśvanirbhare citsudhārasamaye niratyaye tiṣṭhataḥ satatam arcataḥ prabhuṃ jīvitaṃ mṛtam athānyad astu me

13.4

ईश्वरो ऽहम् अहम् एव रूपवान् पण्डितो ऽस्मि सुभगो ऽस्मि को ऽपरः मत्समो ऽस्ति जगतीति शोभते मानिता त्वदनुरागिणः परम्

īśvaro 'ham aham eva rūpavān paṇḍito 'smi subhago 'smi ko 'paraḥ matsamo 'sti jagatīti śobhate mānitā tvadanurāgiṇaḥ param

13.5

देवदेव भवदद्वयामृताख्यातिसंहरणलब्धजन्मना तद् यथास्थितपदार्थसंविदा मां कुरुष्व चरणार्चनोचितम्

devadeva bhavadadvayāmṛtākhyātisaṃharaṇalabdhajanmanā tad yathāsthitapadārthasaṃvidā māṃ kuruṣva caraṇārcanocitam

13.6

ध्यायते तद् अनु दृश्यते ततः स्पृश्यते च परमेश्वरः स्वयम् यत्र पूजनमहोत्सवः स मे सर्वदास्तु भवतो ऽनुभावतः

dhyāyate tad anu dṛśyate tataḥ spṛśyate ca parameśvaraḥ svayam yatra pūjanamahotsavaḥ sa me sarvadāstu bhavato 'nubhāvataḥ

13.7

यद्य् अथास्थितपदार्थदर्शनं युष्मदर्चनमहोत्सवश् च यः युग्मम् एतद् इतरेतराश्रयं भक्तिशालिषु सदा विजृम्भते

yady athāsthitapadārthadarśanaṃ yuṣmadarcanamahotsavaś ca yaḥ yugmam etad itaretarāśrayaṃ bhaktiśāliṣu sadā vijṛmbhate

13.8

तत्तदिन्द्रियमुखेन सन्ततं युष्मदर्चनरसायनासवम् सर्वभावचषकेषु पूरितेष्व् आपिबन्न् अपि भवेयम् उन्मदः

tattadindriyamukhena santataṃ yuṣmadarcanarasāyanāsavam sarvabhāvacaṣakeṣu pūriteṣv āpibann api bhaveyam unmadaḥ

13.9

अन्यवेद्यम् अणुमात्रम् अस्ति न स्वप्रकाशम् अखिलं विजृम्भते यत्र नाथ भवतः पुरे स्थितं तत्र मे कुरु सदा तवार्चितुः

anyavedyam aṇumātram asti na svaprakāśam akhilaṃ vijṛmbhate yatra nātha bhavataḥ pure sthitaṃ tatra me kuru sadā tavārcituḥ

13.10

दासधाम्नि विनियोजितो ऽप्य् अहं स्वेच्छयैव परमेश्वर त्वया दर्शनेन न किम् अस्मि पात्रितः पादसंवहनकर्मणापि वा

dāsadhāmni viniyojito 'py ahaṃ svecchayaiva parameśvara tvayā darśanena na kim asmi pātritaḥ pādasaṃvahanakarmaṇāpi vā

13.11

शक्तिपातसमये विचारणं प्राप्तम् ईश न करोषि कर्हिचित् अद्य मां प्रति किम् आगतं यतः स्वप्रकाशनविधौ विलम्बसे

śaktipātasamaye vicāraṇaṃ prāptam īśa na karoṣi karhicit adya māṃ prati kim āgataṃ yataḥ svaprakāśanavidhau vilambase

13.12

तत्र तत्र विषये बहिर्विभात्य् अन्तरे च परमेश्वरीयुतम् त्वां जगत्त्रितयनिर्भरं सदा लोकयेय निजपाणिपूजितम्

tatra tatra viṣaye bahirvibhāty antare ca parameśvarīyutam tvāṃ jagattritayanirbharaṃ sadā lokayeya nijapāṇipūjitam

13.13

स्वामिसौधम् अभिसन्धिमात्रतो निर्विबन्धम् अधिरुह्य सर्वदा स्यां प्रसाद परमामृतासवापानकेलिपरिलब्धनिर्वृतिः

svāmisaudham abhisandhimātrato nirvibandham adhiruhya sarvadā syāṃ prasāda paramāmṛtāsavāpānakeliparilabdhanirvṛtiḥ

13.14

यत्समस्तसुभगार्थवस्तुषु स्पर्शमात्रविधिना चमत्कृतिम् तां समर्पयति तेन ते वपुः पूजयन्त्य् अचलभक्तिशालिनः

yatsamastasubhagārthavastuṣu sparśamātravidhinā camatkṛtim tāṃ samarpayati tena te vapuḥ pūjayanty acalabhaktiśālinaḥ

13.15

स्फारयस्य् अखिलम् आत्मना स्फुरन् विश्वम् आमृशसि रूपम् आमृशन् यत् स्वयं निजरसेन घुर्णसे तत् समुल्लसति भावमण्डलम्

sphārayasy akhilam ātmanā sphuran viśvam āmṛśasi rūpam āmṛśan yat svayaṃ nijarasena ghurṇase tat samullasati bhāvamaṇḍalam

13.16

यो ऽविकल्पम् इदम् अर्थमण्डलं पश्यतीश निखिलं भवद्वपुः स्वात्मपक्षपरिपूरिते जगत्य् अस्य नित्यसुखिनः कुतो भयम्

yo 'vikalpam idam arthamaṇḍalaṃ paśyatīśa nikhilaṃ bhavadvapuḥ svātmapakṣaparipūrite jagaty asya nityasukhinaḥ kuto bhayam

13.17

कण्ठकोणविनिविष्टम् ईश ते कालकूटम् अपि मे महामृतम् अप्य् उपात्तम् अमृतं भवद्वपुर् भेदवृत्ति यदि रोचते न मे

kaṇṭhakoṇaviniviṣṭam īśa te kālakūṭam api me mahāmṛtam apy upāttam amṛtaṃ bhavadvapur bhedavṛtti yadi rocate na me

13.18

त्वत्प्रलापमयरक्तगीतिकानि त्य युक्तवदनोपशोभितः स्याम् अथापि भवदर्चनक्रियाप्रेयसीपरिगताशयः सदा

tvatpralāpamayaraktagītikāni tya yuktavadanopaśobhitaḥ syām athāpi bhavadarcanakriyāpreyasīparigatāśayaḥ sadā

13.19

ईहितं न बत पारमेश्वरं शक्यते गणयितुं तथा च मे दत्तम् अप्य् अमृतनिर्भरं वपुः स्वं न पातुम् अनुमन्यते तथा

īhitaṃ na bata pārameśvaraṃ śakyate gaṇayituṃ tathā ca me dattam apy amṛtanirbharaṃ vapuḥ svaṃ na pātum anumanyate tathā

13.20

त्वाम् अगाधम् अविकल्पम् अद्वयं स्वं स्वरूपम् अखिलार्थघस्मरम् आविशन्न् अहम् उमेश सर्वदा पूजयेयम् अभिसंस्तुवीय च

tvām agādham avikalpam advayaṃ svaṃ svarūpam akhilārthaghasmaram āviśann aham umeśa sarvadā pūjayeyam abhisaṃstuvīya ca

Stotra 14

14.1

जयस्तोत्रनाम चतुर्दशं स्तोत्रम् जयलक्ष्मीनिधानस्य निजस्य स्वामिनः पुरः जयोद्घोषणपीयूषरसम् आस्वादये क्षणम्

jayastotranāma caturdaśaṃ stotram jayalakṣmīnidhānasya nijasya svāminaḥ puraḥ jayodghoṣaṇapīyūṣarasam āsvādaye kṣaṇam

14.2

जयैकरुद्रैकशिव महादेव महेश्वर पार्वतीप्रणयिञ् शर्व सर्वगीर्वाणपूर्वज

jayaikarudraikaśiva mahādeva maheśvara pārvatīpraṇayiñ śarva sarvagīrvāṇapūrvaja

14.3

जय त्रैलोक्यनाथैकलाञ्छनालिकलोचन जय पीतर्तलोकार्तिकालकूटाङ्ककन्धर

jaya trailokyanāthaikalāñchanālikalocana jaya pītartalokārtikālakūṭāṅkakandhara

14.4

जय मूर्तत्रिशक्त्यात्मिशतशूलोल्लसत्कर जयेच्छामात्रसिद्दार्थपूजार्हचरणाम्बुज

jaya mūrtatriśaktyātmiśataśūlollasatkara jayecchāmātrasiddārthapūjārhacaraṇāmbuja

14.5

जय शोभशतस्यन्दिलोकोत्तरवपुर्धर जयैकजटिकाक्षीणगङ्गाकृत्यात्तभस्मक

jaya śobhaśatasyandilokottaravapurdhara jayaikajaṭikākṣīṇagaṅgākṛtyāttabhasmaka

14.6

जय क्षीरोदपर्यस्तज्योत्स्नाच्छायानुलेपन जयेश्वराङ्गसङ्गोत्थरत्नकान्ताहिमण्डन

jaya kṣīrodaparyastajyotsnācchāyānulepana jayeśvarāṅgasaṅgottharatnakāntāhimaṇḍana

14.7

जयाक्षयैकशीतांशुकलासदृशसंश्रय जय गङ्गासदार्ब्धविश्वैश्वर्याभिषेचन

jayākṣayaikaśītāṃśukalāsadṛśasaṃśraya jaya gaṅgāsadārbdhaviśvaiśvaryābhiṣecana

14.8

जयाधराङ्गसंस्पर्शपावनीकृतगोकुल जय भक्तिमदाबद्धगोष्ठीनियतसन्निधे

jayādharāṅgasaṃsparśapāvanīkṛtagokula jaya bhaktimadābaddhagoṣṭhīniyatasannidhe

14.9

जय स्वेच्छातपोदेशविप्रलम्भितबालिश जय गौरीपरिष्वङ्गयोग्यसौभाग्यभाजन

jaya svecchātapodeśavipralambhitabāliśa jaya gaurīpariṣvaṅgayogyasaubhāgyabhājana

14.10

जय भक्तिरसार्द्रार्द्रभावोपायनलम्पट जय भक्तिमदोद्दामभक्तवाङ्नृत्ततोषित

jaya bhaktirasārdrārdrabhāvopāyanalampaṭa jaya bhaktimadoddāmabhaktavāṅnṛttatoṣita

14.11

जय ब्रह्मादिदेवेशप्रभावप्रभवव्यय जयलोकेश्वरश्रेणिशिरोविधृतशासन

jaya brahmādideveśaprabhāvaprabhavavyaya jayalokeśvaraśreṇiśirovidhṛtaśāsana

14.12

जयसर्वजगन्न्यस्तस्वमुद्राव्यक्तवैभव जयात्मदानपर्यन्तविश्वेश्वरमहेश्वर

jayasarvajagannyastasvamudrāvyaktavaibhava jayātmadānaparyantaviśveśvaramaheśvara

14.13

जय त्रैलोक्यसर्गेच्छावसरासद्द्वितीयक जयैश्वर्यभरोद्वाहदेवीमात्रसहायक

jaya trailokyasargecchāvasarāsaddvitīyaka jayaiśvaryabharodvāhadevīmātrasahāyaka

14.14

जयाक्रमसमाक्रान्तसमस्तभुवनत्रय जयाविगीतम् आबालगीयमानेश्वरध्वने

jayākramasamākrāntasamastabhuvanatraya jayāvigītam ābālagīyamāneśvaradhvane

14.15

जयानुकम्पादिगुणानपेक्षसहजोन्नते जय भीष्ममहामृत्युघटनापूर्वभैरव

jayānukampādiguṇānapekṣasahajonnate jaya bhīṣmamahāmṛtyughaṭanāpūrvabhairava

14.16

जय विश्वक्षयोच्चण्डक्रियानिष्परिपन्थिक जय श्रेयःशतगुणानुगनामानुकीर्तन

jaya viśvakṣayoccaṇḍakriyāniṣparipanthika jaya śreyaḥśataguṇānuganāmānukīrtana

14.17

जय हेलावितीर्नैतदमृताकरसागर जय विश्वक्षयक्षेपिक्षणकोपाशुशुक्षणे

jaya helāvitīrnaitadamṛtākarasāgara jaya viśvakṣayakṣepikṣaṇakopāśuśukṣaṇe

14.18

जय मोहान्धकारान्धजीवलोकैकदीपक जय प्रसुप्तजगतीजागरूकाधिपूरुष

jaya mohāndhakārāndhajīvalokaikadīpaka jaya prasuptajagatījāgarūkādhipūruṣa

14.19

जय देहाद्रिकुञ्जान्तर्निकूजञ्जीवजीवक जय सन्मानसव्योमविलासिवरसारस

jaya dehādrikuñjāntarnikūjañjīvajīvaka jaya sanmānasavyomavilāsivarasārasa

14.20

जय जाम्बूनदोदग्रधातूद्भवगिरीश्वर जय पापिषु निन्दोल्कापातनोत्पातचन्द्रमः

jaya jāmbūnadodagradhātūdbhavagirīśvara jaya pāpiṣu nindolkāpātanotpātacandramaḥ

14.21

जय कष्टतपःक्लिष्टमुनिदेवदुरासद जय सर्वदशारूढभक्तिमल्लोकलोकित

jaya kaṣṭatapaḥkliṣṭamunidevadurāsada jaya sarvadaśārūḍhabhaktimallokalokita

14.22

जय स्वसम्पत्प्रसरपत्रीकृतनिजाश्रित जय प्रपन्नजनतालालनैकप्रयोजन

jaya svasampatprasarapatrīkṛtanijāśrita jaya prapannajanatālālanaikaprayojana

14.23

जय सर्गस्थितिध्वंसकारणैकावदानक जय भक्तिमदालोललीलोत्पलमगोत्सव

jaya sargasthitidhvaṃsakāraṇaikāvadānaka jaya bhaktimadālolalīlotpalamagotsava

14.24

जय जयभाजन जय जितजन्मजरामरण जय जगज्ज्येष्ठ जय जय जय जय जय जय जय जय जय जय जय जय जय त्र्यक्ष

jaya jayabhājana jaya jitajanmajarāmaraṇa jaya jagajjyeṣṭha jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya tryakṣa

Stotra 15

15.1

भक्तिस्तोत्रनाम पञ्चदशं त्रिमलक्षालिनो ग्रन्थाः सन्ति तत्पारगास्तथा योगिनः पण्डिताः स्वस्थास् त्वद्भक्ता एव तत्त्वतः

bhaktistotranāma pañcadaśaṃ trimalakṣālino granthāḥ santi tatpāragāstathā yoginaḥ paṇḍitāḥ svasthās tvadbhaktā eva tattvataḥ

15.2

मायीयकालनियतिरागाद्याहारतर्पिताः चरन्ति सुखिनो नाथ भक्तिमन्तो जगत्तटे

māyīyakālaniyatirāgādyāhāratarpitāḥ caranti sukhino nātha bhaktimanto jagattaṭe

15.3

रुदन्तो वा हसन्तो वा त्वाम् उच्चैः प्रलपन्त्य् अमी भक्ताः स्तुतिपदोच्चारोपचाराः पृथग् एव ते

rudanto vā hasanto vā tvām uccaiḥ pralapanty amī bhaktāḥ stutipadoccāropacārāḥ pṛthag eva te

15.4

न विरक्तो न चापीशो मोक्षाकाङ्क्षी त्वदर्चकः भवेयम् अपि तूद्रिक्तभक्त्यासवरसोन्मदः

na virakto na cāpīśo mokṣākāṅkṣī tvadarcakaḥ bhaveyam api tūdriktabhaktyāsavarasonmadaḥ

15.5

बाह्यं हृदय एवान्तर् अभिहृत्यैव यो ऽर्चति त्वाम् ईश भक्तिपीयूषरसपूरैर् नमामि तम्

bāhyaṃ hṛdaya evāntar abhihṛtyaiva yo 'rcati tvām īśa bhaktipīyūṣarasapūrair namāmi tam

15.6

धर्माधर्मात्मनोर् अन्तः क्रिययोर् ज्ञानयोस् तथा सुखदुःखात्मनोर् भक्ताः किम् अप्य् आस्वादयन्त्य् अहो

dharmādharmātmanor antaḥ kriyayor jñānayos tathā sukhaduḥkhātmanor bhaktāḥ kim apy āsvādayanty aho

15.7

चराचरपितः स्वामिन् अप्य् अन्धा अपि कुष्ठिनः शोभन्ते परम् उद्दामभवद्भक्तिविभूषणाः

carācarapitaḥ svāmin apy andhā api kuṣṭhinaḥ śobhante param uddāmabhavadbhaktivibhūṣaṇāḥ

15.8

शिलोञ्छपिच्छकशिपुविच्छायाङ्गा अपि प्रभो भवद्भक्तिमहोष्मणो राजराजम् अपीशते

śiloñchapicchakaśipuvicchāyāṅgā api prabho bhavadbhaktimahoṣmaṇo rājarājam apīśate

15.9

सुधार्द्रायां भवद्भक्तौ लुठताप्य् आरुरुक्षुणा चेतसैव विभो ऽर्चन्ति केचित् त्वाम् अभितः स्थिताः

sudhārdrāyāṃ bhavadbhaktau luṭhatāpy ārurukṣuṇā cetasaiva vibho 'rcanti kecit tvām abhitaḥ sthitāḥ

15.10

रक्षणीयं वर्धनीयं बहुमान्यम् इदं प्रभो संसारदुर्गतिहरं भवद्भक्तिमहाधनम्

rakṣaṇīyaṃ vardhanīyaṃ bahumānyam idaṃ prabho saṃsāradurgatiharaṃ bhavadbhaktimahādhanam

15.11

नाथ ते भक्तजनता यद्य् अपि त्वयि रागिणी तथापीर्ष्यां विहायास्यास् तुष्टास्तु स्वामिनी सदा

nātha te bhaktajanatā yady api tvayi rāgiṇī tathāpīrṣyāṃ vihāyāsyās tuṣṭāstu svāminī sadā

15.12

भवद्भावः पुरो भावी प्राप्ते त्वद्भक्तिसम्भवे लब्धे दुग्धमहाकुम्भे हता दधनि गृध्नुता

bhavadbhāvaḥ puro bhāvī prāpte tvadbhaktisambhave labdhe dugdhamahākumbhe hatā dadhani gṛdhnutā

15.13

किम् इयं न सिद्धिर् अतुला किं वा मुख्यं न सौख्यम् आस्रवति भक्तिर् उपचीयमाना येयं शम्भोः सदातनी भवति

kim iyaṃ na siddhir atulā kiṃ vā mukhyaṃ na saukhyam āsravati bhaktir upacīyamānā yeyaṃ śambhoḥ sadātanī bhavati

15.14

मनसि मलिने मदीयेमग्ना त्वद्भक्तिमणिलता कष्टम् न निजान् अपि तनुते तानपौरुषेयान् स्वसम्पदुल्लासान्

manasi maline madīyemagnā tvadbhaktimaṇilatā kaṣṭam na nijān api tanute tānapauruṣeyān svasampadullāsān

15.15

भक्तिर् भगवति भवति त्रिलोकनाथे ननूत्तमा सिद्धिः किं त्व् अणिमादिकविरहात् सैव न पूर्णेति चिन्ता मे

bhaktir bhagavati bhavati trilokanāthe nanūttamā siddhiḥ kiṃ tv aṇimādikavirahāt saiva na pūrṇeti cintā me

15.16

बाह्यतो ऽन्तर् अपि चोत्कटोन्मिषत्त्र्यम्बकस्तवकसौरभाः शुभाः वासयन्त्य् अपि विरुद्धवासनान् योगिनो निकटवासिनो ऽखिलान्

bāhyato 'ntar api cotkaṭonmiṣattryambakastavakasaurabhāḥ śubhāḥ vāsayanty api viruddhavāsanān yogino nikaṭavāsino 'khilān

15.17

ज्योतिर् अस्ति कथयापि न किं चिद् विश्वम् अप्य् अतिसुषुप्तम् अशेषम् यत्र नाथ शिवरात्रिपदे ऽस्मिन् नित्यम् अर्चयति भक्तजनस् त्वाम्

jyotir asti kathayāpi na kiṃ cid viśvam apy atisuṣuptam aśeṣam yatra nātha śivarātripade 'smin nityam arcayati bhaktajanas tvām

15.18

सत्त्वं सत्यगुणे शिवे भगवति स्फारीभवत्व् अर्चने चूडायां विलसन्तु शङ्करपदप्रोद्यद्रजःसङ्चयाः रागादिस्मृतिवासनाम् अपि समुच्छेत्तुं तमो जृम्भतां शम्भो मे भवतात् त्वदात्मविलये त्रैगुण्यवर्गो ऽथवा

sattvaṃ satyaguṇe śive bhagavati sphārībhavatv arcane cūḍāyāṃ vilasantu śaṅkarapadaprodyadrajaḥsaṅcayāḥ rāgādismṛtivāsanām api samucchettuṃ tamo jṛmbhatāṃ śambho me bhavatāt tvadātmavilaye traiguṇyavargo 'thavā

15.19

संसाराध्वा सुदूरः खरतरविविधव्याधिदग्धाङ्गयष्टिः भोगा नैवोपभुक्ता यद् अपि सुखम् अभूज् जातु नन्नो चिराय इत्थं व्यर्थो ऽस्मि जातः शशिधरचरणाक्रान्तिकान्तोत्तमाङ्गस् त्वद्भक्तश् चेति तन् मे कुरु सपदि महासम्पदो दीर्घदीर्घाः

saṃsārādhvā sudūraḥ kharataravividhavyādhidagdhāṅgayaṣṭiḥ bhogā naivopabhuktā yad api sukham abhūj jātu nanno cirāya itthaṃ vyartho 'smi jātaḥ śaśidharacaraṇākrāntikāntottamāṅgas tvadbhaktaś ceti tan me kuru sapadi mahāsampado dīrghadīrghāḥ

Stotra 16

16.1

पाशानुद्भेदनाम षोडशं स्तोत्रम् न किञ्चिद् एव लोकानां भवदावरणं प्रति \वर्{यत् किं चिद् एव भूतानां\एम् \चित् \नरेस्वरपरीक्सा} न किञ्चिद् एव भक्तानां भवदावरणं प्रति

pāśānudbhedanāma ṣoḍaśaṃ stotram na kiñcid eva lokānāṃ bhavadāvaraṇaṃ prati \var{yat kiṃ cid eva bhūtānāṃ\em \cit \naresvaraparīksā} na kiñcid eva bhaktānāṃ bhavadāvaraṇaṃ prati

16.2

अप्य् उपायक्रमप्राप्यः सङ्कुलो ऽपि विशेषणैः भक्तिभाजां भवान् आत्मा सकृच् छुद्धो ऽवभासते

apy upāyakramaprāpyaḥ saṅkulo 'pi viśeṣaṇaiḥ bhaktibhājāṃ bhavān ātmā sakṛc chuddho 'vabhāsate

16.3

जयन्तो ऽपि हसन्त्य् एते जिता अपि हसन्ति च भवद्भक्तिसुधापानमत्ताः के ऽप्य् एव ये प्रभो

jayanto 'pi hasanty ete jitā api hasanti ca bhavadbhaktisudhāpānamattāḥ ke 'py eva ye prabho

16.4

शुष्ककं मैव सिद्धेय मैव मुच्येय वापि तु स्वादिष्ठपरकाष्टाप्तत्वद्भक्तिरसनिर्भरः

śuṣkakaṃ maiva siddheya maiva mucyeya vāpi tu svādiṣṭhaparakāṣṭāptatvadbhaktirasanirbharaḥ

16.5

यथैवज्ञातपूर्वो ऽयं भवद्भक्तिरसो मम घटितस् तद्वद् ईशान स एव परिपुष्यतु

yathaivajñātapūrvo 'yaṃ bhavadbhaktiraso mama ghaṭitas tadvad īśāna sa eva paripuṣyatu

16.6

सत्येन भगवन् नान्यः प्रार्थनाप्रसरो ऽस्ति मे केवलं स तथा को ऽपि भक्त्यावेशो ऽस्तु मे सदा

satyena bhagavan nānyaḥ prārthanāprasaro 'sti me kevalaṃ sa tathā ko 'pi bhaktyāveśo 'stu me sadā

16.7

भक्तिक्षीवो ऽपि कुप्येयं भवायानुशयीय च तथा हसेयं उद्यां च रटेयं च शिवेत्य् अलम्

bhaktikṣīvo 'pi kupyeyaṃ bhavāyānuśayīya ca tathā haseyaṃ udyāṃ ca raṭeyaṃ ca śivety alam

16.8

विषमस्थो ऽपि स्वस्थो ऽपि रुदन्न् अपि हसन्न् अपि गम्भीरो ऽपि विचित्तो ऽपि भवेयं भक्तितः प्रभो

viṣamastho 'pi svastho 'pi rudann api hasann api gambhīro 'pi vicitto 'pi bhaveyaṃ bhaktitaḥ prabho

16.9

भक्तानां नास्ति संवेद्यं त्वदन्तर् यदि वा बहिः चिद्धर्मा यत्र न भवान् निर्विकल्पः स्थितः स्वयम्

bhaktānāṃ nāsti saṃvedyaṃ tvadantar yadi vā bahiḥ ciddharmā yatra na bhavān nirvikalpaḥ sthitaḥ svayam

16.10

भक्ता निन्दानुकरे ऽपि तवामृतकणैर् इव हृष्यन्त्य् एवान्तराविद्धास् तीक्ष्णरोमाञ्चसूचिभिः

bhaktā nindānukare 'pi tavāmṛtakaṇair iva hṛṣyanty evāntarāviddhās tīkṣṇaromāñcasūcibhiḥ

16.11

दुःखापि वेदना भक्तिमतां भोगाय कल्पते येषां सुधार्द्रा सर्वैव संवित् त्वच्चन्द्रिकामयी

duḥkhāpi vedanā bhaktimatāṃ bhogāya kalpate yeṣāṃ sudhārdrā sarvaiva saṃvit tvaccandrikāmayī

16.12

यत्र तत्रोपरुद्धानां भक्तानां बहिरन्तरे निर्व्याजं त्वद्वपुःस्पर्शरसास्वादसुखं समम्

yatra tatroparuddhānāṃ bhaktānāṃ bahirantare nirvyājaṃ tvadvapuḥsparśarasāsvādasukhaṃ samam

16.13

तवेश भक्तेर् अर्चायां दैन्यांशं द्वयसंश्रयम् विलुप्यास्वादयन्त्य् एके वपुर् अच्छं सुधामयम्

taveśa bhakter arcāyāṃ dainyāṃśaṃ dvayasaṃśrayam vilupyāsvādayanty eke vapur acchaṃ sudhāmayam

16.14

भ्रान्तास् तीर्थदृशो भिन्ना भ्रान्तेर् एव हि भिन्नता निष्प्रतिद्वन्द्वि वस्त्व् एकं भक्तानां त्वं तु राजसे

bhrāntās tīrthadṛśo bhinnā bhrānter eva hi bhinnatā niṣpratidvandvi vastv ekaṃ bhaktānāṃ tvaṃ tu rājase

16.15

मानावमानरागादिनिष्पाकविमलं मनः यस्यासौ भक्तिमांल् लोकतुल्यशीलः कथं भवेत्

mānāvamānarāgādiniṣpākavimalaṃ manaḥ yasyāsau bhaktimāṃl lokatulyaśīlaḥ kathaṃ bhavet

16.16

रागद्वेषन्धकारो ऽपि येषां भक्तित्विषा जितः तेषां महीयसाम् अग्रे कतमे ज्ञानशालिनः

rāgadveṣandhakāro 'pi yeṣāṃ bhaktitviṣā jitaḥ teṣāṃ mahīyasām agre katame jñānaśālinaḥ

16.17

यस्य भक्तिसुधास्नानपानादिविधिसाधनम् तस्य प्रारब्धमध्यान्तदशासूच्चैः सुखासिका

yasya bhaktisudhāsnānapānādividhisādhanam tasya prārabdhamadhyāntadaśāsūccaiḥ sukhāsikā

16.18

कीर्त्यश् चिन्तापदं मृग्यः पूज्यो येन त्वम् एव तत् भवद्भक्तिमतां श्लाघ्या लोकयात्रा भवन्मयी

kīrtyaś cintāpadaṃ mṛgyaḥ pūjyo yena tvam eva tat bhavadbhaktimatāṃ ślāghyā lokayātrā bhavanmayī

16.19

मुक्तिसंज्ञा विपक्वाया भक्तेर् एव त्वयि प्रभो तस्याम् आद्यदशारूढा मुक्तकल्पा वयं ततः

muktisaṃjñā vipakvāyā bhakter eva tvayi prabho tasyām ādyadaśārūḍhā muktakalpā vayaṃ tataḥ

16.20

दुःखागमो ऽपि भूयान् मे त्वद्भक्तिभरितात्मनः त्वत्पराची विभो मा भूद् अपि सौख्यपरम्परा

duḥkhāgamo 'pi bhūyān me tvadbhaktibharitātmanaḥ tvatparācī vibho mā bhūd api saukhyaparamparā

16.21

त्वं भक्त्या प्रीयसे भक्तिः प्रीते त्वयि च नाथ यत् तदन्योन्याश्रयं युक्तं यथा वेत्थ त्वम् एव तत्

tvaṃ bhaktyā prīyase bhaktiḥ prīte tvayi ca nātha yat tadanyonyāśrayaṃ yuktaṃ yathā vettha tvam eva tat

16.22

साकारो वा निराकरो वान्तर् वा बहिर् एव वा भक्तिमत्तात्मनां नाथ सर्वथासि सुधामयः

sākāro vā nirākaro vāntar vā bahir eva vā bhaktimattātmanāṃ nātha sarvathāsi sudhāmayaḥ

16.23

अस्मिन्न् एव जगत्य् अन्तर् भवद्भक्तिमतः प्रति हर्षप्रकाशनफलम् अन्यद् एव जगत्स्थितम्

asminn eva jagaty antar bhavadbhaktimataḥ prati harṣaprakāśanaphalam anyad eva jagatsthitam

16.24

गुह्ये भक्तिः परे भक्तिर् भक्तिर् विश्वमहेश्वरे त्वयि शम्भौ शिवे देव भक्तिर् नाम किम् अप्य् अहो

guhye bhaktiḥ pare bhaktir bhaktir viśvamaheśvare tvayi śambhau śive deva bhaktir nāma kim apy aho

16.25

भक्तिर् भक्तिः परे भक्तिर् भक्तिर् नाम समुत्कटा तारं विरौमि यत् तीव्रा भक्तिर् मे ऽस्तु परं त्वयि

bhaktir bhaktiḥ pare bhaktir bhaktir nāma samutkaṭā tāraṃ viraumi yat tīvrā bhaktir me 'stu paraṃ tvayi

16.26

यतो ऽस्मि सर्वशोभानां प्रसवावनिर् ईश तत् त्वयि लग्नम् अनर्घं स्याद् रत्नम् वा यदि वा तृणम्

yato 'smi sarvaśobhānāṃ prasavāvanir īśa tat tvayi lagnam anarghaṃ syād ratnam vā yadi vā tṛṇam

16.27

आवेदकाद् आ च वेद्याद् येषां संवेदनाध्वनि भवता न वियोगो ऽस्ति ते जयन्ति भवज्जुषः

āvedakād ā ca vedyād yeṣāṃ saṃvedanādhvani bhavatā na viyogo 'sti te jayanti bhavajjuṣaḥ

16.28

संसारसदसो बाह्ये कैश् चित्त्वं परिरभ्यसे स्वामिन् परैस् तु तत्रैव ताम्यद्भिस् त्यक्तयन्त्रणैः

saṃsārasadaso bāhye kaiś cittvaṃ parirabhyase svāmin parais tu tatraiva tāmyadbhis tyaktayantraṇaiḥ

16.29

पानाशनप्रसाधनसम्भुक्तसमस्तविश्वया शिवया प्रलयोत्सवसरभसया दृढम् उपगूढं शिवं वन्दे

pānāśanaprasādhanasambhuktasamastaviśvayā śivayā pralayotsavasarabhasayā dṛḍham upagūḍhaṃ śivaṃ vande

16.30

परमेश्वरता जयत्य् अपूर्वा तव विश्वेश यदीशितव्यशून्या अपरापि तथैव ते ययेदं जगद् आभाति यथा तथा न भाति

parameśvaratā jayaty apūrvā tava viśveśa yadīśitavyaśūnyā aparāpi tathaiva te yayedaṃ jagad ābhāti yathā tathā na bhāti

Stotra 17

17.1

दिव्यक्रीडाबहुमाननाम सप्तदसं स्तोत्रम् अहो को ऽपि जयत्य् एष स्वादुः पूजामहोत्सवः यतो ऽमृतरसास्वादम् अश्रूण्य् अपि ददत्य् अलम्

divyakrīḍābahumānanāma saptadasaṃ stotram aho ko 'pi jayaty eṣa svāduḥ pūjāmahotsavaḥ yato 'mṛtarasāsvādam aśrūṇy api dadaty alam

17.2

व्यापाराः सिद्धिदाः सर्वे ये त्वत्पूजापुरःसराः भक्तानां त्वन्मयाः सर्वे स्वयं सिद्धय एव ते

vyāpārāḥ siddhidāḥ sarve ye tvatpūjāpuraḥsarāḥ bhaktānāṃ tvanmayāḥ sarve svayaṃ siddhaya eva te

17.3

सर्वदा सर्वभावेषु युगपत् सर्वरूपिणम् त्वाम् अर्चयन्त्य् अविश्रन्तं ये ममैते ऽधिदेवताः

sarvadā sarvabhāveṣu yugapat sarvarūpiṇam tvām arcayanty aviśrantaṃ ye mamaite 'dhidevatāḥ

17.4

ध्यानायसतिरस्कारसिद्धस् त्वत्स्पर्शनोत्सवः पूजाविधिर् इति ख्यातो भक्तानां स सदास् तु मे

dhyānāyasatiraskārasiddhas tvatsparśanotsavaḥ pūjāvidhir iti khyāto bhaktānāṃ sa sadās tu me

17.5

भक्तानां समतासारविषुवत्समयः सदा त्वद्भावरसपीयूषरसेन्नैषां सदार्चनम्

bhaktānāṃ samatāsāraviṣuvatsamayaḥ sadā tvadbhāvarasapīyūṣarasennaiṣāṃ sadārcanam

17.6

यस्यानारम्भपर्यन्तौ न च कालक्रमः प्रभो पूजात्मासौ क्रिया तस्याः कर्तारस् त्वज्जुषः परम्

yasyānārambhaparyantau na ca kālakramaḥ prabho pūjātmāsau kriyā tasyāḥ kartāras tvajjuṣaḥ param

17.7

ब्रह्मादीनाम् अपीशास्ते ते च सौभाग्यभागिनः येषां स्वप्ने ऽपि मोहे ऽपि स्थितस् त्वत्पूजनोत्सवः

brahmādīnām apīśāste te ca saubhāgyabhāginaḥ yeṣāṃ svapne 'pi mohe 'pi sthitas tvatpūjanotsavaḥ

17.8

जपतां जुह्वतां स्नातां ध्यायतां न च केवलम् भक्तानां भवदभ्यर्चामहो यावद् यदा तदा

japatāṃ juhvatāṃ snātāṃ dhyāyatāṃ na ca kevalam bhaktānāṃ bhavadabhyarcāmaho yāvad yadā tadā

17.9

भवत्पूजासुधास्वादसम्भोगसुखिनः सदा इन्द्रादीनाम् अथ ब्रह्ममुख्यानाम् अस्ति कः समः

bhavatpūjāsudhāsvādasambhogasukhinaḥ sadā indrādīnām atha brahmamukhyānām asti kaḥ samaḥ

17.10

जगत्क्षोभैकजनके भवत्पूजामहोत्सवे यत्प्राप्यं प्राप्यते किंचिद् भक्ता एव विदन्ति तत्

jagatkṣobhaikajanake bhavatpūjāmahotsave yatprāpyaṃ prāpyate kiṃcid bhaktā eva vidanti tat

17.11

त्वद्धाम्नि चिन्मये स्थित्वा षट्त्रिंशत्तत्त्वकर्मभिः कायवाक्चित्तचेष्टाद्यैर् अर्चये त्वां सदा विभो

tvaddhāmni cinmaye sthitvā ṣaṭtriṃśattattvakarmabhiḥ kāyavākcittaceṣṭādyair arcaye tvāṃ sadā vibho

17.12

भवत्पूजामयासङ्गसम्भोगसुखिनो मम प्रयातु कालः सकलो ऽप्य् अनन्तो ऽपीयदर्थये

bhavatpūjāmayāsaṅgasambhogasukhino mama prayātu kālaḥ sakalo 'py ananto 'pīyadarthaye

17.13

भवत्पूजामृतरसाभोगलम्पटत विभो विवर्धताम् अनुदिनं सदा च फलतां मम

bhavatpūjāmṛtarasābhogalampaṭata vibho vivardhatām anudinaṃ sadā ca phalatāṃ mama

17.14

जगद्विलयसञ्जातसुधैकरसनिर्भरे त्वदब्धौ त्वां महात्मानम् अर्चन्नासीय सर्वदा

jagadvilayasañjātasudhaikarasanirbhare tvadabdhau tvāṃ mahātmānam arcannāsīya sarvadā

17.15

अशेषवासनाग्रन्थिविच्छेदसरलं सदा मनो निवेद्यते भक्तैः स्वादु पूजाविधौ तव

aśeṣavāsanāgranthivicchedasaralaṃ sadā mano nivedyate bhaktaiḥ svādu pūjāvidhau tava

17.16

अधिष्ठायैव विषयानिमाः करणवृत्तयः भक्तानां प्रेषयन्ति स्वत्पूजार्थम् अमृतासवम्

adhiṣṭhāyaiva viṣayānimāḥ karaṇavṛttayaḥ bhaktānāṃ preṣayanti svatpūjārtham amṛtāsavam

17.17

भक्तानां भक्तिसंवेगमहोष्मविवशात्मनाम् को ऽन्यो निर्वाणहेतुः स्यात् त्वत्पूजामृतमज्जनात्

bhaktānāṃ bhaktisaṃvegamahoṣmavivaśātmanām ko 'nyo nirvāṇahetuḥ syāt tvatpūjāmṛtamajjanāt

17.18

सततं त्वत्पदाभ्यर्चासुधापानमहोत्सवः त्वत्प्रसादैकसम्प्राप्तिहेतुर् मे नाथ कल्पताम्

satataṃ tvatpadābhyarcāsudhāpānamahotsavaḥ tvatprasādaikasamprāptihetur me nātha kalpatām

17.19

अनुभूयासमीशान प्रतिकर्म क्षणात् क्षणम् भवत्पूजामृतापानमदास्वादमहामुदम्

anubhūyāsamīśāna pratikarma kṣaṇāt kṣaṇam bhavatpūjāmṛtāpānamadāsvādamahāmudam

17.20

दृष्टर्थ एव भक्तानां भवत्पूजामहोद्यमः तदैव यद् असम्भाव्यं सुखम् आस्वादयन्ति ते

dṛṣṭartha eva bhaktānāṃ bhavatpūjāmahodyamaḥ tadaiva yad asambhāvyaṃ sukham āsvādayanti te

17.21

यावन् न लब्धस् त्वत्पूजासुधास्वादमहोत्सवः तावन् नास्वादितो मन्ये लवो ऽपि सुखसम्पदः

yāvan na labdhas tvatpūjāsudhāsvādamahotsavaḥ tāvan nāsvādito manye lavo 'pi sukhasampadaḥ

17.22

भक्तानां विषयन्वेषाभासायासाद् विनैव सा अयत्नसिद्धं त्वद्धामस्थितिः पूजासु जायते

bhaktānāṃ viṣayanveṣābhāsāyāsād vinaiva sā ayatnasiddhaṃ tvaddhāmasthitiḥ pūjāsu jāyate

17.23

न प्राप्यम् अस्ति भक्तनां नाप्य् एषाम् अस्ति दुर्लभम् केवलं विचरन्त्य् एते भवत्पूजामदोन्मदाः

na prāpyam asti bhaktanāṃ nāpy eṣām asti durlabham kevalaṃ vicaranty ete bhavatpūjāmadonmadāḥ

17.24

अहो भक्तिभरोदारचेतसां वरद त्वयि स्लाघ्यः पूजाविधिः को ऽपि यो न याच्ञाकलंकितः

aho bhaktibharodāracetasāṃ varada tvayi slāghyaḥ pūjāvidhiḥ ko 'pi yo na yācñākalaṃkitaḥ

17.25

का न शोभा न को ह्लादः का समृद्धिर् न वापरा को वा न मोक्षः को ऽप्य् एष महादेवो यद् अर्च्यते

kā na śobhā na ko hlādaḥ kā samṛddhir na vāparā ko vā na mokṣaḥ ko 'py eṣa mahādevo yad arcyate

17.26

अन्तरुल्लसदच्छाच्छभक्तिपीयूषपोषितम् भवत्पूजोपयोगाय शरीरम् इदम् अस्तु मे

antarullasadacchācchabhaktipīyūṣapoṣitam bhavatpūjopayogāya śarīram idam astu me

17.27

त्वत्पादपूजासम्भोगपरतन्त्रः सदा विभो भूयासं जगताम् ईश एकः स्वच्छन्दचेष्टितः

tvatpādapūjāsambhogaparatantraḥ sadā vibho bhūyāsaṃ jagatām īśa ekaḥ svacchandaceṣṭitaḥ

17.28

त्वद्ध्यानदर्शनस्पर्शतृषि केषाम् अपि प्रभो जायते शीतलस्वादु भवत्पूजामहासरः

tvaddhyānadarśanasparśatṛṣi keṣām api prabho jāyate śītalasvādu bhavatpūjāmahāsaraḥ

17.29

यथा त्वम् एव जगतः पूजासम्भोगभाजनम् तथेश भक्तिमान् एव पूजासम्भोगभाजनम्

yathā tvam eva jagataḥ pūjāsambhogabhājanam tatheśa bhaktimān eva pūjāsambhogabhājanam

17.30

को ऽप्य् असौ जयति स्वामिन् भवत्पूजामहोत्सवः षट्त्रिंशतो ऽपि तत्त्वानां क्षोभो यत्रोल्लसत्य् अलम्

ko 'py asau jayati svāmin bhavatpūjāmahotsavaḥ ṣaṭtriṃśato 'pi tattvānāṃ kṣobho yatrollasaty alam

17.31

नमस् तेभ्यो विभो येषां भक्तिपीयूषवारिणा पूज्यान्य् एव भवन्ति त्वत्पूजोपकरणान्य् अपि

namas tebhyo vibho yeṣāṃ bhaktipīyūṣavāriṇā pūjyāny eva bhavanti tvatpūjopakaraṇāny api

17.32

पूजारम्भे विभो ध्यात्वा मन्त्राधेयां त्वदात्मताम् स्वात्मन्य् एव परे भक्ता मान्ति हर्षेण न क्वचित्

pūjārambhe vibho dhyātvā mantrādheyāṃ tvadātmatām svātmany eva pare bhaktā mānti harṣeṇa na kvacit

17.33

राज्यलाभादिवोत्फुल्लैः कैश् चित् पूजामहोत्सवे सुधासवेन सकला जगती संविभज्यते

rājyalābhādivotphullaiḥ kaiś cit pūjāmahotsave sudhāsavena sakalā jagatī saṃvibhajyate

17.34

पूजामृतापानमयो येषां भोगः प्रतिक्षणम् किं देवा उत मुक्तास् ते किं वा के ऽप्य् एव ते जनाः

pūjāmṛtāpānamayo yeṣāṃ bhogaḥ pratikṣaṇam kiṃ devā uta muktās te kiṃ vā ke 'py eva te janāḥ

17.35

पूजोपकरणीभूतविश्ववेशेन गौरवम् अहो किम् अपि भक्तानां किम् अप्य् एव च लाघवम्

pūjopakaraṇībhūtaviśvaveśena gauravam aho kim api bhaktānāṃ kim apy eva ca lāghavam

17.36

पूजामयाक्षविक्षेपक्षोभादेवामृतोद्गमः भक्तानां क्षीरजलधिक्षोभाद् इव दिवौकसाम्

pūjāmayākṣavikṣepakṣobhādevāmṛtodgamaḥ bhaktānāṃ kṣīrajaladhikṣobhād iva divaukasām

17.37

पूजां के चन मन्यन्ते धेनुं कामदुघाम् इव सुधाधाराधिकरसां धयन्त्य् अन्तर्मुखाः परे

pūjāṃ ke cana manyante dhenuṃ kāmadughām iva sudhādhārādhikarasāṃ dhayanty antarmukhāḥ pare

17.38

भक्तानाम् अक्षविक्षेपो ऽप्य् एष संसारसंमतः उपनीय किम् अप्य् अन्तः पुष्णात्य् अर्चामहोत्सवम्

bhaktānām akṣavikṣepo 'py eṣa saṃsārasaṃmataḥ upanīya kim apy antaḥ puṣṇāty arcāmahotsavam

17.39

भक्तिक्षोभवशाद् ईश स्वात्मभूते ऽर्चनं त्वयि चित्रं दैन्याय नो यावद् दीनतायाः परं फलम्

bhaktikṣobhavaśād īśa svātmabhūte 'rcanaṃ tvayi citraṃ dainyāya no yāvad dīnatāyāḥ paraṃ phalam

17.40

उपचारपदं पूजा केषां चित् त्वत्पदाप्तये भक्तानां भवदैकात्म्यनिर्वृत्तिप्रसरस् तु सः

upacārapadaṃ pūjā keṣāṃ cit tvatpadāptaye bhaktānāṃ bhavadaikātmyanirvṛttiprasaras tu saḥ

17.41

अप्य् असम्बद्धरूपार्चाभक्त्युन्मादनिरर्गलैः वितन्यमाना लभते प्रतिष्ठां त्वयि काम् अपि

apy asambaddharūpārcābhaktyunmādanirargalaiḥ vitanyamānā labhate pratiṣṭhāṃ tvayi kām api

17.42

स्वादुभक्तिरसास्वादस्तब्धीभूतमनश् च्युताम् शम्भो त्वम् एव ललितः पूजानां किल भाजनम्

svādubhaktirasāsvādastabdhībhūtamanaś cyutām śambho tvam eva lalitaḥ pūjānāṃ kila bhājanam

17.43

परिपूर्णानि शुद्धानि भक्तिमन्ति स्थिराणि च भवत्पूजाविधौ नाथ साधनानि भवन्तु मे

paripūrṇāni śuddhāni bhaktimanti sthirāṇi ca bhavatpūjāvidhau nātha sādhanāni bhavantu me

17.44

अशेषपूजासत्कोशे त्वत्पूजाकर्मणि प्रभो अहो करणवृन्दस्य कापि लक्ष्मीर् विजृम्भते

aśeṣapūjāsatkośe tvatpūjākarmaṇi prabho aho karaṇavṛndasya kāpi lakṣmīr vijṛmbhate

17.45

एषा पेशलिमा नाथ तवैव किल दृश्यते विश्वेश्वरो ऽपि भृत्यैर् यद् अर्च्यसे यश् च लभ्यसे

eṣā peśalimā nātha tavaiva kila dṛśyate viśveśvaro 'pi bhṛtyair yad arcyase yaś ca labhyase

17.46

सदामुर्त्ताद् अमूर्त्ताद्वा भावाद् यद् वाप्य् अभावतः उत्थेयान् मे प्रशस्तस्य भवत्पूजामहोत्सवः

sadāmurttād amūrttādvā bhāvād yad vāpy abhāvataḥ uttheyān me praśastasya bhavatpūjāmahotsavaḥ

17.47

कामक्रोधाभिमानैस् त्वाम् उपहरीकृतैः सदा ये ऽर्चयन्ति नमस् तेभ्यस् तेषां तुष्टो ऽस्मि तत्त्वतः

kāmakrodhābhimānais tvām upaharīkṛtaiḥ sadā ye 'rcayanti namas tebhyas teṣāṃ tuṣṭo 'smi tattvataḥ

17.48

जयत्य् एष भवद्भक्तिभाजां पूजाविधिः परः यस् तृणैः क्रियमानो ऽपि रत्नैर् एवोपकल्पते

jayaty eṣa bhavadbhaktibhājāṃ pūjāvidhiḥ paraḥ yas tṛṇaiḥ kriyamāno 'pi ratnair evopakalpate

Stotra 18

18.1

आविष्कारनाम अष्टादशं स्तोत्रम् जगतो ऽन्तरतो भवन्तम् आप्त्वा पुनर् एतद् भवतो ऽन्तराल् लभन्ते जगदीश तवैव भक्तिभाजो न हि तेषाम् इह दूरतो ऽस्ति किञ्चित्

āviṣkāranāma aṣṭādaśaṃ stotram jagato 'ntarato bhavantam āptvā punar etad bhavato 'ntarāl labhante jagadīśa tavaiva bhaktibhājo na hi teṣām iha dūrato 'sti kiñcit

18.2

क्वचिद् एव भवान् क्वचिद् भवानी सकलार्थक्रमगर्भिणी प्रधाना परमार्थपदे तु नैव देव्या भवतो नापि जतत्त्रयस्य भेदः

kvacid eva bhavān kvacid bhavānī sakalārthakramagarbhiṇī pradhānā paramārthapade tu naiva devyā bhavato nāpi jatattrayasya bhedaḥ

18.3

नो जानते सुभगम् अप्य् अवलेपवन्तो लोकाः प्रयत्नसुभगा निखिल हि भावाः चेतः पुनर् यद् इदम् उद्यतम् अप्य् अवैति नैवात्मरूपम् इह हा तद् अहो हतो ऽस्मि

no jānate subhagam apy avalepavanto lokāḥ prayatnasubhagā nikhila hi bhāvāḥ cetaḥ punar yad idam udyatam apy avaiti naivātmarūpam iha hā tad aho hato 'smi

18.4

भवन्मयस्वात्मनिवासलब्धसम्पद्भराभ्यर्चितयुष्मदङ्घ्रिः न भोजनाच्छादनम् अप्य् अजस्रम् अपेक्षते यस् तम् अहं नतो ऽस्मि

bhavanmayasvātmanivāsalabdhasampadbharābhyarcitayuṣmadaṅghriḥ na bhojanācchādanam apy ajasram apekṣate yas tam ahaṃ nato 'smi

18.5

सदा भवद्देहनिवासस्वस्थो ऽप्य् अन्तः परं दह्यत एष लोकः तवेच्छया तत् कुरु मे यथात्र त्वदर्चनानन्दमयो भवेयम्

sadā bhavaddehanivāsasvastho 'py antaḥ paraṃ dahyata eṣa lokaḥ tavecchayā tat kuru me yathātra tvadarcanānandamayo bhaveyam

18.6

स्वरसोदितयुष्मदङ्घ्रिपद्मद्वयपूजामृतपानसक्तचित्तः सकार्थचयेष्व् अहं भवेयम् सुखसंस्पर्शनमात्रलोकयात्रः

svarasoditayuṣmadaṅghripadmadvayapūjāmṛtapānasaktacittaḥ sakārthacayeṣv ahaṃ bhaveyam sukhasaṃsparśanamātralokayātraḥ

18.7

सकलव्यवहारगोचरे स्फुटम् अन्तः स्पुरति त्वयि प्रभो उपयान्त्य् अपयान्ति चानिशम् मम वस्तूनि विभान्तु सर्वदा

sakalavyavahāragocare sphuṭam antaḥ spurati tvayi prabho upayānty apayānti cāniśam mama vastūni vibhāntu sarvadā

18.8

सततम् एव तवैव पुरे ऽथवाप्य् अरहितो विचरेयम् अहं त्वया क्षणलवो ऽप्य् अथ मा स्म भवेत् स मे न विजये ननु यत्र भवन्मयः

satatam eva tavaiva pure 'thavāpy arahito vicareyam ahaṃ tvayā kṣaṇalavo 'py atha mā sma bhavet sa me na vijaye nanu yatra bhavanmayaḥ

18.9

भवदङ्गपरिस्रवत्सुशीतामृतपूरैर् भरिते समन्ततो ऽपि भवदर्चनसम्पदेह भक्तास् तव संसारसरो ऽन्तरे चरन्ति

bhavadaṅgaparisravatsuśītāmṛtapūrair bharite samantato 'pi bhavadarcanasampadeha bhaktās tava saṃsārasaro 'ntare caranti

18.10

महामन्त्रतरुच्छायाशीतले त्वन्महावने निजात्मनि सदा नाथ वसेयं तव पूजकः

mahāmantratarucchāyāśītale tvanmahāvane nijātmani sadā nātha vaseyaṃ tava pūjakaḥ

18.11

प्रतिवस्तु समस्तजीवतः प्रतिभासि प्रतिभामयो यथा मम नाथ तथा पुरः प्रथां व्रज नेत्रत्रयशूलशोभितः

prativastu samastajīvataḥ pratibhāsi pratibhāmayo yathā mama nātha tathā puraḥ prathāṃ vraja netratrayaśūlaśobhitaḥ

18.12

अभिमानचरूपहारतो ममताभक्तिभरेण कल्पितात् परितोषगतः कदा भवान् मम सर्वत्र भवेद् दृशः पदम्

abhimānacarūpahārato mamatābhaktibhareṇa kalpitāt paritoṣagataḥ kadā bhavān mama sarvatra bhaved dṛśaḥ padam

18.13

निवसन्परमामृताब्धिमध्ये भवदर्चाविधिमात्रमग्नचित्तः सकलं जनवृत्तम् आचरेयं रसयन् सर्वत एव किञ्चनापि

nivasanparamāmṛtābdhimadhye bhavadarcāvidhimātramagnacittaḥ sakalaṃ janavṛttam ācareyaṃ rasayan sarvata eva kiñcanāpi

18.14

भवदीयम् इहास्तु वस्तु तत्त्वं विवरीतुं क इवात्र पात्रम् अर्थे इदम् एव हि नामरूपचेष्टाद्यसमं ते हरते हरो ऽसि यस्मात्

bhavadīyam ihāstu vastu tattvaṃ vivarītuṃ ka ivātra pātram arthe idam eva hi nāmarūpaceṣṭādyasamaṃ te harate haro 'si yasmāt

18.15

शान्तये न सुखलिप्सुता मनाग् भक्तिसम्भृतमदेषु तैः प्रभोः मोक्षमार्गणफलापि नार्थना स्मर्यते हृदयहारिणः पुरः

śāntaye na sukhalipsutā manāg bhaktisambhṛtamadeṣu taiḥ prabhoḥ mokṣamārgaṇaphalāpi nārthanā smaryate hṛdayahāriṇaḥ puraḥ

18.16

जागरेतरदशाथवा परा यापि काचन मनाग् अवस्थितेः भक्तिभाजनजनस्य साखिला त्वत्सनाथमनसो महोत्सवः

jāgaretaradaśāthavā parā yāpi kācana manāg avasthiteḥ bhaktibhājanajanasya sākhilā tvatsanāthamanaso mahotsavaḥ

18.17

आमनो ऽक्षवलयस्य वृत्तयः सर्वतः शिथिलवृत्तयो ऽपि ताः त्वाम् अवाप्य दृढदीर्घसंविदो नाथ भक्तिधनसोष्मणां कथम्

āmano 'kṣavalayasya vṛttayaḥ sarvataḥ śithilavṛttayo 'pi tāḥ tvām avāpya dṛḍhadīrghasaṃvido nātha bhaktidhanasoṣmaṇāṃ katham

18.18

न च विभिन्नम् असृज्यत किञ्चिद् अस्त्य् अथ सुखेतरद् अत्र न निर्मितम् अथ च दुःखि च भेदि च सर्वथाप्य् असमविस्मयधाम नमो ऽस्तु ते

na ca vibhinnam asṛjyata kiñcid asty atha sukhetarad atra na nirmitam atha ca duḥkhi ca bhedi ca sarvathāpy asamavismayadhāma namo 'stu te

18.19

खरनिषेधखदामृतपूरणोच्छलितधौतविकल्पमलस्य मे दलितदुर्जयसंशयवैरिणस् त्वदवलोकनम् अस्तु निरन्तरम्

kharaniṣedhakhadāmṛtapūraṇocchalitadhautavikalpamalasya me dalitadurjayasaṃśayavairiṇas tvadavalokanam astu nirantaram

18.20

स्फुटम् अविश माम् अथाविशेयं सततं नाथ भवन्तमस्मि यस्मात् रभसेन वपुस् तवैव साक्षात् परमासत्तिगतः समर्चयेयम्

sphuṭam aviśa mām athāviśeyaṃ satataṃ nātha bhavantamasmi yasmāt rabhasena vapus tavaiva sākṣāt paramāsattigataḥ samarcayeyam

18.21

त्वयि न स्तुतिशक्तिर् अस्ति कस्याप्य् अथवास्त्य् एव यतो ऽतिसुन्दरो ऽसि सततं पुनर् अर्थितं ममैतद् यद् अविश्रान्ति विलोकयेयम् ईशम्

tvayi na stutiśaktir asti kasyāpy athavāsty eva yato 'tisundaro 'si satataṃ punar arthitaṃ mamaitad yad aviśrānti vilokayeyam īśam

Stotra 19

19.1

उद्योतनाभिधानम् एकोनविंशं स्तोत्रम् प्रार्थनाभूमिकातीतविचित्रफलदायकः जयत्य् अपूर्ववृत्तान्तः शिवः सत्कल्पपादपः

udyotanābhidhānam ekonaviṃśaṃ stotram prārthanābhūmikātītavicitraphaladāyakaḥ jayaty apūrvavṛttāntaḥ śivaḥ satkalpapādapaḥ

19.2

सर्ववस्तुनि च यैकनिधानात् स्वात्मनस् त्वद् अखिलं किल लभ्यम् अस्य मे पुनर् असौ निजा आत्मा न त्वम् एव घटसे परमास् ताम्

sarvavastuni ca yaikanidhānāt svātmanas tvad akhilaṃ kila labhyam asya me punar asau nijā ātmā na tvam eva ghaṭase paramās tām

19.3

ज्ञानकर्ममयचिद्वपुर् आत्मा सर्वथैष परमेश्वर एव स्याद् वपुस् तु निखिलेषु पदार्थेष्व् एषु नाम न भवेत् किम् उतान्यत्

jñānakarmamayacidvapur ātmā sarvathaiṣa parameśvara eva syād vapus tu nikhileṣu padārtheṣv eṣu nāma na bhavet kim utānyat

19.4

विषमार्तिमुषानेन फलेन त्वद्दृगात्मना अभिलीय पथा नाथ ममास्तु त्वन्मयी गतिः

viṣamārtimuṣānena phalena tvaddṛgātmanā abhilīya pathā nātha mamāstu tvanmayī gatiḥ

19.5

भवदमलचरणचिन्तारत्नलतालङ्कृता कदा सिद्धिः सिद्धजनमानसानां विस्मयजननी घटेत मम भवतः

bhavadamalacaraṇacintāratnalatālaṅkṛtā kadā siddhiḥ siddhajanamānasānāṃ vismayajananī ghaṭeta mama bhavataḥ

19.6

कर्हि नाथ विमलं मुखबिम्बं तावकं समवलोकयितास्मि यत्स्रवत्य् अमृतपूरम् अपूर्वं यो निमज्जयति विश्वम् अशेषम्

karhi nātha vimalaṃ mukhabimbaṃ tāvakaṃ samavalokayitāsmi yatsravaty amṛtapūram apūrvaṃ yo nimajjayati viśvam aśeṣam

19.7

ध्यातमात्रमुदितं तव रूपं कर्हि नाथ परमामृतपूरैः पूरयेत् त्वदविभेदविमोक्षाख्यातिदूरविवराणि सदा मे

dhyātamātramuditaṃ tava rūpaṃ karhi nātha paramāmṛtapūraiḥ pūrayet tvadavibhedavimokṣākhyātidūravivarāṇi sadā me

19.8

त्वदीयानुत्तररसासङ्गसंत्यक्तचापलम् नाद्यापि मे मनो नाथ कर्हि स्याद् अस्तु शीघ्रतः

tvadīyānuttararasāsaṅgasaṃtyaktacāpalam nādyāpi me mano nātha karhi syād astu śīghrataḥ

19.9

मा शुष्ककटुकान्य् एव परं सर्वाणि सर्वदा तवोपहृत्य लब्धानि द्वन्द्वान्य् अप्य् आपतन्तु मे

mā śuṣkakaṭukāny eva paraṃ sarvāṇi sarvadā tavopahṛtya labdhāni dvandvāny apy āpatantu me

19.10

नाथ सांमुख्यम् आयान्तु विशुद्धास् तव रश्मयः यावत् कायमनस्तापतमोभिः परिलुप्यताम्

nātha sāṃmukhyam āyāntu viśuddhās tava raśmayaḥ yāvat kāyamanastāpatamobhiḥ parilupyatām

19.11

देव प्रसीद यावन् मे त्वन्मार्गपरिपन्थिकाः परमार्थमुषो वश्या भूयासुर् गुणतस्कराः

deva prasīda yāvan me tvanmārgaparipanthikāḥ paramārthamuṣo vaśyā bhūyāsur guṇataskarāḥ

19.12

त्वद् भक्तिसुधासारैर् मानसम् आपूर्यतां ममाशु विभो यावद् इमा उह्यन्तां निःशेषासारवासनाः प्लुत्वा

tvad bhaktisudhāsārair mānasam āpūryatāṃ mamāśu vibho yāvad imā uhyantāṃ niḥśeṣāsāravāsanāḥ plutvā

19.13

मोक्षदशायां भक्तिस् त्वयि कुत इव मर्त्यधर्मिणो ऽपि न सा राजति ततो ऽनुरूपाम् आरोपय सिद्धिभूमिकाम् अज माम्

mokṣadaśāyāṃ bhaktis tvayi kuta iva martyadharmiṇo 'pi na sā rājati tato 'nurūpām āropaya siddhibhūmikām aja mām

19.14

सिद्धिलवलाभलुब्धं माम् अवलेपेन मा विभो संस्थाः क्षामस् त्वद्भक्तिमुखे प्रोल्लसदणिमादिपक्षतो मोक्षः

siddhilavalābhalubdhaṃ mām avalepena mā vibho saṃsthāḥ kṣāmas tvadbhaktimukhe prollasadaṇimādipakṣato mokṣaḥ

19.15

दासस्य मे प्रसीदतु भगवान् एतावद् एव ननु याचे दाता त्रिभुवननाथो यस्य न तन्मादृशां दृशो विषयः

dāsasya me prasīdatu bhagavān etāvad eva nanu yāce dātā tribhuvananātho yasya na tanmādṛśāṃ dṛśo viṣayaḥ

19.16

त्वद्वपुःस्मृतिसुधारसपूर्णे मानसे तव पदाम्बुजयुग्मम् मामके विकसद् अस्तु सदैव प्रस्रवन्मधु किम् अप्य् अतिलोकम्

tvadvapuḥsmṛtisudhārasapūrṇe mānase tava padāmbujayugmam māmake vikasad astu sadaiva prasravanmadhu kim apy atilokam

19.17

अस्ति मे प्रभुर् असौ जनको ऽथ त्र्यम्बको ऽथ जननी च भवानी न द्वितीय इह को ऽपि ममास्तीत्य् एव निर्वृततमो विचरेयम्

asti me prabhur asau janako 'tha tryambako 'tha jananī ca bhavānī na dvitīya iha ko 'pi mamāstīty eva nirvṛtatamo vicareyam

Stotra 20

20.1

चर्वनाभिधानम् विम्शम् स्तोत्रम् नथं त्रिभुवननाथं भूतिसितं त्रिनयनं त्रिशूलधरम् उपवीतीकृतभोगिनम् इन्दुकलाशेखरं वन्दे

carvanābhidhānam vimśam stotram nathaṃ tribhuvananāthaṃ bhūtisitaṃ trinayanaṃ triśūladharam upavītīkṛtabhoginam indukalāśekharaṃ vande

20.2

नौमि निजतनुविनिस्मरदंशुकपरिवेषधवलपरिधानम् विलसत्कपालमालाकल्पितनृत्तोत्सवाकल्पम्

naumi nijatanuvinismaradaṃśukapariveṣadhavalaparidhānam vilasatkapālamālākalpitanṛttotsavākalpam

20.3

वन्दे तान् दैवतं येषां हरश् चेष्टा हरोचिताः हरैकप्रवणाः प्राणाः सदा सौभाग्यसद्मनाम्

vande tān daivataṃ yeṣāṃ haraś ceṣṭā harocitāḥ haraikapravaṇāḥ prāṇāḥ sadā saubhāgyasadmanām

20.4

क्रीडितं तव महेश्वरतायाः पृष्ठतो ऽन्यद् इदम् एव यथैतत् इष्टमात्रघटितेष्व् अवदानेष्व् आत्मना परम् उपायम् उपैमि

krīḍitaṃ tava maheśvaratāyāḥ pṛṣṭhato 'nyad idam eva yathaitat iṣṭamātraghaṭiteṣv avadāneṣv ātmanā param upāyam upaimi

20.5

त्वद्धाम्नि विश्ववन्द्ये ऽस्मिन्न् इयति क्रीडने सति तव नाथ कियान् भूयान्न् आनन्दरससम्भवः

tvaddhāmni viśvavandye 'sminn iyati krīḍane sati tava nātha kiyān bhūyānn ānandarasasambhavaḥ

20.6

कथं स सुभगो मा भूद्यो गौर्या वल्लभो हरः हरो ऽपि मा भूद् अथ किं गौर्याः परमवल्लभः

kathaṃ sa subhago mā bhūdyo gauryā vallabho haraḥ haro 'pi mā bhūd atha kiṃ gauryāḥ paramavallabhaḥ

20.7

ध्यानामृतमयं यस्य स्वात्ममूलम् अनश्वरम् संविल्लतास् तथारूपास् तस्य कस्यापि सत्तरोः

dhyānāmṛtamayaṃ yasya svātmamūlam anaśvaram saṃvillatās tathārūpās tasya kasyāpi sattaroḥ

20.8

भक्तिकण्डूसम् उल्लासावसरे परमेश्वर महानिकषपाषाणस्थूणा पूजैव जायते

bhaktikaṇḍūsam ullāsāvasare parameśvara mahānikaṣapāṣāṇasthūṇā pūjaiva jāyate

20.9

सदा स्र्ष्टिविनोदाय सदा स्थितिसुखासिने सदा त्रिभुवनाहारतृप्ताय स्वामिने नमः

sadā srṣṭivinodāya sadā sthitisukhāsine sadā tribhuvanāhāratṛptāya svāmine namaḥ

20.10

न क्वापि गत्वा हित्वापि न किंचिद् इदम् एव ये भव्यं त्वद्धाम पश्यन्ति भव्यास् तेभ्यो नमो नमः

na kvāpi gatvā hitvāpi na kiṃcid idam eva ye bhavyaṃ tvaddhāma paśyanti bhavyās tebhyo namo namaḥ

20.11

भक्तिलक्ष्मीसमृद्धानां किम् अन्यद् उपयाचितम् एतया वा दरिद्रणां किम् अन्यद् उपयाचितम्

bhaktilakṣmīsamṛddhānāṃ kim anyad upayācitam etayā vā daridraṇāṃ kim anyad upayācitam

20.12

दुःखान्य् अपि सुखायन्ते विषम् अप्य् अमृतायते मोक्षायते च संसारो यत्र मार्गः स शङ्करः

duḥkhāny api sukhāyante viṣam apy amṛtāyate mokṣāyate ca saṃsāro yatra mārgaḥ sa śaṅkaraḥ

20.13

मूले मध्ये ऽवसाने च नास्ति दुःखं भवज्जुषां तथापि वयम् ईशान सीदामः कथम् उच्यताम्

mūle madhye 'vasāne ca nāsti duḥkhaṃ bhavajjuṣāṃ tathāpi vayam īśāna sīdāmaḥ katham ucyatām

20.14

ज्ञानयोगादिनान्येषाम् अप्य् अपेक्षितुम् अर्हति प्रकाशः स्वैरिणाम् इव भवान् भक्तिमतां प्रभो

jñānayogādinānyeṣām apy apekṣitum arhati prakāśaḥ svairiṇām iva bhavān bhaktimatāṃ prabho

20.15

भक्तानां नार्तयो नाप्य् अस्त्य् आध्यानं स्वात्मनस् तव तथाप्य् अस्ति शिवेत्य् एतत् किम् अप्य् एषां बहिर्मुखे

bhaktānāṃ nārtayo nāpy asty ādhyānaṃ svātmanas tava tathāpy asti śivety etat kim apy eṣāṃ bahirmukhe

20.16

सर्वाभासावभासो यो विमर्शवलितो ऽखिलम् अहम् एतद् इति स्तौमि तां क्रियाशक्तिम् ईश ते

sarvābhāsāvabhāso yo vimarśavalito 'khilam aham etad iti staumi tāṃ kriyāśaktim īśa te

20.17

वर्तन्ते जन्तवो ऽशेषा अपि ब्रह्मेन्द्रविष्णवः ग्रसमानास् ततो वन्दे देव विश्वं भवन्मयम्

vartante jantavo 'śeṣā api brahmendraviṣṇavaḥ grasamānās tato vande deva viśvaṃ bhavanmayam

20.18

सतो विनाशसम्बन्धान् मत्परं निखिलं मृषा एवमेवोद्यते नाथ त्वया संहारलीलया

sato vināśasambandhān matparaṃ nikhilaṃ mṛṣā evamevodyate nātha tvayā saṃhāralīlayā

20.19

ध्यातम् आत्मुपतिष्ठत एव त्वद्वपुर् वरद भक्तिधनानाम् अप्य् अचिन्त्यम् अखिलाद्भुतचिन्ताकर्तृतां प्रति च ते विजयन्ते

dhyātam ātmupatiṣṭhata eva tvadvapur varada bhaktidhanānām apy acintyam akhilādbhutacintākartṛtāṃ prati ca te vijayante

20.20

तावकभक्तिरसासवसेकाद् इव सुखितमर्ममण्डलस्फुरितैः नृत्यति वीरजनो निशि वेतालकुलैः कृतोत्साहः

tāvakabhaktirasāsavasekād iva sukhitamarmamaṇḍalasphuritaiḥ nṛtyati vīrajano niśi vetālakulaiḥ kṛtotsāhaḥ

20.21

आरब्धा भवदभिनुतिर् अमुना येनाङ्गकेन मम शम्भो तेनापर्यन्तम् इमं कालं दृढम् अखिलम् एव भविषीष्ट

ārabdhā bhavadabhinutir amunā yenāṅgakena mama śambho tenāparyantam imaṃ kālaṃ dṛḍham akhilam eva bhaviṣīṣṭa