1. Tararahasya_-_Jivananda_Vidyasagara_1896

तारारहस्यम्

श्रोत्रमानन्दपरमेष्ठिसंप्रदायवाक्पारावारविचितम्

२०४५

पं०कुलचन्द्रपंतिमा

वि, ए. उपाधिधारिणा

श्रोोजोवानन्दविद्यासागरभट्टाचार्य्यैः

संस्कृते प्रकाशितम्

द्वितीयोऽमस्करणम्

कालिकातानगरेः

कालिकातायन्त्रे

श्राद्रितम्

१८८१

तारारहस्यम्

श्रीब्रह्मानन्दपरमहंसपरिव्राजकाचार्यविरचिते

पश्चिमकुलपतिना

वि, ए, उपाधिधारिणा

श्रोत्रोजोवानन्दविद्यासागरभट्टाचार्य्यैगुरौ

सकृतते प्रकाशितस्य ।

चित्रोयसस्करणम् ।

वालिकातानगरे

चसिकाता यन्त्रे

मुद्रितम् ।

१८५६ ।

पण्डितकुलरत्न

श्रीजोवानन्दविद्यासागर बि, ए,

PANIDT JIBANANDA VIDYASAGARA, B. A.

Superintendent Free Sanskrit College, Caloutta

प्रथमः पटलः ।

मो नमस्काराये।

तारां संसारमारां विभवनजननौँ सर्वसिद्धिप्रदां सर्वांदा सर्वरुपां सकलगुणमयीं वन्दितां देवदुन्दुभिं ।

दिङ्नां राजे सरोजे भवभयभयदां राजमानां प्रणम्य ब्रह्मानन्दैककोटिं भुवनहितकती तद्रहस्यं तनोमि ।

ब्रह्मा विष्णुसम्रतिप्रतिबिम्बने शक्तिं शिवसिं प्राप्यं ध्यावेमां जगदम्बिकां वितनुते मोचप्रदां तारिष्णोम् ।

भक्त्या तत्त्वमानसो यत्न जनस्तारो भजेद् यत्नतः स छेमडरमतेदेव लभते तत्त्वागतो याथाधः ।

ध्यावा तारारहस्यं भजति यदि जनस्तारकामन्चराशे येष्टां सिद्धिं लभेतास्मरकमन्त्रजेदृं लेभां तारकातः ।

लब्ध्वा तारां प्रयर्याति धुक्कर्सतिविपदामास्रदं मोहकूपे दुःखं शोकादि सम्यक् गर्तिरपि सतरां नैव भव्या कदाचित् ।

तारासारं समालोक्य तारानिगममेव च ।

महाज्ञानोलं महाचीनं नौलतन्त्रं गिरिप्रियम् ।

ताराकल्पं श्रुतिकल्पं याक्किसारं तथाैव च ।

रुद्रयामलकष्ठदेव नौलसारखतं तथा ।

दिव्य तन्त्रं योनितन्त्रं पोडशातन्त्रं रत्नतमं ।

तारायाः कुलसर्वस्वं कृत्स्नं तन्त्रं विशेषतः ।

मालायाधि वार्षि वार्षे ताराया मकरारिष्ये।

वर्षे रक्षं ताराया मकरामन्वो दिसाय वे॥

द्वितीयं प्रययं मकरारिष्यम्।

मानमप्यारायैकिलोचनपत्कां श्रोमत्तारादेव्या रक्षं परं

कार्यर्थमोक्षार्थी तारामन्त्रेण डाकिनी सद्यःसुखं ततः।

प्रातःकृत्यादिक्रियामानये देवतास्मृतिनिरूपचारादिपन्र्यं काऽपि

कदिताय नीलामन्वेनेन मया यत्रे न वितन्यते।

प्रथमें निशामे कल्ये निशीधे सुरासलये।

शुत्वा कालोऽमुखाद साक्षं न च हृदः सदाशिव॥

पुनः पुनः श्रृच्छ्मानः मत्रेधेवाकरेचिछवाम्।

यथा मृद्रा करानासो राखखो नराशितः पुरा॥

वराभयकरा देवी हृदयमुपगधरा परा।

लोलाजिह्वा घोररुपा तारा सर्वे, सुपूजिता॥

तदा चित्तान्विता देवा कद्राङ्गं शर्‌तनियया।

देवताभि, समं ब्रह्मा सूतिं कतुं समागतः॥

रक्ष तान् मोचयेद्देवो कचिल्लधनदायिनी।

मासलज्ञा मकरदेवो दरदिव्ये खड्गमावहत्॥

बुधया नतवल्का च तमालस्योत्कटौ परः।

वत्रादिग्राहिते वासो वद्धा चर्माम्बरं दधौ॥

काचीमुक्तं नगर्होल्वा च कर्त्तो कवलाय ददृक्षे।

भूमौ च मुकुटं चिरा तनु रुद्रं समाधयतं॥

भूमौ निपत्य देवेश पपात घरपांलके।

असुत हादश देवि ! भुक्तिक चावलोकितम्॥

कला वचुं न यक्षोऽह वद योगं सुरेश्वरि !

पूज्ये मे कालिनि ! देवी ! प्रमोद भक्तकलने॥

शुत्वा यावद् दिनेशार्पि हसित्योवाच तारिणी।

प्रथमः पटलः।

तद्रूपा. पुरुषाः सर्वे मद्रूपाः सकलाः खलु. यद् योगं महादेवि ! भावयसि दिने दिने .।

पादपद्मे ततो नीलपद्मं दत्तं मनोहरम् । ऋद्धिदा वामइक्षेण ततोऽयरमभिषिक्त च ।।

With the left hand, a pair of vessels was held, and by this, she became Tara, revered by great yogis.

महाकालः स एव श्यामतारारूपे जगद्वये । यथाद्य करणेऽस्यो भोगमोक्षौ करास्तितौ ।।

एवमूता महादेवी त्र्याख्यधूर्त्यसमधगा । छष्टिस्वरसिकारौ देवी तारारूपा दयान्विता ।।

तितोरे चैव यूनोतिरी कौमारैरू पचारिणी । ऋतोऽरे च महागूढे टडिक्कोटिसमप्रभा ।।

निराकारा निराधारा तारा सर्वार्थसाधिका । चतुर्यं गूढमार्गयितु विष्णुं पालयते ध्रुवम् ।।

तथा ज्ञातयतु श्वक्र ऋष्टिं वितनुते ध्रुवम् । पद्मगूढे महादेशेऽौ धियतद्रपा त्रिलोचना ।।

लयं नयति वज्रार्क महाकालेन लासिता । पुनर्नम्रार्कार्घ्यसिद्धयर्थ महाविद्या च तारिषी ।।

सर्वान्ते कालिकां मूर्तिं त्यक्त्वा वस्त्र पुनर्दधे । पद्मे गूढमय रक्तं विमलं विशेखर तथा ।।

महामहाग्रहादपरा कालिका वीरतारका । पद्मगूढे स्थिता तारा सर्वान्ते कालिका स्थिता ।।

प्रति योपमहे श्वरपतिराजकाचाथेन चाननद्गिरितोऽर्यौपब्धू-

विरोचते तारारक्षे शर्वरहसोत्तमे हरगौरीसम्वादे

प्रथमपटलेऽस्मिन् छष्टिप्रकरषापरतः ।

साधको ब्राङो मुद्रां कृत्वा च उद्धरेत्‌ राष्ष्‌; स्तनाभौ दक्षिणहस्तोपरि वामहस्तं' दत्वा मित्रेण स्वाधिष्ठानोदरसंधोदरमध्ये दत्तलकमलारावसि्तं खेतवर्णं नाना-सङारभूषितं रक्तार्किकिरणभागं त्रिमयनं विश्वाधारं भक्त्या-वदनारविन्द गुगुं समालोक्यतं भट्टमानसं स्वस्तिकासनस्थं विभाव्य मानसोपचारैराराष्ष ऐं हति पष्ठोत्तरशत जपं समर्प्य पद्यमेलू।

ॐं प्रखरडमरडलाकारं व्याप्तं येन चराचरम्‌। तत्पदं दर्शितं येन तस्मै श्रीयुगुरवे नमः ॥

ॐं प्रज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानाञ्जनशलाकया । पञ्चुन्होत्रितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः ।

उद्याय पञ्चिमे यामे भापयेद् ब्रह्मरन्ध्रत॑ ॥ रत्नप्रत्या समायुक्तं मणिकुण्डलं महेश्वरम्‌ ।

महस्सारे महापद्मे कुण्डलिनुसदृशप्रभम्‌ । उद्याय पञ्चिमे यामे तख्वेतन्यं समाचरेत्‌ ॥

सर्वविदासु सर्वज्ञ प्रातः कल्याणमञ्चसु ॥ ध्यानयोगे शामहस्से रदिच्छं परिभारयेत्‌ ॥

हति नानाग्राऋणोक्तून्मात हत्यादिस्चनातःु तार-विधये शपरोच्यतेमिति । ताराग्रे च- स्तनाभौ दर्चिषे हस्ते यामहस्तं प्रदापयेत्‌ ।

मापयेच महस्सारे श्रोज्चं गदितयुस्सकम्‌ ॥ मदानोलेपि । ताराविद्यां सर्वाङ्गु भावनादौौ व्यतिक्रमः ।

स्तनाभौ पाखोयोग्य भूतयथादिकेँ विषुं !! महस्सारे महापद्मे कुण्डलिनुसदृशप्रभम्‌ ।

रत्नप्रत्या समायुक्तं भावनेत्‌ साधकाङ्गपोः ॥ तारानिगमे च । प्रातः शिवि जप्त्वा डिने' दिने' दिशुजं गुरुम्‌ ।

प्रणमः पटलः ।

घराभयकरं शान्तं देवेशं बदनारविन्दजम् । हृद्गतं दृष्टं ब्रह्मरूपं परं ब्रह्मसदृशप्रियम् ॥ नानालङ्कारसंयुक्तं भावयेत् स्वस्तिकासनने । सर्वज्ञानप्रदं देवं ज्ञानानन्दकरं परम् ॥ तथा च वामभवं वोजं सर्वज्ञानविशुद्धये । न जप्या वामभवं वोजं तारिणीं यत्नु भावयेत् ॥ न सिद्धिस्थस्य देवेश ! विप्रस्य क्रियासु घृ ॥ प्रातः शिरसि मुक्ताख्ये गुरुं सभाज्य यत्नतः । जप्या तु वामभवं वोजं सर्वज्ञानविशुद्धये ॥ संजप्या वामभवं वोजं प्रणमेऽत्र पुनः पुनः ॥

सर्वसिद्धिप्रदं देवं सर्वकार्यारम्भसिद्धये । तं प्राप्यायासचतुष्टयस्वावश्यकत्वम् । मन्त्रद्वयेन युक्तेन प्रणमेत योगुरोः सदा । तारामन्त्रविशेषेण कुलकोटीन इत्येन च ॥

ततः स्वस्तिकासनस्थः पद्मोमारह्वातू साधकचिवलयाद्वितां रविकोटिमसप्रमां चन्द्रकोटिसुगोतलां स्वयम्भूलिङ्ग-वेष्टितां निराकाररूपां परव्रह्ममयीं कुण्डलिनीं ज्ञान-नन्दसुन्दरमानसां महाभावैकशीर्षां पुरतः स्वमूर्तिवर्षैर्मोपेत; पद्मवन्समुज्झ्वां बहुत्तरप्रथवानामेकक्षतगन्ध-विभागमयीं तत्स्वरूपां हृदापिङ्गलयोर्मध्ये सुपुप्रामध्य-मध्यत; चित्रिशिं ब्रह्मनाड़ीं प्रवेशयेत् । हितोर्ध्व वामतो विभाग्य ऋद्धुम्नगतिमयीं लोलीभूतां हृत्पद्मो विद्यास्य गुरुयोगं विभाग्य मानसेः पूजयेत् ।

विभावयेत् सदा भक्त्या सर्वाङ्गां भुजगाकृतिम् । भूपद्मं लिङ्गमावृत्य रेजते बन्धरूपिणी ॥

इति मकिसारे ।

तारासारतरद्राधायादौ ।

स्वयंभूनासिक्रयोनौ भ सितरे भ भावयेच्छिवे ।

मतकोटिं जपन् देवी ! तस्य सिद्धिं चेव हि ॥

पुरतो मे'दृइयस्प विग्रुपां गुरुमाश्रिनोम् ।

हृदयापद्मे लयोमध्ये सुपुण्योमिष्यमध्यतः ।

शालयेच्छ्यामलं गुडिं ज्ञानमन्द्रोपनं पराम् ।

विद्युल्लोटितप्रभायुक्तां विपतन्नुतनौयसीम् ।

मध्यतो द्रैजानाब्जा च रविको टिसमपद्याम् ।

हितौये वामतो सुञा गुरोरेशान्तकमानीयेत् ॥

समानौीय पर्वा गुडां ज्ञानमन्द्रोपनीं शिवाम् ।

तडिल्लोटितभायुक्तां नभोविम्युधिवार्तिकाम् ।

पर्वा कुड्मलिनीबीजं साकारां परिभावयेत् ।

तस्य मध्ये समानौीय रक्तवर्णीं विभावयेत् ॥

सदा सिद्धिमवाप्रोति नान्यथा कल्पकोटिभिः ।

ज्ञानानन्दमयों साक्षात् सर्गानन्दप्रदायिनोम् ।

नानालङ्कारभूषाब्यां भावयेद् गुरुसन्निधौ ।

मानसं पूजयित्वा च मूलमन्त्रं भतं जपेत् ।

कताञ्जलिपुटो भूत्वा चिन्तयेत् परदेवताम् ।

कालत्रिपुरसुन्दर्यो रूपं तत्र नियोजयेत् ॥

उदक्षात्सहस्साराभां धिमुजां शिवसुन्दरीम् ।

गणःकल्यं विधायाथ मूलमन्त्रं जपेत् यः ।

तस्य सिद्धिमिहादेवि ! हृदये योगिनौगणे: ।

प तेन गुरुसन्निधौ कुड्मलिनों साकारां विभाव्य मानहौः

संपूज्य मूलमन्त्रोत्करयत जप्या रमाय्य प्रथममेत् ।

ततो भूमौ

प्रथम्य कुमारों ब्रह्मादीन् हृद्रा मटेत् ।

सीं भतं देवो न च्याविहिे संसाराब्धि न शोकभाक् ।

षप्रभः पटलः १

सर्व्विदानन्दरूपोऽं नित्यमुक्तास्वभाववान् ।

ब्रह्मानन्दमदानन्दपरां शान्तिविधायकः ।

तारकाभक्तः शान्तःपूर्णानन्दः सदाशिवः ॥

भैरवोऽहं सुभद्रोऽहं तच्छ्रोत्रोऽहं कुलक्रियः ।

गुरुप्रसादवांङ्क भक्तिमाधकरसेवकः ॥

रसानन्दः कुलानन्दः कुमारोदार एव च ।

कुमारौवऽपिकोऽसौ ताराचरणनायकः ॥

एति तारानिगमोक्तं पठिला वडिगंच्छतेत् ।

प्रातःकृत्य विनां देवीं न सिद्धिर्जायते शिवे !

न पूजाफलमाप्नोति मन्त्रजापसु निश्चितम् ।

मंत्रों निफला सद्यो भैदिकौ तारान्विको तत्र ।

प्रातःकृत्यविधौनेन गेयोच्चारो न यथा क्रिया ॥

एति श्रोपरमद्रहं परित्राजकाचार्यव्रतधनानन्दोगिरितोर्थस्वामि-

कुलावधूतसरचि ते तारार्चन सवं रहस्योत्तमे हरभोगौ-

सवांदे प्रयमपटले प्रातःकृत्यादिपटल् ।

ततः प्रातःकृत्यान्तरं धानम् । साधकानां वैदिकौ तारान्वयी

प्रातःकाला वधि मज्ञात्वापर्यन्तं कियते चकृत्यां । शिवपूजा न

वेदिकतार्न्नि षियोरेकस्वरात् तत्पूजनस्य । भतो नद्यादौ गत्वा

मज्जनं कृत्वा 'ॐ भद्रकाल्यै योमत्तारादेव्या: प्रीतयेऽर्चनं

जले घानसह करिये' इति सङ्कल्प जले विकोशं किवि-

क्षेत् ॥ तयास्त तारानिगमे

देव्याय प्रीतये शानं तत्संघं* तन्वतेदिभिः ।

तच्चंमाषाद्रौ तोये च लङा मज्जनपूषंतः ॥

तत्कैक कृत्यपाली च ।

यत् यत् महाविद्या साधकः ससुपालिला ।

तत्र तत्र विकोश्न्य प्रधोमुखमुदीरितम् ।

देवतिरोषे कर्तव्य जप्तोम्पे विधिसम्रतम् !

तत्र । गङ्गे व यमुने चेक गोदावरि सरस्वति ।

नम्दे सिन्धु कावेरी जलेऽस्मिन् सन्निधिं कुरु ॥

इति प्राङ्मुखमुद्रया वचयेमगदनात्तोयंमाश्र प्राप्यायामंकरा-

दृपड्द्रे विन्यस्य देवोदकं विचिन्त्य आत्मानं तारामये विभाव्य

मूलं ग्रोपं दग्धा हृदि दग्धा जले दग्धा नखा त्रिकोषहच-

तुरमं विशिख्य धेतुयोरिमस्साद्गमुद्रः: प्रदर्श्य सूर्योभिमुखं

हृद्स्रधा वारि निक्षिप्य मूलेन मूर्द्धानं समुचा अभिषिचत् ।

तत हृद्देवताचरणपादार्घ्यतजलैन उदम्भु खः स्रायात् ।

ताराष्पेवादौ । होयमावाह्य तोये च प्राणायामपुटिङ्कितैः॥

देवोदकं जले ध्यायेत्तारात्मीचम्पमम् !

ग्रोपीं हृदि जले नखा दग्धा मूलमन्त्रकम् ।

जले त्रिकोषवत्तद्र चतुरंस लिखेद्ध धः ॥

हृदग ध्वेंसुमुद्राच्च योनीं मत्र्यं प्रदर्शयेत् ।

स्वो रविजल दच्वा सिच्चेच्छोपीं तु समधा ॥ इति धाननर ।

तथाचं मदनाच्चै नमद्धातातराष्पेवादौ ।

प्रणम्योर्हे दिक्पान्तं ताराभिका तदनन्तरम् ।

मध्येऽत्र वेदिकां कृत्वा तान्त्रिकों स्वयमाचरेत् ॥

जले त्रिकोषे संलिख्य तौर्यात्रावाहयेतत: ।

तथ्येनाचमनं हृत्वा वड्किजायान्तमम्नुतेत् ।

कुये। समूलेहदकं द्वाच्छोपीं च साधकः ।

सतथ भूमो दातच्यं समधा प्राङ्कोत्तमम् ॥

यामहस्ते जपं मौनं वाच्छ्राद दचिपेन च ।

मन्त्रं वारकयं जप्ता पर्ष्णौ निप्रयेक्तत: ॥

दान्तं चन्द्रशमायुक्ष समस्तवर्णादिमेव च ।

वज्रिवौजे प्रथिव्यादि वारुण्य तदनन्तरम्‌ ॥

हूं यं वं लं रं हत्येवजटामनलेऽघमर्षणामनलकम्‌ ॥

सुद्रया स्वापयेच्छोर्षं मलितोदकविन्दुभिः ।

सुद्रा तु तत्त्वसुद्रा स्वातूं सम्यगायां कुलतर्पंये ॥

तज्जलं दचहस्तेन वामाङ्ङे‌ प्रक्षेप्यन्‌ ।

भस्त्रवोजेन मन्त्रेण पुरः पाषाणवज्जके ॥

ताड़येत्‌ साधकः सर्वसिद्धये ज्ञानसिद्धये ।

कऱ्यावर्णं जलं ध्यात्वा पापेन पुरुपेण च ॥

नाडौनां शोषनं कृत्वा देइस्‌ चालनं तथा ।

ततथ सरपंयेदेवोमन्त्रतान्तर्दरिपीडम्‌ ॥

देवसद्मोन्‌ पितृं चैव गुरुं परगुरुं ततः ।

परापरगुरुच्चैव परमेष्ठिगुरुं ततः ॥

ततो मूलं समुचार्ये देवी तारां ततः परम्‌ ॥

श्रीमदेकजटां पश्यात्‌ तर्पंयामि ततःपरम्‌ ।

प्रकाग्रष्णियुक्ताय हृदयस्थेमहं ददे ॥

मात्स्यैडमपडले ध्यात्वा ताराष्टैकजटां तथा ।

मायचक्रांय प्रदद्याच्च वयं कुसुमसंयुतम्‌ ॥

मायचक्रौष ततों ध्यायेज्जपेद्‌ यतिसंश्यकम्‌ ॥

जले‌डघोसुखः विकोषं विलिख्य ओं गद्रे चेत्यादिना तैर्या-मावाह्र योनीन्सुद्रां प्रदर्श्यं श्रीं शाक्ततत्त्वाय स्वाहा, श्रीं

विद्यातत्त्वाय स्वाहा, श्रीं शिवतत्त्वाय स्वाहा, रति प्राच्य मूलेन कुब्जेन सम्राघ योग्रें भूमौ सम्राघ दशवा वामहस्ते जलं

नीला दचहस्तेनाच्छाद्य तेजोरपं जलं ध्यात्वा मूलं विचारं तत्‌ क्षा, हूंयंवंलंरं द्रति विराभिमन्त्रा गलितोदकविन्दुभिः

सिसुद्रया मूर्ध्नां सम्प्रधा आभ्यच्च यो वजलं दचहस्तेनादाय डिया श्राक्ति देहान्तःपदं प्रक्षिप्य तज्जलं ऋऋ्यावर्णं ध्यात्वा वाम-

कुत्रविस्थितं पापपुरुषवधे स च पुत्रकृत्स्थितवत्कन्याचकार्या ताडयेत्। ततो हस्तं प्रक्षाल्य तारां कृत्वा देवांस्संपूयामि, श्री करधीसर्पयामि, श्री पितृ'सर्पयामि, गुरुन्संपूयामि, श्री परमगुरुन्संपूयामि, श्री परापरगुरुन्संपूयामि, श्री परमेष्ठिगुरुन्सर्पयामि। मूवसूचायं तारां श्रीमदेकजटां संपूयामि स्वाहा ह्रति वि:।

सतरत्नपुयसहितमथ्यी' रक्षोत्वा श्री कीं हूं स: प्रकारग्रतिस्सहिताय हृद्मध्ये ददे। ह्राति सूर्यायर्बे सूर्येमहत्ते देवीन्।

देव्यै श्रीमदेकजटाये हृद्मध्ये नम.ह्राति वि:। ततः कृतार्थकृतिः

श्री मात्रादेविकार्ये हृत्प्रभाप्रखडलोचति। ब्रह्मौजद्रपां विद्वां तां विद्युत्पटलभास्वराम्‌।। पुण्पवाले चुकोदक्छपामाद्रुगलसत्त्वराम्‌। स्वेच्छानुरहीतसपुर्णीं गुरुवियाकारारातिमिकाम्‌।। मधाढे हृद्याभोजकार्षिंकासूयेमकहले। कामवेजारिमिकां देवों पश्नकरसादाचचाम्‌।। मदनवालपुष्ट्रे चुवापपायादुग्यान्विताम्‌। परश्रीतां ह गुप्ताभिः पद्माविमलविलोपिताम्‌।। सामयध्ये सरोजस्थे चन्द्रे चन्द्रसमयुंतिम्‌। यक्षिवेजारिमिकां चापवाणपपायादुग्यार्न्विताम्‌।। चिन्तयित्वा भगवर्तीं नित्याभिः परिवारिताम्‌। युगानित्याःरताकारां घष्टिकाकारस्तव्रिभाम्‌।। तारासारमतो ध्यायेद् गायत्रीं तारकामयी। विपुराया विशेषेषु देव्याैंकजटामयी।।

हृति तारामार्गयवक्षान्त। तिप्पणियवोधिनि

गायत्री ह्रदं ध्यानम्‌।

प्रयमः पटलः ।

तथा मूलमन्त्रतन्त्रेऽपि तारानिगमे च ।

तारायै च पदे प्रोक्ष विप्रह्रे तदनन्तरम् ।

महोग्रायै ततो दध्यादेकमत्रौति ततः परम् ।

ततो देवोति चोच्यार्य ततो दद्यात् प्रचोदयात् ।

"मों तारायै विद्महे महोग्रायै धीमहि तन्नो देवी प्रचोदयात्" इति तारानिगमान्तानामग्रयसमाप्ता गायत्री जस्रया ।

सामान्नमादौ जक्षा च दयधा साधकोत्तमः ।

विप्रोपिकां जपेदित्यां गायत्रों सर्वसिद्धिदाम् ।

भतें वा विंशतिं वार्प यो जपेत् साधकाभ्रषीः ।

मर्वपापाविनिर्मुक्तः स्वयें तारापुरे वसेत् ।

श्रीसौख्यैव कतन्नय भद्रकाल्यौघ यो नरः ।

गुरुतत्परतो वापि स्तूपायां वा रतो यदि ।

पतेः पापैर्विमुच्येत सत्यं सत्यं सदाशिव ! ।

कुमारोगमनाहोयो न भूतो न भविष्यति ।

ततस्य मुच्यते लोको गायच्चैौषरपादपि ।

गायच्चा श्रागमोक्षायः भतमान्जपार्दपि ।

पतेः पापैर्विमुच्येत सत्यं सत्यं सुरेश्वर ! ।

पतेः पापैर्विसुक्तस्य विम्रोपघरणादपि ।

तस्याङ्गनिगदिता विद्या जस्रया सिद्दिमिच्छता ।

कूर्चवोजं समुद्धृत्य भगवत्येकजटे ततः ।

विद्रहे घोरदंdre च धौमद्दौति ततः घरम् ।

तवस्तारे ततो जक्षा ततो मद्यं प्रचोदयात् ।

"हूं भगवत्येकजटे विद्रहे घोरदंdre धौमद्धि तमद्दारे प्रचोदयात्" इति भतं विंशतिं वा जक्षा समर्प्य" मूलमश्रोत्त-

ग्रातें जपेत् ।

गायत्रों परिजप्याच मूलमन्त्रं जपेन च ।

मा सर्वथा विपत्तना श्रेयाप्यभिवाराव कल्पते ।

प्रातर्मन्या विशोनेन न स क्षेमकरं भवेत् ।

मध्याह्नमन्याश्रयेण न पूजाफलमाप्नुयात् ।

सायं मन्या विशोहेनस्यापनिच्छः सदा भवेत् ।

तस्मात् सुबुद्धिर ! सत्सङ्ग्रहः मन्यात्रयेऽप्युपासरेत् ।

प्रातः सर्पणं कायैः न च मार्गं विगेपते ।

मध्याह्ने तपणं स्त्रुवा यथोश्रफनवान् भवेत् ।

पश्यं होनातु या सम्या गोकटु खप्रदा मता ।

मध्यं त्रिमध्ये दातव्यं मन्यया निफलो नयः ।

समन्वार्फ च गायत्रो मृत्यो मृत्यं वरामने ।

ततः संहारमुद्रया ततः संहृत्य गच्छेत् प्रभुम्बं च पूजयेत् ।

इत्यैवं सम्या योमटेकजटाविपया इति ।

मय उद्धारासम्या ।

मूलेन त्रिधनं द्रष्टायेऽच्वा वामचक्षे जल्पादाय पूर्वं द्वाच्छादनम् । जपाघमर्षे च तत्स्थथा पाठ्यमनम् ।

ततो मूलसुचाऽऽये "ॐसदुपरात देवौं तर्पयामि नमः" इति वि: ।

तत. श्री कीं द मः पद्मध्ये सोमूच्याय नमः ।

हृदित गायचया संपूज्यहलख्यो "श्रीमदुमताराये हृदमध्य नमः" इति ।

ततो गायचो धायेयत ।

मूलेन त्रिधनं द्रष्टा देष्टायै वरानने ।

ततो देया प्रकसध्यमधशर्येषसुत्तमम् ।

तत. सुल्वाचं कुुर्यॉय् ततः स्वादिदतरपंसम् ।

पध्यं द्रष्टा च गायचा ध्याने कुुर्योच साधकः ।

दैवतातपंषे घैष सुटः: सुरगं रपड्कयः ।

भतौरेष्टानतहा देव्या मर्तिज धारल्यषा: ।

कवंताभारड्कार ध्याने सवंश्चावस्था ।

सर्वदेवमयी यश्नात् तारिष्यो त्रिगुणात्मिका ।

प्रातः । उदयाद्रुसहसाभां पुस्तकाक्षकराम्नुजाम् ।

'कष्याजिनाम्बरां नान्रीं ध्यायेत्कार्त्तार्किलाम्बरे ।

मध्याह्ने । ध्यामवर्णां चतुर्वाड्‌ महाचक्रलसद्रराम् ।

गदापद्मधरां देवीं स्वयोनिसंजतास्थयाम् ॥

सायाह्ने वरदां देवीं गायत्रीं संस्करेत्ततः ।

मुकां मुक्ताम्बरधरां ह्यासनकृतास्थयाम् ॥

विनेतवां वरदां पार्वतिपालमूलधारिणीम् ।

सूर्यमण्डलमध्ये स्तां ध्यायन् देवीं समभ्यसेत् ॥

लज्जावीजं समुद्धृत्य उप्तारापद ततः ।

सम्वोधनातं देवेभ्यो 'विद्महे तदनुत्तरम् ।

धोमहोति ततः परम् ।

तनस्तारे समुद्धृत्य प्रचोदयात् पदं ततः ॥

सम्वोधनातं देवेभ्यो ततः स्वाहु प्रचोदयात् ॥

"ह्रीं उपतारे विद्महे शमशानवासिनी धोमहि तवस्तारे

प्रचोदयात" इति ।

ततः सामान्गमायच्यां दशधा लय्या समाप्य विशेषमायच्योम्

षडोत्तरशतं जपेल् । ततः संहारमूर्दया तत्तेजः स्वदृढये

नयेत् । इति उपतारासंख्या ।

मूलेन जलं संग्रिध्य सूर्याभिमुखवं पञ्चधा जप्त्वा जलेभ्य

पञ्चधा दत्त्वा श्रोणि ह्रीं साहा दत्वाचम्य कताक्षालीः ।

श्रीं शमशानालयमध्ये श्चतुर्थर्गप्रदायिनोम् ।

महामृत्युप्रभां देवीं नोलपङ‌क्ते विराजिताम् ॥

सर्वाभरणशोभाढ्यां लोचनं हरनेत्रत: ॥

इति पठित्वा जले पटकोषं विलिख्य तौर्थमावाह्या तत्र-

नाचमनं कृत्वा मूलेन त्रिजलं भूमौ दद्यात् इत्यथश्रण्णयपर्ल

तसथै कजटावतं तपंञं विधाय 'श्रध्यं' दद्यात्‌।

जलमूले च भंगौधा पञ्चधा मूलमन्त्रकम्‌ ।

पच्‍च वारान्‌ सत्ते दत्वा पूजाविधिं चरेत्‌ ॥

सूर्येष्ये मण्डले देवों ध्यात्वा धावमनं चरेत्‌ ।

ततथै कजटावच्‍च मन्त्रां कुय्यांतु साधकः ॥

श्रध्यों तु गायच्चो सूर्येमण्डलस्थायै तारादेव्यै मीनो‌उ‌

रस्यै इदमर्घ्यं स्वाहा। इतति त्रीः ! ततो ध्यानम्‌ ।

प्रातः । सूर्येमण्डलसंस्थां मुक्ताहारविग्रोहिताम्‌ ।

हिनेत्रां दिभुजां देवों चतुर्वक्त्रां मरोज्ज्वालम्‌ ॥

मध्ये ऽहे विष्णुपाद्‌चतुर्हस्तस्य भैरवीम्‌ ।

मुक्तामणिशिखासंयुक्तां नानादारार्विग्रोहिताम्‌ ॥

मण्णसिस्थिपदां देवों गायच्चों साधकाग्रयोः ॥

सायाह्ने सूर्य्यसंस्थाङ्‌ पञ्चवक्त्रां विलोचनाम्‌ ।

माहेश्वरीं जगद्धात्रों जगद्ध्र्मपासिकाम्‌ ॥

तारां पूर्वं समुद्रृत्य मूलमन्त्रार्थतपदम्‌ ।

धौम्रद्धि प्रयतमं योज्यं सारदायै च विद्‌धे ॥

ततः श्रिये पदश्शोक्ता ततो दद्यात्‌ प्रचोदयात्‌ ।

"को नोलसरसोती धौम्रद्धि सारदायै विद्‌धे ततः प्रचोदयात्‌" इतति गायत्री यार्मक्तिं जपेत्‌ ।

ततः सवैंमेकजटावत्‌ । तारारहस्ये महाचोने च विग्रेप्तः ।

स्तो‌ष्याच्चापि च गुद्राश्र्चां प्राह्याश्र्चानां प्रथक्‌ श्रथक्‌ ।

ताह्राश्र्चेन प्रकार्त्तंस्य यथ्र्रपदू उत्कं द्वि पुस्तके ॥

ध्यन्थया निफलं विद्यात्‌ सर्वां पूजादिका क्रिया ।

प्राप्तः सत्यं तथा ज्ञानं तथा सन्म्यात्र्गं शिवः ॥

स्वौध्यायोस्सारतत्त्‍वेन हृदयावैँच प्रकीर्तितम्‌ ।

वाङ्जिजायामुयंन्त्र नमस्कातं प्रकोचिंतम्‌ ।

प्रथमः पटलः ।

सर्वत्र पूजार्होसादावविधेयो विधिमन्तः ।

इति नीलसरस्वतोक्त्या ।

ततो देव्या मतुं वच्मो तारायाः सदाशिवे ।

यक्ष विद्यानसात्रेय जैवन्मुक्तो भवेत्सरः ।

बध्यौजिकौषमेधान्तसितारानिगमादि-

वेध्या पृथ्यो वामनेत्रं चन्द्रे विन्दुसमन्वितम् ।

कामवौजं समाख्यातं वैलोक्यजयदायकम् ।

सान्तरेफसमायुक्तं वामनेत्रं सचन्द्रकम् ।

सज्जावौजमिति ख्यातं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ।

पञ्चस्वरसमेंपेतं हकारं चन्द्रकैङ्कम् ।

कूर्चवौजमितिख्यातं त्रिपु लोकेषु विश्रुतम् ।

पवर्गस्य द्वितोयस्य टवर्गस्याथमेव च ।

सर्वाकारं मन्त्रमूर्ध्ववौजं प्रकौर्तितम् ।

चन्द्रखड्गसमोपेतं हादग्रंकारमौहितम् ।

वामखं तथ विध्रेयं वाचःसिद्धिप्रदायकम् ।

अयोदग्रं देवि ! चन्द्रखड्गहविभूषितम् ।

तारं प्रणवमिल्युक्तं ब्रह्मविद्यागमिवालकम् ।

पञ्चमस्वरसंयुक्तं हकारं वर्मवौजकम् ।

जानाग्निविन्दुसंयुक्तं सुदृदग्रंकारम्नितम् ।

श्रृङ्गे वौजमराध्यातं वैलोक्यस्य प्रभवावहम् ।

नादिभ्रान्तं विसर्गान्तं हृदौजं परिकौर्तितम् ।

हान्तं यक्ष शतुर्येभ चितोयषरसंयुतम् ।

तदन्त्येष हकारेऽपि विसर्जायासमन्वितम् ।

वह्नाग्निवामनेत्रान्तं मकराजसमन्वितम् ।

बध्वौजमिति ख्यातं बधीरिव यग्रध्वनो ।

वामखं चन्द्रनोयष्व दासस्व गुरुद्रव च ।

माता न गोपयेदक्षं वामकोष्य: आदौ षण्मातृतत्त्वं पृच्छतां नाथ ! यदाक्षं देवदुर्लंभम् ।

ताराराम्ना मक्षान्देव ! वद्रार्शिप्रदायकम् ।

कालो तारा महाविद्या पोड़गो भुवनेश्वरि !

भैरवी ब्रह्ममात्रं च मातृकाकमलालिका ।

धूमावतो घ वगला महाविद्या: प्रकोत्सिंता: ।

एतासां यवणादेव सर्वसिद्धेश्वरौ भवेत् ।

विष्णुविद्या-देवविद्या शिवविद्याविभेदतः ।

शक्तिविद्यामभेदेन विद्याैकद्र; प्रकोत्सिता: ।

षन्यादौ त्रिगुणाद्द्वा विद्या जागर्ति नित्यश: ।

कालो जागर्ति कालो च कलाो जागर्ति नित्यश: ।

कर्मो कालो कलौ काष्य: कलो गोपनकार्द्रिकौ ।

कालो तारा महाविद्या महासिद्धिप्रदायिनी ।

महाविद्यासु सर्वासु कलो सिद्धिरनुत्तमा ॥

सर्वविद्यास्वपि देवी ! कलो सिद्धिरनुत्तमा ।

कालिका तारका विद्या सर्वोत्तारयर्नेशक्रता ।

तयोर्यजनमात्रेण शत्रु: साधान सताप्रदृ: ।

यथा कालो तथा तारा तथा नीलसरस्वतो ।

सर्वाभीष्टफलं दद्यात तथा त्रिपुरसुन्दरो ।

अभेदमतमाश्राय य: कवितं साधयेदवत: ।

त्रिलोके च तु संपूज्य: स्वात्ताराराततं पद वच: ।

भेदे कृत्वा तु यो मन्त्रो साधयेदतं साधनम् ।

न तस्य निप्कृ तिंदवि ! नित्यये पञ्चते हि वच: ।

एतासां साधनेनैव यग: सिद्धिस नित्यश: ।

केवलां भक्तिमाश्राय चतुर्वर्ग लभेत करे ।

त्रिपुरा च महाविद्या बहुसाधनसिद्धिदा ।

प्रथमः पटलः ।

यस्याः प्रसादाल्लक्ष्यं भोगो मोक्षञ्च जायते ॥

कालिका तारका विद्या कालौ विश्वविसर्जिता ।

डुःख विनाशिनी प्रसिद्धा काले जागरशक्तिका ॥

न वा प्रयोगवश्लुःध्यै न्यासज्ञानादिके तया ।

न तत्र पञ्चवारः शक्तिसङ्गत् तस्याधनं शुभम् ॥

कालिकासाधनं देवि ! भक्त्या कुर्यात् कालिकाचने ।

राजते तद्धि तत्कैव प्रवुद्ध साधनखरत्न ॥

यस्या मूर्तिंहृदीचया या श्रुतिमूले व्यवस्थिता ।

एतस्या: साधनश्रेष्ठं श्रुतिस्मृतिप्रदायकम् ॥

धनं धान्यं शुभं ( सुतं ) जायां भोगं मोक्षं तथैव च ।

प्रचिराराधते यां तु यस्या: श्रेयसमावतः ॥

नोचेल्लिङ्गेन्द्रपाश्लानो विनालापं कवेरपि !

मध्यपद्मयो वाणो वल्लात् तस्म प्रजायते ॥

ग्राम्या लचिसमा व्याप्तिं प्राप्यस्य महिमा तथा ।

ग्रदर्शनं शैलश्रेष्ठं ग्रहिदर्शनं जलस्य च ॥

चन्द्रसूर्याग्निभूतानां साक्षिको सभुरेव सः ।

मन्र्सिद्धिसिद्दया सिद्धः पुराणागमभर्मिभाक् ॥

उपचारविचेपेण राजपुत्रो वरं लभेत् ।

चतुःपष्टिप्रकारेण सिधिराक्षागामिनो ॥

पञ्शूर्वे स्थिता तारा सर्वान्ते कालिका स्थिता ।

सिधिय: सन्ति यचापि सदानीय प्रदीयते ।

यदि साधयितुं देवि ! भक्त्या नैव तारकाकुले ।

तदा सिहिमवारोति श्रव्दा कुलप्रवर्तने ।

कुलाचारविधोनस्य न सिहिं च वदन्ति: ।

नतद्यप्रदश कत्प्रत्य गुरुयोगात्तथैव च ।

कुल्यागमे, शुपागमे श्राद्धयोगो विधीयते ।

हिमाद्रेवन् सर्वजन्तूनां ब्राह्मणानां विशेषतः ।

पयस्यां रेतसां पातः शिवपुजावशिमुख्खः ॥

गृह्णु वत्स ! मदांधोऽसि ! महापातकिनो यथा ।

एतेभो सृष्टितो देवा ! तारासक्तः शुचो यथा ॥

भवपापैःपविभुक्तः सर्वपापयुतोऽपि सः ॥

कुलदेवाचागिहोन्रस्य न सिद्धिन च मर्तति' ।

तम्मात्र सर्वप्रयत्नेन ताराया द्रोग्रिको नरः ॥

कुलाचारविधोनस्थेन सर्वपापैःपरमाप्नुयात् ॥

कुलाचाररतो यस्तु तर्पयेत कुलदेवताम् ।

नित्यं यौतारकां देवों तस्य सिद्घिः करे स्थिता ॥

प्राचारज्ञानवान यथा क्रियते न कुर्नक्रिया ।

पश्चात्ते नरकें घोरे कल्ककोटिगतेरपि ॥

परदाररतो यत च क्रमध्ये भवेत्नरः ।

गुनौविष्टार्कामिमभूत्वा तिष्ठेत कलापयुत भुवि ॥

साधनस्थ समानस्थ परयोपारती भवेत ।

मातुर्योनिं परित्यज्य विहरेत सर्वयोनीनपि ।

निविकारो निर्विकल्पो भवेत साधकसत्तमः ॥

मात्रपदे सकसम्यपरम्। इति सद्गुरुमहामन्त्रनि-

र्मितवान तारानिगमादिदर्शनात् ।

प्रकटते यस्तु वै दातुं स्वयोपां भक्तवत्सलाम् ।

तथा योपां समानोय द्न्यप्या साधयेत धुवन ॥

स एव साधकयेष्ठो निविंकाराय निवितमं ।

साधकेभ्यः प्रदोघित तदान्या परिगृक्षते ॥

न दातुं शक्यते यस्तु स्वयोपां देववत्सलः ।

नटों स तु समानोय साधयेच्छृंणिषेधनम् ।

स्वयोपो देवते यस्तु चक्रमध्ये तु साधकः ।

गुरुभ्यः साधकेभ्यश्च तथ श्रीयं वसाम्यहम् ।

सर्वेषिसिद्धस्य देव ! च्छुपोस्तस्य गोचरा ।

इत्यादि तारानिगमादिच्चोनान्तम् ।

स्रथ विधा वच्यते ।

तारकत्वात् सदा तारा तस्य भेदविमेदतः ।

मायाकल्पे मुक्तकेशी कद्रस्ववैकजटा स्वयम् ।

पस्मादैकजटा प्रोक्ता मन्त्रयास्या निरूप्यते ।

वग्रिष्ठाराधिता विद्या न तु श्रोत्रफला यतः ।

घतस्थोनापि सुनिना श्रापो दत्तः सुदारुणा ।

सुतः प्रभृति विद्येयं फलदात्री न कस्यचित् ।

तैत्तदुग्रारितं तेन शिवेन गुरूणां स्वयम् ।

लज्जावीजं बधूवोजं कीर्चवीजमतःपरम् ।

मन्त्रात्तममुनां ज्ञातं पद्मार्किमक्षरुपकम् ।

इति चैकजटाविद्या सर्वग्रासेपा गोपिता ।

सर्वशास्त्रे गोचरा च कामिनी सिद्धिदायिनी ।

महापातकलङ्केष चित्तौ यदि च मानवः ।

एतस्य भावणादेव ! जीवनुच्चैः भवेत् भुवम् ।

श्रीतारा नैव दातव्या भूमिस्वरूपैकतले ।

यदि प्रदौयते देवो नियये पच्यते भुवम् ।

ज्येष्ठपुत्राय शान्ताय सुरूपपज्ञानपासिने ।

श्रोयुतां यदि राधेत मूत्रो मोक्षवमंगतः ।

तारकादां महाविद्यां पतनं तस्ये निश्शितम् ।

श्रोषाष्टापि वारारोहे ! निपतत् सर्वदैव हि ।

मादी श्रो एकजटा उद्दारिता ततः श्रोतारा नीका

सर्वैल दूपयव्यात् श्रोयधर्मैलाच ।

श्रोवोजादा यदा विद्या तदा श्रोः सर्वतोमुखी ।

वाग्भवाय यदा विद्या वागीश्वरप्रदायिनी।

पञ्चरशिममहारविच्चा सभ्यते यदि भाग्यतः॥

तस्य भोगस्य मोचस्य करस्थ एव गुदर॥

द्व्येकजटाटदेव्या गक्निसिद्धिमन्नु।

एकजटाया छापरा छासौ भोगमोचप्रदायिका।

मातृपद्मावत्तरं मन्त्रं महासिद्धिप्रदायकम्॥

'एतस्या गायत्री।' 'श्रीं तारायै विशुहे मोचदायै धीमहि

तक्शो तत्त्वे प्रचोदयात्'। इति तारामन्त्रगायत्रौ।

कामाख्या छापरा विद्या कामतारा प्रकौचिचन्ता।

भोगमोचप्रदा देवी गर्भगृहस्थे प्रपूजिता॥

इति कामातन्त्रम्। द्वास्या गायत्रो- 'नीलँ।

'श्री कामाख्यायै विशुहे कुलकौलिन्यै धीमहि तवः श्यामि

प्रचोदयात्। इति एकजटामेदः।

फडल्तथ महामन्त्रः सर्वतन्म्रगुभावन्धः।

महाकालप्रिया देवी भोगमोक्षप्रदायिनो ।

हुँ झौं क्षौं फट् ॥ एतस्य गायत्री । "झौं तारकायै विद्महे

महाकालप्रियायै धीमहि तन्नः शक्तिः प्रचोदयात" ॥ अत्रि

महाकालप्रियागायेल्लोमन्वः ।

अथ नोलसरस्वत्या: प्रकारणम् ।

ताराद्येकजटामन्त्रो नीलवाख्या: प्रकौर्त्तितः ।

यस्यास्तु सरस्वाति सम्यग् वागौघत्वं लभेष्टधुवम् ॥

अत्र गायत्री । "श्रों नोलसरस्वत्यै विद्महे योतारायै

धीमहि तन्नो देवी प्रचोदयात्" इति ॥

वाग्भवायै चैकजटां महानोलसरस्वती ।

अस्याध सरस्वात् सदै: सर्वसिद्धीश्वरी भवेत् ॥

अत्र गायत्री । वदतोयसम्यायां लिखिता । उग्रतारा-

सम्यायां गायत्री मृता ॥

अथ कुत्रु कामप्रकरणम् ।

कुत्रु का विद्या मन्त्रस्तु । सर्वत्र प्रयोेगं पद्मावती च ।

लज्जावधूकूर्च्चवीजप्रयोग: सिद्धिदायक: ।

कुत्रु केयं समाख्याता सर्वतन्नेषु मोपिता ॥

प्रथवं पूर्वसुत्रुत्य पद्मे पद्मे पदं ततः ।

महापद्मे पद प्रोच्य पद्मावर्तिपदं तत ।

माये स्वाहा महामन्त्रप्रयोगः सिद्धिदायकः ॥

"श्रों पद्मे पद्मे महापद्मे पद्मावति! श्रीं झौं स्वाहा"

पत्न गास्ले माये इति श्रषणााल्ल्ज्जादिय' बोधयम् ।

चे तु सम्वोधनान्तमय्यागष्च' कदन्ति ते क्लेश्छा: ।

तारानिगमे पद्मावतोमकारणये ।

तारं पद्मे च पद्मे च महापद्मे तत.परम् ।

पद्मार्पित मतो नडेशार्य मग्ना तत्का मतु: ॥

तारकत्वात् मद्गता मग्ना या काशी मंथ निषिक्ता ।

महयोऽप्याय मन्मात्र म्यु; मयं तस्माद्गमादिषु ॥

गगनसिता मुद्राविद्या: मारातृ मारतरु: मृताः।

पर्टाविद्याममो मातृ भूतने मिर्डिटो मदः ॥

पततां मयं मन्नाणां दंपताकितया: मृताः।

पात्या चक्रटा प्रोत्का द्वितीया चोप्रतारका ।

वतोया नीचषगणो म्याद् भोगमो ऽपदा मताः ॥

तथ एकचटामन्वेष्टारादेकसदृशं मि द्विते मंड़पत्; ।

उपावसारिणो यम्मादुपसारात् प्रकटौचिलता ।

दत्तो वकू नोचया यक्मासिमाननिर्भरत्वात् ॥

नोचया इत्यक्र नाकारपाठमजु न तत्र नोसमरचयोसि

भर्वात । पततु भान्त्र वर्दनित ।

पततामष्टमन्वाणो करपिच्छहस्तां मि साधक !!

गुह्य चात्र प्रवच्यामि रक्शस्य मम सम्भतम् ॥

नीलाचारादिकं हृदा पुरखरपं मव च ।

प्रत्येकश्य प्रवच्यामि पट्टमलय तारकैः ॥

प्रच्चायोऽस्य भरात्येक प्रतीतो हेततोत्थितैचैव च ।

घौर्ज लश्नामतु. प्रोक्तं भक्ति: सूर्य मितोरितम् ॥

कीलकं निजवोजस्य मधूवोजं सुमिठकम् ।

लद्यसंख्या जपेमत्रे फणममूलेयंने वमन् ॥

नतां ताम्व लपूणाच्च मक्रमडकुले रतः ॥

तत्र शिवेन व्रक्मान्तरते प्रपश्वितम् ।

नोनपचैध जुडयानमधुरेष वचेयष च ।

बीजोमन्ते तद्रेड पे सद्वरशयच्य वोधे: ॥

उप्रतरामनो वक्! विधिनोऽप न गम्प्रयः ।

नवचक्रयष्टि तद्र्रेडे पुरचक्रैकमध्ये ॥

नीलवाणी नीलकण्ठे मन्त्रभेदसमन्विते ।

लघद्रय जपेन्मन्त्रं तदा सिद्धिरनुत्तमा ॥

सर्वतारासु विद्या सु पुरचक्रैकमध्ये ।

जुष्टयात्रोलपदैश्चैव विश्लपकंरभावतः ॥

ऋषिपङ्क्तिन्द्रताया वौजं गक्ति' भौलकमेष च ।

सर्वध्चैव पृथक् वृत्ति नानामन्त्रविभेदतः ॥

जपमन्त्रे च ताराया: साधने शक्तिजं कुलम् ।

योरभावरहस्योक्तं त्यक्त्वा सारं नान्यथा यात् ॥

एतासां निगमागमप्रचलितं संगृह्णा श्रैवं मतम्

'तन्त्रायाः परिपूजनं जपविधिं यौर्जं तथा तपणम् ।

श्रयते डिम्बं ध्वानिवेधितं खलु मया संमूर्छ्य तारावचः

प्रयास्ते कमला सतार्कमनुपरा वौषाधरा वारदा ॥

इति योऽपरमर्हं परिजकाचार्यैः प्रथमानन्दैर्निगदितौर्ष्य-

स्वामिकुलाद्यपूतपचित्रे तारारहस्ये दरगौरी-

संवादे प्रयमपटलने रचयादिपटलः ।

॥ इति द्वितीयः पटलः ॥

तारानिगमादौ कामाग्यामूले च-

कानोतारामनूदाने चक्रचिन्तां करोति यः ।

प्रायुविद्याम्रोतायाधः शूनो विष्टार्कामिभवेत् ॥

यदि भारववगावाथि ताराविद्या प्रनभ्यते ।

इच्छामिडिभवेतस्य किं मोचयात्रामिधये ॥

यदि मन्त्रे गुरुः साच्चात् सयंतनस्ते सय एवं हरः ।

न देवान्तः सारकां विश्लां स्तनं वै न वेदतु क्रचित् ॥

यदि भाग्यमतादृशं कोटिजन्मतपोभ्रमाद्‌ !

नभंत तारका विन्दां म भजेत कल्पवादप; !

गोपनीयो गोपनीयस्तारामन्त्र: मदानिशं !

यन्न‌ मन्येऽपि लभ्यं स्तोत्रं कश्चनेऽथ च !!

रक्ष्यं गुरुप्रसादादृष्टं तारानिगमसम्मतं च !

गोपनीयं प्रयत्नेन तारां नैव प्रकागयेच‌ !!

कुनकर्मरता यस्तु महाभावार्थविर्जित: !

मन्ये तस्मै गुरो विप्रे नतार्यां वोभ्मावत: !!

पतितगाय कौन्तेय मठाय म कदाचन !

यां ददाति यरेऽस्मै दातारस्तु शिवालय: !

पूर्वघ्नलोभो कामनेऽभो कर्मनेऽभो नर: क्रचित्‌ !

ददाति यदि देवेऽस्मिन् मिर्ये पतति भूतले !!

शिवह्दा विपु नो‌ऽत्रे‌पु गात्रेऽपि वद्राशा भवेत्‌ !

म एव भ्रष्ट: कौन्तेय को‌न्त्यो भ्रष्टां मदोतरे !

कुलोनाय महच्छ्राय यदाभक्ति‌पराय च !!

कौलमेवायुतायाऽपि गृकिणे‌ऽथवारताय च !

ताराभक्ताय शक्ताय मदानन्दाय गौनदृशक‌ !!

एतेषु भक्तियुक्तस्य दानस्यार्थं कुलस्य च !

सद्गुरुः शिष्यतां प्राप्तः स्वयं सद्गुणसंयुतः !

प्राप्तं शोचा प्रकर्षेण ध्यान्यथा निफलं किय: !!

विश्वमूले उमगाने वा पर्वते वा नदीतटे !

गुरुगृहे महानौठे सिद्धिपीठे शिवालये !!

एकान्ते तड़ागे वा हरभूमौ शिववासये !

दीचां कुर्यांस्तु मदनन्त्री जपध्याऽपि समाचरेत‌ !!

पञ्चकोधान्तरे यस्तु न लिहान्तरमोचते !

लभेकवित्तमास्यन्तं भवन्सिहिप्रदायकम‌ !!

यदि भाग्यवशादेवि ! माझातोर्ं प्रलभ्यते ।

तत्र चेत् क्रियते दोचा कोटि कोटि गुणायते ॥

यतेहां च पितृहां देवां मातामहस्य च ।

सोदरस्य कनिष्ठस्य वैरिपच्चाद्यितस्य च ॥

विविक्तार्थमिषे देवां न बल्लीयात् कदाचन ॥

न पत्नीं दोचयेद्रात्रौ न पिता दोचयेत् सुताम् ।

न पुत्रस्य तथा ज्येष्ठो कनिष्ठं न च दोचयेत् ॥

दौचादतौयदिवसे कत्वा चौरादिकं शुभम् ।

हविष्यं तद्विने कायैमुपवासं परेऽहनि ॥

गुरोराज्ञां समादाय पुण्यादि स्वयमाचरेत् ।

पशुं वटांघ संश्राय तत्र देवान् प्रपूजयेत् ॥

प्रथमे रचनायच द्वितीये च सदाशिवम् ।

हतोये सुन्दरी देवी छत्रुर्यं परदेवताम् ॥

प्रणमे सर्वदेवांघ सर्वज्ञद्गुररचत्तमः )

स्वस्ति वाच्य ततः कुर्यांत् सड्ल्प विधिपूर्वकं ॥

मुक्तामाणिक्यवैदूर्ये गोमेदानं वच्चविद्हुमौ ।

नीलं मरकतं पद्मरागं पञ्चघटे न्यसेत् ॥

ततो मूलं सुसंस्कृत्य प्रजपेत् सद्गुरुः स्वयम् ।

करन्यास ततः कृत्वा लच्वन्यासं ततः परम् ॥

पुष्पादलहृतं ग्रिय' चन्दनेन प्रलेपयेत् ।

ततो रत्नादिसुभक्षैस्ततोः ग्रिय'ं प्रसिद्ध च ॥

ग्रियम्भोजे ततो हृत्चा शातोत्तरं मतम् ।

जपेमन्त्रं गुरोरेवं कपोले मूलमुच्चरेत् ॥

ऋषिच्छन्दः कौलकृत्य ऋषिक्किवोजमत.परम् ।

एकदा दचिगे कर्णे गायत्रीषु त्रिधा जपेत् ॥

ततो मन्त्रं प्रवक्तव्यं शिष्येौच्चा वाचत: सकृत् ।

विधिरेप दिजातीनां क्लेशसुद्राणाच वामत. ॥

ततथ प्रथमेरेव ! सौगुरः सर्वतत्त्वणम् ।

स्वयं जप्ता ततो मन्त्रं द्रविणादेन समाचरंतू ।

तारतम्येन सङ्गेसु चैपा दीक्षा प्रकरीसिता ।

शिवस्य पूजनं स्थात्वा पार्थिवस्य न चान्यथा ।

ससान्यार्घ्यं प्रकत्तेव्यमासनादेनू विधीयेतः ।

योनिपीठादिहुपीठं लिखितमानुल्यमूलकम् ।

योन्यघ्नेपप्येन्त विघ्ननिवारणाम्बुदम् ।

न पूजयेत पार्थिवं यः शिवलिङ्गं स नेश्वरि ।

नान्यपूजाफलं तस्य सङ्कटाल्त्व प्रजायते ॥

देवस्थाने ततः कृत्वा पूजा' शिष्यैः प्रदापयेत् ।

मण्डपस्य च पार्श्वस्थ कलासं ह्येकनापत ॥

विम्बं दद्यं गोधाचित्त्वा भूतग्रामि' ममाचरेत ।

स्तनाभों दद्रक्ष पार्श्वं वामे पार्श्वे विधाय च ।

चतुर्विंशातितत्त्वेन सार्द्ध जोवस्य तोलतम् ।

प्रदोपकलिकाकारं सर्वतेजोमयेन विभुम् ।

प्रविभिषा'चिलं चक्रं परनाद्राङ्घिप योजयेत ।

मूलाधारादिक्रमशो मण्डला सर्वे देवं विदाधिहेत् ।

सर्वेहपं परोक्ष पापेन पुङुपीठ च ॥

दशनामापुटं हत्वा कलासंख्या' जपेद्ध यः ।

पूर्तयित्ता ततों वायुं चतुः पञ्चजपेन च ॥

कुम्भयेत परमं वायुं ततों द्वादि'यर्त जपेत ।

रचयेदामतो वायुं शिरद्देशं विनामययेग ।

वड्लिङ्गोजं जपेद्ध वि ! पूर्वंसध्यातुसारतः ।

सर्वं भक्तमयं ध्यात्त्वा ततों भस्मार्चनं ततः ॥

पञ्चवोजं ततों जप्या कलया शाधयेच्चनुम् ।

दितीयः पटलः ।

मंत्रार्थविष्यः स्वयं साधादिलये यं ज्ञानसं कुलः ऋतस चन्द्रवैजेन चतुःपष्टिजपेन च ।

क्षिरोक्तलय निजं देहं कुंभयेदायु मरुत्सलम् ।

हाविंशद्रात्रौ ञ्जपादशतेन विरेचयेत् ।

संध्यायां पर्याय भक्त्या दिव्यरूपं मनोहिरस्म ।

भाले चन्द्रस्य संभाव्य विभूति परिभारयेत् ।

घामडस्रे समानीय पद्य गुह्यंभेदकं ऋत्नभक्षसे समायोगं हृदभक्षनि कारयेत् ।

प्रणपेत्तत्र मन्त्रस्य ग्रिस्यापि पडचंरम् ।

यंत्र: पञ्चाचरं जप्त्वा मित्रे ! मोडभसे ख्यकं ऋत्नभैरवतदयं पुनः ।

श्रीं अग्निरिति भक्जलमिति भक्तं सर्वश्वरं परम् । भक्तं मे चचू' पोत्न्रियाथि भक्तनि दृश्यातं ग्रामर्व पग्रपातवि- मोचसाय ।

श्रीं भक्रुरूपं परव्रह्म परा प्रकिरितो रिता ।

भक्तिं श्रेयं परं ज्ञानं परं तत्वच रहपकम् ।

परमानन्दं भक्तिं ज्ञानकल्पे व्यवस्थितम् ।

विधारयामि तज्ज्ञं परभुपागविमुक्तये ।

सतथ त्रि ञ्जपे गर्द मन्त्रे तस्य पडचंरम् ।

यंत्र: पञ्चाचरं मन्त्रं पठित्वा धारयेत् सदा ।

भगसुर्दा समासाद लताटे विश्वयाच्चुभम् ।

मूलेन प्रश्नवेनापि प्राप्यायारं समाचरेत् ।

कनिष्ठानामिकाडुङ्ग डैयवासापुटभारषम् !

प्राणायामः के विद्ध्रेयः पूरकैः कुंभरोचकैः ।

कलावतुष्टये तस्य दियुबेन विरेचयेत् ।

क्रमात् क्रमात् सयं कलवा मानसेनापि पूजयेत् ।

ज्ञानिनानपि सदा: स्वाध्यानमेतत् समाचरेत्।

पशुपतये नमः श्रीपतये, सुबुद्धे च शर्वाये नमः ।

करहते योनौकपालाय कद्राय मोरसि नमोऽस्तु ते ।

कपालेधूर्तनेच्छाय मूले योगभवे नमः ।

पादयोर्भंररक्षायैव शिवाय दच्तवाहुतः।

कल्काय वामभागे च पृथके ज्ञानाय एव च ।

क्रोधाय सर्वगात्रेपु विम्यसेविच्छवपूजने ।

पड्दोषैर्भाजावीजेन कुय्यादय पडड्ककम् ॥

कराठच्च तथा नप्तदर्गदिग्बसनशोभितम् ।

हराय नम उच्चाश्रय मदघ्चेवार्चितं यच्चः ।

महेश्ररचतर्थ नतं नमोऽस्तुं गठनशोभितम् ।

शूलपाणये इहोच्श्राये सुप्रतिष्ठो भव स्वयम् ॥

प्रतिष्ठास्य ततः पश्चाद दच्तावाच्च प्रपूजयेत् ।

पादामच्येन्द्ध गन्धैष पुण्यैः पूषद द्रौपकम् ।

नैवेयादीनि दच्ता च पूजयेत परमेश्ररम् ।

मोचाफलं सह्न्ताष शिवलिङ्गै ददाति यः ।

तस्य पूजां मघारंदेवि ! नत्क्षामि प्रयतात्मनः ।

तस्य मिहिरवेदेवि ! नित्यता सफलां भवेत् ।

पुरःसिद्धा मूलमन्त्रं जपेदग्रसहसक्रम् ।

पशुपतये नम द्रिति लिखं संख्यापचेद बुधः ।

विल्वपत्रस्य माहात्म्य वच्तुं कः शक्य एव हि ।

विल्वपत्रैर्दिना द्रेपि ! लिख्टपूजा तु निष्फला ।

पूजयेत परया भत्त्या चाष्टमूर्तिं शिवस्य च ।

शाम्भवेयान्तां प्रपूज्याय वेधां लिङ्गे शिवं यजेत् ।

लिङ्कवेधी भवेद्देवि ! लिख्टे सच्चारमहेक्षरः ।

तथोय पूजनात स्वातां देवो देवो सुपूजितो ॥

द्वितीयः पटलः ।

श्री सर्वोय चिन्तिमूर्त्तये नमः, श्रीं भवाय जलमूर्त्तये नमः, श्रीं रुद्राय अग्निमूर्त्तये नमः, श्रीं उप्राय वायुमूर्त्तये नमः, श्रीं भूमाय आकाआमूर्त्तये नमः, श्रीं पशुपतये यजमानमूर्त्तये नमः, श्रीं महादेवाय सोममूर्त्तये नमः, श्रीं ईशानाय सूर्य-मूर्त्तये नमः । एताभिर्नामाष्टमूर्त्तीः पूजयेत् । पुष्पाञ्जलित्रयं देवि ! शड्कराय निवेदयेत् । स पूजाफलमाप्नोति नान्यथा सच्चपूजनात् ।

ततो मूलं प्रजलत्यं देवि ! षट्कोत्तरं शतम् । अजलैर्विल्वपदैै यत्नं लिङ्गे समर्पयेत् ॥

श्रीं गुह्यातिगुह्यगोप्ता त्वं गृहाणास्मत्कृतं जपम् । सिद्रिंभवतु मे देव ! शम्भुप्रसादान्महेश्वर ! ॥

महेश्वर इत्यवं लिङ्गे क्षिते इष्टि काचित् पाठः । स्तोत्रस्य लिख्याचनद्विकादावतुस्न्र्वेयं कवचं ततः ।

ततो मुखवाङ्मादिकञ्चरत ।

संपूज्य पार्थिवं लिङ्गं सुखवादं चरन्तु यः । ग्रहमायुज्यमाप्नोति तथा करतालव्यानिम् ॥

भवेत् प्रदक्षिणा कृत्वा प्रणमेत् पावंतीश्वरम् । यस्त्वाच गच्छेत् कौशिकों पुनःस्नानार्गलातिक्वरंत् ॥

प्रदक्षे हस्तं समादाय मज्जां जानुदयं सथा । गोपौविनामं दत्वा तु वार्द्धचन्द्राकृतिं भवेत् ॥

यो दद्यात् सम्विदापातं शड्कराय महेश्वरि ! । प्रकटमेधरतं पुष्टं' पादे शैकैन जायते ॥

हादश्यों गाढ्रं देवि ! लिङ्गं हस्त्र तु पार्थिवम् । सम्विदापातमादाय सर्वं दद्यात् कलाआलसः ॥

नोचंयेष्ट्वा रक्षायै लिखिं यस्तु नरः कचित् । न विषुभक्तः यात्तो वा न शैवः स नराधमः ॥

कृत्स्नगोतवाधानामो वार्त्तया शिवे समतोऽ मञ्जारकुठ

वमसेति विश्रुप्य ध्यानं मस्कृणात्।

हरस्य पारायिंव निष्ठा पुष्टिचित्ता मरो यदि़ ।

जले मम्यापयेद्धि यत्न दरिद्रेो भवेद ध्रुवम् ॥

पूजयित्वा तु यो नित्यं पायंतीप्रियमुत्तमम्।

स्वापयिह्वदि तोत्रे ऽच दन्तगुर्क प्रयाति सः ॥

निर्विमिद्र' पूजयित्वा भृमो मम्पापयेत किम् ।

मयवा स्वापयेतोचैः सद्गुरोः करबीरः ॥

यव यत्न नरकन्वितस्तत् सुधीभिरन् कायम्। दगिद्राहि-

भवय न कायंम। किन्तु महासिद्रेग्वरतत्त्वे उभयन् दोषन्या-

यान्। दन्तगुरूं यथेष्टं हरति, शयणाष्ट; मृगो पापंनाशं

कायै तदभावे लसे वा चिपेत्। मृगं भागीरथौजस्नं विना

न जले कृपोदके पूजयेत ।

न जले पूजयेच्चृङ्गं भागीरथौजसं विना । यति यामने ।

विपुतानन्देन सद्गुरुषा व्याप्यातम्( पूजने गद्राशले

विलुप्तादिर्भीर्वानपि न च शाामान्यजले। जले मामान्य-

जले न स्थापयेत। मुद्रादिग्न्नादिभिन्नं पूजयेदिल्वयं। तथा

तथो

तारानिगमे महाविद्यांनिरूपणवल्लो न ।

पाविंव नार्चयिल्ला तु कालों ताराष सुन्दरीम।

प्रचोदयेद यक्षिलोकस्थः म गक्छेद्युमयातनाम् ॥

पतनेदो महाविद्यां पूजयित्वा शिवपूजां यदक्ष्मि, तन्न

लिङ्गाच्चनचन्द्रिकायाम।

महाविद्यां पूजयित्वा शिवपूजां समार्च्चनत्।

मन्यथाकरोदेवि न पूजाफलंमाप्नुयात् ॥

इति महाविद्यांनां प्रभमास्यं शिवदायकम । नयास्प विगुरोः शिष्यो

यावत्न पूजयेद्दिन्द्र' पारायिंव साधकाधम;।

तत्र पूजां न गृह्णाति सुन्दरो सारकामिता ।

रति ब्रह्मानन्दपरमहंसपरिब्राजकाचार्यतौर्यात्रावधूतविरचित तारारहस्ये हितोये पटले शिवलिङ्गपूजनपटलः ।

मतिसारे—

मातःसत्यं चरितादौ मातःसत्यां ततःपरम् ।

ततः स्वानं विधायाय मन्त्रां माध्याह्निकों तथा ।

शिवपूजां ततः कुर्यात् लघान्तयंजनं शिव ! ।

ततः पूजां विधातव्या ततो होमं समाचरेत् ।

वेलां दद्यात्ततो दैवैः होमे कुर्यांतततं परम् ।

भोगे इच्छां महोत्सवे सायंसंध्यां समाचरेत् ।

ततो योगो विधातव्यस्ततः साधनमुत्तमम् ।

एवं प्रकारमासाद्य तारकां साधयेद् यदि ।

तदा सिद्धिमवाप्नोति नान्यथा कवकोटिभिः ।

स्ववश्य कवचस्वापि सधिकार्यं पठेत्सतत् ।

प्रपठेत साधकयेष्टाक्षरमस्य कार्यसिद्धये ।

एतेन शिवपूजान्तरयजनस्य कत्तव्यत्वं तदेव लिख्यते ।

तारासारे निगमे—

न पूजाफलमाप्नोति विनान्तर्यंजनं शिव ! ।

तस्मादचंचलः पूर्वमन्त्रांगं समाचरेत् ।

तथाचैकजटापच्चे—

सकोषचंदये ध्यायेत् सुधासागरमुत्तमम् ।

रक्तद्विपद्र्ध तत्पक्षे सुवर्णाचलुकामसम् ।

पारिजातवनं तत्र रबानाघापि मन्दिरम् ।

इसगानं तत्र सिंधुन्य तत्कल्पवृक्षमूले ।

तन्मध्ये मणिपीठस्थ नानामणिभूषितम् ।

चतुर्दिक्षु यवैसौऽडेधिताज्ञाराक्षिभूपितम्‌ ।

विभाव्य यततो मन्त्रो सत्कदौपे वसेत् स्वयम्‌ ।

बद्धारम्भे सदा ध्यानेस्मादेवे जगद्रुरुचम्‌ ॥

तस्म वामस्यितां देवों नारीं तारसरूपिषोम्‌ ।

विभाव्य प्रश्नमेविद्यां मातृकार्तिरतोतिता ॥

बद्धारम्भे विन्दुरूपं पुष्टकरं तार्ष्यमुत्तमम्‌ ।

प्रकृत्योत्थ साधकस्तव ध्यानं सर्वंललापदम्‌ ॥

बध्वौजस्वरूपे च शिवतौर्धीं बुद्धिं न्यसेत् ।

मध्ये सुपुत्रनारीं तु ध्यायात् साधकसत्तमः ॥

इति ज्ञानम्‌ ।

चक्रौघद्रवये ध्यात्वा सिंहासनमवजन्यधीः ।

तत्र संभाध्यते श्रध्ये श्रानानन्दसहिष्णुधीः ॥

श्रिवं तत्र विभाव्याथ सर्वौदारभूपितम्‌ ।

दिगम्बरं महाकायमुमात्तं कामभावतः ॥

ध्यायायामूर्छे लिख्ये च भावयेश्‍च साधनास्मयीः ।

भावयेच ततः देवौ मघतानन्ददर्शिषोम्‌ ॥

तत्काञ्चनवर्णाभों ज्ञानालक्षरभूपिताम्‌ ।

पारिजातान्वितां देवौँ कचिद्रो परिभावयेत् ॥

त्रिसन्ध्यं मन्त्रया कृत्वा मन्त्रसिद्धिमभीप्सता ।

मातृ कामेश्वरो देवौ पिता कामेश्वटः शिवः ।

ध्यानयान् भावयित्वा च प्रश्नमेवोच्कटरो भवेत् ॥

इति सख्या ।

सर्वंतेजोमयौँ देवौं शिवशक्तिं यतात्मिकाम्‌ ।

च्वलनत्सूर्याम्रनन्द्राभां तडिल्लोटिसमप्रभाम्‌ ॥

भावयेऽत्र साधकौ यस्तु ध्यानेनैव लीयते ।

इति ध्यानें विभाव्यं साधकैरमलसिद्धये । इति ध्यानम्‌ ॥

दितीयः पटलः ।

व्रजतारम्भचन्द्रपातात्तर्ययेततादिशों पराम् ।

तत्रस्थसूयपाते षष्ठं द्वयामनोहरम् ॥

दया ज्ञानं धमा पुष्यं पुङ्गमिन्द्रियनिग्रहम् ।

ज्ञानदाने.पुष्यपुष्पमहिंसापुष्पमुत्तमम् ॥

भाचारपुष्पं मे देवि ! खयम्भू पुण्यमुत्तमम् ।

ज्ञानन्दपुष्पं दातव्यं पुण्याय साधकाचंनम् ॥

दशपुष्पं यः प्रदद्यात् स गच्छेच्छिवराकापदम् ।

त्रिलोकस्य शुभद्रव्यैः पूजयेत्तु साधकोत्तमः ॥

ततः प्रदद्यात्कारायै मत्यमांससमन्वितम् ।

तदा सिद्धिमवाप्नोति न जायते कुलाचंनात् ॥

इति पूजा

'प्रणवेनहि सारेण सहितोऽर्थः कुलेश्वरः ।

हृत्पद्मे पोड़यारक्तं विन्यसेत् पोड़गस्वरम् ॥

पूर्वोदितः समारभ्य वक्रिकोषान्तपञ्चतिः ।

ग्राधारे विन्यसेद्विद्यान् ककारादिचतुष्टयम् ॥

पश्चिमादिदले न्यस्य चोत्तरान्तं सुसाधकः ।

लिङ्गमूले न्यसेत् पद्मे पश्चादले चोत्तरकमात् ॥

डकारादिकारान्तं पद्मं साधकोत्तमः ।

नाममूले नामेदयं टकारान्तं मनोहरम् ॥

दचिर्षादिक्रमात्रस्य वर्णैरुपांशुमनून् ।

विन्यसेत्स्तालुमूले च छतुदंशपदलाञ्चिते ॥

धकारादिकारान्तसमिन्द्रवयं न्यसेद्बुधः ।

ललाटे च भ्रुवोर्मध्ये हृदये वर्णान् न्यसेत् सदा ॥

श्रदौ दृशे तथा वामे म्रकपले सुनियोजितम् ।

दादशार्णं न्यसेद्विद्यान् कादिठान्तान् सुरुचि्धये ।

डकारादिवर्गान्तान् मुखद्वारे क्रमेष्ट सदा ।

एवंषान्तर्मौडकार्यां विनाः न्यासेन पार्वति ! ॥

भन्नपुजां मरोदयस्तु स गच्छेत् यमसादनम् ।

इति माहाकालतंत्रे हत्वा वष्णुमालया जपेत् ।

भकारादिचकारान्तं हत्ववष्णों च मध्यतः ।

नादविन्दुगुणान्वितं वर्णान्ते प्रजपेत्स्ततम् ।

चतुलोमविवोमिनं जपेदष्टोत्तर शतम् ।

उ ह्रीं हु्ट्रुं तु यु रक्तवर्गोशु संजपेत् ।

उ अकारः पोड़शवर्षः । कु कर्षः, जु चर्षः, टु टवर्गः,

तु तर्षगः, पु पवर्गः, यु यवर्गोत्तरवर्णीः, मु मवर्गः पचुवर्षः ।

तारार्षवे—

नादविन्दुसमोपेतं सर्ववर्णो व्यतिक्तरम् ।

स्त्रीभूद्रघोरशक्तिदेव नादविन्दूवर्ज्जनतम् ।

नादविन्दुसमायुक्तं जप्ये न्यासे च मोक्षदम् ।

एतेन मोक्षंवपातुं सर्ववर्णोऽनामहं चन्द्रखड्गडभ्रूपिश्वरर्ण-

जपे न्यासे चाधिकारः । शोषुद्रयोस्तु विसर्गोकारान्निन्द्रां न

चन्द्रहष्ठयोगः । तथा च तारासारे ।

नियान्त्र न धरेयष्णि जपे न्यासे च भूनभष्क्‌ ।

मन्यधाकरणाम्नाे हरेरं याति निश्शितम् ।

एकोऽहदये ध्यायेद् योनिमद्रेसमुत्तमम् ।

राजभिय मसोपेतं त्रिकोणषे सर्ववर्णकम् ।

कामाख्यायोगिनिं संभाध्य नौसापममुत्करन् ।

धुनेष्टं पोड़शवारस्तु हेतैरिन्द्रोक्मैर्धिया ।

ततः प्रदक्षिष्णं कुर्वाणासनेष्टि शिवां जयम् ।

ध्यानन्तयजनं मूडोक्त्वा यः पूजयेत् पराम् ।

न पुष्कलमप्राप्ति साराताया: कोटिज: स हि

ध्यानन्तयजनम् ।

दितीयः पटलः ।

अथोयतारात्तरयांगः ।

भथोयतारकायाश्च शनतयीशं वदास्यहम् ।

सकौये हृदये ध्यायेत् सुधासागरमुत्तमम् ॥

हृत्पद्में मोडयारी च तप्तेचरुणारिखोम ।

दले दले सद्धादेवों मूलमन्त्रमनुस्मरन् ॥

तस्या योनो हुंनेंफक ! मलेशानेन सान्प्रतम् ।

श्रीं नाभिचैतन्यरहयाग्नौ हविर्पा मनसा सुचा ॥

सुपुम्नावल्मेंना नियम सृष्टिंजुहोम्यहम् ।

प्रकाशकाग्रहस्ताभ्यामवलम्बोज्चना सुधा ॥

धर्मोधर्मैकलादेव हपूर्यंध्रहो जुहोम्यहम् ॥

ततय वाणीसान्तर्भिजेजपेटिकरं नतम् ।

प्रदचिष्पोङ्कल्य ततः प्रविष्टं सुखच्यरेत् ॥

इत्युपतारात्तरयजनम् ।

सकौये]हृदये ध्यायेत सारदां नीलहृपिखोम ।

प्रत्यालोदपदां देवों' व्याचचर्मोहतां कटौ ॥

हासवक्रां महाचोरां यजिनीलमरस्वतीम् ।

विपरीतरतायत्तां वागौघप्रदायिनोम ॥

मायाशिला महाशक्ते सकलार्थप्रदायिनोम ।

चसकैन ददेक्रों चासवं मांसमंयुतम् ॥

महाह्रादि परं ध्यायेत्रौैलवाणीं सुरेश्वरीम् ।

ग्रासवोमत्तहृदया शिववक्त्रे पुनः पुनः ॥

पपात वातयोगेन चुम्बनं करोति हि ।

पादपद्मं महादेवि ! विष्टयं त्रिजहस्ततः ॥

उत्याय तारिषौवक्त्रं से चुम्बति पुनः पुनः ।

तस्य ऋक्फे पदाश्रित्य मुखं' ददृशं महास्वनः ॥

दुर्गमलयं दघमांसं गोरोचितं पश्रुधेततिः ।

मूकारस्योठमांसस्र्च भगवद्विग्रहात्मतं तथा।

दद्याद्वीलसमरस्ख्यैश्चोच्चिष्ठं हरवक्त्रके।

पुनः पुनः पूजयित्वा पूजयेद्रवपंमालया।

अत्यन्त्र्यजनं प्रोक्तं शीलवाराश्चा सुशोभनम्।

योर्द्धचवेत् परयत् भक्त्या हेम्नः तस्य मदा वसेत्।

सर्वर्तिसिदिमहादेवि ! धत्ते वाचो कसेत् भुवम्।

दिवारात्री कुलाचारैर्दैवं यस्तु विभावयेत्।

तस्य भोगध मोचध वार्श्वासिद्धिः करे धसेत्॥

इति शीलसमस्तया भ्रान्तयंजनम्।

अथ एकजटामन्त्रोदारः।

नानाऋषिकृताराधनां मत्रकोषां कर्षिकागतम्।

ग्राह्यषानां मदा लेयैर्विकोशं कर्षिकागतम्।

मध्ये 'कूंचं लिखेदिचान्हृत्तत्परम।

ततध्याटदलं लेष्टं चतुर्वीजसमन्वितम्।

पूर्वं लज्जा वधूदृक्षे उत्तरे फः प्रकीर्तितः।

पश्चिमे टं समार्प्यांत कोषे च रेखाकायुतम्।

चतुरसं चतुर्द्रीं लिख्वेद्रयन्तं सुशोभनम्।

कवचं तन्त्र परित्यज्य निवेशयेत् प्रपूजयेत्।

तस्ये दक्षा रुपा गुर्य देवो यावत् हरं प्रसी।

प्रसाद मेदने ताराया वच्यामि तदनन्तरम्।

विकोशं विस्ततस्व लिख्वेद्रापि चतुर्दलम्।

ततध्याटदलं लेष्टं द्विश्र्चतं तदनुत्तरम्।

चतुरसं चतुर्दलं कामताराप्रपूजमे।

एताभां धारणयन्तं यथा-

विकोशं साधकौौचैच पङ्ककोष सदनुत्तरम्।

लिख्वेद्रटदल्चे पद्मं पोङ्गच्त्रस्वयुतम्॥

द्वितीयः पटलः।

पश्चावलस्याध मन्त्रे य सर्वेषां वेष्टयेत्।

चतुरसं चतुर्दारं कोष्ठे वज्रमन्वितम् ॥ इति।

अथ योगतरायन्त्रम् ।

नवकोष्ठं लिखित्वादौ पश्चपञ्चकमन्नितम्।

द्वितत्तं डिगुरुषं पद्मं* सर्वत्र रेखाभूषितम् ॥

चतुरसं चतुर्दारमुपरतारामपूजने ।

षट्कोणेषु चतुष्कोणां पञ्चवत्तसमन्वितम् ॥

लिखित्वाष्टदलं पद्मं* चतुरादिकं तथा ।

षट्तं विन्दुसंयुक्तं पट्टकोषं तदनन्तरम् ।

लिखित्वाष्टदलं पद्मं* भूरहं तदनन्तरम् ॥

अथ नीलतारपीठीयन्त्रम् ।

त्रित्रिकोणं समं लेख्या मध्ये विन्दुसमन्वितम् ।

द्वितत्तं पड्दलं विद्धि विद्धतं द्वादशं दलम् ॥

पुनर्युक्तद्वयं येष्टं चतुर्दोरात्मकं षटहम् ।

द्वित्रिकोणस्य पट्कोणं हृत्तं चाष्टदलं तथा ॥

पुनर्वृत्तं कलापत्रं चतुर्दोरात्मकं षटहम् ।

माधारण्यन्तर्भिक्षजटांप्रकरषोभितं सर्वैव इति नरयन्रोहदारः ।

अथ यन्त्रसंस्कारः ।

तारानिगमे—

ताम्रपात्रे कपालेऽवा रत्नपात्रे काष्ठनिमित्ते ।

षष्ठं रौप्येऽथवा चौधे यन्त्रं कुय्योविधानतः ॥

संस्कारस्य मिल्यतामाच तारासारे—

असंस्कृते तु ये यन्त्रे पूज्यन्ते नराधमा! ।

पुष्पैरमानुतैर्हीनाः साधने सिद्धय: कथं? ॥

यन्त्रं लिखित्वा ये पूजां न कुर्वन्ति दिने दिने ।

तेषां पूजां न गृह्लन्ति देवाः; सिद्धिः कथं भवेत्? ॥

तत्रैव । यन्नास्ति लेखनेपि तन्नास्ति पुण्येन्रे प्रपूजयेत् ।

सपरायां जायायाश्च द्रोणे च करवोरके ॥

गौरौपदे शिखास्यापि तत्त्वपावे्डयवा मुनः ।

सभावे सर्वैय्न्ना्र्रांं मालपुामि्न जलेऽर्चयेत् ॥

सुमच्यां मरुस्थलोच्य तद्येन्रे च प्रपूजयेत् ।

मालपुामेतरे यन्ने मस्यते गूढयोपितः ॥

गौरौपदेऽत्रु,पूजार्ं पापाषादौ न पार्ंवेद ॥

तथा मक्तियामले—

पार्ंवेदे॑ योनिवेदास्लु पूजने रेपुनाघाकृत् ।

पश्चात्ते नरके घोरे न मोचः कोटिजन्मतः ॥ इति ॥

रत्नस्तम्भिलो गौरीं कामाख्यासरहृ पठ न ।

लिख्वेदष्टदलं पद्म' इदुुमेंन सुसिद्धये ॥

तत्र संष्कापयेद् यन्त्रं पञ्चगव्येन सेचयेत् ।

मोदकं मूूलमन्त्रेण प्रलेपय पुण्यताङनं ॥

मूलेन नित्यंपेदिन्तूनू लेपयेद्ब्रन्दनेन घ ।

गन्धपुष्पास्ततेर्येन्तं समभ्यर्चे विलोकयेत् ॥

श्री यन्त्रराजाय विध्रहे सर्वाधाराय धौरमर्हि तत्रो ग्रन्न

मर्चयेत् ।

पत्तया वापि गायच्चा गतेष्टामभिमन्ल्रयेत् ॥

देवताभावमादाय मूूलमन्त्रम्स्त्र्गते जपेत् ।

प्रतिष्ठोक्तक्रमेऽपि प्रतिष्ठास्य निरोचयेत् ॥

गायच्चा देवतायास्तु गतें समभिमन्ल्रयेत् ।

देवों तत्त् ममावाङ्ङ दयमूलेन मन्त्रयेत् ॥

पुप्पाङ्ङरपटंक दत्वा घोपवार्ंय पूजयेत् ।

कनकाह्दर्शपिठोऽपि पञ्चामृतेनार्घ्यभाजितः ॥

तर्पणानु तसः हत्वा मतमष्टोत्तरं जपेत् ।

हीरकामे:खगताच्चेद् दिगुणं जपमाचरेत् ।

प्रशम्य धायै तदयन्त्र सदा सक्कावसिद्धये ।

गुरुणा कारवेदापि स्वयै वापि विशोधयेत् ।

श्रीहीरषानां नक्षत्रियानां वेधानां हरसन्निधौ ।

योपितारमपि भद्राणां शाधिकारोडव सन्निधौ ।

सर्वत्र झोभे पूजायां संस्कारे बालकस्य च ।

प्रयोगे यत्न मंगल्यो सजः संस्कारकर्म्मषि ।

शवानासु चितानासु लतागनास्वपि साधने ।

लज्जा तं प्रणवस्थाने ह्रीं वोजे गृडिवत्सभा ।

सेतुस्थाने कूर्चवोजं मोदकायां कामरोजकम् ।

सर्वसिद्धिप्रदं विद्मद मुनिं सूत्रोपविष्टकम् ।

इति योनिज्ञानन्दपरमष्सम्परिब्राजकावधूतविरचिते तारारहस्ये दितीय: पटल: ।

तारानिगमे-

छ्रुकपालस्य खड्गेन रचितां जपमालिका ।

महाग्रहमयी माला प्रकृतात् तिदिवा स्मृता ।

इतजपेर्वा प्रकर्ज्या तया चाडुलिपर्व्वभि: ।

कालो तारा महाविद्या यंये तिष्ठत्यतन्द्रिता ।

प्रभावे स्त्रोटिकौ माला महाग्रहस्य यद्रर ।

शोधयिला जपेन्मन्त्रं सर्वकामार्थसिद्धये ।

महाग्रहजपादिक्त ! प्रकृतात् तिदिवाभं भवेत् ।

मन्वषिदि: स्काटिके स्वाहुद्राचे सर्वेसिद्धिमाकू ।

कुजप्रणि: शान्तिके स्वात् खरदन्ता च मारणे ।

उद्दाटने चाऽखदन्ता वश्ये प्रबालमालिका। ।

विदायासु धने वापि स्त्रियामाकर्षणे तथा ।

गव्यूतौ स्तम्भने वापि माला रौप्यमध्ये तथा ॥

संकारो निद्धतामालाभिसेक्‍त्‌ नपतिं मानवः ।

तत्सै दच्‍वा रुपा देयौ याति हरं प्रति ॥

त्रिकोशं मंलिखेड़ूमौ मालां तत्‌ निभापयेत्‌ ।

देवप्रतिष्ठामनुज्ञेप तच्‌ देवौँ प्रतिष्ठयेत्‌ ।

संस्कृत्य तच्‍वं तेनैव सद्गर्थान्दुर्कं चिपेत्‌ ॥

मिन्दूरकरवैराचैः पूजयेत्‌तारिणीं पराम्‌ ।

तुलसीमोमयास्तक्‍‌रां गड्‌गास्‍ट्रार्षा मालिकाम्‌ ॥

गोपयेष्टहयद्रवेन न गुओरपि न द्र्मयेत्‌ ।

अपमृत्युगतश्‍रापि चाक्षि विम्रितरस्‍त च ।

स्‍लोकर्षणवच्‍चे देवेगि चास्सि चादाय यतन्‌ः ।

धमन्‍या प्रयत्नेनाल्यां रक्‍तास्‍क्तेश वा मुनः ॥

इति महागड्‌माला ।

अथ शाान्‍यमाला ।

मारणे पच्‍चन्दकामश्‍तादश सदोष्‍टे !

श्‍ट्राविंशातिमालाभिरवघ्‍येप्‍याकर्पंषे तथा ॥

धनार्थीं विप्रपात्‌ जप्यं सिद्धौ स्यात्‌ पच्‍चाविंशति: ।

एकपद्‍यानमन्तुभिः सर्वेसिद्धिमवाप्‍यात्‌ ॥

नाम्रयणौ कन्यका या तु घनूडा स्यात्‌ कलौौरे ।

सतस्‍ववैच कर्त्तष्‍या मयं सर्वेसुखावहम्‌ ॥

मान्तौ कार्पोमसक्त्रं स्यात्र सिद्‍धौ स्वाद्न्नाघुवकम्‌ ।

मानसूतं' घमंकेपे कष्‍पयासूवन्तु मारणे !

माकर्घंषै नीलसूतं' धमनी सर्वेसिद्धिदा ।

त्रिगुषणे त्रिपुटोक्‍तस्य हेतरज्ञ सम्भवन्नतम्‌ ॥

सार्धिद्‍यावेष्टनेन पत्‍यं कुुर्यादियंया हृदन्‌ ।

हितोयः पटलः ।

बद्धप्रणियुतां कुर्यात्प्रणिधिं वापि विवेष्टिताम् ।

पयवा प्रणिकं तत्र हृद्रज्जु समन्वितम् ।

पञ्च पुखमयीं मालां सर्वसिद्धिप्रदा मता ॥

अथ शोधनम् ।

महावस्त्रोपवनेनकैः पञ्चाकार्नु कारयेत् ।

तन्मध्ये स्थापयेत्मालां माहकामूलमुच्यते ॥

त्वालयीसं पश्चगव्येन भामदेवेन घर्पयेत् ॥

वामदेवस्तु महाकुण्डार्णवे-श्रीं वामदेवाय सर्वसिद्धि-

खराय सर्वपापहराय सर्वैलोकेश्वराय भीः हुं श्रीं ऐं कूं फट्

हत्यनेन चन्दनजलैः समोरीचतादिभिर्घर्पयेत् ।

तत्वाज्ञेन तु नेत्राभ्यां वामदेवस्तु वैदिकः ।

कुलान्तारविहीनानां न वेदाः फलदायकाः ॥

श्रीं लज्जा तु सभगा चैव वाग्भवा काम एवं च ।

पतेँ वोत्तर्णं कुर्यात्तारामन्त्रस्सिद्धये ॥

ह्रति वोच्यतेत् ।

ततः यताभिमन्त्रितं मूलेन कुर्यात् ।

ततो माहकावंष्ठीः प्रत्येकविन्दुं निच्छिपेत् प्रतिमासु मूलेन देवों तर्पयेत् ।

मूलेन स्थापयेत्मालां खड्गुनेनापि लेपयेत् ।

घर्पयेदिविधियोधेन कामवौजेन पूजयेत् ॥

ततथ मूलमन्त्रं चि मालोपत्रि जपेत् ।

तत् देवों प्रतिष्ठोक्तविधिना प्रतिष्ठापयेत् ।

तत् धावाहनसुद्राभिरावाह्येत् ।

ततः पोड़शोपचारैः पञ्चोपचारैर्वा पूजयेत् ।

तत् भ्रष्टोत्तररत्नं धुनेत् ।

तद्ग्रन्थौ

दियुषजपः । ततः सम्प्रदायस्य शास्त्रं शिष्यायासं शिष्या

कराङ्गपादृन्यायसौ विन्यास्य मालां धिरसि संवेेष्ट्य गोपयेत् ।

मुखे मुखन्तु संयोज्य पुच्छे पुच्छं नियोजयेत् ।

सुखतां प्रजपेत्ततो न कदाचन ॥

पुच्छतः प्रजपित्वा तु गोकटुःखभग्यादिकम् ।

कृताख्वालियंस्य देवैः तस्यापि नरकं किल ।

न चक्रतिं वै सिध्दिविप्रास्तस्य सदा भवेत् ।

शब्दे जाते भवेद्रोगी धूननं बैडुःखदम् ।

हेलनादं सिध्दिहानिः स्यात्स्वाद्यनपरः भवेत् ॥

इति मालार्त्स्कारः ।

भृगु होमः ।

प्रागप्या उदगग्रास् तित्तिरो रेखा विलेखयेत् ।

तन्मध्ये च चतुःकोष्ठं शेषं कुुर्यादिधानतः ।

विकोणमादौ लिलेखाय मध्ये लक्‌ष्यार्मान्नतं ।

तत् तत् पद्‌टकोषं कोषवत्‌चतुष्टयम्‌ ।

गजकुम्भं वाद्यकोषे द्वारे योनिदयं द्वयम्‌ ।

घटयोनियुतं चक्रं गजकुम्भचतुष्ट्यम्‌ ॥

एवं कुर्यात् स्वपिडलां वा कत्‍वा देवीन् विभावयेत् ।

याग्नौ प्रपूजयेदिप्‍सुं ऐशान्यां मूलधारिषम्‌ ।

वायव्यां चापि ब्रह्माणं नैर्ऋत्यामिन्द्रभैव च ।

लक्ष्मों सुरक्‍तिं पुच्चां हृदे विकोणे प्रपूजयेत् ।

अथ्चों कल्प्यां चोत्तरस्यां छायां गृह्नात् पथिमे ।

दुर्गां देवोश्‍व विपुटां दचििणास्यां प्रपूजयेत् ।

प्रागग्रेपु यजेेेवान् भुकुन्देभ पुरन्दरान् ।

यजेदै चोत्तराेग्रेपु ब्रह्मवैवस्वतेन्दुकान् ।

देवीन् प्रपूजयेत् पद्मात् पट्कोणेपु सदाशिवम् ।

दुर्गां काष्ठों तथा कालों विपुरां भैरवों तथा ।

भासितां प्रजयेत् कोणे हारिणी मोचदायिनीम् ।

मध्ये प्रपूजयेदत्नं । यथार्हत्‍युपचारकः ।

पुष्पाञ्जलिवयं दत्वा काष्ठं तत्र निपातयेत् ।

ततो वज्रं समानौयं काष्ठपाले स्थितं शुभम् ।

ॐ क्र्यादेभ्यो हुं फट् स्वाहा इत्यनेन त्यजेद्‌धः ॥

पुष्पं धेनुं चतुर्थीं योनिमध्ये निधापयेत्‌,

योनिसूत्रां प्रदक्षोयं मूलं तत्र जपेद्‌यथा ॥

तत्र देवीन् चिन्तयित्वा रजसा योनिमड्‌लम् ।

गन्धपुष्पैः सपूज्य देवीन् सर्वार्थेसाधिनीम् ॥

ॐ चित् पिङ्गल 'ह्न' हृदय पद् पद् मथय मथय विध्वंसय

विध्वंसय सम दुष्टान् पापान् शत्रून् श्रावयन् यक्ष यक्ष पिब

पिब प्रणेन होमेन सर्वोचाटं न्यापय मम सर्वेकार्योऽपि साधय

सीता रति राधिका र॑क्‍तेः 'ध्यापयेत्‌ ।

रजोगुणसमृद्धो तं रक्तवर्णं त्रिलोचनम् ।

दिग्जं सर्वेभ्यः पात्रं समिधं विख्यातमुखकम् ॥

नानालङ्‌कारसंयुक्तं वृहिजिह्वासर्मान्वितम् ।

एवं ध्याल्वा ग्रन्थे त्वे वरदतामासि इति नाम कृत्वा वरद-

नामानं इहागच्छ इह तिष्ठ तिष्ठ मम सर्वकर्मीषि साधय

स्वाहा । इत्यावाहयेत्‌ । ततः मूलेन नमस्कुर्यात्‌ । एवं

प्राज्ञःस्वापि अवस्थ च । श्रात्यपालस्य दधिषभागादधः

ग्रहोला मूलने ध्यानेदृशनेत्रे जुहुयात्‌ । तथा वामभागे

दाज्यं ग्रहोला वामनेत्रे । मध्यतो मध्यनेत्रे ।

ततो मध्यध्यातिमिः ॐ भूः स्वाहा । ॐ भुवः स्वाहा ।

ॐ भः स्वाहा । इति क्षोढ्रयोर्विना ।

ततो मूलने एकादशावृतिं हृत्वा पौठदेवताभिः

स्वाहा । ततः शक्त्यभिषिच्ये । ततः कायिकं चेतः सकलकं

नियोज्येन तथा । त्रिमध्वनितेनं प्रज्वलहोमं समाप्य स्त्री-

पुत्रे तरो महाव्याच्छितिमिः त्वां भावरपदेवताभिः इष्टाहुति-

एतद्‌घटिं गम्यपुप्पमार्गतामूलैरभ्यर्च्य भोष्टदाभिधि+ पूर्व-

नुवाहुतिवयं दत्वा मूलेन पूणांहुतिं दत्वा वजिं प्रदचिवो-

रत्य प्रणम्य कायदचि॰पादि:। तिलकान्तु मूलेन संपू-

रुद्रया स्तमसैति विसर्जयेत्‌। इति श्रोम: ॥

यथास्ते कमला सताध्नलिपरा भोषाधरा भारदा तारावाक्यमनुस्वरन् प्रियतमे श्यामाष्च: कार्ष्णम्‌।

न ध्यानेदृशतो हुमाधनविधौ तारारहस्ये गुभे-

दीक्षाय: पटलो दिसोय इति संस्थितिम्रद: सत्वरम्‌ ॥

आघ हतौ: पटल: ।

भष्य मत्वविवरणणप्रायाधित्तम्‌

सारानिगमे तारार्षवे च। ग्रन्थ्यास्तां व्यवस्था भवैव कानोत्तारायं विद्यासु यदि श्यामलाविभ्रम: ।

तारापूजां ततः शस्ता छैकलिङ्गं निवेशये ॥

कुग्रांननिस्थितो ध्यौरी ध्वपेस परमावतोमनुम्‌।

एकादशसहच्राणि ततो मन्त्रसृतिभंवेत्‌ ॥

कानोत्तारायं निधाय चक्रचिह्नं नु विद्यते ।

परिदोपादिदोपाच्चैनं लोको लिप्यते कचित्‌ ॥

यदि भाग्यवशादेवि । तारामन्त्रे प्रलभ्यते ।

रष्पिधन्या+दिकां चकिं न च तत्‌ परोचयेत्‌ ॥

ताराविद्याचक्रमध्ये न कदाचिदनो भवेत्‌ ।

महाचौनक्रमं प्राप्य सर्वषैयद भरतौ भवेत्‌ ॥

तम्मादेव्याधि ताराया। प्राग्नालोडपि च साधक: ।

माधने पूजने वापि मचाघ्रोन त्रुट्यते न ॥

महाचौने मष्ठान्ते न साध्यतति यो नर: ।

वर्तीय: पटल: ।

न तस्य साधने युक्ति: कुत्रोपाके मचौयते ।

वामाचारं परिल्यज्य पूजने वा जपं चरेत् ।

स गच्छेवरकं घोरं यावदिन्द्राबहुदेय ।

वामाचारं विना देवी तारा च परिपूजनम् ।

मोक्षाय मरणायेच्छ परे च नरकाय च ।

न पूजा न जपो यस्म न सत्या न च तपांसम ।

महाचीनक्रमे कला स गच्छेत्कारकापदम ।

पश्चात्तत्स विना देवी ब्रह्मरप; गुद्रतातियात् ।

पश्चात्कश्यपो देहि मुद्रोदपि विप्रतां व्रजेत ।

ब्राह्मण: शुद्रिया वेश्या: शुद्रायेचान्यजातिस्तथा ।

महाचीनक्रमे कला गुर: साचारिक्रमे स्वयम ।

कोलं हृदया यदा कौलसस्य पूजां न कारयेत ।

चक्रे स्थापितायवा मन्त्री शतायोगं समाचरेत ।

मध्ये चक्रे स्थित: कौल; श्यामासाधककाय च ।

दातु नैव मन्त्रक्रे श्रीय नेष्टु प्रवर्तते ।

पथवा दिवसं प्राप्य कुलपूजा चरेत्स च ।

साधकानपि मक्षिय स्वेच्छाचारेनैव तोपयेत ।

प्रसन्नमनसा वापि स्वबालाय मदोयते ।

स्वयं शिष्य कुलै: साधी कियते च कुलक्रिया ।

तस्य यन्त्रं माला च पूजापरतरेख च ।

धारितं कवचं तस्य भवेत योगिनीनोगणै: ।

वद्धिना दृश्यते वापि जले वापि प्रलोयते ।

चौरेभिर्नोपते किश्चिद् किचिद् योगिनीनोगणै: ।

एवं चक्रायते मत्र । यावदिदरुपं शिव ।

पश्च कौलान समानीय कुमारोष्ट दियेपत: ।

गन्यादितेय संपूर्य वत्सेयेक्किरसा नत: ।

होमं कुय्यात् सहस्रञ्च चक्रमध्ये सुसाधकः।

षट्चोत्तरशतं कुय्यात्पूर्वं साधकोत्तमः।

दृढमोनासवेनाथि सर्वदेवैर्लिप्यते ॥

यन्नादिन्यां चैतत् प्राप्यचित्तं शिवोचकितः।

प्रजपेदयंमालामभितः षोडशरात्रम्।

अथ पञ्चतत्त्वमसंस्कारः।

सांवावशायेहे वापि कामाख्यावदने जपेत्।

सर्वं शक्तारवैगत्या कुय्यात् साधकसत्तमः॥

सिन्दूरं कुड्कुमं वापि भारण्यं कुलचन्द्रनम्।

वामभागखता मातृः सर्वोभरपगोभिना॥

नमस्कुर्याच्चतस्त्राभिः पूजयित्वा तु साधकम्।

पटकोषे विन्दुसंयुते हस्तावपि क्रिकोणकम्॥

पुनर्वृतं चतुष्कोणं कुड्कुमेन विलेखयेत्।

रक्तचन्दनसंलिप्तं रत्नस्रावेण वेष्टयेत्॥

मूलमन्त्रेण संयोज्य योनिसूत्रां प्रदर्शयेत्।

देवतां भावयेत्स्तत्र परमानन्दरपिप्पोम्॥

प्रणमेत् पञ्चमुद्राभिः कारणाधारसुत्तमम्।

ह्रीं नमो योनिसूत्रायै हूँ नमः कलानिधिलालसे।

हौं नमः सपुटाकारे पञ्च मुद्रा समीरिता:॥

प्रेतध्ये मूलसंश्रेष्ठं धूपयेत्सेन कारणम्।

गन्धपुष्पं ततः पश्चात् प्राणायामं समाचरेत्॥

भष्यादिन्यासं कृत्वा तु कराइक्षे पदिक्कम्।

वर्णन्यासं ततः पश्चासुत्राः प्रदर्शयेत्॥

पेतां योनिसूत्रं मबेषु भूयः खड्गमतिं परम्॥

हस्खें हस्खा ततः पात्रे पठेइन्मनुसमुत्तमम्॥

हरतौयः पटलः।

श्री एकमेव परं ब्रह्म शूलाधारस्थितमयं भुषम् ।

तच्चोद्र्वा ब्रह्महृल्यान्तेन तेन नाथयास्यचुम् ।

श्रीं सूय्यमण्डलसम्भूते ! वक्रानालयसंभवे ! ।

समावोज्रमधि ! देवी ! शुक्रयामलपार्श्वसुच्यताम् ।

श्रीं देवानां प्रषवो वेधं ब्रह्मानन्दमयं यदि ।

तेन मखेन देवेभिर्मन्न्रहलां व्यपोहतु ।

श्रीं वां वौँ वूं वैं वः ब्रह्मगापार्श्विनोचिवायै सुधा-

देवै नमः । इति दशधा जपेत्।

ककारो रेफसंयुक्तः पद्मद्वोधिंधानन्रसंयुतः ।

कौं कौं कूं कृं कौः । सुधादेव्या: स्रथ्यायां मोचय

मोचय शम्भरं यावच्च यावय साधा । इति !दशधा जपेत् ।

श्रीं हौं ह्रीं हूं हैं हृः कुरिकां भद्रगोर्भिान सर्वपद्मज-

मसनयसंपूतैर्निग्राप्य स्वलभय स्वलय नाथय नाथय घातय

घातय इति ति:। श्रीं परमस्वामिनि ! परमाकाशगुन्य-

माहिनि ! चन्द्रसूर्योभिनभचिच्च । पावं विग्रह त्रिप स्वाहा ।

इति ति: ।

तन्मध्ये भावयेद्देवोमस्तकानन्दरुपिषोम् ।

सूर्यकोटिप्रभाकारां चन्द्रकोटिसुसुस्थिताम् ।

रत्नवस्सपरोधानां सवोकोटारभूपिताम् ।

रत्नकेयूररत्नदाच्चे मोहितां सर्वेङ्गपिषोम् ।। इति ध्यानम् ।

विभातव्यं सुषुमध्ये साधेतद्र्व सुमाधकैः ।

पूज्यंेदिसपलाधैरस्तमानन्दनन्दनन्दिनोम् ।

तन्मध्ये भावगेद्रे यं भैरवं भैरवीपियम् ।

भयूतार्णवसमध्यक्षं पद्मवक्त्रं त्रिलोचनम् ।

चुपारुह नैककशं सवोभरााभूषितम् ।

भट्टारकमहेज्येभ्यं यदास्त्रपलकाऽऽरिषम् ।

महामुद्रेति विख्याते मौन ताराप्रिय सदा ॥

शो ऋणों की मों वूं स' स' स' हसं मौनं घोषय घोषय स्वाहा ॥ रति मौनयति ।

योनिमुद्रा तलो वज्र हुं च योनिमुद्रिकां ।

पठेदिमं मन्त्र वक्ष्य । सकर्मकंहसिद्धये ॥

योनिविद्यां महाविद्यां कामार्या कामदायिनोम् ।

कामसिद्धिप्रदां देवो कामभोजार्किका पराम् ॥

शो ऋणों कामेश्वति । महामाये ऋणों कालिकाये नम' ॥

शो योनिविद्यां महाविद्यां चतुर्वर्गप्रदायिनोम् ॥

कालाकालोचु विग्रानं तारानासतरोंमते ॥

शो ऋणों वं हुं हूँ ।

योनिविद्धे योनिनिसंदे योनिकार्यकारिके ॥

कामदाकामदा शं या तस्मध्ये महामहा ।

पों मो वाने वांले त्रिपुरसुंदरी योनिरूपे । मम मवं सिद्धि देहि देहि योनिसुंदरा हुं हूं स्वाहा। रति सुंदरा गृहि ।

ततः यक्षिग्रोधनम् । प्रों ए ऋणों विपुरदेवि! सर्वस्यभिषेके ।

श्रिवस्तु देहि देहि पों भो रति तस्या' गौंपं दद्भा जम्भा तस्मा

देहे मावकान्यामं कृत्वा भरप्यादिन्यार्च कराड्न्यासौ च भित्वा

मन्त्र । मूने तदुदये मते चपेष् । रति गदितासंस्कार ।

मूर्म चोक्षा स्वामे तु त्रिकोषं विलिखेद् युथ ।

तत्र मध्ये लिखेश्श्यां काममथवस्थरपिण्डोम्॥

तव पूजा विधातव्या गमपुष्प्याचतेर्रपि ।

मातृकान्यापभोकोय प्लवस्य भ पुन पुन ॥

लक्षापूर्वं जन दत्वा चान्ना नीत्वा तु साधकात् ।

संप्राप्रोति घोक्रा चै तपयच ह्यमानयन् ॥

हेतुभिर् परत: ।

वासस्स्थानामिकयाप्यड्रष्टयोगमार्ययेत् ॥

॥ षट् च मभ लक रयूं ज्ञानन्दमैरर्वीं तपंयामिं स्वाहा

ॐते घद्युक्कामवेचं ब्रह्मरन्यं विस्तारंयेत् । एवं गुरू परम-

पूर्ं पतापपरुक्तं धरसीद्धगुरू है स स ख म से स व र यूं मोनन्द्र-

मैर्व स्वाहा द्रति चि: । ततो हृदये तद्रुपेया मूलमुद्रायै

मोमामेकज्टां परसपदारवीं तारदेयों तपंयामिं स्वाहा । एवं

'वैत्र देवरोविध्ये । तथाव तारानिगमे--

तपंयेत्ु यदा तारां तपंयेत्ु कालिकां पाराम् ।

तपंयेत्ु षोडशो' देवों' ध्यानथा निफला क्रिया ॥

यत्ते काषो परा प्रोक्ता सा तारा परिकोर्तिता ।

षैच षोडशको देवो महान्त:परिकीरन्‍दरा ॥

अभेदं भावयेद्यस्तु स एवं श्रोसदाग्मिव: ।

'ध्यन्यथा भावयेद्यपहु स मूढो'जपभूअहं ख्वर ।

ह्रें मच्चें च पातालें य: पातयुग्मआय्येतं ।

च भवेत् कुलपुत्रद्रध महामोचानुकूलक: ॥

यत्रास्मि भोगी न च तत् मोचो

यत्रास्मि मोचो न च तत् भोग: ।

यो सुस्नरौसपैवातत्परारर्या

भोगय मोचनय तरस्य एव ॥

ततः सद्दिशाकर्ताले विकोशं विलिख्य मुदियुक्ततासवें

विकोशमभे संसथाप्य लाजाषौजं द्रग्रभा जम्हा मो की' दौं खां

दौं श्रं यां ई' दें डं उं कं रं अं त्वं हं पं ऐं घो मो गं

म्र। योजतत्वन् मधु.कोष्स्यपरमतत्वेन मोघयामि स्वाहा ।

हति यरहितखड्' वामहस्तो मोला मर्र्होयातं । वासखरह्'

मोला मोने ऋो' दौं ऋां दौं कें पं रं घं हुँ वं चं जं मं टं

टं टेटंररतध्र वामतल्स्स्परमतस्सन् मोचयामि कोशात् ।

इति पूर्ववत्। ततो द्रविणकुढं नीत्वा पोत्रों कोऽपि क्रोऽपि रे धं नं पं फं वें भे मं यं रं लं वं गं पं स द्रक्ष्योपसत्तान मतितत्त्वं मोध्यामि स्वाहा। इति पूर्ववत्। ततों मध्यवट् नीत्वा पोत्रों कोऽपि क्रोऽपि वं गं मायातत्त्वेन मायातत्त्वं मोध्यामि स्वाहा। इति पूर्ववत्। ततस्तं साधकेन्र्य: गुरुमुखाच्छ्रावात्। सर्वे यथाविधि कर्मं कुर्वन्ति। तत: सुप्रसन्नोऽसुखे पात्रं गृहीतथ्यम्।

पात्रोपरि जपेमन्नं समधा साधकोत्तम:। गुरो: शक्त्या विवेकवतां सर्वकामार्थंसिद्धिदम्।। तत: सुप्रसन्नोऽसुखे मन्त्रपूर्वकं जुहुयात्। अथरपात्रं नीत्वा हितोपपाने रक्तपुष्पैर्जलं पिबेत्। तयाच्छ- गत्युच्छिष्टं विवेकवतां वातोच्छिष्टं हनु चर्वणम्। वातोच्छिष्टं शिर: प्रक्षाल्य पात्रपानं प्रकुचिंतम्।।

निन्दांस्यति: साधकानां हिंसाच्छानं कुले यत:। निन्दा वा गतसौहृदानां साधकानां न पूजनम्। अनिच्छया प्राप्तियोगां चक्रे वापि च मैयुनम्। कामत: प्राप्तियोगं वा न ध्यानं दैवतेन वा। कामयोरपिचानं यत्रतिथौ कुलोचितम्। प्रकटं साधकानाश्र पश्नुटय साधक:।। एवं धर्मंयुक्त: कौलो भ्रष्ट: कोल: प्रकुचिंतत:। पञ्चमे सुरत: सत्वा चतुर्थे जपमाचरेत्। जपपूजां विना पात्रं पयुपानं प्रकुचिंतम्।।

अथ भावनानसम्ना:। शोमडेरवशेखरमपि विलसच्चन्द्रार्घ्रिस्नातभवितं चेलार्ढिंस्थितयोगिभिरिजेनगणै: छिद्रै: समारापितम्।

इतौौः पटलः ।

मालामंत्रौनदौँ महामंत्रकमिदं सारात्सर्वविचारसारस्तत्

वंदे श्रीगुरुमं कराश्रितं पार्तं विग्रहिमतमम् ।

ऐंं भौौकन्नाम्विसं सुरसहितसायोगं महासांद्रकं

क्रीं ह्रीं सरस्वतिदेवले सर्ववररचक्षुयामृतं गृणातततम् ।

मालामंत्राटिमश्रांपये विराजितं ध्यानं महामोचदं

वंदे पारसमचं हितोयमभुना स्वात्मावबोधचचमम्‌

महावपुषे करे पद्मं योनिसाम्योन्नकयन्‌ विध्या ।

रघ्यमोनममोपितं वंदे पार्तं वतोपकम्‌ ॥

मडाहृपां योनिसूत्रां रविद्रटा शिविहृदयपनेमः ।

भजामि परथा भक्त्या चतुष्यं पारयान्यक्रम्‌ ॥

मालिनी निद्राभूमिं पद्मसं परिकल्पितम्‌ ।

ततोहृत्नासृतिं कल्पयासौह‌ पद्मसमम्‌ ॥

मदानन्दप्ररं दृश्यं मस्थान्नस्पदायकम्‌ ।

गुरुपादामते वाने पादौ पार्तं नमाम्यहम्‌ ॥

समुत्रमासंभृतं समुत्रवारिज' गभम्‌ ।

समुंदे निगमे पार्ते वेदान्ति मपाम्री लुभाम्‌॥

पडदुर्गाँ गदितदवा मडप्यासुरनागिनो ।

पुरातनं सा जगद्विते नव्यं गरुडरपिया ॥

महाविद्या दम प्रोक्ता मडारिम्रिप्रदायिनो ।

महासोर्हविनागघ्य मोदिनो दरगमं करे ॥

एकादशं महाकद्रा वमूर्तिम्रिछटटायकाः ।

घतु परितनिमिदोक्तान्‌ पस्ते चैकादशीं करे ॥

दादशो मातमादित्याः मटा तपणसवपरा: ।

पामनंघराहरपे दादशं वन्दयामपहम्‌ ॥

द्वादशो महाविद्या मारदा परिभूयने ।

वाचा सिौिद्रदा देवी वन्दे पार्वतियादिमे ॥

इति त्रयोदशपादवन्दनं सदा सुखप्रदम् । मन्यद यत्प्रकारान्तरं पादवन्दनं मन्त्रान्तरे दृश्यते तत् कालोत्तरादिषु विपुरेतरविधयम् ।

यावत् चलते चचर्योच्च चलती मनः । तावत् पानं प्रकटतन्ध्रं मन्त्रमिथ्याप्रदायकम् ॥

पौत्सां पौत्सां पुनः पौत्सां पुनः परत्र भूतले । उद्याय च पुनः पौत्सां पुनर्जन्म न विदते ॥

अय तारानिगमोक्तेन शौताराविधिपूर्वे सवेपात्रवन्धन-सम्प्रदायकस्मै । यो नाहं कर्ता कारयिता न च मे कास्यो नाहं भोक्ता भोजयिता वा न च भोज्यम् ॥

श्रद्धा शिलात्मा नान्यं तपो न च गति: परित्याय चाधराम् । इति पाने मयं भ्रदियुक्तेन । प्रयमे यथार्जिति पिबेत् ॥

ततः पश्वतस्स्क्रमः । प्रयर्मे वामहस्ते त्रिकोणाकारपानसुद्रया दृशं नौत्बा दरिसयथस्ते प्राद्धिं नौत्बा मूलमुखायै रदे प्राद्धि-युक्तासयं श्रीमतारा एकजटामहादेव्यो नमः । सध्वलं प्रधि-

म्बारे मूनमन्त्रजपः । वामहस्ते मांनं धत्वा मूनं समाधा रघा अप्पा मांमर्गादिः श्रीमतारा एकजटादेव्यै नमः । वही मीन वामहस्ते नौत्बा पसरा मीनम्गाढः श्रीमतारा एकजटा-

देव्यो ममः । ततः पश्वमिद्रसुद्रो प्रदश्यं अप्पा मत्रि: श्रोमतारा एकजटादेव्यो महानन्दकमानाय रस रस पय पय प्रमोद प्रमोद सप्पा श्रीमती मम म्रदि' देइ देइ पो पो श्रो पो स्वाहा डति निवेद्य यथायोग्यमानद्र हत्वा चक्रादितन्म्यानं ममिं मोत्सा स्वपरतः पुरोमुखो' मन्स्याप्य तदुपरि विन्दुबिन्दु-

सेप कृत्वा योनि'निजन्मदं प्रदश्यं प्रदक्षिणीकृत्य कृत्वा वेधमुखा हतार्घ्यिम् ।

वतोयं पटलः ।

मातृरूपे ! महादेवि ! योनिसिद्धिस्वरूपिणि ! । प्रसूत जगतां सृष्टिकारिणि ! नानारूपपिणि !! योनिरूपा महाविद्या योनिसिद्धिप्रदायिनी । शृणु प्रजायते यस्मात् पुत्चवत्स्नेहपात्तिहे॥ पुनः प्रलोयते योनौ सृष्टिसंहारलयालये । साधयामि महामन्त्रं तेन सिद्धिं विधेहि मे ॥

ऐं हौं श्रीं कों कामिनीवश महात्रिपुरे त्रिपुरालये | ममैव सिद्धिं देहि देहि स्वाहा इति पठिल्ल्वा सिंडे ग्रहपमन्वं समाधा जक्षा दिगम्बरी मूत्का तों दिगम्बरिं कला पद्म' हृद्रा तत्ते विश्व' रविबिम्बं नामरं समरेक्षामि शिखरं तथैव नामौ गतं जपेत् ।

योनिमध्ये गतं ध्यानं प्रवेशं कारयेहुद्रः । महायोनिमध्ये देहं पार्वतीं परिभावयेत् ॥ खयं ग्रिवस्वरूपः स्वादु चालनं विश्वदेविणम् । भावयिल्ला निर्विकारं खयमं श्राद्धं विधालयेत् ॥ साधको भावयेद्यस्तु कामुको वा प्रजायते । पश्चात्ते नरके घोरें न मोक्षः कीटजन्मतः ॥ तथाऽत् सर्वदासक्तेन निर्विकल्पेन भवेत् खयम् । अन्यथा सिध्यिहानिः स्वात्त्र पातते मर्की स्वयम् ॥ श्रीं नामित्रैतद्रूपाग्नौ हविद्या मनसा लुचा । मान प्रदीप्यतं नित्यसहस्रिजुंहोत्प्रदहम् ॥ श्रीं धर्मोषमर्दर्दीप्ति ग्राह्यामिदौं मनसा लुचा । सुपुप्तावर्तना नित्यामर्द्धचाजुंहोत्प्रदहम् ॥ इति खर्जेत् ।

तत्सत्करासनते शिखासं जपेत् । ततः पात्रं प्रक्षाल्य श्रीं यों घ जोरें मारावौजं विरिलिख्य तत्स्थेन मत्रा श्रीं यों यें सर्गामि पादेन यो मत् पञ्चकात चतुष्पा ।

म एव दामता यांत यदिं मक्रषमो भवेत् ।

इति ललाटे टांेकां नौवा विश्ररेत् । दृश्यं वारयात्रि तोनक्मितं पाचने मदायियेस् ।

साधकेश्वरे गतिमध्ये दृष्टा पात्रम् अपालयेत् ।

साधयेच्चिविधैरेभिरदिव्यवैरपगुक्रमैः ॥

दिव्यात्तु देववत्पान्या: मदाचारपरायपा: ।

ऋणपानां तथा पाठ्यं हिमांशो देव निग्रपत: ॥

स्थानं मन्यादृश पूजायां दिवा कुर्योचयं वयम् ।

धरखोमाहरेतोध्यापरं पुष्टशरदियते ।

सदा मत्सगुयं मृक्वा ब्रह्मचारो भवेत धुवन् ॥ .

योपविष्टं क्रुचां यातिं परं कुचिं साधिकौत्ममः ।

हृद्रा मन्त्रं जपेक्स्स' हादगसर्णसुमृजेत्त् ॥

तपंयेत सध्या देवो तारां तारकदायिनोम् ।

साचारादिम्रो भवेत् शोकपि यदि योगां न च स्मरेत् ।

योगास्र्रैनमालेष दिव्यभावो यथा भवैत् ।

यावत्तपस्या कर्तथ्या तावद्योपां विंर्जयेत ॥

मत्स्यं मासं तथा तैलं द्विष्याद्वं मोदकं तथा ।

स्वोद्देशे नैव द्रष्टव्या चाण्यो: पतनं भवेत् ।

जाते सिद्धे च तपसि ऋतुकाले ब्रजेत स्वियम् ।

पश्वपरं वजैयित्वा नचेदभ्रष्टो भविष्याति ॥

मत्नायं संचेप: भाषादारावस्यां व्याख्यालो वोचारातऋपि

संचेपत: कामाथ्यामूले व्याख्यात: पश्वासारसु ।

चितों वा कामिनों वापि यदं वा न च साधयेत् !

कालोतरासु विद्यासु नैवान्तर्यजनक्जरेत् ॥

पौषस्थां भावयेच्च पर्योपां न देशयेस् ।

वीरभावडुलो दिव्यस्तस्मादिव्यं प्रमश्यते ॥

हेतुतीय: पटल: ।

भयकामक्रोधवेहोरो न पगुया कलौ कावित् ।

येन तेन प्रकारेण यशुभ्रावं विजर्जयेत् ॥

सेच्छा यथेच्छा चास्मिन् का सिद्धिस्तेन भवते ॥

श्रथ तारानिगमादितश्रोत्रमेकं गान्तस्तोत्रिणम् ।

मों पाहि त्वं करुणामयि ! प्रियतमं सक्साधकं रक्ष मां

भटानामपि नागये प्रियतमावक्ताराविन्दं मम ।

नित्यं देखि सुभासुधाच्चयमयीं सिदिं ग्रिवे ! सिद्धिम् !

ज्ञानं मोक्षविधायकं द्वारं ग्रिवे ! संहारिरिषा ! पारवे ॥

गान्तिस्रोतः* पठित्वा तु यथेच्छं विहरेन्नरः ।

चक्रमध्ये भवेद्यया सा वक्तव्या न च कुत्सिता ॥

सायं प्रातर्भजेत्तत् सार्पि नाग्नौ मरकताय च ।

चक्राकारं चरेच्चक्रं पंचाकारमध्यापि वा ॥

प्रविष्टे मैरवचक्रे सर्वे भर्पा द्विजोत्तमा: ।

निष्कृते मैरवचक्रे तथा सर्वे पृथक् पृथक् ॥

गन्तुं चक्रात् समायातं नख्वां नखा पुनः पुनः ।

ध्यान्यथा मरकं तस्य नर्तिः स्वादयनमादने ॥

ध्यान्यचक्रस्थ* दूरस्थं शिष्यकं वा सक्तलं नजन् ।

से भयन्तारकापुष्ट्या वसुसिद्धौ* खरो भवत् ॥

भगवमेधसक्श्राधि वाजपेयमताननि च ।

लक्षं वापि तड़ागानां चक्रं दृष्टा लभेत् फलम् ॥

यो दराति मचादेव ! शङ्किभ्य: साधकाय च ।

कलामात्रेषु देवेषु कौलग्रेमेधजं फलम् ॥

उपवासं भगो: पातं सन्ध्या सन्ततधारणाम् ।

तोर्यपर्यटनक्षेत्रे* कौल: पश्धा विजर्जयेत् ॥

मध्यपाठं सङ्क्षेपित्यं नेत्रं पौष्णमुपैतमन् ।

तारापुरं मच्चापौठ* गन्तव्यं सदत: सद् ॥

सवच्न्यजपादे वि ! मर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ।

दंरगाने चक्रनायस्य वैदनायस्य पूर्वतः ।

तारापुरमिदं ख्यातं नागर् भुवि दुर्लंभम् ।

तत्र यत्रैव गन्तव्यं यथोक्त तारारिगवालयम् ॥

इति संक्षेप: ।

इति गौडब्रह्मानन्दपरमहंसपरम्परितराजकावश्रूतविरचिते

तारारहस्ये वटौयपटलेऽतच्वादिरहस्सम्।

प्रघ पूंजा । तथाच तारारिगमे तारासारे च ।

धादौ जलस्थ संगोष्य धामनं हस्तपादयोः ।

मूलेन तिलकं कुध्योभिमूल्या तु निपुणड्कम् ।

रक्तचन्दनटोकां वा सिन्दूरस्थापि वा घनः ॥

मों मपिधारि ! वच्चिपि ! सर्ववग्रहारी । हूं फट् स्वाहा ।

इत्थनेन गिखां बद्धा मों ह्रीं स्वाहेति मातृकम् ।

गुरु: प्रथमं पूजारहदारमागल्य मों वदोदके हूं फट् स्वाहा श्रुति जल-

मधिष्ठाय ! मों विषयधर्माय विसर्वपापानि यमयागिष-

विकस्पमपनोय हूं फट् स्वाहा । अत्र हस्तौ पादौ च

प्रक्षाल्य । मूलेन तिलकं विभूल्या विपष्ट्रं सिन्दूरगीरोचनास-

नतमटोकां यथोक्ता । श्रीं मपिधरि ! वच्चिपि ! सर्ववरग्रहारी ।

हूं फट् स्वाहा इति गिखां बद्धा मों ह्रीं स्वाहा इत्याचम्य ।

ततः पौठं चिन्तयेशष कषाङ्गलिपरो भवेत् ।

आचमन् ततः सत्वा सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ।

घेरोचनादीन् विन्यासं भूमिं संयोधयेत ततः ।

ततश भूमिं संगोध्य धामनार्धक्षिकोणकम् ।

संगोध्य प्रासनं पयात् सर्वविध्यान् विनाप्रयेत ॥

ततः प्रयोगः ।

प्रपम्नतं तत्न संडिक्ष, तत्म कपहलं कारेत ।

तत्रोक्तं पटलः ।

तत्राध्ये मणिपूठस्थं नानामणिविभूषितम् । नानालङ्कारसंयुक्तं माणिक्यदेवैविभूषितम् ॥ पिवामिवहुमांसास्स्विन्नोदमानं समन्ततः ।

घृतार्द्रेण शिवामुखडाचिताधरारस्थितंयुतम् । तत्राध्ये भावयेदेवें यथोक्तध्यानयोगतः ॥

तत्स्वारावाचमनं श्रों उपतारायै स्वाहा । श्रों एकटारायै स्वाहा । श्रों नीलसरस्वै स्वाहा । इत्यादिम्यः ।

श्रों ह्रौं करौ संयोग्य ऋषीणेजन कूर्च्चं योषि्टे परिगोष्ठ-मेव । पुनरक्षेप हस्तौ चालयेत् । मुखे श्रों वैरोचनाय नमः । नासायां श्रों गन्धपाञ्जराय नमः ।

श्रों पञ्चनाभाय नमः । चक्षुपोः श्रों ज्योतिह्हयै नमः । श्रों भास्कराय नमः । श्रों पाश्वद्वयाय नमः । श्रों सार-काय नमः ।

हृदिं श्रों पद्मास्ककाय नमः । गुदेऽसि श्रों यमान्त-काय नमः । यामवाहीं श्रों विप्रास्ककाय नमः । तृणवाहीं श्रों नेरान्तकाय नमः ।

दन्ति माराचमनम् । श्रों पर्विले । हूँ ! हूँ फट् स्वाहा ।

द्रति योजिमुद्रया भूमिमभिमन्त्रयेत् । श्रों रक्ष रक्ष हूँ फट् स्वाहा द्रति जलसंक्षोभिमें संयोध्य ।

ततः प्रासनाधिष्ठानकोऽयं विलिख्य श्रों श्रा: हुरुहु: वज्रेरेखे । हूँ फट् स्वाहा इत्यासनसमध्ये श्रों ह्रौं आधारशक्तिकमलासनाय नमः ।

इत्यासनमध्ये श्रों सर्वविश्रान्तसकार हुं फट् स्वाहा इत्यासनमध्ये श्रों सर्वविश्रान्तसकार हुं फट् स्वाहा ।

पानं तारार्ष्यै । कोमसं विस्तरं वापि चूडकं सटुर्की तथा । भद्रमासन्तर्गमस्य पतनं मृडु चोष्ते ॥

मतुवङ्घोन्तरालस्थ चूडकस्य विधीयते । पञ्चाग्निसुकुयाधरनिर्मिते मकरासनुकार्मिः प्रोक्षिते मार्ज्ज-निति ।

तत्पादाङिनो गर्भंजातस्तु ब्राझ्रणीगमात्र् ।

वाञ्छषौर्भंजातं वा दृढधारस्थापि चौरसात् ।

कमलासनमित्युत्तं मन्न्रविद्भिरदायकम् ।

इत्यादि कमलासनं मंगोेध ।

श्रीः स्वाहा इति पुण्याचतुर्थेपञ्वम्यनुरागचेत् ।

खेधरान् वामपादघातवशेष भौमान् ।

गपेयादीन् प्रणम्याथ दर्शदिग्वन्थननचरेत् ।

करौ च गम्भुपुष्पाभ्यां शोेधयेत्स्तदनन्तरम् ।

फर्डाति गम्भुपुष्पाभ्यां करौ ।

कामिदंशदिग्वन्धनस्वरत् ।

वस्त्रे यत्न' शोभनेत् ।

पुप्पच् ग्रोधयित्वा तु भूतर्भादिं यथा ।

तत कर्त्तरमाताघ्य मूलं ।

एकादश प्रजापत्यः; प्रतिष्ठामनुरेस च

मातृकान्यासकं ह्सवा मातृकाधा:

कराइ्रं मातृकायाध

प्राणायामं ततः ।

मों मचिभ्यार्तिं काछिधि ।

स्वाहा । इति कायवाक्चित्तं ।

हंते गताय मम्यकं सम्दाय ।

घों पुण्यसभवे ॥

पुप्पच्रपावकोयं हु' फट् ।

यदि' कुु्यांतः शाेे उत्तानौ

दिनो' जीवात्मानें ।

स्वान्न स्थितपरमात्मनि मिथे संयोज्या ।

तदूद्र तेनाङिनो लिङ्ग्मूर्तिं मंन्रे

तदुङ तेन वायुना भच्त्र

गिररतिं विचिन्त्य तदुड़तेनामृतेन तदक्षिं श्रावितं शव्वा तन्मिनं विश्वव्यापकं वारिणा घाःकारादृतपद्मजं तदुपरि टेकारातं श्वेतपद्मजं तदुपरि हूंकारं नौलसस्खिभं तदुपरि श्रीं वौजभूपितां मातृकां ध्यायेत्।

श्रीं प्रत्यालीढ़पदां घोरां मुण्डमालाविभूषिताम् । खड्गकवचोसमायोगे सव्यं तरमुजटयाम् ॥

कपालोत्पलसंयुक्तसव्यहस्तयुगान्ताम् । पिङ्गोर्ध्वैकजटां ध्यायेम्बौनावचोभ्यभूपिताम् ॥

भद्रोभयो हरमूर्धेन्यस्थितां तिन्तिनोग्रपदधृक् । चन्द्रसूर्याग्निनयनां महापालप्रवर्त्तिकाम् ॥

रक्तां रक्तास्रिसम्पूर्णदिक्वलान्तर्गतप्रवेश मार्ग- सोपचारैराराध्या नमस्कृत्येये। ततः स्वशिरसि श्रीं क्रां ह्रीं श्रीं क्रों स्वाधा हृदयेकादशधा जप्त्वा प्रतिष्ठाप्य कताक्षलः ।

पञ्चाग्निस्थिपिबिचिंभक्तमुखदोःपञ्चध्यवचःखलां भासंमौलिनिवद्धचन्द्रशकलामपौनतुङ्गक्षनोर्म । मुद्रामचगुणं सुधास्य्कलसं विद्याधर हस्ताम्बुजे- विभ्राषां विडटप्रभां विनयनां वाग्देवतामाश्रये ॥

रति भक्ता स्वराराध्या कुर्यात् । श्री नमो नलाटे । श्रां नमो मुखे । ह्रीं नमो दक्षिणेचचुपि । हृदं नमो वामचचुपि । उं नमो दक्षिणकर्णे । ऊँ नमो वामकर्णे । ऋं नमो दक्षिणनासि । ऋं नमो दक्षिणनासि । लृं नमो वामनासे । लृं नमो वामनासे । एं नमो श्रोत्रे । ऐं नमो श्रोत्रे । ऐं नमो श्रधोदन्ते । श्रीं नमो वृधररन्ते । मः नमो मुखे । कं नमो दक्षिणाहुमूले । खं नमः कूर्परे । गं नमः ककुते । घं नमोस्कन्धयोः । ङं नमो ह्यदयेः ।

तथा दचशस्त्रेन च कं उं गं घं ङं भं लं वामबाहुमूलचतु.सन्ध्यपेये

टं ठं डं ढं पं दचपादमूलचतुःसत्यपेषु तं यं दं धं नं साम-पादमूलचतुःसत्यपेषु पं नमो दचपादेभ्य । फं नमो भाम-पार्भ्ये । वं नमः पृष्ठे । भं नमो नाम्भः । मं नम उदरेभ्य । यं तमो हृदये । रं तमो हृदयाय । हं नमः कर्णयोः । वं नमो वामस्कन्धे । गं नमो हृदादिदचकरे । वं नमो हृदादिदक्षकरेभ्य । सं नमो हृदादिदचपादे । हं नमो हृदादि वामपादे । हं नमो हृदादि उदरे । हं नमो हृदादि मुखेभ्य ।

लसाटे मुखड्क्ते च वच्चुपोः कर्णयोर्नसोः । गण्ड्योरोष्ठयोर्वाणि दन्तपङ्क्योरधि मेखलाभूः पुनर्वक्त्रे प्रकाकारादौ नृसिंहद्बुधः । तर्जनीनामध्यमाभ्यां मकारं विन्यस्येच्च बुधः । मध्यमानामिकायोगात् मध्यं वक्षो नृसिंहतत् । मध्यमाड्क्षययोगेन विन्यसेच्चचुपोःस्थलं । अनामाड्क्षययोगेन कर्णयोर्देशनौकक्रम् । तर्जन्यङ्क्षययोगेन नासायोगे परिन्यसेत् । अनामोसध्यमायोगाद् गण्ड्योरधिन्यमेत् सदा । पड्क्षुष्पवेश्मा न्यासः कत्तंस्यचोष्ठयोर्मुखः । मध्यमाभ्यां समादाय दन्तपङ्क्योर्मनोयकरं । पड्क्षुष्पामं मकरस्थं मुखे करतालं विदुः । सियासुत्रां भमादाय हस्तयोः साङ्ककोत्तमः । विन्यसेहस्तपादेषु पार्भ्ये पृष्ठे च नामितः । हृदाकारं ततः प्रोक्तं मायफान्याश्चकर्मीशः । कर्ज्जुनि स्कन्धयोर्वाणि पुनः सर्वेषु हस्तयोः । ततः मृलेन हि र्भारद पादाभ्यां यादर्तिं ।

भ्रूर्माद हृदयाद् हर्त्ता ।

ॐ क्रों खें गं घं हूं मां हृदयाय नमः। हूं चं हूं लं भूः हूं' थिरसे थातः। हूं' टं ठ' डं ढ' हूं लूं शिखायै वषट्। हूं सं यं दं हूं में पातु कवचाय हुं। भो पं फं बं भं में भो नमत्रिदशाय वौषट्। भियं रत्नं वे ग्रं गं सच्चं हूं चं खः। करतलकरपृष्ठाभ्यां भस्त्राय फट्। योनिदाद्रमविदार्च विलयसंतः साधकोत्तमः। मूत्री वामे तथां वामे हृदये शोभने तथैव च॥ नामावारपद्मे च पदोवेधोदरेषु सर्वतः। योनिवेद्या योनिनिस्था योनिरूपा तथैव च॥ योनिमध्या योनिनिस्था योनिनिःसृता च योनिदा। योनिदा योनिसाध्या च योनिनिज्ञाना च योनिपा॥ योनिपूजा तथान्यासात्सुतुङ्गैः सिद्धिदै॥ स्वागस्त्रया सूत्रै यो योनिवेदितव्यै नमः। वक्रे श्री योनिनित्यायै नमः। कादिहे श्री योनिरूपायै नमः। हृद्रये श्री योनिमध्यायै नमः। उदरे श्री योनिनिसिद्धयै नमः। नाभौ श्री योनिलक्ष्म्यै नमः। मूलाधारे श्री योनिदायै नमः। दृष-पादे श्री योनिदायै नमः। वामपादे श्री योनिसाध्यायै नमः। वामबाहौ श्री योनिप्रदायै नमः। सर्वाङ्गे श्री योनिपूज्यायै नमः। दलित विग्रसेत्। हृत्कादिगयोनिमध्यतः॥

दशहस्ताग्रुष्ठेन दशनाशपुटं हुत्वा मूर्नं पीठगुह्यारं लममा योनि परयोधि। मतो रामादिप्टो हृदया जलयोनिविराजपेन कमला योनि परयोज्ज्वलं॥

कुब्जयित्लां वामनासाभ्यां कनिष्ठानामिकाभ्यां छत्वा भ्रूभिंधारसपेन दचिपेन रचयेत्। पुनर्दक्षिणनासापुटे कामं रचयेत्।

कनिष्ठानामिकाभ्यां यत्नमासुपुटधारणाम्।

प्राणायामः स विप्रे यः पूरकुम्भकरेचकेः ।

अत्यमेव वारवयं कुय्यादिति प्राणायामः ।

गिरिराज श्री शचौभ्या ऋषिपतये नमः। मुखे श्री हषष्पतिच्छन्दसे नमः। हृदि श्रीमत्तारायै एकजटायै देव्ये नमः। मूलाधारे हूं योजाय नमः। पादयोः फट् गकारायै नमः। मर्वाञ्ञे निजबौजकोलकाय नमः। इति ऋष्यादि न्यासः।

पीठन्यासं ततः कृत्वा पीठगतिं न्यसेत्ततः ।

तत्न्यासं विधायाय यौगन्यासं समाचरेत् ॥

कराङ्गुष्ठ पद्द्वयस्य न्यस्य वा वपुष्यधिष्ठतः ।

संगोध्य यन्दे देहं तु पीठपूजां समाचरेत् ॥

गङ्गां वटुकद्वयै चैवपालकध्र यौगिनीम् ।

पीठपूनां ततः कत्वा पीठगर्ति' प्रपूजयेत् ॥

पोद्दां कत्वा ततो मन्त्रो मध्यं कत्वा घ तत्त्व पुनः ।

व्यापकं पञ्चधा कृत्वा पुजयेत परदेवताम् ।

हृदि हस्तं दत्वा मगसुद्रया हृत्पद्मस्य केशरपु श्री रमगा-

नाय नमः। श्री कष्पहचाय नमः। श्री मरपिपौठाय नमः । श्री नानासङ्घारभ्यो नमः। श्री सुनिभ्यो नमः। श्रीं देवेभ्यो नमः। श्री बहुमांसाङ्कितोदमाननाभ्यो नमः। चतुर्दंशु श्री यवमुखडचिताड़ारासिमभ्यो नमः। इति पीठन्यासः ।

हृदि श्री लक्मैः नमः, श्री सरस्वत्यै नमः, श्री प्रोल्यै नमः;

श्री कौच्यै नमः, श्री मान्ये नमः, तुष्ट्यै नमः, श्री पुष्ट्यै नमः;

इति पीठगतिन्यासः ।

श्री गामतत्त्वाय साहा इति भारादि हृत्पद्यै नम् । श्रोँ वियातत्त्वाय साहा इति हृदादि मुखपद्यै नम् । श्री शिवतत्त्वाय साहा इति मुखादि ब्रह्मरन्ध्रमूर्ध्नै नम् । इति तत्त्वन्यामः ।

मत्रं पञ्चवर्गं ज्ञात्वा ब्रह्मरन्ध्रमूर्ध्वं खटाटालम् । भ्रुवाद्वौर्जे हमो ह्सौं न्यसेत् । सलटाटालं मुखान्तं डितोयशौर्जं नमः । मुखाराक्षयं वतोयवोजं नमः । मकाराद्रू हृदयान्तं षटयंत्रवर्गं

हकारं निफर्सयुकं पद्मद्वयेऽपि समन्वितम् । इंद्रखड्गयुतं कालाग्निवंसेतु साधकोत्तमः ॥ एकजटा तारिपो च न्यस्या वच्योदका तथा । उपजटा ततो न्यस्या षड्भूतान्तसरेऽपि लयाः ॥

पिद्रोग्रेऽपि कजटा पद्मार्क्ष कराड़ेप पद्मान्तः ॥ तथा हौं एकजटायै प्रहूषद्भ्यां नमः । हौं तर्जनीभ्यां वौषट् । हौं वच्योदके मध्यसाम्र्यां वपट् । हूँ

उपजटे प्रणमिकात्र्यां हूँ । हौं मध्यान्तिमरे कानिद्वाभ्यां चोपट् । हूँ पिद्रोम्रेकजटे करतलहृदयाभ्यां वषट् । इति कराड़िन्यासः ॥

हूं एकजटायै हृदयाय नमः । हौं तर्जनीभै मस्तके वौषट् । हूँ उपजटे कवचाय हूँ । हौं वच्योदके मध्यमातिसरे नैऋत्याय वपट् । हूँ पिद्रोम्रैकजटे करतल-

पृष्ठायाम् वषट् । इति पदन्यासः ।

ॐ ग्रौं हौं ह्रौं गं ग्रौं गं ममो द्रवपाहीं । हूं चं हूं जं भं गं टं ठं डं ढं णं मं नमो वामवाडहि । मं यं रं लं वं सं हं सं क्षं मं नमो वामपादे । मं यं रं लं वं शं षं सं हं मं नमो वामपादे ।

मत्रं मोहोत्तमोत्तमं ब्रह्मरन्ध्राग्रे न्यसेत् । श्रीं माँ कुंभे

वस्त्ररखे हुं फट् नमः । अत्र योनिमुद्रां पद्मस्यं योनिं प्रोक्षयेत् । ततः पूजामारभेत्। पूर्वादितः श्रीं ह्रीं हूं गां गणपतये नमः । दक्षिणे श्रीं ह्रीं हूं वां वटुकाय नमः । पश्चिमे श्रीं ह्रीं हूं क्षें क्षेत्रपालाय नमः । उत्तरे श्रीं हूं यां योगिनीभ्यो नमः । पौठन्यासवत् पौठपूजां कृत्वा पूर्वोक्तदले पौठमातृं संपूज्य मध्ये हस्तौः सदाशिवसमचामप्रेतपदासनाय नमः । ततः स्वांगे वन्दुमध्यात्रिकोष्ठतत्चतुरस्मगडनं सत्वा तत्र योमदेकजटादेव्या श्वेतैः स्थानाय नमः । तत्र त्रिपदिकांमावाह्य जलेनार्घ्यं फड्ङिति पात्रं प्रक्षाल्य तत्र संयाप्य श्रीमदेकजरादेव्या; श्रीर्घ्यं पात्राय नमः । ततः मूलेनापूर्व्ये रक्तचन्दनविल्वपत्रदूर्वो-तुसार्द्रैरिविलिप्य विलोभनालंकावेष्टं लेन च विन्दुमत्तस्रग्धजलेन गड्ङमापूर्य्ये तत्र गड्ङेचेल्यादिना शरर्घ्यमावाह्य वं इति घन्टुसुद्रया शम्भूतोषल्त्य योनिमुद्रां प्रदर्श्य मत्य-सुत्रया श्वाकूष्मांदा तत्र देवीं ध्यात्वा पुष्पार्घ्यादिनिं दत्वा पड्ङानि विन्यासं मूलं तत्र दशधा जप्या तज्जले: पुष्पादिना शात्तानं पूजोपकरणं चाभ्यष्य पञ्चाध्ये हत्वा पश्चधा व्यापकं कृत्वा देवीं धायेच्त् ।

ध्यावेत् श्रोतारकाटेवरीं कारकच्छपसुद्रया । विवेकतः फलसार्यीं च ध्यायेच्त् तां योनिमुद्रया ॥ प्रत्यालौढपदापिंताहिगवह्नद्र्वोरार्द्धहासा परा । बद्धेन्दोघरकर्षि खड्गिसुजा हुंकारबीजोइलवा ॥ खवों नोलनियासपिंगलजटाजूटेकनागैयुंता जाद्यं नश्य कपालके विजगतां हन्ये प्रतारा स्वयम् । रति ध्यात्वा यन्र्ते तत् पुष्पं दत्वा ध्यानरहस्यं विभाव्य पाशाङ्गयेत् ।

यया सर्वोऽमिनखलत्रधरनोलां सद्योदरी व्याप्तचमंङ्कृत-

तृतीय पटल । ६७

म्रोभितकटोम् पौनोक्ततपयोभरा रक्तवस्त्रंलनेलवया पृथ्वीडति नीलजटाजूटा श्रोपवीतद्वोभ्यासद्धादेवसतानागफणातिम्रोभिता पार्श्वंदये लसन्माननोलोलमालां पद्मसुद्रास्तदुपरिभद्रिकोषा- कारिकोपलपद्धतिमाम् शांतनीलजटाजूटा विश्वाश्चमरकंकेय द्व महाविगलितविसुरां शुभवर्यैतचकनागस्तकद्वया रक्तवर्षे नागकतस्वलपद्वारा चित्रकितवर्षग्रेपनागकतद्वारा सर्पवर्षनस्वप- नागपादाद्रु रौयकाम् इपद्रतनागकतवक्वाटिसूत्रा दूर्वादलश्यामल नागकतवलया चन्द्रसूच्यवडितनेलवया कोटिकोटिवाल- रविच्छविविकृतदशनेचा कोटिकोटिबालचन्द्रकतवामनेला लच- लचदहनकतौष्णे नेबा लन्नाजन्ना महाकालग्रव रुप हृदयस्थितसद्रुचितदचित्रवरया रवपादद्वयस्थितप्रसारित- वामचरणषाम् पतन प्रत्यालीढपदा सर्वशिल्व गलदुधिरान्योस्नयप्नैर्यरायितमुंडमालावलौरस्मा सर्वश्यलद्दार गोभिता महामाष्टविमोचनीं महामोचावर्दायिका विपरीत रतारक्ता रत्यावेशमेराननाम् दशचित्रहस्तराधीष्टतकर्च कां तदूयं ललचन्द्रहासखड्गधरा वामोद्ध सर्वाश्यपाशा भयहर्षाय श्वासवर्गालितनालोलतपलर्कार्च्यांहदस्मररक्तानागधरा तदघ कपालवसकसद्य सत्तमुष्टग्र्रोभितभुजा हुंडारयोगौदवा सर्व- न्जाझडानां कर्वो स्वपयावी पोडमाब्दा सर्वाश्यार्नावदाधियनी घाल्ला श्रावाहयेत्।

श्रों देवेभि । भक्तिसुदृभ ! परिवारसर्मन्विते ।। यावस्ता पूजयिष्यामि लावच्यैः साश्चरा भव ।। इत्युक्त्वा डड्डांघोलना श्रमरकजटेः देवैः । दशागच्छाच्छ श्रघोमुखाश्रोलिना हृद विष्ठ तिष्ठ गर्भाड्नुवसुद्भ्याम् हृद सर्वर्थैच सर्वद्रेभि तदघेमुखेन हृद सर्वद्रवसहस्तं भास- यित्वा प्रण प्राङ्गठानं कुश मम पूजा गृहाण ।।

ग्राकारं विन्दुसंयुक्तं मायापायविमूर्छितम् । वज्रिजायां च हंसान्तः प्रतिष्ठामन्त्र इरितः ॥

ग्रां क्षीं कीं स्वाहा इंषः श्रींमदेकजटादेवताया: । प्राणे

इह प्राणः एवं नाभौ स्थितः । एवं सर्वेन्द्रियार्थ इह सिता:नि एवं वाग्वादिस्रु:योभ्राप्रभापाया इहागत्य मुखं चिरं तिष्ठन्तु स्वाहा । इत्यनुमाड़ुठसंयुक्ताग्रेयं प्रतिष्ठापयेत् । ततो मूलं दृढधा जप्वा धेनुयोनिमत्स्यादिरेखाह खड्गं सृगालानिनी मुद्रा: प्रदर्श्य श्रीमदेकजटे ! देवि ! वच्मुप्रं प्रतीच्छ हुं फट् स्वाहा । इति पुष्पाञ्जलोन् दत्वा पूजयेत् ।

नासनं स्वागतं पाच्चैमाचमनोयकाम । मध्यपकाचमनं दत्वा विसर्जनाभिप्रायेण च ।

सुगन्धि कुडकुं धूपद्रेोपनेवैद्यवस्तुनम् । द्रव्योपचारैर्ॐ पञ्चोपचारैर्ॐ पूजयेत् । गुरुपद्धतिया सोऽपि- मिति मत्वा ग्रों वज्रपुष्पं प्रतीच्छ हुं फट् स्वाहा इत्युच्चार्य पूजयेत् । पतत् पाद्यं नमः । पाद्यं रक्तोह्ला तदुपरि पूज- मन्नं एकजटादेवताये पतत् पाद्यं नमः । इति हत्सुधा- प्रसारितादुष्टतरर्जनौभ्यां दद्यात् । तया इदंघ्रिं स्वाहा ।

एकवीरा मातृका चैव मोनो चाघ्रि: निवेदयेत् । गर्भं माले तथा पुप्पे पादयो: निवेदयेत्॥

इदं स्तवनीयं सधा । म्रगसुद्रया गम्यो:यं नमः । अत्र- विना पुप्पार्घ्य वौपट् । ततः स्ववशे घट्पदां चानीय गम्- पुष्पार्घ्यां ग्रों जयघनिन्म्मातः स्वाहा इति घट्पदं सपुष्पं धूपं पालोपरि संखाप्य पूजामन्व जपां वामहस्ते द्रुत्वा पुष- धूपः सधा । इति नित्य म्रगसुद्रायां नेत्रा वामहस्तेन घट्पदां वादयन् ग्राताग्रसक्त्वा धूपसमाधि र्वपयेत् । तथा दोपो:यं सधा । हस्तपाद्यन्तं दोपं दद्वा 'नौराजयेत्'

तातान्त्रनायान् तथा महाकालसद्ब्राह्मणस्य उद्यासख-भौमाख-शोराख-भ्रामख्येश्व-कार्नाखप्राख्य-शिवकल्पास्वा:। ततः पूर्वोक्ति भामावत्तन्नाटदले पूजयेत्। मो शिरोचक वजपुष्पं' प्रलोचकु फट् स्वाहा। एवं महापाठक् पदनाम भोमितात्रनामक पाद्यैर तारक पम्मात्रक वजपुष्पं प्रतोचकु फट् स्वाहा दूति पूर्वोक्ते। तथा उदोच्यां यमान्तकवज्रादिसक-दचिोे नरान्तक पतान् संपूज्य पञ्चपुप्याज्ञलोन् दत्वा पायार्यादिना देहें संपूज्य वामे विकोण पटकोणं हतु-चतुरस्रं विलिख्य तत् विभरितमाझारपातं समांसतथिड-दधिष्ठादिद्रादशमोनास्वविष्याकलवणादिकाननममं ऋद्धिसाधन-दचिहस्ते जलं नोलां मो हूँ मोमदेकजटेः देवि मयोदनाति बलिं गृह गृह गृहमय गृहाणापय मस्म ग्रामिन्तं कुल कुल सुर परविधामाक्याक्षय हुं हुं ह्रिं ह्रिं भिन्धि भिन्धि भिन्धि भिन्धि सर्वजगद्गगमानय मो हूँ स्वाहा इति वि: पठित्वा वर्तिं दद्यात्।

यदुक्तं कालिकाकल्पे वलिं सततुयोगोपितम्। सत् सर्वे कालिकार्चायां न ताराविधये कचित्॥ स्वागोत्राराधरे यत्तु तारकायै प्रदीयते। तस्य रक्षा सदा तारा न पूजाफलमाप्नुयात्॥ विकोयद्वादशकोषष्व हतुं कोशचतुष्टयम्। वजिदाने तिलं स्थाप्यं शस्यते तारकाचने॥ मो हूँ एकजटेटस्युकां देवौति तदनन्तरम्। महायचर्चापतये मयोदानौौक पदम्॥ वसिद्धोकां गृद्य युतं' नावघेयेतदनन्तरम्। गृहमापय पट्टहन् मस्म ग्रामिन्त समार्च्चयेत्॥ कुरुदयं परविद्यामाक्याक्षय एव स।

वतीयः पटलः ।

सटयुगं यदेतत् पद्यात्रं हि त्रिभिर्युग्मं ततः परम् ।

भिभिर्युगं मनुजैर्यैर्जगत् पञ्चवर्गं नय ।

वक्ष्यतारं मनुचाये वर्णं द्वादशाद्‌ पठेत्सयम् ।

ततः पुण्यैः कुलैर्यैर्हि यो मुद्रैकजटो देवि सम ।

सेवितां शिवया शिवं गरुडासनाध्यं सर्वसिद्धिसमन्वितं देवौ ।

ततः । दयुक्रा जय जय जयुका नोराजतपुरस्मर देव्या मौलौं ।

तथा पद्यार्धक्न जाग्रं मसाध्या कलं देव्या.वामहस्ते दद्यात् ।

नतास्यरकयनारदिपाठः संयमे कुन्क्रियादिपूर्वकः ।

ततः पद्मदलं कुण्यात् घृताद्यपादपुरत्तम ।

कृत्वा देवौ पर्क्रं हृत्वा यागद्रयै नरः ॥

याग्याश्च याग्ययाश्च गच्छेत स्थित्वा क्रियासुच गाइरीं ।

पुनयोऽस्य' प्रगटतर मु प्रगल्मस्य पुर.स्थितः ।

प्रणमेत् समपादहस्तः स्वः प्रकुर्य्यात् पदरत्नकम् ।

दशदिकार्त निपत्यार्च यत्‌ कनक भूसुरसद्मत ।

प्रणतानाध्व प्रणाल प्रकोष्ठ्य सुगनतख़ ।

त्रिकोणाकारमाभाय वंघिदार्ंगतो नमित्‌ ।

धराम गिरसा पद्यात्रं पाणिभ्यां जानुहस्तया ।

मार्गाधिनुक्कर्षोऽग्नन प्रमेयं मृदिदमापुयात् ।

पथर आपकसमः ।

कुर्य्य कां मज्जपेञ्छोऽपि देगध सरोरुहासनं ।

गुरोः सन्निधौ समाधि य मन्त्रेण पुरट हृदि ।

माणिक्यासनं पूर्वं जपेदं साधकसत्तमः ।

मुक्तुका यया

तं हंसौद्य' पद्ध्राद्यैः लम्भा चादुष पद्म च ।

पा हुं कां रति गिराग्नि द्रुप्ता कपेश ।

मुछे मेघं शरदि समाधौ रूपेत् ।

वक्ति समाधौ रूपेत् । मति मग्नसुरितमर्म्य मस्स्वरा अपन्त ।

सर्वत्र वादे प्राणायामः । ततः सेतुं ततो मद्धासेतुं ततो मद्ध-

िखाम् उ॑दौ ऐं इति म॑धा जपेत् । ततो मनःप्राणौ करीं

इति म॑धा। ततः सदृशं प्रज्ञोत्तररपतं विर्गातं वा जपेत् ।

ततो जन्मपुष्पं करतले नीत्वा

ग्रों गुद्यातिगुह्यगोम्री त्वं रहस्यामृतरुपतं जपम् ।

सिद्धिर्भवतु मे देवि ! लवप्रसादाद्यैव स्थिते ॥

इति जपं देव्या वामहस्ते समर्पयेत् । ततः प्राणायामः ।

इति जपक्रमः । कायजपः पुरषार्पंप्रकरयो वत्कथ्यः । नित्यजपे

निगमम् प्रयत्ना एव ।

तहसं प्रजपेन्मन्र्नं धर्ममोक्षार्धमिसिड्ये ।

प्रज्ञोत्तररपतं यत्तत् तुजपायाज्ञा: कदोचपये ॥

वियतिषु जपेग्नम्न्त्रे पुजार्इसदर्थमेव हि ।

पूजनेतरजपे तारामारे ।

यावत् क्रियते कर्मे पुरषार्पमुक्ततमम् ।

तावदैव प्रजमध्यं मद्धासादधिकं शिव ॥

प्रजपेत् माधको यस्तु श्रोभयुक्तोध्यनन्यधीः ।

सहमाराधिकं वत्स ! मद्धसेपु समर्पयेत् ॥

एतेन पुरषार्पहोनः मद्धासादर्ं न जपेत । गढेकथा

भयुतं जपेतॱ तदा महच्चा मद्धम जज्ञा समर्पयेत् ।

मद्धम प्रजपेम्न्नं पुरषार्पकमेवपि ।

घतं सेम प्रजमध्य' द्वापिकं न कदाचन ॥

ततोऽन्यजन्म नोत्वा ग्रों हृतः पूर्वं प्राणबुद्धिदेहधर्मांकि-

कारतो आग्नुसप्रभुपुष्पास्थान् मनसा वाचा कर्मेणा हस्ताभ्या

पदाभ्यामुदरेण शिरा यत् कृतं यदुक्त' यत् कंत् तत् सर्वं ब्रह्मा-

पिंडं भवतु मदौयं सकलं सम्यक् श्रीमदेकजटादेवतायै नमः।

घर्मोपितममु।

ततः संचारसुधया चरणौ स्पृशेत् विसृज्य ऐंगान्यां त्रिकोष्ठे पों उचिछष्टचर्वणालिनै नमः। ततस्तेन यन्त्रलेपनचन्दनेन टीकापादादिकं नैवेद्यं किचित् स्वीकृत्यान्यच्च किम्बोः स्वसा यथेच्छं विहरेध्दिति एकजटापूजारपर्द्धातः।

प्रत्यालीढपदं देवों सद्धारामयं विलोचनाम्। सर्वालिङ्गारभूषाढ्यां महानौलप्रभां पराम्॥ खड्गं पात्र दर्शिष्ये च वामेन्दौवरमूर्छितैः। दृश्यते सकलं देव्या भावयेत् साधकोत्तमः॥ इति ध्याता तत्क्षोभोत्थेनले पूजयेत्॥ इति तारापूजा।

अथ कामतारापूजनम्। तत्क्षोभोत्थेनले। घोरराश्यां महादेवों तारिष्योः हारकुपिशोम। वस्केन्दौवरघैव खड्गापि वरं तथा॥ व्याघ्रचर्मंपरोधाना सर्वालङ्कारभूषिताम्। वसन्तु नागहाराश्च महानयोगसदृशपियीम्॥ इति ध्याता आदौ पूर्ववत् सर्वेम्। इति कामतारा-पूजनम्।

उग्रतारामकरूणोक्तयानले या या लच्यग्रादिपोठमक्त्रः। श्वेत तां शान किल्व। इच्छामानक्रियाद्यापि कामिनों कामदायिनोम्। रतिं रतिप्रियाशैव रतिदां परिपूजयेत्॥ घृतोपहृत महादेवों प्रवेष्टुंराश्यसयुताम्। विपरीतरताम्यासमुत्तारां परात्पराराम्॥ कर्रिं काष्ठेभ्रमयुक्तां दधिचो तारिष्यो पराम्। घाममार्ते नोलपदं वत्के सदृशः मृत्युम्॥ मुहुर्मालावलीरस्यां क्रीडाराविमृश्रुदिताम्। घोरराश्यां त्रिनेत्राब्ध सर्वेन्दर श्रानदायिनोम्॥

एकवेषों महावेषों फणिराजविभूपिताम्। सुवर्णैमुक्ताहारैर्युक्तां शुभ्रवस्त्रविभूषिताम् ॥

इति ध्यात्वा पूजयेत्। इति उप्रतारापूजनम् ।

शुभुपत्रोमहाकालक्रियाप्राप्तायामः वेदकालिक-

मन्त्रयुतः १ इदानीं विशेपः १—

नीलवापोः सदा वन्दे नीलाञ्जनचयप्रभाम् । श्यामहृदरसमोपेतां व्याघ्रचर्मोत्तरीयां कटौ ॥ नागेनावेष्टितां देवों फणिहारविराजितशिरोम् ।

फणिमस्तकयोगेन दृगपादं प्रपश्यताम् । वामपादं भवै नाभौ रक्तपुष्पासहद्रान्विताम् ॥

तामसीं महतीं विद्यां मोहिनों घोरकार्मिनोम् । शिवदक्षः भ्रमरां प्रचालयोत्पदां शुभाम् ॥

चमरोकेयमन्स्कारसदागालितकुन्तलाम् । नानारत्नियुतां योगीं महापार्पाविनोदयन्तोम् ॥

कपालस्थांपि रक्ताख्य नीलपद्मां भरस्स्तोम् । भावयेत् सर्वसिद्धयै नीलवायोः कवचयुताम् ॥

एवं ध्यात्वा सर्वं पूर्ववत् । यन्त्रस्यार्चनद्रु पद्मरागद्बुद-

माभकपालशूलगदापरचक्रादीनं पूजयेत् । इति विशेपः १

इति पूजनं नीलसारदया: मदननीलमसरस्वलायै । ततः यथार्ङ्कित नित्यहोमः । तथा निगमे ।

एकथा द्वादशियन् तारकार्ङ्कित प्रदोयते । कोटिजन्मकृतं पापं तत्क्षणात् तत्स्वरूपतः तत् नमर्ति ॥

ततो बलिदानम् । क्रागं वा भक्ष्यं वापि शूकरं वा पतङ्गिष्म् । हस्तिनं मृगिकं वापि मांसौैरपि मेयक्षम् ॥

दत्त्वा देवै महादेवै रस भवेत् कुलदायकः ॥

रसोऽप: पटल:।

वह्निं सुरतं श्रानेयं पोतिसुधां पदयै च ॥ रसज्ञे तदन्तं हत्वा वामपदे नियोजयेत्। योगमदेकजटे ! देवि ! वह्निं रक्ख सुरोत्समे ! ॥ मेखलाबन्धौ मे शिरो नताविघ्नशिखे मे ! ॐ हूं हां हुं' पें ऐं सर्वैमिदिप्रदे ! मे चतुवर्गसिहिं देवि हि वह्निं रक्ख रक्ख स्वाहा। इति निवेद्य खड्गं भालपुप्पा-

दन्ता मपूज्य एकघातेन छेदयेत्। इति भलिदानम्। पासवं संविन्दावापि निवेद्याननद्मापरेत् । तदा पूजा प्रकटन्त्या ध्यानया नियत्ना भवेत् ॥ मपिदी चतुर्थी विशङ्ख प्रथमे तत्त्वसुधया भो भवेद् ! त्रैध्रतमभूत् ! त्रैलोक्यपूजित ! मदानिधि ! ॥ मैरवनाथ रक्खयै पविघ्ना भव सद्दार ॥ ॐ वाघ्रो नमः स्वाहा ! इति भूमिं डिपेत्। भो मिठिमूलकरं ! देवि ! हेरम्बोधपवोधिनि !। रशाप्रमावयकरि ! भयुकपडे त्रिगुणनिनि ! ॥ पें' करियाये नमः ! भो नमश्यामि नमश्यामि योगमार्गपदर्गिनि !! सैनोक्पजिये ! मातः ! समराधिकसदा भव ।

हौं वेङ्माये नमः ! भो अप्पानिर्जनदौस्तने ! ज्ञानतिगमप्रचडरविच्छि ! ॥ भानन्दशाङ्कलि प्रोतिं सम्पगुं ज्ञानं प्रयत्नु मे ॥ को गुद्राये नमः स्वाहा ! तत्समक्षं मे सिहोर्ष मिनिष्य धों पराये ! परमोक्ष्ये ! परमतत्त्वविनि ! प्रिये ! परसतत्त्वपंय पाकपंय स्वाहा । तत्सुतत्त्वसुधया पूर्वंपसंपयेत्। ततो भूमो विडिनिर्विष्य ए'पें' वद वद वाम्बार्दिनि ! सम जिन्द्राया सिरो-

भवे सर्वसिद्धयच कुण कुरु कासा ! हदिन्दिक करपार्दिनि !

यत्रास्ते कमला कतास्त्वलिपरा वैष्णवी सा सदा सारस्वतकमुच्करत् प्रियतमं शोभावच कातरम् ।

ब्रह्मानन्दकरो सुवाद्यनविघ्नो तारारहस्ये शुभे- ज्याचारादिविधौ द्वतीयपटल: सर्वोऽर्योसिद्धिप्रद: ॥

॥ अथ चतुर्थ: पटल: ॥

अथ ग्रंथ पोढा ।

प्रथर्व मातृकावर्णै: पुष्टितं मातृकाश्रितै: ।

तैनैव पुष्टितं वर्णं निस्सृतत्रैव पावंति ॥ इति यामले ।

केबरां मातृकां हित्वा मात्कों तारसम्पुटान् ।

तारिष्य पुष्टितां तन्त्रु लज्जा तु मातृकापुटा ॥

सम्पुटैर पुष्टिता सा तु न्यासाद्यै: साधकोत्तमै: ।

मातृकया पुटा योगा योगया मातृका तथा ॥

मातृकया पुते कूर्चे कूर्चेन पुष्टितार्पिताम् ।

मातृकापुष्टितं चास्त्रं चास्त्रं मातृकया तथा ।

मातृकापुष्टितं मन्त्रं मन्त्रेण पुष्टितान्न ताम् ॥

पुटयेत विन्यासैस्तु यस्तु वायुक्रमातयोगात: ।

मातृयोगो भवेत् शेषपि देवो देवीं पश्यति चतुपा ॥

पोडशहोनस मन्त्रस्य द्वादशलक्षं प्रजायते ।

न द्विदलो भवेत् शेषपि मोदको न कदाचन ॥

ॐ तार्त् ॐ ह्रीं ॐ नम: । ॐ ह्रीं ॐ ह्रीं नम: ।

स्त्रीं ॐ नम: । स्त्रों ॐ ह्रीं नम: ।

मे ह्रीं हूं नम: । श्रीं मे हूं दे नम: ।

हूं फट् हूं फट् नम: । हूं मूलं हूं नम: ।

मूलं हूं मूलं नम: । हूं नम: हूं लज्जा हूं नम: ।

लज्जा हूं लज्जा भ्रम: ।

श्रीं बध्नामि श्रीं नमः श्रीं कूर्च्चं श्रीं नमः कूर्च्चं श्रीं कूर्च्चं नमः । श्रीं फट् श्रीं नमः फट् श्रीं फट् नसः श्रीं मूलं श्रीं नमः मूलं श्रीं मूलं नसः इति वायुधारणे न्यासं कृत्वा मूलेन ससाधा व्यापारं कार्य्यात् । इति रत्नपोटा ।

ह्रीं ऐं ह्रीं क्लीं ह्रीं फट् लज्जा वाग्भववौजस्स प्रसादे काम एव च । वमेवोजं ततोध्वस्यं न्याससिद्धिमवाप्नुयात् । इति महापोटा ।

धूं धूं धूमावति ! साध्या इति मन्त्रं जपेद्य । वर्णन्यासक्रमेणैव मायया पुष्टितां बन्धू । वन्ध्या सुपुत्रतां वर्ज्जयेत् विन्यसेत् साधिकौत्सिमः । पद्भ्या न्यासं ततः कृत्वा मन्द्रसिद्धिमवाप्नुयात् । इति पूर्ववत् पुष्टितं कृत्वा वर्णन्यासवत् पञ्चायतनू शाने घड्घा न्यसेत् । इति महापोटा ।

प्रत्यहं क्रियते येन पोतां वश्य । महामहा । मन्त्रसिद्धिमवैक्तस्य शत्रौ वश्यं निष्पत्ति हि । रति वज्ञ्ञान्तपरमंहंसपरित्राजकावधूतविरचिते तार-रत्नस्य चतुर्थः पटलः त्रिपाठीकरणप्रमू ।

पोतां नत्वा मत्स्यमांसं परमान्नादिकमियं तत् । सारंसम्यां ततः कृत्वा योगं च परिकथ्ययेत् । वाभारमूलं प्रोक्तप्रे मेदघ्रं प्रकौर्त्तितम् । तदार्शिल्य वसेत् लोके कोटितोर्ध्वेऽपि तन्नौ । वामे तदङ्गे नाड़ी स्यात् इडा सर्वार्थसिद्धिदा । दक्षिणे तिष्ठता नाड़ी सवेत्सौधर्म्यययी भवेत् । सषुम्ना मेरुपुरत: पुष्कनाड्याखिलप्रदा ।

तत्राऽऽख्ये चिकित्स्यौ वध्या तथाऽऽध्यात्मध्यस्थः कृता ।

ग्रथनाडो समाख्याता शक्त्यानन्दपदायिनी ॥

एतदेवरमणासेऽसौ रजते मध्यमध्यतः ।

सिरारायतमायोगात्तिष्ठखेचरभावरम् ॥

स तावत्कुछडसौष्क्तिनिःसाधायुः प्रकोर्षितेः ।

मायायोगसमायोगात्सततं शक्तिस्थितान्न वे ॥

तिलकाकाररजतं तथा मातृ च मिश्रति ।

चैतन्यरक्तिता नाऽऽड्यो वडवास्र्रस्थितान्त द्रुतः ॥

तौध्ये पुष्टं महापीठे सदाऽऽध्यात्म च तिष्ठति ।

यस्तं च देवन्ता तथा मूले च परिणिष्ठिता ।

मेरोर्ध्वमे च पदे मूलावारं प्रकोर्षिताम् ॥

चतुरङ्गलविस्तौषंमुच्छ्रितं चतुरङ्गुलम् ।

चतुर्थ्यं घोषपक्षे विस्रोप्यं काषिंकाऽऽस्ततः ॥

तत्राऽऽध्ये विन्दुकोपुष्टे काऽऽकिनौर्ग्रतिसंयुता ।

सयम्भूर्लिङ्गमाझ्यातं स्वप्नेऽप्यर्थे सुधोभनम् ॥

यत्पक्षकममानन्तु मर्कानिद्धं' मनोहरम् ।

वेष्टयित्वा च विसृजंतं मातृः कुप्डलिनी परा ॥

विस्फुलिङ्गाकारैर्ब्रह्मद्रवपादवारिकाऽऽभरे ।

मार्गैर्विलसयाकार मङ्कायोगमध्ये मदा ॥

परत्पदेव प्रोच्यमाना नेव मित्त्र' स्फुटेऽपि चित् ।

सूर्यैकोटिप्रमोकामा चन्द्रकोटिसुगौतला ॥

तडिद्वलकप्राभा परमप्रभासदृशद्युतिः ।

विराटमूर्तिदेवेशो विह्रते पूर्वतो दले ॥

विश्वसर्गनिसंयुज्रः सूर्यने च ऋतायुतैः ।

महाकालो हृदिस्थेऽपि च कामिकार्थप्रसिद्धये ।

क्रियते परया भक्त्या महामानससिद्धिपि'

नारायणः पधिमे च महादचतुःशुलेश्वरः ।

सूयते परया भक्तया भावेन कुडलदौ' पराम् ।

उत्तरे च महादेवः पार्वत्या सदृश शहदरः ।

सूयते तारिरीभिर्देवी' सप्तकाराभिर्महेश्वरोम् ।

यदा कदाचित् तदाचामिकं वार्क्षं यृपोति हदि ।

तदा स्फुरितं स्फितिद्वापि संद्धारं कतुंमेव हि ।

ते मत्राः सुमहादेव ! साधु साधु प्रकाशितम् ।

यदा सिद्दे भवेक्किता तदा निद्दां ब्रजेद्दरः ।

भदा मा परमा याकिः शिरसाग्ने सिरता भवेत् ।

तदा पृष्ठकरो लोको भविष्यति न संशयः ।

यदा मूर्धानि लिद्नं मा तद्राति सुर्यं परम् ।

तपयज्ञो भवेत् जीप्सितस्तल मब्धे च सिंद्धदः ।

यदा पुच्छे लिद्नमूर्ध्रं तद्राति ब्रक्नरहःपद्मे ।

गुक्तस्यं ब्रक्नायोगां गच्छेदेवाद्याष्ठ कार्मनेनोम् ।

पड्दलं लिद्नमूले च पद्मं स्वादक्रपड्करम् ।

तस्मध्ये रक्तपद्मेश लिद्नं' विध्नेश्वरीकम् ।

हाकिनोग्नातिसंयुक्त' सर्वासिद्दिप्रदायकम् ।

ब्रक्ना विष्णुस्तथा रुद्रो भयाद्यत्रः यत्रोपति ।

राजते दसमध्ये तु सर्वमन्त्रिसमन्वितः ।

सूयते परमं लिद्नं सर्वकामार्थोस्सिद्ददम् ।

मून्नाधारात् कुडलिनो' तत् यत्रे न चालयेत् ।

तस्या रुपंनरोकेष दर्लं तस्योपरि मुखम् ।

पन्नोपरि ब्रजेद्देव महायात्री महेश्वरी ।

किन्तु तत्र सिता सद्बं सर्वा गच्छान्ति तत्क्षुणे ।

एकश्रोमूष ते शयं सुरन्ति सिद्धदायिनोम ।

नानावर्णदलं पद्मं नानौपचक्रदलप्रभम् ।

विभ्रान्तकस्तक लिङ्ग' याकिनौगातिसंयुतम् ।

इन्द्रौ वद्धिः पिठापतिंन्द्रकं तो वरङ्गीं मकरम् ।

कुवेरस्तव दैङ्गानः स्वस्तर्घाकिसर्मान्वितः ।

तत्र पद्मास्य मध्ये तु ब्रह्मनाड़ीसमारूढिताम् ।

हलाहल तस्य पाहार्षि चोत्तरे च विभावयेत् ।

ते ते देवास्ततो गत्वा सुरवन्नि भक्तिसंयुताः ।

हृदये च ततो ध्यायेत् पद्मं पौड्रभिदंललैः ।

महापङ्कं महापद्मं मकरकुम्भाकृतिं दलम् ।

इन्द्रयन्द्रौ गुरुः शिष्यो वामदेवः शिवापतिः ।

ईश्वरः गद्गदः कृष्णः वामदेवः कुलेश्वरः ।

कमलानायकः कोपः कामरूपः क्रुपामयः ।

करङ्गे पौड्रयक्ने च स्वस्वयोगासर्मान्वितः ।

स्तूयते सर्वदा महत्या मद्धालिद्ध' महेश्वरम् ।

याकिनौगतिसंयुक्तां भावयेच्च परात्परम् ।

तत् पन्यानं समाराध्या तत् देवौ' समानयेत् ।

तदामेः राजते जीवस्तदधः पापं एव च ।

सुरापानहदा युक्तिं गुरुतत्त्वकटिङ्गयम् ।

कमदन्तसमोपेतं मृदुद्रवद्रतिभूपितम् ।

मद्धाकायं महेशान्चित्ते हृदये सदा ।

नखे स्वर्णवतं चक्रं सर्वदोपयुक्तं परम् ।

नवाकारं मोचद्धीनं कुलाचारविधीनकम् ।

कामदं कामरूपेशं रतिदोपमदं तथा ।

तस्मिन् भावयेदं द्रगपद्मं सुगोभनम् ।

नीलरक्तं महापद्मं सर्वमिद्रप्रदायकम् ।

महाग्रन्थिं कामनाम राजते कामिमीश्वरतम् ।

कामर इज साध्यं कामाचारपद कामुकः ।

कामिनौनायकः कामो ब्रहानन्दः कुलेश्वरः ।

त्रिलोकेशः मदानन्दः कौले ददले स्थितः ।

स्वसृगातिसमोपेता: सुवक्त्र कुण्डलौ पराम् ।

स्वस्वानन्दडसमन्चिताम् ।

ललाटे नेत्रपवेश ब्रह्मरन्ध्रसमन्चिता ।

सर्गक्तिविपूर्द्रेश स्तोति तारासर्म्न्चतः ।

तं विविध गता देवो कुण्डलो शक्तिरत्तमा ।

प्रधोमुख सहसारं मेर्दडाग्रनाडोतः ।

विनोक्स्वास्ततो देवा: सन्ति तवेच प्रतिभिः ।

नाडोवयसमोपेतं सरोजं द्वादशं दलम् ।

त्रिकोणार्कषिका तत्र त्रिज्ञविशुधियान्विता ।

दन्तावोंकवती शक्या प्रज्ञापीठसमन्चिता ।

तत्रापि योगगुरुः साचात् सर्वभूतहिते रतः ।

कपूर रधवलं देवं ब्रह्मरन्ध्रपष्ठमव्ययम् ।

परमं शिवभाव्यांतं कौवेराख्यं विभावयेत् ।

मूलादिदेवता: सर्वे सुवक्त्र सर्वकारणम् ।

कुण्डलिनों महागर्तिं ललाटे कमलावतीम ।

भावयेत् शिवरूपेण वामभागे समन्वयन् ।

वामे रतिषु मक्षाये गुरुरूपे समिस्थये ।

समुच्याय गुरुस्नाख्य साकारां मन्त्ररहपिओम ।

तत्रापि गुरुरूपा देवी चौतमत्ना महेश्वरो ।

उपदि स्वोयते तेन महामोहविनाशिनो ।

वामपादिदष्टतोडस्या वचयते डसखतमुत्तमम ।

तत् पौवा सुखदु खाभ्या जोवो जीवति नित्यप्रः ।

भावनाभ्यासयोगेन यर्दि नाडीं प्रविश्ययेत ।

महासिद्धिं लभते डप्यमरौ जयते भृकुम् ।

इति तारायोग योगेश्वरी ।

यत्नास्ने कमला कताक्षलिपरा द्वेषाधरा मारदा ताराराध्यमनुस्मरन् प्रियतमं ध्योमावच. कारणम् ।

केशानन्दकरौ सुप्राभनविधौ तारारहस्ये गुरो योगाचारविधौ चतुर्थपटल सर्वोऽर्थैस्सिद्धिमुद्रः । ४

इति तारारहस्यतन्त्रं समाप्तम् ।