1. Tirumandiram of Tirumūlar

1

பொருளடக்கம் * பாயிரம் * முதலாம் தந்திரம் * இரண்டாம் தந்திரம் * மூன்றாம் தந்திரம் * நான்காம் தந்திரம் *ஐந்தாம் தந்திரம் *ஆறாம் தந்திரம் *ஏழாம் தந்திரம் * எட்டாம் தந்திரம் *ஒன்பதாம் தந்திரம்

---

2

பகுப்பு:தமிழ்நாடு பகுப்பு:அகரமுதலான வரிசையில் படைப்புகள் பகுப்பு:சமய இலக்கியம் பகுப்பு:மூலநூல் அட்டவணை இல்லா மின்னூல்கள்

1

==ஆறாம் தந்திரம்== ===1.சிவகுருதரிசனம்=== 1573. பத்திப் பணித்துப் பரவும் அடிநல்கிச் சுத்த வுரையால் துரிசறச் சோதித்துச் சத்தும் அசத்தும் சதசத்தும் காட்டலால் சித்தம் இறையே சிவகுரு வாமே.

---

2

1574. பாசத்தைக் கூட்டியே கட்டுப் பறித்திட்டு நேசித்த காயம் விடுவித்து நேர்நேரே கூசற்ற முத்தியில் கூட்டலா நாட்டத்த தாசற்ற சற்குரு அம்பல மாமே.

---

3

1575. சித்திகள் எட்டொடும் திண்சிவ மாக்கிய சுத்தியும் எண்சத்தித் தூய்மையும் யோகத்துச் சத்தியும் மந்திர சாதக போதமும் பத்தியும் நாதன் அருளிற் பயிலுமே.

---

4

1576. எல்லா உலகிற்கும் அப்பாலோன் இப்பாலாய் நல்லார் உள்ளத்து மிக்கருள் நல்கலால் எல்லாரும் உய்யக்கொண் டிங்கே அளித்தலால் சொல்லார்ந்த நற்குருச் சுத்த சிவமே.

---

5

1577. தேவனும் சுத்த குருவும் உபாயத்துள் யாவையும் மூன்றா யுனக்கண் டுரையாலே மூவாப் பசுபாச மாற்றியே முத்திப்பால் யாவையும் நல்கும் குருபரன் அன்புற்றே.

---

6

1578. சுத்த சிவன்குரு வாய்வந்து தூய்மைசெய் தத்தனை நல்கருள் காணா அதிமூடர் பொய்த்தகு கண்ணான் நமரென்பர் புண்ணியர் அத்தன் இவனென் றடிபணி வாரே.

---

7

1579. உண்மையிற் பொய்மை ஒழித்தலும் உண்மைப்பார் திண்மையும் ஒண்மைச் சிவமாய அவ்வரன் வண்மையும் எட்டெட்டுச் சித்தி மயக்கமும் அண்ணல் அருளன்றி யாரறி வாரே.

---

8

1580. சிவனே சிவஞானி ஆதலால் சுத்த சிவனே யென அடி சேரவல் லார்க்கு நவமான தத்துவ நன்முத்தி நண்ணும் பவமான தின்றிப் பரலோக மாமே

---

9

1581. குருவே சிவமெனக் கூறினன் நந்தி குருவே சிவமென் பதுகுறித் தோரார் குருவே சிவனுமாய்க் கோனுமாய் நிற்கும் குருவே உரையுணர் வற்றதோர் கோவே.

---

10

1582. சித்தம் யாவையும் சிந்தித் திருந்திடும் அத்தன் உணர்த்துவ தாகும் அருளாலே சித்தம் யாவையும் திண்சிவ மானக்கால் அத்தனும் அவ்விடத் தேயமர்ந் தானே.

---

11

1583. தானந்தி சீர்மையுட் சந்தித்த சீர்வைத்த கோனந்தி எந்தை குறிப்பறி வாரில்லை வானந்தி யென்று மகிழும் ஒருவற்குத் தானந்தி யங்கித் தனிச்சுட ராமே.

---

12

1584. திருவாய சித்தியும் முத்தியும் சீர்மை மருளா தருளும் மயக்கறும் வாய்மைப் பொருளாய வேதாந்த போதமும் நாதன் உருவாய் அருளா விடிலோர ஒண்ணாதே

---

13

1585. பத்தியும் ஞானவை ராக்கிய மும்பர சித்திக்கு வித்தாம் சிவோகமே சேர்தலால் முத்தியின் ஞான முளைத்தலால் அம்முளை சத்தி அருள்தரில் தானெளி தாமே.

---

14

1586. இன்னெய்த வைத்ததோர் இன்பப் பிறப்பினை முன்னெய்த வைத்த முதல்வனே எம்இறை தன்னெய்துங் காலத்துத் தானே வெளிப்படும் மன்னெய்த வைத்த மனமது தானே.

---

15

1587. சிவமான ஞானம் தெளியவொண் சித்தி சிவமான ஞானம் தெளியவொண் முத்தி சிவமான ஞானம் சிவபரத்தே ஏகச் சிவமான ஞானம் சிவானந்தம் நல்குமே.

---

16

1588. அறிந்துணர்ந் தேனிவ் வகலிட முற்றும் செறிந்துணர்ந் தோதித் திருவருள் பெற்றேன் மறந்தொழிந் தேன்மதி மாண்டவர் வாழ்க்கை பிறிந்தொழிந் தேன்இப் பிறவியை நானே.

---

17

1589. தரிக்கின்ற பல்லுயிர்க் கெல்லாந் தலைவன் இருக்கின்ற தன்மையை ஏதும் உணரார் பிரிக்கின்ற இந்தப் பிணக்கறுத் தெல்லாம் கருக்கொண்ட ஈசனைக் கண்டுகொண் டேனே.

---

18

===2.திருவடிப்பேறு=== 1590. இசைந்தெழும் அன்பில் எழுந்த படியே பசைத்தெழும் ஈசரைப் பாசத்துள் ஏகச் சிவந்த குருவந்து சென்னிகை வைக்க உவந்த குருபதம் உள்ளத்து வந்ததே.

---

19

1591. தாடந்த போதே தலைதந்த எம்இறை வாடந்த ஞான வலியையுந் தந்திட்டு வீடந்த மின்றியே யாள்கென விட்டருட் பாடின் முடிவைத்துப் பார்வந்து தந்ததே.

---

20

1592. தானவ னாகிச் சொரூபத் துவந்திட்டு ஆனசொரூபங்கள் நான்கும் அகற்றின ஏனைய முத்திரை யீந்தாண்ட னன்நந்தி தானடி முற்சூட்டித் தாபித்த துண்மையே.

---

21

1593. உரையற் றுணர்வற் றுயிர்பர மற்றுத் திரையற்ற நீர்போல் சிவமாதல் தீர்த்துக் கரையற்ற சத்தாதி நான்கும் கடந்த சொரூபத் திருத்தினன் சொல்லிறந் தோமே.

---

22

1594. குரவன் உயிர்மூச் சொரூபமுங் கைக்கொண் டரிய பொருமுத் திரையாகக் கொண்டு பெரிய பிரானடி நந்தி பேச்சற் றுருகிட என்னையங் குய்யக்கொண் டானே.

---

23

1595. பேச்சற்ற இன்பத்துப் பேரானந் தத்திலே மாச்சற்ற என்னைச் சிவமாக்கி மாள்வித்துக் காச்சற்ற சோதி கடன்மூன்றும் கைக்கொண்டு வாச்ச புகழ்மாளத் தாள்தந்து மன்னுமே.

---

24

1596. இதயத்தும் நாட்டத்தும் என்றன் சிரத்தும் பதிவித்த பாதப் பராபரன் நந்தி கதிவைத்த வாறும்மெய் காட்டிய வாறும் விதிவைத்த வாறும் விளம்பவொண் ணாதே.

---

25

1597. திருவடி வைத்தென் சிரத்தருள் நோக்கிப் பெருவடி வைத்தந்த பேர்நந்தி தன்னைக் குருவடி விற்கண்ட கோனையெங் கோவைக் கருவழி வற்றிடக் கண்டுகொண் டேனே

---

26

1598. திருவடி ஞானம் சிவமாக்கு விக்கும் திருவடி ஞானம் சிவலோகம் சேர்க்கும் திருவடி ஞானம் சிறைமலம் மீட்கும் திருவடி ஞானம் திண்சித்தி முத்தியே.

---

27

1599. மேல்வைத்த வாறுசெய் யாவிடின் மேல்வினை மால்வைத்த சிந்தையை மாயம தாக்கிடும் பால்வைத்த சென்னி படரொளி வானவன் தாள்வைத்த வாறு தரிப்பித்த வாறே.

---

28

1600. கழலார் கமலத் திருவடி என்னும் நிழல்சேரப் பெற்றேன் நெடுமால் அறியா அழல்சேரும் அங்கியுள் ஆதிப் பிரானும் குழல்சேரும் என்னுயிர்க் கூடுங் குலைத்ததே.

---

29

1601. முடிமன்ன ராகின்மூ வுலகம தாள்வர் அடிமன்னர் இன்பத் தளவில்லை கேட்கின் முடிமன்ன ராய்நின்ற தேவர்கள் ஈசன் குடிமன்ன ராய்க்குற்ற மற்றுநின் றாரே.

---

30

1602. வைத்தேன் அடிகள் மனத்தினுள் ளேநான் பொய்த்தே எரியும் புலன்வழி போகாமல் எய்த்தேன் உழலும் இருவினை மாற்றிட்டு மெய்த்தேன் அறிந்தேனவ் வேதத்தின் அந்தமே

---

31

1603. அடிசார லாம்அண்ணல் பாதம் இரண்டும் முடிசார வைத்தனர் முன்னை முனிவர் படிசார்ந்த இன்பம் பழவடி வெள்ளக் குடிசார் நெறிகூடி நிற்பவர் கொள்கையே.

---

32

1604. மந்திர மாவதும் மாமருந்த தாவதும் தந்திர மாவதும் தானங்க ளாவதும் சுந்தர மாவதும் தூய்நெறி யாவதும் எந்தை பிரான்றன் இணையடி தானே.

---

33

===3.ஞாதுரு ஞான ஞேயம்=== 1605. நீங்காச் சிவானந்த ஞேயத்தே நின்றிடப் பாங்கான பாசம் படரா படரினும் ஆங்கார நீங்கி யதனிலை நிற்கவே நீங்கா அமுத நிலைபெற லாமே.

---

34

1606. ஞேயத்தே நின்றோர்கு ஞானாதி நின்றிடும் ஞேயத்தின் ஞாதுரு ஞேயத்தில் வீடாகும் ஞேயத்தின் ஞேயத்தை ஞேயத்தை யுற்றவர் ஆயத்தில் நின்ற அறிவறி வாரே.

---

35

1607. தானென் றவனென் றிரண்டாகுந் தத்துவந் தானென் றவனென் றிரண்டுந் தனிற்கண்டு தானென்ற பூவை யவனடி சாத்தினால் நானென் றவனென்கை நல்லதொன் றன்றே.

---

36

1708. வைச்சன வாறாறு மாற்றி யெனைவைத்து மெச்சப் பரன்றன் வியாத்துவ மேலிட்டு நிச்சய மாக்கிச் சிவமாக்கி ஞேயத்தால் அச்சங் கெடுத்தென்னை யாண்டனன் நந்தியே.

---

37

1609. முன்னை யறிவறி யாதஅம் மூடர்போல் பின்னை யறிவறி யாமையைப் பேதித்தான் தன்னை யறியப் பரனாக்கித் தற்சிவத் தென்னை யறிவித் திருந்தனன் நந்தியே.

---

38

1610. காணாத கண்ணுடன் கேளாத கேள்வியும் கோணாத போகமுங் கூடாத கூட்டமும் நாணாத நாணமும் நாதாந்த போதமுங் காணா யெனவந்து காட்டினன் நந்தியே.

---

39

1611. மோனங்கை வந்தோர்க்கு முத்தியுங் கைகூடும் மோனங்கை வந்தோர்க்குச் சித்தியும் முன்நிற்கும் மோனங்கை வந்தூமை யாமொழி முற்றுங்காண் மோனங்கை வந்தைங் கருமமும் முன்னுமே.

---

40

1612. முத்திரை மூன்றின் முடிந்தது மூன்றின்பால் வைத்த கலைகால் நான்மடங் கால்மாற்றி உய்த்தவத் தானந்தத் தொண்குரு பாதத்தே பெத்த மறுத்தோர் பிறந்திற வாரே

---

41

1613. மேலைச் சொரூபங்கள் மூன்று மிகுசத்தி பாலித்த முத்திரை பற்றும் பரஞானி ஆலித்த நட்டமே ஞேயம் புகுந்தற்ற மூலச் சொருபன் மொழிஞா துருவனே.

---

42

===4.துறவு=== 1614. இறப்பும் பிறப்பும் இருமையும் நீங்கித் துறக்குந் தவங்கண்ட சோதிப் பிரானை மறப்பில ராய்நித்தம் வாய்மொழி வார்கட் கறப்பதி காட்டும் அமரர் பிரானே.

---

43

1615. பிறந்தும் இறந்தும்பல் பேதைமை யாலே மறந்து மலவிருள் நீங்க மறைந்து சிறந்த சிவனருள் சேர்பரு வத்துத் துறந்த வுயிர்க்குச் சுடரொளி யாமே.

---

44

1616. அறவன் பிறப்பிலி யாரும் இலாதான் உறைவது காட்டகம் உண்பது பிச்சை துறவனுங் கண்டீர் துறந்தவர் தம்மைப் பிறவி யறுத்திடும் பித்தன்கண் டீரே.

---

45

1617. நெறியைப் படைத்தான் நெருஞ்சில் படைத்தான் நெறியில் வழுவின் நெருஞ்சில் முட்பாயும் நெறியில் வழுவா தியங்க வல்லார்க்கு நெறியின் நெருஞ்சில்முட் பாயகி லாவே

---

46

1618. கேடுங் கடமையுங் கேட்டுவந் தைவரும் நாடி வளைந்தது நான்கட வேனலேன் ஆடல் விடையுடை அண்ணல் திருவடி கூடுந் தவஞ்செய்த கொள்கையன் றானே.

---

47

1619. உழவன் உழவுற வானம் வழங்க உழவன் உழவினிற் பூத்த குவளை உழவன் உழத்தியவர் கண்ணொக்கும் என்றிட் டுழவன் அதனை யுழவொழிந் தானே.

---

48

1620. மேல்துறந் தண்ணல் விளங்கொளி கூற்றுவன் நாள்துறந் தார்க்கவன் நண்ப னவாவிலி கார்துறந் தாக்கவன் கண்ணுத லாய்நிற்கும் பார்துறந் தார்க்கே பதஞ்செய லாமே.

---

49

1621. நாகமும் ஒன்று படம்ஐந்து நாலது போகமுட் புற்றிற் பொருந்தி நிறைந்தது ஆக மிரண்டும் படம்விரித் தாட்டொழிந் தேகப் படஞ்செய் துடம்பிட மாமே.

---

50

1622. அகன்றார் வழிமுதல் ஆதிப் பிரானும் இவன்றா னெனநின் றெளியனும் அல்லன் சிவன்றான் பலபல சீவனு மாகும் நயன்றான் வரும்வழி நாமறி யோமே.

---

51

1623. தூம்பு திறந்தன ஓன்பது வாய்தலும் ஆம்பற் குழலியின் அஞ்சுழிப் பட்டது வேம்பேறி நோக்கினன் மீகாமன் கூரையிற் கூம்பேறிக் கோயிலிற் பூக்கின்ற வாறே

---

52

===5.தவம்=== 1624. ஒடுங்கி நிலைபெற்ற வுத்தமர் உள்ளம் நடுங்குவ தில்லை நமனுமங் கில்லை இடும்பையும் இல்லை இராப்பகல் இல்லை படும்பயன் இல்லை பற்றுவிட் டோர்க்கே

---

53

1625. எம்மாருயிரும் இருநிலத் தோற்றமுஞ் செம்மா தவத்தின் செயலின் பெருமையும் அம்மான் திருவருட் பெற்றவர்க் கல்லால் இம்மா தவத்தின் இயல்பறி யாரே.

---

54

1626. பிறப்பறி யார்பல பிச்சைசெய் மாந்தர் சிறப்பொடு வேண்டிய செல்வம் பெறுவர் மறப்பில ராகிய மாதவஞ் செய்வார் பிறப்பினை நீக்கும் பெருமைபெற் றாரே.

---

55

1627. இருந்து வருந்தி எழற்றவஞ் செய்யும் பெருந்தன்மை யாளரைப் பேதிக்க வென்றே இருந்திந் திரனே யெவரே வரினுந் திருந்துந்தஞ் சிந்தை சிவனவன் பாலே.

---

56

1628. கரத்துங் கரத்திலன் கண்ணுக்குந் தோன்றான் பரந்த சடையன் பசும்பொன் நிறத்தன் அருந்தவர்க் கல்லால் அணுகலு மாகான் விரைந்து தொழப்படும் வெண்மதி யானே

---

57

1629. பின்னெய்த வைத்ததோர் இன்பப் பிறப்பினை முன்னெய்த வைத்த முதல்வனை எம்மிறை தன்னெய்துங் காலத்துத் தானே வெளிப்படும் மன்னெய்த வைத்த மனமது தானே.

---

58

1630. அமைச்சரும் ஆனைக் குழாமும் அரசும் பகைத்தெழும் பூசலுட் பட்டார் நடுவே அமைத்ததோர் ஞானமும் ஆத்தமும் நோக்கி இமைத்தழி யாதிருந் தார்தவத் தாரே.

---

59

1631. சாத்திரம் ஓதுஞ் சதுர்களை விட்டுநீர் மாத்திரைப் போது மறித்துள்ளே நோக்குமின் பார்த்தவப் பார்வை பசுதரத் தாணிபோல் ஆர்த்த பிறவி அகலவிட் டோடுமே

---

60

1632. தவம்வேண்டு ஞானத் தலைப்பட வேண்டில் தவம்வேண்டா ஞான சமாதிகை கூடில் தவம்வேண்டா மச்சகசன் மார்க்கத் தோர்க்குத் தவம்வேண்டா மாற்றத் தனையறி யாரே.

---

61

===6.தவ நிந்தை=== 1633. ஓதலும் வேண்டாம் உயிர்க்குயி ருள்ளுற்றாற் காதலும் வேண்டாமெய்க் காய மிடங்கண்டாற் சாதலும் வேண்டாஞ் சமாதிகை கூடினால் போதலும் வேண்டாம் புலன்வழி போகார்க்கே.

---

62

1634. கத்தவும் வேண்டாங் கருத்தறிந் தாறினாற் சத்தமும் வேண்டாஞ் சமாதிகை கூடினால் சுத்தமும் வேண்டாத் துடக்கற்று நிற்றலால் சித்தமும் வேண்டாஞ் செயலற் றிருக்கிலே.

---

63

1635. விளைவறி வார்பண்டை மெய்த்தவஞ் செய்வார் விளைவறி வார்பண்டை மெய்யுரை செய்வார் விளைவறி வார்பண்டை மெய்யறஞ் செய்வார் விளைவறி வார்விண்ணின் மண்ணின்மிக் காரே.

---

64

1636. கூடித் தவஞ்செய்து கண்டேன் குரைகழல் தேடித் தவஞ்செய்து கண்டேன் சிவகதி வாடித் தவஞ்செய்வ தேதவம் இவைகளைத் தூடிற் பலவுல கோரேத் தவரே.

---

65

1637. மனத்துறை மாகடல் ஏழுங் கைநீந்தித் தவத்திடை யாளர்தஞ் சார்வத்து வந்தார் பவத்திடை யாளர் அவர்பணி கேட்கின் முகத்திடை நந்தியை முந்தலு மாமே.

---

66

1638. மனத்திடை நின்ற மதிவாள் உருவி இனத்திடை நீக்கி இரண்டற வீர்த்துப் புனத்திடை அஞ்சும் போகாமல் மறித்தால் தவத்திடை யாறொளி தன்னொளி யாமே.

---

67

1639. ஒத்து மிகவு நிற்றானை யுரைப்பது பத்தி கொடுக்கும் பணிந்தடி யார்தொழ முத்தி கொடுக்கும் முனிவ னெனும்பதஞ் சத்தான செய்வது தான்தவந் தானே.

---

68

1640. இலைதொட்டுப் பூப்பறித் தெந்தைக்கென் றெண்ணி மலர்தொட்டுக் கொண்டேன் வரும்புனல் காணேன் தலைதொட்ட நூல்கண்டு தாழ்ந்ததென் உள்ளத் தலைதொட்டுக் கண்டேன் தவங்கண்ட வாறே.

---

69

1641. படர்சடை மாதவம் பற்றிய பத்தர்க் கிடரடை யாவண்ணம் ஈசன் அருளும் இடரடை செய்தவர் மெய்த்தவ நோக்கில் உடரடை செய்வ தொருமனத் தாமே.

---

70

1642. ஆற்றிற் கிடந்த முதலைகண் டஞ்சிப்போய் ஈற்றுக் கரடிக் கெதிர்ப்பட்ட தன்னொக்கும் நோற்றுத் தவஞ்செய்யார் நூலறி யாதவர் சோற்றுக்கு நின்று சுழல்கின்ற வாறே.

---

71

1643. பழுக்கின்ற வாறும் பழமுண்ணு மாறுங் குழக்கன்று துள்ளியக் கோணியைப் புல்காக் குழக்கன்று கொட்டிலில் கட்டவல் லார்க்குள் இழுக்காது நெஞ்சத் திடமொன்று மாமே.

---

72

1644. சித்தஞ் சிவமாகச் செய்தவம் வேண்டாவால் சித்தஞ் சிவானந்தஞ் சேர்ந்தோர் உறவுண்டால் சித்தஞ் சிவமாக வேசித்தி முத்தியாஞ் சித்தஞ் சிவமாதல் செய்தவப் பேறே.

---

73

===7.அருளுடைமையின் ஞானம் வருதல்=== 1645. பிரானருள் உண்டெனில் உண்டுநற் செல்வம் பிரானருள் உண்டெனில் உண்டுநன் ஞானம் பிரானரு ளிற்பெருந் தன்மையும் உண்டு பிரானருள் ளிற்பெருந் தெய்வமு மாமே.

---

74

1646. தமிழ்மண் டலம்ஐந்தும் தாவிய ஞானம் உமிழ்வது போல உலகந் திரிவார் அவிழு மனமும்எம் ஆதி யறிவும் தமிழ்மண் டலம்ஐந்துந் தத்துவ மாமே.

---

75

1647. புண்ணிய பாவம் இரண்டுள பூமியில் நண்ணும் பொழுதறி வார்சில ஞானிகள் எண்ணி இரண்டையும் வேரறுத் தப்புறத் தண்ணல் இருப்பிடம் ஆய்ந்துகொள் வீரே.

---

76

1648. முன்னின் றருளு முடிகின்ற காலத்து நன்னின் றுலகில் நடுவுயி ராய்நிற்கும் பின்னின் றருளும் பிறவியை நீக்கிடும் முன்னின் றெனக்கொரு முத்திதந் தானே.

---

77

1649. சிவனரு ளாற்சிலர் தேவரு மாவர் சிவனரு ளாற்சிலர் தெய்வத்தோ டொப்பர் சிவனருளால்வினை சேரகி லாமை சிவனருள் கூடின் அச் சிவலோக மாமே.

---

78

1650. புண்ணியன் எந்தை புனிதன் இணையடி நண்ணி விளக்கென ஞானம் விளைந்தது மண்ணவ ராவதும் வானவ ராவதும் அண்ணல் இறைவன் அருள்பெற்ற போதே.

---

79

1651. காயத்தே ரேறி மனப்பாகன் கைகூட்ட மாயத்தே ரேறி மயங்கு மவையுணர் நேயத்தே ரேறி நிமலன் அருள்பெற்றால் ஆயத்தே ரேறி யவனிவன் ஆமே.

---

80

1652. அவ்வுல கத்தே பிறக்கில் உடலொடும் அவ்வுல கத்தே யருந்தவர் நாடுவர் அவ்வுல கத்தே யரனடி கூடுவர் அவ்வுல கத்தே யருள்பெறு வாரே.

---

81

1653. கதிர்கண்ட காந்தவ் கனலின் வடிவாம் மதிகண்ட காந்தம் மணிநீர் வடிவாம் சதிகொண்ட சாக்கி யெரியின் வடிவாம் எரிகொண்ட ஈசன் எழிலிவடி வாமே.

---

82

1654. நாடும் உறவுங் கலந்தெங்கள் நந்தியைத் தேடுவன் தேடிச் சிவபெரு மான்என்று கூடுவன் கூடிக் குரைகழற் கேசெல்ல வீடு மளவும் விடுகின் றிலேனே.

---

83

===8.அவவேடம்=== 1655. ஆடம் பரங்கொண் டடிசிலுண் பான்பயன் வேடங்கள் கொண்டு வெருட்டிடும் பேதைகாள் ஆடியும் பாடியும் அழுதும் அரற்றியுந் தேடியுங் காணீர் சிவனவன் தாள்களே.

---

84

1656. ஞானமில் லார்வேடம் பூண்டிந்த நாட்டிடை ஈனம தேசெய் திரந்துண் டிருப்பினும் மான நலங்கெடும் அப்புவி யாதலால் ஈனவர் வேடங் கழிப்பித்தல் இன்பமே.

---

85

1657. இன்பமுந் துன்பமும் நாட்டா ரிடத்துள்ள நன்செயல் புஞ்செய லாலந்த நாட்டிற்காம் என்ப இறைநாடி நாடோறும் நாட்டினின் மன்பதை செப்பஞ் செயின்வையம் வாழுமே.

---

86

1658. இழிகுலத் தோர்வேடம் பூண்பர்மே லெய்த வழிகுலத் தோர்வேடம் பூண்பர்தே வாகப் பழிகுலத் தாகிய பாழ்சண்ட ரானார் கழிகுலத் தோர்கள் களையப்பட் டாரே.

---

87

1659. பொய்த்தவஞ் செய்வார் புகுவர் நரகத்துப் பொய்த்தவஞ் செய்தவர் புண்ணிய ராகார் பொய்த்தவம் மெய்த்தவம் போகத்துட் போக்கியஞ் சத்திய ஞானத்தால் தங்குந் தவங்களே.

---

88

1660. பொய்வேடம் பூண்பர் பொசித்தல் பயனாக மெய்வேடம் பூண்போர் மிகுபிச்சை கைக்கொள்வர் பொய்வேடம் மெய்வேடம் போலவே பூணினும் உய்வேட மாகும் உணர்ந்தறிந் தோர்க்கே.

---

89

===9.தவவேடம்=== 1661. தவமிக் கவரே தலையான வேடர் அவமிக் கவரே யதிகொலை வேடர் அவமிக் கவர்வேடத் தாகாரவ் வேடந் தவமிக் கவர்க்கன்றித் தாங்கவொண் ணாதே.

---

90

1662. பூதி யணிவது சாதன மாதியிற் காதணி தாமிர குண்டலங் கண்டிகை ஓதி யவர்க்கும் உருத்திர சாதனத் தீதில் சிவயோகி சாதனந் தேரிலே.

---

91

1663. யோகிக் கிடுமது வுட்கட்டுக் கஞ்சுளி தோகைக்குப் பாசத்துப் சுற்றுஞ் சடையதொன் றாகத்து நீறணி யங்கக் கபாலஞ் சீகத்த மாத்திரை திண்பிரம் பாகுமே.

---

92

1664. காதணி குண்டலங் கண்டிகை நாதமும் ஊதுநற் சங்கும் உயர்கட்டி கப்பரை ஏதமில் பாதுகம் யோகாந்த மாதனம் ஏதமில் யோகபட் டந்தண்டம் ஈரைந்தே.

---

93

===10.திருநீறு=== 1665. நூலுஞ் சிகையும் உணராநின் மூடர்கள் நூலது வேதாந்தம் நுண்சிகை ஞானமாம் பாலொன்றும் அந்தணர் பார்ப்பார் பரமுயிர் ஓரொன் றிரண்டெனில் ஓங்காரம் ஓதிலே.

---

94

1666. கங்காளன் பூசுங் கவசத் திருநீற்றை மங்காமற் பூசி மகிழ்வீரே யாமாகில் தங்கா வினைகளுஞ் சாருஞ் சிவகதி சிங்கார மான திருவடி சேர்விரே.

---

95

1667. அரசுட னாலத்தி யாகும் அக் காரம் விரவு கனலில் வியனுரு மாறி நிரவயன் நின்மலன் தான்பெற்ற நீதர் உருவம் பிரமம் உயர்குல மாகுமே

---

96

===11.ஞானவேடம்=== 1668. ஞானமி லார்வேடம் பூண்டும் நரகத்தார் ஞானமுள் ளார்வேடம் இன்றெனின் நன்முத்தர் ஞான முனதாக வேண்டுவோர் நக்கன்பால் ஞான முளவேட நண்ணிநிற் பாரே.

---

97

1669. புன்ஞானத் தோர்வேடம் பூண்டும் பயனில்லை நன்ஞானத் தோர்வேடம் பூணார் அருள்நண்ணித் துன்ஞானத் தோர்சம யத்துரி சுள்ளோர் பின்ஞானத் தோரொன்றும் பேசகில் லாரே.

---

98

1670. சிவஞானி கட்கும் சிவயோகி கட்கும் அவமான சாதனம் ஆகாது தேரின் நவமா மவர்க்கது சாதன நான்கும் உவமான மில்பொருள் உள்ளுற லாமே.

---

99

1671. கத்தித் திரிவர் கழுவடி நாய்போற் கொத்தித் திரிவர் குரக்களி ஞானிகள் ஒத்துப் பொறியும் உடலும் இருக்கவே செத்துத் திரிவர் சிவஞானி யோர்களே.

---

100

1672. அடியா ரவரே யடியா ரலாதார் அடியாரு மாகாரவ் வேடமு மாகா அடியார் சிவஞான மானது பெற்றோர் அடியா ரலாதார் அடியார்கள் அன்றே.

---

101

1673. ஞானிக்குச் சுந்தர வேடமும் நல்லவாந் தானுற்ற வேடமுந் தற்சிவ யோகமே ஆனவவ் வேடம் அருள்ஞான சாதனம் ஆனது மாமொன்றும் ஆகா தவனுக்கே.

---

102

1674. ஞானத்தி னாற்பத நண்ணுஞ் சிவஞானி தானத்தில் வைத்த தனியால யத்தனாம் மோனத்த னாதலின் முத்தனாஞ் சித்தனாம் ஏனைத் தவசி இவனென லாகுமே.

---

103

1675. தானற்ற தன்மையுந் தானவ னாதலும் ஏனைய வச்சிவ மான இயற்கையுந் தானுறு சாதக முத்திரை சாத்தலும் ஏனவும் நந்தி பதமுத்தி பெற்றதே.

---

104

===12.சிவவேடம்=== 1676. அருளால் அரனுக் கடிமைய தாகிப் பொருளாந் தனதுடற் பொற்பதி நாடி இருளான நின்றி யிருஞ்செய லற்றோர் தெருளாம் அடிமைச் சிவவேடத் தோரே.

---

105

1677. உடலில் துவக்கிய வேடம் உயிர்க்காகா உடல்கழன் றால்வேடம் உடனே கழலும் உடலுயிர் உண்மையென் றோர்ந்துகொள் ளாதார் கடலில் அகப்பட்ட கட்டையொத் தாரே.

---

106

1678. மயலற் றிருளற்று மாமன மற்றுக் கயலுற்ற கண்ணியர் கையிணக் கற்றுத் தயலற் றவரோடுந் தாமே தாமாகிச் செயலற் றிருப்பர் சிவவேடத் தாரே.

---

107

1679. ஓடுங் குதிரைக் குசைதிண்ணம் பற்றுமின் வேடங்கொண் டென்செய்வீர் வேண்டா மனிதரே நாடுமின் நந்தியை நம்பெரு மான்தன்னைத் தேடுமின் இப்பொருள் சென்றெய்த லாமே.

---

108

===13.அபக்குவன்=== 1680. குருட்டினை நீக்குங் குருவினைக் கொள்ளார் குருட்டினை நீக்காக் குருவினைக் கொள்வார் குருடுங் குருடுங் குருட்டாட்டம் ஆடிக் குருடுங் குருடும் குழிவிழு மாறே

---

109

1681. மனத்தில் எழுந்ததோர் மாயக்கண் ணாடி நினைப்பின் அதனின் நிழலையுங் காணார் வினைப்பயன் போக விளக்கியுங் கொள்ளார் புறக்கடை இச்சித்துப் போகின்ற வாறே.

---

110

1682. ஏயெனில் என்னென மாட்டார் பிரசைகள் வாய்முலை பெய்ய மதுரநின் றூறிடுத் தாய்முலை யாவ தறியார் தமருளோர் ஊனிலை செய்யும் உருவிலி தானே

---

111

1683. வாயொன்று சொல்லி மனமொன்று சிந்தித்து நீயொன்று செய்யல் உறுதி நெடுந்தகாய் தீயென்றிங் குன்னைத் தெளிவன் தெளிந்தபின் பேயென்றிங் கென்னைப் பிறர்தெளி யாரே.

---

112

1684. பஞ்சத் துரோகத்துப் பாதகர் தம்மை அஞ்சச் சமயத்தோர் வேந்தன் அருந்தண்டம் விஞ்சச்செய் திப்புவி வேறே விடாவிடின் பஞ்சத்து ளாய்ப்புவி முற்றும்பா ழாகுமே.

---

113

1685. தவத்திடை நின்றவர் தாமுண்ணுங் கன்மஞ் சிவத்திடை நின்றது தேவர் அறியார் தவத்திடை நின்றறி யாதவர் எல்லாம் பவத்திடை நின்றதோர் பாடது வாமே.

---

114

1686. கன்றலுங் கருதலுங் கருமஞ் செய்தலும் தின்றலுஞ் சுவைத்தலுந் தீமை செய்தலும் பின்றலும் பிறங்கலும் பெருமை கூறலும் என்றிவை இறைபால் இயற்கை அல்லவே.

---

115

1687. விடிய தறியார் வெளிகாண மாட்டார் விடியில் வெளியில் விழிக்கவு மாட்டார் கடியதோ ருண்ணிமை கட்டுமின் காண்மின் விடியாமை காக்கும் விளக்கது வாமே.

---

116

1688. வைத்த பசுபாச மாற்று நெறிவைகிப் பெத்த மறமுத்த னாகிப் பிறழ்வுற்றுத் தத்துவ முன்னித் தலைப்படா தவ்வாறு பித்தான சீடனுக் கீயப் பெறாதானே.

---

117

1689. மன்னும் மலர்ஐந்தும் மாற்றும் வகையோரான் துன்னிய காமாதி தோயுந் தொழில்நீங்கான் பின்னிய பொய்யன் பிறப்பிறப் பஞ்சாதான் அன்னிய னாவன் அசற்சீட னாமே.

---

118

===14.பக்குவன்=== 1690. தொழிலறி வாளர் சுருதிகண் ணாகப் பழுதறி யாத பரம குருவை வழியறி வார்நல் வழியறி வாளர் அழிவறி வார்மற்றை யல்லா தவரே.

---

119

1691. பதைத்தொழிந் தேன்பர மாவுனை நாடி அகைத்தொழிந் தேன்இனி யாரொடும் கூடேன் சிதைக்குடி யேன்வினை சிந்தனை தீர உதைத்துடை யாயுகந் தாண்டரு ளாயே.

---

120

1692. பதைக்கின்ற போதே பரமென்னும் வித்தை விதைக்கின்ற வித்தினை மேல்நின்று நோக்கிச் சிதைக்கின்ற சிந்தையை செவ்வே நிறுத்தி இசைக்கின்ற அன்பருக் கீயலு மாமே.

---

121

1693. கொள்ளினும் நல்ல குருவினைக் கொள்ளுக உள்ள பொருளுடல் ஆவி யுடன்ஈக எள்ளத் தனையும் இடைவிடா தேநின்று தெள்ளி யறியச் சிவபதந் தானே.

---

122

1694. சோதி விசாகந் தொடர்ந்திரு தேள்நண்டு ஓதிய நாளே உணர்வது தானென்று நீதியுள் நேர்மை நினைந்தவர்க் கல்லது ஆதியும் ஏதும் அறியகில் லானே.

---

123

1695. தொழிலார மாமணித் தூய்தான சிந்தை எழிலால் இறைவன் இடங்கொண்ட போதே விழலார் விறலாம் வினையது போகக் கழலார் திருவடி கண்டரு ளாமே.

---

124

1696. சாத்திக னாய்ப்பர தத்துவந் தானுன்னி ஆத்திக பேத நெறிதோற்ற மாகிய ஆர்த்த பிறவியி னஞ்சி யறநெறி சாத்தவல் லானவன் சற்சீடனாமே.

---

125

1697. சத்தும் அசத்துமெவ் வாறெனத் தானுன்னிச் சித்தை யுருக்கிச் சிவனருள் கைகாட்டப் பத்தியின் ஞானம் பெறப்பணிந் தானந்தச் சத்தியின் இச்சை தகுவோன்சற் சீடனே.

---

126

1698. அடிவைத் தருளுதி யாசானின் றுன்னா வடிவைத்த மாமுடி மாயப் பிறவி அடிவைத்த காய அருட்சத்தி யாலே அடிபெற்று ஞானத்த னாசற்று ளோனே.

---

127

1699. சீராரு ஞானத்தின் இச்சை செலச்செல்ல வாராத காதல் குருபரன் பாலாகச் சாராத சாதக நான்குந்தன் பாலுற்றோன் ஆராயும் ஞானத்த னாமடி வைக்கவே.

---

128

1700. உணர்ந்து மதிபக் குவர்க்கே யுணர்த்தி இணக்கிற் பராபரத் தொல்லையுள் இட்டு குணக்கொடு தெற்குத் தாபச்சி மங்கொண் டுணர்த்துமி னாவுடை யான்தன்னை யுன்னியே.

---

129

1701. இறையடி தாழ்ந்தை வணக்கமும் எய்திக் குறையது கூறிக் குணங்கொண்டு போற்றச் சிறையுடல் நீயறக் காட்டிச் சிவத்தோ டறிவுக் கறிவிப்போன் சன்மார்க்கி யாமே.

---

130

1702. வேட்கை விடுநெறி வேதாந்த மாதலால் வாழ்க்கைப் புலன்வழி மாற்றிச்சித் தாந்தத்து வேட்கை விடுமிக்க வேதாந்தி பாதமே தாழ்க்குந் தலையினோன் சற்சீடானமே.

---

131

1703. சற்குணம் வாய்மை தயாவிவே கந்தண்மை சற்குரு பாதமே சாயைபோல் நீங்காமே சிற்பர ஞானந் தெளியத் தெளிவோர்தல் அற்புத மேதோன்ற லாகுஞ்சற் சீடனே.

1

#வழிமாற்று திருமந்திரம்/இரண்டாம் தந்திரம்

1

==இரண்டாம் தந்திரம்== ===1.அகத்தியம்=== 337. நடுவுநில் லாதிவ் வுலகஞ் சா஢ந்து கெடுகின்ற தெம்பெரு மானென்ன ஈசன் நடுவுள அங்கி அகத்திய நீபோய் முடுகிய வையத்து முன்னிரென் றானே.

---

2

338. அங்கி உதயம் வளர்க்கும் அகத்தியன் அங்கி உதயஞ்செய் மேல்பா லவனொடு மங்கி உதயஞ்செய் வடபால் தவமுனி எங்கும் வளங்கொள் இலங்கொளி தானே.

---

3

===2.பதிவலியில் வீரட்டம்=== 339. கருத்துறை அந்தகன் தன்போல் அசுரன் வரத்தின் உலகத் துயிர்க்களை எல்லாம் வருத்தஞ்செய் தானென்று வானவர் வேண்டக் குருத்துயர் சூலங்கைக் கொண்டுகொன் றானே.

---

4

340. கொலையிற் பிழைத்த பிரசா பதியைத் தலையைத் தடிந்திட்டுத் தானங்கி யிட்டு நிலையுல குக்கிவன் வேண்டுமென் றெண்ணித் தலையை யார்ந்திட்டுச் சந்திசெய் தானே.

---

5

341. எங்கும் பரந்தும் இருநிலந் தாங்கியுந் தங்கும் படித்தவன் தாளுணர் தேவர்கள் பொங்கும் சினத்துள் அயன்தலை முன்னற அங்குஅச் சுதனை உதிரங்கொண் டானே.

---

6

342. எங்குங் கலந்துமென் உள்ளத் தெழுகின்ற அங்க முதல்வன் அருமறை யோகிபாற் பொங்குன்ய் சலந்தரன் போர்ச்செய்ய நீர்மையின் அங்கு விரற்குறித் தாழிசெய் தானே.

---

7

343. அப்பணி செஞ்சடை ஆதி புராதனன் முப்புரம் செற்றனன் என்பர்கள் மூடர்க்கள் முப்புர மாவது மும்மல காரியம் அப்புரம் எய்தமை யாரறி வாரே.

---

8

344. முத்தீ கொளுவி முழங்கொ஢ வேள்வியுள் அத்தி யுரியர னாவ தறிகிலர் சத்தி கருதிய தாம்பல தேவரும் அத்தீயின் உள்ளெழுந் தன்று கொலையே.

---

9

345. மூலத் துவாரத்து மூளும் ஒருவனை மேலைத் துவாரத்து மேலுற நோக்கிமுற் காலுற்றுக் காலனைக் காய்ந்தங்கி யோகமாய் ஞாலக் கடவூர் நலமாய் இருந்ததே.

---

10

346. இருந்த மனத்தை இசைய இருத்திப் பொருந்தி இலிங்க வழியது போக்கித் திருந்திய காமன் செயலழித் தங்கண் அருந்தவ யோகங் கொறுக்கை அமர்ந்ததே.

---

11

===3.இலிங்க புராணம்=== 347. அடிசேர்வன் என்னஎம் ஆதியை நோக்கி முடிசேர் மலைமக னார்மக ளாகித் திடமார் தவஞ்செய்து தேவர் அறியப் படியார அர்ச்சித்துப் பத்திசெய் தாளே.

---

12

348. திரிகின்ற முப்புரஞ் செற்ற பிரானை அரியனென் றெண்ணி அயர்வுற வேண்டா புரிவுடை யாளர்க்குப் பொய்யலன் ஈசன் பரிவொடு நின்று பரிசறி வானே.

---

13

349. ஆழி வலங்கொண் டயன்மால் இருவரும் ஊழி வலஞ்செய்ய ஒண்சுட ராதியும் ஆழி கொடுத்தனன் அச்சுதற்க் கவ்வழி வாழி பிரமற்கும் வாள்கொடுத் தானே.

---

14

350. தாங்கி இருபது தோளுந் தடவரை ஓங்க எடுத்தவன் ஒப்பில் பெருவலி ஆங்கு நொ஢த்தம ராவென் றழைத்தபின் நீங்கா அருள்செய்தான் நின்மலன் தானே.

---

15

351. உறுவ தறிதண்டி ஒண்மணற் கூட்டி அறுவகை ஆன்ஐந்தும் ஆட்டத்தன் தாதை செறுவகை செய்து சிதைப்ப முனிந்து மறுமழு வால்வெட்டி மாலைபெற் றானே.

---

16

352. ஓடிவந் தெல்லாம் ஒருங்கிய தேவர்கள் வாடி முகமும் வருத்தத்துத் தாஞ்சென்று நாடி இறைவா நமேன்று கும்பிட ஈடில் புகழோன் எழுகவென் றானே.

---

17

===4.தக்கன் வேள்வி=== 353. தந்தைபி ரான்வெகுண் டாந்தக்கன் வேள்வியை வெந்தழல் ஊடே புறப்பட விண்ணவர் முந்திய பூசை முடியார் முறைகெட்டுச் சிந்தினர் அண்ணல் சினஞ்செய்த போதே.

---

18

354. சந்தி செயக்கண் டெழுகின் றா஢தானும் எந்தை யிவனல்ல யாமே உலகினிற் பந்தஞ்செய் பாசத்து வீழ்ந்து தவஞ்செய்ய அந்தமி லானும் அருள்புரிந் தானே.

---

19

355. அப்பரி சேயய நார்ப்பதி வேள்வியுள் அப்பரி சேயங்கி அதிசய மாகிலும் அப்பரி சேயது நீர்மையை யுள்கலந் தப்பரி சேசிவன் ஆலிக்கின் றானே.

---

20

356. அப்பரி சேஅயன் மால்முதல் தேவர்கள் அப்பரி சேயவ ராகிய காரணம் அப்பரி சங்கி யுளநாளும் உள்ளிட் டப்பரி சாகி அலர்ந்திருந் தானே.

---

21

357. அலர்ந்திருந் தானென் றமரர் துதிப்பக் குலந்தரும் கீழங்கி கோளுற நோக்கிச் சிவந்த பரமிது சென்று கதுவ உவந்த பெருவழி யோடி வந்தானே.

---

22

358. அரிபிர மந்தக்கன் அருக்க னுடனே வருமதி வாலை வன்னிநல் இந்திரன் சிரமுக நாசி சிறந்தகை தோள்தான் அரனருள் இன்றி அழிந்தநல் லோரே.

---

23

359. செவிமந் திரஞ்சொல்லுஞ் செய்தவத் தேவர் அவிமந் திரத்தின் அடுக்களை கோலிச் செவிமந் திரஞ்செய்து தாமுற நோக்குங் குவிமந் திரங்கொல் கொடியது வாமே.

---

24

360. நல்லார் நவகுண்டம் ஒன்பதும் இன்புறப் பல்லார் அமரர் பரிந்தருள் செய்கென வில்லாற் புரத்தை விளங்கொ஢ கோத்தவன் பொல்லா அசுரர்கள் பொன்றும் படிக்கே.

---

25

361. தெளிந்தார் கலங்கினும் நீகலங் காதே அளித்தாங் கடைவதெம் ஆதிப் பிரானை விளிந்தா னது தக்கன் வேள்வியை வீயச் சுளிந்தாங் கருள்செய்த தூய்மொழி யானே.

---

26

===5.பிரளயம்=== 362. கருவரை மூடிக் கலந்தெழும் வெள்ளத் திருவருங் கோவென் றிகல இறைவன் ஒருவனும் நீருற ஓங்கொளி யாகி அருவரை யாய்நின் றருள் புரிந் தானே.

---

27

363. அலைகடல் ஊடறுத் தண்டத்து வானோர் தலைவன் எனும்பெயர் தான்றலை மேற்கொண்டு உலகார் அழற்கண் டுள்விழா தோடி அலைவாயில் வீழாமல் அஞ்சலென் றானே.

---

28

364. தண்டல் விட்ட தமரருந் தேவரும் எண்கடல் சூழெம் பிரானென் றிறைஞ்சுவர் விண்கடல் செய்தவர் மேலெழுந் தப்புறங் கண்கடல் செய்யுங் கருத்தறி யாரே.

---

29

365. சமைக்கவல் லானைச் சயம்புவென் றேத்தி அமைக்கவல் லாரிவ் வுலகத்து ளாரே திகைத்தெண் ணீரிற் கடலொலி ஓசை மிகைக்கொள அங்கி மிகாமைவைத் தானே.

---

30

366. பண்பழி செய்வழி பாடுசென் றப்புறங் கண்பழி யாத கமலத் திருக்கின்ற நண்பழி யாளனை நாடிச்சென் றச்சிரம் விண்பழி யாத விருத்திகொண் டானே.

---

31

===6.சக்கரப்பேறு=== 367. மால்போ தகனென்னும் வண்மைக்கிங் காங்காரங் கால்போதகங் கையினோ டந்தரச் சக்கர மேல்போக வெள்ளி மலைஅம ராபதி பார்ப்போக மேழும் படைத்துடை யானே.

---

32

368. சக்கரம் பெற்றுநல் தாமோ தரந்தானும் சக்கரந் தன்னைத் தரிக்கவொண் ணாமையால் மிக்கரன் தன்னை விருப்புடன் அர்ச்சிக்கத் தக்கநற் சக்தியைத் தாங்கூறு செய்ததே.

---

33

369. கூறது வாகக் குறித்துநற் சக்கரங் கூறது செய்து கொடுத்தனன் மாலுக்குக் கூறது செய்து கொடுத்தனன் சத்திக்குக் கூறது செய்து தரித்தனன் கோலமே.

---

34

370. தக்கன்றன் வேள்வி தகர்த்தநல் வீரர்பால் தக்கன்றன் வேள்வியில் தாமோ தரந்தானுஞ் சக்கரந் தன்னைச் சசிமுடி மேல்விட அக்கி உமிழ்ந்தது வாயுக் கரத்திலே.

---

35

===7.எலும்பும் கபாலமும்=== 371. எலும்புங் கபாலமும் ஏந்தி எழுந்த வலம்பன் மணிமுடி வானவ ராதி எலும்புங் கபாலமும் ஏந்தில நாகில் எலும்புங் கபாலமும் இற்றுமண் ணாமே.

---

36

===8.அடிமுடி தேடல்=== 372. பிரமனும் மாலும் பிரானேநான் என்னப் பிரமன்மால் தங்கள்தம் பேதைமை யாலே பரமன் அனலாய்ப் பரந்துமுன் நிற்க அரனடி தேடி அரற்றுகின் றாரே.

---

37

373. ஆமே ழுலகுற நின்றேம் அண்ணலுந் தாமே ழுலகில் தழற்பிழம் பாய்நிற்கும் வானே ழுலகுறும் மாமணி கண்டனை நானே அறிந்தேன் அவனாண்மை யாலே.

---

38

374. ஊனாய் உயிராய் உணர்வங்கி யாய்முன்னஞ் சேணாய்வா னோரங்கித் திருவுரு வாய் அண்டத் தாணுவும் ஞாயிறுந் தண்மதி யுங்கடந் தாண்முழு தண்டமு மாகிநின் றானே.

---

39

375. நின்றான் நிலமுழு தண்டத்துள் நீளியன் அன்றே யவன்வடி வஞ்சின ராய்ந்தது சென்றார் இருவர் திருமுடி மேற்செல நன்றாங் கழலடி நாடவொண் ணாதே.

---

40

376. சேவடி ஏத்துஞ் செறிவுடை வானவர் மூவடி தாவென் றானும் முனிவரும் பாவடி யாலே பதஞ்செய் பிரமனுந் தாவடி யிட்டுத் தலைப்பெய்து மாறே.

---

41

377. தானக் கமலத் திருந்த சதுமுகன் தானக் கருங்கடல் வாழித் தலைவனும் ஊனத்தின் உள்ளே உயிர்போல் உணர்கின்ற தானப் பெரும்பொருள் தன்மைய தாமே.

---

42

378. ஆலிங் கனஞ்செய் தெழுந்த பரஞ்சுடர் மேலிங்ஙன் வைத்ததோர் மெய்ந்நெறி முங்கண் டாலிங் கனஞ்செய் துலகம் வலம்வருங் கோலிங் கமைஞ்சருள் கூடலு மாமே.

---

43

379. வாள்கொடுத் தானை வழிபட்ட தேவர்கள் ஆள்கொடுத் தெம்போல் அரனை அறிகிலர் ஆள்கொடுத் தின்பங் கொடுத்துக் கோளாகத் தாள்கொடுத் தானடி சாரகி லாரே.

---

44

380. ஊழி வலஞ்செய்தங் கோரும் ஒருவற்கு வாழி சதுமுகன் வந்து வெளிப்படும் வீழித் தலைநீர் விதித்தது தாவென ஊழிக் கதிரோன் ஒளியைவென் றானே.

---

45

===9.சர்வசிருஷ்டி=== 381. ஆதியோ டந்தம் இலாத பராபரம் போதம தாகப் புணரும் பராபரை சோதி யதனிற் பரந்தோன்றத் தோன்றுமாந் தீதில் பரையதன் பால்திகழ் நாதமே.

---

46

382. நாதத்தில் விந்துவும் நாதவிந் துக்களில் தீதற் றகம்வந்த சிவன்சத்தி என்னவே பேதித்து ஞானங் கிரியை பிறத்தலால் வாதித்த விச்சையில் வந்தெழும் விந்துவே.

---

47

383. இல்லது சத்தி இடந்தனில் உண்டாகிக் கல்லொளி போலக் கலந்துள் ளிருந்திடும் வல்லது ஆக வழிசெய்த அப்பொருள் சொல்லது சொல்லிடில் தூராதி தூரமே.

---

48

384. தூரத்திற் சோதி தொடர்ந்தொரு சத்தியாய் ஆர்வத்து நாதம் அணைந்தொரு விந்துவாய்ப் பாரச் சதாசிவம் பார்முதல் ஐந்துக்கும் சார்வத்து சத்திஓர் சாத்துமா னாமே.

---

49

385. மானின்கண் வானாகி வாயு வளர்ந்திடும் கானின்கண் நீருங் கலந்து கடினமாய்த் தேனின்கண் ஐந்துஞ் செறிந்தைந்து பூதமாய்ப் பூவின்கண் நின்று பொருந்தும் புவனமே.

---

50

386. புவனம் படைப்பான் ஒருவன் ஒருத்தி புவனம் படைப்பார்க்குப் புத்திரர் ஐவர் புவனம் படைப்பானும் பூமிசை யானாய் புவனம் படைப்பானப் புண்ணியன் தானே.

---

51

387. புண்ணியன் நந்தி பொருந்தி உலகெங்கும் தண்ணிய மானை வளர்த்திடுஞ் சத்தியுஞ் கண்ணியல் பாகக் கலவி முழுதுமாய் மண்ணியல் பாக மலர்ந்தெழு பூவிலே.

---

52

388. நீரகத் தின்பம் பிறக்கும் நெருப்பிடை காயத்திற் சோதி பிறக்கும்அக் காற்றிடை ஓர்வுடை நல்லுயிர்ப் பாதம் ஒலிசத்தி நீரிடை மண்ணின் நிலைபிறப் பாமே.

---

53

389. உண்டுல கேழும் உமிழ்ந்தான் உடனாகி அண்டத் தமரர் தலைவனும் ஆதியுங் கண்டச் சதுர்முகக் காரணன் தன்னொடும் பண்டிவ் வுலகம் படைக்கும் பொருளே.

---

54

390. ஓங்கு பெருங்கடல் உள்ளுறு வானொடும் பாங்கார் கயிலைப் பராபரன் தானும் வீங்குங் கமல மலர்மிசை மேலயன் ஆங்குயிர் வைக்கும் அதுவுணர்ந் தானே.

---

55

391. காரணன் அன்பிற் கலந்தெங்கும் நின்றவன் நாரணன் நின்ற நடுவுட லாய்நிற்கும் பாரணன் அன்பிற் பதஞ்செய்யும் நான்முகன் ஆரண மாஉல காயமர்ந் தானே.

---

56

392. பயன்எளி தாம்பரு மாமணி செய்ய நயன்எளி தாகிய நம்பன்ஒன் றுண்டு அயஓளி யாயிருந் தங்கே படைக்கும் பயனெளி தாம்வய ணந்தெளிந் தேனே.

---

57

393. போக்கும் வரவும் புனிதன் அருள்புரிந் தாக்கமுஞ் சிந்தைய தாகின்ற காலத்து மேக்கு மிகநின்ற எட்டுத் திசையொடுந் தாக்குங் கலக்குந் தயாபரன் தானே.

---

58

394. நின்றுயி ராக்கு நிமலன்என் னாருயிர் ஒன்றுயி ராக்கும் அளவை உடலுற முன்துய ராக்கும் உடற்குந் துணையதா நன்றுயிர்ப் பானே நடுவுநின் றானே.

---

59

395. ஆகின்ற தன்மையில் அக்கணி கொன்றையன் வேகின்ற செம்பொனின் மேலணி மேனியன் போகின்ற சீவன் புகுந்துட லாய்உளன் ஆகின்ற தன்மைசெய் ஆண்டகை யானே.

---

60

396. ஒருவன் ஒருத்தி விளையாடல் உற்றார் இருவர் விளையாட்டும் எல்லாம் விளைக்கும் பருவங்கள் தோறும் பயன்பல வான திருவொன்றிற் செய்கை செகமுற்று மாமே.

---

61

397. புகுந்தறி வான்புவ னாபதி அண்ணல் புகுந்தறி வான்புரி சக்கரத் தண்ணல் புகுந்தறி வான்மலர் மேலுறை புத்தேள் புகுந்தறி யும்முடிக் காகிநின் றாரே.

---

62

398. ஆணவச் சத்தியும் ஆம்அதில் ஐவரும் காரிய காரண ஈசர் கடைமுறை பேணிய ஐந்தொழி லால்விந்து விற்பிறந்(து) ஆணவம் நீங்கா தவரென லாகுமே.

---

63

399. உற்றமுப் பாலொன்று மாயாள் உதயமா மற்றைய மூன்று மாயோ தயம்விந்து பெற்றவன் நாதம் பரையிற் பிறத்தலால் துற்ற பரசிவன் தொல்விளை யாட்டிதே

---

64

400. ஆகாய மாதி சதாசிவ ராதியென் போகாத சத்தியுட் போந்துடன் போந்தனர் மாகாய ஈசன் அரன்மால் பிரமனாம் ஆகாயம் பூமி காண அளித்தலே.

---

65

401. அளியார் முக்கோணம் வயிந்தவந் தன்னில் அளியார் திரிபுரை யாமவள் தானே அளியார் சதாசிவ மாகி அமைவாள் அளியார் கருமங்கள் ஐந்துசெய் வாளே.

---

66

402. வாரணி கொங்கை மனோன்மணி மங்கலி காரணி காரிய மாகக் கலந்தவள் வாரணி ஆரணி வானவர் மோகினி பூரணி போதாதி போதமு மாமே.

---

67

403. நின்றது தானாய் நிறைந்த மகேசுரன் சென்றங் கியங்கும் அரந்திரு மாலவன் மன்றது செய்யும் மலர்மிசை மேலயன் என்றிவ ராக இசைந்திருந் தானே.

---

68

404. ஒருவனு மேஉல கேழும் படைத்தான் ஒருவனு மேஉல கேழும் அளித்தான் ஒருவனு மேஉல கேழுந் துடைத்தான் ஒருவனு மேஉல கோடுயிர் தானே.

---

69

405. செந்தா மரைவண்ணன் தீவண்ணன் எம் இறை மைந்தார் முகில்வண்ணன் மாயஞ்செய் பாசத்தும் கொந்தார் குழலியர் கூடிய கூட்டத்தும் அந்தார் பிறவி அறுத்துநின் றானே.

---

70

406. தேடுந் திசைஎட்டுஞ் சீவன் உடல்உயிர் கூடும் பிறவிக் குணஞ்செய்த மாநந்தி ஊடும் அவர்தம் துள்ளத்துள் ளேநின்று நாடும் வழக்கமும் நான்அறிந் தேனே.

---

71

407. ஓராய மேஉல கேழும் படைப்பதும் ஓராய மேஉல கேழும் அளிப்பதும் ஓராய மேஉல கேழுந் துடைப்பதும் ஓராய மேஉல கோடுயிர் தானே.

---

72

408. நாதன் ஒருவனும் நல்ல இருவருங் கோது குலத்தொடுங் கூட்டிக் குழைத்தனர் ஏது பணியென் றிசையும் இருவருக் காதி இவனே அருளுகின் றானே.

---

73

409. அப்பரி செண்பத்து நான்குநூ றாயிரம் மெய்ப்பரி செய்தி விரிந்துயி ராய்நிற்கும் பொய்ப்பரி செய்திப் புகலும் மனிதர்கட் கிப்பரி சேஇருள் மூடிநின் றானே.

---

74

410. ஆதித்தன் சந்திரன் அங்கிஎண் பாலர்கள் போதித்த வானொலி பொங்கிய நீர்ப்புவி வாதித்த சத்தாதி வாக்கு மனாதிகள் ஓதுற்ற மாயையின் விந்துவின் உற்றதே.

---

75

411. புகுந்துநின் றான்வெளி யாய்இரு ளாகிப் புகுந்துநின் றான்புகழ் வாய்இகழ் வாகிப் புகுந்துநின் றான்உட லாய்உயி ராகிப் புகுந்துநின் றான்புந்தி மன்னிநின் றானே.

---

76

412. தானே திசையொடு தேவரு மாய்நிற்குந் தானே உடலுயிர் தத்துவ மாய்நிற்குந் தானே கடல்மலை யாதியு மாய்நிற்குந் தானே உலகில் தலைவனு மாமே.

---

77

413. உடலாய் உயிராய் உலகம தாகிக் கடலாய் கார்முகில் நீர்ப்பொழி வானாய் இடையாய் உலப்பிலி எங்குந்தா னாகி அடையார் பெருவழி அண்ணல் நின்றானே.

---

78

414. தேடுந் திசைஎட்டுஞ் சீவன் உடல்உயிர் கூடு மரபிற் குணஞ்செய்த மாநந்தி ஊடும் அவர்தம துள்ளத்து ளேநின்று நாடும் வழக்கமும் நான்அறிந் தேனே.

---

79

415. தானொரு காலந் தனிச்சுட ராய்நிற்குந் தானொரு கால்சண்ட மாருத மாய்நிற்குந் தானொரு காலந் தண்மழை யாய்நிற்குந் தானொரு காலந்தண் மாயனு மாமே.

---

80

416. அன்பும் அறிவும் அடக்கமு மாய்நிற்கும் இன்பமும் இன்பக் கலவியு மாய்நிற்கும் முன்புறு காலமும் ஊழியு மாய்நிற்கும் அன்புற ஐந்தில் அமர்ந்துநின் றானே.

---

81

417. உற்று வனைவான் அவனே உலகினைப் பெற்று வனைவான் அவனே பிறவியைச் சுற்றிய சாலுங் குடமுஞ் சிறுதூதை மற்றும் அவனே வனையவல் லானே.

---

82

418. உள்ளுயிர்ப் பாயுட லாகிநின் றான்நந்தி வெள்ளுயி ராகும் வெளியான் நிலங்கொளி உள்ளுயிர்க் கும்உணர் வேயுட லுட்பரந் தள்ளுயி ராவண்ணந் தாங்கிநின் றானே.

---

83

419. தாங்கருந் தன்மையுந் தானவை பல்லுயிர் வாங்கிய காலத்து மற்றோர் பிறிதில்லை ஓங்கி எழுமைக்கும் யோகாந்த மவ்வழி தாங்கிநின் றானும்அத் தாரணி தானே.

---

84

420. அணுகினுஞ் சேயவன் அங்கியிற் கூடி நணுகினும் ஞானக் கொழுந்தொன்று நல்கும் பணுகினும் பார்மிசைப் பல்லுயி ராகித் தணிகினும் மண்ணுடல் அண்ணல்செய் வானே.

---

85

421. அங்கிசெய் தீசன் அகலிடஞ் சுட்டது அங்கிசெய் தீசன் அலைகடற் சுட்டது அங்கிசெய் தீசன் அசுரரைச் சுட்டது அங்கியவ் வீசற்குக் கைஅம்பு தானே.

---

86

422. இலயங்கள் மூன்றினும் ஒன்றுகற் பாந்த நிலையன் றழிந்தமை நின்றுணர்ந் தேனால் உலைதந்த மெல்லா஢ போலும் உலகம் மலைதந்த மானிலந் தான்வெந் ததுவே.

---

87

423. பதஞ்செய்யும் பாரும் பனிவரை எட்டும் உதஞ்செய்யும் ஏழ்கடல் ஓதம் முதலாங் குதஞ்செய்யும் அங்கி கொளுவியா காசம் விதஞ்செய்யும் நெஞ்சில் வியப்பில்லை தானே.

---

88

424. கொண்டல் வரைநின் றிழிந்த குலக்கொடி அண்டத்துள் ஊறி யிருந்தெண் டிசையாதி ஒன்றின் பதந்செய்த ஓம்என்ற அப்புறக் குண்டத்தின் மேலங்கி கோலிக் கொண்டானே.

---

89

425. நித்தசங் காரம் உறக்கத்து நீள்மூடம் வைத்தசங் காரமுஞ் சாக்கிரா தீதமாஞ் சுத்தசங் காரந் தொழிலற்ற கேவலம் உய்த்தசங் காரம் பரன் அருள் உண்மையே.

---

90

426. நித்தசங் காரம் இரண்டுடல் நீவுதல் வைத்தசங் காரமும் மாயாசங் காரமாஞ் சுத்தசங் காரம் மனாதீதந் தோய்வுறல் உய்த்தசங் காரஞ் சிவன் அருள் உண்மையே.

---

91

427. நித்தசங் காரம் கருவிடர் நீக்கினால் ஒத்தசங் காரமும் உடலுயிர் நீவுதல் சுத்தசங் காரம் அதீதத்துட் டோ ய்வுறல் உய்த்தசங் காரம் பரனருள் உண்மையே.

---

92

428. நித்தசங் காரமும் நீடிளைப் பாற்றலின் வைத்தசங் காரமும் மன்னும் அனாதியிற் சுத்தசங் காரமுந் தோயாப் பரன்அருள் உய்த்தசங் காரமும் நாலா மதிக்கிலே.

---

93

429. பாழே முதலா எழும்பயிர் அப்பயிர் பாழாய் அடங்கினும் பண்டைப்பாழ் பாழாகா வாழாச்சங் காரத்தின் மாலயன் செய்தியாம் பாழாம் பயிராய் அடங்கும்அப் பாழிலே.

---

94

430. தீயவைத் தார்மிங்கள் சேரும் வினைதனை மாயவைத் தான்வைத்த வன்பதி ஒன்றுண்டு காயம்வைத் தாங்கலந் தெங்கும் நினைப்பதோர் ஆயம்வைத் தானுணர் வாரவைத் தானே.

---

95

===12.திரோபாவம்=== 431. உள்ளத் தொருவனை உள்ளுறு சோதியை உள்ளம்விட் டோ ரடி நீங்கா ஒருவனை உள்ளமுந் தானும் உடனே இருக்கினும் உள்ளம் அவனை உருவறி யாதே.

---

96

432. இன்பப் பிறவி படைத்த இறைவனுந் துன்பஞ்செய் பாசத் துயருள் அடைத்தனன் என்பிற் கொளுவி இசைந்துறு தோற்றசை முன்பிற் கொளுவி முடிகுவ தாமே.

---

97

433. இறையவன் மாதவன் இன்பம் படைத்த மறையவன் மூவரும் வந்துடன் கூடி இறையவன் செய்த இரும்பொறி யாக்கை மறையவன் வைத்த பரிசறி யாதே.

---

98

434. காண்கின்ற கண்ணொளி காதல்செய் தீசனை ஆண்பெண் அலியுரு வாய்நின்ற ஆதியை ஊண்படு நாவுடை நெஞ்சம் உணர்ந்திட்டுச் சேண்படு பொய்கைச் செயலணை யாரே.

---

99

435. தெருளும் உலகிற்குந் தேவர்க்கும் இன்பம் அருளும் வகைசெய்யும் ஆதிப் பிரானுஞ் சுருளுஞ் சுடருறு தூவெண் சுடரும் இருளும் அறநின் றிருட்டறை யாமே.

---

100

436. அரைகின் றருள்தரும் அங்கங்கள் ஓசை உரைக்கின்ற ஆசையும் ஒன்றோடொன் றொவ்வாப் பரக்கும் உருவமும் பாரகந் தானாய்க் கரகின் றவைசெய்த காண்டகை யானே.

---

101

437. ஒளித்துவைத் தேனுள் ளுறவுணர்ந் தீசனை வெளிப்பட்டு நின்றருள் செய்திடு மீண்டே களிப்பொடுங் காதன்மை என்னும் பெருமை வெளிப்பட் டிறைஞ்சினும் வேட்சியு மாமே.

---

102

438. நின்றது தானாய் நிறைந்த மகேசுரன் சென்றங் கியங்கும் அரந்திரு மாலவன் மன்றது செய்யும் மலர்மிசை மேலயன் என்றிவ ராகி இசைந்திருந் தானே.

---

103

439. ஒருங்கிய பாசத்துள் உத்தமச் சித்தன் இருங்கரை மேலிருந் தின்புற நாடி வருங்கரை ஓரா வகையினிற் கங்கை அருங்கரை பேணில் அழுக்கற லாமே.

---

104

440. மண்ணொன்று தான்பல நற்கல மாயிடும் உண்ணின்ற யோனிகட் கெல்லாம் ஒருவனே கண்ணொன்று தான்பல காணுந் தனைக்காணா அண்ணலும் இவ்வண்ண மாகிநின் றானே.

---

105

===13.அநுக்கிரகம்=== 441. எட்டுத் திசையும் எறிகின்ற காற்றொடு வட்டத் திரையனல் மாநிலம் ஆகாயம் ஒட்டி உயிர்நிலை என்னுமிக் காயப்பை கட்டி அவிழ்ப்பான் கண்ணுதல் காணுமே.

---

106

442. உச்சியில் ஓங்கி ஒளிதிகழ் நாதத்தை நச்சியே இன்பங்கொள் வார்க்கு நமன்இல்லை விச்சும் விரிசுடர் மூன்றும் உலகுக்குத் தச்சு மவனே சமைக்கவல் லானே.

---

107

443. குசவன் திரிகையில் ஏற்றிய மண்ணைக் குசவன் மனத்துற்ற தெல்லாம் வனைவன் குசவனைப் போல்எங்கள் கோன்நந்தி வேண்டில் அசைவில் உலகம் அதுயிது வாமே.

---

108

444. விரியுடை யான்விகிர் தன்மிகு பூதப் படையுடை யான்பரி சேஉல காக்குங் கொடையுடை யாங்குணம் எண்குண மாகுஞ் சடையுடை யாஞ்சிந்தை சார்ந்துநின் றானே.

---

109

445. உகந்துநின் றேபடைத் தான்உல கேழும் உகந்துநின் றேபடைத் தான்பல ஊழி உகந்துநின் றேபடைத் தான்ஐந்து பூதம் உகந்துநின் றேஉயிர் ஊன்படைத் தானே.

---

110

446. படைத்துடை யான்பண் டுலகங்கள் ஏழும் படைத்துடை யான்பல தேவரை முன்னே படைத்துடை யான்பல சீவரை முன்னே படைத்துடை யான்பர மாகிநின் றானே.

---

111

447. ஆதி படைத்தனன் ஐம்பெரும் பூதம் ஆதி படைத்தனன் ஆசில்பல் ஊழி ஆதி படைத்தனன் எண்ணிலி தேவரை ஆதி படைத்தவை தாங்கிநின் றானே.

---

112

448. அகன்றான் அகலிடம் ஏழுமொன் றாகி இவன்றா னெனநின் றெளியனும் அல்லன் சிவன்றான் பலபல சீவனும் ஆகி நவின்றான் உலகுறு நம்பனு மாமே.

---

113

449. உண்ணின்ற சோதி உறநின்ற ஓருடல் விண்ணின் றமரர் விரும்பும் விழுப்பொருள் மண்ணின்ற வானோர் புகழ்திரு மேனியன் கண்ணின்ற மாமணி மாபோத மாமே.

---

114

450. ஆரும் அறியாத அண்டத் திருவுருப் பார்முத லாகப் பயிலுங் கடத்திலே நீரினிற் பால்போல நிற்கின்ற நேர்மையைச் சோராமற் காணுஞ் சுகம்அறிந் தேனே.

---

115

451. ஆக்குகின் றான்முன் பிரிந்த இருபத்தஞ் சாக்குகின் றானவ னாதிஎம் ஆருயிர் ஆக்குகின் றான்கர்ப்பக் கோளகை யுள்ளிருந் தாக்குகின் றான்அவன் ஆவ தறிந்தே.

---

116

452. அறிகின்ற மூலத்தின் மேல்அங்கி அப்புச் செறிகின்ற ஞானத்துச் செந்தாள் கொளுவிப் பொறைநின்ற இன்னுயிர் போந்துற நாடிப் பறிகின்ற பத்தெனும் பாரஞ்செய் தானே.

---

117

453. இன்புறு காலத் திருவர்முன் பூறிய துன்புறு பாசத் துயர்மனை வானுளன் பண்புறு காலமும் பார்மிசை வாழ்க்கையும் அன்புறு காலத் தமைத்தொழிந் தானே.

---

118

454. கருவை ஒழிந்தவர் கண்டநால் மூவேழ் புருடன் உடலில் பொருந்துமற் றோரார் திருவின் கருக்குழி தேடிப் புகுந்த உருவம் இரண்டாக ஓடி விழுந்ததே

---

119

455. விழுந்தது லிங்கம் விரிந்தது யோனி ஒழிந்த முதல்ஐந்தும் ஈரைந்தொ டேறிப் பொழிந்த புனல்பூதம் போற்றுங் கரணம் ஒழிந்த நுதல்உச்சி உள்ளே ஒளித்ததே.

---

120

456. பூவின் மணத்தைப் பொருந்திய வாயுவுந் தாவி உலகில் தரிப்பித்த வாறுபோல் மேவிய சீவனில் மெல்லநீள் வாயுவுங் கூவி அவிழுங் குறிக்கொண்ட போதே.

---

121

457. போகின்ற எட்டும் புகுகின்ற பத்தெட்டும் மூழ்கின்ற முத்தனும் ஒன்பது வாய்தலும் நாகமும் எட்டுடன் நாலு புரவியும் பாகன் விடானெனிற் பன்றியு மாமே.

---

122

458. ஏற எதிர்க்கில் இறையவன் றானாகும் மாற எதிர்க்கில் அரியவன் றானாகும் நேரொக்க வைக்கின் நிகர்ப்போதத் தானாகும் பேரொத்த மைந்தனும் பேரர சாளுமே.

---

123

459. ஏயங் கலந்த இருவர்தஞ் சாயத்துப் பாயுங் கருவும் உருவா மெனப்பல காயங் கலந்தது காணப் பதிந்தபின் மாயங் கலந்த மனோலய மானதே.

---

124

460. கர்ப்பத்துக் கேவல மாயாள் கிளைகூட்ட நிற்குந் துரியமும் பேதித்து நினைவெழ வற்புறு காமியம் எட்டாதல் மாயேயஞ் சொற்புறு தூய்மறை வாக்கினாஞ் சொல்லே.

---

125

461. என்பால் மிடைந்து நரம்பு வரிகட்டிச் செம்பால் இறைச்சி திருந்த மனைசெய்து இன்பால் உயிர்நிலை செய்த இறையோங்கும் நன்பால் ஒருவனை நாடுகின் றேனே.

---

126

462. பதஞ்செய்யும் பால்வண்ணன் மேனிப் பகலோன் இதஞ்செய்யு மொத்துடல் எங்கும் புகுந்து குதஞ்செய்யும் அங்கியின் கோபந் தணிப்பான் விதஞ்செய்யு மாறே விதித்தொழிந் தானே.

---

127

463. ஒழிபல செய்யும் வினையுற்ற நாளே வழிபல நீராடி வைத்தெழு வாங்கிப் பழிபல செய்கின்ற பாசக் கருவைச் சுழிபல வாங்கிச் சுடாமல்வைத் தானே.

---

128

464. சுக்கில நாடியில் தோன்றிய வெள்ளியும் அக்கிர மத்தே தோன்றுமவ் வியோனியும் புக்கிடும் எண்விரல் புறப்பட்டு நால்விரல் அக்கரம் எட்டும்எண் சாணது வாகுமே.

---

129

465. போகத்துள் ஆங்கே புகுந்த புனிதனுங் கோசத்துள் ஆகங்கொணர்ந்த கொடைத்தொழில் ஏகத்துள் ஆங்கே இரண்டெட்டு மூன்றைந்து மோகத்துள் ஆங்கொரு முட்டைசெய் தானே.

---

130

466. பிண்டத்தில் உள்ளுறு பேதைப் புலன்ஐந்தும் பிண்டத்தி னூடே பிறந்து மா஢த்தது அண்டத்தின் உள்ளுறு சீவனும் அவ்வகை அண்டத்து நாதத் தமர்ந்திருந் தானே.

---

131

467. இலைபொறி யேற்றி யெனதுடல் ஈசன் துலைப்பொறி யிற்கரு ஐந்துட னாட்டி நிலைபொறி முப்பது நீர்மை கொளுவி உலைப்பொறி ஒன்பதில் ஒன்றுசெய் தானே.

---

132

468. இன்புற் றிருவர் இசைவித்து வைத்தமண் துன்பக் கலசம் அணைவான் ஒருவனே ஒன்பது நீர்ச்சால் கலசம் பதினெட்டு வெந்தது சூளை விளைந்தது தானே.

---

133

469. அறியீ ருடம்பினி லாகிய வாறும் பிறியீ ரதனிற் பெருகுங் குணங்கள் செறியீ ரவற்றினுட் சித்திகள் இட்ட தறியவீ ரைந்தினு ளானது பிண்டமே.

---

134

470. உடல்வைத்த வாறும் உயிர்வைத்த வாறும் மடைவைத்த ஒன்பது வாய்தலும் வைத்துத் திடம்வைத்த தாமரைச் சென்னியுள் அங்கிக் கடைவைத்த ஈசனைக் கைகலந் தேனே.

---

135

471. கேட்டுநின் றேன்எங்குங் கேடில் பெருஞ்சுடர் மூட்டுகின் றான்முதல் யோனி மயனவன் கூட்டுகின் றான்குழம் பின்கரு வையுரு நீட்டுநின் றாகத்து நேர்ப்பட்ட வாறே.

---

136

472. பூவுடன் மொட்டுப் பொருந்த அலர்ந்தபின் காவுடைத் தீபங் கலந்து பிறந்திடும் நீரிடை நின்ற குமிழி நிழலதாய்ப் பாருடல் எங்கும் பரந்தெட்டும் பற்றுமே.

---

137

473. எட்டினுள் ஐந்தாகும் இந்திரி யங்களும் கட்டிய மூன்று கரணமு மாய்விடும் ஒட்டிய பாச உணர்வென்னுங் காயப்பை கட்டி அவிழ்த்திடுங் கண்ணுதல் காணுமே.

---

138

474. கண்ணுதல் நாமங் கலந்துடம் பாயிடைப் பண்ணுதல் செய்து பசுபாசம் நீங்கிட எண்ணிய வேதம் இசைந்த பரப்பினை மண்முத லாக வகுத்துவைத் தானே.

---

139

475. அருளல்ல தில்லை அரனவன் அன்றி அருளில்லை யாதலி னவ்வோர் உயிரைத் தருகின்ற போதிரு கைத்தாயர் தம்பால் வருகின்ற நண்பு வகுத்திடுந் தானே.

---

140

476. வகுத்த பிறவியை மாதுநல் லாளுந் தொகுத்திருள் நீக்கிய சோதி யவனும் பகுத்துணர் வாக்கிய பல்லுயிர் எல்லாம் வகுத்துள்ளும் நின்றதோர் மாண்பது வாமே.

---

141

477. மாண்பது வாக வளர்கின்ற வன்னியுங் காண்பது ஆண்பெண் அலியெனுங் கற்பனை பூண்பது மாதா பிதாவழி போலவே ஆம்பதி செய்தானச் சோதிதன் ஆண்மையே.

---

142

478. ஆண்மிகில் ஆணாகும் பெண்மிகிற் பெண்ணாகும் பூணிரண் டொத்துப் பொருந்தில் அலியாகும் தாண்மிகு மாகில் தரணி முழுதாளும் பாணவ மிக்கிடில் பாய்ந்ததும் இல்லையே.

---

143

479. பாய்ந்தபின் னஞ்சோடில் ஆயுளும் நூறாகும் பாய்ந்தபின் நாலோடில் பாரினில் எண்பதாம் பாய்ந்திடும் வாயுப் பகுத்தறிந் திவ்வகை பாய்ந்திடும் யோகிக்குப் பாய்ச்சலு மாமே.

---

144

480. பாய்கின்ற வாயுக் குறையிற் குறளாகும் பாய்கின்ற வாயு விளைக்கின் முடமாகும் பாய்கின்ற வாயு நடுப்படிற் கூனாகும் பாய்கின்ற வாயுமா தர்க்கில்லை பார்க்கிலே.

---

145

481. மாதா உதரம் மலமிகில் மந்தனாம் மாதா உதரம் சலமிகில் மூங்கையாம் மாதா உதரம் இரண்டொக்கில் கண்ணில்லை மாதா உதரத்தில் வந்த குழவிக்கே.

---

146

482. குழவியும் ஆணாம் வலத்தது வாகில் குழவியும் பெண்ணாம் இடத்தது வாகில் குழவியும் இரண்டாம் அபான னெதிர்க்கில் குழவி அலியாகுங் கொண்டகால் ஒக்கிலே.

---

147

483. கொண்டநல் வாயு இருவர்க்கும் ஒத்தெழில் கொண்ட குழவியுங் கோமள மாயிடுங் கொண்டநல் வாயு இருவர்க்குங் குழறிடில் கொண்டதும் இல்லையாங் கோள்வளை யாட்கே.

---

148

484. கோல்வளை உந்தியிற் கொண்ட குழவியுந் தால்வளை யுள்ளே தயங்கிய சோதியாம் பால்வளர்ந் துள்ளே பகலவன் பொன்னுருப் போல்வளர்ந் துள்ளே பொருந்துரு வாமே.

---

149

485. உருவம் வளர்ந்திடும் ஒண்டிங்கள் பத்திற் பருவம தாகவே பாரினில் வந்திடும் மருவி வளர்ந்திடு மாயையி னாலே அருவம தாவதிங் காரறி வாரே.

---

150

486. இட்டார் அறிந்திலர் ஏற்றார் கண்டிலர் தட்டான் அறிந்தும் ஒருவர்க் குரைத்திலன் பட்டாங்கு சொல்லும் பரமனும் அங்குளன் கெட்டேன்எம் மாயையின் கீழ்மையெவ் வாறே.

---

151

487. இன்புற நாடி இருவருஞ் சந்தித்துத் துன்புறு பாசத்தில் தோன்றி வளர்ந்தபின் முன்புற நாடி நிலத்தின்முன் தோன்றிய தொன்புற நாடிநின் றோதலு மாமே.

---

152

488. குயிற்குஞ்சு முட்டையைக் காக்கைக் கூட்டிட்டால் அயிர்ப்பின்றிக் காக்கை வளர்க்கின் றதுபோல் இயக்கில்லை போக்கில்லை ஏனென்ப தில்லை மயக்கத்தால் காக்கை வளர்க்கின்ற வாறே.

---

153

489. முதற்கிழங் காய்முளை யாயம் முளைப்பின் அதற்புத லாய்ப்பல மாய்நின் றளிக்கும் அதற்கது வாயின்ப மாவதுபோல அதற்கது வாய்நிற்கும் ஆதிப் பிரானே.

---

154

490. ஏனோர் பெருமைய னாகிலும் எம்மிறை ஊனே சிறுமையுள் உட்கலந் தங்குளன் வானோர் அறியும் அளவல்லன் மாதேவன் தானே அறியுந் தவத்தினி னுள்ளே.

---

155

491. பரத்திற் கரைந்து பதிந்தநற் காயம் உருத்தரித் திவ்வுடல் ஓங்கிட வேண்டித் திரைக்கடல் உப்புத் திரண்டது போலத் திரித்துப் பிறக்குந் திருவரு ளாலே.

---

156

===15.மூவகைச் சீவவர்க்கம்=== 492. சத்தி சிவன்விளை யாட்டால் உயிராக்கி ஒத்த இருமாயா கூட்டத் திடைப்பூட்டிச் சுத்தம தாகுந் துரியம் புரிவித்துச் சித்தம் புகுந்து சிவமய மாக்குமே.

---

157

493. விஞ்ஞானர் நால்வரு மெய்ப்பிரள யாகலத் தஞ்ஞானர் மூவருந் தாங்கு சகலத்தின் அஞ்ஞானர் மூவரு மாகும் பதின்மராம் விஞ்ஞான ராதியர் வேற்றுமை தானே.

---

158

494. விஞ்ஞானர் கேவலத் தாரது விட்டவர் தஞ்ஞானர் அட்டவித் தேசராஞ் சார்ந்துளோர் எஞ்ஞானர் ஏழ்கோடி மந்திர நாயகர் மெய்ஞானர் ஆணவம் விட்டுநின் றாரே.

---

159

495. இரண்டா வதில்முத்தி எய்துவர் அத்தனை இரண்டாவ துள்ளே இருமல பெத்தர் இரண்டாகு நூற்றெட்டு ருத்திரர் என்பர் முரண்சேர் சகலத்தர் மும்மலத் தாரே.

---

160

496. பெத்தத்தர் சித்தொடு பேண்முத்தச் சித்தது ஒத்திட் டிரண்டிடை யூடுற்றார் சித்துமாய் மத்தது மும்மலம் வாட்டுகை மாட்டாதார் சத்தத் தமிழ்ந்து சகலத்து ளாரே.

---

161

497. சிவமாகி ஐவகைத் திண்மலஞ் செற்றோர் அவமாகார் சித்தர்முத் தாந்தத்து வாழ்வார் பவமான தீர்வோர் பசுபாசம் அற்றோர் நவமான தத்துவம் நாடிக்கண் டோ ரே.

---

162

498. விஞ்ஞானர் ஆணவ கேவல மேவுவோர் விஞ்ஞானர் மாயையில் தங்கும் இருமலர் அஞ்ஞானர் அச்சக லத்தர் சகலராம் விஞ்ஞான ராதிகள் ஒன்பான்வே றுயிர்களே.

---

163

499. விஞ்ஞான கன்மத்தால் மெய்யகங் கூடிய அனையான கன்மத்தி நால்சுவர் யோனிபுக் கெஞ்ஞான மெய்தீண்டி யேயிடை யிட்டுப்போய் மெய்ஞ்ஞான ராகிச் சிவமேவல் உண்மையே.

---

164

500. ஆணவந் துற்ற வவித்தா நனவற்றோர் காணிய விந்துவா நாத சகலாதி ஆணவ மாதி யடைந்தோ ரவரன்றே சேணுயர் சத்தி சிவதத் துவமாமே.

---

165

501. திலமத் தனைபொன் சிவஞானிக்கு ஈந்தால் பலமுத்தி சித்தி பரபோக மும் தரும்நிலமத் தனைபொன்னை நின்மூடர்க்கு ஈந்தால் பலமும்அற் றெபர போகமும் குன்றுமே.

---

166

502. கண்டிருந் தாருயிர் உண்டிடுங் காலனைக் கொண்டிருந் தாருயிர் கொள்ளும் குணத்தனை நன்றுணர்ந் தார்க்கருள் செய்திடு நாதனைச் சென்றுணர்ந் தார்சிலர் தேவரு மாமே.

---

167

503. கைவிட்டி லேன்கரு வாகிய காலத்து மெய்விட்டி லேன்விகிர் தன்அடி தேடுவன் பொய்விட்டு நானே புரிசடை யானடி நெய்விட் டிலாத விடிஞ்சிலு மாமே.

---

168

504. ஆவன ஆவ அழிவ அழிவன போவன போவ புகுவ புகுவன காவலன் பேர்நந்தி காட்டித்துக் கண்டவன் ஏவன செய்யும் இளங்கிளை யோனே.

---

169

505. கோல வறட்டைக் குனிந்து குளகிட்டுப் பாலைக் கறந்து பருகுவதே ஒக்கும் சீலமும் நோன்பும் இலாதவர்க்கு ஈந்தது காலங் கழிந்த பயிரது ஆகுமே.

---

170

506. ஈவது யோகம் இயம நியமங்கள் சார்வ தறிந்தன்பு தங்கு மவர்க்கன்றி ஆவ தறிந்தன்பு தங்கா தவர்க்களுக்கு ஈவ பெரும்பிழை என்றுகொள் ளீரே.

---

171

507. ஆமா றறியான் அதிபஞ்ச பாதகத் தோமாறும் ஈசற்குந் தூய குரவற்குங் காமாதி விட்டோ ர்க்குந் தரல்தந்து கற்பிப்போன் போமா நரகில் புகான்போதங் கற்கவே.

---

172

508. மண்மலை யத்தனை மாதனம் ஈயினும் அண்ணல் இவனென்றே அஞ்சலி அத்தனாய் எண்ணி இறைஞ்சாதார்ககு ஈந்த இருவரும் நண்ணுவர் ஏழா நரகக் குழியிலே.

---

173

===18.தீர்த்தம்=== 509. உள்ளத்தின் உள்ளே உளபல தீர்த்தங்கள் மெள்ளக் குடைந்துநின் றாடார் வினைகெடப் பள்ளமும் மேடும் பரந்து திரிவரே கள்ள மனமுடைக் கல்வியி லோரே.

---

174

510. தளியறி வாளர்க்குத் தண்ணிதாய்த் தோன்றும் குளியறி வாளர்க்குக் கூடவும் ஒண்ணான் வளியறி வாளர்க்கு வாய்க்கினும் வாய்க்கும் தெளியறி வாளர்தம் சிந்தையு ளானே.

---

175

511. உள்ளத்தின் உள்ளே உணரும் ஒருவனைக் கள்ளத்தி னாரும் கலந்தறி வார்இல்லை வெள்ளத்தை நாடி விடும்அவர் தீவினைப் பள்ளத்தல் இட்டதோர் பத்துள் ளாமே.

---

176

512. அறிவார் அமரர்கள் ஆதிப் பிரானைச் செறிவான் உறைபதம் சென்று வலங்கொள் மறியார் வளைக்கை வருபுனல் கங்கைப் பொறியார் புனல்மூழ்கப் புண்ணிய ராமே.

---

177

513. கடலில் கெடுத்துக் குளத்தினில் காண்டல் உடலுற்றுத் தேடுவார் தம்மைஒப் பாரிலர் திடமுற்ற நந்தி திருவரு ளால்சென்று உடலிற் புகுந்தமை ஒன்றறி யாரே.

---

178

514. கலந்தது நீர துடம்பில் கறுக்கும் கலந்தது நீரது உடம்பில் சிவக்கும் கலந்தது நீரது உடம்பில் வெளுக்கும் கலந்தது நீர்அனல் காற்றது வாமே.

---

179

===19.திருக்கோயிலிழிவு===

---

180

515. தாவர லிங்கம் பறித்தொன்றில் தாபித்தால் ஆவதன் முன்னே அரசு நிலைகெடும் சாவதன் முன்னே பெருநோய் அடுத்திடும் காவலன் பேர்நந்தி கட்டுரைத் தானே.

---

181

516. கட்டுவித் தார்மதிற் கல்லொன்று வாங்கிடில் வெட்டுவிக் கும்அபி டேகத்து அரசரை முட்டுவிக் கும்முனி வேதிய ராயினும் வெட்டுவித் தேவிடும் விண்ணவன் ஆணையே.

---

182

517. ஆற்றரு நோய்மிக் கவனி மழையின்றிப் போற்றரு மன்னரும் போர்வலி குன்றுவர் கூற்றுதைத் தான்திருக் கோயில்கள் எல்லாம் சாற்றிய பூசைகள் தப்பிடில் தானே.

---

183

518. முன்னவ னார்கோயில் பூசைகள் முட்டிடின் மன்னர்க்குத் தீங்குள வாரி வளம்குன்றும் கன்னம் களவு மிகுத்திடும் காசினி என்னரு நந்தி எடுத்துரைத் தானே.

---

184

519. பேர்கொண்ட பார்ப்பான் பிரான்தன்னை அர்ச்சித்தால் போர்கொண்ட வேந்தர்க்குப் பொல்லா வியாதியாம் பார்கொண்ட நாட்டுக்குப் பஞ்சமு மாம்என்றே சீர்க்கொண்ட நந்தி தொரிந்துரைத் தானே.

---

185

===20.அதோமுக தெரிசனம்=== 520. எம்பெரு மான்இறை வாமுறை யோஎன்று வம்பவிழ் வானோர் அசுரன் வலிசொல்ல அம்பவள மேனி அறுமுகன் போயவர் தம்பகை கொல்லென்ற தற்பரன் தானே.

---

186

521. அண்டமொ டெண்டிசை தாங்கும் அதோமுகம் கண்டங் கறுத்த கருத்தறி வாரில்லை உண்டது நஞ்சென்று உரைப்பர் உணர்விலோர் வெண்டலை மாலை விரிசடை யோற்கே.

---

187

522. செய்தான் அறியுஞ் செழுங்கடல் வட்டத்துப் பொய்யே யுரைத்துப் புகழும் மனிதர்கள் மெய்யே உரைக்கில் விண்ணோர் தொழச்செய்வன் மைதாழ்ந்து இலங்கும் மிடறுடை யோனே.

---

188

523. நந்தி எழுந்து நடுவுற ஓங்கிய செந்தீக் கலந்துள் சிவனென நிற்கும் முந்திக் கலந்தங்கு உலகம் வலம்வரும் அந்தி இறைவன் அதோமுகம் ஆமே.

---

189

524. அதோமுகம் கீழண்ட மான புராணன் அதோமுகம் தன்னொடும் எங்கும் முயலும் சதோமுகத் து ஒண்மலர்க் கண்ணிப் பிரானும் அதோமுகன் ஊழித் தலைவனு மாமே.

---

190

525. அதோமுகம் மாமல ராயது கேளும் அதோமுகத் தால் ஒரு நூறாய் விரிந்து அதோமுகம் ஆகிய அந்தமில் சத்தி அதோமுகம் ஆகி அமர்ந்திருந் தானே.

---

191

526. தெளிவுறு ஞானத்துச் சிந்தையின் உள்ளே அளிவுறு வார்அம ராபதி நாடி எளியனென்று ஈசனை நீசர் இகழில் கிளியொன்று பூஞையால் கீழது வாகுமே.

---

192

527. முளிந்தவர் வானவர் தானவர் எல்லாம் விளிந்தவர் மெய்ந்நின்ற ஞானம் உணரார் அளிந்தமுது ஊறிய ஆதிப் பிரானைத் தளிந்தவர்ககு அல்லது தாங்கஒண் ணாதே.

---

193

528. அப்பகை யாலே அசுரரும் தேவரும் நற்பகை செய்து நடுவே முடிந்தனர் எப்பகை யாகிலும் எய்தார் இறைவனைப் பொய்ப்பகை செய்யினும் ஒன்றுபத் தாமே.

---

194

529. போகமும் மாதர் புலவி அதுநினைந்து ஆகமும் உள்கலந்து அங்குஉள ராதலில் வேதிய ராயும் விகிர்தன்நாம் என்கின்ற நீதியுள் ஈசன் நினைப்பொழி வாரே.

---

195

530. பெற்றிருந் தாரையும் பேணார் கயவர்கள் உற்றிருந் தாரை உளைவன சொல்லுவர் கற்றிருந் தார்வழி உற்றிருந் தாரவர் பெற்றிருந் தார்அன்றி யார்பெறும் பேறே.

---

196

531. ஓரெழுத்து ஒருபொருள் உணரக் கூறிய சீரெழுத் தாளரைச் சிதையச் செப்பினோர் ஊரிடைச் சுணங்கனாய்ப் பிறந்தங் கு ஓர்உகம் வாரிடைக் கிருமியாய் மாய்வர் மண்ணிலே.

---

197

532. பத்தினி பத்தர்கள் தத்துவ ஞானிகள் சித்தங் கலங்கச் சிதைவுகள் செய்தவர் அத்தமும் ஆவியும் ஆண்டொன்றில் மாண்டிடும் சத்தியம் ஈது சதாநந்தி ஆணையே.

---

198

533. மந்திரம் ஓரெழுத்து உரைத்த மாதவர் சிந்தையில் நொந்திடத் தீமைகள் செய்தவர் நுந்திய சுணங்கனாய்ப் பிறந்து நூறுரு வந்திடும் புலையராய் மாய்வர் மண்ணிலே.

---

199

534. ஈச னடியார் இதயங் கலங்கிடத் தேசமும் நாடும் சிறப்பும் அழிந்திடும் வாசவன் பீடமும் மாமன்னர் பீடமும் நாசமது ஆகுமே நம்நந்தி ஆணையே.

---

200

535. சன்மார்க்க சற்குருச் சந்நிதி பொய்வா஢ன் நன்மார்க்க மும்குன்றி ஞானமும் தங்காது தொன்மார்க்க மாய துறையும் மறந்திட்டுப் பன்மார்க்க மும்கெட்டுப் பஞ்சமும் ஆமே.

---

201

536. கைப்பட்ட மாமணி தானிடை கைவிட்டு மெய்ப்பட்ட கல்லைச் சுமப்போன் விதிபோன்றும் கைப்பட்ட நெய்பால் தயிர்நிற்கத் தானறக் கைப்பிட்டுண் பான்போன்றுங் கன்மிஞானிக் கொப்பே.

---

202

===23.மகேச்சுர நிந்தை=== 537. ஆண்டான் அடியவர் ஆர்க்கும் விரோதிகள் ஆண்டான் அடியவர் ஐயமேற் றுண்பவர் ஆண்டான் அடியரை வேண்டாது பேசினோர் தாம்தாம் விழுவது தாழ்நர காமே.

---

203

538. ஞானியை நிந்திப் பவனும் நலன் என்றே ஞானியை வந்திப் பவனுமே நல்வினை யான கொடுவினை தீர்வார் அவன்வயம் போன பொழுதே புகுஞ்சிவ போகமே.

---

204

539. பற்றிநின் றார்நெஞ்சில் பல்லிதான் ஒன்றுண்டு முற்றிக் கிடந்தது மூக்கையும் நாவையும் தெற்றிக் கிடந்து சிதைக்கின்ற சிந்தையுள் வற்றா தொழிவது மாகமை யாமே.

---

205

540. ஓலக்கஞ் சூழ்ந்த உலப்பிலி தேவர்கள் பாலொத்த மேனியன் பாதம் பணிந்துய்ய மாலுக்கும் ஆதி பிரமற்கும் மன்னவன் ஞாலத் திவன்மிக நல்லன்என் றாரே.

---

206

541. ஞானம் விளைந்தவர் நம்மிடம் மன்னவர் சேனை வளைந்து திசைதொரும் கைதொழ ஊனை விளைத்திடும் உம்பர்தம் ஆதியை ஏனை விளைந்தருள் எட்டலு மாமே.

---

207

542. வல்வகை யாலும் மனையிலும் மன்றிலும் பல்வகை யானும் பயிற்றி பதஞ்செய்யும் கொல்லையி னின்று குதிகொள்ளும் கூத்தனுக்கு எல்லையி லாத இலயம்உண் டாமே.

---

208

===25.பெரியாரைத் துணைகோடல்===

---

209

543. ஓடவல் லார்தம ரோடு நடாவுவன் பாடவல் லாரொளி பார்மிசை வாழ்குவன் தேடவல் லார்க்கருள் தேவர் பிரானொடும் கூடவல் லாரடி கூடுவன் யானே.

---

210

544. தாமிடர்ப் பட்டுத் தளிர்போல் தயங்கினும் மாமனதது அங்குஅன்பு வைத்தது இலையாகும் நீஇடர்ப் பட்டிருநது என்செய்வாய் நெஞ்சமே போமிடத் து என்னொடும் போதுகண் டாயே.

---

211

545. அறிவார் அமரர் தலைவனை நாடிச் செறிவார் பெறுவர் சிலர்தத் துவத்தை நெறிதான் மிகமிக நின்றருள் செய்யும் பெரியார் உடன்கூடல் போ஢ன்ப மாமே.

---

212

546. தார்சடை யான்தன் தமராய் உலகினில் போர புகழா எந்தை பொன்னடி சேருவர் வாயடை யாவுள்ளம் தேர்வார்ககு அருள்செய்யும் கோவந்தடைந் து அந்நெறி கூடலு மாமே.

---

213

547. உடையான் அடியார் அடியா ருடன்போய்ப் படையார் அழல்மேனிப் பதிசென்று புக்கேன் கடையார நின்றவர் கண்டறி விப்ப உடையான் வருகென ஓலம் என் றாரே.

---

214

548. அருவைவல் லோன்கலை ஞானத்துள் தோன்றும் பெருமைவல் லோன்பிற விச்சுழி நீந்தும் உரிமைவல் லோன்உணர்ந்து ஊழி இருக்கும் திருமைவல் லாரொடு சேர்ந்தனன் யானே.

1

==எட்டாம் தந்திரம்== ===1.உடலிற் பஞ்சபேதம்=== 2122. காயப்பை யொன்று சரக்குப் பலவுள மாயப்பை ஒன்றுண்டு மற்றுமோர் பையுண்டு காயப்பைக் குண்ணின்ற கள்வன் புறப்பட்டால் மாயப்பை மண்ணா மயங்கிய வாறே.

---

2

2123. அத்த னமைத்த வுடலிரு கூறினிற் சுத்தம தாகிய சூக்குமஞ் சொல்லுங்காற் சத்த பரிச ரூப ரசகந்தம் புத்திமா னாங்காரம் புரியட்ட காயமே.

---

3

2124. எட்டினி லைந்தாகு மிந்திரி யங்களுங் கட்டிய மூன்று கரணமு மாயிடும் ஒட்டிய பாசமுணர்வது வாகவே கட்டி யவிழ்த்திடுங் கண்ணுதல் காணுமே.

---

4

2125. இரத முதிர மிறைச்சிதோன் மேதை மருவிய வத்தி வழும்பொடு மச்சை பரவிய சுக்கிலம் பாழா முபாதி உருவ மலாலுட லொன்றென லாமே.

---

5

2126. ஆரே யறிவா ரடியின் பெருமையை யாரே யறிவா ரங்கவர் நின்றது யாரே யறிவா ரறுபத்தெட் டாக்கையை யாரே யறிவா ரடிக்காவ லானதே.

---

6

2127. எண்சா ணளவா லெடுத்த வுடம்புக்குட் கண்கா லுடலிற் கரக்கின்ற கைகளிற் பல புண்கா லறுபத்தெட் டாக்கை புணர்க்கின்ற நண்பா லுடம்புதன் னாலுடம் பாகுமே.

---

7

2128. உடம்புக்கு நாலுக்கு முயிராய சீவன் ஒடுங்கும் பரனோ பொழியாப் பிரமங் கடந்தொறு நின்ற கணக்கது காட்டி அடங்கியே யற்றது யாரறி வாரே.

---

8

2129. ஆறந்த மாகி நடுவுடன் கூடினாற் றேறிய மூவாறுஞ் சிக்கென் றிருந்திடுங் கூறுங் கலைகள் பதினெட்டுங் கூடியே ஊறு முடம்பை யுயிருடம் பெண்ணுமே.

---

9

2130. மெய்யினிற் றூல மிகுத்த முகத்தையும் பொய்யினிற் சூக்கம் பொருந்து முடலையுங் கையினிற் றுல்லியங் காட்டு முடலையும் ஐய னடிக்கு ளடக்கு முடம்பே.

---

10

2131. காயுங் கடும்பரி கால்வைத்து வாங்கல்போற் சேய விடமண்மை செல்லவும் வல்லது காயத் துகிற்போர்வை யொன்றுவிட் டாங்கொன்றிட் டேயு மவரென்ன வேய்ந்திடுங் காயமே.

---

11

2132. நாக முடலுரி போலுநல் லண்டச மாக நனாவிற் கனாமறந் தல்லது போகலு மாகு மரனரு ளாலேசென் றேகு மிடஞ்சென் றிருபய னுண்ணுமே.

---

12

2133. உண்டு நரக சுவர்க்கத்தி லுள்ளன கண்டு விடுஞ்சூக்கங் காரண மாச்செலப் பண்டு தொடரப் பரகாய யோகிபோற் பிண்ட மெடுக்கும் பிறப்பிறப் பெய்தியே.

---

13

2134. தானவ னாகிய தற்பரந் தாங்கினோன் ஆனவை மாற்றிப் பரமத் தடைந்திடும் ஏனை யுயிர்வினைக் கெய்து மிடஞ்சென்றும் வானும் நிலனும் புகுந்தும் வருந்துமே.

---

14

2135. ஞானிக்குக் காயஞ் சிவமே தனுவாகும் ஞானிக்குக் காய முடம்பே யதுவாகு மேனிற்கும் யோகிக்கு விந்துவு நரதமு மோனிக்குக் காயமுப் பாற்கெட்ட முத்தியே.

---

15

2136. விஞ்ஞானத் தோர்க்கா ணவமே மிகுதனு எஞ்ஞானத் தோர்க்குத் தனுமாயை தானென்ப அஞ்ஞானத் தோர்க்குக் கன்ம தனுவாகு மெய்ஞ்ஞானத் தோர்க்குச் சிவதனு மேவுமே.

---

16

2137. மலமென் றுடம்பை மதியாத வூமர் தலமென்று வேறு தரித்தமை கண்டீர் நலமென் றிதனையே நாடி யிருக்கிற் பலமுள்ள காயத்திற் பற்றுமிவ் வண்டத்தே.

---

17

2138. நல்ல வசனத்து வாக்கு மனாதிகள் மெல்ல விளையாடும் விமல னகத்திலே அல்ல செவிசத்த மாதி மனத்தையு மெல்லத் தரித்தார் முகத்தார் பசித்தே.

---

18

===2.உடல் விடல்=== 2139. பண்ணாகுங் காமம் பயிலும் வசனமும் விண்ணாம் பிராணன் விளங்கிய சத்தமும் புண்ணா முடலிற் பொருந்து மனத்தையும் அண்ணாந்து பார்க்க வழியு முடம்பே.

---

19

2140. அழிகின்ற ஓருடம் பாகுஞ் செவிகண் கழிகின்ற காலவ் விரதங்கள் தானம் மொழிகின்ற வாக்கு முடிகின்ற நாடி ஒழிகின்ற ஊனுக் குறுதுணை யில்லையே.

---

20

2141. இலையா மிடையி லெழுகின்ற காமம் உலைவாய நெஞ்சத்து மூழ்கு மூளத்துத் தலையாய மின்னுடற் றாங்கித் திரியுஞ் சிலையாய சித்தஞ் சிவமுன் னிடைக்கே.

---

21

===3.அவத்தை பேதம் - கீழலாவத்தை=== 2142. ஐயைந்து மத்திமை யானது சாக்கிரம் கைகண்ட பன்னான்கிற் கண்டங் கனாவென்பர் பொய்கண்டி லாத புருடனித யஞ்சுழுனை மெய்கண் டவனுந்தி யாகுந் துரியமே.

---

22

2143. முப்பதோ டாறின் முதல்நனா வைந்தாகச் செப்பதி னான்காய்த் திகழ்ந்திரண் டொன்றாகி அப்பகுதி யாகு நியதி முதலாகச் செப்புஞ் சிவமீறாய்த் தேர்ந்துகொள் வீரே.

---

23

2144. இந்திய மீரைந் தீரைந்து மாத்திரை மந்திர மாய்நின்ற மாருத மீரைந்தும் அந்தக் கரண மொருநான்கு மான்மாவும் பந்தவச் சக்கரப் பாலது வாகுமே.

---

24

2145. பாரது பொன்மை பசுமை யுடையது நீரது வெண்மை செம்மை நெருப்பது காரது மாருதங் கறுப்பை யுடையது வானகந் தூம மறைந்துநின் றாரே.

---

25

2146. பூதங்க ளைந்தும் பொறியவை யைந்துளும் ஏதம் படஞ்செய் திருந்த புறநிலை ஓது மலங்குண மாகுமா தாரமோ டாதி யவத்தைக் கருவிதொண் ணுற்றாறே.

---

26

2147. இடவகை சொல்லிரு பத்தஞ் சானை படுபர சேனையும் பாய்பரி யைந்தும் உடையவன் மத்திமை யுள்ளுற நால்வர் அடைய நெடுங்கடை யைந்தொடு நான்கே.

---

27

2148. உடம்பு முடம்பு முடம்பைத் தழுவி உடம்பிடை நின்ற வுயிரை யறியார் உடம்பொ டுயிரிடை நட்பறி யாதார் மடம்புகு நாய்போன் மயங்குகின் றாரே.

---

28

2149. இருக்கின்ற வாறொன் றறிகில ரேழைகண் முருக்கு மசபையை மாற்றி முகந்து கருக்கொண்டு காமாரி சார முகந்தேர்ந் துருக்கொண்டு தொக்க வுடலொழி யாதே.

---

29

2150. ஒளித்திட் டிருக்கு மொருபதி னாலை அளித்தன னென்னுள்ளே யாரியன் வந்து அலைக்குங் கலைகளி னாலறு பத்து ஒளித்திட்டு வைத்தா னொடுங்கிய சித்தே.

---

30

2151. மண்ணினி லொன்று மலர்நீரு மங்காகும் பொன்னினி லங்கி புகழ்வளி யாகாய மன்னு மனோபுத்தி யாங்கார மோரொன்றாய் உன்னி முடிந்தது பூத சமயமே.

---

31

2152. முன்னிக் கொருமகன் மூர்த்திக் கிருவர் வன்னிக்கு மூவர் வதுவைக்கு நால்வர் கன்னிக்குப் பிள்ளைக ளைவர்மு னாளில்லை கன்னியைக் கன்னியே காதலித் தாரே.

---

32

2153. கண்ட கனவைந்துங் கலந்தன தானைந்துஞ் சென்றுண்ட நான்கு மொருங்கே யுணர்ந்தபின் பண்டைய தாகிப் பரந்த வியாக்கிரத் தண்டமுந் தானா யமர்ந்துநின் றானே.

---

33

2154. நின்றவ னிற்பப் பதினாலிற் பத்துநீத் தொன்றிய வந்தக் கரணங்க ணான்குடன் மன்று கலந்த மனைவாழ்க்கை வாதனை கன்றிய கண்டத்திற் கண்டான் கனவதே.

---

34

2155. தான மிழந்து தனிபுக் கிதயத்து மான மழிந்து மதிகெட்டு மாலாகி ஆன விரிவறி யாவவ் வியத்ததின் மேனி யழிந்து சுழுத்திய தாமே.

---

35

2156. சுழுமுனையைச் சேர்ந்துள மூன்றுடன் காட்சி கெழுமிய சித்தம் பிராணன்றன் போதம் ஒழுகக் கமலத்தி னுள்ளே யிருந்து விழுமப் பொருளுடன் மேவிநின் றானே.

---

36

2157. தானத் தெழுந்து தருக்குந் துரியத்தின் வானத் தெழுந்துபோய் வையம் பிறகிட்டுக் கானத் தெழுந்த கருத்தின் றலையிலே ஊனத் தவித்தைவிட் டூமனின் றானே.

---

37

2158. ஊமை யெழுத்தொடு பேசுந் எழுத்துறில் ஆமை யகத்தினி லஞ்சு மடங்கிடும் ஓமய முற்றது உள்ளொளி பெற்றது நாமய மற்றது நாமறி யோமே.

---

38

2159. துரிய மிருப்பதுஞ் சாக்கிரத் துள்ளே நரிகள் பதினாலு நஞ்சுண்டு செத்தன பரிய புரவியும் பாரிற் பறந்தன துரிய மிறந்திடஞ் சொல்லவொண் ணாதே.

---

39

2160. மாறா மலமைந்தான் மன்னு மவத்தையின் வேறாய மாயா தனுகர ணாதிக்கிங் கீறாகா தேயெவ் வுயிரும் பிறந்திறந் தாறாத வல்வினை யாலடி யுண்ணுமே.

---

40

2161. உண்ணுந்தன் னூடாடா தூட்டிடு மாயையும் அண்ண லருள்பெற்ற முத்திய தாவது நண்ண லிலாவுயிர் ஞானத்தி னாற்பிறந் தெண்ணுறு ஞானத்தி னேர்முத்தி யெய்துமே.

---

41

2162. அதிமூட நித்திரை யாண வநந்த அதனா லுணர்வோ னருங்கன்ம முன்னால் இதமான கேவல மித்திறஞ் சென்று பரமாகா வையவத் தைப்படு வானே

---

42

2163. ஆசான்முன் னேதுயில் மாண வகரைத் தேசாய தண்டா லெழுப்புஞ் செயல்போல் நேசாய வீசனு நீடாண வத்தரை ஏசாத மாயாடன் னாலே யெழுப்புமே.

---

43

2164. மஞ்சொடு மந்தா கினிகுட மாமென விஞ்சறி வில்லோன் விளம்பு மிகுமதி எஞ்சலி லொன்றெனு மாறென இவ்வுடல் அஞ்சுணு மன்னனன் றேபோ மளவே.

---

44

2165. படியுடை மன்னவன் பாய்பரி யேறி வடிவுடை மாநகர் தான்வரும் போது அடியுடை யைவரு மங்குறை வோருந் துடியில்லம் பற்றித் துயின்றனர் தாமே.

---

45

2166. நேரா மலத்தை நீடைந் தவத்தையின் நேரான வாறுன்னி நீடு நனவினின் நேராம் மலமைந்து நேரே தெரிசித்து நேராம் பரத்துட னிற்பது நித்தமே.

---

46

===4.மத்திய சாக்கிராவத்தை=== 2167. சாக்கிர சாக்கிரந் தன்னிற் றிரோதாயி சாக்கிர சொப்பனந் தன்னிடை மாமாயை சாக்கிரந் தன்னிற் சுழுத்திதற் காமியஞ் சாக்கிரந் தன்னில் றுரியத்து மாயையே.

---

47

2168. மாயை யெழுப்புங் கலாதியை மற்றதி னேயவி ராகாதி யேய்ந்த துரியத்துத் தோயுஞ் சுழுனை கனாநனா வந்துன்னி ஆயின னந்தச் சகலத்து ளானே.

---

48

2169. மேவிய வந்தகன் விழிகட் குருடனா மாவையின் முன்னடிக் காணு மதுகண்டு மேவுந் தடிகொண்டு சொல்லும் விழிபெற மூவயி னான்மா முயலுங் கருமமே.

---

49

2170. மத்திம மொத்த சிலந்தி வலயத்துள் ஒத்தங் கிருந்து வுயிருண்ணு மாறுபோல் அத்தனு மைம்மபொறி யாடகத் துண்ணின்று சத்த முதலைந்துந் தானுண்ணு மாறே.

---

50

2171. வைச்சன வச்சு வகையிரு பத்தஞ்சு முச்சு முடனனை வானொரு வன்னுளன் பிச்சன் பெரியன் பிறப்பிலி யென்றென்று நச்சி யவனரு ணானுயந்த வாறே.

---

51

2172. நாலா றுடன்புருட னற்றத் துவமுடன் வேறான வையைந்து மெய்ப்புரு டன்பரங் கூறாவி யோமம் பரமெனக் கொண்டனன் வேறான நாலேழு வேதாந்த தத்துவமே.

---

52

2173. ஏலங்கொண் டாங்கே யிடையொடு பிங்கலை கோலங்கொண் டாங்கே குணத்தி னுடன்புக்கு மூலங்கொண் டாங்கே முறுக்கிமுக் கோணிலுங் காலங்கொண் டானடி காணலு மாமே.

---

53

2174. நாடிகள் பத்து நலந்திகழ் வாயுவும் ஓடிய காலி லொடுங்கி யிருந்திடுங் கூடிய காமங் குளிக்கு மிரதமு நாடிய நல்ல மனமு முடலிலே.

---

54

2175. ஆவன வாவ வழிவ வழிவன போவன போவ புகுவ புகுவன காவலன் பேர்நந்தி காட்டித்துக் கண்டவ ஏவன செய்யு மிளங்கிளை யோனே.

---

55

2176. பத்தொடு பத்து மோர்மூன்றும் பகுதியு முய்த்த துரியமு முள்ளுணர் காலமு மெய்த்த வியோமமு மேலைத் துரியமுந் தத்துவ நாலே ழெனவுன்னத் தக்கதே.

---

56

2177. விளங்கிடு முந்நூற்று முப்பதோ டொன்பான் தளங்கோ ளிரட்டிய தாறு நடந்தால் வணங்கிடு மைம்மலம் வாயு வெழுந்து விளங்கிடு மவ்வழி தத்துவ நின்றே.

---

57

2178. நாலொரு கோடியே நாற்பத்தெண் ணாயிரம் மேலுமோ ரைந்நூறு வேறா யடங்கிடும் பாலவை தொண்ணு றோடாறுட் படுமவை கோலிய வையைந்து ளாகுங் குறிக்கிலே.

---

58

2179. ஆகின்ற தொண்ணூறோ டாறும் பொதுவென்பர் ஆகின்ற வாறா றருஞ்சைவர் தத்துவம் ஆகின்ற நாலேழ் வேதாந்தி வயிணவர்க் காகின்ற நாலாறை யைந்துமாயா வாதிக்கே.

---

59

2180. தத்துவ மானது தன்வழி நின்றிடில் வித்தக னாகி விளங்கி யிருக்கலாம் பொய்த்தவ மாமவை போயிடு மவ்வழி தத்தவ மாவ தகார வெழுத்தே.

---

60

2181. அறிவொன்றி லாதன வையேழு மொன்றும் அறிகின்ற வென்னை யறியா திருந்தேன் அறிகின்றாய் நீயென் றருள்செய்தார் நந்தி அறிகின்ற நானென் றறிந்துகொண் டேனே.

---

61

2182. சாக்கிர சாக்கிர மாதி தனிலைந்தும் ஆக்கு மலாவத்தை யைந்து நனவாதி போக்கி யிவற்றொடும் பொய்யான வாறாறு நீக்கி நெறிநின் றொன்றாகி நிற்குமே.

---

62

2183. ஆணவ மாதி மலமைந் தலரோனுக் காணவ மாதி நான்காமாற் கரனுக்கு ஆணவ மாதி மூன்றீசர்க் கிரண்டென்ப ஆணவ மொன்றே சதாசிவற் காவதே.

---

63

===5.அத்துவாக்கள்=== 2184. தத்துவ மாறாறு தன்மனு வேழ்கோடி மெய்த்தகு வன்னமை பானொன்று மேதினி ஒத்திரு நூற்றிரு பானான்கெண் பானொன்று வைத்த பதங்கலை யோரைந்தும் வந்ததே.

---

64

2185. நாடிய மண்டல மூன்று நலந்தெரிந் தோடு மவரோ டுள்ளிரு பததைஞ்சுங் கூடுவர் கூடிக் குறிவழி யேசென்று தேடிய பின்னர்த் திகைத்திருந் தார்களே.

---

65

2186. சாக்கிர சாக்கிர மாதித் தலையாக்கி ஆக்கிய தூல மளவாக்கி யதீதத்துத் தாக்கிய வன்பான தாண்டவஞ் சார்ந்தது தேக்குஞ் சிவமாத லைந்துஞ் சிவாயமே.

---

66

===6.சுத்த நனவாதி பருவம்=== 2187. நனவாதி தூலமே சூக்கப் பகுதி அனதான வையைந்தும் விந்துவின் சத்தி தனதா முயிர்விந்து தானின்று போந்து கனவா நனவிற் கலந்ததிவ் வாறே.

---

67

2188. நனவி லதீதம் பிறந்தார் கிடந்தார் நனவிற் றூரிய நிகழ்ந்தார் தவழ்ந்தார் நனவிற் சுழுனை நடந்தார் வளர்ந்தார் நனவிற் கனவோட னன்செய்தி யானதே.

---

68

2189. செறியு கிரியை சிவதத் துவமாம் பிறிவிற் சுகயோகம் பேரருள் கல்வி குறிதற் றிருமேனி குணம்பல வாகும் அறிவில் சராசர மண்டத் தளவே.

---

69

2190. ஆதி பரஞ்சிவஞ் சத்தி சதாசிவம் ஏதமி லீசனல் வித்தியா தத்துவம் போதங் கலைகால நியதி மாமாயை நீதியீ றாக நிறுத்தின னென்னே.

---

70

2191. தேசு திகழ்சிவஞ் சத்தி சதாசிவம் ஈசன னல்வித்தை யிராகங் கலைகால மாசகல் வித்தை நியதி மகாமாயை ஆசில் புருடாதி யான்மாவீ ராறே.

---

71

2192. ஆணவ மாயையுங் கன்மமு மாமலங் காணு முளைக்குத் தவிடுமி யான்மாவுந் தாணுவை யொவ்வாமற் றண்டுல மாய்நிற்கும் பேணுவாய் மற்றுநின் பாசம் பிரித்தே.

---

72

2193. பசுக்கள் பலவண்ணம் பாலொரு வண்ணம் பசுக்களை மேய்க்கின்ற வாய னொருவண்ணம் பசுக்களை மேய்க்கின்ற வாயன்கோல் போடிற் பசுக்கட லைவனைப் பற்றி விடாவே.

---

73

2194. உடலிந் தியமன மொண்புத்தி சித்தம் அடலொன் றகந்தை யறியாமை மன்னிக் கெடுமவ் வுயிர்மயல் மேலுங் கிளைத்தால் அடைவது தானேழ் நரகத்து ளாயே.

---

74

2195. தற்றெரி யாதவ தீதந்தற் கணவஞ் சொற்றெரி கின்ற துரியஞ்சொற் காமியம் பெற்ற சுழுத்திப்பின் பேசுறுங் காதலா மற்றது வுண்டிக் கனநன வாதலே.

---

75

2196. நனவிற் கனவில்லை யைந்து நனவிற் கனவிலாச் சூக்குமங் காணுஞ் சுழுத்தி தனனுண் பகுதியே தற்கூட்டு மாயை நனவிற் றூரிய மதீதந் தலைவந்ததே.

---

76

2197. ஆறா றிலையைந் தகல நனாநனா வாறா மவைவிட வாகு நனாக்கனா வேறானா வைந்தும் விடவே நனாவினில் ஈறாஞ் சுழுனை யிதின்மாயை தானே.

---

77

2198. மாயையில் வந்த புருடன் றுரியத்தில் ஆய முறைவிட் டதுவுந்தா னன்றாகிச் சேய கேவல விந்துடன் சென்றக்கால் ஆய தனுவின் பயனில்லை யாகுமே.

---

78

2199. அதீதத் துரியத் தறிவனா மான்மா அதீதத் துரிய மதனாற் புரிந்தால் அதீதத் தெழுந்தறி வாகிய மானன் முதிய வனலிற்றுரியத்து முற்றுமே.

---

79

2200. ஐயைந்து பத்துட னானது சாக்கிரங் கைகண்ட வையஞ்சிற் கண்டங் கனாவென்பர் பொய்கண்ட மூவர் புருடன் சுழுனையின் மெய்கண்ட வனுந்தி மேவ லிருவரே.

---

80

2201. புரியட் டகமே பொருந்தல் நனவு புரியட் டகந்தனின் மூன்று கனவு புரியட் டகத்தி லிரண்டு சுழுத்தி புரியட் டகத்தொன்று புக்க துரியமே.

---

81

2202. நனவி னனவு புலனில் வழக்கம் நனவிற் கனவு நினைத்தன் மறத்தல் நனவிற் சுழுனையுண் ணாட லிலாமை நனவிற் றுரிய மதீதத்து நந்தியே.

---

82

2203. கனவி னனவுபோற் காண்ட னனவாங் கனவினிற் கண்டு மறத்தல் கனவாங் கனவிற் சுழுத்தியுங் காணாமை காணல் அனுமாதி செய்த லிலான துரியமே.

---

83

2204. சுழுத்தி நனவொன்றுந் தோன்றாமை தோன்றல் சுழுத்தி கனவத னுண்மை சுழுத்தியிற் சுழுத்தி யறிவறி வாலே யழிகை சுழுத்தித் துரியமாஞ் சொல்லறும் பாழே.

---

84

2205. துரிய நனவா மிதமுரை போதந் துரியக் கனவா மகமுணர் போதந் துரியச் சுழுத்தி வியோமந் துரியந் தூரியம் பரமெனத் தோன்றிடுந் தானே.

---

85

2206. அறிவறி கின்ற வறிவு நனவாம் அறிவறி யாமை யடையக் கனவாம் அறிவறி யவ்வறி யாமை சுழுத்தி அறிவறி வாகு மான துரியமே.

---

86

2207. தானெங்கு மாயவ னைம்மலத் தான்விட்டு ஞானத்த னதுரு வாகி நயந்தபின் தானெங்கு மாய்நெறி நின்றது தான்விட்டு மேனந்தச் சூக்க மவைவன்ன மேலிட்டே.

---

87

2208. ஐயைந்து மாறுமோ ரைந்து நனாவினில் எய்யு நனவு கனவு சுழுத்தியா மெய்யும்பின் சூக்கம மெய்ப்பகுதி மாயை ஐயமுந் தானவ னத்துரி யத்தனே.

---

88

2209. ஈதென் றறிந்தில னித்தனை காலமும் ஈதென் றறிந்தபி னேது மறிந்திலேன் ஈதென் றறியு மறிவை யறிந்தபின் ஈதென் றறியு மியல்புடை யோனே.

---

89

2210. உயிர்க்குயி ராகி யுருவா யருவாய் அயற்புணர் வாகி யறிவாய்ச் செறிவாய் நயப்புறு சத்தியு நாத னுலகாதி இயற்பின்றி யெல்லா மிருண்மூட மாமே.

---

90

2211. சத்தி யிராகத்திற் றானல் லுயிராகி ஒத்துறு பாச மலமைந்தோ டாறாறு தத்துவ பேதஞ் சமைத்துக் கருவியும் வைத்தன னீசன் மலமறு மாறே.

---

91

2212. சாக்கிரா தீதத்தி லாணவந் தன்னுண்மை சாக்கிரா தீதத் துரியத்திற் றானுறல் சாக்கிரா தீதத்தி லாணவந் தான்விடாச் சாக்கிரா தீதம் பரனுண்மை தங்குமே.

---

92

2213. மலக்கலப் பாலே மறைந்தது சத்தி மலக்கலப் பாலே மறைந்தது ஞானம் மலக்கலப் பாலே மறைந்தனன் றாணு மலக்கலப் பற்றால் மதியொளி யாமே.

---

93

2214. திகைக்கின்ற சிந்தையுட் சிங்கங்கண் மூன்று நகைக்கின்ற நெஞ்சு ணரிக்குட்டி நான்கு வகைக்கின்ற நெஞ்சினு ளானைக்கன் றைந்து பகைக்கின்ற நெஞ்சுக்குப் பாலிரண் டாமே.

---

94

2215. கதறு பதினெட்டுக் கண்களும் போகச் சிதறி யெழுந்திடுஞ் சிந்தையை நீரும் விதறு படாமுன்ன மெய்வழி நின்றால் அதிர வருவதோ ரானையு மாமே.

---

95

2216. நனவகத் தேயொரு நாலைந் தும்வீடக் கனவகத் தேயுட் கரணங்க ளோடு முனவகத் தேநின் றுதறியுள் புக்கு நினைவகத் தின்றிச் சுழுத்திநின் றானே.

---

96

2217. நின்றவ னாசா னிகள்துரி யத்தனாய் ஒன்றி யுலகி னியமா திகளுற்றுச் சென்று துரியாதீ தத்தே சிலகால நின்று பரனாய் நின்மல னாகுமே.

---

97

2218. ஆனவவ் வீச னதீதத்தில் வித்தையாய்த் தானுல குண்டு சதாசிவ மாசத்தி மேனிக ளைந்தும்போய் விட்டுச் சிவமாகி மோன மடைந்தொளி மூலத்த னாமே.

---

98

2219. மண்டல மூன்றினுள் மாயநன் னாடனைக் கண்டுகொண் டுள்ளே கருதிக் கழிக்கின்ற விண்டலர் தாமரை மேலொன்றுங் கீழாகத் தண்டமுந் தானா யகத்தினுள் ளாமே.

---

99

2220. போதறி யாது புலம்பின புள்ளின மாதறி யாவகை நின்று மயங்கின வேதறி யாவண நின்றன னெம்மிறை சூதறி வாருச்சி சூடிநின் றாரே.

---

100

2221. கருத்தறிந் தொன்பது கண்டமு மாங்கே பொருத்தறிந் தோம்புவ னாபதி நாடித் திருத்தறிந் தேன்மிகு தேவர் பிரானை வருத்தறிந் தேன்மன மன்னிநின் றானே.

---

101

2222. ஆன விளக்கொளி தூண்டு மவனென்னத் தான விளக்கொளி யாமூல சாதனத் தான விதிமூலத் தானத்தி லவ்விளக்கு ஏனை மதிமண் டலங்கொண் டெரியுமே.

---

102

2223. உண்ணாடு மைவர்க்கு மண்டை யொதுங்கிய விண்ணாட நின்ற வெளியை வினவுறில் அண்ணாந்து பார்த்தைவர் கூடிய சந்தியிற் கண்ணாடி காணுங் கருத்ததென் றானே.

---

103

2224. அறியாத வற்றை யறிவா னறிவான் அறிவா னறியாதான் றன்னறி வாகான் அறியா தவத்தை யறிவானைக் கூட்டி அறியா தறிவானை யாரறி வாரே.

---

104

2225. துரிய தரிசனஞ் சொற்றோம் வியோமம் அரியன தூடணம் அந்நன வாதி பெரியன கால பரம்பிற் றுரியம் அரிய வதீத மதீதத்த தாமே.

---

105

2226. மாயையிற் சேதனன் மன்னு பகுதியோன் மாயையின் மற்றது நீவுதன் மாயையாங் கேவல மாகுஞ் சகலமா யோனியுட் டோயு மனிதர் துரியத்துட் சீவனே.

---

106

===7.கேவல சகல சுத்தம்=== 2227. தன்னை யறிசுத்தன் றற்கே வலன்றானும் பின்ன முறநின்ற பேத சகலனு மன்னிய சத்தசத் துச்சத சத்துடன் தன்னுவர் தத்தந் தொழிற்கள வாகவே.

---

107

2228. தானே தனக்குப் பகைவனு நட்டானுந் தானே தனக்கு மறுமையு மிம்மையுந் தானே தான்செய்த வினைப்பயன் றுய்ப்பானுந் தானே தனக்குத் தலைவனு மாமே.

---

108

2229. ஆமுயிர் கேவல மாமாயை யின்னடந் தாமுயிர் மாயை யெறிப்ப வறிவுற்றுக் காமிய மாயேய முங்கல வாநிற்பத் தாமுறு பாசஞ் சகலத்த தாமே.

---

109

2230. சகல வவத்தையிற் சார்ந்தோர் சகலர் புகலு மலமூ வகையும் புணர்ந்தோர் நிகரின் மலரோன்மா னீடுபல் தேவர்கள் நிகழ்நரர் கீட மந்தமு மாமே.

---

110

2231. தாவிய மாயையிற் றங்கும் பிரளய மேவிய மற்ற துடம்பாய்மிக் குள்ளன ஓவ லிலக்கண ரொன்றிய சீகண்டர் ஆவயின் நூற்றெட்டு ருத்திர ராகுமே.

---

111

2232. ஆகின்ற கேவலத் தாணவத் தானவர் ஆகின்ற வித்தே சராமனந் தாதியர் ஆகின்ற வெண்ம ரெழுகோடி மந்திரர் ஆகின்ற வீச ரனேகரு மாமே.

---

112

2233. ஆமாறிற் சிவ னாரருள் பெற்றுளோர் போமலந் தன்னாற் புகழ்விந்து நாதம்விட் டோமய மாகி யொடுங்கலி னின்மலந் தோமறு சுத்தா வவத்தைத் தொழிலே.

---

113

2234. ஓரினு மூவகை நால்வகை யும்முள தேரி லிவைகே வலமாயை சேரிச்சை சாரிய லாயவை தாமே தணப்பவை வாரிவைத் தீசன் மலமறுத் தானே.

---

114

2235. பொய்யான போதாந்த மாறாறு விட்டகன்று எய்யாமை நீங்கவே யெய்தவன் றானாகி மெய்யாய் சராசர மாய்வெளி தன்னுட்புக்கு எய்தாம லெய்துஞ்சுத் தாவத்தை யென்பவே.

---

115

2236. அனாதி பசுவியாத்தி யாகு மிவனை அனாதியில் வந்த மலமைந்தா லாட்டி அனாதியிற் கேவல மச்சக லத்திட்டு அனாதி பிறப்பறச் சுத்தத்து ளாகுமே.

---

116

2237. அந்தரஞ் சுத்தாவத் தைகேவ லத்தாறு தந்தோர்தஞ் சுத்தகே வலத்தற்ற தற்பரத் தின்பாற் றுரியத் திடையே யறிவுறத் தன்பாற் றனையறி தத்துவந் தானே.

---

117

2238. ஐயைந் தொடுங்கு மான்மாவி லான்மாவு மெய்கண்டிடுஞ் சுத்த வித்தையில் வீடாகுந் துய்யவன் வித்தை முதன்மூன்றுந் தொல்சத்தி ஐயன் சிவஞ்சத்தி யாந்தோற்ற மவ்வாறே.

---

118

2239. ஐயைந்து மான்மாவி லாறோ டடங்கிடும் மெய்கண்ட மேன்மூன்று மேவுமெய் யோகத்தில் கைகண்ட சத்தி சிவபாகத் தேகாண எய்யும் படியடங் கும்நாலேழ் எய்தியே

---

119

2240. ஆணவத் தாரொன் றறியாத கேவலர் பேணிய மாயை பிரளயா கலராகுங் காண முருவினர் காணாமை காண்பவே பூணுஞ் சகலமும் பாசமும் புக்கோரே.

---

120

2241. ஆணவ மாகும் விஞ்ஞான கலருக்குப் பேணிய மாயை பிரளயா கலராகும் ஆணவ மாயையுங் கன்ம மூன்றுமே காணுஞ் சகலர்க்குக் காட்டு மலங்களே.

---

121

2242. கேவலந் தன்னிற் கிளர்ந்தவிஞ் ஞாகலர் கேவலந் தன்னிற் கிளர்விந்து சத்தியால் ஆவயிற் கேவலத் தச்சக லத்தையும் மேவிய மந்திர மாமாயை மெய்ம்மையே.

---

122

2243. மாயையின் மன்னும் பிரளயா கலர்வந்து மாயையுந் தோன்றா வகைநிற்க ஆணவ மாய சகலத்துக் காமிய மாமாயை ஏயமன் னூற்றெட் டுருத்திர ரென்பவே.

---

123

2244. மும்மலங் கூடி முயங்கி மயங்குவோர் அம்மெய்ச் சகலத்தர் தேவா சுரர்நரர் மெய்ம்மையில் வேதா விரிமால் கீடாந்தம் தம்முறை யோனிபுக் கார்க்குஞ் சகலரே.

---

124

2245. சுத்த வவத்தையிற் றோய்ந்தவர் மும்மலச் சத்தசத் தோடத் தனித்தளை பாசமு மத்த விருள்சிவ னான கதிராலே தொத்தற விட்டிடச் சுத்தரா வார்களே.

---

125

2246. தற்கே வலமுத்தி தானே தனிமையாம் பிற்பாற் சகலங் கலாதிப் பிறிவதாஞ் சொற்பாற் புரிசுத்த கேவலஞ் சாக்கிரந் தற்பாற் புரிவது தற்சுத்த மாமே.

---

126

2247. அறிவின்றி யமுத்த னராகாதி சேரான் குறியொன் றிலாநித்தன் கூடான் கலாதி செறியுஞ் செயலிலான் றினக்கற்ற லில்லோன் கிறியன் மலவியாபி கேவலத் தானே.

---

127

2248. விந்துவு மாயையு மேவுங் கிரியையுஞ் சந்தத ஞான பரையுந் தனுச்சத்தி விந்துவின் மெய்ஞ்ஞான மேவும் பிரளயர் வந்த சகலசுத் தான்மாக்கள் வையத்தே.

---

128

2249. கேவல மாதியிற் பேதங் கிளக்குறில் கேவல மூன்றுங் கிளருஞ் சகலத்துள் ஆவயின் மூன்றுமதி சுத்த மூடவே ஓவலில் லாவொன்பா னுற்றுணர் வோர்கட்கே.

---

129

2250. கேவலத்திற் கேவல மதீதா தீதங் கேவலத் திற்சக லங்கள் வைந்தவங் கேவலத் திற்சுத்தங் கேடில்விஞ் ஞாகலர்க் காவயி னாத னருண்மூர்த்தி தானே.

---

130

2251. சகலத்திற் கேவலஞ் சாக்கிரா தீதஞ் சகல சகலமே சாக்கிர சாக்கிரஞ் சகலத்திற் சுத்தமே தற்பரா வத்தை சகலத்தி லிம்மூன்று தன்மையு மாமே.

---

131

2252. சுத்தத்திற் சுத்தமே தொல்சிவ மாகுதல் சுத்தத்திற் கேவலந் தொல்லுப சாந்தமாஞ் சுத்த சகலந் துரிய விலாசமாஞ் சுத்தத்தி லிம்மூன்றுஞ் சொல்லலு மாமே.

---

132

2253. சாக்கிர சாக்கிரந் தன்னிற் கனவொடுஞ் சாக்கிரந் தன்னிற் சுழுத்தி துரியமே சாக்கிரா தீதந் தனிற்சுகா னந்தமே ஆக்கு மறையாதி யைம்மல பாசமே.

---

133

2254. சாக்கிரா தீதத்திற் றானது மாணவஞ் சாக்கிரா தீதம் பராவத்தை தங்காது ஆக்கு பரோபாதி யாமுப சாந்தத்தை நோக்கு மலங்குண நோக்குத லாகுமே.

---

134

2255. பெத்தமு முத்தியும் பேணுந் துரியமுஞ் சுத்த வதீதமுந் தோன்றாமற் றானுணும் அத்த னருளென் றருளா லறிந்தபின் சித்தமு மில்லை செயலில்லை தானே.

---

135

2256. எய்திய பெத்தமு முத்தமு மென்பன எய்து மரனரு ளேவிளை யாட்டோ டெய்தி டூயிர்சுத்தத திடுநெறி யென்னவே எய்து முயிரிறை பாலறி வாமே.

---

136

2257. ஐம்மலத் தாரு மதித்த சகலத்தர் ஐம்மலத் தாரு மருவினைப் பாசத்தார் ஐம்மலத் தார்சுவர்க் கந்நெறி யாள்பவர் ஐம்மலத் தாரர னார்ச்சறி வோரே.

---

137

2258. கருவி லதீதங் கலப்பிக்கு மாயை அரிய துரிய மதிலுண்ணு மாசையும் உரிய சுழுனை முதலெட்டுஞ் சூக்கத் தரிய கனாத்தூல மந்நன வாகுமே.

---

138

2259. ஆணவ மாகுமதீ தமேன் மாயையும் பூணுந் துரியஞ் சுழுத்திபொய்க் காமியம் பேணுங் கனவு மாமாயை திரோதாயி காணு நனவின் மலக்கலப் பாகுமே.

---

139

2260. அரன்முத லாக வறிவோ னதீதத்தன் அரன்முத லாமாயை தங்கிச் சுழுனை கரும முணர்ந்து மாமாயை கைக்கொண்டார் அருளு மறைவார் சகலத்துற் றாரே.

---

140

2261. உருவுற்றுப் போகமே போக்கியந் துற்று மருவுற்றுப் பூத மனாதியான் மன்னி வருமச் செயல்பற்றிச் சத்தாதி வைகிக் கருவுற் றிடுஞ்சீவன் காணுஞ் சகலத்தே.

---

141

2262. இருவினை யொத்திட வின்னருட் சத்தி மருவிட ஞானத்தி லாதன மன்னிக் குருவினைக் கொண்டருட் சத்திமுன் கூட்டிப் பெருமல நீங்கிப் பிறவாமை சுத்தமே.

---

142

2263. ஆறாறு மாறதி னையைந் தவத்தையோ டீறா மதீதத் துரியத் திவனெய்தப் பேறான வைவரும் போம்பிர காசத்து நீறார் பரஞ்சிவ மாதேய மாகுமே.

---

143

2264. தன்னை யறியா துடலைமுன் றானென்றான் தன்னைமுன் கண்டான் றுரியந் தனைக்கண்டான் உன்னுந் துரியமு மீசனோ டொன்றாக்காற் பின்னையும் வந்து பிறந்திடுந் தானே.

---

144

2265. சாக்கிரந் தன்னி லதீதந் தலைப்படில் ஆக்கிய வந்த வைந்தவ மானந்த நோக்கும் பிறப்பறு நோன்முத்தி சித்தியாம் வாக்கு மனமு மருவல்செய் யாவே.

---

145

2266. அப்பு மனலு மகலத்து ளேவரும் அப்பு மனலு மகலத்து ளேவரா அப்பு மனலு மகலத்து ளேதெனில் அப்பு மனலுங் கலந்தவவ் வாறே.

---

146

2267. அறுநான்கு சுத்த மதிசுத்தா சுத்தம் உறுமேழு மாயை யுடனைந்து சுத்தம் பெருமா றிவைமூன்றுங் கண்டத்தாற் பேதித் துறுமாயை மாமாயை யான்மாவி னோடே.

---

147

2268. மாயைகைத் தாயாக மாமாயை யீன்றிட வாய பரசிவன் றந்தையாய் நிற்கவே ஏயு முயிர்க்கே வலசக லத்தெய்தி ஆய்தரு சுத்தமுந் தான்வந் தடையுமே.

---

148

===8.பராவத்தை=== 2269. அஞ்சுங் கடந்தவ னாதி பரந்தெய்வ நெஞ்சம தாய நிமலன் பிறப்பிலி விஞ்சு முடலுயிர் வேறு படுத்திட வஞ்சத் திருந்த வகையறிந் தேனே.

---

149

2270. சத்தி பராபரம் சாந்தி தனிலான சத்தி பரானந்தந் தன்னிற் சுடர்விந்து சத்திய மாயை தனுச்சத்தி யைந்துடன் சத்தி பெறுமுயிர் தானங்கத் தாறுமே.

---

150

2271. ஆறாறுக் கப்பா லறிவா ரறிபவர் ஆறாறுக் கப்பா லருளார் பெறுபவர் ஆறாறுக் கப்பா லறிவா மவர்கட்கே ஆறாறுக் கப்பா லரனி னிதாமே.

---

151

2272. அஞ்சொடு நான்குங் கடந்தக மேபுக்குப் பஞ்சணி காலத்துப் பள்ளி துயில்கின்ற விஞ்சையர் வேந்தனு மெல்லிய லாளொடு நஞ்சற நாடி நயஞ்செய்யு மாறே.

---

152

2273. உரிய நனாத்துரி யத்தி லிவனாம் அரிய துரிய நனவாதி மூன்றிற் பரிய பரதுரி யத்திற் பரனாந் திரிய வருந்துரி யத்திற் சிவமே.

---

153

2274. பரமா மதீதமே பற்றறப் பற்றல் பரமா மத்தம் பயிலப் பயிலப் பரமா மதீதம் பயிலாத் தபோதனர் பரமாகார் பாசமும் பற்றொன் றறாதே.

---

154

2275. ஆயும்பொய்ம் மாயை யகம்புற மாய்நிற்கும் வாயு மனமுங் கடந்த மயக்கறின் தூய வறிவு சிவானந்த மாகிப்போய் வேயும் பொருளாய் விளைந்தது தானே.

---

155

2276. துரியப் பிரியி லிருந்தவச் சீவனைப் பெரிய வியாக்கிரத் துள்ளே புகவிட்டு நரிகளை யோடத் துரத்திய நாதர்க் கரிய வினைகணின் றோலமிட் டன்றே.

---

156

2277. நின்றவிச் சாக்கிர நீடுரி யத்தின் மன்றனு மங்கே மணஞ்செய்ய நின்றிடும் மன்றன் மணஞ்செய்ய மாயை மறைந்திடும் அன்றே யிவனு மவன்வடி வாமே.

---

157

2278. விரிந்திடிற் சாக்கிர மேவும் விளக்காய் இருந்த விடத்திடை யீடான மாயை பொருந்துந் துரியம் புரியிற்றா னாகுந் தெரிந்த துரியத்துத் தீதக லாதே.

---

158

2279. உன்னை யறியா துடலைமுன் னானென்றாய் உன்னை யறிந்து துரியத் துறநின்றாய் தன்னை யறிந்தும் பிறவி தணவாதால் அன்ன வியாத்த னமலனென் றறிதியே.

---

159

2280. கருவரம் பாகிய காயந் துரியம் இருவருங் கண்டீர் பிறப்பிறப் புற்றார் குரபரம் பெற்றவர் கூடிய பின்னை இருவரு மின்றியொன் றாகிநின் றாரே.

---

160

2281. அணுவின் றுரியத்தி லான நனவும் அணுவசை வின்கண் ணான கனவும் அணுவசை விற்பரா தீதஞ் சுழுத்தி பணியிற் பரதுரி யம்பர மாமே.

---

161

2282. பரதுரி யத்து நனவும் பரந்து விரிசக முண்ட கனவுமெய்ச் சாந்தி உருவுறு கின்ற சுழுத்தியு மோவத் தெரியுஞ் சிவதுரி யத்தனு மாமே.

---

162

2283. பரமா நனவின் பின்பார் சகமுண்ட திரமார்கனவுஞ் சிறந்த சுழுத்தி உரமா முபசாந்த முற்றல் துறவே தராஞ் சிவதுரி யத்தனு மாமே.

---

163

2284. சீவ தூரிய முதலாகச் சீரான ஆவ சிவதுரி யாந்த மவத்தைபத் தோவும் பராநந்தி யுண்மைக்குள் வைகியே மேவிய நாலேழ் விடுத்துநின் றானே.

---

164

2285. பரஞ்சிவன் மேலாம் பரமம் பரத்திற் பரம்பரன் மேலாம் பரநன வாக விரிந்த கனாவிடர் வீட்டுஞ் சுழுனை யுரந்தகு மாநந்தி யாமுண்மை தானே.

---

165

2286. சார்வாம் பரசிவஞ் சத்தி பரநாத மேலாய விந்து சதாசிவ மிக்கோங்கிப் பாலாய் பிரம னரியம ராபதி தேவா முருத்திர னீசனாங் காணிலே.

---

166

2287. கலப்பறி யார்கடல் சூழுல கேழும் உலப்பறி யாருட லோடுயிர் தன்னை அலப்பறிந் திங்கர சாளகி லாதார் குறிப்பது கோல மடலது வாமே.

---

167

2288. பின்னை யறியும் பெருந்தவத் துண்மைசெய் தன்னை யறியிற் றயாபர னெம்மிறை முன்னை யறிவு முடிகின்ற காலமும் என்னை யறியலுற் றின்புற்ற வாறே.

---

168

2289. பொன்னை மறைத்தது பொன்னணி பூடணம் பொன்னின் மறைந்தது பொன்னணி பூடணந் தன்னை மறைத்தது தன்கர ணங்களாந் தன்னின் மறைந்தது தன்கர ணங்களே.

---

169

2290. மரத்தை மறைத்தது மாமத யானை மரத்தின் மறைந்தது மாமத யானை பரத்தை மறைத்தது பார்முதற் பூதம் பரத்தின் மறைந்தது பார்முதற் பூதமே.

---

170

2291. ஆறா றகன்று நமவிட் டறிவாகி வேறான தானே யகாரமாய் மிக்கோங்கி ஈறார் பரையி னிருளற்ற தற்பரன் பேறார் சிவாய வடங்கும்பின் முத்தியே.

---

171

2292. துரியத்தி லோரைந்துஞ் சொல்லக ராதி விரியப் பரையின் மிகுநாத மந்தம் புரியப் பரையின் பராவத்தா போதந் திரியப் பரமந் துரியந் துரியமே.

---

172

2293. ஐந்துஞ் சகலத் தருளாற் புரிவுற்றுப் பந்திடுஞ் சுத்த வவத்தைப் பதைப்பினில் நந்தி பராவத்தை நாடச் சுடர்முனம் அந்தி யிருள்போலு மைம்மல மாறுமே.

---

173

2294. ஐயைந்து மட்டுப் பகுதியு மாயையும் பொய்கண்ட மாமாயை தானும் புருடன்கண் பெய்யும் படியா யெவற்றுமா யன்றாகி உய்யும் பராவத்தை யுள்ளுறல் சுத்தமே.

---

174

2295. நின்றா னருளும் பரமுமுன் னேயமும் ஒன்றாய் மருவு முருவு முபாதியுஞ் சென்றா னெனைவிடுத் தாங்கிற்செல் லாமையு நன்றான ஞானத்தி னாதப் பிரானே.

---

175

===9.முக்குணம் - நிர்க்குணம்=== 2296. சாத்திக மெய்து நனவெனச் சாற்றுங்கால் வாய்த்த விராசத மன்னுங் கனவென்ப ஓய்த்திடுந் தாமத முற்ற சுழுத்தியாம் மாய்த்திடு நிர்க்குண மாசி றுரியமே.

---

176

===10.அண்டாதி பேதம்=== 2297. பெறுபகி ரண்டம் பேதித்த வண்டம் எறிகட லேழின் மணலள வாகப் பொறியொளி பொன்னணி யென்ன விளங்கிச் செறியுமண் டாசனத் தேவர் பிரானே.

---

177

2298. ஆனந்த தத்துவ மண்டா சனத்தின்மேன் மேனியைந் தாக வியாத்தமுப் பத்தாறாய்த் தானந்த மில்லாத தத்துவ மானவை ஈன மிலாவண்டத் தெண்மடங் காமே.

---

178

===11.பதினோராந்தானமும் அவத்தை எனக்கானல்=== 2299. அஞ்சி லமுதுமோ ரேழின்க ணானந்த முஞ்சிலோங் காரமோ ரொன்பான் பதினொன்றில் வஞ்சக மேநின்று வைத்திடிற் காயமாங் கிஞ்சுகச் செவ்வாய்க் கிளிமொழி கேளே.

---

179

2300. புருட னுடனே பொருந்திய சித்தம் அருவமொ டாறு மதீதத் துரியம் விரியுஞ் சுழுத்தியின் மிக்குள்ள வெட்டும் அரிய பதினொன்று மாமவ் வவத்தையே.

---

180

2301. காட்டும் பதினொன்றுங் கைகலந் தாலுடல் நாட்டி யழுத்திடி னந்தியல் லாலில்லை ஆட்டஞ் செய்யாத வதுவிதி யேநினை ஈட்டு மதுதிட மெண்ணலு மாமே.

---

181

===12.கலவு - செலவு=== 2302. கேவலந் தன்னிற் கலவச் சகலத்தின் மேவுஞ் செலவு விடவரு நீக்கத்துப் பாவுந் தனைக்காண்டன் மூன்றும் படர்வற்ற தீதறு சாக்கிரா தீதத்திற் சுத்தமே.

---

182

2303. வெல்லு மளவில் விடுமின் வெகுளியைச் செல்லு மளவுஞ் செலுத்துமின் சிந்தையை அல்லும் பகலு மருளுடன் தூங்கினால் கல்லும் பிளந்து கடுவெளி யாமே.

---

183

===13.நின்மலாவத்தை=== 2304. ஊமைக் கிணற்றகத் துள்ளே யுறைவதோர் ஆமையி னுள்ளே யழுவைக ளைந்துள வாய்மையி னுள்ளே வழுவா தொடுங்குமேல் ஆமையின் மேலுமோ ராயிரத் தாண்டே.

---

184

2305. காலங்கி நீர்பூக் கலந்தவா காய மாலங்கி யீசன் பிரமன் சதாசிவன் மேலஞ்சு மோடி விரவவல் லார்கட்குக் காலனு மில்லை கருத்தில்லை தானே.

---

185

2306. ஆன்மாவே மைந்த னாயின னென்பது தான்மா மறையறை தன்மை யறிகிலர் ஆன்மாவே மைந்த னரனுக் கிவனென்றால் ஆன்மாவு மில்லையா லையைந்து மில்லையே.

---

186

2307. உதய மழுங்க லொடுங்கலிம் மூன்றின் கதிசாக் கிரங்கன வாதி சுழுத்தி பதிதரு சேதனன் பற்றாந் துரியத் ததிசுப னாயனந் தானந்தி யாகுமே.

---

187

2308. எல்லாந்தன் னுட்புக யாவுளுந் தானாகி நல்லாந் துரியம் புரிந்தக்கா னல்லுயிர் பொல்லாத வாறாறுட் போகாது போதமாய்ச் செல்லாச் சிவகதி சென்றெய்து மன்றே.

---

188

2309. காய்ந்த விரும்பு கனலை யகன்றாலும் வாய்ந்த கனலென வாதனை நின்றாற்போல் ஏய்ந்த கரண மிறந்த துரியத்தும் தோய்ந்த கருமத் துரிசக லாதே.

---

189

2310. ஆன மறையாதி யாமுரு நந்திவந் தேனை யருள்செய் தெரிநனா வத்தையில் ஆன வகையை விடுமடைத் தாய்விட ஆன மலாதீத மப்பரந் தானே.

---

190

2311. சுத்த வதீதஞ் சகலத்திற் றோய்வுறில் அத்த னருணீங்கா வாங்கணிற் றானாகச் சித்த சுகத்தைத் தீண்டா சமாதிசெய் தத்தனோ டொன்றற் கருண்முத லாமே.

---

191

2312. வேறுசெய் தானிரு பாதியின் மெய்த்தொகை வேறுசெய் தானென்னை யெங்கணும் விட்டுய்த்தான் வேறுசெய் யாவருட் கேவலத் தேவிட்டு வேறுசெய் யாவத்தன் மேவிநின் றானே.

---

192

2313. கறங்கோலை கொள்ளி வட்டங் கடலிற் றிரைநிறஞ் சேர்மத்தின் மலத்தினி னின்ற அறங்காண் சுவர்க்க நரகம் புவிசேர்ந் திறங்கா வுயிரரு ளாலிவை நீங்குமே.

---

193

2314. தானே சிவமான தன்னை தலைப்பட ஆன மலமு மப்பாச பேதமு மான குணமும் பரான்மா வுபாதியும் பானுவின் முன்மதி போற்பட ராவே.

---

194

2315. நெருப்புண்டு நீருண்டு வாயுவு முண்டங் கருக்கனுஞ் சோமனு மங்கே யமருந் திருத்தக்க மாலுந் திசைமுகன் றானும் உருத்திர சோதியு முள்ளத்து ளாரே.

---

195

2316. ஆனைக ளைந்து மடக்கி யறிவென்னு ஞானத் திரியைக் கொளுவி யதனுள்புக் கூனை யிருளற நோக்கு மொருவற்கு வானக மேற வழியெளி தாமே.

---

196

2317. ஆடிய காலி னசைகின்ற வாயுவுந் தாடித் தெழுந்த தமருக வோசையும் பாடி யெழுகின்ற வேதாக மங்களும் நாடியி னுள்ளாக நான்கண்ட வாறே.

---

197

2318. முன்னை யறிவினிற் செய்த முதுதவம் பின்னைப் பிறவியின் பெற்றா லறியலாந் தன்னை யறிவ தறிவாமஃ தன்றிப் பின்னை யறிவது பேயறி வாகுமே.

---

198

2319. செயலற் றிருக்கச் சிவானந்த மாகுஞ் செயலற் றிருப்பார் சிவயோகந் தேடார் செயலற் றிருப்பார் செகத்தொடுங் கூடார் செயலற் றிருப்பார்க்கே செய்தியுண் டாகுமே.

---

199

2320. தானவ னாகுஞ் சமாதிகை கூடினால் ஆன மலமறு மப்பசுத் தன்மைபோம் ஈனமில் காய மிருக்கு மிருநிலத் தூனங்க ளெட்டு மொழிந்தொன்று வோர்கட்கே.

---

200

2321. தொலையா வரனடி தோன்றுமச் சத்தி தொலையா விருளொளி தோற்ற வணுவுந் தொலையாத் தொழின்ஞானந் தொன்மையி னண்ணித் தொலையாத பெத்தமுத் திக்கிடை தோயுமே.

---

201

2322. தோன்றிய பெத்தமு முத்தியுஞ் சூழ்சத்தி மான்றுந் தெருண்டு முயிர்பெறு மற்றவை தான்றரு ஞானந்தன் சத்திக்குச் சாதனா மூன்றலில் லாவுள் ளொளிக்கொளி யாமே.

---

202

2323. அறிகின் றிலாதன வையேழு மொன்றும் அறிகின்ற வென்னை யறியா திருந்தேன் அறிகின்றாய் நீயென் றருள்செய்தா னந்தி அறிகின்ற நானென் றறிந்துகொண் டேனே.

---

203

2324. தானவ னாகிய ஞானத் தலைவனை வானவ ராதியை மாமணிச் சோதியை ஈனமின் ஞானத் தின்னருட் சத்தியை ஊனமி லாடன்னை யூனிடைக் கண்டதே.

---

204

2325. ஒளியு மிருளும் பரையும் பரையுள் அளிய தெனலாகு மான்மாவை யன்றி அளியு மருளுந் தெருளுங் கடந்து தெளிய வருளே சிவானந்த மாகுமே.

---

205

2326. ஆனந்த மாகு மரனருட் சத்தியிற் றானந்த மாமுயிர் தானே சமாதிசெய் தூனந்த மாயுணர் வாயுள் ளுணர்வுறிற் கோனந்த வாய்க்கு மகாவாக்கிய மாமே.

---

206

2327. அறிவிக்க வேண்டா மறிவற் றயர்வோர்க்கும் அறிவிக்க வேண்டா மறிவிற் செறிவோர்க்கும் அறிவுற் றறியாமை யெய்திநிற் போர்க்கே அறிவிக்கத் தம்மறி வாரறி வோரே.

---

207

2328. சத்த மசத்துஞ் சதசத்துந் தான்கூடிச் சித்து மசித்துஞ் சிவசித்த தாய்நிற்குஞ் சுத்த மசுத்தந் தொடங்காத் துரியத்துச் சுத்தரா மூன்றுடன் சொல்லற் றவர்களே.

---

208

2329. தானே யறியா னறிவிலோன் றானல்லன் தானே யறியா னறிவு சதசத்தென் றானா லிரண்டு மரனரு ளாய்நிற்கத் தானே யறிந்து சிவத்துடன் றங்குமே.

---

209

2330. தத்துவ ஞானந் தலைப்பட் டவர்க்கே தத்துவ ஞானந் தலைப்பட லாய்நிற்குந் தத்தவ ஞானத்துத் தானவ னாகவே தத்துவ ஞானானந் தந்தான் றொடங்குமே.

---

210

2331. தன்னை யறிந்து சிவனுடன் றானாக மன்னு பதங்குண மாளும் பிறப்பறும் பின்னது சன்முத்தி சன்மார்க்கப் பேரொளி நன்னது ஞானத்து முத்திரை நண்ணுமே.

---

211

2332. ஞானந்தன் மேனி கிரியை நடுவங்கந் தானுறு மிச்சை யுயிராகத் தற்பரன் மேனிகொண் டைங்கரு மத்துவித் தாதலான் மோனிகண் ஞானத்து முத்திரைபெற் றார்களே.

---

212

2333. உயிர்க்கறி வுண்மை யுயிரிச்சை மானம் உயிர்க்குக் கிரியை யுயிர்மாயை சூக்கம் உயிர்க்கிவை யூட்டுவோ னூட்டு மவனே உயிர்ச்செய லன்றியவ் வுள்ளத்து ளானே.

---

213

2334. தொழிலிச்சை ஞானங்க டொல்சிவ சீவர் கழிவற்ற மாமாயை மாயையி னாரும் பழியற்ற காரண காரியம் பாழ்விட்டு அழிவற்ற சாந்தாதீ தன்சிவனாமே.

---

214

2335. இல்லது முள்ளது மியாவையுந் தானாகி இல்லது முள்ளது மாயன்றா மண்ணலைச் சொல்லது சொல்லிடிற் றூராதி தூரமென் றொல்லை யுணர்ந்தா லுயிர்க்குயி ராகுமே.

---

215

2336. உயிரிச்சை யூட்டி யுழிதருஞ் சத்தி உயிரிச்சை வாட்டி யொழித்திடு ஞானம் உயிரிச்சை யூட்டி யுடனுற லாலே உயிரிச்சை வாட்டி யுயர்பதஞ் சேருமே.

---

216

2337. சேருஞ் சிவமானா ரைம்மலந் தீர்ந்தவர் ஓரொன்றி லாரைம் மலவிரு ளுற்றவர் பாரின்கண் விண்ணர கம்புகும் பான்மையோர் ஆருங்கண் டோரா ரவையரு ளன்றே.

---

217

2338. எய்தினர் செய்ய மிகுமாய சத்தியின் எய்தினர் செய்யு மிருஞான சத்தியின் எய்தினர் செய்யு மிருஞால சத்தியின் எய்தினர் செய்யு மிறையரு டானே.

---

218

2339. திருந்தனர் விட்டார் திருவி னரகந் திருந்தனர் விட்டார் திருவார் சுவர்க்கந் திருந்தனர் விட்டார் செறிமலக் கூட்டந் திருந்தனர் விட்டார் சிவமா யவமே.

---

219

2340. அவமுஞ் சிவமு மறியா ரறியார் அவமுஞ் சிவமு மறிவா ரறிவார் அவமுஞ் சிவமு மருளா லறிந்தால் அவமுஞ் சிவமு மவனரு ளாமே.

---

220

2341. அருளான சத்தி யனல்வெம்மை போலப் பொருளவ னாகத் தான்போதம் புணரும் இருளொளி யாய்மீண்டு மும்மல மாகுந் திருவரு ளானந்தி செம்பொரு ளாமே.

---

221

2342. ஆதித்தன் றோன்ற வரும்பது மாதிகள் பேதித்த தவ்வினை யாற்செயல் சேதிப்ப ஆதித்தன் தன்கதி ராலவை சேட்டிப்பப் பேதித்துப் பேதியா வாறருட் பேதமே.

---

222

2343. பேத மபேதம் பிறழ்பேதா பேதமும் போதம் புணர்போதம் போதமு நாதமு நாத முடனாத நாதாதி நாதமு மாத னருளி னருளிச்சை யாமே.

---

223

2344. மேவிய பொய்க்கரி யாட்டும் வினையெனப் பாவிய பூதங்கொண் டாட்டிப் படைப்பாதி பூவியல் கூட்டத்தற் போதம் புரிந்தருள் ஆவியை நாட்டு மரனரு ளாமே.

---

224

2345. ஆறா றகன்று தனையறிந் தானவன் நீறாகி யாவினு மியாவுந் தனிலெய்த வேறாய் வெளிபுக்கு வீடுற்றா னம்மரு டேறாத் தெளிவுற்றுத் தீண்டச் சிவமாமே.

---

225

2346. தீண்டற் கரிய திருவடி நேயத்தை மீண்டுற் றருளால் விதிவழி யேசென்று தூண்டிச் சிவஞான மாவினைத் தானேறித் தாண்டிச் சிவனுடன் சாரலு மாமே.

---

226

2347. சார்ந்தவர் சாரணர் சித்தர் சமாதியர் சார்ந்தவர் மெய்ஞ்ஞான தத்துவ சாத்தியர் சார்ந்தவர் நேயந் தலைப்பட்ட வானந்தர் சார்ந்தவர் சத்த வருட்டன்மை யாரே.

---

227

2348. தானென் றவனென் றிரண்டென்பர் தத்துவந் தானென் றவனென் றிரண்டற்ற தன்மையைத் தானென் றிரண்டுன்னார் கேவலத் தானவர் தானின்றித் தானாகத் தத்துவ சுத்தமே.

---

228

2349. தன்னினிற் றன்னை யறியுந் தலைமகன் தன்னினிற் றன்னை யறியத் தலைப்படும் தன்னினிற் றன்னைச் சார்கில னாகில் தன்னினிற் றன்னையுஞ் சார்தற் கரியவே.

---

229

2350. அறியகி லேனென் றரற்றாதே நீயு நெறிவழி யேசென்று நேர்பட்ட பின்னை இருசுட ராகி யியற்றவல் லானும் ஒருசுட ராவந்துன் னுள்ளத்துள் ளாமே.

---

230

2351. மண்ணொன்று தான்பல நற்கல னாயிடும் உண்ணின்ற யோனிகட் கெல்லா மொருவனே கண்ணொன்று தான்பல காணுந் தனைக்காணா அண்ணலு மவ்வண்ண மாகிநின் றானே.

---

231

2352. ஓம்புகின் றானுல கேழையு முண்ணின்று கூம்புகின் றார்குணத் தின்னொடுங் கூறுவர் தேம்புகின் றார்சிவஞ் சிந்தைசெய் யாதவர் கூம்பகில் லார்வந்து கொள்ளலு மாமே.

---

232

2353. குறியறி யார்கள் குறிகாண மாட்டார் குறியறி யார்கடங் கூடல் பெரிது குறியறி யாவகை கூடுமின் கூடி அறிவறி யாவிருந் தன்னமு மாமே.

---

233

2354. ஊனோ வுயிரோ வுறுகின்ற தேதின்பம் வானோர் தலைவி மயக்கத் துறநிற்க தானோ பெரிதறி வோமென்னு மானுடர் தானேய் பிறப்போ டிறப்பறி யாரே.

---

234

===14.அறிவுதயம்=== 2355. தன்னை யறியத் தனக்கொரு கேடில்லை தன்னை யறியாமற் றானே கெடுகின்றான் தன்னை யறியு மறிவை யறிந்தபின் தன்னையே யர்ச்சிக்கத் தானிருந் தானே.

---

235

2356. அங்கே யடற்பெருந் தேவரெல் லாந்தொழச் சிங்கா சனத்தே சிவனிருந் தானென்று சங்கார் வளையுஞ் சிலம்புஞ் சரேலெனப் பொங்கார் குழலியும் போற்றியென் றாளே.

---

236

2357. அறிவு வடிவென் றறியாத வென்னை அறிவு வடிவென் றருள்செய்தா னந்தி அறிவு வடிவென் றருளா லறிந்தே அறிவு வடிவென் றறிந்திருந் தேனே.

---

237

2358. அறிவுக் கழிவில்லை யாக்கமு மில்லை அறிவுக் கறிவல்ல தாதார முமில்லை அறிவே யறிவை யறிகின்ற தென்றிட்டு அறைகின் றனமறை யீறுக டாமே.

---

238

2359. மன்னிநின் றாரிடை வந்தருண் மாயத்து முன்னிநின் றானை மொழிந்தேன் முதல்வனும் பொன்னின்வந் தானோர் புகழ்திரு மேனியைப் பின்னிநின் றேனீ பெரியையென் றானே.

---

239

2360. அறிவறி வாக வறிந்தன்பு செய்ம்மின் அறிவறி வாக வறியுமிவ் வண்ணம் அறிவறி வாக வணிமாதி சித்தி அறிவறி வாக வறிந்தனன் நந்தியே.

---

240

2361. அறிவறி வென்றங் கரற்று முலகம் அறிவறி யாமை யாரு மறியார் அறிவறி யாமை கடந்தறி வானால் அறிவறி யாமை யழகிய வாறே.

---

241

2362. அறிவறி யாமையை நீவி யவனே பொறிவா யொழிந்தெங்குத் தானான போது அறிவா யவற்றினுட்டானா யறிவின் செறிவாகி நின்றவன் சீவனு மாமே.

---

242

2363. அறிவுடையார்நெஞ் சகலிட மாவது அறிவுடை யார்நெஞ் சருந்தவ மாவது அறிவுடையார்நெஞ்சொ டாதிப் பிரானும் அறிவுடை யார்நெஞ்சத் தங்குநின் றானே.

---

243

2364. மாயனு மாகி மலரோ னிறையுமாய்க் காயநன் னாட்டுக் கருமுத லானவன் சேய னணியன் தித்திக்குந் தீங்கரும் பாயமு தாகிநின் றண்ணிக்கின் றானே.

---

244

2365. என்னை யறிந்திலேன் இத்தனை காலமும் என்னை யறிந்தபின் ஏது மறிந்திலேன் என்னை யறிந்திட் டிருத்தலுங் கைவிடாது என்னையிட் டென்னை யுசாவுகின் றானே.

---

245

2366. மாய விளக்கது நின்று மறைந்திடுந் தூய விளக்கது நின்று சுடர்விடுங் காய விளக்கது நின்று கனன்றிடுஞ் சேய விளக்கினைத் தேடுகின் றேனே.

---

246

2367. தேடுகின் றேன்றிசை யெட்டோ ரிரண்டையும் நாடுகின் றேனல மேயுடை யானடி பாடுகின் றேன்பர மேதுணை யாமெனக் கூடுகின் றேன்குறை யாமனத் தாலே.

---

247

2368. முன்னை முதல்விளை யாட்டத்து முன்வந்தோர் பின்னைப் பெருமலம் வந்தவர் பேர்த்திட்டுத் தன்னைத் தெரிந்துதன் பண்டைத் தலைவன்றான் மன்னிச் சிவமாக வாரா பிறப்பே.

---

248

===15.ஆறந்தம்=== 2369. வேதத்தி னந்தமு மிக்கசித் தாந்தமும் நாதத்தி னந்தமு நற்போத வந்தமும் ஓதத் தகுமெட் டியோகாந்த வந்தமும் ஆதிக்க லாந்தமு மாறந்த மாமே.

---

249

2370. அந்தமோ ராறு மறிவா ரதிசுத்தர் அந்தமோ ராறு மறிவா ரமலத்தர் அந்தமோ ராறு மறியா ரவர்தமக் கந்தமோ டாதி யறியவொண் ணாதே.

---

250

2371. தானான வேதாந்தந் தானென்னுஞ் சித்தாந்த மானாத் துரியத் தணுவன் றனைக்கண்டு தேனார் பராபரஞ் சேர்சிவ யோகமாய் ஆனா மலமற் றருஞ்சித்தி யாதலே.

---

251

2372. நித்தம் பரனோ டுயிருற்று நீண்மனஞ் சுத்த முதலைந்துந் தத்துவத் தானீங்கிச் சுத்த மசுத்தந் தொடரா வகைநினைந் தத்தன் பரன்பா லடைதல்சித் தாந்தமே.

---

252

2373. மேவும் பிரமனே விண்டு வருத்திரன் மேவுமெய் யீசன் சதாசிவன் மிக்கப்பால் மேவும் பரவிந்து நாதம் விடாவாறா றோவும் பொழுதணு வொன்றுள தாகுமே.

---

253

2374. உள்ள வுயிராறாற தாகு முபாதியைத் தெள்ளி யகன்றுநா தாந்தத்தைச் செற்றுமேல் உள்ள விருணீங்க வோருணர் வாகுமேல் எள்ளலி னாதாந்தத் தெய்திடும் போதமே.

---

254

2375. தேடு மியம நியமாதி சென்றகன் றுடுஞ் சமரதியி லுற்றுப் படர்சிவன் பாடுறச் சீவன் பரமாகப் பற்றறக் கூடு முபசாந்தம் யோகாந்தக் கொள்கையே.

---

255

2376. கொள்கையி லான கலாந்தங் குறிக்கொள்ளில் விள்கையி லான நிவிர்த்தாதி மேதாதிக் குளளன வாமவிந்து வுள்ளே யொடுங்கலுந் தெள்ளி யதனைத் தெளிதலு மாமே.

---

256

2377. தெளியு மிவையன்றித் தேரைங் கலைவே றொளியு ளமைத்துள்ள தோரவல் லார்கட் களியவ னாகிய மந்திரந் தந்திரந் தெளிவுப தேசஞா னத்தொடைந் தாமே.

---

257

2378. ஆகு மனாதி கலையா கமவேதம் ஆகுமத் தந்திர மந்நூல் வழிநிற்றல் ஆகு மனாதி யுடலல்லா மந்திரம் ஆகுஞ் சிவபோ தகமுப தேசமே.

---

258

2379. தேசார் சிவமாகு தன்ஞானத் தின்கலை ஆசார நேய மறையுங் கலாந்தத்துப் பேசா வுரையுணர் வற்ற பெருந்தகை வாசா மகோசர மாநந்தி தானே.

---

259

2380. தானவ னாகுஞ் சமாதி தலைப்படில் ஆனக லாந்தநா தாந்தயோ காந்தமும் ஏனைய போதாந்தஞ் சித்தாந்த மானது ஞான மெனஞேய ஞாதுரு வாகுமே.

---

260

2381. ஆறந்த மும்சென் றடங்குமந் நேயத்தே ஆறந்த ஞேய மடங்கிடு ஞாதுரு கூறிய ஞானக் குறியுடன் வீடவே தேறிய மோனஞ் சிவானந்த வுண்மையே.

---

261

2382. உண்மைக் கலையாறோ ரைந்தா னடங்கிடும் உண்மைக் கலாந்த மிரண்டைந்தோ டேழந்தம் உண்மைக் கலையொன்றி லீறாய நாதாந்தத் துண்மைக் கலைசொல்ல வோரந்த மாமே.

262

2383. ஆவுடை யாளை யரன்வந்து கொண்டபின் தேவுடை யானெங்கள் சீர்நந்தி தாடந்து வீவற வேதாந்த சித்தாந்த மேன்மையைக் கூவி யருளிய கோனைக் கருதுமே.

---

263

2384. கருது மவர்தங் கருத்தினுக் கொப்ப அரனுரை செய்தரு ளாகமந் தன்னில் வருசம யப்புற மாயைமா மாயை உருவிய வேதாந்த சித்தாந்த வுண்மையே.

---

264

2385. வேதாந்தஞ் சித்தாந்தம் வேறிலா முத்திரை போதாந்த ஞானம் யோகாந்தம் பொதுஞேய நாதாந்த மானந்தஞ் சீரோ தயமாகு மூதாந்த முத்திரை மோனத்து மூழ்கவே.

---

265

2386. வேதாந்தந் தன்னி லுபாதிமே லேழ்விட நாதாந்த பாசம் விடுநல்ல தொம்பத மீதாந்த காரணோ பாதியேழ் மெய்ப்பரன் போதாந்த தற்பதம் போமசி யென்பவே.

---

266

2387. அண்டங்க ளேழுங் கடந்தகன் றப்பாலும் உண்டென்ற பேரொளிக் குள்ளா முளவொளி பண்டுறு நின்ற பராசத்தி யென்னவே கொண்டவ னன்றிநின் றானெங்கள் கோவே.

---

267

2388. கோவுணர்த் துஞ்சத்தி யாலே குறிவைத்துத் தேவுணர்த் துங்கரு மஞ்செய்தி செய்யவே பாவனைத் தும்படைத் தர்ச்சனை பாரிப்ப ஓவனைத் துண்டொழி யாத வொருவனே.

---

268

2389. ஒருவனை யுன்னா ருயிர்தனை யுன்னார் இருவினை யுன்னா ரிருமாயை யுன்னார் ஒருவனு மேயுள் ளுணர்த்திநின் றூட்டி அருவனு மாகிய வாதரத் தானே.

---

269

2390. அரனன்பர் தானம தாகிச் சிவத்து வருமவை சத்திகண் முன்னா வகுத்திட் டுரனுறு சந்நிதி சேட்டிப்ப வென்றுந் திரனுறு தோயாச் சிவாநந்தி யாகுமே.

---

270

2391. வேதாந்த தொம்பத மேவும் பசுவென்ப நாதாந்த பாசம் விடநின்ற நன்பதி போதாந்த தற்பதம் போயிரண் டயிக்கியஞ் சாதா ரணஞ்சிவ சாயுச்சிய மாமே.

---

271

2392. சிவமாதல் வேதாந்த சித்தாந்த மாகும் அவமவ மாகு மவ்வவ் விரண்டுஞ் சிவமாஞ் சதாசிவன் செய்தொன்றா னானா நவமான வேதாந்த ஞானசித் தாந்தமே.

---

272

2393. சித்தாந்தத் தேசீவன் முத்திசித் தித்தலாற் சித்தாந்தத் தேநிற்போர் முத்திசித் தித்தவர் சித்தாந்த வேதாந்தஞ் செம்பொரு ளாதலாற் சித்தாந்த வேதாந்தங் காட்டுஞ் சிவனையே.

---

273

2394. சிவனைப் பரமனுட் சீவனுட் காட்டும் அவமற்ற வேதாந்த சித்தாந்த மானான் நவமுற் றவத்தையின் ஞானஞ் சிவமாந் தவமிக் குணர்ந்தவர் தத்துவத் தாரே.

---

274

2395. தத்துவ மாகுஞ் சகள வகளங்கள் தத்துவ மாம்விந்து நாதஞ் சதாசிவஞ் தத்துவ மாகுஞ் சீவன்றன் றற்பரந் தத்துவ மாஞ்சிவ சாயுச்சிய மாமே.

---

275

2396. வேதமோ டாகம மெய்யா மிறைவனூல் ஓதுஞ் சிறப்பும் பொதுவுமென் றுள்ளன நாத னுரையவை நாடி லிரண்டந்தம் பேதம தென்பர் பெரியோர்க் கபேதமே.

---

276

2397. பரானந்தி மன்னுஞ் சிவானந்த மெல்லாம் பரானந்த மேன்மூன்றும் பாழுறா னந்தம் விராமுத்தி ரானந்த மெய்ந்நட னானந்தம் பொராநின்ற வுள்ளமே பூரிப்பி யாமே.

---

277

2398. ஆகுங் கலாந்த மிரண்டந்த நாதாந்தம் ஆகும் பொழுதிற் கலையைந்தா மாதலின் ஆகு மரனேபஞ் சாந்தக னாமென்ன ஆகு மறையா கமமொழிந் தானன்றே.

---

278

2399. அன்றாகு மென்னாதை வகையந்தந் தன்னை ஒன்றான வேதாந்த சித்தாந்த முள்ளிட்டு நின்றாலி யோகாந்த நேர்படு நேர்பட்டான் மன்றாடி பாத மருவலு மாமே.

---

279

2400. அனாதி சீவனைம் மலமற்றப் பாலாய் அனாதி யடக்கித் தனைக்கண் டரனாய்த் தனாதி மலங்கெடத் தத்துவா தீதம் வினாவுநீர் பாலாதல் வேதாந்த வுண்மையே.

---

280

2401. உயிரைப் பரனை யுயர்சிவன் றன்னை அயர்வற் றறிதொந் தத்தசி யதனாற் செயலற் றறிவாகி யுஞ்சென் றடங்கி அயர்வற்ற வேதாந்த சித்தாந்த மாமே.

---

281

2402. மன்னிய சோகமா மாமறை யாளர்தஞ் சென்னிய தான சிவோகமா மீதென்ன அன்னது சித்தாந்த மாமறை யாய்பொரு முன்னிய வாகம நூலெனத் தோன்றுமே.

---

282

2403. முதலாகும் வேத முழுதா கமமகப் பதியான வீசன் பகர்ந்த திரண்டு முதிதான வேத முறைமுறை யாலமர்ந் ததிகாதி வேதாந்த சித்தாந்த மாகவே.

---

283

===16.பதி பசு பாசம் வேறின்மை=== 2404. அறிவறி வென்ற வறிவு மனாதி அறிவுக் கறிவாம் பதியு மனாதி அறிவினைக் கட்டிய பாச மனாதி அறிவு பதியிற் பிறப்பறுந் தானே.

---

284

2405. பசுப்பல கோடி பிரமன் முதலாய்ப் பசுக்களைக் கட்டிய பாசமூன் றுண்டு பசுத்தன்மை நீக்கியப் பாசமறுத்தாற் பசுக்கள் தலைவனைப் பற்றி விடாவே.

---

285

2406. கிடக்கின்ற வாறே கிளர்பயன் மூன்று நடக்கின்ற ஞானத்தை நாடோறு நோக்கித் துடக்கொன்று மின்றித் தொழுமின் றொழுதாற் குடக்குன்றி லிட்ட விளக்கது வாமே.

---

286

2407. பாசஞ்செய் தானைப் படர்சடை நந்தியை நேசஞ்செய் தாங்கே நினைப்பர் நினைத்தலுங் கூசஞ்செய் துன்னிக் குறிக்கொள்வ தெவ்வண்ணம் வாசஞ்செய் பாசத்துள் வைக்கின்ற வாறே.

---

287

2408. விட்ட விடமேறா வாறுபோல் வேறாகி விட்ட பசுபாச மெய்கண்டோன் மேவுறான் கட்டிய கேவலங் காணுஞ் சகலத்தைச் சுட்டு நனவி லதீதத்துட் டோன்றுமே.

---

288

2409. நாடும் பதியுட னற்பசு பாசமு நீடுமா நித்த னிலையறி வாரில்லை நீடிய நித்தம் பசுபாச நீக்கமு நாடிய சைவர்க்கு நந்தி யளித்ததே.

---

289

2410. ஆய பதிதா னருட்சிவ லிங்கமாம் ஆய பசுவு மடலே றெனநிற்கும் ஆய பலிபீட மாகுநற் பாசமாம் ஆய வரனிலை வாய்ந்துகொள் வார்கட்கே.

---

290

2411. பதிபசு பாசம் பயில்வியா நித்தம் பதிபசு பாசம் பகர்வோர்க் காறாக்கிப் பதிபசு பாசத்தைப் பற்றற நீக்கும் பதிபசு பாசம் பயில நிலாவே.

---

291

2412. பதியும் பசுவொடு பாசமு மேலைக் கதியும் பசுபாச நீக்கமுங் காட்டி மதிதந்த வானந்த மாநந்தி காணுந் துதிதந்து வைத்தனன் சுத்தசை வத்திலே.

---

292

2413. அறிந்தணு மூன்றுமே யாங்கணு மாகும் அறிந்தணு மூன்றுமே யாங்கணு மாகி அறிந்த வனாதி வியாத்தனு மாகி அறிந்த பதிபடைப் பானங் கவற்றையே.

---

293

2414. படைப்பாதி யாவது பரஞ்சிவஞ் சத்தி இடைப்பா லுயிர்கட் கடைத்திவை தூங்கல் படைப்பாதி சூக்கத்தைத் தற்பரஞ் செய்யப் படைப்பாதி தூய மலமப் பரத்திலே.

---

294

2415. ஆகிய சூக்கத்தை யவ்விந்து நாதமும் ஆகிய சத்தி சிவபர மேலைந்தால் ஆகிய சூக்கத்தி லைங்கரு மஞ்செய்வோன் ஆகிய தூயவீ சானனு மாமே.

---

295

2416. மேவும் பரசிவ மேற்சத்தி நாதமு மேவும் பரவிந்து வைம்முகன் வேறீசன் மேவு முருத்திரன் மால்வேதா மேதினி ஆகும் படிபடைப் போனர னாமே..

---

296

2417. படைப்பு மளிப்பும் பயிலிளைப் பாற்றுந் துடைப்பு மறைப்புமுன் றோன்ற வருளுஞ் சடத்தை விடுத்த வருளுஞ் சகலத் தடைத்த வனாதியை யைந்தென லாமே.

---

297

2418. ஆறாறு குண்டலி தன்னி னகத்திட்டு வேறாகு மாயையின் முப்பான் மிகுத்திட்டங் கீறாங் கருவி. யிவற்றால் வகத்திட்டு வேறாம் பதிபசு பாசம்வீ டாகுமே.

---

298

2419. வீட்கும் பதிபசு பாசமு மீதுற வாட்கு மிருவினை யாங்கவற் றாலுணர்ந் தாட்கு நரக சுவர்க்கத்திற் றானிட்டு நாட்குற நான்றங்கு நற்பாச நண்ணுமே.

---

299

2420. நண்ணிய பாசத்தி னானென லாணவம் பண்ணிய மாயையி லூட்டற் பரிந்தனன் கண்ணிய சேதனன் கண்வந்த பேரருள் அண்ண லடிசே ரூபாயம் தாகுமே.

---

300

2421. ஆகு முபாயமே யன்றி யழுக்கற்று மோக மறச்சுத்த னாதற்கு மூலமே ஆகு மறுவை யழுக்கேற்றி யேற்றல்போல் ஆகுவ தெல்லா மருட்பாச மாகுமே.

---

301

2422. பாசம் பயிலுயிர் தானே பரமுதல் பாசம் பயிலுயிர் தானே பசுவென்ப பாசம் பயிலப் பதிபர மாதலாற் பாசம் பயிலப் பதிபதி யாகுமே.

---

302

2423. அத்தத்த லுத்தரங் கேட்ட அருந்தவர் அத்தத்தி லுத்தர மாகு மருண்மேனி அத்தத்தி னாலே யணையப் பிடித்தலும் அத்தத்திற் றம்மை யடைந்துநின் றாரே.

---

303

===17.அடி தலை அறியும் திறங்கூறல்=== 2424. காலுந் தலையும் அறியார் கலதிகள் காலந்தச் சத்தி யருளென்பர் காரணம் பாலொன்று ஞானமே பண்பார் தலையுயிர் காலந்த ஞானத்தைக் காட்டவீ டாகுமே.

---

304

2425. தலையடி யாவ தறியார்கா யத்தில் தலையடி யுச்சியி லுள்ளது மூலம் தலையடி யான வறிவை அறிந்தோர் தலையடி யாகவே தானிருந் தாரே.

---

305

2426. நின்றான் நிலமுழு தண்டமும் மேலுற வன்றா ளசுரர் அமரரு முய்ந்திடப் பின்றா னுலகம் படைத்தவன் பேர்நந்தி தன்றா ளிணையென் தலைமிசை யானதே.

---

306

2427. சிந்தையி னுள்ளே எந்தை திருவடி சிந்தையு மெந்தை திருவடிக் கீழது எந்தையு மென்னை யறிய கிலானாகில் எந்தையை யானும் அறியகி லேனே.

---

307

2428. பன்னாத பாரொளிக் கப்புறத் தப்பால் என்னா யகனார் இசைந்தங் கிருந்திடம் உன்னா ஒளியு முரைசெய்யா மந்திரம் சொன்னான் கழலிணை சூடிநின் றேனே.

---

308

2429. பதியது தோற்றும் பதமது வைம்மின் மதியது செய்து மலர்ப்பத மோதும் நதிபொதி யுஞ்சடை நாரியோர் பாகன் கதிசெயுங் காலங்கள் கண்டுகொ ளீரே.

---

309

2430. தரித்துநின் றானடி தன்னிட நெஞ்சில் தரித்துநின் றானம ராபதி நாதன் கரித்துநின் றான்கரு தாதவர் சிந்தை பரித்துநின் றானப் பரிபாகத் தானே.

---

310

2431. ஒன்றுண்டு தாமரை யொண்மலர் மூன்றுள தன்றாதை தாளும் இரண்டுள காயத்துள் நன்றாகக் காய்ச்சிப் பதஞ்செய வல்லார்கட் கின்றேசென் றீசனை யெய்தலு மாமே.

---

311

2432. கால்கொண்டேன் சென்னியிற் கட்டறக் கட்டற மால்கொண்ட நெஞ்சின் மயக்கிற் றுயக்கறப் பால்கொண்ட வென்னைப் பரன்கொள்ள நாடினான் மேல்கொண்டென் செம்மை விளம்பவொண் ணாதே.

---

312

2433. பெற்ற புதல்வர்போற் பேணிய நாற்றமுங் குற்றமுங் கண்டு குணங்குறை செய்யவோர் பற்றைய வீச னுயிரது பான்மைக்குச் செற்றமி லாச்செய்கைக் கெய்தின செய்யுமே.

---

313

===18.முக்குற்றம்=== 2434. மூன்றுள குற்ற முழுது நலிவன மான்றிருள் தூங்கி மயங்கிக் கிடந்தன மூன்றினை நீங்கினர் நீக்கினர் நீங்காதார் மூன்றினுட் பட்டு முடிகின்ற வாறே.

---

314

2435. காமம் வெகுளி மயக்க மிவைகடிந் தேமம் பிடித்திருந் தேனுக் கெறிமணி ஓமெனும் ஓசையி னுள்ளே யுறைவதோர் தாம மதனைத் தலைப்பட்ட வாறே.

---

315

===19.முப்பதம்=== 2436. தோன்றிய தொம்பதந் தற்பதஞ் சூழ்தர ஏன்ற அசிபதம் இம்மூன்றோ டெய்தினோன் ஆன்ற பராபர மாகும் பிறப்பற வேன்றனன் மாளச் சிவமா யிருக்குமே.

---

316

2437. போதந் தனையுன்னிப் பூதாதி பேதமும் ஓதுங் கருவிதொண் ணூறுடன் ஓராறு பேதமும் நாதாந்தப் பெற்றியிற் கைவிட்டு வேதஞ்சொல் தொம்பத மாகுதன் மெய்ம்மையே.

---

317

2438. தற்பதம் என்றுந் துவம்பதந் தானென்றும் நிற்ப தசியத்துள் நேரிழை யாள்பதஞ் சொற்பதத் தாலுந் தொடரவொண் ணாச்சிவன் கற்பனை யின்றிக் கலந்துநின் றானே.

---

318

2439. அணுவும் பரமும் அசிபதத் தேய்ந்து கணுவொன் றிலாத சிவமுங் கலந்தால் இணையறு பால்தேன் அமுதென இன்பத் துணையது வாயுரை யற்றிடத் தோன்றுமே.

---

319

2440. தொம்பதந் தற்பதந் தோன்றும் அசிபதம் நம்பிய சீவன் பரன்சிவ னாய்நிற்கும் அம்பத மேலைச் சொரூபமா வாக்கியஞ் செம்பொருள் ஆண்டருள் சீர்நந்தி தானே.

---

320

2441. ஐம்ப தறியா தவருமவர் சிலர் உம்பனை நாடி யுரைமுப்ப தத்திடப் செம்பர மாகிய வாசி செலுத்திடத் தம்பர யோகமாய்த் தானவ னாகுமே.

---

321

2442. நந்தி யறிவும் நழுவில் அதீதமாம் இந்தியம் சத்தாதி விடவிய னாகும் நந்திய மூன்றிரண் டொன்று நலமைந்து நந்தி னனவாதி மூட்டும் அனாதியே.

---

322

2443. பரதுரி யத்து நனவு படியுண்ட விரிவிற் கனவும் இதனுப சாந்தத் துரிய சுழுனையு மோவுஞ் சிவன்பால் அரிய துரியம் அசிபத மாமே.

---

323

===20.முப்பரம்=== 2444. தோன்றியென் னுள்ளே சுழன்றெழு கின்றதோர் மூன்று படிமண் டலத்து முதல்வனை ஏன்றெய்தி யின்புற் றிருந்தே யிளங்கொடி நான்று நலஞ்செய் நலந்தரு மாறே.

---

324

2445.மன்று நிறைந்தது மாபர மாயது நின்று நிறைந்தது நேர்தரு நந்தியுங் கன்று நினைந்தெழு தாயென வந்தபின் குன்று நிறைந்த குணவிளக் காமே.

---

325

2446.ஆறாறு தத்துவத் தப்புறத் தப்பரங் கூறா வுபதேசங் கூறிற் சிவபரம் வேறாய் வெளிப்பட்ட வேதப் பகவனார் பேறாக ஆனந்தம் பேணும் பெருகவே.

---

326

2447.பற்றறப் பற்றிற் பரம்பதி யாவது பற்றறப் பற்றிற் பரனறி வேபரம் பற்றறப் பற்றினிற் பற்றவல் லோர்கட்கே பற்றறப் பற்றிற் பரம்பர மாமே.

---

327

2448.பரம்பர மான பதிபாசம் பற்றாப் பரம்பர மாகும் பரஞ்சிவ மேவப் பரம்பர மான பரசிவா னந்தம் பரம்பர மாகப் படைப்ப தறிவே.

---

328

2449.நனவிற் கலாதியா நாலொன் றகன்று தனியுற்ற கேவலந் தன்னில் தானாகி நினைவுற் றகன்ற அதீதத்துள் நேயந் தனையுற் றிடத்தானே தற்பர மாமே.

---

329

2450.தற்கண்ட தூயமுந் தன்னில் விலாசமும் பிற்காணுந் தூடணந் தானும் பிறழ்வுற்றுத் தற்பரன் கால பரமுங் கலந்தற்ற நற்பரா தீதமு நாடக ராதியே.

---

330

===21.பரலட்சணம்=== 2451. அதீதத்து ளாகி யகன்றவன் நந்தி அதீதத்து ளாகி யறிவிலோன் ஆன்மா மதிபெற் றிருள்விட்ட மன்னுயிர் ஒன்றாம் பதியிற் பதியும் பரவுயிர் தானே.

---

331

2452. ஆதியும் அந்தமும் இல்லா வரும்பதி சோதிப் பரஞ்சுடர் தோன்றத்தோன் றாமையின் நீதிய தாய்நிற்கும் நீடிய வப்பர போதம் உணர்ந்தவர் புண்ணியத் தோரே.

---

332

2453. துரியங் கடந்து துரியாதீதத்தே அரிய வியோகங்கொண் டம்பலத் தாடும் பெரிய பிரானைப் பிரணவக் கூபத்தே துரியவல் லார்க்கு துரிசில்லை தானே.

---

333

2454. செம்மைமுன் னிற்பச் சுவேதந் திரிவபோல் அம்மெய்ப் பரத்தோ டணுவனுள் ளாயிடப் பொய்ம்மைச் சகமுண்ட போத வெறும்பாழிற் செம்மைச் சிவமேரு சேர்கொடி யாகுமே.

---

334

2455. வைச்ச கலாதி வருதத்து வங்கெட் வெச்ச இருமாயை வேறாக வேரறுத் துச்ச பரசிவ மாமுண்மை யொன்றவே அச்சம் அறுத்தென்னை யாண்டனன் நந்தியே.

---

335

2456. என்னை யறிய இசைவித்த என்னந்தி என்னை யறிந்தறி யாத விடத்துய்த்துப் பின்னை யொளியிற் சொரூபம் புறப்பட்டுத் தன்னை யளித்தனன் தற்பர மாகவே.

---

336

2457. பரந்துஞ் சுருங்கியும் பார்புனல் வாயு நிரந்த வளியொடு ஞாயிறு திங்கள் அரந்த அரனெறி யாயது வாகி தரந்த விசும்பொன்று தாங்கிநின் றானே.

---

337

2458. சத்தின் நிலையினில் தாளான சத்தியும் தற்பரை யாய்நிற்குந் தானாம் பரற்குடல் உய்த்தகு மிச்சையில் ஞானாதி பேதமாய் நித்த நடத்து நடிக்குமா நேயத்தே.

---

338

2459. மேலொடு கீழ்பக்க மெய்வாய்கண் ணாசிகள் பாலிய விந்து பரையுட் பரையாகக் கோலிய நான்கவை ஞானங் கொணர்விந்து சீலமி லாவணுச் செய்திய தாமே.

---

339

2460. வேறா மதன்தன்மை போலிமிக் காயத்தில் ஆறாம் உபாதி யனைத்தாகுந் தத்துவம் பேறாம் பரவொளி தூண்டும் பிரகாசமாய் ஊறா யுயிர்த்துண் டுறங்கிடு மாயையே.

---

340

2461. தற்பர மன்னுந் தனிமுதற் பேரொளி சிற்பரந் தானே செகமுண்ணும் போதமும் தொற்பதந் தீர்பாழிற் சுந்தரச் சோதிபுக் கப்புற மற்றதிங் கொப்பில்லை தானே.

---

341

2462. பண்டை மறைகள் பரவான் உடலென்னும் துண்ட மதியோன் துரியாதீ தந்தன்னைக் கண்டு பரனுமக் காரணோ பாதிக்க மிண்டி னவன்சுத்த னாகான் வினவிலே.

---

342

2463. வெளிகால் கனலப்பு மேவுமண் ணின்ற தளியா கியதற் பரங்கா ணவன்றான் வெளிகால் கனலப்பு மேவுமண் ணின்ற வெளியாய சத்தி யவனவடி வாமே.

---

343

2464. மேருவி னோடே விரிகதிர் மண்டலம் ஆர நினையும் அருந்தவ யோகிக்குச் சீரார் தவஞ்செய்யிற் சிவனருள் தானாகும் பேரவும் வேண்டாம் பிறிதில்லை தானே.

---

344

===22.முத்துரியம்=== 2465. நனவாதி மூன்றினிற் சீவ துரியந் தனதாதி மூன்றினிற் பரதுரி யந்தான் நனவாதி மூன்றி னிற்சிவ துரியமா மினதாகுந் தொந்தத் தசிபதத் தீடே.

---

345

2466. தானா நனவில் துரியந்தன் தொம்பதம் தானாந் துரிய நனவாதி தான்மூன்றில் ஆனாப் பரபத மற்ற தருநனாயே வானான மேன்மூன்றுந் துரியம் அணுகுமே.

---

346

2467. அணுவின் துரியத்து நான்கும தாகிப் பணியும் பரதுரி யம்பயி னான்குந் தணிவிற் பரமாகிச் சார்முத் துரியக் கணுவிலிந் நான்குங் கலந்தவீரைந்தே.

---

347

2468. ஈரைந் தவத்தை யிசைமுத் துரியத்துள் நேரந்த மாக நெறிவழி யேசென்று பாரந்த மான பராபரத் தயிக்கியத் தோரந்த மாமிரு பாதியைச் சேர்த்திடே.

---

348

2469. தொட்டே யிருமின் துரிய நிலத்தினை எட்டா தெனினின் றெட்டும் இறைவனைப் பட்டாங் கறிந்திடிற் பன்னா வுதடுகள் தட்டா தொழிவதோர் தத்துவந் தானே.

---

349

2470. அறிவா யசத்தென்னு மாறா றகன்று செறிவாய மாயை சிதைத்தரு ளாலே பிறியாத பேரரு ளாயிடும் பெற்றி நெறியான அன்பர் நிலையறிந் தாரே.

---

350

2471. நனவின் நனவாதி நாலாந் துரியந் தனதுயிர் தொம்பத மாமாறு போல வினையுறு சீவன் நனவாதி யாகத் தனைய பரதுரி யந்தற் பதமே.

---

351

2472. தொம்பதந் தற்பதஞ் சொன்முத் துரியம்போல் நம்பிய மூன்றாந் துரியத்து நற்றாமம் அம்புவி யுன்னா அதிசூக்க மப்பாலைச் செம்பொருள் ஆண்டருள் சீர்நந்தி தானே.

---

352

===23.மும்முத்தி=== 2473. சீவன்றன் முத்தி யதீதம் பரமுத்தி ஓயுப சாந்தஞ் சிவமுத்தி யானந்த மூவயின் முச்சொரூப முத்திமுப் பாலதாய் ஓவுறு தாரத்தில் உள்ளுநா தாந்தமே.

---

353

2474. ஆவ தறியார் உயிர்பிறப் பாலுறும் ஆவ தறியும் உயிரருட்பாறும் ஆவதொன் றில்லை யகம்புறத் தென்றகன் றோவு சிவனுடன் ஒன்றுதன் முத்தியே.

---

354

2475. சிவமாகி மும்மல முக்குணஞ் செற்று தவமான மும்முத்தி தத்துவத் தயிக்கியத் துவமா கியநெறி சோகமென் போர்க்குச் சிவமாம் அமலன் சிறந்தனன் தானே.

---

355

2476. சித்தியும் முத்தியுந் திண்சிவ மாகிய சுத்தியும் முத்தீ தொலைக்குஞ் சுகானந்த சத்தியும் மேலைச் சமாதியு மாயிடும் பெத்தம் அறுத்த பெரும்பெரு மானே.

---

356

===24.முச்சொரூபம்=== 2477. ஏறிய வாறே மலம்ஐந் திடைஅடைத் தாறிய ஞானச் சிவோக மடைந்திட்டு வேறு மெனமுச் சொரூபத்து வீடுற்றங் கீறதிற் பண்டைப் பரனுண்மை செய்யுமே.

---

357

2478. மூன்றுள மாளிகை மூவர் இருப்பிடம் மூன்றினின் முப்பத் தாறு முதிப்புள மூன்றினி னுள்ளே முளைத்தெழுஞ் சோதியைக் காண்டலுங் காயக் கணக்கற்ற வாறே.

---

358

2479. உலகம் புடைபெயர்ந் தூழியும் போன நிலவு சுடரொளி மூன்றுமொன் றாய பலவும் பரிசொடு பான்மையுள் ஈசன் அளவும் பெருமையு மாரறி வாரே.

---

359

2480. பெருவாய் முதலெண்ணும் பேதமே பேதித் தருவா யுருவாய் அருவுரு வாகிக் குருவாய் வருஞ்சத்தி கோனுயிர்ப் பன்மை உருவா யுடனிருந் தொன்றாயன் றாமே.

---

360

2481. மணியொளி சோபை யிலக்கணம் வாய்த்து மணியென லாய்நின்ற வாறது போலத் தணிமுச் சொரூபாதி சத்தியாதி சாரப் பணிவித்த பேர்நந்தி பாதம்பற் றாயே.

---

361

2482. கல்லொளி மாநிறஞ் சோபைக் கதிர்தட்ட நல்ல மணியொன்றி னாடியொண் முப்பதஞ் சொல்லறு முப்பாழிற் சொல்லறு பேருரைத் தல்லறு முத்திராந் தத்தனு பூதியே.

---

362

2483. உடந்தசெந் தாமரை யுள்ளுறு சோதி நடந்தசெந் தாமரை நாதந் தகைந்தால் அடைந்த பயோதரி யட்டி யடைத்தல் விடந்தரு வாசலை மேல்திற வீரே.

---

363

===25.முக்கரணம்=== 2484. இடனொரு மூன்றி லியைந்த வொருவன் கடனுறு மவ்வுரு வேறெனக் காணும் திடமது போலச் சிவபர சீவர் உடனுறை பேதமும் ஒன்றென லாமே.

---

364

2485. ஒளியை யொளிசெய்து வோமென் றெழுப்பி வளியை வளிசெய்து வாய்த்திட வாங்கி வெளியை வெளிசெய்து மேலெழ வைத்துத் தெளியத் தெளியுஞ் சிவபதத் தானே.

---

365

2486. முக்கர ணங்களின் மூர்ச்சைதீர்த் தாவதக் கைக்கா ரணமென்னத் தந்தனன் காணந்தி மிக்க மனோன்மணி வேறே தனித்தேக ஒக்கும துன்மனி யோதுட் சமாதியே.

---

366

===26.முச்சூனிய தொந்தத்தசி=== 2487. தற்பதந் தொம்பதந் தானாம் அசிபதந் தொற்பத மூன்றுந் துரியத்துத் தோற்றவே நிற்ப துயிர்பர நிகழ்சிவ மும்மூன்றின் சொற்பத மாகுந் தொந்தத் தசியே.

---

367

2488. தொந்தத் தச்மூன்றில் தொல்கா மியமாதி தொந்தத் தச்மூன்றில் தொல்தா மதமாதி வந்த மலங்குண மாளச் சிவந்தோன்றின் இந்துவின் முன்னிருள் ஏகுதல் ஒக்குமே.

---

368

2489. தொந்தத் தசியையவ் வாசியில் தோற்றியே அந்த முறையீ ரைந்தாக மதித்திட்டு அந்த மிலாத அவத்தையவ் வாக்கியத் துந்து முறையிற் சிவமுன்வைத் தோதிடே.

---

369

2490. வைத்துச் சிவத்தை மதிசொரூ பானந்தத் துய்த்துப் பிரணவ மாம்உப தேசத்தை மெய்த்த இதயத்து விட்டிடு மெய்யுணர்ந் தத்தற் கடிமை யடைந்துநின் றானே.

---

370

2491. தொம்பத மாயையுள் தோன்றிடுந் தற்பதம் அம்பரை தன்னில் உதிக்கும் அசிபதம் நம்புறு சாந்தியில் நண்ணுமவ் வாக்கியம் உம்பர் உரைதொந்தத் தசிவாசி யாமே.

---

371

2492. ஆகிய வச்சோயந் தேவதத் தன்னிடத் தாகிய வைவிட்டாலற் காயம் உபாதானம் ஏகிய தொந்தத் தசியென்ப மெய்யறி வாகிய சீவன் பரசிவ னாமே.

---

372

2493. தாமத காமிய மாகித் தகுகுண மாமல மூன்றும் அகார வுகாரத்தோ(டு) ஆமறு மவ்வுமவ் வாயுடன் மூன்றில் தாமாந் துரியமுந் தொந்தத் தசியதே.

---

373

===27.முப்பாழ்=== 2494. காரிய மேழ்கண் டறுமாயப் பாழ்விடக் காரண மேழ்கண் டறும்போதப் பாழ்விடக் காரிய காரண வாதனை கண்டறுஞ் சீருப சாந்தமுப் பாழ்விடத் தீருமே.

---

374

2495. மாயப்பாழ் சீவன் வியோமப்பாழ் மன்பரன் சேயமுப் பாழெனச் சிவசத்தி யிற்சீவன் ஆய வியாப்த மெனுமுப்பா ழாம்அந்தத் தூய சொரூபத்திற் சொல்முடி வாகுமே.

---

375

2496. எதிரற நாளும் எருதுவந் தேறும் பதியெனும் நந்தி பதமது கூடக் கதியெனப் பாழைக் கடந்தந்தக் கற்பனை உதறிய பாழில் ஒடுங்குகின் றேனே.

---

376

2497. துரியம் அடங்கிய சொல்லறும் பாழை அரிய பரம்பரம் என்பர்கள் ஆதர் அரிய பரம்பரம் என்றே துதிக்கும் அருநிலம் என்பதை யாரறி வாரே.

---

377

2498. ஆறாறு நீங்க நமவாதி யகன்றிட்டு வேறா கியபரை யாவென்று மெய்ப்பரன் ஈறான வாசியிற் கூட்டு மதுவன்றோ தேறாச் சிவாய நமவெனத் தேறிலே.

---

378

2499. உள்ளம் உருவென்றும் உருவம் உளமென்றும் உள்ள பரிசறிந் தோரு மவர்கட்குப் பள்ளமும் இல்லைத் திடரில்லைப் பாழில்லை உள்ளமும் இல்லை யுருவில்லை தானே.

---

379

===28.காரிய காரணவுபாதி=== 2500. செற்றிடுஞ் சீவ வுபாதித் திறனேழும் பற்றும் பரோபாதி ஏழும் பகருரை உற்றிடுங் காரிய காரணத் தோடற அற்றிட வச்சிவ மாகும் அணுவனே.

---

380

2501. ஆறாறு காரியோ பாதி யகன்றிட்டு வேறாய் நனவு மிகுந்த கனாநனா ஆறா றகன்ற சுழுத்தி யதில்எய்தாப் பேறா நிலத்துயிர் தொம்பதம் பேசிலே.

---

381

2502. அகாரம் உயிரே யுகாரம் பரமே மகாரம் சிவமாய் வருமுப் பதத்து சிகாரம் சிவமே வகாரம் பரமே யகாரம் உயிரென் றறையலு மாமே.

---

382

2503. உயிர்க்குயி ராகி யொழிவற் றழிவற் றயிர்ப்பறு காரணோ பாதி விதிரேகத் துயிர்ப்புறும் ஈசன் உபமிதத் தாலன்றி வியர்ப்புறும் ஆணவம் வீடல்செய் யாவே.

---

383

2504. காரியம் ஏழிற் கலக்கும் கடும்பசு காரணம் ஏழிற் கலக்கும் பரசிவன் காரிய காரணங் கற்பனை சொற்பதப் பாரறும் பாழில் பராபரத் தானே.

---

384

===29.உபசாந்தம்=== 2505. முத்திக்கு வித்து முதல்வன்தன் ஞானமே பத்திக்கு வித்துப் பணிந்துற்றுப் பற்றலே சித்திக்கு வித்துச் சிவபரந் தானாதல் சத்திக்கு வித்துத் தனதுப சாந்தமே.

---

385

2506. காரியம் ஏழும் கரந்திடு மாயையுள் காரணம் ஏழும் கரக்கும் கடுவெளி காரிய காரண வாதனைப் பற்றறப் பாரண வும்முப சாந்தப் பரிசிதே.

---

386

2507. அன்ன துரியமே யாத்தும சுத்தியும் முன்னிய சாக்கிரா தீதத் துறுபுரி மன்னு பரங்காட்சி யாவ துடனுற்றுத் தன்னின் வியாத்தி தனின்உப சாந்தமே.

---

387

2508. ஆறா றமைந்தாண வத்தையுள் நீக்குதற் பேறான தன்னை யறிதற்பின் றீர்சுத்தி கூறாத சாக்கிரா தீதங் குருபரன் பேறாம் வியாத்தம் பிறழுப சாந்தமே.

---

388

2509. வாய்ந்த உபசாந்த வாதனை யுள்ளப்போய் ஏய்ந்த சிவமாத லின்சிவா னந்தத்துத் தோய்ந்தறல் மோனச் சுகானுபவத் தோடே ஆய்ந்ததில் தீர்க்கை யானதீ ரைந்துமே.

---

389

2510. பரையின் பரவப ரத்துடன் ஏகமாய்த் திரையினின் றாகிய தெண்புனல் போலவுற் றுரையுணர்ந் தாரமு தொக்க வுணர்ந்துளோன் கரைகண் டானுரை யற்ற கணக்கிலே.

---

390

===30.புறங்கூறாமை=== 2511. பிறையுட் கிடந்த முயலை எறிவான் அறைமணி வாட்கொண் டவர்தமைப் போலக் கறைமணி கண்டனைக் காண்குற மாட்டார் நிறையறி வோமென்பர் நெஞ்சிலர் தாமே.

---

391

2512. கருந்தாட் கருடன் விசும்பூ டிறப்பக் கருந்தாட் கயத்திற் கரும்பாம்பு நீங்கப் பெருந்தன்மை பேசுதி நீயொழி நெஞ்சே அருந்தா அலைகடல் ஆறுசென் றாலே.

---

392

2513. கருதலர் மாளக் கருவாயில் நின்ற பொருதலைச் செய்வது புல்லறி வாண்மை மருவலர் செய்கின்ற மாதவம் ஒத்தால் தருவலர் கேட்ட தருவும்ப ராமே.

---

393

2514. பிணங்கவும் வேண்டாம் பெருநில முற்றும் இணங்கியெம் மீசனே யீசனென் றுன்னிற் கணம்பதி னெட்டுங் கழலடி காண வணங்கெழு நாடியங் கன்புற லாமே.

---

394

2515. என்னிலும் என்னுயி ராய இறைவனைப் பொன்னிலு மாமணி யாய புனிதனை மின்னிய வெவ்வுயி ராய விகிர்தனை உன்னிலும் உன்னும் உறும்வகை யாலே.

---

395

2516. நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் நிமலனை ஒன்றும் பொருள்கள் உரைப்பவ ராகிலும் வென்றைம் புலனும் விரைந்து பிணக்கறுத் தொன்றா யுணரும் ஒருவனு மாமே.

---

396

2517. நுண்ணறி வாயுல காயுல கேழுக்கும் எண்ணறி வாய்நின்ற எந்தை பிரான்தன்னைப் பண்ணறி வாளனைப் பாவித்த மாந்தரை விண்ணறி வாளர் விரும்புகின் றாரே.

---

397

2518. விண்ணவ ராலும் அறிவறி யான்றன்னைக் கண்ணற வுள்ளே கருதிடிற் காலையில் எண்ணுற வாகமுப் போது மியற்றிநீ பண்ணிடில் தன்மை பராபர னாமே.

---

398

1519. ஒன்றா யுலகுடன் ஏழும் பரந்தவன் பின்றா னருள்செய்த பேரரு ளாளவன் கன்றா மத்தார்தங் கல்வியுள் நல்லவன் பொன்றாத போது புனைபுக ழானே.

---

399

2520. போற்றியென் றேனெந்தை பொன்னான சேவடி ஏற்றியே சென்று மெறிமணி தானகக் காற்றின் விளக்கது காய மயக்குறும் ஆற்றலுங் கேட்டதும் அன்றுகண் டேனே.

---

400

2521.நேடிக்கொண் டென்னுள்ளே நேர்தரு நந்தியை ஊருபுக் காரு முணர்ந்தறி வாரில்லை கூடுபுக் கேறலுற் றேனவன் கோலங்கண் மூடிக்கண் டேனுல கேழுங்கண் டேனே.

---

401

2522. ஆன புகழும் அமைந்ததோர் ஞானமும் தேனு மிருக்குஞ் சிறுவரை யொன்றுகண் டூனமொன் றின்றி யுணர்வுசெய் வார்கட்கு வானகஞ் செய்யு மறவனு மாமே.

---

402

மாமதி யாமதி யாய்நின்ற மாதவர் தூய்மதி யாகுஞ் சுடர்பர மானந்தத் தாமதி யாகச் சகமுணச் சாந்திபுக் காமல மற்றார் அமைவுபெற் றாரே.

---

403

2524. பதமுத்தி மூன்றும் பழுதென்று கைவிட் டிதமுற்ற பாச விருளைத் துரந்து மதமற் றெனதியான் மாற்றிவிட் டாங்கே திதமுற் றவர்கள் சிவசித்தர் தாமே.

---

404

2525. சித்தர் சிவத்தைக் கண்டவர் சீருடன் சுத்தாசுத் தத்துடன் தோய்ந்துந்தோ யாதவர் முத்தரம் முத்திக்கு மூலத்தர் மூலத்து சத்தர் சதாசிவத் தன்மையர் தாமே.

---

405

===31.அஷ்டதள கமல முக்குண அவத்தை=== 2526. உதிக்கின்ற இந்திரன் அங்கி யமனுந் துதிக்கும் நிருதி வருணன்நல் வாயு மதிக்கும் குபேரன் வடதிசை யீசன் நிதித்தென் டிசையு நிறைந்துநின் றாரே.

---

406

2527. ஒருங்கிய பூவுமோ ரெட்டித ழாகும் மருங்கிய மாயா புரியத னுள்ளே சுருங்கிய தண்டின் சுழுனையி னூடே ஒருங்கிய சோதியை ஓர்ந்தெழும் உய்ந்தே.

---

407

2528. மொட்டலர் தாமரை மூன்றுள மூன்றினும் விட்டலர் கின்றனன் சோதி விரிசுடர் எட்டல ருள்ளே இரண்டலர் உள்ளுறிற் பட்டலர் கின்றதோர் பண்டங் கனாவே.

---

408

2529. ஆறே யருவி யகங்குளம் ஒன்றுண்டு நூறே சிவகதி நுண்ணிது வண்ணமும் கூறே குவிமுலைக் கொம்பனை யாளொடும் வேறே யிருக்கும் விழுப்பொருள் தானே.

---

409

2530. திகையெட்டுந் தேரெட்டும் தேவதை யெட்டும் வகையெட்டு மாய்நின்ற வாதிப் பிரானை வகையெட்டு நான்குமற் றாங்கே நிறைந்து முகையெட்டு முண்ணின் றுதிக்கின்ற வாறே.

---

410

2531. ஏழுஞ் சகள மியல்புங் கடந்தெட்டில் வாழும் பரமென் றதுகடந் தொன்பதில் ஊழி பராபர மோங்கிய பத்தினிற் றாழ்வது வான தனித்தன்மை தானே.

---

411

2532. பல்லூழி பண்பன் பகலோன் இறையவன் நல்லூழி யைந்தினுள் ளேநின்ற ஊழிகள் செல்லூழி யண்டத்துச் சென்றவவ் வூழியுள் அவ்வூழி யுச்சியு ளொன்றிற் பகவனே.

---

412

2533. புரியும் உலகினில் பூண்டவெ ட்டானை திரியுங் களிற்றொடு தேவர் குழாமும் எரியும் மழையும் இயங்கும் வெளியும் பரியுமா காசத்திற் பற்றது தானே.

---

413

2534. ஊறு மருவி யுயர்வரை யுச்சிமேல் ஆறின்றிப் பாயும் அருங்குளம் ஒன்றுண்டு சேறின்றிப் பூத்த செழுங்கொடித் தாமரைப் பூவின்றிச் சூடான் புரிசடை யோனே.

---

414

1535. ஒன்றும் இரண்டும் ஒருங்கிய காலத்து நின்றும் இருந்தும் நிலம்பல பேசினும் வென்று மிருந்து விகிர்தனை நாடுவர் சென்றும் இருந்தும் திருவுடை யோரே.

---

415

===32.நவாவத்தை - நவாபிமானி=== 2536. தொற்பத விசுவன் றைசதன் பிராஞ்ஞன் நற்பத விராட்டன்பொன் கெற்பனவ் யாகிர்தன் பிற்பதஞ் சொல்இதையன் பிரசா பத்தியன் பொற்புவி சாந்தன் பொருதபி மானியே.

---

416

2537. நவமா மவத்தை நனவாதி பற்றிற் பவமா மலங்குணம் பற்றற்றுப் பற்றாத் தவமான சத்திய ஞானப் பொதுவில் துவமார் துரியம் சொரூபம தாமே.

---

417

2538. சிவமான சிந்தையிற் சீவன் சிதைய பவமான மும்மலம் பாறிப் பறிய நவமான வந்தத்தின் நற்சிவ போதம் தவமா மவையாகித் தானல்ல வாமே.

---

418

2539. முன்சொன்ன வொன்பானின் முன்னுறு தத்துவம் தன்சொல்லில் எண்ணத் தகாவொன்பான் வேறுள பின்சொல்ல லாகுமிவ் வீரொன்பான் பேர்த்திட்டு தன்செய்த ஆண்டவன் றான்சிறந் தானே.

---

419

2540. உகந்தன வொன்பது மைந்தும் உலகம் பகர்ந்த பிரானென்னும் பண்பினை நாடி அகந்தெம்பி ரானென்ப னல்லும் பகலும் இகந்தன வல்வினை யோடறுத் தானே.

---

420

2541. நலம்பல காலந் தொகுத்தன நீளம் குலம்பல வண்ணங் குறிப்பொடுங் கூடும் பலம்பல பன்னிரு கால நினையும் நிலம்பல வாறின னீர்மையன் றானே.

---

421

2542. ஆதி பராபரம் ஆகும் பராபரை சோதி பரமுயிர் சொல்லுநற் றத்துவம் ஓதுங் கலைமாயை யோரிரண் டோர்முத்தி நீதியாம் பேதமொன் பானுட னாதியே.

---

422

2543. தேறாத சிந்தை தெளியத் தெளிவித்து வேறா நரக சுவர்க்கமு மேதினி ஆறாப் பிறப்பு முயிர்க்கரு ளால்வைத்தான் வேறாத் தெளியார் வினைவுயிர் பெற்றதே.

---

423

2544. ஒன்பா னவத்தையுள் ஒன்பா னபிமானி நன்பாற் பயிலும் நவதத் துவமாதி ஒன்பானில் நிற்பதோர் முத்துரி யத்துறச் செம்பாற் சிவமாதல் சித்தாந்த சித்தியே.

---

424

===33.சுத்தாசுத்தம்=== 2545. நாசி நுனியினி னான்மூ விரலிடை ஈச னிருப்பிட மியாரு மறிகிலர் பேசி யிருக்கும் பெருமறை யம்மறை கூசி யிருக்குங் குணமது வாமே.

---

425

2546. கருமங்க ளொன்று கருதுங் கருமத் துரிமையுங் கன்மமு முன்னும் பிறவிக் கருவினை யாவது கண்டகன் றன்பிற் புரிவன கன்மக் கயத்துட் புகுமே.

---

426

2547. மாயை மறைக்க மறைந்த மறைப்பொருள் மாயை மறைய வெளிப்படும் அப்பொருள் மாயை மறைய மறையவல் லார்கட்குக் காயமும் இல்லை கருத்தில்லை தானே.

---

427

2548. மோழை யடைந்து முழைதிறந் துள்புக்குக் கோழை யடைகின்ற தண்ணற் குறிப்பினில் ஆழ வடைத்தங் கனலிற் புறஞ்செய்து தாழ வடைப்பது தன்வலி யாமே.

---

428

2549. காயக் குழப்பனைக் காயநன் னாடனைக் காயத்தி னுள்ளே கமழ்கின்ற நந்தியைத் தேயத்து ளேயென்றும் தேடித் திரிபவர் காயத்து ணின்ற கருத்தறி யாரே.

---

429

2550. ஆசூச மாசூச மென்பா ரறிவிலார் ஆசூச மாமிட மாரு மறிகிலார் ஆசூச மாமிட மாரு மறிந்தபின் ஆசூச மானிட மாசூச மாமே.

---

430

2551. ஆசூச மில்லை யருநிய மத்தருக் காசூச மில்லை யரனையர்ச் சிப்பவர்க் காசூச மில்லையா மங்கி வளர்ப்போருக் காசூச மில்லை யருமறை ஞானிக்கே.

---

431

2552. வழிபட்டு நின்று வணங்கு மவர்க்குச் சுழிபட்டு நின்றதோர் தூய்மை தொடங்கும் குழிபட்டு நின்றவர் கூடார் குறிகள் கழிபட் டவர்க்கன்றிக் காணவொண் ணாதே.

---

432

2553. தூய்மணி தூயன றூய வொளிவிடுந் தூய்மணி தூயன றூரறி வாரில்லை தூய்மணி தூயன றூரறி வார்கட்குத் தூய்மணி தூயன றூயவு மாமே.

---

433

2554. தூயது வாளா வைத்தது தூநெறி தூயது வாளா நாதன் றிருநாமம் தூயது வாளா வட்டமா சித்தியுந் தூயது வாளாத் தூயடிச் சொல்லே.

---

434

2555. பொருளது வாய்நின்ற புண்ணிய னெந்தை அருளது போற்று மடியவ ரன்றிச் சுருளது வாய்நின்ற துன்பச் சுழியின் மருளது வாச்சிந்தை மயங்குகின் றாரே.

---

435

2556. வினையா மசத்து விளைவ துணரார் வினைஞானந் தன்னில் வீடலுந் தேரார் வினைவிட வீடென்னும் வேதமு மோதார் வினையாளர் மிக்க விளைவறி யாரே.

---

436

===34.முத்திநிந்தை=== 2557. பரகதி யுண்டென வில்லையென் போர்கள் நரகதி செல்வது ஞால மறியும் இரகதிசெய்திடு வார்கடை தோறும் துரகதி யுண்ணத் தொடங்குவர் தாமே.

---

437

2558. கூடகில் லார்குரு வைத்த குறிகண்டு நாடகில் லார்நயம் பேசித் திரிவர்கள் பாடகில் லாரவன் செய்த பரிசறிந் தாடவல் லாரவர் பேறிது வாமே.

---

438

2559. புறப்பட்டுப் போகும் புகுதுமென் னெஞ்சில் திறம்பட்ட சிந்தையைத் தெய்வமென் றெண்ணி அறப்பட்ட மற்றப் பதியென் றழைக்கில் இறப்பற்றி னேனிங் கிதென்னென் கின்றானே.

---

439

2560. திடரிடை நில்லாத நீர்போல வாங்கே உடலிடை நில்லா வுறுபொருள் காட்டிக் கடலிடை நில்லாக் கலஞ்சேரு மாபோல் அடலெரி வண்ணனு மங்குநின் றானே.

---

440

2561. தாமரை நூல்போற் றடுப்பார் பரத்தொடும் போம்வழி வேண்டிற் புறமே யுழிதர்வர் காணவழி காட்டக் கண்காணாக் கலதிகள் தீநெறி செல்வான் றிரிகின்ற வாறே.

---

441

2562. மூடுத வலின்றி முடியு மனிதர்கள் கூடுவர் நந்தி யவனைக் குறித்துடன் காடு மலையுங் கழனி கடந்தோறும் ஊடும் உருவினை யுன்னகி லீரே.

---

442

2563. ஆவது தெற்கும் வடக்கு மமரர்கள் போவர் குடக்கும் குணக்குங் குறிவழி நாவினின் மந்திர மொன்று நடுவங்கி வேவது செய்து விளங்கிடு நீரே.

---

443

2564. மயக்குற நோக்கினு மாதவஞ் செய்வார் தமக்குறப் பேசின தாரணை கொள்ளார் சினக்குறப் பேசின தீவினை யாளர் தமக்குற வல்வினை தாங்கிநின் றாரே.

---

444

===35.இலக்கணாத்திரயம்=== 2565. விட்ட இலக்கணை தான்போம் வியோமத்துத் தொட்டு விடாத துபசாந்தத் தேதொகும் விட்டு விடாதது மேவுஞ்சத் தாதியின் சுட்டு மிலக்கணா தீதஞ் சொரூபமே.

---

445

2566. வில்லின் விசைநாணின் கோத்திலக் கெய்தபின் கொல்லுங் களிறைந்துங் கோலொடு சாய்ந்தன இல்லு ளிருந்தெறி கூரு மொருவற்குக் கல்கல னென்னக் கதிரெதி ராமே.

---

446

===36.மகாவாக்கியம்=== 2567. சீவ துரியத்துத் தொம்பதஞ் சீவனார் தாவு பரதுரி பத்தினிற் றற்பதம் மேவு சிவதுரி யத்தசி மெய்ப்பதம் ஓவி விடுந்தத்துவமசி யுண்மையே.

---

447

2568. ஆறா றகன்ற வணுத்தொம் பதஞ்சுத்தம் ஈறான தற்பர மெய்துப சாந்தத்துப் பேறா கியசீவன் நீங்கிப்பிர சாதத்து வீறான தொந்தத் தசிதத்வ மசியே.

---

448

2569. ஆகிய வச்சோயந் தேவதத் தன்னிடத் தாகிய விட்டு விடாத விலக்கணைத் தாகுப சாந்தமே தொந்தத் தசியென்ப ஆகிய சீவன் பரன்சிவன் ஆமே.

---

449

2570. துவந்தத் தசியே தொந்தத் தசியும் அவைமன்னு மந்நுவயத் தேக மான தவமன்னு தத்துவ மசிவே தாந்த சிவமாகும் அதுஞ்சித் தாந்த வேதமே.

---

450

2571. துரியம் அடங்கிய சொல்லறும் பாழை அரிய பரமென்பர் ஆகார் இதன்றென்னார் உரிய பரம்பரம் ஆமொன்றுதிக்கும் அருநிலம் என்பதை ஆரறி வாரே.

---

451

2572. தொம்பதம் தற்பதம் சொல்லும் அசிபதம் நம்பிய முத்துரி யத்துமேல் நாடவே யும்பத முப்பத மாகும் உயிர்பரன் செம்பொரு ளான சிவமென லாமே.

---

452

2573. வைத்த துரிய மதிற்சொரூ பானந்தத் துய்த்த பிரணவ மாமுப தேசத்தை மெய்த்த விதயத்து விட்டிடு மெய்யுணர் வைத்த படியே யடைந்துநின் றானே.

---

453

2574. நனவாதி ஐந்தையும் நாதாதி யில்வைத்துப் பினமாம் மலத்தைப் பின்வைத்துப் பின்சுத்தத் தனதாஞ் சிவகதி சத்தாதி சாந்தி மனவா சகங்கெட்ட மன்னனை நாடே.

---

454

2575. பூரணி யாதது புறம்பொன் றிலாமையின் பேரணி யாதது பேச்சொன் றிலாமையின் ஓரணை யாதது ஒன்று மிலாமையின் காரணம் இன்றியே காட்டுந் தகைமைத்தே.

---

455

2576. நீயது வானாய் எனநின்ற பேருரை ஆயது நானானேன் என்னச் சமைந்தறச் சேய சிவமாக்கும் சீர்நந்தி பேரருள் ஆயது வாயனந் தானந்தி யாகுமே.

---

456

2577. உயிர்பர மகா உயர்பர சீவன் அரிய சிவமாக அச்சிவம் வேதத் திரியிலும் சீராம் பராபரன் என்ன உரிய உரையற்ற ஓமய மாமே.

---

457

2578. வாய்நாசி யேபுரு மத்தகம் உச்சியில் ஆய்நாசி உச்சி முதலவை யாய்நிற்கும் தாய்நாடி யாதிவாக் காதி கலாதி சேய்நா டொளியாச் சிவகதி ஐந்துமே.

---

458

2579. அறிவறி யாமை யிரண்டு மகற்றிச் செறிவறி வாயெங்கு நின்ற சிவனைப் பிறிவறி யாது பிரானென்று பேணும் குறியறி யாதவர் கொள்ளறி யாரே.

---

459

2580. அறிவார் அறிவன அப்பும் அனலும் அறிவார் அறிவன அப்பும் கலப்பும் அறிவா னிருந்தங் கறிவிக்கி னல்லால் அறிவா னறிந்த அறிவறி யோமே.

---

460

2581. அதீதத்துள் ளாகி அகன்றவன் நந்தி அதீதத்துள் ளாகி அறிவிலோன் ஆன்மா மதிபெற் றிருள்விட்ட மன்னுயிர் ஒன்றாம் பதியிற் பதியும் பரவுயிர் தானே.

---

461

2582. அடிதொழ முன்னின் றமரர்க ளத்தன் முடிதொழ ஈசனும் முன்னின் றருளிப் படிதொழ நீபண்டு பாவித்த தெல்லாம் கடிதொழக் காணென்னுங் கண்ணுத லானே.

---

462

2583. நின்மல மேனி நிமலன் பிறப்பிலி என்னுளம் வந்திவன் என்னடி யானென்று பொன்வளர் மேனி புகழ்கின்ற வானவன் நின்மல மாகென்று நீக்கவல் லானே.

---

463

2584. துறந்துபுக் கொள்ளொளிச் சோதியைக் கண்டு பறந்ததென் உள்ளம் பணிந்து கிடந்தே மறந்தறி யாவென்னை வானவர் கோனும் இறந்து பிறவாமல் ஈங்குவைத் தானே.

---

464

2585. மெய்வாய்கண் மூக்குச் செவியென்னும் மெய்த்தோற்றத் தவ்வாய அந்தக் கரணம் அகிலமும் எவ்வாய் உயிரும் இறையாட்ட ஆடலால் கைவா யிலாநிறை எங்குமெய் கண்டதே.

---

465

===37.விசுவக்கிராசம்=== 2586. அழிகின்ற சாயா புருடனைப் போலக் கழிகின்ற நீரிற் குமிழியைக் காணில் எழுகின்ற தீயிற்கர்ப் பூரத்தை யொக்கப் பொழிகின்ற இவ்வுடற் போமப் பரத்தே.

---

466

2587. உடலும் உயிரும் ஒழிவற ஒன்றிற் படரும் சிவசத்தி தாமே பரமாம் உடலைவிட் டிந்த உயிரெங்கு மாகிக் கடையும் தலையும் கரக்கும் சிவத்தே.

---

467

2588. செவிமெய்வாய் கண்மூக்குச் சேரிந் திரியம் அவியின் றியமன மாதிகள் ஐந்தும் குவிவொன் றிலாமல் விரிந்து குவிந்து தவிர்வொன் றிலாத சராசரந் தானே.

---

468

2589. பரனெங்கு மாரப் பரந்துற்று நிற்குந் தினெங்கு மாகிச் செறிவெங்கும் எய்தும் உரனெங்கு மாயுல குண்டுமிழ் செய்யும் வரமிங்கன் கண்டியான் வாழ்ந்துற்ற வாறே.

---

469

2590. அளந்து துரியத் தறிவினை வாங்கி உளங்கொள் பரஞ்சகம் உண்ட தொழித்துக் கிளர்ந்த பரஞ்சிவம் சேரக் கிடைத்தால் விளங்கிய வெட்ட வெளியனும் ஆமே.

---

470

2591. இரும்பிடை நீரென என்னையுள் வாங்கிப் பரம்பர மான பரமது விட்டே உரம்பெற முப்பாழ் ஒளியை விழுங்கி இருந்தனன் நந்தி இதயத்து ளானே.

---

471

2592. கரியுண் விளவின் கனிபோல் உயிரும் உரிய பரமுமுன் ஓதுஞ் சிவமும் அரிய துரியமேல் அகிலமும் எல்லாம் திரிய விழுங்கும் சிவபெரு மானே.

---

472

2593. அந்தமும் ஆதியும் ஆகும் பராபரன் தந்தம் பரம்பரன் தன்னிற் பரமுடன் நந்தமை உண்டுமெய்ஞ் ஞானநே யாந்தத்தே நந்தி யிருந்தனன் நாமறி யோமே.

---

473

===38.வாய்மை=== 2594. அற்ற துரைக்கில் அருளுப தேசங்கள் குற்ற மறுத்தபொன் போலுங் கனலிடை அற்றற வைத்திறை மாற்றற ஆற்றிடில் செற்றம் அறுத்த செழுஞ்சுடர் ஆகுமே.

---

474

2595. எல்லாம் அறியும் அறிவுதனை விட்டு எல்லாம் அறிந்தும் இலாபம் அங்கு இல்லை எல்லாம் அறிந்த அறிவினை நான் என்னில் எல்லாம் அறிந்த இறை எனலாமே.

---

475

2596. தலைநின்ற தாழ்வரை மீது தவஞ்செய்து முலைநின்ற மாதறி மூர்த்தியை யானும் புலைநின்ற பொல்லாப் பிறவி கடந்து கலைநின்ற கள்வனைக் கண்டுகொண் டேனே.

---

476

2597. தானே உலகில் தலைவன் எனத்தகும் தானே உலகுக்கோர் தத்துவ மாய்நிற்கும் வானே மழைபொழி மாமறை கூர்ந்திடும் ஊனே உருகிய உள்ளமொன் றாமே.

---

477

2598. அருள்பெற்ற காரணம் என்கொல் அமரில் இருளற்ற சிந்தை இறைவனை நாடி மருளுற்ற சிந்தையை மாற்றி அருமைப் பொருளுற்ற சேவடி போற்றுவர் தாமே.

---

478

2599. மெய்கலந் தாரொடு மெய்கலந் தான்தன்னைப் பொய்கலந் தார்முன் புகுதா ஒருவனை உய்கலந் தூழித் தலைவனு மாய்நிற்கும் மெய்கலந் தின்பம் விளைந்திடும் மெய்யர்க்கே.

---

479

2600. மெய்கலந் தாரொடு மெய்கலந் தான்மிகப் பொய்கலந் தாருட் புகுதாப் புனிதனைக் கைகலந் தாவி எழும்பொழு தண்ணலைக் கைகலந் தார்க்கே கருத்துறல் ஆமே.

---

480

2601. எய்திய காலத் திருபொழு துஞ்சிவன் மெய்செயின் மேலை விதியது வாய்நிற்கும் பொய்யும் புலனும் புகலொன்று நீத்திடில் ஐயனும் அவ்வழி ஆகிநின் றானே.

---

481

2602. எய்துவ தெய்தா தொழிவ திதுஅருள் உய்ய அருள்செய்தான் உத்தமன் சீர்நந்தி பொய்செய் புலனெறி ஒன்பதும் தாட்கொளின் மெய்யென் புரவியை மேற்கொள்ள லாமே.

---

482

2603. கைகலந் தானைக் கருத்தினுள் நந்தியை மெய்கலந் தான்றன்னை வேத முதல்வனைப் பொய்கலந் தார்முன் புகுதாப் புனிதனைப் பொய்யொழிந் தார்க்கே புகலிடம் ஆமே.

---

483

2604. மெய்த்தாள் அகம்படி மேவிய நந்தியைக் கைத்தாள் கொண்டாரும் திருந்தறி வாரில்லை பொய்த்தாள் இடும்பையைப் பொய்யற நீவிட்டங் கத்தாள் திறக்கில் அரும்பேற தாமே.

---

484

2605. உய்யும் வகையால் உணர்வினால் ஏத்துமின் மெய்யன் அரனெறி மேலுண்டு திண்ணெனப் பொய்யொன்று மின்றிப் புறம்பொலி வார்நடு ஐயனும் அங்கே அமர்ந்துநின் றானே.

---

485

2606. வம்பு பழுத்த மலர்ப்பழம் ஒன்றுண்டு தம்பால் பறவை புகுந்துணத் தானொட்டா(து) அம்புகொண் டெய்திட் டகலத் துரத்திடின் செம்பொற் சிவகதி சென்றெய்த லாமே.

---

486

2607. மயக்கிய ஐம்புலப் பாசம் அறுத்துத் துயக்கறுத் தானைத் தொடர்மின் தொடர்ந்தால் தியக்கஞ் செய்யாதே சிவனெம்பெருமான் உயப்போ எனமனம் ஒன்றுவித் தானே.

---

487

2608. மனமது தானே நினையவல் லாருக்(கு) இனமெனக் கூறும் இருங்காய மேவல் தனிவினில் நாதன்பால் தக்கன செய்யில் புனிதன் செயலாகும் போதப் புவிக்கே.

---

488

===39.ஞானி செயல்=== 2609. முன்னை வினைவரின் முன்உண்டே நீங்குவர் பின்னை வினைக்கணார் பேர்ந்தறப் பார்ப்பர்கள் தன்னை அறிந்திடும் தத்துவ ஞானிகள் நன்மையில் ஐம்புலன் நாடலி னாலே.

---

489

2610. தன்னை அறிந்திடும் தத்துவ ஞானிகள் முன்னை வினையின் முடிச்சை அவிழ்ப்பர்கள் பின்னை வினையைப் பிடித்துப் பிசைவர்கள் சென்னியில் வைத்த சிவனரு ளாலே.

---

490

2611. மனவாக்கு காயத்தால் வல்வினை மூளும் மனவாக்கு நேர்நிற்கில் வல்வினை மன்னா மனவாக்கு கெட்டவர் வாதனை தன்னால் தனைமாற்றி யாற்றத் தகுஞானி தானே.

---

491

===40.அவாவறுத்தல்=== 2612. வாசியும் ஊசியும் பேசி வகையினால் பேசி யிருந்து பிதற்றிப் பயனில்லை ஆசையும் அன்பும் அறுமின் அறுத்தபின் ஈசன் இருந்த இடம்எளி தாமே.

---

492

2613. மாடத் துளானலன் மண்டபத் துளானலன் கூடத் துளானலன் கோயி லுளானலன் வேடத் துளானலன் வேட்கைவிட் டார்நெஞ்சில் மூடத் துளேநின்று முத்திதந் தானே.

---

493

2614. ஆசை அறுமின்கள் ஆசை அறுமின்கள் ஈசனொ டாயினும் ஆசை அறுமின்கள் ஆசை படப்பட ஆய்வருந் துன்பங்கள் ஆசை விடவிட ஆனந்த மாமே.

---

494

2615. அடுவன பூதங்கள் ஐந்தும் உடனே படுவழி செய்கின்ற பற்றற வீசி விடுவது வேட்கையை மெய்ந்நின்ற ஞானம் தொடுவது தம்மைத் தொடர்தலும் ஆமே.

---

495

2616. உவாக்கடல் ஒக்கின்ற ஊழியும் போன துவாக்கட லுட்பட்டுத் துஞ்சினர் வானோர் அவாக்கட லுட்பட் டழுந்தினர் மண்ணோர் தவாக்கடல் ஈசன் தரித்துநின் றானே.

---

496

2617. நின்ற வினையும் பிணியும் நெடுங்செயல் துன்தொழி லற்றுச் சுத்தம தாகலும் பின்றைங் கருமமும் பேர்த்தருள் நேர்பெற்றுத் துன்ற அழுத்தலும் ஞானிகள் தூய்மையே.

---

497

2618. உண்மை உணர்ந்துற ஒண்சித்தி முத்தியாம் பெண்மயல் கெட்டறப் பேறட்ட சித்தியாம் திண்மையின் ஞானி சிவகாயம் கைவிட்டால் வண்மை அருள்தான் அடைந்தன்பில் ஆறுமே.

---

498

2619. அவனிவன் ஈசனென் றன்பற நாடிச் சிவனிவன் ஈசன்என்றுண்மையை ஓரார் பவனிவன் பல்வகை யாமிப் பிறவி புவனிவன் போவது பொய்கண்ட போதே.

---

499

2620. கொதிக்கின்ற வாறும் குளிர்கின்ற வாறும் பதிக்கின்ற வாறிந்தப் பாரக முற்றும் விதிக்கின்ற ஐவரை வேண்டா துலகம் நொதிக்கின்ற காயத்து நூலொன்று மாமே.

---

500

2621. உய்ந்தனம் என்பீர் உறுபொருள் காண்கிலீர் கந்த மலரிற் கலக்கின்ற நந்தியைச் சிந்தையில் வைத்துத் தெளிவுறச் சேர்த்திட்டால் முந்தைப் பிறவிக்கு மூலவித் தாமே.

---

501

===41.பத்தியுடைமை=== 2622. முத்திசெய் ஞானமும் கேள்வியு மாய்நிற்கும் அத்தனை மாயா அமரர் பிரான்றன்னைச் சுத்தனைத் தூய்நெறி யாய்நின்ற சோதியை பத்தன் பரசும் பசுபதி தான்என்றே.

---

502

2623. அடியார் அடியார் அடியார் அடிமைக்கு அடியனாய் நல்கிட் டடிமையும் பூண்டேன் அடியார் அருளால் அவனடி கூட அடியான் இவனென் றடிமைகொண் டானே.

---

503

2624. நீரிற் குளிரும் நெருப்பினிற் சுட்டிடும் ஆரிக் கடனந்தி யாமா ரறிபவர் பாரிற் கயனாரைக் பார்க்கிலும் நேரியர் ஊரில் உமாபதி ஆகிநின் றானே.

---

504

2625. ஒத்துல கேழும் அறியா ஒருவனென் றத்தன் இருந்திடம் ஆரறி வார்சொல்லப் பத்தர்தம் பத்தியின் பாற்படி னல்லது முத்தினை யார்சொல்ல முந்துகின் றாரே.

---

505

2626. ஆன்கன்று தேடி அழைக்கு மதுபோல் நான்கன்றாய் நாடி அழைத்தேனென் நாதனை வான்கன்றுக் கப்பாலாய் நின்ற மறைப்பொருள் ஊன்கன்றால் நாடிவந் துள்புகுந் தானே.

---

506

2627. பெத்தத்துத் தன்பணி இல்லை பிறத்தலான் முத்தத்துந் தன்பணி இல்லை முறைமையால் அத்தற் கிரண்டும் அருளால் அளித்தலால் பத்திப் பட்டோர்க்குப் பணியொன்றும் இல்லையே.

---

507

2628. பறவையிற் கற்பமும் பாம்புமெய் யாகக் குறவஞ் சிலம்பக் குளிர்வரை ஏறி நறவார் மலர்கொண்டு நந்தியை யல்லால் இறைவனென் றென்மனம் ஏத்தகி லாவே.

---

508

2629. உறுதுணை நந்தியை உம்பர் பிரானை பெறுதுணை செய்து பிறப்பறுத் துய்மின் செறுதுணை செய்து சிவனடி சிந்தித்து உறுதுணை யாயங்கி யாகிநின் றானே.

---

509

2630. வானவர் தம்மை வலிசெய் திருக்கின்ற தானவர் முப்புரஞ் செற்ற தலைவனைக் கானவன் என்றும் கருவரை யான்என்றும் ஊனத னுள்நினைந் தொன்று பட்டாரே.

---

510

2631. நிலைபெறு கேடென்று முன்னே படைத்த தலைவனை நாடித் தயங்கும்என் உள்ளம் மலையுளும் வானகத் துள்ளும் புறத்தும் உலையுளும் உள்ளத்தும் மூழ்கிநின் றேனே.

---

511

===42.முத்தியுடைமை=== 2632. முத்தியில் அத்தன் முழுத்த அரள்பெற்றுத் தத்தவ சுத்தி தலைப்பட்டுத் தன்பணி மெய்த்தவம் செய்கை வினைவிட்ட மெய்யுண்மைப் பத்தியி லுற்றோர் பரானந்த போதரே.

---

512

2633. வளங்கனி தேடிய வன்றாட் பறவை உளங்கனி தேடி உழிதரும் போது களங்கனி அங்கியிற் கைவிளக் கேற்றி நலங்கொண்ட நால்வரும் நாடுகின் றாரே.

---

513

===43.சோதனை=== 2634. பெம்மான் பெருநந்தி பேச்சற்ற பேரின்பத் தம்மான் அடிதந் தருட்கடல் ஆடினோம் எம்மாய மும்விடுத் தெம்மைக் கரந்திட்டுச் சும்மா திருந்திடம் சோதனை ஆகுமே.

---

514

2635. அறிவுடை யானரு மாமறை யுள்ளே செறிவுடை யான்மிகு தேவர்க்குந் தேவன் பொறியுடை யான்புலன் ஐந்துங் கடந்த குறியுடை யானொடுங் கூடுவன் நானே.

---

515

2536. அறிவறி வென்றங் கரற்றும் உலகம் அறிவறி யாமையை யாரும் அறியார் அறிவறி யாமை கடந்தறி வானால் அறிவறி யாமை அழகிய வாறே.

---

516

2637. குறியாக் குறியினிற் கூடாத கூட்டத்(து) அறியா அறிவினி லவிழ்ந்தேக சித்தமாய் நெறியாம் பராநந்தி நீடருள் ஒன்றும் செறியாச் செறிவே சிவமென லாமே.

517

2638. காலினில் ஊறும் கருப்பினிற் கட்டியும் பாலினுள் நெய்யும் பழத்துள் இரதமும் பூவினுள் நாற்றமும் போன்றுளன் எம்மிறை காவலன் எங்கும் கலந்து நின்றானே.

---

518

2639. விருப்பொடு கூடி விகிர்தனை நாடிப் பொருப்பகஞ் சேர்தரு பொற்கொடி போல இருப்பர் மனத்திடை எங்கள் பிரானார் நெருப்புரு வாகி நிகழ்ந்துநின் றாரே.

---

519

2640. நந்தி பெருமான் நடுவுள் வியோமத்து வந்தென் அகம்படி கோயில்கொண் டான்கொள்ள எந்தைவந் தானென் றெழுந்தே னெழுதலும் சிந்தையி னுள்ளே சிவனிருந் தானே.

---

520

2641. தன்மைவல் லோனைத் தவத்துள் நலத்தினை நன்மைவல் லோனை நடுவுறை நந்தியைப் புன்மைபொய் யாதே புனிதனை நாடுமின் பன்மையில் உம்மைப் பரிசுசெய் வானே.

---

521

2642. தொடர்ந்துநின் றானென்னைச் சோதிக்கும் போது தொடர்ந்துநின் றானல்ல நாதனும் அங்கே படர்ந்துநின் றாதிப் பராபரன் எந்தை கடந்துநின் றவ்வழி காட்டுகின் றானே.

---

522

2643. அவ்வழி காட்டும் அமரர்க் கரும்பொருள் இவ்வழி தந்தைதாய் கேளியான் ஒக்கும் செவ்வழி சேர்சிவ லோகத் திருந்திடும் இவ்வழி நந்தி இயல்பது தானே.

---

523

2644. எறிவது ஞானத் துறைவாள் உருவி அறிவத னோடேயவ் வாண்டகை யானைச் செறிவது தேவர்க்குந் தேவர் பிரானைப் பறிவது பல்கணப் பற்றுவி டாரே.

---

524

2645. ஆதிப் பிரான்தந்த வாளங்கைக் கொண்டபின் வேதித் தென்னை விலக்கவல் லாரில்லை சோதிப்பன் அங்கே சுவடு படாவண்ணம் ஆதிக்கட் டெய்வம் அவனிவ னாமே.

---

525

2646. அந்தக் கருவை அருவை வினைசெய்தற் பந்தம் பணியச்சம் பல்பிறப்பும் வாட்டிச் சிந்தை திருத்தலுஞ் சேர்ந்தார் சோதனை சந்திக்கத் தற்பர மாகுஞ் சதுரர்க்கே.

---

526

2647. உரையற்ற தொன்றை உரைத்தான் எனக்குக் கரையற் றெழுந்த கலைவேட் டறுத்துத் திரையொத்த என்னுடல் நீங்கா திருத்திப் புரையற்ற என்னுட் புகுந்தற் பரனே.

1

==ஏழாம் தந்திரம்== ===1.ஆறாதாரம்=== 1704. நாலும் இருமூன்றும் ஈரைந்தும் ஈராறுங் கோலிமேல் நின்ற குறிகள் பதினாறும் மூலங்கண் டாங்கே முடிந்து முதல் இரண்டும் காலங்கண் டானடி காணலு மாமே.

---

2

1705. ஈராறு நாதத்தில் ஈரெட்டாம் அந்தத்தின் மேதாத் நாதாந்த மீதாம் பராசத்தி போதா லயத்த விகாரந் தனிற்போத மேதாதி யாதார மீதான உண்மையே,

---

3

1706. மேலென்று கீழென் றிரண்டறக் காணுங்கால் தானென்னும் நானென்றுந் தன்மைகள் ஓராறும் பாரெங்கு மாகிப் பரந்த பராபரங் காரொன்று கற்பக மாகிநின் றானே.

---

4

1707. ஆதார சோதனை யானாடி சுத்திகள் மோததி யீரெண் கலர்ந்தத்து விண்ணொளி போதா லயத்துப் புலன்கர ணம்புந்தி சாதா ரணங்கெட்டான் றான்சக மார்க்கமே.

---

5

1708. மேதாதி யாலே விடாதோ மெனத்தூண்டி ஆதார சோதனை அத்துவ சோதனை தாதார மாகவே தானெழச் சாதித்தால் ஆதாரஞ் செய்போக மாவது காயமே.

---

6

1709. ஆறந்த முங்கூடி யாகும் உடம்பினிற் கூறிய வாதார மற்றுங் குறிக்கொண்மின் ஆறிய வக்கர மைப்பதின் மேலாக ஊறிய வாதாரத் தோரெழுத் தாமே.

---

7

1710. ஆகும் உடம்பும் அழிகின்ற அவ்வுடல் போகும் உடம்பும் பொருந்திய வாறுதான் ஆகிய வக்கரம் ஐம்பது தத்துவம் ஆகும் உடம்புக்கும் ஆறந்த மாமே.

---

8

1711. ஆயு மலரின் அணிமலர் மேலது வாய இதழும் பதினாறும் அங்குள தூய அறிவு சிவானந்த மாகிப்போய் மேய அறிவாய் விளைந்தது தானே.

---

9

===2.அண்டலிங்கம்=== 1712. இலிங்கம தாவ தியாரும் அறியார் இலிங்கம தாவ தெண்டிசை யெல்லாம் இலிங்கம தாவ தெண்ணெண் கலையும் இலிங்கம தாக எடுத்த துலகே.

---

10

1713. உலகில் எடுத்தது சத்தி முதலா உலகில் எடுத்தது சத்தி வடிவாய் உலகில் எடுத்தது சத்தி குணமாய் உலகம் எடுத்த சதாசிவன் தானே.

---

11

1714. போகமும் முத்தியும் புத்தியுஞ் சித்தியும் ஆகமும் ஆறாறு தத்துவத் தப்பாலாம் ஏகமும் நல்கி யிருக்குஞ் சதாசிவம் ஆகம வத்துவா வாறுஞ் சிவமே.

---

12

1715. ஏத்தினர் எண்ணிலி தேவரெம் ஈசனை வாழ்த்தினர் வாசப் பசுந்தென்றல் வள்ளலென் றார்த்தனர் அண்டங் கடந்தப் புறநின்று காத்தனன் என்னுங் கருத்தறி யாரே.

---

13

1716. ஒண்சுட ரோன் அயன் மால்பிர சாபதி ஒண்சுட ரான இரவியோ டிந்திரன் கண்சுட ராகிக் கலந்தெங்குந் தேவர்கள் தண்சுட ராயெங்கும் தற்பர மாமே.

---

14

1717. தாபரத் துண்ணின் றருளவல்லான் சிவன் மாபரத் துண்மை வழிபடு வாரிலை மாபரத் துண்மை வழிபடு வாளர்க்கு பூவகத் துள்நின்ற பொற்கொடி யாகுமே.

---

15

1718. தூய விமானமுந் தூலம தாகுமால் ஆய சதாசிவ மாகுநற் சூக்குமம் பாய பலிபீடம் பத்திர லிங்கமாம் ஆய அரனிலை ஆய்ந்துகொள் வார்கட்கே.

---

16

1719. முத்துடன் மாணிக்கம் மொய்த்த பவளமும் கொத்துமக் கொம்பு சிலைநீறு கோமதம் அத்தன்றன் னாகம மன்ன மரிசியாம் உய்த்ததின் சாதனம் பூமண லிங்கமே.

---

17

1720. துன்றுந் தயிர்நெய்பால் துய்ய மெழுகுடன் கன்றிய செம்பு கனலிர தஞ்சலம் வன்திறல் செங்கல் வடிவுடை வில்லம்பொன் றென்றியங் கொன்றை தெளிசிவ லிங்கமே.

---

18

1721. மறையவர் அர்ச்சனை வண்படி கந்தான் இறையவர் அர்ச்சனை யேயபொன் னாகுங் குறைவிலா வசியர்க்குக் கோமள மாகுந் துறையுடைச் சூத்திரர் தொல்வாண லிங்கமே.

---

19

1722. அதுவுணர்ந்த தோனொரு தன்மையை நாடி எதுவுண ராவகை நின்றனன் ஈசன் புதுவுணர் வான புவனங்கள் எட்டும் இதுவுணர்ந் தென்னுடல் கோயில் கொண்டானே.

---

20

1723. அகலிட மாயறி யாமல் அடங்கும் உகலிட மாய்நின்ற வூனத னுள்ளே பகலிட மாமுனம் பாவ விநாசன் புகலிட மாய்நின்ற புண்ணியன் றானே.

---

21

1724. போது புனைகழல் பூமிய தாவது மாது புனைமுடி வானக மாவது நீதியுள் ஈசன் உடல்விசும் பாய்நிற்கும் ஆதி யுறநின்ற தப்பரி சாமே.

---

22

1725. தரையுற்ற சத்தி தனிலிங்கம் விண்ணாந் திரைபொரு நீரது மஞ்சனச் சாலை வரைதவழ் மஞ்சுநீர் வானுடு மாலை கரையற்ற நந்திக் கலையுந்திக் காமே.

---

23

===3.பிண்டலிங்கம்=== 1726. மானுட ராக்கை வடிவு சிவலிங்கம் மானுட ராக்கை வடிவு சிதம்பரம் மானுட ராக்கை வடிவு சதாசிவம் மானுட ராக்கை வடிவு திருக்கூத்தே.

---

24

1727. உலந்திலர் பின்னும் உளரென நிற்பீர் நிலந்தரு நீர்தெளி யூனவை செய்யப் புலந்தரு பூதங்கள் ஐந்தும்ஒன் றாக வலந்தரு தேவரை வந்திசெய் யீரே.

---

25

1728. கோயில்கொண் டன்றே குடிகொண்ட ஐவரும் வாயில்கொண் டாங்கே வழிநின் றருளுவர் தாயில்கொண் டாற்போல் தலைவனென் னுட்புக வாயில்கொண் டீசனு மாளவந் தானே.

---

26

1729. கோயில்கொண் டானடி கொல்லைப் பெருமறை வாயில்கொண் டானடி நாடிகள் பத்துள பூசைகொண் டான்புல னைந்தும் பிறகிட்டு வாயில்கொண் டானெங்கள் மாநந்தி தானே.

---

27

===4.சதாசிவலிங்கம்=== 1730. கூடிய பாதம் இரண்டும் படிமிசை பாடிய கையிரண் டெட்டும் பரந்தெழும் தேடு முகம்ஐந்து செங்கணின் மூவைந்து நாடுஞ் சதாசிவ நல்லொளி முத்தே.

---

28

1731. வேதா நெடுமால் உருத்திரன் மேலீசன் மீதான ஐம்முகன் விந்துவும் நாதமும் ஆதார சத்தியு மந்தச் சிவனொடுஞ் சாதா ரணமாஞ் சதாசிவந் தானே.

---

29

1732. ஆகின்ற சத்தியின் உள்ளே கலைநிலை ஆகின்ற சத்தியின் உள்ளே கதிரெழ ஆகின்ற சத்தியின் உள்ளே அமர்ந்தபின் ஆகின்ற சத்தியுள் அத்திசை பத்தே.

---

30

1733. அத்திசைக் குள்ளே அமர்ந்தன ஆறங்கம் அத்திசைக் குள்ளே அமர்ந்தன நால்வேதம் அத்திசைக் குள்ளே அமர்ந்த சரியையோ(டு) அத்திசைக் குள்ளே அமர்ந்த சமயமே.

---

31

1734. சமயத் தெழுந்த அவத்தையீ ரைந்துள சமயத் தெழுந்த இராசியீ ராறுள சமயத் தெழுந்த சரீரமா றெட்டுள சமயத் தெழுந்த சதாசிவந் தானே.

---

32

1735. நடுவு கிழக்குத் தெற்குத் தரமேற்கு நடுவு படிகநற் குங்கும வன்னம் அடைவுள வஞ்சனஞ் செவ்வரத் தம்பால் அடியேற் கருளிய முகமிவை அஞ்சே.

---

33

1736. அஞ்சு முகமுள ஐம்மூன்று கண்ணுள அஞ்சினொ டஞ்சு கரதலந் தானுள அஞ்சுடன் அஞ்சா யுதமுள நம்பியென் நெஞ்சு புகுந்து நிறைந்துநின் றானே.

---

34

1737. சத்தி தராதல மண்டஞ் சதாசிவ சத்தி சிவமிக்க தாபர சங்கமஞ் சத்தி யுருவம் அருவஞ் சதாசிவஞ் சத்தி சிவதத் துவமுப்பத் தாறே.

---

35

1738. தத்துவ மாவ தருவஞ் சராசரந் தத்துவ மாவ துருவஞ் சுகோதயந் தத்துவம் எல்லாஞ் சகலமு மாய்நிற்குந் தத்துவ மாகுஞ் சதாசிவன் தானே.

---

36

1739. கூறுமி னூறு சதாசிவன் எம்மிறை வேறோர் உரைசெய்து மிகைப்பொரு ளாய்நிற்கும் ஏறுரை செய்தொழில் வானவர் தம்மொடு மாறுசெய் வானென் மனம்புகுந் தானே.

---

37

1740. இருளார்ந்த கண்டமும் ஏந்து மழுவுஞ் சுருளார்ந்த செஞ்சடைச் சோதிப் பிறையும் அருளார்ந்த சிந்தையெம் ஆதிப் பிரானைத் தெருளார்ந்தென் உள்ளே தெளிந்திருந்தேனே.

---

38

1741. சத்திதான் நிற்கின்ற ஐம்முகஞ் சாற்றிடில் உத்தரம் வாமம் உரைத்திடும் சத்தி பச்சிமம் பூருவம் தற்புரு டன்னுரை தெற்கி லகோரம் வடகிழக் கீசனே.

---

39

1742. நாணுநல் லீசான நடுவுச்சி தானாகுந் தாணுவின் றன்முகந் தற்புருட மாகுங் காணும் அகோரம் இருதயங் குய்யமாம் மாணுற வாமமாஞ் சத்திநற் பாதமே.

---

40

1443. நெஞ்சு சிரஞ்சிகை நீள்கவசங் கண்ணம்பு வஞ்சமில் விந்து வளர்நிறம் பச்சையாஞ் செஞ்சுறு செஞ்சுடர் சேகரி மின்னாகுஞ் செஞ்சுடர் போலுந் தெசாயுதந் தானே.

---

41

1744. எண்ணில் இதயம் இறைஞான சத்தியாம் விண்ணிற் பரைசிர மிக்க சிகையாதி வண்ணக் கவசம் வனப்புடை இச்சையாம் பண்ணுங் கிரியை பரநேத் திரத்திலே.

---

42

1745. சத்திநாற் கோணஞ் சலமுற்று நின்றிடுஞ் சத்தி அறுகோணஞ் சயனத்தை யுற்றிடுஞ் சத்திநல் வட்டஞ் சலமுற் றிருந்திடுஞ் சத்தி யுருவாஞ் சதாசிவன் தானே.

---

43

1746. மானந்தி எத்தனை காலம் அழைக்கினுந் தானந்தி யஞ்சின் தனிச்சுட ராய்நிற்குங் கானந்தி யுந்தி கடந்து கமலத்தின் மேனந்தி ஒன்பதின் மேவிநின் றானே.

---

44

1747. ஒன்றிய வாறும் உடலி னுடன்கிடந் தென்றுமெம் மீச னடக்கும் இயல்பது தென்றலைக் கேறத் திருந்து சிவனடி நின்று தொழுதேனென் னெஞ்சத்தி னுள்ளே.

---

45

1748. உணர்ந்தேன் உலகினில் ஒண்பொரு ளானைக் கொணர்ந்தேன் குவலயங் கோயிலென் நெஞ்சம் புணர்ந்தேன் புனிதனும் பொய்யல்ல மெய்யே பணிந்தேன் பகலவன் பாட்டு மொலியே.

---

46

1749. ஆங்கிவை மூன்றினும் ஆரழல் வீசிடத் தாங்கிடும் ஈரேழு தானடு வானதில் ஓங்கிய ஆதியும் அந்தமு மாமென ஈங்கிவை தம்முடல் இந்துவு மாமே.

---

47

1750. தன்மேனி தற்சிவ லிங்கமாய் நின்றிடுந் தன்மேனி தானுஞ் சதாசிவ மாய்நிற்குந் தன்மேனி தற்சிவன் தற்சிவா னந்தமாந் தன்மேனி தானாகுந் தற்பரந் தானே.

---

48

1751. ஆரும் அறியார் அகார மவனென்று பாரு முகாரம் பரந்திட்ட நாயகி தாரம் இரண்டுந் தரணி முழுதுமாய் மாறி யெழுந்திடும் ஓசைய தாமே.

---

49

1952. இலிங்கநற் பீடம் இசையும்ஓங் காரம் இலிங்கநற் கண்ட நிறையும் மகாரம் இலிங்கத்துள் வட்ட நிறையும் உகாரம் இலிங்க மகார நிறைவிந்து நாதமே.

---

50

===5.ஆத்மலிங்கம்=== 1753. அகார முதலா யனைத்துமாய் நிற்கும் உகார முதலா யுயிர்ப்பெய்து நிற்கும் அகார வுகாரம் இரண்டு மறியில் அகார வுகாரம் இலிங்கம தாமே.

---

51

1754. ஆதார மாதேய மாகின்ற விந்துவும் மேதாதி நாதமு மீதே விரிந்தன ஆதார விந்து அதிபீட நாதமே போதாவி லிங்கப் புணர்ச்சிய தாமே.

---

52

1755. சத்தி சிவமாம் இலிங்கமே தாபரஞ் சத்தி சிவமாம் இலிங்கமே சங்கமஞ் சத்தி சிவமாம் இலிங்கஞ் சதாசிவஞ் சத்தி சிவமாகுந் தாபரந் தானே.

---

53

1756. தானே ரெழுகின்ற சோதியைக் காணலாம் வானே ரெழுகின்ற ஐம்ப தமர்ந்திடம் பூதே ரெழுகின்ற பொற்கொடி தன்னுடன் தானே ரெழுகின்ற வதாரம தாமே.

---

54

1757. விந்துவும் நாதமும் மேவு மிலிங்கமாம் விந்துவ தேபீட நாத மிலிங்கமாம் அந்த இரண்டையும் ஆதார தெய்வமாய் வந்த கருவைந்துஞ் செய்யு மவையைந்தே.

---

55

1758. சத்திநற் பீடந் தகுநல்ல ஆன்மா சத்திநற் கண்டந் தகுவித்தை தானாகுஞ் சத்திநல் லிங்கந் தகும்சிவ தத்துவம் சத்திநல் லான்மாச் சதாசிவந் தானே.

---

56

1759. மனம்புகுந் தென்னுயிர் மன்னிய வாழ்க்கை மனம்புகுந் தின்பம் பொழிகின்ற போது நலம்புகுந் தென்னொடு நாதனை நாடும் இலம்புகுந் தாதியு மேற்கொண்ட வாறே.

---

57

1760. பராபரன் எந்தை பனிமதி சூடி தராபரன் றன்னடி யார்மனக் கோயிற் சிராபரன் தேவர்கள் சென்னியின் மன்னும் அராமரன் மன்னி மனத்துறைந் தானே.

---

58

1761. பிரானல்ல னாமெனிற் பேதை யுலகங் குராலென்னு மென்மனங் கோயில்கொள் ஈசன் அராநின்ற செஞ்சடை அங்கியும் நீரும் பொராநின் றவர்செய்யப் புண்ணியன் தானே.

---

59

1762. அன்றுநின் றான்கிடந் தானவன் என்று சென்றுநின் றெண்டிசை ஏத்துவர் தேவர்கள் என்றுநின் றேத்துவன் எம்பெரு மான்தன்னை ஒன்றியென் உள்ளத்தின் உள்ளிருந் தானே.

---

60

===6.ஞானலிங்கம்=== 1763. உருவும் அருவும் உருவோ டருவும் மருவு பரசிவன் மன்பல் லுயிர்க்குங் குருவு மெனநிற்குங் கொள்கைய னாகுந் தருவென நல்குஞ் சதாசிவன் தானே.

---

61

1764. நாலான கீழ துருவ நடுநிற்க மேலான நான்கு மருவு மிகநாப்பண் நாலான ஒன்று மருவரு நண்ணலால் பாலா மிவையாம் பரசிவன் தானே.

---

62

1765. தேவர் பிரானைத் திசைமுக நாதனை நால்வர் பிரானை நடுவுற்ற நந்தியை ஏவர் பிரானென் றிறைஞ்சுவ ரவ்வழி ஆவர் பிரானடி அண்ணலு மாமே.

---

63

1766. வேண்டிநின் றேதொழு தேன்வினை போன்ற ஆண்டொரு திங்களும் நாளும் அளக்கின்ற காண்டகை யானொடுங் கன்னி யுணரினும் மூண்டகை மாறினும் ஒன்றது வாமே.

---

64

1767. ஆதி பரந்தெய்வம் அண்டத்து நற்றெய்வம் சோதி யடியார் தொடரும் பெருந்தெய்வம் நீதியுள் மாதெய்வம் நின்மலன் எம்மிறை பாதியுள் மன்னும் பராசத்தி யாமே.

---

65

1768. சத்திக்கு மேலே பராசத்தி தன்னுள்ளே சுத்த சிவபதந் தோயாத தூவொளி அத்தன் திருவடிக் கப்பாலைக் கப்பாலாம் ஒத்தவு மாமீசன் தானான வுண்மையே.

---

66

1769. கொழுந்தினைக் காணிற் குவலயந் தோன்றும் எழுந்திடங் காணிற் இருக்கலு மாகும் பரந்திடங் காணிற் பார்ப்பதி மேலே திரண்டெழக் கண்டவன் சிந்தையுளானே.

---

67

1770. எந்தை பரமனும் என்னம்மை கூட்டமும் முந்த வுரைத்து முறைசொல்லின் ஞானமாம் சந்தித் திருந்த விடம்பெருங் கண்ணியை உந்தியின் மேல்வைத் துகந்திருந் தானே.

---

68

1771. சத்தி சிவன்விளை யாட்டாம் உயிராகி ஒத்த இருமாயா கூட்டத் திடையூட்டிச் சுத்தம தாகுந் துரியம் பிறிவித்துச் சித்தம் புகுந்து சிவமக மாக்குமே.

---

69

1772. சத்தி சிவன்றன் விளையாட்டுத் தாரணி சத்தி சிவமுமாஞ் சிவன்சத் தியுமாகுஞ் சத்தி சிவமன்றித் தாபரம் வேறில்லை சத்திதான் என்றுஞ் சமைந்துரு வாகுமே.

---

70

===7.சிவலிங்கம்=== 1773. குரைக்கின்ற வாரிக் குவலய நீரும் பரக்கின்ற காற்றுப் பயில்கின்ற தீயும் நிரைக்கின்ற வாறிவை நீண்டகன் றானை வரைத்து வலஞ்செயு மாறறி யேனே.

---

71

1774. வரைத்து வலஞ்செய்யு மாறிங்கொன் றுண்டு நிரைத்து வருகங்கை நீர்மல ரேந்தி உரைத்தவன் நாமம் உணரவல் லார்க்குப் புரைத்தெங்கும் போகான் புரிசடை யோனே.

---

72

1775. ஒன்றெனக் கண்டேனெம் ஈசன் ஒருவனை நன்றென் றடியிணை நானவ னைத்தொழ வென்றைம் புலனும் மிகக்கிடந் தின்புற அன்றென் றருள்செய்யும் ஆதிப் பிரானே.

---

73

1776. மலர்ந்த அயன்மால் உருத்திரன் மகேசன் பலந்தரும் ஐம்முகன் பரவிந்து நாதம் நலந்தரு சத்தி சிவன்வடி வாகிப் பலந்தரு லிங்கம் பராநந்தி யாமே.

---

74

1777. மேவி யெழுகின்ற செஞ்சுட ரூடுசென் றாவி எழுமள வன்றே உடலுற மேவப் படுவதும் விட்டு நிகழ்வதும் பாவித் தடக்கிற் பரகதி தானே.

---

75

===8.சம்பிரதாயம்=== 1778. உடல்பொருள் ஆவி உதகத்தால் கொண்டு படர்வினை பற்றறப் பார்த்துக்கை வைத்து நொடியின் அடிவைத்து நுண்ணுணர் வாக்கிக் கடியப் பிறப்பறக் காட்டினன் நந்தியே.

---

76

1779. உயிருஞ் சரீரமும் ஒண்பொரு ளான வியவார் பரமும்பின் மேவும் பிராணன் செயலார் சிவமுஞ் சிற்சத்தி யாதிக்கே. உயலார் குருபரன் உய்யக்கொண் டானே.

---

77

1780. பச்சிம திக்கிலே வைத்தஆ சாரியன் நிச்சலும் என்னை நினையென்ற வப்பொருள் உச்சிக்குங் கீழது வுண்ணாக்கு மேலது வைச்ச பதமிது வாய்திற வாதே.

---

78

1781. பெட்டடித் தெங்கும் பிதற்றித் திரிவேனை யொட்டடித் துள்ளமர் மாசெலாம் வாங்கித் தட்டொக்க மாறினன் தன்னையும் என்னையும் வட்டம் தொத்தது வாணிபம் வாய்த்ததே.

---

79

1782. தரிக்கின்ற பல்லுயிர்க் கெல்லாந் தலைவன் இருக்கின்ற தன்மையை யேதும் உணரார் பிரிக்கின்ற விந்து பிணக்கறுத் தெல்லாங் கருக்கொண்ட ஈசனைக் கண்டுகொண் டேனே.

---

80

1783. கூடும் உடல்பொருள் ஆவி குறிக்கொண்டு நாடி யடிவைத் தருண்ஞான சத்தியால் பாடல் உடலினிற் பற்றற நீக்கியே கூடிய தானவ னாங்குளிக் கொண்டே.

---

81

1784. கொண்டா னடியேன் அடிமை குறிக்கொள்ளக் கொண்டான் உயிர்பொருள் காயக் குழாத்தினைக் கொண்டான் பலமுற்றுந் தந்தவன் கோடலாற் கொண்டா னெனலொன்றுங் கூறுகி லேனே.

---

82

1785. குறிக்கின்ற தேகமுந் தேகியுங் கூடி நெறிக்கும் பிராணன் நிலைபெற்ற சீவன் பறிக்கின்ற காயத்தைப் பற்றிய நேர்மை பிறக்க அறியாதார் பேயுடன் ஒப்பரே.

---

83

1786. உணர்வுடை யார்கட் குலகமுந் தோன்றும் உணர்வுடை யார்கட் குறுதுய ரில்லை உணர்வுடை யார்கள் உணர்ந்தவக் காலம் உணர்வுடை யார்கள் உணர்ந்துகண் டாரே

---

84

1787. காயப் பரப்பில் அலைந்து துரியத்துச் சால விரிந்து குவிந்து சகலத்தில் ஆயவவ் வாறா றடைந்து திரிந்தோர்க்குத் தூய அருள்தந்த நந்திக்கென் சொல்வதே.

---

85

1788. நானென நீயென வேறில்லை நண்ணுதல் ஊனென வூனுயிர் என்ன வுடனின்று வானென வானவர் நின்று மனிதர்கள் தேனென இன்பந் திளைக்கின்ற வாறே.

---

86

1789. அவனும் அவனும் அவனை யறியார் அவனை யறியில் அறிவானும் இல்லை அவனும் அவனும் அவனை யறியில் அவனும் அவனும் அவனிவ னாமே.

---

87

1790. நானிது தானென நின்றவ னாடொறும் ஊனிது தானுயிர் போலுணர் வானுளன் வானிரு மாமுகில் போற்பொழி வானுளன் நானிது வம்பர நாதனு மாமே.

---

88

1791. பெருந்தன்மை தானென யானென வேறாய் இருந்தது மில்லைய தீசன் அறியும் பொருந்தும் உடலுயிர் போலுமை மெய்யே திருந்தமுன் செய்கின்ற தேவர் பிரானே.

---

89

===9.திருவருள்வைப்பு=== 1792. இருபது மாவ திரவும் பகலும் உருவது வாவ துயிரும் உடலும் அருளது வாவ தறமுந் தவமும் பொருளது வுள்நின்ற போகம தாமே.

---

90

1793. காண்டற் கரியன் கருத்திலன் நந்தியுந் தீண்டற்குஞ் சார்தற்குஞ் சேயனாத் தோன்றிடும் வேண்டிக் கிடந்து விளக்கொளி யானெஞ்சம் ஈண்டுக் கிடந்தங் கிருளறு மாமே.

---

91

1794. குறிப்பினின் உள்ளே குவலயந் தோன்றும் வெறுப்பிருள் நீங்கில் விகிர்தனும் நிற்குஞ் செறிப்புறு சிந்தையைச் சிக்கென நாடில் அறிப்புறு காட்சி அமரு மாமே.

---

92

1795. தேர்ந்தறி யாமையின் சென்றன காலங்கள் பேர்ந்தறி வானெங்கள் பிஞ்ஞகன் எம்மிறை ஆர்ந்தறி வாரறி வேதுணை யாமெனச் சார்ந்தறி வான்பெருந் தன்மைவல் லானே.

---

93

1796. தானே யறியும் வினைகள் அழிந்தபின் நானே யறிகிலன் நந்தி யறியுங்கொல் ஊனே யுருகி யுணர்வை யுணர்ந்தபின் தேனே யனையனந் தேவர் பிரானே.

---

94

1797. யானறிந் தன்றே யிருக்கின்ற தீசனை வானறிந் தாரறி யாது மயங்கினர் ஊனறிந் துள்ளே யுயிர்க்கின்ற ஒண்சுடர் தானறி யான்பின்னை யாரறி வாரே.

---

95

1798. அருளெங்கு மான அளவை யறியார் அருளை நுகரமு தானதுந் தேரார் அருளைங் கருமத் ததிசூக்க முன்னார் அருளெங்குங் கண்ணான தாரறி வாரே.

---

96

1799. அறிவில் அணுக அறிவது நல்கிப் பொறிவழி யாசை புகுத்திப் புணர்ந்திட் டறிவது வாக்கி அடியருள் நல்குஞ் செறிவொடு நின்றார் சிவமாயி னாரே.

---

97

1800. அருளிற் பிறந்திட் டருளில் வளர்ந்திட் டருளில் அழிந்திளைப் பாறி மறைந்திட் டருளான ஆனந்தத் தாரமு தூட்டி அருளால் என்நந்தி யகம்புகுந் தானே

---

98

1801. அருளால் அமுதப் பெருங்கடல் ஆட்டி அருளால் அடிபுனைந் தார்வமுந் தந்திட் டருளான ஆனந்தத் தாரமு தூட்டி அருளால் என்நந்தி யம்புகுந் தானே.

---

99

1802. பாசத்தி லிட்ட தருளந்தப் பாசத்தின் நேசத்தை விட்ட தருளந்த நேசத்திற் கூசற்ற முத்தி யருளந்தக் கூட்டத்தின் நேசத்துத் தோன்றா நிலையரு ளாமே.

---

100

1803. பிறவா நெறிதந்த பேரரு ளாளன் மறவா அருள்தந்த மாதவன் நந்தி அறவாழி அந்தணன் ஆதிப் பராபரன் உறவாகி வந்தென் உளம்புகுந் தானே.

---

101

1804. அகம்புகுந் தானடி யேற்கரு ளாலே அகம்புகுந் துந்தெரி யானரு ளில்லோர்க் ககம்புகுந் தானந்த மாக்கிச் சிவமாய் அகம்புகுந் தானந்தி யானந்தி யாமே.

---

102

1805. ஆயும் அறிவோ டறியாத மாமாயை ஆய கரணம் படைக்கும்ஐம் பூதமும் ஆய பலவிந் திரிய மவற்றுடன் ஆய வருளைந்து மாமருட் செய்கையே.

---

103

1806. அருளே சகலமு மாய பவுதிகம் அருளே சராசர மாய வகிலமே இருளே வெளியே யெனுமெங்கும் ஈசன் அருளே சகளத்த னன்றியின் றாமே.

---

104

1807. சிவமொடு சத்தி திகழ்நாதம் விந்து தவமான ஐம்முகன் ஈசன் அரனும் பவமுறு மாலும் பதுமத்தோன் ஈறா நவமவை யாகி நடிப்பவன் தானே.

---

105

1808. அருட்கண் ணிலாதார்க் கரும்பொருள் தோன்றா அருட்கண் ணுளோர்க்கெதிர் தோன்றும் அரனே இருட்கண்ணி னோனர்க்கங் கிரவியுந் தோன்றாத் தெருட்கண்ணி னோர்க்கெங்குஞ் சீரொளி யாமே.

---

106

1809. தானே படைத்திடுந் தானே அளித்திடுந் தானே துடைத்திடுந் தானே மறைத்திடுந் தானே யிவை செய்து தான்முத்தி தந்திடுந் தானே வியாபித் தலைவனு மாமே.

---

107

1810. தலையான நான்குந் தனதரு வாகும் மலையா வருவுரு வாகுஞ் சதாசிவம் நிலையான கீழ்நான்கு நீடுரு வாகுந் துலையா இவைமுற்று மாயல்ல தொன்றே.

---

108

1811. ஒன்றது வாலே உலப்பிலி தானாகி நின்றது தான்போல் உயிர்க்குயி ராய்நிலை துன்னி யவையல்ல வாகுந் துணையென்ன நின்றது தான்விளை யாட்டென்னுள் நேயமே.

---

109

1812. நேயத்தே நின்றிடும் நின்மலன் சத்தியோ டாய்க் குடிலையுள் நாம் அடைந்திட்டுப் போயக் கலைபல வாகப் புணர்ந்திட்டு வீயத் தகாவிந்து வாக விளையுமே.

---

110

1813. விளையும் பரவிந்து தானே வியாபி விளையுந் தனிமாயை மிக்கமாமாயை கிளையொன்று தேவர் கிளர்மனு வேதம் அளவொன் றிலாவண்ட கோடிக ளாமே.

---

111

===10.அருளொளி=== 1814. அருளிற் றலைநின் றறிந்தழுந் தாதார் அருளிற் றலைநில்லார் ஐம்பாச நீங்கார் அருளிற் பெருமை யறியார் செறியார் அருளிற் பிறந்திட் டறிந்தறி வாரே.

---

112

1815. வாரா வழிதந்த மாநந்தி பேர்நந்தி ஆரா அமுதளித் தானந்தி பேர்நந்தி பேரா யிரமுடைப் பெம்மான்பே ரொன்றினில் ஆரா அருட்கடல் ஆடுகென் றானே.

---

113

1816. ஆடியும் பாடியும் அழுதும் அரற்றியுந் தேடியுங் கண்டேன் சிவன்பெருந் தன்மையைக் கூடிய வாறே குறியாக் குறிதந்தென் ஊடுநின் றானவன் தன்னரு ளுற்றே.

---

114

1817. உற்ற பிறப்பும் உறுமல மானதும் பற்றிய மாயாப் படல மெனப் பண்ணி அத்தனை நீயென் றடிவைத்தான் பேர்நந்தி கற்றன விட்டேன் கழல்பணிந் தேனே.

---

115

1818. விளக்கினை யேற்றி வெளியை அறிமின் விளக்கினின் முன்னே வேதனை மாறும் விளக்கை விளக்கும் விளக்குடை யார்கள் விளக்கில் விளங்கும் விளக்கவர் தாமே.

---

116

1819. ஒளியும் இருளும் ஒருகாலந் தீர ஒளியுளோர்க் கன்றோ ஒழியா தொளியும் ஒளியிருள் கண்டகண் போலவே றாயுள் ஒளியிருள் நீங்க வுயிர்சிவ மாமே.

---

117

1820. புறமே திரிந்தேனைப் பொற்கழல் சூட்டி நிறமே புகுந்தென்னை நின்மல னாக்கி அறமே புகுந்தெனக் காரமு தீந்த திறமேதென் றெண்ணித் திகைத்திருந் தேனே.

---

118

1821. அருளது வென்ற அகலிடம் ஒன்றும் பொருளது வென்ற புகலிடம் ஒன்றும் மருளது வென்ற மனம்புகுந் தானைத் தெருளுறும் பின்னைச் சிவகதி யாமே.

---

119

1822. கூறுமின் னீர்முன் பிறந்திங் கிறந்தமை வேறொரு தெய்வத்தின் மெய்ப்பொருள் நீங்கிடும் பாறணி யும்முடல் வீழவிட் டாருயிர் தேறணி யோமிது செப்பவல் லீரே.

---

120

===11.சிவபூசை=== 1823. உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம் பாலயம் வள்ளற் பிரானாற்கு வாயிகோ புரவாசல் தெள்ளத் தெளிவார்க்குச் சீவன் சிவலிங்கம் கள்ளப் புலனைந்துங் காளா மணிவிளக்கே.

---

121

1824. வேட்டவி யுண்ணும் விரிசடை நந்திக்குக் காட்டவும் நாமிலங் காலையும் மாலையும் ஊட்டவி யாவன வுள்ளங் குளிர்விக்கும் பாட்டவி காட்டுதும் பாலவி யாமே.

---

122

1825. பான்மொழி பாகன் பராபரன் தானாகு மான சதாசிவன் தன்னையா வாகித்து மேன்முகம் ஈசான மாகவே கைக்கொண்டு சீன்முகஞ் செய்யச் சிவனவ னாகுமே.

---

123

1826. நினைவதும் வாய்மை மொழிவது மல்லாற் கனைகழல் ஈசனைக் காண வரிதாங் கனைகழல் ஈசனைக் காண்குற வல்லார் புனைமலர் நீர்கொண்டு போற்றவல் லாரே.

---

124

1827. மஞ்சன மாலை நிலாவிய வானவர் நெஞ்சினுள் ஈசன் நிலைபெறு காரணம் அஞ்சமு தாம்உப சாரம்எட் டெட்டொடும் அஞ்சலி யோடுங் கலந்தர்ச்சித் தார்களே.

---

125

1828. புண்ணியஞ் செய்வார்க்குப் பூவுண்டு நீருண்டு அண்ணல் அதுகண் டருள்புரி யாநிற்கும் எண்ணிலி பாவிகள் எம்மிறை யீசனை நண்ணறி யாமல் நழுவுகின் றாரே.

---

126

1829. அத்த னவதீர்த்த மாடும் பரிசுகேள் ஒத்தமெய்ஞ் ஞானத் துயர்ந்தார் பதத்தைச் சுத்தம தாக விளக்கித் தெளிக்கவே முத்தியா மென்றுநம் மூலன் மொழிந்ததே.

---

127

1830. மறுப்புற்று விவ்வழி மன்னிநின் றாலுஞ் சிறப்பொடு பூநீர் திருந்தமுள் ஏந்தி மறப்பின்றி யுன்னை வழிபடும் வண்ணம் அறப்பெற வேண்டும் அமரர் பிரானே.

---

128

1831. ஆரா தனையும் அமரர் குழாங்களுந் தீராக் கடலும் நிலத்தும தாய்நிற்கும் பேரா யிரமும் பிரான்திரு நாமமும் ஆரா வழியெங்கள் ஆதிப் பிரானே.

---

129

1832. ஆனைந்தும் ஆட்டி அமரர் கணந்தொழத் தானந்த மில்லாத் தலைவன் அருளது தேனுந்து மாமலர் உள்ளே தெளிந்ததோர் பாரையுங் குணமும் படைத்துநின் றானே.

---

130

1833. உழைக்கொண்ட பூநீர் ஒருங்குடன் ஏந்தி மழைக்கொண்ட மாமுகின் மேற்சென்று வானோர் தழைக்கொண்ட பாசந் தயங்கிநின் றேத்தப் பிழைப்பின்றி எம்பெரு மானரு ளாமே.

---

131

1834. வெள்ளக் கடலுள் விரிசடை நந்திக்கு உள்ளக் கடற்புக்கு வார்சுமை பூக்கொண்டு கள்ளக் கடல்விட்டுக் கைதொழ மாட்டாதார் அள்ளற் கடலுள் அழுந்துகின் றாரே.

---

132

1835. கழிப்படுந் தண்கடற் கௌவை யுடைத்து வழிப்படு வார்மலர் மொட்டறி யார்கள் பழிப்படு வார்பல ரும்பழி வீழ வெளிப்படு வோருச்சி மேவிநின் றானே.

---

133

1836. பயனறி வொன்றுண்டு பன்மலர் தூவிப் பயனறி வார்க்கரன் தானே பயிலும் நயனங்கள் மூன்றுடை யானடி சேர வயனங்க ளாலென்றும் வந்துநின் றானே.

---

134

1837. ஏத்துவர் மாமலர் தூவித் தொழுதுநின் றார்த்தெம தீசன் அருட்சே வடியென்றன் மூர்த்தியை மூவா முதலுரு வாய்நின்ற தூர்த்தனை யாருந் துதித்துண ராரே.

---

135

1838. தேவர்க ளோடிசை வந்துமண் ணோடுறும் பூவொடு நீர்சுமந் தேத்திப் புனிதனை மூவரிற் பன்மை முதல்வனாய் நின்றருள் நீர்மையை யாவர் நினைக்கவல் லாரே.

---

136

1839. உழைக்கவல் லோர்நடு நீர்மல ரேந்திப் பிழைப்பின்றி யீசன் பெருந்தவம் பேணி இழைக்கொண்ட பாதத் தினமலர் தூவி மழைக்கொண்டல் போலவே மன்னிநில் லீரே.

---

137

1840. வென்று விரைந்து விரைப்பணி யென்றனர் நின்று பொருந்த இறைபணி நேர்படத் துன்று சலமலர் தூவித் தொழுதிடிற் கொண்டிடு நித்தலுங் கூறிய வன்றே.

---

138

1841. சாத்தியும் வைத்தும் சயம்புவென் றேத்தியும் ஏத்திய நாளும் இறையை யறிகிலார் ஆத்தி மலக்கிட் டகத்தழுக் கற்றக்கான் மாத்திக்கே செல்லும் வழியது வாமே.

---

139

1842. ஆவிக் கமலத்தின் அப்புறத் தின்புற மேவித் திரியும் விரிசடை நந்தியைக் கூவிக் கருதிக் கொடுபோய்ச் சிவத்திடைத் தாவிக்கு மந்திரந் தாமறி யாரே.

---

140

1843. சாணாகத் துள்ளே அழுந்திய மாணிக்கம் காணு மளவுங் கருத்தறி வாரில்லை பேணிப் பெருக்கிப் பெருக்கி நினைவோர்க்கு மாணிக்க மாலை மனம்புகுந் தானே.

---

141

1844. பெருந்தன்மை நந்தி பிணங்கிருள் நேமி இருந்தன்மை யாலுமென் நெஞ்சிடங் கொள்ள வருந்தன்மை யாளனை வானவர் தேவர் தருந்தன்மை யாளனைத் தாங்கிநின் றாரே.

---

142

1845. சமைய மலசுத்தி தன்செயல் அற்றிடும் அமையும் விசேடமு மானமந் திரசுத்தி சமையநிர் வாணங் கலாசுத்தி யாகும் அமைமன்னு ஞான மானார்க் கபிடேகமே.

---

143

1846. ஊழிதோ றூழி யுணர்ந்தவர்க் கல்லது ஊழில் உயிரை யுணரவுந் தானொட்டா ஆழி யமரும் அரியயன் என்றுளோர் ஊழி கடந்துமோ ருச்சியு ளானே.

---

144

===12.குருபூசை=== 1847. ஆகின்ற நந்தி யடித்தா மரைபற்றிப் போகின்ற வுபதேசம் பூசிக்கும் பூசையும் ஆகின்ற ஆதார மாறா றதன்மேற் போகின்ற பொற்பையும் போற்றுவன் யானே.

---

145

1848. கானுறு கோடி கடிகமழ் சந்தனம் வானுற மாமல ரிட்டு வணங்கினும் ஊனினை நீக்கி யுணர்பவர்க் கல்லது தேனமர் பூங்கழல் சேரவொண் ணாதே.

---

146

1849. மேவிய ஞானத்தின் மிக்கிடின் மெய்ப்பரன் ஆவியின் ஞான நெறிநிற்றல் அர்ச்சனை ஓவற வுட்பூ சனைசெய்யில் உத்தமஞ் சேவடி சேரல் செயலறல் தானே.

---

147

1850. உச்சியுங் காலையும் மாலையும் ஈசனை நச்சுமின் நச்சி நமவென்று நாமத்தை விச்சுமின் விச்சி விரிசுடர் மூன்றினும் நச்சுமின் பேர்நந்தி நாயக னாகுமே.

---

148

1851. புண்ணிய மண்டலம் பூசைநூ றாகுமாம் பண்ணிய மேனியும் பத்துநூ றாகுமாம் எண்ணிலிக் கைய மிடிற்கோடி யாகுமால் பண்ணிடில் ஞானியூண் பார்க்கில் விசேடமே.

---

149

1852. இந்துவும் பானுவும் இலங்குந் தலத்திடை வந்தித்த தெல்லாம் அசுரர்க்கு வாரியாம் இந்துவும் பானுவும் இலங்காத் தலத்திடை வந்தித்தல் நந்திக்கு மாபூசை யாமே.

---

150

1853. இந்துவும் பானுவு மென்றெழு கின்றதோர் விந்துவும் நாதமு மாகிமீ தானத்தே சிந்தனை சாக்கிரா தீதத்தே சென்றிட்டு நந்தியைப் பூசிக்க நற்பூசை யாமே.

---

151

1854. மனபவ னங்களை மூலத்தான் மாற்றி அனித வுடற்பூத மாக்கி யகற்றிப் புனிதன் அருள்தனிற் புக்கிருந் தின்பத் தனியுறு பூசை சதாசிவற் காமே.

---

152

1855. பகலும் இரவும் பயில்கின்ற பூசை இயல்புடை யீசர்க் கிணைமல ராகப் பகலும் இரவும் பயிலாத பூசை சகலமுந் தான் கொள்வன் தாழ்சடை யோனே.

---

153

1856. இராப்பகல் அற்ற இடத்தே யிருந்து பராக்கற ஆனந்தத் தேறல் பருகி இராப்பக லற்ற இறையடி யின்பத் திராப்பகல் மாயை இரண்டிடத் தேனே.

---

154

===13.மாகேசுரபூசை=== 1857. படமாடக் கோயிற் பகவற்கொன் றீயில் நடமாடக் கோயில் நம்பர்க்கங் காகா நடமாடக் கோயில் நம்பர்க்கொன் றீயில் படமாடக் கோயிற் பகவற்க தாமே.

---

155

1858. தண்டறு சிந்தை தபோதனர் தாமகிழ்ந் துண்டது மூன்று புவனமும் உண்டது கொண்டது மூன்று புவனமுங் கொண்டதென் றெண்டிசை நந்தி எடுத்துரைத் தானே.

---

156

1859. மாத்திரை யொன்றினின் மன்னி யமர்ந்துறை யாத்தனுக் கீந்த அரும்பொரு ளானது மூர்த்திகள் மூவர்க்கு மூவெழு குரவர்க்குந் தீர்த்தம தாமது தேர்ந்துகொள் வீரே.

---

157

1860. அகரம் ஆயிரம் அந்தணர்க் கீயிலென் சிகரம் ஆயிரஞ் செய்து முடிக்கிலென் பகரு ஞானி பகலூண் பலத்துக்கு நிகரிலை என்பது நிச்சயந் தானே.

---

158

1861. ஆறிகும் வேள்வி அருமறை நூலவர் கூறிடும் அந்தணர் கோடிபே ருண்பதில் நீறிடுந் தொண்டர் நினைவின் பயனிலை பேறெனில் ஓர்பிடி பேறது வாகுமே.

---

159

1862. ஏறுடை யாயிறை வாஎம்பி ரானென்று நீறிடு வாரடி யார்நிகழ் தேவர்கள் ஆறணி செஞ்சடை யண்ண லிவரென்று வேறணி வார்க்கு வினையில்லை தானே.

---

160

1863. சீர்நந்தி கொண்டு திருமுக மாய்விட்ட பேர்நந்தி யென்னும் பிறங்கு சடையனை நானொந்து நொந்து வருமள வுஞ்சொல்லப் பேர்நந்தி யென்னும் பிதற்றொழி யேனே.

---

161

1864. அழிதக வில்லா அரனடி யாரைத் தொழுதகை ஞாலத்துத் தூங்கிருள் நீங்கும் பழுது படாவணம் பண்பனை நாடித் தொழுதெழ வையகத் தோரின்ப மாமே.

---

162

1865. பகவற்கே தாகிலும் பண்பில ராகிப் புகுமத்த ராய்நின்று பூசனை செய்யும் முகமத்தோ டொத்துநின் றூழிதோ றூழி அகமத்த ராகிநின் றாய்ந்தொழிந் தாரே.

---

163

1866. வித்தக மாகிய வேடத்தர் உண்டவூண் அத்தன் அயன்மால் அருந்திய வண்ணமாஞ் சித்தந் தெளிந்தவர் சேடம் பருகிடின் முத்தியா மென்றுநம் மூலன் மொழிந்ததே.

---

164

1867. தாழ்விலர் பின்னும் முயல்வ ரருந்தவம் ஆழ்வினை யாழ் அவர்க்கே அறஞ்செய்யும் ஆழ்வினை நீக்கி அருவினை தன்னொடும் போழ்வினை தீர்க்கும்அப் பொன்னுல காமே.

---

165

===14.அடியார் பெருமை=== 1868. திகைக்குரி யானொரு தேவனை நாடும் வகைக்குரி யானொரு வாதி யிருக்கிற் பகைக்குரி யாரில்லைப் பார்மழை பெய்யும் அகக்குறை கேடில்லை யவ்வுல குக்கே.

---

166

1869. அவ்வுலக கத்தே பிறந்தவ் வுடலொடும் அவ்வுல கத்தே அருந்தவ நாடுவர் அவ்வுல கத்தே அரனடி கூடுவர் அவ்வுல கத்தே அருள்பெறு வாரே.

---

167

1870. கொண்ட குறியுங் குலவரை யுச்சியும் அண்டமும் அண்டத் தமரரும் ஆதியும் எண்டிசை யோரும்வந் தென்கைத் தலத்தினுள் உண்டெனில் நாமினி உய்ந்தொழிந் தோமே.

---

168

1871. அண்டங்கள் ஏழும் அகண்டமும் ஆவியுங் கொண்ட சராசர முற்றுங் குணங்களும் பண்டை மறையும் படைப்பளிப் பாதியுங் கண்ட சிவனுமென் கண்ணன்றி யில்லையே.

---

169

1872. பெண்ணல்ல ஆணல்ல பேடல்ல மூடத்துள் உள்நின்ற சோதி ஒருவர்க் கறியொணாக் கண்ணின்றிக் காணுஞ் செவியின்றிக் கேட்டிடும் அண்ணல் பெருமையை ஆய்ந்தது மூப்பே.

---

170

1873. இயங்கும் உலகினில் ஈசன் அடியார் மயங்கா வழிச்செல்வர் வானுல காள்வர் பயங்களு மெண்டிசை போதுபா தாள மயங்காப் பகிரண்ட மாமுடி தானே.

---

171

1874. அகம்படி கின்றதம் ஐயனை யோரும் அகம்படி கண்டவர் அல்லலிற் சேரார் அகம்படி யுட்புக் கறிகின்ற நெஞ்சம் அகம்படி கண்டாம் அழிக்கலும் எட்டே.

---

172

1875. கழிவு முதலுங் காதற் றுணையும் அழிவும் தாய்நின்ற ஆதிப் பிரானைப் பழியும் புகழும் படுபொருள் முற்றும் ஒழியுமென் னாவி யுழவுகொண் டானே.

---

173

1876. என்தாயோ டென்னப்பன் ஏழேழ் பிறவியும் அன்றே சிவனுக் கெழுதிய ஆவணம் ஒன்றா யுலகம் படைத்தான் எழுதினான் நின்றான் முகில்வண்ணன் நேரெழுத் தாயே.

---

174

1877. துணிந்தா ரகம்படி துன்னி உறையும் பணிந்தா ரகம்படி பாற்பட் டொழுகும் அணிந்தா ரகம்படி யாதிப் பிரானைக் கணிந்தா ரொருவர்க்குக் கைவிட லாமே.

---

175

1878. தலைமிசை வானவர் தாழ்சடை நந்தி மிலைமிசை வைத்தனன் மெய்ப்பணி செய்யப் புலைமிசை நீங்கிய பொன்னுல காளும் பலமிசை செய்யும் படர்சடை யோனே.

---

176

1879. அறியாப் பருவத் தரனடி யாரைக் குறியால் அறிந்தின்பங் கொண்ட தடிமை குறியார் சடைமுடி கட்டி நடப்பார் மறியார் புனல்மூழ்க மாதவ மாமே.

---

177

1880. அவன்பால் அணுகியே அன்புசெய் வார்கள் சிவன்பால் அணுகுதல் செய்யவும் வல்லர் அவன்பால் அணுகியே நாடு மடியார் இவன்பாற் பெருமை இலயம தாமே.

---

178

1881. முன்னிருந் தார்முழு தெண்கணத் தேவர்கள் எண்ணிறந் தன்பால் வருவர் இருநிலத் தெண்ணிரு நாலு திசையந் தரமொக்கப் பன்னிரு காதம் பதஞ்செய்யும் பாரே.

---

179

1882. சிவயோகி ஞானி செறிந்தஅத் தேசம் அவயோகம் இன்றி அறிவோருண் டாகும் நவயோகங் கைகூடு நல்லியல் காணும் பவயோகம் இன்றிப் பரலோக மாமே.

---

180

1883. மேலுணர் வான்மிகு ஞாலம் படைத்தவன் மேலுணர் வான்மிகு ஞாலம் கடந்தவன் மேலுணர் வார்மிகு ஞாலத் தமரர்கள் மேலுணர் வார்சிவன் மெய்யடி யார்களே.

---

181

===15.போசனவிதி=== 1884. எட்டுத் திசையும் இறைவ னடியவர்க் கட்ட அடிசில் அமுதென் றெதிர்கொள்வர் ஒட்டி யொருநிலம் ஆள்பவர் அந்நிலம் விட்டுக் கிடக்கில் விருப்பறி யாரே.

---

182

1885. அச்சிவன் உள்நின்ற அருளை அறிந்தவர் உச்சியம் போதாக வுள்ளமர் கோவிற்குப் பிச்சை பிடித்துண்டு பேத மறநினைந் தீச்சைவிட் டேகாந்தத் தேறி யிருப்பரே.

---

183

===16.பிட்சாவிதி=== 1886. விச்சுக் கலமுண்டு வேலிச்செய் ஒன்றுண்டு உச்சிக்கு முன்னே யுழவு சமைந்தது அச்சங்கெட் டச்செய் அறுத்துண்ண மாட்டாதார் இச்சைக்குப் பிச்சை இரக்கின்ற வாறே.

---

184

1887. பிச்சைய தேற்றான் பிரமன் தலைதன்னில் பிச்சைய தேற்றான் பிரியா ளறஞ்செய்யப் பிச்சைய தேற்றான் பிரமன் சிரங்காட்டிப் பிச்சைய தேற்றான் பிரமன் பரமாகவே.

---

185

1888. பரந்துல கேழும் படைத்த பிரானை இரந்துணி என்பர்கள் எற்றுக் கிரக்கும் நிரந்தர மாக நினையும் அடியார் இரந்துண்டு தன்கழல் எட்டச்செய் தானே.

---

186

1889. வரவிருந் தான்வழி நின்றிடும் ஈசன் தரவிருந் தான்தன்னை நல்லவர்க் கின்பம் பொரவிருந் தான்புக லேபுக லாக வரவிருந் தாலறி யானென்ப தாமே.

---

187

1890. அங்கார் பசியும் அவாவும் வெகுளியுந் தங்கார் சிவனடி யார்சரீ ரத்திடைப் பொங்கார் புவனத்த பொங்கார் புவனத்தும் புண்ணிய லோகத்துந் தங்கார் சிவனைத் தலைப்படு வாரே.

---

188

1891. மெய்யக ஞான மிகத்தெளிந் தார்களுங் கையக நீண்டார் கடைத்தலைக் கேசெல்வர் ஐயம் புகாமல் இருந்த தவசியார் வையகம் எல்லாம் வரவிருந் தாரே.

---

189

===17.முத்திரை பேதம்=== 1892. நாலேழு மாறவே நண்ணிய முத்திரை பாலான மோன மொழியிற் பதிவித்து மேலான நந்தி திருவடி மீதுய்யக் கோலா கலங்கெட்டுக் கூடுதன் முத்தியே.

---

190

1893. துரியங்கண் மூன்றுஞ் சொருகிட னாகி அரிய வுரைத்தார மங்கே யடக்கி மருவிய சாம்பவி கேசரி யுண்மை பெருகிய ஞானம் பிறழ்முத் திரையே.

---

191

1894. சாம்பவி நந்தி தன்னருட் பார்வையாம் ஆன்பவ மில்லா அருட்பாணி முத்திரை ஓம்பயில் ஓங்கிய வுண்மைய கேசரி நாம்பயில் நாதன் மெய்ஞ்ஞான முத்திரையே.

---

192

1895. தானத்தி னுள்ளே சதாசிவ னாயிடும் ஞானத்தி னுள்ளே நற்சிவ மாதலால் ஏனைச் சிவமாஞ் சொரூப மறைந்திட்ட மோனத்து முத்திரை முத்தாந்த முத்தியே.

---

193

1896. வாக்கு மனமும் இரண்டு மவுனமாம் வாக்கு மவுனத்து வந்தாலு மூங்கையாம் வாக்கு மனமும் மவுனமாஞ் சுத்தரே ஆக்குமச் சுத்தத்தை யாரறி வார்களே.

---

194

1897. யோகத்தின் முத்திரை யோரட்ட சித்தியாம் ஏகத்த ஞானத்து முத்திரை எண்ணுங்கால் ஆகத் தகுவேத கேசரி சாம்பவி யோகத்துக் கேசரி யோகமுத் திரையே.

---

195

1898. யோகியெண் சித்தி அருளொலி வாதனை போகிதண் புத்தி புருடார்த்த நன்னெறி யாகுநன் சத்தியும் ஆதார சோதனை ஏகமுங் கண்டொன்றில் எய்தநின் றானே.

---

196

1899. துவாதச மார்க்கமென் சோடச மார்க்கமாம் அவாவறு மீரை வகையங்க மாறுந் தவாவறு வேதாந்த சித்தாந்தத் தன்மை நவாவக மோடுன்ன னற்சுத்த சைவமே.

---

197

1900. மோனத்து முத்திரை முத்தர்க்கு முத்திரை ஞானத்து முத்திரை நாதர்க்கு முத்திரைை தேனிக்கு முத்திரை சித்தாந்த முத்திரை கானிக்கு முத்திரை கண்ட சமயமே.

---

198

1901. தூநெறி கண்ட சுவடு நடுவெழும் பூநெறி கண்டது பொன்னக மாய்நிற்கும் மேனெறி கண்டது வெண்மதி மேதினி நீனெறி கண்டுள நின்மல னாமே.

---

199

===18.பூர்ணகுகைநெறிச் சமாதி=== 1902.வளர்பிறை யிற்றேவர் தம்பாலின் மன்னி உளரொளி பானுவின் உள்ளே யொடுங்கித் தளர்விற் பிதிர்பதந் தங்கிச் சசியுள் உளதுறும் யோகி யுடல் விட்டாற் றானே.

---

200

1903.தானிவை யொக்குஞ் சமாதிகை கூடாது போன வியோகி புகலிடம் போந்துபின் ஆனவை தீர நிரந்தர மாயோகம் ஆனவை சேர்வார் அருளின்சார் வாகியே.

---

201

1904.தானிவ் வகையே புவியோர் நெறிதங்கி ஆன சிவயோகத் தாமாறா மவ்விந்து தானதி லந்தச் சிவயோகி யாகுமுன் ஊனத்தோர் சித்திவந் தோர்காய மாகுமே.

---

202

1905.சிவயோகி ஞானி சிதைந்துடல் விட்டால் தவலோகஞ் சேர்ந்துபின் றான்வந்து கூடிச் சிவயோக ஞானத்தாற் சேர்ந்தவர் நிற்பர் புவலோகம் போற்றுநற் புண்ணியத் தோரே.

---

203

1906.ஊனமின் ஞானிநல் யோகி யுடல்விட்டால் தானற மோனச் சமாதியுள் தங்கியே தானவ னாகும் பரகாயஞ் சாராதே ஊனமின் முத்தராய் மீளார் உணர்வுற்றே.

---

204

1907.செத்தார் பெறும்பய னாவது ஏதேனில் செத்துநீர் சேர்வது சித்தினைக் கூடிடில் செத்தா ரிருந்தார் செகத்தில் திரிமலஞ் செத்தார் சிவமாகி யேசித்தர் தாமே.

---

205

1908.உன்னக் கருவிட் டுரவோ னரனருள் பன்னப் பரனே யருட்குலம் பாலிப்பன் என்னப் புதல்வர்க்கும் வேண்டி யிடுஞானி தன்னிச்சைக் கீச னுருச்செய்யுந் தானே.

---

206

1909.எங்குஞ் சிவமா யருளா மிதயத்துத் தங்குஞ் சிவஞானிக் கெங்குமாந் தற்பரம் அங்காங் கெனநின்று சகமுண்ட வான்தோய்தல் இங்கே யிறந்தெங்கு மாய்நிற்கும் ஈசனே.

---

207

===19.சமாதிக் கிரியை=== 1910. அந்தமின் ஞானிதன் னாகந் தீயினில் வெந்திடி னாடெலாம் வெப்புத் தீயினில் நொந்தது நாய்நரி நிகரி லுண்செரு வந்துநாய் நரிக்குண வாகும்வை யகமே.

---

208

1911. எண்ணிலா ஞானி யுடலெரி தாவிடில் அண்ணல்தங் கோயில் அழலிட்ட தாங்கொக்கும் மண்ணின் மழைவிழா வையகம் பஞ்சமாம் எண்ணரு மன்னர் இழப்பார் அரசே.

---

209

1912. புண்ணிய மாமவர் தம்மைப் புதைப்பது நண்ணி யனல்கோக்கில் நாட்டில் அழிவாகும் மண்ணி வழியில் அலங்கார பங்கமாம் மண்ணுல கெல்லா மயங்குமனல் மண்டியே.

---

210

1913. அந்தமில் ஞானி அருளை அடைந்தக்கால் அந்த வுடல்தான் குகைசெய் திருத்திடில் சுந்தர மன்னரும் தொல்புவி யுள்ளோரும் அந்தமில் இன்ப அருள்பெறு வோரே.

---

211

1914. நவமிகு சாணாலே நல்லாழஞ் செய்து குவைமிகு சூழவைஞ் சாணாகக் கோட்டித் தவமிகு குகைமுக் கோணமுச் சாணாக்கிப் பவமறு நற்குகை பத்மா சனமே.

---

212

1915. தன்மனை சாலை குளங்கரை யாற்றிடை நன்மலர்ச் சோலை நகரினற் பூமி உன்னருங் கானம் உயர்ந்த மலைச்சாரல் இந்நிலந் தான்குகைக் கெய்தும் இடங்களே.

---

213

1916. நற்குகை நால்வட்டம் பஞ்சாங்க பாதமாய் நிற்கின்ற பாத நவபாத நேர்விழப் பொற்பம ரோசமும் மூன்றுக்கு மூன்றணி நிற்பவர் தாஞ்செய்யும் நேர்மைய தாமே.

---

214

1917. பஞ்ச லோகங்கள் நவமணி பாரித்து விஞ்சப் படுத்ததன் மேலா சனமிட்டு முஞ்சி படுத்துவெண் ணீறிட்டதன்மேலே பொன்செய்த நற்சுண்ணம் பொதிய லுமாமே.

---

215

1918. நள்குகை நால்வட்டம் படுத்ததன் மேற்சாரக் கள்ளவிழ் தாமங் களபங்கத் தூரியுந் தெள்ளிய சார்ந்து புழுகுபன் னீர்சேர்த்து ஒள்ளிய தூபம் உவந்திடு வீரே.

---

216

1919. ஓதிடும் வெண்ணீற்றால் உத்தூளங் குப்பாய மீதினி லிட்டா சனத்தினின் மேல்வைத்துப் போதறு சுண்ணமும் நீறும் பொலிவித்து மீதி லிருத்தி விரித்திடு வீரே.

---

217

1920. விரித்தபின் னாற்சாரு மேவுதல் செய்து பொரித்த கறிபோ னகமிள நீருங் குருத்தலம் வைத்தோர் குழைமுகம் பார்வை தரித்தபின் மேல்வட்டஞ் சாத்திடு வீரே.

---

218

1921. மீது சொரிந்திடும் வெண்ணீறுஞ் சுண்ணமும் போது பலகொண்டு தர்ப்பைப்புல் வில்வமும் பாத வதகத்தான் மஞ்சனஞ் செய்துபார் மீதுமூன் றுக்குமூன் றணிநிலஞ் செய்யுமே.

---

219

1922. ஆதன மீதில் அரசு சிவலிங்கம் போதும் இரண்டினில் ஒன்றைத்தா பித்து மேதகு சந்திதி மேவுத் தரம்பூர்வங் காதலிற் சோடசங் காணுப சாரமே.

---

220

===20.விந்துற்பனம்=== 1923. உதயத்தில் விந்துவில் ஓங்குகுண் டலியும் உதயக் குடிலில் வயிந்தவம் ஒன்பான் விதியிற் பிரமாதி கள்மிகு சத்தி கதியிற் கரணங் கலைவை கரியே.

---

221

1924. செய்திடும் விந்துபே தத்திறன் ஐயைந்துஞ் செய்திடு நாதபே ததிற னாவாறுஞ் செய்திடு மற்றவை யீரிரண் டிற்றிறஞ் செய்திடு மாறாறு சேர்தத் துவங்களே.

---

222

1925. வந்திடு பேத மெலாம்பர விந்து தந்திடு மாமாயை வாகேசி தற்பரை உந்து குடிலையோ டேமுறு குண்டலி விந்துவில் இந்நான்கு மேவா விளங்குமே.

---

223

1926. விளங்கு நிவிர்த்தாதி மேவக ராதி வளங்கொள் உகார மகாரத் துள்விந்து களங்கமில் நாதாந்தங் கண்ணினுன் நண்ணி உளங்கொள் மனாதியுள் அந்தமு மாமே.

---

224

1927. அந்தமும் ஆதியு மாகிப் பராபரன் வந்த வியாபி யெனலாயு வந்நெறி கந்தம தாகிய காரண காரியந் தந்தைங் கருமமுந் தான்செய்யும் வீயமே.

---

225

1928. வீயம தாகிய விந்துவின் சத்தியால் ஆய வகண்டமும் அண்டமும் பாரிப்பக் காயஜம் பூதமுங் / காரிய மாயையில் ஆயிட விந்து அகம்புற மாகுமே.

---

226

1929. புறமகம் எங்கும் புகுந்தொளிர் விந்து நிறமது வெண்மை நிகழ்நாதஞ் செம்மை உறமகிழ் சத்தி சிவபாத மாயுட் டிறனொடு வீடளிக் குஞ்செயற் கொண்டே.

---

227

1930. கொண்டஇவ் விந்து பரமம்போற் கோதற நின்ற படங்கட மாய்நிலை நிற்றலிற் கண்டக லாதியின் காரண காரியத் தண்டம் அனைத்துமாய் மாமாயை யாகுமே.

---

228

1931. அதுவித்தி லேநின்றங் கண்ணிக்கு நந்தி இதுவித்தி லேயுள வாற்றை யுணரார் மதுவித்தி லேமல ரன்னம தாகிப் பொதுவித்தி லேநின்ற புண்ணியன் தானே.

---

229

1932. வித்தினி லன்றி முளையில்லை அம்முளை வித்தினி லன்றி வெளிப்படு மாறில்லை வித்தும் முளையும் உடனன்றி வேறல்ல அத்தன்மை யாகும் அரனெறி காணுமே.

---

230

1933. அருந்திய வன்ன மவைமூன்று கூறாம் பொருந்து முடன்மனம் போமல மென்னத் திருந்து முடன்மன மாங்கூறு சேர்ந்திட் டிருந்தன முன்னாள் இரதம தாகுமே.

---

231

1934. இரத முதலான ஏழ்தாது மூன்றின் உரிய தினத்தின் ஒருபுற் பனிபோல் அரிய துளிவிந்து வாகுமேழ் மூன்றின் மருவிய விந்து வளருங்கா யத்திலே.

---

232

1935. காயத்தி லேமூன்று நாளிற் கலந்திட்டுக் காயத்துட் டன்மன மாகுங் கலாவிந்து நேயத்தே நின்றோர்க்கு நீங்கா விடாமையின் மாயத்தே செல்வோர் மனத்தோ டழியுமே.

---

233

1936. அழிகின்ற விந்து அளவை யறியார் கழிகின்ற தன்னையுட் காக்கலுந் தேரார் அழிகின்ற காயத் தழிந்தயர் வுற்றோர் அழிகின்ற தன்மை யறிந்தொழி யாரே.

---

234

===21.விந்துஜயம் - போகசர வோட்டம்=== 1937. பார்க்கின்ற மாதரைப் பாரா தகன்றுபோய் ஓர்க்கின்ற வுள்ளம் உருக அழல்மூட்டிப் பார்க்கின்ற கண்ணாசை பாழ்பட மூலத்தே சேர்க்கின்ற யோகி சிவயோகி தானே.

---

235

1938. தானே யருளாற் சிவயோகந் தங்காது தானேயக் காமாதி தங்குவோ னும்முட்குந் தானே யதிகாரந் தங்கிற் சடங்கெடும் ஊனே யவற்றுள் ளுயிரோம்பா மாயுமே.

---

236

1939. மாயாள் வசத்தே சென்றிவர் வேண்டில் ஓயா இருபக்கத் துள்வளர் பக்கத்துள் தீயாவெண் ணாளின்ப மேற்பணி மூன்றிரண் டாயா அபரத்து ளாதிநாள் ஆறாமே.

---

237

1940. ஆறைந்து பன்னொன்று மன்றிச் சகமார்க்கம் வேறன்பு வேண்டுவோர் பூவரிற் பின்னந்தோ டேறும் இருபத் தொருநா ளிடைத்தோங்கும் ஆறின் மிகுத்தோங்கும் அக்காலஞ் செய்யவே.

---

238

1941. செய்யும் அளவிற் றிருணன் முகூர்த்தமே எய்யுங் கலைகாலம் இந்து பருதிகால் நையுமிடத் தோடி னன்காம நூல்நெறி செய்க வலமிடந் தீர்ந்து விடுக்கவே.

---

239

1942. விடுங்காண் முனைந்திந் திரியங்க ளைப்போல் நடுங்கா திருப்பானும் ஐயைந்து நண்ணப் படுங்காதன் மாதின்பாற் பற்றற விட்டுக் கடுங்காற் கரணங் கருத்துறக் கொண்டே.

---

240

1943. கொண்ட குணனே நலனேநற் கோமளம் பண்டை யுருவே பகர்வாய் பவளமே மிண்டு தனமே மிடையே விடும்போதிற் கண்ட கரணமுட் செல்லக்கண் டேவிடே.

---

241

1944. விட்டபின் கர்ப்பவுற் பத்தி விதியிலே தொட்டுறுங் காலங்கள் தோன்றக் கருதிய கட்டிய வாணாள்சா நாள்குணங் கீழ்மைசீர்ப் பட்டநெறியிதென் றெண்ணியும் பார்க்கவே.

---

242

1945. பார்த்திட்டு வையத்துப் பரப்பற் றுருப்பெற்று வார்ச்செற்ற கொங்கை மடந்தையை நீக்கியே சேர்த்துற் றிருதிங்கள் சேரா தகலினும் மூப்புற்றே பின்னாளி லாமெல்லா முள்ளவே.

---

243

1946. வித்திடு வோர்க்கன்றி மேலோர் விளைவில்லை வித்திடு வோர்க்கன்றி மிக்கோ ரறிவில்லை வித்தினில் வித்தை விதற வுணர்வரேல் மத்தி லிருந்தோர் மாங்கனி யாமே.

---

244

1947. கருத்தினில் அக்கர மாயுவு மியாவுங் கருத்துளன் ஈசன் கருவுயி ரோடுங் கருத்தது வித்தாய்க் காரண காரியங் கருத்துறு மாறிவை கற்பனை தானே.

---

245

1948. ஒழியாத விந்து வுடன்நிற்க நிற்கும் அழியாப் பிராணன் அதிபலஞ் சத்தி ஒழியாத புத்தி தபஞ்செப மோனம் அழியாத சித்தியுண் டாம்விந்து வற்றிலே.

---

246

1949. வற்ற அனலைக் கொளுவி மறித்தேற்றித் துற்ற சுழியனல் சொருகிச் சுடருற்று முற்று மதியத் தமுதை முறைமுறை செற்றுண் பவரே சிவயோகி யாரே.

---

247

1950. யோகியும் ஞானியும் உத்தம சித்தனும் போகியும் ஞான புரந்தர னாவோனும் மோக முறினு முதையமிர் துண்போனும் ஆகிய விந்து அழியாத அண்ணலே.

---

248

1951. அண்ணல் உடலாகி யவ்வனல் விந்துவும் மண்ணிடை மாய்க்கும் பிராணனாம் விந்துவும் கண்ணுங் கனலிடைக் கட்டிக் கலந்தெரித் துண்ணில் அமிர்தாகி யோகிக் கறிவாமே.

---

249

1952. அறியா தழிகின்ற வாதலால் நாளும் பொறியால் அழிந்து புலம்புகின் றார்கள் அறிவாய் நனவி லதீதம் புரியச் செறிவா யிருந்து சேரவே மாயுமே.

---

250

1953. மாதரை மாய வருங்கூற்ற மென்றுன்னக் காதல தாகிய காமங் கழிந்திடுஞ் சாதலு மில்லை சதகோடி யாண்டினுஞ் சோதியி னுள்ளே துரிசறுங் காலமே.

---

251

1954. காலங் கடந்தவன் காண்விந்து செற்றவன் காலங் கடந்தழிந் தான்விந்து செற்றவன் காலங் களின்விந்து செற்றுற்ற காரிகை காலின்கண் வந்த கலப்பறி யாரே.

---

252

1955. கலக்குநாள் முன்னாள் தன்னிடைக் காதல் நலத்தக வேண்டிலந் நாரி யுதரக் கலத்தின் மலத்தைத்தண் சீதத்தைப் பித்தை விலக்கு வனசெய்து மேலணை வீரே.

---

253

1956. மேலா நிலத்தெழு விந்துவும் நாதமுங் கோலால் நடத்திக் குறிவழி யேசென்று பாலாம் அமிர்துண்டு பற்றறப் பற்றினால் மாலா னதுமாள மாளுமவ் விந்துவே.

---

254

1957. விந்து விளைவும் விளைவின் பயன்முற்றும் அந்த வழிவும் அடக்கத்தில் ஆக்கமும் நந்திய நாதமும் நாதத்தாற் பேதமுந் தந்துணர் வோர்க்குச் சயமாகும் விந்துவே.

255

1958. விந்துவெண் வீசத்தை மேவிய மூலத்து நந்திய அங்கியி னாலே நயந்தெரித் தந்தமில் பானு அதிகண்ட மேலேற்றிச் சந்திரன் சார்புறத் தண்ணமு தாமே.

---

256

1959. அமுதச் சசிவிந்து வாம்விந்து மாள அமுதப் புனலோடி அங்கியின் மாள அமுதச் சிவபோகம் ஆதலாற் சித்தி அமுதப் பிலாவன மாங்குறும் யோகிக்கே.

---

257

1960. யோகமவ் விந்து ஒழியா வகைபுணர்ந் தாகம் இரண்டுங் கலந்தாலு மாம்குறாப் போகஞ் சிவபோகம் போகிநற் போகமா மோகங் கெடமுயங் கார்மூடர் மாதர்க்கே.

---

258

1961. மாத ரிடத்தே செலுத்தினும் அவ்விந்து காதலி னால்விடார் யோகங் கலந்தவர் மாதர் உயிராசை கைக்கொண்டே வாடுவர் காதலர் போன்றங்ஙன் காலாஞ் சாற்றிலே.

---

259

1962. சாற்றிய விந்து சயமாகுஞ் சத்தியால் ஏற்றிய மூலத் தழலை யெழமூட்டி நாற்றிசை யோடா நடுநாடி நாதத்தோ டாற்றி யமுதம் அருந்தவிந் தாமே.

---

260

1963. விந்துவும் நாதமும் மேவக் கனல்மூல வந்த வனன்மயிர்க் கால்தோறும் மன்னிடச் சிந்தனை மாறச் சிவமக மாகவே விந்துவு மாளுமெய்க் காயத்தில் வித்திலே.

---

261

1964. வித்துக்குற் றுண்பான் விளைவறி யாதவன் வித்துக்குற் றுண்ணாமல் வித்துச்சுட் டுண்பவன் வித்துக்குற் றுண்பானில் வேறல னீற்றவன் வித்துக்குற் றுண்ணாமல் வித்துவித் தானன்றே.

---

262

1965. அன்னத்தில் விந்து அடங்கும் படிகண்டு மன்னப் பிராணனாம் விந்து மறித்திட்டு மின்னொத்த விந்துநா தாந்தத்து விட்டிட வன்னத் திருவிந்து மாயுங்கா யத்திலே.

---

263

1966. அன்னப் பிராணனென் றார்க்கு மிருவிந்து தன்னை யறிந்துண்டு சாதிக்க வல்லார்க்குச் சொன்ன மாமுருத் தோன்றும்எண் சித்தியாம் அன்னவ ரெல்லாம் அழிவற நின்றதே.

---

264

1967. நின்ற சிகாரம் நினைக்கும் பிராணனாய் ஒன்று மகாரம் ஒருமூன்றோ டொன்றவை சென்று பராசத்தி விந்து சயந்தன்னை ஒன்ற வுரைக்க வுவதேசந் தானே.

---

265

1968. தானே யுபதேசந் தானல்லா தொன்றில்லை வானே யுயர்விந்து வந்த பதினான்கு மானே ரடங்க அதன்பின்பு புத்தியுந் தானே சிவகதி தன்மையு மாமே.

---

266

1969. விந்துவும் நாதமும் விளைய விளைந்தது வந்தஇப் பல்லுயிர் மன்னுயி ருக்கெலாம் அந்தமும் ஆதியு மாமந் திரங்களும் விந்து அடங்க விளையுஞ் சிவோகமே.

---

267

1970. வறுக்கின்ற வாறு மனத்துலா வெற்றி நிறுக்கின்ற வாறுமந் நீள்வரை யொட்டிப் பொறிக்கின்ற வாறுமப் பொல்லா வினையை அறுக்கின்ற நாள்வரும் அத்திப் பழமே.

---

268

1971. விந்துவும் நாதமும் மேவி யுடன்கூடிச் சந்திர னோடே தலைப்படு மாயிடில் அந்தர வானத் தமுதம்வந் தூறிடும் அங்குதி மந்திரம் ஆகுதி யாகுமே.

---

269

1972. மனத்தொடு சத்து மனஞ்செவி யென்ன இனத்தெழு வார்கள் இசைந்தன நாடி மனத்தில் எழுகின்ற வாக்கு வசனங் கனத்த இரதமக் காமத்தை நாடிலே.

---

270

1973. சத்தமுஞ் சத்த மனமும் மனக்கருத் தொத்தறி கின்ற விடமும் அறிகிலர் மெய்த்தெறி கின்ற விடமறி வாளர்க்கு அத்தன் இருப்பிடம் அவ்விடந் தானே.

---

271

1974. உரமடி மேதினி யுந்தியி லப்பாம் விரவிய தன்முலை மேவியகீ ழங்கி கருமுலை மீமிசை கைக்கீழிற் காலாம் விரவிய கந்தர மேல்வெளி யாமே.

---

272

===22.ஆதித்த நிலை - அண்டாதித்தன்=== 1975. செஞ்சுட ரோன்முத லாகிய தேவர்கள் மஞ்சுடை மேரு வலம்வரு காரணம் எஞ்சுட ரீசன் இறைவன் இணையடி தஞ்சுட ராக வணங்குந் தவமே.

---

273

1976. பகலவன் மாலன் பல்லுயிர்க் கெல்லாம் புகலவ னாய்நின்ற புண்ணிய நாதன் இகலற ஏழுல கும்முற வோங்கும் பகலவன் பல்லுயிர்க் காதியு மாமே.

---

274

1977. ஆதித்தன் அன்பினோ/டாயிர நாமமுஞ் சோதியி னுள்ளே சுடரொளி யாய்நிற்கும் வேதியர் வேண்டினும் விண்ணவர் சொல்லினும் ஆதியில் அன்பு பழுக்கின்ற வாறே.

---

275

1978. தானே யுலகுக்குத் தத்துவ னாய்நிற்குந் தானே யுலகுக்குத் தையலு மாய்நிற்குந் தானே யுலகுக்குச் சம்புவு மாய்நிற்குந் தானே யுலகுக்குத் தண்சுட ராகுமே.

---

276

1979. வலையமுக் கோணம் வட்டம் அறுகோணந் துலையிரு வட்டந் துய்ய விதமெட்டில் அலையுற்ற வட்டத்தில் ஈரெட் டிதழா மலைவற் றுதித்தனன் ஆதித்த னாமே.

---

277

1980. ஆதித்த னுள்ளி லானமுக் கோணத்திற் சோதித் திலங்குநற் சூரிய னாலாங் கேத முறுங்கேணி சூரிய னெட்டிற் சோதிதன் னீட்டிற் சோடசந் தானே.

---

278

1981. ஆதித்த னோடே அவனி யிருண்டது பேதித்த நாலும் பிதற்றிக் கழிந்தது சோதிக்குள் நின்று துடியிடை செய்கின்ற வேதப் பொருளை விளங்குகி லீரே.

---

279

1982. பாருக்கும் கீழே பகலோன் வரும்வழி யாருக்குங் காணவொண் ணாத அரும்பொருள் நீருக்குந் தீக்கும் நடுவே யுதிப்பவன் ஆருக்கும் எட்டாத ஆதித்தன் தானே.

---

280

1983. மண்ணை யிடந்ததின் கீழோடும் ஆதித்தன் விண்ணை யிடந்து வெளிசெய்து நின்றிடுங் கண்ணை யிடந்து களிதந்த வானந்தம் எண்ணுங் கிழமைக் கிசைந்துநின் றானே.

---

281

1984. பாரை யிடந்து பகலோன் வரும்வழி யாரும் அறியார் அருங்கடை நூலவர் தீரன் இருந்த திருமலை சூழென்பர் ஊரை யுணர்ந்தார் உணர்ந்திருந் தாரே.

---

282

===23.பிண்டாதித்தன்=== 1985. நின்றும் இருந்துங் கிடந்தும் நடந்தும் கன்றாய நந்திக் கருத்துள் இருந்தனன் கொன்று மலங்கள் குழல்வழி யோடிட வென்று விளங்கும் விரிசுடர் காணுமே.

---

283

1986. ஆதித்தன் ஓடி யடங்கும் இடங்கண்டு சாதிக்க வல்லவர் தம்மை யுணர்ந்தவர் பேதித் துலகம் பிதற்றும் பிதற்றெல்லாம் ஆதித்த னோடே யடங்குகின் றாரே.

---

284

1987. உருவிப் புறப்பட் டுலகை வலம்வந்து சொருகிக் கிடக்குந் துறையறி வாரில்லை சொருகிக் கிடக்குந் துறையறி வாளர்க் குருகிக் கிடக்குமென் னுள்ளன்பு தானே.

---

285

===24.மனவாதித்தன்=== 1988. எறிகதிர் ஞாயிறு மின்பனி சோரும் எறிகதிர் சோமன் எதிர்நின் றெறிப்ப விரிகதி ருள்ளே வியங்குமென் ஆவி ஒருகதி ராகில் உவாவது வாமே.

---

286

1989. சந்திரன் சூரியன் தான்வரிற் பூசனை முந்திய பானுவில் இந்துவந் தேய்முறை அந்த இரண்டும் உபய நிலத்திற் சிந்தை தெளிந்தார் சிவமாயி னாரே.

---

287

1990. ஆகுங் கலையோ டருக்கன் அனல்மதி ஆகுங் கலையிடை நான்கென லாமென்பார் ஆகும் அருக்கன் அனல்மதி யோடொன்ற ஆகுமப் பூரணை யாமென் றறியுமே.

---

288

1991. ஈரண்டத் தப்பால் இயங்கிய வவ்வொளி ஓரண்டத் தார்க்கும் உணரா வுணர்வது பேரண்டத் தூடே பிறங்கொளி யாய்நின்ற தாரண்டத் தக்கா ரறியத்தக் காரே.

---

289

1992. ஒன்பதின் மேவி யுலகம் வலம்வரும் ஒன்பது மீசன் இயலறி வாரில்லை முன்பதின் மேவி முதல்வன் அருளிலார் இன்ப மிலாரிருள் சூழநின் றாரே. றாரே.

---

290

===25.ஞானாதித்தன்=== 1993. விந்து அபரம் பரமிரண் டாய்விரித் தந்த அபரம் பரநாத மாகியே வந்தன தம்மிற் பரங்கலை யாதிவைத் துந்தும் அருணோ தயமென்ன வுள்ளத்தே.

---

291

1994. உள்ள அருணோ தயத்தெழும் ஓசைதான் தெள்ளும் பரநாதத் தின்செய லென்பதால் வள்ளல் பரவிந்து வைகரி யாதிவாக் குள்ளன ஐங்கலைக் கொன்றாம் உதயமே.

---

292

1995. தேவர் பிரான்திசை பத்துத யஞ்செய்யும் மூவர் பிரானென முன்னொரு காலத்து நால்வர் பிரானடு வாயுரை யாநிற்கும் மேவு பிரான்என்பர் விண்ணவர் தாமே.

---

293

1996. பொய்யிலன் மெய்யன் புவனா பதியெந்தை மையிருள் நீக்கு மதியங்கி ஞாயிறு செய்யிருள் நீக்குந் திருவுடை நந்தியென் கையிருள் நீங்கக் கலந்தெழுந் தானே.

---

294

1997. தனிச்சுட ரெற்றித் தயங்கிருள் நீங்க அனித்திடு மேலை யருங்கனி யூறல் கனிச்சுட ராய்நின்ற கயிலையில் ஈசன் நனிச்சுடர் மேல்கொண்ட வண்ணமு மாமே.

---

295

1998. நேரறி வாக நிரம்பிய பேரொளி போரறி யாது புவனங்கள் போய்வருந் தேரறி யாத திசையொளி யாயிடும் ஆரறி வாரிது நாயக மாமே.

---

296

1999. மண்டலத் துள்ளே மலர்ந்தெழும் ஆதித்தன் கண்டிடத் துள்ளே கதிரொளி யாயிடுஞ் சென்றிடத் தெட்டுத் திசையெங்கும் போய்வரும் நின்றிடத் தேநிலை நேரறி வார்க்கே.

---

297

2000. நாபிக்கண் ணாசி நயன நடுவினுந் தூபியோ டைந்துஞ் சுடர்விடு சோதியைத் தேவர்கள் ஈசன் திருமால் பிரமனும் மூவரு மாக வுணர்ந்திருந் தாரே.

---

298

===26.சிவாதித்தன்=== 2001. அன்றிய பாச இருளுமஞ் ஞானமுஞ் சென்றிடு ஞானச் சிவப்பிர காசத்தால் ஒன்று மிருசுட ராம்அரு ணோதயந் துன்றிருள் நீங்குதல் போலத் தொலைந்ததே.

---

299

2002. கடங்கடந் தோறுங் கதிரவன் தோன்றில் அடங்கிட மூடில் அவற்றில் அடங்கான் விடங்கொண்ட கண்டனு மேவிய காயத் தடங்கிட நின்றது அப்பரி சாமே.

---

300

2003. தானே விரிசுடர் மூன்றுமொன் றாய்நிற்குந் தானே யயன்மா லெனநின்று தாபிக்குந் தானே யுடலுயிர் வேறன்றி நின்றுளன் தானே வெளியொளி தானிருட் டாமே.

---

301

2004. தெய்வச் சுடரங்கி ஞாயிறும் திங்களும் வையம் புனல்அனல் மாருதம் வானகஞ் சைவப் பெரும்பதி தாங்கிய பல்லுயிர் ஐவர்க் கிடமிடை யாறங்க மாமே.

---

302

===27.பசுவிலக்கணம் - பிராணன்=== 2005. உன்னும் அளவில் உணரும் ஒருவனைப் பன்னு மறைகள் பயிலும் பரமனை என்னுள் இருக்கும் இளையா விளக்கினை அன்மை யனென் றறிந்து கொண்டேனே.

---

303

2006. அன்ன மிரண்டுள ஆற்றங் கரையினில் துன்னி யிரண்டுந் துணைப்பிரி யாதன தன்னிலை யன்னந் தனியொன்ற தென்றக்கால் பின்ன மடவன்னம் பேறணு காதே.

---

304

===28.புருடன்=== 2007. வைகரி யாதியு மாயா மலாதியும் பொய்கரி யான புருடாதி பேதமும் மெய்கரி ஞானங் கிரியா விசேடத்துச் செய்கரி யீசன் அனாதியே செய்ததே.

---

305

2008. அணவில் அணுவினை ஆதிப் பிரானை அணுவில் அணுவினை ஆயிரங் கூறிட் டணுவில் அணுவை அணுகவல் லார்கட் கணுவில் அணுவை அணுகலு மாமே.

---

306

2009. படர்கொண்ட ஆலதின் வித்தது போலச் சுடர்கொண் டணுவினைத் தூவழி செய்ய இடர்கொண்ட பாச இருளற வோட்டி நடர்கொண்ட நல்வழி நாடலு மாமே.

---

307

2010. அணுவுள் அவனும் அவனுள் அணுவுங் கணுவுற நின்ற கலப்ப துணரார் இணையிலி யீச னவனெங்கு மாகித் தணிவற நின்றான் சராசரந் தானே

---

308

===29.சீவன்=== 2011. மேவிய சீவன் வடிவது சொல்லிடில் கோவின் மயிரொன்று நூறுடன் கூறிட்டு மேவிய கூறது ஆயிர மாயினால் ஆவியின் கூறுநூ றாயிரத் தொன்றே.

---

309

2012. ஏனோர் பெருமைய னாயினும் எம்மிறை ஊனே சிறுமையின் உட்கலந் தங்குளன் வானோர் அறியு மளவல்லன் மாதேவன் தானே யறியுந் தவத்தின் அளவே.

---

310

2013. உண்டு தெளிவன் உரைக்க வியோகமே கொண்டு பயிலுங் குணமில்லை யாயினும் பண்டு பயிலும் பயில்சீவ னார்பின்னைக் கண்டு சிவனுருக் கொள்வர் கருத்துளே.

---

311

2014. மாயா வுபாதி வசத்தாகுஞ் சேதனத் தாய குருவரு ளாலே யதில்தூண்ட ஓயும் உபாதியோ டொன்றினொன் றுதுயிர் ஆய துரியம் புகுந்தறி வாகவே.

---

312

===30.பசு=== 2015. கற்ற பசுக்கள் கதறித் திரியினுங் கொற்ற பசுக்கள் குறிகட்டி மேயினு முற்ற பசுக்கள் ஒருகுடம் பால்போது மற்றைப் பசுக்கள் வறள்பசு தானே.

---

313

2016. கொல்லையின் மேயும் பசுக்களைச் செய்வதென் எல்லை கடப்பித் திறைவ னடிகூட்டி வல்லசெய் தாற்ற மதித்தபின் அல்லது கொல்லைசெய் நெஞ்சங் குறிப்பறி யாதே.

---

314

===31.போதன்=== 2017. சீவ னெனச்சிவ னென்னவே றில்லை சீவ னார்சிவ னாரை யறிகிலர் சீவ னார்சிவ னாரை யறிந்தபின் சீவ னார்சிவ னாயிட் டிருப்பரே.

---

315

2018. குணவிளக் காகிய கூத்தப் பிரானும் மணவிளக் காகிய மன்னுயிர்க் கெல்லாம் பணவிளக் காகிய பல்தலை நாகங் கணவிளக் காகிய கண்காணி யாகுமே.

---

316

2019. அறிவாய் அறியாமை நீங்கி யவனே பொறிவாய் ஒழித்தெங்குந் தானான போதன் அறிவா யவற்றினுட் டானா யறிவன் செறிவாகி நின்றச் சீவனு மாமே.

---

317

2020. ஆறாறின் தன்மை அறியா திருந்தேனுக் காறாறின் தன்மை அறிவித்தான் பேர்நந்தி ஆறாறின் தன்மை அருளால் அறிந்தபின் ஆறாறுக் கப்புற மாகி நின்றானே.

---

318

2021. சிவமா கியஅருள் நின்றறிந் தோரார் அவமா மலமைந்து மாவ தறியார் தவமான செய்து தலைப்பறி கின்றார் நவமான தத்துவ நடகி லாரே.

---

319

2022. நாடோறும் ஈசன் நடத்துந் தொழில்உன்னார் நாடோறும் ஈசன் நயந்தூட்டல் நாடிடார் நாடோறும் ஈசன்நல் லோர்க்கருள் நல்கலால் நாடோறும் நாடார்கள் நாள்வினை யாளரே.

---

320

===32.ஐந்திந்திரியம் அடக்கும் அருமை=== 2023. ஆக மதத்தன ஐந்து களிறுள ஆக மதத்தறி யோடணை கின்றில பாகனு மெய்த்தவை தாமும் இளைத்தபின் யோகு திருந்துதல் ஒன்றறி யோமே.

---

321

2024. கருத்தினன் னூல்கற்றுக் கால்கொத்திப் பாகன் திருத்தலும் பாய்மாத் திகைத்தன்றிப் பாயா எருத்துற வேறி யிருக்கலு மாங்கே வருத்தினும் அம்மா வழிநட வாதே.

---

322

2025. புலமைந்து புள்ளைந்து புட்சென்று மேயும் நிலமைந்து நீரைந்து நீர்மையும் ஐந்து குலமொன்று கோல்கொண்டு மேய்ப்பான் ஒருவன் உலமந்து போம்வழி யொன்பது தானே.

---

323

2026. அஞ்சுள சிங்கம் அடவியில் வாழ்வன அஞ்சும்போய் மேய்ந்துதம் அஞ்சக மேபுகும் அஞ்சின் உகிரும் எயிறும் அறுத்திட்டால் எஞ்சா திறைவனை எய்தலு மாமே.

---

324

2027. டஐவர் அமைச்சருள் தொண்ணூற் றறுவர்கள் ஐவரு மைந்தரு மாளக் கருதுவர் ஐவரு மைந்து சினத்தோடே நின்றிடில் ஐவர்க் கிறையிறுத் தாற்றகி லோமே.

---

325

2028. சொல்லகில் லேன்சுடர்ச் சோதியை நாடொறுஞ் சொல்லகில் லேன்திரு மங்கையும் அங்குள வெல்லகில் லேன்புலன் ஐந்துடன் தன்னையுங் கொல்லநின் றோடுங் குதிரையொத் தேனே.

---

326

2029. எண்ணிலி யில்லி யுடைத்தவ் விருட்டறை எண்ணிலி யில்லியோ டேகிற் பிழைதரும் எண்ணிலி யில்லியோ டேகாமை காக்குமேல் கண்ணிலி யில்லதோர் இன்பம தாமே.

---

327

2030. விதியின் பெருவலி வேலைசூழ் வையந் துதியின் பெருவலி தொல்வான் உலகம் மதியின் பெருவலி மானுடர் வாழ்க்கை நிதியின் பெருவலி நீர்வலி தானே.

---

328

===33.ஐந்திரியம் அடக்கும் முறைமை=== 2031. குட்ட மொருமுழ முள்ள தரைமுழம் வட்டம் அமைந்ததோர் வாவியுள் வாழ்வன பட்டன மீன்பல பரவன் வலைகொணர்ந் திட்டனன் யாமினி யேதமி லோமே.

---

329

2032. கிடக்கும் உடலிற் கிளரிந் திரியம் அடக்க லுறுமவன் தானே யமரன் விடக்கிரண் டின்புற மேவுறு சிந்தை நடக்கின் நடக்கும் நடக்கு மளவே.

---

330

2033. அஞ்சு மடக்கடக் கென்பர் அறிவிலார் அஞ்சு மடக்கும் அமரரும் அங்கிலை அஞ்சு மடக்கில் அசேதன மாமென்றிட் டஞ்சு மடக்கா அறிவறிந் தேனே.

---

331

2034. முழக்கி எழுவன மும்மத வேழம் அடக்க அறிவென்னுந் தோட்டியை வைத்தேன் பிழைத்தன வோடிப் பெருங்கேடு மண்டிக் கொழுத்தன வேழங் குலைக்கின்ற வாறே.

---

332

2035. ஐந்தில் ஒடுங்கில் அகலிட மாவது ஐந்தில் ஒடுங்கில் அருந்தவ மாவது ஐந்தில் ஒடுங்கில் அரன்பத மாவது ஐந்தில் ஒடுங்கில் அருளுடை யாரே.

---

333

3036. பெருக்கப் பிதற்றிலென் பேய்த்தேர் நினைந்தென் விரித்த பொருட்கெல்லாம் வித்தாவ துள்ளம் பெருக்கிற் பெருக்குஞ் சுருக்கிற் சுருக்கும் அருத்தமும் அத்தனை ஆய்ந்துகொள் வார்க்கே.

---

334

2037. இளைக்கின்ற வாறறிந் தின்னுயிர் வைத்த கிளைக்கொன்று மீசனைக் கேடில் புகழோன் தளைக்கொன்ற் நாகமஞ் சாடல் ஒடுக்கத் துளைக்கொண்ட தவ்வழி தூங்கும் படைத்தே.

---

335

2038. பாய்ந்தன பூதங்கள் ஐந்தும் படரொளி சார்ந்திடு ஞானத் தறியினிற் பூட்டிட்டு வாய்ந்துகொள் ஆனந்த மென்னும் அருள்செய்யில் வேய்ந்துகொள் மேலை விதியது தானே.

---

336

2039. நடக்கின்ற நந்தியை நாடொறு முன்னில் படர்க்கின்ற சிந்தையைப் பைய வொடுக்கிக் குறிக்கொண்ட சிந்தை குறிவழி நோக்கில் வடக்கொடு தெற்கு மனக்கோயி லாமே.

---

337

2040. சென்றன நாழிகை நாள்கள் சிலபல நின்றது நீள்பொருள் நீர்மேல் எழுத்தொத்து வென்று புலன்கள் விரைந்து விடுமின்கள் குன்று விழவதில் தாங்கலு மாமே.

---

338

2041. போற்றிசைத் துப்புனி தன்திரு மேனியைப் போற்றிசெய் மீட்டே புலனைந்தும் புத்தியால் நாற்றிசைக் கும்பின்னை யாருக்கு நாதனை ஊற்றுகை யுள்ளத் தொருங்கலு மாமே.

---

339

2042. தரிக்கின்ற நெஞ்சஞ் சகளத்தி னுள்ளே அரிக்கின்ற ஐவரை யாரும் உணரார் சிரிக்கின்ற வாறு சிலபல பேசில் வரிக்கொண்ட மைசூழ் வரையது வாமே.

---

340

2043. கைவிட லாவதொன் றில்லை கருத்தினுள் எய்தி யவனை யிசையினால் ஏத்துமின் ஐவ ருடைய அவாவினில் தோன்றிய பொய்வ ருடைய புலன்களும் ஐந்தே.

---

341

===34.அசற்குரு நெறி=== 2044. உணர்வொன் றிலாமூடன் உண்மையோ ராதோன் கணுவின்றி வேதா கமநெறி காணான் பணிவொன் றிலாதோன் பரநிந்தை செய்வோன் அணுவின் குணத்தோன் அசற்குரு வாமே.

---

342

2045. மந்திர தந்திர மாயோக ஞானமும் பந்தமும் வீடுந் தரிசித்துப் பார்ப்பவர் பசு சிந்தனை செய்யாத் தெளிவியா தூண்பொருட் டந்தக ராவோர் அசற்குரு வாமே.

---

343

2046. ஆமா றறியாதோன் மூடன் அதிமூடன் காமாதி நீங்காக் கலதி கலதிகட் காமா றசத்தறி விப்போன் அறிவிலோன் கோமா னலனசத் தாகுங் குரவனே.

---

344

2047. கற்பாய கற்பங்கள் நீக்காமற் கற்பித்தால் தற்பாவங் குன்றுந் தனக்கே பகையாகும் நற்பால் அரசுக்கு நாட்டுக்கும் கேடென்றே முற்பாலே நந்தி மொழிந்துவைத் தானே.

---

345

2048. குருடர்க்குக் கோல்காட்டிச் செல்லுங் குருடர் முரணும் பழங்குழி வீழ்வர்கள் முன்பின் குருடனும் வீழ்வர்கள் முன்பின் னறவே குருடரும் வீழ்வார் குருடரோ டாகியே.

---

346

===35.சற்குரு நெறி=== 2049. தாடந் தளிக்குந் தலைவனே சற்குரு தாடந்து தன்னை யறியத் தரவல்லோன் தாடந்து தத்துவா தீதத்துச் சார்சீவன் தாடந்து பாசத் தணிக்குமவன் சத்தே.

---

347

2050. தவிரவைத் தான்வினை தன்னடி யார்கோள் தவிரவைத் தான்சிரத் தோடுதன் பாதந் தவிரவைத் தான்நமன் தூதுவர் கூட்டந் தவிரவைத் தான்பிற வித்துயர் தானே.

---

348

2051. கறுத்த இரும்பே கனகம தானான் மறித்திருடம் பாகா வகையது போலக் குறித்தஅப் போதே குருவருள் பெற்றான் மறித்துப் பிறவியில் வந்தணு கானே.

---

349

2052. பாசத்தை நீக்கிப் பரனோடு தன்னையும் நேசத்து நாடி மலமற நீக்குவோர் ஆசற்ற சற்குரு வாவோர் அறிவற்றுப் பூசற் கிரங்குவோர் போதக் குருவன்றே.

---

350

2053. நேயத்தே நிற்கும் நிமலன் மலமற்ற நேயத்தே நல்கவல் லோனித்தன் சுத்தனே ஆயத்த வர்தத் துவமுணந் தாங்கற்ற நேயர்க் களிப்பவன் நீடுங் குரவனே.

---

351

2054. பரிசன வேதி பரிசித்த தெல்லாம் வரிசை தரும்பொன் வகையாகு மாபோற் குருபரி சித்த குவலயம் எல்லாந் திரிமலந் தீர்ந்து சிவகதி யாமே.

---

352

2055. தானே யெனநின்ற சற்குரு சந்நிதி தானே யெனநின்ற தன்மை வெளிப்படில் தானே தனைப்பெற வேண்டுஞ் சதுர்பெற ஊனே யெனநினைந் தோர்ந்துகொள் உன்னிலே.

---

353

2056. வரும்வழி மாயா வழியைக் போம்வழி கருவழி கண்டவர் காணா வழியைப் பெரும்வழி யாநந்தி பேசும் வழியைக் குருவழி யேசென்று கூடலு மாமே.

---

354

2057. குரு வென் பவனே வேதாக மங்கூறும் பரவின்ப னாகிச் சிவயோகம் பாவித் தொரு சிந்தை யின்றி உயர்பாச நீக்கி வருநல் குரவன்பால் வைக்கலு மாமே.

---

355

2058. சத்தும் அசத்துஞ் சதசத்துந் தான்காட்டிச் சித்தும் அசித்துஞ் சிவபரத் தேசேர்த்துச் சுத்த மசுத்த மறச்சுக மானசொல் அத்தன் அருட்குரு வாமவன் கூறிலே.

---

356

2059. உற்றிடும் ஐம்மலம் பாச வுணர்வினாற் பற்றது நாதன் அடியிற் பணிதலாற் சுற்றிய பேதந் துரியமூன் றால்வாட்டித் தற்பர மேவுவேர் சாதக ராமே.

---

357

2060. எல்லாம் இறைவன் இறைவி யுடனின்பம் வல்லார் புலனும் வருங்கால் உயிர்தோன்றிச் சொல்லா மலமைந் தடங்கியிட் டோங்கியே சொல்லாச் சிவகதி சேர்தல் விளையாட்டே.

---

358

2061. ஈனப் பிறவியில் இட்டது மீட்டூட்டித் தானத்து ளிட்டுத் தனையூட்டித் தாழ்த்தலும் ஞானத்தின் மீட்டலும் நாட்டலும் வீடுற்று மோனத்துள் வைத்தலும் முத்தன்றன் செய்கையே.

---

359

2062. அத்த னருளின் விளையாட் டிடஞ்சடஞ் சித்தொ டசித்தறத் தெளிவித்துச் சீவனைச் சுத்தனு மாக்கித் துடைத்து மலத்தினைச் சத்துட னைங்கரு மத்திடுந் தன்மையே.

---

360

2063. ஈசத்து வங்கடந் தில்லையென் றப்புறம் பாசத்து ளேயென்றும் பாவியும் அண்ணலை நேசத்து ளேநின்ற நின்மலன் எம்மிறை தேசத்தை யெல்லாந் தெளியவைத் தானே.

---

361

3064. மாணிக்க மாலை மலர்ந்தெழு மண்டலம் ஆணிப்பொன் னின்றங் கமுதம் விளைந்தது பேணிக்கொண் டுண்டார் பிறப்பற் றிருந்தார் ஊணுக் கிருந்தார் உணராத மாக்களே.

---

362

3065. அசத்தொடு சத்தும் அசத்சத்து நீங்க இசைத்திடு பாசப்பற் றீங்கறு மாறே அசைத்திரு மாயை அணுத்தானு மாங்கே இசைத்தானு மொன்றறி விப்போன் இறையே.

---

363

2066. ஏறு நெறியே மலத்தை எரித்தலால் ஈறில் உரையால் இருளை யறுத்தலான் மாறில் பசுபாசம் வாட்டலால் வீடுக கூறு பரனே குருவாம் இயம்பிலே.

---

364

===36.கூடாவொழுக்கம்=== 2067. கண்காணி யில்லென்று கள்ளம் பலசெய்வார் கண்காணி யில்லா விடமில்லை காணுங்கால் கண்காணி யாகக் கலத்தெங்கு நின்றானைக் கண்காணி கண்டார் களவொழிந் தாரே.

---

365

2068. செய்தான் அறியுஞ் செழுங்கடல் வட்டத்துப் பொய்தான் மிகவும் புலம்பும் மனிதர்கள் மெய்தான் உரைக்கில்விண் ணோர்தொழச் செய்வன் மைதாழ்ந் திலங்கு மிடறுடை யோனே.

---

366

2069. பத்திவிற் றுண்டு பகலைக் கழிவிடு மத்தகர்க் கன்றோ மறுபிறப் புள்ளது வித்துக்குற் றுண்டு விளைபுலம் பாழ்செய்யும் பித்தர்கட் கென்றும் பிறப்பில்லை தானே.

---

367

2070. வடக்கு வடக்கென்பர் வைத்ததொன் றில்லை நடக்க வுறுவரே ஞானமி லாதார் வடக்கில் அடங்கிய வையகம் எல்லாம் அகத்தில் அடங்கும் அறிவுடை யோர்க்கே.

---

368

2071. காயக் குழப்பனைக் காயநன் னாடனைக் காயத்தி னுள்ளே கமழ்கின்ற நந்தியைத் தேயத்து ளேயெங்குந் தேடித் திரிவர்கள் காயத்துள் நின்ற கருத்தறி யாரே.

---

369

2072. கண்காணி யாகவே கையகத் தேயெழுங் கண்காணி யாகக் கருத்து ளிருந்திடுங் கண்காணி யாகக் கலந்து வழிசெய்யுங் கண்காணி யாகிய காதலன் தானே.

---

370

2073. கன்னி யொருசிறை கற்றோர் ஒருசிறை மன்னிய மாதவஞ் செய்வோர் ஒருசிறை தன்னியல் புன்னி யுணர்ந்தோர் ஒருசிறை என்னிது ஈசன் இயல்பறி யாரே.

---

371

2074. காணாத கண்ணிற் படலமே கண்ணொளி காணாத வர்கட்குங் காணாத வவ்வொளி காணாத வர்கட்குங் கண்ணும் பெருங்கண்ணைக் காணாது கண்டார் களவொழிந் தாரே.

---

372

2075. பித்தன் மருந்தால் தெளிந்து பிரகிருதி உய்த்தொன்று மாபோல் விழியுந்தன் கண்ணொளி அத்தன்மை யாதல்போல் அந்தி அருள்தரச் சித்தம் தெளிந்தேன் செயலொழிந் தேனே.

---

373

2076. பிரான்மய மாகப் பெயர்ந்தன எட்டும் பராமய மென்றெண்ணிப் பள்ளி யுணரார் சுராமய முன்னிய சூழ்வினை யாளர் நிராமய நினைப்பொழிந் தாரே.

---

374

2077. ஒன்றிரண் டாகிநின் றொன்றியொன் றாயினோர்க் கொன்றும் இரண்டும் ஒருகாலுங் கூடிடா ஒன்றிரண் டென்றே யுரைதரு வோர்க்கெலாம் ஒன்றிரண் டாய்நிற்கும் ஒன்றோடொன் றானதே.

---

375

2078. உயிரது நின்றால் உணர்வெங்கு நிற்கும் அயரறி வில்லையா லாருடல் வீழும் உயிரும் உடலும் ஒருங்கிக் கிடக்கும் பயிருங் கிடந்துள்ளப் பாங்கறி யாரே.

---

376

2079. உயிரது வேறா யுணர்வெங்கு மாகும் உயிரை யறியில் உணர்வறி வாகும் உயிரன் றுடலை விழுங்கு முணர்வை அயரும் பெரும்பொரு ளாங்கறி யாரே.

---

377

2080. உலகாணி யொண்சுடர் உத்தம சித்தன் நிலவாணி ஐந்தினுள் நேருற நிற்குஞ் சிலவாணி யாகிய தேவர் பிரானைத் தலைவாணி செய்வது தன்னை யறிவதே.

---

378

2081. தானந்த மாமென நின்ற தனிச்சுடர் ஊனந்த மாயுல காய்நின்ற வொண்சுடர் தேனந்த மாய்நின்ற சிற்றின்ப நீயொழி கோனந்த மில்லாக் குணத்தரு ளாமே.

---

379

2082. உன்முத லாகிய வூனுயிர் உண்டெனுங் கன்முத லீசன் கருத்தறி வாரில்லை நன்முத லேறிய நாம மறநின்றால் தன்முத லாகிய தத்துவ மாமே.

---

380

2083. இந்தியம் அந்தக் கரண மிவையுயிர் வந்தன சூக்க வுடலன்று மானன்று தந்திடும் மவ்வியத்தத் தால்தற் புருடனு முந்துள மன்னுமா றாறு முடிவிலே.

---

381

===37.கேடுகண்டு இரங்கல்=== 2084. வித்துப் பொதிவார் விதைவிட்டு நாற்றுவார் அற்றதம் வாணாள் அறிகிலாப் பாவிகள் உற்ற வினைத்துயர் ஒன்றும் அறிகிலார் முற்றொளி தீமுன் னீநின்ற வாறே.

---

382

2085. போது சடக்கெனப் போகின் றதுகண்டும் வாதுசெய் தென்னோ மனிதர் பெறுவது நீதியு ளேநின்று நின்மலன் தாள்பணிந் தாதியை அன்பில் அறியகில் லார்களே.

---

383

2086. கடன்கொண்டு நெற்குத்துக் கையரை யூட்டி உடம்பினை யோம்பி உயிராத் திரிவார் தடங்கொண்ட சாரல் தழல்முரு டேறி இடங்கொண் டுடலார் கிடக்கின்ற வாறே.

---

384

2087. விரைந்தன்று நால்வர்க்கு மெய்ப்பதி சூழ்ந்து புரந்தகல் லால்நிழற் புண்ணியன் சொன்ன பரந்தன்னை யோராப் பழிமொழி யாளர் உரந்தன்மை யாக வொருங்கிநின் றார்களே.

---

385

2088. நின்ற புகழும் நிறைதவத் துண்மையும் என்றுமெம் மீசன் அடியவர்க் கேநல்கும் அன்றி யுலக மதுவிது தேவென்று குன்றுகை யாலே குறைப்பட்ட வாறே.

---

386

2089. இன்பத்து ளேபிறந் தின்பத்து ளேவளர்ந் தின்பத்து ளேநினைக் கின்ற திதுமறந் துன்பத்து ளேசிலர் சோறொடு கூறையென்று துன்பத்து ளேநின்று தூங்குகின் றார்களே.

---

387

2090. பெறுதற் கரிய பிறவியைப் பெற்றும் பெறுதற் கரிய பிரானடி பேணார் பெறுதற் கரிய பிராணிகள் எல்லாம் பெறுதற் கரியதோர் பேறிழந் தாரே.

---

388

2091. ஆர்வ மனமும் அளவில் இளமையும் ஈரமும் நல்லவென் றின்புறு காலத்துத் தீர வருவதோர் காமத் தொழில்நின்று மாதவன் இன்ப மறந்தெழிந் தார்களே.

---

389

2092. இப்பரி சேயிள ஞாயிறு போலுரு அப்பரி சங்கியின் உள்ளுறை யம்மானை இப்பரி சேகம லத்துறை யீசனை மெய்ப்பரி சேவின வாதிருந் தோமே.

---

390

2093. கூடகில் லார்குரு வைத்த குறிகண்டு நாடகில் லார்நயம் பேசித் திரிவர்கள் பாடகில் லாரவன் செய்த பரிசறிந் தாடவல் லாரவர் பேறெது வாமே.

---

391

2094. நெஞ்சு நிறைந்தங் கிருந்த நெடுஞ்சுடர் நஞ்செம் பிரானென்று நாதனை நாடொறுந் துஞ்சு மளவுந் தொழுமின் தொழாவிடில் அஞ்சற்று விட்டதோர் ஆனையு மாமே.

---

392

2095. மிருக மனிதர் மிக்கோர் பறவை ஒருவர்செய் தன்புவைத் துன்னாத தில்லை பருகுவ ரோடுவர் பார்ப்பயன் கொள்வர் திருமரு மாதவஞ் சேர்ந்துணர்ந் தாரே.

---

393

2096. நீதியி லோர்பெற்ற பொன்போல் இறைவனைச் சோதியி லாருந் தொடர்ந்தறி வாரில்லை ஆதி பயனென் றமரர் பிரானென்று நாதியே வைத்தது நாடுகின் றேனே.

---

394

2097. இருந்தேன் மலரளைந் தின்புற வண்டு பெருந்தேன் இழைக்கின்ற பெற்றிமை யோரார் வருந்தேன் நுகராது வாய்புகு தேனை அருந்தேனை யாரும் அறியகி லாரே.

---

395

2098. கருத்தறி யாது கழிந்தன காலம் அருத்தியுள் ளான்அம ராபதி நாதன் ஒருத்தனுள் ளானுல கத்துயிர்க் கெல்லாம் வருத்திநில் லாது வழுக்குகின் றாரே.

---

396

2099. குதித்தோடிப் போகின்ற கூற்றமுஞ் சார்வாய் விதித்தன நாட்களும் வீழ்ந்து கழிந்த விதித்திருந் தென்செய்தீ ராறுதி ராகிற் கொதிக்கின்ற கூழில் துடுப்பிட லாமே.

---

397

2100. கரையரு காறாக் கழனி விளைந்த திரையரு காமுன்னம் சேர்ந்தின்பம் எய்தும் வரையரு கூறிய மாதவ நோக்கின் நரையுரு வாச்செல்லு நாளில வாமே.

---

398

2101. வரவறி வானை மயங்கிருண் ஞாலத் திரவறி வானை யெழுஞ்சுடர்ச் சோதியை அரவறி வார்முன் னொருதெய்வ மென்று விரவறி யாமலே மேல்வைத்த வாறே.

---

399

===38.இதோபதேசம்=== 2102. மறந்தொழி மண்மிசை மன்னாப் பிறவி இறந்தொழி காலத்தும் ஈசனை உள்கும் பறந்தல மந்து படுதுயர் தீர்ப்பான் சிறந்த சிவநெறி சிந்தைசெய் யீரே.

---

400

2103. செல்லு மளவுஞ் செலுத்துமின் சிந்தையை வல்ல பரிசால் உரைமின்கள் வாய்மையை இல்லை யெனினும் பெரிதுளன் எம்மிறை நல்ல வரனெறி நாடுமி னீரே.

---

401

2104. ஒன்றே குலமும் ஒருவனே தேவனும் நன்றே நினைமின் நமனில்லை நாணாமே சென்றே புகுங்கதி யில்லைநஞ் சித்தத்து நின்றே நிலைபெற நீர்நினைந் துய்மினே.

---

402

2105. போற்றிசெ யந்தண் கயிலைப் பொருப்பனை நாற்றிசைக் குந்நடு வாய்நின்ற நம்பனைக் காற்றிசைக் குங்கமழ் ஆக்கையைக் கைக்கொண்டு கூற்றுதைத் தான்றன்னைக் கூறிநின் றுய்மினே.

---

403

2106. இக்காய நீக்கி யினியொரு காயத்திற் புக்குப் பிறவாமற் போம்வழி நாடுமின் எக்காலத் திவ்வுடல் வந்தெமக் கானதென் றக்கால முன்ன அருள்பெற லாமே.

---

404

2107. போகின்ற வாறே புகுகின்ற அப்பொருள் ஆகின்ற போது மரனறி வானுளன் சாகின்ற போதுந் தலைவனை நாடுமின் ஆகின்ற அப்பொருள் அக்கரை யாகுமே.

---

405

2108. பறக்கின்ற வொன்று பயனுற வேண்டின் இறக்கின்ற காலத்தும் ஈசனை யுள்குஞ் சிறப்பொடு சேரும் சிவகதி பின்னைப் பிறப்பொன் றிலாமையும் பேருல காமே.

---

406

2109. கூடியும் நின்றுந் தொழுதெம் மிறைவனைப் பாடியு ளேநின்று பாதம் பணிமின்கள் ஆடியு ளேநின் றறிவுசெய் வார்கட்கு நீடிய வீற்றுப் பசுவது வாமே.

---

407

2110. விடுகின்ற சீவனார் மேலெழும் போது நடுநின்று நாடுமின் நாதன்தன் பாதங் கெடுகின்ற வல்வினை கேடில் புகழோன் இடுகின்றான் உம்மை இமயவ ரோடே.

---

408

2111. ஏறுடை யாயிறை வாஎம்பி ரானென்று நீறிடு வாரடி யார்நிகழ் தேவர்கள் ஆறணி செஞ்சடை யண்ணல் திருவடி வேறணி வார்க்கு வினையில்லை தானே.

---

409

2112. இன்புறு வீர்அறிந் தேஎம் இறைவனை அன்புறு வீர்தவஞ் செய்யுமெய்ஞ் ஞானத்துப் பண்புறு வீர்பிற வித்தொழி லேநின்று தல்குர துன்புறு பாசத் துழைத்தொழிந் தீரே. பு

---

410

2113. மேற்கொள்ள லாவதோர் மெய்த்தவம் ஒன்றுண்டு மேற்கொள்ள லாவதோர் மெய்த்தாளும் ஒன்றுண்டு மேற்கொள்ள லாவதோர் மெய்ந்நெறி ஒன்றுண்டு மேற்கொள்ள லாம்வண்ணம் வேண்டிநின் றோர்க்கே

---

411

2114. சார்ந்தவர்க் கின்பங் கொடுக்குந் தழல்வண்ணன் பேர்ந்தவர்க் கின்னாப் பிறவி கொடுத்திடுந் கூர்ந்தவர்க் கங்கே குரைகழல் காட்டிடுஞ் சேர்ந்தவர் தேவரைச் சென்றுணர் வாரே.

---

412

2115. முத்தியை ஞானத்து முத்தமிழ் ஓசையை எத்தனை காலமும் ஏத்துவர் ஈசனை நெய்த்தலைப் பால்போல் நிமலனும் அங்குளன் அத்தகு சோதி யதுவிரும் பீரே.

---

413

2116. நியமத்த னாகிய நின்மலன் வைத்த உகமெத் தனையென் றொருவருந் தேறார் பவமத்தி லேவந்து பாய்கின்ற தல்லாற் சிவமத்தை யொன்றுந் தெளியகில் லாரே.

---

414

2117. இங்கித்தை வாழ்வு மெனைத்தோ ரகிதமுந் துஞ்சொத்த காலத்துத் தூய்மணி வண்ணனை விஞ்சத் துறையும் விகிர்தா எனநின்னை நஞ்சற் றவர்க்கன்றி நாடவொண் ணாதே.

---

415

2118. பஞ்சமு மாம்புவி சற்குரு பால்முன்னி வஞ்சக ரானவர் வைகில் அவர்தம்மை அஞ்சுவன் நாதன் அருநர கத்திடுஞ் செஞ்சநிற் போரைத் தெரிசிக்கச் சித்தியே.

---

416

2119. சிவனை வழிபட்டார் எண்ணிலாத் தேவர் அவனை வழிபட்டங் காமாறொன் றில்லை அவனை வழிபட்டங் காமாறு காட்டுங் குருவை வழிபடிற் கூடலு மாமே.

---

417

2120. நரருஞ் சுரரும் பசுபாச நண்ணிக் கருமங்க ளாலே கழிதலிற் கண்டு குருவென் பவன்ஞானி கோதில னானாற் பரமென்றல் அன்றிப் பகர்வொன்று மின்றே.

---

418

2121. ஆட்கொண் டவர்தனி நாயகன் அன்புற மேற்கொண் டவர்வினை போயற நாடொறும் நீர்க்கின்ற செஞ்சடை நீளன் உருவத்தின் மேற்கொண்ட வாறலை வீவித்து ளானே.

1

==ஐந்தாம் தந்திரம்== ===1.சுத்தசைவம்=== 1419. ஊரும் உலகமும் ஒக்கப் படைக்கின்ற பேரறி வாளன் பெருமை குறித்திடின் மேருவும் மூவுல காளி யிலங்கெழுந் தாரணி நால்வகைச் சைவமு மாமே.

---

2

1420. சத்தும் அசத்தும் சதசத்துந் தான்கண்டு சித்தும் அசித்துஞ் சேர்வுறா மேநீத்த சுத்தம் அசுத்தமுந் தோய்வுறா மேநின்ற நித்தம் பரஞ்சுத்த சைவர்க்கு நேயமே.

---

3

1421. கற்பனை கற்றுக் கலைமன்னு மெய்யோகம் முற்பத ஞான முறைமுறை நண்ணியே தொற்பத மேவித் துரிசற்று மேலான தற்பரங் கண்டுளோர் சைவசித் தாந்தரே.

---

4

1422. வேதாந்தஞ் சுத்தம் விளங்கிய சித்தாந்த நாதாந்தங் கண்டோர் நடுக்கற்ற காட்சியர் பூதாந்தம் போதாந்த மாகப் புனஞ்செய்ய நாதாந்த பூரணர் ஞானநே யத்தரே.

---

5

===2.அசுத்தசைவம்=== 1423. இணையார் திருவடி ஏத்துஞ் சீரங்கத் திணையார் இணைக்குழை யீரணை முத்திரை குணமார் இணைக்கண்ட மாலையுங் குன்றா தணைவாஞ் சரியை கிரியையி னார்க்கே

---

6

1424. காதுப்பொ னார்ந்த கடுக்கன் இரண்டுசேர்த் தோதுந் திருமேனி யுட்கட் டிரண்டுடன் சோதனை செய்து வுபதேச மார்க்கராய் ஓதி யிருப்பார் ஒருசைவ ராகுமே.

---

7

1425. கண்டங்கள் ஒன்பதுங் கண்டவர் கண்டனர் கண்டங்கள் ஒன்பதுங் கண்டா யரும்பொருள் கண்டங்கள் ஒன்பதுங் கண்டவர் கண்டமாங் கண்டங்கள் கண்டோர் கடுஞ்சுத்த சைவரே.

---

8

1426. ஞானி புவியெழு நன்னூ லனைத்துடன் மோன திசையும் முழுஎண்ணென் சித்தியும் ஏனை நிலமும் எழுதா மறையீறுங் கோனொடு தன்னையுங் காணுங் குணத்தரே.

---

9

===3.மார்க்கசைவம்=== 1427. பொன்னாற் சிவசாத னம்பூதி சாதனம் நன்மார்க்க சாதனம் மாஞான சாதனம் துன்மார்க்க சாதனம் தோன்றாத சாதனம் சன்மார்க்க சாதன மாஞ்சுத்த சைவர்க்கே.

---

10

1428. கேடறு ஞானி கிளர்ஞான பூபதி பாடறு வேதாந்த சித்தாந்த பாகத்தின் ஊடுறு ஞானோ தயனுண்மை முத்தியோன் பாடுறு சுத்தசை வப்பத்த நித்தனே.

---

11

1429. ஆகமம் ஒன்பான் அதிலான நாலேழு மோகமில் நாலேழு முப்பேத முற்றுடன் வேகமில் வேதாந்த சித்தாந்த மெய்ம்மையொன் றாக முடிந்த அருஞ்சுத்த சைவமே

---

12

1430. சுத்தம் அசுத்தந் துரியங்க ளோரேழும் சத்தும் அசத்துந் தணந்த பராபரை உத்த பராபரை யுள்ளாம் பராபரை அத்தன் அருட்சத்தி யாயெங்கு மாமே.

---

13

1431. சத்தும் அசத்துந் தணந்தவர் தானாகிச் சித்தும் அசித்துந் தெரியாச் சிவோகமாய் முத்தியுள் ஆனந்த சக்தியுள் மூழ்கினார் சித்தியும் அங்கே சிறந்துவர் தானே.

---

14

1432. தன்னைப் பரனைச் சதாசிவன் என்கின்ற மன்னைப் பதிபசு பாசத்தை மாசற்ற முன்னைப் பழமல முன்கட்டை வீட்டினை உன்னத் தகுஞ்சுத்த சைவர் உபாயமே.

---

15

1433. பூரணத் தன்னிலே வைத்தற்ற வப்போத மாரண மந்த மதித்தானந் தத்தோடு நேரென ஈராறு நீதி நெடும்போகம் காரண மாஞ்சுத்த சைவர்க்குக் காட்சியே

---

16

1434. மாறாத ஞான மதிப்பற மாயோகம் தேறாது சிந்தையைத் தேற்றிச் சிவமாக்கிப் பேறான பாவனை பேணி நெறிநிற்றல் கூறாகு ஞானி சரிதை குறிக்கிலே.

---

17

1435. வேதாந்தங் கண்டோர் பிரமவித் தியாதரர் நாதாந்தங் கண்டோர் நடுக்கற்ற யோகிகள் வேதாந்த மில்லாத சித்தாந்தங் கண்டுளோர் சாதா ரணமன்ன சைவர் உபாயமே.

---

18

1436. விண்ணினைச் சென்றணு காவியன் மேகங்கள் கண்ணினைச் சென்றணு காப்பல காட்சிகள் எண்ணினைச் சென்றணு காம னெனப்படும் அண்ணலைச் சென்றணு காப்பசு பாசமே.

---

19

1437. ஒன்றும் இரண்டும் இலதுமாய் ஒன்றாக நின்று சமய நிராகார நீங்கியே நின்று பராபரை நேயத்தைப் பாதத்தால் சென்று சிவமாதல் சித்தாந்த சித்தியே.

---

20

===4.கடுஞ்சுத்தசைவம்=== 1438. வேடங் கடந்து விகிர்தன்றன் பான்மேவி ஆடம் பரமின்றி ஆசாபா சஞ்செற்று பாடொன்று பாசம் பசுத்துவம் பாழ்படச் சாடுஞ் சிவபோ தகர்சுத்த சைவரே.

---

21

1439. உடலான ஐந்தையும் ஓராறும் ஐந்தும் மடலான மாமாயை மற்றுள்ள நீவப் படலான கேவல பாசந் துடைத்துத் திடமாய்த் தனையுறல் சித்தாந்த மார்க்கமே.

---

22

1440. சுத்தச் சிவனுரை தானதில் தோயாமல் முத்தர் பதப்பொருள் முத்திவித் தாமூலம் அத்தகை யான்மா அரனை அடைந்தத்தால் சுத்த சிவமாவ ரேசுத்த சைவரே.

---

23

1441. நானென்றுந் தானென்றும் நாடிநான் சாரவே தானென்று நானென் றிரண்டிலாத் தற்பதம் தானென்று நானென்ற தத்துவம் நல்கலால் தானென்று நானென்றுஞ் சாற்றகில் லேனே

---

24

1442. சாற்றரி தாகிய தத்துவஞ் சித்தித்தால் ஆற்றரி தாகிய ஐந்தும் அடங்கிடும் மேற்றிகழ் ஞானம் விளக்கொளி யாய்நிற்கும் பாற்பர சாயுச்சிய மாகும் பதியே.

---

25

===5.சரியை=== 1443. நேர்ந்திடு மூல சரியை நெறியிதென் றாய்ந்திடுங் காலங்கி கஞ்ச மலையமான் ஓர்ந்திடுங் கந்துரு கேண்மின்கள் பூதலத் தோர்ந்திடுஞ் சுத்த சைவத் துயிரதே.

---

26

1444. உயிர்க்குயி ராய்நிற்றல் ஒண்ஞான பூசை உயிர்க்கொளி நோக்கல் மகாயோக பூசை உயிர்ப்பெறு மாவா கனப்புறப் பூசை செயிற்கடை நேசஞ் சிவபூசை யாமே.

---

27

1445. நாடும் நகரமும் நற்றிருக் கோயிலும் தேடித் திரிந்து சிவபெரு மானென்று பாடுமின் பாடிப் பணிமின் பணிந்தபின் கூடிய நெஞ்சத்துக் கோயிலாக் கொள்வனே

---

28

1446. பத்தர் சரிதை படுவோர் கிரியையோர் அத்தகு தொண்டரருள்வேடத் தாகுவோர் சுத்த இயமாதி சாதகர் தூயோகர் சித்தர் சிவஞானத் சென்றெய்து வோர்களே

---

29

1447. சார்ந்தமெயஞ் ஞானத்தோர் தானவ னாயினோர் சேர்ந்தவெண் யோகத்தர் சித்தர் சமாதியோர் ஆய்ந்த கிரியையோர் அருச்சனை தப்பாதோர் நேர்ந்த சரியையோர் நீள்நிலத் தோரே.

---

30

1448. கிரியை யோகங்கள் கிளர்ஞான பூசை அரிய சிவனுரு அமரும் அரூபம் தெரியும் பருவத்துத் தேர்ந்திடும் பூசை உரியன நேயத் துயர்பூசை யாமே.

---

31

1449. சரியாதி நான்குந் தருஞானம் நான்கும் விரிவான வேதாந்த சித்தாந்தம் ஆறும் பொருளா னதுநந்தி பொன்னகர் போந்து மருளாகு மாந்தர் வணங்கவைத் தானே.

---

32

1450. சமையம் பலசுத்தித் தன்செயல் அற்றிடும் அமையும் விசேடமும் அரன்மந் திரசுத்தி சமைய நிருவாணங் கலாசுத்தி யாகும் அமைமன்னு ஞானமார்க் கம்அபி டேகமே.

---

33

===6.கிரியை=== 1451. பத்துத் திசையும் பரமொரு தெய்வமுண் டெத்திக்கி லவரில்லை என்ப தின்மலர்க் கொத்துத் திருவடி நீழல் சரணெனத் தத்தும் வினைக்கடல் சாராது காணு மே.

---

34

1452. கானுறு கோடி கடிகமழ் சந்தனம் வானூறு மாமல ரிட்டு வணங்கினும் ஊனினை நீக்கி உணர்பவர்க் கல்லது தேனமர் பூங்கழல் சேரவொண் ணாதே.

---

35

1453. கோனக்கன் றாயே குலைகழல் ஏத்துமின் ஞானககன் றாகிய நடுவே யுழிதரும் வானக்கன் றாகிய வானவர் கைதொழும் மானக்கன் றீசன் அருள்வள்ள மாமே.

---

36

1454. இதுபணித் தெண்டிசை மண்டல மெல்லாம் அதுபணி செய்கின் றவளொரு கூறன் இதுபணி மானுடர் செய்பணி யீசன் பதபணி செய்வது பத்திமை காணே

---

37

1455. பத்தன் கிரியை சரியை பயில்வுற்றுச் சுத்த அருளால் துரிசற்ற யோகத்தில் உய்த்த நெறியுற் றுணர்கின்ற ஞானத்தால் சித்தங் குருவரு ளாற்சிவ மாகுமே

---

38

1456. அன்பின் உருகுவன் நாளும் பணிசெய்வன் செம்பொன் செய்மேனி கமலத் திருவடி முன்புநின் றாங்கே மொழிவ தெனக்கருள் என்பினுட் சோதி இலங்குகின் றானே.

---

39

===7.யோகம்=== 1457. நெறிவழி யேசென்று நேர்மையுள் ஒன்றித் தறியிருந் தாற்போல் தம்மை யிருத்திச் சொறியினுந் தாக்கினுந் துண்ணென் றுணராக் குறியறி வாளர்க்குக் கூடலு மாமே.

---

40

1458. வழிதோ றூாழி உணர்ந்தவர்க் கல்லது ஊழிதோ றூழி உணரவுந் தானொட்டான் ஆழி அமரும் அரியயன் என்றுளார் ஊழி முயன்றும் ஒருச்சியு ளானே.

---

41

1459. பூவினிற் கந்தம் பொருந்திய வாறுபோல் சீவனுக் குள்ளே சிவமணம் பூத்தது ஓவியம் போல உணர்ந்தறி வாளர்க்கு நாவி யணைந்த நடுதறி யாமே.

---

42

1460. உய்ந்தனம் என்பீர் உறுபொருள் காண்கிலீர் கந்த மலரிற் கலக்கின்ற நந்தியைச் சிந்தை யுறவே தெளிந்திருள் நீங்கினால் முந்தைப் பிறவிக்கு மூலவித் தாமே.

---

43

1461. எழுத்தொடு பாடலும் எண்ணென் கலையும் பழித்தலைப் பாசப் பிறவியும் நீங்கா வழித்தலைச் சோமனோ டங்கி யருக்கன் வழித்தலைச் செய்யும் வகையுணர்ந் தேனே.

---

44

1462. விரும்பிநின் றேசெயின் மெய்த்தவ ராகும் விரும்பிநின் றேசெயின் மெய்யுரை யாகும் விரும்பிநின் றேசெயின் மெய்த்தவ மாகும் விரும்பிநின் றேசெயின் விண்ணவ னாகுமே.

---

45

1463. பேணிற் பிறவா உலகருள் செய்திடுங் காணில் தனது கலவியு ளேநிற்கும் நாணில் நரக நெறிக்கே வழிசெயும் ஊனில் சுடுமங்கி உத்தமன் தானே.

---

46

1464. ஒத்தசெங் கோலர் உலப்பிலி மாதவர் எத்தனை யாயிரம் வீழ்ந்தனர் எண்ணிலி சித்தர்கள் தேவர்கள் மூவர் பெருமையாம் அத்தன் இவனென்றே அன்புறு வார்களே.

---

47

1465. யோகிக்கு யோகாதி மூன்றுள கொண்டுற்றோர் ஆகத் தகுகிரி யாதி சரியையாம் தாகத்தை விட்ட சரியையொன் றாமொன்றுள் ஆதித்தன் பத்தியுன் அன்புவைத் தேனே.

---

48

1466. யோகச் சமயமே யோகம் பலவுன்னல் யோக விசேடமே அட்டாங்க யோகமாம் யோகநிர் வாணமே யுற்ற பரோதயம் யோக அபிடேகமே ஒண்சித்தி யுற்றலே.

---

49

===8.ஞானம்=== 1467. ஞானத்தின் மிக்க அறநெறி நாட்டில்லை ஞானத்தின் மிக்க சமயமும் நன்றன்று ஞானத்தின் மிக்கவை நன்முத்தி நல்காவாம் ஞானத்தின் மிக்கார் நரரின்மிக் காரே.

---

50

1468. சத்தமுஞ் சத்த மனனுந் தருமனம் உய்த்த வுணர்வும் உணர்த்தும் அகந்தையும் சித்தமென் றிம்மூன்றுஞ் சிந்திக்குஞ் செய்கையும் சத்தங் கடந்தவர் பெற்றசன் மார்க்கமே

---

51

1469. தன்பால் உலகுந் தனக்கரு காவதும் அன்பா லெனக்கரு ளாவது மாவன என்பார்கள் ஞானமும் எய்துஞ் சிவோகமும் பின்பாலின் நேயமும் பெற்றிடும் தானே

---

52

1470. இருக்குஞ் சேம இடம்பிரம மாகும் வருக்கஞ் சராசர மாகும் உலகம் தருக்கிய ஆசார மெல்லாந் தருமே திருக்கிலா ஞானத்தைத் தேர்ந்துணர்ந்த தோர்க்கே

---

53

1471. அறிவும் அடக்கமும் அன்பும் உடனே பிறியா நகர்மன்னும் பேரரு ளாளன் குறியுங் குணமுங் குரைகழல் நீங்கா நெறியறி வார்க்கிது நீர்த்தொனி யாமே.

---

54

1472. ஞானம் விளைந்தெழு கின்றதோர் சிந்தையுள் ஏனம் விளைந்தெதி ரேகாண் வலிதொறுங் கூனல் மதிமண்டலத்தெதிர் நீர்கண்டு ஊனம் அறுத்துநின் றொண்சுட ராகுமே.

---

55

1473. ஞானிக் குடன்குண ஞானத்தில் நான்குமாம் மோனிக் கிவையொன்றுங் கூடாமுன் மோகித்து மேனியற்ற லாஞ்சத்தி வித்தை விளைத்திடுத் தானிக் குலத்தோர் சரியை கிரியையே.

---

56

1474. ஞானத்தின் ஞானாதி நான்குமா ஞானிக்கு ஞானத்தின் ஞானமே நானென தென்னாமல் ஞானத்தில் யோகமே நாதாந்த நல்லொளி ஞானக் கிரியையே நன்முத்தி நாடலே.

---

57

1475. நண்ணிய ஞானத்தின் ஞானதி நண்ணுவோன் புண்ணிய பாவங் கடந்த பிணக்கற்றோன் கண்ணிய ஞானங் கரைஞானங் கண்டுளோன் திண்ணிய சுத்தன் சிவமுத்தன் சித்தனே.

---

58

1476. ஞானச் சமயமே நாடுந் தனைக்காண்டல் ஞான விசேடமே நாடு பரோதயம் ஞானநிர் வாணமே நன்றறி வானருள் ஞானாபி டேக்மே நற்குரு பாதமே.

---

59

===9.சன்மார்க்கம்=== 1477. சாற்றுஞ்சன் மார்க்கமாந் தற்சிவ தத்துவத் தோற்றங்க ளான சுருதிச் சுடர்கண்டு சீற்றம் ஒழிந்து சிவயோக சித்தராய்க் கூற்றத்தை வென்றார் குறிப்பறிந் தார்களே.

---

60

1478. சைவப் பெருமைத் தனிநா யகன்நந்தி உய்ய வகுத்த குருநெறி ஒன்றுண்டு தெய்வச் சிவநெறி சன்மார்க்கஞ் சேர்ந்துய்ய வையத்து ளார்க்கு வகுத்துரைத் தானே.

---

61

1479. தெரிசிக்கப் பூசிக்கச் சிந்தனை செய்யப் பரிசிக்கக் கீர்த்திக்கப் பாதுகஞ் சூடக் குருபத்தி செய்யுங் குவலயத் தோர்க்குத் தருமுத்திச் சார்பூட்டுஞ் சன்மார்க்கந் தானே.

---

62

1480. தெளிவறி யாதார் சிவனை யறியார் தெளிவறி யாதார் சிவனு மாகார் தெளிவறி யாதார் சிவமாக மாட்டார் தெளிவறி யாதார் தீரார் பிறப்பே.

---

63

1481. தானவ னாகித் தானைந்தா மலஞ்செற்று மோனம தாமொழிப் பான்முத்த ராவதும் ஈனமில் ஞானானு பூதியில் இன்பமுந் தானவ னாயுற லானசன் மார்க்கமே.

---

64

1482. சன்மார்க்கத் தார்க்கு முகத்தொடு பீடமுஞ் சன்மார்க்கத் தார்க்கும் இடத்தொடு தெய்வமுஞ் சன்மார்க்கத் தார்க்கு வருக்கந் தெரிசனம் எம்மார்க்கத் தார்க்கும் இயம்புவன் கேண்மினோ.

---

65

1483. சன்மார்க்க சாதனத் தான்ஞான ஞேயமாம் பின்மார்க்க சாதனம் பேதையர்க் காய்நிற்கும் துன்மார்க்கம் விட்ட துரியத் துரிசற்றார் சன்மார்க்கந் தானவ னாகுஞ்சன் மார்க்கமே.

---

66

1484. சன்மார்க்க மெய்த வருமருஞ் சீடர்க்குப் பின்மார்க்க மூன்றும் பெறவியல் பாமென்றால் நன்மார்க்கத் தானே சிவனொடு நாடலே சொன்மார்க்க மென்னச் சுருதிகைக் கொள்ளுமே.

---

67

1485. அன்னிய பாசமும் ஆகுங் கருமமும் முன்னும் அவத்தையும் மூலப் பகுதியும் பின்னிய ஞானமும் பேதாதி பேதமுந் தன்னொடுங் கண்டவர் சன்மார்க்கத் தோரே.

---

68

1486. பசுபாச நீக்கிப் பதியுடன் கூட்டிக் கசியாத நெஞ்சங் கசியக் கசிவித் தொசியாத வுண்மைச் சொருபோ துயத்துற் றசைவான தில்லாமை யானசன் மார்க்கமே.

---

69

1487. மார்க்கஞ்சன் மார்க்கிகள் கிட்ட வகுப்பது மார்க்கஞ்சன் மார்க்கமே யன்றிமற் றொன்றில்லை மார்க்கஞ்சன் மார்க்க மெனு நெறி வைகாதோர் மார்க்கங்சன் மார்க்க மாஞ்சித்த யோகமே.

---

70

===10.சகமார்க்கம்=== 1488. சன்மார்க்கந் தானே சகமார்க்க மானது மன்மார்க்க மாமுத்தி சித்திக்குள் வைப்பதாம் பின்மார்க்க மானது பேராப் பிறந்திறந் துன்மார்க்க ஞானத் துறுதியு மாமே.

---

71

1489. மருவுந் துவாதச மார்கமில் லாதார் குருவுஞ் சிவனுஞ் சமயமுங் கூடார் வெருவுந் திருமகள் வீட்டில்லை யாகும் உருவுங் கிளையும் ஒருங்கிழப் பாரே.

---

72

1490. யோகச் சமாதியின் உள்ளே யகலிடம் யோகச் சமாதியின் உள்ளே யுளரொளி யோகச் சமாதியின் உள்ளே யுளசக்தி யோகச் சமாதி யுகந்தவர் சித்தரே.

---

73

1491. யோகமும் போகமும் யோகியர்க் காகுமால் யோகஞ் சிவரூபம் உற்றிடும் உள்ளத்தோர் போகம் புவியிற் புருடாத்த சித்திய தாகும் இரண்டும் அழியாத யோகிக்கே.

---

74

1492. ஆதார சோதனை யானாடி சுத்திகள் மேதாதி யீரெண் கலந்தது விண்ணொளி போதா லயத்துப் புலன்கரணம்புந்தி சாதா ரணங்கெட லாஞ்சக மார்க்கமே.

---

75

1493. பிணங்கிநிற் கின்றவை ஐந்தையும் பின்னை அணங்கி யெறிவ னயிர்மன வாளால் கணம்பதி னெட்டுங் கருதும் ஒருவன் வணங்கவல் லான்சிந்தை வந்துநின் றானே.

---

76

1494. வளங்கனி யொக்கும் வளநிறத் தார்க்கும் வளங்கனி யொப்பதோர் வாய்மைய னாகும் உளங்கனிந் துள்ள முகந்திருப் பார்க்குப் பழங்கனிந் துள்ளே பகுந்துநின் றானே.

---

77

===11.சற்புத்திரமார்க்கம்=== 1495. மேவிய சற்புத்திர மார்க்க மெய்த்தொழில் தாவிப்ப தாஞ்சக மார்க்கஞ் சகத்தொழில் ஆவ திரண்டும் அகன்று சகமார்க்கத் தேவியோ டொன்றல் சன்மார்க்கத் தெளிவதே.

---

78

1496. பூசித்தல் வாசித்தல் போற்றல் செபித்திடல் ஆசற்ற நற்றவம் வாய்மை அழுக்கின்மை நேசித்திட்ட டன்னமும் நீசுத்தி செய்தன்மற் றாசற்ற சற்புத் திரமார்க்க மாகுமே.

---

79

1497. அறுகாற் பறவை அலர்தேர்ந் துழலும் மறுகா நரையன்னத் தாமரை நீலம் குறுகா நறுமலர் கொய்வன கண்டும் சிறுகால் அறநெறி சேரகி லாரே.

---

80

1498. அருங்கரை யாவது அவ்வடி நீழல் பெருங்கரை யாவது பிஞ்ஞக னாணை வருங்கரை யேகின்ற மன்னுயிர்க் கெல்லாம் ஒருங்கரை யாயுல கேழினொத் தானே.

---

81

1499. உயர்ந்தும் பணிந்தும் முகந்துந் தழுவி வியந்தும் அரனடிக் கேமுறை செய்மின் பயந்தும் பிறவிப் பயனது வாகும் பயந்து பரிக்கிலப் பான்மைய னாமே.

---

82

1500. நின்று தொழுவன் கிடந்தெம் பிரான்றன்னை என்றுந் தொழுவன் எழிற்பரஞ் சோதியைத் துன்று மலர்தூவித் தொழுமின் தொழுந்தொறும் சென்று வெளிப்படுந் தேவர் பிரானே.

---

83

1501. திருமன்னுஞ் சற்புத் திரமார்க்கச் சரியை உருமன்னி வாழும் உலகத்தீர் கேண்மின் கருமன்னு பாசங் கைகூம்பத் தொழுது இருமன்னு நாடோறும் இன்புற் றிருந்தே.

---

84

===12.தாசமார்க்கம்=== 1502. எளியனல் தீப மிடல்மலர் கொய்தல் அளிதின் மெழுகல் அதுதூர்த்தல் வாழ்த்தல் பளிமணி பற்றல் பன்மஞ் சனமாதி தளிதொழில் செய்வது தான்தாச மார்க்கமே.

---

85

1503. அதுவிது வாதிப் பரமென் றகல்வர் இதுவழி யென்றங் கிறைஞ்சின ரில்லை விதிவழி யேசென்று வேந்தனை நாடும் அதுவிது நெஞ்சில் தணிக்கின்ற வாறே.

---

86

1504. அந்திப்பன் திங்கள் அதன்பின்பு ஞாயிறு சிந்திப்பன் என்றும் ஒருவன் செறிகழல் வந்திப்பன் வானவர் தேவனை நாடோறும் வந்திப்ப தெல்லாம் வகையின் முடிந்ததே.

---

87

1505. அண்ணலை வானவர் ஆயிரம் பேர்சொல்லி உன்னுவர் உள்மகிழ்ந் துண்ணின் றடிதொழக் கண்ணவ னென்று கருது மவர்கட்குப் பண்ணவன் பேரன்பு பற்றிநின் றானே.

---

88

1506. வாசித்தும் பூசித்தும் மாமலர் கொய்திட்டும் பாசிக் குளத்தில்வீழ் கல்லா மனம்பார்க்கின் மாசற்ற சோதி மணிமிடற் றண்ணலை நேசத் திருந்த நினைவறி யாரே.

---

89

===13.சாலோகம்=== 1507. சாலோக மாதி சரியாதி யிற்பெறும் சாலோகஞ் சாமீபந் தங்குஞ் சரியையாம் மாலோகஞ் சேரில் வழியாகுஞ் சாரூபம் பாலோகம் இல்லாப் பரனுரு வாமே.

---

90

1508. சமயங் கிரியையிற் றன்மனங் கோயில் சமய மனுமுறை தானே விசேடஞ் சமயத்து மூலந் தனைத்தேறன் மூன்றாஞ் சமயாபி டேகந் தானாஞ் சமாதியே.

---

91

===14.சாமீபம்=== 1509. பாசம் பசுவான தாகும்இச் சாலோகம் பாச மருளான தாகும்இச் சாமீபம் பாசஞ் சிவமான தாகும்இச் சாரூபம் பாசங் கரைபதி சாயுச் சியமே.

---

92

===15.சாரூபம்=== 1510. தங்கிய சாரூபந் தானெட்டாம் யோகமாந் தங்குஞ் சன்மார்க்கந் தனிலன்றிக் கைகூடா அங்கத் துடல்சித்தி சாதன ராகுவர் இங்கிவ ராக விழிவற்ற யோகமே.

---

93

1511. சயிலலோ கத்தினைச் சார்ந்த பொழுதே சயிலம தாகுஞ் சராசரம் போலப் பயிலுங் குருவின் பதிபுக்க போதே கயிலை இறைவன் கதிர்வடி வாமே

---

94

===16.சாயுச்சியம்=== 1512. சைவஞ் சிவனுடன் சம்பந்த மாகுதல் சைவந் தனையறிந் தேசிவஞ் சாருதல் சைவஞ் சிவந்தன்னைச் சாராமல் நீங்குதல் சைவஞ் சிவானந்தஞ் சாயுச் சியமே.

---

95

1513. சாயுச் சியஞ்சாக் கிராதீதஞ் சாருதல் சாயுச் சியமுப சாந்தத்துத் தங்குதல் சாயுச் சியஞ்சிவ மாதல் முடிவிலாச் சாயுச் சியமனத் தானந்த சத்தியே.

---

96

===17.சத்திநிபாதம் மந்ததரம்=== 1514. இருட்டறை மூலை யிருந்த குமரி குருட்டுக் கிழவனைக் கூடல் குறித்துக் குருட்டினை நீக்கிக் குணம்பல காட்டி மருட்டி யவனை மணம்புரிந் தாளே.

---

97

1515. தீம்புல னான திசையது சிந்திக்கில் ஆம்புல னாயறி வார்க்கமு தாய்நிற்குந் தேம்புல னான தெளிவறி வார்கட்குக் கோம்புல னாடிய கொல்லையு மாமே.

---

98

1516. இருள்நீக்கி எண்ணில் பிறவி கடத்தி அருள்நீங்கா வண்ணமே யாதி யருளும் மருள்நீங்கா வானவர் கோனொடுங் கூடிப் பொருள் நீங்கா இன்பப் புலம்பயின் றானே.

---

99

1517. இருள்சூ ழறையில் இருந்தது நாடிற் பொருள்சூழ் விளக்கது புக்கெரிந் தாற்போல் மருள்சூழ் மயக்கத்து மாமலர் நந்தி அருள்சூழ் இறைவனும் அம்மையு மாமே.

---

100

====மந்தம்==== 1518. மருட்டிப் புணர்ந்து மயக்கமும் நீக்கி வெருட்டி வினையறுத் தின்பம் விளைத்துக் குருட்டினை நீக்கிக் குணம்பல காட்டி அருட்டிகழ் ஞான மதுபுரிந் தானே.

---

101

1519. கன்னித் துறைபடிந் தாடிய ஆடவர் கன்னித் துறைபடிந் தாடுங் கருத்திலர் கன்னித் துறைபடிந் தாடுங் கருத்துண்டேற் பின்னைப் பிறவி பிறிதில்லை தானே.

---

102

1520. செய்யன் கரியன் வெளியன்நற் பச்சையன் எய்த வுணந்தவர் எய்யலர் இறைவனை மைவென் றகன்ற பகடுரி போர்த்தவெங் கைய னிவனென்று காதல்செய் வீரே.

---

103

1521. எய்திய காலங்கள் எத்தனை யாயினுந் தையலுந் தானுந் தனிநா யகமென்பர் வைகலுந் தன்னை வணங்கு மவர்கட்குக் கையிற் கருமஞ்செய் காட்டது வாமே.

---

104

1522. கண்டுகொண் டோமிரண் டுந்தொடர்ந் தாங்கொளி பண்டுபன் டோயும் பரமன் பரஞ்சுடர் வண்டுகொண் டாடு மலர்வார் சடையண்ணல் நின்றுகண் டார்க்கிருள் நீக்கிநின் றானே.

---

105

====தீவிரம்==== 1523. அண்ணிக்கும் பெண்பிள்ளை அப்பனார் தோட்டத்தில் எண்ணிக்கும் ஏழேழ் பிறவி யுணர்விக்கும் உண்ணிற்ப தெல்லாம் ஒழிய முதல்வனைக் கண்ணுற்று நின்றக் கனியது வாகுமே,

---

106

1524. பிறப்பை யறுக்கும் பெருந்தவம் நல்கும் மறப்பை யறுக்கும் வழிபட வைக்கும் குறப்பெண் குவிமுலை கோமள வல்லி சிறப்பொடு பூசனை செய்யநின் றார்க்கே.

---

107

1525. தாங்குமின் எட்டுத் திசைக்குந் தலைமகன் பூங்கமழ் கோதைப் புரிகுழ லாளொடும் ஆங்கது சேரும் அறிவுடை யார்கட்குத் தூங்கொளி நீலந் தொடர்தலு மாமே.

---

108

1526. நணுகினு ஞானக் கொழுந்தொன்று நல்கும் பணிகினும் பன்மலர் தூவிப் பணிவன் அணுகிய தொன்றறி யாத வொருவன் அணுகும் உலகெங்கு மாவியு மாமே.

---

109

====தீவிரதரம்==== 1527. இருவினை நேரொப்பில் இன்னருட் சத்தி குருவென வந்து குணம்பல நீக்கித் தருமென ஞானத்தால் தன்செய லற்றால் திரிமலந் தீர்ந்து சிவனவ னாமே.

---

110

1528. இரவும் பகலும் இலாத இடத்தே குரவன் செய்கின்ற குழலியை உன்னி அரவஞ்செய் யாமல் அவளுடன் சேரப் பரிவொன்றி வாழும் பராபரை தானே.

---

111

1529. மாலை விளக்கும் மதியமும் ஞாயிறும் சால விளங்குந் தனிச்சுடர் அண்ணலுள் ஞானம் விளக்கிய நாதன்என் உள்புகுந் தூனை விளக்கி யுடனிருந் தானே.

---

112

===18.புறச்சமய தூஷணம்=== 1530. ஆயத்துள் நின்ற அறுசம யங்களுங் காயத்துள் நின்ற கடவுளைக் காண்கிலா மாயக் குழியில் விழுவர் மனைமக்கள் பாசத்தில் உற்றுப் பதைக்கின்ற வாறே.

---

113

1531. உள்ளத்து ளேதான் கரந்தெங்கும் நின்றவன் வள்ளல் தலைமகன் மலருறை மாதவன் பொள்ளற் குரம்பைப் புகுந்து புறப்படுங் கள்ளத் தலைவன் கருத்தறி யார்களே,

---

114

1532. உள்ளத்தும் உள்ளன் புறத்துள்ளன் என்பவர்க் குள்ளததும் உள்ளன் புறத்துள்ளன் எம்மிறை உள்ளத்தும் இல்லை புறத்தில்லை என்பவர்க் குள்ளத்தும் இல்லை புறத்தில்லை தானே.

---

115

1533. ஆறு சமயமுங் கண்டவர் கண்டிலர் ஆறு சமயப் பொருளும் அவனலன் தேறுமின் தேறித் தெளிமின் தெளிந்தபின் மாறுதல் இன்றி மனைபுக லாமே.

---

116

1534. சிவமல்ல தில்லை யறையே சிவமாந் தவமல்ல தில்லை தலைப்படு வார்க்கிங் கவமல்ல தில்லை அறுசமயங்கள் தவம்வல்ல நந்திதாள் சார்ந்துய்யு நீரே.

---

117

1535. அண்ணலை நாடிய ஆறு சமயமும் விண்ணவ ராக மிகவும் விரும்பியே முண்ணின் றழியு முயன்றில ராதலான் மண்ணின் றொழியும் வகையறி யார்களே.

---

118

1536. சிவகதி யேகதி மற்றுள்ள எல்லாம் பவகதி பாசப் பிறவியொன் றுண்டு தவகதி தன்னொடு நேரொன்று தோன்றில் அவகதி மூவரும் அவ்வகை யாமே.

---

119

1537. நூறு சமயம் உளவா நுவலுங்கால் ஆறு சமயமவ் வாறுட் படுவன கூறு சமயங்கள் கொண்ட நெறிநில்லா வீறு பரநெறி யில்லா நெறியன்றே.

---

120

1538. சுத்துங் கழுதைகள் போலுங் கலதிகள் சுத்த சிவனெங்குத் தோய்வுற்று நிற்கின்றான் குத்தந் தெரியார் குணங்கொண்டு கோதாட்டிப் பித்தேறி நாளும் பிறந்தறிப் பாரே.

---

121

1539. மயங்குகின் றாரு மதிதெளிந் தாரும் முயங்கி யிருவினை முழைமுகப் பாய்ச்சி இயங்கிப் பெறுவரே லீறது காட்டில் பயங் கெட்டவர்க்கோர் பரநெறி யாமே.

---

122

1540. சேயன் அணியன் பிணியிலன் பேர்நந்தி தூயன் துளக்கற நோக்கவல் லார்கட்கு மாயன் மயங்கிய மானுடராமவர் காயம் விளைக்குங் கருத்தறி யார்களே.

---

123

1541. வழியிரண் டுக்குமோர் வித்தது வான பழியது பார்மிசை வாழ்தல் உறுதல் கழியது வாளன்றன் சொல்வழி முன்னின் றழி வறி வார்நெறி நாடதில் லாரே.

---

124

1542. மாதவர் எல்லாம் மாதேவன் பிரான்என்பர் நாதம தாக அறியப் படுநந்தி பேதஞ்செய் யாதே பிரான் என்று கைதொழில் ஆதியும் அந்நெறி யாகிநின் றானே.

---

125

1543. அரனெறி யப்பனை யாதிப் பிரானை உரநெறி யாகி யுளம்புகுந் தானைப் பரநெறி தேடிய பத்தர்கள் சித்தம் பரநெறி யாவிடிற் பல்வகைத் தூரமே.

---

126

1544. பரிசற வானவன் பண்பன் பகலோன் பெரிசறி வானவர் பேற்றில் திகழுந் துரிசற நீதினை தூய்மணி வண்ணன் அரிதவன் வைத்த அறநெறி தானே.

---

127

1545. ஆன சமயம் அது இது நன்றெனும் மாய மனிதர் மயக்க மதுபொழி கானங் கடந்த கடவுளை நாடுமின் ஊனங் கடந்த வுருவது வாமே.

---

128

1546. அந்நெறி நாடி அமரர் முனிவருஞ் சென்னெறி கண்டார் சிவனெனப் பெற்றார்பின் முன்னெறி நாடி முதல்வன் அருளிலார் சென்னெறி செல்லார் திகைக்கின்ற வாறே.

---

129

1547. உறுமா றறிவதும் உள்நின்ற சோதி பெறுமா றறியிற் பிணக்கொன்றும் இல்லை அறுமா றதுவான வங்கியு ளாங்கே இறுமா றறிகிலர் ஏழைகள் தாமே.

---

130

1548. வழிநடக் கும்பரி சொன்றுண்டு வையங் கழிநடக் குண்டவர் கற்பனை கேட்பர் கழிநடக் குந்துய ரம்மது நீக்கிப் பழிநடப் பார்க்குப் பரவலு மாமே.

---

131

1549. வழி சென்ற மாதவம் வைகின்ற போது பழி செல்லும் வல்வினைப் பற்றறுத் தாங்கே வழிசெல்லும் வல்வினை யார்திறம் விட்டிட் டூழிசெல்லில் உம்பர் தலைவன்முன் னாமே.

---

132

===19.நிராகாரம்=== 1550. இமையங்க ளாய்நின்ற தேவர்கள் ஆறு சமையங்கள் பெற்றனர் சாத்திரம் ஓதி அமையறிந் தோமென்ப ராதிப் பிரானுங் கமையறிந் தாருட் கலந்துநின் றானே.

---

133

1551. பாங்கமர் கொன்றைப் படர்சடை யானடி தாங்கு மனிதர் தரணியில் நேரொப்பர் நீங்கிய வண்ணம் நினைவுசெய் யாதவர் ஏங்கி உலகில் இருந்தழு வாரே.

---

134

1552. இருந்தழு வாரும் இயல்புகெட் டாரும் அருந்தவ மேற்கொண்டங் கண்ணலை எண்ணில் வருந்தா வகைசெய்து வானவர் கோனும் பெருந்தன்மை நல்கும் பிறப்பில்லை தானே.

---

135

1553. தூரறி வாளர் துணைவர் நினைப்பிலர் பாரறி வாளர் படுபயன் றானுண்பர் காரறி வாளர் கலந்து பிறப்பார்கள் நீரறி வார்நெடு மாமுகி லாமே.

---

136

1554. அறிவுடன் கூடி அழைத்ததோர் தோணி பறியுடன் பாரம் பழம்பதி சிந்துங் குறியது கண்டுங் கொடுவினை யாளர் செறிய நினைக்கிலர் சேவடி தானே.

---

137

1555. மன்னும் ஒருவன். மருவு மனோமயன் என்னின் மனிதர் இகழ்வரிவ் வேழைகள் துன்னி மனமே தொழுமின் துணையிலி தன்னையும் அங்கே தலைப்பட லாமே.

---

138

1556. ஓங்காரத் துள்ளொளி உள்ளே உதயமுற் றாங்கார மற்ற அனுபவங் கைகூடார் சாங்கால முன்னார் பிறவாமை சார்வுறார் நீங்காச் சமயத்துள் நின்றொழித் தார்களே.

---

139

===20.உட்சமயம்=== 1557. இமையவர் தம்மையும் எம்மையும் முன்னம் அமைய வகுத்தவன் ஆதி புராணன் சமையங்க ளாறுந்தன் தாளிணை நாட அமையங் குழல்கின்ற ஆதிப் பிரானே.

---

140

1558. ஒன்றது பேரூர் வழியா றதற்குள என்றது போல இருமுச் சமயமும் நனறிது தீதிது என்றுரை யாளர்கள் குன்று குரைத்தெழு நாயையொத் தார்களே.

---

141

1559. சைவப் பெருமைத் தனிநா யகன் தன்னை உய்ய வுயிர்க்கின்ற ஒண்சுடர் நந்தியை மெய்ய பெருமையர்க் கன்பனை இன்பஞ்செய் வையத் தலைவனை வந்தடைந் துய்மினே.

---

142

1560. சிவனவன் வைத்ததோர் தெய்வ நெறியிற் பவனவன் வைத்த பழவழி நாடி இவனவன் என்ப தறியவல் லார்கட் கவனவ னங்குள தாங்கட னாமே.

---

143

1561. ஆமா றுரைக்கும் அறுசம யாதிக்குப் போமாறு தானில்லை புண்ணிய மல்லதங் காமாம் வழியாக்கும் அவ்வே றுயிர்கட்கும் போமாறவ் வாதாரப் பூங்கொடி யாளே.

---

144

1562. அரனெறி யாவ தறிந்தேனும் நானுஞ் சிரநெறி தேடித்திரிந்த அந் நாளும் உரநெறி யுள்ளக் கடல்கடந் தேறுந் தரநெறி நின்ற தனிச்சுடர் தானே.

---

145

1563. தேர்ந்த அரனை அடைந்த சிவநெறி பேர்ந்தவர் உன்னிப் பெயர்ந்த பெருவழி ஆர்ந்தவர் அண்டத்துப் புக்க அருள்நெறி போந்து புனைந்து புணர்நெறி யாமே.

---

146

1564. ஈரு மனத்தை யிரண்டற வீசுமின் ஊருஞ் சகாரத்தை ஓதுமின் ஓதியே வாரு மரனெறி மன்னியே முன்னியத் தூருஞ் சுடரொளி தோன்றலு மாமே.

---

147

1565. மினற்குறி யாளனை வேதியர் வேதத் தனற்குறி யாளனை ஆதிப் பிரான்தன்னை நினைக்குறி யாளனை ஞானக் கொழுந்தின் நயக்குறி காணில் அரனெறி யாமே.

---

148

1566. ஆய்ந்துண ரார்களின் ஆன்மாச் சதுர்பல வாய்ந்துண ராவகை நின்ற அரனெறி பாய்ந்துணர் வார்அரன் சேவடி கைதொழு தேர்ந்துணர் செய்யவோர் இன்பமு மாமே.

---

149

1567. சைவ சமயத் தனிநா யகன்நந்தி உய்ய வகுத்த குருநெறி ஒன்றுண்டு தெய்வச் சிவநெறி சன்மார்க்கஞ் சேர்ந்துய்ய வையத்து ளார்க்கு வகுத்துவைத் தானே.

---

150

1568. இத்தவம் அத்தவம் என்றிரு பேரிடும் பித்தரைக் காணின் நகுமெங்கள் பேர்நந்தி எத்தவ மாகிலென் எங்குப் பிறக்கிலென் ஒத்துணர் வார்க்கொல்லை யூர்புக லாமே.

---

151

1569. ஆமே பிரான்முகம் ஐந்தொடு மாயிருர் ஆமே பிரானுக் கதோமுக மாறுள தாமே பிரானுக்குந் தன்சிர மாலைக்கும் நாமே பிரானுக்கு நரரியல் பாமே.

---

152

1570. ஆதிப் பிரானுல கேழும் அளந்தவன் ஓதக் கடலும் உயிர்களு மாய் நிற்கும் பேதிப் பிலாமையின் நின்ற பராசத்தி ஆதிக்கட் டெய்வமும் அந்தமும் மாமே.

---

153

1571. ஆய்ந்தறி வார்கள் அமரர்வித் தியாதரர் ஆய்ந்தறி யாவண்ணம் நின்ற அரனெறி ஆய்ந்தறித் தேனவன் சேவடி கைதொழு ஆய்ந்தறிந் தேனிம்மை அம்மைகண் டேனே.

---

154

1572. அறியவொண் ணாதவ் வுடம்பின் பயனை அறியவொண் ணாத அறுவகை யாக்கி அறியவொண் ணாத அறுவகைக் கோசத் தறியவொண் ணாததோர் அண்டம் பதிந்ததே.

1

==ஒன்பதாம் தந்திரம்== ===1.குருமட தரிசனம்=== 2648. பலியும் அவியும் பரந்து புகையும் ஒலியும்எம் ஈசன் றனக்கென்றே உள்கிக் குவியுங் குருமடங் கண்டவர் தாம்போய்த் தளிரும் மலரடி சார்ந்துநின் றாரே.

---

2

2649. இவனில்ல மல்லது அவனுக்கங் கில்லை அவனுக்கும் வேறில்லம் உண்டா அறியில் அவனுக் கிவனில்லம் என்றென் றறிந்தும் அவனைப் புறம்பென் றரற்றுகின் றாரே.

---

3

2650. நாடும் பெருந்துறை நான்கண்டு கொண்டபின் கூடும் சிவனது கொய்மலர்ச் சேவடி தேட வரியன் சிறப்பிலி எம்மிறை ஓடம் உலகுயி ராகிநின் றானே.

---

4

2651. இயம்புவன் ஆசனத் தோடு மலையும் இயம்புவன் சித்தக் குகையும் மடமும் இயம்புவன் ஆதாரத் தோடு வனமும் இயம்புவன் ஈரா றிருநிலத் தோர்க்கே.

---

5

2652. முகம்பீடம் மாமடம் முன்னிய தேயம் அகம்பர வர்க்கமே ஆசில்செய் காட்சி அகம்பர மாதனம் எண்எண் கிரியை சிதம்பரம் தற்குகை ஆதாரந் தானே.

---

6

2653. அகமுக மாம்பீடம் ஆதாரம் ஆகும் சகமுக மாஞ்சத்தி ஆதனம் ஆகும் செகமுக மாந்தெய்வ மேசிவ மாகும் அகமுகம் ஆய்ந்த அறிவுடை யோர்க்கே.

---

7

2654. மாயை யிரண்டும் மறைக்க மறைவுறும் காயமோ ரைந்துங் கழியத்தா னாகியே தூய பரஞ்சுடர் தோன்றச் சொரூபத்துள் ஆய்பவர் ஞானாதி மோனத்தர் ஆமே.

---

8

===2.ஞான குரு தரிசனம்=== 2655. ஆறொடு முப்பதும் அங்கே அடங்கிடின் கூறக் குருபரன் கும்பிடு தந்திடும் வேறே சிவபதம் மேலாய் அளித்திடும் பேறாக ஆனந்தம் பேணும் பெருகவே.

---

9

2656. துரியங்கள் மூன்றும் கடந்தொளிர் சோதி அரிய பரசிவம் யாவையும் ஆகி விரிவு குவிவற விட்ட நிலத்தே பெரிய குருபதம் பேசவொண் ணாதே.

---

10

2657. ஆயன நந்தி அடிக்கென் தலைபெற்றேன் வாயன நந்தியை வாழ்த்தவென் வாய்பெற்றேன் நந்தியைக் காணவென் கண்பெற்றேன் சேயன நந்திக்கென் சிந்தைபெற் றேனே.

---

11

2658. கருடன் உருவம் கருதும் அளவில் பருவிடம் தீர்ந்து பயங்கெடு மாபோல் குருவின் உருவங் குறித்தவப் போதே திரிமலந் தீர்ந்து சிவனவன் ஆமே.

---

12

2659. அண்ணல் இருப்பிட மாரும் அறிகிலர் அண்ணல் இருப்பிட மாய்ந்துகொள் வார்களுக்(கு) அண்ணல் அழிவின்றி உள்ளே அமர்ந்திடும் அண்ணலைக் காணின் அவனிவ னாமே.

---

13

2660. தோன்ற அறிதலும் தோன்றல்தோன் றாமையும் மான்ற அறிவும் மறிநன வாதிகள் மூன்றவை நீங்கும் துரியங்கள் மூன்றற ஊன்றிய நந்தி உயர்மோனத் தானே.

---

14

2661. சந்திர பூமிக் குடன்புரு வத்திடைக் கந்த மலரில் இரண்டிதழ்க் கன்னியும் பந்த மிலாத பளிங்கின் உருவினள் பந்தம் அறுத்த பரங்குரு பற்றே.

---

15

2662. மனம்புகுந் தானுல கேழும் மகிழ நிலம்புகுந் தானெடு வானிலம் தாங்கிச் சினம்புகுந் தான்றிசை எட்டும் நடுங்க வனம்புகுந் தானூர் வடக்கென்ப தாமே.

---

16

2663. தானான வண்ணமும் கோசமும் சார்தரும் தானாம் பறவை வனமெனத் தக்கன தானான சோடச மார்க்கந்தான் நின்றிடில் தானம் தசாங்கமும் வேறுள்ள தானே.

---

17

2664. மருவிப் பிரிவறியா எங்கள் மாநந்தி உருவ நினைக்கநின் றுள்ளே உருக்கும் கருவிற் கரந்துள்ளங் காணவல் லார்க்கிங்(கு) அருவினை கண்சோரும் அழிவஈரகத்தே.

---

18

2665. தலைப்படலாம் எங்கள் தத்துவன் றன்னைப் பலப்படு பாசம் அறுத்தறுத் திட்டு நிலைப்பெற நாடி நினைப்பற உள்கில் தலைப்பட லாகும் திருமமுந் தானே.

---

19

2666. நினைக்கின் நினைக்கும் நினைப்பவர் தம்மைச் சுனைக்குள் விளைமலர் சோதியி னானைத் தினைப்பிளந் தன்ன சிறுமைய ரேனும் கனத்த மனத்தடைந் தாலுயர்ந் தாரே.

---

20

2667. தலைப்படுங் காலத்துத் தத்துவன் றன்னை விலக்குறின் மேலை விதியென்று கொள்க அனைத்துல காய்நின்ற ஆதிப் பிரானை நினைப்பறு வார்பத்தி நேடிக்கொள் வாரே.

---

21

2668. நகழ்வொழிந் தாரவர் நாதனை யுள்கி நிகழ்வொழிந் தாரெம் பிரானொடுங் கூடித் திகழ்வொழிந் தார்தங்கள் சிந்தையி னுள்ளே புகழ்வழி காட்டிப் புகுந்துநின் றானே.

---

22

2669. வந்த மரகத மாணிக்க ரேகைபோல் சந்திடு மாமொழிச் சற்குரு சன்மார்க்கம் இந்த இரேகை இலாடத்தின் மூலத்தே சுந்தரச் சோதியுட் சோதியு மாமே.

---

23

2670. உண்ணும் வாயும் உடலும் உயிருமாய்க் கண்ணு மாயோகக் கடவுள் இருப்பது மண்ணு நீரனல் காலொடு வானுமாய் விண்ணு மின்றி வெளியானோர் மேனியே.

---

24

2671. பரசு பதியென்று பார்முழு தெல்லாம் பரசிவன் ஆணை நடக்கும் பாதியால் பெரிய பதிசெய்து பின்னாம் அடியார்க்(கு) உரிய பதியும்பா ராக்கிநின் றானே.

---

25

2672. அம்பர நாதன் அகலிடம் பூம்பொழில் தம்பர மல்லது தாமறி யோமென்பர் உம்பருள் வானவர் தானவர் கண்டிலர் எம்பெரு மானருள் பெற்றிருந் தாரே.

---

26

2673. கோவணங் கும்படி கோவண மாகிப்பின் நாவணங் கும்படி நந்தி அருள்செய்தான் தேவணங் கோமினிச் சித்தந் தெளிந்தனம் போய்வணங் கும்பொரு ளாயிருந் தோமே.

---

27

===3.பிரணவ சமாதி=== 2674. தூலப் பிரணவம் சொரூபானந்தப் பேருரை பாலித்த சூக்குமம் மேலைச் சொரூபப்பெண் ஆலித்த முத்திரை ஆங்கதிற் சூக்குமம் மேலைப் பிரணவம் வேதாந்த வீதியே.

---

28

2675. ஓமெனும் ஓங்காரத் துள்ளே ஒருமொழி ஓமெனும் ஓங்காரத் துள்ளே உருவரு ஓமெனும் ஓங்காரத் துள்ளே பலபேதம் ஓம்எனும் ஓங்காரம் ஒண்முத்தி சித்தியே.

---

29

2676. ஓங்காரத் துள்ளே உதித்த ஐம்பூதமும் ஓங்காரத் துள்ளே உதித்த சராசரம் ஓங்கார தீதத் துயிர்மூன்றும் உற்றன ஓங்கார சீவன் பரசிவ ரூபமே.

---

30

2677. வருக்கம் சுகமாம் பிரமமும் ஆகும் அருக்கஞ் சராசரம் ஆகும் உலகில் தருக்கிய ஆதார மெல்லாந்தன் மேனி சுருக்கமில் ஞானம் தொகுத்துணர்ந் தோரே.

---

31

2678. மலையும் மனோபவம் மருள்வன ஆவன நிலையில் தரிசனம் தீப நெறியாம் தலமுங் குலமுந் தவஞ்சித்த மாகும் நலமுஞ்சன் மார்க்கத் துபதேசந் தானே.

---

32

2679. சோடச மார்க்கமுஞ் சொல்லும்சன் மார்க்கிகட் காடிய ஈராறின் அந்தமும் ஈரேழிற் கூடிய அந்தமும் கோதண்ட முங்கடந் தேறிய ஞானஞே யாந்தத் திருக்கவே.

---

33

===4.ஒளி=== 2680. ஒளியை யறியில் உருவம் ஒளியும் ஒளியும் உருவம் அறியில் உருவாம் ஒளியின் உருவம் அறியில் ஒளியே ஒளியும் உருக உடனிருந் தானே.

---

34

2681. புகலெளி தாகும் புவனங்கள் எட்டும் அகலொளி தாயிரு ளாசற வீசும் பகலொளி செய்தது மத்தா மரையிலே இகலொளி செய்தெம் பிரானிருந் தானே.

---

35

2682. விளங்கொளி அங்கி விரிகதிர் சோமன் துளங்கொளி பெற்றன சோதி யருள வளங்கொளி பெற்றதே பேரொளி வேறு களங்கொளி செய்து கலந்துநின் றானே.

---

36

2683. இளங்கொளி ஈசன் பிறப்பொன்று மில்லி துளங்கொளி ஞாயிறுந் திங்களுங் கண்கள் வளங்கொளி அங்கி மற்றைக்கண் நெற்றி விளங்கொளி செய்கின்ற மெய்காயம் ஆமே.

---

37

2684. மேலொளி கீழதன் மேவிய மாருதம் பாரொளி யங்கி பரந்தொளி ஆகாசம் நீரொளி செய்து நெடுவிசும் பொன்றினும் மேலொளி ஐந்தும் ஒருங்கொளி யாமே.

---

38

2685. மின்னிய தூவொளி மேதக்க செவ்வொளி பன்னிய ஞானம் பரந்த பரத்தொளி துன்னிய வாறொளி தூய்மொழி நாடொறும் உன்னிய வாறொளி ஒத்தது தானே.

---

39

2686. விளங்கொளி மின்னொளி யாகிக் கரந்து துளங்கொளி ஈசனைச் சொல்லுமெப் போதும் உளங்கொளி யூனிடை நின்றுயிர்க் கின்ற வளங்கொளி எங்கும் மருவிநின் றானே.

---

40

2687. விளங்கொளி அவ்வொளி அவ்விருள் மன்னும் துளங்கொளி யான்தொழு வார்க்கும் ஒளியான் அளங்கொளி ஆரமு தாகநஞ் சாரும் களங்கொளி ஈசன் கருத்தது தானே.

---

41

2688. இலங்கிய தெவ்வொளி யவ்வொளி ஈசன் துலங்கொளி போல்வது தூங்கருட் சத்தி விளங்கொளி மூன்றே விரிசுடர் தோன்றி உளங்கொளி யுள்ளே ஒருங்குகின் றானே.

---

42

2689. உளங்கொளி யாவதென் உண்ணின்ற சீவன் வளங்கொளி யாநின்ற மாமணிச் சோதி விளங்கொளி யாய்மின்னி விண்ணில் ஒடுங்கி வளங்கொளி யாயத்து ளாகிநின் றானே.

---

43

2690. விளங்கொளி யாய்நின்ற விகிர்தன் இருந்த துளங்கொளி பாசத்துள் தூங்கிருள் சோர கலங்கிருள் நட்டமே கண்ணுத லாட விளங்கொளி யுன்மனத் தொன்றிநின் றானே.

---

44

2691. போது கருங்குழற் போனவர் தூதிடை ஆதி பரத்தை அமரர் பிரானொடும் சோதியும் அண்டத்தப் பாலுற்ற தூவொளி நீதியி னல்லிருள் நீக்கிய வாறே.

---

45

2692. உண்டில்லை யென்னும் உலகத் தியற்கை பண்டில்லை யென்னும் பரங்கதி யுண்டுகொல் கண்டில்லை மானுடர் கண்ட கருத்துறில் விண்டில்லை யுள்ளே விளங்கொளி யாமே.

---

46

2693. சுடருற ஓங்கிய ஒள்ளொளி யாங்கே படருறு காட்சிப் பகலவன் ஈசன் அடருறு மாயையின் ஆரிருள் வீசில் உடலுறு ஞானத் துறவியின் ஆமே.

---

47

2694. ஒளிபவ ளத்திரு மேனிவெண் ணீற்றன் அளிபவ ளச்செம்பொன் ஆதிப் பிரானும் களிபவ ளத்தினன் காரிருள் நீங்கி ஒளிபவ ளத்தென்னோ டீசன்நின் றானே.

---

48

2695. ஈசன்நின் றானிமை யோர்கள்நின் றார்நின்ற தேசமொன் றின்றித் திகைத்திழைக் கின்றனர் பாசமொன் றாலப் பழவினை பற்றற வாசமொன் றாமலர் போன்றது தானே.

---

49

2696. தானே யிருக்கும் அவற்றிற் றலைவனும் தானே யிருக்கு மவனென நண்ணிடும் வானா யிருக்குமாம் மாயிரு ஞாலத்துப் பானா யிருக்கப் பரவலு மாமே.

---

50

===5.தூல பஞ்சாக்கரம்=== 2697. ஐம்ப தெழுத்தே அனைத்துவே தங்களும் ஐம்ப தெழுத்தே அனைத்தா கமங்களும் ஐம்ப தெழுத்தின் அடைவை அறிந்தபின் ஐம்ப தெழுத்தே அஞ்செழுத் தாமே.

---

51

2698. அகார முதலாக ஐம்பத்தொன் றாகி உகார முதுலாக ஓங்கி யுதித்து மகாரா இறுதியாய் மாய்ந்து மாய்ந்தேறி நகார முதலாகும் நந்திதன் நாமமே.

---

52

2699. அகராதி ஈரெண் கலந்த பரையும் உகராதி தன்சத்தி உள்ளொளி ஈசன் சிகராதி தான்சிவ வேதமே கோணம் நகராதி தான்மூல மந்திர நண்ணுமே.

---

53

2700. வாயொடு கண்டம் இருதய மருவுந்தி ஆய இலிங்கம் அவற்றின்மே லேயவ்வாய்த் தூயதோர் துண்டம் இருமத் தகஞ்செல்லல் ஆயதீ றாமைந்தோ டாமெழுத் தஞ்சுமே.

---

54

2701. கிரணங்கள் ஏழும் கிளர்ந்தெரி பொங்கிக் கரணங்கள் விட்டுயிர் தானெழும் போதும் மரணங்கை வைத்துயிர் மாற்றிடும் போதும் அரணங்கை கூட்டுவ தஞ்செழுத் தாமே.

---

55

2702. ஞாயிறு திங்கள் நவின்றெழு காலத்தில் ஆயுறு மந்திரம் ஆரும் அறிகிலர் சேயுறு கண்ணி திருவெழுத் தஞ்சையும் வாயுற வோதி வழுத்தலும் ஆமே.

---

56

2703. தெள்ளமு தூறச் சிவாய நமவென் றுள்ளமு தூற ஒருகால் உரைத்திடும் வெள்ளமு தூறல் விரும்பி யுண்ணாதவர் துள்ளிய நீர்போற் சுழல்கின்ற வாறே.

---

57

2704. குருவழி யாய குணங்களி னின்று கருவழி யாய கணக்கை அறுக்க வரும்வழி மாள மறுக்கவல் லார்கட் கருள்வழி காட்டுவ தஞ்செழுத் தாமே.

---

58

2705. வெறிக்க வினைத்துயர் வந்திடும் போது செறிக்கின்ற நந்தி திருவெழுத் தோதும் குறிப்பது வுன்னிற் குரைகழல் கூட்டும் குறிப்பறி வான்றவம் கோனுரு வாமே.

---

59

2706. நெஞ்சு நினைந்துதம் வாயாற் பிரானென்று துஞ்சும் பொழுதுன் துணைத்தாள் சரண்என்று மஞ்சு தவழும் வடவரை மீதுறை அஞ்சில் இறைவன் அருள்பெற லாமே.

---

60

2707. பிரான் வைத்த ஐந்தின் பெருமை உணரா திரா மாற்றஞ் செய்வார்கொல் ஏழை மனிதர் பரா முற்றும் கீழொடு பல்வகை யாலும் அரா முற்றுஞ் சூழ்ந்த அகலிடந் தானே.

---

61

===6.சூக்கும பஞ்சாக்கரம்=== 2708. எளிய வாதுசெய் வாரெங்கள் ஈசனை ஒளியை யுன்னி யுருகு மனத்தராய்த் தெளிய ஓதிச் சிவாய நமவென்னும் குளிகை யிட்டுப்பொன் ஆக்குவன் கூட்டையே.

---

62

2709. சிவன்சத்தி சீவன் செறுமல மாயை அவஞ்சேர்த்த பாச மலமைந் தகலச் சிவன்சத்தி தன்னுடள் சீவனார் சேர அவஞ்சேர்த்த பாசம் அணுக கிலாவே.

---

63

2710. சிவனரு ளாய சிவன்திரு நாமம் சிவனருள் ஆன்மாத் திரோத மலமாயை சிவமுத லாகச் சிறந்து நிரோதம் பவம தகன்று பரசிவன் ஆமே.

---

64

2711. ஓதிய நம்மலம் எல்லாம் ஒழித்திட்டவ் வாதி தனைவிட் டிறையருட் சத்தியால் தீதில் சிவஞான யோகமே சித்திக்கும் ஓதுஞ் சிவாய மலமற்ற உண்மையே.

---

65

2712. நமாதி நனாதி திரோதாயி யாகித் தமாதி யதாய்நிற்கத் தானந்தத் துற்றுச் சமாதித் துரியந் தமதாக மாகவே நமாதி சமாதி சிவவாதல் எண்ணவே.

---

66

2713. அருள்தரு மாயமும் அத்தனும் தம்மில் ஒருவனை ஈன்றவள் உள்ளுறு மாயை திரிமலம் நீங்கிச் சிவாயவென் றோதும் அருவினை தீர்ப்பதும் அவ்வெழுத் தாமே.

---

67

2714. சிவசிவ என்றே தெளிகிலர் ஊமர் சிவசிவ வாயுவுந் தேர்ந்துள் அடங்கச் சிவசிவ வாய தெளிவினுள் ளார்கள் சிவசிவ வாகும் திருவரு ளாமே.

---

68

2715. சிவசிவ என்கிலர் தீவினை யாளர் சிவசிவ என்றிடத் தீவினை மாளும் சிவசிவ என்றிடத் தேவரும் ஆவர் சிவசிவ என்னச் சிவகதி தானே.

---

69

2716. நமவென்னும் நாமத்தை நாவில் ஒடுக்கிச் சிவவென்னும் நாமத்தைச் சிந்தையுள் ஏற்றப் பவமது தீரும் பரிசும தற்றால் அவமதி தீரும் அறும்பிறப் பண்றோ.

---

70

===7.அதிசூக்கும பஞ்சாக்கரம்=== 2717. சிவாய நமஎனச் சித்தம் ஒருக்கி அவாயம் அறவே அடிமைய தாக்கிச் சிவாய சிவசிவ என்றென்றே சிந்தை அவாயங் கெடநிற்க ஆனந்தம் ஆமே.

---

71

2718. செஞ்சுடர் மண்டலத் தூடுசென் றப்புற மஞ்சண வும்முறை ஏறி வழிக்கொண்டு துஞ்சு மவன்சொன்ன காலத் திறைவனை நெஞ்சென நீங்கா நிலைபெறல் ஆகுமே.

---

72

2719. அங்கமும் ஆகம வேதம தோதினும் எங்கள் பிரான்எழுத் தொன்றில் இருப்பது சங்கைகெட் டவ்வெழுத் தொன்றையுஞ் சாதித்தால் அங்கரை சேர்ந்த அருங்கலம் ஆமே.

---

73

2720. பழுத்தன ஐந்தும் பழமறை யுள்ளே விழித்தங் குறங்கும் விளைவறி வாரில்லை எழுத்தறி வோமென் றுரைப்பர்கள் ஏதர் எழுத்தை அழுத்தும் எழுந்தறி யாரே.

---

74

===8.திருக்கூத்துத் தரிசனம்=== 2721. எங்குந் திருமேனி எங்குஞ் சிவசத்தி எங்குஞ் சிதம்பரம் எங்குந் திருநட்டம் எங்குஞ் சிவமா யிருத்தலாவ் எங்கெங்கும் எங்குஞ் சிவனரு டன்விளை யாட்டே.

---

75

2722. சிற்பரஞ் சோதி சிவானந்தக் கூத்தனைச் சொற்பத மாமந்தச் சுந்தரக் கூத்தனைப் பொற்பதிக் கூத்தனைப் பொற்றில்லைக் கூத்தனை அற்புதக் கூத்தனை ஆரறி வாரே. ====சிவானந்தக் கூத்து==== 2723. தானந்த மில்லாச் சதானந்த சத்திமேல் தேனுந்தும் ஆனந்த மாநடங் கண்டீர் ஞானங் கடந்து நடஞ்செய்யும் நம்பிக்கங் கானந்தக் கூத்தாட ஆடரங் கானதே.

---

76

2724. ஆனந்தம் ஆடரங் கானந்தம் பாடல்கள் ஆனந்தம் பல்லியம் ஆனந்தம் வாச்சியம் ஆனந்த மாக அகில சராசரம் ஆனந்தம் ஆனந்தக் கூத்துகந் தானுக்கே.

---

77

2725. ஒளியாம் பரமும் உளதாம் பரமும் அளியார் சிவகாமி யாகுஞ் சமயக் களியார் பரமும் கருத்துறை யந்தத் தெளிவாஞ் சிவானந்த நட்டத்தின் சித்தியே.

---

78

2726. ஆன நடமைந் தகள சகளத்தர் ஆன நடமாடி ஐங்கருமத் தாகம் ஆன தொழிலருளா லைந்தொழில் செய்தே தேன்மொழி பாகன் திருநட மாடுமே.

---

79

2727. பூதாண்ட பேதாண்ட போகாண்ட யோகாண்ட மூதாண்ட முத்தாண்ட மோகாண்ட தேகாண்ட தாகாண்ட மைங்கரு மத்தாண்ட தற்பரத் தேகாந்த மாம்பிர மாண்டத்த என்பவே.

---

80

2728. வேதங்கள் ஆட மிகுஆ கமமாடக் கீதங்கள் ஆடக் கிளர்அண்டம் ஏழாடப் பூதங்கள் ஆடப் புவன முழுதாட நாதங்கொண் டாடினான் ஞானானந்தக் கூத்தே.

---

81

2729. பூதங்க ளைந்திற் பொறியிற் புலனைந்தில் வேதங்க ளைந்தில் மிகுமா கமந்தன்னில் ஓதுங் கலைகாலம் ஊழி யுடன்அண்டம் போதங்கள் ஐந்தில் புணர்ந்தாடும் சித்தனே.

---

82

2730. தேவர் சுரர்நரர் சித்தர்வித் தியாதரர் மூவர்கள் ஆதியின் முப்பத்து மூவர்கள் தாபதர் சத்தர் சமயஞ் சராசரம் யாவையும் ஆடிடும் எம்மிறை யாடவே.

---

83

====சுந்தரக் கூத்து==== 2731. அண்டங்கள் ஏழினுக் கப்புறத் தப்பால் உண்டென்ற சத்தி சதாசிவத் துச்சிமேல் கண்டங் கரியான் கருணைத் திருவுருக் கொண்டங் குமைகாணக் கூத்துகந் தானே.

---

84

2732. கொடுகொட்டி பாண்டரங் கோடு சங்காரம் நடமெட்டோ டைந்தாறு நாடியின் நாடுந் திடமுற் றெழுந்தேவ தாருவாந் தில்லை வடமுற்ற மாவன மன்னவன் தானே.

---

85

2733. பரமாண்டத் தூடே பராசத்தி பாதம் பரமாண்டத் தூடே படரொளி ஈசன் பரமாண்டத் தூடே படர்தரு நாதம் பரமாண்டத் தூடே பரனடம் ஆடுமே.

---

86

2734. அங்குச மென்ன எழுமார்க்கம் போதத்தில் தங்கிய தொந்தி எனுந்தாள் ஒத்தினில் சங்கரன் மூலநா டிக்குள் தரித்தாடல் பொங்கிய காலம் புகும்போகல் இல்லையே.

---

87

2735. ஆனத்தி யாடிப் பின்னவக் கூத்தாடிக் கானத்தி யாடிக் கருத்தில் தரித்தாடி மூனச் சுழுனையுள் ஆடி முடிவில்லா ஞானத்துள் ஆடி முடித்தான்என் நாதனே.

---

88

2736. சத்திகள் ஐந்தும் சிவபேதந் தானைந்தும் முத்திகள் எட்டும் முதலாம் பதமெட்டும் சித்திகள் எட்டும் சிவபதம் தானெட்டும் சுத்திகள் எட்டீசன் தொல்நடம் ஆடுமே.

---

89

2737. மேகங்கள் ஏழும் விரிகடல் தீவேழும் தேகங்கள் ஏழும் சிவபாற் கரனேழும் தாகங்கள் ஏழும் சாந்திகள் ஏழும் ஆகின்ற நந்தி யடிக்கீழ் அடங்குமே.

---

90

====பொற்பதிக் கூத்து==== 2738. தெற்கு வடக்குக் கிழக்குமேற் குச்சியில் அற்புத மானதொ ரஞ்சு முகந்திலும் ஒப்பில்பே ரின்பத் துபய உபயத்துள் தற்பரன் நின்று தனிநடஞ் செய்யுமே.

---

91

2739. அடியார் அரனடி யானந்தங் கண்டோர் அடியா ரானவர் அத்தருள் உற்றோர் அடியார் பவரே அடியவ ராமால் அடியார்பொன் னம்பலத் தாடல்கண் டாரே.

---

92

2740. அடங்காத என்னை அடக்கி அடிவைத்(து) இடங்காண் பரானந்தத் தேயென்னை யிட்டு நடந்தான் செயும்நந்த நன்ஞானக் கூத்தன் படந்தான்செய் துள்ளுட் படிந்திருந் தானே.

---

93

2741. உம்பரிற் கூத்தனை உத்தமக் கூத்தனைச் செம்பொற் றிருமன்றுட் சேவகக் கூத்தனைச் சம்பந்தக் கூத்தனைத் தற்பரக் கூத்தனை இன்புற நாடியென் அன்பில்வைத் தேனே.

---

94

2742. மாணிக்கக் கூத்தனை வண்தில்லைக் கூத்தனைப் பூணுற்ற மன்றுட் புரிசடைக் கூத்தனை சேணுற்ற சோதிச் சிவானந்தக் கூத்தனை ஆணிப்பொற் கூத்தனை ஆருரைப் பாரே.

---

95

2743. விம்மும் வெருவும் விழுமெழும் மெய்சோரும் தம்மையுந் தாமறி யார்கள் சதுர்கெடும் செம்மை சிறந்த திருவம் பலக்கூத்துள் அம்மலர்ப் பொற்பாதத் தன்புவைப் பார்கட்கே.

---

96

2744. தேட்டறும் சிந்தை திகைப்பறும் பிண்டத்துள் வாட்டறும் கால்புந்தி யாகி வரும்புலன் ஓட்டறும் ஆசை யறும்உளத் தானந்த நாட்ட முறுக்குறு நாடகங் காணவே.

---

97

2745. காளியோ டாடிக் கனகா சலத்தாடிக் கூளியோ டாடிக் குவலயத் தேயாடி நீடிய நீர்தீகால் நீள்வா னிடையாடி நாளுற அம்பலத் தேயாடும் நாதனே.

---

98

2746. மேரு நடுநாடி மிக்கிடை பிங்கலை கூருமிவ் வானின் இலங்கைக் குறியுறும் சாருந் திலைவனத் தண்மா மலயத்தூ டேறுஞ் சுழுனை இவைசிவ பூமியே.

---

99

2747. பூதல மேருப் புறத்தான தெக்கணம் ஓதும் இடைபிங் கலைஒண் சுழுனையாம் பாதி மதியோன் பயில்திரு அம்பலம் ஏதமில் பூதாண்டத் தெல்லையின் ஈறே.

---

100

====பொற்றில்லைக் கூத்து==== 2748. அண்டங்கள் ஓரேழும் அம்பொற் பதியாகப் பண்டையா காசங்கள் ஐந்தும் பதியாகத் தெண்டினிற் சத்தி திருவம் பலமாகக் கொண்டு பரஞ்சோதி கூத்துகந் தானே.

---

101

2749. குரானந்த ரேகையாய்க் கூர்த்த குணமாம் சிரானந்தம் பூரித்துத் தென்றிசை சேர்ந்து புராணந்த போகனாய்ப் பூவையுந் தானும் நிரானந்த மாகி நிருத்தஞ்செய் தானே.

---

102

2750. ஆதி பரனாட அங்கைக் கனலாட ஓதுஞ் சடையாட உன்மத்த முற்றாடப் பாதி மதியாடப் பாரண்ட மீதாட நாதமோ டாடினான் நாதாந்த நட்டமே.

---

103

2751. கும்பிட அம்பலத் தாடிய கோனடம் அம்பர னாடும் அகிலாண்ட நட்டமாம் செம்பொரு ளாகுஞ் சிவலோகஞ் சேர்ந்துற்றால் உம்பர மோனஞா னாந்தத்தில் உண்மையே.

---

104

2752. மேதினி மூவேழ் மிகுமண்டம் ஒரேழு சாதக மாகுஞ் சமயங்கள் நூற்றெட்டு நாதமோ டந்த நடானந்த நாற்பதப் பாதியோ டாடிப் பரனிரு பாதமே.

---

105

2753. இடைபிங் கலையிம வானோ டிலங்கை நடுநின்ற மேரு நடுவாஞ் சுழுனை கடவுந் திலைவனங் கைகண்ட மூலம் படர்வொன்றி யென்ற பரமாம் பரமே.

---

106

2754. ஈறான கன்னி குமரியே காவிரி வேறா நவதீர்த்த மிக்குள்ள வெற்பேழும் பேறான வேதா கமமே பிறத்தலான் மாறாத தென்றிசை வையகஞ் சுத்தமே.

---

107

2755. நாதத் தினிலாடி நாற்பதத்தே யாடி வேதத்தில் ஆடித் தழலந்த மீதாடிப் போதத்தில் ஆடிப் புவன முழுதாடும் தீதற்ற தேவாதி தேவர் பிரானே.

---

108

2756. தேவரோ டாடித் திருவம் பலத்தாடி மூவரோ டாடி முனிசனத் தோடாடிப் பாவினு ளாடி பராசத் தியிலாடிக் கோவினுள் ஆடிடும் கூத்தப் பிரானே.

---

109

2757. ஆறு முகத்தில் அதிபதி நானென்றும் கூறு சமயக் குருபரன் நானென்றும் தேறினர் தெற்குத் திருவம் பலத்துளே வேறின்றி அண்ணல் விளங்கிநின் றானே.

---

110

2758. அம்பலம் ஆடரங் காக அதன்மீதே எம்பரன் ஆடும் இருதாளின் ஈரொளி உம்பர மாமைந்து நாதத்து ரேகையுள் தம்பர மாய்நின்று தான்வந் தருளுமே.

---

111

2759. ஆடிய காலும் அதிற்சிலம் பொலியும் பாடிய பாட்டும் பலவான நட்டமும் கூடிய கோலங் குருபரன் கொண்டாடத் தேடியு ளேகண்டு தீர்ந்தற்ற வாறே.

---

112

2760. இருதயந் தன்னில் எழுந்த பிராணன் கரசர ணாதி கலக்கும் படியே அரதன மன்றினில் மாணிக்கக் கூத்தன் குரவனாய் எங்கும் கூத்துகந் தானே.

---

113

2761. குருவுரு வன்றிக் குனிக்கும் உருவம் அருவுரு வாவதும் அந்த அருவே திரிபுரை யாகித் திகழ்தரு வாளும் உருவரு வாகும் உமையவள் தானே.

---

114

2762. திருவழி யாவது சிற்றம் பலத்தே குருவடி வுள்ளாக் குனிக்கும் உருவே உருவரு வாவதும் முற்றுணர்ந் தோர்க்கு அருள்வழி யாவதும் அவ்வழி தானே.

---

115

2763. நீடுஞ் சிரசிடைப் பன்னிரண் டங்குலம் ஓடும் உயிரெழுந் தோங்கி உதித்திட் நாடுமின் நாதாந்த நம்பெரு மானுகந்(து) ஆடு மிடந்திரு வம்பலத் தானே.

---

116

2764. வளிமேக மின்வில்லு வானக வோசை தெளிய விசும்பில் திகழ்தரு மாறுபோல் களியொறி யாறுங் கலந்துடன் வேறாய் ஒளியுரு வாகி ஒளித்துநின் றானே.

---

117

2765. தீமுத லைந்தும் திசையெட்டும் கீழ்மேலும் ஆயும் அறிவினும் அப்புறம் ஆனந்தம் மாயைமா மாயை கடந்துநின் றார்காண நாயகன் நின்று நடஞ்செயு மாறே.

---

118

2766. கூத்தன் கலந்திடும் கோல்வளை யாளொடும் கூத்தன் கலந்திடும் கோதிலா ஆனந்தம் கூத்தன் கலந்திடும் கோதிலா ஞானத்துக் கூத்தனுங் கூத்தியுங் கூத்தத்தின் மேலே.

---

119

2767. இடங்கொண்ட சத்தியும் எந்தை பிரானும் நடங்கொண்டு நின்றமை நானும் அறிந்தேன் படங்கொண்டு நின்றவிப் பல்லுயிர் எல்லாம் அடங்கலுந் தாமாய்நின் றாடுகின் றாரே.

---

120

2768. சத்தி வடிவு சகல ஆனந்தமும் ஒத்த ஆனந்தம் உமையவள் மேனியாம் சத்தி வடிவு சகளத் தெழுந்திரண்(டு) ஒத்த ஆனந்தம் ஒருநட மாமே.

---

121

2769. நெற்றிக்கு நேரே புருவத் திடைவெளி உற்றுற்றுப் பார்க்க ஒளிவிடு மந்திரம் பற்றுக்குப் பற்றாய்ப் பரமன் இருந்திடம் சிற்றம் பலமென்று சேர்ந்துகொண் டேனே.

---

122

2770. அண்டங்கள் தத்துவ மாகிச் சதாசிவம் தண்டினிற் சாத்தவி சாம்பவி யாதனம் தெண்டினில் ஏழுஞ் சிவாசன மாகவே கொண்டு பரஞ்சோதி கூத்துகந் தானே.

---

123

2771. மன்று நிறைந்த விளக்கொறி மாமலர் நன்றிது தானிதழ் நாலோடு நூறவை சென்றது தானொரு பத்திரு நூறுள நின்றது தானெடு மண்டல மாமே.

---

124

2772. அண்டம் எழுகோடி பிண்டம் எழுகோடி தெண்டிரை சூழ்ந்த திசைகள் எழுகோடி எண்டிசை சூழ்ந்த இலிங்கம் எழுகோடி அண்ட னடஞ்செயும் ஆலயந் தானே.

---

125

2773. ஆகாச மாமுடல் அங்கார் முயலகன் ஏகாச மாந்திசை எட்டுந் திருக்கைகள் மோகாய முக்கண்கள் மூன்றொளி தானாக மாகாய மன்றுள் நடஞ்செய்கின் றானே.

---

126

2774. அம்பல மான தகில சராசரம் அம்பல மாவது ஆதிப் பிரானடி அம்பல மாவ தப்புத்தீ மண்டலம் அம்பல மாவ தஞ்செழுத் தாமே.

---

127

2775. கூடிய திண்முழ வங்குழ லோமென்ன ஆடிய மானுடர் ஆதிப் பிரானென்ன நாடிய நற்கண மாரம்பல் பூதங்கள் பாடிய வாறொரு பாண்டரங் காமே.

---

128

2776. அண்டத்தில் தேவர்கள் அப்பாலைத் தேவர்கள் தெண்டிரை சூழ்புவிக் குள்ளுள்ள தேவர்கள் புண்டரி கப்பதப் பொன்னம் பலக்கூத்துக் கண்டு சேவித்துக் கதிபெறு வார்களே.

---

129

2777. புளிக்கண் டவர்க்குப் புனலூறு மாபோல் களிக்குந் திருக்கூத்துக் கண்டவர்க் கெல்லாம் துளிக்கும் அருட்கண்ணீர் சோர்நெஞ் சுருக்கும் ஒளிக்குளா னந்தத் தமுதூறும் உள்ளத்தே.

---

130

2778. திண்டாடி வீழ்கை சிவானந்த மாவது உண்டார்க் குணர்வுண்டால் உன்மத்தஞ் சித்திக்கும் கொண்டாடு மன்றுட் குளிக்குந் திருக்கூத்துக் கண்டார் வருங்குணங் கேட்டார்க்கும் ஒக்குமே.

---

131

2779. அங்கி தமருகம் அக்குமா லைப்பாசம் அங்குசஞ் சூலங் கபால முடன்ஞானம் தங்கு பயந்தரு நீல மும்முடன் மங்கையோர் பாகமாய் மாநட மாடுமே.

---

132

2780. ஆடல் பதினோ ருறுப்பும் அடைவாகக் கூடிய பாதஞ் சிலம்புகை கொள்துடி நீடிய நாதம் பராற்பர நேயத்தே ஆடிய நந்தி புறமாகத் தானே.

---

133

2781. ஒன்பது மாட ஒருபதி னாறாட அன்புறு மார்க்கங்கள் ஆறும் உடனாட இன்புறும் ஏழினும் ஏழைம்பத் தாறாட அன்பதும் ஆடினான் ஆனந்தக் கூத்தே.

---

134

2782. ஏழினில் ஏழாய் இகந்தெழுத் தேழதாய் ஏழினில் ஒன்றாய் இழிந்தமைந் தொன்றாய் ஏழினிற் சன்மார்க்கம் எங்கள் பரஞ்சோதி ஏழிசை நாடகத் தேஇசைந் தானே.

---

135

2783. மூன்றினில் அஞ்சாகி முந்நூற் றறுபதாய் மூன்றினில் ஆறாய் முதற்பன்னீர் மூலமாய் முன்றினில் அக்க முடிவாகி முந்தியே மூன்றினும் ஆடினான் மோகாந்தக் கூத்தே.

---

136

2784. தாமுடி வானவர் தம்முடி மேலுறை மாமணி ஈசன் மலரடித் தாளிணை வாமணி யன்புடை யார்மனத் துள்ளெழும் காமணி ஞாலங் கடந்துநின் றானே.

---

137

2785. புரிந்தவ னாடிற் புவனங்க ளாடும் தெரிந்தவ னாடும் அளவெங்கள் சிந்தை புரிந்தவ னாடிற்பல் பூதங்கள் ஆடும் எரிந்தவ னாடல்கண் டின்புற்ற வாறே.

---

138

2786. ஆதி நடஞ்செய்தான் என்பர்கள் ஆதர்கள் ஆதி நடஞ்செய்தல் ஆரும் அறிகிலர் ஆதி நடமாடல் ஆரும் அறிந்தபின் ஆதி நடமாட லாமருட் சத்தியே.

---

139

2787. ஒன்பதோ டொன்பதாம் உற்ற இருபதத் தன்புறு கோணம் அசிபதத் தாடிடத் துன்புறு சத்தியுள் தோன்றிநின் றாடவே அன்புறு மெந்தைநின் றாடலுற் றானே.

---

140

2788. தத்துவம் ஆடச் சதாசிவம் தானாடச் சித்தமும் ஆடச் சிவசத்தி தானாட வைத்த சராசரம் ஆட மறையாட அத்தனும் ஆடினான் ஆனந்தக் கூத்தே.

---

141

2789. இருவருங் காண எழிலன் பலத்தே உருவோ டருவோ டுருபர ரூபமாய்த் திருவருட் சத்திக்குள் சித்தனா னந்தனன் அருளுரு வாகநின் றாடலுற் றானே.

---

142

2790. சிவமாடச் சத்தியும் ஆடச் சகத்தில் அவமாட ஆடாத அம்பரம் ஆட நவமான தத்துவ நாதாந்த மாடச் சிவமாடும் வேதாந்த சித்தாந்தத் துள்ளே.

---

143

2791. நாதத்தின் அந்தமும் நற்போத அந்தமும் வேதத்தின் அந்தமும் மெய்ச்சிவா னந்தமும் தாதற்ற நல்ல சதாசிவா னந்தத்து நாதப் பிரமம் சிவநடம் ஆமே.

---

144

2792. சிவமாதி ஐவர்திண் டாட்டமுந் தீரத் தவமார் பசுபாசம் ஆங்கே தனித்துத் தவமாம் பரனெங்குந் தானாக ஆடுந் தவமாங் சிவானந்தத் தோர்ஞானக் கூத்தே.

---

145

2793. கூடிநின் றானொரு காலத்துத் தேவர்கள் வீடநின் றான்விகிர் தாவென்னும் நாமத்தைத் தேடநின் றான்திக ழுஞ்சுடர் மூன்றொளி ஆடநின் றானென்னை ஆட்கொண்ட வாறே.

---

146

2794. நாதந் துவங்கடந் தாதி மறைநம்பி பூதத் துவத்தே பொலிந்தின்பம் எய்தினர் நேதத துவமும் அவற்றொடு நேதியும் பேதப் படாவண்ணம் பின்னிநின் றானே.

---

147

2795. ஆனந்த மானந்த மென்பர் அறிவிலர் ஆனந்த மாநடம் ஆரும் அறிகிலர் ஆனந்த மாநடம் ஆரும் அறிந்தபின் தானந்த மற்றிடம் ஆனந்த மாமே.

---

148

2796. திருந்துநற் சீயென் றுதறிய கையும் அருந்தவர் வாவென் றணைத்த மணிக்கையும் பொருந்தில் இமைப்பிலி யவ்வென்ற பொற்கையும் திருந்நத்தீ யாகும் திருநிலை மவ்வே.

---

149

2797. மருவுந் துடியுடன் மன்னிய வீச்சும் அருவிய அப்பும் அனலுடன் கையும் கருவின் மித்த கமலப் பதமும் உருவில் சிவாய நமவென ஓதே.

---

150

2798. அரன்துடி தோற்றம் அமைத்தல் திதியாம் அரனங்கி தன்னில் அறையில் சங்காரம் அரனுற் றணைப்பி லணையுந் திரோதாயி அரனடி யென்று மனுக்கிரகம் என்னே.

---

151

2799. தீத்திரட் சோதி திகழொளி உள்ளொளி கூத்தனைக் கண்டவக் கோமளக் கண்ணினள் மூர்த்திகள் மூவர் முதல்வ னிடைசெல்லப் பார்த்தனள் வேதங்கள் பாடினள் தானே.

---

152

2800. நந்தியை எந்தையை ஞானத் தலைவனை மந்திரம் ஒன்றுள் மருவி யதுகடந் தந்தர வானத்தின் அப்புறத் தப்பர சுந்தரக் கூத்தனை என்சொல்லு மாறே.

---

153

2801. சீய குருநந்தி திருவம்ப லத்திலே ஆயறு மேனியை யாரு மறிகிலர் தீயறு செம்மை வெளுப்பொடு மத்தன்மை யாயறு மேனி யணைபுக லாமே.

---

154

2802. தானான சத்தியுந் தற்பரை யாய்நிற்குந் தானாம் பரற்கும் உயிர்க்குந் தகுமிச்சை ஞானாதி பேத நடத்து நடித்தருள் ஆனா லரனடி நேயத்த தாமே.

---

155

===9.ஆகாசப் பேறு=== 2803. உள்ளத்துள் ஓமென ஈசன் ஒருவனை உள்ளத்து ளேஅங்கி யாய ஒருவனை உள்ளத்து ளேநீதி யாய ஒருவனை உள்ளத்து ளேயுடல் ஆகாச மாமே.

---

156

2804. பெருநில மாயண்ட மாயண்டத் தப்பால் குருநில மாய்நின்ற கொள்கையன் ஈசன் பெருநில மாய்நின்று தாங்கிய தாளோன் அருநிலை யாய்நின்ற ஆதிப் பிரானே.

---

157

2805. அண்ட ஒளியும் அகண்ட ஒளியுடன் பிண்ட ஒளியாற் பிதற்றும் பெருமையை உண்ட வெளிக்குள் ஒளிக்குள் ஒளித்தது கொண்ட குறியைக் குலைத்தது தானே.

---

158

2806. பயனுறு கன்னியர் போகத்தி னுள்ளே பயனுறும் ஆதிப் பரஞ்சுடர்ச் சோதி அயனொடு மலாறி யாவகை நின்றிட்டு உயர்நெறி யாயொளி ஒன்றது வாமே.

---

159

2807. அறிவுக் கறிவாம் அகண்ட ஒளியும் பிறியா வலத்தினிற் பேரொளி மூன்றும் அறியா தடங்கிடில் அத்தன் அடிக்குள் பிறியா திருக்கிற் பெருங்காலம் ஆமே.

---

160

2808. ஆகாச வண்ணன் அமரர் குலக்கொழுந்(து) ஏகாச மாசுண மிட்டங் கிருந்தவன் ஆகாச வண்ணம் அமர்ந்துநின் றப்புறம் அகாச மாயங்கி வண்ணனும் ஆமே.

---

161

2809. உயிர்க்கின்ற வாறும் உலகமும் ஒக்க உயிர்க்கின்ற உள்ளொளி சேர்கின்ற போது குயிற்கொண்ட பேதை குலாவி யுலாவி வெயிற்கொண்டென் உள்ளம் வெளியது வாமே.

---

162

2810. நணுகில் அகல்கிலன் நாதன் உலகத் தணுகில் அகன்ற பெரும்பதி நந்தி நணுகிய மின்னொளி சோதி வெளியைப் பணியின் அமுதம் பருகலும் ஆமே.

---

163

2811. புறத்துளா காசம் புவனம் உலகம் அகத்துளா காசமெம் மாதி யறிவு சிவத்துளா காசம் செழுஞ்சுடர்ச் சோதி சகத்துளா காசம் தானஞ் சமாதியே.

---

164

===10.ஞானோதயம்=== 2812. மனசந் தியிற்கண்ட மன்னன வாகும் கனவுற வானந்தங் காண்ட லதனை வினவுற ஆனந்த மீதொழி வென்ப இனமுற்றா னந்தியா னந்தம் இரண்டே.

---

165

2813. கரியட்ட கையன் கபாலங்கை யேந்தி எரியும் இளம்பிறை சூடுமெம் மானை அரியன் பெரியனென் றாட்பட்ட தல்லால் கரியன்கொல் சேயன்கொல் காண்கின்றி லேனே.

---

166

2814. மிக்கார் அமுதுண்ண நஞ்சுண்ட மேலவன் தக்கார் உரைத்த தவநெறியே சென்று புக்கால் அருளும் பொன்னுரை ஞானத்தை நக்கார் கழல்வழி நாடுமின் நீவிரே.

---

167

2815. விளக்கைப் பிளந்து விளக்கினை ஏற்றி விளக்கினுக் குள்ளே விளக்கினைத் தூண்டி விளக்கீல் விளக்கை விளக்க வல்லார்க்கு விளக்குடை யான்கழல் மேவலும் ஆமே.

---

168

2816. தத்துவம் எங்குண்டு தத்துவன் அங்குண்டு தத்துவம் எங்கில்லை தத்துவன் அங்கில்லை தத்துவ ஞானத்தின் தன்மை யறிந்தபின் தத்துவ னங்கே தலைப்படுந் தானே.

---

169

2817. விசும்பொன்று தாங்கிய மெய்ஞ்ஞானத் துள்ளே அசும்பினின் றூறிய தாரமு தாகும் பசும்பொன் திகழும் படர்சடை மீதே குசும்ப மலர்க்கந்தம் கூடிநின் றானே.

---

170

2818. முத்தின் வயிரத்தின் முந்நீர்ப் பவளத்தின் கொத்தும் பசும்பொன்னின் தூவொளி மாணிக்கம் ஒத்துயர் அண்டத் துள்ளமர் சோதியை எத்தன்மை வேறென்று கூறுசெய் வீரே.

---

171

2819. நானென்றுந் தானென்றும் நாடினேன் நாடலும் நானென்று தானென் றிரண்டில்லை என்பது நானென்ற ஞான முதல்வனே நல்கினான் நானென்று நானும் நினைப்பொழிந் தேனே.

---

172

2820. ஞானத்தின் நன்னெற நாதாந்த நன்னெறி ஞானத்தின் நன்னெறி நானென் றறிவோர்தல் ஞானத்தின் நல்யோக நன்னிலை யேநிற்றல் ஞானத்தின் நன்மோன நாதாந்த வேதமே.

---

173

2821. உய்யவல் லார்கட் குயிர்சிவ ஞானமே உய்யவல் லார்கட் குயிர்சிவ தெய்வமே உய்யவல் லார்கட் கொடுக்கம் பிரணவம் உய்யவல் லாரறி வுள்ளறி வாமே.

---

174

2822. காணவல் லார்க்கவன் கண்ணின் மணியொக்கும் காணவல் லார்க்குக் கடலின் அமுதொக்கும் பேணவல் லார்க்குப் பிழைப்பிலன் பேர்நந்தி ஆணவல் லார்க்கே அவன்றுணை யாமே.

---

175

2823. ஓமெனும் ஓரெழுத் துள்நின்ற ஓசைபோல் மேனின்ற தேவர் விரும்பும் விழுப்பொருள் சேய்நின்ற செஞ்சுடர் எம்பெரு மானடி ஆய்நின்ற தேவர் அகம்படி யாமே.

---

176

===11.சத்திய ஞானானந்தம்=== 2824. எப்பாழும் பாழும் யாவுமாய் அன்றாகி முப்பாழும் கீழுள முப்பாழு முன்னியே இப்பாழும் இன்னவா றென்ப திலாவின்பத் தற்பரஞா னானந்தந் தானது வாகுமே.

---

177

2825. தொம்பதம் தற்பதம் சொன்ன துரியம்போல் நம்பிய மூன்றாந் துரியத்து நன்றாகும் அம்புவி யுண்ணா அதிசூக்க மப்பாலைச் செம்பொரு ளாண்டருள் சீர்நந்தி தானே.

---

178

2826. மன்னும்சத் தியாதி மணியொளி மாசோபை அன்னதோ டொப்பம் இடலொன்றா மாறது இன்னிய உற்பலம் ஒண்சீர் நிறமணம் பன்னிய சோபை பகர் ஆறு மானதே.

---

179

2827. சத்தி சிவன்பர ஞானமும் சாற்றுங்கால் உய்த்த அனந்தம் சிவமுயர் ஆனந்தம் வைத்த சொரூபத்த சத்தி வருகுரு உய்த்த உடலிவை உற்பலம் போலுமே.

---

180

2828. உருவுற் பலநிற மொண்மணஞ் சோபை தரநிற்ப போலுயிர் தற்பரந் தன்னின் மருவச் சிவமென்ற மாமுப் பதத்தின் சொரூபத்தின் சத்தியா தோன்றநின் றானே.

---

181

2829. நினையும் அளவின் நெகிழ வணங்கிப் புனையில் அவனைப் பொதியலு மாகும் எனையுமெங் கோனேந்தி தன்னருள் கூட்டி நினையும் அளவில் நினைப்பித் தனனே.

---

182

2830. பாலொடு தேனும் பழத்துள் இரதமும் வாலிய பேரமு தாகு மதுரமும் போலுந் துரியம் பொடிபட வுள்புக சீல மயிர்க்கால் தொறுந்தேக் கிடுமே.

---

183

2831. அமரத் துவங்கடந் தண்டங் கடந்து தமரத்து நின்ற தனிமையன் ஈசன் பவளத்து முத்தும் பனிமொழி மாதர் துவளற்ற சோதி தொடர்ந்துநின் றானே.

---

184

2832. மத்திமம் ஆறாறு மாற்றி மலநீக்கிச் சுத்தம தாகுந் துரியத் துரிசற்றுப் பெத்த மறச்சிவ மாகிப் பிறழ்வுற்றுச் சத்தியஞா னானந்தஞ் சார்ந்தனன் ஞானியே.

---

185

2833. சிவமாய் அவமான மும்மலந் தீர பவமான முப்பாழைப் பற்றறப் பற்றத் தவமான சத்திய ஞானானந் தத்தே துவமார் துரியஞ் சொரூபம தாமே.

---

186

===12.சொரூப உதயம்=== 2834. பரம குரவன் பரமெங்கு மாகித் திரமுற எங்கணுஞ் சேர்ந்தொழி வற்று நிரவு சொரூபத்துள் நீடுஞ் சொரூபம் அரிய துரியது தணைந்துநின் றானே.

---

187

2835. குலைக்கின்ற நீரிற் குவலய நீரும் அலைக்கின்ற காற்றும் அனலொடா காசம் நிலத்திடை வானிடை நீண்டகன் றானை வரைத்து வலஞ்செயு மாறறி யேனே.

---

188

2836. அங்குநின் றானயன் மால்முதல் தேவர்கள் எங்குநின் றாரும் இறைவனென் றேத்துவர் தங்கிநின் றான்றனி நாயகன் எம்மிறை பொங்கிநின் றான்புவ னாபதி தானே.

---

189

2837. சமையச் சுவடும் தனையறி யாமற் கமையற்ற காமாதி காரணம் எட்டும் திமிரச் செயலும் தெளிவுட னின்றோர் அமரர்க் கதிபதி யாகிநிற் பாரே.

---

190

2838. மூவகைத் தெய்வத் தொருவன் முதலுரு வாயது வேறா மதுபோல் அணுப்பரன் சேய சிவமுத் துரியத்துச் சீர்பெற ஏயும் நெறியென் றிறைநூ லியம்புமே.

---

191

2839. உருவன்றி யேநின் றுருவம் புணர்க்கும் கருவன்றி யேநின்று தான்கரு வாகும் மருவன்றி யேநின்ற மாயப் பிரானைக் குருவன்றி யாவர்க்குங் கூடவொண் ணாதே.

---

192

2840. உருவ நினைப்பவர்க் குள்ளுறுஞ் சோதி உருவ நினைப்பவர் ஊழியுங் காண்பர் உருவ நினைப்பவர் உம்பரும் ஆவர் உருவ நினைப்பார் உலகத்தில் யாரே.

---

193

2841. பரஞ்சோதி யாகும் பதியினைப் பற்றாப் பரஞ்சோதி என்னுட் படிந்ததற் பின்னைப் பரஞ்சோதி யுண்ணான் படியப் படியப் பரஞ்சோதி தன்னைப் பறையக்கண் டேனே.

---

194

2842. சொரூபம் உருவம் குணந்தொல் விழுங்கி அரியன உற்பலம் ஆமாறு போல மருவிய சத்தியாதி நான்கு மதித்த சொரூபக் குரவன் சுகோதயத் தானே.

---

195

2843. உரையற்ற ஆனந்த மோன சொரூபத்தன் கரையற்ற சத்தியாதி காணில் அகார மருவுற் றுகார மகாரம தாக உரையற்ற தாரத்தில் உள்ளொளி யாமே.

---

196

2844. தலைநின்ற தாழ்வரை மீது தவஞ்செய்து முலைநின்ற மாதறி மூர்த்தியை யானும் புலைநின்ற பொல்லாப் பிறவி கடந்து கலைநின்ற கள்வனிற் கண்டுகொண் டேனே.

---

197

2845. ஆமா றறிந்தேன் அகத்தின் அரும்பொருள் போமா றந்தேன் புகுமாறும் ஈதென்றே ஏமாப்ப தில்லை இனியோ ரிடமில்லை நாமா முதல்வனும் நனென லாமே.

---

198

===13.ஊழ்=== 2846. செற்றிலென் சீவிலென் செஞ்சாந் தணியிலென் மத்தகத் தேயுளி நாட்டி மறிக்கிலென் வித்தகன் நந்தி விதிவழி யல்லது தத்துவ ஞானிகள் தன்மைகுன் றாரே.

---

199

2847. தான்முன்னஞ் செய்த விதிவழி தானல்லால் வான்முன்னஞ் செய்தங்கு வைத்ததோர் மாட்டில்லை கோன்முன்னம் சென்னி குறிவழி யேசென்று நான்முன்னஞ் செய்ததே நன்னில மானரே.

---

200

2848. ஆறிட்ட நுண்மணல் ஆறே சுமவாதே கூறிட்டுக் கொண்டு சுமந்தறி வாரில்லை நீறிட்ட மேனி நிமிர்சடை நந்தியைப் பேறிட்டுஎன் உள்ளம் பிரியகில் லாவே.

---

201

2849. வானின் றிடிக்கிலென் மாகடல் பொங்கிலென் கானின்ற செந்தீக் கலந்துடன் வேகிலென் தானொன்றி மாருதஞ் சண்டம் அடிக்கிலென் நானொன்றி நாதனை நாடுவேண் நானே.

---

202

2850. ஆனை துரக்கிலென் அம்பூ டறுக்கிலென் கானத் துழுவை கலந்து வளைக்கிலென் ஏனைப் பதியினில் எம்பெரு மான்வைத்த ஞானத் துழவனை நானுழு வேனே.

---

203

2851. கூடி கெடின்மற்றோர் கூடுசெய் வானுளன் நாடு கெடினும் நமர்கெடு வாரில்லை வீடு கெடின்மற்றோர் வீடுபுக் காலொக்கும் பாடது நந்தி பரிசறி வார்க்கே.

---

204

===14.சிவதரிசனம்=== 2852. சிந்தைய தென்னச் சிவனென்ன வேறில்லை சிந்தையி னுள்ளே சிவனும் வெளிப்படும் சிந்தை தெளியத் தெளிவல் லார்கட்குச் சிந்தையி னுள்ளே சிவனிருந் தானே.

---

205

2853. வாக்கு மனமு மறைந்த மறைப்பொருள் நோக்குமின் நோக்கப் படும்பொருள் நுண்ணிது போக்கொன்றும் இல்லை வரவில்லை கேடில்லை ஆக்கமும் அத்தனை ஆய்ந்துகொள் வார்க்கே.

---

206

2854. பரனாய்ப் பராபர னாகியப் பாற்சென்(று) உரனாய் வழக்கற்ற வொண்சுடர் தானாய்த் தரனாய்த் தனாதென வாறறி வொண்ணா அரனா யுலகில் அருள்புரிந் தானே.

---

207

===15.சிவசொரூப தரிசனம்=== 2855. ஓதும் மயிர்க்கால் தொறும்அமு தூறிய பேதம் அபேதம் பிறழாத ஆனந்தம் ஆதி சொரூபங்கள் மூன்றகன் றப்பாலை வேதகம் ஓதும் சொரூபிதன் மேன்மையே.

---

208

2856. உணர்வும் அவனே உயிரும் அவனே புணரும் அவனே புலனு மவனே இணரும் அவன்தன்னை எண்ணலு மாகான் துணரின் மலர்க்கந்தம் துன்னிநின் றானே.

---

209

2857. துன்னிநின் றான்தன்னை உன்னிமுன் னாவிரு முன்னி யவர்தங் குறையை முடித்திடும் மன்னிய கேள்வி மறையவன் மாதவன் சென்னியுள் நின்றதோர் தேற்றத்த னாமே.

---

210

2858. மின்னுற்ற சிந்தை விழித்தேன் விழித்தலும் தன்னுற்ற சோதித் தலைவன் இணையிலி பொன்னுற்ற மேனிப் புரிசடை நந்தியை என்னுற் றறிவனான் என்விழித் தானே.

---

211

2859. சத்திய ஞானத் தனிப்பொருள் ஆனந்தன் சித்தத்தி னில்லாச் சிவானந்தப் பேரொளி சுத்தப் பிரம துரியந் துரியத்துள் உய்த்த துரியத் துறும்பே ரொளியே.

---

212

2860. பரனல்ல நீடும் பராபர னல்ல உரனல்ல மீதுணர் ஒண்சுட ரல்ல தரனல்ல தானவை யாயல்ல வாகும் அரனல்ல ஆன்நதத் தப்புறத் தானே.

---

213

2861. முத்தியுஞ் சித்தியும் முற்றிய ஞானத்தோன் பத்தியுள் நின்று பரந்தன்னுள் நின்றுமா சத்தியுள் நின்றோர்க்குத் தத்துவங் கூடலாற் சுத்தி யகன்றோர் சுகானந்த போதரே.

---

214

2862. துரிய அதீதஞ் சொல்லறும் பாழாம் அரிய துரியம் அதீதம் புரியில் விரியுங் குவியும் விள்ளா மிளிர்ந்தென் உருவந் திரியும் உரைப்பதெவ் வாறே.

---

215

===16.முத்தி பேதம் , கரும நிருவாணம்=== 2863. ஓதிய முத்தி யடைவே உயிர்பர பேதமி லச்சிவம் எய்துந் துரியமோ(டு) ஆதி சொரூபம் சொரூபத்த தாகவே ஏதமி லாநிரு வாணம் பிறந்ததே.

---

216

2864. பற்றற் றவர்பற்றி நின்ற பரம்பொருள் கற்றற் றவர்கற்றுக் கருதிய கண்ணுதல் சுற்றற் றவர்சுற்றி நின்றஎன் சோதியைப் பெற்றுற் றவர்கள் பிதற்றொழிந் தாரே.

---

217

===17.சூனிய சம்பாஷணை=== 2865. காயம் பலகை கவறைந்து கண்மூன்றா ஆயம் பொருவதோர் ஐம்பத்தோ ரக்கரம் ஏய பெருமா னிருந்து பொருகின்ற மாயக் கவற்றின் மறைப்பறி யேனே.

---

218

2866. தூறு படர்ந்து கிடந்தது தூநெறி மாறிக் கிடக்கும் வகையறி வாரில்லை மாறிக் கிடக்கும் வகையறி வாளர்க்கு ஊறிக் கிடந்ததென் உள்ளன்பு தானே.

---

219

2867. ஆறு தெருவில் அகப்பட்ட சந்தியில் சாறு படுவன நான்கு பனையுள ஏறற் கரியதோர் ஏணியிட் டப்பனை ஏறலுற் றேன்கடல் ஏழுங்கண் டேனே.

---

220

2868. வழுதலை வித்திடப் பாகல் முளைத்தது புழுதியைத் தோண்டினேன் பூசனி பூத்தது தொழுகொண் டோடினார் தோட்டக் குடிகள் முழுதும் பழுத்தது வாழைக் கனியே.

---

221

2869. ஐயென்னும் வித்தினில் ஆனை விளைப்பதோர் செய்யுண்டு செய்யின் தெளிவறி வாரில்லை மையணி கண்டன் மனம்பெறின் அந்நிலம் பொய்யொன்று மின்றிப் புகஎளி தாமே.

---

222

2870. பள்ளச்செய் யொன்றுண்டு பாடச்செய் இரண்டுள கள்ளச்செய் யங்கே கலந்து கிடந்தது உள்ளச்செய் யங்கே யுழவுசெய் வார்கட்கு வெள்ளச்செய் யாகி விளைந்தது தானே.

---

223

2871. மூவணை யேரு முழுவது முக்காணி தாமணி கோலத் தறியுறப் பாய்ந்திடும் நாவணை கோலி நடுவிற் செறுவுழார் காலணை கோலிக் களருழு வாரே.

---

224

2872. ஏற்றம் இரண்டுள் ஏழு துரவுள மூத்தான் இறைக்க இளையான் படுத்தநீர் பாத்தியிற் பாயாது பாழ்ப்பாய்ந்து போயிடில் கூத்தி வளர்த்ததோர் கோழிப்புள் ளாமே.

---

225

2873. பட்டிப் பசுக்கள் இருபத்து நாலுள குட்டிப் பசுக்களோ ரேழுள ஐந்துள குட்டிப் பசுக்கள் குடப்பால் சொரியினும் பட்டிப் பசுவே பனவற்கு வாய்த்ததே.

---

226

2874. ஈற்றுப் பசுக்கள் இருபத்து நாலுள ஊற்றுப் பசுக்கள் ஒருகுடம் பால்போதும் காற்றுப் பசுக்கள் கறந்துண்ணுங் காலத்து மாற்றுப் பசுக்கள் வரவறி யோமே.

---

227

2875. தட்டான் அகத்தில் தலையான மச்சின்மேல் மொட்டா யெழுந்தது செம்பால் மலர்ந்தது வட்டம் படவேண்டி வாய்மை மடித்திட்டுத் தட்டான் அதனைத் தகைந்து கொண்டானே.

---

228

2876. அரிக்கின்ற நாற்றங்கால் அல்லற் கழனி திரிக்கின்ற வொட்டஞ் சிக்கெனக் கட்டி விரிக்கின்ற நல்லான் கறவையைப் பூட்டில் விரிக்கின்ற வெள்ளரி வித்துவித் தாமே.

---

229

2877. இடாக்கொண்டு தூவி எருவிட்டு வித்திக் கிடாக்கொண்டு பூட்டிக் கிளறி முளையை மிடாக்கொண்டு சோறட்டு மெள்ள விழுங்கார் கிடாக்கொண்டு செந்நெல் அறுக்கின்ற வாறே.

---

230

2878. விளைந்து கிடந்தது மேலைக்கு வித்தது விளைந்து கிடந்தது மேலைக்குக் காதம் விளைந்து விளைந்து விளைந்துகொள் வார்க்கு விளைந்து கிடந்தது மேவுமுக் காதமே.

---

231

2879. களருழு வார்கள் கருத்தை யறியோம் களருழு வார்கள் கருதலு மில்லை களருழு வார்கள் களரின் முளைத்த வளரிள வஞ்சியின் மாய்தலு மாமே.

---

232

2880. கூப்பிடு கொள்ளாக் குறுநரிக் கொட்டகத்(து) ஆப்பிடு பாசத்தை யங்கியுள் வைத்திட்டு நாட்பட நின்று நலம்புகுந் தாயிழை ஏற்பட இல்லத் தினிதிருந் தானே.

---

233

2881. மலைமேல் மழைபெய்ய மான்கன்று துள்ளக் குலைமேல் இருந்த கொழுங்கனி வீழ உலைமேல் இருந்த உறுப்பெனக் கொல்லன் முலைமேல் அமிர்தம் பொழியவைத் தானே.

---

234

2882. பார்ப்பான் அகத்திலே பாற்பச ஐந்துண்டு மேய்ப்பாரும் இன்றி வெறித்துத் திரிவன மேய்ப்பாரும் உண்டாய் வெறியும் அடங்கினால் பார்ப்பான் பசுஐந்தும் பாலாச் சொரியுமே.

---

235

2883. ஆமாக்கள் ஐந்தும் அரியேறு முப்பதும் தேமா இரண்டொடு திப்பிலி யொன்பதும் தாமாக் குரங்கொளிற் றம்மனத் துள்ளன மூவாக் கடாவிடின் மூட்டுகின் றாரே.

---

236

2884. எழுதாத புத்தகத் தேட்டின் பொருளைத் தெருளாத கன்னி தெளிந்திருந் தோத மலராத பூவின் மணத்தின் மதுவைப் பிறவாத வண்டு மணமுண்ட வாறே.

---

237

2885. போகின்ற பொய்யும் புகுகின்ற பொய்வித்தும் கூகின்ற நாவலின் கூழைத் தருங்கனி ஆகின்ற பைங்கூழ் அவையுண்ணும் ஐவரும் வேகின்ற கூரை விருத்திபெற் றாரே.

---

238

2886. மூங்கில் முளையல் எழுந்ததோர் வேம்புண்டு வேம்பினிற் சார்ந்து கிடந்த பனையிலோர் பாம்புண்டு பாம்பைத் துரத்தித்தின் பாரின்றி வேம்பு கிடந்து வெடிக்கின்ற வாறே.

---

239

2887. பத்துப் பரும்புலி யானை பதினைந்து வித்தகர் ஐவர் வினோதகர் ஈரெண்மர் அத்தகு மூவர் அறுவர் மருத்துவர் அத்தலை ஐவர் அமர்ந்துநின் றாரே.

---

240

2888. இரண்டு கடாவுண்டு இவ்வூரி னுள்ளே இரண்டு கடாவுக்கும் ஒன்றே தொழும்பன் இரண்டு கடாவும் இருத்திப் பிடிக்கின் இரண்டு கடாவும் ஒருகடா ஆமே.

---

241

2889. ஒத்த மனக்கொல்லை யுள்ளே சமன்கட்டிப் பத்தி வலையிற் பருத்தி நிறுத்தலால் முத்தக் கயிறாக மூவர்கள் ஊரினுள் நித்தம் பொது நிரம்பநின் றாரே.

---

242

2890. கூகையும் பாம்பும் கிளியொடு பூஞையும் நாகையும் பூழும் நடுவில் உறைவன் நாகையைக் கூகை நணுக லுறுதலும் கூகையைக் கண்டெலி கூப்பிடு மாறே.

---

243

2891. குலைக்கின்ற நன்னகை யாங்கொங் குழக்கின் நிலைக்கின்ற வெள்ளெலி மூன்று கொணர்ந்தான் உலைக்குப் புறமெனில் ஓடு மிருக்கும் புலைக்குப் பிறந்தவை போகின்ற வாறே.

---

244

2892. காடுபுக் காரினிக் காணார் கடுவெளி கூடுபுக் கானது ஐந்து குதிரையும் ஓடுபுக் கானது ஆறுள ஒட்டகம் மூடு புகாவிடின் மூவணை யாமே.

---

245

2893. கூறையுஞ் சோறும் குழாயகத் தெண்ணெயும் காறையும் நாணும் வளையலுங் கண்டவர் பாறையி லுற்ற பறக்கின்ற சீலைபோல் ஆறைக் குழியில் அழுந்துகின் றாரே.

---

246

2894. துருத்தியுள் ளக்கரை தோன்று மலைமேல் விருத்திகண் காணிக்கப் போவார்முப் போதும் வருந்தியுள் நின்ற மலையைத் தவிர்ப்பாள் ஒருத்தியுள் ளாளவர் ஊரறி யோமே.

---

247

2895. பருந்துங் கிளியும் படுபறை கொட்டத் திருந்திய மாதர் திருமணப் பட்டார் பெருந்தவப் பூதம் பெறலுரு வாகும் இந்திய பேற்றினில் இன்புறு வாரே.

---

248

2896. கூடும் பறவை இரைகொத்தி மற்றதன் ஊடுபுக் குண்டி யறுக்குறில் என்னொக்கும் சூடெறி நெய்யுண்டு மைகான் றிடுகின்ற பாடறி வார்க்குப் பயனெனி தாமே.

---

249

2897. இலையில்லை பூவுண் டினவண்டிங் கில்லை தலையில்லை வேருண்டு தாளில்லை பூவின் குலையில்லை கொய்யும் மலருண்டு சூடும் தலையில்லை தாழ்ந்த கிளைபுல ராரே.

---

250

2898. அக்கரை நின்றதோர் ஆல மரங்கண்டு நக்கரை வாழ்த்தி நடுவே பயன்கொள்வர் மிக்கவ ரஞ்சு துயரமுங் கண்டுபோய்த் தக்கவர் தாழ்ந்து கிடக்கின்ற வாறே. ‎‫

---

251

2899. கூப்பிடு மாற்றிலே வன்கா டிருங்காதம் காப்பிடு கள்ளர் கலந்துநின் றாருளர் காப்பிடு கள்ளரை வெள்ளா தொடர்ந்திட்டுக் கூப்பிடு மீண்டதோர் கூரைகொண் டாரே.

---

252

2900. கொட்டியும் ஆம்பலும் பூத்த குளத்திடை எட்டியும் வேம்பும் இனியதோர் வாழையும் கட்டியுந் தேனுங் கலந்துண்ண மாட்டாதார் எட்டிப் பழத்துக் கிளைக்கின்ற வாறே.

---

253

2901. பெடைவண்டும் ஆண்வண்டும் பீடிகை வண்ணக் குடைகொண்ட பாசத்துக் கோலமுண் டானும் கடைவண்டு தானுண்ணுங் கண்கலந் திட்ட பெடைவண்டு தான்பெற்ற தின்பமு மாமே.