12. Chapter 12

।। स्वयं कृतं परकृतं द्वाभ्यां कृतम् अहेतुकम् । दुःखम् इत्य् एक इच्छन्ति तच् च कार्यं न युज्यते ॥ १२.१ ॥

// svayaṃ kṛtaṃ parakṛtaṃ dvābhyāṃ kṛtam ahetukam / duḥkham ity eka icchanti tac ca kāryaṃ na yujyate (12.1)

।। स्वयं कृतं यदि भवेत् प्रतीत्य न ततो भवेत् । स्कन्धान् इमान् अमी स्कन्धाः संभवन्ति प्रतीत्य हि ॥ १२.२ ॥

// svayaṃ kṛtaṃ yadi bhavet pratītya na tato bhavet / skandhān imān amī skandhāḥ saṃbhavanti pratītya hi (12.2)

।। यद्य् अमीभ्य इमे ऽन्ये स्युर् एभ्यो वामी परे यदि । भवेत् परकृतं दुःखं परैर् एभिर् अमी कृताः ॥ १२.३ ॥

// yady amībhya ime 'nye syur ebhyo vāmī pare yadi / bhavet parakṛtaṃ duḥkhaṃ parair ebhir amī kṛtāḥ (12.3)

।। स्वपुद्गलकृतं दुःखं यदि दुःखं पुनर् विना । स्वपुद्गलः स कतमो येन दुःखं स्वयं कृतम् ॥ १२.४ ॥

// svapudgalakṛtaṃ duḥkhaṃ yadi duḥkhaṃ punar vinā / svapudgalaḥ sa katamo yena duḥkhaṃ svayaṃ kṛtam (12.4)

।। परपुद्गलजं दुःखं यदि यस्मै प्रदीयते । परेण कृत्वा तद् दुःखं स दुःखेन विना कुतः ॥ १२.५ ॥

// parapudgalajaṃ duḥkhaṃ yadi yasmai pradīyate / pareṇa kṛtvā tad duḥkhaṃ sa duḥkhena vinā kutaḥ (12.5)

।। परपुद्गलजं दुःखं यदि कः परपुद्गलः । विना दुःखेन यः कृत्वा परस्मै प्रहिणोति तत् ॥ १२.६ ॥

// parapudgalajaṃ duḥkhaṃ yadi kaḥ parapudgalaḥ / vinā duḥkhena yaḥ kṛtvā parasmai prahiṇoti tat (12.6)

।। स्वयं कृतस्याप्रसिद्धेर् दुःखं परकृतं कुतः । परो हि दुःखं यत् कुर्यात् तत् तस्य स्यात् स्वयं कृतम् ॥ १२.७ ॥

// svayaṃ kṛtasyāprasiddher duḥkhaṃ parakṛtaṃ kutaḥ / paro hi duḥkhaṃ yat kuryāt tat tasya syāt svayaṃ kṛtam (12.7)

।। न तावत् स्वकृतं दुःखं न हि तेनैव तत् कृतम् । परो नात्मकृतश् चेत् स्याद् दुःखं परकृतं कथम् ॥ १२.८ ॥

// na tāvat svakṛtaṃ duḥkhaṃ na hi tenaiva tat kṛtam / paro nātmakṛtaś cet syād duḥkhaṃ parakṛtaṃ katham (12.8)

।। स्याद् उभाभ्यां कृतं दुःखं स्याद् एकैककृतं यदि । पराकारास्वयंकारं दुःखम् अहेतुकं कुतः ॥ १२.९ ॥

// syād ubhābhyāṃ kṛtaṃ duḥkhaṃ syād ekaikakṛtaṃ yadi / parākārāsvayaṃkāraṃ duḥkham ahetukaṃ kutaḥ (12.9)

।। न केवलं हि दुःखस्य चातुर्विध्यं न विद्यते । बाह्यानाम् अपि भावानां चातुर्विध्यं न विद्यते ॥ १२.१० ॥

// na kevalaṃ hi duḥkhasya cāturvidhyaṃ na vidyate / bāhyānām api bhāvānāṃ cāturvidhyaṃ na vidyate (12.10)