13. Chapter 13

।। तन् मृषा मोषधर्म यद् भगवान् इत्य् अभाषत । सर्वे च मोषधर्माणः संस्कारास् तेन ते मृषा ॥ १३.१ ॥

// tan mṛṣā moṣadharma yad bhagavān ity abhāṣata / sarve ca moṣadharmāṇaḥ saṃskārās tena te mṛṣā (13.1)

।। तन् मृषा मोषधर्म यद् यदि किं तत्र मुष्यते । एतत् तूक्तं भगवता शून्यतापरिदीपकम् ॥ १३.२ ॥

// tan mṛṣā moṣadharma yad yadi kiṃ tatra muṣyate / etat tūktaṃ bhagavatā śūnyatāparidīpakam (13.2)

।। भावानां निःस्वभावत्वम् अन्यथाभावदर्शनात् । नास्वभावश् च भावो ऽस्ति भावानां शून्यता यतः ॥ १३.३ ॥

// bhāvānāṃ niḥsvabhāvatvam anyathābhāvadarśanāt / nāsvabhāvaś ca bhāvo 'sti bhāvānāṃ śūnyatā yataḥ (13.3)

।। कस्य स्याद् अन्यथाभावः स्वभावश् चेन् न विद्यते । कस्य स्याद् अन्यथाभावः स्वभावो यदि विद्यते ॥ १३.४ ॥

// kasya syād anyathābhāvaḥ svabhāvaś cen na vidyate / kasya syād anyathābhāvaḥ svabhāvo yadi vidyate (13.4)

।। तस्यैव नान्यथाभावो नाप्य् अन्यस्यैव युज्यते । युवा न जीर्यते यस्माद् यस्माज् जीर्णो न जीर्यते ॥ १३.५ ॥

// tasyaiva nānyathābhāvo nāpy anyasyaiva yujyate / yuvā na jīryate yasmād yasmāj jīrṇo na jīryate (13.5)

।। तस्य चेद् अन्यथाभावः क्षीरम् एव भवेद् दधि । क्षीराद् अन्यस्य कस्यचिद् दधिभावो भविष्यति ॥ १३.६ ॥

// tasya ced anyathābhāvaḥ kṣīram eva bhaved dadhi / kṣīrād anyasya kasyacid dadhibhāvo bhaviṣyati (13.6)

।। यद्य् अशून्यं भवेत् किंचित् स्याच् छून्यम् इति किं चन । न किंचिद् अस्त्य् अशून्यं च कुतः शून्यं भविष्यति ॥ १३.७ ॥

// yady aśūnyaṃ bhavet kiṃcit syāc chūnyam iti kiṃ cana / na kiṃcid asty aśūnyaṃ ca kutaḥ śūnyaṃ bhaviṣyati (13.7)

।। शून्यता सर्वदृष्टीनां प्रोक्ता निःसरणं जिनैः । येषां तु शून्यतादृष्टिस् तान् असाध्यान् बभाषिरे ॥ १३.८ ॥

// śūnyatā sarvadṛṣṭīnāṃ proktā niḥsaraṇaṃ jinaiḥ / yeṣāṃ tu śūnyatādṛṣṭis tān asādhyān babhāṣire (13.8)