7. Chapter 6

: व्याकरणपरिवर्तः | अथ खलु भगवानिमा गाथा भाषित्वा सर्वावन्तं भिक्षुसंघमामन्त्रयते स्म - आरोचयामि वो भिक्षवः, प्रतिवेदयामि | अयं मम श्रावकः काश्यपो भिक्षुस्त्रिंशतो बुद्धकोटीसहस्राणामन्तिके सत्कारं करिष्यति, गुरुकारं माननां पूजनामर्चनामपचायनां करिष्यति, तेषां च बुद्धानां भगवतां सद्धर्मं धारयिष्यति | स पश्चिमे समुच्छ्रये अवभासप्राप्तायां लोकधातौ महाव्यूहे कल्पे रश्मिप्रभासो नाम तथागतो ऽर्हन् सम्यक्संबुद्धो लोके भविष्यति विद्याचरणसंपन्नः सुगतो लोकविदनुत्तरः पुरुषदम्यसारथिः शास्ता देवानां च मनुष्याणां च बुद्धो भगवान् | द्वादश चास्यान्तरकल्पानायुष्प्रमाणं भविष्यति | विंशतिं चास्यान्तरकल्पान् सद्धर्मः स्थास्यति | विंशतिमेवान्तरकल्पान् सद्धर्मप्रतिरूपकः स्थास्यति | तच्चास्य बुद्धक्षेत्रं शुद्धं भविष्यति शुचि अपगतपाषाणशर्करकठल्यमपगतश्वभ्रप्रपातमपगतस्यन्दनिकागूथोलिगल्लं समं रमणीयं प्रासादिकं दर्शनीयं वैडूर्यमयं रत्नवृक्षप्रतिमण्डितं सुवर्णसूत्राष्टापदनिबद्धं पुष्पाभिकीर्णम् | बहूनि च तत्र बोधिसत्त्वशतसहस्राण्युत्पत्स्यन्ते | अप्रमेयाणि च तत्र श्रावककोटीनयुतशतसहस्राणि भविष्यन्ति | न च तत्र मारः पापीयानवतारं लप्स्यते, न च मारपर्षत् प्रज्ञास्यते | भविष्यन्ति तत्र खलु पुनर्मारश्च मारपर्षदश्च | अपि तु खलु पुनस्तत्र लोकधातौ तस्यैव भगवतो रश्मिप्रभासस्य तथागतस्य शासने सद्धर्मपरिग्रहायाभियुक्ता भविष्यन्ति || अथ खलु भगवांस्तस्यां वेलायामिमा गाथा अभाषत - पश्याम्यहं भिक्षव बुद्धचक्षुषा स्थविरो ह्ययं काश्यप बुद्ध भेष्यति । अनागते ऽध्वानि असंख्यकल्पे कृत्वान पूजां द्विपदोत्तमानाम् ॥ ६.१ ॥

: vyākaraṇaparivartaḥ | atha khalu bhagavānimā gāthā bhāṣitvā sarvāvantaṃ bhikṣusaṃghamāmantrayate sma - ārocayāmi vo bhikṣavaḥ, prativedayāmi | ayaṃ mama śrāvakaḥ kāśyapo bhikṣustriṃśato buddhakoṭīsahasrāṇāmantike satkāraṃ kariṣyati, gurukāraṃ mānanāṃ pūjanāmarcanāmapacāyanāṃ kariṣyati, teṣāṃ ca buddhānāṃ bhagavatāṃ saddharmaṃ dhārayiṣyati | sa paścime samucchraye avabhāsaprāptāyāṃ lokadhātau mahāvyūhe kalpe raśmiprabhāso nāma tathāgato 'rhan samyaksaṃbuddho loke bhaviṣyati vidyācaraṇasaṃpannaḥ sugato lokavidanuttaraḥ puruṣadamyasārathiḥ śāstā devānāṃ ca manuṣyāṇāṃ ca buddho bhagavān | dvādaśa cāsyāntarakalpānāyuṣpramāṇaṃ bhaviṣyati | viṃśatiṃ cāsyāntarakalpān saddharmaḥ sthāsyati | viṃśatimevāntarakalpān saddharmapratirūpakaḥ sthāsyati | taccāsya buddhakṣetraṃ śuddhaṃ bhaviṣyati śuci apagatapāṣāṇaśarkarakaṭhalyamapagataśvabhraprapātamapagatasyandanikāgūtholigallaṃ samaṃ ramaṇīyaṃ prāsādikaṃ darśanīyaṃ vaiḍūryamayaṃ ratnavṛkṣapratimaṇḍitaṃ suvarṇasūtrāṣṭāpadanibaddhaṃ puṣpābhikīrṇam | bahūni ca tatra bodhisattvaśatasahasrāṇyutpatsyante | aprameyāṇi ca tatra śrāvakakoṭīnayutaśatasahasrāṇi bhaviṣyanti | na ca tatra māraḥ pāpīyānavatāraṃ lapsyate, na ca māraparṣat prajñāsyate | bhaviṣyanti tatra khalu punarmāraśca māraparṣadaśca | api tu khalu punastatra lokadhātau tasyaiva bhagavato raśmiprabhāsasya tathāgatasya śāsane saddharmaparigrahāyābhiyuktā bhaviṣyanti || atha khalu bhagavāṃstasyāṃ velāyāmimā gāthā abhāṣata - paśyāmyahaṃ bhikṣava buddhacakṣuṣā sthaviro hyayaṃ kāśyapa buddha bheṣyati / anāgate 'dhvāni asaṃkhyakalpe kṛtvāna pūjāṃ dvipadottamānām (6.1)

।। त्रिंशत्सहस्राः परिपूर्णकोट्यो जिनानयं द्रक्ष्यति काश्यपो ह्ययम् । चरिष्यती तत्र च ब्रह्मचर्यं बौद्धस्य ज्ञानस्य कृतेन भिक्षवः ॥ ६.२ ॥

// triṃśatsahasrāḥ paripūrṇakoṭyo jinānayaṃ drakṣyati kāśyapo hyayam / cariṣyatī tatra ca brahmacaryaṃ bauddhasya jñānasya kṛtena bhikṣavaḥ (6.2)

।। कृत्वान पूजां द्विपदोत्तमानां समुदानिय ज्ञानमिदं अनुत्तरम् । स पश्चिमे चोच्छ्रयि लोकनाथो भविष्यते अप्रतिमो महर्षिः ॥ ६.३ ॥

// kṛtvāna pūjāṃ dvipadottamānāṃ samudāniya jñānamidaṃ anuttaram / sa paścime cocchrayi lokanātho bhaviṣyate apratimo maharṣiḥ (6.3)

।। क्षेत्रं च तस्य प्रवरं भविष्यति विचित्र शुद्धं शुभ दर्शनीयम् । मनोज्ञरूपं सद प्रेमणीयं सुवर्णसूत्रैः समलंकृतं च ॥ ६.४ ॥

// kṣetraṃ ca tasya pravaraṃ bhaviṣyati vicitra śuddhaṃ śubha darśanīyam / manojñarūpaṃ sada premaṇīyaṃ suvarṇasūtraiḥ samalaṃkṛtaṃ ca (6.4)

।। रत्नामया वृक्ष तहिं विचित्रा अष्टापदस्मिं तहि एकमेके । मनोज्ञगन्धं च विमुञ्चमाना भेष्यन्ति क्षेत्रस्मि इमस्मि भिक्षो ॥ ६.५ ॥

// ratnāmayā vṛkṣa tahiṃ vicitrā aṣṭāpadasmiṃ tahi ekameke / manojñagandhaṃ ca vimuñcamānā bheṣyanti kṣetrasmi imasmi bhikṣo (6.5)

।। पुष्पप्रकारैः समलंकृतं च विचित्रपुष्पैरुपशोभितं च । श्वभ्रप्रपाता न च तत्र सन्ति समं शिवं भेष्यति दर्शनीयम् ॥ ६.६ ॥

// puṣpaprakāraiḥ samalaṃkṛtaṃ ca vicitrapuṣpairupaśobhitaṃ ca / śvabhraprapātā na ca tatra santi samaṃ śivaṃ bheṣyati darśanīyam (6.6)

।। तहि बोधिसत्त्वान सहस्रकोट्यः सुदान्तचित्तान महर्द्धिकानाम् । वैपुल्यसूत्रान्तधराण तायिनां बहू भविष्यन्ति सहस्र नेके ॥ ६.७ ॥

// tahi bodhisattvāna sahasrakoṭyaḥ sudāntacittāna maharddhikānām / vaipulyasūtrāntadharāṇa tāyināṃ bahū bhaviṣyanti sahasra neke (6.7)

।। अनास्रवा अन्तिमदेहधारिणो भेष्यन्ति ये श्रावक धर्मराज्ञः । प्रमाणु तेषां न कदाचि विद्यते दिव्येन ज्ञानेन गणित्व कल्पान् ॥ ६.८ ॥

// anāsravā antimadehadhāriṇo bheṣyanti ye śrāvaka dharmarājñaḥ / pramāṇu teṣāṃ na kadāci vidyate divyena jñānena gaṇitva kalpān (6.8)

।। सो द्वादश अन्तरकल्प स्थास्यति सद्धर्म विंशान्तरकल्प स्थास्यति । प्रतिरूपकश्चान्तरकल्प विंशतिं रश्मिप्रभासस्य वियूह भेष्यति ॥ ६.९ ॥

// so dvādaśa antarakalpa sthāsyati saddharma viṃśāntarakalpa sthāsyati / pratirūpakaścāntarakalpa viṃśatiṃ raśmiprabhāsasya viyūha bheṣyati (6.9)

।। अथ खल्वायुष्मान् महामौद्गल्यायनः स्थविर आयुष्मांश्च सुभूतिरायुष्मांश्च महाकात्यायनः प्रवेपमानैः कायैर्भगवन्तमनिमिषैर्नेत्रैर्व्यवलोकयन्ति स्म | तस्यां च वेलायां पृथक् पृथङमनःसंगीत्या इमा गाथा अभाषन्त - अर्हन्त हे महावीर शाक्यसिंह नरोत्तम । अस्माकमनुकम्पाय बुद्धशब्दमुदीरय ॥ ६.१० ॥

// atha khalvāyuṣmān mahāmaudgalyāyanaḥ sthavira āyuṣmāṃśca subhūtirāyuṣmāṃśca mahākātyāyanaḥ pravepamānaiḥ kāyairbhagavantamanimiṣairnetrairvyavalokayanti sma | tasyāṃ ca velāyāṃ pṛthak pṛthaṅamanaḥsaṃgītyā imā gāthā abhāṣanta - arhanta he mahāvīra śākyasiṃha narottama / asmākamanukampāya buddhaśabdamudīraya (6.10)

।। अवश्यमवसरं ज्ञात्वा अस्माकं पि नरोत्तम । अमृतेनेव सिञ्चित्वा व्याकुरुष्व विभोजन ॥ ६.११ ॥

// avaśyamavasaraṃ jñātvā asmākaṃ pi narottama / amṛteneva siñcitvā vyākuruṣva vibhojana (6.11)

।। दुर्भिक्षादागतः कश्चिन्नरो लब्ध्वा सुभोजनम् । प्रतीक्ष भूय उच्येत हस्तप्राप्तस्मि भोजने ॥ ६.१२ ॥

// durbhikṣādāgataḥ kaścinnaro labdhvā subhojanam / pratīkṣa bhūya ucyeta hastaprāptasmi bhojane (6.12)

।। एवमेवोत्सुका अस्मो हीनयानं विचिन्तय । दुष्कालभुक्तसत्त्वा वा बुद्धज्ञानं लभामहे ॥ ६.१३ ॥

// evamevotsukā asmo hīnayānaṃ vicintaya / duṣkālabhuktasattvā vā buddhajñānaṃ labhāmahe (6.13)

।। न तावदस्मान् संबुद्धो व्याकरोति महामुनिः । यथा हस्तस्मि प्रक्षिप्तं न तद्भुञ्जीत भोजनम् ॥ ६.१४ ॥

// na tāvadasmān saṃbuddho vyākaroti mahāmuniḥ / yathā hastasmi prakṣiptaṃ na tadbhuñjīta bhojanam (6.14)

।। एवं च उत्सुका वीर श्रुत्वा घोषमनुत्तरम् । व्याकृता यद भेष्यामस्तदा भेष्याम निर्वृताः ॥ ६.१५ ॥

// evaṃ ca utsukā vīra śrutvā ghoṣamanuttaram / vyākṛtā yada bheṣyāmastadā bheṣyāma nirvṛtāḥ (6.15)

।। व्याकरोहि महावीर हितैषी अनुकम्पकः । अपि दारिद्र्यचित्तानां भवेदन्तो महामुने ॥ ६.१६ ॥

// vyākarohi mahāvīra hitaiṣī anukampakaḥ / api dāridryacittānāṃ bhavedanto mahāmune (6.16)

।। अथ खलु भगवांस्तेषा महाश्रावकाणां स्थविराणामिममेवंरूपं चेतसैव चेतःपरिवितर्कमाज्ञाय पुनरपि सर्वावन्तं भिक्षुसंघमामन्त्रयते स्म - अयं मे भिक्षवो महाश्रावकः स्थविरः सुभूतिस्त्रिंशत एव बुद्धकोटीनयुतशतसहस्राणां सत्कारं करिष्यति, गुरुकारं माननां पूजनामर्चनामपचायनां करिष्यति | तत्र च ब्रह्मचर्यं चरिष्यति, बोधिं च समुदानयिष्यति | एवंरूपांश्चाधिकारान् कृत्वा पश्चिमे समुच्छ्रये शशिकेतुर्नाम तथागतो ऽर्हन् सम्यक्संबुद्धो लोके भविष्यति विद्याचरणसंपन्नः सुगतो लोकविदनुत्तरः पुरुषदम्यसारथिः शास्ता देवानां च मनुष्याणां च बुद्धो भगवान् | रत्नसंभवं च नामास्य तद् बुद्धक्षेत्रं भविष्यति | रत्नावभासश्च नाम स कल्पो भविष्यति | समं च तद् बुद्धक्षेत्रं भविष्यति, रमणीयं स्फटिकमयं रत्नवृक्षविचित्रितमपगतश्वभ्रप्रपातमपगतगूथोलिगल्लं मनोज्ञं पुष्पाभिकीर्णम् | कूटागारपरिभोगेषु चात्र पुरुषा वासं कल्पयिष्यन्ति | बहवश्चास्य श्रावका भविष्यन्त्यपरिमाणाः, येषां न शक्यं गणनया पर्यन्तो ऽधिगन्तुम् | बहूनि चात्र बोधिसत्त्वकोटीनयुतशतसहस्राणि भविःयन्ति | तस्य च भगवतो द्वादशान्तरकल्पानायुःप्रमाणं भविःयति | विंशतिं चान्तरकल्पान् सद्धर्मः स्थास्यति | विंशतिमेवान्तरकल्पान् सद्धर्मप्रतिरूपकः स्थास्यति | स च भगवान् वैहायसमन्तरीक्ःए स्थित्वा अभीक्ःणं धर्मं देशयिःयति, बहूनि च बोधिसत्त्वशतसहस्राणि बहूनि च श्रावकशतसहस्राणि विनेःयति || अथ खलु भगवांस्तस्यां वेलायामिमा गाथा अभाषत - आरोचयामि अहमद्य भिक्षवः प्रतिवेदयाम्यद्य ममा शृणोथ । स्थविरः सुभूतिर्मम श्रावको ऽयं भविष्यते बुद्ध अनागते ऽध्वनि ॥ ६.१७ ॥

// atha khalu bhagavāṃsteṣā mahāśrāvakāṇāṃ sthavirāṇāmimamevaṃrūpaṃ cetasaiva cetaḥparivitarkamājñāya punarapi sarvāvantaṃ bhikṣusaṃghamāmantrayate sma - ayaṃ me bhikṣavo mahāśrāvakaḥ sthaviraḥ subhūtistriṃśata eva buddhakoṭīnayutaśatasahasrāṇāṃ satkāraṃ kariṣyati, gurukāraṃ mānanāṃ pūjanāmarcanāmapacāyanāṃ kariṣyati | tatra ca brahmacaryaṃ cariṣyati, bodhiṃ ca samudānayiṣyati | evaṃrūpāṃścādhikārān kṛtvā paścime samucchraye śaśiketurnāma tathāgato 'rhan samyaksaṃbuddho loke bhaviṣyati vidyācaraṇasaṃpannaḥ sugato lokavidanuttaraḥ puruṣadamyasārathiḥ śāstā devānāṃ ca manuṣyāṇāṃ ca buddho bhagavān | ratnasaṃbhavaṃ ca nāmāsya tad buddhakṣetraṃ bhaviṣyati | ratnāvabhāsaśca nāma sa kalpo bhaviṣyati | samaṃ ca tad buddhakṣetraṃ bhaviṣyati, ramaṇīyaṃ sphaṭikamayaṃ ratnavṛkṣavicitritamapagataśvabhraprapātamapagatagūtholigallaṃ manojñaṃ puṣpābhikīrṇam | kūṭāgāraparibhogeṣu cātra puruṣā vāsaṃ kalpayiṣyanti | bahavaścāsya śrāvakā bhaviṣyantyaparimāṇāḥ, yeṣāṃ na śakyaṃ gaṇanayā paryanto 'dhigantum | bahūni cātra bodhisattvakoṭīnayutaśatasahasrāṇi bhaviḥyanti | tasya ca bhagavato dvādaśāntarakalpānāyuḥpramāṇaṃ bhaviḥyati | viṃśatiṃ cāntarakalpān saddharmaḥ sthāsyati | viṃśatimevāntarakalpān saddharmapratirūpakaḥ sthāsyati | sa ca bhagavān vaihāyasamantarīkḥe sthitvā abhīkḥṇaṃ dharmaṃ deśayiḥyati, bahūni ca bodhisattvaśatasahasrāṇi bahūni ca śrāvakaśatasahasrāṇi vineḥyati || atha khalu bhagavāṃstasyāṃ velāyāmimā gāthā abhāṣata - ārocayāmi ahamadya bhikṣavaḥ prativedayāmyadya mamā śṛṇotha / sthaviraḥ subhūtirmama śrāvako 'yaṃ bhaviṣyate buddha anāgate 'dhvani (6.17)

।। बुद्धांश्च पश्यित्व महानुभावान् त्रिंशच्च पूर्णानयुतान कोटीः । चरिष्यते चर्य तदानुलोमिकीमिमस्य ज्ञानस्य कृतेन चैषः ॥ ६.१८ ॥

// buddhāṃśca paśyitva mahānubhāvān triṃśacca pūrṇānayutāna koṭīḥ / cariṣyate carya tadānulomikīmimasya jñānasya kṛtena caiṣaḥ (6.18)

।। स पश्चिमे वीर समुच्छ्रयस्मिन् द्वात्रिंशतीलक्षणरूपधारी । सुवर्णयूपप्रतिमो महर्षिर्भविष्यते लोकहितानुकम्पी ॥ ६.१९ ॥

// sa paścime vīra samucchrayasmin dvātriṃśatīlakṣaṇarūpadhārī / suvarṇayūpapratimo maharṣirbhaviṣyate lokahitānukampī (6.19)

।। सुदर्शनीयं च सुक्षेत्र भेष्यति इष्टं मनोज्ञं च महाजनस्य । विहरिष्यते यत्र स लोकबन्धुस्तारित्व प्राणीनयुतान कोटीः ॥ ६.२० ॥

// sudarśanīyaṃ ca sukṣetra bheṣyati iṣṭaṃ manojñaṃ ca mahājanasya / vihariṣyate yatra sa lokabandhustāritva prāṇīnayutāna koṭīḥ (6.20)

।। बहुबोधिसत्त्वात्र महानुभावा अविवर्त्यचक्रस्य प्रवर्तितारः । तीक्ष्णेन्द्रियास्तस्य जिनस्य शासने ये शोभयिष्यन्ति त बुद्धक्षेत्रम् ॥ ६.२१ ॥

// bahubodhisattvātra mahānubhāvā avivartyacakrasya pravartitāraḥ / tīkṣṇendriyāstasya jinasya śāsane ye śobhayiṣyanti ta buddhakṣetram (6.21)

।। बहुश्रावकास्तस्य न संख्य तेषां प्रमाणु नैवास्ति कदाचि तेषाम् । षडभिज्ञ त्रैविद्य महर्द्धिकाश्च अष्टाविमोक्षेषु प्रतिष्ठिताश्च ॥ ६.२२ ॥

// bahuśrāvakāstasya na saṃkhya teṣāṃ pramāṇu naivāsti kadāci teṣām / ṣaḍabhijña traividya maharddhikāśca aṣṭāvimokṣeṣu pratiṣṭhitāśca (6.22)

।। अचिन्तियं ऋद्धिबलं च भेष्यति प्रकाशयन्तस्यिममग्रबोधिम् । देवा मनुष्या यथ गङ्गवालिका भेष्यन्ति तस्यो सततं कृताञ्जली ॥ ६.२३ ॥

// acintiyaṃ ṛddhibalaṃ ca bheṣyati prakāśayantasyimamagrabodhim / devā manuṣyā yatha gaṅgavālikā bheṣyanti tasyo satataṃ kṛtāñjalī (6.23)

।। सो द्वादशो अन्तरकल्प स्थास्यपि सद्धर्मु विंशान्तरकल्प स्थास्यति । प्रतिरूपको विंशतिमेव स्थास्यति कल्पान्तराणि द्विपदोत्तमस्य ॥ ६.२४ ॥

// so dvādaśo antarakalpa sthāsyapi saddharmu viṃśāntarakalpa sthāsyati / pratirūpako viṃśatimeva sthāsyati kalpāntarāṇi dvipadottamasya (6.24)

।। अथ खलु भगवान् पुनरेव सर्वावन्तं भिक्षुसंघमामन्त्रयते स्म - आरोचयामि वो भिक्षयः, प्रतिवेदयामि | अयं मम श्रावकः स्थविरो महाकात्यायनो ऽष्टानां बुद्धकोटीशतसहस्राणामन्तिके सत्कारं करिष्यति, गुरुकारं माननां पूजनामर्चनामपचायनां करिष्यति | परिनिर्वृतानां च तेषां तथागतानां स्तूपान् करिष्यति योजनसहस्रं समुच्छ्रयेण पञ्चाशद् योजनानि परिणाहेन सप्तानां रत्नानाम् | तद्यथा सुवर्णस्य रूप्यस्य वैडूर्यस्य स्फटिकस्य लोहितमुक्तेरश्मर्गभस्य मुसारगल्वस्य सप्तमस्य रत्नस्य | तेषां च स्तूपानां पूजां करिष्यति पुष्पधूपगन्धमाल्यविलेपनचूर्णचीवरच्छत्रध्वजपताकावैजयन्तीभिश्च (वैद्य १०१) | ततश्च भूयः परेण परतरेण पुनर्विशतीनां बुद्धकोटीनामन्तिके एवरूपमेव सत्कारं करिष्यति, गुरुकारं माननां पूजनामर्चनामपचायनां करिष्यति | स पश्चिमे समुच्छ्रये पश्चिमे आत्मभावप्रतिलम्भे जाम्बूनदप्रभासो नाम तथागतो ऽर्हन् सम्यक्संबुद्धो लोके भविष्यति विद्याचरणसंपन्नः सुगतो लोकविदनुत्तरः पुरुषदम्यसारथिः शास्ता देवानां च मनुष्याणां च बुद्धो भगवन् | परिशुद्धं चास्य बुद्धक्षेत्रं भविष्यति समं रमणीयं प्रासादिकं दर्शनीयं स्फटिकमयं रत्नवृक्षाभिविचित्रितं सुवर्णसूत्राच्छोडितं पुष्पसंस्तरसंस्तृतमपगतनिरयतिर्यग्योनियमलोकासुरकायं बहुनरदेवप्रतिपूर्णं बहुश्रावकःअतसहस्रोपःओभितं बहुबोधिसत्त्वःअतसहस्रालंकृतम् | द्वादःअ चास्य अन्तरकल्पानायुष्प्रमाणं भविष्यति | विंःअतिं चास्य अन्तरकल्पान् सद्धर्मः स्थास्यति | विंःअतिमेवान्तरकल्पान् सद्धर्मप्रतिरूपकः स्थास्यति || अथ खलु भगवांस्तस्यां वेलायामिमा गाथा अभाषत - शृणोथ मे भिक्षव अद्य सर्वे उदाहरन्तस्य गिरामनन्यथाम् । कात्यायनः स्थविरु अयं मि श्रावकः करिष्यते पूज विनायकानाम् ॥ ६.२५ ॥

// atha khalu bhagavān punareva sarvāvantaṃ bhikṣusaṃghamāmantrayate sma - ārocayāmi vo bhikṣayaḥ, prativedayāmi | ayaṃ mama śrāvakaḥ sthaviro mahākātyāyano 'ṣṭānāṃ buddhakoṭīśatasahasrāṇāmantike satkāraṃ kariṣyati, gurukāraṃ mānanāṃ pūjanāmarcanāmapacāyanāṃ kariṣyati | parinirvṛtānāṃ ca teṣāṃ tathāgatānāṃ stūpān kariṣyati yojanasahasraṃ samucchrayeṇa pañcāśad yojanāni pariṇāhena saptānāṃ ratnānām | tadyathā suvarṇasya rūpyasya vaiḍūryasya sphaṭikasya lohitamukteraśmargabhasya musāragalvasya saptamasya ratnasya | teṣāṃ ca stūpānāṃ pūjāṃ kariṣyati puṣpadhūpagandhamālyavilepanacūrṇacīvaracchatradhvajapatākāvaijayantībhiśca (vaidya 101) | tataśca bhūyaḥ pareṇa paratareṇa punarviśatīnāṃ buddhakoṭīnāmantike evarūpameva satkāraṃ kariṣyati, gurukāraṃ mānanāṃ pūjanāmarcanāmapacāyanāṃ kariṣyati | sa paścime samucchraye paścime ātmabhāvapratilambhe jāmbūnadaprabhāso nāma tathāgato 'rhan samyaksaṃbuddho loke bhaviṣyati vidyācaraṇasaṃpannaḥ sugato lokavidanuttaraḥ puruṣadamyasārathiḥ śāstā devānāṃ ca manuṣyāṇāṃ ca buddho bhagavan | pariśuddhaṃ cāsya buddhakṣetraṃ bhaviṣyati samaṃ ramaṇīyaṃ prāsādikaṃ darśanīyaṃ sphaṭikamayaṃ ratnavṛkṣābhivicitritaṃ suvarṇasūtrācchoḍitaṃ puṣpasaṃstarasaṃstṛtamapagatanirayatiryagyoniyamalokāsurakāyaṃ bahunaradevapratipūrṇaṃ bahuśrāvakaḥatasahasropaḥobhitaṃ bahubodhisattvaḥatasahasrālaṃkṛtam | dvādaḥa cāsya antarakalpānāyuṣpramāṇaṃ bhaviṣyati | viṃḥatiṃ cāsya antarakalpān saddharmaḥ sthāsyati | viṃḥatimevāntarakalpān saddharmapratirūpakaḥ sthāsyati || atha khalu bhagavāṃstasyāṃ velāyāmimā gāthā abhāṣata - śṛṇotha me bhikṣava adya sarve udāharantasya girāmananyathām / kātyāyanaḥ sthaviru ayaṃ mi śrāvakaḥ kariṣyate pūja vināyakānām (6.25)

।। सत्कारु तेषां च बहुप्रकारं बहूविधं लोकविनायकानाम् । स्तूपांश्च कारापयि निर्वृतानां पुष्पेहि गन्धेहि च पूजयिष्यति ॥ ६.२६ ॥

// satkāru teṣāṃ ca bahuprakāraṃ bahūvidhaṃ lokavināyakānām / stūpāṃśca kārāpayi nirvṛtānāṃ puṣpehi gandhehi ca pūjayiṣyati (6.26)

।। लभित्व सो पश्चिमकं समुच्छ्रयं परिशुद्धक्षेत्रस्मि जिनो भविष्यति । परिपूरयित्वा इममेव ज्ञानं देशेष्यते प्राणिसहस्रकोटिनाम् ॥ ६.२७ ॥

// labhitva so paścimakaṃ samucchrayaṃ pariśuddhakṣetrasmi jino bhaviṣyati / paripūrayitvā imameva jñānaṃ deśeṣyate prāṇisahasrakoṭinām (6.27)

।। स सत्कृतो लोकि सदेवकस्मिन् प्रभाकरो बुद्ध विभुर्भविष्यति । जाम्बूनदाभासु स चापि नाम्ना संतारको देवमनुष्यकोटिनाम् ॥ ६.२८ ॥

// sa satkṛto loki sadevakasmin prabhākaro buddha vibhurbhaviṣyati / jāmbūnadābhāsu sa cāpi nāmnā saṃtārako devamanuṣyakoṭinām (6.28)

।। बहुबोधिसत्त्वास्तथ श्रावकाश्च अमिता असंख्या पि च तत्र क्षेत्रे । उपशोभयिष्यन्ति ति बुद्धशासनं भवप्रहीणा विभवाश्च सर्वे ॥ ६.२९ ॥

// bahubodhisattvāstatha śrāvakāśca amitā asaṃkhyā pi ca tatra kṣetre / upaśobhayiṣyanti ti buddhaśāsanaṃ bhavaprahīṇā vibhavāśca sarve (6.29)

।। अथ खलु भगवान् पुनरेव सर्वावन्तं भिक्षुसंघमामन्त्रयते स्म - आरोचयामि वो भिक्षवः, प्रतिवेदयामि | अयं मम श्रावकः स्थविरो महामौद्गल्यायनो ऽष्टाविंशतिबुद्धसहस्राण्यारागयिष्यति, तेषां च बुद्धानां भगवतां विविधं सत्कारं करिष्यति, गुरुकारं माननां पूजनामर्चनामपचायनां करिष्यति | परिनिर्वृतानां च तेषां बुद्धानां भगवतां स्तूपान् कारयिष्यति सप्तरत्नमयान् | तद्यथा सुवर्णस्य रूप्यस्य वैदूर्यस्य स्फटिकस्य लोहितमुक्तेरश्मगर्भस्य मुसारगल्वस्य | योजनसहस्रं समुच्छ्रयेण पञ्चयोजनशतानि परिणाहेन | तेषां च स्तूपानां विविधां पूजां करिष्यति पुष्पधूपगन्धमाल्यविलेपनचूर्णचीवरच्छत्रध्वजपताकावैजयन्तीभिः | ततश्च भूयः परेण परतरेण विंशतेर्बुद्धकोटीशतसहस्राणामेवंरूपमेव सत्कारं करिष्यति, गुरुकारं माननां पूजनामर्चनामपचायनां करिष्यति | पश्चिमे च आत्मभावप्रतिलम्भे तमालपत्रचन्दनगन्धो नाम तथागतो ऽर्हन् सम्यक्संबुद्धो लोके भविष्यति विद्याचरणसंपन्नः सुगतो लोकविदनुत्तरः पुरुषदम्यसारथिः शास्ता देवानां च मनुष्याणां च बुद्धो भगवान् | मनोभिरामं च नामास्य तद्बुद्धक्षेत्रं भविष्यति | रतिप्रपूर्णश्च नाम स कल्पो भविष्यति | परिशुद्धं चास्य तद्बुद्धक्षेत्रं भविष्यति, समं रमणीयं प्रासादिकं सुदर्शनीयं स्फटिकमयं रत्नवृक्षाभिविचित्रितं मुक्तकुसुमाभिकीर्णं बहुनरदेवप्रतिपूर्णमृषिशतसहस्रनिषेवितं यदुत श्रावकैश्च बोधिसत्त्वैश्च | चतुर्विशतिं चास्य अन्तरकल्पानायुष्प्रमाणं भविष्यति | चत्वारिंशच्च अन्तरकल्पान् सद्धर्मः स्थास्यति | चत्वारिंशदेव अन्तरकल्पान् सद्धर्मप्रतिरूपकः स्थास्यति || अथ खलु भगवांस्तस्यां वेलायामिमा गाथा अभाषत - मौद्गल्यगोत्रो मम श्रावको ऽयं जहित्व मानुष्यकमात्मभावम् । विंशत्सहस्राणि जिनान तायिनामन्यांश्च अष्टौ विरजान द्रक्ष्यति ॥ ६.३० ॥

// atha khalu bhagavān punareva sarvāvantaṃ bhikṣusaṃghamāmantrayate sma - ārocayāmi vo bhikṣavaḥ, prativedayāmi | ayaṃ mama śrāvakaḥ sthaviro mahāmaudgalyāyano 'ṣṭāviṃśatibuddhasahasrāṇyārāgayiṣyati, teṣāṃ ca buddhānāṃ bhagavatāṃ vividhaṃ satkāraṃ kariṣyati, gurukāraṃ mānanāṃ pūjanāmarcanāmapacāyanāṃ kariṣyati | parinirvṛtānāṃ ca teṣāṃ buddhānāṃ bhagavatāṃ stūpān kārayiṣyati saptaratnamayān | tadyathā suvarṇasya rūpyasya vaidūryasya sphaṭikasya lohitamukteraśmagarbhasya musāragalvasya | yojanasahasraṃ samucchrayeṇa pañcayojanaśatāni pariṇāhena | teṣāṃ ca stūpānāṃ vividhāṃ pūjāṃ kariṣyati puṣpadhūpagandhamālyavilepanacūrṇacīvaracchatradhvajapatākāvaijayantībhiḥ | tataśca bhūyaḥ pareṇa paratareṇa viṃśaterbuddhakoṭīśatasahasrāṇāmevaṃrūpameva satkāraṃ kariṣyati, gurukāraṃ mānanāṃ pūjanāmarcanāmapacāyanāṃ kariṣyati | paścime ca ātmabhāvapratilambhe tamālapatracandanagandho nāma tathāgato 'rhan samyaksaṃbuddho loke bhaviṣyati vidyācaraṇasaṃpannaḥ sugato lokavidanuttaraḥ puruṣadamyasārathiḥ śāstā devānāṃ ca manuṣyāṇāṃ ca buddho bhagavān | manobhirāmaṃ ca nāmāsya tadbuddhakṣetraṃ bhaviṣyati | ratiprapūrṇaśca nāma sa kalpo bhaviṣyati | pariśuddhaṃ cāsya tadbuddhakṣetraṃ bhaviṣyati, samaṃ ramaṇīyaṃ prāsādikaṃ sudarśanīyaṃ sphaṭikamayaṃ ratnavṛkṣābhivicitritaṃ muktakusumābhikīrṇaṃ bahunaradevapratipūrṇamṛṣiśatasahasraniṣevitaṃ yaduta śrāvakaiśca bodhisattvaiśca | caturviśatiṃ cāsya antarakalpānāyuṣpramāṇaṃ bhaviṣyati | catvāriṃśacca antarakalpān saddharmaḥ sthāsyati | catvāriṃśadeva antarakalpān saddharmapratirūpakaḥ sthāsyati || atha khalu bhagavāṃstasyāṃ velāyāmimā gāthā abhāṣata - maudgalyagotro mama śrāvako 'yaṃ jahitva mānuṣyakamātmabhāvam / viṃśatsahasrāṇi jināna tāyināmanyāṃśca aṣṭau virajāna drakṣyati (6.30)

।। चरिष्यते तत्र च ब्रह्मचर्यं बौद्धं इमं ज्ञान गवेषमाणः । सत्कारु तेषां द्विपदोत्तमानां विविधं तदा काहि विनायकानाम् ॥ ६.३१ ॥

// cariṣyate tatra ca brahmacaryaṃ bauddhaṃ imaṃ jñāna gaveṣamāṇaḥ / satkāru teṣāṃ dvipadottamānāṃ vividhaṃ tadā kāhi vināyakānām (6.31)

।। सद्धर्मु तेषां विपुलं प्रणीतं धारेत्व कल्पान सहस्रकोट्यः । पूजां च स्तूपेषु करिष्यते तदा परिनिर्वृतानां सुगतान तेषाम् ॥ ६.३२ ॥

// saddharmu teṣāṃ vipulaṃ praṇītaṃ dhāretva kalpāna sahasrakoṭyaḥ / pūjāṃ ca stūpeṣu kariṣyate tadā parinirvṛtānāṃ sugatāna teṣām (6.32)

।। रत्नामयान् स्तूप सवैजयन्तान् करिष्यते तेष जिनोत्तमानाम् । पुष्पेहि गन्धेहि च पूजयन्तो वाद्येहि वा लोकहितानुकम्पिनाम् ॥ ६.३३ ॥

// ratnāmayān stūpa savaijayantān kariṣyate teṣa jinottamānām / puṣpehi gandhehi ca pūjayanto vādyehi vā lokahitānukampinām (6.33)

।। तत्पश्चिमे चैव समुच्छ्रयस्मिन् प्रियदर्शने तत्र मनोज्ञक्षेत्रे । भविष्यते लोकहितानुकम्पी तमालपत्रचन्दनगन्ध नाम्ना ॥ ६.३४ ॥

// tatpaścime caiva samucchrayasmin priyadarśane tatra manojñakṣetre / bhaviṣyate lokahitānukampī tamālapatracandanagandha nāmnā (6.34)

।। चतुर्विशपूर्णान्तरकल्प तस्य आयुष्प्रमाणं सुगतस्य भेष्यति । प्रकाशयन्तस्यिम बुद्धनेत्रीं मनुजेषु देवेषु च नित्यकालम् ॥ ६.३५ ॥

// caturviśapūrṇāntarakalpa tasya āyuṣpramāṇaṃ sugatasya bheṣyati / prakāśayantasyima buddhanetrīṃ manujeṣu deveṣu ca nityakālam (6.35)

।। बहुश्रावकातस्य जिनस्य तत्र कोटी सहस्रा यथ गङ्गवालिकाः । षडभिज्ञ त्रैविद्य महर्द्धिकाश्च अभिज्ञप्राप्ताः सुगतस्य शासने ॥ ६.३६ ॥

// bahuśrāvakātasya jinasya tatra koṭī sahasrā yatha gaṅgavālikāḥ / ṣaḍabhijña traividya maharddhikāśca abhijñaprāptāḥ sugatasya śāsane (6.36)

।। अवैवर्तिकाश्चो बहुबोधिसत्त्वा आरब्धवीर्याः सद संप्रजानाः । अभियुक्तरूपाः सुगतस्य शासने तेषां सहस्राणि बहूनि तत्र ॥ ६.३७ ॥

// avaivartikāśco bahubodhisattvā ārabdhavīryāḥ sada saṃprajānāḥ / abhiyuktarūpāḥ sugatasya śāsane teṣāṃ sahasrāṇi bahūni tatra (6.37)

।। परिनिर्वृतस्यापि जिनस्य तस्य सद्धर्मु संस्थास्यति तस्मि काले । विंशच्च विंशान्तरकल्प पूर्णा एतत्प्रमाणं प्रतिरूपकस्य ॥ ६.३८ ॥

// parinirvṛtasyāpi jinasya tasya saddharmu saṃsthāsyati tasmi kāle / viṃśacca viṃśāntarakalpa pūrṇā etatpramāṇaṃ pratirūpakasya (6.38)

।। महर्द्धिकाः पञ्च मि श्रावका ये निर्दिष्ट ये ते मय अग्रबोधये । अनागते ऽध्वानि जिनाः स्वयंभुवस्तेषां च चर्यां शृणुथा ममान्तिकात् ॥ ६.३९ ॥

// maharddhikāḥ pañca mi śrāvakā ye nirdiṣṭa ye te maya agrabodhaye / anāgate 'dhvāni jināḥ svayaṃbhuvasteṣāṃ ca caryāṃ śṛṇuthā mamāntikāt (6.39)