102. 102. विवाहपटलाध्यायः

मूर्तौ करोति दिनकृद्विधवां कुजश्च राहुर्विपन्नतनयां रविजो दरिद्राम् । शुक्रः शशाङ्कतनयश्च गुरुश्च साध्वीम् आयुःक्षयं प्रकुरुतेऽथ विभावरीशः ।। १०२.०१ ।।

mūrtau karoti dinakṛdvidhavāṃ kujaśca rāhurvipannatanayāṃ ravijo daridrām / śukraḥ śaśāṅkatanayaśca guruśca sādhvīm āyuḥkṣayaṃ prakurute'tha vibhāvarīśaḥ // 102.01 //

कुर्वन्ति भास्करशनैश्चरराहुभौमा दारिद्र्यदुःखं अतुलं नियतं द्वितीये । वित्तेश्वरीं अविधवां गुरुशुक्रसौम्या नारीं प्रभूततनयां कुरुते शशाङ्कः ।। १०२.०२ ।।

kurvanti bhāskaraśanaiścararāhubhaumā dāridryaduḥkhaṃ atulaṃ niyataṃ dvitīye / vitteśvarīṃ avidhavāṃ guruśukrasaumyā nārīṃ prabhūtatanayāṃ kurute śaśāṅkaḥ // 102.02 //

सूर्यैन्दुभौमगुरुशुक्रबुधास्तृतीये कुर्युः सदा बहुसुतां धनभागिनीं च । व्यक्तां दिवाकरसुतः सुभगां करोति मृत्युं ददाति नियमात्खलु सैंहिकेयः ।। १०२.०३ ।।

sūryaindubhaumaguruśukrabudhāstṛtīye kuryuḥ sadā bahusutāṃ dhanabhāginīṃ ca / vyaktāṃ divākarasutaḥ subhagāṃ karoti mṛtyuṃ dadāti niyamātkhalu saiṃhikeyaḥ // 102.03 //

स्वल्पं पयः स्रवति सूर्यसुते चतुर्थे दौर्भाग्यं उष्णकिरणः कुरुते शशी च । राहुः सपत्ननम् अपि च क्षितिजोऽल्पवित्तं दद्याद्भृगुः सुरगुरुश्च बुधश्च सौख्यम् ।। १०२.०४ ।।

svalpaṃ payaḥ sravati sūryasute caturthe daurbhāgyaṃ uṣṇakiraṇaḥ kurute śaśī ca / rāhuḥ sapatnanam api ca kṣitijo'lpavittaṃ dadyādbhṛguḥ suraguruśca budhaśca saukhyam // 102.04 //

नष्टात्मजां रविकुजौ खलु पञ्चमस्थे चन्द्रात्मजो बहुसुता गुरुभार्गवौ च । राहुर्ददाति मरणं शनिरुग्ररोगं कन्याविनाशम् अचिरात्कुरुते शशाङ्कः ।। १०२.०५ ।।

naṣṭātmajāṃ ravikujau khalu pañcamasthe candrātmajo bahusutā gurubhārgavau ca / rāhurdadāti maraṇaṃ śanirugrarogaṃ kanyāvināśam acirātkurute śaśāṅkaḥ // 102.05 //

षष्ठऽश्रिताः शनिदिवाकरराहुजीवाः कुर्युः कुजश्च सुभगां श्वशुरेषु भक्ताम् । चन्द्रः करोति विधवां उशना दरिद्राम् ऋद्धां शशाङ्कतनयः कलहप्रियां च ।। १०२.०६ ।।

ṣaṣṭha'śritāḥ śanidivākararāhujīvāḥ kuryuḥ kujaśca subhagāṃ śvaśureṣu bhaktām / candraḥ karoti vidhavāṃ uśanā daridrām ṛddhāṃ śaśāṅkatanayaḥ kalahapriyāṃ ca // 102.06 //

सौरऽरजीवबुधराहुरविइन्दुशुक्राः कुर्युः प्रसह्य खलु सप्तमराशिसंस्थाः । वैधव्यबन्धनवधक्षयं अर्थनाश व्याधिप्रवासमरणानि यथाक्रमेण ।। १०२.०७ ।।

saura'rajīvabudharāhuraviinduśukrāḥ kuryuḥ prasahya khalu saptamarāśisaṃsthāḥ / vaidhavyabandhanavadhakṣayaṃ arthanāśa vyādhipravāsamaraṇāni yathākrameṇa // 102.07 //

स्थानेऽष्टमे गुरुबुधौ नियतं वियोगं मृत्युं शशी भृगुसुतश्च तथएव राहुः । सूर्यः करोत्यविधवां सरुजां महीजः सूर्यात्मजो धनवतीं पतिवल्लभां च ।। १०२.०८ ।।

sthāne'ṣṭame gurubudhau niyataṃ viyogaṃ mṛtyuṃ śaśī bhṛgusutaśca tathaeva rāhuḥ / sūryaḥ karotyavidhavāṃ sarujāṃ mahījaḥ sūryātmajo dhanavatīṃ pativallabhāṃ ca // 102.08 //

धर्मे स्थिता भृगुदिवाकरभूमिपुत्रा जीवश्च धर्मनिरतां शशिजस्त्वरोगाम् । राहुश्च सूर्यतनयश्च करोति बन्ध्यां कन्याप्रसूतिं अटनां कुरुते शशाङ्कः ।। १०२.०९ ।।

dharme sthitā bhṛgudivākarabhūmiputrā jīvaśca dharmaniratāṃ śaśijastvarogām / rāhuśca sūryatanayaśca karoti bandhyāṃ kanyāprasūtiṃ aṭanāṃ kurute śaśāṅkaḥ // 102.09 //

राहुर्नभःस्थलगतो विधवां करोति पापे रतां दिनकरश्च शनैश्चरश्च । मृत्युं कुजोऽर्थरहितां कुलटां च चन्द्रः शेषा ग्रहा धनवतीं सुभगां च कुर्युः ।। १०२.१० ।।

rāhurnabhaḥsthalagato vidhavāṃ karoti pāpe ratāṃ dinakaraśca śanaiścaraśca / mṛtyuṃ kujo'rtharahitāṃ kulaṭāṃ ca candraḥ śeṣā grahā dhanavatīṃ subhagāṃ ca kuryuḥ // 102.10 //

आये रविर्बहुसुतां सधनां शशाङ्कः पुत्रान्वितां क्षितिसुतो रविजो धनाढ्याम् । आयुष्मतीं सुरगुरुः शशिजः समृद्धां राहुः करोत्यविधवां भृगुरर्थयुक्ताम् ।। १०२.११ ।।

āye ravirbahusutāṃ sadhanāṃ śaśāṅkaḥ putrānvitāṃ kṣitisuto ravijo dhanāḍhyām / āyuṣmatīṃ suraguruḥ śaśijaḥ samṛddhāṃ rāhuḥ karotyavidhavāṃ bhṛgurarthayuktām // 102.11 //

अन्ते गुरुर्धनवतीं दिनकृद्दरिद्रां चन्द्रो धनव्ययकरीं कुलटां च राहुः । साध्वीं भृगुः शशिसुतो बहुपुत्रपौत्रां पानप्रसक्तहृदयां रविजः कुजश्च ।। १०२.१२ ।।

ante gururdhanavatīṃ dinakṛddaridrāṃ candro dhanavyayakarīṃ kulaṭāṃ ca rāhuḥ / sādhvīṃ bhṛguḥ śaśisuto bahuputrapautrāṃ pānaprasaktahṛdayāṃ ravijaḥ kujaśca // 102.12 //

गोपैर्यष्ट्याहतानां खुरपुटदलिता या तु धूलिर्दिनान्ते सोद्वाहे सुन्दरीणां विपुलधनसुतऽरोग्यसौभाग्यकर्त्री । तस्मिन्काले न चऋक्षं न च तिथिकरणं नैव लग्नं न योगः ख्यातः पुंसां सुखार्थं शमयति दुरितान्युत्थितं गोरजस्तु ।। १०२.१३ ।।

gopairyaṣṭyāhatānāṃ khurapuṭadalitā yā tu dhūlirdinānte sodvāhe sundarīṇāṃ vipuladhanasuta'rogyasaubhāgyakartrī / tasminkāle na caṛkṣaṃ na ca tithikaraṇaṃ naiva lagnaṃ na yogaḥ khyātaḥ puṃsāṃ sukhārthaṃ śamayati duritānyutthitaṃ gorajastu // 102.13 //