105. 105. उपसंहाराध्यायः

ज्योतिःशास्त्रसमुद्रं प्रमथ्य मतिमन्दराद्रिणाऽथ मया । लोकस्य आलोककरः शास्त्रशशाङ्कः समुत्क्षिप्तः ।। १०५.०१ ।।

jyotiḥśāstrasamudraṃ pramathya matimandarādriṇā'tha mayā / lokasya ālokakaraḥ śāstraśaśāṅkaḥ samutkṣiptaḥ // 105.01 //

पूर्वाचार्यग्रन्था नौत्सृष्टाः कुर्वता मया शास्त्रम् । तानवलोक्यैदं च प्रयतध्वं कामतः सुजनाः ।। १०५.०२ ।।

pūrvācāryagranthā nautsṛṣṭāḥ kurvatā mayā śāstram / tānavalokyaidaṃ ca prayatadhvaṃ kāmataḥ sujanāḥ // 105.02 //

अथ वा कृशम् अपि सुजनः प्रथयति दोषार्णवाद्गुणं दृष्ट्वा । नीचस्तद्विपरीतः प्रकृतिरियं साध्वसाधूनाम् ।। १०५.०३ ।।

atha vā kṛśam api sujanaḥ prathayati doṣārṇavādguṇaṃ dṛṣṭvā / nīcastadviparītaḥ prakṛtiriyaṃ sādhvasādhūnām // 105.03 //

दुर्जनहुताशतप्तं काव्यसुवर्णं विशुद्धिं आयाति । श्रावयितव्यं तस्माद्दुष्टजनस्य प्रयत्नेन ।। १०५.०४ ।।

durjanahutāśataptaṃ kāvyasuvarṇaṃ viśuddhiṃ āyāti / śrāvayitavyaṃ tasmādduṣṭajanasya prayatnena // 105.04 //

ग्रन्थस्य यत्प्रचरतोऽस्य विनाशं एति लेख्याद्बहुश्रुतमुखऽधिगमक्रमेण । यद्वा मया कुकृतं अल्पं इहऽकृतं वा कार्यं तदत्र विदुषा परिहृत्य रागम् ।। १०५.०५ ।।

granthasya yatpracarato'sya vināśaṃ eti lekhyādbahuśrutamukha'dhigamakrameṇa / yadvā mayā kukṛtaṃ alpaṃ iha'kṛtaṃ vā kāryaṃ tadatra viduṣā parihṛtya rāgam // 105.05 //

दिनकरमुनिगुरुचरणप्रणिपातकृतप्रसादमतिनाइदम् । शास्त्रं उपसङ्गृहीतं नमोऽस्तु पूर्वप्रणेतृभ्यः ।। १०५.०६ ।।

dinakaramunigurucaraṇapraṇipātakṛtaprasādamatināidam / śāstraṃ upasaṅgṛhītaṃ namo'stu pūrvapraṇetṛbhyaḥ // 105.06 //