31. 31. दिग्दाहलक्षणाध्यायः

दाहो दिशां राजभयाय पीतो देशस्य नाशाय हुताशवर्णः । यश्चारुणः स्यादपसव्यवायुः सस्यस्य नाशं स करोति दृष्टः ।। ३१.०१ ।।

dāho diśāṃ rājabhayāya pīto deśasya nāśāya hutāśavarṇaḥ / yaścāruṇaḥ syādapasavyavāyuḥ sasyasya nāśaṃ sa karoti dṛṣṭaḥ // 31.01 //

योऽतीव दीप्त्या कुरुते प्रकाशं छायां अपि व्यञ्जयतेऽर्कवद्यः । च्राज्ञो महद्वेदयते भयं स शस्त्रप्रकोपं क्षतजानुरूपः ।। ३१.०२ ।।

yo'tīva dīptyā kurute prakāśaṃ chāyāṃ api vyañjayate'rkavadyaḥ / crājño mahadvedayate bhayaṃ sa śastraprakopaṃ kṣatajānurūpaḥ // 31.02 //

प्राक्क्षत्रियाणां सनरेश्वराणां प्राग्दक्षिणे शिल्पिकुमारपीडा । याम्ये सहौग्रैः पुरुषैस्तु वैश्या दूताः पुनर्भूप्रमदाश्च कोणे ।। ३१.०३ ।।

prākkṣatriyāṇāṃ sanareśvarāṇāṃ prāgdakṣiṇe śilpikumārapīḍā / yāmye sahaugraiḥ puruṣaistu vaiśyā dūtāḥ punarbhūpramadāśca koṇe // 31.03 //

पश्चात्तु शूद्राः कृषिजीविनश्च चौरास्तुरङ्गैः सह वायुदिक्स्थे । पीडां व्रजन्त्युत्तरतश्च विप्राः पाखण्डिनो वाणिजकाश्च शार्व्याम् ।। ३१.०४ ।।

paścāttu śūdrāḥ kṛṣijīvinaśca caurāsturaṅgaiḥ saha vāyudiksthe / pīḍāṃ vrajantyuttarataśca viprāḥ pākhaṇḍino vāṇijakāśca śārvyām // 31.04 //

नभः प्रसन्नं विमलानि भानि प्रदक्षिणं वाति सदागतिश्च । दिशां च दाहः कनकावदातो हिताय लोकस्य सपार्थिवस्य ।। ३१.०५ ।।

nabhaḥ prasannaṃ vimalāni bhāni pradakṣiṇaṃ vāti sadāgatiśca / diśāṃ ca dāhaḥ kanakāvadāto hitāya lokasya sapārthivasya // 31.05 //