115. The Nature of Those Established in Gnosis,

ஞான நிட்டையாளர் இயல்பு,

The Nature of Those Established in Gnosis,

சூரியகாந்தக் கல்லினிடத்து ஆதித்தனுடைய ஒளி பிர காசிக்க அக்கினி விளங்கித் தோன்றுமாறு போல, ஞானா சாரியனது சந்நிதி மாத்திரையால் பக்குவான்மாக்களுக்குச் சிவஞானம் விளங்கித் தோன்றும். அதனால், பதி பசு பாசங் களின் இலக்கணமும் பதி சடசித்துப் பொருள்களோடு கலந்து நிற்கும் முறைமையும் ஆன்ம அறிவிலே விளங்கித் தோன்றும். தீவிரதர சத்திநிபாதமானது பொருந்த, ஞானம் முதிர்ந்து குருவருளால் *நிட்டைகூடினோர்கள் சீவன்முத்த ராய் விருப்பும் வெறுப்பும் இன்றி ஓட்டிலும் பொன்னிலும் சமபுத்தி பண்ணி, சங்கரனாரோடு பிரிப்பின்றி நின்று, சிவ னது தோற்றம் ஒன்றுமே கண்டிருப்பர். தேகம் நீங்கிய விடத்துப் பரமசிவனோத்து விதமான பரமுத்தியடைவர்: †

Just as fire manifests and shines forth when the sun’s radiance falls upon a sunstone, so, merely through the presence of the preceptor of gnosis, Śiva-jñāna manifests and shines forth in mature souls. Consequently, the characteristics of Pati, pasu, and pāśa, and the manner in which Pati remains united with the insentient and sentient entities, become clearly manifested in the soul’s consciousness. When the intense descent of Śakti takes place, their knowledge matures, and, through the grace of the Guru, those who have attained *niṭṭai become liberated while still living. Free from likes and dislikes, they regard a potsherd and gold with equal understanding, remain inseparably united with Śaṅkara, and behold nothing but the manifestation of Śiva. Upon the dissolution of the body, they attain supreme liberation of the same nature as Paramasiva: †

ஞான நிட்டையாளருக்கு விதிவிலக்கும் வினையும் இல்லை.

For one established in gnosis, there are neither prescribed duties nor karma.

ஞானநிட்டையுடையோருக்கு இப்பூமியில் நன்மை தீமை களாகிய வினைகளும், வினைப்பயன்களும் இல்லை; அவர் வினை களைச் செய்யினும் அவரால் விரும்பும் பயன் ஒன்றும் இல்லை; அவரால் ஒழுகவேண்டியதென நியதியான சமய ஒழூக்கமும் இல்லை; அவராற் செய்யவேண்டிய தென்ற தவமுமில்லை; அவ ரால் அநுட்டிக்க வேண்டிய விரதங்களும் ஆச்சிரம தருமங் களும் இல்லை; மனத்தால் உன்னவேண்டிய தியான பாவனை களும் இல்லை; சிந்திக்க வேண்டிய பந்தனைகளும் இல்லை; காயத்தாற் சுட்டிக்காட்ட வேண்டிய வேடங்களுமில்லை; புலன் களால் உணரப்படும் பேத உணர்வுமில்லை; நீக்க வேண்டிய அந்தக் கரண விடயப்பற்றுமில்லை; அடக்க வேண்டுவதாகிய குணங்களு மில்லை; நிலையாய் நிற்கவேண்டு மென்ற குறியு மில்லை; கொண்டொழுக வேண்டிய குலாசாரமுமில்லை; பாலர் பித்துக் கொண்டோர் பேய் பிடியுண்டோர்களது தன்மை யுடையோர்களாய், ஆனந்த மேலீட்டால் பாடல் ஆடல் முத லியவைகளைப் பயிலினும் பயில்வர்; இவர்கள் இருவகைப் பட்ட வினைகள் யாவற்றிலும் ஒத்த அனுபவமுடையராய், எவ்வினை செய்யினும் சிவபெருமானுடைய திருவடியை அகன்றிரார்.

For those established in true knowledge, there are no good or evil deeds, nor the fruits of such deeds, in this world. Even if they perform actions, they have no desired result in mind. They are not bound by any prescribed religious conduct; nor is there any austerity they must perform. They have no vows or stages-of-life duties to observe, no meditative practices to contemplate in the mind, no bonds to reflect upon, no external marks to display on the body, and no sense of distinction perceived through the senses. They have no attachment to objects of the inner faculties that must be removed, no qualities that need to be restrained, no particular goal at which they must remain steadfast, and no caste customs that they must follow. Like children, the insane, or those possessed by spirits, they may, through an excess of bliss, engage in singing, dancing, and similar activities. Having an equal experience of both kinds of deeds, whatever actions they may perform, they never depart from the sacred feet of Lord Shiva.

சிவஞானிகள் சரியை கிரியை முதலியவற்றைத் தாங் க்ளாக வேண்டா என்று விடுவதும் இல்லை; செய்து வரல் வேண்டும் என்று சங்கற்பித்துச் செய்வதும் இல்லை; நித் திரை செய்வோர் கையிற் பொருள் அவரறியாது தானே போதல் போல, அவர்களுக்குச் சரியை முதலியனவெல்லாந் தாமே நீங்கும். மூடஞானிகள் மட்டும் அவைகளைத் தாமாக நீக்கிக் கொள்ளுவார்கள்.

Those endowed with knowledge of Shiva do not abandon Chariya, Kriya, and the like, thinking that they need not undertake them; nor do they perform them by forming the resolve that they must continue doing so. Just as an object slips away unnoticed from the hand of one who is asleep, all such practices as Chariya and the like withdraw from them of their own accord. Only those of deluded knowledge deliberately cast them aside.

மலரடிக்கீழ் அணங்துநிற்போர்

Those who stand beneath the flower-like feet