20. Forms of Maheshvara

மகேசுவர வடிவங்கள்

Forms of Maheshvara

மகேசுவர வடிவங்கள் சந்திரசேகரர், உமாமகேசுவரர், இடபாரூடர், கல்யாணசுந்தரர், சபாபதி, 19 க்ஷாடனர், காமாரி, காலாரி, திரிபுராரி, சலந்தராரி, மாதங்காரி, வீரபத்திரர், அரி யர்த்தர், அர்த்தநாரீசுரர், கிராதர், கங்காளர், சண்டேசானுக் கிரகர், நீலகண்டர், சக்கரப்பிரதர், கயமுகானுக்கிரகர், சோமாஸ்கந்தர், ஏகபாகர், சுகாசீனர், தக்ஷிணாமூர்த்தி, லிங் கோற்பவர் என இருபத்தைந்தாம்.

The forms of Maheshvara are twenty-five: Chandrashekhara, Umamaheshvara, Rishabharuda, Kalyanasundara, Sabhapati, 19 Kshadana, Kamari, Kalari, Tripurari, Jalandharari, Matangari, Virabhadra, Hariyarther, Ardhanarishvara, Kirata, Kankala, Chandeshanugrahaka, Nilakantha, Chakrapradar, Gayamukhanugrahaka, Somaskanda, Ekapada, Sukhasina, Dakshinamurti, and Lingodbhava.

இவ் வடிவங்கள், போகவடிவம், யோகவடிவம், கோரவடி வமென மூவகைப்படும். போகவடிவம் உமாமகேசுவரர், கல் யாணசுந்தரர் முதலிய திருமேனிகளாம். இத் திருமேனிகளைக் கொண்டருளியது உயிர்களுக்குப் போகத்தைக் கொடுத் தற் பொருட்டேயாம். யோகவடிவம் தக்ஷிணமூர்த்தி முத லிய திருமேனிகளாம். இத் திருமேனிகளைக் கொண்டருளி யது உயிர்களுக்கு யோகமுத்தி உதவுதற் பொருட்டாம், கோர வடிவம் சலந்தராரி முதலியனவாம். இவை உயிர்களது வினை யைக் கெடுத்து அனுக்கிரகித்தற் பொருட்டாம். *

These forms are of three kinds: Bhoga forms, Yoga forms, and fierce forms. The Bhoga forms are such divine bodies as Umamaheshvara and Kalyanasundara. He graciously assumes these divine bodies in order to bestow worldly enjoyment upon souls. The Yoga forms are such divine bodies as Dakshinamurti. He graciously assumes these divine bodies in order to grant souls yogic liberation. The fierce forms are such as Jalandharari. They are assumed in order to destroy the souls’ karma and bestow grace upon them. *

சிவபெருமானது வடிவங்கள் தோல், இரத்தம், மாமிசம் முதலிய தாதுக்களால் ஆக்கப்பட்ட நமது அசுத்த தேகத் कைப் போன்றகன்று; அவை விசுத்தமாய் ஞானரூபமாகிய சத்திவடிவெனப்படும் “காயமோ மாயை யன்று காண்பது சத்தி கன்னால்” எனவும், “சத்திதன்வடிவே தென்னிற் றடை யிலா ஞான மாகும்” எனவும் வருவனவற்றால் இகனையறிக.

The forms of Lord Shiva are not like our impure bodies, which are made of bodily constituents such as skin, blood, and flesh; they are pure and are called forms of Shakti, which is the embodiment of knowledge. This is known from the statements, “The body is not maya; what is seen is Shakti itself,” and “If one asks what the form of Shakti is, it is boundless knowledge.”

விநாயகர், சுப்பிரமணியர், வைரவர், வீரபத்திரர் என்னும் மூர்த்தங்களும் இறைவனாறது அருள் வடிவங்களாம். மாணிக்க இரத்தினத்தையும் அதனொளியையும், அக்கினியை யும் அதனது சுடுதல் அடுதல் முதலாகப் பலவகைப்பட்டு விளங்கும் சத்தியொன்றனையும், மரத்தையும் அதனது வைரத்தையும் போன்று சிவபெருமானுக்கும் இம்மூர்த்தங்

The forms of Vinayaka, Subramaniyar, Vairavar, and Virabhadra are also manifestations of the Lord’s grace. Just as the radiant gemstone and its light, fire and the single energy that manifests through its various functions such as burning and consuming, and a tree and its hardness are non-different, so too there is no difference between Lord Shiva and these forms.

களுக்கும் பேதமில்லையென்பது உண்மை நூற்றுணிபு. ஆகையால் அவர்களும் சிவமெனப்படுவர்.

This is the truth established by the authoritative scriptures. Therefore, they too are called Shiva.

விநாயக மூர்த்தமும் சுப்பிரமணிய மூர்த்தமும் கயமுகா சுரன் சூரபதுமன் முதலாயினோரல் தேவர்களுக்கு எய்திய என்பத்தை நீக்கி அடியார்களுக்குப் போகமோக்ஷங் கொடுத் தருளுதற் பொருட்டு எழுந்த மூர்த்தங்களாம். வைரவமூர்த் தம் பிரமன் முதலியோர் சிவபெருமானை மதியாது கொண்ட அகந்தையை நீக்குதற்கும், வீரபத்திர மூர்த்தம் தக்கன் செய்த சிவதூஷண வினையை வீட்டுதற்கும் எழுந்த மூர்த்தங் களாம்.

The forms of Vinayaka and Subramaniyar arose to remove the suffering inflicted upon the devas by Kayamukhasura, Surapadman, and others, and to bestow the bliss of worldly life and liberation upon devotees. The form of Vairava arose to dispel the arrogance that Brahma and others had developed by failing to respect Lord Shiva, while the form of Virabhadra arose to put an end to the offence of reviling Shiva committed by Daksha.

சிவபெருமான் பிதாவும், விநாயகர் முதலியோர் புத்திரரு மாக உண்மை நூல்கள் செப்பும். அவ்வாறு ஒரு பொருளே ிதாவும் புத்திரருமாகப் புகழப்படுதல், ஆன்மப் பிரயோ சனங் குறித்தேயாம்.

The true scriptures declare that Lord Shiva is the Father, and Vinayaka and the others are His sons. The fact that one and the same Reality is praised as both Father and Son is intended solely for the benefit of souls.

திருநாவுக்கரசுநாயனார்

Saint Tirunavukkarasar

திருத்தாண்டகம்.

Tiruthandakam

கைவேழமுகத் தவனைப் படைத்தார் போலும்

He seems to have created the elephant-faced one,

கயாசுரனை யவனாற்கிகால் வித்தார் போலும்

He seems to have slain Gajasura with his trident.

செய்வேள்வி, த் தக்கனைமுன் சிதைத்தார் போலும்

It seems He destroyed the sacrificial rite, as He did before Daksha.

திசைமுகன்றன் சிரமொன்று சிதைத்தார் போலு

It seems He destroyed one of the heads of the four-faced Brahma.

மெய்வேள்வி மூர்த்திதலை யறுத்தார் போலும்

It seems He severed the head of the embodiment of the true sacrifice.

வியன்வீழி மிழலையிடங் கொண்டார் போலும்

It seems He took Viyan Veezhi Mizhalai as His abode

ஐவேள்வி யாறங்க மானார் போலு

Like those who performed the five sacrifices and mastered the six limbs,

மடியேனை யாளுடைய வடிக டாமே.

They are the holy feet that rule over me, the lowly one.

எனவும்,

And,

திருஞானசம்பந்தப்பிள்ளையார்

Tirugnanasambandar Pillaiyar

பண்-காந்தாரம்.

Pann – Gandharam.

காயச் செவ்விக் காமற் காய்ந்து கங்கையைப்

With His body’s hue, He burned Kāma and bore the Ganges

பாயப் படர்புன் சடையிற் பதித்த பரமேட்டி

The Supreme Lord who set the flowing Ganga in His matted hair

மாயச் சூரன் றறுத்த மைந்தன் ருதைதன்

The son who cut down the illusory demon Maayan Rudra

மீயச் சூரே தொழுது வினையை வீட்டுமே.

Worshipping the resplendent Lord, we shall be freed from karma.

எனவும்,

Thus,

திருநாவுக்கரசு நாயனார் திருநேரிசை.

Tirunavukkarasar Nayanar’s Tirunerisai.

விரித்தபல் கதிர்கொள் சூலம் வெடிபடு தமரு கங்கை தரித்ததோர் கோல கால பயிரவ னாகி வேழம் உரித்துமை யஞ்சக் கண்டு வொண்டிரு மணிவாய் விள்ளச் சிரித்தருள் செய்தார் சேறைச் செந்தெறிச் செல்வ னாரே. எனவும்,

He is the Lord of Sentheri at Serai, who, bearing a trident with spreading, many-rayed points, a bursting damaru, and the Ganges, assumed the form of fierce Bhairava; after flaying the elephant and seeing Uma tremble in fear, He opened His radiant, jewel-like mouth and laughed, bestowing His grace. Thus it is said, too.

திருவாசகம்.

Tiruvacakam.

பண்பட்ட தில்லைப் பதிக்கரசைப் பரவாதே யெண்பட்ட தக்க னருக்கனெச்ச னிந்துவனல் விண்பட்ட பூதப் படைவீர பத்திராற் புண்பட்ட வாபாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ.

Without praising the Lord of the refined city of Tillai, Daksha, Arukkaṉ, Eccaṉ, Indu, and Vāṉal, who were wounded by Vīrabhadra, the commander of the celestial hosts, shall we not sing of their injuries and gather flowers?

எனவும்

Thus

வருந் திருவாக்குகளினால், இவ்வுண்மை தெளியப்படும்.

This truth is made clear by the sacred utterances that follow.

சிவபெருமான் ஒருவரையழித்து மற்றொருவரைக் காத் தல் குற்றமாகாதோ எனில், தந்தை தாயர் தம் சொல்லின் வழி யொழுகாத புதல்வரை உறுக்கி அடித்துக் கண்டித்து நல்வழிப்படுத்தல்போல, முதல்வன் நிக்கிரகஞ் செய்தல், செயல்வகையால், வெகுளி போலத் தோன்றினும், கருத்து வகையால் அருளேயாம். அது,

If it is asked whether it is not wrong for Lord Shiva to destroy one person and protect another, the First One’s act of chastisement, like parents correcting, beating, and guiding toward the right path a child who does not conduct himself according to their words, may appear outwardly as anger, but in intention it is indeed grace. This is explained as follows:

சிவஞான சித்தியார்.

Sivagnana Siddhiyar.

தங்தைதாய் பெற்ற தக்கம் புதல்வர்க டஞ்வசா லாற்றின் வந்திடா விடினு றுக்கி வளாரினா லடித்துத தீய பந்தமு மிடுவ ரெல்லாம் பார்த்திடிற் பரிவே யாகு மிந்தநீர் முறைமை யன்றே வீசனார் முனிவு மென்றும்.

“Even if children born to loving parents do not follow the path prescribed by them, the parents beat them with a cane, scold them, and impose various restraints. Yet, when all this is examined, it is seen to be motivated by affection. In the same manner, is not the Lord’s wrath also ever [an expression of] compassion?”

என்பதனால் உணரப்படும்.

This is understood from the above.