21. The Form of Mantra

மந்திரவடிவம்.

The Form of Mantra.

சுத்த மாயையிலே, மனத்தினாலறிதற்கரிய சிவசத்தி சேரப்பட்டு நிற்றலாலும், அச்சுத்த மாயையிலே தோன்றிய காரணத்தினாலும், சிவசத்தியினால் அதிட்டிக்கப்பட்டுச் சிவ புசை அக்கினி காரியம் செபம் முகலியவற்றால் வழிபட்ட ஆன்மாக்களுக்குப் போகமோக்ஷங்களாகிய பயனைக் கொடுத் தலானும் முதல்வனுக்கு மந்திரங்கள் வடிவமென்று விசேஷ உரிமையுடையனவாக ஆகமங்கள் கூறும்.

The Agamas declare that mantras are forms of the Supreme Lord and possess a distinctive relationship with Him. This is because, in pure Māyā, Śiva-Śakti remains united in a manner difficult for the mind to comprehend; because they arise from that pure Māyā; and because, being empowered by Śiva-Śakti, they bestow the fruits of enjoyment and liberation upon souls who worship through Śiva-pūjā, fire rituals, japa, and other practices.

அரச கட்டளைப்படி உத்தியோகங்களைப் பார்ப்பவர் களுக்கு அவ்வுத்தியோகங்களில் உரிமையிருப்பினும் அவ் வுரிமை சுதந்திரமாயின்மையின், அவற்றோடு அரசனுக்குரிய சுதந்திர உரிமைபோல, மந்திரங்களோடு ஏனைய தேவர்களுக் கும் உரிமையிருப்பினும் அவர்களுக்கு அவை சு தந்திர உரிமையன்று; அரனுக்கே விசேட உரிமையுடையனவாம்.

Those who perform official duties under the king’s command may possess authority within those offices, but since that authority is not independent, their authority is not like the king’s sovereign authority. Similarly, although the other gods possess authority in relation to the mantras, it is not independent authority for them; rather, the mantras belong distinctively and exclusively to Hara.

இறைவனுக்கு மந்திர வடிவங்களுள்ளும் பஞ்சப்பிரம மந்திர வடிவம் சிறந்தகாம். அவ்வாறு சிறந்தெடுத்துக் கூறியது என்னெயெனில், ஈசான முதலிய ஐந்து மந்திரங் களும், மந்திரங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் முற்படச் சுத்த மாயை யிலே தோன்றியவாதலாலும் பற்றைய மந்திரங்களுக்கு மூல மாயிருத்தலாலும் அவற்றை விதங்தெடுத்துக் கூறியதாம். அவை இறைவனுக்கு சிரம், முகம், இருதயம், குய்யம், திருவடி கள் எனப்படும். ஈசான முதலிய ஐந்து மந்திரங்களும் அனுக் கிரகம் முதலிய ஐந்தொழில்களையுஞ் செய்யும் சத்திகளாம். ‡ இருதயம் மெய்ஞ்ஞானமென்றும், சிரசு மிகவுயர்ச்சியாகிய நித்திய திருப்தி என்றும், சிகை தம்வயமுடைமை என்றும், கவசம் இரட்சித்தல் என்றும், நேத்திரம் எல்லாமறிதல் என் றும், அஸ்திரம் அஞ்ஞானத்தை அழிக்கிற பிரதாபசத்தி என்றும் ஆகமம் கூறும்.

Among the Lord’s mantra forms, the form of the Pañcabrahma mantras is the most excellent. The reason for singling it out and explaining it thus is that the five mantras beginning with Īśāna arose in pure Māyā before all other mantras and serve as the source of the remaining mantras. They are called the Lord’s head, face, heart, secret part, and sacred feet. The five mantras beginning with Īśāna are the Śaktis that perform the five divine acts, beginning with grace. ‡ The Āgama states that the heart is true knowledge; the head is eternal contentment of the highest order; the crest is absolute self-mastery; the armour is protection; the eye is all-knowingness; and the weapon is the powerful Śakti that destroys ignorance.

மந்திரம் என்பதர்கு நினைப்பவனைக் காப்பது என்பது பொருளாகும். ஆகவே மந்திரம் என்னும் பெயர் நினைப்பவ னைக் காக்கும் இயல்புடைய வாச்சியமாகிய சிவத்துக்கும் சிவ சத்திக்குமே செல்லும். ஆயினும் வாச்சியத்துக்கும் வாசகத் துக்கும் பேதமில்லாமைபற்றி, உபசாரத்தால் வாசகத்துக் கும் செல்லும். எனவே, மந்திரம் வாச்சியமந்திரம் வாசகமந் திரம் என இருதிறப்படும் என்றபடியாயிற்று.

The word mantra means “that which protects the one who meditates.” Therefore, the term mantra properly applies to Śiva and Śiva-Śakti, which are the denotative realities possessing the nature of protecting the meditator. Nevertheless, since there is no difference between the denotative and denoting terms, it is applied, by convention, to the denoting term as well. Thus, mantras are of two kinds: the denotative mantra and the denoting mantra.

சிவபெருமானுக்கு வாச்சியமந்திரமாகிய சி வ ச த் தி யே உண்மை வடிவம். அச்சிவசத்தி கரியினிடத்து அக்கினி போல், வாசகமந்திரத்தினிடத்தே நின்று சாதகருக்குப் பயன் கொடுக்கும். ஆதலினாலே சிவபெருமானுக்குச் சிவசத்தியி னால் வாசகமந்திரத்தோடு சம்பந்தம் உண்டு, அச்சம்பந்தம் பற்றி வாசகமந்திரம் சாதகருடைய தியான பூசைகணிமித்த மாகச் சிவபெருமானுக்குச் சொல்லப்பட்ட உபசார வடிவ மாம்.

The syllable “Si-Va-Sa-Thi,” which is the vachiya-mantra of Lord Shiva, is His true form. That Shiva Shakti, like fire within wood, abides in the vachaka-mantra and bestows benefits upon the practitioner. Therefore, through Shiva Shakti, Lord Shiva has a connection with the vachaka-mantra; and because of that connection, the vachaka-mantra is an upachara form addressed to Lord Shiva for the practitioner’s meditation and worship.

ஆகையால், மந்திரங்கள் தேவர்களாலாவது முனிவர்களா லாவது மனிதர்களாலாவது ஆக்கப்பட்டன அல்ல; அத்தேவர் கள் முதலாயினோர் தாமும் அட்சர சுத்தியுடன் உச்சரிப்பத னாற் புண்ணியமும் அக்ஷுரசுத்தியின்றி உச்சரிப்பதனால் பாவ முமாமென்று கூறப்பட்டிருக்கிறது. சிவசத்தி சுத்த மாயை யிலே நின்று மந்திரங்களைத் தோற்றுவித்தருளியமையாலும், சிவசத்தி ஒவ்வோர் மந்திரங்களையும் அதிட்டிக்கின்றமை யாலும் சாதிப்பவர்கள் விரும்பிய பலனைக் கொடுக்குஞ் சத்தி மந்திரங்களுக்கு உண்டாயிற்று. “ஆகமத்தொடு மந்திரங்க ளமைந்த சங்கதம்” என்பது திருஞானசம்பந்தப் பிள்ளையார் திருவாக்கு.

Therefore, mantras were not composed by gods, sages, or human beings. It is said that even those gods and others earn merit by pronouncing them with अक्ष ara purity, and incur sin by pronouncing them without such purity. Since Shiva Shakti graciously brought forth the mantras while abiding in pure maya, and since Shiva Shakti presides over each of the mantras, the mantras acquired the power to grant practitioners the benefits they desire. “The mantras are formed in harmony with the Agamas”—these are the sacred words of Tirujnana Sambandar.