32. The Eight Attributes

எண்குணம்.

The Eight Attributes.

இங்ஙனம் கூறப்பட்ட பஞ்சகிருத்திய கருத்தாவாகிய பதிக்கு உரியனவாகிய குணங்கள் :- தன்வயத்தனாகல், தூய வுடம்பினனாதல், இயற்கை உணர்வினனாதல், முற்றுமுணர் தல், இயல்பாகவே பாசங்களினீங்குகல், பேரருளுடைமை, முடிவிலாற்றலுடைமை, வரம்பிலின்பமுடைமை என எட் டாம். * இவற்றுள்ளே, தன்வயத்தனாதலைச் சுவதந்திரத்து வம் எனவும், தூயவுடம்பினனாதலை விசுத்ததேகம் எனவும், இயற்கை உணர்வினனாகலை நிராமயான்மா எனவும், முற்று முணர்தலைச் சர்வஞ்ஞத்துவம் எனவும், இயல்பாகவே பாசங் களினீங்கு கலை அநாதிபோதம் எனவும், பேரருளுடைமையை அலுப்தசத்தி எனவும், முடிவிலாற்றலுடைமையை அநந்த சத்தி எனவும், வரம்பிலின்பமுடைமையைத் திருப்தி எனவும் கூறுவர். இவ்வெண்குணங்களுள், இயற்கை உணர்வினனா தலை இயல்பாகவே பாசங்களினீங்குதலிலும், தூயவுடம்பின னாதலைப் பேரருளுடைமையினும் அடக்கி ஆறெனவும் கூறப் படும். இயல்பாகவே பாச நீக்கமிருப்பின் இயற்கையுணர் வுண்டாதலும், பேரருளுடைமையிருப்பின் ஞானத்திருமேனி யிருத்தலும் கூடுமாறறிக. சிவபெருமானுக்கு இவ்வாறு குணங்களுமிருத்தலால் அவர் சுத்தசாட்குண்யர் எனப்படுவர்.

The attributes belonging to the Lord, who is thus described as the author of the five divine acts, are eight: being self-dependent, possessing a pure body, possessing innate consciousness, possessing complete knowledge, being naturally free from the bonds, possessing boundless grace, possessing infinite power, and possessing limitless bliss.* Of these, being self-dependent is called svātantrya; possessing a pure body is called viśuddha-deha; possessing innate consciousness is called nirāmaya-ātmā; possessing complete knowledge is called sarvajñatva; being naturally free from the bonds is called anādi-bodha; possessing boundless grace is called alupta-śakti; possessing infinite power is called ananta-śakti; and possessing limitless bliss is called tṛpti. Among these eight attributes, innate consciousness is included under being naturally free from the bonds, and possessing a pure body is included under possessing boundless grace; thus, they are also said to be six. Understand that the presence of natural freedom from the bonds entails innate consciousness, and that the presence of boundless grace entails the existence of a body of knowledge. Since Lord Shiva possesses these attributes, He is called Śuddha-ṣāḍguṇya, the possessor of the six pure attributes.

இனி, இவ்வெண்குணங்களும் சத்து, சித்து, ஆனந்தம் என்னும் மூன்றனுள் அடங்கும். எங்ஙனமெனில், எக்காலத்

Now, these eight attributes are comprised within the three—existence, consciousness, and bliss. How so? At all times,

தும் ஒரே தன்மையாயிருக்கும் பொருள் சத்து. ஆகையி னாலே தன்வயத்தனா, கல் சத்திலடங்கும்; வரம்பிலின்ப முடைமை ஆனந்தத்தில் அடங்கும்; தூயவுடம்பினனாகல், இயற்கை உணர்வினனாகல், முற்றுமுணர்கல், இயல்பாகவே பாசங்களின்ங்குதல், பேரருளுடைமை, முடிவிலாற்ற லுடைமை என்னும் ஆறும் சித்திலடங்கும் என்பதாம்.

That which remains of a single nature is Sat. Therefore, being self-dependent is included under Sat; possessing boundless bliss is included under Ananda; being endowed with a pure body, possessing innate awareness, possessing perfect knowledge, being naturally free from the bonds, possessing boundless grace, and possessing infinite power—these six are included under Chit.

இவ்வெண்குணங்களுமுடைய சிவபெருமானைக் “குண தீ கன்” “நிர்க்குணன்” என்று கூறுதல் எவ்வாறு பொருந்தும் எனில்; குணமானது மாயாகுணமும் ஞானகுணமுமென இரு வகைப்படும். அவற்றுள் மாயையின் குணம் * சாத்துவிகம், இராசதம் தாமதம் என மூவகைப்படும். இம் முக்குணங் களும் மாயாகாரியமாகிய தநுகரண புவன போகங்களிற் கட்டுப்பட்டிருக்கும் ஆன்மாக்களிடத்து நிகழ்வனவாம். ஒன் றோடொன்று மாறுபட்ட இம்முக்குணங்களும் பந்தத்துக்கு ஏதுவாகும். இறைவர் மாயாகுணங்களைக் கடந்தவராகையி னால் இம்முக்குணங்களையுங் கடந்தவரென்பது தோன்றக் “குணதீதன்” “நிர்க்குணன்” என்பது பொருந்துவதாம். ஆகையால் பரமசிவன் ஞானகுணமுடையவரென்பதே தேற் றம்.

How, then, is it appropriate to call Lord Shiva, who possesses these eight qualities, “Gunatitan” and “Nirguna”? Qualities are of two kinds: the qualities of Maya and the qualities of knowledge. Among these, the qualities of Maya are of three kinds: Sattva, Rajas, and Tamas. These three qualities occur in souls that are bound by bodies, instruments, worlds, and experiences, which are effects of Maya. These three qualities, which differ from one another, serve as causes of bondage. Since the Lord is beyond the qualities of Maya, it is appropriate to call Him “Gunatitan” and “Nirguna,” signifying that He is beyond these three qualities. Therefore, the conclusion is that Paramashiva possesses the quality of knowledge.

இனி, இந்த ஞானகுணம் எட்டுவகைப்படுவது என்னை யெனில்; எட்டுத்தன்மை சிவனுக்கு இன்றியமையாது வேண் டப்படுதலால் எட்டுவகைப்பட்டனவாம்,

Now, why is this quality of knowledge said to be of eight kinds? It is because these eight characteristics are indispensable and essential to Shiva.

(1) உயிர்க்கு வினையின் பயனாகிய இன்ப துன்பங்களை ஊட்டுவித்தற்கும், இருவினையொப்புவந்த ஆன்மாக்களுக்கு முத்தி கொடுத்தற்கும் எண்ணியதை எண்ணியபடி முடிக்குந் தன்மையாகிய தன்வயமென்னும் சுவதந்திரத் தன்மை வேண்டப்படும்.

(1) The quality called self-dependence, or Svatantrata—the ability to accomplish whatever is conceived exactly as conceived—is necessary both to bestow upon souls the pleasures and pains that are the fruits of their karma and to grant liberation to souls whose two kinds of karma have become equalized.

(2) இவ்வாறு செய்யும் இறைவருக்கு, வடிவம் உருவமா யின் வியாபகமாய் எல்லாவற்றையும் அறிதல் கூடாது: ஆக வின் வியாபகமாய் எல்லாவற்றையும் அறியுந்தன்மையாகிய आய உடம்பென்னும் விசுத்ததேகம் வேண்டப்படும். அது சித்துருவெனப்படும்.

(2) For the Lord who acts in this manner, if His form were corporeal, it could not be all-pervading and omniscient. Therefore, a pure body called the body of consciousness, whose nature is to be all-pervading and to know everything, is required. It is called the form of consciousness.

(3) சித்துருவாயினும் ஆன்மாவாகிய சித்துப்போல அரிவிக்க அரியுமாயின், சுவதந்திரமாகிய தன்வயத்துக் கிழுக்காதலின் தானே அறியுக் தன்மையாகிய இயற்கையுணர் வென்னும் * நிராமயம் வேண்டப்படும்.

(3) Even if it were a form of consciousness, if it were capable of knowing and being known like the consciousness that is the soul, then, since it would not possess sovereign independence, a self-aware nature called nirāmaya, whose very nature is to know by itself, would be required.

(4)’ மலமில்லாதிருப்பினும், மலநீந்கிய முத்தான்மா வைப் போல, ஏகதேச அறிவுடையதாயின், பஞ்சகிருத்தியம் கூடாதாகலின், முற்றுணர்தலாகிய சர்வஞ்ஞத்துவம் வேண் டப்படும்.

(4) Even if it were free from impurities, if it possessed only limited knowledge like the liberated soul freed from impurities, the five divine acts would not be possible. Therefore, omniscience, namely complete knowledge, would be required.

(5) சர்வஞ்ஞத்துவம் மலநீந்கிய முத்தான்மாவிடத்துக் காணப்படு, கல் போலவாயின், இயற்கையுணர்வினனைன்றல் பொரு த் தா தா தலின், இயல்பாகவே பாசங்களினீ ங்கு, কலாகிய அநாதிபோதம் வேண்டப்படும்.

(5) If omniscience were found in the liberated soul freed from impurities as though it were a stone, then calling it innate awareness would be inappropriate. Therefore, the beginningless knowledge called kalā, which is naturally free from the bonds, would be required.

(6) பாசமில்லாதிருப்பினும் அருளுடையனுய் இருந்தா லன்றி அநுக்கிரகித்க முடியாதாதலின் பேரருளுடைமை என்னும் † அலுப்கசத்தி வேண்டப்படும்.

(6) Even though He is free from bonds, unless He possesses grace, He cannot bestow grace; therefore, the power called Boundless Grace † is required.

(7) அருளுடையனாயினும் அளவிறந்த உயிர்களின் பொருட்டு அவரவர் கன்மத்துக்கேற்பப் பலவகைப்பட்ட தொழில் செய்யவேண்டுதலின், முடிவிலாற்றல் என்னும் அந்ந்தசத்தி வேண்டப்படும்.

(7) Even though He possesses grace, since He must perform various kinds of actions according to the karma of each of the countless souls, the power called Infinite Power is required.

(8) அந்த்தசத்தியிருப்பினும் அதனால் துன்பமில்லாமல் कொடுக்கக் கொடுக்கக் குறையாக பூரண இன்பமுடையவனா யிருந்தாலன்றி உயிர்களுக்கு ஆனந்த பூர்த்திசெய்தல் கூடா தாதலின், வரம்பிலின்பமென்னும் தீருப்தி வேண்டப்படும்.

(8) Even though He possesses Infinite Power, He cannot bring the souls to the fullness of bliss unless He is endowed with complete bliss, which does not diminish as it is bestowed and bestowed without causing Him any suffering; therefore, the satisfaction called Boundless Bliss is required.

சுந்தரமூர்த்திராயனார்.

Sundaramurthirayanar.

இரும்புயர்ந்த மூவிலைய சூலத்தி னை

The Lord who bears the iron-tipped trident with its three blades

யிறையவனை மறை பவனை யெண்குணத்தி னானைக் சுரும்புயர்ந்த கொன்றையொடு தூமதியஞ் சூடுஞ்

The Lord, the concealed One, the possessor of eight virtues, who wears fragrant konrai blossoms and the pure crescent moon

சடையானை விடையானைச் சோதியேனுஞ் சுடனை யரும்புயர்ந்த வரவிந்தத் தணிமலர்க ளேறி

The matted-haired One, the Bull-bannered One, the Radiant Light, the Flame, ascending the delicate blossoms of the lotus that rise high

யன்னங்கள் விளையாடு மகன்றுறையி னருகே

Near the broad riverbank where swans frolic

கரும்புயர்ந்து பெருஞ்செந்தெ னெருங்கிவிளை கழனிக் கானாட்டு முள்ளூரிற் கண்டுதொழு தேனே.

I worshipped the Supreme Lord whom I beheld at Mullur in the fertile fields of Kanadu, where sugarcane grows tall and abundant honey is gathered.

கந்தபுராணம்.

Kandha Puranam.

நற்குண முடைய நல்லோரு நாடொணிச்

The virtuous and noble are those who possess good qualities;

சிற்குண னாகுமச் சிவன்ப ராபரன்

Sivaperuman, the Supreme Lord, is the one who becomes the subtle quality.

சொற்குண மூவகைத் தொடர்பு மில்லதோர்

There is no connection whatsoever with the three kinds of attributes of words,

நிர்க்குண னவன்செய னிகழ்த்தற் பாலதோ.

and, being without attributes, He cannot perform any action.

இவ்வாற்றால், இவ் வெண்குணங்களும் சிவபெருமானுக்கு இயல்பாயுள்ள குணங்கள் என்பது தெளியப்படும்.

In this way, it becomes clear that these eight attributes are qualities inherent in Lord Shiva.

இவ்வாறு முற்றுணர்வு முதலிய * நிரதிசய குணங்க ளுடையவராய், ஆன்மாக்களிடத்துள்ள கைம்மாறில்லாத அளவுகடந்த திருவருளே திருமேனியாகவுடையவராய்த் தாம் செய்யுந் தொழில்களுள் ஒன்றாயினுந் தம்முடைய பிரயோ சனத்தைக் குறியாது ஆன்மாக்களுடைய பி ரயோசனத்தைக் குறித்துச் செய்பவராய், சகலலோகத்துக்கும் ஒரே நாயக ராய்ச் † சங்கரன் என்னும் திருநாமத்தை யுடையவராயுள்ள சிவபெருமானே ஆன்மாக்களுக்கு நிலையான சுகத்தைக் கொடுத்தருளவல்லவர்.

Thus, Lord Shiva, possessing such unsurpassed qualities as perfect knowledge and the like,* whose sacred body consists of the immeasurable grace bestowed without expectation of anything in return upon souls, and who, in all the actions He performs, acts with the welfare of souls in mind rather than His own benefit, and who is the sole Lord of all the worlds, bearing the sacred name “Shankara,”† is alone capable of graciously bestowing lasting bliss upon souls.

வைத்தியஙாதராகிய சிவபெருமான் இடையருத மெய் யன்போடு தம்மை வழிபடுவோருக்குத் திருவருளென்னும் மருந்தையூட்டி, அநாதியே பிறவிக்குக் காரணமாயிருக்கும் ஆணவமலமென்னும் பிணியைப் போக்கி, முத்தி கொடுத் தருள் செய்வர். அந்த மோக்ஷ இன்பமே நிலையான செல் வம். பரமசிவனை அன்போடு வழிபடின் அந்த வீட்டின் பத்தை அடைதற்குச் சந்தேகமில்லை.

Lord Shiva, as the Divine Physician, administers the medicine called divine grace to those who worship Him with unwavering true love, removes the disease called the impurity of ego, which has been the cause of birth from time immemorial, and bestows liberation. That bliss of moksha alone is eternal wealth. If one worships Paramashiva with love, there is no doubt that one will attain that supreme abode.

திருவருட்பயன்.

Tiruvarutpayan.

உன்னுமுள தைய மிலதிணர்வா யோவாது

When there is no awareness within,

மன்னுபவந் தீர்க்கு மருந்து.

It is the medicine that unfailingly cures the enduring cycle of birth.