33. Definition of the Soul

பசு இலக்கணம்.

Definition of the Soul.

உலகமானது காரியமாயுள்ளது. காரியங்களெல்லாம் பயன்படுதற்குரியன. காரியமான உலகத்தினால் வரம்பிலின் பமுடைய பதிக்கு உபயோகமில்லை; மிகமேலாகிய குணங்கள் யுடைய கருத்தாவினாற் செய்யப் பெற்றமையின் அது பயனற் றதுமன்று; ஆதலினால் அதனாலாய உபயோகத்தை அடை தற்குரியவர் உளர்; அவர்கள் பசுக்களெனப்படுவர்.

The world is an effect. All effects are meant to serve a purpose. The world, being an effect, is of no use to the Lord, who is without limitation; nor is it without purpose, since it was created by an agent possessing the highest qualities. Therefore, there are those who are entitled to derive benefit from it; they are called souls.

பசுக்களாவார் பாசங்களினாற் பந்திக்கப்பட்ட ஆன்மாக் கள். அவ்வான்மாக்கள் அநாதியே பாசசம்பந்தமுடைமை யிற் பசுக்கள் என்று சொல்லப்படுவர். * ஆன்மா என்னுஞ் சொற்கு வியாபகம் என்பது பொருள்.

Souls are beings bound by bonds. Since these souls have been associated with bonds from beginningless time, they are called souls. * The word ātmā means that which is all-pervading.

பசு — பாசக்கட்டுலடயவர். பச் — பந்தித்தல், உ —செயப்படு பொருள் விகுதி.

Pasu — one who is bound by bonds. Pac — to bind; u — a suffix denoting the object affected by the action.

ஆன்மாக்கள் அனேகராய், * சேதனராய், † வியாபக ராய், நித்தியராய், பாசத்தாற் றடைப்பட்டவராய், சுதந்திரத் தன்மை இல்லாதவராய், சார்ந்ததன் வண்ணமாய், சரீரங் தோறும் வெவ்வேறாய், வினைகளைச் செய்து வினைப்பயன்களை அநுபவிப்போராய், ‡ சிற்றறிவுஞ் சிறு தொழிலும் உடை யோராய், பதியினால் அனுக்கிரகஞ் செய்யத் தகுந்தவராய் உள்ளவர்.

The souls are many; * they are conscious beings, † all-pervading, eternal, bound by bonds, devoid of independence, taking on the nature of that upon which they depend, distinct in each body, performing actions and experiencing the fruits of those actions, ‡ possessing limited knowledge and limited capacity for action, and fit to receive the Lord’s grace.

கந்தபுராணம்.

Kandha Puranam.

மூவகை யெனுந்தளை மூழ்கி யுற்றிடு

Immersed in and afflicted by the three kinds of bondage,

மாவிக ளுலப்பில வனாதி யுள்ளன

The countless souls have existed from time immemorial.

தீவினை நல்வினைத் திறத்தின் வன்மையா

By the strength of good and evil deeds,

லோவற முறைமுறை புதித்து மாயுமே.

It repeatedly arises and perishes without end.

$ பதியை யடைதற்கு உரிமையுடையனவாகிய ஆன்மாக் கள் மலபந்த வேறுபாடுபற்றி விஞ்ஞானாலர், பிரளயாகலர், சகலர் என மூவகைப்படுவர். அம்மூவருள்ளும் விஞ்ஞானாக

$ Souls qualified to attain the Lord are classified into three types according to differences in their bondage to impurities: Vijnanakalars, Pralayakalars, and Sakalars. Among these three, the Vijnanakala—

சேதனம் — அறிவுடைப்பொருள். தூலசித்து—பசு. சூக்குமசித்து— ஆன்மா. அதிசூக்குமிதித்து — சிவம் தூலசித்து—பிறிதொன்றின் உப காரத்தால் அறிவது. அதிசூக்குமசித்து —தானே அறிவது. உயிரின் பெத்தமிலை பசுவும் முத்திநிலை ஆன்மாவுமாம். முத்தி நிலையில் அருளின் உபகாரமிருப்பினும், வேறு நில்லாமையால் உயிர் சூக்குமமாயிற்று.

Chetana — that which possesses consciousness. Gross consciousness — the individual soul. Subtle consciousness — the soul. Supremely subtle consciousness — Shiva. Gross consciousness — knowing through the assistance of something else. Supremely subtle consciousness — knowing by itself. The soul in its bound state is the individual soul, and in its liberated state it is the soul. Although grace operates in the state of liberation, since there is no otherness, the soul becomes subtle.

† உயிர் வியாபகமாயினும் ஒன்றனைப் பற்றுங்கால் பிறிதொன்றினைப் பற்றாது; அதாவது மண்ணுலகத்தைப் பற்றுங்கால், சுவர்க்கநரகங்களைப் பற் றாது. மண்ணுலகத்தும் ஓர் உடம்பைப் பற்றுங்கால், பிறிதோருடம்பைப் பற்றாது; ஒரு உடம்பைப் பற்றி நிற்குங் காலத்தும் ஒரு இந்திரியத்தைப் பற் றுங்கால், பிறிதொரு இந்திரியத்தைப் பற்றாது. ஆதவின் உயிர் ஏகதேச வியாபகம் எனப்படும்.

† Although the soul is all-pervasive, when it apprehends one thing, it does not apprehend another; that is, when it apprehends the terrestrial world, it does not apprehend heaven and hell. Even within the terrestrial world, when it apprehends one body, it does not apprehend another body; and even while remaining associated with one body, when it apprehends one sense, it does not apprehend another sense. Therefore, the soul is said to be of limited pervasion.

அரசதி மலசம்பந்தத்தினால் பசுசிற்றறிவுடையன்; அரசி மலத்தி னின்றும் நீங்கினமையால் சிவன் சர்வஞ்ஞர் — கிரகணுகமம்.

Because of its association with the impurity of egoity, the soul possesses limited knowledge; since Siva has become free from the impurity of egoity, He is omniscient — Grahanugamam.

$ பசுக்களுக்குப் பதியாயிருத்தலின் பரமசிவன் பசுபதி எனப்படுவர். “பாதி மாதெ"ரு கூறுடையானே, பசுபதீபாமா பரமேட்டீ” (சுந் தரர்.) “பாகம்பெண் ஒன்னாக மாய்நின்ற பசுபதியை” (திருநா.) எனத் தமிழ் வேதம் கூறும். லர் ஆணவம் கன்ம மென்னும் இருமலமுடையவர் என்றும், சுகலர் ஆணவமலம் கன்ம மலம் மாயாமலம் என்னும் மூன்று மலமுடையவர் என்றும் சொல்லப்படுவர்.

$ Since He is the Lord of souls, Paramasiva is called Pasupati. “O One whose half is the Lady, Pasupati, Parameshti” (Sundarar). “The Pasupati who stands as one with the Woman forming one half” (Tirunavukkarasar), says the Tamil Veda. The Pralayakalar are said to possess the two impurities called anava and karma, while the Sakalar are said to possess the three impurities called anava, karma, and maya.

திருவருட்பயன்.

Tiruvarutpayan.

திரிமலத்தா ரொன்றதனிற் சென்றார்க ளன்றி யொருமலத்தா ராயு முளர்.

Those who have proceeded beyond the three impurities are the ones who have attained liberation; there are also those who possess only one impurity.